muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4320, Karar No: 2018/5544, Tarih: 27.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4320 E.  ,  2018/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi,

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.09.2018 tarihinde üyeler ... ile ...'nun sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından olumsuz bir çevre ve aile hayatı olan mağdureye ilk olarak henüz on yaşındayken annesinin erkek arkadaşı olan... ismindeki bir erkeğin cinsel istismarda bulunduğu daha sonra on iki yaşındayken erkek arkadaşı ... tarafından nitelikli cinsel istismara uğradığı, bu eylemden sonra arkadaşı

-2-

kendisini aldattığı düşüncesiyle bunalıma girdiği, ardından hayat kadını olan ... ile tanıştığı bu kişinin mağdureyi farklı kişilere pazarladığı ve mağdurenin...'ın istismarı olayından sonraki iki buçuk yıllık süreçte en az yirmi yedi kişinin cinsel istismarına maruz kaldığı anlaşılan olayda sayın çoğunlukla görüş ayrılığımız sanık hakkında TCK.'nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına yönelik olarak çıkmıştır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında... ve ...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

ATK 6. İhtisas Dairesi 20 Mayıs 2012 günlü raporunda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın ...dışındaki tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle oluştuğunu tespit etmiştir. Bunun üzerine mahkeme ilk kararında sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasını uygulamış ancak bu karar Dairemizin 02 Kasım 2015 günlü kararında "Her bir sanığın işlediği suç yönünden mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti gerekir" gerekçesiyle bozulmuştur. Bunun üzerine tekrar ATK dan rapor aldırılmış. ATK Genel Kurulu 01 Eylül 2016 günlü raporunda ''Ruh sağlığını cinsel istismarda bulunan tüm sanıkların birlikte bozduğu sanık ayrımının yapılamadığını'' tespit etmiştir.

Görüleceği gibi ATK 6. İhtisas kurulu raporu ile ATK Genel Kurulu raporu arasında esasen bir fark bulunmamaktadır. Her ikisi de sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğunu kabul etmektedir. Oysa TCK 103/6 madde ve fıkrasının uygulanabilmesi için bozma kararında da belirtildiği gibi sanığın eylemi (Her bir sanığın eyleminin ayrı ayrı) sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun açık ve net olarak, şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinde zorunluluk vardır. Ruh sağlığının tüm eylemlerin etkisiyle bozulması ya da eylemlerin birlikte ruh sağlığını bozmuş olması TCK 103/6. madde ve fıkrasının uygulanması için yeterli değildir. Her eylemin ruh sağlığını bozma potansiyeli var bu nedenle her eylem ruh sağlığını bozmuştur denemez. Hangi eylemin ya da eylemlerin ruh sağlığını bozduğu tespit edilememiştir. Bu nedenlerle sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kaldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanamayacağı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/10549, Karar No: 2011/23179, Tarih: 12.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/10549 E.  ,  2011/23179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :765 sayılı TCK'nun 342/1,80 maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Alışılmışın dışında “...” şeklinde üç ismi olan sanığın, suça konu çeklere yaygın olarak kullandığı “...” ismini yazıp, kendi imzası ile imzalamış olması karşısında; döviz çeki olarak basılan çeklerde, muhatap banka şubesinin adı, kodu, hesap numarası ve keşideci ismine çek karnesinin basımı ya da teslimi sırasında neden yer verilmediği, bu çeklerin bankanın başka şubelerine ibrazı halinde ne şekilde işlem yapıldığı, sanığın ibrazdan önce kayıp ya da çalıntı gibi bir sebeple ödeme yasağı koydurup koydurmadığı, Yeniköy şubesi dışında başka şubelerde de döviz çek hesabı bulunup bulunmadığı, varsa o hesaplar üzerinden bastırılan döviz çeklerinde de şube adı, kodu, hesap numarası ile keşideci ismine basım sırasında yer verilip verilmediği hususları ile sanığın suça konu çekteki imzaların kendisine ait olup, benzer şekilde ismini yazıp ödediği bir çok çek olduğunu savunması dikkate alınıp ismini “Erkan Temizyürek” olarak yazıp imzalayarak piyasaya verdiği ve ödendiğini söylediği çeklerin olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8926, Karar No: 2021/228, Tarih: 20.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/8926 E.  ,  2021/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 01.10.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1355, Karar No: 2013/10523, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1355 E.  ,  2013/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının 18.03.2009 havale tarihli temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü bozma nedeninin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın başka bir hırsızlık suçundan yürütülen soruşturmada arkadaşları ... ve ... ile birlikte yakalandıktan sonra mağdurun evinden gerçekleştirdikleri bir çok hırsızlık suçu ile mağdura yönelik hırsızlık suçunu işlediklerini kabul ederek bir kısım küçük eşyanın hakkında yaş küçüklüğünden takipsizlik kararı verilen ...'ın annesine verdiklerini söyledikleri ve ...'nın ikametinde yapılan aramada mağdurun ikametinden çalınan cep telefonu ile üç imitasyon takının bulunup mağdura teslim edilerek kısmi iadenin sağlandığının anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının 5237 Sayılı TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmadığı ve şartları oluşmadığı halde aynı Yasa'nın 50/1-f maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevrilmesi,

3-Suç tarihinde hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında belirlenen cezanın iki yıldan az olması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/474, Karar No: 2008/2331, Tarih: 28.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/474 E.  ,  2008/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALAÇAM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 15/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı bulunan 1032 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığını, ön kısımda bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza davalının müdahalede bulunduğunu ileri sürüp, tapu kaydının iptaline, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece "eksik araştırma ile hüküm kurulmasının doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup, hükmüne uyulan bozma ilamında uyuşmazlığın niteliği vurgulanmak suretiyle izlenmesi gereken yol duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirtilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulmuş olmasına karşın bozma gerekleri yerine getirilmeksizin bozma ilamından önce idarenin belirlediği kıyı-kenar çizgisine itibar edilmek suretiyle hükmü kurulmuş, 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Bozmaya uyulmakla karar lehinde  olan davanın tarafları yararına usuli hak oluşur ve orada işaret edilen hususların yerine getirilmesi zorunlu hale gelir.

Öyleyse, eksik incelemeye dayanarak karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, bozma ilamı uyarınca araştırma yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4361, Karar No: 2007/5790, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4361 E.  ,  2007/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Dava dilekçesinde 15.100 YTL eğitim ve öğretim giderinin davalılardan sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... ’nin velayetinde bulunan oğlu ...’nin Kuleli Askeri Lisesinde okurken kendi isteği ile okuldan ayrıldığını, davalıların okula girerken verdikleri yüklenme ve kefalet senedine göre sorumlu olduklarını, borcun 82,20 YTL’Lik kısmın ödendiğini, geriye kalan kısmın ödenmediğini, davalı tarafından ödenen 82,20 YTL.nın sarf tarihinden ödeme tarihine kadar işlemiş faizi ve 15.100 YTL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Yargılama aşamasında davalıların sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi yönünden alınan bilirkişi raporunda, davalılarca okula giriş sırasında verilen yüklenme senedine göre amortisman ve personel giderlerinden sorumlu olacaklarına dair bir hüküm bulunmadığı ancak Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 24.04.2006 T.2006/2212 E, 2006/3445 K sayılı kararına göre bu masraf kalemlerinden davalılarında sorumlu olacağı, buna göre yapılan hesaplamada 13.405.689.659 TL asıl ve 8.065.706.515 TL faiz borç bulunduğu; kefil ...’nin kefaletname gereğince sadece işlemiş faiz borcundan sorumlu olacağı bildirilmiş, mahkemece de bu doğrultuda karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

2007/4361-5790

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

2007/4361-5790

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan Ankara 30. Noterliğince 5. Ağustos. 2002 tarihinde düzenlenmiş yüklenme senedinde öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalemlerden sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmış, sayılan bu gider kalemleri arasında personel ve amortisman gideri bulunmadığı görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Dairenin 24.04.2006 T.2006/2212 Esas-2006/3445 Karar sayılı kararı esas alınarak davalıların sorumlu olacağı tazminat kalemleri arasına personel ve amortisman giderleri de dahil edilip hesaplama yapılmışsa da, 22.11.2006 tarih ve 2006/743-740 sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun İçtihadına göre, 5401 Sayılı Yasa ve buna ilişkin olarak çıkarılmış bulunan yönetmelikte yer alan ve yüklenicilerle diğer ilgililer tarafından imzalanarak okul idarelerine verilen yüklenme senetlerinde personel ve amortisman giderlerinin de tazminatın hesabında nazara alınacağı açıkça yazılmamış ise yükümlülerin bu kalemlerden sorumlu tutulamayacakları açıklanmış bulunmaktadır. Dairemizce de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bu kararı benimsendiğinden ve yüklenme senedinde de davalının bu kalemlerden sorumlu olmayacakları belirtildiğinden, personel ve amortisman giderlerinin de hesaba katılarak davalıların sorumlu olacağı borcun belirlenmiş olması,

2-Yukarıda belirtilen yüklenme senedi ... adına velayeten babası davalı ... tarafından imzalanmış olup, karar tarihi itibarıyle asıl borçlu ...’nin reşit olduğu anlaşıldığından adı geçene davetiye tebliğ edilip onun veya vekilinin huzuruyla davaya bakılması gerekirken ... huzuruyla davaya bakılıp karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, asıl borçlu ...’nin usulen davaya katılması sağlandıktan sonra bilirkişiden yüklenme senedi kapsamında, personel ve amortisman giderlerini de eğitim gideri olarak gönderilen maliyet çizelgesinden indiren, diğer giderler için sarf tarihlerinden dava tarihine kadar işlemiş faizini hesaplayan ek rapor aldırılmalı ve hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11590, Karar No: 2018/2298, Tarih: 21.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11590 E.  ,  2018/2298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ortak çocuk Hayriye'nin inceleme tarihinde ergin olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/13570, Karar No: 2022/5503, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13570 E.  ,  2022/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A) “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)“2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.02.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13139, Karar No: 2013/9480, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13139 E.  ,  2013/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Devlet ormanından izinsiz kesim yapılan sahanın köy hudutları dahilinde olması, 7 adet ağacın kesildiğinin ve emvalin bir kısmının boylanmış halde yerinde ve bir kısmının da aynı bölme içinde saklanmış olduğunun tespit edilmesine göre; kesimin kim tarafından yapıldığını ... konumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa köy bekçisi ve suça konu yere yakın arazi sahiplerinin dinlenerek neticesine göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2963, Karar No: 2019/5899, Tarih: 13.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/2963 E.  ,  2019/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 297 ada, 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, bilirkişilerin 02/03/2015 tarihli raporlarında liste halinde bildirdikleri ağaçların ve depo niteliğindeki binanın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş olup, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 297 ada, 2 parsel sayılı taşınmaza davalı hazine ile paydaş olduklarını, Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/602 esas sayılı dosyasından ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, açılan davada bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerindeki 28,00 m² depo ve bir kısım ağaçların davalı ile ortak mal olarak değerlendirilmeye alındığını, bina ve ağaçların müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek ilgili taşınmazların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 297 ada, 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, bilirkişilerin 02/03/2015 tarihli raporlarında liste halinde bildirdikleri ağaçların ve depo niteliğindeki binanın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; hüküm fıkrasının 3. bendinde davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. Davalı hazine harçtan muaf olup harcın davacı taraftan alınması da doğru olmadığından yatırdığı peşin harcın davacıya iadesine karar verilmesi, davalı yanın tapudaki pay oranı dikkate alınmak suretiyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekmekteyken bahsi geçen 3. fıkrada yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması, yine yargılama sonucunda davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 2588 sayılı Kanun'la eklenen 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 13/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.