muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8211, Karar No: 2019/5382, Tarih: 22.10.2019

Somut olaya gelince; davacılar, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığını kanıtlayamamış, aksine dinlenen davacı tanıkları, mirasbırakanın kadınlara para harcadığını ve borçları olduğunu bildirmişlerdir, ayrıca mirasbırakan adına kayıtlı başka taşınmazlar da bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; 6100 sayılı ...nın 26. maddesi hükmü gereğince; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacılar, 40.000,00 TL üzerinden harcı ikmal etmelerine rağmen talep aşılarak 55.000,00 TL üzerinden tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi de isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10930, Karar No: 2015/16214, Tarih: 06.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10930 E.  ,  2015/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2013/29-2014/110

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan A.. Ç.., M.. D.. vd. vekili ile davalı idare temsilcisi vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davacı ile davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsalden 1,05 kat daha değerli değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca 10 kat daha değerli olduğu kabul edildiği gibi, emsalin satışa ilişkin m2 birim bedelinin emlak vergi değerinin dahi altında olduğu gözetildiğinde rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- A.. Ç.. adına hükmedilen bedele de değerlendirme tarihi olan 19.07.2005 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, daha sonraki bir tarihten itibaren faiz yürütülmesi,

4- Bedeline hükmedilen taşınmazın TMK.nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, Belediye adına tesciline de karar verilmesi,

5- Kabule göre de; davalı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım üzerinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

4- Bedeline hükmedilen taşınmazın TMK.nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, Belediye adına tesciline de karar verilmesi,

5- Kabule göre de; davalı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım üzerinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davacılar ve davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9604, Karar No: 2010/730, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9604 E.  ,  2010/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 121 ada 1 parsel sayılı 1791.28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. İtiraz üzerine Kadastro Komisyonu tutanağı ile itiraz reddedilerek taşınmazın tespit gibi ... adına tesciline karar verilmiştir. Davacı ... ... mirasçıları, yasal süresi içinde taşınmazın murislerinden intikal ettiği ve kendilerinin zilyet bulundukları iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişme konusu 121 ada 1 sayılı parsel ile ilgili yapılan itiraz hakkında 3402 sayılı Yasa'nın 10.maddesi gereğince bir karar verilmek üzere dava dilekçesi ve dosyanın Sakarya Kadastro Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın tespit tarihinden sonra, tutanağın askı ilanına çıkarılmasından önce açıldığı, davacılar vekili daha önceden komisyona itiraz etmiş ise de kadastro komisyonu kararları ilgiliye tebliğ edilmeyip askı ilanına alındığından, kendilerine tebliğ edilmeyen Kadastro Komisyonu kararına karşı açtıkları davanın komisyona yeni bir itiraz olarak değerlendirilerek kadastro komisyonunca bir karar verilmek üzere dava dilekçesi ve dosyanın Kadastro Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, yapılan bu değerlendirme dosya kapsamına uygun değildir. Kadastro tespiti 26.7.2008 tarihinde yapılmış, tespite ... ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili Av.... ... intikal ve zilyetliğe dayanarak itiraz etmişlerdir. İtiraz üzerine Kadastro Komisyonu Tutanağı ile itirazın reddine ve çekişmeli parselin davalı ... adına tespitine karar verilmiştir. Kadastro Komisyonu tutanağı 25.11.2008-25.12.2008 tarihleri arasında ilan edilmiştir. Komisyona itiraz eden ... ... mirasçıları, askı ilan süresini beklemeden 11.11.2008 tarihinde dava açmışlar ve komisyona itiraz ederken dayandıkları sebeplere dayanmışlardır. Dava askı ilan süresinden önce açılmış ise de davacıların aynı sebebe dayalı itirazları kadastro komisyonunca incelenip, red kararı verilmiştir. Bu halde, talebin itiraz niteliğinde görülüp tekrar komisyona gönderilmesi sonucu değiştirmeyeceğinden davanın süresinde açıldığının kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca taraflardan iddia ve savunmaları ile ilgili tüm delilleri istenilerek işin esasına girilmesi, gerekli değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9049, Karar No: 2012/15632, Tarih: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9049 E.  ,  2012/15632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza yeşil alan ve şemsiye-şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2355, Karar No: 2017/2397, Tarih: 30.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2355 E.  ,  2017/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan verilen karara yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Sanıklar ... hakkında 2005,2006,2007,2008 ve ... hakkında 2005 takvim yılında “sahte belge düzenlemek” suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında 2005,2006,2007,2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçundan ve “2008 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005,2006,2007,2008 yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi gereğince, hapis cezasının alt sınırının 3 yıla yükseltildiği gözetilmeden 2008 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükümde 18 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi gereğince, hapis cezasının alt sınırının 3 yıla yükseltildiği gözetilmeden 2008 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükümde 18 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

