muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6469, Karar No: 2021/7117, Tarih: 14.12.2021

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14.12.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, temliknameye dayalı alacağın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ve dava dışı temlik eden şirketin defter ve kayıtları da incelenmek suretiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuştur. Yerel mahkeme kararının davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 19.Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda mahkemece verilen karar "... Söz konusu faturalardaki katılım bedeline ilişkin alacağın dayanak belgeleri ile ispatı gerekir. Söz konusu faturaların salt davalının ticari defterlerinde kayıtlı olması alacağın varlığını ispata yeterli değildir...." denilmek suretiyle defter ve kayıtların yeniden incelenerek temlik tarihi itibariyle alacak borç durumu belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, bu incelenecek katılım bedellerine ilişkin faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olduğu, dava dışı temlik eden şirketin defterlerinde ise kayıtlı olmadığı, aksine faturaların dava dışı şirket tarafından ihtarname ile iade edildiği belirlenmiştir. Kaldı ki bu tespitler yerel mahkeme kararının bozulmasından önce yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında da yer almaktadır.

Daire bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında da davalının düzenlediği faturalara ilişkin hizmetin verildiğine dair bir belirleme ve tespit yapılamamıştır. İspat yükü üzerinde olan davalının iddiasını ispat etmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle davanın yeniden reddine karar verilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2021/8029, Karar No: 2021/12077, Tarih: 25.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/8029 E.  ,  2021/12077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2039, Karar No: 2015/13612, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2039 E.  ,  2015/13612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/966-2014/321

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek taşınmazın mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispatlayana ödenmek üzere bankada üç aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile yaş ve cinslerine göre adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3389, Karar No: 2018/3973, Tarih: 07.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3389 E.  ,  2018/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle incelendi;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'dan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesini öngörmüştür. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin 20.07.2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 22.07.2017 tarihinde gerekçe göstermeden temyiz ettiği ve CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5381, Karar No: 2024/8010, Tarih: 04.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/5381 E.  ,  2024/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/829 Esas, 2018/800 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2018 tarihli ve 2017/229 Esas, 2018/194 sayılı Kararı ile; sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.

2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 23.05.2018 tarihli ve 2018/829 Esas, 2018/800 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili, eksik incelemeye ve delillerin hatalı takdirine dayalı olarak verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Anayasa Mahkemesinin 01.12.2012-28484 tarih ve sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 20.09.2012 gün ve 2012/45-125 sayılı Kararı ile Anayasaya aykırı görülerek iptal edilen Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun asker kişiler başlıklı 10. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan (c) bendinde "... veya Türk Silahlı Kuvvetleri kadro ve kuruluşlarında çalışan sivil personel"in asker kişi sayılacağına ilişkin düzenleme nedeniyle, 06/10/2008 tarihli görevlendirme ile Afyonkarahisar 8. Ana Bakım Merkez Komutanlığında mal sorumlusu olarak görev yapan sanığın, suç tarihinde yerine atanan ...'e devir teslim yapmaması, yapılan görevlendirme ve oluşturulan komisyon uyarınca yapılan sayımlarda ise 292 kalem ana malzeme 59 kalem tüketim ana malzemenin eksik olması ve böylece sanığın kamu zararı oluşmasına sebebiyet vermesi biçiminde olduğu iddia edilen eyleminin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 131. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, suçun yasal maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre 12 yıllık ilave zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/242, Karar No: 2020/892, Tarih: 13.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/242 E.  ,  2020/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.11.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat gelmedi. Temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik HakimiA.... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl davada davacı ..., dava konusu kırk üç parça taşınmazın dedelerinden intikal ettiğini ancak anneleri Hikmet’in tüm mirasçılardan hile ile vekaletname alarak taşınmazları önce ara malike devrettiğini, bu kişi tarafından da kardeşi olan davalıya temlik edildiğini temliklerin geçersiz olduğunu ileri sürerek davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payı oranında adlarına tescilini istemiş, yargılama sırasında taşınmazların parsel numaralarını hatalı bildirmiş olduğundan davasını ıslah ederek, Uyandık Mahallesindeki yirmi dört parça taşınmazın annesi Hikmet tarafından davalıya satış suretiyle temlik edildiğini ancak temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını; yine kendisine miras yolu ile intikal eden Gözalan mahallesindeki on parça taşınmazın vekil olan davalı kardeşi tarafından vekalet görevinin kötüye kullanılması sonucunda davalı adına tescil edildiğini, temliklerin geçersiz olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payı oranında adına tescilini istemiştir.

Birleştirilen davada davacı ..., Uyandık Mahallesindeki yirmi altı parça taşınmazın miras bırakan annesi Hikmet tarafından davalıya mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik edildiğini ileri sürerek davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, temliklerin muvazaalı olmadığını ve bedel karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiası bakımından reddine asıl ve birleştirilen davalarda muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemlerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Davalı, temliklerin muvazaalı olmadığını ve bedel karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiası bakımından reddine asıl ve birleştirilen davalarda muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemlerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; miras bırakan ... ’ün 08/11/2011 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacılar Gülizar, Fatma, davalı ... ile dava dışı çocukları Nafia, Hatice, Şehrizar, Mehmet, Ayşe, Nazire, Mahir ve Simhazar’ın kaldıkları, miras bırakanın 73,42, 93, 37, 10, 64, 65, 40, 94, 77, 79, 108, 96, 91, 90, 88 ve 75 parsel sayılı taşınmazlardaki payını vekil aracılığı ile 24/02/1997 tarihinde; 4, 18, 19, 20, 23, 36, 38 ve 39 parsel sayılı taşınmazlardaki payını ise bizzat 02/12/2002 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı tarafından tanık olarak ... , ... i, ve İsmail’in; davalı tarafından ise Mehmet, Hatice, Nafia, ... , Şebrizar, Ayşe ve Mahir’in tanık olarak bildirildiği ancak tüm tanıklar dinlenilmeden sonuca gidildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca; mahkemece tarafların bildirdiği tüm tanıkların dinlenilmesi, dinlenen tanık beyanlarının yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirilerek murisin temliklerdeki gerçek iradesinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının değinilen yön itibariyle yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35439, Karar No: 2018/19139, Tarih: 19.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35439 E.  ,  2018/19139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ... - ... Ortaklığı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

6098 sayılı TBK'nın 620. (818 sayılı BK'nın 520.) maddesinde de açıklandığı üzere, adi ortaklığın hükmi şahsiyeti bulunmadığından ortaklar, ortaklık borçlarından dolayı alacaklılara karşı doğrudan doğruya ve sınırsız olarak tüm varlıklarıyla sorumludurlar. Dolayısıyla adi ortaklığın aktif ve pasif dava ehliyeti de yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa ilişkin davalarda adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklık tarafından açılacak davaların elbirliği mülkiyeti kuralları gereğince (6098 sayılı TBK'nın 638., 818 sayılı BK'nın 534., TMK'nın 702. Maddeleri) bütün ortaklar tarafından mecburi dava arkadaşı olarak birlikte hareket edilmesi gerekir. Taraf ehliyeti kamu düzeninden olup Mahkemece kendiliğinden gözönüne alınmalıdır.

Dosya içeriğinden davanın ... -... Ortaklığı aleyhine açıldığı, dava dilekçesinin ortaklığa tebliğ edildiği, yargılama esnasında tebligatların ortaklığa yapıldığı, gerekçeli karar başlığında davalı olarak ortaklığın gösterildiği ancak hüküm kısmında "davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline" şeklinde karar verildiği, temyiz isteminin de ortaklık adına olduğu görülmüştür.