muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8076, Karar No: 2022/51, Tarih: 03.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8076 E.  ,  2022/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

Taraflar arasındaki miras reddinin iptali davasından dolayı Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.06.2019 tarih 2019/920 Esas, 2019/464 Karar sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 30.09.2021 gün ve 2021/449 Esas, 2021/1314 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, miras reddinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı ve İnegöl Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi muris ...'ın ticari faaliyeti nedeniyle vergi borcu bulunduğunu, mirasçıların reddi miras kararı aldıklarını muris adına bir adet araç kayıtlı olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle TMK 617. madde gereğince mirasın reddinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 03.03.2018 tarihinde davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 1. Hukuk Dairesince esastan reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 2021/449 Esas, 2021/1314 Karar ve 30.09.2021 tarihli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca; bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı belirtilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı 29525 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiğinden, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 6100 sayılı Kanunun 341 ila 381. maddelerinde istinaf, temyiz ve yargılamanın iadesi kanun yollarına yer verilmiş, 1086 sayılı HUMK döneminde tanınmış olan karar düzeltme yoluna yer verilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Dairemizce verilen kararlar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili tarafından verilen karar düzeltme istemini içeren dilekçenin REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 03.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4106, Karar No: 2012/9615, Tarih: 18.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4106 E.  ,  2012/9615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2011

Yanlar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın, takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına, birleşen davanın ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar birleşen davanın davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.09.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F. D.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleşen dava ise tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına, birleşen davada ise asgari levazım bedeli üzerinden tazminata karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davacı H., çekişmeli taşınmazların kendisine ait olduğunu, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığını ileri sürmüş, davalı ise daha önce taşınmaz üzerinde bilirkişi raporunda belirtildiği üzere limon ve şeftali niteliğindeki meyve ağaçlarını diktiğini, ancak imar uygulaması ile taşınmazın davacıya özgülendiğini savunmuştur.

Gerçekten de; çekişme konusu 1 ve 9 nolu parsellerin müstakil mülkiyet olarak davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, taşınmazların 3194 Sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca yapılan uygulama ile oluştuğu kayden sabittir.

O halde; imar öncesi kadastral parselde davalının bir hakkı olup olmadığının saptanması, şayet imar öncesi çekişmeli taşınmazda mülkiyet veya kişisel bir hakka dayanarak  muhtesatlar yapılmış ise yapan kişi durumundaki davalının 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi hükmü uyarınca meyve ağaçlarından dolayı iyiniyetli olduğu gözetilerek kaim bedele hak kazanacağı, kendisine karşı açılan elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli bir dava sonucunda anılan bu hakkı elde edeceği kuşkusuzdur.

O halde; imar öncesi kadastral parselde davalının bir hakkı olup olmadığının saptanması, şayet imar öncesi çekişmeli taşınmazda mülkiyet veya kişisel bir hakka dayanarak  muhtesatlar yapılmış ise yapan kişi durumundaki davalının 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi hükmü uyarınca meyve ağaçlarından dolayı iyiniyetli olduğu gözetilerek kaim bedele hak kazanacağı, kendisine karşı açılan elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli bir dava sonucunda anılan bu hakkı elde edeceği kuşkusuzdur.

Bir kimsenin, kadastral parseline yapılandıktan sonra yapının içinde bulunduğu taşınmaz, imar uygulaması ile bir başkası adına tescil edilirse taşınmaz kendisine verilen kişi mülkiyet sahibi olmasına karşın 3194 Sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca eski malikin kaim bedel kendisine ödenmesine kadar taşınmazı kullanma ve diktiği ağaçların semerelerinden istifade hakkı bulunmaktadır. Kendisine yönelik başarı ile sonuçlanan elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli bir dava olmadıkça yapı ( somut olayda meyve ağaçları) sahibi kimsenin muhtesattan kaynaklanan bir bedel istemesi olanaksızdır. Yok eğer davalının imar öncesi kadastral parselde kişisel veya mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı yok ise imar parseli malikinden isteyebileceği yegane hak meyve ağaçlarının TMK nun 684. maddesi hükmü uyarınca arzın mütemmim cüzü sayılacağından arzın mülkiyetine tabi olacağı ve yıkımı fahiş zarar doğurduğu takdirde aynı kanunun 995. maddesi hükmü uyarınca belirlenecek tazminata müstehak olacağı açıktır.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda hüküm kurmaya elverişli bir araştırma yapıldığı söylenemez.

