muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11963, Karar No: 2006/8752, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/11963 E.  ,  2006/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalılar 1-... Vergi Dairesine izafeten Maliye Bakanlığı, 2- ... aralarındaki istihkak dava hakkında Karşıyaka İcra Mahkemesinden verilen 18.05.2006 gün ve 596-462 sayılı hükmün davalılardan Karşıyaka Vergi Dairesine izafeten Maliye Bakanlığı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 500.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 21.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7494, Karar No: 2022/8669, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7494 E.  ,  2022/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinin sahte faturaların KDV indiriminde en son 2009 yılı Aralık ayı, 2010 yılı Ocak ayı beyannamelerinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin sırasıyla 25.01.2009 ve 25.02.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Vergi Dairesi Başkanlığının mütalaasının 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullama suçlarına ilişkin olduğu halde Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2015 tarih ve 2015/6853 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılarak mahkeme tarafından anılan suçlardan hüküm kurması yasaya aykırı ise de; zaman aşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20946, Karar No: 2012/6650, Tarih: 21.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/20946 E.  ,  2012/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması suçu beraber işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK 39/2-c maddesinin uygulanması; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın

5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması,

5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması,

2-Suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında belirlenen cezanın iki yıldan az olması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın muhafazasına, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8400, Karar No: 2022/9259, Tarih: 22.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8400 E.  ,  2022/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... 26/04/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30597, Karar No: 2021/3829, Tarih: 01.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30597 E.  ,  2021/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 31/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 16/04/2014 tarihli ve 2013/338 esas, 2014/88 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/10/2020 gün ve 94660652-105-16-6286-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/90436 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun 21/10/2013 tarihinde, gündüz vakti, katılanın işletmiş olduğu işyerine gelerek, 1 adet tablet bilgisayarı çalması şeklinde gelişen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden de mahkumiyet kararı verilmiş ise de; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/171 esas, 2018/7211 karar sayılı ilamındaki "... TCK'nın 116/2. Maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri veya eklentisi olmasının gerekmesi karşısında; incelemeye konu olaydaki işyerinin açık ve faaliyette olduğu saatlerde işyerine girilmesi şeklindeki eylemde, söz konusu suçun oluşmayacağı ancak bu suça ilişkin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yoluyla giderilebileceği olanaklı görülmüştür..." şeklindeki gerekçeye göre, hırsızlık suçu ile birlikte işlendiği iddia edilen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ...’ün, suç tarihinde müştekinin yetkilisi olduğu iş yerinden, gündüz vakti suça konu bir adet tablet bilgisayarı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, bahse konu iş yerinin suç saati itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerlerden olduğu ve buna göre atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun atılı bu suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak (YENİŞEHİR) Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 16.04.2014 tarihli ve 2013/338 E., 2014/88 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuğun BERAATİNE, tayin olunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16765, Karar No: 2018/8777, Tarih: 08.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16765 E.  ,  2018/8777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 05.02.2014 tarihinde davacının oğlu Tolga'nın sevk ve idaresindeki motorsikletle, ... plakalı aracın çarpışması sonucu Tolga'nın sakat kaldığını, ... plakalı aracın kaza tarihinde zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmadığını beyanla fazlaya ilişkin dava ve takip hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, 15.06.2015 tarihinde dava değerini 5.534,16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müterafik kusur bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 5.534,16 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun( aşağıda 2 numaralı bentte belirtilen husus dışında) hükme esas alınmasında, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı küçük Tolga'nın yaralanması nedeniyle maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı Tolga kaza tarihinde 14 yaşında olup hükme esas alınan maluliyet raporuna göre davacı küçüğün sürekli maluliyet oranı %2.1 olup iyileşme süresinin 3 aya kadar uzayabileceği ve bu süre zarfında %100 malul sayılması gerektiği tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından küçük Tolga için kaza tarihinden itibaren 3 aylık geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı küçük Tolga bakımından sürekli iş göremezlik zararı yanında 851,79 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Küçük Tolga kaza tarihinde henüz 14 yaşında olup gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilemediği, dolayısıyla tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1925, Karar No: 2019/9431, Tarih: 27.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1925 E.  ,  2019/9431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, murisleri adına kayıtlı taşınmazları ekilip biçtiklerini, 05/08/2013 tarihinde davalı şirkete ait elektrik nakil hattında çıkan yangın sonrasında zilyetliklerinde bulunan dava konusu taşınmazlar üzerindeki ekili ve dikili alanların zarar gördüğünü, zararın Elazığ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/98 D.İş. sayılı kararı ile tespit edildiğini belirterek, davalı tarafın sebep olduğu yangından dolayı oluşan zarar nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL tazminatın zarar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29/09/2015 tarihli dilekçesi ile bu talebini artırarak 24.540,39. TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, yangının elektirik hatlarından kaynaklandığına dair kesin bir delil bulunamadığını, taşınmazların bulunduğu köyde herhangi bir arıza ihbarı almadıklarını, meydana gelen yangında tarafına atfedilecek herhangi bir kusur olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacıların miras hissesine tekabül eden 22.310,76 TL'nın, zararın oluştuğu 05/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.05.2018 tarih ve 2017/10662 Esas, 2018/4664 Karar sayılı ilamı ile "Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir. Somut olayda; mahkemece, hükme esas alınan ziraat bilirkişi asıl ve ek raporları incelendiğinde, raporda dava konusu 241 ada 8 parsel ve 242 ada 7 parselde oluşan toplam zarar miktarı 81.806,13 TL olarak belirlenmiş ise de; bilirkişi tarafından zarar gören ağaçların sayısı net olarak tespit edilmesine rağmen, zarar miktarının yukarıda ifade edilen yönteme göre hesaplanmadığı, ayrıca tazminattan TBK’nun 51/1 maddesi uyarınca uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken,bu husus da gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, bozma ilamı doğrultusunda farklı bilirkişiden rapor alınmış, raporda bozmadan önceki kararda esas alınan raporlarda kullanılan metot ve hesaplamaların doğru olduğu belirtilmiş, daha önceki raporda belirlenen zarar miktarı aynen hesaplanmış, mahkemece de bu rapor hükme esas alınıp hakkaniyet indirimi de yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 17.848,61TL zararın 05/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tapudaki hisseleri oranında davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, yangın nedeniyle uğranılan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorunludur. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, yada gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Somut olayda, bozmaya uyularak oluşturulan hükümde bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, Dairemizin bozma ilamında mahkemenin ilk hükmüne esas alınan raporun Yargıtayca benimsenen hesaplama metoduna uygun olmadığı ve yeniden rapor alınması gerektiği açıkça belirtilmiştir. Mahkemece, zararın bozma ilamımızda işaret edilen kaim değer metoduyla hesaplanması için daha önceki bilirkişiden farklı üç kişilik bilirkişi heyetine dosya tevdi edilmiş, ancak alınan raporda daha önce alınan raporlardaki hesaplama metodunun doğru olduğu belirtilerek önceki rapordaki hesaplamalar tekrarlanmıştır. Davalı tarafça bu husus ileri sürülerek rapora itiraz edilmiştir. Sonuç itibariyle mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ancak gereklerine uygun şekilde yargılama yapılmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, davacının davalıdan talep edeceği zarar miktarının kaim değer metodu (ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki

O halde mahkemece yapılacak iş, davacının davalıdan talep edeceği zarar miktarının kaim değer metodu (ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki

farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle) esas alınarak hesaplanması için konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak belirlenen zarar miktarından hakkaniyete uygun indirim yapılmasından ibarettir. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu gerekçelerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK' un 428.maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.