muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/235, Karar No: 2014/3281, Tarih: 25.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/235 E.  ,  2014/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

MÜDAHİL : ...

DAVA TÜRÜ : ...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı/davalı ... ve... ...'ın temyiz taleplerinin reddine ilşkin mahkemece verilen ek kararın, adı geçen tarafların mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliğine dair dosya içinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Ek karar, adı geçen taraf mirasçılarına ya da yasal temsilcilerine tebliğ edilmişse buna ilişkin belgelerin dosya içine konulması, edilmemiş ise ek kararın yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1204, Karar No: 2016/1524, Tarih: 10.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1204 E.  ,  2016/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/06/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, ....'nde ... olan davalı hakkında yapılan idari soruşturma sonucu düzenlenen raporla, davalının okul aile birliği adına topladığı bağışları banka hesabına yatırmadığı, topladığı paranın bir kısmını okul aile birliği amacı doğrultusunda harcadığını ispat edemediğini belirterek bu paranın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, idari soruşturma sonucu düzenlenen raporda davalı tarafından okul aile birliği adına tahsil edildiğinden bahsedilen paralarla ilgili düzenlenen ..... numaralı makbuzlarla ilgili bir açıklama bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu itibarla, hüküm kurmaya ve denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23911, Karar No: 2022/15396, Tarih: 24.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23911 E.  ,  2022/15396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 22.05.2014 gününde verilen dilekçe ile tasarrufun iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 23.10.2020 günlü kararın istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 29.04.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; Beykoz Vergi Dairesi mükelleflerinden Tasfiye Halinde ... Hizm. Ltd. Şti.'nin adresinde bulunamaması ve faaliyetine devam etmemesi nedeniyle 25.03.2013 tarihinde vergi mükellefiyetinin kapatıldığını, adı geçen şirketin 18.04.2014 tarihi itibarıyla 490.554,59 TL vergi aslı, 289.466,28 TL gecikme zammı olmak üzere muhtelif vadeli 780.020,87 TL kesinleşmiş ve haciz varakasına bağlanmış ödenmesi gereken vergi borcu bulunduğunu, adı geçen şirketin, tahakkuk eden vergi borçlarını ödememesi nedeniyle bu borçlardan dolayı şirket adına tanzim edilen ödeme emirlerinin tebliğ edildiğini ancak kesinleşmiş vergilerin ödenmediğini, şirket hakkında mal varlığına rastlanmadığından ve şirkete tebliğ edilmiş olan ödeme emirlerine karşılık bu güne kadar mal bildiriminde bulunulmadığından şirket hükmi şahsiyetinden tahsilat yapılamadığını, şirket müdürü davalı ...'nin tebliğ edilen ödeme emirleri gereği borcunu süresinde ödemediğinden ve mal bildiriminde bulunmadığından hakkında haciz kararı alındığını, yapılan araştırmada, mal varlığı bulunmadığından tahsilat yapılamadığını, muvazaalı olarak mal kaçırma niyeti bulunduğundan tasarrufun iptaline karar verilmesi gerektiğini belirterek ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan 2352 ada 119 parsel B Blok 3. Kat 14 nolu bağımsız bölümle ilgili amme borçlusu ... ile diğer davalı ... arasında yapılan satış işleminin, amme alacağının asıl ve ferileriyle sınırlı olmak üzere iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; dava konusu satış işleminin muvazaalı olmadığını ve şirketin vergi borçlarını ödeme maksadıyla taşınmaz satışının yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; dava konusu satış işleminin muvazaalı olmadığını ve şirketin vergi borçlarını ödeme maksadıyla taşınmaz satışının yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; dava dışı Tasfiye Halindeki .. Hiz. Ltd. Şti.'nin tahakkuk eden vergi borçları nedeniyle borcun haciz varakasına bağlandığı, borcun doğumundan sonra davalı ...'nin dava konusu taşınmazı 06.10.2011 tarih ve 19097 yevmiye ile 1/2 hissesini toplamda 20.000,00 TL bedelle diğer davalı ...'ye sattığı, dava konusu taşınmazın devir tarihinde ise gerçek değerinin yapılan keşif sonrası alınan raporda 120.000,00 TL olarak belirlendiği, taraflar arasındaki bedel ile gerçek bedel arasında fahiş farkın olduğu ve bunun İİK'nun 278/2. maddesi anlamında iptal sebebini oluşturduğu, yine taşınmazı satın alan ...'nin diğer davalı ...'nin kardeşinin eşi olduğu ve bunun da İİK'nun 278/1. maddesindeki iptal sebebini oluşturduğu, her ne kadar davalı ..., 6183 sayılı yasanın 35. maddesi gereği sermaye oranı ile sorumlu tutulması gerektiğini belirtse de aynı yasanın mükerrer 35. maddesi gereği dava dışı şirketin müdürü olduğundan tüm borçtan şahsi mal varlığı ile sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin karar verilmiş ve bu karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalılar vekilinin, davanın iki kez takipsiz bırakıldığı yönündeki istinaf iddia ve itirazının yerinde görüldüğü gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a/6. maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı sonrası İlk Derece mahkemesince; istinaf kararı doğrutusunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Kanunun 24. ve devamı maddeleri kapsamında tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

