muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18491, Karar No: 2015/5757, Tarih: 02.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18491 E.  ,  2015/5757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, bilirkişi raporuna, eksik inceleme yapıldığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK' nın 50/4 ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi,

3-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi, maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olması, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/6. maddesine yer verilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 5.bendinde yer alan ve TCK'nın 50/6. maddesine ilişkin olan bölümün de hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19110, Karar No: 2017/17257, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19110 E.  ,  2017/17257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait ... köyü 102 ada 1 parseldeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait ... köyü 102 ada 1 parseldeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 300 kg, buğday samanının 350 kg, mercimeğin dekara ortalama verimi 145 kg, mercimek samanın ise 175 kg. alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

2)Taşınmazın baraj gölü altında kalmak suretiyle el atılan ve üzerinde nar ağaçlarının bulunduğu kısmın zeminine sulu tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 525 kg, buğday samanının 450 kg alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

3)Taşınmaza kapama fıstık bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak fıstık ağacının kilogram satış birim fiyatı ise 23,00-TL alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Taşınmaza kapama nar bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak nar ağacının dekara ortalama verimi 675 kg. alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

5)Üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'i oranında alınması gerektiği gözetilmeden, daha az alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

6)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8782, Karar No: 2018/3400, Tarih: 26.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8782 E.  ,  2018/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; şikayetçi tarafın dilekçesinde; sanık tarafından, .... Merkez .... Köyü 1764 Ada 4 parsel sayılı taşınmazın alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devredildiğini iddia ettiği, sanığın temyiz dilekçesinde ise şikayete konu taşınmaz satışı hakkında tasarrufun iptali davası açıldığını beyan ettiği anlaşılmakla, bu yönde bir davanın olup olmadığı araştırıp, tasarrufun iptali davası olması durumunda dosyasının kesinleşmesi beklenilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde belirtilen nedenlerle düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 51/2 maddesinin, İİK'nın 354. maddesinin tatbikinin gerektiği hallerde uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında verilen cezanın, şikayetçinin zararının aynen iadesi şartına bağlı olarak tahliyesine karar verilmesi,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''15.01.2014'' yerine ''2014'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19313, Karar No: 2012/11157, Tarih: 27.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19313 E.  ,  2012/11157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile Mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, ‘sağ tibia–fibula proksimal kırık’ ve ‘anatomik kayıp fonksiyonel olarak işlevin sürekli zayıflaması olarak’ değerlendirilen mağdurdaki yaralanmanın derecesi de nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden cezanın asgari hadden tayini,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı BOZULMASINA, 27.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8603, Karar No: 2019/7231, Tarih: 01.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8603 E.  ,  2019/7231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı hastanede 31/03/2009-02/06/2014 tarihleri arası acil tıp teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesini, fazla çalışma yaptığı halde işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.Davalı cevabının özeti:Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının hizmet sözleşmesinde kabul ettiği ücretin İş Kanunu hükümleri gereği kabul edilen yasal fazla çalışma süresi olan 270 saati kapsadığını, davacının iddia ettiği çalışma saatlerinin gerçeğe aykırı olduğunu, davacının hak etmiş olduğu fazla çalışma ücret alacağı olmadığından iş sözleşmesinin feshi ve kıdem tazminatı talebinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının imzaladığı iş sözleşmesinin 2.2 maddesinde fazla mesai alacağının ücrete dahil olduğu, Yargıtay içtihatlarında işçinin aylık ücretinin asgari ücretin üzerinde bulunmak şartı ile yıllık 270 saatten ayda 22,5 saatlik mesainin aylık ücrete dahil olacağı hususunda taraflarca yapılan anlaşmanın geçerli olduğu, davacının ücretinin asgari ücretin üzerinde olduğu, fesih gerekçesi olarak gösterilen fazla mesailerinin ödenmemesi iddiasının yerinde olmadığı, davacı tarafça yapılan feshin haklı ve geçerli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hafta içi 08.00-18.00 ve cumartesi günleri 08.00-14.00 arası çalıştığı, ara dinlenme süreleri dışlanarak haftalık 5.5 saat fazla mesai yaptığı, aylık çalışmanın 22.5 saati geçmediği ve 270 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı bulunmadığı belirtilmiştir. Dosya kapsamında davacı ve davalı tarafından sunulan nöbet çizelgeleri–aylık çalışma listeleri bulunmaktadır. Davacı 2014 yılı mart ayı çalışma listesine göre Onkoloji bölümünde ilk iki hafta, 18.00-08.00 arası haftada üç kez gece çalışması yapmıştır. Bu kayıtlara göre, 14 saat çalışmadan 2 saat ara dinlenme düşülerek günde 12 saat çalıştığı, gece çalışması sebebi ile 7.5 saati aşan 4.5 saat çalışmasının fazla mesai olduğu, haftada üç gün 13.5 saat ve iki haftada toplam 27 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının 2014 yılı mart ayı aylık çalışma listesi birinci ve ikinci hafta kayıtları ile aylık 22.5 saati aşan fazla çalışma yaptığı dosya kapsamı ile sabittir. Hal böyle iken mahkemenin fazla çalışma ücret alacağı ve kıdem tazminatının reddine ilişkin kararı isabetli olmamıştır. Davacının kayıt bulunan dönem bu kayıtlara; kayıt bulunmayan dönem tanık beyanlarına göre; tanıkların davacı ile birlikte çalıştığı bölüm, çalışma yaptığı süreler, sürelerdeki farklılıklar (gündüz, gece) dikkate alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanarak oluşacak sonuca göre kıdem tazminatının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu' nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

