muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11566, Karar No: 2024/6963, Tarih: 04.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11566 E.  ,  2024/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/863 Esas, 2023/2297 Karar

DAVA TARİHİ: 28.05.2015

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/277 Esas, 2020/573 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.06.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... gelmiş, davacı idare vekili duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ..., ... Mahallesi 17 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitini ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; uzlaşma usulünün yerine getirilmediğini belirterek davanın bu nedenle reddini, aksi halde kamulaştırma bedelinin hakkaniyet çerçevesinde belirlenip faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza belirlenen bedelin çok düşük olduğunu, müvekkilinin taşınmazı satın aldığı tarihten beri kullanamadığını, dosyada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, sundukları emsallerin ve kira sözleşmelerinin nazara alınmadığını, taşınmazın gerçek değerinin hesaplanması gerektiğini, döviz kuru esas alındığında hükmedilen bedelin düşük kaldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza belirlenen bedelin çok düşük olduğunu, müvekkilinin taşınmazı satın aldığı tarihten beri kullanamadığını, dosyada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, sundukları emsallerin ve kira sözleşmelerinin nazara alınmadığını, taşınmazın gerçek değerinin hesaplanması gerektiğini, döviz kuru esas alındığında hükmedilen bedelin düşük kaldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın zeminine, emsal esasına göre değer biçilmesinde, yapı değerlerinin tespit edilerek kamulaştırma bedeline eklenmesinde, buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmediği, Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının bir kısmının iptaline karar verilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedelin Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2021 tarihli ara kararı ile davalıya ödenmesine karar verildiğinden bu hususta düzeltme yapılmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapı bedellerinden bahsedilmiş ise de bu değerlendirmenin sehven yapıldığı, zira kamulaştırmaya konu taşınmaz üzerinde yapı olduğuna dair dosyada delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapı bedellerinden bahsedilmiş ise de bu değerlendirmenin sehven yapıldığı, zira kamulaştırmaya konu taşınmaz üzerinde yapı olduğuna dair dosyada delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4352, Karar No: 2021/6663, Tarih: 29.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4352 E.  ,  2021/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.05.2018 tarih ve 2016/1834 E- 2018/574 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.06.2019 tarih ve 2018/1124 E- 2019/681 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu taşınmaz üzerine dava dışı bir kişinin davalı bankaya olan borçlarının teminatı olmak üzere ipotek tesis edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine banka tarafından müvekkili ve borçlu aleyhine ipotek takibi başlatıldığını, bu aşamadan sonra müvekkilinin bankayla sözlü olarak yaptığı anlaşma gereğince ipoteğin kaldırılması için bankaya 3 kalemde 80.000,00 TL ödeme yaptığını ancak ipoteğin kaldırılmadığını ve taşınmazın satıldığını, müvekkilinin sorumluluğunun taşınmazın satış bedelinden ibaret olması sebebiyle yapılan 80.000.- TL ödemenin bankanın sebepsiz zenginleşmesine sebep olduğunu, belirtilen tutarın tahsili için banka aleyhine yaptıkları takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kendisine ait taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin kaldırılması açıklamasıyla davalı bankanın kredi kullandıran şubesi nezdindeki hesaba üç kalemde toplam 80.000,00 TL tutarında havale yaptığı, buna rağmen davalı banka tarafından ipotek veren davacı ile dava dışı kredi müşterisi aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi suretiyle yapılan icra takibinde davacıya ait ipotekli taşınmazın üçüncü kişiye satıldığı ve satış bedelinin davalı bankaya ödendiği, davacının kredi

sözleşmelerinde müşterek borçlu ya da kefil konumunda olmadığı, davacının kredi borçlarından sorumluluğunun ipotek verilen taşınmazın bedeli ile sınırlı olduğu, ipotekli taşınmazın satılması karşısında davacının esasen ipoteğin kaldırılması amacına yönelik olarak yaptığı 80.000,00 TL tutarındaki ödeme yönünden davalının davacı aleyhine sebepsiz olarak zenginleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

