muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6549, Karar No: 2012/13972, Tarih: 19.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/6549 E.  ,  2012/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

Davacı iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı ve bazı işçilik alacakları talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kıdem, ihbar tazminatı ve bazı işçilik alacaklarına hükmetmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ihbar  tazminatı yönünden  uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda davalı işveren yetkilisi ile davacı arasında çıkan tartışma sırasında  davacının sataşmaya maruz kalması sebebiyle işyerini terk ederek işten ayrıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. İspat yükü kendisinde olan işverence bu konuda davacı yana teklif edilen yemin işgören tarafından  kabul edilmiştir. Feshe konu olay ile ilgili davacı yan yemini ederek beyanda bulunmuştur. Mevcut maddi ve hukuki olgulara göre iş sözleşmesinin haklı nedenle davacı işçi tarafından feshedildiği kabul edilmelidir. Ne var ki, haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. Bu nedenle davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21974, Karar No: 2014/7756, Tarih: 20.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21974 E.  ,  2014/7756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/171454

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2011/313 (E) ve 2012/159 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay gecesi mağdurun açık alanda bulunan kümesinden güvercin çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda suçun işleniş şekli itibariyle uygulanma koşulları oluşmadığı halde TCK'nun 145. maddesi uyarınca yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9947, Karar No: 2014/10136, Tarih: 26.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/9947 E.  ,  2014/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/35729

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/889 (E) ve 2012/865 (K)

SANIK : M.. T..

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Farklı takvim yıllarında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle, sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarının değişik dönemlerinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenlemek suretiyle yüklenen suçları işlediği oluşa ve dosya içeriğine uygun şekilde kabul edildiği halde, her bir takvim yılı yönünden zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura düzenlemek suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde zincirleme şekilde işlenmiş tek suçtan hüküm kurulması,

2- Bozmadan sonraki yargılama sırasında sanık tarafından dosyaya bir takım Vergi Dairesi alındılarının sunulduğu görülmekle, eylemden kaynaklanan zararın tamamen giderilip giderilmediği katılan kurumdan sorulup kesin olarak belirlenmeden yazılı şekilde, zararın tamamen giderilmediği gerekçesiyle CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7488, Karar No: 2021/10479, Tarih: 28.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7488 E.  ,  2021/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair karar ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2016/750 - 2018/187 sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Bursa İli, ... İlçesi, Boğazköy Köyü ... ve ... parsel sayılı taşınmazların Hazine tarafından açılan davalar sonucunda Karacabey 1. Asliye Mahkemesi'nin 2014/434E-443K, 2014/192 E-429K ve 2014/190 E-428K sayılı ilamları ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısımlarının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararların taraflarca temyiz edilmeyerek 02.11.2015 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 01.11.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve taşınmazların gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6785, Karar No: 2013/9396, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6785 E.  ,  2013/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek-4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında ... İlçesi, ... Köyü, 223 ada 1 parsel sayılı 634,65 m2 yüz ölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan alanda kaldığı ve davalı ... kullanımında olduğu, beyanlar hanesine yazılarak Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın halen bir kısmının eylemli orman olduğunu, tespit edilecek bu kısmın tefriki ile bu kısım yönünden beyanlar hanesindeki kullanıcı olarak görünen davalı isminin silinmesi ve tarla vasfının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ve dava, konusu parselin tamamının orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 17.07.2012 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesi gereğince yapılan kadastro sonrası 2/B parseli olarak ayrılan bir taşınmaza ilişkin Orman Yönetimi, ancak taşınmazın eylemli orman olduğu iddasıyla dava açabilir, aksi takdirde dava açma hakkı yoktur.

Mahkemece yapılan keşif sonrası hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; dava konusu parselin öncesi ve hali hazır durumu itibariyle orman menşei ağaçlarla kaplı olduğu, aynı zamanda parsel üzerine 30-40 yaşlarında meyve ağaçları bulunduğu ve münferit halde kestane kayın, çınar, ıhlamur ağaçları bulunduğu ve bu ağaçlara ait çok yaşlı dip kuturların bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu taşınmazın tamamının nitelik olarak bütünlük arz etmediği görülmüş ise de bu husus yeterince araştırılmamış, hükme esas yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, farklı bilirkişiler marifetiyle dava konusu parsel üzerinde yeniden keşif yapılmalı, fen, orman ve zirai bilirkişi raporlarındaki çelişki giderilmeli, parselin farklı nitelikteki bölümleri krokide ayrı ayrı gösterilmeli, hangi kısımların eylemli orman hangi kısımların fındık bahçesi olduğu şüpheye mahal vermeyecek şekilde tam olarak tespit edilmelidir.

