muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6472, Karar No: 2012/38764, Tarih: 19.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6472 E.  ,  2012/38764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında hazineye ait taşınmaza yapı yapmak suretiyle tecavüz ettiklerinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazların niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanıkların tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binaların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binaların yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığının da şikayetçi sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan gün para cezasının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/907, Karar No: 2016/9119, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/907 E.  ,  2016/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosya kapsamından temyiz eden davalı Av....'in müvekkillerinden yalnızca birisi açısından temyiz başvuru harcı yatırdığı, ayrıca yargılamanın aşamalarında Av.... davalı ... Proje İnş. ve Müş. Ltd. Şti vekili olarak vekaletname ibraz etmeksizin mazeret dilekçesi sunduğu buna karşılık 10/07/2015 tarihli hükmün davalı ... Proje İnş. ve Müş. Ltd. Şti'nin kendisine tebliğ 7201 sayılı yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda,

1-Davalılar ... Haf. İnş. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti açısından varsa eksik yatırılan temyiz yolu başvuru harcının yatırıldığına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi,

2-Av.... davalı ... Proje İnş. ve Müş. Ltd. Şti'ni temsile elverişli vekaletini dosyaya ibraz etmesi halinde gerekçeli kararın adı geçen vekile tebliğ edilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3879, Karar No: 2019/7982, Tarih: 16.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/3879 E.  ,  2019/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen vasiyetnamenin iptali davasının reddine verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; murisinin 16.07.2014 tarihinde vefat ettiğini, davalıların murisin yaşlı ve kanser hastası olmasından faydalanarak murisin 03.12.2013 tarihli vasiyetname düzenlemesini sağladıklarını, davalıların vasiyetname ile mal kaçırdıklarını belirterek vasiyetnamenin iptalini talep etmiştir.

Davalılar; davanın 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, murisin kendi özgür iradesiyle vasiyetname düzenlediğini, düzenlenen vasiyetnamenin son arzusuna uygun olduğunu, düzenlendiği tarihte bilincinin ve akıl sağlığının yerinde olduğunu, yaşlılığının ve hastalığının akıl sağlığını etkilemediğini ileri sürerek davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; vasiyetnamenin tanzim tarihinde murisin hukuki ehliyete sahip olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan alınan raporda muris ... vasiyetnamenin yapıldığı 03/12/2013 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğunun rapor edildiği, ayrıca vasiyetnamenin iptali davası açılma şartlarının TMK'nın 557.maddesinde sayıldığı, açılıp okunan vasiyetnamenin anılan kanun maddesinde sayılan iptal sebepleri kapsamında olmadığı, usulüne uygun tanzim edildiği ve hukuken geçerli olduğu böylece vasiyetnamenin iptalini gerektirir bir neden bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesi kararına karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

4721 sayılı TMK’nun 559. Maddesinde, vasiyetnamenin iptali davasına ilişkin ‘’Hak düşürücü süreler’’ düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında "İptal davası açma hakkı, davacının tasarrufu, iptal sebebini ve kendisinin hak sahibi olduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl ve her halde vasiyetnamelerde açılma tarihinin, diğer tasarruflarda mirasın geçmesi tarihinin üzerinden, iyiniyetli davalılara karşı on yıl, iyiniyetli olmayan davalılara karşı yirmi yıl geçmekle düşer." hükmü getirilmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında "İptal davası açma hakkı, davacının tasarrufu, iptal sebebini ve kendisinin hak sahibi olduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl ve her halde vasiyetnamelerde açılma tarihinin, diğer tasarruflarda mirasın geçmesi tarihinin üzerinden, iyiniyetli davalılara karşı on yıl, iyiniyetli olmayan davalılara karşı yirmi yıl geçmekle düşer." hükmü getirilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; dava konusu vasiyetnamenin açılmasına ilişkin Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/932 Esas, 2014/ 1258 karar sayılı dosyasının 04.09.2014 tarihli celsesinde, vasiyetnamenin okunduğu, davacının "Tarafıma açılıp okunan vasiyetnameye şimdilik bir diyeceğim yoktur. Kararsızım, itiraz edersem yasal süresi içinde itiraz hakkımı kullanabilirim." dediği, işbu davanın ise öğrenme tarihinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 25.04.2016 tarihinde açıldığı görülmektedir.

