muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10974, Karar No: 2014/18744, Tarih: 13.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10974 E.  ,  2014/18744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 05/02/2014

Numarası : 2011/475-2014/37

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin haksız şekilde işten çıkarıldığını bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal ve resmi bayram ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa dilekçesi sunarak iş akdini sonlandırdığını ve 05.04.2011 tarihli ibraname ile alacakların ödendiğini, tazminat ve diğer ücret alacakları talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği ve feshin haklı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

Somut olayda dosya içerisinde bulunan 05/04/2011 tarihli istifa dilekçesinde davacı kendi isteği ile ayrıldığını beyan etmiştir. Her ne kadar davacı bu istifa dilekçesinin zorla alındığını iddia etmiş ise de bu iddiasını ispat edememiştir. Dosya kapsamında iradesinin fesada uğratıldığı konusun da herhangi bir delil bulunmamaktadır. Ayrıca dilekçe boşluk doldurma şeklinde matbu bir dilekçe olmayıp davacının kendi el yazısı ile yazdığı ve iradesini kesin olarak açıkladığı bir dilekçedir. Davacı mağaza müdürü olarak çalışmış olup yazmış olduğu istifa dilekçesinin ne anlama geldiğini de bilebilecek durumdadır. Davacının bu dilekçesini özgür iradesi ile yazmış olduğu kabul edilmelidir. Ancak davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle fesh ettiği kabul edilmeli kıdem tazminatı talebinin kabulüne ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmelidir. Mahkemece davacı işçinin geçerli bir istifasının olduğunun kabulü ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken ihbar tazminatı talebinin kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1158, Karar No: 2020/2594, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1158 E.  ,  2020/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tebliğnamede sanık müdafinin, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiziyle ilgili görüş bildirilmediği ve dosya içinde 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 01.09.2012 tarihli, 5746 sayılı üst yazısında bahsedilen, Rapor Değerlendirme Komisyonun 03.08.2012 tarihli, 32 sayılı mütalaasının incelenmek üzere dosya içine getirtilmesinden ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8105, Karar No: 2022/6766, Tarih: 12.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8105 E.  ,  2022/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Mağdur ...’ı kasten basit yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca 180 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarihli ve 2007/1513 Esas, 2009/305 Karar sayılı kararının 14.05.2009 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 27.03.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca 180 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/971 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.06.2022 tarihli ve 2021/10672 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2022 tarihli ve 2022/86736 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanık hakkında ... (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarihli ve 2007/1513 Esas, 2009/305 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına konu yargılama dosyasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2014 tarihli ve 2013/12-74 Esas, 2014/140 karar sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan eksik yargılama ile karar verilmesinde,

2) Kabule göre de,

2) Kabule göre de,

5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yedi yüz otuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece 180 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, takdir edilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 191. maddesinde duruşmaya başlanmasına ilişkin kurallar ile sanığın sorgusunun nasıl icra edileceğine ilişkin hükümlere yer verilmiş, CMK’nin 193/1. maddesinde ise Kanun'un ayrık tuttuğu haller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı belirtilmiştir. Kanun'un ayrık tuttuğu hallere ise 5271 sayılı Kanun’un 193/2 ve 195. maddelerinde yer verilmiştir.

CMK’nin 195. maddesindeki düzenlemeye göre, suçun yalnız veya birlikte adli para cezasını veya müsadereyi gerektirmesi halinde, sanık gelmese de duruşma yapılabilecektir, ancak maddenin uygulanabilmesi için iki koşulun bir arada bulunması gerekmektedir. Bunlardan ilki, suçun yaptırımın adli para cezası veya müsadereden ibaret bulunması, ikinci koşul ise sanığa gönderilecek davetiyeye gelmese de duruşmanın yapılacağı ihtarının yazılmış olmasıdır.

CMK’nin 193/2. maddesinde ise “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2014 tarihli ve 2013/12-74 Esas, 2014/140 Karar sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulması bulunmamaktadır.

Somut olayda; sanık hakkında ... (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarihli ve 2007/1513 Esas, 2009/305 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına konu yargılama dosyasında sanığın savunması alınmadığı gibi ihbar üzerine hükmün açıklanması sırasında da sanığın sorgusu yapılmadan eksik yargılama ile karar verilmesi isabetsizdir.

Bununla birlikte, 5237 sayılı TCK'nin "Adlî para cezası" başlıklı 52. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarında yer alan, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” şeklindeki emredici hükmü karşısında, sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan hükmolunan 180 gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesine göre adli para cezasına çevrilmemesinde de isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/971 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15797, Karar No: 2017/3998, Tarih: 05.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15797 E.  ,  2017/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen 30.12.2014 tarihli karara karşı 1412 Sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.01.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunduğundan ve temyiz isteminin reddine ilişkin 24.02.2015 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, ek karara yönelik sanık ...'ın temyiz isteminin reddine dair ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8724, Karar No: 2015/15799, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8724 E.  ,  2015/15799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2014/211-2014/422

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... ada, .... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğü’nden getirtildikten,

2)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.11.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3)Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10784, Karar No: 2016/2264, Tarih: 15.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10784 E.  ,  2016/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu otele sıcak su temini için Sunmax Güneş Enerji Sistemleri yetkili bayi olan davalı ...ndan enerji sistemi satın aldığını, taraflar arasında yapılan sözleşme gereğince davalının sattığı ürün ile otelin günlük 6.000 litre sıcak su ihtiyacını karşılamayı taahhüt ettiğini ve sisteme 5 yıl garanti verdiğini, ancak montajdan sonra yetkili servisin bir çok kez bakım onarım yapmasına rağmen sistemin düzgün çalışmadığını, bakım onarım esnasında maldaki ayıbı saklamak amacıyla içine ısıtıcı rezistans konulduğunu, müvekkilinin yetkili servise göndermiş olduğu ihtarnameye rağmen bugüne kadar müdahalede bulunulmadığını ileri sürerek mal bedeli olan 17.145,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 21/04/2014 tarihli duruşmada, taleplerini ıslah ettiklerini, tamir masrafı olan 3.660,00 TL'nin tahsilini talep ettiklerini belirtmiştir.

Davalı ..... (...) vekili, öncelikle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davacının ayıp iddiasının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu güneş enerjisi sisteminin yazın güneş olduğunda devreye girip suyu ısıttığını, kışın ise boylerde depolanan suyun rezistans marifeti ile ısındığını, sistemin kurulduğu anda mevcut olan davacıya ait boylerin yeterli olmadığını,davacı talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davalı tarafça güneş enerji sisteminin usulüne uygun olarak kurulduğunun, bu sistemin ancak 5000 litrelik boylerle birlikte sistemli ve düzenli çalışması halinde otelin sıcak su ihtiyacını karşılayabileceğinin tespit edildiği, dolayısıyla davalılara atfedilecek herhangi bir kusurun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2234, Karar No: 2024/6773, Tarih: 12.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2234 E.  ,  2024/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/413 E., 2022/717 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/191 E., 2020/523 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davası ile bakıcı gideri talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulü ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kalıpçı ustası olarak davalılardan Betim İnşaat firmasında 22.07.2015 tarihinde, Adana Entegre Sağlık Kampüsü inşaatında asıl işveren ... Holdingde formen olarak işe başladığını, inşaat sahasında iken 27.08.2015 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve ağır şekilde yaralandığını ileri sürerek, 155.032,66 TL maddi tazminat ve 35.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin geçirdiği iş kazası nedeniyle Ankara 9. İş Mahkemesinin 2016/191 E. sayılı dosyası ile aynı davalılara karşı maddi ve manevi tazminat talepli dava açıldığını, müvekkilinin itirazı ile %41 olan maluliyet oranının %65 olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, 10.000,00 TL bakıcı giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını, müvekkilinin Adana Entegre Sağlık Kampüsü inşaatı ile ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Müh İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davacının talep ettiği tazminat miktarının zenginleşme aracı olarak kullanıldığını, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, kazanın ise davacının kendi kusuru ile meydana geldiğini, davacının geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde üzerine düşen tüm sorumluğu yerine getirdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... Müh İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davacının talep ettiği tazminat miktarının zenginleşme aracı olarak kullanıldığını, iddia edilen ücretin gerçeği yansıtmadığını, kazanın ise davacının kendi kusuru ile meydana geldiğini, davacının geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde üzerine düşen tüm sorumluğu yerine getirdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davalı ... Müh. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti'nin %50, davalı ...Ş.'nin %15, kazazede davacı ... 'ın %35 oranında kusurlu olduğu, davacının dava konusu kaza nedeniyle %35,2 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle asıl dava yönünden; maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 126.195,05 TL maddi tazminat alacağının kaza tarihi olan 27.08.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 28.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 27.08.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine , birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; diğer davalı ile müvekkili şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davanın öncelikle müvekkili şirket açısından pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, davacıya diğer davalı şirket tarafından işe başlamadan önce iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri verilmiş olup müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, alınan kusur raporlarının çelişkili olduğunu, hesaplamalara esas alınan ücret miktarının hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, maluliyet oranının itirazları nedeniyle kesinleşmediğini, maluliyet oranı kesinleştirilmeksizin hesaplama yapılamayacağını savunarak ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Müh İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin meydana gelen kazada hiçbir kusur, sorumluluk ve ihmali bulunmadığını, maddi tazminat tutarına olay tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, zamanaşımı def'i değerlendirilmeden hesaplama yapıldığını, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç