muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6856, Karar No: 2022/17313, Tarih: 01.12.2022

"15'inci madde uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu, kamulaştırılacak taşınmaz mal veya kaynağın bulunduğu yere mahkeme heyeti ile birlikte giderek, hazır bulunan ilgilileri de dinledikten sonra taşınmaz mal veya kaynağın;

a) Cins ve nevini,

b) Yüzölçümünü.

c) Kıymetini ektileyebilecek bütün nitelik ve unsarlarını ve her unsurun ayrı ayrı değerini,

(...)

e) Kamulaştırma tarihindeki resmi makamlarca yapılmış kıymet takdirlerini,

f) Arazilerde, taşınmaz mal veya kaynağın (…) mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini

(...)

ı) (...) her bir ölçünün etkisi açıklanmak kaydıyla bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüleri,

Esas tutarak düzenleyecekleri raporda bütün bu unsurların cevaplarını ayrı ayrı belirtmek suretiyle ve ilgililerin beyanını da dikkate alarak Sermaye Piyasası Kurulu tarafından kabul edilen değerleme standartlarına uygun, gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit ederler. "

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Muratlı Mahallesi 91 ve 115 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmi verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu ve aynı münavebe planının aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da uygulandığı tespit edilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

6. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

7. 6100 sayılı Kanun'un "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323 üncü maddesinde başvurma harcının da yargılama giderlerinden sayıldığı ve davacı idarenin de harçtan muaf olduğu dikkate alındığında, davalı tarafından yatırılan 162,10 TL istinaf başvuru harcının davalı tarafa iadesi gerekirken, davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının istinaf incelemesine ilişkin (C) harfi ile gösterilen bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan "giderinin" kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine "davacı idare harçtan muaf olduğundan talep halinde davalı tarafa iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15465, Karar No: 2016/3015, Tarih: 02.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15465 E.  ,  2016/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan belediyeye ait çöp varillerinin çalınarak bir ağaç altına bırakıldığı ve ertesi gün sanıklar tarafından oradan alınarak açık kasa olan araçlarına yükledikleri esnada yakalandıkları olayda; çöp varillerinin sayısı ve başkaları tarafından çalındıktan sonra ağaç altına bırakılarak gitmelerinin ve hurdacılık işi yaptıklarını beyan eden suça sürüklenen çocuk ve sanıkların da belediyeye ait olduğu anlaşılabilecek çöp varillerini hurda olmadıklarının anlaşılmasına rağmen, hurda sanarak aldıklarına ilişkin savunmalarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik olup hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşılmakla; atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02 /03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16409, Karar No: 2017/7041, Tarih: 09.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/16409 E.  ,  2017/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazete... A.Ş. ve diğerleri aleyhine 12/03/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... Gazetesi'nin 10/03/2014 tarihli nüshasında 1. sayfasında ... ve ... imzasıyla "... ...ve ... imamlarını ... açıklıyor ... İkili" başlıklı haber yapıldığını, bu haberin gazetenin 12. ve 13. sayfalarında "...' in A Takımı" başlığıyla devam ettiğini davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden ifadelerin yer aldığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, basın özgürlüğü sınırları dahilinde değerlendirme ve eleştiri yapıldığını, tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davaya konu haber yayınının görünür gerçeğe uygun olmadığı davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayın, bir bütün olarak değerlendirildiğinde, haber konusunun güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalıların sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6262, Karar No: 2023/162, Tarih: 12.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6262 E.  ,  2023/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davaya konu 2150 ada 7 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalıya ait olan trafonun adı geçen taşınmazdan tüm ihtarlara rağmen kaldırılmadığını belirterek 08.08.2005 ile 28.11.2014 tarihleri arasında olmak üzere şimdilik 18.000,00 TL ecrimisil alacağının tahsilini talep etmiş; ıslahla talebini 21.267,38 TL bedele artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın TEDAŞ'a karşı açılması gerektiğini belirterek öncelikle husumet yokluğundan sonrasında talebin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.03.2016 tarih ve 2015/146 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, arsa vasfında bir alan için dükkan vasıflı olan bir yerin emsal olarak gösterilmesinin hatalı olduğu, öncelikle satış dosyası ile ihale tarihinin tespit edilip davacının mülkiyet hakkını kazandığı, bu tarihin ecrimisil hesaplanmasında ilk dönem başlangıcı olarak kabul edilmesi gerektiği, bu doğrultuda gerekli olan emsal kira sözleşmelerinin dosyaya sunulması ile taşınmaz başında keşif yapıldıktan sonra alanında uzman bilirkişilerce söz konusu emsal kira sözleşmeleri de değerlendirilerek bilimsel verilere uygun bir ecrimisil hesaplaması gerektiği yönünde karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. İhtar gerçekleştirilmediğinden intifadan men şartının yerine getirilmediğini,

