muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5410, Karar No: 2007/5367, Tarih: 26.12.2007

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece hükme dayanak yapılan ara kararında yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmediği gibi, keşif için gerekli vasıta ile ilgili olarak ücret belirlenmeden davacıdan keşif saatinden yarım saat önce keşif heyetini taşıyabilecek kapasitede minibüs olacak şekilde bir aracın ... Adalet Sarayı önünde hazır bulundurulması istenmiştir. 1.10.2007 tarihinde yapılacak keşif için verilen kesin süre ihtaratı davacıya 6.9.2007 tarihli celsede yapılmış olup masrafın yatırılacağı 10 günlük süreye göre bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiyeler için ayrılan süre yeterli bulunmamaktadır. Bilirkişi adayı ve tanıklar adına çıkarılacak davetiyeler için verilen sürenin yeterli olmadığı açıkça belli olan bu ara kararına dayanılarak keşif delillinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesinin mutlaka gözönünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nev'i tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Tebligat Tüzüğü'nün anılan hükmü nazara alınarak mahkemenin hükme dayanak yaptığı ara kararının sürelerle ilgili bölümü irdelendiğinde davacıya ihtarın yapıldığı tarihte kendisine verilen keşif gününe kadar olan sürede masrafı temin edip yatırması ve bundan sonra mahkemece yerel bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiye için kalan sürenin yeterli bulunmadığı çok açıktır. Yapılamayacağı önceden belli olacak keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Davacı tarafa keşif masrafını yatırması için makul süre verilip, masraf yatırıldığında arazi başında keşif icra edilip, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir

. Yapılamayacağı önceden belli olacak keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Davacı tarafa keşif masrafını yatırması için makul süre verilip, masraf yatırıldığında arazi başında keşif icra edilip, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17294, Karar No: 2024/5373, Tarih: 16.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17294 E.  ,  2024/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/211 E., 2016/290 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği, suç tutanağının gerçeği yansıtmadığına, bilirkişi raporunun belirsiz olduğuna, ...'a ait tapulu kesim yapılan yerden 1 ster odun yüklediğine, cezanın ve müsaderenin hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği, hayali suç tutanağı ile karar verildiğine, aracında emval yakalanmadığına, kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İki minibüste kaçak orman emvali olduğu ihbarı üzerine gidildiği ve emval yüklü araçların takip edilerek yakalandığı, araçtaki sanıkların ağaçları İznik ormanlarından kestiklerini beyan ettikleri, işlem yapılacağı esnada her iki aracın tüm müdahalelere rağmen kaçtıkları ve sanık ...'e ait aracın önü kesilerek durdurulduğu, yapılan araştırmada araç izleri takip edildiğinde 8 adet ağaç kökü tespit edildiği ve ele geçen emvallerle uyumlu olduğunun tespiti üzerine suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında, emvalin tapulu yerden kesilmiş emval olduğunu, ağaç kesmediğini beyan etmiştir.

Sanık ..., ormandan ağaç kesmediğini, köylülerin yanlış ihbarı üzerine sanık sıfatıyla yargılandığını beyan etmiştir.

Tutanak tanıkları tutanak içeriğinin doğru olduğunu beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, yapacak vasıflı ağaçların dikiliden motorlu testereyle kesildiği ve ele geçen emvalle dip köklerin uyuştuğu, tazminat miktarının 615,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların atılı suçu işlediği sabit kabul edilip haklarında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, suçta kullanılan nakil araçlarının bilinen değeri ile suç konusu emvalin değeri dikkate alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 54/3. maddesi gereğince nakil araçlarının müsaderesinin hakkaniyete aykırı olacağı gözetilmeden müsaderesine karar verilmesi,

Ancak;

1-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, suçta kullanılan nakil araçlarının bilinen değeri ile suç konusu emvalin değeri dikkate alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 54/3. maddesi gereğince nakil araçlarının müsaderesinin hakkaniyete aykırı olacağı gözetilmeden müsaderesine karar verilmesi,

