muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16039, Karar No: 2014/6161, Tarih: 06.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/16039 E.  ,  2014/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/139003

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2011/921 (E) ve 2012/125 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri göz önünde bulundurularak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32610, Karar No: 2021/5855, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32610 E.  ,  2021/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nin 116/2-4 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının 19.11.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15322, Karar No: 2016/217, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15322 E.  ,  2016/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Muş Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2015

NUMARASI : 2014/1029-2015/658

DAVACI : N.. C..

KISITLI ADAYI : S.. C..

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk ve Muş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesince, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “O.. Köyü No:.. Merkez/MUŞ” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Muş Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Muş Merkez İlçe Jandarma Komutanlığının yazı cevabına göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “A.. Cad. No:.. D:.. Üsküdar/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kadıköy İlçe Emniyet Müdürlüğünün 02.02.2015 tarihli cevabi yazısına göre kısıtlı adayının “A.. Cad. No:.. D:.. Üsküdar/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin aynı zamanda MERNİS adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2905, Karar No: 2011/9748, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/2905 E.  ,  2011/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki olduğu ...köyü 454 parsel nolu taşınmazı davalının kötüniyetli olarak işgal ettiğini, belirterek müdahalenin men'i ile son 5 yıllık döneme ilişkin şimdilik 250 YTL ecrimisilin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davaya konu yeri 2000 yılında10.000 YTL bedelle davacıdan satın alarak zilyetliğini devraldığını, davacının tapuyu devretmediğini, satış bedelinin ödenmemesi nedeniyle zilyetliği devre zorlanamayacağını belirterek davanın reddini dilemiş,Birleşen dava ile satış bedeli olan 10.000 YTL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen dava davalısı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Asıl dava yönünden Elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı(birleşen dosya davacısı) tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı (Birleşen dava davacısı)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Birleşen davada, davacı, davaya konu tapulu taşınmazı harici olarak davalıdan satın aldığını iddia etmiş olup, davacı bu iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır.

Davacı, harici satışa ilişkin iddiasını yasal delillerle ispatlayamamışsa da dava dilekçesinde “sair delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece davacıya harici satım ve ödenen bedel konusunda yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak tapusuz taşınmazların haricen satışının geçersiz olduğu da nazara alınıp tarafların verdiklerini geri alabilecekleri ilkesi gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen dava davacısının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden birleşen dava davacısı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10825, Karar No: 2024/12264, Tarih: 23.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10825 E.  ,  2024/12264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/631 E., 2024/305 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5488, Karar No: 2019/3981, Tarih: 20.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/5488 E.  ,  2019/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ-TESCİL-ALACAK

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası ve genel muvazaa hukuksal nedenlerine dayalı tapu ve trafik kaydının iptali ve tescili isteklerine ilişkindir.Davacılar, mirasbırakan babaları ...'un dava konusu 8 numaralı dairesini ve ... plaka sayılı otobüsünü mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde damadı olan davalı ...'a temlik ettiğini ileri sürerek kayıtların iptali ile payları oranında adlarına tescilini istemişler; otobüsün davadan önce 3. kişiye satılmış olmasından ötürü bu konudaki isteklerini ıslahen alacağa dönüştürmüşlerdir.Davalı, mirasbırakanın davacılara da taşınmaz temlik ettiğini, kendisine yapılan satışların bedel karşılığı olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, 8 numaralı dairenin temlikinin muvazaalı bulunduğu ancak araç satışının bedel karşılığı yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, dava konusu 17 parsel sayılıtaşınmazdaki 8 numaralı daire ve ... plaka sayılı otobüs mirasbırakan ... adına kayıtlı iken; mirasbırakanın 8 numaralı dairesini 04.06.2009 tarihli resmi akitle, ... plaka sayılı otobüsünü de 12.06.2009 tarihli noter satış senedi ile davalı damadına satış yoluyla temlik ettiği; 1929 doğumlu mirasbırakanın 30.06.2012'de ölümüyle, geride mirasçıları olarak eşi ... ile kızları ..., ... ve ...'nin kaldıkları, eldeki davanın ... ve ... tarafından ...'in kocası ... aleyhine açıldığı görülmektedir.Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu otobüsün mirasbırakanın borçlarını ödemek suretiyle bedel karşılığı yapıldığı davalı tarafça dosyaya sunulan ve aksi kanıtlanamayan delillerle anlaşıldığından, ... plaka sayılı otobüs hakkındaki davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.Davalının temyizine gelince:Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Böyle bir durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Ancak semenin, bir başka ifade ile malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinde kuşku yoktur.

Somut olayda, 1929 doğumlu mirasbırakan ...'un 30.06.2012 tarihinde öldüğü, son zamanlarında gerek mirasbırakanın gerekse eşinin akıl sağlıklarının da azaldığı, ilgi ve bakıma muhtaç oldukları, uzun süreden beri kendileriyle hemşire olan kızı Melek ile onun kocası olan davalının ilgilendikleri, anılan hususların davalı tanıkları yanında bir kısım davacı tanıkları tarafından da ifade edildiği dosya içeriği ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.Değinilen olgular yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın dava konusu taşınmazını kızının kocası olan davalı damadına temlik etmekteki gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı, minnet duygusuyla hareket ettiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.Hal böyle olunca, 8 numaralı daire yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabul edilmesi isabetsizdir.Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13220, Karar No: 2018/2355, Tarih: 03.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13220 E.  ,  2018/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.03.2016 tarih ve 2015/52-2016/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ve davalının TTK geçici 7. maddesi gereği resen sicilden terkin edilen ... Dekorasyon İnş. Taah. ve Mutfak Dol. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve yetkili müdürleri olduklarını, müvekkili tarafından şirkete tahakkuk ettirilen 48.772,00 TL vergi borcunun ödendiğini, müvekkilinin hissesini aşan ve davalıya düşen 24.386,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, vergi borcunun şirket tüzel kişiliğinden talep edilebileceğini, davacının yetkili müdür olarak kendi sorumlu olduğu borçtan dolayı müvekkiline rücu hakkının bulunmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 6183 sayılı kanunun 35. maddesi gereği limited şirket ortaklarının şirketten tahsili imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacağı, ... Dekorasyon İnşaat Taah. ve Mutfak Dolapları San. Tic. Ltd. Şti.'nin iki ortaklı bir limited şirket olduğu, ortaklarının davacı ve davalı olup eşit hisseye sahip oldukları, şirketin 21/06/2013 tarihinde TTK'nın geçici 7. maddesi kapsamında kaydının re'sen silindiği ve herhangi bir faaliyette bulunmadığı, faal olduğu dönem boyunca şirketin 48.772,00 TL vergi borcunun oluştuğu, oluşan bu kamu borcunun şirketten tahsil imkanının kalmaması sebebiyle vergi dairesince davacıdan bu borcun ödenmesinin talep edildiği, davacı tarafından bu miktarın 30/01/2015 tarihinde ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne yatırıldığı, dolayısıyla şirketin gayri faal olması ve kaydının silinmesi sebebiyle şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme borcunun tamamının davacı tarafından ödenmesi karşısında davacı tarafça eşit hissedar diğer ortak olan davalıdan hissesine düşen 24.386,00 TL'nin talep edilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulune, 24.386,00 TL'nin davalılılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.249,36 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17078, Karar No: 2023/21499, Tarih: 25.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/17078 E.  ,  2023/21499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/2935 E., 2021/4063 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin süre yönünden reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/423 Esas, 2020/670 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2020/2935 Esas, 2021/4063 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2020/2935 Esas, 2021/4063 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "Temyiz isteminin süre yönünden reddine." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ek kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiine 23.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.02.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31286, Karar No: 2013/6087, Tarih: 13.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31286 E.  ,  2013/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Tebliğname Düşünce : Onama

Temyiz isteminin reddine ilişkin karar, müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

27.09.2007 tarihli duruşmaya ve sonraki celselerin bir çoğuna geldiği halde, davaya katılma hususunda herhangi bir beyanda bulunmayan müştekiler vekilinin, kamu davasına usulüne uygun olarak katılıp katılan sıfatını almadığı, belirtilen nedenle müştekiler vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından sanıklar hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine dair verilen ek kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.