muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8138, Karar No: 2010/10719, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8138 E.  ,  2010/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 7.12.2010 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda, hayatını kaybeden kişilerin yakınlarına araçlara maddi tazminat ödendiğini, sigortalı aracın alkollü sürücü tarafından kullanıldığını ileri sürerek, 30.000,00 TL'nin davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı zarar görenlere ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir. Trafik Sigortası Genel Şartlar’ın B.4-d bendinde sürücünün alkollü olması nedeni ile gerçekleşen kaza sonrasında, sigortacı tarafından zarar görenlere ödenen tazminatın, sigortalı araç işleteninden rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ne var ki, rücu koşullarının oluşabilmesi için, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması gerekir.

2010/8138

2010/10719

Somut uyuşmazlıkta öncelikle sürücünün alkollü olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerekir. Davalı tarafından, sürücü hakkında düzenlenen, alkollü olduğu için ifadesinin alınamadığına ilişkin dokto tarafından da imzalanmış belge alkollü olduğunun kabulü için yeterli sayılmış ise de, davalı vekili, sürücünün kaza sonrasında iki hafta süreli hafıza kaybına uğradığını savunmuştur. O halde, ceza dosyasındaki diğer deliller ve bu konuda sunulacak deliller dikkate alınarak, sürücünün kaza sonrasında hafıza kaybına uğrayıp uğramadığı, ifadesinin bu nedenle alınamamış olabileceği de değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Ayrıca, ceza yargılamasında aracın teknik bir arıza ile kazaya neden olup olmadığı konusunda bilirkişi raporları alınmış, hükme esas alınan son raporda aracın ön sol teker hız sinyali ve tahliye valfi arızası olduğu, kazanın ABS fren sisteminin kilitlenmesinden kaynaklanmadığı belirtilmiş ve sürücü hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Ne var ki yukarıda da açıklandığı gibi, kazanın ancak münhasıran sürücünün alkollü olması nedeni ile meydana gelmesi halinde ödenen tazminatın rücuan tazmini mümkün olup, araçtaki teknik arızanın, kısmen de olsa kazaya etken olduğunun belirenmesi halinde, münhasıran alkolün etkisinden sözetmek mümkün olmayacaktır.

O halde, mahkemece, ceza dosyası getirtilerek, tüm deliller değerlendirilmeli ve İTÜ'nde görevli iki bilirkişi ile bir nöroloji uzmanının yer aldığı heyetten alınacak rapor sonucuna göre, araçtaki bir arızanın kazaya etken olup olmadığı, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 7.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1874, Karar No: 2020/7243, Tarih: 08.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/1874 E.  ,  2020/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık amacıyla girdiği muhtarlık binasının iş yeri niteliği taşıması sebebiyle dava zamanaşımı süresi içerisinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6775, Karar No: 2012/9952, Tarih: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6775 E.  ,  2012/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1) 2005 takvim yılı için sanığın beraatine dair

2) 2004 takvim yılı için; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 62 ve 51. maddelerinin uygulanması ile 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine dair

I-Sanığın "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Zincirleme suç nedeniyle sanık hakkında 765 sayılı TCK. nın 80. (5237 sayılı TCK.nun43/1.)maddesinin uygulanmaması ve Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın kastının yoğunluğu, fatura sayısı ve zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı Yasa hükümleri uygulanarak mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2907, Karar No: 2024/3876, Tarih: 15.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2907 E.  ,  2024/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2504 E., 2024/127 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/238 E., 2022/410 K.

Taraflar arasındaki tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim tevkifatına ve devam eden tarımsal faaliyete istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 23.10.2001 tarihinden itibaren çiftçilik yapmaya başladığını, aynı tarihte Bafra Ziraat Odasına çiftçi olarak kaydedildiğini ancak Bafra Ziraat Odasının 21.01.2009 tarihinde Samsun SGK İl Müdürlüğüne gönderdiği çiftçi kayıt listesinde müvekkilinin ismi olmadığından davalı Kurumun yapılandırma başvurusunu işleme almadığını, yasa gereği 01.10.2008 tarihinde açılması gereken tescil kaydının 31.07.2018 tarihinde açıldığını, Bafra Ziraat Odasının 09.05.2019 tarihli yazısı ile 17644 sicil numarası ile odaya kaydı yapılan müvekkilinin Kuruma gönderilen listede adının sehven çıkmadığının ve oda kaydının halen devam ettiğinin bildirildiğini, müvekkilinin Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 23.10.2001 tarihinden itibaren başlatılarak 23.10.2001 ile 31.07.2018 tarihleri arasında 4/1-a sigortalık süresi haricinde kalan sürelerde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Bafra Ziraat Odası kaydının geçersiz sayılması nedeni ile hizmetlerinin iptal edildiğinin tespit edildiğini, Kurumun hizmet iptal işleminde hukuka aykırılık bulunmadığını, yasal dayanaktan yoksun davanın reddinin gerektiğini, Bafra Ziraat Odası Başkanlığı tarafından müvekkil Kuruma gönderilen 21.01.2009 tarih ve 13096 sayılı eski üye kayıt listelerinde davacının adına rastlanmadığını, davacının üyeliğe girişine ilişkin Yönetim Kurulu Kararı ve üyeliği destekleyici bilgi ve belge bulunmadığını, davacının üye kaydının sonradan geriye dönük hak kazandırmak maksadıyla tutulduğunu gösterdiğini, usulsüz kaydın geçerli kabul edilmesinin mümkün olmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 16.06.2011 tarih, 2011/51 sayılı genelgesine göre üyelerin meslek kuruluşlarına kayıtlarını teyit edecek üye kayıt defterlerin noter tasdikli olması ve üye kaydına ilişkin kararın alındığı Yönetim Kurulu Karar Defterlerinin bulunmasının zorunlu olduğunu, davacının ise üyeliğinin başlangıcına ilişkin Yönetim Kurulu Kararı bulunmadığı gibi üyelik kaydını destekleyici başkaca bilgi belgenin bulunmaması nedeniyle talebinin kabul edilmediğini, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; somut vak'ada davacı hakkında 01.07.2019 tarihinde kolluk araştırmasında davacının ... köyünde ahır kiralayarak 2001-2010 yılları arasında 5 adet süt ineği ile hayvancılık yaptığı, 2010 yılından sonra inşaatlarda işçilik yaptığı, Of Ziraat Odasından gelen cevabi yazıda her hangi bir ziraat odası kaydı bulunmadığı, davacının 23.10.2001 tarihinde Bafra ziraat odasına kayıt olduğu, kaydının halen devam ettiği, ancak tarımsal nitelikte gübre ve kredi müracaatının bulunmadığı, davacının Bafra Ziraat Odası kaydına istinaden tescilinin açıldığı, 7143 sayılı yapılandırmadan faydalanmak için Kuruma başvuruda bulunduğu, Bafra Ziraat Odasının Kuruma gönderilen üyeler listesinde adına rastlanılmadığı, bu nedenle davacının 23.10.2001 yılında açılan kaydının sigortalı tarafından Kuruma bildirilmediğinden dolayı tescil işleminin ve yapılandırma işleminin yapılamadığı, davacının arazi beyannamesi bulunmadığı, Of Tapu Müdürlüğünden gelen cevabi yazıda davacı ve babası adına her hangi bir taşınmaza rastlanılmadığının bildirildiği, Bafra Tapu Müdürlüğünden gelen cevabi yazıda, davacı adına bir adet bağımsız bölüm bulunduğu anlaşıldığı, Kurumdan gelen belgelerde davacının herhangi bir iradi prim ödemesi bulunmadığının belirtildiği, Sunel firmasından gelen cevabı yazıya göre davacı adına herhangi bir tevkifat kaydına rastlanmadığı, 05.07.2019 tarihli kolluk araştırmasından davacının Bafra Mahallesinde ikamet edip Emiruşağı köyünde arazisinin bulunmadığı, köyde ikameti olmayıp kendi akrabası olan bir şahsın ahırını kiralayarak 2001-2010 yılları arasında sadece hayvancılık ile uğraştığı, 5 adet süt ineğinin bulunduğu, şahsın arazi beyannamesinin bulunmadığı, tarım ile uğraşmadığı, ürün ekimi yapmadığı, gübre ve ilaç almadığı, her hangi bir tarımsal ürün ekmediği, zirai kredi kullanmadığı doğrudan gelir destek kredisi almadığı, ziraat odası ve tarım kredi kooperatifine kayıtlı olup her hangi bir kredi müracaatı bulunmadığı, 2010 yılından sonra çeşitli inşaatlarda inşaat işçiliği yaptığı, Hayrat / Trabzon Kolluk biriminden gelen 30.11.2021 tarihli kolluk araştırmasında davacının 2001 ve 2018 yılları arasında inşaat işçisi olarak çalıştığı, yaz aylarında ise Dağönü Mahallesindeki ikametinde çay arazisindeki otları biçtiği, hayvanlara baktığı ve biçtiği otların bir kısmını satarak geçimini sağladığının tespit edildiği, davacının şahsi sicil dosyasının Kurumdan celp edildiği, davacının 19.04.2019 tarihinde Kuruma başvuru yaptığı, talebinin 22.04.2019 tarihli cevabi yazı ile reddedildiği, tek başına tanık beyanının ve ziraat odası kaydının davacıyı Tarım Bağ-Kurlu saymaya yetmediği, davacının 23.10.2001- 31.07.2018 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur'lu sayılmasına yetecek herhangi bir emare, iradi prim ödemesi ve tevkifatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hatalı karar verildiğini, talep konusu dönemde müvekkilinin çiftçilikle uğraştığının kayıtlarla ... olduğunu, tanık beyanları da dikkate alındığında davanın kabulü gerektiği beyanla istinaf başvurunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, Kurum kayıtlarından davacının ilk Bağ-Kur girişinin ürün tevkifatı nedeniyle 01.10.1998 tarihi olduğu, buna göre 1998/10/11/12. aylarda tarım sigortalısı olduğu; 2002 ve 2003 yıllarında çiftçi kayıt sisteminde bulunduğu; 20.08.2002 tarihinde Ziraat Odasına kayıtlı olduğu, ancak primi karşılamadığından Kurumca gün verilemediğinin tespit edildiği, 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girerek Ziraat Odasına kayıtlı olanların doğrudan Tarım Bağ-Kurlusu olacağı kabul edilmiş ise de 2926 sayılı Kanun'un geçerli olduğu dönemde ziraat odası kaydı tek başına yeterli olmadığı, davacının prim ödemesi, ürün satışı ve bu satışlardan yapılan Kurum tevkifatı bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine yönelik verilen kararın kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, taşınmazların kiralanması suretiyle tarımsal faaliyette bulunulduğuna ilişkin kira sözleşmesi ile tanık beyanlarının bulunduğunu, müvekkilinin kış mevsiminde çoçuklarının yanında olup yaz mevsiminde köye döndüğünü, müvekkilinin elde ettiği ürünleri tütün ekicileri tekel birliğine verdiğine dair makbuzların olduğunu, ÇKS ve ziraat odası kaydı bulunduğunu beyanla ilk derece mahkemesi tarafından gerekli inceleme ve değerlendirme yapılmadan karar verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava devam eden tarımsal faaliyet ile teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 7, 9, 10, 36 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

