muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10576, Karar No: 2010/3969, Tarih: 26.05.2010

-2-

Ancak;

Suç tarihi itibariyle 16 yaşı içinde bulunan mağdurenin soruşturma sırasında emniyette verdiği 14.01.2005 tarihli beyanında sanık ...'ten şikayetçi olmaması nedeniyle, rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesi kapsamında olup 73. maddesi gereğince de takibinin şikayete tabi olması karşısında 5237 sayılı Yasanın 7/1-2 ve 5271 sayılı Yasanın 223/8. maddeleri de gözetilerek bir karar verilmesi lüzumu,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıkların işlediği kabul olunan eylemin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesine temas ettiği, kovuşturması şikayete bağlı olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce gerçekleştiği ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulması ve sonuçsuz kalması halinde yargılamaya devam edilerek sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Sahte nüfus cüzdanı kullanmak suçundan dolayı hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık ... yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında,sabıka kayıtları da gözetilmek suretiyle bu suç bakımından mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

765 sayılı TCK.nun 29. maddesi gereğince aynı Kanunun 416/son, 65/3, 80, 418/2 ve 59. maddelerinin bu sıralamaya göre uygulanarak sanık ... hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

.../...

-3-

Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine maktu ücreti vekalete hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/7338, Karar No: 2022/6003, Tarih: 12.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7338 E.  ,  2022/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2018 tarih ve 2017/421 - 2018/23 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3,5/1, TCK 62, 53/1-2-3, 58/9, 63/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi,kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz

dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20440, Karar No: 2012/40728, Tarih: 12.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/20440 E.  ,  2012/40728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyete İlişkin Temyiz İsteminin Reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 24/02/2010 tarihli ek kararda başvurulacak yasa yolunun süresi, sürenin başlangıcı, mercii ve şeklinin gösterilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın 05/04/2010 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 24/02/2010 gün ve 2008/404 E – 2009/19 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9247, Karar No: 2014/16938, Tarih: 05.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9247 E.  ,  2014/16938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/02/2014 tarih ve 2012/303-2014/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava dışı sigortalısı ... ait İtalya'dan ...’e sevk edilecek ayakkabı emtiasının,... Poliçesi ile sigortalandığı, brüt 106 Kg. ağırlığındaki emtiaların 5 koli - 64 çift halinde davalının taşımayı yapacağı araca yüklendiğini, ancak varma yerinde düzenlenen ve davalı tarafından da imzalanan 12.10.2011 tarihli tutanak içeriğine göre, 1 kartonun orijinal ambalajı içinde açık ve boş durumda olduğunun tespit edildiği, eksik teslimat sonucu meydana gelen zarar tutarının 4.305,76 TL olarak tespit edildiğini, sigortalısına 6.12.2011de 4.305,00 TL hasar tazminatı ödediğini, TTK md. 1301 gereği yaptığı ödemeyle sigortalısının haklarına halef sıfatı ile zarar sorumlularına karşı ödediği bedeli rücuan talep etmeye hak kazandığını ileri sürerek asıl alacak miktarına ödeme tarihinden takip tarihine kadar işlemiş avans faizi ile birlikte toplam, 4.737,18 TL alacağının tahsili için yaplan icra takibine itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taşıma işinde yüklemenin gönderici tarafından yapıldığını, ... md.17/c uyarınca, yüklemenin gönderici tarafından yapılması halinde taşıyıcının sorumlu olmayacağı, yapılan ekspertizde kayıp emteanın, İtalya’da yükleme esnasında tespit edilemeyen bir şekilde araca yüklenirken çalınmış olabileceği tespitine yer verildiğini, tazminat miktarının ... md.23/3e göre, Kg. başına 8,33 hesap birimini aşamayacağı, taşınan emteanın 5 karton olduğu 1 kartonun ağırlığının yaklaşık 22 Kg. civarında olduğunu, teslim tarihi itibarıyla hesaplanması gerektiğini, davacının takip öncesi işlemiş avans faizi istemini kabul etmediğini, olayda uygulanması gereken ... md. 27’ ye göre gecikme faizi oranının yıllık %5 olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; emteanın taşındığı araçta kontevnır açılması yada mührünün koparılması gibi bir olay meydana gelmediği, davaya konu hasar, ancak antrepo memurunun göz ile yaptığı kontrol sonucunda

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; emteanın taşındığı araçta kontevnır açılması yada mührünün koparılması gibi bir olay meydana gelmediği, davaya konu hasar, ancak antrepo memurunun göz ile yaptığı kontrol sonucunda

tespit edildiği, bu tespit üzerine kontrol amaçlı kolinin açtırıldığı, içindeki 12 çift ayakkabının boşaltılıp, boşluğun fark edilmemesi için bos pet şişe, mukavva vb. ile doldurulup şeffaf bantla kapatıldığının anlaşıldığı, kayıp emteanın İtalya’da yükleme esnasında tespit edilemeyen bir şekilde, araca transferi sırasında çalınmış olabileceği yönünde eksperlerce görüş bildirildiği, eksilme olarak ortaya çıkan hasarın eksper raporunda tasvir edilen öyküsünün hayatın olağan akışı içinde kabul edilebilir olduğu, davalı tarafın davaya konu edilen hasardan dolayı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/12964, Karar No: 2021/9264, Tarih: 18.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/12964 E.  ,  2021/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Nitelikli yağma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetlerine ilişkin İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18/09/2020 gün ve 2020/132 Esas, 2020/242 Karar sayılı hükme karşı, sanıklar müdafiilerinin istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 22.10.2020 gün, 2020/2632 Esas, 2020/2308 Karar sayılı "esastan red" kararına karşı, sanıkların müdafiileri tarafından temyizi davası açıldığı, Dairemizin 17/02/2021 gün ve 2020/10175 Esas, 2021/4295 Karar sayılı ilamı ile onanması yolundaki kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2021 gün ve KD-2020/104357 sayılı yazısı ile;

‘Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız arasında oluşan uyuşmazlık; eksik inceleme ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2020 gün ve 2020/14555 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... ... hakkında "Yukarıda açık kimlik bilgileri yazılı müştekiye karşı 10/04/2020 tarihinde gerçekleştirilen nitelikli yağma suçu ile ilgili başlatılan soruşturmada,

Alınan müşteki ifadesinde, olay günü saat 00:30 sularında dolaştığı esnada daha önceden tanımadığı iki şüphelinin gelip bıçak göstermek suretiyle para istedikleri, karşı gelince ise kendisini darp ederek bıçakla ellerinden yaraladıklarını, daha sonra telefonu ise 140 TL parasını aldıklarını, bu esnada polis ekiplerinin geldiği ve şüphelilerin kaçtıklarını beyan ederek şikayetçi olduğu,

Şüphelilerin alınan beyanlarında, müştekiyi tanımadıklarını ve suçlamayı kabul etmediklerini, müştekinin parası ve telefonu ile bir ilgilerinin olmadıklarını beyan ettikleri,

Yapılan soruşturma ve incelenen deliller sonucunda, şüphelilerin kaçış güzergahında müştekiye ait telefonun bulunduğu ve müştekinin telefon kilidini açtığı, şüphelilerin polis ekiplerini görünce kaçmaya başladıkları ve suçta kullandıkları bıçağı yere attıkları ( şüphelilerin 6136 sayılı kanuna muhalefet suçuna ilişkin dosyaları tefrik edilerek 2020/61041 numarasını almış ve buna ilişkin soruşturma ayrıca yürütülmüştür), müştekinin alınan Adli Tıp raporunda ifadesi ile tutarlı olarak ensesinde ve ellerinde kesiler bulunduğu gibi hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde, şüphelilerin iştirak halinde gece vakti silahla birden fazla kişiyle birlikte yağma suçunu işledikleri ve buna ilişkin yeterli şüphenin elde edildiği anlaşılmakla,

CMK'nun 175.maddesi gereğince iddianamenin kabulü ile şüphelilerin yargılamasının Mahkemenizce yapılarak eylemine uyan sevk maddeleri gereğince CEZALANDIRILMASINA, şüpheli hakkında Türk Ceza Kanunun 53. Maddesi gereğince GÜVENLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA, şüphelinin tutuklulukta geçirdiği sürenin verilecek sonuç cezadan TCK'nın 63. maddesi gereği MAHSUBUNA, karar verilmesi kamu adına talep ve iddia olunur. " iddiasıyla kamu davası açıldığı,

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2020 gün ve 2020/132 Esas, 2020/242 Karar sayılı ilamı ile; "...Her ne kadar sanıklar üzerilerine atılı suçlamayı reddetmişlerse de;

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2020 gün ve 2020/132 Esas, 2020/242 Karar sayılı ilamı ile; "...Her ne kadar sanıklar üzerilerine atılı suçlamayı reddetmişlerse de;

olay günü müştekinin olayın olduğu esnada oradan geçen polis ekiplerinden yardım istediği, polisi gören sanıkların kaçmaya başladıkları, polisin kesintisiz kovalamacı neticesinde yakalandıkları, müştekinin kendisini yaralayarak cüzdan, telefon ve pasaportunu alan şahıslar olarak sanıkları teşhis ettiği, olaydan sonra kolluk personeli tarafından sanıkların kaçtığı güzergahta yapılan çalışmada telefonun bulunduğu, bulunan telefonun müşteki tarafından şifre girilmek suretiyle açıldığı, müştekinin olayın oluşuna dair beyanının yaralanmasına dair alınan 21.04.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporu ve sanıkların kaçış güzergahında ele geçirilen ucu kanlı bıçaklar ile desteklendiği, sanıkların ve tanıkların iddia ettiği gibi bir çok kişinin dahil olup yaralanmaların mevcut olduğu kavga olayının vuku bulmuş olması halinde kolluk personelinin olaydan muhakkak haberdar olması gerektiği, oysa buna dair bir kaydın mevcut olmadığı, yine sanıkların olaydan önce sanık ...'ın telefonunun müşteki tarafından çalınması nedeni ile kavga olayının gerçekleştiğini beyan ettikleri ancak söz konusu hırsızlık olayına ilişkin adli makamlara herhangi bir müracaatlarının olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tanıkların kavga esnasında yere düşen telefonun tanık Imad tarafından alınarak çaycıya verildiğine dair beyanlarının bahsi geçen telefonun kolluk personeli tarafından sanıkların kaçış güzergahında bulunmuş olması sebebi ile gerçek dışı olduğu kanaatine varıldığı hususların tamamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların suç ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmaları ile soruşturma aşamasında beyanları bulunmayan, sanık beyanını destekler mahiyette oluşturulmuş tanık ifadelerine itibar edilmemiş olup; sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde müştekiyi bıçakla yaralamak suretiyle telefon, cüzdan ve pasaportunu almak şeklindeki eylemlerine uyan Birden Fazla Kişi Tarafından Silahla Gece Vakti Yağma suçundan TCK 37/1 maddesi delaletiyle TCK 149/1-a-c-h maddesi gereğince suçun işleniş şekli, özellikleri ile kastlarının yoğunluğu ve birden fazla nitelikli halin varlığı göz önüne alınarak teşdit yapılamak suretiyle cezalandırılmalarına, duruşmadaki tutum ve davranışları lehlerine taktiri indirim nedeni kabul edilerek, tayin edilen temel cezalarından TCK 62. Maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında indirim yapılmasına dair tüm dosya kapsamına göre oluşan vicdani kanaat doğrultusunda heyetçe karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetine karar verdiği,

Kararın istinaf edilmesi üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22/10/2020 gün ve 2020/2632 Esas, 2020/2308 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Kararın istinaf edilmesi üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22/10/2020 gün ve 2020/2632 Esas, 2020/2308 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Kararın temyiz edilmesi üzerine; Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17/02/2021 gün ve 2020/10175 Esas, 2021/4295 Karar sayılı ilamı ile hükmün onandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun sıklıkla vurguladığı gibi, amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de

olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir kuralı uyarınca;

Sanık ... savunmasında; şikayetçinin bir gün önce ...'in telefonunu çaldığını, sonra kendilerinin bulunduğu adrese şikayetçi ile birlikte 9 kişinin geldiğini, o esnada Ahmed'in evde olmadığını, kendisinin yalnız olduğunu, o an yanında olan Fas'lı kadının otel sahibini aradığını, müştekinin arkadaşının kendisinin kolunu bıçakla yaraladığını, olay yerindeki Huawei marka telefonun kimin olduğunu bilmediğini beyanla suçlamayı reddettiği,

Sanık ... savunmasında; şikayetçinin bir gün önce ...'in telefonunu çaldığını, sonra kendilerinin bulunduğu adrese şikayetçi ile birlikte 9 kişinin geldiğini, o esnada Ahmed'in evde olmadığını, kendisinin yalnız olduğunu, o an yanında olan Fas'lı kadının otel sahibini aradığını, müştekinin arkadaşının kendisinin kolunu bıçakla yaraladığını, olay yerindeki Huawei marka telefonun kimin olduğunu bilmediğini beyanla suçlamayı reddettiği,

Sanık ... savunmasında; olaydan önce telefonunun çalındığını, kendisi ile aynı pansiyonda oturan arkadaşına telefonunun çalındığını söylediğini, onların da telefonunu çalan kişileri bulduklarını ve ertesi gün telefonunun bulunduğunu, kendisi dışarıda iken ... isimli bayanın kendisini aradığını, olay yerine gittiklerinde yaklaşık 9-10 kişinin sanık ...'e hücum ettiğini ve ona vurduklarını gördüğünü, onları ayırmaya çalıştığını, bu esnada yere düştüğünü, kendisine de vurduklarını, olanları hatırlamadığını, müştekini telefonunu almadığını beyanla suçlamayı reddettiği,

Sanıkların her aşamada aynı yönde savunmada bulundukları, suçlamaları kabul etmedikleri,

Dosyadaki doktor raporlarının sanık savunmalarını desteklediği,

Olayın meydana geldiği otel önü olup, olay yerindeki kamera kayıtlarının incelenmediği,

Sanık savunmasında ismi geçen tanık ...'nın beyanının alınmadığı,

Sanıkların savunmalarını denetleme adına, HTS ve arama kayıtlarının getirtilmediği,

Tutanak tanıklarının ve müştekinin dinlenilmediği,

Tanıkların düşen telefonu çaycıya verdiklerini beyan etmeleri karşısında çaycının kimliği tespit edilip, dinlenilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Tüm bu eksiklikler giderilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumların değerlendirmesi gerektiği, bu nedenle hükmün bozulması gerekeceği düşüncesiyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.’ şeklinde itiraz edilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nin 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

Dairemizin 17/02/2021 gün ve 2020/10175 Esas, 2021/4295 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz sebepleri yerinde görülmediğinden,

CMK'nin 308/2-3. maddeleri gereğince İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, Arif Atılgan ve ...'in muhalefetiyle 18.05.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2020 gün 2020/132 Esas 2020/242 sayılı kararı ile;