muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29788, Karar No: 2019/1839, Tarih: 22.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/29788 E.  ,  2019/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından işe girdiği tarihten itibaren zam yapılmaması, ücretinin düşük kur üzerinden (1,75 TL) ödenmesi, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, sürekli şehir dışı havaalanlarında görevlendirilmesi, genel tatil günlerinde çalıştırılması, harcırahların eksik ve geç ödenmesi, yeni işe alınan teknisyenlere daha yüksek ücret ödenerek ayrımcılık yapılması, iş elbisesi verilmemesi, taleplerinin yerine getirilmemesi, vardiyalarda 2 kişi çalıştırılması gerekirken tek kişinin çalıştırılmaması, vardiya primlerinin ödenmemesi nedenleriyle haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı,fazla mesai ücret alacağı, hafta tatili ücreti,ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 17.03.2012 tarihli hizmet sözleşmesi kapsamında öncelikle Atatürk Havalimanı Genel Havacılık Terminali Apron 14 ..., ... adresinde ve günün koşullarına göre belirlenecek diğer adreslerinde çalıştırılmak üzere Uçak Bakım Teknisyeni olarak işe başladığını, iş akdinin davacı tarafından 03.2.2014 tarihinde istifa ile sona erdiğini, istifa beyanının şifahen yapıldığını, zira davacının apron kartını davalı işyeri yetkililerine teslim ettiğini, daha sonra davacının başka bir işyerinde işe başladığının öğrenildiğini, davacının başka havaalanlarında görevlendirilebileceğinin yine hizmet sözleşmesinde belirtildiğini, davacının da bu düzenleme kapsamında görevlendirildiğini, davacının da bu şekilde çalışacağını bilerek davalı işyerinde işe başladığını, kaldı ki davalı işyerinde şehir dışı görevlendirmelerde günlük 60,00 TL ekstra ödeme yapıldığını, davacının hizmet sözleşmesi kapsamında genel tatil günlerinde çalışabileceğini kaldı ki genel tatil günlerinde çalışılması halinde karşılığı olan ücretlerin ödendiğini, davacının harcırah dahil tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, işçiler arasında ayrımcılık yapılmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; her ne kadar davacı vekili davacıya uzun süre zam yapılmadığını iddia etmiş ise de taraflar arasında akdedilen İş Sözleşmesi’nde davacının ücretinin 2.950,00 USD olarak tespit edildiği ve kurun da 1,75 TL ile sabitlendiği, davacının davalı işyerindeki hizmet süresinin 1 yıl 10 ay kadar olduğu, en son Ocak 2014 ayından itibaren davacının ücretine 1.200,00 TL civarında zam yapıldığı; yine her ne kadar davacı vekili davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş ise de davacının davalı işyerinde fazla mesai talebinde bulunamayacağı; taraflar arasında akdedilen İş Sözleşmesi’nde davacının görevi gereği şehir dışında da görevlendirilebileceğinin belirtildiği, dolayısıyla davacının şehir dışındaki işlerde çalışmasının görevi kapsamında olduğu,kaldı ki bu görevlendirmeler için ayrıca harcırah ödemesi aldığı; her ne kadar davacı vekili tarafından başka işçilere daha yüksek ücret ödendiği iddia edilmiş ise de bu yönde herhangi bir delil olmadığı gibi davacının ücretinin düşürülmediği,ayrımcılık yapıldığına ilişkin somut bir tanık beyanının bulunmadığı; SGK Hizmet Dökümü incelendiğinde de davacının 03.02.2014 tarihinde davalı işyerindeki işinden ayrıldığı, 3 gün sonra ise Türk Hava Yolları’nda işe başladığı,dolayısıyla davacının başka bir işyerinde çalışmak üzere davalı işyerindeki işinden ayrıldığı, ancak davacıya ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin tam olarak ödenmediği,buna göre iş akdinin davacı tarafından başka bir işyerinde çalışmak üzere iş akdini davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kanaatine varılarak kıdem tazminatı talebinin reddine,fazla mesai ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacağı ve ücret fark alacaklarının feragat nedeniyle reddine,davacının bayram ve genel tatil alacağına hak kazandığı anlaşıldığından ıslah dilekçesi de dikkate alınarak bayram ve genel tatil ücretinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyanın incelenmesinde; Mahkemenin 2014/103 Esas, 2015/194 Karar ve 03.09.2015 tarihli ek kararı ile kararın 09.06.2015 tarihinde yüze karşı verildiği, temyiz için yasal sürenin 17.06.2015 tarihinde sona erdiği ancak davalı vekilince 06.08.2015 tarihinde temyiz edildiği ve yasal temyiz süresi geçtikten sonra temyiz dilekçesinin verildiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; davacı vekilinin 10.06.2015 tarihinde süre tutum dilekçesi ile kararı tebliğ ettiği ve 20.07.2015 