muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4006, Karar No: 2021/1470, Tarih: 16.02.2021

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının 28/11/2017 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ek karar kaldırılarak, davacının asıl karara yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Esastan Sonuçlanamayan Davalarda Yargılama Gideri" başlıklı 331. maddesinin 1. fıkrasında; "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla;

"1- Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,",

"3- Davacı tarafından karşılanan 31,40 TL maktu karar harcı ile yine davacı tarafından yargılama sırasında yapılan toplam 145,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; davacı yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin ilgili maddeleri gereğince hesaplanan 1.000 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," ifadesinin yazılmasına hükmün, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20780, Karar No: 2014/30372, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20780 E.  ,  2014/30372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/1260-2014/590

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir

Mahkemece davanının kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazlardan 119 ada 40 parsel sayılı taşınmazın çeltik tarlası niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

Dava konusu taşınmazlardan 120 ada 45 parsel sayılı taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayı ve türüne göre taşınmazın kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğu, taşınmazın bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlara ayrı değer biçen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13741, Karar No: 2012/35010, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13741 E.  ,  2012/35010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza restaurant ve oturma alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9759, Karar No: 2011/10753, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9759 E.  ,  2011/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Çanakkale Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde olup 1/1000 ölçekli uygulama imar planında havaalanı olarak planlandığı, ayrıca 1/5000'lik planda havaalanı olarak belirtildiğinden yapılaşma yasağı bulunduğu, havaalanı sınırları bitişiğinde meskûn alanlar ve havaalanının batı, güney ve güneydoğusunda yoğun yapılaşmalar bulunduğu, merkez ilçe yerleşim yeri ortasında olduğu, yol ve ulaşım imkanı bulunduğu ancak nazım imar planında havaalanı olarak planlı olduğundan yapılaşmaya izin verilmesi mümkün bulunmadığından kanal hizmeti verilmediği, en yakın yerleşim yerine 120 metre mesafede bulunduğu belirtilmiş, geri çevirme öncesi dosya içerisinde bulunan belediye başkanlığı yazılarında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunmadığı, nazım planında kısmen yol, kısmen konut alanı, kısmen askeri alan, kısmen de havaalanı uçuş koridoru koruma kuşağı olarak konumlandırıldığı, merkeze 2500 metre uzaklıkta bulunduğu ve tüm belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, temyiz aşamasında davacı idare vekili tarafından ibraz edilen 10.09.2008 günlü belediye başkanlığı yazısında ise davaya konu parselin 1/1000 ölçekli ve 1/5000 ölçekli imar planları içinde bulunmadığı bildirilmiş olmakla gelen yazılar çelişkili olup, taşınmazın 1/1000 ölçekli plana kamulaştırma amacıyla alınıp alınmadığı hususu da anlaşılamamıştır. Dairece daha önce incelenen Dairenin 23.06.2011 gün ve 2011/6668 E.-7656 K. sayılı dosyasında (Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 gün ve 2009/509 E. 2010/512 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili belediye başkanlığınca gönderilen 23.09.2010 tarih ve 8274 sayılı cevapta 1/1000 ölçekli uygulama imar planının 08.06.2010 tarihinde onaylandığı ve planda havaalanında kaldığının belirtildiği de dikkate alınarak, yukarıda açıklanan belediye başkanlığı

2011/9759-10753

2011/9759-10753

yazıları arasındaki çelişkilerin nedeni de sorulmak ve ayrıca Dairece 29.09.2011 günü incelenen Dairenin 29.09.2011 gün ve 2011/8126 E.-9465 K. sayılı dosyasında (Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 tarih ve 2009/506 E.- 2010/511 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili dosya arasında bulunan Çanakkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.1996 tarih ve 1996/109 E.-933 K. sayılı dosyasına gönderilen belediye başkanlığının 24.12.1996 tarih ve 587 sayılı yazısı da incelenmek suretiyle, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, hangi amaçla ve hangi tarihte uygulama imar planı kapsamına alındığının, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10944, Karar No: 2024/24341, Tarih: 22.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10944 E.  ,  2024/24341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, İlk derece mahkemesinin düşme kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. maddesi ve 232/6. maddesi gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan

Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiği ve temyiz sebebinin gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratlı tebligatın yapılmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa yapılacak tebligatta, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11140, Karar No: 2009/12715, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11140 E.  ,  2009/12715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar ..., ... ve ...'a gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğinin kalemde mübaşir vasıtasıyla kardeşleri ...'e yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Yasasının 16. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu yasa hükmüne göre adı geçen davalılar ile kardeşleri ...'in aynı konutta oturdukları tebligat mazbatasında yazılmadığı için yapılan tebligatlar geçerli değildir. Bu nedenle gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalılar ..., ... ve ...'a yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklen- mesinden sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5015, Karar No: 2010/6022, Tarih: 01.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5015 E.  ,  2010/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda gerilin kancasının düşürülmek suretiyle işlenen elektrik hırsızlığı suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden “suça konu değerin azlığı ” gerekçesiyle yazılı şekilde, sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9593, Karar No: 2011/10750, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9593 E.  ,  2011/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Çanakkale Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup plansız alanda kaldığı, ayrıca 1/5000'lik planda havaalanı olarak belirtildiğinden yapılaşma yasağı bulunduğu, havaalanı sınırları bitişiğinde meskûn alanlar ve havaalanının batı, güney ve güneydoğusunda yoğun yapılaşmalar bulunduğu, merkez ilçe yerleşim yeri ortasında olduğu, yol ve ulaşım imkanı bulunduğu ancak nazım imar planında havaalanı olarak planlı olduğundan yapılaşmaya izin verilmesi mümkün bulunmadığından kanal hizmeti verilmediği, en yakın yerleşim yerine 200 metre mesafede bulunduğu belirtilmiş, geri çevirme öncesi dosya içerisinde bulunan belediye başkanlığı yazılarında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunmadığı, nazım planda askeri alan olarak konumlandırıldığı, merkeze 2500 metre uzaklıkta bulunduğu ve tüm belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, temyiz aşamasında davacı idare vekili tarafından ibraz edilen 10.09.2008 günlü belediye başkanlığı yazısında ise davaya konu parselin 1/1000 ölçekli ve 1/5000 ölçekli imar planları içinde bulunmadığı bildirilmiş olmakla gelen yazılar çelişkili olup, taşınmazın 1/1000 ölçekli plana kamulaştırma amacıyla alınıp alınmadığı hususu da anlaşılamamıştır. Dairece daha önce incelenen Dairenin 23.06.2011 gün ve 2011/6668 E.-7656 K. sayılı dosyasında (Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 gün ve 2009/509 E. 2010/512 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili belediye başkanlığınca gönderilen 23.09.2010 tarih ve 8274 sayılı cevapta 1/1000 ölçekli uygulama imar planının 08.06.2010 tarihinde onaylandığı ve planda havaalanında kaldığının belirtildiği de dikkate alınarak, yukarıda açıklanan belediye

2011/9593-10750