muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15080, Karar No: 2024/3658, Tarih: 27.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15080 E.  ,  2024/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/337 E., 2021/88 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gazipaşa Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2012/7 E., 2019/10 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve bir kısım asli müdahiller vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu Karatepe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2/B çalışması 6831 sayılı Kanuna göre 10.04.1990 tarihinde ilan edilip itirazsız yerlerde 6 ay sonra kesinleştiği, Antalya ili Gazipaşa ilçesi Karatepe Mahallesi, 346 ada parsel 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na göre yapılan tesis kadastrosu neticesinde 03.01.2011 tarihinde senetsizden tarla olarak ve edinme sebebi bölümünde 20 yıldan fazla zamandır ...’un zilyetliğinde olduğu ancak Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/103 esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek malik hanesi boş bırakılarak 83.915 m2 yüz ölçümüyle tespit edildiği anlaşılmıştır.

Davacı ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesiyle; Antalya ili Gazipaşa ilçesi Karatepe Köyü, Kocalan Mevkiinde bulunan yaklaşık 50 dönüm miktarındaki taşınmazın evveliyatından beri tarım arazisi olarak kullanıldığını, ataları tarafından zilyet edilirken 25 yıl önce yapılan taksim sonucu babasına kaldığını, 15 yıl önce de babası tarafından kendisine kayıtsız şartsız hibe edildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş ve yargılama sırasında taşınmaz hakkında tesis kadastrosu tutanağı (346 ada 1 parsel) düzenlendiğinin belirlenmesi üzerine dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince; "Davacı ve asli müdahiller yönünden zilyetlik koşullarının oluşmadığı, ekim dikim yapılmadığı, keşif sırasında dinlenen mahalli ve tespit bilirkişileri ile davacı ve asli müdahil tanıklarının kadim yayla beyanında bulunması hususu da göz önüne alınarak davacı ... ve asli müdahillerin davalarının ayrı ayrı reddine, 346 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yaylak vasfıyla sınırlandırılıp, orta malı olarak özel sicile yazılmasına" karar verilmiştir.

Davacı istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın yaylak vasfından olmayıp tarım arazisi olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davacı istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın yaylak vasfından olmayıp tarım arazisi olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

Bir kısım asli müdahiller vekili istinaf dilekçesinde; müvekkillerinin zilyetliğinin tanık beyanları ile tespit edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; "Dava konusu yerde bulunan taşınmazların geçmişten itibaren vatandaşların yazın haziran ayı gibi serinlemek ve hayvan otlatmak için geldikleri ve eylül ayına kadar kaldıkları, hava koşulları nedeniyle kışın kalınamayan, Karatepe Köyünün yaylası olduğu belirlenerek dava konusu taşınmazın yaylak vasfıyla sınırlandırılıp orta malı olarak özel sicile yazılmasına karar verilmesi de yerinde olduğundan davacının ve bir kısım müdahiller vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine" karar verilmiş, karar davacı tarafından istinaf sebepleriyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3222, Karar No: 2024/2995, Tarih: 14.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3222 E.  ,  2024/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/503 E., 2024/371 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 142.031,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, haksız fiilden (kusursuz sorumluluktan) kaynaklanan 142.031,40 TL tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce toplam 142.031,40 TL yönünden verilen kabul kararına yönelik davalı tarafın istinaf talebi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiş, bu karar Dairemizce davalı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa yine 142.031,40 TL tazminat talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa yine 142.031,40 TL tazminat talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. Maddesinde hangi nitelikteki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2024 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250,00 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/3, Karar No: 2012/31411, Tarih: 25.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/3 E.  ,  2012/31411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen 11 ay 20 günlük hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde bir günün 20 TL kabul edilmesiyle hesap hatası sonucu sonuç cezanın 7000 TL adli para cezası yerine 7500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümdeki hapis cezasından çevrilme sonuç cezanın “7000 TL adli para cezası” olarak düzeltilmesiyle ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1025, Karar No: 2016/15726, Tarih: 28.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/1025 E.  ,  2016/15726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat . ile davacı vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hak sahibi olduğu tapu tahsis belgeli yapının bulunduğu bölgenin, davalı ... meclisinin 14/01/2005 tarih ve 215 sayılı kararı ile .4. ve 5. Etapları Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Proje Alanı olarak ilan edildiğini, davalı ... tarafından ilk önce ... Kıymet Takdir Raporu düzenlenerek kendisine ait 72 m2 konut ve müştemilat ile ağaçların bedelinin 13.275,70 TL olarak tespit edildiğini ve taraflar arasında 20/07/2006 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi akdedilerek 100 m2 konut verilmesi karşılığında 400 m2 tapu tahsis hakkının davalı belediyeye devredildiğini, verilmesi taahhüt edilen 100 m2 konutun değeri ile tapu tahsis hakkının değeri arasındaki 30.000,00 TL farktan da..Analiz nolu Kıymet Takdir Komisyonunda belirlenen yapı ve müştemilat değerinin %10'una tekabül eden 1.327,57 TL enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle hesaplanan bakiye 28.672,43 TL borcun da 72 taksitte davalı belediyeye ödenmesinin taahhüt edildiğini, gecekondunun elektrik ve su aboneliklerinin iptal edilerek yıkımın da yapıldığını, şimdiye kadar geçen sürede 62 taksitin toplamı olan 24.690,26 TL'yi ödediğini, ancak imar planları ile parselasyon planının iptal edildiğini öğrenmesi üzerine taksit ödemesini durdurduğunu, projenin iptal edilmesi ile taraflar arasında akdedilen konut sözleşmesinin ifa olanağının kalmadığını ileri sürerek, ifa yerine geçen (müspet) zararın belirlenmesi suretiyle şimdilik 30.000,00 TL zararın davalı idareden yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, proje doğrultusunda çalışmalarının devam ettiğini,... Belediye Meclisinin 09.08.2010 tarihli kararıyla sözleşmelerin yürürlüğünün devamına karar verildiğini, davacının da sözleşmenin devamına muvafakat ettiğini, kendilerine atfedilececek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne, 30.000,00 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne, 30.000,00 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Dönüşüm Projesi kapsamında davalı ile sözleşme imzaladıklarını, taşınmazını davalıya devrettiğini, bilahare projenin iptal edildiğini ileri sürerek, müspet zararının tahsilini istemiş, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının dava tarihi itibariyle zararının 475.000,00 TL olduğu gerekçesi ile taleple bağlı kalınarak 30.000,00 TL nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. 24.06.2010 da Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5998 sayılı Yasa kapsamında 07.07.2010 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla kentsel dönüşüm projesi yapma ve yaptırma yetkisinin Büyükşehir Belediyelerine verildiği, 09.08.2010 tarihli ... Meclis kararı ile de tüm anlaşma ve sözleşmelerin devamına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında, davacıya ait taşınmazın kentsel dönüşüm projesi kapsamında devredilmesine dair sözleşme imzalandığı sabit olup, bu sözleşme özel hukuk hükümlerine göre geçerlidir. Bu sözleşmenin eki niteliğinde bulunan analiz raporu da geçerli olup, taraflar arasında ihtilaf konusu yapılmadığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taraflar arasındaki ihtilafın da sözleşme ve sözleşmenin eki niteliğinde bulunan analiz raporu esas alınarak çözümlenmesi zorunludur. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek bilirkişi raporu ile belirlenen taşınmaz rayiç bedeli üzerinden hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 2.050,00 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 28/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3493, Karar No: 2023/3265, Tarih: 18.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3493 E.  ,  2023/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteklerinin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2009 tarihli ve 2009/3463 Esas numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından, sanık ... hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2010/6 Esas, 2014/13 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve Özgür hakkında atılı suçların sabit olmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri, her bir sanık yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya içeriği nazara alınarak; mağdurenin sanıklar ile internet ortamında tanıştığı, evde yalnız olduğu sırada sanıkları değişik zamanlarda eve davet ettiği, sanıkların da eve gittikleri, bir süre sohbet ettikten sonra evden ayrıldıkları, mağdure soruşturma aşamasında sanık ... ile evinde, sanık ... ile sanığın evinde cinsel ilişkiye girdiğini, kovuşturma aşamasında duruşma sırasında alınan beyanında ise sanıkları kendi evine davet ettiği, bir süre sohbet ettiklerini, sanık ...'ün evine gittiğine dair bir beyanda bulunmadığı, ayrıca soruşturma aşamasındaki beyanında sanık ...'ın fuhuş teklif ettiğini belirttiği halde kovuşturma aşamasında böyle bir beyanda bulunmadığı, Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda da; cinsel saldırının ruhsal travmatik delili niteliğinde bir bulgunun saptanmadığının belirtildiği hususları nazara alındığında sanıkların yüklenen suçu işlediklerine dair mağdurenin birbiri ile çelişen soyut beyanlarından başka delil elde edilemediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanıkların yüklenen suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 28.12.2013 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında kendilerini vekaletnameli müdafiler ile temsil ettirip, beraatlerine karar verilen sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2010/6 Esas, 2014/13 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafiler ile temsil ettiren sanıklara ayrı ayrı ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35338, Karar No: 2015/37174, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35338 E.  ,  2015/37174 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Belediyesi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında... Hukuk Mahkemesinden verilen 05.03.2014 tarih ve 2014/19-109 sayılı hükmün Dairenin 23.06.2014 tarih ve ...sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5346 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 14989 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 13195,80 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 13195,80 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5346 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 14989 TL yapı bedeli ile 1793,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...entsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.