muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/3282, Karar No: 2005/7871, Tarih: 14.06.2005

20. Hukuk Dairesi 2005/3282 E., 2005/7871 K.

**20. Hukuk Dairesi 2005/3282 E., 2005/7871 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZLARIN TAPULU OLDUKLARI, TAPU KAYDI ÜZERİNE KONULAN ORMAN ŞERHİNİN KALDIRILMASI İSTEMİYLE AÇILAN DAVA

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 1 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 7 ]

- 4753 S. ÇİFTÇİYİ TOPRAKLANDIRMA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki orman şerhinin kaldırılması davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ve katılan davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 702 parsel sayılı 2.200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 15.01.1952 tarih 445 sıra nolu tapu kaydı ile, 704 parsel sayılı 5.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 15.01.1952 tarih 444 sıra nolu tapu kaydı ile tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hayri Varol ve arkadaşları adlarına tesbit edilmiştir.

Davacı ..... ....., çekişmeli taşınmazların tapulu oldukları, tapu kaydı üzerine konulan orman şerhinin kaldırılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin tapu kaydının beyanlar hanesindeki orman şerhinin kaldırılarak edinme sebebi olarak maki tefriki sonucu makilik ibaresinin eklenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi ve katılan davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydı üzerine konulan orman şerhinin kaldırılmasıdır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa uyarınca yapılan makiye ayırma, 1960 yılında genel arazi kadastrosu, 1990-1991 yılları arasında da 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Dava, tapu kaydı üzerine konulan orman şerhinin kaldırılmasıdır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa uyarınca yapılan makiye ayırma, 1960 yılında genel arazi kadastrosu, 1990-1991 yılları arasında da 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Şöyle ki; hükme dayanak alınan 16.07.2002 tarihli Orman Yüksek Mühendisi .... ..... ve Kadastro Teknisyeni .... .....'nun birlikte düzenledikleri raporda özetle: ".... Köyünde ilk orman kadastrosunun 3116 Sayılı Yasaya göre 1947 yılında yapılıp, ilan edilerek kesinleştiği, çekişmeli taşınmazların tahdit içinde bırakıldığı, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa gereğince makiye ayrıldığı, 1951 yılında Ali Varol isimli kişiye tevzi edilerek 15.01.1952 tarih 444 ve 445 sıra nolu tapu kayıtlarının oluşturulduğu, 1960 yılında yapılan arazi kadastrosunun yapıldığı, 1990-1991 yılları arasında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan 2/B madde uygulamasında orman ağaçları ile kaplı olduklarından sözedilerek Dumanlıdağ Devlet Ormanı sınırları içinde bırakıldıkları, çekişmeli taşınmazların çoğunluğu saplı meşe, ıhlamur, kestane ve gürgen ağaçlarıyla kaplı olduğu, 0.8-1.0 kapalılıkta orman görünümünde oldukları, 702 parselin % 25-40, 704 parselin % 45-50 eğimli oldukları, Y.İ.B.B.G.K.'nun 1993/5 E, 1996/1 K. sayılı ilamı gereği tevzi tapularının geçerli olduğu açıklanmıştır.

Taşınmazlar 1990-1991 yılları arasında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan 2/B madde uygulamasıyla orman rejimi dışına çıkarılmadıkları için devlet ormanı niteliğini halen korumaktadırlar. Kaldı ki; taşınmazların üzerinde halihazırda orman ağaçları bulunmakta ve eğimleri % 12'den çok fazladır. Her ne kadar, toprak tevzi komisyonunca topraksız kişilere dağıtılmış ise de, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler orman sayılır. Bilimsel olarak da % 12'den fazla eğimli makilik sahalar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza makisi yani orman sayılması gerekir.Bu nitelikteki taşınmazlar 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamaz, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılır. Orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmamaktadır. 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararı, 5653 Sayılı Yasaya göre yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak makiye ayrılan ve özel yasalar gereğince oluşturulan tapulu yerlerde uygulanır. Makiye ayrılan taşınmazlar hali yerler gibi zilyetlikle dahi kazanılamaz. Kaldı ki; usulsüz yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemi ile kadastro tespitinin yapıldığı 1960 tarihi arasında 20 yıllık süre de geçmemiştir.

Diğer taraftan, bir an için 1951 yılında yapılan makiye ayırma işleminin geçerli olduğu kabul edilse bile gerek 20 Mayıs 1984 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren orman kadastro yönetmeliğinin 51. maddesi gerekse bu yönetmeliği yürürlükten kaldıran ve 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "6831 Sayılı Orman Yasasına göre orman kadastrosu ve aynı yasanın 2/B maddesinin uygulaması hakkında yönetmelik"in "Makilik ve Yabani Zeytinlik sahalarda orman kadastrosu" başlığını taşıyan 28. maddesindeki;

"Orman Kadastro Komisyonlarınca;

a) Evvelce makiye tefrik edilen fakat tevzi yapılmayan sahalarla 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine giren ancak istisna bentlerine girmeyen ormanlık alanlar,

b) Evvelce makiye tefrik edilip çiftçiyi topraklandırma ve iskan mevzuatına göre tevzii yapılan, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış sahalar içinde kalan ve yüzölçümü bir bütün olarak 3 hektardan büyük ormanlık alanlar,

Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır"

"Orman Kadastro Komisyonlarınca;

a) Evvelce makiye tefrik edilen fakat tevzi yapılmayan sahalarla 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine giren ancak istisna bentlerine girmeyen ormanlık alanlar,

b) Evvelce makiye tefrik edilip çiftçiyi topraklandırma ve iskan mevzuatına göre tevzii yapılan, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış sahalar içinde kalan ve yüzölçümü bir bütün olarak 3 hektardan büyük ormanlık alanlar,

Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır"

Hükmü gereğince 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasayla değişik 7. maddesi uyarınca orman sınırı içine alınmış ve işlem 22.04.1987 tarihinde kesinleşmiş olduğu kabul edilmelidir. Bilindiği gibi, 28.05.1987 tarihinde yürürlüğe giren ve 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesini değiştirerek tapulu taşınmazlar yönünden 10 yıllık hak düşürücü süre içinde orman kadastrosuna itiraz olanağı getiren 3373 Sayılı Yasa, ancak bu yasanın yürürlüğe girdiği 28.05.1987 tarihinden sonra yapılan işlemlere uygulanabilir.

Somut olayda; 3373 Sayılı Yasanın uygulanamayacağı bir yana, dava tarihi itibariyle 10 yıllık süre de çoktan geçmiştir. Hal böyle iken, davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetimi ve katılan davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 14/06/2005 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12279, Karar No: 2012/35794, Tarih: 31.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12279 E.  ,  2012/35794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Sanık hakkında ...'ı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temyiz talebin incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanık hakkında ...'u yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimse için verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngördüğü, bu oranlar arasındaki indiriminin failde oluşan hiddet ve şiddetli elemin etkisine göre belirlenmesi gerektiğinden, mahkemenin kabulünde olduğu gibi mağdurun olay gecesi alkollü bir şekilde sanığın ikamet ettiği mahallede taşkınlık yaparak çevreyi rahatsız ettiği, tanık ...'ye sinkaflı küfürlerde bulunduğu, tanığın kendisini uyarması üzerine bu defa mahalleyi hedef alan sinkaflı küfürlerde ettiği, sanığın bunun üzerine evinden dışarı çıkarak mağduru uyarması üzerine, mağdurun sanığa saldırıp birbirlerine yumrukla vurdukları, mahallelinin kavgayı ayırdığı, mağdurun olay yerinden ayrılıp kısa bir süre sonra elinde sopa ile tekrar döndüğü, sopa ile evinin önünde bulunan sanığa vurarak darp ettiğinden sanığında bıçakla mağduru adli raporda belirtilen şekilde yaralamasına göre olayın oluş şekli, zamanı ve haksız tahriğin devamlılığı gözetilerek en üst oran da haksız tahrik indirimim uygulanmasının gerektiğinin düşünülmemesi,

C) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

01.11.2007 tarihli olay yeri inceleme ve yakalama tutanağına göre sustalı bıçağın mağdur ...'dan alındığı, olay yerinde de bir adet ekmek bıçağıda bulunduğu bildirilmesine, sanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre sustalı bıçağın sanığa ait olduğu sabit olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1756, Karar No: 2021/3380, Tarih: 02.04.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/1756 E.  ,  2021/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 10.03.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1693, Karar No: 2020/147, Tarih: 20.01.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/1693 E.  ,  2020/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 17/07/2013 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2014 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/12/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davalı ... vekili Avukat ...'ın başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirir mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Mazereti reddedildi, tefhimle açık yargılamaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten dosya eksiklik talebi ile istenilen ceza dosyasının gönderilmesi üzerine dosyanın 20/01/2020 günü görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, 14/07/2012 tarihinde davalı ...’ın işleteni olduğu, diğer davalı ...’ın sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken davacıların desteği Sebahat Demir’e çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında desteğin öldüğünü, davalı ...’ın aşırı süratli bir şekilde araç kullanması nedeniyle kazanın meydana geldiğini belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, davacıların desteğinin yüzde yüz görme özürlü olduğunu, bu nedenle davalı sürücünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, ceza dosyasında Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 10/05/2013 tarihli kusur raporunda davalı ... ve ölen ...in eşit oranda kusurlu bulunduğu, bu nedenle davacıların manevi tazminat isteme haklarının bulunduğu gerekçesiyle, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilleri, davacıların desteğinin yüzde yüz görme özürlü olduğunu, bu nedenle davalı sürücünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, ceza dosyasında Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 10/05/2013 tarihli kusur raporunda davalı ... ve ölen ...in eşit oranda kusurlu bulunduğu, bu nedenle davacıların manevi tazminat isteme haklarının bulunduğu gerekçesiyle, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı TBK’nın 56. maddesi hükmüne göre, hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olayın meydana geliş biçimi, davacıların ölenin kardeşleri olması, davalının kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10493, Karar No: 2015/2767, Tarih: 25.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/10493 E.  ,  2015/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin evine bahçe duvarı üzerine bıraktığı anahtarın kullanılması suretiyle girilerek evinden toplam 300 TL değerinde 1 adet Kawai marka VCD, 2 çift ayakkabı, 5 adet arızalı cep telefonun çalındığı, ve olaydan 4 ay sonra sanığın evi başka bir hırsızlık suçu nedeniyle arandığında suça konu VCD'nin ele geçtiği ve müşteki tarafından teşhis edilerek kendisine teslim edildiği olayda; sanığın savunmasında, eylemi kesinlikle işlemediğini, ablası ...'in başka bir evde oturmakta iken eşyaları ile birlikte kendi evine gelirken eşyalar getirdiğini, bu nedenle VCD gibi çoğu eşyanın ablasına ait olduğunu ifade ederek suçlamayı kabul etmediği, sanığın ablası... ve ablasının birlikte yaşadığı tanık ...'in ifadelerinde kendilerine ait ... Marka VCD'nin olduğunu suça konu Kawai marka VCD'nin kendilerine ait olmadığını belirtmeleri karşısında; sanığın yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4046, Karar No: 2017/10184, Tarih: 06.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4046 E.  ,  2017/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Zeytin bahçesi niteliğindeki ... köyü 156 ada 33 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen kavak ağaçlarına ise maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-6450 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 15/ son maddesi uyarınca değerlendirmenin dava tarihi olan 2014 yılı resmi verilerine göre yapılması gerekirken 2013 yılı verilerine göre taşınmazın değerini belirleyen raporun hükme esas alınması,

2-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti

3-Taşınmaza zeytin bahçesi kabul edilerek zeytin net gelirine göre değer biçildiğinden, biçilen bu değer taşınmaz üzerindeki diğer meyve ağaçlarının bedelinide kapsadığı halde, sair meyve ağaçlarına ayrıca değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8596, Karar No: 2010/12943, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8596 E.  ,  2010/12943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7466, Karar No: 2013/12318, Tarih: 12.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7466 E.  ,  2013/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dosyada bulunan belediye başkanlığı yazısına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde yer aldığı, etrafının meskun mahal olduğu ve belediye hizmetlerinden faydalandığı anlaşılmıştır. Bu niteliğine göre taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.