muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4419, Karar No: 2014/11174, Tarih: 08.09.2014

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Somut olayda; davacı elektrik dağıtım şirketinin (satıcı), davalı şirkete (abone) ait işyerine ücret karşılığında elektrik kullanım hizmeti sunduğu, davalı şirketin kanunda tanımı verilen tüketici tanımına uymadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı kanun kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı ile davalı arasındaki ilişki işyeri abonelik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yukarıda vurgulandığı üzere davada 4077 sayılı kanun değil genel hükümler uygulanacaktır. Bu durumda, ihtilafa ... heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun .../... maddesi uyarınca, ... heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu nedenle, mahkemece; 4077 sayılı kanun kapsamı içerisinde yer almayan davalı abonenin başvurusu üzerine, yetkili ve görevli bulunmayan ... heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın kabulü doğru olup hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14007, Karar No: 2008/109, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14007 E.  ,  2008/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 56 ila 78 ve aradaki tüm kadastro parselleri görünecek şekilde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/82, Karar No: 2013/9352, Tarih: 10.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/82 E.  ,  2013/9352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile Facebook'ta tanışarak arkadaş olduklarını, arkadaşlıkları ilerledikçe davalının, zor durumda olduğunu, çok borçlu olduğunu söyleyerek çeşitli tarihlerde kendisinden borç aldığını, banka hesabından davalının hesabına değişik tarihlerde 36.715,00 TL yatırdığını, davalının bu zamana kadar borcunu ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 36.715,00 TL nın dava tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu miktarın kendisine bağış olarak verildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının bu miktar parayı göndermesinin bağış niteliğinde sayılamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya banka havalesi yoluyla ödünç verdiğini ileri sürerek alacağının tahsili için dava açmış, davalı ise borç verme iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının dava konusu parayı kendisine bağış olarak verdiğini savunarak akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, havale ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Bu durumda ödünç ilişkisini ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya aittir. Davada dayanılan hesap ekstrelerinde gönderilen paranın ne için gönderildiği yazılı olmadığından, söz konusu hesap ekstreleri, ödünç ilişkisini kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, yazılı delil başlangıcı olarak da kabul edilemez. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. O halde davacı iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3555, Karar No: 2013/7046, Tarih: 13.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3555 E.  ,  2013/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av....'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 08.09.2009 tarihinde “Güvenlik Hizmetleri Sözleşmesi” imzalandığını sözleşmenin iki yıl süreli olduğunu, müvekkilinin yüklendiği edimi en iyi şekilde yerine getirmek üzere bir çok malzeme satın aldığını ve gerekli sayıda personeli işe alıp bunları eğittiğini, edemini yerine getirmeye başladığını, ancak davalının sözleşme süresi dolmadan sebepsiz olarak sözleşmeyi fesh ettiğini müvekkiline bildirdiğini, davalının keyfi olarak sözleşmeyi fesh etmesinin sözleşme ve MK'nın 2. maddesine aykırı olduğunu, müvekkilinin bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi olmak üzere 20.000,00 TL'nin reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede feshe ilişkin hükümlerin açıkça düzenlenmediğini, sözleşmenin 9/b maddesinde; sözleşmede belirtilmeyen bir gerekçeyi ileri sürerek, en az 3 ay önceden noter ihtarı ile sözleşmenin feshinin mümkün olduğunu, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan hakkını kullanarak sözleşmeyi fesh ettiğini, ayrıca taraflar arasında imzalanan sözleşme bedelinin piyasa rayiçlerinin çok üzerinde olduğunu müvekkili şirketin eski bir elemanının davacı şirketle işbirliği yaptığını, müvekkilinin davacı şirkete güvenini kaybettiğini, davanın haksız açıldığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasında 08.09.2009 tarihli hizmet sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin davalı tarafından keşide edilen 23.11.2010 tarihli ihtarname ile fesh edildiği, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 9/b maddesi uyarınca sözleşmede belirtilmeyen bir gerekçeyi ileri sürerek, davalı şirketin asgari 3 ay önceden ihtarname keşide etmek suretiyle sözleşmeyi feshetme hakkına sahip olduğu, davalının da bu hakkını kullanarak 28.02.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere sözleşmeyi fesh ettiği,

sözleşmenin ilgili maddesinde fesih için mutlak olarak bir neden aranmayıp yalnızca süre koşuluna uyularak fesih hakkı verildiği, tarafların özgür iradesiyle imzalanan sözleşmede kendisine tanınan hakkı kullanan davalının tazminattan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

