muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5643, Karar No: 2024/3845, Tarih: 25.11.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan tüm raporlarda, dava konusu kazanın, çoklu dilme makinesinin içerisinde dilimlenmekte olan keresteden fırlayan parçanın, makinenin deforme olan üst kapağı arasından, açılan boşluktan geçen parçanın murisin başına isabet etmesi sonucu meydana geldiği, hükme esas alınan bilirkişi raporları dışındaki raporlarda üreticiye kusur izafe edilmesinin sebebinin kazanın oluş şekline göre makinenin üst kapağının deforme olmayacak şekilde tasarlanmaması ile olay sırasında açılan kilit mekanizmasının makine içerisinden fırlayacak parçanın etkisiyle açılmayacak nitelikte imal edilmemiş olması olduğunun anlaşıldığı, bu durumda davalıya yüklenen kusur açısından belirlenmesi gereken hususun makinenin üst kısmındaki zamana bağlı oluşan deformasyondan dolayı imalatçının sorumluluğu bulunup bulunmadığı olduğu, gerek iş mahkemesi dosyasında dinlenen tanıklar, gerekse yargılama sırasında dinlenen tanıkların makinenin üst kısmındaki kapağın çok sağlam olmadığı, makinenin ön yüzüne koruyucu aparat takılmadığı, diğer makinelere göre güvenlik açısından zayıf olduğuna ilişkin beyanları ile tüm bilirkişilerce yapılan ortak tespit ile sabit olduğu üzere, üst kapağın zamanla deforme olması nedeniyle makinenin içinde dilimlenmekte olan kereste parçasının fırlayarak kazaya sebebiyet verdiği hususu dikkate alındığında, murisin tanık olarak beyanları alınan kişilerle birlikte aynı iş yerinde ve aynı makinede uzun süre çalışması nedeniyle makinenin üst kapağındaki deformeyi ve koruyucu özelliğini kaybettiğini görmemesinin mümkün olmadığı, bu yönüyle işverene durumu bildirip gerekli önlenmelerin alınmasının sağlanması gerektiği gibi, işverenin iş yerinde çalışmakta olan makinelerin zamanla kullanıma bağlı yıpranmalarını takip ederek emniyet ve güvenlik açısından gerekli tedbirleri alması gerektiği, zamana bağlı kullanım ile meydana gelen deformasyon ile kazanın meydana gelmesinde imalatçının kusuru bulunmadığının kabulü gerektiğinden bahisle, başvurunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların imalatçısı olduğu çoklu dilme makinesinin içerisinde dilimlenmekte olan keresteden fırlayan parçanın ölüme sebebiyet vermesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55 ve 56 ıncı maddeleri

3.Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların imalatçısı olduğu çoklu dilme makinesinin içerisinde dilimlenmekte olan keresteden fırlayan parçanın ölüme sebebiyet vermesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55 ve 56 ıncı maddeleri

3.Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince; anılan 22.06.2020 tarihli rapor gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; söz konusu bilirkişi raporunda, önceki raporlar arasındaki çelişkiler giderilmemiştir. Özellikle kazaya sebep olan makinenin imalat ve tasarımına ilişkin ayrıntılı inceleme yapılmamış, kullanmadan kaynaklanan deformasyon olup olmadığı, makinenin yaşı, kullanım şekli ve süresi dikkate alındığında makinenin düzenli olarak bakımı yapılmış olsa dahi kazanın ortaya çıkıp çıkmayacağı değerlendirilmemiştir. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; makinenin imalat veya tasarımından kaynaklı zararın meydana gelip gelmediği de değerlendirilmek suretiyle, Üniversitelerin Makine ve Orman Mühendislikleri Fakültelerinde görev yapan iki Makine Mühendisi ve Orman Mühendisi öğretim üyelerinden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan, dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususuna değinilerek, iddia ve savunmaları kapsayan taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve dosyadaki diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek davalıların kusurlu olup olmadığının açık olarak belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, yetersiz bilirkişi raporu ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11530, Karar No: 2014/22527, Tarih: 12.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11530 E.  ,  2014/22527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/342 Karar no:2014/140

