muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/223, Karar No: 2024/6590, Tarih: 28.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/223 E.  ,  2024/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3323 Esas, 2023/1523 Karar

DAVA TARİHİ: 08.04.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Denizli 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/465 Esas, 2022/103 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... Genel Müdürlüğü adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ....) Mahallesi 321 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ... Genel Müdürlüğü adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafına ilişkin Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/266 Esas sayılı dosyasının sonucuna göre belirlenecek olan hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, dava konusu taşınmazın davalı (Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/266 Esas sayılı dosyası ile belirlenecek) adına olan tapu kaydının iptali ile ... Genel Müdürlüğü adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin oldukça yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin oldukça yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; arsa niteliğindeki davaya konu taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın emlak vergisine esas birim metrekare fiyatları karşılaştırıldığında da dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci

fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2129, Karar No: 2015/9378, Tarih: 02.07.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2129 E.  ,  2015/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çivril Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2009/100-2013/436

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı; adına kayıtlı ...... plakalı aracı yapmış olduğu kazada kendisinin yolcu olarak aracın sağ tarafında bulunduğunu, kazayı yapanın A.. B.. olduğunu, kendisinin olay günü alkollü olması sebebiyle aracı A.. B..'un kullandığını, bu nedenle kaza sebebi ile aracında meydana gelen hasar olan 30.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda; alkolün münhasıran kazaya etkili olup olmadığı hususunda herhangi bir kanaat bildirilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, dosyadaki raporlara göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği ve hasarın teminat kapsamında kalıp kalmadığı hususunda, nöroloji uzmanından alınacak bilirkişi raporunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Somut olayda; yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda; alkolün münhasıran kazaya etkili olup olmadığı hususunda herhangi bir kanaat bildirilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, dosyadaki raporlara göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği ve hasarın teminat kapsamında kalıp kalmadığı hususunda, nöroloji uzmanından alınacak bilirkişi raporunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9868, Karar No: 2013/15584, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/9868 E.  ,  2013/15584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...'nın tüm, davalı ... ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 2001 yılı Ekim ayında davalı ...'na bağlı 18 Mart İlköğretim Okulunda çalışmaya başladığını,yaz döneminde Kaymakamlıkta, okul döneminde 18 Mart İlköğretim Okulunda çalıştığını bildirerek, 2005 yılı Haziran ayına kadar geçen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davacının 09/09/2002 ile 13/06/2003 tarihleri arasında aralıksız, 08/09/2003 ile 11/06/2004 tarihleri arasında aralıksız ve 13/09/2004 ile 10/06/2005 tarihleri arasında aralıksız olmak üzere davalı ... Bakanlığına (M.E.B.) bağlı ... 18 Mart İlköğretim Okulunda asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, dosya kapsamına göre davalı ... yönünden davacının 09/09/2002 - 13/06/2003 , 08/09/2003 - 11/06/2004 ve 13/09/2004 - 10/06/2005 tarihleri arasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ... 18 Mart İlköğretim Okulunda asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesi yerinde ise de, yaz dönemlerinde davacının çalışmasının ... Kaymakamlığı Sosyal Yardım ve Dayanışma Vakfı nezdinde geçtiği kabul edildiğinden, söz konusu vakfın davaya dahil edilmemesi bozma nedenidir.

Öte yandan, dava kısmen kabul edilmiş olduğundan ret-kabul oranına göre hükmedilen harç hariç yargılama giderlerinden ayrıca vekalet ücretinden SGK, diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olmasına göre sadece davalı işverenden tahsiline karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, ... Kaymakamlığı Sosyal Yardım ve Dayanışma Vakfı 'nı davaya dahil etmesi için davacıya önel vermek ve vakfın göstereceği deliller toplanarak hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre ve harç hariç yargılama giderleri ile vekalet ücretinden SGK'nın, davalı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu göz önünde bulundurularak karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, ... Kaymakamlığı Sosyal Yardım ve Dayanışma Vakfı 'nı davaya dahil etmesi için davacıya önel vermek ve vakfın göstereceği deliller toplanarak hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre ve harç hariç yargılama giderleri ile vekalet ücretinden SGK'nın, davalı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu göz önünde bulundurularak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının ve davalı MEB'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18948, Karar No: 2021/5495, Tarih: 17.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18948 E.  ,  2021/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 251/7. maddesi gereğince basit yargılama usulü yaş küçüklüğü halinde uygulanmayacağından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile adli sicil kaydındaki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2844, Karar No: 2024/5216, Tarih: 26.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2844 E.  ,  2024/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/485 E., 2023/84 K.

KARAR : Kısmen Kabul

1- Mahkemece, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında Çorum Sungurlu Aşağı Fındıklı Göleti inşaatının davacı yükleniciye ihale edildiği ve 20.11.2012 tarihinde yer teslimi yapılarak çalışmalara başlandığı, söz konusu ihale ile ilgili davalı idarece işin yapımından önce yürütülmesi gereken çalışmaların yürütülmediği, uygulama projelerinin yapımı, kamulaştırma çalışmaları, harita yapımı çalışmalarının iş yapımına paralel olarak yapılmasının öngörüldüğü, taş ocağı olarak öngörülen yerde taş malzemesinin bulunmadığı, kum çakıl ocağı olarak gösterilen yerde bulunan malzemenin beton yapımına uygun olmadığı, kamulaştırma işlemlerinin süresinde yapılmadığı, filtre kum çakılın ve kaya dolgunun yıkanması için gerekli su ihtiyacını karşılayacak kaynağın yükleniciye gösterilmediği, davalı işverenin eksik araştırma ile ihaleye çıkması nedeniyle davacının ilave harita alımı, ilave proje yapımları, ilave malzeme ocağı yol yapımları ve hazır beton kullanılmasının gerektiği halde davalının ilave maliyetleri karşılamasının yanı sıra süre uzatımı talebinin de karşılanması gerektiği, ancak davalının üzerine düşen hususlarda gerekli özeni göstermeyerek işin yavaş yürüdüğü hususunda ikaz yazıları yazarak yükleniciyi cezalı duruma düşürmesi ve bilahare sözleşmenin feshedilmesinin sözleşmeye ve mevzuata uygun olmadığı, kesintilerle ilgili olarak kesinti tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için davalının temerrüde düşürülmemiş olması nedeniyle faiz talep edilemeyeceği, cezai şartlarla ilgili faiz başlangıcına dava tarihinin esas alınması gerektiği ve davalının haksız eyleminden kaynaklandığından kabul edilen davaya konu alacaklar nedeniyle avans faizine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Mahkemenin bu kararına karşı taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 11.02.2019 tarih, 2018/3509 E. ve 2019/528 K. sayılı ilamıyla ve bilirkişi raporlarında teknik personel bulundurmama cezası ile ilgili değerlendirme yapılmadığı, düzenlenen hakedişlere sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümlerine göre itirazda bulunulup bulunulmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmadığı, konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan davalı iş sahibinin fesihte haklı olup olmadığı , davacı yüklenicinin teminat mektubu ve irat kaydedilen teminat mektup bedeli iadesinin, teknik personel ve gecikme nedeniyle kesilen cezaların iadesi ve menfi zararlarını istemekte haklı olup olmadığı ve bunların miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.