muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19871, Karar No: 2016/2106, Tarih: 17.02.2016

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı,

1- Konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı olup olmadığına,

2- Suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanıkların ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanları olsa bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceğine ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığına,

3- Bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve ... sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Anayasa Mahkemesi, 19.11.2014 tarih ve ... Başvuru Numaralı Kararında (07.03.2015 tarih ve ... sayılı R. Gz.), ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınmasının adil yargılanma hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. Anılan Kararda (özetle); bireysel başvuru konusu olayda, 3167 sayılı (mülga) Kara Avcılığı Kanunu'na aykırı davrandığı iddiası üzerine, Sulh Ceza Mahkemesince 22/1/2003 tarihinde başvurucunun ev ve müştemilatında arama yapılmasına karar verilmiş ancak arama esnasında o tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 97 (CMK m. 119/4) maddesine göre, ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmamıştır. Başvurucu aleyhine 3167 sayılı mülga Kara Avcılığı Kanunu'na dayalı olarak Hukuk Mahkemesinde tazminat davası açılmış, başvurucu tazminata mahkum edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 97/2. maddesine göre, hâkim veya Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın ev ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulması gerektiğini, aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” bir bütün olarak yargılamanın adil olup olmamasına etkisini incelerken;

“Yargılamanın, arama ve arama esnasında elde edilen eşyalar üzerine bina edildiği, ilk derece Mahkemesinin davayı kabul gerekçesi incelendiğinde, 23/1/2003 tarihli arama tutanağında belirtilen eşyanın dava konusu edilip, bu belgenin resmi evrak niteliğinde olduğu, aksinin geçerli delillerle kanıtlanamadığının belirtildiği, yargılamanın esaslı ve belirleyici delilinin, aramada ele geçen eşya olduğu, dayanılan diğer delillerin ise, aramada elde edilen eşyaların değer ve niteliğini tespite ilişkin “bilirkişi raporları” ile kollukça tanzim edilmiş “tespit tutanağı” olduğu, hükmün esas ve belirleyici unsurunun, gerçekleştirilen hukuka aykırı arama işlemi sonucunda elde edilen deliller olduğu, Bilirkişi raporlarının, aramada ele geçen delillerin değerlendirilmesine yönelik bir araç olduğu, belirli bir davaya ilişkin olarak delilleri değerlendirme yetkisinin kural olarak yargılamayı yürüten mahkemeye ait olmakla birlikte somut olayda, koruma tedbiri niteliğindeki arama kararının icrasının hukuka aykırı şekilde gerçekleştirilmesi ile elde edilen delillerin tek ve belirleyici delil olarak kullanılmasının bir bütün olarak yargılamanın hakkaniyetini zedelediği ve aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” yargılamanın bütünü yönünden adil yargılanma hakkını ihlal eder nitelikte olduğu, bu sebeplerle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına adil yargılanma hakkını ihlal edildiğine” karar vermiştir.

Yargıtay CGK, 26.06.2007 tarih, 2007/147-159 sayılı ve 13.03.2012 gün, 2011/8-278 E., 2012/96 sayılı Kararlarında, arama işleminin CMK'nda öngörüldüğü gibi Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması hukuka aykırı kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımdan hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmlarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirip, şekli bir aykırılıkta, herhangi bir hakkın ihlal edildiğinin söylenemeyeceği” görüşü benimsenmişken, CGK, 28.04.2015 gün ve ... Esas, ... sayılı Kararında, Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuru kararlarının da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağladığını, bu itibarla Anayasa Mahkemesinin emsal nitelikteki bu kararı karşısında mevcut içtihatların yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini belirterek, önceki uygulama ve Kararlarından vazgeçtiğini açıkça belirtmiştir:

“Her ne kadar daha önceki kararlarda, sırf arama sırasındaki şekle ilişkin bu koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin de 'hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil' olarak nitelenemeyeceği sonucuna ulaşılmış ise de, Anayasa Mahkemesi, konutta arama tanıkları hazır bulundurulmadan yapılan arama ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiğinden, CMK'nun 119/4. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak kapalı alanlarda yapılan aramalarda o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan icra edilmişse aramanın hukuka aykırı olduğunun ve arama sonucu elde edilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun kabulü gerekir.”

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de ... davasında (..., 24.05.2011), arama esnasında hazır bulunması gereken görevli veya bulunması gerekenler yer almadan konutta yapılan aramanın, AİHS'nin 8. maddesinde düzenlenen özel hayatın ve aile hayatına saygı hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir (...pdf).

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de ... davasında (..., 24.05.2011), arama esnasında hazır bulunması gereken görevli veya bulunması gerekenler yer almadan konutta yapılan aramanın, AİHS'nin 8. maddesinde düzenlenen özel hayatın ve aile hayatına saygı hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir (...pdf).

Somut olayda gecikmesinde sakınca bulunduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerlerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir. Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesinde, bir arama emri ya da kararı aranmadan arama yapılabilecek hallerden “ilgilinin rızası” ibaresi Danıştay ... Dairesinin 13.03.2007 tarih, ... E., ... K. sayılı Kararı ile İPTAL edilmiştir. Pozitif hukukumuzda, ilgilinin rızası ile arama yapılabileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

2- CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir. Kaldı ki sanık savunmalarında, kendisinin bahis oynadığını ancak kimseye bahis oynatmadığını, suçu kabul etmediğini savunmuştur. Dolayısıyla ikrar olarak nitelendirilecek bir savunması bulunmamaktadır.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Bu amir hükümlere göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılıktır (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g). Bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, mahkumiyete yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerektiğini düşündüğümden, arama kararında CMK'nun 134. maddesine göre bilgisayarlarda arama yapılmasına imkan veren karar bulunmadığından, sanığın eyleminin 7258 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğuna ilişkin çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/3423, Karar No: 2020/19494, Tarih: 22.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3423 E.  ,  2020/19494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde 18.01.2008-31.08.2012 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden sigortalı şoför olarak çalıştığını, 18.01.2008-01.02.2012 tarihleri arasında Ulus-İncirli hattı dolmuşunda, 05:00-23:00 saatleri arasında 80,00-TL yevmiye ile çalıştığını, 06.02.2012 tarihinden itibaren ise servis aracında şoför olarak çalıştığını, bu dönem çalışmasının 05:00-12:00 saatleri arasında olduğunu ileri sürerek, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalının minibüsçüler odasına kayıtlı esnaf olduğunu, araçta üç kişinin üzerinde çalışan olmadığını, 4857 sayılı Yasanın 4/1-ı bendi gereğince İş Kanunu kapsamı dışında olduğunu, taraflar arasında hizmet ilişkisi olmadığını, vekalet ilişkisi olduğunu, minibüsün işletmesinin davacıya bırakıldığını, davacının hasılattan %20 pay alıp kalanı davalıya verdiğini, ancak davacının akrabalıktan doğan bu güven ilişkisini kötüye kullanıp bazen hiç hasılat getirmediğini veya diğer minibüslerin kazancına kıyasla çok az hasılat getirdiğini, bu nedenle davacı ile olan vekalet ilişkisine son verildiğini, davacının iddia konusu dönemde sürekli kendisinin çalışmadığını, başka şoförleri çalıştırdığını, idare yetkisinin davacıda olduğunu, İş Mahkemesinin görevli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş davalarının tabi olduğu basit yargılama usulünde iddianın genişletilmesi yasağı dava açılması ile başladığından, talebin arttırılması 6100 sayılı Kanun’un 141. maddesinin 2. fıkrasına göre, ancak ıslah yolu ile mümkündür.

Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açmış, bilirkişi ek raporuna karşı itirazlarını sunduğu 25/04/2016 tarihli dilekçesinde ise, yeniden rapor alınması için itiraz ettiğini, bu talebin reddine karar verilir ise mesleki mazeretinin kabulü ile ıslah için süre talep ettiğini bildirmiş, Mahkemece ıslaha ilişkin talep karşılanmadan davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile davaya ilişkin nihai kararın verildiği görülmüştür.

Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açmış, bilirkişi ek raporuna karşı itirazlarını sunduğu 25/04/2016 tarihli dilekçesinde ise, yeniden rapor alınması için itiraz ettiğini, bu talebin reddine karar verilir ise mesleki mazeretinin kabulü ile ıslah için süre talep ettiğini bildirmiş, Mahkemece ıslaha ilişkin talep karşılanmadan davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile davaya ilişkin nihai kararın verildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176/1. maddesine göre, taraflardan her biri, yaptığı usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Yine aynı Kanunun 177/1. maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir.

Somut uyuşmazlıkta, yasal düzenlemeler dikkate alındığında tahkikat bitmeden yapılan ıslah talebine ilişkin usuli işlemi yerine getirmek üzere davacı tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 181. maddesi uyarınca süre verilerek sonuca gidilmesi gerekirken, süre verilmeden ve gerekçe gösterilmeden davanın sonuçlandırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3615, Karar No: 2016/4958, Tarih: 07.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3615 E.  ,  2016/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2005-2006 takvim yıllarında gerçek bir mal teslimi olmaksızın sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen olayda; dosya arasında bulunan vergi suçu/tekniği raporları ve diğer bilgi ve belge içeriklerinden sanığın 2005-2006 takvim yıllarında düzenlediği kabul edilen sahte faturaların tespit edilememesi karşısında sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11389, Karar No: 2010/2019, Tarih: 22.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11389 E.  ,  2010/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2008 tarih ve 2006/391-2008/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi 2006/391-2008/57 vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “çocuklar için kumlu boyama” başlıklı buluş için faydalı model belgesi aldığını, bu buluşun yenilik özelliği taşımadığını, 551 sayılı KHK’nin 156. maddesine aykırı olduğunu, 1940-1950’li yıllardan itibaren Milli Eğitim Bakanlığı müfredatında yer aldığını, Türkiye’de ve dünyada bilindiğini, bu buluşun, aplikasyon tekniği ile üretilen ürün olduğunu, 1999 yılından beri Toys R Us mağazalarında satıldığını, Milliyet Gazetesi ekinde dağıtıldığını, ayrıca faydalı modeldeki “özel işlemden geçirilerek” ibaresindeki özel işlemin ne olduğunun belli olmadığını, bunun da 551 sayılı KHK’nin 165/b maddesine aykırı olduğunu” ileri sürerek, davalıya ait TR 2003 00059 numaralı faydalı modelin hükümsüzlüğünü, verilecek kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin buluşunun yenilik ve sanayiye uygulanabilirlik özelliğine sahip olduğunu, patentin aksine tekniğin bilinen durumunu aşmak gerekmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin buluşunun yenilik ve sanayiye uygulanabilirlik özelliğine sahip olduğunu, patentin aksine tekniğin bilinen durumunu aşmak gerekmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, “dava konusu faydalı modeldeki istemlerden 1 no’lu istemin ana istem olduğu, yenilik özelliği içermediği, KHK’nin 154, 155 ve 156. maddeleriyle Yönetmeliğin 9. maddesine uygun olmadığı, 2-5 no’lu istemlerin yeni unsur içermediği ve Yönetmeliğin 9. maddesine uygun olmadığı, ayrıca 1 no’lu ana istemin somut bir ürünü değil boyama tekniğini, yani işleyişi korumaya yönelik olduğu, bu nedenle KHK’nin 155. maddesine aykırı olduğu, Toys R Us mağazası tarafından gönderilen 30.10.2006 tarihli cevabi yazıda kumlu boyama adlı ürünün ilk kez 1999 yılında ithal edildiği ve bu tarihten itibaren satışa sunulduğunun bildirildiği, bilirkişi heyetinde yer alan ve ürünü kullanan okul öncesi eğitim uzmanı bilirkişinin buluş konusu ürünün 2003 yılı öncesinden beridir okullarda kullanılmakta olduğunu bildirdiği, davalının faydalı modelinin yenilik özelliği taşımadığı, KHK’nin 165/1-a maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, dava konusu faydalı modelde 1 no’lu ana istemde yer alan “özel işlem”den neyin ifade edildiğinin açık olmadığı, buluş konusunun, “ilgili teknik alandaki uzmanın onu uygulamaya koyabilmesini mümkün kılacak yeterlikte açık ve kesin” tam olarak tanımlanması gerektiği, bu hususun KHK’nin 165/1-b maddesinde yazılı hükümsüzlük sebebini oluşturduğu, dava konusu faydalı modelde, korunmaya çalışılan hususun kumlu boyama tekniği olduğu, ancak KHK’nin 155. maddesi uyarınca usul ve yöntemlerin faydalı model ile korunamayacağı, dava konusu faydalı modeldeki ana istemin bu yasa hükmüne de aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davalıya ait TR 2003 00059 Y nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, koşulları oluşmayan ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.