muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15452, Karar No: 2021/19870, Tarih: 25.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15452 E.  ,  2021/19870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili Ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişik 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, 05.06.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,sanık hakkında açılan kamu davasının,5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/641, Karar No: 2025/974, Tarih: 27.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/641 E.  ,  2025/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/371 E., 2023/801 K.

Mahkeme kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan annesi ...’un 1370 parsel sayılı taşınmazının ½ payını satış suretiyle, daha sonra kalan ½ payını da ölünceye kadar bakma akdi ile davalı oğlu ... ...’e devrettiğini, ... ...’in de taşınmazı diğer davalı ...’in eşi olan davalı ...'e devrettiğini, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca murisin temyiz kudretinin de bulunmadığını ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile terekeye iade ve miras hisseleri oranında tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; dava konusu devirlerin muvazaalı olmadığını, murisin bakıma muhtaç olduğunu ve ölene kadar kendisine davalı ...'in baktığını, Münevver’in satış bedelini ... ...’e ödediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.05.2014 tarihli ve 2012/621 Esas, 2014/435 Karar sayılı kararıyla; davalı ...'in bakım borcunu yerine getirdiği gerekçesiyle ölünceye kadar bakma akdi ile devredilen ½ pay bakımından davanın reddine, satış suretiyle devredilen ½ pay yönünden ise muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkeme kararının davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.06.2016 tarihli ve 2014/18403 Esas, 2016/7296 Karar sayılı ilamıyla; Mahkemece öncelikle ehliyetsizlik iddiasının araştırılması, mirasbırakanın ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde muris muvazaası hukuksal nedeni üzerinde durularak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği, kabule göre de 4721 sayılı TMK’nın 28. maddesi hükmü uyarınca ölümle kişilik son bulduğu halde mirasbırakan Behiye adına tescil kararı verilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 22.10.2019 tarihli ve 2016/774 Esas, 2019/192 Karar sayılı kararıyla; satış suretiyle devredilen ½ pay yönünden muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 22.10.2019 tarihli ve 2016/774 Esas, 2019/192 Karar sayılı kararıyla; satış suretiyle devredilen ½ pay yönünden muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 22.10.2019 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; mirasbırakanın 13.08.1987 tarihinde taşınmazdaki ½ paya yönelik satış yolu ile yaptığı temlikindeki kastının belirlenmesi yönünden hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, tarafların iddia ile savunmaları dikkate alınmak suretiyle daha önce dinlenilen usulünce gösterilmiş tanıkların yeniden çağrılarak dinlenilmeleri, mirasbırakanın davacı oğlundan mal kaçırmasını gerektirir bir husus olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, başka mal varlığı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın 13.08.1987 tarihinde taşınmazdaki ½ paya yönelik satış yolu ile yaptığı temlikindeki gerçek iradesinin açık ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanması ve ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği, kabule göre de önceki bozma ilamında da işaret edildiği üzere, 4721 sayılı TMK’nın 28. maddesi hükmü uyarınca ölümle kişilik son bulduğu halde mirasbırakan Behiye adına tescil kararı verilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakanın fiil ehliyetini haiz olduğu, ölünceye kadar bakma akdiyle devredilen 1/2 pay yönünden hükmün kesinleştiği, davaya konu taşınmaz ile mirasbırakanın temlik dışı taşınmazları arasında fahiş değer farkı bulunduğu, bu farkın mirastan mal kaçırma iradesini ortaya koyduğu, mirasbırakanın birlikte yaşadığı davalılarla beşeri ilişkileri içerisinde minnet duygusuyla kendinden uzakta yaşayan davacıdan mal kaçırma kastıyla hareket ettiği, davalı ...'in taraflar arasındaki ilişkiyi ve mal kaçırma iradesini bilen veya bilmesi gereken kişilerden olduğu gerekçesiyle davalılar ... ve ... yönünden açılan davanın kabulü ile davaya konu 1370 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının davacının 1/3 miras payı oranında iptali ile davacı ... mirasçıları adına veraset ilamındaki payları oranında tesciline, kalan payın davalı ... üzerinde ipkasına, davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; davacı mirasçılarından ... ve vekilinin davayı takip etmediğini, bu davacı yönünden işlemden kaldırma ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğunu, davacının 1370 parselin tamamı bakımından tescil talep etmesine ve Mahkemece 1/2 payın bir kısmının iptaline karar verilmesine rağmen kısmen ret kararı verilmediğini, davalılar lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmediğini, davalı ...'in iyi niyetli 3. kişi olduğunu, konut kredisi alarak taşınmazın satış bedelini ödediğini, taşınmaz üzerinde buna ilişkin ipotek tesis edildiğini, davalı ... ile danışıklı işlem yapmadığını, 1987 yılında yapılan işlemin danışıklı olduğu kabul edilse dahi bu işlemin Münevver tarafından bilindiğinin düşünülmesinin doğru olmadığını, davalı ...'in eczacı olup taşınmazı satın alabilecek durumda olduğunu, geliri ile ilgili araştırma taleplerinin dikkate alınmadığını, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğunu, mirasbırakanın temlik dışı taşınmazları yönünden herhangi bir devir işlemi yapmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyanın incelenmesinden; mirasbırakan ...’un 09.05.2005 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı oğlu ... ... ile davalı oğulları ... ... ve ... ...’in kaldıkları, mirasbırakanın 1370 parsel sayılı 417,00 m2 yüz ölçümlü bahçeli kargir ev vasfındaki taşınmazının ½ payını 13.08.1987 tarihinde satış suretiyle, kalan ½ payını ise 21.03.2005 tarihinde ölünceye kadar bakma akdiyle davalı oğlu ...’a temlik ettiği, ... ...’in de taşınmazı 14.02.2008 tarihinde kardeşi ... ...’in eşi olan diğer davalı ...’a satış suretiyle devrettiği, bozma kararı sonrası Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile mirasbırakanın 21.03.2005 tarihinde fiil ehliyetinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 4.334,75 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ... ...'dan alınmasına,

Dosyanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6656, Karar No: 2023/6573, Tarih: 27.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6656 E.  ,  2023/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/678 E., 2022/164 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/210 E., 2020/269 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 42 ada 268 parselde bulunan tarla niteliğindeki taşınmazı 1964 yılından beri kullanmakta olduğunu, murisi ...'dan önce taşınmazı dedesi ...'nin kullandığını vefatından sonra da oğlu ...'a bıraktığını, müvekkilinin babası ...'ın taşınmazı ölene dek kullandığını, taşınmazın yaklaşık 90 yıla yakın süredir müvekkilin üst soyu ve kendilerinin tasarrufu altında bulunduğunu, halen de müvekkil ve diğer mirasçılar tarafından kullanıldığını, müvekkilinin kullandığı yerin belli olduğunu, taşınmazda 20-25 yaşlarında iğde, kış armudu, eskiden dikilip kesilen üzüm bağları, kavak, ceviz gibi ağaçların kökleri olduğunu, komşu parseller arasında ağaç dikmek, çit çekmek gibi fiili durumlarla sınırların belirlendiğini, kimseye kira ödemediğini, tamamen malik sıfatıyla zilyet olarak tasarrufta bulunduklarını, müvekkilinin tarlaya su ve elektrik bağlatmak için başvurularda bulunduğunu, dava açma yönünden kazanılmış ... olduğunu belirterek, Burdur Merkez, ... Mahallesi, ... Mevkii, 89 pafta, 42 ada ve 268 parselde bulunan taşınmazının tapusunun iptali ile muris ... adına veya mirasçılarına payları oranında tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmaz, ...., ..., ... oğlu ..., .... oğlu ..., ... oğlu ... ve ... adına tapuya kayıtlı olduğunu, taşınmazın maliknin tapu kütüğünden anlaşıldığını, davacı tarafından maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan yer iddiasıyla Hazineye dava açılmasının yerinde olmadığını, malik gözüken kişi veya mirasçılarına karşı bu davanın açılması 713 üncü maddeye göre tescil şartlarının oluşmadığını, kişilerin en azından 1970 tarihinde bilinmekte ve tanınmakta olduğunu, mirasçılarının araştırılıp, davanın onlara karşı açılması gerektiğini, Hazineye karşı açılan davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine dair Kanun hükümleri gereğince kim olduğu bilinemeyenlere ait yerlerin idaresi ve taşınmazlarda Hazine menfaatinin daha iyi korunabilmesi için mahallin en büyük mal memurunun kayyım olarak atanması gerektiğini belirterek davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Davacı tarafından tapu malikleri aleyhine açılan davanın subut bulmadığından reddine,

2. Davacı tarafından Hazine aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince ''...dava konusu taşınmazın kadastro beyannamesine, tapu kaydına ve tüm dosya kapsamına göre, tapu maliklerinin tanınan ve bilinen kişi olduğu ortadadır. ..., ..., ... oğlu ..., ... kızı ..., ... kızı ..., ... oğlu ... Veli, ... ve ... ... hakkında verilmiş bir gaiplik kararı da bulunmamaktadır. Davacının TMK'nın 713/2 nci maddesine dayalı tapu malikinin bilinmeyen bir kişi olduğu iddiasını ispatlayamadığı kanaatine varılarak'' davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinden önceki tarihten beri murisleri, sonra da müvekkili tarafından kullanıldığını, davanın ispatlandığını, vekalet ücretinin de maktu verilmesi gerektiğini belirterek, hükmü istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

A) İstinaf başvurusu yönünden;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.12.2020 gün 2018/210 Esas, 2020/269 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

B) Davanın esasına ilişkin olarak;

1. Davacı tarafından tapu malikleri aleyhine açılan davanın subut bulmadığından reddine,

2. Davacı tarafından Hazine aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi 11.513,49 TL nisbi vekalet ücretini, 4.080,00 TL maktu vekalet ücreti olarak düzeltmiştir.