O halde, ilk derece mahkemesince; vasiyetnamenin öğrenme tarihi ile iptali davasının açıldığı tarih arasında 1 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31779, Karar No: 2021/2856, Tarih: 17.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31779 E.  ,  2021/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekiye ait iş yerinden televizyon ve döner bıçağı çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; müştekinin 25/02/2014 günü saat 22:00 sıralarında kapattığı iş yerinden hırsızlık yapıldığını 26/02/2014 günü saat 06:30 sıralarında fark ettiğini ve eylemin saat 06:00 sıralarında bir erkek şahıs tarafından gerçekleştiğini öğrendiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17:18, doğuş saatinin ise 05:57 olduğu, TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vaktinin saat 18:18’de başlayıp saat 04:57’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin müştekiye ait iş yerine rızasına aykırı şekilde girip hırsızlık yapması şeklindeki eylemlerinin, suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/1-b, 31/3. ve 116/2, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının 11/02/2015 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden 28/09/2020 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 17/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12209, Karar No: 2016/15899, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12209 E.  ,  2016/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,......nolu elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve alacağın tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere, dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde (abonelik tarihine kadar) haksız tahsil edilen bedellerden 50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.04.2016 harç tarihli dilekçe ile talebini ....nolu abonelik yönünden 5.403,06 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının dava konusu abonelik sözleşmelerinin tarafı olmadığı, bu nedenle davacının taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın esasına girmeden önce; dava ehliyeti ve taraf sıfatı kavramları üzerinde durmakta fayda vardır.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usulü işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince, bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceğinden sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Bir başka deyişle, sıfat; dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, ... 1995, 7.baskı, s.231).

Bir başka deyişle, sıfat; dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, ... 1995, 7.baskı, s.231).

O halde; dava konusu şey üzerinde kim veya kimler hak sahibi ise, davayı da bu kişi veya kişilerin açması gerekir. Davayı açabilmek için gerekli sıfat, dava konusu şey üzerinde hak sahibi olan kişiye aittir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder:a.g.e., s.231-232; Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku, Alfa Basım Yayım Dağıtım, ... 1997, s.307).

Görülmektedir ki, mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa, davanın esası hakkında bir karar verilemeyeceğinden, dava sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır.

Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Eldeki davada davacının talebi, dava konusu elektrik aboneliklerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedelinin istirdatına ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu ... nolu aboneliğin ....Tavukçuluk, .....nolu aboneliğin ise .... adına kayıtlı olduğundan bahisle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; dava konusu abonelik sözleşmelerinin aslını da içerecek şekilde abonelik dosyaları ( abonelik başvurusunda bulunanın sözleşmenin imzalanması aşamasında ibraz ettiği dayanak belgeler de olmak üzere) dosya içerisine alınarak incelenmemiş, bu kapsamda aboneliklerin davacı şirket adına mı yoksa mahkemenin de kabulünde olan kişi veya işletme adına mı yapıldığı noktasında bir araştırma yapılmamıştır. Bu durumda, mahkemece; dava konusu abonelik dosyalarının aslı dosya içerisine alınarak, aboneliklerin kim adına yapıldığı noktasında yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra, davacının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Bundan ayrı; dairemizin, kayıp-kaçak bedeline ilişkin yerleşmiş ve kararlılık kazanmış uygulamasına göre, kaçak elektrik bedelinden abone ile birlikte fiili kullanıcının müteselsilen sorumlu olduklarından, geçerli bir abonelik üzerinden elektrik tüketen fiili kullanıcının da husumet ehliyetinin bulunduğu kabul edildiğinden, mahkemece; gerekirse keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, davacının dava konusu abonelikler yönünden fiili kullanıcı olup olmadığı noktasında inceleme ve araştırma yapılmalı, sonucu dairesinde, davacının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Hal böyle iken, mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde bir araştırma ve inceleme yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8733, Karar No: 2018/11165, Tarih: 27.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8733 E.  ,  2018/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davaya esas alınan; Vergi Denetim Kurulu Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunca düzenlenen 16.08.2012 tarih ve 114 sayılı mütalaanın, dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, mütalanın aslı veya onaylı suretinin, dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6740, Karar No: 2012/38265, Tarih: 17.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6740 E.  ,  2012/38265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kaymakamlığın görevli olduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı CMK.nun 223/son maddesi uyarınca hüküm olup temyize tabi bulunduğundan, tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza su sporları alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı duruşmadan haberdar edilerek, TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında TCK.nun 154/1. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasında, kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturması halinde Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesine göre mahkemece idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, idari yaptırım kararına mülki amirin karar vereceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3026, Karar No: 2014/4437, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3026 E.  ,  2014/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14-2014/83225

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08.10.2009

NUMARASI : 2008/20 Esas, 2009/970 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları ile savunma nazara alındığında sanığın olay günü okuldan evine dönen 20 yaşındaki mağdureyi takip etmesinin ardından durumu fark edip oturduğu apartmanın dış kapısını açarak içeriye giren mağdurenin peşinden binaya girdiği ve merdiven kısmında arkadan sarılarak kucakladığı, mağdurenin kendisini kurtararak üst kata çıkması üzerine olay yerinden kaçtığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın eyleminin fiziki temas içermesi nedeniyle TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde cinsel taciz suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1926, Karar No: 2018/2766, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1926 E.  ,  2018/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında Van İl İdare Kurulu tarafından verilmiş Karar No: 345 sayılı idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti bakımından idari para cezasının sanığa tebliğ edildiğine dair tebellüğ belgesinin dosyada bulunmaması,

2) Sanığın dosyaya yansıyan kabul edilebilir bir özrünün ya da yasal bir mazeretinin bulunmadığı anlaşılmakla; üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.