muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6079, Karar No: 2016/611, Tarih: 18.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6079 E.  ,  2016/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bir kısmı arazi bir kısmı kapama zeytinlik olarak değerlendirilen ve üzerinde çeşitli yapılar ile ağaçlar da olan dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli belirlenirken kapama zeytinlik olan kısmının değerinin 39.592,80 TL, arazi olan kısmının değerinin 25.661,25 TL, üzerindeki değişik cins ve yaştaki 135 ağacın değerinin 22.926,00 TL ve çeşitli yapıların toplam değeri olan 110.561,00 TL nin toplamından oluşan kamulaştırma bedeli olarak 238.418,85 TL ye hükmedilmesi gerekirken, zeytinlik bedeli olan 39.592,80 TL nin maddi hata sonucu hesaba katılmayarak 198.826,05 TL ye hükmedilmesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve keşifte dava konusu taşınmazın kuyudan borular vasıtası ile sulandığı belirlendiğine göre sulama masraflarının üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak karar verilmesi,

3-Bilirkişi raporunda cinsi, yaşı ve sayısı belirtilen ağaçların denetlemeye elverişli olacak şekilde ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden resmi birim fiyatları getirtilmeden 135 adet ağaca 22.926,00 TL değer belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

4-Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz.Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş mal sahibi de buna itiraz

etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece enkazın akibetinin araştırılması kim tarafından alındığının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda hiçbir inceleme yapılmadan karar verilmesi,

5-Kıymet taktir raporunun eki olan krokide harçlı duvar olarak gözüken yapı bedeline hükmedilmemiş olması,

6-6459 sayılı Kanunun 6.maddesi ile 2942 sayılı Kanunun 10.maddesine eklenen 9.fıkra gereğince; tespit edilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca varsa bankadan çekilmesine kadar işleyecek mevduat faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

5-Kıymet taktir raporunun eki olan krokide harçlı duvar olarak gözüken yapı bedeline hükmedilmemiş olması,

6-6459 sayılı Kanunun 6.maddesi ile 2942 sayılı Kanunun 10.maddesine eklenen 9.fıkra gereğince; tespit edilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca varsa bankadan çekilmesine kadar işleyecek mevduat faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29157, Karar No: 2013/20554, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29157 E.  ,  2013/20554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/06/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1013, Karar No: 2016/460, Tarih: 29.11.2016

**Ceza Genel Kurulu         2016/1013 E.  ,  2016/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın TCK'nun 188/3, 188/4, 43/1, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 12 ay hapis ve 24.000 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin, Kozan Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.06.2014 gün ve 43-160 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 02.07.2015 gün ve 9886-32049 sayı ile;

"Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, sanığın dosyanın diğer sanığı ...'da 19.07.2013 tarihinde ele geçirilen eroinin sahibi olduğu ve suç konusu eroinin satışa arz edilmek üzere sanığa götürüldüğü sabit ise de; dosyanın diğer sanıkları ...., ..., .... ve .... ....'a daha önce sattığı kabul edilen maddelerin ele geçmemesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği, ancak diğer sanık ...'ın 10.07.2013 tarihinde 9 gram eroinle yakalanmasına ilişkin Kozan Cumhuriyet Savcılığı'nın 2013/2759 soruşturma sırasında yürütülen soruşturma ile sanık ...'ın 13.07.2013 tarihinde 0,4 gram eroinle yakalanması olayına ilişkin aynı savcılığın 2013/2784 soruşturma sırasında yürütüldüğü anlaşılan soruşturma evrakının akıbetleri araştırılarak, dava açılmış ve derdest ise davaların birleştirilmesi, davalar neticelenmiş ise dosyaların getirtilerek bu dosya arasına alınması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Kozan Ağır Ceza Mahkemesince 16.10.2015 gün ve 222-220 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 188/4, 52/2-4, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis ve 18.000 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 31.03.2016 gün ve 5850-1072 sayı ile;

"Sanık hakkında TCK'nın 188/3-4. maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl 9 ay hapis cezasının, hüküm fıkrasının 6. bendinde 'neticeten 9 yıl hapis' olarak eksik tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisiyle, TCK’nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire üyesi ...; "Sanık hakkında, uyuşmazlığa konu hüküm fıkrasının ilgili bölümü aynen aşağıdaki gibidir:

"Sanık hakkında TCK'nın 188/3-4. maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl 9 ay hapis cezasının, hüküm fıkrasının 6. bendinde 'neticeten 9 yıl hapis' olarak eksik tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisiyle, TCK’nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire üyesi ...; "Sanık hakkında, uyuşmazlığa konu hüküm fıkrasının ilgili bölümü aynen aşağıdaki gibidir:

'Ab-1) Sanık ...’ın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği sabit olmakla eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, işlenmesindeki özellikler, suç yeri, suç konusunun ele geçiriliş şekli ve miktarı ile kastının yoğunluğu nazara alınarak takdiren alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle 6 yıl 6 ay hapis ve suçun işleniş özelliklerine göre takdiren 600 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2-) Suça konu uyuşturucunun eroin olduğu anlaşılmakla TCK'nın 188/4. maddesi gereğince sanığın cezasında 1/2 oranında artırım yapılarak 9 yıl 9 ay hapis ve 900 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3-) Koşulları bulunmadığından sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

4-) Sanığın atılı suçu işlemesindeki kişilik özellikleri ile pişmanlık göstermeyen davranışları nazara alınarak TCK'nın 62. maddesi gereğince cezasında takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına,

5-) Sanığa verilen 900 gün birim sayısı kadar adli para cezasının, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak TCK’nın 52/2. maddesi gereğince takdiren bir gün karşılığı 20,00 Liradan hesap edilmek suretiyle sanığın toplam 18.000,00 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına,

6-) Sanığın 'neticeten 9 yıl hapis ve 18.000,00 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına...'

Görüldüğü üzere, hükmün 2. bendinde '9 yıl 9 ay hapis ve 900 gün adli para' cezasına hükmedildikten sonra, hükmün 3. ve 4. bentlerinde TCK'nın 43. ve 62. maddelerinin uygulanmadığının belirtildiği, hükmün 5. bendinde gün adli para cezasının '18.000,00 Lira adli para cezasına' çevrildiği ve böylece ceza miktarları üzerindeki uygulamaların sonuçlandığı dikkate alınmadan, herhangi bir indirim veya artırım maddesi tatbik edilmediği ve hapis cezası üzerinde de hiç bir değişiklik yapılmamasına rağmen, hükmün 6. bendinde lüzumsuz tekrar yapılarak: 'neticeten 9 yıl hapis ve 18.000,00 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına...' denilmek suretiyle, hapis cezası yönünden, hükmün 2. bendi ile 6. bendi arasında çelişkiye düşülerek, hapis cezanın ne kadar olduğu hususunda tereddüt oluşturulmuş ve hüküm karıştırılmıştır.

Hükmün karıştırılması hallerinde hangi hükme üstünlük tanınacağı, hangi hükmün inceleneceği belli olmadığı için kazanılmış haktan söz edilemez. Aksi takdirde daha büyük hatalarda da sanık lehine olanı kabul etmek zorunda kalabilir, mahkeme iradesini yok sayabiliriz. Somut olayımızdan yola çıkacak olursak, burada '9 yıl 9 ay hapis' yerine neticeten '9 ay hapis' de yazılmış olabilirdi. Kazanılmış hak mı kabul edecektik? Bunun bir ilkeye bağlanması gerekir. Sorunun en iyi çözüm yolu, hükmün karıştırılması sebebiyle bozulmasıyla mümkündür.

Anlatılan nedenlerle;

Mahkemenin iradesini belirtmesi ve hükümdeki karışıklığı gidermesini teminen hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyorum." görüşüyle karşıoy kullanmıştır.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 16.05.2016 gün ve 389574 sayı ile;

"Aleyhe bozma yasağı; 'temyiz davası yalnızca sanık veya müdafii ya da sanık lehine Cumhuriyet savcısı veya sanığın eşi ya da yasal temsilcisi tarafından açıldığında, hükümde, yaptırımın türü ve ağırlığı bakımından sonucu sanığın aleyhine ağırlaştırıcı, diğer bir deyişle, aleyhe sonuç verici düzeltmelerin yapılamaması veya kurulacak yeni hükümdeki cezanın, sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır olamaması' şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada, 'lehe kanun yolu davası üzerine hükmü aleyhe değiştirmeme zorunluluğu, aleyhe düzeltme yasağı, aleyhe bozma yasağı, aleyhe bozmama zorunluluğu, yaptırımı ve sonuçlarını aleyhe kötüleştirememe yasağı, yaptırımı ve sonuçlarını ağırlaştıramama kuralı' olarak ifade edilen bu ilkenin amacı; hükmün aleyhine de bozulabileceğini düşünen sanığın, bazı davalarda istinaf ya da temyiz kanun yoluna başvurmaktan çekinmesinin önüne geçmek ve kanun yoluna başvurma hakkını daha özgürce kullanabilmesini sağlamaktır.

