muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/659, Karar No: 2023/1472, Tarih: 21.02.2023

Zira bu halde ise hak düşürücü sürenin kesinti tarihleri dikkate alınarak her bir dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Kesintili dönem hak düşürücü süre nazara alınarak reddedilmelidir. Ancak bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Dairemizce hüküm verilecektir.

İlk Derece Mahkemesince dinlenen taraf tanıkları ile birlikte okul iş yerinde çalışmış olan öğretmenler dışında bordro tanığı bulunmadığından, muhtar, aza, çocukları okulda okumuş olan ve komşu evlerde oturan köy sakinlerinden yeteri kadar tanığın dinlendiği; davacının kurum denetmenine verdiği beyanının gözetildiği, davacı ve kamu tanıklarının beyanlarına göre okulların açık olduğu dönemde haftada 5 gün, günde 4 saat temizlik ve soba yakma işinde ücret karşılığı çalıştığı, tanıkların davacının ara verme yıllarının hangi tarih aralığında olduğunu tam hatırlayamamasının geçen süre nazara alındığında hayatın olağan akışına uygun olduğu, kabule göre 2002-2003 yılında davacının çalışmaya ara verdiği kabul edilip bu sürenin hizmet süresinden dışlanarak hüküm kurulduğu nazara alındığında yukarıda belirtilen hak düşürücü süre nazara alınarak davacının ispatlanan hizmetlerinin tespitinin dosya ve delil durumuna uygun olduğu anlaşılmıştır.

Bu halde davalı Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden davanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak;

1-Davalının istinaf başvurusunun kabulüne, HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

2-Davanın kısmen kabulü ile;

15.09.2004-15.01.2005 tarihleri arasında 49 gün

01.02.2005-15.06.2005 tarihleri arasında 54 gün

12.09.2005-14.01.2006 tarihleri arasında 50 gün

06.02.2006-19.06.2006 tarihleri arasında 53 gün

18.09.2006-26.01.2007 tarihleri arasında 52 gün

12.02.2007-15.06.2007 tarihleri arasında 49 gün

17.09.2007-25.01.2008 tarihleri arasında 52 gün

11.02.2008-13.06.2008 tarihleri arasında 49 gün

08.09.2008-23.01.2009 tarihleri arasında 55 gün

06.02.2009-12.06.2009 tarihleri arasında 50 gün

24.09.2009-22.01.2010 tarihleri arasında 48 gün

08.02.2010-18.06.2010 tarihleri arasında 52 gün

20.09.2010-30.01.2011 tarihleri arasında 53 gün

01.02.2011-27.06.2011 tarihleri arasında 58 gün

17.09.2011-25.01.2012 tarihleri arasında 52 gün

11.02.2012-13.06.2012 tarihleri arasında 49 gün

15.09.2012-23.01.2013 tarihleri arasında 52 gün

06.02.2013-12.06.2013 tarihleri arasında 50 gün

15.09.2013-22.01.2014 tarihleri arasında 52 gün

08.02.2014-18.06.2014 tarihleri arasında 52 gün

15.09.2015-28.09.2015 tarihleri arasında 5 gün

tarihleri arasında olmak üzere toplam 1034 gün çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebin çalışmanın kesintili olması nedeniyle hak düşürücü süre nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

15.09.2012-23.01.2013 tarihleri arasında 52 gün

06.02.2013-12.06.2013 tarihleri arasında 50 gün

15.09.2013-22.01.2014 tarihleri arasında 52 gün

08.02.2014-18.06.2014 tarihleri arasında 52 gün

15.09.2015-28.09.2015 tarihleri arasında 5 gün

tarihleri arasında olmak üzere toplam 1034 gün çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebin çalışmanın kesintili olması nedeniyle hak düşürücü süre nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hak düşürücü sürenin dolduğunu, 2 yıllık kesinti dönemine ilişkin somut bir tarih belirlenemediğini, tanık beyanlarının bir biri ile ve davacı iddiası ile çeliştiğini, iş tanımının soba yakmak ve temizlik olarak belirlendiğini ancak Bakanlık tanığı ...'ın beyanı dikkate alındığında davacı iddiasının yerinde olmadığını, kısmen kabul kararına karşın lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek kararı temyiz edilmiştir.

2-Feri Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreden reddinin gerektiğini, davacı resmi kayıtların aksine davalıya ait işyerinde çalıştığını iddia ediyor ise eğer; bu iddiasını ve bu işyerinde fiili olarak çalıştığını yasal delilleriyle ispatlamak durumunda olduğunu, davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmiş olması dahi tek başına eylemli çalışmaya karine teşkil etmeyeceğinden davacının iş yerinde fiili olarak çalıştığının ispatı gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup feri müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, emniyet araştırması sonucu tespit edilen tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/4684, Karar No: 2013/7939, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4684 E.  ,  2013/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve çocuk düşürtme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuk düşürtme suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2013 gün ve 2011/247 Esas, 2013/16 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5823, Karar No: 2011/10436, Tarih: 04.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5823 E.  ,  2011/10436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmazın değerinin satış aşamasında yeniden tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10206, Karar No: 2011/12320, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10206 E.  ,  2011/12320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğin değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin il tarım müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11078, Karar No: 2014/12902, Tarih: 14.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11078 E.  ,  2014/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/1065-2013/257

