muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12549, Karar No: 2010/2982, Tarih: 16.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12549 E.  ,  2010/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2009

Taraflar  arasında  görülen  davada;    Davacılar, çekişme konusu taşınmazların tamamının kök parsellerinin muris K.T.adına kayıtlı iken kız çocuklarından ve diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak diğer kardeş çocuklarına devredildiğini, tüm parsellerde 1/3'er oranında pay sahibi olan kardeşler K., M. ve V. kız çocuklarına mirastan pay kalmaması amacıyla hisselerini birbirlerinin çocuklarına çapraz şekilde muvazaalı olarak devrettiklerini ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, A.ve T.köyündeki taşınmazların 3. kişilerden satın alındığı, T. köyündeki taşınmazlar yönünden ise muris tarafından davalılara herhangi bir payın devrinin yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine    karar verilmiştir.

Karar,  davacılar  vekili  tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.3.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat .... ile  temyiz  edilen  vekili  Avukat  Z. E. ve  davalı  A.T. vekili   geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası  hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların ve davalıların bir kısmının  miras bırakan Kadri’nin  çocukları oldukları anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın davalılara yapmış olduğu A. T. ve T. köyündeki dava konusu taşınmazlarla ilgili temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlar ve Mahkemece taşınmazların miras bırakan Kadri’den intikal ettirilmediği gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiştir.

Oysa, dosya içerisinde bulunan bir kısım çap kayıtlarının tetkikinden bazı taşınmazların doğrudan miras bırakan tarafından bazı davalılara temlik edildiği keza, yine bir kısım taşınmazlardaki payların öncesinin miras bırakan K.’ye ait olduğu da kayden sabittir.

Oysa, dosya içerisinde bulunan bir kısım çap kayıtlarının tetkikinden bazı taşınmazların doğrudan miras bırakan tarafından bazı davalılara temlik edildiği keza, yine bir kısım taşınmazlardaki payların öncesinin miras bırakan K.’ye ait olduğu da kayden sabittir.

Buna göre, Mahkemenin kabul tarzında isabet olduğu söylenemez. Diğer taraftan, davaya konu edilen tüm taşınmazların dayanak çap kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile birlikte getirtilerek miras bırakan K.’nin kayıtlarla bir ilgisinin bulunup bulunmadığı, başka bir ifade ile taşınmazların mülkiyetinin öncesinde K.’ye ait olup olmadığı ve K.’nin satışı (temliki) ile doğrudan davalılara veya ara maliklere ve ara maliklerce de davalılara devredilip edilmediği de saptanmış değildir. Ayrıca, dosyaya getirtilen bir kısım kayıtların da okunamadığı ve denetime elverişli olmadığı görülmektedir.

Öte yandan, her ne kadar taşınmazların akitteki değerleri ile keşfen belirlenecek gerçek değerleri arasındaki fark, muris muvazaasının varlığı için başlı başına sebep teşkil etmez ise de, belirlenecek subjektif unsurların yanında önem ifade edeceği de kuşkusuzdur. O itibarla miras bırakan tarafından yapıldığı saptanacak temliklerle ara malikler tarafından davalılara yapılan temlikler bakımından da kayıtların akit tablolarının getirtilmesi icap etmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsufi-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih ı/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 634, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişte miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli. ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arsındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde Mahkemece yapılan araştırma inceleme ve soruşturmanın hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin  toplanması dava konusu edilen tüm taşınmazlarla ilgili sicil kayıtlarının ilk tesisinden itibaren getirtilmesi ve işten anlayan tapu sicil müdürü veya tapu memuru sıfatına haiz 3 kişilik bilirkişi heyeti marifetiyle her bir taşınmaz üzerinde tek tek  tetkikat yaptırılması ve miras bırakan K.’den gelen varsa çekişme konusu taşınmazların duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ondan sonra yukarıda değinilen ilkelerde gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öyle ise, davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK’nun 428. BOZULMASINA,  24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,alınan peşin  harcın  temyiz edene geri verilmesine, 16.3.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12297, Karar No: 2019/8846, Tarih: 25.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12297 E.  ,  2019/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK' nun 155/2, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin müdürü olduğu fabrikada yüklemeden sorumlu olarak çalışan sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içinde hareket ederek, aynı suç kastı altında birden fazla kez fabrikaya ait yem maddesini, herhangi bir kayda almadan piyasaya sattıkları, toplam 360.300 kg karşılığı ve 180.150,00 TL değerindeki yemin kayıp olduğu, bu suretle üzerilerine atılı zincirleme hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanları, tutanaklar, sevk irsaliyeleri ile dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükümleri ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13811, Karar No: 2018/14373, Tarih: 17.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13811 E.  ,  2018/14373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Samandağ ilçesi, Koyunoğlu mahallesi, 4248 parsel (2504 sayılı parselden ifrazlı) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile ilgili ... Belediye Başkanlığının 12/05/2014 tarihli yazısına göre; dava konusu taşınmaz imar planı dışında kadastro parseli olup, emsal taşınmaz ise imar parseli olduğundan düzenleme ortaklık payının indirilmesi gerekirken indirim yapmayan ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın 2013 yılına esas vergi değerleri getirtilip karşılaştırılmadan hazırlanan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/324, Karar No: 2019/6032, Tarih: 11.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/324 E.  ,  2019/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : PATNOS Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Bozma sonrası yapılan araştırma neticesinde sanıkların tanık ....'a verdikleri uyuşturucu maddeyi temin ettiklerini söyledikleri "Ejder" isimli kişinin kimliğinin ve adresinin tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında TCK’nın 192. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ... müdafiinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “02.12.2014, 05.12.2014” gösterilmesi yerine sadece 05.12.2014 tarihinin yazılması

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7286, Karar No: 2015/11228, Tarih: 17.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7286 E.  ,  2015/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/1391-2015/368

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tesbiti davasına dair karar, davalı ve feri müdahil tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne 04.10.2013 tarihli sözleşmenin devam ettiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili ile feri müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davanın tarafı olmayan 3. Kişi konumundaki C.. Ö..’ın kararı temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davacı kiracı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin Arif Yalınkaya Ortaokulu kantinini işletmekte iken okul kontenjanının artması ve bina yetersizliği nedeniyle... İlkokulu ile binalarının değiştirildiğini ve okulun taşındığını, kantinin de taşınması talebinin 18.09.2014 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı’nın cevabi yazısı ile uygun görülmediğini, kendi kiraya vereni olan .... Ortaokulu Okul Aile Birliğince kira akdinin feshedildiğine ilişkin yazılı veya sözlü herhangi bir beyanda bulunulmadığını, bu nedenle de kira akdinin devam ettiğini, okulun komple taşınması karşısında kantinin eski binada bırakılmasının hukuki olmadığını, yeni ortaokul binasında da kiracılık sıfatının devam etmesi bakımından tedbir kararı verilmesini ve 04.10.2013 tarihli sözleşme şartlarına göre kiracılığının devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, kiralananın 2886 sayılı Kanuna göre ihale ile kiraya verildiğini, davacının kiracılık sıfatının bulunduğu alan ile sınırlı olarak devam ettiğini, sözleşme ile kiralanan yerin açık ve net olarak belirlenmiş olduğunu, okul binalarının değişmesi nedeniyle davacının da yeni okula taşınmak istemesi talebinin idarece haklı görülmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle Belediyeye, 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdarelerine ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da

./..

./..

uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin, her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Olayımızda davaya konu ....... Ortaokulunun kantini İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından ihale edilmiş olup, 2886 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan ihale sonucunda 04/10/2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya kiraya verilmiştir. Davalının, Hazineyi temsilen, (Milli Eğitim Bakanlığına izafeten) İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile olan kira ilişkisi 2886 Sayılı Yasa hükümlerine göre kurulmuş olup, 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince kira ilişkisinin 03.10.2014 tarihi itibariyle sona erdiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/25754, Karar No: 2025/1332, Tarih: 19.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/25754 E.  ,  2025/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1383 E. 2024/1708 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Sanık müdafi tarafından, kanuni süresi içinde temyiz talebinde bulunulmasından sonra, sanığın 07.11.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat etiğini bildirdiği , akabinde 23.01.2025 tarihli dilekçe ile feragat dilekçesinin iptal edilmesini talep ettiği ancak ; ceza infaz kurumu aracılığıyla alınan 04.02.2025 tarihli beyanından temyiz iradesinin devam ettiği anlaşılmakla ;

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla , gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi kararı

Hatay 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2021/392 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62,52/2-4 ,53,63,54 maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ve 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2023/1383 Esas, 2024/1708 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin Temyiz istemi

Delil yetersizliğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerince sanığın ikametinde uyuşturucu madde olduğu yönünde bilgiler alınması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Hatay Cumhuriyet Başsavcılığından alınan yazılı arama kararına istinaden tespit edilen adrese gidildiği, ikamet içerisinde tanıklar A.Ş.M ve E.S 'nin bulunduğu, tanıklara sanığın nerede olduğu sorulduğunda evde olmadığını, kendilerinin misafir olduklarını beyan etmeleri üzerine arama işlemlerine başlanıldığı, yatak odası dolabı içerisinde bulunan çelik kasa benzeri dolapta şeffaf poşete sarılı vaziyette daralı 20,23 gram ağırlığında metamfetamin maddesi ile üzerinde metamfetamin kalıntıları bulunan 1 adet hassas terazinin ele geçirildiği, ayrıca aynı yerde sanığa ait pasaport ve 100 Amerikan Dolarının bulunduğu iddiasına ilişkin olarak;

Dosyada bulunan kolluk tutanakları, tanık beyanları, kriminal rapor, ele geçen terazi ile uyuşturucu maddenin miktarı ve türü birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar sanık uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği bahse konu ikametin kendisine ait olmadığını, bu adrese gidip geldiğini ancak kime ait olduğunu bilmediğini beyan ederek üzerine atılı suçu kabul etmemiş ise de, kolluk tarafından sanık hakkında elde edilen bilgilerin içeriği, tanıkların ikametin sanığa ait olduğuna dair beyanları, suça konu uyuşturucu maddenin ve hassas terazinin ele geçirildiği aynı dolapta sanığa ait para ve pasaportun ele geçirilmiş olması, suça konu uyuşturucu maddelerin içerdiği metamfetamin miktarının fazlalığı, aynı aramada hassas terazi ele geçirilmesi ve terazi üzerinde olayda ele geçirilen metamfetamin maddesi kalıntısı bulunduğunun tespit edilmesi de dikkate alındığında ; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, toplanan delillerin mahkumiyete yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.10.2024 tarihli ve 2022/1383 Esas, 2024/1708 Karar sayılı kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02 .2025 tarihinde karar verildi.