muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8290, Karar No: 2023/1343, Tarih: 27.03.2023

Mahkemece sanığın faili olduğu suçu işlediği tarihte cezai ehliyetinin mevcut olup olmadığına ilişkin olarak gözlem altına alınarak Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesinden ve Adli Tıp 4. İhtisas Kurulundan rapor alındığı, çelişki arz etmeyen rapor içeriklerine göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık müdafiinin temyizin reddinin eksik incelemeye dayandığına ilişkin temyiz nedenleri yönünden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 2022/1376 Esas, 2022/1203 Karar sayılı kararının, 18.05.2022 tarihinde sanık müdafii Av. ...'e tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiince kararın tebliğini müteakip 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süresinden sonra 06.06.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, buna göre mazeretsiz olarak yasal süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/1376 Esas, 2022/1203 Karar sayılı kararında sanık, sanık müdafii ve katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15339, Karar No: 2017/26403, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15339 E.  ,  2017/26403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15981, Karar No: 2009/5610, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15981 E.  ,  2009/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... 102 ada 1 parsel sayılı 380931 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, devlet ormanı niteliğiyle, 102 ada 2 sayılı parsel ham ... niteliğiyle, 102 ada 3 sayılı parsel ise Hali arazi niteliğiyle yüzölçümü tayin edilmeden Hazine adına tesbit edilmiş, davacı Köy Tüzelkişiliği, ... 102 ada 1 sayılı parselin ekli krokide kırmızı ile taranarak gösterilen bölümünün kendi köylerinin sınırı içindeki kendilerine ait mera olduğu tesbitinin iptaline ve kendi köylerine ait mera olarak sınırlandırılmasını istemiş, davayı Hazineye yaygınlaştırmıştır. Mahkemece görevsizliğe, 102 ada 1, 2 ve 3 sayılı parsellerin tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hazine adına tesbit edilen 102 ada 2 ve 3 sayılı parsellerin dava konusu edilmediği, Kadastro Mahkemesinin zaman bakımından görevini düzenleyen 3402 Sayılı Yasanın 26/B maddesi gereğince 11. maddede düzenlenen askı süresinde açılan davalara kadastro mahkemesinde bakılacağı, oysa, davacı Köy Tüzelkişiliği tarafından davanın ... 102 ada 1 sayılı parselin bir bölümü için, 3402 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen askı süresinin bitmesinden bir sonra dava açıldığı saptanarak, 102 ada 1 sayılı parsel için açılan davada görevsizliğe karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, dosyaya dava konusu edilmediği halde sehven getirtilen ve yüzölçümleri belirlenmemiş olan 102 ada 2 ve 3 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanaklarındaki eksikliklerin tamamlanması ve askı ilanları yapılarak, kadastro tesbitlerinin kesinleştirilmesi için, 102 ada 1, 2 ve 3 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanakları asıllarının Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, davada görevli olmayan Kadastro Mahkemesince tescile karar verilip, sicil oluşturularak görevin aşılması doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan "2. ve 3. bentlerin" hükümden tamamen çıkartılarak; bunun yerine, “... 102 ada 2 ve 3 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanaklarında yüzölçümü hanelerindeki eksikliğin tamamlanması ve 3402 Sayılı Yasanın 11. maddesindeki askı ilanının yapılması ve 102 ada 1, 2 ve 3 sayılı parsellerin kadastro tesbitlerinin kesinleştirilmesi için tutanak asılları ve eklerinin Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine”cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/04/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3960, Karar No: 2012/2413, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3960 E.  ,  2012/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu 153 ada 255 parsel sayılı 9612,23 metrekare yüzölçümündeki, taşınmaz kadastro sırasında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iştirak halinde davacı ... ile davalılar ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu taşınmazın davacının dayandığı tapu kapsamında kalmadığı ve bu yerin davacı tarafça kendi adına önceki maliki ... ...’dan satın alındığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Davacı tescil ilamı ile oluşmuş 31.10.2000 tarih 20 sıra numaralı tapu kaydına dayanmış ve anılan tapunun dava konusu taşınmazın yakınında bulunan 165 ada 8 parsele revizyon gördüğü anlaşılmıştır. Davacının dayandığı tapu kaydının başka parsele revizyon görmesi, kapsamının revizyon gördüğü parselle sınırlı olduğu anlamına gelmeyeceği gibi tapu kaydının güneyi boz okumakta olup bu sınır genişlemeye elverişli ve değişebilir nitelikte olduğundan kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılması da mümkündür. Hal böyle olunca tapu kaydının nizalı taşınmazı kapsayıp kapsamadığı araştırılmalı, kayıt kapsamı dışında kalıyorsa, bu yerin öncesinin davacının bayisi ... ...’a ait olup olmadığı kesin olarak saptanmalıdır. Bundan sonra davacının bu yeri kendi adına mı yoksa kardeşleri ile birlikte mi aldığı hususunda araştırma yapılmalıdır. Davacının kayıt miktar fazlası için zilyetliğe de dayandığı dikkate alınarak mahkemece yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan zilyetliğin ne zaman başladığı, ne şekilde sürdürüldüğü, kimin ne zamandan beri taşınmaza zilyet olduğu, kullanımın ekonomik amacına uygun olup olmadığı etraflıca sorulmalıdır. Gerektiğinde ziraatçi uzman bilirkişiden görüş alınmalı, bilirkişi ile tanık sözlerinin olaylara dayalı olması sağlanmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34609, Karar No: 2013/6022, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34609 E.  ,  2013/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında yüklenen suçtan mahkumiyet yerine TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'a yönelik temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/290, Karar No: 2012/12, Tarih: 31.01.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/2-290 E.  ,  2012/12 K.**

* HIRSIZLIK SUÇU

* KATILAN

* MADDİ HATA

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

* AVUKATLIK KANUNU (1136) Madde 164

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 232

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Mustafa’nın 5237 sayılı TCY'nın 142/1-f, 168 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 500 Lira vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine ilişkin, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.07.2008 gün ve 18-657 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 14.06.2011 gün ve 52095-13038 sayı ile;

“1- Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığının, sadece katılma istemini içeren 26.03.2008 havale tarihli dilekçesini celse arasında ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında katılanın müşteki olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 26.08.2011 gün ve 252117 sayı ile;

“…Sanığın elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olarak yargılandığı, mahkemece suçun sübutuna ilişkin delillerin yasaya uygun biçimde toplandığı, sanığın ilgili suçu işlediği kanısına ulaşıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği,

Katılan kurumun yakınma dilekçesini vekili aracılığıyla verdiği, yine vekil aracılığıyla katılma isteminde bulunduğu, bu istemin duruşmada usulüne uygun biçimde kabul edildiği, kurum adına tebligatların da vekile yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Burada hükmün bozulmasına dayanak olan iki bozma nedeninin hukuka aykırılığı ayrı ayrı irdelenmelidir.

A- Öncelikle katılan kurum adına davayı takip eden bir vekilin varlığı ile bu vekille ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre katılan lehine bir ücrete hükmedilmesi konusunda tartışma bulunmamaktadır. Ancak tartışılması gereken konu, katılan lehine takdir edilecek bu ücretin dilekçe yazma ücreti mi yoksa maktu vekalet ücreti mi olacağı noktasındadır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda örneğin yaş küçüklüğü gibi özel bir nedenin varlığı durumları ayrık tutulmak kaydıyla, yakınan ya da katılan vekilinin duruşmalarda bizzat hazır bulunacağına ilişkin zorlayıcı bir hüküm bulunmamaktadır. Bunun yanında katılan ya da yakınanın, vekilini duruşmalara girmeye zorlaması konusunda da mevzuatta herhangi bir hükme yer verilmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda örneğin yaş küçüklüğü gibi özel bir nedenin varlığı durumları ayrık tutulmak kaydıyla, yakınan ya da katılan vekilinin duruşmalarda bizzat hazır bulunacağına ilişkin zorlayıcı bir hüküm bulunmamaktadır. Bunun yanında katılan ya da yakınanın, vekilini duruşmalara girmeye zorlaması konusunda da mevzuatta herhangi bir hükme yer verilmemiştir.

Buna karşın; yargılamanın mahkumiyetle sonuçlanması durumunda, kamu davasına katılmış olan gerçek ya da tüzel kişiler lehine maktu vekalet ücretine hükmedilecektir. Bu ücret katılan vekilinin değil, doğrudan kendisini vekille temsil ettiren katılanın hak ettiği bir yargılama gideri olarak yasal düzenleme altına alınmıştır. Burada katılanın; zorlayıcı bir hüküm ya da başka geçerli bir yasal dayanak da bulunmadığı halde, vekilinin duruşmalara girmemesi gerekçe gösterilerek bu haktan mahrum bırakılması hukuken himaye edilemez. Bu nedenle katılan yararına maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazma ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin görüş ve bu görüşe dayanılarak verilen bozma kararı hukuka aykırıdır.

B- Diğer bozma nedeni, katılanın sıfatının karar başlığında yanlışlıkla ‘müşteki’ biçiminde gösterilmesine ilişkindir. 5271 sayılı Yasanın 232/2-b maddesinde katılanın kimliğinin karar başlığında açıkça yazılması hüküm altına alınmıştır. Somut olayda katılanın kimlik bilgileri karar başlığında yer almakta, ancak sıfatı yanlış olarak gösterilmektedir. Gerekçeli kararın diğer bölümlerinde ise ‘suçtan zarar gören kurumun katılmasına karar verildiği, katılan adına vekilin davayı takip ettiği’ gibi hususlar ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Buradan suçtan zarar görenin sıfatının müşteki değil, katılan olduğu da açıkça belirlenebilmektedir. Yapılan yanlışlık, katılan kurumun sıfatında duraksamaya da neden olabilecek bir yanlışlık da değildir. Katılan sıfatı yerine müşteki sıfatı yazılmış, başlık katılan kurum adına sözgelimi ‘sanık’ sıfatıyla oluşturulmamıştır. Öte yandan burada katılan sıfatının yazılmaması, suçtan zarar gören kurumun veya sanığın haklarına zarar veren ya da bunlardan herhangi birisine fazladan hak sağlayacak bir durum da yaratmamaktadır.

Bir diğer yönden ise yapılan yanlışlık kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı gibi, Dairelerin yerleşik kararlarıyla da açıkça belirlendiği üzere ‘mahallinde düzeltilebilir bir hata’dan ibarettir. Mahallinde düzeltilebilir bir yanlışlık bozma nedeni yapılamaz” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendi¬rilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay C.Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendi¬rilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay C.Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Kendisini vekil ile temsil ettiren, ancak vekili duruşmalara iştirak etmeyen katılan lehine takdir edilecek ücretin dilekçe yazım ücreti mi, yoksa maktu vekalet ücreti mi olacağı,

2- Katılanın sıfatının karar başlığında ‘müşteki’ biçiminde gösterilmesinin Özel Dairece bozma nedeni yapılıp yapılmayacağı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Göksu Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi vekilinin 07.11.2007 tarihinde Kahramanmaraş C.Başsavcılığına şikayet dilekçesi vermesi ile başlatılan soruşturma sonucunda sanık hakkında kamu davası açıldığı,

Yargılama aşamasında duruşma günü kendisine 25.01.2008 tarihinde tebliğ edilen şikayetçi vekilinin 26.03.2008 tarihli dilekçe ile katılma isteminde bulunması üzerine şikâyetçi şirketin davaya katılmasına karar verildiği,

Sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümde katılan lehine 500 Lira vekalet ücretinin sanıktan alınmasına karar verildiği ve katılan G. Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin sıfatının karar başlığında “müşteki” biçiminde gösterildiği,

Oturumlara iştirak etmeyen katılan vekilinin yokluğunda kurulan hükmün 02.09.2008 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin temyiz isteminde bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı ele alınmasında yarar bulunmaktadır.

1- Kendisini vekil ile temsil ettiren, ancak vekili duruşmalara iştirak etmeyen katılan lehine takdir edilecek ücretin dilekçe yazım ücreti mi, yoksa maktu vekalet ücreti mi olacağına ilişkin uyuşmazlığın değerlendirilmesi:

Avukatlık sözleşmesinden kaynaklanan avukatlık ücreti ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre karşı tarafa yüklenen avukatlık ücreti olarak ikiye ayrılan avukatlık ücreti, 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 164. maddenin 1. fıkrasında; “avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder” şeklinde tanımlanmıştır. Hukuki yardımın ne şekilde yerine getirileceği anılan yasa maddesinde sayılmamış ve tarafların aralarında yapacakları anlaşmaya bırakılmıştır.

Avukatlık sözleşmesinden kaynaklanan avukatlık ücreti ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre karşı tarafa yüklenen avukatlık ücreti olarak ikiye ayrılan avukatlık ücreti, 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 164. maddenin 1. fıkrasında; “avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder” şeklinde tanımlanmıştır. Hukuki yardımın ne şekilde yerine getirileceği anılan yasa maddesinde sayılmamış ve tarafların aralarında yapacakları anlaşmaya bırakılmıştır.

Avukatlık Yasasının 168. maddesi uyarınca hazırlanıp 13.12.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve yerel mahkemenin karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Ceza davalarında ücret” başlıklı 13/1. maddesindeki; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir” şeklindeki hükmüne göre, sanığın mahkûm olması halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısım ikinci bölümüne göre vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmelidir. Katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi için ceza davasının mahkûmiyetle sonuçlanması ve katılanın kendisini hukuki yardımından yararlandığı bir vekille temsil ettirmesi yeterli olup, ayrıca vekilin duruşmaları takip etmesi zorunluluğu bulunmamaktadır. Zira tarifeye göre hükmedilmesi gereken vekâlet ücreti, katılana vekili tarafından sunulan hukuksal yardımın şekli ve kalitesiyle ilintili olmayıp, katılanın kendisini vekil ile temsil ettirmesinin bir sonucudur. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 04.10.2011 gün ve 167-194 ile 20.12.2011 gün ve 282-288 sayılı kararları da aynı doğrultudadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetiyle sonuçlanan ceza davasında katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunlu olup, yerel mahkemece katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenle, Özel Dairece katılan vekilinin duruşmaları takip etmediği gerekçesiyle yerel mahkeme hükmünün; “Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığının, sadece katılma istemini içeren 26.03.2008 havale tarihli dilekçesini celse arasında ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin” yasaya aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmesi isabetli değildir.

2- Katılan G. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’nin gerekçeli kararın başında “müşteki” olarak gösterilmesinin bozma nedeni yapılıp yapılamayacağına ilişkin uyuşmazlığın değerlendirilmesine gelince;

5271 sayılı CYY’nın “Hükmün Gerekçesi ve Hüküm Fıkrasının İçereceği Hususlar” başlıklı 232. maddesinde, “ (1) Hükmün başına, "Türk Milleti adına" verildiği yazılır.

2- Katılan G. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’nin gerekçeli kararın başında “müşteki” olarak gösterilmesinin bozma nedeni yapılıp yapılamayacağına ilişkin uyuşmazlığın değerlendirilmesine gelince;

5271 sayılı CYY’nın “Hükmün Gerekçesi ve Hüküm Fıkrasının İçereceği Hususlar” başlıklı 232. maddesinde, “ (1) Hükmün başına, "Türk Milleti adına" verildiği yazılır.

(2) Hükmün başında;

a) Hükmü veren mahkemenin adı,

b) Hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği,…

Yazılır…” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Buna göre suçtan zarar gören ya da mağdurun davaya katılmasına karar verilmesi halinde katılanın adı hükmün başında gösterilmelidir.

1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 307. maddesinde ise; “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir” hükmü yer almaktadır. Bu düzenleme ile bir hukuk kuralının uygulanmaması ya da yanlış uygulanması halleri yasaya aykırılık olarak düzenlenerek bozma sebebi sayılmıştır.

Aynı Yasanın 308. maddesi ile de 8 bent halinde mutlak bozma sebeplerine yer verilmiştir. Bu hallerdeki her yasaya aykırılık, başkaca bir sebebe bakılmaksızın, hükmün tek başına bozulma sebebidir.

Öte yandan, anılan Yasanın “Temyiz Mahkemesince Tetkik Edilecek Noktalar” başlıklı 320. maddesinin 1 fıkrası ise, “Temyiz Mahkemesi, temyiz istida ve layihasında irat olunan hususlar ile temyiz talebi usule ait noksanlardan dolayı olmuş ise temyiz istidasında bu cihete dair beyan edilecek vakıalar hakkında tetkikler yapabileceği gibi hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet edilmiş olduğunu görürse talepte mevcut olmasa dahi bu hususu tetkik eder” şeklinde olup, temyiz incelemesi aşamasında, usul eksikliğinin hükme tesiri olacak derecede yasaya aykırı olma durumunda bu hususun incelenmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Özel Dairelerin ve Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları ile mutlak bozma nedenleri arasında sayılmayan ancak hükmün esasına tesir etmiş veya etmesi olası görülmüş usul hükümlerinin bozma sebebi yapılması benimsenmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi üzerinde de durulmalıdır.

Temyiz makamı olan Yargıtayın hukuksal denetimini yaptığı davanın esasına karar vermesi ve davayı bu aşamada bitirmesi, 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinde dokuz bent halinde sayılan hallerle sınırlı ve istisnai bir durumdur. Yargıtayın bu yetkisini kullanması, işi yeniden mahkemeye göndermeye gerek olmadığını gösteren iki temel koşulun bulunmasına bağlıdır.

Buna göre:

a- Maddi sorunun daha fazla aydınlatılması için bir soruşturma gerekmemelidir.