muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17803, Karar No: 2012/26677, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17803 E.  ,  2012/26677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 13.12.2012 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18.10.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23509, Karar No: 2015/451, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23509 E.  ,  2015/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24.01.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/722, Karar No: 2011/4795, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/722 E.  ,  2011/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2005 gün ve 2004/204 Esas, 2005/203 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin 765 sayılı Kanunun 430/2 ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna ilişkin 416/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi oldukları, mahkûmiyet kararı tarihi olan 06.12.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6479, Karar No: 2008/9945, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6479 E.  ,  2008/9945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 32.052,05 YTL. borcun 18.112,43 YTL'sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılardan ...'in . Askeri Lisesi'ni bitirdikten sonra harp okulu öğrenci iken 17.10.2006 tarihinde kendi isteğiyle öğrenimi bıraktığını, bu okullardaki eğitimden dolayı 32.052,05 YTL. tutaranında asıl borç bildirildiğini, istenen bu borcun yüksek olduğunu ve yüklenme senetleri hükümleri uyarınca personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadıklarını, bu sebeple istenen 32.052,05 YTL. asıl borcun 18.112,43 YTL'sinden sorumlu olmadıklarının tespitini ve kefillerin sadece kefalet limitiyle sınırlı sorumlu olduklarının tespitini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;Dosya içerisinde bulunan ve ... 6. Noterliğince 6.8.2002 tarihinde düzenlenmiş olan 20392 yevmiye numaralı yüklenme senedine göre davacılardan . yükümlüye sadece askeri lise döneminde yapılan masrafların işlemiş faizinin 25.463.152.000 TL'sinden, yine dosya içerisinde bulunan ve ... 5. Noterliğince 17.10.2006 gün ve 29774 yevmiye numaralı yüklenme senedine göre de davacılardan . ise yükümlüye sadece harp okulu döneminde yapılmış olan masraflarla işlemiş faizinin 76.175,93 YTL.'sinden sorumludur. Davalı idarece sadece asıl alacağın ödenmesinin istenmesi üzerine davacılar vekilince de sadece asıl alacak üzerinden sorumlu olunmayan miktarın

tespiti istendiğinden mahkemece, davacılardan .'in istenen borcun tamamından sorumlu olmadığının tespitine, davacılardan.'in ise sadece harp okulu döneminde yapılan masrafların dışında kalan masraflardan sorumlu olamayacağı dikkate alınarak istenen 32.052,05 YTL. borcun 26.316,09 YTL'sinden sorumlu olmadığının tespitine karar vermek gerekirken yükümlü ...'in ödemekle yükümlü olmadığı miktar üzerinden borçlu olunmayan miktarın tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 7.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16867, Karar No: 2014/20477, Tarih: 08.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16867 E.  ,  2014/20477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/380-2014/183

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı,örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine bizzat borçlu C.. A.. tarafından icra mahkemesine başvurulduğu,borçlunun 09.04.2013 havale tarihli dilekçesinde imza itirazında bulunduğu,ayrıca sair itirazlarını bildirdiği,adı geçen borçlunun mahkemeye gönderdiği 12.09.2013 tarihli dilekçesinde cezaevinde bulunduğunu beyan ettiği, 28.11.2013 tarihli celsede taraflarca takip edilmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırıldığı ve ardından HMK.'nun 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

TMK.'nun 407. maddesine göre ''Bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergin kısıtlanır.''Vasi tayini ile birlikte yargılamaya vasiye karşı devam olunması zorunludur.Dava ehliyeti ile ilgili olan bu husus HMK.'nun 114/1-d maddesi hükmü uyarınca dava şartlarından olup; mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen nazara alınmalıdır.

Somut olayda,borçlunun yargılama sırasında hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu,ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 3 yıl,25 ay,20 gün hapis cezasına mahkum olduğu ,borçlu C.. A..'ın yargılama bitmeden Kırıkkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 02.10.2013 tarih ve 2013/809-987 sayılı kararıyla hükümlülüğü nedeniyle kısıtlandığı ve adı geçen borçluya Levent Arslan'ın vasi tayin edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda ,mahkemece,borçlu vasisi Levent Arslan'a tebligat yapılmak suretiyle yargılamanın yürütülmesi gerekirken; anılan bu zorunluluk göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17806, Karar No: 2012/26673, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17806 E.  ,  2012/26673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 13.12.2012 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18.10.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16965, Karar No: 2010/2361, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/16965 E.  ,  2010/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

İş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle mahkemece davanın kısmen kabulüne lişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar Avukatlarınca istenilmesi ve davalı ... San.A.Ş.Avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/02/2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ........ ile karşı taraf adına .......geldiler. Diğer davalı adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukat/lar/ın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-İş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri; sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” Düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya 05.08.2003 tarihinden itibaren bağlanan gelir, sigortalının 01.02.2004 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiştir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

./..

-2-

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

./..

-2-

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca 01.02.2004 tarihi itibariyle indirildiği gerçeği karşısında, davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, ayrıca 05.08.2003-01.02.2004 tarihleri arasında fazladan yapılan fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalıların kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi gereği üzerinde durulmamış olması; ayrıca, tazminine hükmedilen geçici işgöremezlik ödeneği ile hastane masraflarının toplam miktarının kusur indirimi yapılmaksızın hüküm altına alınmasından sonra, bu kalemden hükmedilen meblağın, faiz başlangıç tarihlerini gösterir ayrıntılı yazımında, sigortalının kusuru oranında indirim yapılarak belirlenen değerlerin yazımı yoluna gidilerek, hüküm fıkrasında çelişki yaratılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı...... Avukatı yararına takdir edilen 750,00 lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/19018, Karar No: 2013/2433, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/19018 E.  ,  2013/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi ile 18000 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece, tahliye davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağı ispatlanamadığından alacak davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının mesken vasıflı taşınmazında 2005 yılından beri kiracı olduğunu, ihtar tebliğine rağmen 2005 yılı ağustos ayından 2010 yılı ağustos ayına kadar aylık 300 TL'den toplam 18000 TL kira borcunu ödemediğini, bu sebeple de davalının temerrüde düştüğünü ileri sürerek kiralanandan tahliyesini ve kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Davalı kiracılığı kabul etmiş,ilk yıl aylık kiranın 250 TL olduğunu bildirmiş, kiralananın 2011 yılı ocak ayında tahliye edildiğini, kira borcu bulunmadığını, kiraları elden ödediğini savunmuştur.

Taraflar arasında sözlü kira ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı vekili yazılı beyanında davalı tarafından bildirilen aylık 250 TL kira bedelini kabul ettiğini, buna göre ağustos 2005 – ağustos 2010 arasındaki, 60 aylık kira bedeli olarak toplam 15000 TL'nin tahsilini istemiştir. Taraflar arasında kira ilişkisi ve aylık kira miktarına ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kira bedellerini tamamen ödediğini savunduğuna göre bu savunmasını ispatlaması gerekir. Taraflar kardeş olduğundan mahkemece tanık dinlenmesinde bir yanlışlık yoktur. Tanık beyanlarına göre bir miktar kiranın ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece uyuşmazlık konusu dönem ödenmesi gereken toplam kira miktarı belirlenerek tanık beyanları ile tespit edilen ödenen kısmın mahsubu ile geriye kalan kira alacağının ödenip ödenmediği hususunda davalının yemin deliline de dayanmış olduğu gözetilerek yemin teklif hakkı hatırlatılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kira alacağının tümünün ödendiği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.