6183 sayılı Kanunun 24. ve devamı maddeleri kapsamında tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesince verilen ilk kararın; İİK'nın 281/1.maddesi uyarınca, tasarrufun iptali davalarının yargılamalarının, basit yargılama usulüne tabi olduğu, HMK'nın 320/4.maddesi ile "basit yargılama usulüne tabi davalarda işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa dava açılmamış sayılır." şeklinde düzenleme getirildiği, bu düzenlemelere göre, tasarrufun iptali davalarının ancak bir kez takipsiz bırakılabileceği, birden fazla takipsiz bırakılması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin zorunlu olduğu, somut uyuşmazlıkta, ilk derece mahkemesince 06.04.2017 tarihli 12.celsenin 1 nolu ara kararında "Davayı takip eden vekilin sağlık raporu sebebi ile izinli olması ve diğer vekilin de anlık görevlendirilmesi bulunması nedeni ile bu defaya mahsus ve son olmak üzere mazeretin kabulüne, duruşma gün ve saatini UYAP'tan öğrenmesine, bu nedenle duruşmanın 25.04.2017 günü saat 11:55 bırakılmasına karar verildi." şeklinde karar verilmesine karşılık, dosyanın fiziki ve Uyaptan yapılan incelemesinde, davacı vekilinin herhangi bir mazeretinin bulunmadığı ve davalı vekilinin aynı celsede, "davayı takip etmiyorum" şeklinde beyanda bulunulduğu, sonraki celse olan 25.04.2017 tarihli 13.celsede ise, davacı vekilinin mazeret sunmaması ve davacı vekilinin davayı takip etmemesi nedeniyle taraflarca takip edilmeyen davanın HMK'nın 150/1.maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve akabinde davanın 27.04.2017 tarihli dilekçe ile yenilenmesi üzerine yargılama yapılarak davanın esası hakkında nihai karar verildiği, bu haliyle davalılar vekilinin, davanın iki kez takipsiz bırakıldığı yönündeki istinaf iddia ve itirazının yerinde görüldüğü gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden; ilk derece mahkemesince, 25.04.2017 tarihli celsede davacı vekilinin mazeret sunmaması ve davacı vekilinin davayı takip etmemesi nedeniyle taraflarca takip edilmeyen davanın HMK'nın 150/1. maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve bilahare süresi içerisinde davacı tarafından yenileme dilekçesi verildiği, her ne kadar bölge adliye mahkemesince davanın iki defa takipsiz bırakıldığı belirtilmiş ise de; 06.04.2017 tarihli celsede verilmiş işlemden kaldırma kararı bulunmadığı ve işlemden kaldırma kararı verilmesini gerektirir bir husus da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda; ilk derece mahkemesince basit yargılama usulüne tabi dava konusu uyuşmazlıkta iki kez işlemden kaldırma kararı verildiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle bölge adliye mahkemesi kararı kararı kaldırılarak usul ve yasaya aykırı İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10977, Karar No: 2016/70, Tarih: 11.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/10977 E.  ,  2016/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ile tekerrüre esas teşkil eden ..... Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 01/10/2009 tarih ve 2006/1808 Esas, 2009/1254 Karar sayılı ilamı ile birlikte infaz tarihi itibariyle tekerrüre esas olmayan... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2007 tarih ve 2007/947 Esas, 2007/960 Karar sayılı ilamı da ayrıca belirtilmek suretiyle sanık hakkında TCK’nın 58/6 maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak ve tekerrüre esas alınan... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2007 tarih ve 2007/947 Esas, 2007/960 Karar sayılı ilamının da hükmün 3. bendinden çıkartılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/01/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı,

1- Konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı olup olmadığına,

2- Suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanıkların ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanları olsa bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceğine ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığına,

3- Bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Daire çoğunluğu, CGK'nun arama esnasında iki arama tanığının bulundurulmamasının sonuca etkili olmayan nisbi aykırılık olduğuna ilişkin Kararlarına dayanmakta ise de Anayasa Mahkemesinin, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermesi üzerine CGK, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında, bu kabullerinden vazgeçtiğini açıkça belirtmiştir: “Her ne kadar daha önceki kararlarda, sırf arama sırasındaki şekle ilişkin bu koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin de 'hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil' olarak nitelenemeyeceği sonucuna ulaşılmış ise de, Anayasa Mahkemesi, konutta arama tanıkları hazır bulundurulmadan yapılan arama ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiğinden, CMK'nun 119/4. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak kapalı alanlarda yapılan aramalarda o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan icra edilmişse aramanın hukuka aykırı olduğunun ve arama sonucu elde edilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun kabulü gerekir.” (CGK, 28.04.2015, 2013/464 E., 2015/132 K.). Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de Aydemir/Türkiye davasında (17811/04, 24.05.2011), arama esnasında hazır bulunması gereken görevli veya bulunması gerekenler yer almadan konutta yapılan aramanın, AİHS'nin 8. maddesinde düzenlenen özel hayatın ve aile hayatına saygı hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir (www.inhak.adalet.gov.tr/ara/karar/aydemir.pdf).

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerlerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir. Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesinde, bir arama emri ya da kararı aranmadan arama yapılabilecek hallerden “ilgilinin rızası” ibaresi Danıştay 10. Dairesinin 13.03.2007 tarih, 2005/6392 E., 2007/948 K. sayılı Kararı ile; “Anayasanın "Temel Haklar ve Ödevleri" kısmında yer verilen "özel hayatın gizliliği ve konut dokunulmazlığı hakkı" dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez kişiliğe bağlı temel haklardandır. Anayasanın 20. ve 21. maddelerinde bu hakkın hangi hallerde ve nasıl sınırlanabileceği belirtilirken, anılan hakların "vazgeçilmez" niteliği nedeniyle sınırlama usulleri içinde ilgilinin rızası"na yer verilmemiştir. ... Anayasanın sıkı bir şekilde korumakla yetinmeyip, sınırlama ölçütlerini de sıkı kurallara bağladığı temel haklardan olan "özel hayatın gizliliği" ve "konut dokunulmazlığı" hakkından tümüyle vazgeçilmesi anlamına gelen "rıza" müessesesinin bu hakların ihlalini kolaylaştıracağı ve Anayasa ile getirilen korumayı işlevsiz kılabileceği açıktır. Bu durumda, dava konusu yönetmeliğin 8. maddesinin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresinde hukuka uyarlık bulunmadığı” gerekçesiyle İPTAL edilmiştir. Pozitif hukukumuzda, ilgilinin rızası ile arama yapılabileceğine veya hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

2- CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CMK'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır. Bu durumda sanıklar suçu ikrar etse de da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından ikrar soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”