muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4629, Karar No: 2018/4569, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4629 E.  ,  2018/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu faturaları düzenleyen mükellef ... hakkında düzenlenen vergi teknik raporunun dosya içerisinde bulunmadığının ve bu kişi hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellef ... hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen ...'in, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadığının ve faturaların verilmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyene ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; sanıkların işletmesine ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen ile sanıkların ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/418, Karar No: 2014/13217, Tarih: 02.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/418 E.  ,  2014/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/21578

MAHKEMESİ : Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2011/611 (E) ve 2012/860 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın işyeri hakkında birden çok kez mühürleme ve mühür bozma tutanağı düzenlendiği, yapılan UYAP sorgulamasında hakkında bir çok dava açıldığı ve çoğunun sonuçlandığı cihetle, her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında devam eden ve sonuçlanmış dava dosyaları getirtilip incelenerek, aynı yer ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi değilse gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2381, Karar No: 2010/3471, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2381 E.  ,  2010/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 412 ada 2, 12, 20, 52, 59, 129, 131, 135 ve 140 parsel sayılı 722.23, 1431.74, 1641.62, 2532.95, 154.09, 494.57, 3791.01, 1099.84 ve 323.48 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliği ile, sit olarak belirlenen alanda kaldıkları; 412 ada 6 ve 110 parsel sayılı 1356.12 ve 1341.11 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ise, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki hali arazi niteliğindeki yerlerden oldukları ve yine sit olarak belirlenen alanda kaldıkları belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... vekili, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 412 ada 20, 52, 59, 129 ve 135 parsel sayılı taşınmazların eşit paylarla davacılar adına tesciline, taşınmazların 1.derece doğal sit alanında kaldıklarının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine; çekişmeli 412 ada 2, 6 ve 12 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline; gerekçeli kararda hüküm kurulmadan kısa kararla çekişmeli 412 ada 110, 131 ve 140 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın feragat nedeniyle reddiyle tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece tefhim olunan kısa kararda, (ada numaraları belirtilmeden) 110, 131 ve 140 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine ve bu taşınmazların tespit gibi Hazine adına tescillerine karar verildiği halde; gerekçeli kararda herhangi bir hüküm kurulmamıştır. Tefhim olunan kısa kararla tebliğ olunan gerekçeli kararın uyumlu bulunması yargıya güven ilkelerinin gereği olup, bu hususa aykırılık 10.04.1982 gün 1991/7 Esas 1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedeni olarak belirlenmiş olduğundan tarafların yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile bu taşınmazlarla ilgili hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,

2- Mahkemece çekişmeli 412 ada 20, 52, 59, 129 ve 135 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı yolu ile edinme koşullarının oluştuğu davacıların çekişmeli 412 ada 2, 6 ve 12 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davalarını ise kanıtlayamadıkları gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; bu taşınmazlara komşu olan tüm taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş olanların kadastro tespiti sonucunda oluşmuş tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas ilam örnekleri getirtilerek dosya tamamlandıktan sonra üçer kişilik ziraatçı ve fen bilirkişisi kurulları, bir fotoğrafçı tüm tespit bilirkişileri, yerel bilirkişiler ve tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte öncelikle, çekişmeli taşınmazların kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, zilyetliğin kimden kime ve ne şekilde intikal ettiği, kesintiye uğrayıp uğramadığı, çekişmeli taşınmazlar üzerinde ne şekilde ve hangi ürünler ekilmek suretiyle tarım yapıldığı gibi hususlar tek tek ve olaylara dayalı olarak yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup saptanmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler yöntemince giderilmeli, tespit tutanağına aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalıdır. Keşfe katılacak ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli bu taşınmazların tarımsal niteliğini bildiren, çekişmeli taşınmazlar üzerinde ne kadar zamandan beri ve ne şekilde tarım yapıldığını açıklayan, çekişmeli taşınmazların toprak yapıları ve bitki desenleri ile komşu taşınmazların toprak yapıları ve bitki desenlerini karşılaştırmalı olarak açıklayan nitelikte dosyada mevcut eski raporlarda yer alan değerlendirmeleri de irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır. Keşfe katılacak fen bilirkişileri kurulundan keşif ve uygulamayı izleyip denetlemeye olanak veren, bölgeye ait sit haritası ile kadastro paftasının çakıştırmalı olarak gösteren ayrıntılı rapor alınmalıdır. Ayrıca, değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları üzerinde, çekişmeli taşınmazların kadastral sınırları fen bilirkişileri kurulunca işaretlenmeli, yine çekişmeli bu taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüş süresi yönünden, gerekli görülmesi halinde, bölgeye ilişkin eski tarihli hava fotoğrafları ile memleket haritasındaki durumlarından yararlanılmalı ve bu hususlarda da uzman fen bilirkişileri kurulundan rapor alınmalıdır

. Ayrıca, değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları üzerinde, çekişmeli taşınmazların kadastral sınırları fen bilirkişileri kurulunca işaretlenmeli, yine çekişmeli bu taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüş süresi yönünden, gerekli görülmesi halinde, bölgeye ilişkin eski tarihli hava fotoğrafları ile memleket haritasındaki durumlarından yararlanılmalı ve bu hususlarda da uzman fen bilirkişileri kurulundan rapor alınmalıdır. Bu şekilde yapılacak araştırma, inceleme ve uygulama sonucunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek; özellikle komşu parseller yönünden görülen davalar sonucunda ulaşılan sonuçlar ve Yargıtay denetiminden geçen dosyalardaki kesinleşen hukuki durumlar ile, taşınmazların yalnızca zirai faaliyete uygun eğim ve toprak yapısının olmasının yeterli olmadığı, aynı zamanda fiili zilyetliğin şekli ve süresinin de edinmeye elverişli olması bir başka deyişle zilyetliğin en az 20 yıl süre ile malik sıfatı ile ve ekonomik amaca uygun kullanım şeklinde sürdürülmesi gerektiği de gözetilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Tarafların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1897, Karar No: 2015/6768, Tarih: 02.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1897 E.  ,  2015/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 28.11.2014 tarihli Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık müdafiine 21.10.2014 tarihinde tefhim edilen hükmün sanık müdafiince 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra 29.12.2014 e-imza ve 30.12.2014 havale tarihli dilekçeyle temyiz edilmesi nedeniyle vâki temyiz isteminin reddine dair ek karar verildiği dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Ek kararın ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/880, Karar No: 2023/3703, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/880 E.  ,  2023/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1901 E., 2022/1806 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/256 E., 2022/515 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı erkeğin Mahkeme kararından sonra öldüğü, evlilik birliğinin ölümle sona erdiği, davacı erkeğin mirasçılarının kusur tespiti yönünden davayı takip etme haklarının bulunduğu gerekçesi ile başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğin 22.01.2022 tarihinde vefat etmesi nedeniyle evlilik birliği ölüm nedeniyle sona erdiğinden boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının kusurunun olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek mirasçısı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek mirasçısı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek anlaşmalı boşanma davası açmış, davalı kadının kabul etmemesi üzerine sunduğu çekişmeli dava dilekçesinde; eşi ile bir yıldır evli olduklarını, ancak eşinin yanında kalmadığını ve sadece sigortasından faydalanmak için kendisi ile evlendiğini düşündüğünü, anlaşamadıklarını, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde; davacı ile gönül rızası ile evlendiklerini, yaklaşık beş yıldır evli olduklarını, iyi bir aile hayatı için elinden geleni yaptığını, eşinin sigortasından yararlanmak için evlendiği iddiasının doğru olmadığını, eşinin, birlikte yaşamaları yönündeki tüm ısrarlarına rağmen oğlunun evinde