Bu kural, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesinin 4. fıkrasında; 'hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz' şeklinde yasal düzenlemeye kavuşturulmuştur. Ceza muhakeme hukukumuzda bu madde dışında yaptırım ve cezayı aleyhe değiştirme yasağını düzenleyen başka bir hüküm de bulunmamaktadır. Buna göre ceza hukukunda genel anlamda kazanılmış hak kavramından bahsedilemeyeceği, yalnızca 1412 sayılı CMUK’nun 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sınırlı biçimde uygulanabilecek bir 'cezayı aleyhe değiştirememe ilkesi' veya 'aleyhe düzeltme yasağı'nın söz konusu olduğunun kabulü gerekmektedir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 307/4. maddesinde de; 'hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz' düzenlemesine yer verilmek suretiyle, aleyhe bozmama ilkesi korunmuştur.

Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçlarını aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlıdır. Kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamıştır.

Ceza miktarı yönünden kazanılmış hak ise; sanık veya onun lehine ilgililer tarafından temyiz davası açıldığında, lehe bozma üzerine yeniden kurulan hükümle belirlenen cezanın ve sonucun önceki hükümle belirlenen cezadan ve sonuçtan daha ağır olmamasıdır.

Temyize konu yerel mahkeme hükmü incelendiğinde; yerel mahkemenin hürriyeti bağlayıcı cezayı ikinci paragrafta 9 yıl 9 ay olarak tesis ettiği ve takip eden paragraflarda belirlenen hürriyeti bağlayıcı ceza miktarına dair herhangi bir tasarrufta bulunulmadığı, takip eden paragraflarda TCK 43. ve 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve TCK 52/2 maddesi ile gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Liradan 18.000,00 Lira adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, bu aşamada hüküm bitmiş iken yerel mahkemenin 6. paragrafı açıp 'neticeten 9 yıl hapis ve 18.000,00 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına...' demek suretiyle herhangi bir hukuki sonuç doğurmayan, yasa maddesi içermeyen fazlalık bir yazımda bulunduğu anlaşılmıştır.

Yerel mahkeme hükmü hiç temyiz edilmese idi infaz savcısı mahkemesine müracaatla yazım hatasının giderilmesini isteyecek, yerel mahkeme de 6. paragraftaki maddi hatayı giderebilecekti. Ancak Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin itiraza konu kararında yer alan 'cezanın...eksik tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır' kabulü yerel mahkemenin hiç bir hukuki sonuç doğurmayacak, hüküm fıkrasında hukuki dayanaktan yoksun fazlalık olduğu anlaşılan yazım hatasını yerel mahkemenin düzeltebilmesi olanağını ortadan kaldırmaktadır. Yukarıda da açıklandığı gibi 'usuli kazanılmış hak' aleyhe bozma yasağıdır. Yerel mahkemece mahallinde düzeltilebilecek maddi hatalar usuli kazanılmış hak kavramının koruma alanına dahil değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz mercii Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesi yüksek heyetinin hükmün 6. paragrafının hukuki dayanaktan yoksun fazlalık olduğunu ve mahallinde ek karar ile hükümden çıkartılabilmesi olanağının mevcut olduğunu tespitle yetinmesi gerekirken 'karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır' kabulü usul ve yasalara aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz mercii Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesi yüksek heyetinin hükmün 6. paragrafının hukuki dayanaktan yoksun fazlalık olduğunu ve mahallinde ek karar ile hükümden çıkartılabilmesi olanağının mevcut olduğunu tespitle yetinmesi gerekirken 'karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır' kabulü usul ve yasalara aykırıdır.

...Açıklanan nedenlerle Yüksek Dairenizin itiraza konu 31.03.2016 tarih ve 1072 karar sayılı kararına yönelik itirazımızın kabulü ile itiraza konu ilamınızın birinci paragrafında yer alan 'karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır' kabulünün ilamınızdan çıkartılarak yerine yerel mahkeme hükmünün hüküm fıkrasında yer alan '6-) Sanığın neticeten 9 yıl hapis ve 18.000,00 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına...' ibaresinin hukuki dayanaktan yoksun fazlalık olduğu ve mahallinde mahkemesince her daim ek karar ile hükümden çıkartılabileceği tespitinde bulunulması gerekmektedir." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 03.06.2016 gün 2119-1748 sayı ve oyçokluğuyla; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçları ile sanıklar .... .... ve .... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ve bozma üzerine sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan davanın reddine dair hüküm temyiz edilmeksizin, bozma üzerine sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları da itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.