sözleşmelerinde müşterek borçlu ya da kefil konumunda olmadığı, davacının kredi borçlarından sorumluluğunun ipotek verilen taşınmazın bedeli ile sınırlı olduğu, ipotekli taşınmazın satılması karşısında davacının esasen ipoteğin kaldırılması amacına yönelik olarak yaptığı 80.000,00 TL tutarındaki ödeme yönünden davalının davacı aleyhine sebepsiz olarak zenginleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, ipotek resmi senedinin 4. maddesiyle, borcun toplamının ipotek miktarını aşması halinde borcun tamamı ödenmeksizin sadece ipotek tutarı ödenerek ipoteğinin fekkinin talep edilemeyeceği ve borca mahsuben yapılan her ödemenin öncelikle ipotek miktarını aşan kısımdan mahsup edileceğinin düzenlendiği, davacı yanca, ipoteğin fekki için banka ile anlaşmaya varıldığı ve bu amaçla 3 kalem halinde toplam 80.000,00 TL ödeme yapıldığı iddia edilmişse de davalı yan taraflar arasında böyle bir anlaşma yapıldığını kabul etmediği gibi davacı tarafında da bu hususun yazılı delille ispatlanamadığı, dava dilekçesiyle yemin deliline açıkça dayanılmadığı için bu hususta yemin de teklif edilemeyeceği, fazladan ödendiği iddia edilen 80.000,00 TL’nin ipotek bedeli olan 260.000,00 TL'den daha düşük olduğu, kaldı ki, ipotek resmi senedinin 4. maddesine göre, borcun tamamı ödenmeden ipoteğin fekkinin talep edilemeyeceği, borcun 592.226,22 TL’ye ulaştığı ve ipotek bedelinden fazla olduğu, bu hale göre, davacı tarafından yapılan ödemenin resmi ipotek senedinin 4. maddesinde belirtildiği şekilde dava dışı Bülent Özbek'in borcuna mahsuben yapılan bir ödeme olarak kabul edilmesi gerektiği ve fazladan yatırılan ödeme niteliği taşımadığı, davacının yaptığı ödemeyi ancak borçludan talep edebileceği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, bölge adliye mahkemesince, yazılı gerekçeyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının maliki olduğu taşınmaz üzerine dava dışı bir şahsın davalı bankaya olan borçlarının teminatı olmak üzere ipotek tesis edildiği ve yapılan icra takibi sonucunda taşınmazın paraya çevrilerek satış bedelinin davalı banka tarafından tahsil edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bankayla olan anlaşma gereğince ipoteğin kaldırılması için ödediğini iddia ettiği 80.000.- TL’nin davalının sebepsiz zenginleşmesine yol açıp açmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bölge adliye mahkemesince, davacı yanın ipoteğin fekki için banka ile anlaşmaya varıldığı ve bu amaçla 3 kalem halinde toplam 80.000,00 TL ödeme yapıldığını iddia ettiği ancak davalı yanca taraflar arasında böyle bir anlaşma yapıldığı kabul edilmediği gibi davacı tarafından da bu hususun yazılı delille ispatlanamadığı, bu nedenle yapılan ödemenin lehine ipotek verilenin borcuna mahsuben yapılan bir ödeme olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının yaptığı bu ödemeyi ancak borçludan talep edeceği belirtilmişse de dosyaya sunulan dekontlarda ödemenin ipoteğin 126.000.- TL bedel karşılığında kaldırılması için yapıldığı açıkça belirtilmiştir. Davalı banka yapılan ödemeyi dekontta yazılan açıklamaya itiraz etmeksizin kabul ettiğine göre söz konusu ödemenin bankayla yapılan anlaşma gereğince ipoteğin kaldırılması için yapıldığı ve davacının bu hususu ispat ettiği kabul edilmelidir. Bu

noktada değinilmesi gereken diğer bir husus ise, taraflar arasında her ne kadar ipoteğin 126.000.- TL bedel karşılığında kaldırılması hususunda anlaşmaya varılmış ise de davacının kararlaştırılan bedelin ancak bir kısmını ödeyebilmesi sebebiyle davalı bankanın sözleşmeyi feshederek taşınmazı paraya çevirdiği başka bir deyişle sözleşmenin tarafların iradesi doğrultusunda uygulamaya konulmadığı hususudur. Bu hale göre, davalı bankanın belirtilen sözleşmeye göre tahsil ettiği 80.000.- TL’yi iade etmekle yükümlü olup olmadığının tartışılması gerekmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki, 3. kişi ipoteğinde taşınmaz malikinin sorumluluğu borcun ifa edilmemesi halinde taşınmazın paraya çevrilmesine katlanmaktan ibarettir. Taşınmazın satılmasından elde edilen miktar, alacaklının alacağının tamamını karşılamaya yetmezse, alacaklı, alacağın karşılanmayan kısmı için, borçtan kişisel olarak sorumlu olmayan malike başvuramaz. Somut olayda ipotekli taşınmaz paraya çevrilip, bedeli banka tarafından tahsil edildiğine göre davacının sorumluğu son bulmuştur. Davacının sorumluluğu bu suretle son bulduğuna ve taraflar arasındaki sözleşme tarafların ortak iradesine uygun olarak yürürlüğe konulmadığına göre, davalı bankanın tahsil ettiği 80.000.- TL’yi iade etmesi gerektiği açık olup, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10234, Karar No: 2013/12792, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10234 E.  ,  2013/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından trafik (ZMMS) sigortalı olan ve davalıya ait bulunan aracın 23.11.2007 tarihinde park halinde bulunan dava dışı iki araca çarparak hasara sebebiyet verdiğini, sigortalı araç sürücüsünün olay yerinden kaçtığını ve tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin zarar görenlere 2.138,00 TL hasar tazminatı ödediğini, tazminatın rücuen tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, itirazın iptaline, asıl alacak üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, ZMSS sözleşmesinden kaynaklanan ve itirazın iptali şeklinde sigortalı hakkında açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 95/2 maddesi uyarınca sigorta sözleşmesinden veya sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerinden doğan nedenlerle sigortacının tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin haller sigortacı tara-

