muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19474, Karar No: 2013/18213, Tarih: 21.11.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4604, Karar No: 2016/9725, Tarih: 18.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/4604 E.  ,  2016/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinde, ek kararı temyiz eden davalı ...’nın temyiz harcı yatırdığına ilişkin belge yoktur.

Bu itibarla, temyiz eden davalı ... vekiline muhtıra gönderilerek temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, temyiz eden davalı ...’nin temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur. Bu itibarla;

1- Davalı ... evvelce temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin gönderilmesi, evvelce yatırılmamış ise buna ilişkin Mahkeme tutanağı hazırlanarak bu tutanağın gönderilmesi,

Somut olayda, temyiz eden davalı ...’nin temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur. Bu itibarla;

1- Davalı ... evvelce temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin gönderilmesi, evvelce yatırılmamış ise buna ilişkin Mahkeme tutanağı hazırlanarak bu tutanağın gönderilmesi,

2- Davalı ... evvelce temyiz harcı yatırmamış ise davalı ... vekiline yukarda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi,

3- Temyiz eden davalı ... tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi,

4- Yukarda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı ... tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin Mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3116, Karar No: 2015/22610, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3116 E.  ,  2015/22610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu malına zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infazın tamamlanmasından sonra 1 yıl denetim süresine tabi tutulmalarına dair Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2014 tarihli 2014/151 esas 2014/394 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/01/2015 gün ve 2014/1780/4725 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2015 gün ve 2015/33688 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 4 ay hapis cezası yerine, 8 ay hapis cezasına hükmolunmasında ve aynı Kanun'un 62. maddesine göre 1/6 oranında uygulanan indirimin, hükmolunması gereken 4 ay üzerinden hesaplanarak sonuç cezanın 3 ay 10 gün hapis cezası yerine, 8 ay üzerinden hesaplanarak sanıklar hakkında 6 ay 20 gün hapis cezası verilmesi sureti ile fazla ceza tayininde,

2-Sanık ... hakkındaki adlî sicil kaydında yer alan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2009 tarihli ve 2007/141 esas, 2009/123 sayılı kararında tekerrür hükmü uygulandığı nazara alınmaksızın ve sanığın adli sicil kaydında birden fazla hükümlülüğünün bulunması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesine göre tekerrür uygulaması yapılırken, tekerrürün koşullarının varlığı ile sanık hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasında,

3-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5.fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde şartla salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının hükme bağlandığı, bu sebeplerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar şekilde sanıklar hakkında ayrı ayrı 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesinde,

4-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinde yer alan “(1 )Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi haklan kullanmaktan, e) Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, d) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, e) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten,Yoksun bırakılır. (2) Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” hükmü gözetilmeyerek ve sanıklar hakkında hak yoksunluklarına hükmolunmayarak, anılan kararın yargıç tarafından 11/11/2014 tarihinde kesinleştiği belirtildiği hâlde, kesinleşme tarihinden sonra 18/11/2014 tarihli kesinleştirme şerhinde belirtilmek ve sanıkların bu husustaki yasa yollarına ilişkin hakları dahi kısıtlanmak ve ayrıca anılan tarihte hangi yargıçın bu kararı imzaladığı ilk bakışta anlaşılamayacak şekilde belgenin “yargıç” olarak imzalanmak sureti ile denetime olanak sağlanmamasında ve yine aynı yargıç tarafından tespit edildiği düşünülen kesinleşme tarihinden sonra, şerh yazısı düzenlenerek bu kez anılan kararın içeriğinin kesin olarak değiştirilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/10/2014 tarihli ve 2014/151 esas, 2014/394 sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, aleyhte etki etmemek üzere BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 30/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8928, Karar No: 2015/20800, Tarih: 02.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8928 E.  ,  2015/20800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma ve Kıyı Kanununa Muhalefet suçlarından hüküm kurulduğu ve katılan vekili tarafından bu hükümlerin temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu yönde görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususlarda yeniden tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2359, Karar No: 2022/1144, Tarih: 15.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/2359 E.  ,  2022/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil, tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddi kararına karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen başvurunun esastan reddine ilişkin karar süresi içinde davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak saptanan 15.02.2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davanın davacıları, mirasbırakan babaları Nihat Erol′un davaya konu 6 parsel (yeni 3 parsel) sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde davalı oğluna temlik ettiğini ileri sürerek, payları oranında tapu iptali-tescile, aksi takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, temlikin muvazaalı olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16/01/2020 tarihli ve 2017/504 Esas, 2020/4 Karar sayılı kararında; muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı, tenkis yönünden de hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili, davada dayandığı iddialarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26/03/2021 tarihli ve 2020/524 Esas, 2021/482 Karar sayılı kararında, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi benimsenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekilince, dava süresince ileri sürülen iddialar tekrarlanarak kararın bozulması istenilmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve mirasçılar adına tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekilince, dava süresince ileri sürülen iddialar tekrarlanarak kararın bozulması istenilmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve mirasçılar adına tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun (TK) 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Diğer taraftan, tenkis (indirim) davası, mirasbırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (bağış) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul, mirasbırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır.

Diğer taraftan, tenkis (indirim) davası, mirasbırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (bağış) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul, mirasbırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır.

Bununla birlikte, TMK′nın 571. maddesinde, tenkis davası açma hakkının, mirasçıların saklı paylarının zedelendiğini öğrendikleri tarihten başlayarak bir yıl ve her hâlde vasiyetnamelerde açılma tarihinin, diğer tasarruflarda mirasın açılması tarihinin üzerinden on yıl geçmekle düşeceği hükme bağlanmıştır.

3.3. Değerlendirme

Yukarıda değinilen ilkelere, dosya içeriğine, toplanan delillere ve kararın (IV/3) no.lu paragrafında benimsenen gerekçeye göre, davanın reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun esastan reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle: davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA; 20/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.815.00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 15/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9895, Karar No: 2019/8222, Tarih: 10.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/9895 E.  ,  2019/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 03.04.2006-15.07.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin haksız olarak işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde 03.04.2006-14.07.2014 tarihleri arasında boru profil makine operatörü olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin davalı tarafından 15.07.2014 tarihli fesih bildirimi ile “Fabrikamızın Boru Profil üretim bölümünde Boru Profil üretim işçisi olarak çalışmakta iken, işyeri çalışma saatlerine uymayı ısrarla red ettiğiniz, kendi belirlediğiniz çalışma saatlerine göre çalışmayı talep ettiğiniz görülmektedir. Mesai saatleri bitmeden işyerinizi terk etmeniz, öğlen istirahatlerini fabrikanın belirlediği saatler dışında kullanmakta ısrarcı olan davranışlarınız, göreviniz hatırlatıldığı halde ısrarla görevinizi yapmamanız, görev yerinizi terk etmeniz nedeniyle iş akdiniz TİS 14-4/C-12 maddeleri ile 4857 sayılı iş kanununun 25-II/h hükmüne göre bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedilmiştir.” denilerek haklı nedenle feshedildiği anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece fazla çalışma yönetmeliğinin 9. maddesinde fazla çalışma yapmak için işçinin yazılı onayının alınması gerektiğinin belirtildiği, dosyada yapılan incelemede işçinin onayına ait yazılı belgenin davalı tarafından dosyaya sunulmadığı bu nedenle bu hususta işçinin yazılı onayının bulunduğunun tespit edilemediği, yine aynı yönetmeliğin 5. maddesinde fazla çalışma süresinin yılda 270 saatten fazla olamayacağının emredici şekilde düzenlendiği, dinlenen tanıklarca işçinin yılda 270 saatten fazla mesai yaptığının anlaşıldığı, davacının bundan fazlasını çalışmak zorunda olmadığı bu suretle işveren feshinin haksız olduğu kabul edilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.Mahkemece her ne kadar fazla çalışma yapmak için işçinin onayına ait yazılı belgenin davalı tarafından dosyaya sunulmadığı belirtilmiş ise de, dosya içeriğinde iş sözleşmesinin feshedildiği yıl içinde davacının fazla çalışma yapmak için muvafakatinin olduğuna dair imzası bulunan belgenin bulunduğu görülmektedir. Fazla çalışma yapılmasına ilişkin alınması gerekli muvafakatin sonucu, işçinin fazla çalışmaya itiraz edememesidir. Fazla çalışmaya muvafakat eden işçi fazla çalışmadan kaçınamaz. Buna göre Mahkemece söz konusu belge davacıya gösterilerek belgeye karşı beyanı alınıp değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5463, Karar No: 2017/6461, Tarih: 22.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5463 E.  ,  2017/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

-/-

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.