muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5461, Karar No: 2013/17898, Tarih: 19.11.2013

Somut olayda;sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.03.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını

engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18497, Karar No: 2018/3324, Tarih: 01.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/18497 E.  ,  2018/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığının 29.01.2016 gün ve 199569 sayılı cevabi yazısında, dava konusu ... Mahallesi 163 ve 165 parsel sayılı taşınmazların belediye sınırları içerisinde ve belediye hizmetlerinden faydalandığı bildirilmiş ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'nün Parsel Sorgulama Uygulama sitesinden edinilen bilgilerden etrafının meskun olduğu görülmüş olup, dava konusu taşınmazların arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davacı idare ve davalılardan... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan ...... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/913, Karar No: 2016/3026, Tarih: 23.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/913 E.  ,  2016/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hükümler : a) Sanık ... hakkında beraat

b) Sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık ... hakkında duruşmalı olarak yapıldı.

A) Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Sanık müdafiinin avukatlık ücretine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun’un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5.fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkındaki hükmün yargılama giderlerine ilişkin fıkrasından sonra gelmek üzere; “Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 3000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine,” fıkrasının eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

B) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.01.2015 tarihli ihbar tutanağı ile aynı tarihli arama yakalama ve el koyma, yakalama ve üst arama ve arama tutanakları, 29.01.2015 tarihli ihbar tutanağı, 30.01.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve dosya kapsamına göre; İran'dan gelen ve ... gümrük kapısından çıkmak üzere olan ... plakalı araçta uyuşturucu madde kaçakçılığı yapıldığı ihbarı üzerine, bahsi geçen araç gümrükten çıkmasını takiben durdurulmuş, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2015 tarihli, 2015/108 değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, çekici içerisinde bulunan yatağın üzerinde 2 adet valiz içerisinde net 3293,76 gram eroin ve net 4916 gram afyon sakızı ele geçirilmiş, araç sürücüsü olan sanık ... yakalanmış olup, sanık ...'ın suç konusu uyuşturucunun diğer sanık ...'a ait olduğu beyanı ve ... Gümrük Müdürlüğü güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi ve belgelerin kontrolü sonucunda, uyuşturucu ele geçirilen araçla birlikte aynı yüke sahip, İran'dan ülkemize giriş yapan ve aynı yere gittiği anlaşılan ve birlikte hareket ettikleri değerlendirilen ... plaka sayılı bir aracın bulunduğu tespiti üzerine, sürücüsü sanık ... olan araç durdurulmuş, yapılan aramada suç unsuruna rastlanılmamış, 29.01.2015 günü yapılan ihbarda ... Jandarma Komutanlığı ile Kargakonmaz Köyü arasındaki menfezlerin birinin altında uyuşturucu madde bulunduğunun bildirilmesi üzerine, yapılan araştırma sonucunda 30.01.2015 günü 00:50 sıralarında karakola 1200 metre mesafedeki menfezin altında 2 adet poşet içinde net 11695 gram afyon sakızı ele geçirilmiş, içerisinde uyuşturucu madde bulunan, gerek sanık ...'ın aracındaki valizler içerisinde gerekse menfeze atılmış halde bulunan poşetler üzerinde yapılan parmak izi incelemesi sonucunda, sanık ...'ın parmak izlerinin tespit edildiği anlaşılan olayda;

1-İhbar, arama, yakalama ve olay yeri tespit tutanakları içerikleri, 30.01.2015 tarihinde ele geçirilen suç konusu afyon sakızının ele geçirildiği yer ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın eyleminin uyuşturucu madde ithal etmek suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, uyuşturucu madde nakletmek suçundan hüküm kurulması,

2-2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre "önleme araması", suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre "adli arama" ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.

2-2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre "önleme araması", suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre "adli arama" ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı gerektiren bir olayda önleme araması kararına dayanılarak ya da koşullarına uygun olmayan arama kararı üzerine yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Somut olayda gelen ihbar nedeniyle bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuş olup, CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" alınmadan, "önleme araması kararına" dayanılarak, ... plaka sayılı araçta arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu arama sonucu bulunan uyuşturucu maddenin (eroin ve afyon sakızı) ise hem "suçun maddi konusu" hem de "suçun delili" olup "hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamayacağı da dikkate alındığında, sanığın sadece 30.01.2015 tarihinde ele geçirilen afyon sakızından sorumlu tutularak TCK'nın 188/1. maddesi uyarınca ceza verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde, bu araçta 28.01.2015 tarihinde ele geçirilen eroinden sorumlu tutularak hükmolunan cezadan, TCK'nın 188/4. maddesi uyarınca artırım yapılması,

3-Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 188/3-4 maddeleri uyarınca hükmolunan 19 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu, “16 yıl 3 ay hapis” cezası yerine “15 yıl 15 ay hapis” cezasına hükmolunması,

4-Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, tutuklu kalınan süre ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, tutuklu kalınan süre ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 23.05.2016 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'nın yokluğunda 02.06.2016 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/6790, Karar No: 2020/2911, Tarih: 26.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/6790 E.  ,  2020/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında 06/04/2015 tarihli ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından doğrudan zarar görmeyen ...' nun davaya katılma hakkı bulunmadığının anlaşılması karşısında; usul ve kanuna uygun bulunan 06.04.2015 tarihli temyiz talebinin reddi yönündeki ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2016, Karar No: 2013/16663, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2016 E.  ,  2013/16663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında resmi belgede sahtecilik suçunun gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkânını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, 2005 yılı Aralık ayı içinde katılan ...’e ait iş yerine yanında kimliği belirlenemeyen iki-üç kişi ile gelerek, Arçelik servisinde çalıştığını, ayrıca araba kiralama işi ile uğraşacağını söyleyerek bir adet Tempra marka aracı almak amacıyla katılanla anlaştığı ve aldığı araca karşılık 45 gün vadeli çek vereceğini söyleyip suça konu ... imzalı 25.01.2006 tarihli ve 11.870,00 TL bedelli çeki verdiği, katılanın çek sahibini tanımadığını söylemesi üzerine sanığın çek keşide eden şahsında oto alım satım işi ile uğraştığını ve çekin sağlam olduğu yolunda katılana güvence verip katılanın isteği üzerine çekin arkasını ciro ettiği, yaklaşık on gün kadar sonra sanığın yanında başka şahıslar da olduğu halde tekrar katılan ...’ün yanına giderek satın aldığı ilk aracın yetersiz olduğunu bu nedenle iki araç daha alacağını söyleyip bir adet Mercedes ve bir adet de Şahin marka aracı satın aldığı, karşılığında yine ... imzalı 13.630,00 TL bedelli 25.02.2006 keşide tarihli çeki dolu vaziyette ciro ederek katılana verdiği, üç aracın toplam bedelinin 23.500,00 TL, çeklerin toplam bedelinin ise 25.500,00 TL olması sonucu katılan ...’ün sanığa güvenmesi nedeniyle para üstü olarak 2.000,00 TL nakit parayı sanığa iade ettiği, ancak suça konu çeklerin katılan ...’ün arkadaşı olan ... tarafından Bolu Garanti Bankası Şubesi'ne ibrazında çeklerdeki keşideci imzası ile kayıtlardaki keşideci imzasının tutmadığı gerekçesiyle çeklerin arkasına tarihsiz şerh düşürülerek tanık ...’a iade edildiği, suça konu çeklerin bilahare 26.12.2006 tarihinde katılan ... tarafından güvenlik güçlerine teslim edildiği,

Sanığın 25.12.2006 tarihinde tanık ... ile karşılaşıp tanık ...’nın aracının tamirde olduğunu ve parası olmadığını söyleyerek sanıktan olan 2.000,00 TL civarındaki alacağını istemesi üzerine sanığın tanıdığı yedek parçacı olduğunu söyleyip senet karşılığı parça alıp borcunu kapatmayı teklif ettiği, tanık ...’nın aracının tamirde bulunduğu tanık ...’ya ait sanayide bulunan tamirhaneye gittikleri, sanığın 25.12.2006 günü saat 11:00 civarında tanık ...’ten tanık ...’nın aracının tamiri için gerekli on üç kalem malzeme listesi alıp tanık ...’ya ait araçla tek başına müşteki ... ve kardeşi tanık ... tarafından işletilen iş yerine gelerek Tempra marka araç için parça alacağını söyleyip ödeme içinde vadeli çek vereceğini ifade ettiği, şikâyetçinin çek karşılığı mal vermeyi kabul etmesi üzerine sanığın listede yazılı on üç kalem malzeme ve bir adet aküyü 2.400,00 YTL bedelle satın alıp karşılığında suça konu ve sahte olarak üretildiği sabit olan Yapı Kredi Bankası İzmir Site Şubesi'ne ait boş çeki çıkararak müşteki ve tanığın huzurunda doldurup, çeke miktar olarak 2.500,00 TL ve keşide tarihi olarak da 15.02.2007 tarihini yazıp, sanığın müşteki ve tanığa İzmir’de çalıştığını aslen Bolu’lu olup bayram iznine gelirken kaza yapması nedeniyle aracını tamir ettireceğini söyleyip kendisini de ... olarak tanıttığı ve çekin arkasına da ... cirosu yaparak suça konu malzemeleri alıp çeki şikâyetçi ...’a vererek ayrıldığı ve malzemeleri tanık ...’ya ait ... Kaporta isimli iş yerine bırakarak ayrıldığı, olayda; her iki şikayetçi yönünden ayrı ayrı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.