muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11405, Karar No: 2013/4492, Tarih: 14.03.2013

Mahkemece; taraflar arasındaki sözleşmenin 6.maddesine göre ortak giderlerin de kira bedeline dahil olması nedeniyle, davalının kestiği faturalarda genel giderleri kira bedelinden ayrıymış gibi göstermesi nedeniyle sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 04.04.2001 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 6/a.maddesinde; "Ortak bölümlere ait bulunan giderler, yönetim giderleri (reklam ve tanıtma giderleri hariç), güvenlik, elektrik, bakım, temizlik, çöp toplama, su, klima (mağazalar ve ortak alan dahil ısıtma vs.) giderleri vs. nin” kira bedeline dahil olduğu kararlaştırılmıştır. Davalı tarafından düzenlenen faturalardan; genel giderlere katılım payı ve kira bedeli miktarı itibariyle ayrıca gösterilmiş ise de, fatura toplamı olarak görünen bedel, kira sözleşmesi hükmü gereği genel giderlerle birlikte kira bedeli içerisinde yer alacağından, sözleşme hükmüne uygun olarak düzenlenmiştir. Esasen fatura toplamının kira bedeline uygun olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Mahkemece, davalı tarafça düzenlenen faturaların, sözleşmeye uygun tanzim edildiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AÖ/MG/GBC
Yargıtay — Esas No: 2024/4134, Karar No: 2025/2448, Tarih: 15.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4134 E.  ,  2025/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/248 Esas, 2024/598 Karar

HÜKÜM :Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/122 E., 2020/216 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli "..." asıl unsurlu markaların bulunduğunu, davalı gerçek kişinin 2018/90142 sayılı "... ... ...+şekil" ibareli marka başvurusuna yapmış oldukları itirazın nihai olarak reddeedildiğini, oysa markaların benzer olduklarını, ilgili tüketici kitlesinin bu markaları karıştıracağını, dava konusu başvurunun müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, markalar arasında emtia benzerliğinin de bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, başvurunun tescili halinde bu tanınmışlıktan haksız yararlanılacağını, davalının kötüniyetli olarak marka başvurusu yaptığını belirterek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (''YİDK'') kararının iptali ile markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, taraf markalarının mal ve hizmet sınıflarının da farklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şahıs vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin "... ..." markasının ilk tescilinin 1988 yılında yapıldığını ve bugüne kadar kullanıldığını, müvekkiline ait başvuru ile davacı markaları arasında benzerliğin bulunmadığını, taraf markalarının kullanım alanlarının da farklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı şahıs vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin "... ..." markasının ilk tescilinin 1988 yılında yapıldığını ve bugüne kadar kullanıldığını, müvekkiline ait başvuru ile davacı markaları arasında benzerliğin bulunmadığını, taraf markalarının kullanım alanlarının da farklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf malların satışına özgü 35/5. sınıf mağazacılık hizmetleri ile davacı tarafın itirazına mesnet ..., ... ve 2017/... sayılı markaların kapsamlarındaki 30. sınıf mallar arasında benzerlik bulunduğu, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, markalarda "..." ibaresinin müşterek olarak bulunduğu anlaşılsa da, dava konusu markanın bir bütün olarak "... ..." kavramsal ibaresinden oluştuğu, bu ibarenin yanı sıra, arı peteği şeklindeki iki altıgen şekil ve bu şekillerin içerisinde bulunan "..." ibaresinin üzerinde kraliçe arı görseli ve yine bal peteği görseli içerisindeki "..." ibarelerinin özellikle görsel açıdan markaları birbirinden oldukça ayırdığı, bu ibarenin 30. sınıfta bulunan malları doğrudan tanımlamadığı, dolayısıyla soyut ve somut ayırt edici niteliğinin bulunduğunun söylenebileceği, ancak özellikle tatlı bir besin olan bal depo etmek için arılar tarafından yapılan bir nesne olması nedeniyle, tatlı özelliği haiz şeker emtiası bakımından bu ibarenin ayırt ediciliğinin güçlü olduğunun söylenemeyeceği, zira "..." ibaresinin bal emtiasını ve bal emtiasının karakteristik özelliği olan tatlı besinleri ortalama tüketici nezdinde çağrıştıracağı, bu nedenle telmih yolu ile "..." ibaresinin tatlı ve şekerli ürünleri akla getireceği, dolayısıyla bu ibarenin özellikle 30.sınıfta bulunan ve içerisinde şeker barındıran mallar bakımından ayırt ediciliğinin güçlü olduğundan söz edilemeyeceği, bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1. hükmü koşullarının somut olayda gerçekleşmeyeceği, davacı tarafından dava dosyasına, davaya gerekçe markaların tanınmış olduğu yönünde reklam, yazılı ve görsel basın haberleri, anket çalışmaları, promosyon çalışmaları, yıllık ajans raporları ve faturalar gibi davacı markalarının toplumdaki tanınmışlık düzeyini belgeleyici nitelikteki bilgi ve belgeler sunulmadığı, davalı şahsın kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu da ileri sürülmediğinden kötüniyet iddiasına dayalı istemlerin de yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine

karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru kapsamında 35. sınıf hizmetlerin yer aldığı, davaya dayanak davacının 2017/..., ... ve ... sayılı markalarının ise 30. sınıf malları içerdiği, ticari bir malı üretenin bu malı satışa sunması ticari hayatın gereği olduğundan, davacı markalarının kapsamında bulunan 30. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez" malları ile bu malların satışına özgü 35. sınıftaki perakendecilik hizmetleri arasında benzerliğin mevcut olduğu, bunun dışında kalan başvuru kapsamında kalan hizmetlerle, davaya dayanak davacı markalarının kapsamlarındaki 30. sınıf mallar arasında, SMK'nın 6/1 hükmü anlamında bir benzerlik bulunmadığı, işaretler karşılaştırıldığında, davacı tarafın markalarının "... ...", "... Küp Şeker" ve "... Toz Şeker" ibarelerinden oluştuğu, söz konusu markalarda yer alan "..., Küp Şeker, Toz Şeker" ibarelerinin anlamları itibariyle tanımlayıcı nitelikte olduklarından, başvurunun asli unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğu, dava konusu davalı markasının ise "... ... ...+şekil" ibareli olup, tertip tarzı itibariyle öne çıkan "... ..." ibaresinin markanın asli unsuru konumunda olduğu, her ne kadar dava konusu başvuruda şekil unsur ile "..." ibarelerine yer verilmiş ise de şekil unsurunun iki ayrı ... şeklinden oluşması, "..." ibaresinin ise diğer kelimelere göre küçük olarak yazılması hususları dikkate alındığında, bu unsurların tali konumda olduğu, taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresi, 30. sınıf mallar yönünden doğrudan doğruya tanımlayıcı ya da tasviri bir işaret olmadığından, ayırt edici niteliği haiz olup, bu ibarenin, davalı markasında da aynen asli unsur olarak kullanılmasının markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerliğe yol açtığı, her ne kadar davalı markasında "..." ibaresi de asli unsur olarak kullanılmış ise de bu ibarenin, "..." ibaresine vurgu yapması, dolayısıyla vurgunun "..

..." ibaresi, 30. sınıf mallar yönünden doğrudan doğruya tanımlayıcı ya da tasviri bir işaret olmadığından, ayırt edici niteliği haiz olup, bu ibarenin, davalı markasında da aynen asli unsur olarak kullanılmasının markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerliğe yol açtığı, her ne kadar davalı markasında "..." ibaresi de asli unsur olarak kullanılmış ise de bu ibarenin, "..." ibaresine vurgu yapması, dolayısıyla vurgunun "..." ibaresi üzerinde toplanması nedeniyle dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, sonuç olarak taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, her ne kadar davacı tarafça, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına da dayanılmış ise de her iki iddianın da dosya kapsamındaki delillerle ispat edilemediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulü ile YİDK'in 01.08.2019 tarih, 2019-M-5776 sayılı kararının, 35. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin iptal talebinin reddine, dava konusu marka tescilli olmadığından, hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin

Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, 15.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7038, Karar No: 2013/7714, Tarih: 11.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/7038 E.  ,  2013/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna katılma mümkün olmadığından, katılan ... vekilinin bu suça yönelen temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi,

b-Sanık müdafiinin süresinden sonra yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi,

Uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanık ...'ın mağdur ... ile mağdurlar ... ve ... yönelik eylemleri ile mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin tahrik nedeniyle azami indirim uygulanması gerektiğine, cezada teşdit uygulanamayacağına, TCK.nun 25, 27 ve 36. maddeleri ile CMK.nun 231.maddelerinin uygulanması zorunluluğuna ilişen, katılan ... vekilinin eksik incelemeye, vasfa, cezanın yetersiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Sanık ...'ın mağdurlar ..., ... ve ... kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Mağdurlarla sanık arasında çıkan tartışmada, mağdur ...'in sanığa kafa attığı, sanığın da yakında bulunan evine giderek ruhsatsız tabancası ile gelip önce mağdur ...'e, sonrada mağdur ...'e ateş ederek yaraladığı, mağdurlar ... ile ... tabanca ile kovalayarak bu kişilerin yakındaki fırına girmeleri üzerine arkalarından fırına girerek yere doğru ateş ettiği olayda;

aa-Sanığın mağdur ...'i, sağ arka toraks orta zondan giriş, toraks önden çıkış deliği oluşacak şekilde tabanca ile yaraladığı, sağda hemopnomotoraksa neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının kasten öldürme suçuna teşebbüs olduğu anlaşılmakla, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

bb-Sanığın mağdurlar ... ve ... arkasından fırına girdikten sonra yere

doğru atış yapıp olay yerinden uzaklaşmasının zincirleme silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, CMUK.nun 326/son. maddesi gözetilmek kaydıyla sanık ...'ın mağdurlar ..., ... ve ... kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 11/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4684, Karar No: 2014/8835, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4684 E.  ,  2014/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan mandalin ve portakalın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ..., ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13506, Karar No: 2021/5572, Tarih: 28.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/13506 E.  ,  2021/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’ın 13/09/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1528, Karar No: 2024/6651, Tarih: 29.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1528 E.  ,  2024/6651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/822 Esas, 2023/1172 Karar

DAVA TARİHİ: 22.08.2020

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Erciş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/78 Esas, 2021/211 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı yönünden esastan reddine, davalı ... yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maliki olduğu ...köyü 105 ada 49 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığını, bu durumun mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkilinin uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maliki olduğu ...köyü 105 ada 49 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığını, bu durumun mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkilinin uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacılar tarafından açılan davanın süresinde açılmadığını, bu nedenle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı tarafından istenilen miktarın çok yüksek olduğunu, davacıların dava konusu taşınmazda mülkiyet sahibi olup olmadıklarına ilişkin mahkemece güncel tapu kaydının tapu müdürlüğünden istenilmesini talep ettiklerini, davacılar mülkiyet sahibi değilse davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, kamulaştırmasız el atma davası açılabilmesi için el atıldığı iddia edilen taşınmazın tapu malikinin davacı olması veya mülkiyetinin davacıya ait olduğuna ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararı bulunması gerektiğini, tapu maliki olmayan kişi 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca da tazminat davası açamayacağını, davayla ilgili husumet itirazında bulunduklarını, davacı tarafından Hazine ve Maliye Bakanlığı'na karşı dava açılamayacağını, bu nedenle bu bakanlık yönünden husumet itirazında bulunduklarını, kıyı kenar çizgileri ile ilgili dosyalarda tarafın Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı olduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un 15 inci maddesi ile 6754 sayılı Bilirkişilik Kanun'un 11 inci maddesine uygun olarak oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla taşınmazın tarla ya da meyve bahçesi olup olmadığı yönünde keşif zaptına geçirilecek gözlemler doğrultusunda net gelir yöntemine göre ve eğer tapu iptaline ilişkin mahkeme kararı var ise kararın kesinleştiği tarihi itibarıyla taşınmazın değerinin tespit ettirilmesi gerektiğini, eğer mahkeme kararı var ise değerlendirme tarihi olan tapu iptal kararının kesinleştiği yıla ait ürün maliyet ve verim cetvelleri de İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilerek raporu denetleme imkanı sağlanması gerektiğini, davacı tarafın taşınmazla ilgili değerlendirme tarihinin dava tarihi olduğunu belirttiğini, kendilerinin bunu kabul etmediklerini, değerlendirme tarihinin dava tarihi olamayacağını, dosyada kesinleşen tapu iptal tescile ilişkin mahkeme kararı olmadığından değerlendirme tarihinin mahkemece tespitinin gerektiğini, açıklanan nedenlerle davanın reddine, davacıların faiz talebine ve faiz tarihine itiraz ettiklerini, mahkeme masrafları ile yasal vekâlet ücretinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 377.224,80 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davaya konu taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar