muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7114, Karar No: 2015/9489, Tarih: 25.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7114 E.  ,  2015/9489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YUMURTALIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/01/2013

NUMARASI : 2011/137-2013/12

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları Mehmet , 995 parsel sayılı taşınmazdaki 230/448 payını vekili Ali aracılığıyla 2.2.2007 tarihli akitle dava dışı Necmi satış yolu ile temlik ettiğini, ara malik olan bu kişinin de söz konusu payı 15.6.2007 tarihinde davalıya devrettiğini, davalının murisin torunu olup, temlikin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ileri sürerek, tapunun iptali ile miras payları oranında tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Mehmet 20.6.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak çocukları olan davacılar ve dava dışı Hacer ile Mahmut'un kaldıkları, davacıların, murise ait dava konusu 995 (eski 845 parsel) parsel sayılı taşınmazdaki payın muvazaalı yollarla torunu olan davalı Adnan'a devredildiği iddiasıyla eldeki davayı açtıkları, davalının mirasçılardan Mahmut'un oğlu olduğu ve temlik tarihinde 21 yaşında olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de 4721 s. Türk Medeni Kanununun 706., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

./..

./..

Hemen belirtilmelidir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mahkemece davacıların Nihat ve Kenan dışındaki diğer tanıkları ile davalı tanıkları dinlenmemiş, dava konusu taşınmazdaki payın muris tarafından Necmi , ondan da davalıya devrine dair akit tabloları ve bu akitte kullanılan vekaletnameler dosyaya getirtilmemiş, davalının eldeki dava ile irtibatlı olduğunu ileri sürdüğü Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/138 Esas sayılı dosyası ile murisin borçlusu olduğu Adana 4. İcra Müdürlüğünün 2006/9550 sayılı takip dosyası da getirtilip incelenmemiştir. Ayrıca mirasbırakanın 14.1.2007 tarihinde dava konusu taşınmazın satışı için yerel gazetede ilan vermesi ve 16.1.2007 tarihinde çekişmeli taşınmazı Necmi Deniz'e satmayı vadetmesi, aynı gün borçlusu olduğu Adana 4. İcra Müdürlüğünün 2006/9550 sayılı dosyasındaki borcundan dolayı alacaklı 3. kişi tarafından ibra edilmiş olması temliklerin muvazaalı olarak yapılmadığının kanıtı değildir. Mahkemece taraf tanıkları yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda dinlenerek murisin iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması gerekir.

Öte yandan, kararın gerekçesinde murisin denkleştirme amacıyla temlik yaptığı belirtilmiş ise de, murisin tüm malvarlığı, davacılara kazandırmada bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve davalının murisin torunu olduğu dikkate alınmadan mirasçılar arasında denkleştirme yapıldığından söz edilerek sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu payın değeri keşifte 261.794,53-TL olarak belirlenmesine rağmen 6.000,00-TL değerinde olduğunun belirtilmesi de isabetsizdir.

Öte yandan, kararın gerekçesinde murisin denkleştirme amacıyla temlik yaptığı belirtilmiş ise de, murisin tüm malvarlığı, davacılara kazandırmada bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve davalının murisin torunu olduğu dikkate alınmadan mirasçılar arasında denkleştirme yapıldığından söz edilerek sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu payın değeri keşifte 261.794,53-TL olarak belirlenmesine rağmen 6.000,00-TL değerinde olduğunun belirtilmesi de isabetsizdir.

Hâl böyle olunca, öncelikle dava konusu taşınmazın muris tarafından Necmi , ondan da A.. K..'a devrine ilişkin akit tabloları ile akitte kullanılan vekaletnamelerin ve tedavüllere-ifraza ilişkin kayıtların getirtilerek incelenmesi, murisin mal kaçırmak amacıyla temlikte bulunup bulunmadığının yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda araştırılması, taraf delillerinin eksiksiz şekilde toplanması, tanıkların dinlenmesi, Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/138 Esas sayılı dosyası ile Adana 4. İcra Müdürlüğünün 2006/9550 sayılı takip dosyasının getirtilip incelenmesi, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5880, Karar No: 2024/6758, Tarih: 02.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5880 E.  ,  2024/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/68 E., 2024/1023 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/819 E., 2023/617 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunu kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne vekili dava dilekçesinde; tarafların Bursa 6. Aile Mahkemesi'nin 2020/716 Esas ve 2021/302 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin davalı babaya verildiğini, davalının ortak çocuğu Artvin'e götürdüğünü, ortak çocuğa sürekli olarak dedesinin baktığını ve davalı babanın 5 aydır Almanya'ya gittiğini, ortak çocuğun anne şefkatine muhtaç olduğunu bildirerek, çocuk ile davacı anne arasında her iki ayda bir olmak üzere on iki gün ve yazın da bir ay anne yanında kalacak şekilde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kötü niyetle açılan davanın reddi gerektiğini ileri sürerek davanın reddedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile; Bursa 6. Aile Mahkemesinin 2020/716 Esas-2022/302 Karar sayılı kararı ile hükmedilen kişisel ilişkinin değiştirilerek, davacı anne ile ortak çocuk ... arasında her ayın 1. hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, Kurban Bayramının Arife günü sabah saat 10.00'dan son günü akşam saat 18.00'e kadar, Kasım ayı ara tatilinin 1. günü saat 10.00'dan son günü akşam saat 18.00'e kadar, sömestr tatilinin 1. günü sabah saat 10.00'dan son günü akşam saat 18.00'e ve yaz tatillerinde 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan 31 Temmuz akşam saat 18.00'e kadar olacak şekilde küçüğü bulunduğu yerden teslim alıp sürenin sonunda davalı babaya teslim etmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde; Bursa 6. Aile Mahkemesi'nin ilamında davacı tarafın ortak çocuk ile bir ay görüşebilmesi için kişisel ilişki süresinin tanınmış olup davacının talebinde hukuki bir menfaat bulunmadığını, davacının her 2 ayda bir 12 gün yatılı kalma talebinin ise Yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre müvekkilinin velayet hakkını kullanmasına engel teşkil edecek nitelikte olduğunu, kaldı ki ortak çocuğun kreşe gidiyor olmasının da davacının işbu talebinin kabulünü imkansız kıldığını, İlk Derece Mahkemesinin kararının tanzim edilen uzman raporundaki mütalaaya da aykırı olduğunu, müvekkili aleyhine karşı vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek kabul edilen dava ve vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişki yeterli olduğu gibi, ortak çocuğun okul çağında bulunduğu, uzman raporunun da bunu destekler nitelikte olduğu, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini gerektirecek esaslı bir değişikliğin meydana gelmediği, kaldı ki kurulan kişisel ilişkinin de davacının talebinden farklı düzenlendiği, davacının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı anne vekili temyiz dilekçesinde; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun üstün yararı uyarınca kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı anne vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29798, Karar No: 2016/358, Tarih: 13.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29798 E.  ,  2016/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesinde belirtilen, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez." hükmü karşısında, sanığa TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve bu bağlamda sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1319, Karar No: 2014/4479, Tarih: 06.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1319 E.  ,  2014/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/1093-2013/155

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04/06/2012 tarih 2012/3404 E. 2012/9407 K. sayılı kararı ile “Dava, faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. İtirazın iptali davaları icra takibiyle bağlıdır. Davacı icra takibinde 30.06.2009 tarihli vade farkı faturasına dayanmıştır. Bilirkişi raporunda ise, taraflar arasındaki cari hesap ilişkisi incelenmiş olup icra takibine konu vade farkı faturası yönünden herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak icra takibine konu vade farkı faturasına ilişkin taraflarca sunulan deliller de incelenip, değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hüküm bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucuna ve benimsenen ek rapora göre; davacının takip talebinin 30/06/2009 tarih 7.788,00 TL'lik faturaya dayandırdığı ve davacı şirketin 6.536,36 TL olan takip tutarını davalı şirketin 31.12.2010 tarihli cari hesap alacak tutarı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının Bakırköy 10. İcra Müdürlüğü'nün 2011/138 E. sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline icra takibinin devamına, asıl alacak 6.536,36 TL üzerinden %40 inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında davacı vekilinin takibini vade farkı faturasına dayandırdığı açıkça belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece davacının davalıdan vade farkı faturasına dayalı bir alacağı olup olmadığı yönünde inceleme yapılması gerekirken cari hesap yönünden inceleme yapılıp karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozma ilamının yerine getirilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10620, Karar No: 2014/11552, Tarih: 26.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10620 E.  ,  2014/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2012

NUMARASI : 2011/448-2012/354

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki tarım müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın dekar başına ortalama verimi 520 kg, kilogram başına toptan satış fiyatı 0.51 TL, dekar başına üretim giderinin 180.80 TL, samanının dekar başına ortalama veriminin 370 kg , kilogram başına toptan satış fiyatının 0.25 TL, karpuzun dekar başına ortalama verimi 5000 kg, kilogram başına toptan satış fiyatı 0.40 TL, dekar başına üretim giderinin 1050 TL, şeker pancarının dekar başına ortalama verimi 6500 kg, kilogram başına toptan satış fiyatı 0.125 TL, dekar başına üretim giderinin 472.50 TL, olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi kurulu tarafından yukarıda açıklanan usul doğrultusunda hesaplama yapılmadan daha düşük değer belerlenmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında ihtiyati tedbir şerhi olarak yer alan Bucak Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/850 Esas sayılı dosyasının tapu iptal ve tescil davası olduğu, davanın reddine karar verildiği ancak ilamın kesinleşip kesinleşmediğine yönelik mahkemece araştırma yapılmadığı anlaşılmış olup, bu davanın sonucu araştırılarak mahkeme kararının kesinleştiğinin ve davalıdan farklı bir malikin olduğunun anlaşılması halinde 2942 sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca bu kişiye karşı davanın yöneltilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.