muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2859, Karar No: 2018/3503, Tarih: 05.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/2859 E.  ,  2018/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ...' e ait bilardo salonunu kiraladığını, taşınmaza masraf yaptığını, davalıya ait vergi borçlarını ödediğini ancak davalının anahtarı alarak taşınmazı diğer davalıya kiraladığını ileri sürerek, taşınmazın aynen teslimini bu olmadığı takdirde kiralanana yapılan masraf ve kazanç kaybı olarak 40.000 TL alacağın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ...; davacının kiralananı 3. kişiye devretmiş olduğunu, taşınmazda bir hakkı kalmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile kiralanana yapılan faydalı imalat bedeli 6.162 TL nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının kazanç kaybına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK' nun 112. (818 sayılı Borçlar Yasasının 96.) maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir. Ancak mahkemece kâr kaybı hesabı yapılırken davacı kiracının dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceği bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı alacağına hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda; taraflar arasında 01.01.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı, kiralanan taşınmazın kira süresi bitmeden önce kiraya veren Hidayet tarafından diğer davalıya kiralandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. TBK’nun 114/2 maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacaktır. Bu nedenle davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminattan indirim yapılmasını düzenleyen TBK’nun 52.maddesinin uygulanması gerekir. Bu kapsamda davacı kiracı da taşınmazın mühürlendiği veya tahliye edilmesini müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir taşınmaz bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Mahkemece bu durumda; davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği aynı nitelikli başka bir taşınmazı hangi sürede yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi, davalı kiraya verenin bu süreye ilişkin kazanç kaybından sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile kazanç kaybı isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz talebinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27672, Karar No: 2016/13048, Tarih: 20.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27672 E.  ,  2016/13048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ahlat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2014/86-2015/178

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Dairemiz uygulamalarında kamulaştırmasız el atma davalarında kıyasen uygulanan Kamulaştırma Kunununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak süretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan piyasa rayiçlerinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak içinde inşaat mühendisi de bulunan 3 kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10199, Karar No: 2010/4632, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10199 E.  ,  2010/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu hasara uğradığını, 48.050.00 TL hasar bedelinin 17.07.2006 tarihinde sigortalıya ödendiğini, ödenen bedelin 18.889.00 TL’lık kısmının, aracın çekme işlemini yetkili asistan firmaya bırakmayan davalının kusurlu davranışından kaynaklandığının tespit edildiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları A.4.7. maddesi uyarınca, bu zararın ek teminat ile güvence altına alınması gerektiğini, oysa poliçede böyle bir teminat verilmediğini belirterek, 18.889.00 TL’nın, ödeme gününden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın davacıya bildirilmesine rağmen olay yerine çekici göndermediğini, müvekkili şirketin kendi imkanlarıyla kazalı aracı trafiği aksatmaması için 1 km çektirerek uygun bir yere götürdüğünü, bir gün sonra da davacı şirketin temin ettiği asistan firma çekicisi ile aracın yetkili servise götürülerek tamir işlemlerine başlandığını, zararın, davacının asistan firmasının hatası sonucu meydana geldiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, dava konusu şanzuman arızasının, anlaşmalı kurtarıcının kazalı aracı çekmesi sırasında meydana geldiği, aracın zorunlu olarak çekilmesi ve taşınması nedeniyle meydana gelen

2009/10199

2010/4632

zararların kasko sigortası kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 24.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5475, Karar No: 2019/10219, Tarih: 12.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5475 E.  ,  2019/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil, Alacak, Ağaç Bedellerinin Tazmini

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak isteminin reddine, ağaç bedellerinin tazmini davasının kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10597, Karar No: 2021/6310, Tarih: 28.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10597 E.  ,  2021/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahaldeki 10 metre platform genişliği ve sağında 1 metrelik kaldırım bulunan aşağı eğimli bölünmüş yolda seyri sırasında önce yolun solundaki refüje çarparak devamla yaklaşık 30 metre çapraz şekilde ilerleyerek yolun sağındaki apartman korkulukları civarında bulunan yayayla berabar korkuklara çarpması sonucu yayanın, 28.07.2014 te tedavisi devam ederken hastanede hayatını kaybettiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesince düzenlenen 24.06.2015 tarihli rapor göre kendisinde kronik kalp hastalığı bulunan yayanın ölümünün genel benden travmasına bağlı femur kırığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu ve 18/06/2014 tarihinde maruz kaldığı kaza sonucu yaralanması ile ölümü arasında illiyet bağı olduğunun tespit edildiği, sevk ve idare hatası yaparak direksiyon hakimiyetini kaybederek kaldırıma çıkan sanığın tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusur durumuna ve cezanın fahiş olduğuna, katılanlar vekilinin ise kusur durumu, üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ve suçun bilinçli taksirle işlendiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1.060 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9635, Karar No: 2022/16161, Tarih: 12.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9635 E.  ,  2022/16161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

...

Sanığa yüklenen suçtan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve 30.07.2015 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan ancak mahkemece bu talebi hakkında herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi adına vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1)Manavgat Vergi Dairesi Müdürlüğünün 8010630407 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Yapı Denetim Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Mahkemenin ret kararına dayanak teşkil eden, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli 2014/1798 Esas ve 2016/808 Karar sayılı dosyasında, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine ilişkin kararın şikayetçi kurum vekili tarafından temyiz istemi Dairemizin 30.11.2021 tarihli, 2021/10435 Esas ve 2021/11216 Karar sayılı ilamı ile reddedildiği, yine UYAP üzerinden yapılan incelemede de 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2012 tarih ve 2012/2925 Esas numaralı iddianamesi ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan dava sonunda Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli, 2013/190 Esas ve 2014/563 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının, Dairemizin 24.05.2022 tarihli, 2018/942 Esas ve 2022/9756 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, aynı takvim yılında başka mükelleflerden temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, zincirleme suç kavramında değerlendirilmesi gerekeceğinden, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, mükerrer kamu davası açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

2) Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4091, Karar No: 2023/7461, Tarih: 13.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/4091 E.  ,  2023/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/932 E., 2023/420 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/424 E., 2020/408 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali- tescil, tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılar ile davalıların kardeş çocukları olduğunu, davacıların mirasbırakanı ...'in ve davalıların mirasbırakanı ... 'in babası ... 'in 26.04.1940 tarihinde vefat ettiğini, tarafların kök mirasbırakanının 1940 yılında ölümünden sonra davaya konu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... köyü, Köyiçi mevkii, 2 parsel (eski 1345 parsel), 9 pafta numaralı taşınmazın miras yoluyla davacıların babası ... ve davalıların babası ... ile diğer mirasçılara geçtiğini ancak kadastro çalışmaları sırasında davaya konu olan 2 parsel sayılı taşınmazın senetsizden davalıların mirasbırakanı ... adına tespit edildiğini, ... 'in vefatı sonucunda da davalılara intikal ettiğini, davacıların mirasbırakanı ...'in de 2003 tarihinde öldüğünü belirterek davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın davalılar adına kayıtlı bulunan hisselerinin iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, tapu iptali ve tescil yönündeki talep dava konusu taşınmazın üçüncü kişilere devredilmiş olması nedeniyle uygun görülmez ise davalıların hisselerinin rayiç bedelleri tespit edilerek dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte hisseleri oranında davacılara verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... vekili ; dava konusu taleplerin hak düşürücü süre ile zamanaşımına uğradığını, taşınmazın 10.02.1972 tarihinde kesinleşen kadastro tespiti neticesinde davalıların mirasbırakanı olan ... adına tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2020 tarihli ve 2018/424 Esas, 2020/408 Karar sayılı kararıyla; 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi uyarınca hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2020 tarihli ve 2018/424 Esas, 2020/408 Karar sayılı kararıyla; 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi uyarınca hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; tereke söz konusu olduğunda mirasçılar arasında kazandırıcı zamanaşımının uygulanmayacağının kabulü gerektiğini, taksim olmadığı taktirde bir mirasçının zilyetliği diğer mirasçılar adına sürdürülmüş sayıldığından bağımsız zilyetlikten ve bunun mülkiyeti kazandırdığından söz edilemeyeceğini, davaya konu taleplerine ilişkin dava hakkının davacıların mirasbırakanlarının ölümüyle ortaya çıkacağını, davacıların miras haklarının çiğnenmesinden ötürü zarara uğrayan kişiler olarak ve kendi miras haklarına dayanarak dava açtıklarını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ve 2021/932 Esas, 2023/420 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro tespitlinin kesinleşme tarihinin 09.02.1972 olup davanın Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 24.07.2018 tarihinde açıldığı, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ilişkin verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu′nun 12/3 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 166 ada 2 parsel (eski 1345 parsel) sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin kesinleşme tarihinin 10.02.1972 olduğu, davanın ise Kadastro Kanunu'nun 12 nci maddesinin 3 üncü fıkrasında düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 24.07.2018 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.