muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14381, Karar No: 2017/1409, Tarih: 24.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14381 E.  ,  2017/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,  24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9469, Karar No: 2022/9622, Tarih: 19.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9469 E.  ,  2022/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde diş hekimi olarak 10 ay çalıştığını, taraflar arasında şifahen 9.000,00 TL ücret kararlaştırıldığını, ancak davacının çalıştığı süre boyunca ücret alamadığını belirterek, ödenmeyen ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacaklarının tam olarak ödendiğini, herhangi bir alacağı olmadığını savunarak davanı reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11/07/2018 tarihli ve 2017/94 Esas, 2018/470 Karar sayılı kararıyla davacının davalıya ait işyerinde net 9.000,00 TL ücret ile çalıştığı fakat ücretinin eksik ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 18/11/2020 tarihli ve 2018/3097 Esas, 2020/2154 Karar sayılı kararıyla tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25/02/2021 tarihli ve 2021/433 Esas, 2021/4934 Karar sayılı kararı ile " somut olayda, dinlenilen davacı tanığı Canan Düz beyanında, davacının ücretinin asgari ücret ve hasta sayısına göre tespit edilen primden oluştuğunu, asgari ücretin banka kanalı ile prim alacaklarının ise elden ödendiğini belirtmiştir. Dosya arasına sunulan nakit ödeme formlarının önemli bir bölümünde de teslim alan adı olarak davacının isminin yazılı olduğu ve ismin altının imzalandığı, tarih ve miktar içerdiği gözlemlenmiştir. Hal böyle olunca; davacının ücret sisteminin tanık beyanlarına göre asgari ücret ve yaptığı ... başına prim şeklinde olduğu ve işyerinde prim ödemelerinin elden yapıldığı tespit edildiğinden, davacının isim ve imzasını içeren nakit ödeme formlarında belirtilen miktarların hesaplanan alacak miktarından mahsubu gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uygun şekilde alınan hesap raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bozma dışı kalan alacaklar yönünden de bozmadan önceki gibi hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ücretinin yanlış hesaplandığını, davacının alacağı bulunmadığını ve davanın reddi gerektiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacıya yapılan ödemelerin hesaplanan ücret alacağından mahsubu gerektiğine yönelik bozma ilâmının gereğinin yerine getirilip getirilmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6215, Karar No: 2024/6984, Tarih: 04.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/6215 E.  ,  2024/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/624 E., 2022/1199 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti davalıya ve diğer kişilere ait olan binanın genel pis su giderinin belediye bağlantı kısmında ortaya çıkan tıkanma nedeniyle davacıya sigortalı iş yerini su bastığını, dahili su hasarı nedeniyle işyerinde hasar meydana geldiğini, sigortalının zararının davacı şirket tarafından karşılandığını açıklayıp sigortalıya ödenen tazminatın rücuen davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigortalısının davalıya ait bağımsız bölümün kiracısı olduğunu, sigortalının izin almaksızın binanın ortak alanını kullandığı sırada zarar meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 31.10.2019 tarih, 2016/19349 Esas, 2019/10027 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; işyeri sigorta poliçesi kapsamında dava dışı sigortalıya ödenen sigorta tazminatının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının maliki olduğu binanın genel pis su giderinin tıkanması sonucunda aynı binada bulunan sigortalı işyerinde hasar meydana geldiğini, sigortalının zararının davacı şirket tarafından karşılandığını açıklayıp sigortalıya ödenen tazminatın rücuen davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece; oluşan hasarın bağımsız bölüm tesisatından değil, ortak tesisattan kaynaklandığı, ortak tesisattan, apartmanın pis su giderinden kaynaklı meydana gelen olayda kiraya veren davalının kusur ve sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 69 uncu maddesinde bina malikinin kusursuz sorumluluğu düzenlenmiştir.

Dava dilekçesinin incelenmesinde, davanın; kira ilişkisine dayanarak değil bina malikinin kusursuz sorumluluğu hükümlerine dayalı olarak açıldığı anlaşılmaktadır.

Davalının bina maliki ve davacının sigortalısına ait işyerinin kiraya vereni olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur.

Dosyadaki tespitlerden, davalının da maliki olduğu binanın ana gider borusunun tıkanması sonucu geri tepen suların davacıya sigortalı iş yeri içerisinde hasara sebep olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre davacıya sigortalı işyerinde ortaya çıkan zarardan TBK'nin 69 uncu maddesi gereğince davalının kusursuz sorumluluğu bulunmaktadır.

Davalının bina maliki ve davacının sigortalısına ait işyerinin kiraya vereni olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur.

Dosyadaki tespitlerden, davalının da maliki olduğu binanın ana gider borusunun tıkanması sonucu geri tepen suların davacıya sigortalı iş yeri içerisinde hasara sebep olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre davacıya sigortalı işyerinde ortaya çıkan zarardan TBK'nin 69 uncu maddesi gereğince davalının kusursuz sorumluluğu bulunmaktadır.

Diğer taraftan TBK'nin 301 inci maddesi gereğince kiralayanın kiralanan taşınmazı sözleşme süresince kullanıma elverişli bulundurma yükümlülüğü de bulunmaktadır.

Buna göre, gerek bina malikinin kusursuz sorumluluğu gerekse kiraya verenin sözleşmesel sorumluluğu gereğince davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekmekte olup hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13228, Karar No: 2014/15602, Tarih: 25.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13228 E.  ,  2014/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/401012

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

EK KARAR TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/238 (E) ve 2013/206 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınması nedeni ile tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS'te kayıtlı adresi araştırılmaksızın aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince tebligat yapılması karşısında sanık müdafiinin temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2013 tarih, 2012/238 esas ve 2013/206 karar sayalı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın sahibi olduğu Ülkü Mobilya isimli şirkette müdür olarak görev yaptığı, katılanın 2010 yılı Mayıs ayı başında yaklaşık 20-25 günlüğüne Gaziantep'e giderken işyerindeki içerisinde toplam miktarı 38.000,00 TL olan müşteri çekleri ile 13.000,00 ilâ 14.000,00 TL nakit para ve iki adet kredi kartı bulunan çekmecesinin anahtarını sanığa emanet ettiği, geri döndüğünde sanığın işyerinde bulunmadığını, çekmecedeki çekleri, paraları ve kredi kartlarını da yanına alarak ortadan kaybolduğunun, katılanın sanığa telefon ile ulaştığında İnegöl'de ucuz mobilya bulduğunu, kısa bir süre içerisinde geri geleceğini söylemesine rağmen dönmediğinin, bu sırada kredi kartları ile çeşitli yerlerden alış verişler yapıldığının ve nakit para çekildiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın işten ayrıldığını, katılana ait kredi kartlarının şifresini bilmediğini, şirketin parasını almadığını savunması karşısında, öncelikle şikayet dilekçesi, soruşturma ifadesi ve kovuşturmadaki beyanları arasında çelişki bulunan katılanın hangi tarihler arasında Gaziantep'te bulunduğunun netleştirilmesi, kredi kartları ile yapılan alış verişlere ve nakit para çekimine ilişkin olarak varsa görüntü kayıtlarının araştırılması, alış verişin yapıldığı yerlerden kim tarafından ödeme yapıldığının sorularak gerekirse teşhis işlemi yaptırılması, şirket kasasında nakit para ve müşteri çeklerinin bulunup bulunmadığı araştırılıp, bu hususta muhasebe kayıtları ile varsa kasa defteri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın müşterilerden tahsil ettiği paraları da mal edindiğinin iddia edilmesi karşısında sözü geçen müşterilerin kimler olduğu tespit edilip, tanık sıfatıyla dinlenerek bahsi geçen paraları kime verdiklerinin, karşılığında belge alıp almadıklarının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının gün olarak belirlenip bir gün karşılığı 20,00 ilâ 100,00 TL arasında bir rakamla çarpılması suretiyle belirlenmesi gerekirken doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının gün olarak belirlenip bir gün karşılığı 20,00 ilâ 100,00 TL arasında bir rakamla çarpılması suretiyle belirlenmesi gerekirken doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz talebinin reddedilmesi üzerine kararın kesinleştirilerek infaza verildiğinin anlaşılması karşısında infazın durdurulmasına, sanık başka suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Savcılıklarına yazı yazılmasına 25.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10799, Karar No: 2015/23460, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10799 E.  ,  2015/23460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre güveni kötüye kullanma)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılana ait işyerine giderek kendisini İlçe Jandarma Komutanlığı'nda görevli üsteğmen olarak tanıtarak 17/12/2005 tarihinde ...plakalı sayılı sayılı aracı iki günlüğüne kiraladığı, yanındaki arkadaşını da aynı yerde görevli Yüzbaşı olarak tanıttığı, bu aracın teslim süresi bitmeden 18/12/2005 tarihinde de ... plaka sayılı aracı aynı hileleleri kullanarak on beş günlüğüne kiralamasına rağmen belirtilen sürenin sonunda araçları katılana iade etmeyerek dolandırıcılık suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda,

1-Dolandırıcılık suçunu malvarlığına karşı işlenen diğer suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece malvarlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır. Somut olayda, sanığın hileli hareketlerle katılanı kandırıp araçları teslim alarak getirmemesi eyleminin TCK'nın 157/1, 43. maddeleri kapsamında zincirleme dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle zincirleme güveni kötüye kullanmak suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2-Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9258, Karar No: 2011/16060, Tarih: 04.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9258 E.  ,  2011/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi geçersizliğinin tespiti ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Orman İdaresi ile 19.3.1991 tarihli ve 49 yıl süreli 13 ve 33 nolu bölmelerde ağaçlandırma ve bu bölgenin imar ve ihyası için sözleşme yapıldığını, buna göre bu hakkın 3. kişiye devredilemeyeceğini, ancak eski muhtarın bu yeri 99 yıllığına davalıya devrettiğini , devrin Orman işletmesi ile yapılan sözleşmeye aykırı olduğunu, davalı ile yapılan sözleşmenin hukuki sonuç doğurmadığını belirterek davali ile yapılan 9.4.1992 tarihli sözleşme geçersizliğinin tesbiti ile, müdahalenin men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin geçerli olduğunu, zamanaşımı gerçekleştiğini, köy muhtarlığından bedel karşılığı kiralama yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu yer davacı köye 6831 sayılı Orman Kanunun 57.maddesi hükmüne göre ağaçlandırılması ve bakımı için 19.3.1991 tarihli sözleşme ile 49 yıllığına tahsis edilmiştir.Davacı köy tarafından 9.4.1992 tarihli 99 yıllık sözleşme ile saha aynı amaçla davalıya kiralanmış ve köy ihtiyar heyetinin kararı zamanın kaymakamı tarafından da onaylanmıştır.Davalı tarafından bakım ve dikimi yapılan saha hakkında dava dışı orman idaresi ve davacı köy arasında düzenlenen taahhütnameye göre izin hakkının devrinin mümkün olmadığı 4.maddesinde düzenlenmiştir.Davacı köy, davalıya kiraladığı bu saha ile ilgili olarak taahhütnamedeki devir yasağı ve orman sahası üzerinde özel tasarruf yapılamayacağı

2011/9258-16060