muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/43534, Karar No: 2024/4103, Tarih: 28.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/43534 E.  ,  2024/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1500 E., 2020/1597 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı, bozma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında tehdit suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ilk fıkrasına göre kesin nitelikte olup temyizinin mümkün bulunmadığı belirlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçundan verilen ek kararın; 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın tehdit suçundan mahkumiyetine, hakaret suçundan ise beraatine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2020 tarihli ve 2019/1500 Esas, 2020/1597 Karar sayılı kararıyla hakaret suçuna ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, tehdit suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, hakaret suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçlamaları kabul etmediğine, asıl mağdurun kendisinin olduğuna, dosyasının Yargıtaya gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ilk fıkrasında yer verilen; "Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir" şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Hakaret suçundan verilen ek karar yönünden

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın gerekçesine yönelik olmayan temyizde, sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret suçundan verilen ek karar yönünden

IV. KARAR

A. Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret suçundan verilen ek karar yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2728, Karar No: 2010/3513, Tarih: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2728 E.  ,  2010/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 38 parsel sayılı taşınmazın 321,08 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre bir taraf, davasında haklı olup da dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybetmiş olursa, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasa ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5.Cilt, sayfa 5338 dipnot 159; 10.H.D.21.12.1976,8770/8739 ve dipnot 160:5.H.D.12.09.1977,5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine'nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine, ayrıca davalının kabul beyanı bulunduğuna göre, davalının tüm yargılama giderlerinden ve kabul beyanı da gözetilmek suretiyle avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine'nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2278, Karar No: 2019/8627, Tarih: 31.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2278 E.  ,  2019/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı ve davalı ...Ş tarafın istinaf başvurusunun davacının kısmen kabulüne, davalı ...Ş'nin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet bedeli vs adı altında bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek; şimdilik 1.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı ve davalı ...Ş. tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı tarafın istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine ve davacı taraf lehine 1.980 TL maktu avukatlık ücreti takdirine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... Perakende Satış A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Perakende Satış A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında olmamak kaydıyla nispi olarak belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Her ne kadar bilirkişi raporu ile davacıdan tahsil edilen kayıp kaçak , dağıtım, iletim vs bedellerin toplamı 557.736,32 TL olarak hesaplanmış ise de, davacı tarafından davanın ıslah edilip tamamlama harcının yatırılmadığı görülmüştür.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, dava değerinin 1.000 TL olduğu gözetilerek , davacı yararına 1.000 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davacı yararına 1.980 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, dava değerinin 1.000 TL olduğu gözetilerek , davacı yararına 1.000 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davacı yararına 1.980 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 8. maddesinde yer alan "1.980,00 TL" ifadesinin çıkarılarak yerine "1.000 TL" ifadesinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca, davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16338, Karar No: 2012/19960, Tarih: 12.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/16338 E.  ,  2012/19960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM :5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 43/2, 62/1, 53/1-3, maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve hak yoksunluğu

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurların olayın hemen akabinde kollukta ve bu beyanlarını destekler nitelikte Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanlarından; sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak mağdurlara hitaben "sigara verin lan, çakmak verin lan" diyerek bıçağı mağdurlara doğru sallaması üzerine mağdur ...'nin sigara ve çakmağı sanığa vermiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan verinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14363, Karar No: 2014/18116, Tarih: 05.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14363 E.  ,  2014/18116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi ... ile 24.03.1998 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/572, Karar No: 2014/11914, Tarih: 05.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/572 E.  ,  2014/11914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2010/47-2013/634

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan, süresinden önce sona erdirilen kira sözleşmesi nedeniyle uğranılan kazanç kaybı ve kiralanana yapılan fazladan masrafların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 18.147,50.TL'nin 24/09/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, Taraflar arasında 01/07/2008 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kantin kira sözleşmesi imzalandığını ve bu sözleşmeye göre aylık kira bedelinin 4.000,00TL + KDV olduğunu, bunun karşılığında V.. M.. bulunan Kocaeli Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Öğrenci Kantininin işletme hakkının davacıya verilmesinin kararlaştırıldığını, davacının dava konusu kantini devralıp çalıştırmaya başladığını ve kira bedellerini düzenli olarak ödediğini ancak mühendislik fakültelerinin 2009 yılının Ağustos ayında V.. M...deki yerleşkeden U.. Y..sine taşındığını, sözleşmenin süresi bitmediği halde davalının fakültenin taşındığı yeni yerleşkeden davacıya yer göstermediğini, bunun için noterden ihtarname gönderildiğini, ihtara verilen cevapta taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin tek taraflı olarak sözleşmenin 12. ve 35.maddelere göre feshedildiğinin bildirildiğini, sözleşmenin 12. maddesinde üniversitenin taşınmaza ihtiyacı veya satışı halinde tek taraflı fesih hakkının tanındığının bildirildiğini, böyle bir durumun söz konusu olmadığını ve yapılan feshin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının 2 yıllık sözleşme için yaklaşık 40.000,00 TL kantine masraf yaptığını ve sözleşmenin süresinden önce sona erdirilmesi nedeniyle bu masrafların çıkartılamadığını,sözleşmenin 2 yıllık olması göz önüne alınarak mal alınarak stok edildiğini, toplam 42.700 TL tutarında stokta mal kaldığını, ayrıca 10 aylık süredeki kazançtan mahrum kaldıklarını ve bu zararlarının davalı tarafından karşılanması gerektiğini, üniversite inşaatının sözleşmenin imzalanmasından önce başladığını ve davalının fakülte inşaatının ne zaman biteceğini az çok tahmin edebilecek durumda olduğunu, ve kira süresini buna göre düzenlemesi gerektiğini, belirterek kar mahrumiyeti olarak 10.000,00 TL yapılan harcamalar için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL nin ihtarname tarihi olan 23/09/2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, Davacı vekili 05/04/2011 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 55.500 TL artırarak 75.500 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde, 17 Ağustos 1999 depreminde üniversite binalarının zarar görmesi nedeniyle İ.. B.. B..Başkanlığınca mülkiyeti belediyeye ait olan S.. S..B.. üzerindeki arazinin üniversiteye geçici tahsisi ile o arazi üzerine V.. A.Ş. Tarafından yapılacak prefabrik binalarda eğitimin üniversite tarafından kalıcı yeni kampüs tamamlanana kadar devam etmesi amacıyla taraflar arasında protokol imzalandığını, bu anlaşma doğrultusundan Mühendislik Fakültesinin dava konusu yerdeki prefabrik binalara taşındığını, 1999 yılından üniversitenin inşa edilen U..