muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24670, Karar No: 2015/7568, Tarih: 09.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24670 E.  ,  2015/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/324-2014/427

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Resmi birim fiyatları esas alınarak yapılara, yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan Kamulaştırma Kanunun 27. Maddesi uyarınca açılan ve niteliği gereği tespit mahiyetinde olan davada belirlenen bedel esas alınarak taşınmaza değer biçildiğinden rapor, arsa bedelinin tespiti yönünden geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Toplam kamulaştırma bedelinden davacının payına düşen miktar 143.799,00-TL olduğu halde, hüküm fıkrasında tam bedelin yazılması,

3-Davalı, dava konusu taşınmazda paydaş olduğundan bedeline hükmedilen taşınmazdaki davacı payı yerine, tam payın davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2978, Karar No: 2014/4485, Tarih: 11.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2978 E.  ,  2014/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle ;

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 26/07/2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından ,

2-Somut emsal alınan 252 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorulması istenildiği halde cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen hususlar belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14442, Karar No: 2014/17530, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14442 E.  ,  2014/17530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in, sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08/12/2000 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1883, Karar No: 2017/3782, Tarih: 02.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1883 E.  ,  2017/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin bağımsız bölümünün çatıdan kaynaklanan eksiklikler ve çatı altı izolasyonun olmamasından dolayı tavandan su aldığını ve tavanlarda ve duvarlarda akıntı, nemlenme, lekelenme ve alçıpanda düşmeler olduğunu, müvekkilinin bu çatı ve izolasyon sorunlarından dolayı kış mevsiminde ısınma sorunu yaşadığını, bilirkişi raporunda eksikliklerin ikmali için belirlenen gidere Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince davalıların da katılması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.329,23.-TL'nin tespit gününden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak müvekkiline verilmesi istenilmiş; davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuş, mahkemece bilirkişi marifetiyle tespit ettirilen noksanlıkların müteahhit firma tarafından yerine getirilmediği ve davanın açılması ve karar tarihine kadar mevcut tespit edilen eksikliklerin gerek davacı ve gerekse kat malikleri davalılar ve müteahhit tarafından giderilmediği dolayısıyla davacının talep etmiş olduğu harcamayı yapmadığı anlaşılmış olmakla davacının davayı inşaat şirketine yönelik açması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kat maliki sıfatı ile henüz masraf yapmadığı harcamaların bedelinin istemidir.

634 sayılı kanunun hükümlerine göre kat malikleri kurulunda kabul edilen işletme projesine göre henüz harcama yapılmadan harcama bedelleri için kat maliklerinden payına düşen bölümün payını isteme sadece yöneticiye tanınmış bir haktır. Kat maliklerinin de ortak giderler için dava hakkı bulunmakta ise de henüz harcama yapılmadan icra takibi yapma ve dava açma hakkında kat maliklerine böyle bir hak tanınmamıştır. Bu nedenlerle ve hükümde gösterilen diğer nedenlerle mahkemece davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûle ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11544, Karar No: 2012/9889, Tarih: 11.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/11544 E.  ,  2012/9889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve unvan gaspı suçlarından sanık ...'nun, ırza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın, reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'ın, fuhuş için kadın tedarik etme suçundan sanıklar ..., ... ve ... Karakaya'nın, ırza geçme ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nun atılı suçlardan beraatine, sanıklar ..., .... ve ...'nın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanıklar Ömer ve Erkan'ın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından, sanıklar Filiz, ... ve ...'ın fuhuş için kadın tedarik etme suçundan mahkûmiyetlerine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2003/69 Esas, 2005/592 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 19.03.2012 gün ve 2011/1499 Esas, 2012/3206 Karar sayılı ilamında sanık ... müdafii olarak dosyaya süresinden sonra temyiz dilekçesi veren Av. ...'nun bu sanığın zorunlu müdafii olmadığı anlaşılmakla, adı geçen avukattan bu sanığa ilişkin vekâletnamesi bulunup bulunmadığı sorularak var ise eklenmesi, aksi halde yokluğunda verilen hükmün sanık ...'a tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığına dair belgenin bulunmadığı ve ayrıca sanık ... hakkında atılı suçlardan verilen beraat kararlarının da müdafii tarafından temyiz edildiği ve bu temyizlerle ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu temyizlerle ilgili olarak da ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş olduğu, bu karar uyarınca mahkemesince Kayseri Baro Başkanlığına müzekkere yazılarak 22.05.2012 tarihli cevabi yazıda ...'nun sanık ...'ın zorunlu müdafii olmadığı bildirildiğinden anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile alındı belgesinin ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi, Mustafa hakkında atılı suçlardan verilen beraat kararlarının da müdafii tarafından temyiz edildiği ve bu temyizlerle ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu temyizlerle ilgili olarak da ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26082, Karar No: 2012/39774, Tarih: 25.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/26082 E.  ,  2012/39774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12.07.2012 tarih ve 2012/5996-24233 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme istemleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte borçlu murisin mirasçılarından F.D.'ın 17.04.2009 tarihinde İİK'nun 143/6. maddesi gereğince borcun zamanaşımına uğradığını beyanla ve sair iddialar ile mahkemeye başvurarak, takibin iptali talebinde bulunduğu; mahkemece talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra iflas Kanunu'nun 143/6. maddesinde; "Bu borç, borçluya karşı, aciz vesikasının düzenlenmesinden itibaren yirmi yıl geçmesiyle zamanaşımına uğrar. Borçlunun mirasçıları, mirasın açılmasından itibaren bir sene içinde alacaklı hakkını aramamışsa, borcun zamanaşımına uğradığını ileri sürebilirler" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olaya bakıldığında, borçlu m.V.M..aleyhinde bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takibe 30.05.2000 tarihinde başlandığı, borçlu hakkında 18.03.2002 tarihinde borç ödemeden aciz belgesi alındığı, 30.06.2006 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı, alacaklının tekrar 12.04.2007 tarihinde İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.04.2007 tarih ve 2004/54 Esas, 2007/145 Karar  sayılı tasarrufun iptali kararını takip dosyasına sunarak haciz talebinde bulunduğu, alacaklının yetki belgesi alarak Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.08.2008 tarih ve 2008/1609 Esas, 2008/1518 Karar sayılı veraset ilamını dosyaya sunduğu ve veraset ilamına göre borçlunun 20.01.2008 tarihinde vefat ettiği, borçlu mirasçılarına kıymet taktir raporlarının tebliğe çıkarılarak tebliğ edildiği ve takip dosyasından sair işlemler yapıldığı ancak borçlu muris öldükten sonra mirasçılarına mirasın açılmasından itibaren bir sene içinde alacaklının takibi devam ettirme iradesini gösteren hiçbir işlem yapmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece murisin 20.01.2008 tarihinde öldüğü, bu tarihten itibaren bir sene içinde alacaklının, borçlunun mirasçılarına yönelik takip işlemi yapmadığı ve takibi sürdürme iradesinde bulunmadığı, bu nedenle zamanaşımı gerçekleştiğinden mirasçının talebinin kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Dairemizce mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, sehven onandığı anlaşılmakla, şikayetçinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Dairemizce mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, sehven onandığı anlaşılmakla, şikayetçinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 12.07.2012 tarih ve 2012/5996-24233 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8634, Karar No: 2013/5777, Tarih: 28.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8634 E.  ,  2013/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame anlatımında ve katılan ...’nın 17/06/2008 tarihli duruşmadaki beyanlarında bıçakla yaralama eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiği belirtilmekle sanık ...'un bu suçu nasıl işlediği veya iştirak ettiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden bu sanık hakkında da mahkümiyet hükmü kurulması,

Katılan ...’nın anlatımlarına göre olay gecesi alkol alırken Mehmet'e yapmış olduğu şaka nedeniyle çıkan tartışma sonrası bıçakla yaralama eyleminin gerçekleştirildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydına göre, hükümlülükleri bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezasının paraya çevrilmesine, ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Direnme suçunun birden fazla görevliye karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarları yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.