muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10686, Karar No: 2020/1995, Tarih: 17.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10686 E.  ,  2020/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/312 esas 2010/693 karar sayılı ilam ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 10/09/2009 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği belirtilerek denetim süresi içinde kasıtlı bir başka suç işlediğinden bahisle sanık hakkındaki hükümler açıklanmış ise de; sanığın yokluğunda verilen kararın askerlik görevini yaptığı Nizamiye nöbetçisi muvazzaf uzman çavuş imzasına tebliğ edildiği, ancak asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından, bu tebligat esas alınarak gerçekleştirilen kesinleştirme işleminin geçersiz olduğu ve henüz denetim süresinin işlemeye başlamadığı gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10036, Karar No: 2021/1213, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/10036 E.  ,  2021/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK’nun 155/2, 43, 62/1, 52/2-4, 51/1-3 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından; sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yaptığı temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık ... tarafından; sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükmün aynen infazına dair ek karar ise O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında verilen infaza ilişkin 17/01/2018 tarihli ek karara karşı O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, infaza ilişkin kararların itiraza tabi olduğu da dikkate alınarak, İnegöl 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarih, 2015/273 Esas ve 2015/490 Karar sayılı infaza ilişkin ek kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının 22/01/2018 tarihli isteminin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 14/01/2016 tarihli ek karara karşı sanık ... tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın yokluğunda verilen 10/11/2015 tarihli hükmün sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkarılıp, bu adresten iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 30/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 12/01/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz inceleme başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle verilen 14/01/2016 tarih, 2015/273 Esas ve 2015/490 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükme yönelik sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen ve 5237 Sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanığa yüklenen ve 5237 Sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24750, Karar No: 2014/12311, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24750 E.  ,  2014/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/306-2013/381

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: T.. M.. hakındaki davanın husumetten reddine, T.. T.. Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ve davalı T.. T.. Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, T.. M.. hakkındaki davanın husumetten reddine, T.. T.. Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı T.. T.. Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüz ölçümlü ve dava tarihine yakın zamanda satışı yapılmış emsalleri bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, dava konusu taşınmazı arazi olarak kabul eden geçersiz bilirkişi kurulu raporu uyarınca karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davacı ve davalı T.. T.. Genel Müdürlüğü vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9467, Karar No: 2013/14469, Tarih: 07.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9467 E.  ,  2013/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCK'nun 62, 51. maddeleri gereği 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye dair

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının "bir yıldan”, "on sekiz ay"a yükseltilmesine ilişkin, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklik nazara alınarak suç tarihi itibariyle temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılan idarenin zararı karşılanmamış olduğundan bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8750, Karar No: 2025/2853, Tarih: 03.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8750 E.  ,  2025/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1987 Esas, 2024/1121 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/94 Esas, 2023/216 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 144 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından uğramış olduğu zararın değerlendirme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının mülkiyet hakkı devam ettiğinden 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat davasının şartları oluşmadığını, emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu, davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı idare harçtan muaf olduğu hâlde, yargılama giderleri içinde aleyhine harca hükmedildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerlere ait mülkiyet hakkının içeriğinin boşaltıldığı, taşınmazdan gereği gibi fayda sağlamanın mümkün olmadığı anlaşıldığından davacının gelecek zamanda bu şerhten dolayı zarara uğrayacağı açık olduğu, henüz tapu kaydı iptal edilmemiş ise de kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazlarla ilgili olarak Devletin kusursuz sorumluluğunun doğabileceğini kabul edildiği, dava tarihi itibarıyla davacıya ait taşınmazın henüz tapu kaydı iptal edilmemiş ise de bu taşınmazın tapusunda kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına ilişkin mevcut şerhin davacı açısından ileride doğacak zararına işaret ettiği, mülkten yoksun bırakma unsurlarının somut olayda gerçekleştiği, davacının bu taşınmazı barışçıl şekilde kullanma imkanının bulunmadığı anlaşıldığından davalı idarenin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi bağlamında kusursuz sorumluluğunun olduğunu kabul etmek gerektiği, davacının tapu kaydı iptal edilmediğinden zararının dava tarihi itibarıyla oluştuğunun kabulü gerektiği, arsa niteliğindeki taşınmaza; dava tarihinden öncesine ait özel amacı olmayan taşınmaz satışı esas alarak, emsal ile eksik- üstün yanları karşılaştırılmak suretiyle emsal incelemesi yöntemine göre değer biçilmesi isabetli olduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın belirlenen gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6374, Karar No: 2012/27592, Tarih: 07.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6374 E.  ,  2012/27592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, bakiye ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... genel tatili ücreti, fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalı şirketin ...'daki işyerinde çalıştırılmak üzere belirli süreli hizmet sözleşmesi ile yurt dışına götürüldüğünü, bir süre silindir operatörü olarak çalıştığını, aylık ücretinin net 1.300,00 ... doları olduğunu, ayrıca yemek ve barındırma yardımı yapıldığını, hizmet sözleşmesinin süre dolmadan işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak fesh edilip yurda gönderildiğini iddia ederek; ... sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, bakiye ücret, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücret alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı şirkete ait ... şantiyesinde 04.02.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, işe başlamadan önce kabul ettiği maaş üzerine henüz bir yıllık çalışması dolmadan zam uygulanmasını talep ettiğini, bu talebinin kabul edilmemesi üzerine devamsızlık yapmaya başladığını, bu nedenle ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41. maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda; davacının finisher operatörü olarak çalıştığı tartışmasızdır. Davalı tanık beyanlarına göre ... Hükümeti ile yapılan sözleşmelerde günlük ortalama 1.500 ton asfalt dökülmesi gerekirken, asfalt ithalındaki sıkıntılar ve benzer nedenlerden dolayı sınırın altında asfalt döktüklerini, işçilerin günlük çalışması gereken süre kadar dahi çalışma yapmadıklarını bildirmişlerdir. ...'daki iklim koşullarına göre hergün 07.30-21.30 saatleri arasında kesintisiz olarak çalışmanın mümkün olup olmadığı, finisher operatörü olarak çalışan davacının yaz aylarındaki çalışması ile kış aylarındaki çalışmanın aynı olup olupmadığı belirlenmeli, Dairemizce incelenen 2012/ 7080 esas- 2012/ 7081 esas sayılı dosyalarda genel olarak ... şantiyelerinde çalışan işçilerin firmalar tarafından ihale makamlarına çalışma yapılmayan günlere ilişkin bildirimlerde bulunulduğu bu tarihlerde işçilerin fazla çalışma yapmadığı kabul edildiğinden, davalı şirketin ihale makamına çalışma yapmadığı ya da yapamadığına ilişkin her hangi bir bildirimde bulunup bulunmadığı, işyeri ile ile ilgili bilgi ve belgeler getirtilerek, varsa bu belgeler davacıya gösterilip diyecekleri ve tanıklardan da bu belgelerdeki sürelerde çalışma olup olmadığı sorularak tüm bu bilgi ve belgeler toplandıktan sonra deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.