muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5964, Karar No: 2011/7631, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5964 E.  ,  2011/7631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Trabzon 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.06.2010 gün ve 2010/113-2010/165 sayılı  hükmün Bozulmasına ilişkin olan 07.02.2011 gün ve  13219-1032 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup, önceden yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine 14.03.2009 tarihinde yürülüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak yerinde uzman bililirkişi aracılığıyla keşif yapılarak tescil ilamının da mahalline uygulanması, ilamın çekişmeli taşınmazla ilgili olmaması halinde anılan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak bu duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyulduktan sonra davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş, ancak yargılama giderleri ve avukatlık  ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması üzerine; bu defa 19.01.2011 tarihinde yürülüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle  3402 Sayılı Yasanın 36. maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulup tutulamayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle karar yeniden bozulmuştur.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve  iptal kararı henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmü eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar  verilmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin iptal ve yürürlüğünün durdurulması, kararından sonra doğru olduğu söylenemez.
Yargıtay — Esas No: 2015/22964, Karar No: 2015/33584, Tarih: 26.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/22964 E.  ,  2015/33584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılı Mart-22/10/2014 tarihleri arasında davalı işverenlikte acil serviste İç hastalıkları uzmanı olarak çalıştığını, davacıya 22/10/2014 tarihinde iş akdinin feshedildiği bildirilmesine rağmen 31/10/2014 tarihine kadar çalıştığını, davalı işverenin iş akdinin feshinde davacının başka bir sağlık kuruluşunda nöbet tuttuğunun tespit edilmesi ve bu davranışın sözleşme hükümlerine, sağlık mevzuatına aykırı olmasını gerekçe göstererek iş akdini feshettiğini, ancak davacının başka hastanede nöbet tuttuğu iddiasının doğru olmadığını ve bu konu ile ilgili herhangi bir sözlü yada yazılı uyarı almadığını, davacının iş akdi feshedilirken savunmasının alınmadığını ve verimi ile ilgili nedenlerle iş akdinin feshedilmesinin yasaya aykırı olduğunu, işyerinde işini iyi yapan sürekli övgü toplayan bir hekim olduğunu ve iş akdi feshedilirken Yargıtay kararlarında gözetilen feshin son çare olması ilkesine aykırı davranıldığını belirterek davacının işe iadesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Cevap dilekçesi verilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalının davaya cevap vermediği duruşmalara katılmadığı, delil sunmadığı feshin bu nedenle geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan Yönetmelik hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan Yönetmelik hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir.

Davalı tüzel kişilik olup, tüzel kişiye yapılacak tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12., 13. ve Tebligat Yönetmeliği’nin 20. ve 21. maddesinde yer almaktadır. Yönetmeliğin 21. maddesinde “(1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

(2) Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir.

(3) Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.”

Dosya içeriğine göre davalıya dava dilekçesi ve duruşma günün tebliğine ilişkin mazbatanın üzerinde “Tebliğ evrakı işyerinde daimi işçisi .... imzasına 30.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir” yazmaktadır. Tüzel kişinin yetkili temsilcisi veya ondan sonra gelen veya evrak müdürü gibi bu tür işlerle görevlendirilen kişi işçi de olabilir. Tebliğ yapılan kişinin Yönetmeliğin 20. maddesinin birinci ve 21. maddesinin ikinci fıkralarında belirtilen tebligatı almaya yetkili temsilci, ondan sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olup olmadığı araştırılıp tebligatın usulsüz olup olmadığı mevzuat hükümleri karşısında değerlendirildikten sonra usulsüz olmadığı tespit edilirse şimdi ki gibi, usulsüz olduğu değerlendirilirse iddia ve savunmalar değerlendirilip deliller toplanıp esasa girilerek karar verilmesi gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8563, Karar No: 2014/19268, Tarih: 02.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8563 E.  ,  2014/19268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.02.2014

NUMARASI :Esas no: 2012/784 Karar no:2014/66

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, kusur derecelerine ve kişilik haklarına yapılan saldırının kapsamına göre, davacı (kadın) yararına hükmedilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.10.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/11182, Karar No: 2008/224, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11182 E.  ,  2008/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, ... imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 3km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmaz mal arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa kabul edilip buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydı getirtilerek davalının taraf ehliyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilmeden aleyhinde hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydı getirtilerek davalıların malik olup olmadığı araştırılmalı, malik iseler bu durumda arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen Tarım İl Müdürlüğünün 2005 yılına ait verilerine göre ek raporlar alınmalı ve hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydı getirtilerek davalıların malik olup olmadığı araştırılmalı, malik iseler bu durumda arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen Tarım İl Müdürlüğünün 2005 yılına ait verilerine göre ek raporlar alınmalı ve hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7858, Karar No: 2017/9446, Tarih: 27.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7858 E.  ,  2017/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasında sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda belirtilen suça konu sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ...Ürünleri İnş. Pvc. Sa. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki 01/07/2008 tarih ve VDENR- 2008/1994/35 sayılı vergi tekniği raporu ve eklerinin onaylı örneklerinin dosya içerisine getirtilerek, adı geçen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçunda dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359. maddesinde; "...Gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgedir" şeklinde tanımlanmıştır.

Gerçek bir muamelenin miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde belgeye yansıtılması, belge konusunun adet, miktar, fiyat veya tutar yönlerinden eksik veya fazla gösterilmesidir.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde sahte belgenin tanımı yapılmıştır. Buna göre; gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir. Satın alınmayan mal veya hizmet için alınmış gibi fatura düzenlenmesi faaliyeti sahtecilik, düzenlenen fatura da sahte belgedir.