Dava devam eden tarımsal faaliyet ile teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 7, 9, 10, 36 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9051, Karar No: 2012/11066, Tarih: 25.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9051 E.  ,  2012/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... aleyhine 21/12/2009 gününde verilen dilekçe ile davalı tarafından yazılan kitabın basım ve yayınının durdurulması ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle davalı hakkında açılan İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/195 Esas– 823 Karar sayılı dosyasında davalının beraat ettiği, temyiz incelemesinin henüz tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza yargılaması sonucu belirlenecek maddi olgular davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan ceza yargılamasının sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6469, Karar No: 2021/7117, Tarih: 14.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6469 E.  ,  2021/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.06.2019 tarih ve 2019/1 E. - 2019/226 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı aleyhine temliknameye dayalı olarak icra takibine geçildiğini, davalı borçlunun temlik eden şirketten alacakları olduğunu, takas def’inde bulunularak icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı Nilüfer Tarım Ürn. Meş. Gıd. Mad. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alacaklı olduklarını, takas def’inde bulunduklarını savunarak, davanın reddine ve davacının %20 icra kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine, tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı şirket ile dava dışı Nilüfer Tarım ... Şti. arasında akdedilen “2012 yılı mal alımı satın alma firma sözleşmesi” başlıklı sözleşmede aylık 6.000,00 TL olmak üzere toplam 72.000,00 TL katılım bedelinin kararlaştırıldığı, davacı tarafça katılım bedellerine yönelik olarak kesilen iki adet faturanın dava dışı şirket kayıtlarında yer almadığı, dava dışı şirket tarafından katılım bedeli faturalarına yönelik iade faturası tanzim edildiği, taraflar arasında akdedilen sözleşmede katılım bedeli kararlaştırıldığına göre davalı tarafça dava dışı şirket adına kesilen fatura muhteviyatlarının sözleşme ile uyumlu olduğu, dava dışı şirketin iade faturası tanzim etmesinin bu kapsamda yerinde olmadığı, katılım bedeli faturalarının geçerli kabul edilmesine göre davalı şirketin dava dışı şirketten alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine; davacının takibe girişmesinde kötüniyetli olduğu dosya muhteviyatıyla ispatlanamadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14.12.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY