muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3911, Karar No: 2019/1106, Tarih: 13.02.2019

Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ... İli kahvesi ile ünlü bir kent olduğu, başvuru konusu işaretin kapsamındaki "kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler ürünleri" ile "yiyecek ve içecek sağlanması" hizmetleri bakımından anılan işaretin vasıf bildirici olduğu, çünkü ... kahvesinin ve türünün bilinen ve meşhur bir ürün türü olduğu, işaretin de anılan ürünleri ve anılan ürün ve hizmetlerin sunulduğu yeri tanımladığı, ortalama alıcı ve yararlanıcıların tamamının işareti gördüklerinde anılan mal ve hizmetler bakımından bu şekilde algılayacakları, davacının başvurunun reddi üzerine gerçekleştirdiği itiraz aşamasında kullanımla ayırt edicilik vakıasına dayanmadığı, bu sebeple anılan iddianın yargılama aşamasında ileri sürülmesi ve tahkikinin mümkün bulunmadığı, kaldı ki bu yönde zaten kanıt bulunmadığı, buna karşın başvuru kapsamında olup da reddedilen diğer mal ve hizmetler yönünden işaretin tanımlayıcı olmadığı gerekçesi ile davacı vekili ve davalı ... ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, ... kararının iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, “... Kahvesi” ibaresinin "kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler ürünleri" ürünleri ve "yiyecek ve içecek sağlanması" hizmeti bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca tanımlayıcı ve vasıf bildirici nitelikte olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca "Ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği hizmetlerin yapıldığı zamanı gösteren veya malların veya hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar" mutlak tescil engeline tabidir. Bu anlamda, belirli ürünler yönünden maruf ve meshur yer isimlerinin, o ürünler yönünden marka olarak kullanılması hakkı hiç kimsenin tekeline verilemez. Bununla birlikte somut olayda olduğu mahkemece, ".... Kahvesi" ibaresinin dava konusu mallar yönünden tanımlayıcı olduğu kabul edilmiş ise de ancak, fiili hizmet sınıfından bir uzmanın yer almadığı bilirkişi heyetinden alınan rapor uyarınca karar verilmesi doğru olmayıp, aralarında fiili hizmet sınıfında bir uzmanın da bulunduğu bir heyetten denetime elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı TPMK'ya iadesine13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3609, Karar No: 2020/1344, Tarih: 26.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3609 E.  ,  2020/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.07.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı ... ve vekili Avukat ... Karamustafa ve davalı ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davalılar ... vd. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanları ...’in 187 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını farklı tarihlerde davalılar oğlulları ve torunlarına satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu, davacının kötü niyetle eldeki davayı açtığını belirterek davanın reddini savunmuşlar, davalılardan ..., 24.04.2014 tarihli celsede davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in 16.02.2010 tarihinde öldüğü ve geride davacı oğlu ..., davalı oğulları ... ve ... ile dava dışı çocuklar...,...,..,...,ve ...’ın mirasçı olarak kaldıkları, diğer davalılar ...ile ...’in mirasbırakanın torunu oldukları, mirasbırakanın 187 ada 8 parsel sayılı taşınmazındaki 3/6 payını ipka ederek 2/6 payını davalı oğlu ...’e 1/6 payını ise dava dışı oğlu ....’e 31.12.1992 tarihinde, kalan 3/6 payını ise 27.09.1994 tarihinde davalı oğlu ... ile dava dışı oğulları ... ve Salih’e satış yoluyla devrettiği, bilahare dava dışı Salih’in payını oğlu davalılardan ...’ye 21.07.2010 tarihinde, dava dışı ...’ın da payını oğlu davalılardan ...’e 30.07.2010 tarihinde satış suretiyle devrettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Somut olayda, yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle hükme yeterli bir soruşturma yapılması, mirasbırakan adına kayıtlı başkaca aktif-pasif tapu kaydı bulunup bulunmadığının taraflardan da sorulmak suretiyle ilgili tapu müdürlüğünden araştırılması, varsa tapu kayıtlarının istenilmesi ve bu taşınmazların da gerçek bedellerinin belirlenmesi, davalıların taşınmazın alımı için belediyeye yatırılan ihale bedelinin ödenmesinde katkıda bulunup bulunmadıklarının araştırılması, satışa ilişkin semenin ne şekilde ödendiğinin tespit edilmesi, davalılardan ...’in 24.04.2014 tarihli celsedeki beyanlarının üzerinde durulması, çekişme konusu taşınmazın kadastro tutanağında yer alan “şerh:31-12-1992 tarihinde tapunun 34 sırasında 6 hisse itibariyle Şevket oğulları ... 