muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/538, Karar No: 2023/5583, Tarih: 23.11.2023

2.Davacı kadın vekili 05.07.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde yasal faiz ile birlikte bedelinin ödenmesine hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; düğünde kadına iddia edildiği kadar takı takılmadığını, düğünde takılan takıların erkeğin annesinde olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, takıların kadının annesinin banka kasasında saklandığını, erkeğin takıların ticari faaliyet nedeniyle kullanılmasından şüphelenip ısrarcı olması nedeniyle kadının annesinin 1 adet set ve 1 adet bileziği kızına verdiğini, bu set ve bileziğin halen kadında olduğunu ve somut delile dayanmayan mehir alacağı talebini kabul etmediklerini iddia ederek; kadının kişisel eşya alacağı davasının reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyasının boşanma dosyasından tefrikle yukarıdaki esasa kaydedildiğini, taşınır eşya olan ziynet eşyasının varlığını ve elinden alındığını ispat yükünün davacı kadında olduğu, tanık beyanlarına göre kadına düğünde takılan ziynetlerin kadının annesinin kasasında saklandığı, kadının annesinin kasada saklanan ziynetleri düğünde takması için kızına verdiğini söylediği, ortak konutu ilk terk edenin davalı erkek olduğu ve akabinde erkeğin kadını ailesinin evine bıraktığı, talep edilen gümüş şekerlik ve vazonun da tarafların fiilen ayrılmalarından sonraki tarihte kadın tarafından kaydedilen videoda evde bulunduğunun görüldüğü, bu eşyaların kadının rahatlıkla yanında götürebileceği eşyalardan olduğu ve kadının evden ayrılırken eşyaların zorla elinden alındığını ispatlayamadığı ve davacının mehir alacağı talebini ancak yazılı delil ile ispatlayabileceği, dosyada mehir senedinin bulunmadığı ve davacının kendisine hatırlatılmasına rağmen yemin teklif etme hakkını kullanmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının ortak konuttan hiçbir eşyasını alamadan ayrıldığını, düğünde erkeğin misafirlerinin taktığı ziynetlerin tamamının erkeğin annesi tarafından alındığını ve kadına teslim edilmediğini, bu takılar dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, bunun dışında takılan bir kısım takıların kadının annesinin kasasına konduğunu, 03.10.2019 günü bir akrabanın kına gecesinde kadının bu takıları taktığını ve akabinde de kına gecesinin yapıldığı yerin tuvaletinde takıların erkeğin annesine teslim edildiğini, tarafların 27.10.2019 günü fiilen ayrıldıklarını, erkeğin mehir olarak söz verdiği altınları kadına vermediğini, çeyiz eşyası ve mehir alacağı taleplerinin de ispatlandığını belirterek; tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek; tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının kişisel eşya alacağı davasını ispatlayıp ispatlayamadığı davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14453, Karar No: 2010/10462, Tarih: 18.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14453 E.  ,  2010/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Bağımsız Gaz. ve yay. A.Ş ve diğeri aleyhine 18/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, kitaptan alıntı yapılan bölümün davacıyı küçük düşürecek nitelikte olmadığı, haberde davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak söz bulunmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Vatan gazetesinin 11.09.2008 günlü sayısının 18. sayfasında, ... tarafından yazılan "İplikçi" adındaki kitaptan yapılan alıntılara yer verildiğini, gazetede yer alan bu alıntıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haberde, dava dışı ... ile davacı arasında derin bir ilişki bulunduğu belirtildikten sonra dava dışı ...'ın “...'dan rahatsızım” biçimindeki sözlerine yer verilerek, davacı ile dava dışı ... arasındaki ilişkinin, davacının eşi tarafından rahatsız olunacak bir ilişki olduğu vurgulanmıştır. Diğer yandan, “... cinayetinde ... gölgesi” biçimindeki davacıya suç kuşkusu yöneltilmesi niteliğinde iddianın haklı olduğu davalılar tarafından kanıtlanabilmiş değildir.

Yerel mahkemece, haberde yer alan alıntılardaki anlatımların gerçekliğinin davalılar tarafından kanıtlanamadığı gözetilerek, gerçek olmayan bir haberin yayımlanmasının hukuka aykırı olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacağı benimsenip davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12368, Karar No: 2007/14660, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12368 E.  ,  2007/14660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 5 ila 15 ve aradaki tüm kadastro parselleri görünecek şekilde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15104, Karar No: 2019/100, Tarih: 16.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15104 E.  ,  2019/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... İnşaat Ticaret Ltd. Şti. ve ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. aleyhine 16/02/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Barajı yapım işi ihalesini alan davalı şirket ortaklığı tarafından yapılan çalışmalar sırasında dinamit patlatılması nedeniyle oluşan tozun dava konusu taşınmazında bulunan fıstık ağaçlarına zarar verdiğini ve ağaçlarında verim kaybı meydana geldiğini belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar tarafından taş maden sahasının işletilmesi sırasında çıkan tozların davacıya ait taşınmazda bulunan ağaçların gelişimini etkileyerek meyve verimini azalttığı ve davacının zarara uğramasına neden olduğu gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Karar başlığında davalılardan ... İnşaat Ticaret Ltd. Şti.'nin ünvanının eksik yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184. ve 186. maddelerinde tahkikatın sona ermesi ve sözlü yargılamaya yönelik olarak; hakimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim edeceği, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak olan davetiye ile belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunun bildirileceği, taraflara son sözlerinin sorulmasından sonra hüküm verileceğine dair düzenleme getirilmiştir.

Dosya kapsamından; kararın verildiği 13/07/2016 günlü duruşmada davalı ... İnşaat Tic. ve San. A.Ş vekilinin mesleki mazeretini içeren dilekçesini mahkemeye sunduğu, mahkemece mazeretin delillendirilmediği gerekçesiyle reddine karar verildiği ve aynı oturum sözlü yargılama aşamasına geçileceği davalı yana bildirilmeden sözlü yargılama aşamasına geçilerek yargılamaya son verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere; tahkikatın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 143 ve devamı maddelerinde düzenlenen usul hükümlerine göre yapılmaması, anılan Yasanın 184 ve 186. maddelerinin açık ve emredici hükümlerine rağmen davalı ... İnşaat Tic. ve San. A.Ş'nin savunma hakkını sınırlar mahiyette, tahkikatın tümü hakkında taraflara açıklama yapma hakkı tanınmaksızın ve sözlü yargılamaya geçildiği davalı ... İnşaat Tic. ve San. A.Ş'ye usulüne uygun şekilde bildirilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... İnşaat Tic. ve San. A.Ş yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9026, Karar No: 2016/5505, Tarih: 28.09.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/9026 E.  ,  2016/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye ve alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira alacağının tahsili ile taşınmazın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'ün ... adresinde bulunan taşınmazı 26/08/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, Cumhuriyet Savcısı olan davalı ...'ün ... Cumhuriyet Savcılığından ... Cumhuriyet Savcılığına atandığından ATGV Konut Yönetmeliğinin 19. Maddesindeki iki aylık süre dolduktan sonra 06/09/2015 tarihinde lojmanı boşaltması gerekirken bu tarihte lojmanı tahliye etmediğini, görev süresi bitmesine rağmen lojmanların boşaltılmamasının lojman sırası bekleyenler yönünden büyük haksızlıklar meydana getirdiğini ve bu haksız kullanımın da büyük maddi zarar verdiğini belirterek davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesini ve 6.466,45 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; davalının tacir veya kamu tüzel kişisi olmadığı bu nedenle HMK.17. maddesinin uygulanamayacağı, taraflar arasındaki yetki sözleşmesi HMK.nun yürürlüğe girmesinden önce yapılmışsa da yetki sözleşmesinin geçerli olması ile zaman bakımından uygulanması kavramlarının birbirinden farklı olduğu, maddi hukuk bakımından geçerli olan bir sözleşmenin usul hukuku bakımından uygulanamayabileceği, nitekim HMK’nun 448.maddesinde; kanun hükümlerinin, tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağının belirtildiği, HMK yürürlüğe girdikten sonra, taraflar arasında HMK yürürlüğe girmeden önce yapılan yetki sözleşmesinin geçersiz olduğu, yetkili mahkemenin İstanbul Bakırköy Sulh Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. HMK’nın 6. maddesi hükmü gereğince davalı kiracının ikametgah mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Yasanın 10.maddesi ve 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 89.maddesi gereğince kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Kural olarak davanın konusu sözleşmeden doğan para borcu olup da olayımızda olduğu gibi sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, bu para borcu alacaklının (davacının) ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Bir başka anlatımla kira parası kiraya verenin ayağına götürülüp

ödenecek borçlardandır. Bu nedenle davacı alacaklının ikametgah mahkemesi olan davaya bakan mahkeme de yetkili olduğundan işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2855, Karar No: 2025/2304, Tarih: 21.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2855 E.  ,  2025/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/930 E., 2024/1256 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E., 2022/1228 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı hastanede ve davalı doktor tarafından sol el bileğinde meydana gelen çıkık ve kırık sonrasında ameliyat edildiğini, taburcu edildikten sonra müvekkilinin ameliyat edilen bileğinde çok fazla ağrılar ve şişlik meydana geldiğini, müvekkilinin ameliyattan 5 gün sonra doktora başvurduğunu, doktor tarafından müvekkiline tekrar ameliyat olması gerektiğinin söylendiğini, başka bir birimde 2. ameliyat olduğunu, müvekkilinin ilk ameliyatının hatalı yapıldığını, çıkık oturtulamadığını ve koluna kalça vidasının takılması neticesinde elinde parçalı kırıkların meydana geldiğini, müvekkilinin elinde meydana gelen ağrı ve şişmelerin takılması gereken vidanın olması gerekenden daha büyük boyutta takılması nedeni ile meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL maddi tazminatın ve müvekkilinin uğradığı manevi zararın tazmini için 40.000,00 TL manevi tazminatın 1. ameliyat tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Dr. ... vekili süresinden sonra verdiği cevap dilekçesiyle; davacının 14 gün önce düşerek el bileğini kırdığını ve başka bir merkez acil servisinde alçı atel yapıldığını,14 günlük gecikme ile ortopedi başvurusunu yaptığını, müvekkilinin herhangi bir atfı kabil kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Özel Sağlık Hiz. Medikal Gayrimenkul Otel San. ve Tic. A.Ş. vekili; kusurlarının bulunmadığını, gerekli dikkat ve özenin gösterildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan raporların açık, denetlebilir ve hükme esas alınabilir olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.05.2024 tarihli kararıyla davacının kırık oluştuktan 14 gün sonra davalı hastaneye başvurduğu, davacının bileğinde meydana gelen sorunların komplikasyon olduğunun raporların kapsamı ile belirlendiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.05.2024 tarihli kararıyla davacının kırık oluştuktan 14 gün sonra davalı hastaneye başvurduğu, davacının bileğinde meydana gelen sorunların komplikasyon olduğunun raporların kapsamı ile belirlendiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 15.02.2022 tarihli raporda ''Fakat davalı hekimin ameliyat sonrası subluksasyonlu (yarı çıkık) röntgeni görüp hastayı bilgilendirmeden taburcu etmesi uygun değildir, hekimin bu konuda ihmali olduğu görülmektedir. Davalı hekimin bu röntgeni gördüğü an, devam eden instabilite nedeniyle tekrar operasyon önermesi gerekirdi.'' şeklinde yer alan açıklamaya rağmen bu kusur durumu dahi incelenmeden itiraz edilen bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, davacının ameliyatında takılması gerekenden daha büyük vida takıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hekim hatasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.