muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4345, Karar No: 2020/7305, Tarih: 03.12.2020

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17'nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “1-Davacının davanın reddine,” ifadesinin çıkartılarak yerine “1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 03/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6710, Karar No: 2020/2955, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6710 E.  ,  2020/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 04.40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki arazi tipi aracı ile kazadan yaklaşık bir saat sonra yapılan ölçüme göre 2,08 promil alkollü vaziyette, meskun mahal içi, tek yönlü, bölünmüş ve aydınlatmanın olduğu yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan dört yönlü kavşağa geldiğinde, seyir yönüne yanan kırmızı fasılalı ışıkta kontrolsüzce sola döndüğü esnada, karşı yönden gelmekte olan ...'in idaresindeki otomobile çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ile bir kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine ve bir kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme, kusur durumu ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazını reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1307, Karar No: 2021/277, Tarih: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1307 E.  ,  2021/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanık ...’e yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçları ile sanık ...’a yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin ONANMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21163, Karar No: 2014/32884, Tarih: 20.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21163 E.  ,  2014/32884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/274-2013/174

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kapıcı olarak çalıştığını apartmanların doğalgaza geçmesi sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 23.05.2008 tarihinde iş yerinde çalışmaya başladığını, bireysal doğalgaz kullanımına geçilmesi sebebi ile iş sözleşmesinin 31.05.2011 tarihinde sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatının postaneye yatırıldığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresine ilişkin taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı 15.08.2006-31.05.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını iddia etmektedir. Davalı ise davacının C1 – D3- D4 Blok (682/53 ada) yöneticiliğindeki işyerinde 23.05.2008 tarihinde çalışmaya başladığını öncesindeki çalışmaların 685/55 ada yönetiminde geçtiğini ve 682/53 ada yönetimine önceki çalışmaların yöneltilemeyeceğini savunmuştur. Davalı itirazları doğrultusunda ada yönetimlerinin farklı tüzelkişilikleri bulunup bulunmadığı, aralarında ne tür bir ilişki bulunduğu keşif icra edilerek veya yerinde inceleme yetkisi verilen bilirkişiler aracılığı ile işyeri defter ve kayıtları incelenerek tespit edilmeli, ada yönetimleri arasındaki ilişki netliğe kavuşturulduktan sonra davacının çalışma süresine ilişkin karar verilmelidir.

3-Kapıcı olarak çalışan davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki kapıcı hizmetleri aralı işler olarak adlandırılan ve vazifeleri aslında aralıksız sürmeyip, vakit vakit ifa edilmesi icap eden işlerden olup işlerin yapıldığı vakitler arasında kalan boş zamanları kapıcının dilediği gibi kullanma imkanı olduğundan bu zamanların günlük çalışma süresine dahil edilmesi mümkün değildir.

3-Kapıcı olarak çalışan davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki kapıcı hizmetleri aralı işler olarak adlandırılan ve vazifeleri aslında aralıksız sürmeyip, vakit vakit ifa edilmesi icap eden işlerden olup işlerin yapıldığı vakitler arasında kalan boş zamanları kapıcının dilediği gibi kullanma imkanı olduğundan bu zamanların günlük çalışma süresine dahil edilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, kapıcıların fazla mesai taleplerine ilişkin araştırma ve inceleme yapılırken öncelikle kapıcının çalıştığı apartmanın daire sayısının ve bir günde yaptığı işlerin neler olduğu ve bu işlerin ne kadar zamanda yapacağının tespit edilmesi ve buna göre fazla mesai yapıp yapmadığı saptanması, tanık anlatımlarının da bu saptamalar ışığında değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda, yukarıda değinilen tespitler ışığında, dosya kapsamı ve çalışma şekline göre davacının fazla çalışma talebinin reddine karar verilmesi gerekirken taraf tanıklarının inandırıcılığı yeterli olmayan beyanları değerlendirilerek hesaplanan miktarlara hükmolunması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı işçinin hafta tatilinde çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, kapıcı olarak çalışan davacının haftada bir gün yirmidört saat kesintisiz tatil yapıp yapmadığı; kış döneminde haftanın tüm günlerinde kaloriferin davacı tarafında yakılıp yakılmadığı; haftanın bir günü bu iş ile ilgili başka bir personelin görevlendirilip görevlendirilmediği hususları araştırılarak davacının haftanın yedi günü çalıştığı ispatlandığı takdirde hafta tatil alacağının bu çerçevede değerlendirilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2256, Karar No: 2017/1032, Tarih: 24.05.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2256 E.  ,  2017/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “takibin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16. İcra (Hukuk) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.01.2014 gün ve 2013/1458 E., 2014/109 K. sayılı kararın temyizen incelemesi neticesinde onanmasına ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 25.11.2014 gün, 2014/23385 E., 2014/28367 K. sayılı kararının karar düzeltme yoluyla kaldırılmasının taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 10.03.2016 gün ve 2015/33494 E., 2016/7117 K. sayılı kararı ile karar düzeltme isteminin kabulü ile onama kararın kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararları, yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 gün ve 2008/15-278 Esas, 2008/254 Karar; 21.10.2009 gün ve 2009/9-397 Esas, 2009/453 Karar; 07.05.2014 gün ve 2013/4-1121 Esas, 2014/626 Karar sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince, yerel mahkemece bozulan ilk kararında “1-Davanın KABULÜ ile takibin davacı borçlu yönünden İPTALİNE” şeklinde karar verilmesine karşılık, direnme olarak adlandırılan kararında “1-Mahkememizin 28/01/2014 tarihli kararında DİRENİLMESİNE 2-Davanın kabulü ile takibin davacı borçlular yönünden DURDURULMASINA,” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında farklılık bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 24.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18561, Karar No: 2013/7297, Tarih: 04.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18561 E.  ,  2013/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai, ihbar tazminatı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 01/02/2007- 20/12/2010 tarihleri arasında kat şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, aylık ücretinin net 1.000,00 TL olduğunu, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2000 TL kıdem tazminatının işten çıkarılma tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte ,500 TL 15 günlük ücret alacağı, 3000 TL fazla mesai ücret alacağı, 1000 TL ihbar tazminatı alacağı, 500 TL hafta tatil ücreti alacağı ile 500 TL bayram tatil ücreti alacağının dava tarihinden itibaren kanuni faiz uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kat şefi olarak değil temizlik sorumlusu olarak çalıştığını, 20,21,22.12.2010 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, tutanak tutulduğunu, 23.12.2010 tarihinde mazeretini belgelendirmesi için ihtar çekildiğini, davacının ihtarı almasına rağmen mazeret bildirmediğini ve işe gelmediğini ihtarda verilen üç günlük sürenin sonunda Sosyal Güvenlik Kurumuna çıkışının bildirildiğini, akdin haklı nedenle feshedildiğini, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, akdin feshi hususundaki ispat külfetinin davalıya ait olduğu, davacı tarafından davalı işverenliğe gönderilen 20.12.2010 tarihli ihtarnamede, davacının görev değişikliğini kabul etmemesi nedeni ile işten çıkartıldığı yönünde beyanda bulunduğunun görüldüğü, davacı tanıklarının da davacının davalı işverenlik tarafından işten çıkarıldığını beyan ettikleri, davalı işverenlikçe tutulan tutanak tarihlerinin, davacının iş akdinin feshedildiğini iddia ettiği ve buna ilişkin olarak davalı işverenliğe gönderilen ihtarname tarihinden daha sonra düzenlenmiş tutanaklar olduğu, bu sebeple taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işverenlik tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varıldığı, davacının genel tatillerde çalıştığı ve fazla mesai yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı tarafından dosyaya ibraz edilen bordroların bir kısmı imzalı olup bu bordrolarda fazla mesai sütunu bulunmaktadır. Bilirkişi fazla mesai alacağını tüm çalışma süresini dikkate alarak hesaplamıştır. Mahkemece bu bordrolarda ödendiği görülen miktarın fazla mesai alacağından mahsup edilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece yapılacak iş fazla mesai sütunu içeren imzalı bordrolardaki imzanın davacıya ait olup olmadığını sormak ve sonucuna göre bu miktarları fazla mesai alacağından mahsup etmektir.

2-Kabule göre de iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle sona erdirildiği davacının davalıya çektiği ihtardan anlaşılmaktadır. Haklı sebeple de olsa iş sözleşmesini fesheden davacı işçi ihbar tazminatı alamaz. Mahkemece bu yön gözden kaçırılarak verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1459, Karar No: 2013/6920, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1459 E.  ,  2013/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak kesilen ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak kesilen ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18079, Karar No: 2021/21777, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/18079 E.  ,  2021/21777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali , mala zarar verme

HÜKÜM : İade, düzeltilerek istinaf başvusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik itirazın İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/10/2017 tarih ve 2017/227 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleştiği tespit edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyizinin eylemi gerçekleştirenlerin kar maskeli olması nedeniyle kimliklerinin tespitinin mümkün olmadığına, diğer sanıkların baskı üzerine alınan beyanlarında müvekkilini suçlamaları nedeniyle sanık olduğuna, suçu işlediğine dair delil olmadığına yönelik olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın Türkçeye hakim olmaması sebebiyle suçlama konusunu anlayamadığına, müdafii huzurunda alınmayan beyanından başka delilin bulunmadığına, okuma yazma bilmediğinden ifade altındaki imzaların geçerli olmadığına, varsayım üzerine hüküm verildiğine yönelik olduğu; ... müdafiinin temyiz isteminin ise kriminal raporuna göre müvekkilinin olay yerinde olmadığının tespit edildiğine, soruşturma aşmasında müdafiisiz olarak beyanının alınmasının usule aykırı olduğuna, suçu işlediğine dair şüpheden uzak delilin olmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin ONANMASINA,16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.