muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/242, Karar No: 2022/1495, Tarih: 10.11.2022

Dava, 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 162. maddesine dayalı noterin sorumluluğuna ilişkin maddi tazminat davasıdır.

Noterlik Kanunu’nun, 162. madde hükmüne göre noterler zarar görenlere karşı kusursuz sorumludurlar. Çalışanların sorumluluğu ise kusurlu sorumluluğa dayanmaktadır. Çalışanların yaptığı işle, zarar meydana gelmişse, noter kusursuz sorumlu olacaktır. Noterin kusursuz sorumluluğundan, kastedilen zarar görenin kusuru kanıtlamak zorunda olmamasıdır.

Sorumluluk hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. Ancak illiyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu kimse de sorumluluktan kurtulacaktır. Mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve 3. kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir. Noterlerin yaptığı işler bakımından söz konusu işlemin gereği gibi yani özen yükümlülüğüne uygun şekilde yerine getirmiş olsaydı zarar oluşmayacaktı denilebiliyorsa noter sorumlu olacaktır. Örneğin; noter işlemi yaparken gözle görülebilecek bir sahteliğe rağmen işlemi devam ettirmişse ve bu işlemden bir zarar doğmuşsa, noter doğal olarak sorumlu olacaktır. (HGK 2013/3-2329E.-2015/1444K.) Belgenin sahteliği hususundaki en önemli kıstas, belgenin veya kimliğin aldatma yeteneğine sahip olup olmamasıdır. Noterlik Kanununun 72/3. maddesi; Noterle iş yaptıracak kimselerin kimlik, adres ve yeteneğini ve gerçek isteklerini tamamen öğrenme yükümlülüğü getirdiğine göre, noter kimlik tespiti işine özen göstermek zorundadır. İşin uzmanı olan noterden beklenen özen, onun kimlik tespitinde kullanılan belgelerin doğruluğunu, başka kayıt veya belgelerle teyit etmesini gerektirir.

Dosya içeriğinden, davalı noterde, sahte olarak düzenlenen nüfus cüzdanı kullanılarak düzenlenen vekâletnameye dayanılarak satış sözleşmesi ile araç satışı yapıldığı, kendisini aracın sahibi olarak tanıtan kişi (satıcı) tarafından ibraz edilen sahte nüfus cüzdanında doğum tarihi 01.05.1981, Cilt No:..., Aile Sıra No:... ve sıra no:... yazılı olup, aynı kişinin Noter Katibi tarafından işlem yapılmadan önce Nüfus ve Vatandaşlık işleri Genel Müdürlüğü Kimlik Paylaşım Sistemi kullanılarak yapılan kimlik sorgulamasında ise doğum tarihi 01.05.1981, Cilt No:... Aile Sıra No:... Sıra No:... olarak yazılı olduğu, davalı noter çalışanının nüfus cüzdanı ile kimlik sorgulama sistemindeki bilgiler arasındaki farklılığı gözetmeden vekâletnameyi tanzim etmiş, vekâletnameyi de ibraz edilen nüfus cüzdanındaki bilgiler yerine, kimlik sorgulama sisteminden elde edilen bilgileri kullanarak yapmıştır. Hâl böyle olunca sahte nüfus cüzdanı ile başkasına vekâlet veren kişinin ibraz ettiği nüfus cüzdanındaki doğum tarihi Cilt No, Aile Sıra No, Sıra No gibi hanelerde nüfus kaydı ile çelişen bir durum olmasına rağmen, bu hususu gözden kaçırması nedeniyle noterin tazminat sorumluluğunun doğduğunun kabulü gerekmektedir.

Açıklanan gerekçelerle yerel mahkemenin direnme karanının bozulması düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/5199, Karar No: 2014/12653, Tarih: 11.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5199 E.  ,  2014/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2011/521-2013/47

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edilen ancak bu amaçla kullanılmayan dava konusu taşınmazların Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazineye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptalini ve adına tescilini istemiştir.

Davalı Belediye, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın imar görerek arsa niteliğini aldıkları, harman yeri vasfını yitirdikleri bu nedenle tescile dayanak 1580 sayılı Belediye Kanunun 159. maddesinde ve yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunun 79. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Belediye vekili ve davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 5.. ada.. parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile davalı Kırşehir Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır...”

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır...”

Somut olaya gelince; davacı Hazine tarafından dava konusu taşınmazların harman yeri olduğunu, 1580 sayılı Belediyeler Kanunu 159. maddesinin dava konusu taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediğini, sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunulmuş ise de dava konusu taşınmazların imar planı yapılmadan önce de harman yeri niteliğinde olduğu ve halen de imar planı içerisinde park, kısmen imar yolu ve ağaçlandırılacak alan içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece davacı Hazinenin tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, tapu kaydına göre dava konusu taşınmaz üzerinde haciz şerhleri bulunmadığı, var olduğu düşünülse bile bu şerhlerin lehtarlarının davada taraf olmadan haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5691, Karar No: 2018/11917, Tarih: 31.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/5691 E.  ,  2018/11917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Maliye Hazinesinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi ...vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi ...'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi ...'nın davadan haberdar edilip dedillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4098, Karar No: 2014/39763, Tarih: 24.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4098 E.  ,  2014/39763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 1.İŞ)

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2010/90-2012/1226

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, dini-milli bayram tatili ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ikramiye alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; davalı işveren, terke dayalı haklı feshe dayanmış olup, tutanaklarla bu durumu ispat etmiştir.

Davacının feshe ilişkin dinlettiği tanıkların beyanları ise itibara şayan değildir.

Yerel mahkemece çıkış bildiriminin düzenlenme tarihinin 26/04/2010 olduğu göz ardı edilerek, iş akdi devam ederken çıkış yapılıp ardından devamsızlığa dayalı ihtar göndermesi ve fesih yapılması yorumu isabetli olmadığından, davacının iş akdinin işveren tarafından devamsızlığa dayalı haklı nedenle feshedildiği anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14932, Karar No: 2018/7397, Tarih: 05.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14932 E.  ,  2018/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, sürücüsü alkollü araç kullanan, davalının işleteni olduğu, davacı şirket tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan aracın 16.03.2011 tarihinde kaza yaptığı ve dava dışı yolcu Deniz Koçum'un yaralanıp malul kalmasına neden olduğunu, davacı şirketin yaralanan kişiye 18.03.2013 tarihinde 12.924,00 TL ödeme yaptığını, ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte rücuen davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., işleten sıfatı bulunmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında ödenen tazminatın, ZMSS Genel Şartları ve poliçe gereği davalı sigortalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç

sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır. Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır. Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir. O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik

konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.(Bkz. YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713, YHGK 14.05.2014 gün ve 2013/17-1098, 2014-644; YHGK 13.05.2015 gün ve 2013/17-2156, 2015/1338 sayılı ilamları)

Somut olayda, mahkemece münhasırlık hususunda sigorta hukukçusu bilirkişiden rapor aldırılmıştır. Bu halde, mahkemece nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişiden olayın meydana geliş şekline göre kusur durumlarının, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli bir rapor aldırılması gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/30, Karar No: 2018/6029, Tarih: 25.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/30 E.  ,  2018/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Yasa m.79/10 uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır.

İnceleme konusu davada; Davacı, ...’na bağlı okullarda 05.04.2002 - 15.01.2008 tarihleri arasında ücretli öğretmen olarak hizmet akdine tabi şekilde geçen ve davalı Kuruma eksik bildirilen çalışma sürelerinin tespitini talep ettiği, davanın kabulüne dair ilk kararın Dairemizin 21.01.2016 tarihli ilamı ile çalışılan okullardan tüm ücret bordroları ve/veya ücret ödemesine ilişkin tüm belgeler getirtilerek davacının hangi okulda, hangi tarihler arasında ve ayda kaç gün üzerinden çalıştığı yapılan ödemelere göre ( 1 gün=7,5 saat esasına göre) belirlenmesi gerektiği yönünden bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Kuruma bildirilen süreler ve tatil süreleri dışlanmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargitay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama "usuli kazanılmış hak" olarak adlandırılır. Bu hukuki müessese Mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve istenilenler kapsamında işlem yapmak ve hüküm kurma zorunluluğunu getirir.

Somut davada; Dairemiz bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gereği yerine getirilmeden hüküm kurulduğu görüldüğünden okullardan celp edilen kayıtlara göre önceki bozma ilamımızda belirtildiği üzere çalışılan süre 1 gün =7,5 saat esasına göre hesaplanarak belirlenmeli ve elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Ayrıca davada davalı olarak yer alan ... hakkında olumlu/olumsuz bir hüküm kurulmaması yerinde degildir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12090, Karar No: 2021/3890, Tarih: 23.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/12090 E.  ,  2021/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine, birleştirilen davalar ise kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23/03/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ,birleştirilen davalar ise kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen davalar bakımından ise kamulaştırmasız el koyma nedeni ile tazminat talebi yönünden; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ,ecrimisil istemi bakımından ise talebin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair verilen hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; asıl dava bakımından; arsa niteliğindeki Rize ili Merkez ilçesi Kavaklı Mahallesi 754 ada 7 ve 754 ada 8 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, aynı davacılar tarafından dava konusu taşınmazlar için açılan ve asıl dosya ile birleştirilen kamulaştırmasız el koyma