muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22867, Karar No: 2014/10366, Tarih: 28.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22867 E.  ,  2014/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 maddesi gereğince 18 ay hapis cezası (3 kez)

I- Sanık müdafilerinin, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2004 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafilerinin, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanığın, aynı suçlardan hakkındaki mahkumiyet hükmü temyiz edilmeyen ... ile birlikte %50 hisse sahibi ortağı bulunduğu “... adına 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlediğinin iddia edildiği somut olayda, suça konu faturaların ele geçirilemediği gibi kim veya kimler adına düzenlendiklerinin de tespit edilemediği, anılan şirketin kuruluşundan itibaren 10 yıllığına temsile yetkili müdürünün ... olduğu, sanığın ise tüm aşamalarda suçlamaları reddederek diğer sanık ...'in arkadaşı olduğunu, arkadaşının ricasıyla notere gidip bir takım belgeleri okumadan imzaladığını, kurulan şirketin işleyişiyle ilgili hiçbir bilgisinin bulunmadığını belirttiği, sanık ...'un aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, 05.08.2004 tarihinde kurulan şirketin % 50 hissesine sahip olup 10 yıl süre ile sorumlu müdürü olarak atanan sanık ...'in eylemine iştirak ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de; sanığın 2005 ve 2006 takvim yılları içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; herbir takvim yılıyla ilgili kurulan mahkumiyet hükümlerinde ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik cezaya hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7904, Karar No: 2016/570, Tarih: 28.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7904 E.  ,  2016/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil-Elatmanın önlenmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ecrimisil ve elatmanın önlenmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki F 27- A blok 2. Kat 6 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının taşınmazda hukuki bir ilişkiye tabi olmaksızın oturup haksız ve kötü niyetli olarak işgal ettiğini, ileri sürerek 27/08/2010-03/05/2013 tarihleri arasındaki dönemler için şimdilik 1.000,00 TL ecrimisil bedelinin tahsili ile davalının taşınmaza el atmasının önlenmesini istemiştir. Davalı taşınmazın haricen kendisine satıldığını, ...' ye taksitlerin bitmesiyle tapuda tescil yapılacağını, bu hususta davacının kendisine vekalet verdiğini ancak daha sonra kendisini azlettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında görülen .... Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/257 esas sayılı dosyasında davacının yemin eda ettiği ve arada kira ilişkisinin bulunduğuna dair beyanda bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Tazminat istemi niteliğinde bulunan ecrimisil taleplerinde, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde öncelikle taraflardan emsal göstermeleri istenmek suretiyle benzer yerlerin kira sözleşmeleri getirtilmeli, sonrasında davaya konu taşınmaz ve emsaller incelenmeli, taşınmazın büyüklüğü ve çevre özellikleri de dikkate alınarak dava konusu ilk dönemde konut olarak serbest koşullarda getirebileceği kira parası rayice göre belirlenmeli, sonraki dönemler için ise, ilk dönem için belirlenen miktara ... tarafından yayımlanan ÜFE artış oranın tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla şayet taşınmaz paylı ise pay oranında ecrimisil hesabı yapılmalıdır.

Somut olayda davacı vekili arada hukuki bir ilişki olmadığını, davalının haksız yere taşınmazı işgal ettiğini ileri sürmüş, 12.12.2013 tarihli celsede ise dava dilekçesini tekrarlayarak davalı tarafa arada kira sözleşmesi bulunup bulunmadığının sorulmasını istemiş, aynı celsede davalı vekili açıkça arada kira ilişkisi bulunmadığını belirtmiştir. Taraflar arasında kira ilişkisi bulunmamaktadır. O halde mahkemece mahallinde üç kişilik bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak yukarıda açıklanan yönteme göre ecrimisil hesabı yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9491, Karar No: 2015/1326, Tarih: 26.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9491 E.  ,  2015/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2012/945-2013/1019

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, tarafların geçimsizlik sebebiyle ayrıldıklarını, müvekkiline düğünde takılan ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürerek, 150 adet çeyrek altın, 150 gr ağırlığında 10 adet bilezik, 1 adet kelepçe bilezik, 1 adet alyans, 1 adet söz yüzüğü, 150 gr. ağırlığındaki 6 adet Adana burgusu bilezik, 1 adet 60 gram ağırlığında set takımı ile 1 adet 60 gram ağırlığındaki kösteğin davalıdan alınarak müvekkiline aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, düğünde davacı yakınları tarafından takılan 60 adet çeyrek altın ve 4 adet hediyelik bilezik olduğunu, 60 adet çeyreğin düğün gecesi davacının ailesi tarafından alındığını, 4 adet bileziğin ise, davacının evi terk edişinden sonra arabuluculuk yapan İ.. U.. tarafından davacıya teslim edildiğini, takı töreninde kendi ailesinin yakınları tarafından kendisine takılan 50 adet çeyrek altın, toplam ağırlığı 24 gr olan 6 adet hediyelik bilezik olduğunu, bu takıların ailesi tarafından bozdurularak düğün borçlarının ödendiğini, ayrıca ailesi tarafından davacıya takılan 1 adet kelepçe bilezik ( 15 gr ağırlığında, 390,00 TL değerinde), 5 adet Adana burgusu bilezik (toplam 75 gr ağırlığında, 2.400,00 TL değerinde), 1 adet set takımı ( 40 gr ağırlığında, 14 ayar, 1.160,00 TL değerinde), 1 adet köstek (45 gr. ağırlığında, 14 ayar, 1.300,00 TL değerinde), 1 adet söz yüzüğü ve 1 adet alyansın düğün masraflarının bir kısmı için bozdurularak düğün borçlarının ödendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının evlenirken kendisine takılan ziynet eşyalarının daha sonra zorla elinden alındığı ve davalıda kaldığı iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, düğünde davacıya davalı ve davalı yakınları tarafından takılan takıların istirdatı istemine ilişkindir.

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları ve nakit para kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bu eşyaları iadeden kurtulur.

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları ve nakit para kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bu eşyaları iadeden kurtulur.

Somut olayda, davacı kendisine düğünde davalı ve davalının akrabaları tarafından takılan takıların davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı ise bu takıların düğün borçları için bozdururak borçların ödendiğini savunmuş ancak davacı kadının bunları iade edilmemek üzere rıza ile verdiğini kanıtlayamamıştır.

Yargılama sırasında tanık sıfatı ile dinlenen davalının babası ve kardeşi de talep edilen takıların kendilerinde kaldığını ve düğün borçları için bozdurulduğunu beyan etmişlerdir.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı ve davalı yakınları tarafından davacıya düğünde takılan takılar ve miktarları tespit edilerek, tespit edilen bu takılar açısından davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7643, Karar No: 2021/10035, Tarih: 20.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7643 E.  ,  2021/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... yönünden, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan ... H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek sanık ...’ın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’nun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı sırada uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13832, Karar No: 2012/18320, Tarih: 03.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13832 E.  ,  2012/18320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak ... nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak ... nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, verilen kesin sürede keşif masrafı karşılanmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.10.2004 tarih, 2004/9-512 esas, 2004/464 karar sayılı kararında; "Hukuk Genel Kurulunun 26.02.1975 tarih 1972/1-1273 esas, 1975/258 karar; 18.02.1983 tarih 1980/1-1284 esas, 1983/141 karar; 30.12.1992 tarih 1992/16-666 esas, 1992 /69 karar; 01.05.2002 tarih 2002/20-393 esas, 2002/337 karar; 12.06.2002 tarih 2002/2473 esas, 2002/483 karar; 07.05.2003 tarih 2003/11-319 esas, 2003/335 karar sayılı ilamlarında da açıkça vurgulandığı üzere; mahkemelerin gerek maddi hukuka ve gerekse usul hukukuna ilişkin hak düşürücü ara kararlarının, hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması ve sonuçlarının sıfatı ne olursa olsun ilgilisine bildirilmesi zorunludur." denilerek kesin sürenin geçerlilik koşulları belirlenmiştir.

29.04.2011 tarihli oturumda her bir kalem açıklanmak suretiyle toplam keşif masrafı belirtilerek 20 günlük kesin süre verilmiş ise de; kesin süre içinde keşif giderlerinin yatırılmamasının sonuçları açıkça gösterilerek bu nedenle davanın ret edileceği izah edilip bu husus karar metnine yazılmadığından, ihtarat usulüne uygun yapılmamış olmakla, kesin süreye dayanılarak davanın reddi doğru değildir.

Öte yandan, dosyada bulunan bilirkişi raporunda, arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılmadan yasa hükümlerine aykırı olarak piyasa rayicine göre değer biçildiğinden bu rapora göre karar verilemez.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12253, Karar No: 2012/9058, Tarih: 11.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/12253 E.  ,  2012/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan aleyhine sanık tarafından Selendi Kadastro Mahkemesine açıldığı belirtilen 2007/446 esas sayılı kadastro tespitine itiraz davasının suça konu ağaçların yer aldığı taşınmaza ilişkin olduğunun belirlenmesi karşısında; ilgili dava dosyasının getirtilip incelenmesi ve denetime olanak verecek biçimde onaylı suretlerinin dosya içine konulması, ayrıca suça konu ağaçlar ve taşınmazın malikinin saptanabilmesi bakımından gerekli olması halinde anılan davanın sonucunun beklenmesi ve sanığın hukuki durumunun belirecek duruma göre takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1595, Karar No: 2018/9255, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1595 E.  ,  2018/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek fiilinin bölünmesi mümkün olmadığı ancak bir kez işlenmesinin mümkün olduğu ve bu suçta gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği husunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan aynı şikayetçi tarafından yapılan şikayet üzerine Şanlıurfa 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2015/624 Esas 2016/399 Karar sayılı davasında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 2017/2028 Esas, 2018/5846 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiğinin UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; Şanlıurfa 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2015/624 Esas 2016/399 Karar sayılı dava dosyasının getirtilerek incelenmesi suretiyle anılan dava ile temyiz incelemesine konu iş bu davanın aynı ticari işletmenin ticari faaliyetinin usulüne aykırı terk edildiği iddiasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, aynı ticari işletmenin faaliyetine ilişkin olması ve sübut halinde tek suçun oluşacağı gözetilerek mükerrer mahkumiyete neden olunmaması için olanaklı ise her iki davanın birleştirilmesi; olanaklı değil ise; anılan dava dosyasının onaylı bir sureti denetime olanak sağlayacak şekilde bu dosya içerisine konularak, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.