muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/37602, Karar No: 2014/18, Tarih: 13.01.2014

Gerekçe ve Sonuç:

Dava niteliği itibariyle, davacının meydana gelen hasarlı trafik kazası sebebiyle davalı işverene disipli kurulu kararında belirtilen miktarda borçlu olmadığının tespitine yönelik bir menfi tespit davasıdır.

Somut olayda, davacı davalı Belediye Başkanlığı nezdinde şoför olarak çalıştığı sırada sevk ve idaresindeki . ... plakalı araç ile 21.12.2012 günü ... sokaktan seyir halinde iken A.... P... Caddesine çıkmak istediği sırada bu cadde üzerinde seyir halinde olan C.. A..'in sevk ve idaresindeki........ plaka sayılı araç ile dörtlü kavşakta çarpıştığı kaza sonrası alınan... nolu trafik kaza tespit tutanağına göre davacının kavşaklarda geçiş önceliğine uymama 08 kod nolu kusurla asli kusurlu bulunduğu, karşı araç sürücüsü C.. A..'in ise kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmamadan dolayı tali kusurlu bulunduğu, 28.01.2013 tarihli fatura içeriğniden kaza sebebiyle davacının sevk ve idaresindeki...plaka sayılı araçta 4.628,89 TL'lik hasar meydana geldiği, disiplin kurulu kararı ile hasar tespit tutunağında belirlenen 4.548,09 TL'nin tamamının davacının maaşından 12 eşit taksitle kesilmesine karar verildiği, bilahare 01.02.2013 tarihli davalı Belediye Başkanlığının oluru ile hasarlı araçlara ait bakım ve onarım giderlerine ait faturalar ile disiplin kuruluna sunulan hasar tespit tutanağı arasında fark oluşması sebebiyle davacının maaşından kesilmesi gereken miktarın fatura bedeli olan 4.628,89 TL olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan 15.07.2013 tarihli trafik bilirkişi raporunda davacının 2918 Karayolları Trafik Kanunun 57. maddesi uyarınca kazanın oluşumunda kavşaklarda geçiş önceliğine uymama kuralını ihlal ettiğinden %75 oranında asli kusurlu olduğu, diğer araç sürücüsünün ise %25 oranında tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Davacının Genel İş Sendikası üyesi olduğu adı geçen sendika ile davalı B.. B.. arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 73. maddesinin 2. fıkrası hükmünce "Şoförlerin ve iş makinası oparatörlerinin kullanmakta olduğu idare aracı ile İzmir'in trafik durumu sıkışıklığı ve düzensizliği ile karayolunda, mahallede, sokaklarda ve işyerlerinde çöp imha sahası güzergahında dahil olmak üzere meydana gelebilecek trafik kazalarındaki hasarların bedelini kusur ve nispetine göre öperatörünce ve sürücü tarafından ödenecek miktarın %50'si işverence karşılanır. İşveren ödeyeceği zarar bedelini talep edemez" düzenlemesini içermektedir.

Mahkemece bu durumda yapılacak iş, alınan kusur raporuna göre kaza tarihinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 73. maddesi uygulanarak davacının kaza sebebiyle davalı belediyeye ait araçta meydana gelen zarardan sorumlu olacağı miktarı belirleyerek oluşacak sonuca göre karar verilmekten ibarettir. Davacının oluşan zarardan sorumluluğunu tamamen ortadan kaldıracak şekilde disiplin kurulu kararının iptaline karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmaya gerektirir.

Mahkemece bu durumda yapılacak iş, alınan kusur raporuna göre kaza tarihinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 73. maddesi uygulanarak davacının kaza sebebiyle davalı belediyeye ait araçta meydana gelen zarardan sorumlu olacağı miktarı belirleyerek oluşacak sonuca göre karar verilmekten ibarettir. Davacının oluşan zarardan sorumluluğunu tamamen ortadan kaldıracak şekilde disiplin kurulu kararının iptaline karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmaya gerektirir.

O halde davalı işveren belediyenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmaladır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7755, Karar No: 2017/1548, Tarih: 27.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/7755 E.  ,  2017/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 01/10/2012 havale tarihli dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... köyü'nde yapılan 2/B madde uygulamasında, kendisine ait taşınmazının davalı ...'ya ait olduğuna dair tespit yapıldığı iddiasıyla, taşınmazdaki zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğunun şerhi ve taşınmazın kendisine ait olduğunun tespit ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, 169 nolu Orman Kadastrosu Başkanlığının orman kadastro çalışması netiçesinde düzenlemiş olduğu 11 nolu Orman Kadastro -Tutanağında Sayfa No:37 yazan kısmın altından itibaren 4. Paragrafta geçen ..., ... ifadesinden sonra gelen " ve ... ( ...'nun tarlasına 10 yıl önce ... dikerek işgal etmiştir) " ifadesinin çıkartılmasına, tutanakta geçen diğer hususların aynen geçerli sayılmasına, 169 nolu Orman Kadastro Komisyonunun Taşınmazın bulunduğu yere ilişkin diğer yaptığı çalışmaların geçerli sayılarak aynen devamına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B uygulamasına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 03/09/2012 tarihinde ilan edilen 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Şöyle ki, davacı, dava konusu taşınmazdaki zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğunun şerhi ve taşınmazın kendisine ait olduğunun tespit ve tescili istemiyle dava açmıştır. Dosya kapsamından davaya konu taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu, 5831 sayılı Kanunun 5. maddesiyle, 6831 sayılı Kanuna eklenen Ek.10. maddesi uyarınca, Orman Kanununun; 20.06.1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi, 23/9/1983 tarihli ve 2896 ile 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2. madde birinci fıkra (B) bendi uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilmesi mümkün olmadığı gibi davacının zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğuna ilişkin şerh verilmesi talebini ise 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kullanım kadastro sırasında ileri sürebileceği, davaya konu taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı da düzenlenmediği dikkate alınarak davacının taşınmazın kendisine ait olduğunun tespit ve tescili ile zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğunun şerh verilmesine ilişkin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne dair karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 27/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/947, Karar No: 2019/2094, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/947 E.  ,  2019/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk ve Didim (Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca velayet kendisine bırakılan velinin vefat etmesi nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Didim (Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüğün “.....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11449, Karar No: 2012/4561, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/11449 E.  ,  2012/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

Davacı vekili; müvekkilinin Sigortalı olarak Trabzon Milli Eğitim Müdürlüğünün Akçaabat ilçesindeki Yıldızlı Toki ilköğretim okulunda geçici olarak görevlendirildiğini, müvekkilinin çalışmaya devam ederken iş sözleşmesinin sona erdirildiğinin kendisine bildirildiğinden bahisle feshin geçersizliği nedeniyle işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli olduğunu, okulda 30 dan az işçi çalıştığını ve feshin haklı nedene dayandığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının işverenden izin almaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın görevine bir ay içerisinde 3 günden fazla gelmediği, bazı günler ise işe geç gelip işten erken ayrıldığı, bu davranışları nedeniyle görev yaptığı okulun idarecileri tarafından tutanak düzenlendiği  gibi ilköğretim müfettişlerince ifadesi alınırken de davacının bazı günler işe gelmediğini, bazı günler de işe geç gelip işten erken ayrıldığını ikrar ettiği, davacının verilen görevleri okul idarecilerinin sözlü talimatlarına rağmen yerine getirmediği, yargılama sırasında ileri sürdüğü sebeplerin kurallara aykırı davranmasını gerektirmediği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II g ve h maddeleri gereğince davalı kurumca yapılan feshin haklı olduğu, davacının ilköğretim müfettişlerince hakkında yürütülen soruşturma sırasında usulüne uygun bir şekilde savunmasının alındığı anlaşıldığından davalı kurumca davacının iş sözleşmesinin feshinde kanuna aykırı bir yönün bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesindeki geçici personel niteliğinde olduğu, 657 sayılı kanunun 4/C maddesinde geçici personel “ 1 yıldan az süreli veya mevsimlik hizmeti olduğuna , Devlet Personel Dairesinin ve Maliye Bakanlığının görüşlenne dayanılarak Bakanlar Kurulunca verilen görevlerde belirilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan işçi sayılmayan kimseler “olarak tanımlandığı, 53 sayılı Devlet İstatistik Enstitüsü Kuruluş ve Görevleri hakkındaki kanunun 13. maddesinde aynı yönde hüküm bulunduğu, davacının geçici personel  hizmet  sözleşmesi  ile

çalıştığı ve 657 sayılı yasanın 4/C kapsamında olduğu dolayısıyla davacının statüsünde çalışanların davalarına İdari Yargıda bakılması gerektiğinden mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10549, Karar No: 2007/983, Tarih: 08.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10549 E.  ,  2007/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-....A.Ş. 2-... vek.Av......, ile davalı ......,.Müh.Şehircilik İnş.Mak.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında İstanbul Ticaret Odası Hakem Heyeti'nce verilen 27.06.2006 gün ve 2006/2 sayılı hüküm süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında 17.02.2003 tarihli kâr ve zarar ortaklığını ihtiva eden bir işbirliği anlaşması imzalandığını, kredi ihtiyacında kullanılmak üzere 03.05.2003 ve 06.06.2003 tarihli iki adet bono verildiğini, bankadan alınan 11.000.000.000.-TL. kredinin ödenmemesi üzerine takibe geçildiğini, takip sonucu müvekkillerinin mallarının haczedildiğini, senetlere dayanarak yapılan takibin haksız olduğunu ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .....,Mimarlık Ltd.Şti.vekili cevabında, taraflar arasında işbirliği anlaşması bulunmadığını, senetlerin dava ile ilgisi bulunmadığını, nakit karşılığı senetlerin düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Hakem mahkemesince, taraflar arasında Bodrum’da bir otel inşaatı işi için taraflar arasında ortaklık anlaşması yapıldığı, davacıların davalıya 4 adet 29.505.-YTL. tutarlı kambiyo senedi verdiği, senetlerin teminat amaçlı verildiğine ilişkin bir kayıt bulunmadığı, davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, hakem kararlarının ancak 533. maddesinde yazılı hallerde temyizen bozulabileceğini kabul etmektedir. Hükme göre, Yargıtay’ın denetimi tahkim müddetinin bitmesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmeyen bir şey hakkında karar verilmesi, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan meseleye karar vermeleri ve iki tarafın iddialarından her biri hakkında karar vermemeleri halleri ile sınırlanmıştır. Tahkim sözleşmesinde hakemlerin uyuşmazlığın maddi hukuk kurallarına göre çözümlenmeleri öngörülmüş ise hakemlerin maddi hukuk kurallarına uygun karar vermemeleri halinde de hakem kararının bozulabileceği kabul edilmiştir (YİBK 28.01.1994 gün 4/1).

Somut olayda hakem kararının bozulabilmesi için kanunda ve İçtihadı Birleştirme Kararı’nda sayılan nedenlerden hiçbirisi bulunmadığından, davacıların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temiz edenlerden alınmasına, 08.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18441, Karar No: 2014/9066, Tarih: 14.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18441 E.  ,  2014/9066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/147099

Mahkemesi : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/02/2013

Numarası : 2012/540 - 2013/113

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, cezanın ağır olduğuna, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1. Sanık müdafinin son duruşmaya gelmediği ve bu hususta mazeret dilekçesi vermesi karşısında bu husus değerlendirilmeden sanık müdafiinin savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30619, Karar No: 2013/29824, Tarih: 16.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/30619 E.  ,  2013/29824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2350, Karar No: 2011/5920, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2350 E.  ,  2011/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine dair Tire Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2006 gün ve 2004/456 Esas, 2006/124 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı TCK.nun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgusunun yapıldığı 27.06.2005 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/405, Karar No: 2015/1886, Tarih: 10.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/405 E.  ,  2015/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... 1-.... 2-... 3-.... 4-.. 5-.... arasındaki dava hakkında İş Mahkemesi’nden verilen 21.03.2013 günlü ve 2007/710-2013/175 sayılı hükmün, davalılar ... ve .... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yeni bir geri çevirmeye ve temyiz incelemesinin geciktirilmesine mahal bırakılmaksızın;

a-4721 sayılı Medeni Kanunu’nun 451.maddesine göre; “ayırtetme gücüne sahip olan vesayet altındaki kişi, vasinin açık veya örtülü izni veya sonraki onamasıyla yükümlülük altına girebilir veya bir haktan vazgeçebilir. Yapılan işlem diğer tarafın belirlediği veya başvurusu üzerine hakimin belirleyeceği uygun bir süre içinde onanmazsa,diğer taraf bununla bağlı olmaktan kurtulur.” hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamına göre, davalılar..... ve ....’a vasi atandığı, temyizin ise doğrudan davalılar tarafından yapılarak hiç harç yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Davalılar.... ve .... vasilerine ayrı ayrı “kanuni süre içinde Mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği ve kısıtlının temyiz dilekçesi ile gerekli harç ve giderleri ödemediği, temyiz iradesi varsa 7 günlük kesin süre içinde gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı” şerhini içerir biçimde usulüne uygun muhtıra düzenlenerek yöntemince tebliğ edilmeli, varsa vasilerin temyiz talepleri de değerlendirilmeli, özellikle 25.1.1985 günlü 1984/5-1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca temyiz isteği dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir. Şayet temyiz harcı hesap edilip kalemce istenmemişse Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın ödenmesi işlemi tamamlattırılır ve verilen sürede harç ödenmezse temyiz isteği red edilir. Red halinde ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir denildiğinden mahkemece belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararıda gözönünde tutularak gerekli işlem tamamlandıktan sonra, şayet temyiz dilekçelerinin

reddi yönüne gidilirse tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan gönderilmek üzere;

b) Türk Medeni Kanunun 407. maddesi gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergine vasi tayini gerekir.

reddi yönüne gidilirse tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan gönderilmek üzere;

b) Türk Medeni Kanunun 407. maddesi gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergine vasi tayini gerekir.

Dosya kapsamına göre, davalılar....,.... ve .....’nın hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair verilen kararın kesinleştiği, vasi atanıp atanmadığının araştırılmadığı, gıyabi hükmün anılan davalıların mernis adreslerine tebliğe çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davalılar......,..... ve .....’nın hükümlü olup olmadığı, vasi atanıp atanmadığı araştırılarak, tutuklu veya hükümlü değil ve vasi atanmamış ise dosyanın aynen; tutuklu iseler 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca yöntemince gıyabi hükmün tebliği sağlanarak; vasi atanmış ise gıyabi hükmün vasilere ayrı ayrı “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı” şerhini içerir biçimde usulünce muhtıra düzenlenip yöntemince tebliğ edildikten sonra, vasinin kararı temyiz etmesi halinde temyiz talebi de değerlendirildikten, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3’üncü maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun anılan (434) maddesinde öngörülen prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24821, Karar No: 2013/7485, Tarih: 16.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24821 E.  ,  2013/7485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 16.04.2013 günü temyiz eden davacı idare vekili Av.....in yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.03.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.