Mahkemece tüm bu sayılan hususlar gözetilerek oluşacak kanaate göre karar verilmesi gerekirken tamamı yönünde kabul cihetine gidilerek orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Mahkemece tüm bu sayılan hususlar gözetilerek oluşacak kanaate göre karar verilmesi gerekirken tamamı yönünde kabul cihetine gidilerek orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24.10.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/710, Karar No: 2006/851, Tarih: 02.02.2006

11. Hukuk Dairesi 2005/710 E., 2006/851 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/710 E., 2006/851 K.**

**- KASKO POLİÇESİ

- KAZASI SONUCU HASAR

- SİGORTALI REHİN HAKKI

- TAZMİNAT İSTEME HAKKI**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1281 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1292 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.09.2004 tarih ve 2004/138-2004/247 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlupınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı olduğu sırada meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlandığını,sigorta eksperi tarafından yapılan inceleme sonucu hasarın tespit edilmesine ve istemde bulunulmasına rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek müvekkilinin aracında oluşan hasar ve davalının edimini yerine getirmemesinden dolayı uğradığı zarar toplamı olan 4.243.380.000 TL sının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,kazadan sonra tutanak düzenlenmemesi ve kaza mahallinde ekspertiz incelemesi yapılmasına imkan vermeyecek şekilde aracın çekilmesi sonucu davacının kasko poliçesi genel şartlarına ve TTK'nun 1292.maddesine aykırı davranışta bulunduğunu ve böylelikle sigorta haklarını zayi ettiğini,müvekkili şirket tarafından yapılan incelemeler sonucu kaza sırasında aracı kullanan şahsın alkollü olduğu ve kazanın bu nedenle meydana geldiğinin anlaşıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre,davaya konu kazanın 20.04.2003 tarihinde saat 20.30 sıralarında meydana geldiği,davacının aracı olay yerinde bırakarak durumu yetkili mercilere bildirmeden evine gittiği,daha sonra aracın davacının yakınları tarafından olay yerinden çekildiği,davacının kazadan hemen sonra olayı yetkili mercilere bildirmemesi,kaza tutanağı ve alkol durumuna ilişkin rapor düzenletmemesi gibi davranışları nazara alındığında davacının Kasko Sigortası Genel Şartları ile TTK'nun 1292.maddesine aykırı davrandığı,kazayı zamanında ve iyi niyetle davalı şirkete ihbar etmediği,davacı sigortalının kendi haksız ve kötü niyetli hareketleri ile sigorta haklarını zayi ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava,davalı şirkete kasko poliçesiyle sigortalı aracın hasarlanması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava,davalı şirkete kasko poliçesiyle sigortalı aracın hasarlanması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davaya konu tazminat alacağının dayanağını oluşturan sigorta poliçesinde dava dışı Türkiye İş Bankası Ermenek Şubesi'nin "rehinli alacaklı"olarak geçtiği anlaşılmıştır.Böyle bir durumda,sigortalı rehin hakkı sahibi olduğundan sigortadan tazminat talep etme hakkı da öncelikle ona aittir.Bu itibarla,sigorta ettiren ancak lehine rehin verilen alacaklının açık muvafakatını almak şartıyla ve kendi menfaati de zedelendiği takdirde, tazminat isteme hakkına sahip olur.Buna göre mahkemece yapılacak iş,asıl dava ve talep hakkına sahip bankadan açılan davaya muvafakat veya icazetleri olduğuna dair gerekli belgeyi sunması için davacı tarafa süre verilmesi ve bu usuli işlem tamamlandığı takdirde işin esasına girilmesi gerekirken;davacının aktif taraf sıfatına (husumete) ilişkin olan ve mahkemece re'sen göz önünde bulundurulması gereken bu eksiklik giderilmeden yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Kabul şekline göre de,sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşları sırasında,gerek devamlarında,gerekse rizikonun gerçekleşmesinden sonraki ihbar yükümlülükleri bakımından iyi niyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.Taraflar arasında geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sigortacı sorumlu olduğu gibi,TTK'nun 1281 nci maddesi hükmüne göre,kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.Ancak,olayın sigortalının iddia ettiği şekilde değil de,sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmiş olması halinde ise,bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 nci maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.İlkeler bu şekilde olmakla beraber;sigortalı Kasko Poliçesi Genel Şartlarının 1.5nci maddesi ve TTK'nun 1292/3ncü maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbarda bulunma mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu teminat içinde kalacak şekilde ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip,oluşan rizikonun teminat içinde kaldığının ispatı külfeti sigortalıya geçer.

Açıklanan bu ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında;davacı aracının 20.04.2003 tarihinde meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını iddia etmiş,bu kazaya ait resmi bir tutanak ve belge ibraz edememiştir.İhbarın yasal sürede yapılmaması ve resmi makamlarca kaza tutanağı ile olay yeri görgü tutanağının düzenlettirilmemiş olması salt bu nedenlerle tazminat isteme hakkının düşmesi sonucunu doğurmaz.Davalı sigorta şirketi,aracın kaza sırasında alkollü olarak kullanıldığını ve kazanın bu nedenle meydan geldiğinden hasarın teminat dışında kaldığını ileri sürmüştür.

Ancak,dosyada bu yöndeki iddiasını kanıtlayacak deliller bulunmamaktadır.Bu durumda meydana gelen rizikonun teminat dışında kaldığı hususunun davalı tarafından somut delillerle ispatlanamamasına rağmen mahkemece ispatlanmayan hususun sübuta ermiş gibi kabul edilmesi sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş,bu itibarla kabul şekli açısından da kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4486, Karar No: 2021/3238, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4486 E.  ,  2021/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karasu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/186 E. - 2018/191 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Karasu 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/186 E-2018/191 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İhsaniye mahallesi 108 ada 18 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen Yeni Mahalle 1291 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 17.08.2015 tarihli satışının Belediye Başkanlığınca üzerindeki hacizlerle yapıldığı, satışın şekli dikkate alındığında serbest satış olmadığı ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı kanaatini uyandırdığı gibi, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan DOP kesintisi oranı Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, tespiti ile bu oranda düzenleme ortaklık payı düşülerek taşınmazın metre kare birim bedelinin hesaplanması gerekirken, emsal taşınmazdan kesilen DOP oranı esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.