Hal böyle olunca; kadastral parselde davalının bir hakkı olup olmadığı yönünde bir araştırma ve inceleme yapılmadan kötüniyetli olduğu kabul edilerek asgari levazım bedeline karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının (birleşen davacı) temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle,  hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,   18.09.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2897, Karar No: 2017/8565, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2897 E.  ,  2017/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili, davalı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; ... İlçesi, ... Kasabası, Kışla mevkiinde bulunan 8000 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacıların atalarından kaldığını, 50 yıl önce imar ihyasının tamamlandığını, o tarihlerden beridir nizasız ve fasılasız kullandığını, zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkilleri adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacıların 04/12/2014 havale tarihli harita mühendisi bilirkişi ve orman mühendisi bilirkişinin krokisinde (A) harfi ile gösterilen tespit dışı 7.409,25 m2'lik kısım ile ilgili açtıkları tescil davasının kabulü ile muris ... mirasçıları olan davacıların miras hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline, aynı rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen kısım ile ilgili tescil davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de taraf teşkili sağlanmadan karar verilmiştir. Şöyleki, 4721 sayılı TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır. 6100 sayılı HMK'nın 114/d maddesinde taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

Dava tarihinden önce yürürlüğe giren “On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair” 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülkî sınırlarıdır.

1) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülkî sınırlarıdır.

3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülkî sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır. Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davalı ... Belediyesi tüzel kişiliğinin, 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırıldığından mahkemece yargılama sırasında sadece bağlı olduğu ilçe belediyesinin katılımı sağlanarak dava görülmüşse de, aynı Kanunla büyükşehir belediyesi sınırları il mülki sınırları olarak belirlendiğinden ... Büyükşehir Belediyesinin de davada taraf olacağı dikkate alındığında 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekili, davalı ... Yönetimi ve davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14749, Karar No: 2013/1374, Tarih: 15.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14749 E.  ,  2013/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan davanın ortadan kaldırılmasına dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2011 gün ve 2004/1045 Esas, 2011/815 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdurenin 14.03.2005 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olduğu ve sanığın cezalandırılmasını istediği, 16.11.2011 tarihinde de mağdure vekilinin verilen kararı temyiz ettiği, temyiz talebinin katılma talebi mahiyetinde olduğu, suçtan zarar gördüğü anlaşılan mağdurenin CMK.nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına, usulüne uygun görevlendirme yazısı uyarınca Av. ...'ın katılan ... vekili olarak davaya kabulüne ve bu nedenle işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki iddianamede yer alan alıkoyma suçu ile ilgili olarak mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ortadan kaldırma hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1101, Karar No: 2019/3927, Tarih: 19.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1101 E.  ,  2019/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı asil, davalının davacıya çek verdiğini, çekin bankaya ibraz edildiğini, ancak sahte çıkması nedeniyle banka tarafından işlem yapılmadığını, çeke dayanılarak başlatılan ilamsız icra takibine karşı davalının icra dairesinin yetkisiyle birlikte borca haksız olarak itiraz ettiğini, borçlu davalının takibe konu çeki davacıya Geyve’de verdiğini, yani taraflar arasındaki alışverişin Geyve’de olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı vekili olduğunu beyan eden Av. ...’in vekaletnamesini harçlandırmadığı için davaya vekil olarak kabul edilmediği, davalı borçlunun icra takibine itirazında, icra dairesinin yetkisiyle birlikte borca itiraz ettiği, davalı borçluya ödeme emrinin İznik’te tebliğ edilmiş olması nedeniyle davalının yerleşim yerinin İznik olduğunun anlaşıldığı, davacının takibe konu ettiği çekin sahteliğini kabul etmesi nedeniyle taraflar arasında kambiyo ilişkisinden de bahsedilemeyeceği, sahteliği kabul edilen çeke dayanılarak yapılan icra takibinde genel yetkili olan borçlunun yerleşim yeri icra dairesini yetkili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi ve davacının ön incelemedeki açıklamalarına göre davacının üzüm satışından kaynaklanan alacağın tahsili için ilamsız takip yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava konusu takibin yetkili icra dairesinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de bu hüküm yeterli incelemeye dayanmamıştır. İİK’nın 50. maddesi yollamasıyla HMK’nın 10. ve TBK’nın 89. maddesi uyarınca davacı davalıya üzüm satıp bedelini alamadığını ispatlayabilirse, kendi ikametgahında icra takibi yapabilir. Bu itibarla tarafların delilleri toplanıp yetki hususu bir ön sorun olarak incelenmesi gerekir. Mahkemece öncelikle davacıdan çek aslı istenmeli, bu çekin lehdarı ve 1. cirantası olduğu görülen davalı isticvap edilmeli, şayet çek aslı davacı elinde ve imzada davalıya ait ise bankaya ibraz edilmemiş bu çekin yazılı delil başlangıcı olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı dikkate alınarak davacı tanıkları dinlenmelidir. Hal böyleyken mahkemenin hiçbir tahkikat yapmadan takibin davalının ikametgahında yapılmadığı gerekçesiyle davayı reddetmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan davalı vekilinin mazeret dilekçesi ekinde gönderilen vekaletnamesinde, vekalet tasdik harcının yatırıldığı tam olarak anlaşılmıyor ise de daha sonra muhabere ile gönderilen makbuzdan harcı yatırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece belge aslının gelmesi beklenmeden davalı vekilinin vekaletnamesi olmadığı şeklinde bir kabul ile vekaletsiz vekilin mazeretinin kabul edilmeyeceği şeklinde karar oluşturulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün davacı yararına bozulmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19735, Karar No: 2017/8783, Tarih: 05.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19735 E.  ,  2017/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait iş yerinde pazarlama işi yaptığı ve tahsilat makbuzlarını kullanarak tahsilat yaptığı ayrıca müşterilerin bir kısmının satın almış olduğu malları teslim etmediği, buna rağmen müşterilere fatura kestiği, kayıp olduğu bildirilen tahsilat makbuzları ile yaklaşık 15.000 TL tahsil ederek mal edindiğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10796, Karar No: 2013/14489, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10796 E.  ,  2013/14489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, 01/05/2007 tarihinde tek taraflı kaza sonucu hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin hasar bedelini müvekkiline ödemediğini, bunun üzerine davalıya karşı Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde dava açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini, aracın pert kabul edildiğini ve sovtajının davalı ... şirketinde kalmasına karar verildiğini, oysa müvekkilinin bu süreçte (2008-2012 yılları arasındaki) motorlu taşıt vergilerini ödemek zorunda kaldığını belirterek 5.066,59 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hurda tescil belgesi ve trafik çekilme belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu nedenle araca vergi tahakkuk edilmesine kendisinin neden olduğu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının vergilerin ödenmesinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza sonrası davalı ... şirketi tarafından yaptırılan ekspertiz raporunda, aracın tamirinin ekonomik olmadığı, pert kabul edilmesi gerektiği tespit edilmiş, davalı ... şirketi kaza olayını şüpheli bularak davacıya hasar ödemesi yapmamıştır. Davacı tarafından davalıya karşı hasar bedelinin ödenmesi için 19/09/2007 tarihinde, Kadıköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2010/503 Esas 2010/876 Karar sayılı davayı açmış, aracın pert olduğu da belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın devamı ve kararın kesinleşme sürecinde, pert olduğu ekspertiz raporuyla belirlenen aracın Motorlu Taşıtlar Vergisi ödenmemiş olup biriken tüm vergiler 2012 yılında davacı tarafından ödenmiştir. Bu durumda mahkemece, aracı kasko sigortası ile sigortalayan davalı şirketin, aracın ekspertiz raporuyla pert olduğunu öğrenmesine rağmen aracı uhdesine alıp davacıya aracın kaza tarihi itibariyle 2. el rayiç değerini ödemeyerek davanın açılmasına sebebiyet verdiği, bunun sonucu olarak da davacının aracın işleyen Motorlu Taşıtlar Vergisini ödemek zorunda kaldığı anlaşıldığına göre davacının iş bu zararından davalının sorumlu olduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5346, Karar No: 2016/6140, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5346 E.  ,  2016/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaş küçüklüğü nedeniyle velayet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yaptırılan kolluk araştırmasına göre küçüğün “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise ... ... Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta vasi adayının kısıtlı adayı ile birlikte "..."ten taşındığının, "..."a göç ettiğinin, vasi adayının babası ile yapılan telefon görüşmesine göre kısıtlı adayının "..." adresinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine Aynı Kanunun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

... ... Müdürlüğünün 06.11.2015 tarihli yazısından küçüğün, anne ve babası ile birlikte adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan "..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.