muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34957, Karar No: 2017/6626, Tarih: 12.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34957 E.  ,  2017/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İhbar üzerine yapılan kontrolde, sanığın evine yakın olan ormandan 42 adet orman ağacının yeni kesilmiş olduğunun görülmesi üzerine yapılan araştırmada; sanığın hakimiyet alanı içerisinde suça konu kesilen emvalin ele geçirilmesi, tutanak düzenlenirken sanığın emvali ormandan kestiğini beyan etmesi ve tutanak düzenleyen orman muhafaza memuru tanıklar Adnan ve Şinasi'ye dip kökleri gösterdiği, dip kökler ile sanıktan ele geçirilen emvalin uyumlu olması, kovuşturma aşamasında ise sanığın emvalin kendisine ait olduğunu beyan etmekle beraber ormandan kesilmiş halde bulduğunu ve arı kovanı yapmak için kullanacağını beyan etmesi, hiç kimsenin başka birinin alıp götürmesi için ormandan 42 adet ağacı kesip olay yerine bırakıp gitmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmemesi ile tanık beyanları ve bilirkişi raporu karşısında, sanığın izinsiz ağaç kesme suçundan mahkumiyetine dair mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

Engel adli sicil kaydı bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında tayin edilen 2 ay 15 gün hapis cezasının süresi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/365, Karar No: 2014/1342, Tarih: 05.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/365 E.  ,  2014/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/111867

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 12/02/2013, 2012/163 (E) ve 2013/41 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuklar İrfan ve M.. Y..'un eylemlerinin sübutu kabul, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk İrfan müdafii ve suça sürüklenen çocuk Mehmet Yusuf müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar İrfan ve M.. Y...'un, mağdur Mustafa'nın esnaflık yaptığı sokakta küçük çocuklara hırsızlık yaptırdıkları, bu nedenle olay tarihinden önce İrfan ve M.. Y.. ile mağdur Mustafa arasında tartışma yaşandığı, olay günü saat:19.30 sıralarında mağdurun yanında arkadaşı tanık T.. E..ile sokak üzerinde gezerken duvar üzerinde oturan suça sürüklenen çocuklar ile karşılaştıkları, tanık Tuncay’ın İrfan ve M.. Y.. 'a “yakında çatılara çıkarsınız” demesi üzerine, suça sürüklenen çocuklar ile mağdur ve tanık arasında tartışma yaşandığı, saat: 21.00 sıralarında mağdur ve tanığın mağdurun işyerine geldiklerinde, İrfan ve M.. Y..'un kendilerini beklediğini gördükleri, suça sürüklenen çocuk İrfan'ın mağdur Mustafa'ya “gel ara sokaktaseninle biraz konuşalım” dediği, mağdurun gitmek istememesi üzerine irfan'ın mağdura vurmaya başladığı, sokak üzerinde bulunan esnafın tarafları ayırdığı, kısa bir süre sonra İrfan ve M.. Y..'un ellerinde bıçaklar ile mağdurun işyeri önüne geldikleri, suça sürüklenen çocuk İrfan'ın sol kol dirseğe yakın yerde ve sol arka koltuk hattında meme hizasında olacak şekilde üç yerinden ve suça sürüklenen çocuk M.. Y..'un ise her iki gluteal bölgede olacak şekilde mağduru yaraladıkları, sol pnömotoraks ve sol brakial arter yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, mağdurun yaraların etkisi ile yere düşmesi üzerine suça sürüklenen çocukların eylemlerini tamamladıkları düşüncesi ile olay yerinden kaçtıkları, eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmaları yerine suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, suça sürüklenen çocuk İrfan müdafii ve suça sürüklenen çocuk M.. Y.. müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, CMUK'nun 326/son. maddesi gözetilmek kaydıyla suça sürüklenen çocuklar İrfan ve M.. Y.. hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5828, Karar No: 2016/1203, Tarih: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5828 E.  ,  2016/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 2602 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 12/03/2014 günü itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 11932 ada 46 parsel (eski 2602 parsel) sayılı taşınmazın 12/03/2014 olan değerlendirme, emsal olarak incelenen ... 514 ada 32, 559 ada 23 ve 512 ada 9 parsel sayılı taşınmazların değerlendirmeye esas alınan sırasıyla 19/02/2014, 05/03/2014 ve 11/03/2014 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen yukarıda belirtilen parsellerin bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

