muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4293, Karar No: 2023/3913, Tarih: 14.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14850, Karar No: 2015/563, Tarih: 20.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14850 E.  ,  2015/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı şirket arasındaki kredi sözleşmesinde davalı ...'ın da kefil olduğunu, davalı şirketin bankadan 28.11.2000 tarihli 250.000 USD tutarlı teminat mektubu aldığını, bu mektuba ilgili istisna belgesi uyarınca damga vergisi muafiyeti ve BSMV istisnası uygulandığını ve vergi dairesine bildirildiğini, ancak TCMB tarafından yapılan incelemede, uygulanan istisna isteminin usulsüz olduğu bu nedenle vergilerin ilgili mercilere yatırılması gerektiğinin bildirildiğini, bunun üzerine toplam 13.156,19-TL tutarındaki bedelin gecikmeleriyle müvekkili tarafından vergi dairesine yatırıldığını, davalılar adına yatırılan tutarların davalılarca ödenmemesi üzerine kredi hesabı kat edilerek ihtarname gönderildiğini,... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8679 sayılı dosyasından icra takibine giriştiklerini, davalıların haksız olarak borca itiraz ettiklerini belirterek, itirazın iptaline ve davalılar aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı bankanın, dava konusu teminat mektubunun istisna belgesi kapsamında kaldığını beyan ederek ve altına yazdığı yazıyla teyit ederek düzenlediğini, bunu değerlendirme yetki ve sorumluluğunun davacı bankaya ait olduğunu, davacının da ...'nın denetimi ile ilgili müvekkiline bilgi vermeyip sorumluluğu kendisinde görerek doğrudan ödeme yaptığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacı bankanın, dava konusu teminat mektubunun istisna belgesi kapsamında kaldığını beyan ederek ve altına yazdığı yazıyla teyit ederek düzenlediğini, bunu değerlendirme yetki ve sorumluluğunun davacı bankaya ait olduğunu, davacının da ...'nın denetimi ile ilgili müvekkiline bilgi vermeyip sorumluluğu kendisinde görerek doğrudan ödeme yaptığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davacının, vergi dairesine yapmış olduğu ödemenin geri iadesini talep hakkının bulunup bulunmadığı noktasında olduğu, TCMB tarafından işlemin vergi istisnası kapsamında olmadığı belirlendiğine göre davalı tarafın bu vergileri ve bunlara bağlı gecikme cezalarını ve faizleri ödemekle yükümlü olduğu, bu nedenlerle, asıl alacağa ilişkin itirazın iptali talebinin yerinde olduğu, kredi sözleşmesinin 36. maddesinde temerrüt faizi kararlaştırılmış olup buna göre bankanın borçlu hesaplara uygulamakta olduğu en yüksek cari faiz haddinin %25 fazlasının temerrüt faizi olarak uygulanacağı, ancak, davacı taraf fiilen uygulanan faiz oranlarını belgeleyen kanıt sunmadığından bilirkişi tarafından 3095 sayılı Yasanın 2/2.maddesine göre hesaplama yapıldığı ve davacı tarafın da buna itirazının olmadığını belirttiği, buna göre işlemiş faiz miktarının 4.387,96-TL olduğu gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile, İstanbul Anadolu 13. İcra Müdürlüğü' nün 2009/14102 sayılı icra takibine her iki davalı tarafından yöneltilmiş olan itirazların kısmen iptali ile 13.156,19-TL asıl alacak, 4.387,96-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 17.544,14-TL alacağın, asıl alacak tutarına icra takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 2/2.maddesi uyarınca avans esasına göre yürütülecek temerrüt faizi ile birlikte tahsili için takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, likit alacağa vaki haksız itiraz nedeniyle %40 oranında belirlenen 7.017,66-TL icra inkar tazminatının davalılardan alınıp davacıya verilmesine, reddedilen kısmı için davacının kötüniyeti sabit görülmediğinden davalı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27004, Karar No: 2015/25664, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27004 E.  ,  2015/25664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17360, Karar No: 2014/21822, Tarih: 18.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17360 E.  ,  2014/21822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/365-2014/57

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından şikayetçi borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine şikayet yoluna başvurarak dayanak çeklere ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile icranın geri bırakılmasını talep ettiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesinde çek için düzenlenen zamanaşımı süresi altı ay iken 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle bu süre üç yıla çıkarılmıştır. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK.nun 6273 sayılı kanunun 8. maddesi ile değişik 814. maddesine göre de çeklerde zamanaşımı süresi üç yıldır.

İlke olarak herhangi bir kanun veya düzenleyici kural hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir. Zamanaşımı itirazı medeni usul hukuku ile değil maddi hukukla ilgili bir itirazdır.

6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2. maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde “Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, Türk Ticaret Kanunu'nda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi 6 ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise 3 yıldır.

Zamanaşımını kesen sebeplerin de 6762 sayılı TTK hükümlerine göre tespiti gerekmekte olup anılan kanunun 730. maddesi göndermesi ile 662. maddesinde zamanaşımını kesen sebepler" dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi" şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır.

Somut olayda, takibe konu çekin ibraz süresinin bitim tarihi 03.02.2012 tarihinden önce olduğundan eski yasa yürürlükte olup uygulanacak zamanaşımı süresi 6 aydır.

Alacaklının 16.01.2012 tarihinde "borçlunun menkullerinin haciz ve muhafazası için Yenişehir İcra Müdürlüğü'ne talimat yazılması"nı istediği, bu tarihten sonra ilk olarak 27.07.2012 tarihinde borçlu şirket ve K. B. adına kayıtlı araç ve taşınmazların haczi için yazı yazılmasını istediği görülmüştür. Bu tarihler arasında 6 aylık zamanaşımı süresi dolmuş olduğundan, şikayetin kabulü gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6532, Karar No: 2014/10723, Tarih: 13.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6532 E.  ,  2014/10723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çivril Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 27.11.2013

No : 2011/498-2013/529

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 16.04.2008 tarihinde kesinleşen hak sahibi kız çocuğuna, 08.12.1995 tarihinde yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu hükümleri uyarınca bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 01.11.2008-31.07.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların tahsili için icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas - 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin banka hesaplarında yer alan adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında, dava değerlendirildiğinde; Kurum işleminin dayanağı denetim raporunda ve yargılama aşamasında ifadesine başvurulan muhtar beyanı değerlendirilmeli, az yukarıda yazılı araştırmalar yapılmak suretiyle, boşanan eşlerin medula sistemi ile GSM operatörlerinde bulunan adres kayıtları da getirtilmeli, böylelikle; “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24901, Karar No: 2018/12647, Tarih: 22.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/24901 E.  ,  2018/12647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut 19/11/2003 tarihli tutunağa göre dosyaya ait Balçova Şubesi soruşturma raporunun bulunduğu siyah klasör, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2001/163 E. sayılı dosyasının eki olan bir adet siyah klasör ve Türk Ticaret Bankası'na ait bir adet siyah klasör olmak üzere üç adet siyah klasörün bulunmadığı, denetime elverişli olmadığı anlaşılmakla; kayıp klasörlerin mahallinde araştırılıp temin edilmesi, edilemediği takdirde 4473 sayılı Yangın, Yersansıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyana Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanunun 38 ve devamı maddeleri uyarınca belirtilen eksikliklerin ihya edilip dosyanın tamamlanması sonrasında sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16161, Karar No: 2013/2459, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16161 E.  ,  2013/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Kişinin Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Basit Kasten Yaralama, Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanığın, olay günü Kamu Personeli Seçme Sınavı'na (KPSS) girmek üzere Meram Atatürk Kız Teknik ve Meslek Lisesi'ne geldiği, salonun başkanlığını katılanın yaptığı, sanığın iddiasına göre, henüz sınav süresi bitmeden katılanın sınav kağıtlarını toplamaya başladığı, sanığın da cevapları soru kitapçığına işaretlediğini;

fakat henüz cevap kağıdına kodlamadığını, katılandan biraz zaman vermesini istediğini belirttiği, katılanın bunu kabul etmediği ve sanığın kulağına eğilerek birşeyler söylediği, katılana göre ''seni öldürürüm, ağzına sı..., bunu kimseye söyleyemezsin'' dediği, bunun üzerine sanığın, katılana saldırdığı, gömleğini yırttığı, katılana karşı ''seninle görüşeceğim, bunun hesabını sana soracağım'' diyerek tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda,