muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4431, Karar No: 2023/3270, Tarih: 11.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4431 E.  ,  2023/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/62 E., 2022/230 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.08.2014 tarihli ve 2014/203 Esas, 2014/92 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.12.2019 tarihli ve 2017/1258 Esas, 2019/9408 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığın, ele geçen uyuşturucu maddenin bulunduğu çantayı kendisine veren kişi olarak ismini verdiği...isimli şahıs hakkındaki soruşturma sonucunun araştırılması, bu kişi hakkında dava açılmış olması halinde dosyanın getirtilip incelenerek gerektiğinde davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dava dosyasının bu dosya içine konulması ve bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2020/62 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Bozma ilamındaki hususların yerine getirilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Bozma ilamındaki hususların yerine getirilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına,

3. Somut ve yeterli delil olmadığına,

4. Yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde yolcu otobüsünün uygulama noktasında durdurulduğu, görevliler tarafından yapılan kontroller neticesinde uyuşturucu arama köpeğinin sanığa ait olduğu tespit edilen 28 numaralı etiketin bulunduğu kırmızı valize aşırı tepki vermesi üzerine söz konusu valizde yapılan aramada ham afyon sakızının ele geçirildiği olayda; sanığın söz konusu çantayı...isimli kişiden aldığını beyan etmesi nedeniyle Yargıtay bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş;...isimli şahıs hakkındaki soruşturmanın neticelenmesi beklenilmiş, söz konusu dosyanın yaklaşık 6 yıldır derdest olmasına rağmen halen karara bağlanamadığından ilgili soruşturma akıbeti neticelendiğinde sanık hakkında yargılamanın yenilenmesinin talep edilmesi mümkün olduğundan, soruşturma akıbetinin beklenilmesinden vazgeçilmesine karar verilerek sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamış, ele geçen maddelerin ... ili dışında bir yerden İsviçre'ye gönderilmesinin hayatın olağan akışına aykırı ve tutarsız beyanlar olduğu, sanığın savunmasını ispatlama olanağının bulunmadığı ve uyuşturucu maddenin saklanma ve taşınma şekli nazara alındığında sanığın uyuşturucu maddeyi sevk etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği; mahkemenin sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, önleme arama kararı sonrası Cumhuriyet savcılığından alınan talimat üzerine yapılan aramanın hukuka aykırı olmadığı, uyuşturucu maddenin ele geçtiği valiz üzerinde sanığa ait yolcu bilet numarasına ilişkin etiket olduğundan ve soruşturma aşamasında otobüs muavinin de söz konusu valizin sanığa ait olduğunu beyan ettiğinden, sanığın valizin kendisine ait olduğunu söyleyerek etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayacağı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2020/62 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1457, Karar No: 2023/17495, Tarih: 26.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/1457 E.  ,  2023/17495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 Sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği, adı geçenlerin öncelikle dava dosyasında kendi beyanlarına istinaden bilinen en son adresleri esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, aynı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca bu adreslere tebligat çıkarılıp söz konusu tebligatların bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Merkezî Nüfus İdare Sistemindeki (MERNİS) adresleri esas alınarak tebliğ yoluna gidilmesi gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerekmektedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması karşısına, sanığın süresinde sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinde kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almaması üzerine Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2020/17956 Esas, 2022/20849 Karar sayılı ilamı ile sanığa meşruhatlı tebligat çıkarılması için dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesine geri gönderilmesine karar verildiği, bu karara istinaden meşruhatlı tebligatın bilinen son adresine göre tebliğe çıkarıldığı ancak bu adresten ayrılması nedeniyle tebligatın iade gelmesi üzerine MERNİS adresine 5271 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılması gerekirken, iade gelen adresine aynı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ işleminin yapıldığı ve bu nedenle de tebligatın usulsüz olduğu, anlaşılmakla, meşruhatlı tebligatın usûlüne uygun şekilde sanığa tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13300, Karar No: 2013/16560, Tarih: 17.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13300 E.  ,  2013/16560 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin ve diğer ödemelerin, ilk davadan kalan kusur farkının, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurumun temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamada, Dairemizin 2010/ 17074 – 2012/ 5985 sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de; bozma ilamı gereklerinin tümüyle yerine getirilmediği, zira, Kurumun bakiye zararı belirlenirken, ilk davada hüküm altına alınan gelirin tamamının düşüldüğü, oysa bozma ilamında belirtilen Hukuk Genel Kurulunun 07.5.2008 gün ve 10-363 Esas, 366 Karar sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, ilk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olmasının, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağının, eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade ettiğinin, davacı Kurum yönünden kazanılmış hak oluşturması ve kesin hüküm nedeniyle olumsuz dava şartı niteliğinde bulunmaması karşısında, mahkemece, ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerektiğinin, davalının kusurunun %70 olarak belirlendiği ilk davada, talebin %10 olduğu, dolayısıyla hükmedilen miktar içinde bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin %10 karşılığı dışında artışlar da bulunduğunun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

./..

-2-

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 4. bendi hariç, tümüyle silinerek yerine;

“Davanın kısmen kabulüne,

33.819, 60 TL gelirin onay, 965,29 TL geçici işgöremezlik ödeneği ve 1.156,01 TL tedavi giderlerinin sarf ve ödeme tarihlerinden yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

SONUÇ: Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 4. bendi hariç, tümüyle silinerek yerine;

“Davanın kısmen kabulüne,

33.819, 60 TL gelirin onay, 965,29 TL geçici işgöremezlik ödeneği ve 1.156,01 TL tedavi giderlerinin sarf ve ödeme tarihlerinden yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

2.455,14 TL ilam harcının davalılardan müştereken müteselsilen alınıp hazineye irat kaydına,

4.203,49 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

440 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.09.2013 günü oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/6198, Karar No: 2015/13906, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6198 E.  ,  2015/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2013

NUMARASI : 2012/1500-2013/1186

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen taşınmaz limited şirkete satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi, emsal taşınmaz satış tarihinde parselasyon işlemi görmüş imar parseli, dava konusu taşınmaz ise değerlendirme tarihi itibariyle kadastro parseli olduğu halde, taşınmazın tespit edilen metrekare birim fiyatından düzenleme ortaklık payı düşülmeden hesap yapıldığından bilirkişi raporu geçersizdir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Birleştirilen dava yönünden dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarı 180.000,00-TL olduğu ve davacı tarafça ıslah yapılmadığı halde, talep aşılmak suretiyle karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Birleştirilen dava yönünden dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarı 180.000,00-TL olduğu ve davacı tarafça ıslah yapılmadığı halde, talep aşılmak suretiyle karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6956, Karar No: 2015/8007, Tarih: 01.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6956 E.  ,  2015/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SOMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2013/13-2013/147

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu ..... ada 1 parsel sayılı taşınmazın 3/6 payı davacılar ve dava dışı kişiler adına elbirliği mülkiyeti halinde kayıtlı iken, tüm iştirakçilerin katıldığı 30/07/2003 tarih, 1450 yevmiye nolu resmi senetle satış suretiyle ve Meslek Yüksek Okulu binası yaptırılmak koşuluyla Soma Meslek Yüksekokulu Yaptırma ve Yaşatma Derneğine temlik edildiği, Dernek Yönetim Kurulu’nun 25/07/2003 günlü kararından yapılan temlikin bedelsiz olduğunun anlaşıldığı, anılan Dernek tarafından da okul yaptırılması koşuluyla 24/02/2009 tarih, 1029 yevmiye nolu resmi akitle İl Özel İdaresine bağışlandığı, böylelikle İl Özel İdaresi adına sicil kaydının oluştuğu, 2010 yılında yapılan imar çalışmaları sırasında......ada 1 ve 2 parselin tevhidi, akabinde ifrazı sonucunda..... ada 3,4 ve 5 parsellerin oluştuğu,.. ...ada 4 parsel sayılı taşınmazın tam olarak Manisa İl Özel İdaresi adına kayıtlı olduğu, her 3 parselin de imar planında eğitim tesisi olarak ayrıldığı, ... ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde okul binasının mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, okullar Milli Eğitim Bakanlığı’nın plan ve programları doğrultusunda ihtiyaca göre yapılır.

Somut olayda,... ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerine ihtiyaca göre lise binası yapılmış olup, bu durumda koşulun yerine getirilmediğini söyleme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de, ...ada 1 sayılı parselin ifraz ve tevhidi sonucu 3,4 ve 5 sayılı parseller oluştuğu halde infazı mümkün olmayacak şekilde kaydı kapatılan parsel üzerinden hüküm kurulması da doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8671, Karar No: 2012/14552, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8671 E.  ,  2012/14552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/132-2012/48 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 27.148,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 27.148,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin, don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde, geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 23.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.