muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5908, Karar No: 2025/4028, Tarih: 25.03.2025

Yerleşmiş Yargıtay ugulamalarında; kesinleşmiş orman sınırları ya da kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazların tapu kaydı henüz iptal edilmemiş bile olsa, zararın doğduğu kabul edilmektedir. Kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi ya da orman tahdidi içinde kalan taşınmaz için tapu sicilinin yolsuz oluşturulduğu benimsenmektedir.

4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesine göre Devletin sorumluluğunun doğabilmesi için meydana gelen zarar ile, tapu sicilinin tutulması arasında illiyet bağının bulunması, ayrıca zarar görenin bu illiyet bağını kesecek derecede bir kusurunun bulunmaması gerekir. Eğer zarar görenin bir kusuru var ve bu kusur illiyet bağını kesecek yoğunlukta ise, Devletin sorumluluğundan söz edilemeyecektir.

Tapu sicilinin tutulmasından doğan Devletin sorumluluğu bir kusursuz sorumluluk hali olduğundan, sorumluluğun ortadan kalkması için illiyet bağının kesildiğinin kanıtlanması gerekir. Burada zararın doğduğu anın tespiti illiyet bağının kesilip kesilmemesi yönünden önem arz etmektedir. Bir taşınmazın orman tahdidi ya da kıyı kenar çizgisi içinde kalmış olması ve bu hususların kesinleşmesi ile birlikte talep hakkının doğduğu kabul edilmektedir. Bu sınırlar içinde kalan tapunun iptal edilmiş olması şartı dahi aranmamaktadır. Yani zarar Devletin tapu verdiği bir taşınmazın kıyı kenar sınırlarına alınmasıyla doğmuş olmaktadır.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve kanunlarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş ... haklardandır. (Anayasa md. 35/1 AİHS ek protokol 1-1) 4721 sayılı Kanun'un 683 üncü maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi olarak belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebileceği hüküm altına alınmıştır. Bütün bunların yanında mülkiyet hakkı kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir ya da tamamen kaldırılabilir. Ancak bu sınırlandırma ya da kaldırma gerçekleştirilirken T.C. Anayasa'sının 90 ıncı maddesinin beşinci fıkrası ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS hükümleri gereğince AİHM tarafından oluşturulan 30.05.2006 tarihli ve 1262/02 sayılı kararında ifade edildiği üzere; "...bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin..." "...kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği..." bu önlem alınırken başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir denge olması gerektiği "kişinin kişisel ve haddinden fazla yük taşımak zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı," açıktır. Bir başka ifadeyle kamu yararı mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin menfaati arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer özel mülkiyet kapsamından çıkarılarak kamu malı niteliğini kazanmakla birlikte, kişinin ya da kişilerin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi hukukî güvenlik ilkesinin sonucu olarak korunması gerektiği muhakkaktır. Aksi düşünce tarzının, devletin, verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, zamanında geçerli bir şekilde ve kayda dayalı olarak oluşturulan mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, kamu vicdanını yaralaması yanında hukuk devleti ilkesini de zedeleyen bir tutum oluşturacaktır.

Önceki malikin talep hakkının bulunmadığı bir durumda yeni malik talep hakkı elde edecek olsa ve devir sırf bu amaçla yapılmış olsaydı, davacının eyleminin illiyet bağının kesilmesine neden olduğu kabul edilebilirdi. Zira burada zarar görenin bu eylemi zararın meydana gelmesinin sebebi olarak ortaya çıkmış olacaktı. Zarar görenin eyleminin zararın ortaya çıkmasının bir sebebi halini almadığı durumlarda illiyet bağının kesildiğinden söz edilemez. Çünkü zarar ve sorumluluk zaten doğmuştur.

Eldeki davada davayı açan malike ait taşınmazın tapu kaydı, taşınmazın kıyı kenar sınırları içerisinde kaldığından bahisle mahkeme kararı ile iptal edilmiş olup davacının Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca zararının tazmini koşulları yukarıda açıklanan nedenlerle oluşmuştur.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle davacının kötü niyetli olduğunun kabulü ile davanın reddine dair verilen karara ilişkin çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 25.03.2025
Yargıtay — Esas No: 2012/5206, Karar No: 2012/5206, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5206 E.  ,  2012/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükümlere karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair Fethiye 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2010 gün ve 2010/154 Esas, 2010/537 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23913, Karar No: 2023/1661, Tarih: 13.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23913 E.  ,  2023/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/567 D.İş, 2021/519 K.

SAYISI : 2021/İHK-22730

HÜKÜM / KARAR : Davanın Reddi / İtirazın Reddi

SAYISI : K-2021/4884

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen kazada hasarlandığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaza ile hasarın uyumsuz olup talebin teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

... yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaza ile hasarın uyumsuz olduğu, talebin ihbar edilen şekilde gerçekleşmeyip teminat dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davacı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; hasarın davalının sorumluluğu kapsamında kaldığını, kaza ile hasarın uyumlu olduğunu, talebin teminat dışında kaldığının davalı tarafça ispatlanamadığını belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ihbar yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi sebebiyle zararın poliçe teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle davacının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kaza ile hasarın uyumlu olduğunu, talebin teminat dışında kaldığının davalı tarafça ispat edilemediğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan araçta trafik kazası sonucu meydana gelen hasar tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1409 ve 1429 uncu maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan araçta trafik kazası sonucu meydana gelen hasar tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1409 ve 1429 uncu maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Davacı vekili, davacıya ait davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen çift taraflı kazada hasarlandığını açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı vekili, kaza ile hasarın uyumsuz olduğunu, talebin teminat kapsamı dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Hakem Heyetince kaza ile hasarın uyumsuz olduğu, talebin teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacının itirazı üzerinde İtiraz Hakem Heyetince davacının doğru ihbar yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi sebebiyle hasarın poliçe teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 52. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılması gerekir. Zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde TBK.nun 52 nci maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının talebinin 20.03.2020 tarihli kazadan kaynaklanan hasar bedeline ilişkin olduğu, bu kazadan önce 08.03.2020 tarihinde gerçekleşen kazayı sigortacıya bildirme yükümlülüğünü yerine getirmediği, bu kazayı sigortacıya bildirmemesinden ve aracın hasarlı haliyle hareket ettirilmesi halinde bu durumun ikinci kazaya etkisi ile ikinci kazada zararın artmasında etkili olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hasarın poliçe teminatı dışında olduğu kabul edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.2.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12364, Karar No: 2017/25978, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12364 E.  ,  2017/25978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1106, Karar No: 2015/6752, Tarih: 12.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1106 E.  ,  2015/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/167-2012/209

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 gün ve 2011/167-2012/209 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2014 gün ve 2013/260-2014/8196 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının ürettiği ilaç ürünlerinin tanıtımına, pazarlanmasına ve sipariş alınmasına ilişkin yüklendiği edimleri yerine getirmesine ve hizmet bedeline ilişkin faturayı düzenleyip davalıya göndermesine rağmen davalının faturayı ticari kayıtlara işlemeyip iade ettiğini, oysa Ekim ayına ilişkin olarak 622.110,00 YTL sipariş gerçekleştirildiğini, davalının bunun 515.338,00 YTL olan kısmı için fatura tanzim ederek siparişleri karşıladığını, bu kısım siparişlerin bedellerinin davalının hesaplarına ulaşmadığı ve faturanın bu nedenle zamanından önce düzenlenip gönderildiği gerekçesiyle faturanın iade edilmemesi karşısında, bunun hizmet faturasının bedeline esas teşkil edecek matrah yönünden davalının kabul ve ikrarının bulunduğu anlamına geldiğini, sözleşmede hizmet bedeli faturasının ay bitmeden, satılan malın vadesine uygun olacak şekilde davacıya ödemenin yapılacağının kararlaştırıldığını, satış bedellerinin davalıya ulaşması koşulunun aranamayacağını ileri sürerek, davacının 121.540 YTL fatura bedeli kadar davalıdan alacaklı olduğunun tespitini, ıslah dilekçesi ile bu meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1608, Karar No: 2015/5803, Tarih: 17.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1608 E.  ,  2015/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Akhisar 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :10.06.2013

Numarası :2010/413-2013/369

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, ayıplı ifa sebebiyle ödenen boru bedeli, montaj ve döşeme ücreti, sökme ücreti ayıpta yüklenicinin kusurlu olması sebebiyle ürün kaybı sebebiyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı dava dilekçesinin netice-i talep kısmında; ayıplı imalât sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2008 yılı ürün kaybı için 32.992,00 TL, 2009 yılı ürün kaybı için 1.000,00 TL, damlama boru bedeli olarak 1.000,00 TL, montaj ve döşeme ücreti olarak 1.000,00 TL, sökme bedeli 1.000,00 TL olmak üzere toplam 36.992,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir. 22.03.2013 tarihinde harçlandırılan ıslah dilekçesi ile hangi alacak kalemi ile ilgili olduğu belirtilmeksizin bilirkişi raporuna dayanarak 36.992,00 TL olan alacak miktarı 47.400,99 TL'ye çıkartılmıştır. Hükme esas alınan ve davacı tarafça itiraza uğramayan ziraat bilirkişinin 28.03.2013 havale tarihli ek raporunda ürün kaybı nedeniyle hangi yıllara ait olduğu ayırt edilmeksizin 45.400,99 TL, montaj ve döşeme ücreti 1.000,00 TL ile sökme ücreti olarak da 1.000,00 TL olmak üzere toplam 47.400,99 TL alacak ve zarar hesabı yapılmış davalı tarafça itiraz edilmesine rağmen ek rapor alınmamıştır.

Bu durumda mahkemece davalı tarafça rapora itiraz edildiği davacı tarafından da dava dilekçesinde 2008 ve 2009 yılları ürün kayıpları ile ilgili ayrı ayrı miktar göstermek suretiyle talepte bulunulduğundan hükme esas alınan ek rapor düzenleyen ziraat bilirkişisinden davalının itirazlarını karşılayacak biçimde 2008 ve 2009 yıllarında uğranılan ürün kayıplarının gerekçeli ve denetime elverişli olarak gösterir şekilde ek rapor alınıp, davacının dava dilekçesindeki talepleri ve miktarları dikkate alınıp, ıslah dilekçesinde hangi alacak

talebinin arttırıldığı da sorulup açıklattırılıp talebe bağlılık ilkesi de gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamıştır.

talebinin arttırıldığı da sorulup açıklattırılıp talebe bağlılık ilkesi de gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan kesin vade ve davadan önce temerrüt ihtarı bulunmadığından dava dilekçesinde talep edilen miktar için dava, ıslah ile arttırılan miktar yönünden ıslah harcının yatırıldığı tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tamamına dava tarihinden faiz uygulanması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2301, Karar No: 2014/749, Tarih: 23.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2301 E.  ,  2014/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/339-2012/479

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 1993-2009 yılları arasında davalı işyerinde çalıştığını, emekli olarak işyerinden ayrıldığını, yıllık izinlerinde çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin sona erdiğini, bu nedenle ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, davacının müvekkili şirkette 01.04.2006-31.07.2009 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığını, asıl işverenin Yüzüncü Yıl Üniversitesi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, işyerini devralan davalı alt işverenin davacı işçiye yıllık iznini kullandırıldığını veya kullandırılmayan yıllık izin ücretinin ödendiğini kanıtlamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Mahkemece davalı işverenin ispat yükünü yerine getirmemesi gerekçesiyle, davacı işçinin çalışma süresi boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı vekili, yemin deliline de dayanmış olup, Mahkemece davalı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Anılan nedenle, yıllık izin alacağı bakımından ispat yükü üzerinde olan davalı tarafa, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/516, Karar No: 2014/30098, Tarih: 15.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/516 E.  ,  2014/30098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK'nın 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi ve suça konu eşyaların sanığın yakalandığında yapılan üst aramasında ele geçmesi, mağdur ...'e de yapılan kolluk araştırması sonucu ulaşılması karşısında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 168. maddesinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.