muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26371, Karar No: 2014/24205, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26371 E.  ,  2014/24205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar hakkında; Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bayburt ili, merkez ... mahallesi, ... ada, ... sayılı parselde bulunan, tescilli ... Türbesine komşu parselde bulunan ve özel mülkiyete konu olan araziye, ... Pazarlama Ltd. Şti. tarafından bina yapılabilmesi için hazırlanan projenin Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 30.04.2010 tarih ve 1671 sayılı kararıyla uygun bulunduğu, proje kapsamında başlanılan inşaatın hafriyat işini sanıklar ... ile ...'ın yetkilisi olduğu firmanın aldığı, sanık ...'ın da bu firmanın çalışanı olduğu, bu kişilerin de hafriyatı taşıma işini sanık ...'un yetkilisi olduğu firmaya verdikleri, sanıklardan ...'ün iş makinesi operatörü, ...'nun kamyon şoförü, ...'nın ise ... Ltd. Şti. isimli firmanın şantiye şefi olduğu, inşaat alanından temel kazısı ve çıkan hafriyatların kamyonla taşınması işlerinin yapıldığı 29.07.2010 tarihinde, toprak altından 1 adet başı olmayan koç heykelinin, 30.07.2010 tarihinde de kitabeli taş bir sanduka mezarın çıkartıldığı ve inşaat alanının yanına bırakıldığı, bu eserlerin ismi geçen sanıklarca görüldüğü, 30.07.2010 günü olay mahallinden geçmekte olan Bayburt Gündem Gazetesi'nde gazetecilik yapan sanık ... tarafından da eserlerin kaldırım üzerinde görüldüğü ve gazetede haber yapılmak üzere fotoğraflarının çekildiği, 31.07.2010 günü ise eserlerden, başı olmayan koç heykelinin kimliği belirsiz kişilerce olay yerinden alınıp götürüldüğünün fark edilmesi ile olayın kolluk görevlilerine ihbar edildiği, olay yerine gelen kolluk görevlilerinin durumdan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne bilgi verdikleri ve yerinde duran kitabeli sanduka mezarın Müze Müdürlüğü'ne teslim edildiği, kayıp olan heykel nedeniyle de soruşturmaya başlandığı, gerek araştırma görevlisi arkeologtan alınan 06.11.2011 tarihli bilirkişi raporundan ve gerekse 03.04.2012 tarihli Bayburt Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenmiş rapordan anlaşılacağı

üzere, Müze Müdürlüğüne teslim edilen kitabeli sanduka mezarın Miladi 13. ve 14. yüzyıldan kalma, 2863 sayılı Kanun uyarınca korunması gerekli bir kültür varlığı olduğu, kayıp olan ve elde sadece fotoğrafları bulunan başsız koç heykelinin de Akkoyunlu veya Karakoyunlu döneminden kalma bir mezar taşı olduğu ve 2863 sayılı Kanun kapsamında, koruması gerekli bir kültür varlığı olduğu, her ne kadar sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçundan dava açılmış ise de; sanıkların gördükleri eserlerin, korunması gerekli kültür varlıkları olduklarını bildiklerine ve buna rağmen ilgili birimlere haber vermediklerine dair delillerin elde edilemediği, ayrıca 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşması için, kültür varlığının bulunmasından itibaren 3 günlük yasal sürenin geçmesine rağmen bildirimde bulunulmamasının gerektiği, olayda ise davaya konu eserin bulunduğu tarihten 2 gün sonra kaybolduğu, henüz yasal süre olan 3 günlük süre dolmadan kimliği belirsiz kişilerce götürüldüğü, bu nedenle yasal süre içerisinde sanıkların bildirim görevlerini yerine getirmediklerinin söylenemeyeceği; tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğine ilişkin delillerinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2118, Karar No: 2021/986, Tarih: 02.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2118 E.  ,  2021/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

31.03.2014 tarihli 2014-A-2315/20 sayılı vergi suçu raporunda bahsedilen, 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazına ilişkin 05.09.2013 tarihli ve AGB-A-2315/130-78 sayılı istem yazısının aslı veya onaylı örneğinin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, yapılan tebligatta varlığı anlaşılan AGB-A-2315/130-78 sayılı defter ve belge isteme yazısı dosya arasına getirtilerek, defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi, vergi inceleme amacıyla istendiğinin anlaşılması halinde defter ve belgelerini ibraz etmeyen ve yasal bir mazerete de dayanmayan sanığın suçunun sübut bulacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle beraatine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerle BOZULMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28562, Karar No: 2014/2550, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28562 E.  ,  2014/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/99181

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

NUMARASI : 2010/1909 (E) ve 2011/2203 (K)

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

Mahkemenin 13.10.2010 gün, 2010/1288 esas ve 2010/1534 sayılı şikayet hakkının düşürülmesine dair kararı üzerine, şikayetçi vekilinin eski hale getirme talebi kabul edilerek, yargılamaya devamla beraat ve tazminatın reddi kararı verilmiş ise de, 13.10.2010 tarihli hükümle mahkemece dosyadan el çekildikten sonra yapılan işlemler ve verilen karar yok hükmünde olduğundan, 15.10.2010 tarihli eski hale getirme dilekçesi temyiz istemi olarak kabul edilip, 13.10.2010 gün, 2010/1288 esas ve 2010/1534 sayılı hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin mazereti yönünden, rahatsızlığı nedeniyle ibraz ettiği raporun mahkemece değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozma icabettirmiş olup, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31787, Karar No: 2013/19521, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31787 E.  ,  2013/19521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına … saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... 'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28.12.1993 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15929, Karar No: 2023/1507, Tarih: 27.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15929 E.  ,  2023/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/237 Esas, 2021/61 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/1129 Esas, 2021/871 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

20.04 2020 tarihli olaya ilişkin olarak;

Olay tarihinde kolluk kuvvetlerine gelen ihbar neticesinde sanığın ikameti önünde tarassut çalışmalarına

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

20.04 2020 tarihli olaya ilişkin olarak;

Olay tarihinde kolluk kuvvetlerine gelen ihbar neticesinde sanığın ikameti önünde tarassut çalışmalarına

başlandığı sırada evden çıkan tanık ...'ın durdurulması neticesinde kendi rızası ile pantolon cebinden çıkarıp verdiği sigara paketinin içinde alüminyum folyoya sarılı vaziyette 0,26 gram eroin maddesinin ele geçirildiği, tanığın bu maddeyi sanıktan aldığını beyan etmesi üzerine sanığın ikametinde usulüne uygun yapılan aramada hassas terazi ve A4 kağıdına sarılı vaziyette 1,45 gram eroin ile peçeteye sarılı 3,70 gram esrar ile üst aramasında da A4 kağıda sarılı 0,55 gram eroin ele geçirildiği, tanık Mevlüt'ün mahkemede beyanından dönerek maddeleri sanıkla beraber Antalya'dan aldıklarını beyan ettiği, sanığın ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu ancak esrar maddesi ile hassas terazinin kendisine ait olmadığını, kendisine iftira atmak için evine yerleştirmiş olabileceklerini söylediği,

15.06.2020 tarihli olaya ilişkin olarak;

Olay tarihinde kolluk kuvvetlerine gelen sanığın evinin kümesinde uyuşturucu madde içerdiğine yönelik gelen ihbar neticesinde sanığın ikameti önünde tarassut çalışmalarına başlandığı, tanık ... ...'ın sanığın ikametine girdiği ve bir müddet sonra da sanıkla beraber müştemilattaki hayvan kümesine geçtikleri, sanıkları yanına intikal edildiğinde, iki şahsın da ayak uçlarının önünde eroin bulaşmış beyaz defter kağıtları ele geçirildiği, ikamet araması kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada bir adet hassas terazi ile gazete kağıdına sarılı ve 10,78 gram esrar ele geçirildiği, tanık ...'ın sanığın evine perde takmak maksadıyla gittiğini, sanığın kümeste uyuşturucu kullanacağını söylemesi üzerine kendisine ışık tutmak için onuna birlikte kümese geldiğini, sanığın uyuşturucu madde içme teklifi üzerine karşılık ödemeksizin kendisinin de madde içtiğini söylediği ancak tanık ...'dan alınan kan örneğinde uyuşturucuya rastlanmadığı, sanığın aşamalardaki beyanlarında ...'ın evine perde asmak için geldiğini, perdeyi taktıktan sonra birlikte uyuşturucu madde içmek için kümese indiklerini, husumetlisi olan şahıs tarafından evine hassas terazi yerleştirildiğini söylediği, mahkemedeki beyanında da kümese kablo bulmak için indiğini belirttiği,

Sanığın ve tanık ....'ın beyanları dikkate alındığında aralarında uyuşturucu ticareti geçtiğine dair somut bir delil olmayışı, her ne kadar bu tarihte yapılan aramada da sanığın evinde hassas terazi ve uyuşturucu ele geçmiş olsa da ele geçen materyallerin 20.04.2020 tarihinden sonra temin edildiğine dair dosyada kesin ve yeterli delil bulunmaması nedeniyle durumun sanık lehine değerlendirildiği, sonuç olarak 20.04.2020 tarihli olaya gelen ihbar tutanakları, tanık Mevlüt'ün sanıktan uyuşturucu madde

temin ettiğine dair beyanları, olay tutanakları, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği nin anlaşıldığı, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması hususu eleştirilip, hüküm fıkrasından

Cumhuriyet Savcılığına 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükmüne yönelik ihbar bendinin çıkarılması suretiyle doğan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutu için yeterli olduğu, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçelerin tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/1129 Esas, 2021/871 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan ... ve Üye ...'in farklı gerekçeleri ve oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.

FARKLI GEREKÇE;

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.

FARKLI GEREKÇE;

20.04.2020 tarihinde hakkında ihbar bulunan sanığın evinin bulunduğu yere gidildiğinde sanığın evinden çıkan kullanıcı sanık ...'ün üzerinden kolluk görevlilerine teslim ettiği eroini sanıktan temin ettiği yönündeki beyanı üzerine sanığın evinde ve aracında usulüne uygun yapılan aramada kullanma sınırının üzerinde ve çeşitte uyuşturucu madde ve hassas terazi ele geçmesi şeklinde gerçekleşen eylemde fiili kesinti gerçekleştiği, bu olaydan sonra 15.06.2020 tarihinde gerçekleşen eylemin ilk eylemdeki fiili kesinti sonrası yenilenen suç işleme kararı doğrultusunda işlendiği, dolayısıyla iki ayrı suçtan hüküm kurulması gerekirken mahkemesince yanılgıya düşülerek tek suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır eleştirisi yapılarak temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi kanaatindeyiz. 27.02.2023

....