muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10066, Karar No: 2016/2018, Tarih: 02.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/10066 E.  ,  2016/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme (sanıklar), fuhuş için başkasına kadın tedarik etme (sanıklar... ve ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine, sanıklar ...ve ...'in ırza geçme eylemleri reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının düşmesine, sanık ...'in ırza geçme suçundan mahkûmiyetine, sanıklar... ile ...'nin ırza geçme suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve... haklarında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Kayden 07.03.1990 doğumlu olup kovuşturma evresinde beyanının alındığı 25.02.2008 tarihli celsede katılan mağdurenin sanıklar haklarında şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, vekilinin sanıklar ..., ... ve ...haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve sanık ... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2372, Karar No: 2024/8044, Tarih: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2372 E.  ,  2024/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3167 E., 2022/2072 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın temyiz isteminden vazgeçmesi dışında temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarıca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/163 Esas, 2022/487 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin

üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.12.2022 tarihli ve 2022/3167 Esas, 2022/2072 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması konusundaki hukuka aykırılık düzeltilerek, sanık hakkında tespit edilen cezaya 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirim uygulanıp sanığın sonuç olarak 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri; sanık hakkında şartları oluşmamasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri; sanık hakkında şartları oluşmamasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, ailesinin uyuşturucu kullandığına ilişkin şikayette bulunması üzerine, sanığın ikametinin aranması sonucunda söz konusu ikametten MDMA içeren hapların, captagon hapların ve ekili kenevir bitkilerinin ele geçirilmesinin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, olay ve arama tutanağı, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu beyanları mevcuttur.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, ailesinin uyuşturucu kullandığına ilişkin şikayette bulunması üzerine, sanığın ikametinin aranması sonucunda söz konusu ikametten MDMA içeren hapların, captagon hapların ve ekili kenevir bitkilerinin ele geçirildiği olayda; olay tutanağı, uyuşturucu maddeler hakkında düzenlenen uzmanlık raporu, sanığın ikametinde yapılan arama sonucunda evin değişik yerlerinde, farklı çeşitlerde, paketlenmiş ve gizlenmiş halde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kısmen ikrar ettiği, tanık beyanı, maddelerin ele geçiriliş şekli, toplam miktarı, sanığın evinde ekili hint keneviri bulunmasına karşın kanında ve idrarında esrar etken maddesi uyuşturucu maddeye rastlanılamaması da nazara alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde hakkında henüz mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada kolluk ifadesindeki ikrara yönelik beyanları ile uyuşturucu madde ticareti yönünden kendi suçunun ortaya çıkmasına yardımda bulunduğu anlaşılan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, müsadere hükümlerinin hatalı uygulanması, yargılama giderlerinin sanığa

yüklenmesi konusunda hataya düşülmesi eleştirilip, bu durumun yeniden yargılama yapılmasının gerektirmemesi nedeniyle söz konusu hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ve Müdafinin Temyiz Talebi Yönünden

Sanık ve müdafinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 10.10.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz itirazları yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B.Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden

IV. GEREKÇE

A.Sanık ve Müdafinin Temyiz Talebi Yönünden

Sanık ve müdafinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 10.10.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz itirazları yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B.Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay tutanağı, uyuşturucu maddeler hakkında düzenlenen uzmanlık raporu, sanığın ikametinde yapılan arama sonucunda evin değişik yerlerinde, farklı çeşitlerde, paketlenmiş ve gizlenmiş halde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kısmen ikrar ettiği, tanık beyanı, maddelerin ele geçiriliş şekli, toplam miktarı, sanığın evinde ekili hint keneviri bulunmasına karşın kanında ve idrarında esrar etken maddesi uyuşturucu maddeye rastlanılamaması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve KANUNA uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın gerek soruşturma gerekse de kovuşturma aşamasında uyuşturucu madde ticareti yönünden kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden herhangi bir beyanı olmamasına ve dolayısıyla hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasından indirim yapılmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ve Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık müdafinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık ve müdafinin temyiz itirazları yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.12.2022 tarihli ve 2022/3167 Esas, 2022/2072 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B.Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.12.2022 tarihli ve 2022/3167 Esas, 2022/2072 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4223, Karar No: 2015/29518, Tarih: 06.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4223 E.  ,  2015/29518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek;mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur.

İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde,265. maddesi ile düzenlenen;“Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, Olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’ nun “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın alkollü olduğu halde kullandığı 16 Y 8354 plakalı araç ile Bursa-Ankara Karayolu üzerinde zikzak çizerek ve akrobasi hareketleri yaparak seyrettiği esnada o bölgede görev yapan polis memurları olan şikayetçilerin sanığı megafonla uyarmalarına rağmen sanığın hareketlerine devam ettiği, şikayetçilerin kullandıkları araç ile sanığın önüne geçmek suretiyle durmasını sağladıkları, ehliyet ve araç belgelerini istedikleri, alkolmetreye üflemesini istedikleri, sanığın kabul etmeyerek yaya olarak kaçmaya çalıştığı, şikayetçilerin sanığı yakaladıkları, sanığın "siz beni tanımıyorsunuz, ben sizi kaydettim. Sizinle görüşeceğiz, şerefsizler" şeklinde söz söylediği, sanığın İnegöl Devlet Hastanesi'ne getirdikleri sırada araç içerisinde şikayetçilere hitaben "seni kafama kaydediyorum, yalancının anasını sinkaf edeyim mi, a... koydumunun yavşakları sizi" şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler söylemeye devam ettiği, 16 A 1088 plakalı aracın sol arka kapı camına kafa atarak araç arka camının kırılmasına neden olduğu, bu suretle üzerine atılı şuçları işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isbetsizlik görülmemiştir.

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1-Sanık hakkında mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bentlerin çıkartılarak yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1.fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.