muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12700, Karar No: 2010/12961, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12700 E.  ,  2010/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik nedeniyle davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, Dairemizin 10.2.2009 günlü kararı ile davacıda oluşan beden güç kayıp oranının 5510 sayılı Yasanın 19. maddesi gereğince SGK tarafından belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davacı Balıkesir Devlet Hastanesine sevkedilmiş, bu sağlık kuruluşu 17.9.2009 tarihli raporu ile davacının sürekli iş göremezlik sorunun bulunmadığını belirtmiş, davacının itirazı üzerine YSK'na sevkedilmiş, YSK 2.12.2009 tarihli raporunda davacı hakkında SGK Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğü SSK Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığına davacının herhangi bir müracaatının olmadığı ve anılan başkanlıkça düzenlenen sürekli iş göremezlik oranına ilişkin bir kararın bulunmadığı, ancak bu karara itiraz halinde durumun kendilerince değerlendirileceği, ancak 5510 sayılı Yasanın 58.maddesinin sondan 2 fıkrası uyarınca verilen bilirkişilik görevi çerçevesinde yapılan değerlendirmede davacının maluliyetinin %0 olduğunu bildirmiş, mahkemece ,bozma kararında belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı Kurumca belirlenmeden sonuca gidilerek ,davacının maddi tazminat talebini atiye terk etmesi nedeniyle maddi tazminat konusunda karar verilmesine yer olmadığına, meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının bir süre tedavi gördüğü manevi anlamda yıprandığı elem ve ızdırap çektiği kabul edilerek 6.500.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma kararı gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli ilişkin kazanılmış hak doğar. Usule ilişkin kazanılmış hak kavramı ise, Usul Hukukunun dayandığı temel bir ilke olup kamu düzeniyle ilgilidir.Dolayısıyla davacıda olay sebebi ile sürekli iş göremezliğe uğranıp uğranmadığının belirlenen ilkeler uyarınca saptanarak sonuca gidilmelidir.

Yapılacak iş; davacıya bedengüç kayıp oranının belirlenmesi için SGK'na müracaatta bulunmak üzere önel vermek, SGK Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğü Tedavi Hizmetleri Maluliyet Daire Başkanlığınca verilecek karar esas alınarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Öte yandan mahkemece bozma öncesi verilen 9.11.2007 tarihli kararda davacı yararına 2.500.00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, verilen karar davacı tarafından temyiz edilmeyerek sadece davalı iş veren tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay’ın bozma kararına uyan mahkeme temyiz eden tarafın somut olayda davalı işverenin bozulan karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm veremez.Aleyhe hüküm verme yasağı olarak adlandırılan bu ilkeye aykırı olarak mahkemenin bozma sonrasında verdiği hükümde,davacı yararına 6.500.00 TL manevi tazminata hükmetmesi de kabul şekli bakımından hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13434, Karar No: 2024/11226, Tarih: 18.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13434 E.  ,  2024/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/765 D.İş, 2022/764 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının ZMMS poliçesi ile sigortaladığı aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucunda 24.03.2021 tarihinde çift taraflı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davacının malul kaldığını, müvekkilinin kaza nedeniyle %5 oranında sürekli iş göremezlik oranın olduğunu beyanla HMK 107.maddesi uyarınca 5.001,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; bedel arttırım dilekçesiyle talebini 240.250,63 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaza nedeniyle davacıda maluliyet oluşmadığını ve bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun hükme esas teşkil edemeyeceğini, tazminat hebasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz hesap yönteminin kullanılması gerektiğini. müvekkilinin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında olduğunu, davacının müterafik kusuru nedeniyle hesaplanan tazminattan indirim yapılması gerektiğini, müvekkilinin temerrüte düşürülmediğini ve bu nedenle faizden sorumlu olmadığını, faize karar verilmesi halinde uygulanması gereken faiz türünün yasal faiz olduğunu

davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i olması gerektiğini belirterek başvurunun reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın, davacı tarafça kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış maluliyet raporuyla başvuru yapılmamış olması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine, davalı vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan 1.000,20 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının itirazının kabulü ile 240.250,63 TL tazminatının 01.11.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine ve davacı vekil ile temsil edilmiş bulunmakla AAÜT ve 5684 sayılı yasanın 30/17. maddesine göre hesaplanan 5.100,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili tarafından, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun alanında uzman medikal şirketine incelettirildiğini ve maluliyet oluşmadığının belirlendiğini, müvekkilince alınan maluliyet raporu ile davacı tarafça sunulan ve hükme esas alınan maluliyet raporu arasında çelişkinin giderilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunda birden fazla yönetmelik hükümlerine göre maluliyet oranının belirlenmesinin hatalı olduğunu, tazminat hebasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz hesap yönteminin kullanılması gerekirken progresif rant hesap yöntemi kullanılmak suretiyle hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında olduğunu, davacının müterafik kusuru nedeniyle hesaplanan tazminattan indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe:

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacının içerisinde yolcu olarak bulunduğu araca çarpması ile meydana gelen trafik kazası soncunda davacının yaralanıp malul kalması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre alındığı, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve progresif rant hesap yönteminin kullanılması suretiyle hesap yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik olmamasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6515, Karar No: 2021/17638, Tarih: 03.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6515 E.  ,  2021/17638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak ;

Sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde tehdit suçlamasını kabul etmemesi, soruşturma ve kovuşturma evresindeki anlatımları arasında çelişki bulunan tanık ...'ın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın, katılan ...'yı öldürmekle tehdit ettiğini belirtmesine karşın, tanıklar ..., ... ve ...'ın ise sanığın tehdit sözü kullanmadığını beyan etmeleri ve kovuşturma evresinde sanığın tehdit sözü sarfetmediğini söyleyen tanık Halil Uçar'ın kovuşturma evresinde anlatımına başvurulmaması ve ayrıca işveren olan katılanın sanığın ücretini uzun süredir ödemediğinin belirtilmesi karşısında, sanık, katılan ve tanık anlatımlarının yöntemince irdelenmesi, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatıma hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan ve dosyadaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25301, Karar No: 2012/20915, Tarih: 04.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25301 E.  ,  2012/20915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I-)Katılan vekilinin, sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-)Katılan vekilinin, sanıklar ... ile ... hakkında 2003 takvim yılında, sanık ... hakkında 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5185, Karar No: 2021/336, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5185 E.  ,  2021/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuru sahibi vekili 08.10.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince başvuru sahibi vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16073, Karar No: 2019/708, Tarih: 14.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16073 E.  ,  2019/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yay. Matb. Rekl. Ltd. Şti. aleyhine 10/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,... Gazetesinin 7 Şubat 2014 tarihinde "Cemaatçi General Said Nursi Düşmanı", "Kelleci General'i Kim Koruyor" gibi başlıklarlar altında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, TSK'daki hizmetleri nedeniyle "Özel Koruma" statüsünde bulunan davacının resminin adı-soyadıyla birlikte gazetede Said Nursi resmiyle beraber basıldığını, haber metni içeriğinde "Kelleci General" vs. sıfatlar takıldığını bu haliyle kişilik haklarının ağır şekilde zedelendiğini ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, benzer haberlerin farklı gazetelerde de yapıldığını, eleştiri niteliğinde olduğunu, tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu yayının davacının toplum nezdinde küçük düşürülmek için kaleme alındığı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Şu halde, davaya konu yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24246, Karar No: 2024/3416, Tarih: 17.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/24246 E.  ,  2024/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1269 Esas-2021/689 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine-Davacının istinaf talebinin Esastan reddine

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2016/201 Esas-2018/166 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.10.2011 tarihinde müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigorta (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın tek taraflı yaralamalı bir trafik kazası yaptığını, araçta kaza anında 10 kişi bulunduğunu, aracın haddinden fazla yük taşıdığını, bu kaza nedeniyle yaralanan yolcu ...'a 56.087,72 TL ödeme yapıldığını, daha önce Hilvan İcra Müdürlüğünde 2015/31 Esas sayılı icra takibinin açıldığını, müvekkili şirketin zarar görenlere ödemiş olduğu tazminatın davalıdan tahsili gerektiğini, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 56.087,72 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek kendilerine verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; dosyanın zamanaşımına uğradığını, meydana gelen kazanın aracın lastiğinin patlamasından kaynaklandığını bu nedenle rücu şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI