muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4284, Karar No: 2011/2857, Tarih: 27.04.2011

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde isabetsizlik bulunmadığından davalılar ... ve ... ile davalı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Dava konusu 159 ada 14 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (B) harfi ile işaretli bölümü üzerinde kendiliğinden yetişen söğüt ağaçları dışında muhdesat niteliğinde bulunan ayva ağaçlarının yaş ve adetleri belirlenerek 3402 sayılı Yasanın 19/2 madde hükmü gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekirken muhdesat niteliğinde olmayan söğüt ağaçlarını da kapsar şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, dava ve temyize konu 159 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tespitinin 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca yüzölçümü hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edildiği halde yüzölçümü belirlenmeden tespit gibi tescile karar verilmesi dahi isabetsiz olup davalılar ... ve ... ile ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde davalılar ... ve ...'ye, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde davalı ...'ye iadesine, 27.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35138, Karar No: 2013/12558, Tarih: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35138 E.  ,  2013/12558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay ve tüm dosya kapsamına göre,

1- Sanıkta ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma niteliğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik’in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11953, Karar No: 2022/2318, Tarih: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11953 E.  ,  2022/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve en son faturanın "Aralık" ayına ait olması nedeniyle suç tarihlerinin sırasıyla "22.01.2007, 25.01.2008, 26.01.2009 ve 25.01.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçunun ise Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 21.02.2012 ile sanık ...'nın sorgusunun yapıldığı 21.03.2011 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9844, Karar No: 2023/1229, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9844 E.  ,  2023/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kulp Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... köyü tapuya kayıtlı 360 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapama karışık meyve bahçesinin meyve verim miktarlarının ve ortalama fiyatlarının yüksek alındığını, dekara meyve ağacının sayısının fazla alındığını, üretim masraflarının düşük alındığını, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olmayacağını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olmadığını, dava konusu taşınmazın motopompla yapılan sulama masraflarının dikkate alınmadığını, enkaz bedelinin en az %10 alınarak meyve ağaçlarının net gelirinde düşürülmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin yerinde olduğu belirtilerek, davacı idare tarafından takdir edilen ve ilk kararla birlikte derhal ödenmesine karar verilen bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark kamulaştırma bedelinin işlemiş tüm nemasıyla birlikte kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya derhal ödenmesi ve bu bedele Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi karar tarihine kadar faiz işletilmesi, fazla depo edilen bedel varsa iadesi ve davacı idare harçtan muaf tutulduğundan yatırılan harcın iadesine ilişkin hükümler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Yapılan incelemede; Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden brüt gelirin yaklaşık 1/7'si oranında masraf düşülmek suretiyle hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre fazlaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7607, Karar No: 2012/9978, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7607 E.  ,  2012/9978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/02/2011 gün ve 2008/262-2011/110 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 19.01.2012 gün ve 2011/9414 - 2012/390 sayılı kararı aleyhinde davalı ING Bank A.Ş. ve TMSF (Borcu Üstlenen) vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce Sümerbank A.Ş. yöneticilerinin kasıtlı ve aldatıcı beyanları, yanlış yönlendirme ve teşvikleri ile bu bankaya 95.210,00 USD mevduatını % 20 faizli ve 35 gün vadeli olarak yatırdığını, Sümerbank’a el konulmasından ve davalı bankaya devrinden sonra müvekkilinin mevduatının Sümerbank A.Ş. eski yönetimi tarafından KKTC’de kurulu olduğu söylenen Efektifbank Off Shore Ltd. adlı kıyı bankasına gönderildiği ve kıyı bankasında bulunan mevduatların sigorta kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle ödenmeyeceğinin bildirildiğini, müvekkilinin mevduat alacağını kıyı bankasına aktaran, toplanan mevduat üzerinde tasarrufta bulunan ve bu şekilde müvekkilinin zarara uğramasına neden olan davalı bankanın ve yöneticisinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile 95.210,00 USD’nin vade tarihine kadar akdi, vade tarihinden fiili ödeme tarihine kadar 3095 sayılı Kanun uyarınca döviz cinsinden mevduata uygulanan faiz oranında işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece davalı Sümerbank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) hakkındaki davanın kabulüne, davalı ... hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen kararın davalı TMSF, ING Bank A.Ş. ve davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Davalı ING Bank A.Ş. ve TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ING Bank A.Ş. ve TMSF vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ING Bank A.Ş. ve TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalı davalı ING Bank A.Ş. ve TMSF (Borcu Üstlenen) harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza almasına yer olmadığına, 08.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11857, Karar No: 2011/7311, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11857 E.  ,  2011/7311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın, alkollü sürücünün kullanımında iken karıştığı kazada hasarlanan karşı araç kasko sigortacısına 3.853.00 TL ödendiğini belirterek, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.d. maddesi uyarınca, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, alkolün etkisi altında meydana gelmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.’nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d. maddesinde; tazminatı gerektirin olay işle-

2010/11857

2011/7311

tenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

2010/11857

2011/7311

tenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe temina-

2010/11857

2011/7311

tı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

2010/11857

2011/7311

tı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Somut olayda; trafik kazası kavşakta kırmızı ışık ihlali sonucu meydana gelmiş, yargılama sırasında makine mühendisi ve adli tıp uzmanı bilirkişilerden alınan raporda; kaza anında sürücünün 0,43 promil alkollü ve %100 oranında kusurlu olduğu, kazanın, yasal sınırın altında bulunduğu için alkolün etkisine dayalı olarak gerçekleşmediği belirtilmiş ise de, bilirkişi heyetinde nöroloji uzmanı bulunmadığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı yönünden, trafik tazminat ve kusur bilirkişinin yanına nöroloji uzmanı doktor da dahil edilerek, bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15436, Karar No: 2012/704, Tarih: 23.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15436 E.  ,  2012/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin Nevşehir’deki şirketinden aldığı unların bedeli için giriştikleri icra takibine, icra dairesinin yetkisizliği ve borcun esası yönünden itiraz ettiğini, oysa satım Nevşehir’de yapıldığı gibi aynı yerde ifa edildiğini, ayrıca unlar için fatura kesildiğini, her iki tarafın da ticari defterlerinde kayıtlar bulunduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı Eskil ilçesinde olduğundan bu yer mahkemelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını, faturalardaki malın teslim edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafın süresinde icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği gibi, yetkisizlik ilk itirazında da bulunmuş olmasına göre öncelikle bu hususun halli gerektiği, her ne kadar davacı taraf satım akdine dayanmış ise de davalı tarafça sözleşme inkar edilmiş olup, inkar edilmiş sözleşmeye göre yetki hususunun belirlenemeyeceği, öncelikle sözleşme ilişkisinin ispatı gerektiği, oysa bu hususun taraflar arasında ihtilaflı olduğu, sözleşmenin değerine göre tanıkla ispat edilemeyeceği, davalı tarafın buna muvafakat etmediği, bu nedenle teslim vakıası hususunda dinlenen tanık beyanlarının akdi ilişkinin ispatı için yeterli olmadığı, zira yetki hususu halledilmeden işin esasına ilişkin delil toplanamayacağı, bu durumda sözleşmeye ilişkin yetki kuralının değil, genel yetki kuralının uygulanması gerektiği, davalının yerleşim yerinin Eskil ilçesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine itiraz edilmiştir. Yetkili icra dairesinde takip yapılması itirazın iptali davasının koşullarından biridir. Bu durumda mahkemece İİK.nun 50.maddesi gözetilerek öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz değerlendirilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan mahkemenin yetkisine yönelik itiraz kabul edilip yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11626, Karar No: 2007/11591, Tarih: 19.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/11626 E.  ,  2007/11591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 15.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/8524, Karar No: 2016/7588, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8524 E.  ,  2016/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereği verilen beraat kararının temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yokluğunda verilen hükmün, beyanında beyan ettiği adresine 13.10.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, katılanın yasal süresi geçtikten sonra 10.03.2016 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 11.03.2016 gün ve 2015/92 7 E., 2015/457 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.