muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9402, Karar No: 2023/63, Tarih: 09.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9402 E.  ,  2023/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 inci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacılar yönünden esastan reddine, davalı Hazine yönünden ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca, dava konusu taşınmazın onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığına ilişkin ve konumu işaretlenmiş paftasını gösteren Sakarya Valiliğinden alınmış belgenin, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10895, Karar No: 2006/14424, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10895 E.  ,  2006/14424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu Çengel ... Köyüne ilişkin Tokat - H36 - a - 04 - a - b - c numaralı pafta örneklerinin,

2) ... Köyü 224, 226, 228, 236, 235, 234 ve 233 numaralı parsellerin doğu, batısında bulunan taşınmazın keza 227, 225, 222 ve 215 Sayılı parsellerin bitişiğinde bulunan taşınmazın genel arazi kadastro çalışmalarında ne gibi bir işlem gördüğünün kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazı ile sözü edilen taşınmazlara ilişkin kadastro tesbit tutanağı düzenlenmiş ise, kadastro tesbit tutanak örneklerinin,

3) ... Köyü 224, 227, 228, 226, 222, 648 ve 649 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tesbit tutanak örneklerinin,

4) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/11/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16211, Karar No: 2012/8727, Tarih: 30.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/16211 E.  ,  2012/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2633, Karar No: 2019/4644, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2633 E.  ,  2019/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezası ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezası ilişkin hükümlerin cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5121, Karar No: 2023/4238, Tarih: 07.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5121 E.  ,  2023/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/788 E., 2021/1602 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sesli, yazılı ve ya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli kararı ile iftira suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı sanık müdafiinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 08.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın hakaret suçundan açılan davadan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekili , katılan hakkında yapılan haberin tamamen gerçek dışı olması nedeniyle basın hürriyeti içinde değerlendirilemeyeceği, toplumun yanıltığını, görevini kötüye kullandığı şeklinde bir suç isnadı olduğundan sanığın eyleminin iftira suçunu oluşturduğu, mahkumiyet kararının doğru belirtilerek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in yetkilisi olduğu "www.....com" adlı internet sitesinden "... Çiğneyin" ve "Bu İddia Doğru Olmamalı" başlığı altında katılan aleyhinde haber yaptığı, haber içeriğinde ... Cumhuriyet Üniversitesi genel sekreteri olarak görev yapan katılan ...'ın annesi ...'a aynı öğretim üyesi (...) tarafından 2-3 implant operasyonu yapıldığı, gerçekleştirilen bu operasyonların ücretlerinin ödenmediği ve yapılan bu işlemlerle ilgili bir kayıt tutulmadığı belirtilerek "Sesli Yazılı veya Görüntülü Bir İleti İle Hakaret" suçunu işlediği iddiası ile dava açılmıştır.

2. Sanık savunmasında , fakülte içinde çalışanların verdikleri bilgilerle haber yaptığını, hakaret, iftira kastı ile hareket etmediğini, haberi tamamen oluşmuş ya da olabilecek kamu zararlarını, kamu oyuna duyurmak için kaleme alındığını beyan etmiştir.

2. Sanık savunmasında , fakülte içinde çalışanların verdikleri bilgilerle haber yaptığını, hakaret, iftira kastı ile hareket etmediğini, haberi tamamen oluşmuş ya da olabilecek kamu zararlarını, kamu oyuna duyurmak için kaleme alındığını beyan etmiştir.

3. Katılan ..., ifadesinde annesi ...'ın 02.07.2012 tarihinde vefat ettiğini, haberde, diş Hekimliği Fakültesinde ...'a 2-3 implant tedavisi yapıldığı ve ücretinin ödenmediği ayrıca hastane kaydının da tutulmadığı iddialarının yer aldığını, asıl amacın kurumu ve makamları karalamaya yönelik olduğunu belirtmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın yaptığı haber paylaşımında hakaret suçunu oluşturabilecek bir söylemin bulunmadığı ancak haberin içeriği ile yargılama sırasında yapılan araştırmalar neticesinde katılan ... yönünden elde edilen bilgilerin uyuşmadığı, dolayısıyla bu haliyle katılan ...'ın görevini kötüye kullandığı şeklinde imalar içeren haberinin iftira suçunun unsurlarını barındırdığı gerekçesiyle sanık hakkında iftira suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın kamuoyunu bilgilendirme amacıyla yaptığı bu haberden dolayı üzerine atılı iftira suçunun unsurlarının oluştuğundan söz edilemeyeceği, kamusal bir görev yürüten katılanın eleştirilere, böyle bir görev yürütmeyen birine nazaran daha fazla katlanmasının zorunlu olduğu, konunun ifade özgürlüğü ve basın özgürlüğünün katılanın kişisel haklarına üstün tutulmasına esas teşkil eden hususlardan biri olarak kabul edilmesi ve konunun haber yapılmasından dolayı kamu yararının önemi ve niteliği ile eylem nedeniyle katılanın kişisel haklarının gördüğü zarar karşılaştırıldığında somut olayda ifade ve basın özgürlüğü ile düşünceyi açıklama ve yayma hakkının üstün tutulması gerektiği, bu hakkın sınırlarının aşıldığından söz edilemeyeceği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre, hakkını kullanan kimseye ceza verilemeyeceği, sanığın haber kaynaklarından elde ettiği bilgilere dayalı olarak gerçekleşen eyleminde basın özgürlüğü kapsamında düşünce veya fikir açıklama hakkını kullandığı anlaşıldığından, Anayasal hakkın kullanılması niteliğindeki eylemde iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, kamu davasına konu olayda kesin bir yargı ve itham içermeyecek şekilde kaleme alınan haberde sanığın hakaret suçunu işleme kastıyla hareket ettiğine dair ise her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetini gerektirir kati ve yeterli delil edilemediği gözetilerek sanık hakkında yerel mahkemece hükmolunan mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın genel yayın yönetmeni ve imtiyaz sahibi olduğu "... Postası" gazetesinin internet sayfasında ... Cumhuriyet Üniversitesinde genel sekreter olarak görev yapan katılan ...'ın annesine 2-3 adet implant tedavisi yapıldığı bununla ilgili ödeme yapılmayıp kayıt da tutulmadığına dair haber yapmak suretiyle iftira suçunu işlediği iddia olunan olayda; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince sanığın iftira suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiş ise de ;gazetecilik mesleği ile iştigal eden sanığın, basit bir araştırma ile katılanın annesinin haber tarihinden yaklaşık 7 sene önce vefat ettiği bilgisine ulaşabileceği halde herhangi bir araştırma yapmaksızın katılanın ücret ödemeksizin annesine üniversite hastanesinde diş tedavisi yaptırmak suretiyle görevini kötüye kullandığına dair haber paylaşımında bulunmuştur. Adli ve idari makamları harekete geçirecek nitelikteki asılsız haber paylaşımında bulunan sanığın katılan hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak kastı ile hareket ettiğini kabul etmek gerekmektedir. Bu nedenle yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmayıp , Bölge Adliye Mahkemesince yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin,08.12.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11024, Karar No: 2013/2344, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11024 E.  ,  2013/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; eylemlerinin hayâsızca hareketler suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine ve ... dışındaki sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ümraniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 2004/322 Esas, 2009/338 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek sanıkların temyiz dilekçelerinin itiraz olarak değerlendirilip mahallinde merciince gerekli karar verilmek üzere incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan olunan alenen cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 419. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 12.10.2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16184, Karar No: 2016/8191, Tarih: 31.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/16184 E.  ,  2016/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkumiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorik de olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. İhtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en temel amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir, o halde ceza yargılamasında mahkumiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Her hukuk devletinde kabul edilen ve masumluk karinesi ile sıkı bir ilgisi bulunan şüpheden sanık yararlanır (in dubio pro reo) ilkesine göre yapılan ceza muhakemesinin sonunda fiilin sanık tarafından işlendiğinin yüzde yüz açıklığa ulaşmaması halinde mahkumiyet kararının verilemeyeceği, T.C. Anayasının 38/4. maddesi ile İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 11. maddesi, İnsan Hakları ve Avrupa Sözleşmesi'nin 6/2. maddesi, Medeni ve Siyasi haklar Sözleşmesi'nin 14/2. maddelerinde açıkça kabul edilmiş olup, bu ilkenin dayanağını, bir suçlunun cezasız kalmasının, bir masumun mahkum olmasına tercih edilmesi gerektiği esasının oluşturduğu kabul edilmekle;

2-Dosya kapsamından, 19.10.2012 günü tespit edilemeyen bir vakitte, müştekinin ikamet giriş kapısında herhangi bir zorlama olmaksızın içeri girilerek, LCD televizyonun çalındığı, müştekinin müracaatında, sabah evden çıkarken anahtarı iki kez çevirdiği, geri döndüğünde ise bir kez çevirmek suretiyle kapıyı açtığı, ... isimli karşı komşusunda, kendisi bu evi kiralamazdan evvel ikametinin anahtarının bulunduğu, ondan şüphelendiğini söylemesi üzerine yakalanan ve hakkında beraat kararı verilen ...'ın, atılı suçlamayı kabul etmediği, müştekiden önce burada bir arkadaşının oturduğu, arkadaşının sadece bahçenin anahtarını kendisine verdiği, arkadaşı evden ayrıldıktan sonra da anahtarı ev sahibine teslim ettiği, atılı suçlamayı kabul etmediği, ancak olay günü eşinin, sanığı elinde çarşafa sarılı bir şeyle giderken görmüş olduğu yolunda beyanda bulunduğu, tanık ...'ın, soruşturma aşamasında, mahalleden tanıdığı sanık ile yaşı küçük iki çocuğu ellerinde çarşafa sarılı büyükçe bir şeyi götürürken gördüğünü söylediği, bu yolla yakalanan sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ... ile bir alışverişten dolayı aralarında husumet bulunduğu, bekar yaşadığı için kirli çamaşırlarını yıkamaya götürmüş olabileceği kesinlikle hırsızlık suçunu işlemediğini beyan ettiği, tanık ...'ın, yargılama aşamasında ise sanığın elindeki eşyanın, televizyon olduğunu zannetmediği, küçük bir eşya taşıdığını, mahkemedeki beyanının daha doğru olduğunu söylediği, eldeki delillerle sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, tanık ...'ın, sanığı müştekinin ikametine girerken veya ikametten çıkarken gördüğüne ilişkin doğrudan bir anlatımının olmadığı, beze sarılı eşyanın, müştekiden çalıntı televizyon olup olmadığına dair bir iddiasının da bulunmadığı, yargılama aşamasında da sanığın taşıdığı beze sarılı eşyanın televizyon olduğunu zannetmediğini ifade ettiği, bu anlamda hırsızlık olayına ilişkin herhangi bir görgü tanığı olmadığı, tanığın soruşturma aşamasında tahminine dayalı anlatımından sanığa ulaşıldığı, suça konu eşyanın sanıktan ele geçirilmediği gibi sanığın da suçlamayı inkar ettiği ve tanık ve onun eşi olan, birlikte yargılandıkları ...'a yönelik husumet iddiasında bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli derecede kesin ve somut nitelikte her türlü şüpheden uzak, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

2-Kasten işlemiş olduğu hırsızlık suçu nedeniyle hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1302, Karar No: 2008/5443, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1302 E.  ,  2008/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının alınması, buğdayın dekar başına verimi 320 kg., taze fasulyenin dekar başına verimi 1500 kg. olarak bildirildiği halde sırasıyla 500 ve 1200 kg. olarak kabulü doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

../..

-2-

2008/1302-5443

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.