muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10199, Karar No: 2024/10886, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10199 E.  ,  2024/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1394 E., 2024/1484 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 26. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/331 E., 2024/154 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/2446 Esas, 2023/2797 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 29.12.2014 tarihinde sona eren davacı ıslah dilekçesi ile dava değerini 7.786,81 USD'ye yükseltmiş, kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama neticesinde alınan ek raporda davacının 10.800,00 USD alacağının bulunduğu tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 10.800,00 USD olup bu miktar (Merkez Bankası efektif satış kuruna göre TL'ye çevrilmesi ile hesaplanan 348.052,68 TL), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8507, Karar No: 2013/1672, Tarih: 11.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/8507 E.  ,  2013/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUĞLA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar yasal süre içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.3.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil M. C.Ş.vekili Avukat C. S. ile temyiz edilen davalılar Ö, Ş,vd. vekili Avukat S. A. geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen feri müdahil K. Yapı San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;tarafların ortak miras bırakanları olan M.Ş.'ın 20.11.1999 tarihinde, B. Ş.'ın ise 12.08.2008 tarihinde vefat ettiği,mirasçı olarak geride torunları olan davacı M. C. Ş. ile kızları olan davalılar Ö.F.K. ile Ö.'i bıraktıkları, murislerin kayden paylı mülkiyet üzere malik oldukları 164 ile 165 parsel sayılı taşınmazları 04.09.1997 tarihinde davalı Özden'e, 177 parsel sayılı taşınmazı ise davalı Ö.'a satış yolu ile devrettikleri, ayrıca murislerin yine paylı mülkiyet üzere malik oldukları 171 parsel sayılı taşınmazı 07.07.1992 tarihinde davalı Ö.'e satış yolu ile devrettikten sonra davalı tarafından aynı taşınmazın 04.09.1997 tarihinde diğer davalı F. K.'a satış yolu ile temlik edildiği, muris B. adına kayıtlı bulunan 1071 parsel sayılı taşınmazın ise 04.09.1997 tarihinde kızları olan davalılara eşit paylarla ölünceye kadar bakma akti ile devredildiği, temlik edilen taşınmazlardan ölünceye kadar bakma akti ile temlik edilen 1071 parsel sayılı taşınmaz haricindeki parsellerin imar uygulaması sonucunda pek çok parsele ifraz edildiği, keza murisler tarafından 332 ada, 9 parsel, 863 ada, 96 parsel ve 383 ada da muhtelif nitelikteki taşınmazların da davacıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere;Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda; miras bırakanların tüm mirasçılara muhtelif miktar ve nitelikte temlikler yapıldığı görülmekte ise de; miras bırakanların bu temlikler sırasında hak dengesini gözetip gözetmediklerinin yukarıda belirlenen ilkeler dikkate alınmak suretiyle değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Dosyanın kül halinde bilirkişiye tevdii edilerek, yukarıda sözü edilen husus bakımından görüş alınması, gerekirse bu konuda yerinde keşif yapılması, ondan sonra deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde noksan tahkikatla karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Hal böyle olunca; Dosyanın kül halinde bilirkişiye tevdii edilerek, yukarıda sözü edilen husus bakımından görüş alınması, gerekirse bu konuda yerinde keşif yapılması, ondan sonra deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde noksan tahkikatla karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9782, Karar No: 2012/16380, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9782 E.  ,  2012/16380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/03/2011 tarih ve 2008/477-2011/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından sigorta teminatı altına alınan işyerinin bulunduğu çarşıda 24.12.2003 tarihinde meydana gelen yangında sigortalıya ait işyerinin hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını, yangın nedeniyle davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 45.000 TL tazminatın (15.000 TL’lık kısmının 26.12.2003, 30.000 TL’lık kısmının ise 06.02.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Ankara Valiliği İl Özel İdaresi, ... ve Bedaş vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar Ankara Valiliği İl Özel İdaresi, ... ve Bedaş’ın sorumluluğu ile olayın oluş şekli itibari ile illiyet bağının bulunmadığı, yangının ve hasarın meydana gelmesinde davalılar Metin ve İbrahim’in sorumlu olduğu gerekçesiyle Ankara Valiliği İl Özel İdaresi, ... ve Bedaş hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulü ile 45.000 TL’nın davalılar ... ve ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davalı ... İl Özel İdaresine ait çarşıda meydana gelen yangın nedeniyle sigorta rücu istemine ilişkin olup, yangının çıktığı dükkan ile davacının sigortaladığı işyerinin dahil olduğu iş merkezinin mülkiyetinin davalı ... İl Özel İdaresi'ne ait olmasına, bu işyerindeki dükkanları kiraya vererek işlettiğinin, yönetiminin, temizlik ve güvenlik hizmetlerinin kendisi tarafından tayin edilen kişilerce yerine getirildiğinin sabit bulunmasına, davacının, aynı zamanda işletme kusuruna da dayanmış olmasına, yanıcı maddelerin de satıldığı dükkanların bulunduğu böylesine büyük bir iş merkezinin günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ile yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatını kurmayan davalı malikin meydana gelen zarardan ayrıca BK'nun 58. maddesi uyarınca sorumlu bulunmasına göre, tespit edilecek kusur durumuna göre davalı ... İl Özel İdaresi hakkında açılan davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeye göre davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6819, Karar No: 2019/1471, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6819 E.  ,  2019/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nun 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında denetim süresinin 1 yıl 1 ay 10 gün olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/930, Karar No: 2011/966, Tarih: 03.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/930 E.  ,  2011/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 25/05/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiştir.

Dava konusu edilen “Diren adına yasak var, Musab Usame’ye neden yok?” başlıklı köşe yazısı nedeniyle davalılar hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve bu karara karşı itiraz yolunun işletildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 03/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9405, Karar No: 2018/1350, Tarih: 13.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/9405 E.  ,  2018/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- İddianamede gösterilen, hüküm gerekçesine esas alınan 24/03/2011 tarihinde, .... plakalı araç içinde sanık ...'nin üst aramasında ele geçen daralı 22 gram esrarın; 27/09/2011 tarihinde, sanık ...'nin ikametinde yapılan aramada ele geçen toplam daralı 840 gram esrarın ve sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada ele geçen toplam daralı 1896 gram kubar esrarın analiz için incelemeye gönderildiğine ilişkin bir bilgi ve belge dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, varsa Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Polis Laboratuvarından alınmış ekspertiz raporlarının araştırılarak aslı veya onaylı suretleri temin edilerek dosyaya konulması, yoksa uzman kurum yada kuruluşlardan ekspertiz raporu alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması ,

2- Sanık ... hakkında CMK'nın 135. maddesi uyarınca alınan iletişimin tespiti kararlarına dayanılarak düzenleyicileri tarafından imzalanmış aslı veya onaylı iletişimin tespitine ilişkin tape dökümlerinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, denetime olanak verecek şekilde aslı veya onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması, sanıklara tape içerikleri okunup diyeceklerinin sorulması, kayıtlardaki konuşmaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde, ses örnekleri alınarak, konuşmaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi’ne veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması, ses kayıtlarının sanıklara ait olduğunun saptanması halinde, telefon konuşmalarının somut olayla ve gerçekleşen olgularla birlikte ayrı ayrı irdelenip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ... 'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4111, Karar No: 2013/5778, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4111 E.  ,  2013/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 110 ada 43 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 110 ada 43 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.02.2011 itibariyle ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.