muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2681, Karar No: 2024/3175, Tarih: 25.03.2024

Davalı Kurum vekili, davanın kamu düzenine ilişkin olup tanık beyanlarına dayalı karar verilmesinin kabul edilemeyeceğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10703, Karar No: 2018/14494, Tarih: 29.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10703 E.  ,  2018/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ...,... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12515, Karar No: 2020/3247, Tarih: 04.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12515 E.  ,  2020/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından; resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ise, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan zarar görmeyen müşteki Yapı ve Kredi Bankası A.Ş’nin davaya katılma hakkı ve hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı ve sanığın yokluğunda verilen hükmün 02/10/2014 tarihli talimat ile alınan sorgusunda bildirdiği adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılıp, bu adreste 24/01/2015 tarihinde aynı konutta ikamet eden eşi ...'ya tebliğ edilmesi, daha sonra sorgusunda bildirilen adrese yeniden tebligat çıkarıldığı ve bu adreste birlikte oturduğunu beyan eden, UYAP üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre kardeşi ...'ya 14/03/2015 tarihinde tebliğ edilmesi, sanığın 16/03/2015 tarihli temyiz dilekçesinde ise 24/01/2015 tarihinde tebliğ işleminin gerçekleştirildiği adresi ikamet adresi olarak göstermesi karşısında; 24/01/2015 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu ve gerekmediği halde çıkarılan ikinci tebligatın yeni bir temyiz hak ve süresi vermeyeceği anlaşılmakla;

Müşteki vekilinin davaya katılma hakkı ve hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından; sanığın ise 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6983, Karar No: 2019/7656, Tarih: 09.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6983 E.  ,  2019/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile imzalanan 01.02.2002 tarihli sözleşme ile taşınmazın yan duvarlarının reklam asmak amacıyla davalıdan kiralandığını, davalı tarafından sözleşme süresi bittiğinden bahisle başka bir şirketle kira sözleşmesi imzalandığını, bu nedenle 01.02.2005 tarihinden itibaren taşınmazın kullanılamadığını, İstanbul 6.Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 6571 sayılı Yasa gereği 01.02.2005 tarihinden itibaren kendiliğinden uzadığının ve yürürlükte olduğunun tespitine karar verildiğini, böylece davalının akde aykırı hareket ettiğinin sabit olduğunu, kira sözleşmesinde kiraya verenin her türlü zararını ve zararlar dışında kira bedeli kadar cezai şartın ödeyeceğinin düzenlendiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL tazminatın ödenmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek dava değerini 209.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; kira sözleşmesinin 01.02.2005 tarihinden itibaren feshedildiğini, Belediye tarafından davaya konu taşınmazdaki reklam panolarının kaldırıldığını, davacının 3.kişilerle akdettiği sözleşmelerden dolayı sorumluluğunun kabul edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle verilen görevsizlik kararının Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2015 tarihli, 2014/11678 Esas ve 2015/5230 Karar sayılı ilamı ile "Dava değeri fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000 TL olup, dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemeleri görev sınırı içindedir. Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulduğu, görevli mahkemece yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulü ile dahili davalılar aleyhine harcın yatırılarak usulüne uygun suretle açılan bir dava olmadığından hüküm tesisine yer olmadığına, 63.550,00 TL kar mahrumiyeti

ve 36.450,00 TL cezai şart olmak üzere toplam 100.000,00 TL alacağın, 90.000,00 TL'sine ıslah tarihi olan 21/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kira sözleşmesinin süresi bitmeden kiraya konu taşınmazın kullanılamaması nedeniyle uğranılan kar kaybı zararının tazmini ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şart istemine ilişkindir.

Dava; kira sözleşmesinin süresi bitmeden kiraya konu taşınmazın kullanılamaması nedeniyle uğranılan kar kaybı zararının tazmini ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şart istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının kar mahrumiyetine ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 301. maddesi (mülga 818 Sayılı Borçlar Kanununun 249/1 maddesi) hükmü gereği kiraya veren kiralananı kararlaştırılan tarihte sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan hem sözleşmenin kurulmasından önce var olan, hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar kiralayanın tekeffülü altındadır. Diğer bir anlatımla kiraya veren sözleşme süresince kiralananın kullanmaya elverişli halde bulunması için gerekli önlemleri almak durumundadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK'nun 112. (818 sayılı BK md. 96) maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kardan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Kar kaybının hesabında kiracının aynı şartlarla benzer bir taşınmazın kiralanması için gereken makul süre tespit edilip, bu süre içindeki kiracı kazanç kaybının ne olabileceği tespit edilerek mahrum kalınan kazanç kaybının belirlenmesi gerekmektedir.

Kar kaybının hesabında kiracının aynı şartlarla benzer bir taşınmazın kiralanması için gereken makul süre tespit edilip, bu süre içindeki kiracı kazanç kaybının ne olabileceği tespit edilerek mahrum kalınan kazanç kaybının belirlenmesi gerekmektedir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kazanç kaybı (kâr kaybı) zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen Borçlar Kanununun 325. maddesi hükmünde gösterilen kesinti yönteminin uygulanması gerekir. Bu yönteme göre kâr kaybı, sözleşme ifa ile bitse idi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden yapması gereken bilcümle zorunlu harcama kalemleri ile sözleşme süresinden evvel feshedildiğinden süresinden evvel fesih nedeniyle sağladığı yani tasarruf ettiği haklar ve yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarları toplamı indirilerek bulunur. Elde edilecek fark miktara da net kâr denilir. Bu yönteme uygun kâr kaybı zararı hesaplanırken davacının davalıya ödemesi gereken kira paraları da elbette davacının yapması zorunlu giderler içinde dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın yan duvarlarının reklam asmak için davalı apartman yönetimince davacıya kiraya verildiği, belediyeden gelen 30.05.2005 tarihli yazıda dava dışı 3.kişi tarafından taşınmaza reklam asılması için başvuruda bulunulduğu, taraflar arasında bu hususta ihtilaf bulunduğundan ihtilaf çözülene kadar reklam asılmasına dair taleplerin beklenmesine karar verildiğinin belirtildiği ve davacı tarafından kiraya konu duvarların kullanılamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının kar mahrumiyeti yukarıda belirtilen kesinti yöntemi dikkate alınmaksızın; davacının dava dışı şirketle imzaladığı medya sözleşmesi kapsamında belirlenen yıllık 100.000,00 TL reklam bedeli esas alınarak hesaplanmıştır.

O halde mahkemece, öncelikle davacı kiracının aynı şartlarla başka bir yeri kiralaması için gereken makul süre tespit edilip bu süre içindeki kiracı karının ne olabileceği tespit edilip mahrum kalınan karın belirlenmesi ve daha sonra TBK’nın 125. madde hükmü gereğince kâr kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen yine aynı Kanun’un 325. maddesi hükmünde gösterilen kesinti yönteminin uygulanması ve hakim tarafından belirlenen bu mahrum kalınan kar üzerinden hakkaniyete uygun bir indirim yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK' ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'un 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6982, Karar No: 2009/7244, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6982 E.  ,  2009/7244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Eğitim Bakanlığı ile davalı ... Hiz. A.Ş. arasındaki davadan dolayı Ankara 15. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.06.2008 gün ve 2006/127-2008/219 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden davacı ile birleşen dosya davalısı ... Hizmetleri A.Ş. arasında yapıldığı belirtilen Diyarbakır Merkez ... İlköğretim Okulu (Merkez ... İlköğretim Okulu) inşaatı ile ilgili müşavirlik mühendislik ve kontrol hizmetleri sözleşmesinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7725, Karar No: 2024/3478, Tarih: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7725 E.  ,  2024/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1926 E., 2023/1810 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonucunda, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/14 Esas, 2023/227 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1,31/3 üncü maddeleri gereğince 6 yıl 9 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına ancak daha önce oluşan kazanılmış hak nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2023/1926 Esas, 2023/1810 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ... ile suça sürüklenen çocuğun birbirlerini önceden tanıdıkları, olay günü saat 00:30 sıralarında katılanın telefonla suça sürüklenen çocuğu arayarak yerini öğrendiği ve aracı ile yanına giderek aracına aldığı, birlikte alkol alarak bir süre gezdikleri, Aydın Mahallesinde bulunan pastane önüne geldikleri sırada aralarında yaşanan tartışmada suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunan bıçakla katılanı sağ meme başının 2 cm alt kısmından 6. İnterkostal aralıktan göğüs boşluğuna nafiz biçimde diyafragma laserasyonuna, safra kesesi hasarına, sağ hemotaraksa neden olan tek bıçak darbesiyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladıktan sonra eylemini sürdürmeyerek olay yerinden kaçtığı ve hemen ardından olayla ilgisi olmayan ve aslında tanımadığı temyiz dışı mağdur ...'i de bıçaklayarak basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile suça sürüklenen çocuk lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmanın saldırı ve savunmaya dair koşullarının somut olayda oluşmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun katılanı göğüs bölgesine yönelik tek bıçak darbesiyle yaraladığı ve ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son verdiği hususu nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun aksi kanıtlanamayan savunması da değerlendirildiğinde önceden tanıdığı, husumetli olmadığı ve araçla birlikte gezdiği katılana karşı öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu bağlamda kastının yaralamaya yönelik olduğu ve hakkında silahla kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) no'lu bendinde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2023/1926 Esas, 2023/1810 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre; Katılan ... ile suça sürüklenen çocuğun daha öncesinden birbirlerini tanıdıkları, olay günü saat 00:30 sıralarında katılanın telefonla suça sürüklenen çocuğu aradığı ve yerini öğrenince aracı ile birlikte suça sürüklenen çocuğun yanına gittiği, yola çıkmadan önce bira aldıkları, bir süre araçla birlikte gezdikleri ve biraları içtikleri, Aydın Mahallesinde pastahane önüne geldikleri sırada aralarına yaşanan tartışma neticesinde suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak doğrudan katılan ...'in sağ meme başının alt kısmına gelecek şekilde saplayarak katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayarak olay yerinden kaçtığı, kaçtığı istikamette karşılaştığı ve ilk olayla ilgisi olmayan katılan ...'i de, kendisine baktığından bahisle suçlayarak elindeki bıçakla bacağından adli muayene raporuna göre BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda;

Olay sırasında katılan ...'in aracın şoför mahallinde olduğu, suça sürüklenen çocuğun ise hemen yan tarafındaki yolcu koltuğunda oturduğu, tartışma sırasında sap kısmı 9 cm, kesici kısmı 12 cm uzunluğundaki bıçağı doğrudan katılan ...'in göğüs kısmına sapladığı, akabinde olay yerinden kaçtığı, katılan ...'in kendi imkanları ile yakındaki bir karakola sığındığı ve akabinde ambulans ile hastaneye kaldırıldığı, hakkında tanzim olunan rapora göre katılanın sağ meme başının 2 cm altından yaralanmış olduğu, bu noktada 2 cm'lik giriş deliği olarak tarif edilen 6. interkostal aralıktan göğüs boşluğuna nafiz biçimde diyafragma laserasyonuna ve sağ hemotoraksa, bu trase ile uyumlu devamı

niteliğinde batın boşluğuna nafiz olup karaciğer laserasyonuna, safra kesesi hasarına, safra kaçağına ve batın içinde 1000 cc hemoraji (kanama) oluşmasına neden olacak şekilde yaralandığı, yaklaşık 17 gün kadar hastanede kalan ve pek çok operasyon ve müdahale geçiren katılanın bu yaralanmasının hayati tehlikeye yol açtığı, olayda kullanılan bıçağın özelliği, kullanım şekli, suça sürüklenen çocuğun , hedef seçme, süre ve imkanı bulunduğu bir zaman diliminde şoför mahallinde oturan katılanın doğrudan hayati öneme haiz göğüs bölgesine bıçağı saplaması, darbenin şiddeti, birden fazla iç organa zarar vermiş olması, tanık Polat Can'ın anlatımları ve katılan ...'le olan mesaj içeriklerine göre suça sürüklenen çocuğun bir süredir katılan ...'i bıçaklayacağını söylemesi hususları nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından katılana yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı ancak İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.09.2020 tarihli raporunda katılandaki delici kesici alet yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun olay günü tartıştığı katılanın göğsüne bıçak saplayarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayarak katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, kasten öldürmeye teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak makul düzeyde bir ceza tayini yerine, suçun vahim işleniş hallerinde veya hayati tehlike ile birlikte kemik kırığı, çehrede sabit eser veya duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde bir yaralanmanın söz konusu olduğu zarar ve tehlikenin ağır olduğu daha vahim hallerde uygulanması öngörülen üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması yasaya aykırı olduğundan hükmünün bu nedenle BOZULMASI gerektiği düşüncesinde olduğumdan, hükmün suç vasfının nitelikli kasten yaralama olduğuna ilişkin Dairemiz sayın çoğunluğunun bozma görüşüne katılmamaktayım.