muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6666, Karar No: 2023/3953, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6666 E.  ,  2023/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/81 E., 2015/574 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2015 tarihli ve 2012/81 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü maddesinin (b) bendi, 43 ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Dosya kapsamında dinlenen tanıklardan bir çoğunun sanığın katılana yönelik fiili ve sözlü olarak cinsel saldırısını görmediklerini beyan ettikleri, sanık hakkında İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda sanığın atılı suçu işlediğine dair haklı ve yeterli kanıt ve emare bulunmadığına ilişkin tespit yapıldığı, ayrıca katılanın okul aile birliğinin elemanı olarak görev yaptığını, sanığın, katılanın amiri pozisyonunda olmadığını, bu nedenle kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması artırım maddesinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması istemine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın, sanığın okul müdürü olarak görev yaptığı okulda sözleşmeli temizlik görevlisi olarak çalıştığı, okul müdürü olan sanık ...'nin katılanı odasına çağırarak " ... aşkım, canım, sensiz bu okul olmaz, ben sensiz olamam, seni seviyorum, sana etek alayım, seni yemeğe çıkarayım, seni alıp götüreyim, sen bana aitsin..." şeklinde sözler söylediği, katılanın sanığı uyarmasına rağmen sanığın aynı davranışlara devam ettiği, 27.11.2011 tarihinde sanığın "misafirim var" diyerek odasına çay istediği, sanığın misafirinin odadan çıkması üzerine ısrarla katılanı çağırarak çayları birlikte içme teklifinde bulunduğu, katılanın odadan çıkmak istemesi üzerine sanığın katılanın ellerini tuttuğu, 29.12.2011 tarihinde ise sanığın, katılanı tuvaletin olduğu bölgede sıkıştırarak katılanın karnına ve göğüslerine dokunduğu ve olayların bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmekle; katılanın aşamalarda değişmeyen anlatımlarının, tanıkların beyanları ile desteklenmiş olması, iddia olunan olay nedeniyle katılanın ruh sağlığını bozacak nitelikte olmamakla birlikte ruh sağlığının etkilendiğini gösterir adli tıp kurumu raporları, sanığın katılanın işlerini aksatması sonucunda kendisinin katılanı uyarması nedeniyle katılanın kendisine iftira attığı yönündeki savunmasının diğer tanık beyanları ve başkaca bilgiler ile doğrulanmamış olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; okul müdürü olan sanığın, katılana karşı, bulunduğu makamın konumunu kullanarak, değişik tarihlerde birden fazla kez cinsel saldırıda bulunduğu anlaşılmış atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "29.12.2011" tarihi yerine "02.01.2012 ve öncesi" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2015 tarihli ve 2012/81 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/17379, Karar No: 2014/8661, Tarih: 09.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17379 E.  ,  2014/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla bölünmüş yolda orta refüjdeki aralıkdan sola dönerek karşıdan gelen motosikletin önünü kapatması üzerine motosikletle çarpışmaları sonucu katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılan ...'ın ise vücudunda birden fazla kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, kusur durumu ve suçtan meydana gelen zarar gözetilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/919, Karar No: 2021/758, Tarih: 27.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/919 E.  ,  2021/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2006 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 2007 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 18/11/2020 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

27.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/231, Karar No: 2015/1467, Tarih: 29.05.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/231 E.  ,  2015/1467 K.**

* ZİYNET EŞYALARININ MEVCUTSA AYNEN, DEĞİLSE BEDELİNİN TAHSİLİ İSTEMİ

* İSPAT

* DAVACIYA YEMİN TEKLİF ETME HAKKININ HATIRLATILMASI GEREĞİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 6

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “ziynet alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.12.2011gün ve 2010/1831 E- 2011/1230 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 09.07.2012 gün ve 2012/5778 E-2012/10233 K. sayılı ilamıyla;

(...Dava ziynet eşyalarının mevcutsa aynen, mevcut değilse bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde belirtilen ziynet eşyalarının bir kısmının İstanbul’a giderken kayınpederinin evinde güvenlik nedeniyle bıraktığını, bir kısmının ise İstanbul’da evde kaldığını belirterek ziynet eşyalarının mevcutsa aynen değilse bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ise iddia edilen miktarda ziynet eşyası takılmadığını ve ziynet eşyalarını davacının giderken üzerinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır. Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynet eşyalarının elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ziynet eşyalarının mevcutsa aynen, mevcut değilse bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair verdiği karar davalının temyizi üzerine, Özel Dairece, yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; yerel mahkemece, “...kadın eşin şiddet görmek sureti ile müşterek konuttan ayrıldığı her iki taraf için kesin hüküm niteliğini kazanan mahkememizin 22.07.2010 tarih ve E:2009/1689, K:2010/959 sayılı kararı ile belirlenmiş olduğundan, kadın eşin ziynet eşyalarını yanına almadığı yönünden başkaca bir kanıt ileri sürmesi gerekmediği ve müşterek konuttan ayrılırken dava konusu ziynet eşyalarının yanında olmadığı kanısına varıldığı…” gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davalı temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında, ziynetlerin kocada kaldığının kanıtlanıp kanıtlanmadığı, varılacak sonuca göre davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Yerel mahkemenin direnme kararının gerekçesinde belirttiği Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesinin 22.07.2010 tarih ve 2009/1689 E-2010/0959 K. Sayılı boşanma dosyasında kesinleşen karar gerekçesinde davacı kadının eşinden şiddet gördüğüne ilişkin tespit yapılmış olmasına rağmen, kadının salt bu şiddet nedeniyle müşterek evden ayrıldığına dair bir tespitin yapılmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Belirtilen dava dosyasında davacı kadının vekili tarafından dosyaya sunulan ve 22.07.2010 havale tarihini taşıyan ıslak imzalı dilekçesinde müvekkili kadının müşterek evden 24.11.2009 tarihinde ayrıldığını belirtmiştir. Dosya içerisinde davacı kadının şiddet gördüğüne ilişkin rapor tarihinin de 05.12.2009 olduğu belirgindir.

O halde, davacı kadının müşterek evden davalı eşin şiddeti nedeniyle ayrılmadığı, tersine şiddet gördüğü tarihten daha önceki bir tarihte evden ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki delillerle iddiasını ispatlayamayan davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan yerel mahkemece, davacıya, ziynet eşyalarının elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; yerel mahkemece, aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 29.05.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25319, Karar No: 2018/890, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25319 E.  ,  2018/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayet dilekçesinde sanığın İİK'nın 333/a maddesine aykırılıktan da cezalandırılması için şikayette bulunulduğu halde, bu suç açısından hüküm kurulmamışsa da zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; sanığın ortağı olduğu Nakit Döviz Ticaret A.Ş.'nin Elazığ 1. İcra Müdürlüğünün 2012/2693 Esas sayılı dosyasında yapılan açık artırma neticesinde 31.10.2012 tarihinde alacağa mahsuben alacaklı ...'ya ihale olunarak satıldığı ve satış işleminin kesinleşmesi karşısında sanığa isnat edilen alacaklıdan mal kaçırmak kastıyla mevcudunu eksiltmek suçunun oluşmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu taktirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı anlaşıldığından, sanığa ait sabıka kaydı dosya arasına alınarak sanık hakkında

tayin olunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve ertelenmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6047, Karar No: 2018/21948, Tarih: 22.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/6047 E.  ,  2018/21948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Acele el koyma dosyasında alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu ... köyü 83 parsel sayılı taşınmazın zeminine sulu tarım arazisi olarak, üzerinde bulunan ağaçlara ise maktuen değer biçildiği, hükme esas alınan 24.02.2014 tarihli ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise taşınmaza kısmen kuru tarım arazisi, kısmen kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçildiği anlaşılmıştır.

Bir taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulü için nereden ve ne şekilde sulandığının tespiti gerekir.

Bu itibarla; mahallinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmazın nereden ve ne şekilde sulandığı mahkemece ve bilirkişi kurulunca gözlemlenerek belirlenecek niteliğine göre ekimi yapılan mutat münavebe ürünlerine ait resmi veriler esas alınıp değer biçilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yetersiz rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde kapitalizasyon faiz oranının % 5, sulu tarım arazisi vasfında olduğunun tespiti halinde ise % 4 oranında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilen 1.500 m2'lik bölümüne bu kısımda olduğu tespit edilen verim çağındaki 6 badem ve 17 zeytin ağacının net meyve gelirine göre ve bu ağaçların kapladığı alanlar oranlanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, bu yönteme uyulmadan ve taşınmaz üzerinde fiilen bulunmayan ağaçların net meyve gelirine göre hesap yapan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 300 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

4)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 300 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilince temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.