muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6598, Karar No: 2016/5854, Tarih: 29.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6598 E.  ,  2016/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçların işlendiği 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Kağıt ve Karton toptan ticareti ile ilgili faaliyet gösteren sanığın, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17738, Karar No: 2021/20519, Tarih: 02.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/17738 E.  ,  2021/20519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... ile suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in hırsızlık ve İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b,116/1,119/1-c,31/2 ve 31/3 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık ve 4 yıllık zamanaşımının, 19.11.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1281, Karar No: 2017/8239, Tarih: 13.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1281 E.  ,  2017/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/06/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu ...'ın vefatı sonrasında, cenaze fotoğraflarının izinsiz kullanılarak ...com internet sayfasında davacıların oğlu ile ilgili yalan haber yapıldığı, haberin kaynak gösterilerek çok sayıdaki internet sitesinde de yayınlanması nedeniyle davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların eyleminin davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunduğu, haber nedeni ile saygınlıklarının zedelendiği gerekçesi ile davacıların istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki; basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki; basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince, dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler gözetildiğinde davaya konu yazılar, görünür gerçeğe uygun ve güncel olup yazıların yazılmasında kamu yararı ile toplumsal ilgi bulunmaktadır. Basının okuyucunun dikkatini habere çekmek amacı ile çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olması karşısında; özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemez.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalıların tazminatla sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2446, Karar No: 2024/3667, Tarih: 21.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2446 E.  ,  2024/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/853 E., 2023/757 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/109 E., 2021/471 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; mirasbırakan ...'nin 1183 ada 1 parseldeki 1 nolu bağımsız bölümü yeğeni olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler, davacılardan ...'nin aşamada ölümü üzerine mirasçıları davacı vekiline vekaletname vermişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakan teyzesi ve annesinin birlikte yaşadıklarını, annesinin ve teyzesinin tüm ihtiyaçlarıyla ilgilenip maddi ve manevi destek verdiğini, davacıların ise çocuğu olmayan mirasbırakanı yıllarca maddi yönden sömürdüğünü, mirasbırakanın yıllar içerisinde başka taşınmazlarını satarak davacılara maddi kazandırmada bulunduğunu, ihtiyaç içerisinde olan mirasbırakanın dava konusu taşınmazı satılığa çıkarınca bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakanın ihtiyacına binaen dava konusu taşınmazı davalıya bedeli karşılığında sattığı, bedel düşüklüğünün tek başına muvazaanın kanıtı olmayacağı, davacı tanıklarının beyanlarının muvazaanın varlığını ispata elverişli olmadığı, mevcut delil durumu itibariyle davacıların iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararda hukuki ve yeterli bir gerekçenin bulunmadığını, eksik inceleme sonucunda karar verildiğini, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararda hukuki ve yeterli bir gerekçenin bulunmadığını, eksik inceleme sonucunda karar verildiğini, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakanın alt soyu bulunmayıp mirasçı olarak kardeşlerini bıraktığı, davalının mirasbırakan teyzesi ve annesine destek olduğu, mirasbırakanın davacı kardeşleri ile beşeri ilişkisinde mal kaçırmasını gerektirecek bir husumet bulunmadığı, satış bedelinin düşük gösterilmesinin tek başına muvazaanın varlığını kabule yeter olmadığı, mirasbırakanın aynı zamanda minnet duygularıyla hareket ettiği, mal kaçırma kastıyla hareket ettiği iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, mirasbırakanın davalının annesine baktığını, dava konusu taşınmazda mirasbırakan ile davalının annesinin birlikte yaşadıklarını ve satıştan sonra da yaşamaya devam ettiklerini, kira ya da bir karşılık ödenmeksizin satışın gizlendiğini, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme sonucunda karar verildiğini, mirasbırakanın başkaca malı bulunmadığını, davalının mirasbırakana bakmasının söz konusu olmadığını, mirasbırakanın tek amacının davacılardan mal kaçırmak olduğunu, hastane ve ölüm kayıtları incelendiğinde mirasbırakana davacıların baktığının anlaşılacağını, davalının savunmalarını ispatlayamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706 ıncı, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1931 doğumlu mirasbırakan ...'nin 01.11.2017 tarihinde ölümüyle geride mirasçı olarak, davacı kardeşi Özer, davacı yeğeni İhsan Selçuk ve dava dışı kardeşi ...'nin (davalının annesi) kaldıkları, mirasbırakanın maliki olduğu 9 nolu bağımsız bölümün tamamını 18.12.2013 tarihinde davalı yeğenine satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3014, Karar No: 2023/11641, Tarih: 19.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3014 E.  ,  2023/11641 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/21 E., 2016/124 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/21 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebebi

Eksik inceleme ile hüküm verildiğine, sanıkların cezalandırılması gerektiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1."Olay günü müşteki Kadriye, kız kardeşinin ... isimli şahısla arasındaki mevcut olan dava duruşmasına girdikten sonra ... Mah.Topçular Cad. 33.Sk. ... Apartmanında bulunan ikametine geri döndüğü, bu sırada aralarında dava nedeniyle husumet bulunan ... isimli şahsın akrabaları olan yukarıda isimleri yazılı şüphelilerin müştekilerin bulunduğu ikamete geldiği, sonrasında şüpheli ...'nın kapıya tekme atarak müştekilere biber gazı sıktığı ve ''bunu sizin yanınıza bırakmam'' diyerek müştekilere tehditte bulunduğu ve sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, diğer şüphelilerin ise ikametin giriş kısmından müştekilere sinkaflı sözlerle hakaret ederek şüpheli ...'in elindeki sopa ile, şüpheli Mustafa'nın soruşturmada ele geçmeyen silah ile, şüpheli ...'in elindeki sallama diye tabir edilen bıçak ile, şüpheli ...'in de elindeki bıçak ile müştekileri tehdit ettiği, olayın kolluk görevlilerine ihbarı üzerine şüphelilerin olay yerinden kaçtıkları" iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davası açılmış ise de, ilk derece mahkemesi sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması gerekçesiyle haklarında beraat kararı vermiştir.

2. Sanıklar aşamalarda suçlamayı kabul etmemektedir.

3. Dosya arasında yer alan 05.11.2014 tarihli tutanağa göre olay yerinde suç unsuruna rastlanmadığı, yalnızca evin sokağını dik kesen bir sokakta tahta saplı bir bıçak ele geçirildiğinin kaydedildiği görülmektedir.

4. Dosya arasında söz konusu bıçağın sanıklara ait olduğunu gösteren bir delil bulunmamaktadır.

2. Sanıklar aşamalarda suçlamayı kabul etmemektedir.

3. Dosya arasında yer alan 05.11.2014 tarihli tutanağa göre olay yerinde suç unsuruna rastlanmadığı, yalnızca evin sokağını dik kesen bir sokakta tahta saplı bir bıçak ele geçirildiğinin kaydedildiği görülmektedir.

4. Dosya arasında söz konusu bıçağın sanıklara ait olduğunu gösteren bir delil bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanıklar aleyhine dosyada katılan beyanlarını destekler başka bir delil bulunmadığı görülmekle, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/21 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10341, Karar No: 2021/164, Tarih: 27.01.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10341 E.  ,  2021/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2017 tarih ve 2017/246 - 2017/349 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula gönderme müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği ve Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26786, Karar No: 2015/25601, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26786 E.  ,  2015/25601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.