muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17049, Karar No: 2014/18640, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17049 E.  ,  2014/18640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 12.05.1999 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş

tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5475, Karar No: 2017/6459, Tarih: 22.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5475 E.  ,  2017/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

-/-

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5984, Karar No: 2018/19245, Tarih: 11.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5984 E.  ,  2018/19245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan hakkında ... Üniversitesi tarafından düzenlenen 21.07.2014 tarihli raporda, katılanın yaralanması sonucunda "işlev yitimi, işlevde sürekli zayıflama olup olmadığı konusunda şahsın tedavisi tamamlanıp lezyonlar kalıcı hale geldikten sonra ya da olay tarihinden 18 ay geçtikten sonra ortopedi muayenesi sonrası varsa fonksiyon kayıplarını bildirir raporun gönderilmesinden sonra karar verilebileceği" belirtilmesine rağmen söz konusu hususta rapor aldırılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, katılanın en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile yaralanmasının duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi nitelğinde olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14481, Karar No: 2012/1481, Tarih: 08.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14481 E.  ,  2012/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Kale köyünde Orman Yönetimi tarafından kısmi ilan süresi içerisinde açılan 2008/40 ila 58 esas sayalı orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz davalarında, davalı olan tüm parsellerin davalı bulundukları dosya numaralarını belirtir bir liste şekline getirilerek,

2) Çekişmeli ... köyü 212 ada 20 parsel sayılı taşınmaz yukarıda anılan dosyalarda davalı ise dava dosyasının,

bu dosya içerisinde yer alması; ayrıca dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33028, Karar No: 2016/1055, Tarih: 18.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33028 E.  ,  2016/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı, borçlunun icra müdürlüğünün yetkisine itirazını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, yetki itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dairemiz; ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin yargı çevresindeki icra dairesinde takip yapılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığı görüşünde iken, HGK'nun 15.01.2014 tarih ve 2013/12-476 Esas-2014/5 Karar sayılı kararı doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek İİK’nun 261. maddesinin ihtiyati haciz kararının infaz edilmesi gereken yeri belirlediği, icra takibi yönünden icra dairesinin yetkisinin anılan maddede belirlenmediği, yetki konusunda İİK’nun 50. maddesi atfı ile HMK’nun genel yetki kurallarının uygulanması gerektiği yönündeki görüş benimsenmiştir. Bu nedenle, alacaklının ihtiyati haciz kararını aldığı ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yargı çevresindeki İnegöl İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunun kabulü mümkün değildir.

Böyle bir durumda aşağıda açıklanan genel yetki kurallarının değerlendirilmesi ile sonuca gidilmesi gerekmektedir.

İİK.nun 50. maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK.6.md), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. (yeni TTK.777/3.) maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, düzenleme yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun düzenleme yerinde icra takibi yapılabilir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Sözkonusu düzenleme ile yetki sözleşmesi yapılmasında, tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olması aranmıştır. Diğer bir anlatımla, maddedeki tacirden anlaşılması gereken, işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşmenin konusunun ticari iş olması gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Somut olayda, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere tarafların tacir olmaması nedeniyle takip dayanağı bonoda yer alan yetki şartı geçerli değildir ve bononun düzenleme yeri ile borçlunun yerleşim yeri de ... olduğundan ... İcra Müdürlüğünde takibin başlatılması gerekir.

Her ne kadar mahkemece, 27/02/2015 tarihli duruşmada yetki itirazının reddine karar verildikten sonra 10/04/2015 tarihli duruşmada sözkonusu yetki itirazının reddi kararının geri alınması doğru değil ise de, yetki itirazının kabulüne ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığından mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.
Yargıtay — Esas No: 2022/1815, Karar No: 2024/1085, Tarih: 20.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/1815 E.  ,  2024/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Suça sürüklenen çocuk (... kızı) ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan beraatine ilişkin İlk Derece Mahkemesince kurulan 08.03.2017 tarihli hükmün yalnızca katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilince istinaf edildiği, katılan (Mehmet kızı) ... ve o yer Cumhuriyet savcısınca istinaf edilmediği, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.06.2017 tarihli ve 2017/1558 Esas, 2017/1642 Karar sayılı kararı ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeden 07.07.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk (... kızı) ... hakkında yeniden kurulan beraat hükmü ile bu hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hukukî değerden yoksun olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.06.2018 tarihli ve 2018/1317 Esas, 2018/1541 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 19.10.2018 tarihli ve 2018/260 Esas, 2018/337 Karar sayılı kararları ile;

a) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Suça sürüklenen çocuk (... kızı) ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

a) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Suça sürüklenen çocuk (... kızı) ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/3548 Esas, 2018/3461 Karar sayılı kararları ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk (... kızı) ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin(sanık ... aleyhine), o yer Cumhuriyet savcısının(sanık ... aleyhine), katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin (sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... aleyhine) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile karar verildiğine, sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine ve cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in maktul ...'in eşi olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'in ise maktul ...'nin öz kızı olduğu, olay tarihi olan 11.04.2016 tarihinde maktulün ikamet ettikleri iki katlı evin üst katında bulunan yatak odasında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın ise evin

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in maktul ...'in eşi olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'in ise maktul ...'nin öz kızı olduğu, olay tarihi olan 11.04.2016 tarihinde maktulün ikamet ettikleri iki katlı evin üst katında bulunan yatak odasında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın ise evin

birinci katında bulunan oturma odasında uyudukları, saat 05.30'da suça sürüklenen çocuk ...'nın okula gitmek üzere uyandığı ve kahvaltı yapmak için mutfağa gittiği, suça sürüklenen çocuk ...'nın mutfakta kan olduğunu görmesi üzerine koşarak annesi sanık ...'in yanına giderek uyandırdığı, sanık ...'in mutfağın tavanından kan damladığını gördüğü ve koşarak üst kata çıktığı, yatak odasına girdiğinde maktul ...'nin silahla başından vurulmuş olduğunu gördüğü, "sen ne yaptın ..." şeklinde bağırarak maktulün üzerine sarıldığı, akabinde yatağın kenarında bulunan maktule ait telefonu görerek ambulans ile babasını aradığı, maktulün olay mahallinde başına isabet eden ateşli silah yaralanması sonucu öldüğünün anlaşıldığı, ... Adli Tıp Kurumunun otopsi raporuna göre maktulde meydana gelen yaralanmanın ikinci bir şahıs tarafından oluşturulabileceği gibi sağ elini kullanan bir kişinin kendi eylemiyle de oluşmuş olabileceğinin rapor edildiği, kriminal raporlara göre maktul ..., sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın ellerinde ve yüzlerinde, ayrıca sanık ...'in olay günü üzerinde bulunan bluzunda atış artıklarının tespit edilmesine istinaden sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında şüpheli olarak soruşturma başlatıldığı, sanık ve suça sürüklenen çocuktan atış artıklarını gösterir svapların çıkması, ... Adli Tıp Kurumunun "maktuldeki mevcut yaralanmanın ikinci bir şahıs tarafından oluşturulabileceği gibi sağ elini kullanan bir kişinin kendi eylemi ile de oluşabileceği" şeklindeki raporu ile maktulün sol elini kullandığına dair bir kısım tanıkların bulunduğu hususlarına dayanılarak iddianame tanzim edildiği belirtilmiştir.