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini verdiğini ancak temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediği ve davalı vekilinin 06.08.2015 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, HMK’nın 348. maddesi gereği;” “istinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile,vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir.” şeklindeki temyiz içinde geçerli olan hükmü gereğince davacının temyiz dilekçesi davalıya tebliğ edilmediğinden temyiz dilekçesini tebellüğ ettiği vakitten itibaren karşı temyiz dilekçesi geçerli olacağı için davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz talebinin geçerli kabul edilerek mahkemenin ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta davacı davalı iş yerindeki memnun olmadığı çalışma koşulları ve özellikle hak edildiği halde ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacağını gerekçe göstererek davalı işyerinden sözlü istifa beyanı ile ayrılmış olup, mahkemece davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebi haklı görülüp hüküm altına alındığına göre, davacının istifasının haklı nedene dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10749, Karar No: 2019/8299, Tarih: 25.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10749 E.  ,  2019/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-...İnş. Tur. Müh. San. Tic. Ltd.Şti.'nin yetkilisi olan sanığın, vergi incelemesine esas olmak üzere kendisinden istenilen 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri yasal süresi içerisinde ibraz etmeyerek defter ve belge ibraz etmeme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, aynı suç nedeniyle daha önce yargılandığını ve hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulduğunu bildirmesi nedeni ile UYAP üzerinden yapılan sorgulamada Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/381 Esas ve 2011/908 Karar sayılı dosyasında sanığın aynı şirkete ilişkin 05.05.2009 tarihli ve 2009/1071/46 sayılı isteme yazısı ile talep edilen defter-belgeler yönünden, yine Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2011/907 Esas ve 2012/768 Karar sayılı dosyasında da dosya içerisinde bir sureti mevcut 18.12.2009 tarihli isteme yazısı ile talep edilen defter-belgeler yönünden yargılandığı, her iki mahkeme tarafından da mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti açısından belirtilen dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, aynı takvim yılı/yıllarına ait defter ve belgelerin birden fazla kez ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, ikinci kez istenmesi üzerine belgelerin ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağından mükerrirlik hususu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında; şirketlerine ait nakliye aracının içerisinde şirketin resmi evrakları ile birlikte 2010 yılında yandığını, bu yangına ilişkin itfaiye raporu, Avanos Mahkemesi tarafından aldırılan bilirkişi raporunun bulunduğunu, yangın sonrası zayi belgesi almak üzere mahkemeye müracaat ettiklerini, ancak bu taleplerinin reddedildiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile 25.07.2013 tarihli 2013-A-2114/18 sayılı vergi suçu raporu içerisinde bir sureti bulunan ve şirket kaşesi ile ... Vergi Denetim Kurulu Grup Başkanlığı‘na hitaben yazılan tarihsiz dilekçede, talep edilen defter ve belgelerin 2010 yılında Vergi Denetmen Yardımcısı... tarafından incelendiğinin belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın savunmasında belirtilen yangın olayına ilişkin evrak ve belgelerin sanıktan da sorulmak suretiyle temin edilmesi, zayi belgesi talebine ilişkin dosyanın aslı yada onaylı bir suretinin dosyaya getirtilmesi, talep edilen defter ve belgelerin 2010 yılında Vergi Denetmen Yardımcısı ....tarafından incelenip incelenmediği, incelenmiş ise iade edilip edilmediği hususlarının ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Defter ve belgeleri ibraz için verilen yasal sürenin bitimini izleyen tarihin mali tatile denk gelmesi nedeniyle "27.07.2013" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında, “2013“ şeklinde eksik yazılması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15377, Karar No: 2016/4585, Tarih: 25.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15377 E.  ,  2016/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2015 tarih ve 2015/360-2015/301 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredilere karşılık dosya masrafları, komisyon vb. adlar altında kesinti yapıldığını ileri sürerek şimdilik 3.500 TL'nin alınma tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini 6.150,76 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, ticari kredi ödeme planında masraf ve vergi tutarlarının açıkça yazıldığını, tacir olan müvekkilinin gördüğü hizmete karşılık ücret isteyebileceğini, genel işlem şartlarının uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bankaların kredi açılışında, kredinin kullandırılması için zorunlu giderleri müşteriden almasının normal olduğu, bankanın tahsil ettiği masrafları kendi bünyesinde bırakmayıp, farklı bir kurum ya da kuruluşa aktarıyorsa bunların zorunlu gider olduğu, bu gelirleri farklı isimler adı altında müşteriden tahsil edip, başka bir kuruma aktarmıyorsa zorunlu gider kabul edilemeyeceği, somut olayda da davalı bankanın faiz miktarını belirlediği, müşterinin de bunu kabul ettiği, taraflar arasında bu hususta ihtilaf bulunmadığı, ancak faiz dışında yapılan kesintilerin, zorunlu gider değilse gizli faiz kapsamına gireceği, dolayısıyla bu sayılan kalemlerin davalı bankaca tahsil edilmiş olmasının genel işlem ve haksız şart tanımlamasına ve hukukun genel ilkelerine açıkca aykırı kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 06.07.2009 tarihli 80.000 TL bedelli kredi ile ilgili 173 TL ekspetriz ücreti, 2.476,19 TL kredi komisyonu, 19.02.2010 tarihli 120.000 TL bedelli kredi ile ilgili 73 TL ekspertiz ücreti, 3.428,57 TL kredi komisyonu olmak üzere toplam 6.150,76 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kredi sözleşmesi uyarınca 06.07.2009 ve 19.02.2010 tarihlerinde kullandırılan kredilerde davalı banka tarafından tahsil edilen komisyon ve diğer masrafların istirdadı istemine ilişkindir. Taraflar arasında bağıtlanan sözleşmenin eki mahiyetinde bulunan ve davacı tarafından imzalanan Taksitli Ticari Kredi Ödeme Planlarında proje komisyonlarının ve diğer masrafların miktarı net olarak gösterilmiş, kredi sözleşmesinin 10.7'nci maddesinde de "işbu sözleşme uyarınca müşteriye ait olduğu/olacağı hüküm altına alınmış olsun veya olmasın her türlü .... komisyonlar, ..... ekspertiz masrafları... nın müşteriye ait olacağı" kararlaştırılmıştır. Bu halde, alınacak komisyon ve masraf tutarının ödeme planlarında açıkça belirlendiği nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken somut olayda uygulanma olanağı bulunmayan sayılan kalemlerin davalı bankaca tahsilinin genel işlem ve haksız şart tanımlarına ile hukukun genel ilkelerine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9368, Karar No: 2007/11086, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9368 E.  ,  2007/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bilirkişi raporlarında emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olmakla bu raporlara itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce ... amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde ... olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce ... olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip ... ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3970, Karar No: 2008/6057, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3970 E.  ,  2008/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü,... Mevkii 223 ada 1 parsel sayılı 5032,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden,kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kalan yerlerden olduğu ve K.Sani 1942 tarih 17 sıra no lu tapu kaydına göre Hazineye ait bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; dava konusu parselin, Hazineye ait kaçak ve yitik kişiden intikalen oluşan 1942 tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı ve böyle yerlerin zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmaması gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu parselin tarla vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8684, Karar No: 2012/14558, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8684 E.  ,  2012/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/107-2012/31 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenme davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 14.412,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.412,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin, don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde, geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 23.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 23.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “23.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/9/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.