muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3724, Karar No: 2020/5263, Tarih: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3724 E.  ,  2020/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun, Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup; vergi inceleme raporunda 2008 takvim yılı Ocak ayında sahte faturaların alındığının belirtilmesi karşısında, en aleyhe kabul ile suç konusu son faturanın 31.01.2008 tarihli olacağı ve KDV indiriminde kullanıldığından, 25.02.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6692, Karar No: 2014/17950, Tarih: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6692 E.  ,  2014/17950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 62/1, 53/1-3, 58/6. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası, hak yoksunlukları, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması

1 - Meskene ait elektrik sayacının 17/06/1986 tarihinde ilk abonelik tesisi sırasında katılan kurum tarafından mühürlendiği, sayaç mühürleme tutanağının onaylı örneğinin dosya içersinde bulunduğu, 12.11.2010 tarihinde katılan kurum görevlilerince yapılan kontrolde elektrik sayacının T.C. mühürlerinin kırık olduğu görülerek sayaç sökülüp sayaç ayar istasyonunda incelenmesi sonucunda, sol T.C. mührünün olmadığı, sağ T.C. mührünün kırık olduğu, sayaç içersinde 3 cm uzunluğunda karton parçasına rastlandığı, kartonun diskin arasına sokulması suretiyle diskin dönmesinin ve numaratörün artmasının engellenebileceğinin belirtilmesi üzerine sayaç raporuna istinaden 16.02.2011 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi, kaçak tespit tutanağı tarihinden önceki 12 aylık ortalama enerji sarfiyatının kullanılması gereken aylık ortalama enerji sarfiyatından düşük olduğunun bilirkişi raporu ile belirlenmesi, sanığın 10 yılı aşkın bir süre cezaevinde kaldığını, tutanak tarihinde cezaevinden yeni çıktığını ve ... İlçesine yeni taşındıklarını, öncesinde evde kiracıların oturduğunu, kiracının 2010 yılı kış aylarında evi boşalttığını, bu tarihten sonra kendilerinin oturduğunu, sayaca herhangi bir müdahalede bulunmadığını, kaçak elektrik kullanmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla, elektrik tüketim ekstreleri üzerinde gerekli karşılaştırmaların yapılıp kaçak elektrik kullanımının hangi tarihte başlamış olabileceği belirlenerek, savunmada geçen sözkonusu yerde kiracı olarak oturduğu beyan edilen kişiler tanık sıfatıyla dinlenip sayacın bulunduğu evde hangi tarihlerde oturdukları, sanığın hangi tarihte belirtilen evde ikamet etmeye başladığı, evin fiilen kimin kullanımında olduğu gerekirse zabıta araştırması da yapılarak belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- “12.11.2010” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına “03.03.2011” şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13628, Karar No: 2018/3756, Tarih: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13628 E.  ,  2018/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/9322, Karar No: 2008/9652, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9322 E.  ,  2008/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Orman İdaresi tarafından açılan tapu iptali ve orman cinsi ile tescil isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi. 20 Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 22.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16101, Karar No: 2016/8887, Tarih: 18.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16101 E.  ,  2016/8887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis

2-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62/1. maddeleri uyarınca doğrudan verilen 2.000,00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın, aynı cadde üzerinde ve birbirine yakın benzer faaliyette bulunan işyerlerinin olduğu, olay tarihinde ...'ın azmettirmesi üzerine sanık ...'un, sevk ve idaresindeki araçla kasten, katılana ait işyerine çarparak giriş kapısı ve menteşe bölümüne zarar verdiği, böylelikle sanıkların mala zarar verme suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan olayda;

1-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Katılan beyanı, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu, kolluk tutanakları ve diğer deliller nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Katılan beyanı, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu, kolluk tutanakları ve diğer deliller nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde; önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, bunun için cezanın infaz edilmiş olmasının gerekmeyeceği, tekerrür hükümlerinin, önceden işlenen suçtan dolayı beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde ise, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanamayacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak ve tekerrüre esas alınan İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/331 esas, 2005/504 karar sayılı kararının, Mahkemenin 22/11/2011 tarihli yazısına göre 23/06/2006 tarihinde infaz edildiği, tekerrüre esas alınan diğer hükmün ise, doğrudan verilen adli para cezası olup, miktar itibariyle kesin olduğu, bu nedenle tekerrüre esas olmadığı, kaldı ki 19/11/2007 tarihinde infaz edildiği nazara alındığında ikinci suçun 3 yıllık süre içerisinde işlenmediğinin anlaşılması karşısında usul ve kanuna aykırı olarak sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, kabule göre de; tekerrüre esas olan suçlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerekirken her iki mahkumiyet hükmünün de kararda tekerrüre esas olarak gösterilmesi,

2-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,18/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32323, Karar No: 2013/481, Tarih: 15.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/32323 E.  ,  2013/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait yurtdışındaki işyerlerinde 1977-2001 yılları arasında çalıştığını ve iş akdinin, iş bitimi nedeni ile feshedildiğini, bu süre içerisinde günde ortalama 4,5 saat fazla çalıştırıldığını, hafta tatillerinde ve bayramlarda da çalışmak zorunda bırakıldığını, yıllık izin haklarının tam olarak kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının, 1992-1997 yıllarında şirketin ...'daki çeşitli şantiyelerinde fasılalarla çalıştığını; çalıştığı dönemlere ilişkin her türlü yasal hakkının ödendiğini ve şirketi ibra ettiğini, bu döneme ilişkin herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, daha sonra Nisan/2000 itibariyle 7.500. ... Riyali net ücretle ... şantiyesinde tekrar işe başladığını, çalıştığı tüm dönemlere ilişkin her türlü işçilik alacağının ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dava 1086 sayılı HUMK döneminde 16.02.2006 tarihinde açılmıştır. Davalı delil olarak ödeme kayıtlarına da dayanmıştır.

1086 sayılı HUMK döneminde açılan davalar açısından ödeme savunması niteliğindeki belgelerin her aşamada sunulabileceği kabul edildiğinden temyiz aşamasında sunulan ibraname-feragatname, ödeme belgeleri ve yıllık izin belgeleri davacıya gösterilerek

dava konusu taleplerin yeniden değerlendirilip hüküm kurulması için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1948, Karar No: 2019/11856, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1948 E.  ,  2019/11856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-)Mahkemece verilen önceki karar bozma ile ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazda zarar gören tarımsal ürünler ve kesilen ağaçlara ilişkin hüküm altına alınan tazminat yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, bozma ilamı kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

2-)Nispi harç ücretinin, dava konusu taşınmazda zarar gören tarımsal ürünler ve kesilen ağaçlara ilişkin hükmedilen tazminat miktarı dikkate alınmaksızın hesaplanması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-)3 numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafın zarar gören tarımsal ürünler ve kesilen ağaçlara ilişkin tazminat talebinin kabulü ile 16.292,92 TL'nin dava tarihi olan 04/10/2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-)Harca ilişkin (4) numaralı bendinde yer alan (2.798,98) ve (838,43) sayılarının hükümden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (3.911,95) ve (1.951,40) sayılarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4107, Karar No: 2013/7567, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4107 E.  ,  2013/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 747 ada 1 parsel ile emsal alınan 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 747 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 10.02.2011 olan değerlendirme tarihi ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15041, Karar No: 2025/5330, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15041 E.  ,  2025/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1006 E., 2024/2297 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 62. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/247 E., 2023/35 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların oğulları ...'in polis olduğunu, görev sırasında hayatını kaybettiğini, hak sahibi anne ve babası olan davacılara maaş bağlanmadığını, ölüm olayının polis evinde meydana geldiğini, davacıların oğlunun kendisine verilen emir ve talimat gereği göreve çıkmak üzere hazırlandıkları sırada ... tarafından tabanca ile vurularak öldürüldüğünü, olayın görev başında meydana geldiği ve görevden kaynaklandığını, vazifeye hazırlık aşamasında meydana geldiğini, sanık ... 'nın hakkında mahkumiyet kararı verildiğini belirterek davacıların oğlu ... 'in vazife malulü olduğunun bu talep kabul edilmez ise adi malul olduğunun tespitine ve davacılara maaş bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar Vekili

a.Müvekkillerinin mülkiyet hakkının ihlal edildiğini, istinaf gerekçesinin hukuka aykırı olduğunu,

b.Müvekkilleri murisinin görev sırasında vefat ettiğini,

c.Polis evinde meydana gelen olay nedeniyle vazife amüllük kararı verilmesi gerektiğini belirterek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vazife malüllüğünü reddeden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

b.Müvekkilleri murisinin görev sırasında vefat ettiğini,

c.Polis evinde meydana gelen olay nedeniyle vazife amüllük kararı verilmesi gerektiğini belirterek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vazife malüllüğünü reddeden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle ATK raporlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.