muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15185, Karar No: 2011/6098, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15185 E.  ,  2011/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 gün 2008/15753-18733 sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle ... parselin (E) ile gösterilen 2227,61 m2 ve (F) ile gösterilen 485,46 m2 kısımlarının orman vasfı ile Hazine adına, (G) ile gösterilen kısmın tarla vasfıyla hazine adına, (D) ile gösterilen 1591,79 ve (C) ile gösterilen 1180,60 m2 kısımlarını tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6134, Karar No: 2012/930, Tarih: 01.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/6134 E.  ,  2012/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın tek taraflı trafik kazası sonucu ağır hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere araç bedeli olan 15.000,00 TL'nin 05.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, yetki itirazında bulunmuş, davacının gerek aracın sigortalandığı andaki durumu gerekse kazanın meydana geliş şekli konusunda doğru ihbar yükümlülüğüne aykırı davrandığını bildirerek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL tazminatın 05.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğinin ve bu gerçekleştirme şeklinin kasko sigortası kapsamında olmadığını ispat külfetinin davalı sigortacıda bulunmasına, davalı ... şirketinin bunu somut delillerle kanıtlayamamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarını reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kasko Sigortası Poliçesi Genel Şartlarının 3.3.1.2.1 maddesinde “onarım masrafları sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmezse taşıt tam hasara uğramış sayılır. Bu durumda değeri tamamen ödenen araç ve aksamı talep ettiği takdirde sigortacının malı olur.” hükmü öngörülmüştür. Bu hükümden açıkça anlaşılacağı üzere davalı ... şirketi davaya konu kaza nedeniyle sigortalı araçta meydana gelen gerçek hasar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinde ödeme yükümlülüğü altında olup sigortalı araç hurdasını davacı ... ettirenin uhdesinde bırakıp hurda bedelini tazminattan düşmesi olanaklı değildir. Zira kasko sigortasında aslolan amaç gerçek zarar bedelinin tamamın karşılanmasıdır. Somut olayda davacı vekili müvekkiline ait davalı şirkete kasko sigorta aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, Artvin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/2 Değişik İş sayılı dosyasında yapılan tespite göre araçta 11.923,65 TL tutarında hasar olduğunu, aracın piyasa değerinin 15000 TL olup bu haliyle pertinin uygun görüldüğünü belirterek 15000 TL araç bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Taraflar arasında düzenlenen kasko poliçesine göre davacı aracı 1997 model ... marka ... Turbo model hususi otomobil olup kasko bedeli 16.500 TL’dir. Davaya konu trafik kazası 13.11.2008 tarihinde meydana gelmiş olup 13.1.2009 tarihli ekspertiz raporuna göre araç üzerinde muhtelif zamanlarda oluşmuş eski hasarların bulunduğu, aracın bakımsız olduğu belirtilerek araçta bütüniyle birlikte parça ve işçilik dahil 8.844,34 TL tutarında hasar olduğu, aracın piyasa değerinin 16000 TL olarak bulunduğu belirtilmiştir. Davacı aracının davaya konu kazadan önce dava dışı ... Sigorta A.Ş.’nin kasko sigortalısı olduğu (3.10.2007 – 3.10.2008 vadeli poliçeyle) dönemde 5.10.2007 tarihinde yine tek taraflı kazada hasarlandığı, araçta ekspertiz raporuna göre KDV hariç 2.895,74 TL tutarında hasar olduğunun tespit edildiği dosyada mevcut hasar dosyasından anlaşılmıştır. Yine davalı ... şirketi tarafından Artvin Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1 Değişik İş sayılı dosyasında davaya konu trafik kazası nedeniyle sigortalı araçta meydana gelen hasar miktarının tesbiti için 4.2.2009 tarihinde talepte bulunulması üzerine oto galerici, oto tamircisi ve oto elektrikçisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlarda davacı aracının kaporta ve boya aksamında 4.780 TL tutarında, parça bedelleri 3200 TL tutarında, işçilik mekanik kapsamında toplam 600 TL, elektirik aksamında toplam 700 TL tutarında hasar olduğu, aracın piyasa değerinin 7.000 TL olduğu tespit edilmiştir. Araçta meydana gelen hasarın tespiti için Adli Tıp Kurumundan alınan 17.10.2010 tarihli raporda aracın daha önce hasar gördüğü ve üstünkörü onarılmış olduğu şeklindeki davalı iddiaları hakkında dosya üzerinden kanaat beyanının sıfatsız olacağı, ekspertiz raporunda tespit edilen 8

.780 TL tutarında, parça bedelleri 3200 TL tutarında, işçilik mekanik kapsamında toplam 600 TL, elektirik aksamında toplam 700 TL tutarında hasar olduğu, aracın piyasa değerinin 7.000 TL olduğu tespit edilmiştir. Araçta meydana gelen hasarın tespiti için Adli Tıp Kurumundan alınan 17.10.2010 tarihli raporda aracın daha önce hasar gördüğü ve üstünkörü onarılmış olduğu şeklindeki davalı iddiaları hakkında dosya üzerinden kanaat beyanının sıfatsız olacağı, ekspertiz raporunda tespit edilen 8.844,34 TL hasarın aracın fotoğraflarına uygun olduğu, ancak bu raporda dikkate alınan hasarın aracın bütünü ile ilgili olduğu, davaya konu kaza ile ilgili hasar miktarının 2.576,00 TL parça bedeli, 424 TL işçilik bedeli olmak üzere 3000 TL bulunduğu, aracın piyasa değerinin 7.000 TL, hurda değerinin 2500 TL olduğu belirtilmiş ve bu rapor hükme esas alınmışsa da rapor dosya kapsamına uygun olmadığı gibi dosyada mevcut tespit raporu ve davacı aracının önceki hasarına ilişkin ekspertiz raporunun (17.10.2007 – 10.10.2007) değerlendirmesi de yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi kurulundan davacı aracının dava dışı ... Sigorta A.Ş.’ne kasko sigortalı olduğu dönemde 5.10.2007 tarihinde meydana gelen önceki kaza da göz önünde bulundurularak tüm dosya kapsamı, ekspertiz raporları, tespit dosyaları, tarafların iddia ve savunmaları da değerlendirilerek davaya konu kaza nedeniyle davacı aracında meydana gelen gerçek zarar miktarının tesbiti, aracın tamirinin ekonomik olup olmadığı, tamiri ekonomik değilse riziko tarihi itibariyle aracın 2. el piyasa rayiç değerinin ve sovtaj değerinin tespiti hususlarında önceki Adli Tıp Kurumu raporunun da irdelendiği gerekçeli, ayrıntılı denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 1.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5657, Karar No: 2023/2456, Tarih: 25.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/5657 E.  ,  2023/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.03.2014 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi delaletiyle 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarih ve 2015/405 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılmaları gerekirken haklarında beraat kararı verildiğine, re'sen tespit edilecek nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'ın olay öncesinde duygusal arkadaşlığı bulunan mağduru rızası dışında İnegöl'e kaçırmak üzere otogara götürdüğü, diğer sanık ...'in de sanık ...'ın amacını gerçekleştirebilmesi için ona para verip yardımda bulunarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Tavşanlı Doç.Dr. Mustafa Kalemli Devlet Hastanesi'nin 18.12.2013 tarihli adli raporunda; mağdurda darp cebir izinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Kolluk görevlilerince hazırlanan 18.12.2013 tarihli CD inceleme tutanağı ve 17.12.2013 tarihli kolluk araştırma, yakalama ve teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

4. İletişim tespit tutanakları dosyada mevcuttur.

2. Tavşanlı Doç.Dr. Mustafa Kalemli Devlet Hastanesi'nin 18.12.2013 tarihli adli raporunda; mağdurda darp cebir izinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Kolluk görevlilerince hazırlanan 18.12.2013 tarihli CD inceleme tutanağı ve 17.12.2013 tarihli kolluk araştırma, yakalama ve teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

4. İletişim tespit tutanakları dosyada mevcuttur.

5. Tanık E.Ç. aşamalardaki beyanında özetle; mağdurun kuzeni olduğunu, mağdur ...'nin garajdan telefonla sanık ...'ı aradığını, sanığın yanlarına geldiğini, ...'e gitmek için mağdurun sanık ...'a teklifte bulunduğunu, üçünün beraber yürüyerek ...'e gittiklerini, sanıkla birlikte oldukları ve dolaştıklarını, sonrasında kendisini eve bıraktıklarını, mağdurun sanık ... ile birlikte gittiğini, babası olan tanık Murat ile otogara mağdur ...'yi aramak için gittiklerinde mağdurun gelmek istemediğini beyan ettiği, mağdurun isteyerek, herhangi bir zorlama olmadan sanıkla gittiğini ifade ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında sanık ...'ın ismi doğru yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında "Turhan" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde kabul edilmiştir.

Sanık savunmaları, sanığın savunmalarını doğrulayan tanık E.Ç. beyanları, mağdur ifadeleri, iletişim tespit tutanakları, mağdur hakkındaki adli rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdurun hürriyetini kısıtlayıcı bir hareketinin olmadığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca fiilin suç oluşturmaması veya suçun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, sanığın ifadesinin sonuca etkili olduğu, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilerek usulüne uygun biçimde sanığın savunması alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarih ve 2015/405 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarih ve 2015/405 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4900, Karar No: 2019/3922, Tarih: 16.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4900 E.  ,  2019/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/12/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tarihi 22/12/2014 olması gerekirken, 15/09/2017 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının ... hakimi olarak görev yaptığı dönemde, davacı hakkında, davalı gazetenin 19/01/2013 tarihli nüshasında "Hakim ..." başlıklı haber yapıldığını, haberin içerik olarak gerçeğe aykırı olduğunu; ailesi, meslektaşları ve toplum nezdinde küçük düşürüldüğünü, haberde kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek, uğranılan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, yaşanan olayın gerçek olduğunu ve haberin basın özgürlüğü çerçevesinde, hukuka uygun olarak kaleme alındığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haber içeriğinde davacıyı küçük düşürücü ifadeler kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 13/03/2017 gün ve 2015/15244- 2017/1596 sayılı ilamıyla reddedilmek üzere bozulmuş. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun, bozma sonrası mahkemece yapılacak işlemleri düzenleyen 429/2. maddesinde, “…Mahkeme, temyiz edenden 434 ncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra, Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.” hükmü öngörülmüştür. Bu açık hüküm karşısında, mahkemece tarafların beyanlarının alınmasından sonra yapılacak iş; açıkça bozma nedenlerine uyulması ya da eski kararda direnilmesine dair ara kararı oluşturmak olmalıdır. Zira, mahkemelerin direnme kararları (HUMK'nun 429/II. maddesi) bir davayı sona erdiren (niha-i), temyizi mümkün olan son kararlardan olup; Mahkemece bozmaya uyulması yönünde oluşturulan karar ise, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı vekilinin bozma sonrası ilk celse için mesleki mazeretini bildirir dilekçe gönderdiği, mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin sadece davanın bulunduğu aşama dikkate alınarak ve davacı tarafın yargıtay bozma ilamına karşı beyanları dahi alınmaksızın belgelendirilmiş mazeretin reddedildiği ve uyuşmazlığın esası hakkında karar verildiği anlaşılmıştır.

Şu halde; HUMK'nun 434. maddesinde düzenlenen emredici yasa hükmünde düzenlenen prosedüre uyulmaksızın uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21961, Karar No: 2013/18743, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21961 E.  ,  2013/18743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.