Bu itibarla, belgesiz yapılan alım ve hizmetlerin başka bir mükellefin belgesiyle veya sahte belgeyle belgelendirilmesi halinde belgenin gerçek bir muamele veya duruma dayanmadığından sahte olduğunun kabulü gerekir.

Bu itibarla, belgesiz yapılan alım ve hizmetlerin başka bir mükellefin belgesiyle veya sahte belgeyle belgelendirilmesi halinde belgenin gerçek bir muamele veya duruma dayanmadığından sahte olduğunun kabulü gerekir.

Sanığın, alımlarını gerçekte mal aldığı mükellefler yerine sahte fatura düzenleyicisi olduğu tespit edilen şirketten temin ettiği, farklı tarihlerde düzenlenmiş sahte faturalarla belgelendirmek suretiyle gelir vergisi ziyaına sebebiyet vermek şeklinde kabul edilen eyleminin, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinin (b) fıkrasında tanımlanmış olan zincirleme şekilde “sahte fatura kullanmak” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak” suçunu oluşturacağının kabulü ile suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10474, Karar No: 2023/2854, Tarih: 27.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10474 E.  ,  2023/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1027 E., 2022/1310 K.

HÜKÜM/KARAR : İlk Derece Mahkemesi Kararı Kaldırılması/Şikayetin Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hendek İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/70 E., 2022/9 K.

Taraflar arasındaki ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğü şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile şikayetçi borçluya çıkartılan ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğunun tespitine, tebliğ tarihinin 26.04.2019 tarihi olarak kabulüne, takibin itiraz edilen borç miktarı kadar şikayetçi borçlu yönünden durdurulmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu şikayet dilekçesinde; davalı alacaklı tarafından faturaya dayalı olarak başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takipte, ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu, tebliğ zarfı üzerinde adı yazılı olan komşusu ... ...’ın tebliğden uzun süre önce, 1993 yılında vefat ettiğini, haber kağıdının kapısına yapıştırılmadığını, tebliğden 26.04.2019 tarihi itibariyle haberdar olduğunu, dayanak belgelerin tebliğe çıkarılmadığını, borcunun bulunmadığını ileri sürerek tebliğ tarihinin ıttıla tarihi olarak düzeltilmesi ile borca itirazının süresinde yapıldığının kabulüne ve hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; görevli posta memurunun, ödeme emri tebliğ mazbatasına açıkça borçlunun mesai saatlerinde neden evde olmadığını, ne zaman geleceğini yazarak komşusuna da haber bıraktığını şerh ettiğini, dolayısıyla posta memurunun ismini beyan edip imzadan imtina eden kişinin kimlik bilgilerinin doğruluğunu tespit edemeyeceğini, imzadan imtina eden kişinin adının ...... veya ... ... olduğunu, bir harfin yanlış yazılmasının maddi hata olarak değerlendirilmesi gerektiğini, tebliğin usulüne uygun olarak yapıldığını savunarak şikayetin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlu adına çıkarılan ödeme emri tebligat parçası üzerine tebliğ memuru tarafından borçlunun komşusu olduğu yazılan ve tebliğ adresi yakınında evi bulunan ... ...'ın tebliğin yapıldığı tarihte ölü olduğu, bu suretle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bundan ayrı olarak dosya kapsamında dinlenen ve kolluğa verdiği ifadesinde tebliğ memuruna kendisinin bilgi verdiğini söyleyen ......’ın tebliğ adresine yakın evinin bulunmadığı, tarlasına dolaşmaya çıktığını beyan ettiği, tebliğ memurunca yazım hatası yapıldığı, ...yerine ... yazıldığı kabul edilse bile muhatabın tarlada olabileceğini beyan eden tebliğ evrakında adı geçen Sebahattin'in muhatabın en yakın komşusu olmadığı, bu nedenlerle tebligatın usulüne uygun bulunmadığı, her ne kadar takibin iptali talep edilmiş ise de aynı davada hem takibin durdurulması hem de takibin iptalinin istenemeyeceği gerekçesi ile şikayetin kabulü ile şikayetçi borçluya çıkartılan ödeme emrinin tebliğinin usulsüz olduğunun tespitine, tebliğ tarihinin 26.04.2019 tarihi olarak kabulüne, Hendek İcra Müdürlüğünün 2019/580 Esas sayılı takip dosyasındaki icra takibinin itiraz edilen borç miktarı kadar şikayetçi borçlu yönünden durdurulmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf dilekçesinde; ödeme emri tebliğ mazbatasında tebliğ memurunun açık şekilde borçlunun mesai saatlerinde neden evde olmadığı, ne zaman geleceği noktasında bilgileri yazıp komşusuna da haber verdiği, muhtara da imzasıyla birlikte gerekli evrakları teslim ettiği, tebliğ memurunun Tebligat Kanunu’na uygun tebligat yaparak 2 no’lu ihbar kağıdını borçlunun kapısına yapıştırdığı, komşu haneye giderek orada ikamet eden şahsa haber verdiği, tebliğ memurunun bu şahsın kimlik bilgilerini doğrulamak için ilgili belgeleri talep etme yetkisinin bulunmadığını, şahsın adının muhtemelen ...... yahut ... ... olduğunu, tek bir harfin yanlış yazılmasının maddi hata olarak değerlendirilip tebligatın geçerliliğini etkilememesi gerektiğini, kaldı ki; ilgili PTT müdürlüğünce maddi bir hata olduğuna ilişkin tutanak düzenlendiğini, tebliğ memuru ve muhtarın beyanları ile borçlunun evine en yakın komşunun ......'a ait taşınmaz olduğunun sübuta erdiğini, borçlu tanıklarının taraflı beyanlarda bulunduklarını, bu nedenle tebligatın usulüne uygun olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılarak şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç