muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5818, Karar No: 2024/3643, Tarih: 18.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5818 E.  ,  2024/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1268 E., 2023/1610 K.

DAVA TARİHİ : 26.04.2021

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/285 E., 2021/666 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı tarafından davacı aleyhine 600.000,00 TL bedelli bonoya dayalı takip başlatıldığını, bu takibe itirazları üzerine Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/294 Esas sayılı dosyasında kesinleşen kararla, senedin çift vade ihtiva etmesi ve kambiyo niteliği taşımaması nedeniyle takibin iptal edildiğini, kararın Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiğini, bu kararın kesinleşmesi akabinde davalı tarafından kambiyo vasfında olmayan belge ile ilamsız takip başlatıldığını, itirazları üzerine takibin durduğunu, davalı tarafından itirazın kaldırılması davası açıldığını ve Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/308 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, icra mahkemesi kararlarının maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmediğini ve verilen bu kararın hukuka aykırı olduğunu, Yargıtayın yerleşik içtihatları uyarınca, dava konusu icra takibine dayalı kambiyo vasfında olmayan senet; yazılı delil başlangıcı niteliğinde olup; alacağın varlığını ve temel ilişkiyi tek başına ortaya koymadığını, bu senede dair alacaklı olduğunu, davalının alacak iddiasını yazılı ve usulüne uygun delillerle ispatlamak zorunda olduğunu, davalı tarafın ayrıca taşınmazda müteveffa ...'in hisselerini 22.04.2015 tarihinde 1.650.000,00 TL resmi bedel gösterilerek satın aldığını, davalının 22.04.2015 tarihinde ...'den tapu almasının dahi dava konusu senet için hiçbir alacağının olmadığının göstergesi olduğunu, bu nedenlerle davanın kabulüyle, Isparta İcra Dairesinin 2017/1802 Esas sayılı icra takibine konu edilen kambiyo vasfını taşımayan 600.000,00 TL bedelli senet sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespitine; Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/308 Esas sayılı kararıyla davacı aleyhine hükmedilen 60.000,00 TL inkar tazminatının da kaldırılmasına ve davacı lehine tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının anlaşmaya riayet etmeyerek, söz konusu taşınmaz hissesini devretmediği gibi davalıdan aldığı 600.000,00 TL’yi de iade etmediğini, bütün bunlar bir yana, davalının ...’den satın aldığı hisseye karşı önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davası açtığını, davalının ödediği paranın iadesi amacıyla, senet borçlusu davacı ve kefil olan ...’e karşı kambiyo senetlerine müstenit haciz yoluyla icra takibi yaptığını, bu takibe karşı davacı tarafından yine kötü niyetli olarak itiraz edildiğini, bu itiraz neticesinde anılan belgenin kambiyo vasfı taşımadığı sonucuna varıldığını, bunun üzerine davalı tarafından ilamsız haciz yoluyla takip yapıldığını, bu takibe de davacı tarafından yine kötü niyetli olarak itiraz edildiğini, bunun üzerine davalının Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/308 E. sayılı dosyası kapsamında itirazın kaldırılması yoluna başvurduğunu ve davacının itirazının 300.000,00 TL’lik kısım yönünden kaldırıldığını, davalının davacıya senette yazılı miktar olan 600.000,00 TL bedeli teslim ettiğini, davacının da bu bedeli teslim aldığını yine söz konusu senette yazılı olan kayıtlara dayanmak suretiyle ispat etmiş olduklarını, senet metninde yer alan “Bedeli nakden alınmıştır” ibaresinin anılan bedeli davalının davacıya teslim ettiğini ispat etmeye yeterli bir kayıt olduğunu, ispat yükünün davacının üzerinde olduğunu, kesinleşmiş mahkeme kararı uyarınca, takibe konulan senet kambiyo senedi vasfını yitirmişse de, anılan belge yazılı delil başlangıcı değil adi borç senedi niteliği kazandığını, yazılı delil başlangıcının zamanaşımına uğramış ve imzasını inkar edilmemiş borç senetleri için yapılan bir niteleme olduğunu, davalı tarafından Isparta Cumhuriyet Başsavcılığında verilen ifadede de senet karşılığında para verildiği ifade edildiğini, bu hale göre davalının bu ifadesinin de senet metninde yazılı olan ihdas sebebine paralel olup ihdas sebebinin değiştirildiğini, bu nedenlerle davanın reddine ve davacı lehine tazminata karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu senedin, daha önce kambiyo takibi yoluyla icra takibine konulmuş ise de, takibe konu bu senedin çift vadeli olması ve kambiyo vasfında olmaması nedeniyle takibin iptal edildiği, senedin bu hali ile adi senet hükmünde olup içeriğindeki kayıtların davacıyı bağladığı, senette nakden kaydının bulunduğu, kaldı ki imzası inkar edilmeyen başka herhangi bir itirazı kayıt içermeyen adi senedin davalıya borç karşılığında verildiğinin(borç ikrarı içerir belge) kabul edilmesi gerektiği, bunun aksinin yine aynı kuvvetteki kesin delil ile ispatlanması gerektiği, davalı tarafın savunmalarındaki geçen vakıaların ve dayanılan delillerin savunmalarını desteklediği, ispat yükü üzerinde olan davacının bu ispat yükümünü yerine getiremediği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ispat yükünün davalı tarafta olduğunu, davalının alacağının miktarını açıkça usulüne uygun delillerle ispat edemediğini, Yargıtay içtihadı birleştirme kararlarında zamanaşımına uğramak suretiyle kambiyo vasfını yitiren bir belgenin adi senet sayılmayıp; ancak yazılı delil başlangıcı niteliğinde olacağının belirtildiğini, dava konusu belgede yer alan nakden ibaresinin hukuken hiçbir değeri bulunmadığını, ispat yükü üzerlerinde kabul edilse dahi; senedin diğer borçlusu ... adına kayıtlı taşınmazın davalıya satılması nedeni ile davalının alacağının olmadığını, tüm bu beyan ve delillerinin borçlarının bulunmadığına niçin delil olmadığının Mahkemenin gerekçesinde gösterilmemesinin de hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu senetin çift vadeli olması nedeniyle kambiyo vasfını taşımadığından adi senet mahiyetinde olduğu, senetteki nakten alındığına dair ibarenin altında inkar edilmeyen imzası olduğundan davacıyı bağladığı, bu nedenle ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, ispat kuralları çerçevesinde davacının iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çift vade tarihi içermesi sebebi ile kambiyo vasfı bulunmayan bonoya dayanılarak alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yönelik menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190, 200 ve 201 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, özellikle çift vade tarihi içermesi nedeni ile kambiyo senedi vasfını yitiren ve davacı tarafından imzası inkar edilmeyen senedin adi yazılı senede dönüştüğüne, bu senet alacağın ispatı açısından tek başına yeterli olduğundan senetteki nakden alındığına dair ibarenin aksinin yine senetle ispat olunması gerektiğine, davacı tarafça senedin aksinin senetle ispat olunamadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18762, Karar No: 2015/15693, Tarih: 14.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18762 E.  ,  2015/15693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.09.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/9796, Karar No: 2015/22737, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9796 E.  ,  2015/22737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2013/448-2014/485

