muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4075, Karar No: 2017/4372, Tarih: 28.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4075 E.  ,  2017/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında; TCK.nun 37/1, 81, 35, 62/1, 53/1, 63/1, 54 ve CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...,.... kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin, sübuta eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’in, diğer sanık ...’ın amcası olduğu, olaydan birkaç gün önce sanık ...’ın, dayısının, mağdur ... ile aynı soyadı taşıyan kişiler tarafından darp edilmesi nedeniyle, sanıklar ve mağdurun mensup olduğu aileler arasında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sanıklar ile mağdurun yolda karşılaştıkları, sanık ...’in bıçakla mağdura önce sol lomber ve toraks bölgesinden vurarak yaraladığı, daha sonra elindeki bıçağı mağdurun kafasına sapladığı, bıçağın sap kısmının kırılarak, keskin kısmının frontal kemikte kaldığı, bu sırada sanık ...’ın da sandalye ile mağdura vurduğu, mağdurun kafatasında lineer kırık meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek şekilde yaraladıkları, mağdurun kaçarak kurtulduğu olayda;

Teşebbüs nedeniyle, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, sanıklar hakkında makul bir ceza tayini yerine alt sınıra yakın şekilde 10'ar yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10767, Karar No: 2014/20400, Tarih: 22.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/10767 E.  ,  2014/20400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/318130

MAHKEMESİ : Çermik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/29 (E) ve 2012/45 (K)

SUÇ : Mühürde sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, suça konu sahte mühürün sanığa ait .. Petrol isimli işyerinin yazıhane olarak kullanılan ve içerisinde işyerine ait kaşelerinde bulunduğu bölümde yak- laşık iki aydır bulunduğuna dair tanık beyanına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığa is- nat olunan suçun sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uy- gulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12357, Karar No: 2006/15052, Tarih: 07.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12357 E.  ,  2006/15052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 sayılı Kanun'un 15/1. maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları  haczedilemez. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kurumu ve diğer kamularla belediyelere verilmekte olan payları belediye vergi ve resimleri hükmündedir. Bunun dışında yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre  kamuya tahsis kararı bulunmazsa veya tahsis kararı olup ta idare mahkemesince iptal edilse dahi haczedilen paranın niteliği gözetilerek  "kendiliğinden kamuya tahsis edilmiş bulunduğu" tespit edildiği takdirde de bunların haczine olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda Ziraat Bankası Ermenek Şubesinin 19.10.2005 tarih ve 889-109 sayılı yazısı ve ekindeki hesap dökümü ile Kazancı Belediye Başkanlığının 29.6.2006 tarih 134 sayılı yazısından, haczedilen banka hesabında bulunan paraların bir kısmının İller Bankası payı ile vergi ve resim ve harçlardan oluştuğu anlaşılmakla niteliği gereği bu paraların haczi kabil değildir. Gerektiğinden bilirkişi incelemesine de başvurulmak sureti ile belediye hesapları incelenerek niteliği gereği haczi kabil bulunmayan paralar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar vermek yerine şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),07.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2645, Karar No: 2010/1998, Tarih: 10.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/2645 E.  ,  2010/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmek suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'un atılı suçtan ve sanık ...'ın eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak olarak kabulüyle mahkümiyetlerine dair, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.06.2005 gün ve 2001/194 Esas, 2005/170 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanık ...'ın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında yer aldığı, şikayete bağlı bulunan bu suçtan dolayı suç tarihinde 16 yaşında olan mağdurenin hazırlık soruşturması sırasında sanıktan şikayetçi olmadığı ve bunun bir kovuşturma şartı olduğu anlaşıldığından, aynı Yasanın 73. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sözkonusu kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında ırza geçmek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Cinsel istismar eylemi neticesinde 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınmaması karşı temyiz olmadığından ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilerek hüküm kurulmaması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle Iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA, 10.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13966, Karar No: 2011/1408, Tarih: 14.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13966 E.  ,  2011/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1314 parsel sayılı taşınmazına davalının elektrik direği yığmak, mıcır döşemek, ağaç dikmek ve yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ve kullanmasına engel olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile muhdesatın yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, kayden davacıya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ağaç dikmek, kullanmak ve malzeme yığmak suretiyle elattığının keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.279.69.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8862, Karar No: 2016/5883, Tarih: 07.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8862 E.  ,  2016/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 179 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 04.07.2014 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10199, Karar No: 2016/13262, Tarih: 04.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/10199 E.  ,  2016/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, yapılan feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 4857 sayılı iş Kanunu'nun 19/1. maddesinde düzenlenen usule uyulmadan davacının savunması alınıp, borçlanması sebebi ile işini aksatıp aksatmadığı belirlenmeden ve bu sebeple daha önceden disiplin soruşturması yapılmadan iş sözleşmesinin feshedildiği ve feshinin geçerli sebebe dayandığı hususunun davalı işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

