muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4588, Karar No: 2007/9841, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4588 E.  ,  2007/9841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı , davalının çocuklarının 2001-2003 yılları arasında ... okullarında eğitim gördüğü halde eğitim hizmet bedelini ödemediğini, hakkında yapılan icra takibine de itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinde kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” hizmet, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... yada tüzel kişiyi” tüketici, “Kamu tüzel kişileride dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan ... veya tüzel kişileri” satıcı olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise “Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde, davacı hizmet sunan satıcı ile davalı tüketici arasında hizmet satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sözü edilen yasanın 23. maddesi hükmü gereğince davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın her iki taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde 13.10 YTL.nın davacıya, 91.00 YTL.nın davalıya iadesine, 6.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10599, Karar No: 2022/1904, Tarih: 09.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10599 E.  ,  2022/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 22/10/2020 tarihli 2020/262 Esas, 2020/440 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş olmakla; davacı ... vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, kök mirasbırakanları ...’in 13 ada 3 parsel, 63 ada 47 ve 48 parsel, 140 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarını davalıların mirasbırakanları ... ... ve ... ...’ye satış suretiyle devrettiğini, mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak temliklerin yapıldığını ileri sürerek, çekişme konusu taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, davacılardan ...’ın yargılama sırasında ölmesi üzerine, mirasçıları davayı takip etmiş, mirasçıların tamamı 03/12/2009 tarihli dilekçeleri ile davadan feragat etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli ve 2016/150 E., 2020/69 K. sayılı kararıyla; davacı ... yönünden hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, diğer davacılar yönünden ise feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, muris muvazaasına dayalı iptal tescil davalarında hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin uygulanmadığını, somut olayda devirlerin muvazaalı olarak yapıldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesinin 22/10/2020 tarihli 2020/262 Esas ve 2020/440 Karar sayılı kararıyla; çekişme konusu taşınmazların öncesinin tapulu olduğu, 16/02/1982 ve 03/11/1983 tarihlerinde kesinleşen kadastro ile ... ... ve ... ... adına tescil edildiği, kök mirasbırakan ...'in 1978 yılında öldüğü, davanın ise 2016 tarihinde açıldığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibarı ile geçtiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı ... temyiz dilekçesinde özetle, muris muvazaasına dayalı davalarda hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin uygulanamayacağını, devirlerin muvazaalı olduğunu, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan ve kararın (V/3.2.) numaralı paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve (IV/3.) numaralı paragrafta gösterilen gerekçeyle ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan ve kararın (V/3.2.) numaralı paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve (IV/3.) numaralı paragrafta gösterilen gerekçeyle ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 80,70 TL onama harcının temyiz eden davacı ...’dan alınmasına, 09/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12779, Karar No: 2013/16234, Tarih: 19.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12779 E.  ,  2013/16234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD. VEK.AV....

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalının ortak tarla ekmek için sözlü anlaşma yaptıklarını, yaklaşık 10.5 Dekar tarlaya domates, salatalık, biber vs. dikmek için tarlayı sürüp, ekime hazırlayıp, fidanları dikme işini davacının yaptığını, hasat zamanı gelmeden davalının davacıyı kovduğunu, ortaklığı bozduğunu belirterek, hasat edilen ve davalı tarafından satılan ürün bedelinden payına düşen 5.500 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davalının davacı ile ortaklık sözleşmesi yapmadığını beyan etmiş, davalı ...'in mirasçılarının ise beyanında davacı ile aralarında ortaklık sözleşmesi için şifahi görüşmeler olsa da ortaklık sözleşmesi yapılmadığını, davacının domates fidelerini diktikten sonra tarlaya uğramadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 5.256,50 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 15.06.2011 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma ilamında taraflar arasındaki akdi ilişkinin davacı tarafça yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiği, tanık ile ispat için o yöredeki örf ve adetin istikrarlı bir şekilde uygulandığının sabit olması,.... bu hususun sorularak araştırılması, en son olarak davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmesinden sonra 2. kararında davacının davasını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozma kararından önce mahallinde yapılan keşif sonucu dinlenen tanıklar ve mahalli bilirkişi beyanlarında davacı ile davalı ... arasında ortaklık ilişkisi hakkında tam olarak bilgi sahibi olmadıklarını, ancak dava konusu 2005 yılında davacının davalıya ait tarlada çapa yaptığı, domates fidesi diktiği ve fidelere can suyunu verdiğini beyan etmişlerdir.

