muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3874, Karar No: 2012/5858, Tarih: 05.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3874 E.  ,  2012/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/04/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının öteki temyiz itirazına gelince;

a)Dava, haksız fiilden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacının maddi zarar isteği yaralanma nedeniyle uğradığı tedavi giderine ilişkindir. Yerel mahkemece kanıt sunulmadığı gerekçesiyle bu istek reddedilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Diğer yandan, yaralanma nedeniyle tedavi gideri yapılması yaşamın olağan akışına uygun olup tüm giderlerin belgelenmesi de beklenemez. Yaralanmanın gerektirdiği belgelendirilemeyen tedavi giderleri yönünden bilirkişi incelemesi yapılarak, bu zararın da kapsamı belirlenmeli, bu yöntemle zarar tutarının belirlenememesi durumunda ise Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutar, belgelendirilemeyen tedavi gideri olarak kabul edilmelidir.

Dosyadaki kanıtlardan davacının, kafasından ve dişinden yaralandığı ve bu nedenle tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Yaralanmaya ilişkin ceza dosyası incelenmeli ve tüm deliller toplanmalı, bu biçimde tedavi gideri belirlenemediği takdirde Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Dosyadaki kanıtlardan davacının, kafasından ve dişinden yaralandığı ve bu nedenle tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Yaralanmaya ilişkin ceza dosyası incelenmeli ve tüm deliller toplanmalı, bu biçimde tedavi gideri belirlenemediği takdirde Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın gelişim biçimi, yaralanmanın niteliği, tarafların kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2a/b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16264, Karar No: 2011/4520, Tarih: 15.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16264 E.  ,  2011/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi.

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 22.06.2007 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mercimeğin dekar başına verim miktarları İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2007 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan,

Sorulduktan sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21774, Karar No: 2013/18652, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21774 E.  ,  2013/18652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 30.05.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1986, Karar No: 2014/4468, Tarih: 10.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1986 E.  ,  2014/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/891-2012/468

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 05.06.2013 gün ve 2532 Esas, 3812 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalının ve dava dışı bir kısım paydaşların sahibi bulunduğu taşınmazda inşaat yapılması için taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin sözleşme ile kararlaştırılan edimlerini yerine getirdiğini, ancak davalının sözleşmeyle müvekkiline verilen 5. Kat 13 no'lu bağımsız bölümdeki 13/25 oranındaki pay ile, 8. Kat 18 no'lu bağımsız bölümdeki 17/50 oranındaki payı müvekkiline devretmediğini ileri sürerek, anılan payların davalı adına olan tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yüklenicinin inşaatı belirtilen sürede tamamlamadığını, ancak buna rağmen müvekkilinin tapu devrini gerçekleştirmesi için davacıya vekalet verdiğini, davacının kendi kusurundan dolayı devri gerçekleştiremediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 05.06.2013 tarih, 2532 E., 3812 K. sayılı ilamıyla, davalının vekaletname verdiğine ilişkin beyanları da değerlendirilerek, davanın konusuz kalıp kalmadığının ya da davanın reddi gerekip gerekmediğinin tartışılmasından sonra, keşfe gerek görülürse davacının keşif deliline dayanmış olduğunun kabulü ile keşif icra edilerek, uyuşmazlığın esası incelenip, tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, HMK'nın 288/2. maddesi hükmüne aykırı olarak ve ayrıca davalının anılan savunması nedeniyle davanın konusuz kalıp kalmadığı ya da reddi gerekip gerekmediğinin üzerinde de durulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı belirtilerek, davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29857, Karar No: 2015/8700, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/29857 E.  ,  2015/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin vermiş olduğu dava dilekçesine göre davalı şirketin adının “İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı” olarak yazılması gerekirken “İstanbul Belediye Başkanlığı” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4312, Karar No: 2013/4619, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4312 E.  ,  2013/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VS.

DAVALILAR : ... VS.