kaldığını, eşinden ayrılmak istemediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2020 tarih ve 2018/440 Esas, 2020/676 Karar sayılı kararı ile:davada davalı kadının kusurlu olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine, davalı kadın için takdir edilen aylık 150,00 TL tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesine kadar devamına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2020 tarih ve 2018/440 Esas, 2020/676 Karar sayılı kararı ile:davada davalı kadının kusurlu olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine, davalı kadın için takdir edilen aylık 150,00 TL tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesine kadar devamına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek, evlilik birliğinin fiilen gerçekleşmediğini, birlikte yaşamadıklarını, bu hususun dikkate alınmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; davanın reddi ve kusur belirlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2022 tarih ve 2021/372 Esas, 2022/494 Karar sayılı kararı ile; davacı erkeğin Mahkeme kararından sonra öldüğü, evlilik birliğinin ölümle sona erdiği, davacı erkeğin mirasçılarının kusur tespiti yönünden davayı takip etme haklarının bulunduğu, davaya kusur tespiti yönünden devam etmeleri halinde buna göre karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, doyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkeğin 22.01.2022 tarihinde vefat etmesi nedeniyle evlilik birliği ölüm nedeniyle sona erdiğinden boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının kusurunun olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçısı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek mirasçısı vekili, mütevaffa davacının duruşmada tanığının dinlenmesinden vazgeçmesinin mahkemenin telkini ve yönlendirmesi ile yapıldığını, özgür iradesi ile vazgeçilmediğini, hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, mahkemece delil sunma taleplerinin kabul edilmediğini, sosyal ve ekonomik durum araştırmasının yapılmadığını, dinlenen tanıklarının davalı kadının, mütevaffa davacıya bakmadığı, aynı konutta kalmadığını beyan ettiğini, mütevaffa davacının, davalı kadının oğlunun evinde kalmadığını, kendi evinde kaldığını, daha sonra davalı kadının ve oğlunun mütevaffa davacının ihtiyaçlarını temin etmek için yanına yerleştiklerini, davalı kadın tanık beyanlarının yanlı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur tespiti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkeğin 22.01.2022 tarihinde öldüğü, açılan boşanma davasının konusuz kaldığı, erkeğin mirasçısı tarafından kusur tespiti yönünden davanın takip edildiği, dosya kapsamındaki delillere göre, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede geçimsizlikte kusurlu olduğunun ispatlanamadığı, mirasçı tarafından davacı asilin öldüğü tarihteki yargılamanın bulunduğu aşama itibariyle davayı takip edebileceği, dilekçeler ve delil bildirme aşamasının davacı asil ölmeden önce tamamlanmış olduğu, bu sebeple davacı mirasçının yeni vakıa ve delil bildirme hakkı bulunmadığı dikkate alındığında, Mahkemece, sağ kalan eşin boşanmada kusurlu olmadığının tespitine karar verilmesinde usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile, davacı erkek mirasçısı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek mirasçısı vekili, mütevaffa davacının duruşmada tanığının dinlenmesinden vazgeçmesinin mahkemenin telkini ve yönlendirmesi ile yapıldığını, özgür iradesi ile vazgeçilmediğini, hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, mahkemece delil sunma taleplerinin kabul edilmediğini, sosyal ve ekonomik durum araştırmasının yapılmadığını, dinlenen tanıklarının davalı kadının, mütevaffa davacıya bakmadığı, aynı konutta kalmadığını beyan ettiğini, mütevaffa davacının, davalı kadının oğlunun evinde kalmadığını, kendi evinde kaldığını, daha sonra davalı kadının ve oğlunun mütevaffa davacının ihtiyaçlarını temin etmek için yanına yerleştiklerini, davalı kadın tanık beyanlarının yanlı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, res'en araştırma yapılmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur tespiti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı açılan boşanma davasında davacı erkeğin ölümü nedeniyle evlilik birliğinin sona ermesi üzerine, davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurlu olup olmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup mirasçı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25178, Karar No: 2013/18847, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25178 E.  ,  2013/18847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.