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.09.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Dava konusu taşınmazın denize, resmi kurumlara ve en yakın yerleşim yerine olan uzaklığının şehir halihazır haritası üzerinde işaretlettirilerek,

3-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen evrak vergisine esas olan m² değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1082, Karar No: 2023/780, Tarih: 28.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1082 E.  ,  2023/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 4. Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz üzerine, İlk Derece Mahkemesince hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine dair verilen ek kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.01.2023 tarihli ek karar ile kararın nitelik itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilnin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

1

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyize konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 11.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin verilen nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, uyuşmazlık 4000,00 TL üzerinden verilen tüketici hakem heyeti kararına ilişkin olup, bölge adliye mahkemesi kararı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır. Öte yandan, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 70 inci maddesinin 5 inci fıkrasında, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı itiraz üzerine verilen tüketici mahkemesi kararları kesin niteliktedir.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen da karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 11.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

2
Yargıtay — Esas No: 2016/18978, Karar No: 2017/6094, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18978 E.  ,  2017/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5468, Karar No: 2014/7665, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5468 E.  ,  2014/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26.09.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6803, Karar No: 2008/1250, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6803 E.  ,  2008/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat .... Davalılar vekilleri gelmediler. Davalı ... Mak. San. Tic. A.Ş. vekili avukat ....'ün mazereti kabul edilmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı kooperatife verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 735,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.