sözleşmenin ilgili maddesinde fesih için mutlak olarak bir neden aranmayıp yalnızca süre koşuluna uyularak fesih hakkı verildiği, tarafların özgür iradesiyle imzalanan sözleşmede kendisine tanınan hakkı kullanan davalının tazminattan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında akdedilen 08.09.2009 tarihli “Güvenlik Hizmetleri Sözleşmesi”nin davalı şirket tarafından haksız olarak fesh edilmesi nedenine dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Belirtilen sözleşmenin 9/b maddesi; “Müşteri İş bu sözleşmede belirtilmeyen bir gerekçeyi ileri sürerek sözleşmeyi sona erdirmek istediği takdirde asgari 3 ay önceden noter marifetiyle feshi ihbar yapabilir...” hükmünü içermekdir. Davalı şirket ise, ... 25. Noterliği'nce 23.11.2010 tarihli 17900 numaralı ihtarnamede; sözleşmenin görülen lüzum üzerine, 28.02.2011 tarihinden geçerli olmak üzere fesh edildiğini karşı tarafa bildirmiş, ancak fesih bildiriminde, herhangi bir sebep bildirilmemiştir. Bu durumda sözleşmede belirtilmeyen bir nedenle de olsa feshin bir gerekçeye dayanması ve kanunen korunmaya değer haklı bir nedenin bulunması gerekir. Oysa somut olayda yargılama sırasında feshin hangi haklı nedene dayandığı davalı tarafça iddia ve ispat edilememiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; işin esasına girilerek davacının talepleri dikkate alınarak tüm taraf delil ve belgeleri değerlendirilip gerektiğinde uzman bilirkişi heyetinden açıklamalı, ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınarak, tüm dosya içeriği birlikte tartışılmak sureti ile uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulanan davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/698, Karar No: 2006/1176, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/698 E.  ,  2006/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı Gümüşler Belediye Başkanlığına ait ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracıyla müvekkiline ait ... plakalı aracına çarptığını belirterek 1.043.900.000 TL'sı hasar tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklirini, teknik arıza nedeniyle sorumlulukları bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili, kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini,zararın sigorta şirketi tarafından ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan sigorta şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kabulü ile 1.043.900.000 TL'sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 57.00 YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.2.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8503, Karar No: 2021/14161, Tarih: 30.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8503 E.  ,  2021/14161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN: ... Vek.Av....

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30/11/2021 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın reddine dair hüküm kurulmuş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1316 ada 1 parsel sayılı 6.487 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine tarafından ihale yoluyla 06.02.1994 tarihinde ...'ya 45.000.000.000-TL bedelle satıldığı, anılan kişinin taşınmazın 4.424 m² yüzölçümlü kesiminin kıyıda kaldığının tespiti üzerine ödediği bedelin tarafına iadesi istemiyle açtığı davanın ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/1081 E. - 1997/1309 K. sayılı kararıyla kabul edildiği, temyiz incelemesinden geçerek 26.10.1998 tarihinde kesinleştiği, bu arada 1316 ada 1 parselin imar uygulamasıyla 1316 ada 7 ve 6268 ada 1 parsellere gittiği, ...'nın 1316 ada 7 parselin bir kısım payını üzerinde bırakıp 29.09.1998 tarihinde ... ve ortaklarına sattığı, daha sonra tüm tapu maliklerinin paylarını 23.05.2000 tarihinde davacı şirkete sattıkları, Hazine tarafından 12.06.2002 tarihinde şirket aleyhine açılan dava sonucu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/657 E. - 2007/465 K. sayılı ilamıyla 1316 ada 7 parselin 2.921,50 m² yüzölçümlü kesiminin kıyıda kaldığı gerekçesiyle tapudan terkinine karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek 29.04.2010 tarihinde kesinleştiği, bunun üzerine eldeki davanın Hazine aleyhine açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; ihbar olunan ...'nın, 1316 ada 7 parsel sayılı taşınmazı, Hazineden ihale ile 06.02.1994 tarihinde satın aldığı, 10/01/1995 tarihinde ... ile şu an ki davacı şirket ortağı ve yetkili müdürü ...'ın da ortağı olduğu ... İnşaat Turizm Ticaret A.Ş. ile aralarında, satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, 30.11.1995 tarihinde malik ... tarafından Hazine aleyhine ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/1081 E. - 1997/1309 K. sayılı dosyasında kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümün tahsili istemi ile dava açıldığı ve davanın kabul edilerek bedelin, davalıdan tahsiline karar verildiği, bu arada, ... İnşaat Turizm Ticaret A.Ş.'nin feshedildiği ve ...'nın 1316 ada 7 parselin bir kısım payını üzerinde bırakıp 29.09.1998 tarihinde taşınmazı ... ve ortaklarına sattığı, daha sonra tüm tapu maliklerinin paylarını, 23.05.2000 tarihinde davacı şirkete sattıkları,Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nden anlaşıldığı üzere fesholan ... İnşaat Tur. San ve Tic. A.Ş. Ortaklarından, ...’