muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1891, Karar No: 2017/9480, Tarih: 28.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1891 E.  ,  2017/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporu ile mütalaaya uygun olarak "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın savunmasında şirket müdürü olarak ...'ı atayarak bu konuda ona vekalet verdiğini, düzenlenen faturalarla bir ilgisinin olmadığını belirtmesi sanık müdafiinin 10.03.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde sanığın ...'a verdiği vekaletnamenin fotokopisini ibraz etmesi karşısında Ankara 15. Noterliğinden söz konusu vekaletnamenin onaylı suretinin istenerek dosya arasına konulması, suça konu faturaları kullandığı tespit edilenlere sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak duruşmaya çağrılıp dinlenilmesi, gerekirse faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve ...'a ait olup olmadığına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorulmadan, bulunması halinde zararın giderilip giderilmediği araştırılmadan, herhangi bir adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında "kurum zararı karşılanmamış kabul edildiğinden" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35767, Karar No: 2018/5641, Tarih: 28.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35767 E.  ,  2018/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;Dava konusu ...İlçesi ... Köyü 326 ada 8 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arasalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelini değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazın ... inşaat Enerji Elektrik Üretim Ltd. Şti.'ne şatışı değerlendirmede esas alındığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12492, Karar No: 2014/17697, Tarih: 16.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12492 E.  ,  2014/17697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kayseri 1. İş Mahkemesi

Tarihi :06.05.2014

No :2013/141-2014/478

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 15.09.2003 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadıklarının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca kesildiği ve 01.11.2008-29.09.2012 dönemi bakımından yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar için borç tahakkuk ettirilerek tahsili için iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 E.- 2011/70 K. sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı,Karar No: 2014/17697 davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki somut olayda; Kurum işleminin dayanağı olan rapor içeriğindeki muhtar ve mahalle sakini beyanları, emniyet araştırması sonuçları ve seçmen bilgi ve nüfus müdürlüğünden gelen kayıtlardaki adreslerin aynı olduğu ve denetim tarihinden sonra yine adres aynı olmakla birlikte boşanılan eşin sadece daire numarasının değiştiği hususları gözetilmeli, davalı adına telefon kaydının bulunduğu adres ile boşanılan eş adresinin 13.06.2012 tarihine kadar aynı olduğu dikkate alınmalı, davaya konu döneme ilişkin boşanan eşlere ait GSM ve medula sisteminde yer alan adres bilgileri getirtilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16418, Karar No: 2017/6457, Tarih: 09.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16418 E.  ,  2017/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalının 08.05.2007 - 29.07.2011 tarihleri arasında çalıştığı işyerinin sevkiyat bölümünde yük kaldırma, yük indirme ve motorsuz tekerlekli arabayla itmek suretiyle yük nakli işinde çalışması nedeniyle geçici iş göremez hale geldiği ve 31.07.2007-01.08.2011 tarihleri arasında çeşitli zamanlarda Kurum hastanelerinde tedavi olduğı ve aynı dönemlerde geçici iş göremezlik ödeneği verildiği belirtilerek Kurum ödeme ve giderlerinin tahsili amacıyla açılan dava neticesinde Kurum sigortalısına yapılan ödemelerin 5510 sayılı Yasanın 15/1. maddesi kapsamında hastalık hali olduğu, meslek hastalığı olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de;

