muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8297, Karar No: 2011/16549, Tarih: 18.10.2011

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı idare yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16145, Karar No: 2013/7903, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16145 E.  ,  2013/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacıya ait kiralananda 1.8.2007 başlangıç tarihli ve dört yıl süreli, yıllık 7.000 TL kira bedelli kira sözleşmesi gereğince kiracı olan davalının, 2009 yılı bakiye kira bedeli olan 3500 tl ve tahliye tarihi olan 10/11/2010 tarihine kadar olan 1750 TL olmak üzere toplam 5250 TL kira bedelini ödemediği için alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itiraz ettiğini bildirerek itirazının iptali ile takibin devamına, % 40 icra tazminatının tahsilini istemiştir. Davalı kira alacağına karşılık olarak taşınmazda tadilatlar yaptığını, 1500 TL yi davacının oğluna ödediğini, davacı 1500 TL yi ödemediğine dair yemin ederse bunu da ödemeyi kabul ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmamış ise de, Mahkemece delillerin bildirilmesi hususunda süre verilmemiştir. Davalı 1.12.2011 tarihli ilk celsede; “davacı 1500 TL yi almadığına ilişkin yemin ederse bunu da ödemeyi kabul ediyorum” demek suretiyle yemin teklifinde bulunmuştur. Mahkemece davalıya yemin metni hazırlaması için süre verilmiş ancak 7.6.2012 tarihli celsede cevap dilekçesinde yemin deliline dayanılmadığı gerekçesiyle bu ara karardan dönülmüştür.Davalı yemin deliline dayanmış olduğundan Mahkemece davalıya davacı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması ve sonucuna göre alacak hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan davalı icra takibine yapmış olduğu 27.10.2010 tarihli itirazında üç aylık kira bedeli 1750 TL yi kabul etmiş olduğu halde bu miktar üzerinden itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23950, Karar No: 2016/6548, Tarih: 29.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23950 E.  ,  2016/6548 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/364-2015/184

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı şirket ile P.. B.. yönünden reddine İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20497, Karar No: 2009/1255, Tarih: 03.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/20497 E.  ,  2009/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün duruşmalı temyiz eden B.Ö.vekili Av. T. K. geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. davalı vekili Av. N.Y.in mazeret dilekçesinin bulunduğu anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı-davacı kadının birleşen boşanma davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/14073, Karar No: 2013/12439, Tarih: 27.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/14073 E.  ,  2013/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Medya Ajans Matbaacılık Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 01/09/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Demokrat Gebze Gazetesi’nin 23/04/2010 tarihli nüshasında yayınlanan "Özel kalem müdürü kaymakamı şikayet etti" başlıklı yazıda; kendisine yönelik, içeriği gerçek olmayan ve kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkeme, davalıların gerçekliğini araştırmadan, kamuoyunu ilgilendirmeyen bir hususta, dedikodu mahiyetindeki haberi yayınladıkları, bu şekildeki bir haberin, davacı için kişilik haklarına saldırı kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yazı içeriğinde; kişilik haklarına saldırı teşkil eden herhangi bir ibare bulunmamaktadır. Mahkemece bu husus gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalıların sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9055, Karar No: 2022/12307, Tarih: 17.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9055 E.  ,  2022/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinden; davacının sanayideki işyerine gittiği esnada meydana gelen trafik kazasında yaralanıp malul kaldığının dosya kapsamından anlaşıldığı; davacının maluliyete uğraması nedeniyle, dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacıya iş kazası nedeniyle rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılmadığı görülmüştür.

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; hak kayıplarının önüne geçilmesi ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından istenen belgelerin temin edilemediği de dikkate alınarak, mahkemece, SGK'ya yazı yazılıp, dava konusu (05/08/2016 tarihli) kazada davacının malul kalması nedeniyle, iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2599, Karar No: 2015/3071, Tarih: 02.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2599 E.  ,  2015/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaş olduğu dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın kadimden beri tarla vasfında olup bu şekilde kullanılmasına rağmen tapu kaydında cinsinin metruk mezarlık olarak belirtildiğini ileri sürerek taşınmazın cinsinin tarla olarak tashihine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Tapu Müdürlüğü davanın reddini savunmuş, diğer davalılar usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapuda cins düzeltilmesi isteğine ilişkin olup her ne kadar mahkemece hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmiş ise de böyle bir istekle dava açan kişinin hukuki yararı olduğu tartışmasız olup, davacı tarafın cins tashihi için kadastro müdürlüğüne müracaatı üzerine isteğin reddedildiği ve bu karar üzerine idari yargı yoluna gidilebileceği ve tapuda cins ve vasıf tashihi talebinin adli yargıda görülemeyeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olması bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16243, Karar No: 2017/26588, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16243 E.  ,  2017/26588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21411, Karar No: 2015/20838, Tarih: 28.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21411 E.  ,  2015/20838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/03/2015

Numarası : 2014/356-2015/227

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Yüreğir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı Yüreğir Belediye Başkanlığı vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı Yüreğir Belediye Başkanlığı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Yüreğir Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3417, Karar No: 2012/8080, Tarih: 27.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3417 E.  ,  2012/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 2584 TL tazminatın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalının orman alanından açma yapma suretiyle orman alanına zarar verdiğini beyan ederek 2584 TL ağaçlandırma giderinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece mahallinde keşif icra edilerek bilirkişiden rapor alınmış olup bilirkişi davaya konu yerin orman vasfında olduğunu, burada halen kapalılık teşkil eden ağaçların bulunduğunu, gerek suç tutanağı tarihinde, gerekse suç tutanağına yakın tarihte her hangi bir orman, ağaç, ağaççığı ve örtüsü kesilip temizlendiğine dair hiçbir bulgunun tespit edilemediği, toprağın sürülüp işlenmediği, sadece dava konusu yerde mevcut deliceler ile aşılanan zeytinlerin bakımlarının yapılarak işgal ve faydalanma eyleminin yapıldığı, bu nedenle de, Orman İdaresi lehine Orman Kanunu’nun 112, 113 ve 114 maddesine göre bir tazminat hesabının yapılmasına gerek olmadığını rapor etmiştir.Mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiş davacı vekili kararı temyiz etmiştir.Dosya içine bir örneği alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/ 77 esas 2011/ 98 karar sayılı ve 8.4.2011 tarihli kararına göre, sanık hakkında orman içinde açma yapmak suçlaması ile kamu davası açılmış, mahkemece sanığın Orman Kanunu’nun 93/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

6831 sayılı Orman Yasası’nın 114. maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir.Davaya konu orman vasfında olduğu tespit edilen yere zeytin ağaçlarının dikildiği ve davalı tarafça bakımının yapıldığı işgal ve faydalanmanın sürdüğü bu şekilde doğal orman örtüsünün oluşumunu engellediği sabittir.Dosya içeriğine ve yerel mahkemenin kabulüne göre ormanda işgal ve faydalanma yapmış olan davalının eylemi 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93. maddesine uyan orman suçunu oluşturduğu ve bu halde orman alanının olağan halinin bozulduğu ve bu halde her türlü orman suçunda tahrip edilen sahanın ağaçlandırma giderine hükmedileceğini açıklayan Orman Kanunun 114. maddesine göre ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7746, Karar No: 2007/9593, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7746 E.  ,  2007/9593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 36.399 YTL borcun 6.000 YTL.sinden, ıslah dilekçesiyle de 17.923,06 YTL.sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılardan ...'in 2002-2006 yılları arasında Kuleli Askeri Lisesinde okuduğunu, Kara Harp Okulu öğrencisi iken 15.8.2006 tarihinde kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, bundan dolayı 26.369 YTL asıl borç ve 15.8.2006'ya kadar işlemiş 10.030 YTL faiz borcu tahakkuk ettirildiğini, oysa yüklenme senedine göre personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadıklarını, bu nedenle istenilen toplam 36.399 YTL borcun 6.000 YTL.sinden, ıslah dilekçesiyle de 17.923,06 YTL.sinden, davacılar ... ve ... ...'ın, yüklenme senedini velayeten imzalayan ...'in ise borcun tamamından sorumlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacılardan ... yönünden aktif dava ehliyetinin bulunmaması nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yükümlü ...'in Kuleli Askeri Lisesine girişi sırasında verilen ve 21.8.2002 gününde düzenlenen yüklenme senedinin düzenlenme tarihinde ergin olmaması nedeniyle velisi olarak babası ... tarafından imzalandığı, ancak yükümlünün okuldan ayrılması üzerine hesaplanan ve davacı asılın sorumlu olduğu eğitim ve öğretim giderlerinin ... Valiliği Defterdarlık Kara Harp Okulu Saymanlık Müdürlüğünün 25.9.2006 gün ve 1338 sayılı yazılı ile davacı ... ...'den istenildiği, borcun istenildiği 25.9.2006 tarihi ve davanın açıldığı tarih itibariyle 16.1.1988 doğum tarihli olan ...'in ergin olduğu, bu nedenle velayeten yüklenme senedini imzalayan ve kendisinden borç talep edilen davacı ...'in -istem gibi- davaya konu olan borçtan sorumlu olmadığının tespitine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden davacının aktif dava ehliyetinin yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25652, Karar No: 2015/9581, Tarih: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25652 E.  ,  2015/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.