Somut olayda davacı işçi, fazla çalışma ücret alacağının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyan etmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacının fazla çalışma ücret alacağının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinın kabulü ile kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9128, Karar No: 2022/12757, Tarih: 19.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9128 E.  ,  2022/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dair verilen karara karşı tüm taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın,tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I)Davacı İstemi:

Davacı asil dava dilekçesinde ve özetle; kendisinin 15.04.2003 tarihinde ... İlköğretim Okulu'nda hizmetli olarak işe girdiğini, davalı okulda 15.04.2003-13.06.2013 tarihleri arasında çalıştığını ancak davalı ... kendisinin işe girişin yapmadığını ve aylık sigorta primlerini yatırmadığını, aylık maaşının 600,00 TL olduğunu beyan ederek, davalı okulda 15.04.2003-13.06.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitine ve eksik primlerinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II)Davalılar Cevabı:

II)Davalılar Cevabı:

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde ve özetle; Dava konusu tesbiti istenen çalışma süresinden bu yana 5 seneden fazla süre geçtiğinden talebin hak düşümüne uğradığını, ... müdürlüğünün işbu dava ile ilgili yazısında; davacının 2006 yılında 10 gün,2007 yılında 120 gün, 2008 yılında 221 gün, 2009 yılında 164 gün ... primlerinin ödendiğini, 2003-2009 yıllarına ilişkin herhangi bir bilgi-belgeye ulaşılamadığını, 2010-2013 yılları arasında Eylül ayından başlayıp Haziran ayında bitmek üzere ... primlerinin yatırıldığının bildirildiğini, davacının çalışmasının, belirli süreli hizmet akdiyle, geçici ve mevsimlik olduğunu, tam zamanlı çalışmanın mümkün olmadığını, hafta tatilleri, genel tatiller, resmi ve dini bayramlar ile okulun kapalı olduğu günlerde ... işyerinde istihdam ihtiyacının olmadığını, resmi kurum olan işyerinde haftalık çalışma saati, resmi mesai saatleri ile sınırlı olduğunu, ... işyerinde yaz tatillerinde istihdamın olmadığını ve çalışanlarla belirli süreli sözlesme yapıldığını, Davacı ...'ın da yaz tatillerinde çalıştırılmadığı için bu dönemlerde ... primleri yatırılmadığını, ... müdürlüğünce davacı yanın ... Aile Birliği tarafından çalıştırıldığının belirtildiğini, ... Aile Birliklerinin işlevinin, genel bütçe yoluyla karşılanamayan gider ve hizmet kalemlerinin temin edilmesi olduğunu, Eğitim hizmetlerinin aksamadan yürütülebilmesi için fahri veya mevsimlik çalışanlar ile yardımcı hizmetliler istihdam etmekte bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili idarenin işbu dava kapsamında işveren sıfatı bulunmadığını, iş bu davada fiili çalışmanın tespit edilmesi gerektiğini beyan ederek, hak düşümü süresine ilişkin itirazlarının kabulüne, haksız ve hukuka aykırı olan davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde ve özetle; davalı Kurumun Fer'i Müdahale konumunda olduğunu, kurum kayıtlarının getirilmesi gerektiğini, tanık dinlenmesi gerektiğinde mutlaka dönem bordro tanıklarının dinlenmeği gerekeceğini, kurum kayıtlarının aksine eşdeğer nitelikte yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini, tanık anlatımlarına dayanarak davanın ispatlanma olgusunun kabul edilemez olduğunu, 5 yıllık hak düşüm süresinin göz önünde bulunması gerektiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III) Mahkeme Kararları

A- İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece, 1-Davanın kabulü ile;

Davacının davalı 1.100.149,034 sicil nolu ... İlköğretim Okulu unvanlı iş yerinde;

15.04.2003-30.06.2003 süresi için 76 gün ve günlük 13.103.332,00 ETL üzerinden

01.09.2003 - 31.12.2003 süresi için 120 gün ve günlük 15.267.194,00 ETL üzerinden

01.01.2004-30.06.2004 süresi için 180 gün ve günlük 18.321.000,00 ETL üzerinden

01.09.2004 - 31.12.2004 süresi için 320 gün ve günlük 14.805.000,00 ETL üzerinden

01.01.2005 - 30,06.2005 süresi için 180 gün ve günlük 16,29 TL üzerinden

01.09.2005 - 31.12.2005 süresi için 120 gün ve günlük 16,29 TL üzerinden