muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8121, Karar No: 2020/10065, Tarih: 11.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/8121 E.  ,  2020/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Rüşvet suçunun oluşabilmesi için bir rüşvet anlaşmasının bulunması, anlaşmanın da işin yapılmasından önce veya en geç yapılması anında olması gerektiği, sanığın, katılan ...'e ait olup diğer katılan ...'in şoförlüğünü yaptığı araca fazla tonaj sebebi ile cezai işlem uygulaması gerektiği halde, katılanların bir daha yapmayacaklarını beyan etmeleri üzerine "bu seferlik affediyorum" demek suretiyle cezai işlem uygulamadığı, olaydan bir kaç gün sonra katılanlara giderek kendilerini 7.000 TL'lik cezadan kurtardığını, bunun karşılığında 1.000 TL'nin çok olmadığını beyan ederek menfaat temin etmeye çalışması şeklinde gerçekleşen somut olayda; katılanlar tarafından ilgili mevzuata aykırı şekilde fazla tonajla taşıma yapıldığına dair bir tespitin bulunmadığı, işin yapılmasına yönelik öncesinde bir rüşvet anlaşmasının olmadığı, söz konusu işin yapılmasından sonraki menfaat temin edilmesine yönelik anlaşmanın rüşvet suçuna vücut vermeyeceği, sanığın eylemlerinin TCK'nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için menfaat sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde rüşvet alma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Olay günü C.Savcılığına daha önceden suç duyurusunda bulunulmuş olması nedeniyle gerekli önlemler alınarak seri numaraları alınmış para ile kararlaştırılan buluşma yerine gidildiği, katılanların parayı sanık ...'e verdiği, sanığın aldığı parayı yanında bulunan ilaç poşetine koyduğu ve dışarı çıkarken görevlilerce yakalandığı, poşet içerisinde paraların ele geçirildiği, katılanların esasında teklifi kabul etmemekle beraber suçüstü yapılması için kabul etmiş görüntüsü verip sanığı yakalattığı, taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği anlaşılmakla, olayın başından itibaren mağdurların amacının rüşvet vermek olmayıp olayın ortaya çıkmasını sağlamak ve sanığı yakalatmak olduğu, bu itibarla sanığın eyleminin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Trafik Tim Komutanı olup ceza tutanağı düzenleme yetkisi bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 2918 sayılı Kanunun Ek 11. maddesi gereğince yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Trafik Tim Komutanı olup ceza tutanağı düzenleme yetkisi bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 2918 sayılı Kanunun Ek 11. maddesi gereğince yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 11/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21136, Karar No: 2017/5788, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21136 E.  ,  2017/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9564, Karar No: 2007/11614, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9564 E.  ,  2007/11614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil mümkün değilse satış bedelinin ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne dair verilen 20.06.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 09.09.1997 günlü Belediye Encümen Kararı uyarınca yapılan satışa dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı ... Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

İstemin dayanağını 09.09.1997 günlü Belediye Encümen kararı teşkil etmektedir. Zira dava konusu taşınmazın davacıya satışı anılan Encümen kararına göre yapılmıştır. Gerek 1580 sayılı Belediye Kanununun 70 ve gerekse şimdi yürürlükte olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddeleri hükmünce Belediyeye ait taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi Belediye Encümenine değil Belediye Meclisine aittir. Davacıya satış Encümen kararı ile yapıldığından bu satışa dayanılarak tescil isteminde bulunulamaz. Davanın açıklanan nedenlerle reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

Yukarıda yazılan bozma nedenine göre de davalının avukatlık ücreti takdirinde yanılgıya değinen temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3251, Karar No: 2011/8326, Tarih: 14.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3251 E.  ,  2011/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı  ile  yapılan  ölünceye  kadar  bakım  sözleşmesi  ile  3657 ve 2967  parsel   sayılı  taşınmazların  adına  tescil  edildiğini, sonradan  sözleşmenin   iptal  edilerek  anılan   taşınmazların  davalı  adına  tescil   edildiğini, ancak   taşınmazlarda  faydalı  masraflar  yaptığını ve  davalının  sebepsiz   zenginleştiğini  ileri  sürerek  28.000,00 TL'nin  yasal  faizili  ile  davalıdan  tahsilini  istemiştir.

Davalı,  davanın  reddini  savunmuş, karşılık  davasında  ise; kayden  maliki  olduğu  taşınmazlara  karşı  davalının  haksız   olarak  müdahalesine  devam  ettiğini  ileri  sürerek  elatmanın  önlenmesi,  dikilen  ağaçların  ve  bağ  evinin  yıkımını, üçüncü  kişilere  satışı  yapılan  3655 ve 3656  sayılı  parseller  yönünden  de  tazminat  istemiştir.

Asıl ve  karşılık  davaların  kısmen kabulüne   ilişkin  olarak  verilen  karar,Dairece, " değinilen  ilke  ve  yasa  hükümleri  gözardı    edilerek  kısa  karara  çelişkili  olarak  gerekçeli  karar  yazılmasının  doğru  olmadığı"  gerekçesiyle  bozulmuş; mahkemece, bozmaya  uyulmuş  olmakla  yapılan  yargılama  sonucunda  asıl ve  karşılık  davaların  kısmen  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, taraflar  vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, tazminat, karşı dava el atmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece,  asıl ve karşılık davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar, taraflar  vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, tazminat, karşı dava el atmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece,  asıl ve karşılık davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir

Davacı, davalı ile yapılan ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile 3657 ve 2967 parsel sayılı taşınmazların adına tescil  edildiğini, sonradan sözleşmenin iptal edilerek anılan taşınmazların davalı adına yazıldığını, ancak taşınmazlarda faydalı masraflar yaptığını ve davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek tazminat isteğinde bulunmuş, davalı ise, karşılık davasında, maliki olduğu taşınmazlara karşı davalının haksız olarak müdahalesine devam ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, dikilen ağaçların ve bağ evinin yıkımına,  üçüncü kişilere satışı yapılan 3655 ve 3656 parsel sayılı taşınmazların bedeli ile zararının  tazminini istemiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davalı M.nin 1813 ve 2657 parsel sayılı taşınmazlarını İntifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini  davalı A.'ye ölünceye kadar bakma aktiyle temlik ettiği, A.'ye temlikinden sonra 1813 parsel sayılı taşınmazın ifrazından 3655, 3656 ve 3657 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, A.tarafından 3655 ve 3656 parsel sayılı taşınmazların üçüncü kişilere satışı suretiyle devredildiği, M.'nin, A.'ye karşı  açtığı tapu iptal ve tescil davası  sonucunda, 3657 ve 2657 sayılı parsellerin M. adına tesciline karar verildiği ve  kararın kesinleştiği, halen taşınmazları A.'nin tasarrufunda bulundurduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda,   A.'nin  kayıttan kaynaklanan bir hakkının kalmadığı, haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın taşınmazları kullandığı gözetilerek el atmanın önlenmesine  ve bağ evinin yıkılmasına  karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. A.'nin diğer temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

A.'nin öteki temyiz itirazlarına  gelince,   bilindiği ve gerek öğretide gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere, ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı,  taşınmaz maliki olan hak sahibinin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir bedeldir. Bu durumda, Ali'nin çekişme konusu taşınmazları kullanımına tapu iptal ve tescil davasının açıldığı 15.2.2006 tarihine kadarki  süre zarfında M.'nin, ses çıkarmadığı, o  tarihi kadar da uyarı mahiyetinde  bir ihtarda göndermediği görülmektedir.

Bu durumda A.'nin, tapu iptal ve tescil davasının açıldığı 15.2.2006  tarihine kadar taşınmazı davacı tarafın muvafakati ile kullandığı ve o davanın açıldığı tarihte muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir.

Öyleyse, A.'nin ecrimisilden  15.2.2006 tarihinden eldeki davanın açıldığı tarihe kadar olan dönem için sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere fazla ecrimisile hükmedilmiş olması doğru değidir.

Bu durumda A.'nin, tapu iptal ve tescil davasının açıldığı 15.2.2006  tarihine kadar taşınmazı davacı tarafın muvafakati ile kullandığı ve o davanın açıldığı tarihte muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir.

Öyleyse, A.'nin ecrimisilden  15.2.2006 tarihinden eldeki davanın açıldığı tarihe kadar olan dönem için sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere fazla ecrimisile hükmedilmiş olması doğru değidir.

M.'nin temyizine gelince, A.'nin, taşınmazların intifa hakkı M. üzerindeyken dava konusu taşınmazlara ağaç diktiğine göre, iyiniyetli olarak taşınmazlara ağaç diktiği söylenemez. A.'ye devredilen taşınmazların çıplak mülkiyeti A.'ye taşınmazlara ağaç dikme hakkını vermez.

Bu durumda, Ağaçların enkaz bedeline hükmedilmesi gerekirken, zirai olarak belirlenen tazinata hükmedilmiş olması doğru olmadığı gibi, dava konusu 3655 ve 3656 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak M.'nin tazminat talebinin gerekçede yazılarak reddedilmesine karşın hükümde yer verilmemiş olmasıda isabetsizdir.

Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları  yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 14.07.2011   tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7836, Karar No: 2018/12277, Tarih: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7836 E.  ,  2018/12277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtırada harcın başka mahkeme aracılığı ile de yatırılması mümkünken yalnızca ... Mahkemeler Veznesine yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtırada harcın başka mahkeme aracılığı ile de yatırılması mümkünken yalnızca ... Mahkemeler Veznesine yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15818, Karar No: 2018/4848, Tarih: 11.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15818 E.  ,  2018/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2013 doğumlu ortak çocuk ... için takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2024/14649, Karar No: 2025/8373, Tarih: 20.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14649 E.  ,  2025/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 02.09.2024

SAYISI : 2022/490 E., 2024/234 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.09.2024 tarihli ek karar ile davalı ... .. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Asıl karar davalı ... .. Şti. vekili, ek karar davalı ... ... Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı ... .. Şti vekilinin asıl karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Vekâletnamesinde kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davalı ... .. Şti. vekili Av.... 12.05.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz istemlerinden feragat ettiklerini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

2.Davalı ... .. Şti vekilinin ek karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 361/1. hükmü uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-c hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı şirket vekiline 23.07.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.09.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı ... ... Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE,

2.İlk Derece Mahkemesince verilen 02.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23980, Karar No: 2015/5603, Tarih: 23.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23980 E.  ,  2015/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu 566 ada 4, 5, 6, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 11.07.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2- Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen taşınmazların, hükümet konağı, adliye ve hastane gibi yerlerin halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.