muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1660, Karar No: 2025/798, Tarih: 12.02.2025

6. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; zorunlu ve faydalı imalatların yıpranma payı düşüldükten sonra ki bedelinin 176.106,02 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 176.106,02 TL'nin 10.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının kira borcunun bulunması nedeniyle takas def'inin değerlendirilmesi gerektiğini, keşfin yokluklarında yapıldığını ve yalnızca davacı beyanlarının zabta geçirildiğini, davacının borca batık olduğunu, halı saha yaptırdığı yerin bedelinin okul tarafından ödendiğini, onaylanmamış defterlerin davacı lehine değerlendirilemeyeceğini, defter ve faturaların uyumlu olması gerekirken olmadığını, faturalar defterle çelişirken faturasız olanların davalı tarafından yapıldığının ispatlanmadığını, tüm masrafların zorunlu ve faydalı masraf sayıldığını, taraf sıfatı olmayan okul aile birliği bakımından usulden ret kararı verilmesi gerekirken hüküm kurulmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan zorunlu ve faydalı masraf bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmasına, bu doğrultuda bilirkişi heyetinden alınan raporun denetime elverişli bulunmasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlara yönelik itirazlarının incelenemeyecek olmasına, taraf sıfatı olmadığı bozma ilamı ile belirlenen okul aile birliği bakımından hüküm kurulmamasının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1705, Karar No: 2015/6418, Tarih: 13.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1705 E.  ,  2015/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi ile diğer atılı suçtan beraatine, temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21819, Karar No: 2015/33857, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21819 E.  ,  2015/33857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, ... ... ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ücretleri ödenmeyen müvekkilinin ... sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının aslında sezonluk (mevsimlik) geçici işçi olduğunu, davalının ihale ile elektrik hattı döşenmesi işlerini aldığını ve bu işlerin yaz aylarında yapıldığını, davacının ihale ile alınan işlerin yapılması için ihale süresi ile sınırlı olmak üzere yaz aylarında çalıştığını, ihaleli işin süresi bitince çalışmadığını, memleketine gittiğini, kış aylarında çalışmadığını, davalının davacıya küçük çocukları olması ve başkaca bir geçim kaynağı olmaması nedeniyle acıdığını ve çalışmadığı dönemlerde de sigortasını devam ettirdiğini, davacının bir dönem yurtdışına Cezayir'e çalışmaya gittiğini, 1 sene kadar orada çalıştığını, davalının bu durumu sonradan öğrendiğini ve hemen sigorta çıkışını yaptırdığını, Cezayir'de çalıştığı dönemin SSK'sının bilinmeden ödendiğini, bu dönemin pasaport kayıtlarından ve konsolosluk kayıtlarından tespit edilebileceğini, ücreti konusunda SSK primine esas olan ücretinin doğru olduğunu, davacının aylık ücret alacağı olduğu iddiasının yerinde olmadığını, sezonluk işçi olması nedeniyle yıllık izin hakkına sahip olmadığı gibi talep ettiği diğer haklar bakımından da doğmuş ve ödenmemiş bir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücretlerini alamadığı için haklı nedenle ... akdini feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, hizmet süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, hizmet süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dosyadaki belgelere göre davacının 14/02/2007-25/04/2007 tarihleri arası Cezayir'de olduğu sabit olduğu halde bu süresinin hesap dışı tutulmaması hatalıdır.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

... sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. ... sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında ... sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. ... sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, ... sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı ... sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, ... sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, ... yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, ... sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı ..., işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı ... bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Bu nedenle işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı ... bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, tazminat ve alacaklara en az ücret belirlenmeli ve bu ücrete göre hesaplanarak alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3990, Karar No: 2018/5904, Tarih: 27.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3990 E.  ,  2018/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Katılan vekilinin, sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye

dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/4648, Karar No: 2012/894, Tarih: 16.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4648 E.  ,  2012/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... mirasçıları, ... ve ... ile ..., ... ve Tapu Sicil Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 31.03.2011 gün ve 1284/547 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; kendisine ait bulunan taşınmazın bir kısmının kadastro tespitleri sırasında 243 ada 52 parsel olarak kendi adına tespit ve tescil edilmişken, 2 dönümünün davalı ...'ye ait aynı ada 53 parsel ve 2 dönümünün davalı ...'e ait 54 parsel içinde tespit ve tescil edildiğini açıklayarak davalılara ait parseller içinde tespit ve tescil edilen kısımların tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... 03.11.2009 tarihli cevap dilekçesiyle; dava konusu yerin annesinin annesi ...den intikal ettiğini, davalı ... 08.02.2011 tarihli yargılama oturumunda kadastroda sınırların belirlendiğini, davalı ... vekili 03.09.2009 tarihli dilekçesiyle; davada Hazinenin hasım gösterilemeyeceğini açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne, 243 ada 53 parsel ve 243 ada 54 parsel sayılı taşınmazların tapusunun iptali ile teknik bilirkişinin 11.11.2010 tarihli raporuna ek krokide K harfi ile gösterilen 3.140,39 m2 yüzölçüme sahip yer ve C harfi ile gösterilen 3.585,97 m2 yüzölçüme sahip yerin davacı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dosya muhtevasına dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığından, aşağıda belirtilen husus dışında davalı ...'nin temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Mahkemece; teknik bilirkişiler Özgür Ünal ve Abdullah Ünal'ın 11.11.2010 tarihli rapor ve krokisinde 243 ada 54 parsel içinde kalan C harfi ile gösterilen yer ve 243 ada 53 parsel içinde kalan K harfi ile işaretlenen yerin tapusunun iptali ve davacı adına tesciliyle her iki parselin de üç parçaya bölündüğü anlaşılmıştır. Böyle durumlarda kabulüne karar verilen taşınmaz bölümünün, aynı adanın son parsel numarasıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, kalan bir parça kısmın ise, aynı ada ve parsel ile kayıt maliki üzerinde bırakılmasına, şayet tesciline karar verilen taşınmaz ana parselin ikiden fazla parçaya bölünmesine neden oluyorsa, bu taktirde kayıt maliki üzerinde kalan diğer parça içinde aynı adanın son parseliyle kayıt maliki adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilir. Mahkemece, C ve K harfleri ile gösterilen yerlere ilişkin talebin kabulü ile gerek 243 ada 54 parsel gerekse de 243 ada 53 parselin üç parçaya ayrıldığı, doğuda ve batıda kalan kısımların kayıt maliklerine ait olduğu, ancak bu konuda bir hüküm kurulmadığı belirlenmiştir. Ana parselden kopan ve herhangi bir bağı kalmayan taşınmaz bölümlerinin aynı ada ve parselle işlem görmeleri olanaklı bulunmamaktadır. Doğru, düzgün ve sağlıklı sicil tutma kamu düzeniyle ilgili olup, bu nedenle davalı ...'nin temyiz itirazları hükmün tamamını kapsar. Kabul edilen taşınmaz bölümlerinin davacı adına tescilinden sonra 243 ada 53 ve 54 parsellerin doğusunda veya batısında kalan kısımdan birinin aynı ada ve parsel numarası ile kayıt malikleri üzerinde bırakılmasına, diğer kısımların ayrı ayrı aynı ada son parsel numarası verilerek kayıt malikleri adına yeni bir parsel olarak tapuya tesciline karar vermek gerekirken bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye iadesine 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/42438, Karar No: 2014/36506, Tarih: 18.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/42438 E.  ,  2014/36506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 30/04/2013 tarihli ve 2013/39337 soruşturma, 2013/17065 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına dair, mercii ... ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/07/2013 tarihli ve 2013/834 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/12/2013 gün ve 387993 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, şüpheli ... hakkında sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yürütüldüğü ve kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği, müşteki vekilince yapılan itiraz üzerine merciince yapılan itiraz incelemesi neticesinde dosya kapsamına uymayacak surette, şüpheli hakkında hakaret suçundan soruşturma yapılmasına karşın elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olduğu anlaşılan gerekçeye istinaden şüpheli hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı ve şikayete konu sözlerin eleştiri niteliğinde olduğu gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki Nuray Sayarı vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, mercii ... ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/07/2013 tarihli kararı ile itirazın kabulüne karar verildiği, kesin olan bu karara karşı gerekçede çelişki oluşturulduğu için kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii kararının hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 172. maddesinde, “(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.” hükmüne yer verilmiş,

Aynı Kanun’un, 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

Aynı Kanun’un, 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Ancak Anayasanın 141/3. maddesinde de belirtildiği üzere, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerekmektedir.

Bu itibarla, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı inceleyen Ağır Ceza Mahkemesince, iddia konusu hakaret suçuyla ilgili deliller değerlendirilerek, şüphelinin hukuki durumunun açık ve anlaşılır bir şekilde ortaya konulması gerekirken, dosyayla ilgisi bulunmayan elektrik hırsızlığına ilişkin gerekçe gösterilerek itirazın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/07/2013 tarihli ve 2013/834 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8571, Karar No: 2010/12024, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8571 E.  ,  2010/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.