muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13732, Karar No: 2012/535, Tarih: 19.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13732 E.  ,  2012/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyleki;

...-Mahkemece ... kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Birinci bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza 454,00-TL, ikinci bilirkişi raporunda 404,00-TL, üçüncü raporda 74,78-TL. metrekare fiyatı tespit edilmiş, mahkemece üçüncü rapora göre karar verilmiştir.

Hükme esas alınan rapor ile, birinci ve ikinci bilirkişi raporlarında belirlenen bedeller arasında açık oransızlık bulunması nedeniyle bu raporların inandırıcı nitelikte olmadıkları kanaatine varılmıştır.

Belirten nedenle; mahkemece taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

...-Kabule göre de;

a)Dava konusu taşınmazın değerlendirilme tarihi; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal kabul edilen taşınmazların, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile ... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

b)Değerlendirme tarihi olan 2007 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan hüküm kurulması,

c)Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınacak olan bilirkişi raporunda emsal kabul edilecek olan taşınmazların, bulundukları yerleri, birbirlerine olan mesafeleri, bulvar, ana cadde, sokakta olup olmadıkları, hükümet konağı, belediye, hastane, okul vb.yerlere olan uzaklıklarının fen bilirkişisince imar paftasında işaretlettirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

c)Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınacak olan bilirkişi raporunda emsal kabul edilecek olan taşınmazların, bulundukları yerleri, birbirlerine olan mesafeleri, bulvar, ana cadde, sokakta olup olmadıkları, hükümet konağı, belediye, hastane, okul vb.yerlere olan uzaklıklarının fen bilirkişisince imar paftasında işaretlettirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17322, Karar No: 2013/28044, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17322 E.  ,  2013/28044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Motorsikletin müştekinin oturduğu binanın eklentisi niteliğinde olan etrafı çevrili bahçeden çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın sabit olan eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde niteliksiz hırsızlık kabul edilerek TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Sanığın, kaldığı yurt tarafından kayıp olarak aranması nedeniyle polis tarafından görülerek durdurulduğu sırada motorsikleti nederen aldığının sorulması üzerine bir binanın bahçesinden aldığını söyleyerek müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7969, Karar No: 2017/1668, Tarih: 14.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/7969 E.  ,  2017/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz talebinin reddine dair 10.03.2014 tarihli ek kararın suça sürüklenen çocuğun cezaevinde bulunduğu 20.03.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğinin hukuken geçersiz olduğu anlaşıldığından öğrenme tarihinden itibaren sanığın ek kararı süresi içerisinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

03.05.2013 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmün süresinden sonra 14.02.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, yasaya uygun olan 10.03.2014 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 14/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10764, Karar No: 2018/5055, Tarih: 15.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10764 E.  ,  2018/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar ve davalı vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.05.2018 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 09/09/2012 tarihinde davalı tarafa sigortalı olan ...plakalı araç ile ... plakalı aracın çarpışması neticesinde ... plakalı araç içerisinde yolcu olarak bulunan davacının ağır şekilde yaralanarak sakat kaldığını, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davacının kaza tarihi itibariyle Kız Teknik Lisesinde okuduğunu belirterek şimdilik 3.000,00 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 157.770,67 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 157.770,67 TL'nin dava tarihi olan 23/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

2-Davacı vekili, davacı çocuğun davaya konu kazada yaralanıp kalıcı işgöremezliğe uğradığı iddiası ile maddi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece, 11.02.2015 tarihli hesap bilirkişi raporu ile belirlenen miktar hüküm altına alınmıştır. Ancak raporda yapılan hesaplama yerinde olmayıp hükme esas alınamaz.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK'nın 46/1 maddesinde(6098 sayılı TBK m. 54) özel olarak "Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir" şeklinde hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir.

Sorumluluk hukukunun temel amacı, bir kimsenin malvarlığında iradesi dışında meydana gelen eksilmeleri aynen veya nakden gidererek, zarar görenin zarar verici olay sonucunda malvarlığında eksilen değer yerine nitelik veya nicelik yönünden eş bir değer koymaktır. Zarar görenin malvarlığında eksilen değer yerine aynı nitelikte bir değer konulması mümkün olduğu takdirde bu değer; bu mümkün olmadığı takdirde, nicelik yönünden, yani para ile ona denk bir değer konulur ve zarar verenin yerine getirmek zorunda olduğu bu yükümlülüğe tazminat yükümlülüğü adı verilir. Tazminat yükümlülüğünün, bir diğer ifadeyle zarar verenin ödeyeceği tazminat miktarının tespit edilebilmesi için, öncelikle zararın hesaplanması gerekmektedir. Zarar görenin malvarlığının zarar verici olaydan sonraki durumu ile böyle bir olay meydana gelmeseydi göstereceği durum arasındaki farkı ifade eden zarar, eşyaya ilişkin olabileceği gibi kişiye ilişkin de olabilecektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zararların da kişiye ilişkin zarar kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Çalışma gücü, zarar görenin iş gücünün, yani beden ve fikir gücünün gelir getirici şekilde kullanılması demektir. Burada asıl önem arz eden kazanç kaybı veya azalması değil, kazanma gücünün kaybı veya azalmasıdır. Bu kayıp ve azalmadan doğan olumsuz ekonomik sonuçlar, zararı oluşturur (EREN Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, B. 9, ... 2006, s. 713).

