muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7966, Karar No: 2020/3840, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7966 E.  ,  2020/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarından: Beraat

Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan: Mahkumiyet, sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

Sanık ... müdafinin 22.03.2012 tarihli süre tutum dilekçesinin 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine, katılan vekilinin 22.03.2012 tarihli temyiz dilekçesinin de sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 21.03.2012, sanık ... hakkında sorgusunun yapıldığı 27.01.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22931, Karar No: 2013/18269, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22931 E.  ,  2013/18269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ....aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01/04/2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1785, Karar No: 2023/5828, Tarih: 06.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1785 E.  ,  2023/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 30 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap vermemiştir

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümünün davacı adına tesciline, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 31.10.2022 tarihli ve 2022/4901 Esas, 2022/14979 Karar sayılı kararıyla, Mahkeme kararının faize ve ödemeye ilişkin bentlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı Hazine vekili karar düzeltme dilekçesinde; dava konusu taşınmazın malikinin Suriye uyruklu olduğunu, kayyım tayin edilmesinin hatalı olduğunu, bedelin güncel fiyatlara göre belirlenmesi gerektiğini ve askeri yasak bölge şerhinin taşınmazın değerinde değer düşüklüğene yol açmayacağını ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun ( 1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci ve 30 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, Kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun ( 1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci ve 30 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar Dairemizce yasal ve hukuk dosyaları gösterilmek suretiyle düzeltilerek onanmış olup, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki karar düzeltme talepleri 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirine dayanmadığından yerinde değildir.

3.Tapu kayıt maliki davalının ve temsilcisi Hazinenin karar başlığında gösterilmemesi ve ödemeye ilişkin hükmün infazda tereddüt oluşturacak şekilde kurulması hatalıdır.

4.Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan askeri yasak bölge şerhinin taşınmazın değerinde düşüklüğe yol açmayacağının gözetilmemesi hatalıdır.

5.Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak derhal ödenmesi gerekir.

6. Dava konusu taşınmaz yabancı uyruklu şahıs adına kayıtlı olup, yabancı uyruklu şahısların malvarlıkları 1062 sayılı Kanun Gereğince Hazine tarafından yönetildiğinden, Yargıtay 18. Hukuk Dairesince verilen 16.03.2015 tarihli ve 2015/89 Esas, 2015/3529 Karar sayılı bozma ilamının bu yöne değinen bölümünün maddi hata sonucu verildiği, maddi hataya dayalı bozma kararının taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

Dairemizin 31.10.2022 tarihli ve 2022/4901 Esas, 2022/14979 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede; Mahkeme kararının, değerlendirme kısmının (2), (3), (4) ve (5) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7703, Karar No: 2007/6559, Tarih: 17.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/7703 E.  ,  2007/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 2.İş Mahkemesi

Tarih : 05.12.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan H. Elektrik Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacı işçinin işkazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelmesi nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin İnegöl İlçesindeki Trafo binası yapım inşaatında   çalışmakta iken sürekli iş göremezliğe maruz kaldığı uyuşmazlık konusu değildir.

Belli kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklara veya belli bir çeşit uyuşmazlıklara bakmak için özel kanunlarla kurulmuş olan mahkemelere özel mahkemeler denir. İş Mahkemeleri özel mahkemedir. Her özel mahkemede uygulanacak yargılama usulü hakkında özel kanunları ile bazı özel usul hükümleri konulmuştur.  5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunundaki özel usul hükümlerinden biriside yetki ile ilgilidir.

Uyuşmazlık,yöntemince yapılan yetki itirazı sonucu, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı Yasa'nın 5.maddesidir.

Anılan maddeye göre,İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi,işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır.Birincisi, davalıların Türk Medeni kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de, işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır .

Öte yandan Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunun 9/2 maddesine göre , davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahının bulunduğu mahkemede de açılıp görülebilir. Davalılar nitelikleri gereği tüzel kişiliklere haiz kuruluşlardır.Tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yetkili mahkeme tüzel kişinin ikametgahının (Merkezinin) bulunduğu yer mahkemesidir. (T.T.K. M:155, 279, 506) Somut olayda, davalılardan H. H.İ. K. Elektrik Taaühhüt ve Ticaret  A.Ş nin   kuruluş merkezinin Ankara ili olduğu Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanan şirket ana sözleşmesi içeriğinden açıkca anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, Ankara İş Mahkemesinin 5521 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince yetkili olduğu açık-seçiktir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yetki konusunda 5521 sayılı Yasa'nın 5.maddesinde özel usul hükmü bulunduğu ve özel usul hükmü varken olayda uygulama olanağı bulunmayan HUMK.'nun 9/2.maddesindeki davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belli edilmesi hükmüne dayanılarak yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı ile davalı H.E. A.Ş. vekillerinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8391, Karar No: 2013/18433, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8391 E.  ,  2013/18433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili ve dahili davalı ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalanan, davalı ...'un işleteni olduğu ve kaza tarihinde sürücü belgesi bulunmayan ve % 191 promil alkollü olan davalı ... tarafından kullanılan aracın, 19.12.2004 tarihinde neden olduğu trafik kazasında ölen kişinin hak sahiplerine ödenen 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile araç hasarı nedeniyle ödenen 2.750,00 TL tazminatın rucuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulü ile 16.375,00 TL tazminatın davalılar ... ve dahili davalı ... ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine, diğer dahili davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili ile davalı ... vekili ve dahili davalı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekili ile dahili davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik sigorta (...) poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde, dava konusu trafik kazası sonucunda, ölen üçüncü kişinin hak sahiplerine ödenen 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile karşı araç hasarı nedeniyle o aracın kasko sigorta şirketine ödenen 2.750,00 TL tazminatın rucuan tahsili istenmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik sigorta (...) poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde, dava konusu trafik kazası sonucunda, ölen üçüncü kişinin hak sahiplerine ödenen 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile karşı araç hasarı nedeniyle o aracın kasko sigorta şirketine ödenen 2.750,00 TL tazminatın rucuan tahsili istenmiştir.

Dava konusu olayda; davacı ... şirketine trafik sigortalı araç, davalı ... adına kayıtlıdır. Sigorta ettiren de davalı ...'dur. Sürücü belgesi bulunmayan diğer davalı ..., olay günü bu aracı alkollü olarak kullanırken karşı şeride tecavüz ederek karşı şeritten gelmekte olan başka bir araçla çarpışmış ve bu kaza sonucu sigortalı araç içinde yolcu olarak bulunan Murat Yıldız vefat etmiş, karşı araç da hasar görmüştür. Davacı ... tarafından kaza sonucu ölen ...'ın hak sahiplerine 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödenmiş, ayrıca karşı aracın hasarı nedeniyle o aracın kasko sigorta şirketine de 2.750,00 TL tazminat ödenmiştir. Destekten yoksun kalma ve araç hasarı nedeniyle ödenen tazminatın rücuan tahsili için de eldeki bu dava açılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, ödenmesi gereken destekten yoksun kalma zararının toplam 33.946,00 TL olduğu, karşı aracın hasar bedelinin de 12.330,00 TL olduğu belirlenmiştir. Trafik sigorta poliçesinde ölüm halinde kişi başına teminat limiti 30.000,00 TL, araç başına maddi zarar teminat limiti 2.750,00 TL'dir.

Mahkemece, davacı ... şirketine trafik sigortalı araçta yolcu olarak bulunan ve kaza sonucu ölen kişinin de alkollü ve sürücü belgesi bulunmayan davalı ...'ün kullandığı araca binmiş olması nedeniyle bölüşük kusuru

olduğu benimsenmiş ve sigorta poliçesindeki teminat limitleri de gözetilerek dava dilekçesinde destekten yoksun kalma ve araç hasarı için istenen toplam 32.750,00 TL' sından Borçlar Kanunu'nun 43.ve 44. maddeleri gereğince % 50 oranında indirim yapılarak hüküm kurulmuştur. Destekten yoksun kalma tazminatından, bölüşük kusur nedeniyle indirim yapılmış olması doğrudur. Ancak, karşı araç hasarı nedeniyle o aracın kasko sigorta şirketine ödenen 2.750,00 TL tazminattan da sigortalı araçta yolcu olarak bulunan ve kaza sonucu vefat eden kişinin bölüşük kusuru nedeniyle indirim yapılmış olması doğru değildir. Şu durumda; mahkemece, araç hasarı nedeniyle istenen 2.750,00 TL sının tamamına hükedilmesi gerekirken, bu kalem istek yönünden de yukarıda yazılı şekilde indirim yapılarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.