Dosya kapsamından, sigortalı tarafından davalı Emirnur İnş. Müh. Mim. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı ... Entegre Ağaç San. ve Tic. A.Ş. aleyhine işe iade talebiyle ... 5. İş Mahkemesinde açılan dava neticesinde verilen ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin onama kararıyla kesinleştiği anlaşılan 08.02.2012 tarih ve 2011/159 E. - 2012/21 K. sayılı kararda, sigortalının 08.05.2007 - 29.07.2011 tarihleri arasında gerçek işvereninin ... Entegre Ağaç San. ve Tic. A.Ş. olduğu, Emirnur İnş. Müh. Mim. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin ise işveren sıfatı bulunmadığının tespit edildiği, bu durumda dava dışı ... Entegre Ağaç San. ve Tic. A.Ş.’ye husumetin yöneltilmesi için davacıya süre verilmeli ve HMK’nın 124. maddesi gereğince davaya dahil edilerek, göstereceği deliller de toplanmak suretiyle, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13779, Karar No: 2010/7006, Tarih: 25.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/13779 E.  ,  2010/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 25/05/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8541, Karar No: 2010/12941, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8541 E.  ,  2010/12941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16108, Karar No: 2017/7978, Tarih: 19.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16108 E.  ,  2017/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 18.01.1977 – 04.04.2002 tarihleri arasında bağkurlu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, diş hekimi olarak çalışan ve prim ödemesi yapan davacının geriye dönük Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 12/10/1976-31/12/1991 tarihleri arasında 4/1(b) sigorta kapsamında Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 12/10/1976-31/12/1991 ve 01/01/2004-26/07/2006 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 30/03/1976-15/05/1985 tarihleri arasında ... Tabip Odasında kayıtlı olduğu, 09/01/1986-08/01/2003 tarihleri arasında ... Dişhekimleri Odasında kayıtlı olduğu, davacının Bağ-Kur sigortalılık tescilinin bulunmadığı ancak 0177866836 sicil numarası ile 1977-2002 yılları arasında prim ödemesi yaptığı, 20/06/1992-05/12/1992 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Somut olayda, davacının Bağ-Kur sigortalılık tescili bulunmasa da 1977-2002 yılları arasında 0177866836 sicil numarası ile yaptığı prim ödemelerine göre vergi mükellefiyetinin ve oda kaydının bulunduğu tarihler dikkate alınarak sigortalılığının kabul edilmesi gerekirken sadece vergi mükellefiyeti bulunan 12/10/1976-31/12/1991 tarihler arasındaki dönem yönünden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, davacının Bağ-Kur sigortalılık tescili bulunmasa da 1977-2002 yılları arasında 0177866836 sicil numarası ile yaptığı prim ödemelerine göre vergi mükellefiyetinin ve oda kaydının bulunduğu tarihler dikkate alınarak sigortalılığının kabul edilmesi gerekirken sadece vergi mükellefiyeti bulunan 12/10/1976-31/12/1991 tarihler arasındaki dönem yönünden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi tamamen silinerek yerine “1- Davanın kabulü ile, davacının 30/03/1976-19/06/1992, 06/12/1992-08/01/2003 ve 01/01/2004-26/07/2006 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/258, Karar No: 2016/1458, Tarih: 23.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/258 E.  ,  2016/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek, kasten yaralama ve bu suça teşebbüs, tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; TCK.nun (37, 81, 62, 53), (86/2-3e, 62, 53), (86/1-3-e, 62, 53), (6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 53), 54, 63 maddeleri uyarınca; (25 yıl hapis cezası), (10 ay hapis cezası), (2 yıl 6 ay hapis cezası), (7 ay 15 gün hapis ve 820.00 TL Adli para cezası).

2) Sanık ... için; TCK.nun (37, 81, 62, 53), (86/2-3-e, 62, 53), (86/1-3-e, 62, 53), 63 maddeleri uyarınca; (25 yıl hapis cezası), (10 ay hapis cezası), (2 yıl 6 ay hapis cezası)

3) Sanık ... ... için; TCK.nun (37, 81, 62, 53), (86/2-3-e, 62, 53), (86/1-3-e, 62, 53), (6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 53), 63 maddeleri uyarınca; (25 yıl hapis cezası), (6 ay 20 gün hapis cezası), (1 yıl 8 ay hapis cezası), (1 yıl 8 ay hapis cezası ve 1000.00 TL Adli para cezası), (Beraat), (Beraat)

4) Sanık ... için; (TCK.nun 86/1-3-e, 29, 62, 53), 2 kez, (6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK 62, 53) maddeleri uyarınca; (10 ay hapis cezası), (10 ay hapis cezası), (1 yıl 8 ay hapis ve 1000.00 TL Adli para cezası), yaralamaya teşebbüs etme suçundan beraat.

5) Sanık ... için; TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 62, 53 maddeleri uyarınca; (5 yıl hapis cezası)

6) Sanık ... için; TCK.nun 86/1-3-e, 62, 53 maddeleri uyarınca; (2 yıl 6 ay hapis cezası)

7) Sanık ... için; TCK.nun (86/2-3-e, 29, 62, 53), (86/2-3-e, 21/2, 62, 53), maddeleri uyarınca; (5 ay hapis cezası), (3 ay 22 gün hapis cezası)

8) S.S. Çocuk ... için; Kasten öldürme, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından ayrı ayrı beraat.

1-A-) Sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükümleri ... ve ...'nın, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmü ise ... ve ...'in temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, anılanların vekillerinin katılan sıfatıyla bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin,

B-) Sanık ... ... müdafiinin, sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik hakaret ve tehdit suçlarından, sanık ... müdafiinin, sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik olmayan temyizlerinde hukuki yararı bulunmadığından bu hükümlere yönelik temyiz taleplerinin,

CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.