ın, dava konusu taşınmazı 23.05.2000 tarihinde satın alan ve eldeki tazminat davasını açan , davacı ... San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve şirket müdürü olduğu anlaşılmış olup, dinlenen tanıkların beyanlarına göre; ... İnşaat Turizm Ticaret A.Ş.'nin dava konusu taşınmazın alınması amacıyla kurulduğu, ihaleye şirket olarak giremedikleri için ...'nın hepsinin adına girdiği, dava konusu taşınmazı ... adına aldıkları, sonrasında kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısım için açılan tazminat davasını yine tüm ortakların bilgisi dahilinde onun adına açtıkları, tazminatın davacı şirket ortağı da dahil tüm ortakların payları oranında paylaşıldığı, davacı vekilinin 15/10/2020 tarihli celsedeki beyanında da davacı ... San. Tic. Ltd. Şti ortaklarından ...'ın kıyı kenar çizgisini bildiği, ilgili tazminat davası sonucunda payı oranında bedelini aldığını belirttiği de gözetildiğinde; davacı şirket yetkilisinin taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığını bilerek satın alıp, bu sebeple açılan davada hükmedilen bedelin payı oranında kendisine ödendiğini kabul etmesi karşısında, davacının ağır kusurlu ve iyi niyetli olmadığı gözetilerek davacının uğradığı zarar nedeni ile oluştuğunu iddia ettiği tazminat talebi ile ilgili Hazinenin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davalı Hazine ile ihbar olunan yararına karşılıklı olarak yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin verilmesine, 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8911, Karar No: 2024/6869, Tarih: 03.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8911 E.  ,  2024/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1016 E., 2023/1346 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/717 E., 2021/142 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin çocuğun sağlığı için sürekli uğraşmasına, çocuğunun yanında olmasına rağmen davalının hastanede bir kez bile çocuğunun ve eşinin yanında kalmadığını, bu süreçte davalının ne maddî ne de manevî bir desteğinin olmadığını, ortak çocuk okullarda sağlık sorunu yaşayınca müvekkil ile davalının çocuklarının hayat kalitesini yükseltmek için Hollanda' ya gitme kararı aldığını, davalının çalıştığı şirketin başka bir bölümüne geçerek Hollanda' da çalışmaya başladığını ancak tarafların maddî durumları imkan vermediği için davalının annesinde kalmaya başladıklarını, müvekkilin davalının yeni işindeki müdürü tavlamak için kur yaptığını öğrendiğini ve taraflar arasında tartışmalar yaşanmaya başladığını, davalının annesinin Türkçe bilmediği için taraflar arasındaki tartışmalardan sıkıldığını ve iki ay sonra müvekkili evden kovduğunu, davalının da bu duruma ses çıkartmadığını, müvekkilin Türkiye' ye dönerek bir yıl kadar boş evde yaşadığını, müvekkilin bu dönemde boşanmak istediğini ancak davalının boşanmayı kabul etmediğini, müvekkilin evliliğine bir şans daha verdiğini ancak davalının elinde müvekkilin uygunsuz görüntülerinin olduğunu ve bunları ortak çocuklarının facebook hesabından paylaşacağını söyleyerek kendisini tehdit ettiğini ve yıllarca davalının fiziksel ve psikolojik şiddetine maruz kaldığını belirterek zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 4.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız olduğunu belirterek davacının boşanma talebinin kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olması nedeni ile tarafların boşanmalarına, kadının maddî taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı kadının davalıya karşı küçük düşürücü sözde ve tavırda bulunma eylemi sebebiyle kusurlu olduğu, davalı erkeğin ise eşine ve çocuğuna gereken ilgiyi göstermeyerek evlilik birliğine karşı olan yükümlülüklerini yerine getirmemek biçimindeki eyleminden dolayı kusurlu bulunduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacının zina nedenine dayalı boşanma talebinin ispatlanamadığından reddine, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, çocuk ile anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için hükmedilen aylık 3.000,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibarıyla çocuğun velâyeti davalı babasına verildiğinden kaldırılmasına, kadın lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; zinaya dayalı davasının reddi, kusur belirlemesi, zinaya dayalı davasının reddi, yoksulluk nafakasının miktarı, tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında belirtildiği üzere davacı kadının davalıya karşı küçük düşürücü sözde ve tavırda bulunduğu, davalı erkeğin ise eşine ve çocuğuna gereken ilgiyi göstermediği evlilik birliğine karşı olan yükümlülüklerini yerine getirmediği, ayrıca davalı erkeğin sadakatsiz davrandığının sabit olduğu gerekçesiyle kadının kusur belirlemesine ilişkin istinaf talebinin kısmen kabulüne, karar gerekçesinin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacının az kusurlu, davalının ağır kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine, yoksulluk nafakasının miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yöne ilişkin istinaf talebinin kısmen kabulüne, kararın buna ilişkin kısmının kaldırılmasına, kadın lehine aylık 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 150.000,00 TL maddî ve 130.000,00 TL manevî tazminata, kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri