muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17349, Karar No: 2015/23453, Tarih: 08.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17349 E.  ,  2015/23453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2013/449-2015/151

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirtilmemiştir. Şöyle ki;

1- Bozma kararı uyarınca bilirkişi kurulundan ek rapor aldırılmışsa da alınan raporda diğer paydaşının aynı mahkemede açtığı 2010/382 Esas sayılı dosyadaki m² birim fiyatından ayrılma nedenleri açıklanmak yerine, soyut ifadelerle düşük bedel tespit edildiğinden bu ek rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu itibarla taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre ve aynı taşınmazın diğer paydaşının aynı mahkemede açtığı 2010/382 Esas sayılı dosyadaki m² birim fiyatı da değerlendirilmek suretiyle değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak farklı bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’ de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmakla, nispi harç ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1954, Karar No: 2023/4278, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1954 E.  ,  2023/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/667 E., 2016/277 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/667 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2021 tarih, 2016/207662 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "Her ne kadar sanık ...'in katılan ...'a karşı "Kişilerin Huzur ve Sukûnunu Bozma" suçunu işlediği iddiası ile mahkememizde kamu davası açılmış ise de; Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek; sanığın söz konusu eylemleri katılanın sırf huzur ve sukununu bozma maksatlı yapmadığı değerlendirilmekle, suç işleme kastının olmadığı kanaatine varılmış, suçun unsurunun gerçekleşmemiş olması nedeniyle sanık ...'in üzerine atılı "Kişilerin Huzur ve Sukûnunu Bozma" suçundan beraatine karar vermek gerekmiş ve hüküm buna göre tesis olunmuştur." denilmiştir.

2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir.

2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Katılan ... aşamalarda "Olay günü okundan çıkmıştım saat 16:00 civarıydı babam çıkışta beni bekliyordu bana karşı sert bir üslupla "dediklerimi yap yoksa seni kaçırırım" diyerek seslendi daha sonra bana bir telefon uzatıp diğer numarasını aramamı ve bu numaraya "baba senin bir suçun yok bizim verdiğimiz tüm dosyalarda verdiğimiz ifadelerin hepsi yalan" şeklinde söylememi istedi ben aramadım daha sonra yanından uzaklaşmak için ayrıldım Orduevinin oraya kadar beni takip etti bana küfür etti Orduevinin oraya geldiğimde annem karşıdan geldi babam bu esnada kolumdan tutuyordu ve küfür etmeye devam ediyordu dediğini yapmamı istiyordu annem babamı görünce yanına gelmek istemedi köşede beni bekledi babam da beni kolumdan itekleyerek yolun ortasına fırlattı bu esnada küfür etmeye devam ediyordu etrafta herkes bize bakıyordu babam bu esnada anneme hitaben "al bunu kendin gibi o...yap, hepinizi öldüreceğim seni, anneni, babanı, kardeşini hiç birinizi yaşatmayacağım" şeklinde seslendi biz uzaklaşıncaya kadar arkamızdan bağırarak konuşmaya ve küfür içeren sözler söylemeye devam etti şikayetçiyim davaya katılmak isterim" "babam bana okulun çıkışında karşılaştığımızda "beni kaçırırım" şeklindeki sözünün haricinde "seni, annemi ve kardeşlerini öldürürüm" diyerek tehdit etti " şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Katılan ... "... isimli şahıs benim 4 yıl önce boşanmış olduğum eşim olur. 17, 15 ve 11 yaşlarında 3 çocuğumuz bulunmakta. Çocuklarımın veliyeti geçici olarak bana verildi; fakat mahkememiz devam etmektedir. Boşanmıs olduğum eşim ... isimli şahıs boşandığımızdan beri bizi rahat bırakmadı. Yaklaşık 4 ay önce bana karşı şiddete yönelik hareketlerde bulunmasından dolayı yine şikayette bulunmuştum. Mahkeme 4 aylık uzaklaştırma cezası verdi. Dün yani 21.05.2015 günü kızım okuldan gelmeyince 17.00 sıralarında merak edip durağa çıktım babası ... kızım ...'u köşeye sıkıştırmıştı.Çocuğuma ya benim dediklerimi yaparsın ya da ben seni kaçırırım diyordu. Ben o sırada kızımı çağırdım ve yanıma gelmesini söyledim. İsmail de al kızına çok iyi bak,kendin gibi orospu edip de ortaya salma, bu senin yanına kalmayacak, benim çocuklarım babasız kaldı sende babasız kalacaksın. Babanı öldüreceğim bunun haberini de ilk sen alacaksın dedi. Bana yönelik bu şekilde Tehdit ve hakarette bulunan iftira atan ... isimli şahıstan davacı ve şikayetçiyim. Bu konu hakkında söyleyeceklerim bundan ibarettir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ve hükümlerin açılanması geri bırakılmıştır.

IV. GEREKÇE

5.Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ve hükümlerin açılanması geri bırakılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir. Sanığın, katılanlara tehdit ve hakaret ettiğinin kabul edilmesi ve bu suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulması karşısında, sanığın huzur ve sükun bozma kastıyla hareket etmediği kabul edilerek beraatine karar verilmesi hukuka uygun bulunmuştur.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/667 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11890, Karar No: 2022/15984, Tarih: 14.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11890 E.  ,  2022/15984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

No :

Dava, 28/03/2019 tarihli olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava, davacının 28/03/2019 tarihinde iş kazasına maruz kaldığının tespiti istemine ilişkindir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili Av. ...'in 30.06.2021 tarihli cevap dilekçesi ile; açılan davanın hukuka aykırı olduğunu, davanın ihbarı HMK Madde 61 ve devamı maddelerinde düzenlendiği, buna göre Md. 61/1 "Taraflardan biri davayı kaybettiği takdirde,üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir." denildiği, re'sen nazara alınacak nedenlerle haksız hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. Av. ...'ın 17/08/2020 tarihli cevap dilekçesiyle; davacılar murisi 28.03.2019 tarihinde işyerinden ... plaka sayılı özel aracının muayenesini yaptıracağı gerekçesi ile izin alarak işyerinden ayrıldığını, muayene istasyonunda beklerken de kalp krizi geçirmiş 112 acil servis ile de İstasyondan alınıp, hastaneye götürüldüğünü ve hayatını kaybettiğini Muris'in ölümünün iş kazası olmadığını bu nedenle haksız davanın reddine yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi arz ve talep olunur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller ile dosyadaki bilgi ve belgeler doğrultusunda; müteveffanın aracını çoğunlukla kendi özel işleri için de kullandığı ve kendi özel işini yaparken rahatsızlandığı anlaşıldığından, 28.03.2019 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılI Yasanın 13. maddesine göre iş kazası olmadığı kanaatine varılarak "Davanın reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

" Davacılar vekillinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

B-BAM KARARI

" Davacılar vekillinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Yasanın 2. maddesine göre, “Bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu kanuna göre sigortalı sayılırlar”. Söz konusu Yasada “hizmet akdi” tarifine yer verilmemiş ise de, 4857 sayılı İş Kanununun 8’inci maddesinde iş sözleşmesi (hizmet akdi) tanımlanmış, Borçlar Kanununun 313 – 354. maddelerinde de bu konuda düzenlemeler yapılmıştır. Borçlar Kanununda, anılan sözleşme, “Hizmet akdi bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeyi ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeyi taahhüt eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanunun 11-A ve 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 13. maddesidir. Anılan maddeye göre eldeki davayla ilgili olarak iş kazası;

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c)Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay olarak tanımlanmıştır.

Olayın, iş kazası olarak kabul edilebilmesi için, olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanunun 4. maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

İş kazasını meslek hastalığından ayıran en önemli husus iş kazasının ani meydana gelen bir olay olmasıdır. Ani olayın gerçekleşmesinden sonraki bir vakitte sigortalıda bedenen veya ruhen zararlar meydana gelebilmektedir. Burada önemli olan husus meydana gelen zarar ile ani olay arasında illiyet bağının olup olmadığı meselesidir. Kanunda iş kazası tanımlanırken dıştan gelen bir etkinin varlığından bahsedilmemiştir. Bu nedenle sigortalının kalp krizi veya beyin kanaması geçirmesi ile intihar etmesi de iş kazası kapsamında değerlendirilmektedir. Burada önemli olan bir husus, olayın iş kazası sayılması ile işverenin kazanın meydana gelmesinde kusuru olup olmadığı halinin karıştırılmaması gerektiğidir. Zira bir olayın iş kazası sayılması ile işverenin kusurunun bulunması durumu aynı değildir. Önemine binaen belirtmek gerekir ki illiyet bağının varlığı için sigortalının yaptığı iş ile gerçekleşen kaza arasında bir bağ olması gerekmektedir. (..., Türk Mevzuatında İş Kazasının Tespiti Davaları, Yargıtay Dergisi, Temmuz 2018, cilt 44, sayı 3)

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında incelemeye konu dava değerlendirildiğinde,meydana geldiği iddia olunan kazaya ilişkin olarak getirtilen tedavi evraklarının incelenmesinde, sadece bir tane hastane giriş kaydının bulunduğu, hastaneye kaldırılan muris için düzenlenen ... Raporunda “ ... ağrısı şikayeti ile 112 tarafından 11.00 de acile getirilen hasta gelişte kalp atımı ve spontan solunumu yoktu. Yakınlarından alınan bilgiye göre özgeçmişinde özellik yok ve dünden beri olan ... ağrısı şikayeti olduğu bildirildi” şeklinde rapor tutulduğu, işlemlerin 1 saat boyunca yapıldığı ve hastanın ex olduğu, yine olay ile ilgili davalı Kurum inceleme raporunda, “... kendisine ait ... plaka sayılı aracını, olaydan bir süre önce ...’e götürerek muayene ettirdiği, araçta noksanlıklar çıkması üzerine 28/03/2019 tarihinde tekrar götürdüğü ve bu nedenle kendisine her zamankinden daha az, teknik hizmet verilmesi gereken müşteri bilgilerini içeren müşteri fişlerinin verildiğinin tespit edildiğini. Müteveffanın İlk iş olarak araç muayenesi yaptırarak oradan da işine başlayacağı ve müşterilerine gideceği, sabah saatlerinde işyerinde iş arkadaşları ile kahvaltı ettikten sonra ...’e gitmek üzere işyerinden ayrıldığı ve yaklaşık 1 saat sonra ...’de sırasını beklerken rahatsızlandığının servis müdürü ...”e telefon ile bildirdiği, servis müdürü ...’ün 112 acile haber vererek ...’e gittiği ve ... ambulans ile ...’ne kaldırıldığı, hastanede müdahale edildiği, ancak hastanın tüm müdahalelere rağmen hastanede aynı gün kalp krizi nedeniyle vefat ettiğinin tespit edildiği” şeklinde rapor düzenlendiği, mahkemece de, her ne kadar kendisine ait olan ... plaka sayılı aracının işini yaparken ve müşterilere yerinde hizmet vermek için bu aracı kullanıyor ise de; müteveffanın aracını çoğunlukla kendi özel işleri için de kullandığı ve kendi özel işini yaparken rahatsızlandığı anlaşıldığından; 28.03.2019 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı yasanın 13. maddesine göre iş kazası olmadığına dair karar verdiği, ancak verilen kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Eldeki davada; müteveffa işçinin, iş görme edimini yerine getirirken aynı zamanda mülkiyeti kendisine ait olan aracını da işverene tahsis ettiği, bunun karşılığında da km başına araç kira bedeli aldığı, davalı işveren yanında, teknik servis elemanı olarak çalışmakta olan müteveffa işçinin, kendisine verilen günlük servis fişlerine göre servise çıktığı, söz konusu aracın ...’e muayene için götürüldüğü 28/03/2019 tarihinde, işyerinden, araç muayene sonrası servise çıkılacağından daha az teknik servis fişinin verildiği, sigortalının, sabah işyerine geldiği, o gün çıkacağı servis fişlerini aldığı, servise çıkacağı ve işverene tahsis ettiği aracını muayene ettirdikten sonra aynı gün içerisinde kendisine verilen teknik servis fişlerine göre çalışmasına devam edeceğinin anlaşılması karşısında, geçirdiği kalp krizi sonrasında, bedence arızaya uğradığı ve öldüğü hususu gözetildiğinde, olayın iş kazası olduğunun kabulü gerekirken aksi düşünce ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/265, Karar No: 2011/512, Tarih: 07.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/265 E.  ,  2011/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2008 gün ve 2008/253 Esas, 2008/379 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun karşılığının, 5237 sayılı TCK.nun 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olduğu, bu maddede sanığın mağdurun öğretmeni olması nedeniyle herhangi bir artırımın düzenlenmediği ve aynı Kanunun 103/3. maddesindeki artırımın da bu suça uygulanamayacağı gözetilmeden, lehe kanunun yanlış belirlenip uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16719, Karar No: 2014/38815, Tarih: 25.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16719 E.  ,  2014/38815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/297857

MAHKEMESİ : Kale(Denizli)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/168 (E) ve 2012/168 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın olay günü sanıklar tarafından dövüldüğünü söylemesi ve adli doktor raporuna göre de katılanda yaralanmanın mevcut olması karşısında, soruşturma aşamasında dinlenen ve katılanın beyanlarını doğrulayan tanık B.. Y..'ın mahkemeye davet edilerek dinlenilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.