Bununla birlikte ...'ın yerleşik uygulaması gereğince kişinin vücut bütünlüğünün ihlâli nedeniyle ortaya çıkan beden gücü kayıplarının, gelirinde veya malvarlığında bir azalma meydana gelmese dahi tazminat gerektirdiği kabul edilmekte ve bu husus güç kaybı tazminatı olarak ifade edilmektedir. Bu durum, ilk bakışta sorumluluk hukukundaki zarar kavramına aykırı gibi görünse de, burada vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin aynı işi zarardan önceki durumu ve diğer kişilere göre daha fazla güç, (efor) sarf ederek yaptığı gerçeğinden hareket edilmekte ve zararı, fazladan sarf edilen bu gücün oluşturduğu kabul edilmektedir. Bunun gibi çalışma yaşına gelmemiş küçükler yönünden de, bedensel zarar sonucu oluşan maluliyet nedeni ile evde ya da dışarıda aileye yardımcı olma, eğitim alma, yeme, içme vb. gibi tüm yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinde emsallerine göre sarfetmesi gereken fazla çaba veya güç (efor) bir ekonomik değer olarak görülmeli ve bu nedenle bir zarar oluştuğu kabul edilmelidir.

Somut olayda; hükme esas alınan 11.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda, beden gücü kaybına uğrayan davacı ...'un 20 yaşından itibaren kazanç sağlamaya başlayacağı kabul edilerek, bu yaştan itibaren zarar hesabı yapılmış ise de; yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacı çocuğun çalışma gücünü sürekli yitirdiği tarihten itibaren zararın oluşacağı kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiğinden, yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3-Somut olayda, davacı ...,... Kız Teknik Meslek Lisesi Çocuk Gelişimi ve Eğitimi alanında öğrenim görmekte olup, mahkemece hükme esas alınan 11.02.2015 tarihli aktüerya bilirkişi raporunda,davacının asgari ücretin 2.16 katı gelir elde edecği kabulüne göre hesaplama yapılmıştır.

Davacının meslek lisesinde ve Çocuk Gelişimi ve Eğitimi alanında öğrenim gördüğü dikkate alındığında asgari ücretin bir miktar üzerinde gelir elde etmesi hayatın olağan akışına uygun olmakla birlikte, asgari ücretin 2.16 katı gelir elde edeceği kabulü ile yapılan gelir tespiti bir miktar fazla olmuştur.

Bu durumda mahkemece, davacının okulunu bitirdikten sonra alanı ile ilgili olarak özel okullarda iş bulma imkanı ve gelir durumu araştırılarak tespit edildikten sonra hesap bilirkişisinden bu doğrultuda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

4-Davalıya sigortalı bulunan ...plaka sayılı aracın ruhsatında kullanım amacının hususi olduğu belirtilmiş olmakla, davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde avans faizine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27008, Karar No: 2015/25668, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27008 E.  ,  2015/25668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24125, Karar No: 2014/17174, Tarih: 17.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24125 E.  ,  2014/17174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında ise mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuklar ... ve Velat Uğun haklarında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “3 müdafilik gideri 762,00 TL nin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28136, Karar No: 2013/15987, Tarih: 09.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/28136 E.  ,  2013/15987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14138, Karar No: 2016/3538, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14138 E.  ,  2016/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2013/392-2014/503

Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenlerle davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Maliye Hazinesi vekilinin temyizine gelince,

1-Davalı Maliye Hazinesi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması,

2-Yargılama giderleri ve vekalet ücretinden davalı DSİ Genel Müdürlüğü yerine her iki idarenin sorumlu tutulması,

Doğru olmadığı gibi;

3-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden;

Mahkeme kararının davalı Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4214, Karar No: 2013/3238, Tarih: 20.05.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4214 E.  ,  2013/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan damga vergisi bedelinin iş sahibi payına düşen kısmının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf, taraflar arasında akdedilen ikmâl inşaat sözleşmesine ait damga vergisinin süresinde tahakkuk ettirilmemesi gerekçesiyle tarh ve tahakkuk ettirilen damga vergisi tutarının yarısından davalı iş sahibi kooperatifin sorumlu olduğu halde kendilerine damga vergisi tutarının iş sahibi payına düşen kısmının ödenmediğini, taraflarınca ödenen damga vergisi tutarının yarısına tekabül eden miktarın tahsili için girişilen icra takibine de itiraz edildiğini ifade ederek itirazının iptâli ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiş; davalı taraf ise, taraflar arasında imzalanan ek niteliğindeki ikinci sözleşmenin (E) paragrafının son cümlesinde birinci sözleşmeye atıfta bulunulması ve birinci sözleşmede yer alan 9 ve 18. maddeler dikkate alındığında bütün vergi, resim ve harçların davacı yükleniciye ait olduğunun açık olması karşısında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşmede damga vergisinin hangi tarafça ödeneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, damga vergisi tahakkuk ettirilen protokolde ikmal inşaat sözleşmesine herhangi bir atfın olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ve davacı yüklenici adına damga vergisi tahakkuk ettirilen 04.07.2008 tarihli "İkmâl İnşaat Sözleşmesi Ek Protokolü" başlıklı protokolün (A) paragrafında, protokolün konusunun, yapımına yüklenici şirket tarafından devam edilen 42912 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki inşaat kapsamında tarihsiz "İkmâl İnşaat Sözleşmesi"nde yüklenici tarafından üstlenilen bir kısım işin sözleşme kapsamından çıkarılması olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Gerek başlık, gerek konu, gerekse içerik itibariyle bu protokolün tarihsiz "İkmâl İnşaat Yapım Sözleşmesi" başlıklı sözleşmeyi tadil eden bir protokol niteliğinde olduğu açıktır. Bu nedenle, bu protokolde hüküm bulunmayan hallerde, taraflar arasındaki meselenin "İkmâl İnşaat Yapım Sözleşmesi" kapsamında değerlendirilmesi gerekir.