....

6098 sayılı TBK.nun 77-82 (818 sayılı BK.nun 61-66).maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından ya da emeğinden yararlanma olarak tanımlanmıştır. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun malvarlığının başkası aleyhine çoğalması, bu çoğalma (zenginleşme) ile zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunması ve zenginleşmenin haklı bir sebebe dayanmaması gerekir.

....

6098 sayılı TBK.nun 77-82 (818 sayılı BK.nun 61-66).maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından ya da emeğinden yararlanma olarak tanımlanmıştır. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun malvarlığının başkası aleyhine çoğalması, bu çoğalma (zenginleşme) ile zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunması ve zenginleşmenin haklı bir sebebe dayanmaması gerekir.

Bu durumda, davacının davalılara ait tarladaki emeğinden davalıların yararlandıkları anlaşıldığına göre uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşme ve vekaletsiz iş görme hükümleri (BK.nun 413/son (TBK.nun 529/son)maddesi) kapsamında çözümlenmesi gerekir. Maddi olay ile bağlı olan hakim, hukuksal nitelendirmeyi kendiliğinden yapmakla yükümlüdür (HMK. md.33).

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak, gerekirse tanık beyanlarına tekrar başvurulmak suretiyle davacının harcadığı emek ve mesai ücretinin hesaplanarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/6422, Karar No: 2013/10031, Tarih: 10.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6422 E.  ,  2013/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bafra 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.04.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/9082, Karar No: 2024/10857, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9082 E.  ,  2024/10857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/428 E., 2024/157 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar ile reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktarlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15594, Karar No: 2023/1827, Tarih: 07.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15594 E.  ,  2023/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06.05.2021 tarihli ve 2021/494 Esas, 2021/649 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271

sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 01.06.2021 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybımın önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenleri bildirir ek dilekçe verebilecği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8545, Karar No: 2020/3023, Tarih: 12.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8545 E.  ,  2020/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın arazisine, katılan ...'in dut ağacının zarar verdiği iddiası ve sanığın ağacın kesilmesini katılandan istemesi üzerine olayların meydana gelmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3296, Karar No: 2013/5016, Tarih: 23.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3296 E.  ,  2013/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM :1-Sanık ... hakkında;

a-5237 ... TCK.nun 81/1, 35/2, 63, 54 maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası. b-5237 ... TCK.nun 125/1-4, 63 maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında; a-Mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan; CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

b-Hakaret suçundan; 5237 ... TCK.nun 125/1-4 ve 129/1 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'in mağdur ...'u kasten öldürme suçuna teşebbüsten ve alenen hakaret suçundan mahkumiyetine, sanık ...'un mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan beraatine, alenen hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin kılınmış, sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ... hakkında alenen hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur-sanık ...'un kuaför dükkanı işlettiği, olay tarihinde dükkanın önünden tesadüfen geçen mağdur-sanık ...'in zemin katta bulunan kuaförün içine dikkatlice bakmaya başladığı, niteliği itibariyle bayanların bulunduğu dükkanın içine ... süre bakılmasından rahatsız olan ...'un dükkanın önünde bulunan ... ile tartışmaya başladığı, tartışma sırasında karşılıklı olarak küfürleştikleri ve ...'un nitelikleri belirlenemeyen bir cisimle ...'in başına vurduğu, bu sırada ...'in yanında taşıdığı av bıçağını çıkartarak ...'u sol meme altından bıçakla yaraladığı, ...'un kaçmasına rağmen mağdur-sanık ...'in elinde bulunan bıçak ile ...'u kovalayarak sırtından bir kez daha bıçakladığı ve olay yerinden Atatürk Caddesi'ne doğru uzaklaştığı, polis ekiplerinin ...'in kaçış istikametinde yaptıkları araştırmalar sırasında Atatürk Parkı girişindeki otobüs durağında üzerinde suçta kullandığı bıçak ile mağdur-sanık ...'i yakaladıkları olayda;

a-Sanık ...'in mağdur ...'u kasten öldürme suçuna teşebbüsten ve alenen hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümler yönünden;