muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7740, Karar No: 2023/8341, Tarih: 19.09.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sigorta şirketinin sigorta poliçesindeki hangi teminat kalemi için kime ne miktarda ödeme yaptığının, yine faiz ödemesi ve vekalet ücreti ödemesi var ise bunlarında da ayrıca ve açıkça belirtilerek, davalı ... şirketinin poliçe dahilinde kalan sorumlu olduğu miktarın hiçbir tereddüte mahal bırakmadan tespit edilmesi gerektiğinden, eksik inceleme nedeniyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21/4 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı SGK vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9552, Karar No: 2023/2918, Tarih: 09.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9552 E.  ,  2023/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/218 Esas, 2019/524 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a,e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2020/1314 Esas, 2021/154 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilin temyiz sebepleri, sanığın üst hadden cezalandırılmasına, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, haksız tahrik bulunduğuna, sanığın yaralama kastı olmadığına, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilin temyiz sebepleri, sanığın üst hadden cezalandırılmasına, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, haksız tahrik bulunduğuna, sanığın yaralama kastı olmadığına, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile mağdurun olay tarihinde evli oldukları, evliliklerindeki sorunlar nedeniyle mağdurun müşterek çocuklarını sanığın yanında bırakarak başka bir eve taşındığı, sanığın mağdurdan boşanma talebiyle dava açtığı, olay günü sanığın evlilikleri hakkında konuşmak için mağdurun evine giderek mağdurdan müşterek ikamet ettikleri konuta geri dönmesini istediği ancak mağdurun bunu kabul etmediği, bunun üzerine sanığın mutfağa giderek aldığı bıçağı kendi boğazına dayadığı, mağdurun sanığa bıçağı bırakması için telkinlerde bulunduğu ve bulundukları odanın lambasını yakmak için yöneldiği sırada sanığın elinde bulunan bıçakla mağduru karın bölgesine müteaddit defalar bıçakla vurarak yaraladığı, sanığın yaralanması neticesinde kan geldiğini ve nefes almakta zorlandığını görmesi üzerine yara bölgelerine tampon yaptığı, mağdurun ambulansı aramasını istemesi üzerine sanığın ambulansı telefonla arayarak mağdura verdiği ve mağdurun olayı sağlık ekiplerine anlatarak sağlık ekiplerinin olay yerine gelmesini istediği, ambulansın gecikmesi üzerine sanığın ambulansı tekrar aradığı, sağlık ekiplerinin olay yerine gelmesi için bulundukları binanın önüne inerek olay yerine yönlendirdiği, mağdur ile birlikte hastaneye gittiği olayda, sanığın mağdurun yaşamsal organlarının bulunduğu karın bölgesinde dört farklı yerinden bıçakla yaralandığı, bu yaralardan ikisinin müstakilen ve müştereken mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu, sanığın olay anında eşi olan mağduru öldürme kastı ile hareket ettiği, ancak sanığın sonrasında mağdurun yaralandığı bölgelere tampon yaparak fazla kan kaybetmesini engellediği, kendi cep telefonundan ambulansı aradığı, sağlık ekiplerinin gecikmesi nedeniyle sanığın tekrar ambulansı aradığı ve bu sırada mağdura tampon yapmaya devam ettiği, sanığın bulundukları binanın dışına çıkarak olay yerine sağlık ekiplerini yönlendirdiği, ölüm sonucunun meydana gelmesini engellemeye yönelik eylemlerde bulunduğu mağdur beyanları ve sanık savunmalarından anlaşılmakla gönüllü vazgeçme koşullarının somut olayda gerçekleştiği kabul edilerek, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Adli raporlar, mağdur beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından vekalet ücretine ilişkin düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Adli raporlar, mağdur beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından vekalet ücretine ilişkin düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, olay günü sanığın öldürme kastıyla hareket edip eşi olan mağduru ikisi müstakilen ve müştereken hayati tehlikeye neden olacak şekilde toplamda dört bıçak darbesi ile yaraladığı, ancak daha sonra yaralarına tampon yaparak ambulans çağrılmasına ve hastaneye götürülmesine katkı sağladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında aktif ve samimi çabasıyla neticenin meydana gelmesini engellemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uyarınca gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanıp, meydana gelen neticeye göre kasten yaralama suçundan, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırıldığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2020/1314 Esas, 2021/154 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09/05/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6663, Karar No: 2010/7494, Tarih: 01.07.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/6663 E.  ,  2010/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ..., 76 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek bu kısma ait tapu kaydının iptali ve kıyı olarak terkini isteminde bulunmuştur.

Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı ve davalılar temyize getirmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve hükmün dayandığı gerekçeye göre davacı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalıların temyizine gelince;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesi uyarınca yargılama giderleri ve bu giderlerin içinde bulunan avukatlık ücretinin aleyhine hüküm kurulan taraftan alınmasına karar verilir. Bu nedenle dava reddedildiğine göre davalılar aleyhine sonuç doğurucu hüküm kurulamaz. Reddedilen davada Hazine yararına ücreti vekalet takdiri doğru olmadığı gibi, Hazine tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacılardan tahsiline karar verilmesi de doğru değildir. Ayrıca dava reddedildiğine göre ret harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi de mümkün değildir.

Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; reddedilen davada nispi harç hesabı yapılarak taraflara yükletilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 1. Bent uyarınca davacının temyiz isteminin REDDİNE, 2. Bent uyarınca davalıların temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 26.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14, Karar No: 2016/4048, Tarih: 27.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/14 E.  ,  2016/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan ...'a ait ... adresinin şifresini kırarak internet üzerinden bu adreste kayıtlı olan şikayetçi ... ile yazışmaya başladığı, paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek 1.000 TL göndermesini istediği, yakını olan .... ile yazıştığını zanneden şikayetçi ... sanığın verdiği banka hesabına 525 TL para aktardığı olayda, nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/404, Karar No: 2016/2083, Tarih: 14.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/404 E.  ,  2016/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık ... müdafiinin isteği üzerine duruşmalı olarak; sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ...müdafii ile sanık...ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık .... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle, resen de incelenen hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihi göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin salıverilme talebinin reddine, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 14.04.2016 tarihinde verilen bu karar ... Cumhuriyet savcısı ...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'nin yokluğunda 21.04.2016 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2006/4491, Karar No: 2010/2665, Tarih: 05.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/4491 E.  ,  2010/2665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoymak ve ırza geçmek suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda her iki sanığın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan ve ayrıca sanık ...’ün reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetlerine dair, Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2005 gün ve 2004/181 Esas, 2005/234 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fıillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mağdureden beş yaştan daha büyük olan sanığın eyleminin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu ve 43. madde de gözetildiğinde fazla ceza öngördüğü için daha lehe olan 765 sayılı yasanın 416/3, 80, 418/2, 59 maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103 Esas, 2005/89 sayılı kararıyla 104. maddenin ikinci fıkrasının iptal edildiği, bunun sonucunda fiilin birinci fikraya uyan takibi şikayete bağlı suça dönüştüğü ve 5560 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması

.../...

-2-

gerektiği anlaşılmakla; öncelikle CMK. nun 253. ve 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, sonuçsuz kalması halinde 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/4627, Karar No: 2018/5919, Tarih: 11.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4627 E.  ,  2018/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii ile mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 18.06.2010 tarihinde on beş yaşını tamamlamayan mağdurenin kanuni temsilcisi olan annesi ...'ın 30.11.2010 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2018 tarihinde üyeler ... ile ...'nun sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından olumsuz bir çevre ve aile hayatı olan mağdureye ilk olarak henüz on yaşındayken annesinin erkek arkadaşı olan ... ismindeki bir erkeğin cinsel istismarda bulunduğu daha sonra on iki yaşındayken erkek arkadaşı ... tarafından nitelikli cinsel istismara uğradığı, bu eylemden sonra arkadaşı Mehmet'in kendisini aldattığı düşüncesiyle bunalıma girdiği, ardından hayat kadını olan ... (... ) ile tanıştığı bu kişinin mağdureyi farklı kişilere pazarladığı ve mağdurenin 'ın istismarı olayından sonraki iki buçuk yıllık süreçte en az yirmi yedi kişinin cinsel istismarına maruz kaldığı anlaşılan olayda sayın çoğunlukla görüş ayrılığımız sanık hakkında TCK.'nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına yönelik olarak çıkmıştır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında ... ve ...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve ...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında ... ve ...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve ...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

ATK 6. İhtisas Dairesi 20 Mayıs 2012 günlü raporunda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın ... dışındaki tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle oluştuğunu tespit etmiştir. Bunun üzerine mahkeme ilk kararında sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasını uygulamış ancak bu karar Dairemizin 02 Kasım 2015 günlü kararında "Her bir sanığın işlediği suç yönünden mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti gerekir" gerekçesiyle bozulmuştur. Bunun üzerine tekrar ATK dan rapor aldırılmış. ATK Genel Kurulu 01 Eylül 2016 günlü raporunda ''Ruh sağlığını cinsel istismarda bulunan tüm sanıkların birlikte bozduğu sanık ayrımının yapılamadığını'' tespit etmiştir.

Görüleceği gibi ATK 6. İhtisas kurulu raporu ile ATK Genel Kurulu raporu arasında esasen bir fark bulunmamaktadır. Her ikisi de sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğunu kabul etmektedir. Oysa TCK 103/6 madde ve fıkrasının uygulanabilmesi için bozma kararında da belirtildiği gibi sanığın eylemi (Her bir sanığın eyleminin ayrı ayrı) sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun açık ve net olarak, şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinde zorunluluk vardır. Ruh sağlığının tüm eylemlerin etkisiyle bozulması ya da eylemlerin birlikte ruh sağlığını bozmuş olması TCK 103/6. madde ve fıkrasının uygulanması için yeterli değildir. Her eylemin ruh sağlığını bozma potansiyeli var bu nedenle her eylem ruh sağlığını bozmuştur denemez. Hangi eylemin ya da eylemlerin ruh sağlığını bozduğu tespit edilememiştir. Bu nedenlerle sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kaldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanamayacağı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.