Somut olayda, davacı işçinin 03.04.2001 tarihinden itibaren gişe yetkilisi banka personeli olarak davalı işyerinde çalıştığı, 27.08.2015 tarihli fesih bildirimi ile, 2008-2013 yılları arasında yoğun şekilde hisse senedi alım satım işlemleri gerçekleştirdiği, bu işlemler için ihtiyaç kredisi, kredi kartından nakit avans ve aile fertlerinden aldığı borçları kullandığı, hisse senedi işlemlerinde uğradığı kayıplar neticesinde borçlarını çeviremeyecek duruma geldiği ve tüm bankalar nezdinde 80.504,00 TL takip riski olmak üzere 86.919,00 TL tutarında kredi borcunun bulunduğu belirtilen sebeplerle, yönetim kurulu kararlarıyla ve 4857 sayılı Kanun'un 17. ve 18. maddeleri gereğince, iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının hisse senedi işlemlerinde uğradığı kayıplar sebebiyle borçlarının bulunduğu ve tüm bankalar nezdinde 80.504,00 TL takip riski olmak üzere 86.919,00 TL tutarında kredi borcunun olduğu, 2008-2013 yılları arasında borsa alım satım işlemlerinde zarar etmesinden dolayı borçluluk oranının yükseldiğini, kredi ve kredi kartlarını son dönemde ödeyemediğinden icra takiplerinin başladığını, mevcut borçlarını yapılandırarak daha uzun vade ve daha düşük taksitlerle ödeyeceğini belirten şekilde savunma verdiği, ancak mevcut ücreti dikkate alındığında bu borcu ödemesinin uzun zaman alacağı anlaşılmaktadır. Davacının bu davranışı sebebiyle iş ilişkisinin işveren açısından sürdürülme imkanı kalmamıştır. Davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek, iş sözleşmesinin feshi 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca davranışlarından kaynaklanan sebebe dayanmaktadır. Davacının bu davranışı fesih için geçerli sebep teşkil ettiğinden davanın kabulü hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yapmış olduğu 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 04.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/3033, Karar No: 2024/10156, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3033 E.  ,  2024/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2424 Esas, 2024/137 Karar

DAVA TARİHİ : 01.12.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/502 Esas, 2023/578 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, İnceğiz Mahallesi 632 (yeni 173 ada 2) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedel mahsup edilerek, geri kalan miktarın davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın bedelinin yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranı ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı alındığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin kesin süreye rağmen süresinde yatırılmadığını, hak kaybı oluştuğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin kesin süreye rağmen süresinde yatırılmadığını, hak kaybı oluştuğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğu, bu hususta davacı idarenin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idareye İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca iki kez kesin süre verildiği, davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmediğinden davanın reddine karar verildiği, sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin 03.04.2023 tarihinde depo kararını yerine getirdiği, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılarak işin esasına girilmesi gerektiğinden bahisle gönderme kararı verilmiş ve İlk Derece Mahkemesince de davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalının geç bloke edilen bedeli kabul etmediği anlaşılmış olup davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.