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait çay bahçesinde 1998 Eylül ayında çalışmaya başladığını, 14.08.2006 tarihinde işi bırakıp gitmesi söylenerek iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, günlük net 50,00 TL ücret aldığını, haftanın yedi günü 10:30-00:30 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izin kullandırılmadığını, kesintisiz çalışmasına rağmen işe giriş çıkışların yapıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.01.1999 tarihinde işe başladığını, 4 ay çalışıp işten ayrıldığını, 04.09.2001 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını, 18.08.2006 tarihinde işyerinde ayrıldığını, 09.08.2006- 10.08.2006-11.08.2006 tarihlerinde işe gelmediğini, iş sözleşmesinin feshedildiğini ancak daha sonra işyerine gelen davacıya tazminatlarının ödendiğini, davacının şirketi ibra ettiğini, bölge çalışma müdürlüğüne yaptığı şikayeti işverenle anlaştığını belirterek geri aldığını, asgari ücretle çalıştığını, müşterilerden alınan bahşişlerinde bulunduğunu, haftada 1 gün izin kullandığını, 10:00-18:00 12:00-21:00 saatleri arasında çalıştığını, sonbahar, kış ve baharın ilk aylarında işyerinin çok erken kapatıldığını, yazın ise çift vardiyalı olarak çalışıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ibranamenin geçerli olup olmadığı noktasındadır. Davalı taraf davacının tazminatlarının ödendiğini, davacının şirketi ibra ettiğini belirtmiştir. Dosyada bulunan ibranamede miktar belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının ödendiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili müvekkiline kısmi ödeme yapıldığını beyan etmiştir. Hal böyle olunca mahkemece davacının ücreti asgari ücret olarak kabul edilerek alacakları yeniden hesaplanmalı, sonrasında 26.09.2006 tarihli ibraname makbuz sayılıp ödenen alacak miktarı mahsup edilerek davacının alacağının bulunup bulunmadığı tespit edilerek karar verilmesi gereklidir.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14655, Karar No: 2009/306, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14655 E.  ,  2009/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazlara komşu ve yakın komşu olan 276 ada 1, 278 ada 1, 279 ada 1, 2, 3, 5 ve 7, 296 ada 1 ve 2 numaralı parsellere ait kadastro tespit tutanak ve suretleri ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/9362, Karar No: 2014/9558, Tarih: 14.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9362 E.  ,  2014/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası

andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 19.12.2003 tarihinde eşinden anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte

yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2732, Karar No: 2011/5312, Tarih: 26.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2732 E.  ,  2011/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın, temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle, gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine, belli günde davalı vekili Av......., geldi. Davacı vekili gelmedi. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı hor kullanma tazminatı ve sataşmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hor kullanma tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.11.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 9.2.2007 tarihli ve beş yıl süreli ek sözleşme konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır Sözleşmenin özel bölüm 6. maddesinde, kiralananın inşaat halinde kiralandığı belirtilmiş, 7. maddesinde de kiralanan yer inşaat halinde olduğu için kiracıya istediği şekilde bölünmüş olarak teslim edileceği, kiralayan mal sahibinin müteahhide kiralanan yeri kiracının istekleri doğrultusunda yapması için gereken talimatı ve gerekli muvafakati kira sözleşmesinin imzalanmasını takiben vereceği kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.

Davalı tarafından kiralananın 12.9.2008 tarihinde tahliye edilmesinden sonra, davacı tarafından aynı tarihte, mahkeme aracılığı ile kiralanana verilen hasarın tespiti istenmiş, bilirkişi de 29.9.2008 tarihli raporunda, taşınmazın projesine uygun haline getirilmesi için 13.454.60 TL masraf ve yirmibeş güne ihtiyaç olduğu belirtilmiştir. Bu rapora dayanılarak açılan davada, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, tespit bilirkişisi raporuna atıf yapılarak belirlenen hor kullanma tazminatı 13.454.60 TL hüküm altına alınmıştır. Hükmün davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemiz 21.6.2010 gün ve 556-7581 sayılı ilamı ile hor kullanma tazminatı yönünden sözleşmede taşınmazın eski hale getirilmesi konusunda bir hüküm bulunmadığından, sadece hor

kullanmadan kaynaklanan zararların tahsiline karar verilmesi gerektiğine işaretle bozulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen 13.454.60 TL hor kullanma bedeli olarak tespit edilmiş ise de, atıf yapılan tespit bilirkişisi raporunda bu miktarın yıkılan duvarların tekrar yapılması, kaldırılan WC’lerin, fayans ve seramiklerin, mutfakların yerine konulması, iç kapıların yapılması, elektrik düğmelerinin ve prizlerin yapılması, tamiri yapılan duvarların boya ve badanasının yapılması, panel radyatörlerin takılması ve genel temizlik yapılması kalemlerinden oluştuğu belirtilmiştir. Sözleşmenin özel bölüm 7.maddesinde, kiralayanın inşaat halindeki kiralananın, kiracının talepleri doğrultusunda yapılması konusunda, yükleniciye talimat ve onay vereceği kabul ve taahhüt edilmiş olduğuna göre davalı tarafından dershane olarak kullanılan ve kullanma amacına uygun şekilde dizayn edilmiş kiralananda, tespit bilirkişisi raporunda belirtildiği gibi yıkılan duvarların tekrar yapılması, tuvaletlerin ve mutfakların yerine konulması gibi kalemler taşınmazın eski hale getirilmesine yönelik olduğundan, davalının bu giderlerden sorumlu olmaması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu kalemlerin de hor kullanma kapsamında değerlendirilmesi sonucu, bozma ilamına uyulmasına karşın fazla miktarda tazminata hükmedilmesi doğru değildir. Mahkemece yapılması gereken iş, tespit sırasında saptanan hususlardan sadece hor kullanmaya yönelik olanların belirlenerek hüküm altına alınmasından ibaret olup, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 825.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.