MÜDAHİL : HAZİNE

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 124 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 125 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10, 11, 12, 126 ada 1, 2, 3, 127 ada 1, 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 parsel sayılı 689.84, 627.51, 441.57, 897.63, 1502.55, 1235.31, 502.81, 577099.54, 2921.57, 4705.07, 2975.39, 385386.70, 27785.71, 10701.30, 452673.65, 855293.44, 1795.22, 333598.59, 749993.78, 707190.71, 89274.12, 229.43, 116.85, 278.27, 308.08, 603.98, 780.91, 4740.45 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 125 ada 5, 6, 7, 10, 11, 12, 126 ada 1, 2, 3 parsel sayılı taşınmazlar kadastro komisyon kararı uyarınca mera olarak sınırlandırılmış, 124 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 125 ada 2, 3, 4, 127 ada 1, 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11 parsel sayılı taşınmazlar ise davalı ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, yasal süresi içinde tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında Hazine bir kısım taşınmazlar yönünden mera olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda müdahil Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli 124 ada 9, 125 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 127 ada 1 ve 11 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırılmalarına, davacıların davalarının kısmen kabulüne ve çekişmeli 125 ada 10, 11, 12, 126 ada 1, 2 ,3 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına, çekişmeli 124 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 127 ada 2, 3, 5, 6, 8, 9 parsel sayılı taşınmazların davacılar adlarına eşit paylar ile tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile müdahil Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı dayanağı tapu kaydının dava dışı bir çok taşınmaza revizyon gördüğü, davacı dayanağı vergi kaydının ise mülkiyeti ispat için yeterli delil olmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, kışlak vasıflı 40 dönüm yüzölçümlü 23.1.1958 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydına, kışlak vasıflı, 175 dönüm yüzölçümlü 1937 tarih 139 tahrir numaralı vergi kaydına ve zilyetliğe dayanmıştır. Mahkemece; dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların tutanak suretleri ve varsa dayanağı belgeler ile davacı dayanağı 23.1.1958 tarih 5 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri

./...

2013/4312-4619 SH.2

getirtilmemiş, davacı dayanağı 1937 tarih 139 tahrir numaralı vergi kaydı mahalline uygulanarak kapsamı yöntemine uygun şekilde belirlenmemiş, tapu ve vergi kaydının revizyon durumu yöntemince araştırılmamış, çekişmeli taşınmazlar üzerinde zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi araştırılmamış, taşınmazların niteliği ile ilgili olarak ise uzman ziraat mühendislerinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, tapu ve vergi kaydının uygulamasında memleket haritaları ve hava fotoğraflarından yararlanılmamış, tespit tarihi itibariyle davacılar yönünden belgesiz olarak aynı çalışma alanı içinde taşınmaz iktisap edilip edilmediği sorulmak suretiyle miktar sınırlaması yönünden araştırma da yapılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan kayıt ve belgeler, davacı dayanağı 23.1.1958 tarih 5 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgeye ait tespit tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1985, 1990 ve 1995 yılları) stereoskopik hava fotoğrafları, memleket haritaları ve uydu görüntüleri getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları, 3 kişilik zirai bilirkişi kurulu ve uzman bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında davacı tarafın dayandığı 23.1.1958 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydı ve 1937 tarih 139 tahrir numaralı vergi kaydı okunup, kayıtların hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, tapu ve vergi kayıt malikleri ile davacılar arasındaki akti ve ırsi ilişki araştırılmalı, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazların dava tarihi itibari ile niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği merciilerinden sorulmalı, varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilmeli, davacı dayanağı 23.1

.1.1958 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının değişik sınırlı olduğu nazara alınarak miktarı itibariyle tapu kaydına kapsam tayin edilmesi yoluna gidilmeli, tapu kayıt miktar fazlasının özel mülkiyete konu olup olmayacağı yönünden 3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan taşınmazların niteliği ve kullanım durumunu belirtir ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınmalı, tapu ve vergi kayıtlarının uygulanmasında memleket haritaları, hava fotoğrafları ve uydu görüntülerinden yararlanılmalı, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, davacı tarafın belgesiz olarak aynı çalışma alanı içinde taşınmaz iktisap edip etmediği de sorulmak, varsa bu şekilde tespit edilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları getirtilip incelenmek suretiyle belgesiz zilyetlik yolu ile edinebilecekleri taşınmaz miktarı belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine,