muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6270, Karar No: 2015/5683, Tarih: 15.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6270 E.  ,  2015/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure beyanlarında, olay günü akşam saatlerinde bakkaldan çıkıp evine yürüdüğü sırada sanığın yanına gelerek bıçak doğrulttuğunu ve “Seni de aileni de keserim” diyerek kendisiyle gelmesini istediğini, sanığın daha sonra bıçağı karın boşluğuna dayayarak kendisini otobüs durağına götürdüğünü, birlikte otobüsle ilk olarak Samandıra'ya daha sonra da başka bir otobüsle Dudullu'ya gittiklerini belirtmiş ise de; mağdurenin zora dayalı olarak alıkonulduğuna dair anlatımların hayatın olağan akışına uygun düşmediği mevcut haliyle sanığın, onbeş yaşını doldurmayan mağdureyi bir gün süreyle tutma şeklindeki sübuta eren eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK.nın 109/1-3f maddeleri uyarınca mahkûmiyeti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nın 1092-3f . maddeleri ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1378, Karar No: 2020/2246, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1378 E.  ,  2020/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçlardan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14404, Karar No: 2024/314, Tarih: 18.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14404 E.  ,  2024/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/132 E., 2023/583 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine dair verilen kararın temyizi neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuş olup bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye/İlk Derece Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı şirket vekiline 03.09.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 20.10.2023 tarihinde verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13087, Karar No: 2010/10131, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13087 E.  ,  2010/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 30/01/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı; belediye başkanı olarak görev yaptığı dönemde, ekmek fırınını zarara uğrattığı iddiasıyla, davalılardan İçişleri Bakanlığına bağlı müfettişlerce gerçeğe aykırı tanık anlatımlarına dayanılarak aleyhine rapor hazırlanmasına yol açıldığını; diğer davalı ... başkanlığının da bu rapora dayanak göstererek hakkında icra takibi başlatıp ihtiyati haciz kararı aldırarak bazı mallarına haciz koydurduğunu; ayrıca, bu haciz kararı ile bütün mallarına haciz koydurulduğu şeklinde davalı ... tarafından halk arasında söylenti çıkarılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalı ... başkanlığının, diğer davalı bakanlık tarafından gönderilen uyarı yazıları üzerine, müfettiş raporunda belirlenen zararın ödetilmesi amacıyla, davacı hakkında icra takibine geçtiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalılardan ... müfettişlerince hazırlanan raporun gerçeğe aykırı olduğunu iddia ettiğine göre Bakanlığın denetimle ilgili görevini gereği gibi yerine getirmediği savına dayanmaktadır. Diğer davalı ... ile ilgili olan iddiaların da hizmet kusuru niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı idarelerin hizmet kusuruna dayanmıştır. Hizmet kusurundan doğan isteklerin, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerekir. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32677, Karar No: 2013/20570, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32677 E.  ,  2013/20570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Ayhan'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27.10.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/327, Karar No: 2017/2859, Tarih: 13.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/327 E.  ,  2017/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dairemizin 03.06.2013 tarih ve 2012/1496 esas, 2013/9239 karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmaktan mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelemesinde 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca 19/12/2008 tarihli Defterdarlık mütalası ile ekindeki 15.11.2008 tarihli vergi suçu raporunun 2006 yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu sanığın 2007 yılında sahte fatura kullandığına dair bir tespit ve vergi incelemesinin bulunmadığı durumda sanık hakkında bu suçtan derhal beraat kararı verilmesi gerektiği CMK.nın 223/9 maddesine göre durma yada düşme kararı verilemeyeceği cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın atılı suçu işlemediğinin dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11014, Karar No: 2021/16933, Tarih: 29.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/11014 E.  ,  2021/16933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını isteyen davalı ... vekilinin talebi, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesine göre; sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalılardan ...’in temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası alınan kusur raporunda, davalı ...’in, olay yerine yaklaşan araçları uyarmak üzere yola gereken ikaz/uyarı işaretlerini yerleştirmemesi, gereken tedbirleri almaması nedeniyle yerine getirmediği yükümlülükleri kaza olayının meydana gelmesinde etken unsur olarak değerlendirilmiş, her ne kadar ceza davasında kendisine kusur atfedilmese de, olayın iniş eğimli ve görüşün kapalı olduğu keskin virajın çıkışında meydana gelmesi, özellikle olumsuz hava ve yol koşullarının bulunduğu ortamda yol kullanıcılarını bilgilendirmemesi, yol kaplaması üzerinde engel yaratan bu durumu önceden haber verecek şekilde işaretleme yapmaması ve geriden gelen ani fren tedbiri nedeniyle yol üzerinde kısmen kaymasına neden olması nedeniyle kusurlu bulunduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, aynı olay nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/139 E. Sayılı dosyası kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 24.02.2015 tarihli raporunda, ...’nun yönetimindeki yol dışı kalmış otomobil, ... yönüne doğru, yolun sol tarafında ve dışında bulunması ve bu haliyle vaktin gündüz olduğu da dikkate alındığında, olay yeri yolda seyir halinde bulunan araçların seyir güvenliğini tehlikeye sokacak pozisyonda olmadığından ve sürücü ... yönetimindeki otomobilin kayarak yol dışındaki bu araca çarpmış olması nedeniyle, meydana gelen olayda kazanın oluşu üzerinde etken hatalı herhangi tutum ve davranışı bulunmadığından, sonuçta atfı kabil kusurunun olmadığının belirtildiği, yine ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/643 Esas sayılı dava dosyası kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nin 08.03.2013 tarihli raporunda da ...’nun kusursuz olduğunun belirtilmesi ile tüm dosya kapsamı nazarında söz konusu olayın meydana gelmesinde davalı ...’in kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece bu duruma göre yeniden kusur raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'den alınmasına, temyiz harcının istek halinde ...'ya iadesine, 29.12.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2148, Karar No: 2016/4306, Tarih: 14.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2148 E.  ,  2016/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 104 ada 87 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Tarafların temyizi üzerine kararı bozulan mahkemece, bozma ilamına uyulduğuna göre, değinilen hususların eksiksiz yerine getirilmesi gerekir. Dairemizin 06.11.2014 tarihli bozma ilamında;

1-Münavebeye alınan buğdayın dekar başına ortalama verimi 500 kg, kilogram başına toptan satış fiyatı 0.69 TL, dekar başına üretim giderinin 190.00 TL, samanın dekar başına ortalama verimi 300 kg, patatesin dekar başına ortalama verimi 3500 kg, kilogram başına toptan satış fiyatı 0.80 TL, s.mısırın dekar başına ortalama verimi 4500 kg, ve şeker pancarının dekar başına ortalama verimi 6000 kg olarak esas alınarak kamulaştırma bedelinin hesaplanması için bozulmuş ise de; bozma sonrası alınan 03.07.2015 havale tarihli ek bilirkişi raporunda bozmaya aykırı olarak sırasıyla buğday için dekar başına ortalama verimi 375 kg, kilogram başına toptan satış fiyatı 0.55 TL, samanın dekar başına ortalama verimi 310 kg. kilogram başına toptan satış fiyatı 0.75 TL, patatesin dekar başına ortalama verimi 2750 kg. kilogram başına toptan satış fiyatı 0.75 TL, s.mısırın dekar başına ortalama verimi 4750 kg. şeker pancarının dekar başına ortalama verimi 5000 kg. olarak hesap yapılması,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 561,17 m² lik bölümünde değer düşüklüğü meydana geleceğinden, bu bölüm yönünden %20 oranında değer kaybına hükmedilmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine, mahkemece kalan kısmın bedelinin %20 si hesaplanarak bulunan kamulaştırma bedeline eklenmesi suretiyle toplam kamulaştırma bedelinin hesaplanması gerekirken; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen kamulaştırma bedelinin %20 sinin hesaplanarak bulunan bedele eklenmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmiş olması,

Kabule göre;

3-Münavebeye alınan s.mısırın bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda satış fiyatı 0,11 TL olarak hesaplandığı ve bu husus bozma konusu yapılmadığı halde bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporunda 0,14 TL olarak hesaplanmış olması,

Kabule göre;

3-Münavebeye alınan s.mısırın bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda satış fiyatı 0,11 TL olarak hesaplandığı ve bu husus bozma konusu yapılmadığı halde bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporunda 0,14 TL olarak hesaplanmış olması,

4-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına bankaya yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre; mahkemece ilk karar ile hüküm altına alınan bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden ilk karar tarihine kadar, bozma sonrası ikinci karar ile hüküm altına alınan bedelden ilk karar ile tespit edilen bedelin mahsubu ile fark bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden ikinci karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, bedelin tamamına yasal faiz uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.