muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10789, Karar No: 2023/9349, Tarih: 16.03.2023

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli iptal kararı dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 53/1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin UYGULANMASINA,

CMK'nın 283/1 maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralı dikkate alınarak sanığın sonuç olarak 5 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

2)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3-CMK'nın 324 ve 325. maddeleri gereğince istinaf aşaması için çağrı kağıdı gideri (42,00) TL, posta gideri (18,31) TL ki toplam (60,31) TL yargılama giderinin sanıktan alınarak devlet hazinesine ödenmesine," karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Özetle;

1. Suça konu silahın konut dokunulmazlığının ihlali suçunun icrasını kolaylaştırdığına dair delil bulunmadığından bahisle 5237 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanmamış olmasına karşın tehdit suçunun silah ile işlendiğine dair kabulün çelişki olduğuna,

2. Kararın kanunlara, toplanan delillere, kendi gerekçesine aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın daha önceden tanıdığı mağdura sık sık arkadaşlık teklif ettiği ve evlenmek istediğini beyan ettiği, mağdurun yanına gelerek konuşmak istediğini söyleyerek, "seni seviyorum, çok hoşuma gidiyorsun" diyerek tacizde bulunduğu, birkaç gün sonra da mağdurun kararını sorduğu, "sen istemiyorsan seni öldürürüm" dediği, akabinde mağdurun korkarak evine doğru gittiği ancak sanığın mağduru eve kadar takip ettiği, mağdur eve girince sanığın da duvardan atlayarak bahçe içinde bulunan tandırlığa elinde bıçak ile girdiği, sonra mağdurun babasının geleceğini anlayınca kaçarak uzaklaştığı, sanığın elinde bıçak ile avludan atlayarak tandırlığa girdiği belirtilmek suretiyle silah ile tehdit suçundan dava açılmış ise de suç vasfının tehdit olduğun kabulü ile sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik kaçamaklı inkar savunmasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mağdurun olayın sıcağı sıcağına suç tarihi ile aynı gün vermiş olduğu kolluk beyanında özetle sanığın bir hafta öncesinde kendisine hitaben "seni kaçırırım, seni öldürürüm" şeklinde tehdit içerikli sözler söylediğini olay günü ise çorabından çıkardığı bıçağı kendisine göstermek suretiyle eve kadar kendisini takip ettiğini, bıçak ile evinin bahçesine girdiğini beyan etmiştir

4. Dosyada mevcut kolluk görevlilerince düzenlenen yakalama tutanağı içeriğine göre olay günü ihbar sonucu olay yerine gelen kolluk görevlilerinin mağdur beyanı ile örtüşür şekilde mağdurun konutunun arka tarafında sanığı gördükleri ve kovalamaca sonucu yakaladıkları, suçta kullanıldığı anlaşılan bıçağın ise ele geçirilemediği anlaşılmıştır.

4. Dosyada mevcut kolluk görevlilerince düzenlenen yakalama tutanağı içeriğine göre olay günü ihbar sonucu olay yerine gelen kolluk görevlilerinin mağdur beyanı ile örtüşür şekilde mağdurun konutunun arka tarafında sanığı gördükleri ve kovalamaca sonucu yakaladıkları, suçta kullanıldığı anlaşılan bıçağın ise ele geçirilemediği anlaşılmıştır.

5. Mağdurun annesi tanık R.T. mağdurun olayın sıcağı sıcağına vermiş olduğu beyanı ile örtüşür tutarlı beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Mahallinde keşif yapıldığı ve suçun işlendiği konutun etrafının çevrili olduğuna dair bilirkişi raporu, fotoğraf ve krokilerin dosya içerisine alındığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, iddia, sanık ve mağdur beyanları ile tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle, suç vasfının silahla nitelikli tehdit suçunu oluşturduğu kabulü ile sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suçun Sanık Tarafından İşlendiği Kabulüne İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurun, tanık R.T. ve dosyada mevcut yakalama tutanağı, keşif, bilirkişi raporları ile örtüşen beyanları ile sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen suçtan kurtulmaya yönelik savunması gözetildiğinde, suçun sanık tarafından işlendiğine dair kabul içeren hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Silah Yönünden Suç Vasfının Hatalı Belirlendiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurun olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanı ile sonraki aşama beyanları ve özellikle tanık R.T.'nin sanığın elinde bıçak gördüğüne dair örtüşen anlatımı karşısında sanığın mağdura bıçak göstermek suretiyle tehdit ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının (f) bendi uyarınca silahın fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyleri dahi kapsadığı gözetildiğinde bahsedilen bıçağın ele geçirilmemiş olmasının da sonuca etkili olmayacağı ve ayrıca temyiz istemine konu edilen inceleme dışı konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından eylemin silah ile işlenmediğine dair yapılan kabulün her iki suç unsurlarının birbirlerinden farklı olması, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun inceleme dışı olması gibi hususlar dikkate alındığında bu yönüyle de hükümde hukuka aykırılık sonucu doğurabilecek bir çelişki görülememiş olduğunun anlaşılması karşısında suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi olarak kabulüne ilişkin hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Zincirleme Suç Hükümleri Yönünden

C. Zincirleme Suç Hükümleri Yönünden

Mağdurun suç tarihinde sıcağı sıcağına vermiş olduğu kolluk beyanında sanığın bir hafta öncesinde kendisine hitaben "seni kaçırırım, seni öldürürüm" şeklinde tehdit içerikli sözler söylediğini, olay günü ise çorabından çıkardığı bıçağı kendisine göstermek suretiyle eve kadar kendisini takip ettiğini, bıçak ile evinin bahçesine girdiğini beyan etmiş olması karşısında sanığın mağdura yönelik "seni kaçıracağım, seni öldüreceğim" şeklinde tehdit eyleminden bir hafta sonra bu kez mağdura bıçak göstermiş olduğu dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmiş olması bu hususta aleyhe bir temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 17.06.2019 tarihli ve 2018/2939 Esas, 2019/1734 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe Bölümü C bendinde belirtilen eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18891, Karar No: 2016/9312, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18891 E.  ,  2016/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2012/99-2015/262

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.03.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen Eminpaşa mahallesi 1767 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulanması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas emsal kabul edilen Eminpaşa mahallesi 1767 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlendirildikten,

6-Davacılardan ve vekilvermiş oldukları vekaletnameye dosya içerisinde rastlanmadığından adı geçen davacıların vekile vermiş oldukları vekaletname var ise dosya arasına alınmasından, yok ise; gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilip temyiz süresi de beklenildikten,

7-Dava konusu taşınmaz üzerinde daha önce konulmuş olan irtifak hakkı bulunup bulunmadığı ilgili Tapu Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15234, Karar No: 2010/28626, Tarih: 02.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15234 E.  ,  2010/28626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temlik alacaklısı tarafından borçlu hakkında başlatılan ilamsız takibin kesinleşmesinden sonra borçluya ait evin tapu kaydına haciz konulması üzerine, borçlu icra mahkemesine başvurarak haczedilmezlik şikayetinde bulunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporuna ve ekonomik sosyal durum araştırması tutanağına dayanılarak haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verilmiştir.

İİK.’nın 82/12. maddesinde borçlunun haline münasip evinin haczolunamayacağı belirlendikten sonra, aynı maddede "ancak evin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alınabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır." hükmüne yer verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda "borçlunun ikamet ettiği evin haline münasip ev olup olmadığı ve borçlunun haline münasip evi alabileceği bedel" tespit edilmemiştir.

Mahkemece borçlunun ikamet ettiği evin haline münasip ev olup olmadığı ve borçlunun haline münasip evi kaç liraya alabileceği bilirkişiden ek rapor alınarak tespit edildikten sonra, tespit edilen bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5005, Karar No: 2015/30097, Tarih: 15.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5005 E.  ,  2015/30097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, iş yerinin önünde bulunan 10-12 yaşlarındaki akasya ağacını kesmek suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Maddi gerçeğin kuşkuya meydan verilmeyecek şekilde açığa çıkarılması amacıyla dosyada bulunan, "Konak Belediyesi Başkanlık Makamına" başlıklı 05.03.2013 tarihli dilekçede isimleri ve imzaları bulunan Fatih Bozkaya, Nuri Sezgin, İsmet Çelik, Gökhan Karınca, Ünal Kurtuldu ve İnan Kurtuldu'nun suça konu olay ile ilgili olarak görgü ve bilgilerinin bulunduğu anlaşılmakla, adı geçen bu kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesinden ve söz konusu ağacın bulunduğu kaldırımda belediye tarafından herhangi bir çalışma yapılıp yapılmadığı ve yapılmış ise çalışmada kullanılan kepçenin suça konu ağaca zarar verip vermediği hususlarının da araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15262, Karar No: 2017/26396, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15262 E.  ,  2017/26396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11788, Karar No: 2010/15485, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11788 E.  ,  2010/15485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Çoğulhan Belediye Başkanlığının geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 08.06.2010 günlü yazısından dava konusu parselin imar planı dışında olduğu, belediye sınırları içinde kaldığı, alt yapı hizmetlerinden yol, su, elektrik, çöp toplama hizmetlerinden yararlandığı, dava konusu taşınmaza yaklaşık 700-800 mt. mesafede yerleşim alanının bulunduğu, yerleşim yerine yakın bir mesafede olmasından dolayı meskun mahal niteliğinde olduğu, batı sınırında kadastro yolunun olup ulaşım sorunu olmadığı, iskan amacına uygun yapılaşmanın yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan Belediye Başkanlığının 08.06.2010 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8700, Karar No: 2022/5521, Tarih: 05.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8700 E.  ,  2022/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi: Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2018 tarih ve 2017/99 - 2018/435 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm: 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2.cümle, TCK'nın 43, 62, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesi karar başlıklarında suç tarihinin, propaganda içeren son paylaşım tarihi olan "03.01.2017" yerine “14.06.2014-03.01.2017" ve "2014 2015, 2016, 2017" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

25.09.2018 tarihli son celse başlamadan önce sanık müdafii tarafından, başka mahkemelerde duruşmaları bulunması nedeniyle yapılacak duruşmaya katılamayacağına ilişkin UYAP üzerinden mesleki mazeret dilekçesi sunulduğu, mazeret belgelendirilmediği için mahkeme tarafından talebin reddine karar verildiği, birinci celseden itibaren beklenen dijital inceleme sonuçlarının beklenilmesinden vazgeçilerek sanık ve müdafiinin yokluğunda iddia makamı tarafından esas hakkındaki mütalaanın sunulduğu, mütalaada gösterilen cezalandırma maddeleri arasında 3713 sayılı Kanunun 7/2-2. cümlesinin de yer aldığı, bu yönden esas hakkındaki mütalaanın içerik olarak asıl ve birleşen iddianamelerden daha aleyhe nitelikte olduğu, buna rağmen sanık ve müdafiinin esas hakkındaki savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurularak yargılamanın bitirildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, gerekirse ek savunma hakkı da verilmek suretiyle sanığın esasa ilişkin son savunmasını almadan sanık ve müdafiinin yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6347, Karar No: 2022/5261, Tarih: 31.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6347 E.  ,  2022/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

MİRASÇILARI :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın; davalı vekili tarafından duruşmalı, davacılar vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 31/05/2022 tarihinde davacı mirasçılarından ... ve mirasçılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan davacı mirasçısının ve taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı babasının maliki bulunduğu davaya konu taşınmazlarda iyi niyetli zilyet olduğunu, geçimini sağlamak amacıyla karşılıksız olarak kendisine bırakılan arsa vasfındaki taşınmazları bağ haline getirdiğini, taşınmazın değerini artırıcı nitelikte yüklü miktarda masraf yaptığını, davalı tarafça müdahalenin meni ve ecrimisil istemiyle aleyhine açılan davada alınan bilirkişi raporu ile yapmış olduğu faydalı masraf bedelinin 20.484,70 TL, taşınmazlardaki değer artışının ise 97.108 TL olarak belirlendiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik taşınmazlara yapılan masraf nedeniyle 20.400 TL, taşınmazlarda oluşan değer artışından dolayı ise 97.000 TL alacağının davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş; 03/03/2021 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini faydalı masraf yönünden 62.277,55 TL’ye, değer artış bedeli yönünden ise 97.108,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı; mülkiyeti kendisine ait dava konusu taşınmazları 1991 yılından itibaren üç yıl süreyle kullanması ve mevcut haliyle iade etmesi için davacıya bıraktığını, ancak davacının taşınmazı bugüne kadar rızası hilafına kullandığını, zenginleşenin davacı olduğunu, taşınmazdan elde edilen ürün bedelinin talebe konu alacaktan mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davalı tarafından dava konusu taşınmazların kullanımının bedelsiz olarak davacıya bırakıldığı, belirli bir süre kullanıldıktan sonra aynen teslim edileceğinin kararlaştırıldığı, üzüm bağı haline getirilen taşınmazdan mevcut haliyle verim alınamayacağı, davalıya külfet oluşturacağı, bu nedenlerle davalının zenginleştiğinden de bahsedilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.