muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8278, Karar No: 2021/4947, Tarih: 08.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8278 E.  ,  2021/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/545-2020/94

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi;

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava ile davacının 15.03.2008-15.04.2014 tarihleri arasında davalı ... Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilköğretim okulunda ücretli öğretmen olarak hizmet akdine dayalı olarak sürekli ve tam gün esasıyla çalıştığını belirterek, ayda 30 gün üzerinden sigorta primlerinin yatırılmasını ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitini talep ettiği,

Mahkemece davacının ek ders ücret cetvellerine göre okula geldiği günlerde tam gün çalıştığı kabul edilerek okula geldiği günlere göre eksik süreler tespit edilerek, Kuruma bildirilen günlere ilave ile 15.03.2008-15.04.2014 tarihleri arasında toplam 124 gün daha davalı ... Eğitim Bakanlığı'na bağlı Şanlıurfa İl Milli Eğitim Müdürlüğü nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespiti ile davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Ancak, tespite konu 124 gün, okula gelinen günlerde tam gün çalışmayı ifade etmekte olup, talep edilen ayda 30 gün çalışmayı karşılamadığından, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasında yer alan ;

1) “Davanın kabulüne” ibaresinin silinerek yerine “davanın kısmen kabulüne” ibaresinin yazılmasına,

2) 2. bendin silinerek yerine, “2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesine göre; 3.400,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, 3.400,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine,” ibaresinin yazılmasına ,

3) 3.bendin silinerek yerine, “3-Davacının yaptığı 849,95 TL yargılama giderinden takdiren 449,95TL’ nın davalılardan alınıp davacıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/467, Karar No: 2018/360, Tarih: 25.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/467 E.  ,  2018/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2015 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle,

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2033, Karar No: 2012/5466, Tarih: 10.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2033 E.  ,  2012/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİVRİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/07/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisilin yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 617 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden ½ pay sahibi olduğu, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın taşınmazın tamamını kullanmak suretiyle müdahale ettikleri belirlenmek ve bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle davacının talebi doğrultusunda pay oranında elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ecrimisil isteği bakımından tarafların temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmazda davalıların annesi F.’nın da ½ oranında paydaş olduğu davalıların savunmalarında ve tanık beyanlarında taşınmazdaki elma ağaçlarının davalıların babası tarafından dikildiğinin belirtildiği, bilirkişi tarafından ecrimisil hesabının da elma ağaçları dikkate alınarak yapıldığı görülmektedir. Bu durumda çekişme konusu taşınmazdaki elma ağaçlarının kim tarafından dikildiği ve ağaçlar dikilmeden önceki taşınmaz durumunun açıkça belirlenmesi, davalılar tarafından dikildiğinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılması halinde, davalıların ağaçsız arazi üzerinden belirlenecek ecrimisilden sorumlu olacakları kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, davacı 1993 yılından itibaren davalıların taşınmazı kullandıklarını ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunmuştur. Davalılardan M.’nın ise cevap süresi geçirildikten sonra 28.05.2010 tarihinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Davacının bu itirazdan sonra 15.06.2011 tarihli dilekçe ile ecrimisil isteğini ıslah ederek 1993 ile 2011 yılları arasında payına isabet eden ecrimisil miktarının tazminini istemiştir. Mahkemece de davalının bu zaman aşımı savunmasına karşı davacı tarafın itirazın defi talebinde bulunmadığı gerekçesiyle 5 yıllık ecrimisile hükmedilmiş olması da isabetli değildir.

Hal böyle olunca; öncelikle taşınmazın ecrimisile esas alınacak durumunun belirlenmesi, belirlenen duruma göre, süresi içerisinde davalıların zamanaşımı itirazında bulunulmadığı da gözetilerek 1993 ile dava tarihi olan 10.09.2009 arasındaki davacının payına isabet eden ecrimisil miktarının, bildirilen ve bildirilecek olan emsaller de dikkate alınarak, bilirkişilerden ek rapor alınmak veya gerektiğinde yeniden yerinde uygulama yapılmak suretiyle bilimsel verilere uygun ve denetime elverişli olacak biçimde hesaplanması gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların ecrimisile ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6629, Karar No: 2017/5132, Tarih: 08.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6629 E.  ,  2017/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin “...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin yerleşim yeri adresinin "..." olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmadan küçüklerin "..."adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9713, Karar No: 2012/30017, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9713 E.  ,  2012/30017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ses ve ışık şefi olarak çalıştığı otelde konakladığını davalının kış sezonuna girilmesi sebebi ile üçer aylık dönemlerde 10 gün ücretsiz izin kullanma zorunluluğu olduğunu kabul etmeyenlerin ... sözleşmelerinin feshedileceğinin söylendiğini davacının kabul etmemesi üzerine 05.01.2010 tarihinde işten çıkartıldığın eşyalarını toplayarak otelden ayrılmasını istemiş, ....01.2010 tarihinde ise otelden güvenlik görevlilerince çıkarıldığını içeri girmek istemesin e rağmen alınmadığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ... sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, kötüniyet tazminat alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ....01.2010- 08.01.2010 tarihleri arasında devamsızlık yapması sebebi ile haklı nedenle ... sözlemesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini 05.01.2010 tarihinde eylemli olarak sona erdirildiğini sonrasında tutulan tutanaklar nedeni ile ... sözleşmesinni kinci kez feshinin sözkonusu olamayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8 ve 37. maddelerinin işverene yüklenen bu konuda bazı ./..