2. Bu nedenle temerrüdün de oluşamayacağını,

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. İhtar gerçekleştirilmediğinden intifadan men şartının yerine getirilmediğini,

2. Bu nedenle temerrüdün de oluşamayacağını,

3. Taşınmaz üzerinde bulunan trafonun özelleştirme işlemi öncesinde dava dışı TEDAŞ'a ait olması sebebiyle sorumluluğun da ona ait olacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Ecrimisil; diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, malikin, malik olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; "fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması ve haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği" vurgulanmıştır. Buna göre ecrimisil istemlerinde işgalin, haksız eylem niteliğinde olduğu ve tazminat istemleri için işgalin haklı bir nedene dayanmaması gerektiği dikkate alınmalıdır (YHGK'nın 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9386, Karar No: 2022/284, Tarih: 20.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9386 E.  ,  2022/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen davası yönünden; davalı erkek tarafından ise, istinaf aşamasında hükmedilmeyen vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin istinaf aşamasında hükmedilmeyen vekâlet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özelliklere delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İlk derece Mahkemesince, davacı kadına ön incelemede dava dilekçesinde dayanmış olduğu delilleri bildirmek ve açıklama yapmak üzere kesin süre verildiği, ancak kesin sürede herhangi bir delil listesi sunulmadığı gerekçesiyle davasının reddine karar verilmiş, davacı kadının istinafı üzerine incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesi tarafından talebinin esastan reddine karar verilmiş ve bu karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde usulünce cep telefonu mesajları, telefon kayıtları ve bilirkişi incelemesine dayanıldığı, 12.11.2019 tarihli ön inceleme duruşmasında davacı tarafa delillerini ve tanıklarını bildirmesi içim iki haftalık kesin süre verildiği, davacı vekili tarafından delil dilekçesinin kesin süresinin son gününde uyap ortamında 26.11.2019 tarihinde e-imzalı olarak gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı kadının gösterdiği delillerin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip gerçekleşecek sonuca göre karar verilesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesinin kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, davalı erkeğin bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.20.01.2022(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1932, Karar No: 2017/22135, Tarih: 01.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1932 E.  ,  2017/22135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM :TCK 158/1-f,62,53,204/1,62,53 md gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

... lehine düzenlenmiş, keşidecisi...olan 26/07/2007 tarih ve 5000 TL bedelli ve 20/07/2007 tarih ve 3750 TL bedelli kayıp ihbarında bulunulmuş olan 2 adet çekin sanık tarafından ele geçirildiği, akabinde sanığın çeklerin arkasını ...’ın imzasını taklit edip ciro yapmak sureti ile kendisine verildiği yönünde sahte ciro silsilesi oluşturup iş yaptığı müşteki ...San.Tic.Ltd.Şti’ne verdiği, sanığın tahrif edilmiş çekleri kullanarak karşılığında ürün almak sureti ile resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10590, Karar No: 2015/20852, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10590 E.  ,  2015/20852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2014

NUMARASI : 2014/88-2014/188

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.Şöyleki;

Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazların uygulama imar planı içinde, belediye mücavir alan sınırlarında olduğu,belediyenin tüm hizmetlerinden faydalandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle dava konusu taşınmaz mallar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, taşınmazın niteliğine göre yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden rapor esas alınarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/277, Karar No: 2020/2662, Tarih: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/277 E.  ,  2020/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz incelemesinin kapsamının katılan ...’a yönelik hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 27.11.2019 tarihli ek kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 27.11.2019 tarihli ve 2018/3877 E., 2019/1837 K. sayılı ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.