B) Davanın esasına ilişkin olarak;

1. Davacı tarafından tapu malikleri aleyhine açılan davanın subut bulmadığından reddine,

2. Davacı tarafından Hazine aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi 11.513,49 TL nisbi vekalet ücretini, 4.080,00 TL maktu vekalet ücreti olarak düzeltmiştir.

Davanın esasına ilişkin istinaf talebini de; ''..Davacı taraf her ne kadar dava konusu 42 ada 268 parsel saylı taşınmazın maliki görünen ..., ..., ..., ...., ..., ..., ... ve ... adlı kişilerin kim olduğunun bilinmediği iddiasıyla, taşınmazın tamamında nizasız ve fasılasız olarak 20 yılı aşkın süre ile malik sıfatıyla zilyetliğin mevcut olduğunu ileri sürülerek adına tapu iptali ve tescil talebinde bulunulmuş ise de, somut olayda, tapu kaydından dava konusu 42 ada 268 parsel numaralı taşınmazın 1970 yılında tapulama sonucu oluştuğu ve tespitinin Mayıs 1929 tarih 246-249 No.lu tapu kayıtlarına istinaden yapıldığı ve bu kayıtlarda da tespit maliklerine ilişkin pay bulunduğu anlaşılmaktadır. Dayanak tapu kaydı, kadastro tutanağı ve dosya kapsamına göre kayıt maliklerinin kim olduğunun tespitine yarar bilgilerin bulunduğundan hareketle taşınmazın tapu kayıt maliklerinin, kanun anlamında kim olduğu bilinen bir kişi olduğu anlaşılmaktadır. Sözü edilen kişilerin mirasçılarının kim olduklarının bilinmemesi, tespit edilememesi veya anılan kayıt maliki kişilerin üst soyundan ya da alt soyundan olduğunu ileri süren kişi ya da kişilerin hak iddiasında bulunmak suretiyle davacıların taşınmazdaki malik sıfatıyla zilyetliklerine müdahale etmemiş olmaları, kayıt malikinin kim olduğunun bilinemediği anlamına gelmez. Bu nedenle davacı vekilinin sair istinaf nedenleri yerinde değildir.'' gerekçeleri ile esastan ret etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesindeki nedenlere dayanarak hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesindeki nedenlere dayanarak hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kural olarak, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Ancak, kanunun açıkça izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu bir yerin veya tapuda kayıtlı bir payın koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olabilir. Kanunun açıkça izin verdiği hallerden biri de TMK’nın 713/2 nci maddesindeki düzenlemelerdir. Anılan maddede, “Aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılmayan veya 20 yıl önce ölmüş, ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir” denilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19945, Karar No: 2015/8503, Tarih: 25.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19945 E.  ,  2015/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantılı bir şekilde belirlenmediğini belirterek arsa paylarının düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda, dava konusu taşınmazda 1969 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmamış, bilirkişi raporunda da bağımsız bölümlerin o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirilmek suretiyle arsa paylarının yanlışlığını gösterecek herhangi bir delil de ortaya konulmamıştır. Arsa

paylarının düzeltilebilmesi için kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte ilgili bağımsız bölümün o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar dikkate alınırken bir yanlışlık yapıldığının açıkça ortaya konulması gerekir. Mahkemece bu hususlar yeterince açıklanmadan, yanlışlığın nedenleri ortaya konulmadan bilirkişinin mevcut keşif tarihindeki durum dikkate alınarak belirlediği arsa paylarına göre kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8800, Karar No: 2012/22413, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/8800 E.  ,  2012/22413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Trafik tescil belgesinde sahtecilik suçundan: TCK.nun 204/1, 53/1-a, b, d, e maddeleri gereğince; 2 yıl hapis ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına.

2-Araç plakasında sahtecilik suçundan:TCK.nun 204/1, 53/1-a ,b, d, e maddeleri gereğince; 1 yıl hapis ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına.

Suça konu belgelerin ele geçiriliş biçimi ile aldatma kabiliyetini haiz olduğuna dair dosya içerisinde mevcut 04.09.2006 tarihli ekspertiz raporları karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiş, kabule göre tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanıklar hakında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.