2- Taraflar arasında, ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8 ve 37. maddelerinin işverene yüklenen bu konuda bazı ./..

yükümlülükler de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, ... sözleşmesinin taraflarının ispat yükümüne yardımcı nitelikte olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma şartları ve benzeri konularda kanuni güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmiş olması, ... yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma şartlarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında taraflar delillerinin değerlendirilmesi sırasında, işverence düzenlenmesi gereken bu tür belgelerin düzenlenmiş olup olmamasının da gözetilmesi gerekir.

... sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı durumlarda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı ..., işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı ... bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalıdır.

Somut olayda ses ve ışık şefi olarak 25.11.2006 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışan davacı 2000 Tl net ücret ile çalıştığını, çift bordro uygulandığını 1410,63 TL bordroda net olarak gösterildiğini kalan kısmın makbuz karşılığı elden ödendiğini idida etmiştir. Davalı ise ücretlerin banka kanalı ödendiğini davacının bordrodaki ücret üzerinden çalıştığını savunuştur. Dinlenen tanıklar tüm çalışanların maaşlarının bir kısmını elden aldıklarını işyerinde çift bordro uygulandığını beyan etmiştir. Mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda ücret araştırması yapılmadan, tanık beyanları değerlendirilmek suretiyle belirlenen ücret miktarına göre dava konusu alacakların hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının anlatımına göre dava konusu alacak hesaplanmıştır. Karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda yer alan hesaplamalar fazla mesai ücreti hususundaki Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Öncelikle günlük 11 saati aşan çalışmalarda işçinin insani ihtiyaçları dikkate alınarak ara dinlenmesinin 1 saat değil 1,5 saat olarak çalışma süresinden düşülmesi gerekir. Diğer taraftan 4857 sayılı Kanun'un 41.madde düzenlemesi nedeniyle aylık değil haftalık olarak yapılması icap eder. İşyerinde 24 saat çalışılan günlerde de Hukuk Genel Kurulunun kabulü gereği günlük fiili çalışma süresi en fazla 14 saat olabilir. Davacının fazla çalışma ücreti, belirtilen bu noktalar dikkate alınarak yeniden uzman bilirkişiye hesaplatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5520, Karar No: 2023/8777, Tarih: 27.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/5520 E.  ,  2023/8777 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z MA

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/181 E., 2022/398 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/181 Esas, 2022/398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 16.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/13741 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93927 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93927 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93927 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Müdafiin görevlendirilmesi" başlıklı 150. maddesinde yer alan, "(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir. (2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. (3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır. (4) Zorunlu müdafilikle ilgili diğer hususlar, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü alınarak çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafi tayini gerekmediği anlaşılmış ise de, sanığın talimatla alınan 18/10/2022 tarihli savunmasında müdafi talep etmediği, müdafiinin hazır olduğunu ve müdafii huzurunda savunma yapacağını beyan etmesine rağmen müdafii olmadan savunması alındığı cihetle, mahkemesince yeniden talimat yazılarak sanığın müdafii varsa müdafii huzurunda yeniden savunmasının alınmasının istenmesine, müdafii yok, ancak baro tarafından müdafi görevlendirilmesini talep etmesi halinde görevlendirilecek müdafii huzurunda savunmasının alınması, ya da müdafii isteyip istemediği sorularak müdafii istemediğini beyan etmesi halinde, savunmasının tekrar alınmayarak evrakın ikmalen gönderilmesine karar verilmesi gerekirken bu çelişki giderilmeden sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun cezası, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde; "(1) Dolandırıcılık suçunun;...f) Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle...İşlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." şeklinde belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un sanığın duruşmadan bağışık tutulması başlıklı 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasında; "Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir. Sorgu için belirlenen gün, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiine bildirilir. Cumhuriyet savcısı ile müdafiin sorgu sırasında hazır bulunması zorunlu değildir. Sorgusundan önce sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulur.

" hükmü yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Müdafiin görevlendirilmesi” başlıklı 150 nci maddesi;

"(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir.

(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.

(3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.

(4) Zorunlu müdafilikle ilgili diğer hususlar, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü alınarak çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir"

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2012 tarihli ve 13/125-236 sayılı kararında da belirtildiği üzere; "...sanığın ceza yargılamasındaki en önemli haklarından biri yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gereken savunma hakkıdır. Anayasa ve uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınmış olan bu hakkın, herhangi bir nedenle sınırlandırılması olanaklı değildir. Nitekim 1412 sayılı CYUY'nın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 308/8. maddesine göre de savunma hakkının kısıtlanması mutlak bozma nedenlerindendir."

5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ceza miktarı itibarıyla sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirmeyen bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan yürütülen yargılama sırasında, sanığın talimat yoluyla İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinde 18.10.2022 tarihinde yapılan sorgusunda, 5271 sayılı Kanun uyarınca yasal hakları hatırlatıldıktan sonra müdafiinin hazır olduğunu ve müdafii huzurunda savunmasını yapacağını bildirmesine karşın, müdafii olmadan savunmasının alındığı anlaşılmakla; Mahkemece, İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine yeniden talimat yazılarak, sanığın hazır bulunması halinde müdafii huzurunda savunmasının alınması, müdafiinin bulunmaması ve kendisine baro tarafından müdafii görevlendirilmesini talep etmesi durumunda görevlendirilecek müdafii huzurunda savunmasının alınması, kendisine müdafii atanmasını istememesi halinde tekrar savunması alınmayarak evrakın ikmalen gönderilmesi gerekirken, sorgu zaptındaki bu çelişki giderilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/181 Esas, 2022/398 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere, KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Sanık hakkındaki İNFAZIN DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.