2013/10234

2013/12792

fından 3.kişilere karşı ileri sürülemeyeceğinden sigortacı zarar görene ödeme yaptıktan sonra tazminatın kaldırılması ya da indirilmesini sağlayabileceği oranda kendi sigorta ettirenine rücu edebilecektir.

2918 sayılı KTK.nun 95/2 maddesi uyarınca sigorta sözleşmesinden veya sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerinden doğan nedenlerle sigortacının tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin haller sigortacı tara-

2013/10234

2013/12792

fından 3.kişilere karşı ileri sürülemeyeceğinden sigortacı zarar görene ödeme yaptıktan sonra tazminatın kaldırılması ya da indirilmesini sağlayabileceği oranda kendi sigorta ettirenine rücu edebilecektir.

Sigortalı aracın ZMSS Genel Şartlarının 4/c maddesi uyarınca ehliyet belgesine sahip olmayan kişi tarafından kullanıldığı sırada kazanın meydana gelmesi halinde sigortacı 3. kişinin zararını ödedikten sonra kusuru oranında sigortalısına rücu edebileceği gibi genel şartların 4/d maddesi hükmü gereğince tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır. Ancak bu halde hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması alkol dışında başka hiç bir unsurun olayın meydana gelmesinden rol oynamadığının nöroloji uzmanı ve trafik konularında uzman bilirkişi kurulu raporu ile saptanması germektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması ve aldığı alkolün oranı tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir. Sigortacı hasarın teminat dışında kaldığını soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlamak zorundadır.

Yukarıdaki açıklamalar altında somut olaya bakıldığında 23.11.2007 tarihinde saat 04.00’te düzenlenen kaza tespit tutanağında davalıya ait aracın sürücüsünün firari olduğu ve tespit edilemediği, park halindeki araçlara çarptığı belirtilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı aracının sürücüsünün olayda %100 kusurlu olduğunu ve olay yerini terk ettiğini belirterek sigortalısından rücuen tazminat talebinde bulunmuştur. Oysa ZMSS’da olay yerinde bulunmamak, ağır kusur ve kasıt dışında olayda tamamen kusurlu olmak sigortacıya sigortalısına rücu hakkını vermez. Kusur ve hasar yönünden

2013/10234

2013/12792

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı aracının sürücüsünün olayda %100 kusurlu olduğunu ve olay yerini terk ettiğini belirterek sigortalısından rücuen tazminat talebinde bulunmuştur. Oysa ZMSS’da olay yerinde bulunmamak, ağır kusur ve kasıt dışında olayda tamamen kusurlu olmak sigortacıya sigortalısına rücu hakkını vermez. Kusur ve hasar yönünden

2013/10234

2013/12792

alınan 24.07.2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak mahkemece “kazanın meydana gelmesinde davalı aracının sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, sürücü olay yerini terk ettiğinden trafik sigortası genel şartlarına göre sigortacı tarafından ödenen miktarın tamamından sorumlu olacağı” belirtilerek dava kabul edilmiştir. Oysa öncelikle davacı sigortacının, davalı aracının olay anındaki sürücüsünün kim olduğunu, bu sürücünün yeterli ehliyete sahip olmadığını veya sürücünün alkollü olup kazanın münhasıran (salt) alkolün etkisi altında meydana geldiğini, hasarın bu nedenlerle teminat kapsamında kalmadığını somut delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Dosya kapsamına göre davacı ..., hasarın teminat dışında kaldığını somut delillerle kanıtlayamamıştır.

Bu durumda mahkemece salt olay yerinde bulunmamak ve %100 kusurlu bulunmak (kasıt ve ağır kusur dışında) hasarın teminat dışında kalmasını ve sigortalıya rücu hakkını vermediğinden davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2)Kabule göre de, davalının sorumlu tutulacağı alacak miktarı likit (belirli, muaccel) olmayıp, alacak miktarının tespiti yargılama yapılmasını gerektirdiğinden davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2163, Karar No: 2019/13344, Tarih: 02.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2163 E.  ,  2019/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, Karabağlar Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Karabağlar Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.