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.11.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1064, Karar No: 2011/5506, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1064 E.  ,  2011/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetine dair Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.01.2006 gün ve 2005/417 Esas, 2006/10 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen samimi görülen beyanları, olay tutanağı, mağdurenin abisi tanık ...’nın anlatımı, sanığın savunması, doktor raporları, olayın intikal zamanı ve şekli ile tüm dosya içeriğine göre; sanığın, saat 21.00 sıralarında, fuar alanında gördüğü mağdureyi bir binanın arka tarafına çağırdığı, mağdurenin gelmek istememesi üzerine "benden sana zarar gelmez" diyerek ehliyet ve kimliğini ona verdiği, bunun üzerine mağdurenin sanıkla birlikte istediği yere gittiği, burada mağdurenin ... göstermemesine aldırış etmeden çelme takarak onu yere yatırıp pantolon, külot ve tişörtünü çıkartıp normal yoldan ırzına geçerek kızlığını bozduktan sonra mağdurenin pantolonunu alarak oradan ayrıldığı, hemen sonra külotunu olay yerinde bırakarak başörtüsüyle alt tarafını kapatan mağdurenin koşarak yine fuar alanında bulunan ağabeyine gidip olayı anlattığı, yapılan muayenesinde kızlık zarında saat 2 ve 10 hizalarında taze deflarasyon tespit edildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı zorla ırza geçme suçunu işlediği sabit olduğu halde bu suçtan usulünce lehe kanun belirlenip mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10368, Karar No: 2010/10437, Tarih: 14.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/10368 E.  ,  2010/10437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 74 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek bu kısma ait tapu kaydının iptali ile kıyı kenar olarak terkinini istemiştir.

Mahkemece 3402 sayılı kanunun 12/3 maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyize getirmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçeye göre davacı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- davalı vekilinin temyizine gelince;

HUMK'nun 417.maddesi uyarınca yargılama giderleri bu giderlerin içinde bulunan avukatlık ücretinin aleyhine hüküm kurulan taraftan alınmasına karar verilir. Kural budur. Bu nedenle dava red edildiğine göre davalılar aleyhine sonuç doğurucu hüküm kurulurken reddedilen davada Hazine yararına ücreti vekalet takdiri doğru olmadığı gibi, Hazine tarafından yapılan yargılama giderleri ve harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi de doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, reddedilen davada nisbi harç hesabı yapılarak taraflara yükletilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 1.bent uyarınca davacının temyiz isteminin reddine, 2. Bent uyarınca davalının temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10447, Karar No: 2014/4015, Tarih: 09.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10447 E.  ,  2014/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/247631

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. (İstanbul 19.) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/290 Esas, 2011/42 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan müştekinin katılan olmasa dahi CMK'nın 260/1. maddesine göre kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve hükmün 04/05/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Müşteki vekilinin duruşma günü olan 03/03/2011 tarihinde gönderdiği dilekçeyle bildirdiği mazereti konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, müşteki ve vekiline CMK'nın 234. maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri olanağı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17928, Karar No: 2014/20761, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17928 E.  ,  2014/20761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının talep ettiği dönemde, davalı ... İl Özel İdaresi'nden başka müvekkiller adına vekalet alıp almadığı ... noterlerinden, vergi kaydı bulunup bulunmadığı ilgili vergi dairelerinden, 5271 sayılı CMK kapsamında zorunlu müdafiilik görevi alıp almadığı ... Barosu'ndan ve Adalet Komisyonu'ndan sorularak gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18304, Karar No: 2017/27942, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18304 E.  ,  2017/27942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Köyü 105 ada 43 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2312, Karar No: 2018/199, Tarih: 18.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/2312 E.  ,  2018/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve... Gazetecilik A.Ş. aleyhine 20/03/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; ... Gazetesi'nin 19/01/2015 tarihli nüshasında yayınlanan "Yasal Dilekçeye Tutanak Tutturdu" başlıklı haber ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu haberin 10 Ağustos 2014 tarihinde yapılan Cumhurbaşkanlığı Seçiminden 5 ay geçtikten sonrasına ait bir haber olup güncel olma özelliğini yitirdiği, güncellik olgusu dikkate alındığında bu kabil bir haberin verilmesinde kamu yararının da bulunmadığı, gazetenin haberi nereden aldığının da belli olmadığı ve davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde; haberin verilmesinde güncellik olgusunun henüz geçmediği, kamu yararı bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin kurulduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalıların sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1746, Karar No: 2019/1288, Tarih: 27.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/1746 E.  ,  2019/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 maddesi delaletiyle 58/6, 63. maddeleri gereği mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ancak;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi, ./..

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün beşinci fıkrasından "delaletiyle TCK'nın 58/6. maddesi" bölümünün çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.