4-Sanığa 2008 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesi için 09.02.2010 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebligat sonucunda kanunen tanınan 15 günlük sürenin bittiği 25.02.2010 suç tarihinden ve hükümden önce, 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5409 sayılı Yasanın 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden 6 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

5- 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması,

6-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK.'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7- Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21584, Karar No: 2015/214, Tarih: 13.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21584 E.  ,  2015/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, anne ve babası vefat etmiş olup velayet altında bulunmayan çocuğa vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 404. Maddesinde "velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır “hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Aynı Yasanın 19. maddesinde “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.”; 22. maddesinde de “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar küçük ...'un adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresi “... Mah. ... ... .../...” ise de, ... İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 24.07.2013 tarihli araştırma tutanağına göre bu adresin küçüğün daha önce kalmakta olduğu yatılı yurda ait olduğu ve yurt binasının atıl durumda olup küçüğün artık bu adreste kalmadığı, ... Ticaret Meslek Lisesinde okumakta olup öğrenim süresi boyunca bu okula ait yurtta kaldığı, ancak T.M.K'nun 22. maddesi uyarınca bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı dikkate alındığında,... İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 12.08.2013 tarihli araştırma tutanağına göre küçüğün eğitim ve öğretim süresi dışında üvey babası olarak bilinen ..isimli şahsın yanında “... Beldesi .... Mahallesi .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7948, Karar No: 2018/7293, Tarih: 19.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7948 E.  ,  2018/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiin 26.01.2015 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde, söz konusu dilekçenin sanık müdafii sıfatı ile verildiği, bu nedenle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz edildiği, katılan sıfatı ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın içinde bulunduğu araçtan ele geçirilen ve suçta kulanılan bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde sayılan bıçaklardan olup olmadığı hususunda Kriminal Laboratuvar veya Adli Tıp Kurumu Başkanlığından rapor alınması gerektiği gözetilmeden, konusunda uzman olduğu anlaşılamayan polis memurunca

hazırlanan ön ekspertiz raporu hükme esas alınarak eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Sanığın üzerine atılı suçu inkar ederek, suça konu bıçağı saldırı amacıyla taşımadığını, piknikten döndükleri için aracında bulunduğunu iddia etmesi karşısında, söz konusu bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına dair mahkumiyete yeter delillerin nelerden ibaret olduğu, suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Sanığın üzerine atılı suçu inkar ederek, suça konu bıçağı saldırı amacıyla taşımadığını, piknikten döndükleri için aracında bulunduğunu iddia etmesi karşısında, söz konusu bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına dair mahkumiyete yeter delillerin nelerden ibaret olduğu, suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, hükmolunan 1 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükmü uyarınca, TCK'nin 50/2. maddesi de dikkate alınarak, TCK'nin 50/1-a maddesinde düzenlenen adli para cezası dışındaki seçenek tedbirlerden birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10069, Karar No: 2015/3209, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10069 E.  ,  2015/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/03/2011

NUMARASI : 2010/49-2011/166

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, Belediye başkanı olduğu dönemde, Nebi Şahin'i geçici işçi olarak Belediye hizmetinde çalıştırdığını, bu işçiye ödenen ücretlerin, denetim raporu gereği, davacı tarafından, davalı Belediye Başkanlığına ödendiğini; davacının, Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanıp beraat ettiğini; davalının, sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek; 17.333.09.- TL ' nin 18/08/2008 tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; dava açma süresinin geçtiğini, davacının, İçişleri Bakanlığından izin almaksızın geçiçi işçi çalıştırdığını; davacının aleyhine kişi borcu çıkartıldığını, davacının borcu ödediğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Sebepsiz zenginleşme için, bir taraf zenginleşirken diğer tarafın fakirleşmesi, zenginleşme ile fakirleşme arasında nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edebilmek, için öncelikle, davalının mal varlığında bir çoğalmanın meydana gelmesi gerekir. Bu zenginleşme, mal varlığının artması şeklinde olabileceği gibi, azalmasının önlenmesi şeklinde de olabilir. Zenginleşmenin miktarı istenebilecek alacağın da üst sınırını oluşturur.

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan, tahakkuk etmemiş veya varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hata sonucu verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.