muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4272, Karar No: 2025/638, Tarih: 16.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/4272 E.  ,  2025/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2694 E., 2021/927 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya arasında bulunan 11.05.2019 tarihli raporda, 15.04.2019 günü keşif mahalline gidilerek yapılan gözlem neticesinde, çam fıstıklarının 25 yaşlarında zeytin ağaçlarının 8-10 yaşlarında tespit edilmesi ve sanığında beyanlarının çekilen çitin de ağaçlar dikildiğinde çekildiğini ağaçların bir kısmının 20 yıl önce bir kısmının da 7-8 yıl önce çekildiğini beyan etmesi karşısında suç tarihinin "2009" yılı tarihi olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında "2009" olan suç tarihinin yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ..., 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan "2009" tarihinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkındaki hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE,

16.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6389, Karar No: 2010/6880, Tarih: 27.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/6389 E.  ,  2010/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; ırza geçme ve bu suça yardım etme eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulüyle sanık ...’ın ayrıca evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçlarından mahkümiyetlerine dair, Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2006 gün ve 2005/22 Esas, 2006/410 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kabul ve uygulamaya göre;

Sanıkların reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve yardım etme eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrasına temas ettiği, bu suç şikayete tabi olup zarar gören şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, sanık ...’ın adli sicil kaydı ile 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi hükmü de gözetilerek her iki suç yönünden mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5909, Karar No: 2021/173, Tarih: 20.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/5909 E.  ,  2021/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar... Groupama Sigorta A.Ş. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacı ...'ın yolcu olarak bulunduğu otobüsün, greyder çarpması sonucu devrildiğini, davacının ağır şekilde yaralandığını belirterek şimdilik

davacı ... için 7.000,00 TL işgöremezlik tazminatı, 1.000,00 TL tedavi gideri, refakatçi giderleri için 2.000,00 TL'nin ayrıca davacı ... için 80.000,00 TL, davacının çocukları için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden

itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile işgöremezlik tazminatı taleplerini 124.741,17 TL yükselttiklerini bildirmiştir.

Birleştirilen davada, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davacı için 9.000,00 TL işgöremezlik tazminatı ile 1.000,00 TL tedavi ve refakatçi giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile asıl dava ile birleşen davalar yönünden davanın kısmen kabulü ile, davalılardan Garanti Finansal Kiralama A.Ş ve Büyükşehir Belediyesi haklarındaki davanın husumetten reddine, davacı taraf refakatçi ücreti ile ilgili talepleri ile maaş alınamamasından doğan zarar taleplerinden feragat ettiğinden feragat nedeniyle taleplerin reddine, tedavi giderine ilişkin talep atiye bırakıldığından bu konuda değerlendirme yapılmasına yer olmadığına, 124.741,17 TL'nin... Sigorta A.Ş. ve ... yönünden dava tarihinden ve sigorta limitleri ile sınırlı olacak şekilde, diğer davalılar ..., ... ve birleşen 2 ASHM'ndeki davalılar 5 K İnş. Ltd. Şti. ve ölü ... mirasçılarından 28/09/2009 kaza tarihinden itibaren işleyen temerrüt faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı... yönünden 40.000,00 TL, çocuklar için ayrı ayrı 3.500,00'er TL'den toplam 7.000,00 TL manevi tazminatların davalı... (Groupama) sigorta yönünden garameten sorumluluk oranı gözetilerek ve sigorta limiti 30.000,00 TL ile sınırlı olacak şekilde dava tarihinden işleyen yasal faiziyle, diğer davalılar ..., ... ile birleşen dosyadaki davalılar 5K İnş. Ltd. Şti. ve ... mirasçılarından kaza tarihinden itibaren işleyen reeskont faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, Güvence hesabının manevi tazminat sorumluluğu bulunmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar Başak Groupama Sigorta A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında sair temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... kazaya karışan otobüsün kasko ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısıdır. Birleşik kasko sigorta poliçesinde zarar görenlerin manevi zararlarının 30.000,00 TL'ne kadar karşılanacağı belirtilmiştir. Davalı ... şirketince, manevi teminatın kişi başı değil kaza başı olduğu ve Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/170 E-2012/630 K sayılı ilamı gereği ödendiği belirtildiğinden, dairemiz bozma ilamı ile sigorta şirketinden eksiksiz poliçe aslı getirtilerek, manevi teminat limitinin kişi başı ya da kaza başı olup olmadığı araştırılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, mahkemece davalı ... (Başak) Sigorta A.Ş'den zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile filokaska poliçesinin tamamı dosya içine getirtilmiş kişi başı manevi tazminatın 30.000 TL limitle sınırlı olduğu belirtilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Ancak getirtilen poliçe örneğinde manevi teminat klozunda "KB:30.000,00 TL" ibaresinin yazılı olduğu görülmekle manevi teminat limitinin kişi başı ya da kaza başı olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Mahkemece; manevi teminat limitinin kişi başı ya da kaza başı olup olmadığı ve davalı ... şirketince, manevi teminatın kişi başı değil kaza başı olduğu ve Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/170 E-2012/630 K sayılı ilamı gereği ödendiği iddiası araştırılmak suretiyle, kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın çift taraflı olarak karıştığı trafik kazasında bir ölüm ve birden fazla yaralanma olayı olduğu, olay çoklu hasar olup poliçe limiti itibariyle, başka başvurular olması halinde KTK.nun 96. maddesi uyarınca garame hesabı yapılması gerektiği de gözetilerek ve tartışılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazının, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazının REDDİNE, (2)

numaralı bentte açıklanan nedenler ile davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8.798,69 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı... Groupama Sigorta A.Ş.'ye geri verilmesine 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9618, Karar No: 2010/5453, Tarih: 05.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9618 E.  ,  2010/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/06/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, ... nehri kenarında kum çıkarmak üzere, İl Özel İdaresi ile yaptığı sözleşme gereğince bir yer kiralamıştır. Ölüm olayının gerçekleştiği su dolu çukurun bulunduğu yer davalının kiraladığı ruhsatlı kum ocağının dışında ve 152 metre uzaklıktadır. Keşifte dinlenen davacı tanıkları nehir yatağını değiştirmek için davalının işletme sahası dışına çukurlar açtığını söylemişlerdir. Bismil Cumhuriyet Savcılığı tarafından yapılan araştırmada çukurları kimin açtığı belirlenememiş olup soruşturması devam etmektedir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22113, Karar No: 2013/18624, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22113 E.  ,  2013/18624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve

Özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/09/2000 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri

alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/8532, Karar No: 2012/13253, Tarih: 12.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/8532 E.  ,  2012/13253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2012

Davacı işçi, davalı Bakanlığa bağlı Manisa 1. Piyade Eğitim Tugayı Komutanlığı Batı Kışla mutfağında, değişik alt işverenlerin işçisi olarak aralıksız çalıştığını, işyerinde iki vardiya halinde 04:30-14:30 ve 10:30-20:30 saatleri arasında çalışıldığını, Ramazan ayı boyunca saat 22.00'ye kadar çalıştırıldığını, davacının genellikle 2. vardiyada haftanın 6 günü 10 saat, bazen de 10 saatten fazla çalıştığını, bazen dini bayramların 1. gününde tatil yaptığını, bunun da hafta tatiline sayıldığını, Ramazan ayında hafta tatili yaptırılmadığını, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davalıların 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asıl işveren-alt işveren olarak dava konusu alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek davacının, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak genel tatil ve ulusal bayram günleri ücret  alacağı ile  fazla mesai ücreti alacaklarının dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline  karar  verilmesini  talep etmiştir.

Davalı bakanlık vekili; Manisa 1. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığının hazır yemek işini 30.04.2009 tarihinden itibaren yürüten ...... Şti'nde halen çalışmaya devam ettiğini, davacının, dava açmakta hukuki yararının olmadığını, dava şartlarının oluşmadığından davanın sıfat yokluğu ve dava açma süresi yönünden reddi gerektiğini, müvekkili Kurumun ihale makamı olduğunu, hazır yemek hizmetini bütünü ile, anahtar  teslimi olarak ve ihale yolu ile satın aldığını, davalı Kurum ile diğer davalı şirket arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını, yüklenici ile akdedilen sözleşmenin eki niteliğindeki "Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin" 38. maddesi uyarınca yüklenici şirketlerden alacaklı olan personel varsa başvurmaları hususunun her hak ediş döneminde işçilere  ilan  edildiğini,  işçilik   alacağını  alamadığını  bildiren  işçilere  bu  hak edişlerden gerekli ödemenin yapıldığını, 4857 sayılı Kanun'un 36. ve Genel Şartnamenin 38. maddeleri gereğince Milli Savunma Bakanlığının dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını savunarak  açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ....A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Davalı ....A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ....A.Ş. hakkında davanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmediğinden davalı şirket hakkındaki davanın  açılmamış sayılmasına, karar verilmiş, davalı Milli Savunma Bakanlığı ile davalı şirket arasında alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu, davacının yaptığı işin niteliğinin fazla çalışma yapmaya elverişli olduğu, ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları,elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı dikkate alınarak görüşüne başvurulan hesap bilirkişisinin tanık anlatımlarına göre düzenlediği rapora itibarla raporda hesaplanan fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacağından % 30 hakkaniyet indirimi yapılarak, davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Kararı süresi içinde davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.