muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6391, Karar No: 2018/7951, Tarih: 21.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/6391 E.  ,  2018/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanları ... Macit'in, 2887 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 12 no'lu bağımsız bölümünü oğlu ...’ya devredilmek üzere ...'nın bacanağı ... Petek' e, 16 no'lu bağımsız bölümünü de oğlu ... Macit lehine ...' un kayınbiraderi ... ...'a satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, ... Petek' in taşınmazı ...'nın eşi davalı ...’ye, ... ...’ın da ... Macit'in arkadaşı davalı ...'a devrettiklerini, işlemlerin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ilk eller ... ile ...’ın da muvazaayı bilen ve bilmesi gereken kişiler olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal ve payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı iyiniyetle ve bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, 1928 doğumlu mirasbırakan ... Macit’in 08.06.2006 tarihinde öldüğü, geriye eşi ..., davacı kızı ... ile dava dışı çocukları ...,..., ...,... ve ...’in kaldıkları, davalılardan ...’nin murisin oğlu ...’nın eşi, diğer davalı ...’un ise murisin oğlu ...’un arkadaşı olduğu, çekişme konusu 2887 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 16 nolu bağımsız bölümün 7/8 payının muris ..., 1/8 payının ise murisin eşi ... adlarına kayıtlı iken 29.05.2000 tarihinde dava dışı ... ...’a, ... tarafından da 14.06.2006 tarihinde davalı ...’a satış sureti ile devredildiği, yine aynı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümün 7/8 payı muris ..., 1/8 payı ise murisin eşi ... adlarına kayıtlı iken 29.05.2000 tarihinde dava dışı ... Petek’e,... tarafından da 01.03.2012 tarihinde davalı ...’e, ... tarafından ise 5.11.2012 tarihinde dahili davalı ...’e satış yolu ile temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu 16 nolu bağımsız bölümü edinen ilk el ... ...’ın murisin oğlu ...’un kayınbiraderi olup, dinlenen tanık beyanlarından adı geçen şahsa yapılan temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır. Ancak tapu kaydına güvenerek taşınmaz edinen kişinin kazanımının Türk Medeni Kanunu 1023. maddesi uyarınca korunması gerekmektedir. Eğer taşınmazı edinen kötüniyetli ise 1023. madde koruyuculuğundan yararlanamayacaktır. Kötüniyetin varlığını ispat yükü ise davacıya aittir.

Dosya içeriğinde yer alan banka ekstresine göre, davalı ...’un 14.06.2006 tarihinde (akit tarihinde) satıcı ... ... hesabına toplam 100.000 TL yi (90.000 ve 10.000 TL olarak) daire bedeli açıklaması ile banka aracılığı ile gönderdiği anlaşılmaktadır. Resmi akitteki bedel 60.000 TL, satış tarihi itibari ile gerçek değer ise 210.000 TL’dir. Öte yandan, dosya kapsamına göre, davalı ...'un taşınmazı edindikten sonra bir süre kullandığı, daha sonra kiraya verdiği görülmektedir. Tüm bu somut olgular bir arada değerlendirildiğinde davalı ...’un kötüniyetli olduğu kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı ...’un yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30163, Karar No: 2014/10578, Tarih: 14.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30163 E.  ,  2014/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Altınova Belediye sınırları içerisinde olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2012 gününde 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planı veya 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı araştırılarak; plan içinde değil ise; belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2753, Karar No: 2015/5313, Tarih: 02.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2753 E.  ,  2015/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalılar vekili Av...ve davacı vekili Av. ...geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın kiracıya teslimi olmadığı takdirde kar kaybı, yapılan sözleşmeler ile ilgili taahhütler nedeniyle uğranılan zarar ile dekorasyon masraflarından oluşan zarar kalemlerinden dolayı maddi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kâr kaybına ilişkin talep nedeniyle 1.142,400 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 09.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, kiralananın teslimine yönelik talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliler mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve kâr kaybı alacağının hesaplanma yönteminde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar vekilinin kâr kaybı alacağı belirlenirken makul sürenin dikkate alınmamasına ve faiz başlangıç tarihine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK.nun 112. (818 sayılı Borçlar Yasasının 96.) maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kardan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kardan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 12.03.2012 başlangıç ve 01.05.2017 bitiş tarihli kira sözleşmesi ile... Alışveriş Merkezi içindeki zemin kat 350 m²lik alanın işyeri olarak kullanılmak üzere davacıya kiralandığı ancak kiralananın davacı kiracıya teslim edilmeyerek 3. bir kişiye kiraya verildiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiraya verenler kiralananı davacıya teslim etmeyerek TBK.nun 301. (818 Sayılı Borçlar Kanunu'nunun 249.) maddesinde düzenlenen kiralanan kullanıma hazır halde teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmemişlerdir. Bu durumda kiracı kusursuz olduğunu kanıtlayamayan kiraya veren davalılardan kâr kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilir. Ancak mahkemece kâr kaybı hesabı yapılırken davacı kiracının dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceği bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı alacağına hükmedilmesi gerekirken kira süresi sonuna kadar olan kâr mahrumiyetinin hesaplandığı bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi doğru olmadığı gibi davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi zararından şimdilik 150.000 TL'nin tahsilini istemiş, talebini 08.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 992.400 TL artırarak 1.142,400 TL'ye çıkardığından alacağın 150.000 TL'lik kısmına dava tarihinden ıslah edilen alacak miktarına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek alacağın tamamına temerrüt ihtarı niteliği taşımayan 09.07.2012 tarihli ihtar tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı HMK 176 ve devamına göre ıslah, taraflardan birinin yargılama sırasında yaptığı usul işlemini düzeltmesi veya değiştirmesidir.

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı HMK 176 ve devamına göre ıslah, taraflardan birinin yargılama sırasında yaptığı usul işlemini düzeltmesi veya değiştirmesidir.

Davacı taraf 08/11/2013 havale tarihli dilekçesiyle, bilirkişinin alacak miktarını belirlediğinden bahisle, dava dilekçesinde 150.000,00 TL olarak istedikleri miktarı 992.400,00 TL artırarak toplamda 1.142.400,00 TL olarak haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ıslah ettiğini belirtmiştir.

Bu durumda dava dilekçesindeki diğer açıklama ve taleplerin mevcudiyetini muhafaza ettiğinin kabulü gerekir.

Bu yüzden çoğunluğun bozma ilamının (2.) bent son paragrafındaki “ıslah edilen alacak miktarına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi…” gerektiğine dair görüşüne katılmıyorum. 02.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2013/3750, Karar No: 2013/7789, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3750 E.  ,  2013/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %88 daha değersiz olduğunu kabul eden inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, dava konusu taşınmaz ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de; Dava konusu taşınmaz ile değerlendirmede esas alınan taşınmaz imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu belirlenen bedelden % 40 oranında DOP indirilmemesi gerektiği düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5805, Karar No: 2023/5844, Tarih: 23.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5805 E.  ,  2023/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2017/549 E., 2018/95 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A.Suça Sürüklenen Çocuğun Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Verilen Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.06.2021 tarihli ve 2017/549 Esas, 2018/95 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz süresinin son gününün adli tatile denk gelmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 24.06.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Suça Sürüklenen Çocuğun Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2017/549 Esas, 2018/95 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına yönelik kararın; 5271 sayılı Kanun’un 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 268/3. maddesinin (e) bendi uyarınca İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13566, Karar No: 2008/19180, Tarih: 31.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13566 E.  ,  2008/19180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1979 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 344 parsel sayılı 4.200m2 yüzölçümündeki taşınmaz 376 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... ve ortakları adlarına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın öncesinin orman olduğu ve 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek kırmızı renk kalemle ... 2.900m2 yüzölçümlü bölümünün nitelik belirtilmeksizin davacı Hazine adına, ... renk kalemle ... 1.300m2 yüzölçümlü kesiminin payları oranında davalılar adlarına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman sınırı içinde iken nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 26/03/1982 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2 madde uygulaması ile 3302 Sayılı Yasaya göre 21/04/2003 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihi itibariyle kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Hazinenin; 2/B madde uygulama alanında kalan taşınmazın tapu kaydının iptali konusunda dava açtığına, uzman orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulamada taşınmazın 2/B madde alanında kalan bölümü belirlenerek, bu bölümün tapu kaydının iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hüküm yerinde taşınmazın Hazine orman rejimi dışına çıkarılan bölümünün 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkarılan tarla niteliği ile Hazine adına tesciline yazılmamış olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2 numaralı kesiminde yer alan A) bölümünün ikinci cümlesindeki “kısmının ”sözcüğünden sonra “6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkarılan tarla niteliği “ cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.U.M.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 31.12.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.