4-Dava konusu 11932 ada 46 parsel (eski 2602 parsel) sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen... Mahallesi 514 ada 32, 559 ada 23 ve 512 ada 9 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3047, Karar No: 2010/313, Tarih: 20.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3047 E.  ,  2010/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... ve diğerleri aleyhine 08/08/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalıların internet ortamında yaptıkları MSN yazışmalarında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece, davalıların internet ortamındaki yazışmalarının davacıya yönelik olduğu ancak, iki kişi arasında kalan yazışmalar açıklık (aleniyet) kazanmadığından davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalıların işyerindeki bilgisayarlar üzerinden kendi aralarında yaptıkları internet yazışmalarında aynı işyerinde çalışan davacıya hakaret ettikleri, bu olay ile ilgili olarak Üsküdar 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 125/1. maddesi uyarınca hakaret suçundan yargılanarak ayrı ayrı cezalandırıldıkları ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de, maddi olgu belirlenmesine ilişkin cezalandırma kararı hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Şu durumda, davalıların internet üzerinden yaptıkları yazışmalarla davacıya hakaret ettikleri, davacının bu konuda bilgisi olduğu anlaşıldığına göre olayın özelliği ve kullanılan sözlerin niteliği gözetilerek davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7166, Karar No: 2008/5837, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7166 E.  ,  2008/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 54 parsel sayılı 14.529,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde ... ve ... ’ın işgalinde bulunduğu şerhi verilerek Toprak Tevzi Komisyonunca Hazine adına sınırlandırılıp tespit edilmesi nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir.Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı, Hazine adına tapulu bulunmaları, tespit gününde taşınmaz üzerinde adına tescile karar verilen zilyedi yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Getirilen tapu kayıtlarına göre 1965 yılında dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca "Toprak Komisyonunca" yapılan çalışma ile taşınmazın belirtmelik tutanaklarının düzenlenerek haritaya bağlandığı ve bir kısım taşınmaz hakkında 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca 26.11.1965 tarihinde Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2004 yılında bölgede 4342 sayılı Yasa uyarınca mera komisyonunca Toprak Komisyonu çalışmaları esas alınarak mera tesbit ve tahsisi yapılıp, mera tahsis haritası ve eki belgelerin düzenlendiği, sonuçlarının kadastro tespit tarihinden önce (18.3.2005 ile 17.04.2005 tarihleri arasında) ilan edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, mera tahsis çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği ve taşınmazın 1965 yılında Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının ve mera haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalmaları halinde 3402 sayılı Yasa'nın 46/1 ve 46/2. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de araştırma yapılmamıştır. Taşınmazın Hazinenin tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde ise kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmaları ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki araştırma da yeterli değildir. Böylesine eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, taşınmaz hakkında Hazine adına oluşturulan 26.11.1965 tarihli tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri, düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları, varsa dağıtım cetvelleri, 4342 sayılı Yasa uyarınca bölgede yapılan mera tahsisine ilişkin harita ve eki belgeler, taşınmazı dıştan çereleyen komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanağı suretleri ile varsa dayanağı kayıtlar, kütükler devredilmiş ise tapu sicil kaytıları ile dava konusu taşınmaza dıştan komşu

./..

2008/7166-5837 S/2

taşınmazı da gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası, belirtmelik tutanağında adı geçen bilirkişilerin onaylı ve vukuatlı nüfus kayıt örnekleri ilgili merciilerinden getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmaz başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava sonucunda yararı olmayan komşu belde ya da köyler halkından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek tanıklar, uzman bilirkişi fen memuru ya da kadastro teknisyeni ve uzman ziraat bilirkişisi, sağ olan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit bilirkişileri huzuruyla taşınmaz başında keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçeği ve Hazineye ait tapu kaydının dayanağı olan toprak tevzii haritalarının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi tarafından haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, Hazine tapularının ya da tahsisli meraların kapsamları kesin olarak belirlenmeli, 4342 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü de gözetilerek mera haritası içinde veya dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yerel bilirkişi, sağ olan belirtmelik bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, arazinin davacıya ne zaman intikal ettiği, taşınmazın kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazdan olup olmadığı, taşınmazın Hazine tapusunun kapsamında kalması halinde, Hazine tapusunun ihdasından önceki zilyetliğin ne kadar süreye ulaştığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalıdır

. Keşif sırasında bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, uzman ziraat bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde taşınmazlar hep birlikte gezilip görülmeli, gözlem keşif tutanağına aynen geçirilmeli, gözlem yapılırken taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, dava konusu taşınmazda toprak ya da varsa taş unsurundan hangisinin üstün geldiği belirlenmeli, bu olgular ve komşu taşınmazlar ile toprak yapısı yönünden yapılan mukayese keşif tutanağına aynen geçirilmeli, uzman ziraatçi bilirkişiden gözlemi yansıtacak biçimde ayrıntılı, gerekçeli, taşınmazın öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı ya da kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir ayrıntılı ve krokili rapor düzenlettirilmeli, dıştan komşu taşınmazın tespitlerinde uygulanan kayıtlar varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde çekişmeli taşınmaz yönünün ne olarak sınır gösterildiği belirlenmeli, taşınmazın Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalması halinde sonradan şahıslara dağıtılıp dağıtılmadığı da araştırılmalı, 3402 sayılı Yasa'nın 14/son maddesi uyarınca aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden davacı taraf ile ortak miras bırakanı varsa dava dışı mirasçıları ya da (bayileri) satıcıları adına başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Sicil, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, öte yandan meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 6.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15664, Karar No: 2017/9361, Tarih: 26.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15664 E.  ,  2017/9361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 22 ay 15 gün hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında 18 ay 22 gün yerine, 19 ay 12 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının B bendindeki TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasıyla bulunan sonuç cezanın “18 ay 22 gün” hapis cezasına indirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme ve 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; engel adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında, vergi ziyaı giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

2-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde 2006 takvim yılına ait faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.