muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8911, Karar No: 2024/6869, Tarih: 03.10.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; zinaya dayalı davasının reddi, kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusur belirlemesi, zinaya dayalı davanın reddi, tedbir, yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü, 6 ncı, 161 inci, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13125, Karar No: 2017/6790, Tarih: 28.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13125 E.  ,  2017/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın yapıyı inşa ederken bölgenin 3. derece doğal sit alanı ilan edildiğinden haberdar olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün ...Beldesi, ... Mahallesinde tespit edilen izinsiz inşaatlara ilişkin 24/07/2013 tarihli yazısından sonra, Kaymakamlık Makamınca 23/09/2013 tarihli yazı ile suç duyurusunda bulunulması üzerine soruşturmaya başlandığı, yürütülen soruşturma kapsamında kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen 28/10/2013 tarihli kaçak yapı görgü tespit tutanağında, mevcut binanın, prefabrik ve tek katlı olarak inşa edildiğinin, üzerine de dış cephe kaplaması yapıldığının belirtildiği, bahse konu binayı inşa eden sanık hakkında 27/11/2013 tarihli iddianame ile dava açıldığı, mahkemece 09/12/2013 tarihinde iddianamenin kabulüne karar verildiği, olay yerinde 24/02/2014 tarihinde icra edilen keşif sonrası inşaat ve ziraat mühendisi bilirkişilerce ortak düzenlenen rapor ile, 28/10/2013 tarihli kaçak yapı görgü tespit tutanağı günü ve 24/02/2014 keşif günü arasında inşai faaliyetlere devam edildiğinin, binaya tuğlalı ve tek katlı bir kısım eklendiğinin, bahçe kısmı büyütülerek tuğla korkuluk yapıldığının belirlendiği, yargılama sonunda, 22/04/2014 tarihli karar ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiği;

Dairemizin 2016/10312 Esas sayılı dosyasının konusunu oluşturan Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki 2014/112 Esas, 2014/367 Karar sayılı dosyası kapsamında yürütülen soruşturmanın da 26/02/2014 tarihli yapı tatil zaptı eklenmek suretiyle... Belediye Başkanlığınca suç duyurusunda bulunulması üzerine başladığı, soruşturma kapsamında kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen 28/04/2014 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında; 28/10/2013 tarihinde yapılan tespitten sonra, yapının kuzeye bakan cephesine tuğla ile örülmüş, kapı ve penceresi takılmamış, çatısı sac ile örtülmüş, duvarları sıvanmamış, tek katlı, odunluk benzeri bir eklenti, güneye bakan cephesine ise, yaklaşık 30 - 40 cm beton taban dökülerek oturma yerine benzer bir alan ve ayrıca yeni bir baca yapıldığının, bahse konu eklentilerin, ... Belediyesi görevlilerince mühürleme işleminin uygulandığı 26/02/2014 tarihinde de mevcut olduğunun belirtildiği, sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadede, suça konu prefabrik yapıyı yaz aylarında konaklamak amacıyla 2013 yılı Mayıs ayında yaptırdığını, 15/12/2013 tarihine kadar içinde oturduktan sonra İnegöl'e gittiğini beyan ettiği, sanık hakkında 03/06/2014 tarihli iddianame ile ikinci davanın açıldığı, yapılan yargılama sonunda, sanığın, ilk iddianamenin tanzim edildiği 27/11/2013 tarihinden sonra da eylemini sürdürdüğü gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği;

Sanığın, kolluk kuvvetlerince 28/10/2013 tarihinde yapılan tespitten sonra, tek katlı prefabrik binanın kuzey ve güney cephelerine ilave müdahalelerde bulunduğu sabit ise de, sözü edilen ilave müdahalelerin ilk kez 24/02/2014 keşif günü gözlemlendiği, sanık hakkındaki 27/11/2013 tarihli ilk iddianamenin 09/12/2013 tarihinde kabul edilip kovuşturma aşamasının belirtilen tarih itibariyle başlaması ve sanığın da Dairemizin 2016/10312 Esas sayılı dosyasının konusunu oluşturan Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/112 Esas, 2014/367 Karar sayılı dosyasında mevcut kolluk ifadesinde, prefabrik yapıda 15/12/2013 tarihine kadar oturduğunu beyan etmesi dikkate alındığında, ilave müdahalelerin, sanık hakkında dava açılıp hukuki kesinti gerçekleştikten sonra yapıldığı hususunda şüphe bulunduğu anlaşılmakla; incelenen dosya ile Dairemizin 2016/10312 Esas sayılı dosyasının konusunu oluşturan Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/112 Esas, 2014/367 Karar sayılı dosyası birleştirilerek, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesinde ve kabule göre de, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1952, Karar No: 2017/9241, Tarih: 12.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/1952 E.  ,  2017/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunu'nun 65. maddesi ile mala zarar verme suçunu düzenleyen 152/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı "altı" yıldan "dört" yıla indirilmiş ise de; sanık hakkında anılan suç nedeni ile alt sınırdan ceza tayin edilmiş olması karşısında; bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Fındık ağaçlarının niteliği dikkate alındığında 100 adet fındık dalının kesilmesi şeklindeki eylemin TCK.nun 152/1-c kapsamında değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2743, Karar No: 2012/9298, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2743 E.  ,  2012/9298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Mahallesi 11 ada 82 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

2-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3-Dava konusu taşınmaza ilişkin dosya içerisinde Belediye Başkanlığından gelen imar yazıları eklenmek suretiyle, taşınmazların değerlendirme tarihi olan 16.11.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değil ise mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, meskun mahalde olup olmadığı, Suruç Belediyesine ilişkin imar paftası üzerinde işaretlettirilmek suretiyle ilgili Belediye Başkanlığından yeniden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8749, Karar No: 2022/17465, Tarih: 20.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8749 E.  ,  2022/17465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Kasten yaralama suçunun, silah ile kardeşe karşı işlenmesine karşın, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/3-a ve e maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, adli emanette kayıtlı suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve sanığın kasten yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, bu suçtan beraati yerine 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

3) Kasten yaralama, tehdit ve kabule göre 6136 sayılı yasaya muhalefet suçları bakımından; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz sebepleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13213, Karar No: 2017/377, Tarih: 24.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13213 E.  ,  2017/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24/01/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 21/04/2015 havale tarihli dava dilekçesi ile ...ilçesi, ... mahallesi 5827 parsel sayılı taşınmazın, ... tarafından açılan dava sonucunda, ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/426 - 2012/152 sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptaline karar verildiğini, Türk Medenî Kanunun 1007. maddesinde, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 200.000.-TL'nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29/12/2015 tarihli harçlandırılmış dilekçesi ile 627.719,59.- TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 627.719,59.-TL tazminatın dava dilekçesinde talep olunan 200.000,00.-TL kısmı için dava tarihinden; ıslah dilekçesi ile arttırılan 427.719,59.-TL kısmı için ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, dava tarihi itibarıyla emsal satış yöntemine göre hesaplanan değeri dikkate alınmak suretiyle karar verilmiştir.

Kural olarak; 6098 sayılı Borçlar Kanununun 49. ve devamı maddesinde düzenlenen haksız fiilden kaynaklanan tazmini sorumluluk, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte doğar ve zamanaşımı süresi başlar. 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen objektif (kusursuz) sorumluluk halinin varlığının kabulünde; tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararların karşılanması amacını güden Devletin tazmini sorumluğu ise; mülkiyetin sona ermesi veya mülkten yararlanma hakkına açık ve kesin müdahalenin gerçekleştiği; somut olayda, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali kararının kesinleştiği tarihte başlar. Bu durumda, taşınmazın makul ve gerçek değerinin saptanmasında dava tarihi değil, mülkiyet hakkına müdahalenin gerçekleştiği ve zararın doğduğu tarih esas alınmalıdır.

Tazminat miktarı belirlenirken öncelikli konu, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliğinin tespiti olup, arazi niteliğindeki taşınmaz; başka deyişle tarım alanlarında net gelir esas alınarak, arsa niteliğindeki taşınmazlar için ise emsal karşılaştırması yapılarak değer belirlenmelidir.

Çekişmeli taşınmazın iptal edilen tapu kaydında cinsi arsa olarak belirtilmiş olup, belediye başkanlığından gönderilen yazıda, çekişmeli taşınmazın imar planında konut alanında kaldığı ve belediye hizmetlerinden faydalandığı bildirilmiştir.

Tapu kaydında arsa niteliğinde olan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle mahkemece, hükmen tapu kaydı iptal edildiğine göre; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinde ve Kanunun ilgili yönetmeliğinde belirtilen yönteme göre ve ayrıca 11/03/1983 tarih, 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 17/04/1998 tarih ve 1996/3 E. - 1998/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararındaki ölçütler çerçevesinde; kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması olgusunun taşınmazın değerine olan olumlu ya da olumsuz etkileri, taşınmazın arsa niteliği dışında, bu hukuki niteliği yönünden de ayrıca tartışılmalıdır.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal araştırılması ve bunların kayıtlarının celbi yoluna gidilmesi ve fen elemanı ile inşaat, ziraat ve mülk bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile taşınmaz başında yeniden keşif ve inceleme yapılarak rapor alınması, değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden; Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre eksik veya üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, tapu iptali tescil kararının kesinleştiği tarih yerine dava tarihine göre değer biçen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi, doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1480,00.- TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine 24/01/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18893, Karar No: 2014/1136, Tarih: 22.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18893 E.  ,  2014/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/495 Karar no:2013/353

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın için takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında temyize konu diğer yönlerin 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.01.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/2206, Karar No: 2012/7935, Tarih: 16.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2206 E.  ,  2012/7935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.06.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... mahallesi 51 parsel ve Zoğa köyü 20 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

3-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu 3, 28 ve 66 parsel sayılı taşınmazların kaçıncı derece askeri yasak bölge içinde kaldıkları ve maliklerince kullanımlarının mümkün olup, olmadığı da davalı idareden sorularak,

5-... 1. Asliye hukuk mahkemesinin 2008/167 esas sayılı dava dosyası da bu dosya içerisine konularak,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.