2-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamış ise de; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin (C) bendinin çıkartılarak yerine "Suça konu emvalin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, suçta kullanılan ... ve ... plakalı araçların müsaderesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi ve hükümden 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin hükümdeki (A-4) ve (B-4) bentlerinin çıkarılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11484, Karar No: 2012/3993, Tarih: 13.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11484 E.  ,  2012/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ve Muradiye Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 12/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın davalı ... AŞ. yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/03/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, hidroelektrik santraline su aktaracak olan kanal çalışması sırasında davacının evinin yakınındaki yoldan geçen ağır iş makinelerinin yol açtığı sarsıntı sonucu, davacının evinde meydana gelen hasarın giderimi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin davalılardan ... Elektrik Üretim AŞ. yönünden husumetten reddine, diğer davalı ... İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalılardan ... San. İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Davacı, davalı çalışması sonucunda evinde hasarlar oluşmaya başladığını ve bu konuda Sulh Hukuk Mahkemesinde tespit yaptırdığını belirtip tazminat isteminde bulunmuştur. Davaya dayanak tespit dosyasındaki inşaatçı bilirkişi raporunda hasar değeri ve bina değeri olarak zarar kalemleri hesaplanmış, davacı binasının temel ve yapısının da çok iyi yapılmamış olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda ise; davacının binasının usulüne uygun yapılıp yapılmadığı, yapılmamışsa bunun zarara etkisi ve varsa oranı ile meydana gelen hasarın onarımının mümkün olup olmadığı, mümkün ise onarım bedeli konusunda bir açıklamada bulunulmamıştır. Sadece binadaki hasarın nedeninin davalı şirketin ağır tonajlı iş makinelerinin geçerken meydana getirdiği titreşimin deprem etkisi yaratmasından kaynaklandığı açıklanarak binanın bedeli hesaplanmış ve bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Davacı binasındaki hasara binanın yapımındaki eksikliklerin etkisi ve varsa davacının kusuru ile hasarın onarımı mümkün ise zararın sadece onarım giderinden ibaret olacağı hususları dikkate alınmaksızın değerlendirmenin yapıldığı yetersiz bilirkişi raporunun hükme dayanak yapılması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13245, Karar No: 2016/9076, Tarih: 30.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13245 E.  ,  2016/9076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle hükmün temyize tabi bulunduğu gözetilmeden verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 58/6. maddesinde tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının öngörüldüğü, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde ise, yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda her hangi bir düzenlemenin bulunmadığı, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu durumda, 5237 sayılı TCK'nın 58, 5275 sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi karşısında, TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin, neticeten 3000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106. maddesi gereğince de ihtarına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106. maddesi gereğince de ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümlerin 7. paragrafındaki “5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa’nın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine,” ibaresinden çıkartılarak yerine ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9179, Karar No: 2012/31359, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9179 E.  ,  2012/31359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere ...

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- CMK.nun 193/2. madde ve fıkrasında belirtilen koşulların bulunmadığı gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmaksızın hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında iskele yapmak suretiyle hakkı olmayan yere ... ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu sahil kesiminin varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın ... ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olpu olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11839, Karar No: 2022/6654, Tarih: 09.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11839 E.  ,  2022/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların değeri gözetildiğinde, koşulları oluşmadığı hâlde suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken suç tarihi itibariyle ½ oranında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasa’nın 31/3.maddesi ile uygulama yapılırken 1/3 oranı yerine ½ oranında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 03.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu birden fazla kişi tarafından gerçekleştirildiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasa’nın 119/1-c hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu birden fazla kişi tarafından gerçekleştirildiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasa’nın 119/1-c hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 09.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/478, Karar No: 2011/4110, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/478 E.  ,  2011/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2005 gün ve 2005/386 Esas, 2005/405 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 23.12.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12784, Karar No: 2017/25892, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12784 E.  ,  2017/25892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6562, Karar No: 2018/6800, Tarih: 27.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6562 E.  ,  2018/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara ...... ......ye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, meslekte kazanma gücü kayıp oranının ........... ......u Başkanlığı Genel Kurul tarafından belirlenen %12.10 oranı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ...... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

...... ......ye Mahkemesince davalılardan ...... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...... ......ye Mahkemesi kararının davalılardan ...... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, ...... ......ye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılardan ...... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.