muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2027, Karar No: 2008/14382, Tarih: 20.11.2008

4. Hukuk Dairesi 2008/2027 E., 2008/14382 K.

**4. Hukuk Dairesi 2008/2027 E., 2008/14382 K.**

**- FAİZ

- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT

- MÜTESELSİL SORUMLULUK

- TAZMİNATTA İNDİRİM

- ZARARIN HESAPLANMASI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 141 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 142 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Besim (velayeten Cengiz ) ve diğerleri vekili tarafından, davalı Mahmut ve diğerleri aleyhine 24.12.1999 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat dava ve birleşen davalar ile istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.09.2007 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ile duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, 17 Ağustos 1999 günü meydana gelen depremde davalıların ortağı ve mirasçısı olduğu müteahhidin yaptığı davacılara ait apartman dairelerinin yıkılması nedeni ile 1999/1898 esas sayılı asıl davada, davacının annesi ve kardeşlerinin ölümü nedeni ile destekten yoksun kalma ve manevi tazminat, 1999/1912 esas ve 2000/115 esas sayılı birleşen davalarda ise, daire ve eşya bedeli tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, davalıların mirasçısı ve ortağı olan müteahhit Ağa'nın, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak binayı inşa etmesi nedeni ile zararın tamamından davalıların sorumlu tutulmasını istemişlerdir. Mahkemece, davalı müteahhidin %30, dava dışı teknik uygulama sorumlusunun (TUS) %30, proje müellifinin %20 ve belediyenin %20 kusurlu olduğu, müteahhidin işveren olarak BK'nın 55. maddesi gereğince TUS ve proje müellifinin de kusurları ile de sorumlu olduğundan toplam %80 oranında sorumluluğuna karar verilmiştir.

Yargılama sırasında alınan ve kabul edilen bilirkişi raporuna ve ceza mahkemesi raporuna göre, olayda davacıların kusuru bulunmamaktadır. Dayanışmalı sorumluluk kuralına göre, olayda kusurlu olanların her biri zararın oluşmasına birleşen veya bağımsız hareket eden davranışları ile katkıda bulunduklarından, meydana gelen zararın tamamından dayanışmalı olarak sorumludurlar. Müteselsil sorumlulukta zarar görenin dilediği borçluya başvurma hakkı vardır (BK m. 142); dilerse sorumlulardan birine, dilerse hepsine veya bir kısmına karşı dava açabilir. Müteselsil sorumlulukta kural olarak borçlulardan her biri borcun tamamından sorumludurlar (BK m. 141). Şu halde, sadece yüklenicinin kusur oranı nispetinde tazminata karar verilmesi doğru değildir. Davacılar kusurlu olmadığına göre, oluşan zararın tamamından davalı

yüklenicilerin sorumlu olması gerekir. Davalıların kusur oranlarına göre diğer sorumlulara karşı her zaman zararı rücu etme hakları vardır. Mahkemece dava dışı belediyenin kusur oranı indirilmek suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Birleşen 1999/1912 esas ve 2000/115 esas sayılı dosyalar yönünden; davacılar, dava dilekçelerinde, olay tarihinden itibaren faiz istemişlerdir. Mahkemece, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Haksız eylemlerde, haksız eylem tarihinde temerrüde düşülmüş olması nedeniyle, istek de bulunduğu takdirde bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Mahkemece belirlenen zarara olay tarihi olan 17.08.1999 tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, dava tarihinden faiz yürütülmesi de bozmayı gerektirmiştir.

3) Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Birleşen 1999/1912 esas sayılı dosya yönünden; zarar, haksız eylemin meydana geldiği tarihte gerçekleşmiş olup, davalıların sorumluluğu da o tarihte başlar. Haksız eylem tarihindeki binanın inşaat maliyetine ve olay tarihindeki eşyaların ikinci el kullanılmış değerine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bilirkişi tarafından belirlenen depremin meydana geldiği 1999 tarihindeki bina değerine ve eşyaların da olay tarihindeki değerleri belirlenerekhüküm altına alınması gerekirken, dava tarihindeki değerlerine karar verilmesi ayrı bir bozma nedenidir.

b)Asıl dava ve birleşen davalar yönünden de, dava konusu maddi zarar 17 Ağustos 1999 günü meydana gelen deprem sonucu oluşmuştur. Bina, plan ve projesine, imar mevzuatına ve deprem yönetmeliğine uygun yapılmış olsa bile, depremin 7.4 şiddetinde olması gözönüne alındığında, bir miktar hasar meydana gelmesi,kaçınılmazdır. Olayın bu yönü gözetilerek belirlenen tazminattan Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince uygun bir miktar indirim yapılması gerekir. Mahkemece bu yön üzerinde de durulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

c)Birleşen 2000/115 esas sayılı dosyada davacı olan Sevgi'nin dava konusu daireyi depremden sonra satın alması fiilen mümkün olmadığı gibi, hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacının o daireyi depremden önce teslim

alarak ödemeyi yaptığı, ancak tapu işleminin depremden sonra yapıldığı anlaşıldığından, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar yararına bozulmasına, (3/a, b) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar yararına bozulmasına, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15634, Karar No: 2017/26468, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15634 E.  ,  2017/26468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11489, Karar No: 2014/12583, Tarih: 25.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/11489 E.  ,  2014/12583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

I- Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen hükmün temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3419, Karar No: 2012/8071, Tarih: 27.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3419 E.  ,  2012/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4614 TL tazminatın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalının orman alanından açma yapma suretiyle orman alanına zarar verdiğini beyan ederek 4614 TL ağaçlandırma giderinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece mahallinde keşif icra edilerek bilirkişiden rapor alınmış olup bilirkişi davaya konu yerin orman vasfında olduğunu, burada halen kapalılık teşkil eden ağaçların bulunduğunu, gerek suç tutanağı tarihinde, gerekse suç tutanağına yakın tarihte her hangi bir orman,ağaç, ağaççığı ve örtüsü kesilip temizlendiğine dair hiçbir bulgunun tespit edilemediği, toprağın sürülüp işlenmediği, sadece dava konusu yerde mevcut deliceler ile aşılanan zeytinlerin bakımlarının yapılarak işgal ve faydalanma eyleminin yapıldığı, bu nedenle de, Orman İdaresi lehine Orman Kanunu’nun 112, 113 ve 114 maddesine göre bir tazminat hesabının yapılmasına gerek olmadığını rapor etmiştir.Mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiş davacı vekili kararı temyiz etmiştir.Dosya içine bir örneği alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/74 esas 2011/ 100 karar sayılı ve 8.4.2011 tarihli kararına göre, sanık hakkında orman içinde açma yapmak suçlaması ile kamu davası açılmış, mahkemece sanığın Orman Kanunu’nun 93/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.6831 sayılı Orman Yasası’nın 114. maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Davaya konu orman vasfında olduğu tespit edilen yere zeytin ağaçlarının dikildiği ve davalı tarafça bakımının yapıldığı işgal ve faydalanmanın sürdüğü bu şekilde doğal orman örtüsünün oluşumunu engellediği sabittir.Dosya içeriğine ve yerel mahkemenin kabulüne göre ormanda işgal ve faydalanma yapmış olan davalının eylemi 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93. maddesine uyan orman suçunu oluşturduğu ve bu halde orman alanının olağan halinin bozulduğu ve bu halde her türlü orman suçunda tahrip edilen sahanın ağaçlandırma giderine hükmedileceğini açıklayan Orman Kanunun 114. maddesine göre ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1134, Karar No: 2012/8089, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1134 E.  ,  2012/8089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; idari tespit tutanağına göre suça konu yere restaurant, iskele, havuz, beton zemin, yeşil alan, şezlong alanı, ahşap platform, plaj ve otel sahibinin teknesinin bulunduğu alan yapmak suretiyle tecavüz edildiği gözetilerek; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2827, Karar No: 2018/554, Tarih: 23.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2827 E.  ,  2018/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/02/2016 tarih ve 2014/760-2016/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, keşidecisi Kaynaklar Makine Tic. ve San. A.Ş. lehdarı Arı İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. olan çekin lehdar tarafından borcu nedeniyle müvekkiline ciro edildiğini, çekin müvekkilinin çalışanı tarafından 06/12/2011 tarihinde kaybedildiğini, bu hususta çek iptali davası açıldığını, daha sonra kayıp çekin davalılardan ... tarafından İstanbul 36. İcra Müdürlüğünün 2012/3788 esas sayılı icra takip dosyasında takibe konu yapıldığını, iptal davasında davalılar hakkında istirdat davası açmaları bakımından kendilerine süre verildiğini, çekte davalı ...'ın en son hamil, diğer davalı ...'ın ise bu kişiden önce çeki ciro ile alan olarak gözüktüğünü, müvekkilinin bu kişiler ile her hangi bir iş ve ilişkisinin olmadığını ileri sürerek, çekin istirdatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının çekte cirosu dahi olmadığını, bu nedenle çekle irtibatının bulunmadığını, bu davayı açmasında hukuki yararının bulunmadığını, açabilse dahi davacının çekin müvekkili tarafından iktisapta kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğunun kanıtlaması gerektiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çekin, davacı şirket ile dava dışı Arı İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ticari ilişki kapsamında doğan alacak karşılığında verildiği, davacı ile davalılar arasında her hangi bir iş ve ilişki bulunmadığı, davalı ...'ın çeki ne şekilde ve ne karşılığında elinde bulundurduğunu kanıtlayamadığı, davacının çekin kayıp olduğuna ilişkin beyan ve zabıtlarının mevcudiyeti ve bu hususta zayi talebi ile dava açılmış olduğu, ceza yargılaması sonucunda verilen ve kesinleşen mahkeme kararı ile davalı ...'ın davamıza konu edilen "keşidecisi Kaynaklar Makine Tic. ve San. A.Ş olan, Arı İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. adına kesilen, İş Bankası Taksim Şubesinin, 05/02/2012 keşide tarihli, 3527150 çek numaralı, 10536 Hesap numaralı ve 5.795,00 TL bedelli çek" i kullanmak sureti ile sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu, gerekçesiyle çekin istirdatına ve yargılama giderinden davalı ...'ın sorumlu tutulması ile diğer davalı ...'a karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 337,46 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2658, Karar No: 2017/6887, Tarih: 10.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2658 E.  ,  2017/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat-alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı-birleşen davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, asıl dava dilekçesinde, Davacının, ...18/02/2002 tarih ve 00541,00542 yevmiye nolu kira sözleşmeleri ile ... ilçesi Susuz köyü Kayran mevkiinde bulunan kum ocağını 2 yıl süre ile kiraladığını, kira sözleşmesinde kiranın başlangıcının ... raporu alındıktan sonra olarak belirlendiğini, davacıların bu sözleşmeyi yaptıktan sonra ... raporunun 30/04/2002 tarihinde alındığını, 10/06/2002 tarihinde ruhsatının alındığını, aynı gün davacıların kum ocağında faaliyete başlaması gerektiği halde davalı köy tüzel kişiliğinin köy halkı ile birlikte faaliyet göstererek işletmenin açılmasına ve yer teslimi yapılmasına engel olduklarını, davacıların tehditlere maruz kaldığını, maddi zarara uğradığını, davacıların kum ocağını işletebilmek için kira sözleşmesi yaptığını, noter masraflarını yatırdığını, kira bedeli ödediğini, plan-proje çizdirdiğini, ... raporu aldığını, birçok kurumdan rapor aldığını, ticari taksi ile ulaşım giderleri yaptığını, davacıların, normal şartlarda aylık 8.000 YTL net kar elde etmesinin gerektiğini, davacının araçlarını çalışmak üzere Susuz köyüne götürmek istediğini, ancak köylülerin, davacının araziye girmesini engellediklerini, 30/04/2002 günü yani ... raporunun alınması tarihinden bu yana davacıların, kum çakıl ocağını işletemediğini, zararının büyük olduğunu, belirterek 30/04/2002 gününden bu yana işlemiş ve işleyecek reeskont faizi ile (dava tarihinden sonrası için reeskont faizinin artan oranlara göre hükmedilmesi taleplerinin olduğunu) birlikte maddi manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen alınması, manevi tazminatın Susuz köyü köy tüzel kişiliği ve davalı köy muhtarı ... 'dan müştereken ve müteselsilen alınmasını, davacılar lehine 10.000 YTL maddi tazminat, 3.000 YTL manevi tazminata hükmedilmesini, talep etmiştir.

Davalı- Karşı Davacı ....cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle, Davacının iddialarının gerçek olmadığını, davacı tarafın dava konusu taşınmazda kum-çakıl ruhsatı aldığını, daha evvel de aynı bölgede kum-çakıl işletmesini işlettiğini, köy tüzel kişiliğinin dava konusu bölgede kum çakıl işletmesine muvafakat etmediğinin açık olduğunu, bu hoşnutsuzluğunu da medeni kurallar çerçevesinde tamamen yasal sınırlar içinde kalarak dile getirdiğini, kum-çakıl işletmesinin kamu yararı gözetilmeden verilmiş bir karar olduğunu, alınan ... raporunun da gerçek ile bağdaşmadığını, taban suyunun yüzüye çok yakın olması, kum - çakıl işletilmesi halinde ise ekolojik dengenin bozulup, yeraltı su kaynaklarının kirlenmesi akış ikametlerinin değişmesine sebep olacağını, ne köy muhtarı olan davalının ne de köy tüzel kişiliğine karşı tazminatı gerektirecek herhangi bir fiillerinin bulunmadığını, belirterek davanın reddini savunmuş ve karşı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 13.000 YTL maddi tazminatın karşı taraftan müşterek ve müteselsilen tahsili ile köy tüzel kişiliğine verilmesini, 2.000 YTL manevi tazminatın karşı taraftan müşterek ve müteselsilen tahsili tahsili ile davacı ...’a verilmesine, alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Hazine vekili 21.01.2004 tarihli birleşen dava dilekçesinde: Susuz köyünde bulunan devletin hüküm ve tasarrufundaki kadastro dışı 15841 m2 ve 15518,47 m2 yüzölçümlü iki adet taşınmazın kum ocağı olarak işletilmek üzere 2886 sayılı yasa hükümlerine göre ihale ile davalı tarafından kiralandığını, taşınmazların davalıya teslimine ilişkin tüm koşullar yerine getirilerek teslim alması için davet edildiğini, ancak davalının, köylüler tarafından tehdit edildiğini ileri sürerek taşınmazı teslim almaya yanaşmadığını, bunun üzerine Kaymakamlık tarafından tüm tedbirlerin sağlandığını, davalı ile taşınmazların başına gidildiğini, yine de davalının taşınmazları teslim almadığını, bu durumun tutanakla tespit edildiğini, bu durumun Maliye Bakanlığına bildirildiğini, kira sözleşmelerinin Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünün yazılı talimatı gereğince tek taraflı olarak feshedildiğini, ayrıca verilen talimat uyarınca fesih tarihine kadar ödenmeyen 2,3 ve 4. kira taksitlerinin gecikme zamları ile birlikte ayrıca genel hükümlere göre 1 yıllık kira bedeli tutarında tazminat toplam 26.365,50 YTL nin 14.04.2003 tarihine kadar ödenmesi bildirildiği halde herhangi bir ödemede bulunulmadığını belirterek; idarenin haklı nedenle feshi nedeniyle toplamda 26.365,50 YTL tazminat tutarının ödeme yükümlülüğü bulunduğunu, bu tazminatın temerrüt tarihi olan 14/04/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl Davacı-Birleşen Davalı ... vekili cevabında: dava konusu taşınmazların teslim edilemediğini, bu nedenle davacı kurum aleyhine tazminat davası açıldığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.