2/6 hissesi ve Salih Dinç’in 1/6 hissesi ve ... oğlu Şevket Dinç’in 3/6 hissesini Aybastı Belediyesinden tapu ile almışlar” ifadesini içerir şerhin de tüm deliller birlikte değerlendirilerek, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçılardan mal kaçırma amacı taşıyıp taşımadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmesi ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar gözardı edilerek, noksan soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden davalılardan gelen ... vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davacıdan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11054, Karar No: 2011/12962, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11054 E.  ,  2011/12962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan arpa, fiğ ürünlerinin 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin il tarım müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11105, Karar No: 2021/1580, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11105 E.  ,  2021/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 21/07/2020

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/07/2020 tarihli ve 2020/64403 soruşturma, 2020/25681 esas, 2020/19877 sayılı iddianamenin iadesine dair İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2020/506 sayılı iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2020 tarihli ve 2020/855 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/2. maddesindeki "Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.”, aynı Kanun’un 250/3. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi hâlinde bu usul uygulanır.” Ve anılan Kanunun 250/10. maddesindeki “Seri muhakeme usulünün herhangi bir sebeple tamamlanamaması veya soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla Cumhuriyet başsavcılığına gönderilmesi hâllerinde, şüphelinin seri muhakeme usulünü kabul ettiğine ilişkin beyanları ile bu usulün uygulanmasına dair diğer belgeler, takip eden soruşturma ve kovuşturma işlemlerinde delil olarak kullanılamaz.” şeklindeki, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği'nin 5/3, 10/1-c, 10/1-d, 10/3 ve 11. maddelerinde yer alan, "(5/3) Seri muhakeme usulü, şüphelinin müdafi huzurunda özgür iradesi ile bu usulün uygulanmasını kabul etmesi hâlinde gerçekleştirilir.", "(10/1) Cumhuriyet savcısı seri muhakeme usulünün uygulanmasını teklif etmeden önce şüpheliyi bu usul hakkında bilgilendirir. Bilgilendirme; (c) Özgür iradesiyle ve müdafii huzurunda kabul ettiği takdirde bu usulün uygulanacağı ve belirlenecek temel cezanın yarı oranında indirileceği, (d) Teklifin kabulünün ancak müdafii huzurunda gerçekleştirilebileceği, seçtiği bir müdafi yoksa istemi aranmaksızın kendisine bir müdafii görevlendirileceği,", "(11) (1) Seri muhakeme usulünün uygulanmasına ilişkin teklifin kabulü esnasında şüphelinin müdafii de hazır bulunur. (2) Şüpheliden kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Müdafii bulunmayan şüpheli için istemi aranmaksızın müdafii görevlendirilir. (3) Seri muhakeme usulünün uygulanmasına ilişkin teklifin SEGBİS veya istinabe yoluyla yapıldığı hâllerde, şüphelinin seçtiği bir müdafii yoksa teklifin kabulünde hazır bulunması için müdafii görevlendirilmesi, istinabe evrakı gönderilen ya da SEGBİS ile dinleme talep edilen yer Cumhuriyet başsavcılığı tarafından yapılır. Bu durumda soruşturmayı yürüten Cumhuriyet başsavcılığı tarafından ayrıca bir müdafii görevlendirmesi yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında, her ne kadar İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2020/506 sayılı iddianame değerlendirme sayılı kararı ile “…24/10/2019 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı yasanın 250. maddesinde TCK'nın 179/2-3

. Bu durumda soruşturmayı yürüten Cumhuriyet başsavcılığı tarafından ayrıca bir müdafii görevlendirmesi yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında, her ne kadar İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2020/506 sayılı iddianame değerlendirme sayılı kararı ile “…24/10/2019 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı yasanın 250. maddesinde TCK'nın 179/2-3. maddeleri kapsamındaki suçun seri muhakeme usulüne tabi olduğu bu HSK'nın 02/01/2020 tarihli seri muhakeme usulü ihtisas kararına göre seri muhakeme usulü kapsamında kalan işlere" e) Elli veya daha fazla Asliye Ceza Mahkemesi bulunan yerlerde 4, 5 ve 6 numaralı Asliye Ceza Mahkemelerince bakılmasına "karar verildiğinden CMK'nın 170/3 maddesine aykırı düzenlenen iddianamenin CMK'nın 174/1-a maddesi uyarınca…” gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de; somut olayda, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 02/07/2020 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda reddedildiği, anılan Kanun ve Yönetmelik kapsamında seri muhakame usulünün uygulandığı ancak teklifin kabul edilmediği anlaşılmakla, anılan Kanunun 250/10. maddesi kapsamında teklifin kabul edilmemesi nedeniyle genel hükümlere göre Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmanın tamamlanıp iddianame düzenlendiği gözetilmeden, bu yönden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2020 tarihli ve 2020/855 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/10/2020 gün ve 94660652-105-34-14817-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250. maddesinin 2. fıkrasında "Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.", 3. fıkrasında "Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi hâlinde bu usul uygulanır.", 10.fıkrasında ise "Seri muhakeme usulünün herhangi bir sebeple tamamlanamaması veya soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla Cumhuriyet başsavcılığına gönderilmesi hâllerinde, şüphelinin seri muhakeme usulünü kabul ettiğine ilişkin beyanları ile bu usulün uygulanmasına dair diğer belgeler, takip eden soruşturma ve kovuşturma işlemlerinde delil olarak kullanılamaz." hükmü yer almaktadır,

İncelenen dosyada, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından CMK'nın 250. maddesi uyarınca şüpheliye seri muhakeme usulüne ilişkin gerekli bilgilendirme ve teklifin yapıldığı, şüphelinin teklifi müdafii huzurunda reddetmesi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca genel hükümlere göre soruşturma tamamlanarak düzenlenen 02/07/2020 tarih ve 2020/64403 soruşturma, 2020/25681 esas, 2020/19877 sayılı iddianamenin, İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarih ve 2020/506 sayılı iddianame değerlendirme sayılı kararı ile "....suçun seri muhakeme usulüne tabi olduğu, HSK'nın 02/01/2020 tarihli seri muhakeme usulü ihtisas kararına göre seri muhakeme usulü kapsamında kalan işlere e)Elli veya daha fazla Asliye Ceza Mahkemesi bulunan yerlerde 4,5 ve 6 numaralı Asliye Ceza Mahkemelerince bakılmasına karar verildiği" gerekçesiyle iade edildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca karara yapılan itirazın İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2020 tarih ve 2020/855 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, iddianamenin iadesi kararında bahsi geçen CMK'nın 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulü açısından ihtisas mahkemeleri belirlenmesine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin 02/01/2020 tarihli kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinin birinci fıkrasına göre seri muhakeme usulü kapsamında kalan işlere; ... Elli veya daha fazla asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde 4, 5 ve 6 numaralı asliye ceza mahkemelerinin bakmasına" şeklindeki 1/e nolu bendi ile "Ondan fazla asliye ceza mahkemesinin faaliyette bulunduğu yerlerde, 5271 sayılı Kanunun 250. maddesinin birinci fıkrasına göre seri muhakeme usulü kapsamında kalan işlere bakmak üzere ihtisas mahkemesi olarak belirlenen asliye ceza mahkemelerinin, bu işler dışında (arşiv, kanun yolu incelemesi gibi nedenlerle gelecek işler hariç olmak üzere) tevziye kapatılmalarına, bu çerçevede bu mahkemelere belirtilen işler dışında herhangi bir esas, değişik iş veya talimat evrakının tevzi edilmemesine" şeklindeki kararın 4 nolu bendi dikkate alındığında, şüphelinin seri muhakeme usulüne ilişkin teklifi kabul etmemesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca genel hükümlere göre iddianame düzenlendiği, bu itibarla Hakimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin 02/01/2020 tarihli kararının bu halde uygulanma yeri bulunmadığı gözetilmeden, bu yönden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2020 tarihli ve 2020/855 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/6. maddesi gereğince bir karar verilmek üzere müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/818, Karar No: 2017/7848, Tarih: 21.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/818 E.  ,  2017/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisini Çankaya Belediye Başkanının makam şoförü olarak tanıtıp iki tane bayanın belediyede işe alınacağını söyleyerek şikayetçi ...'dan masraf olarak 170 TL para alıp kayıplara karıştığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.