muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13604, Karar No: 2010/770, Tarih: 27.01.2010

-3-

2009/13604-2010/770

dayanmadığından taşınmaz üzerinde bulunan ve orman ağacı niteliğindeki delice ağaçlarının aşılanması halinde orman sayılan yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesinin uygulanmayacağı, % 12’den fazla eğimli delicelerin muhafaza (koruma) makisi olduğu, muhafaza makilerinin 5653 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 1/e maddesinin istisnasını teşkil ettiği, aynı maddenin son fıkrası gereğince Devlet Ormanı olarak kabulü gerekeceği, yine 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi gereğince toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerin orman sayılan yerlerden olduğu, bilimsel olarak, eğimin % 12’yi aştığı yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı, bu nedenle orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerekeceği gözetilmeli, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 27.01.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12807, Karar No: 2017/25946, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12807 E.  ,  2017/25946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10219, Karar No: 2015/23570, Tarih: 28.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/10219 E.  ,  2015/23570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/195098

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/456 (E) ve 2013/608 (K)

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma ve kıyı Kanununa muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- İmar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

II- Tek bir fiilden açılan davada birden fazla beraat kararı verilmesi, kararın niteliği de gözetildiğinde bozma nedeni yapılmamıştır.

Şikayetçi Belediye Başkanlığının belediye sınırlarındaki taşınmaza tecavüz suçundan açılan davada 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunduğu anlaşılmakla, davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle, imar kirliliğine neden olmak suçundan verilen beraat kararı ve kıyı kanununa muhalefet suçundan verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan belediye vekilinin ve Hazine vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA) 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5684, Karar No: 2022/3100, Tarih: 14.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/5684 E.  ,  2022/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas 2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın savunmalarının aksine; sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçen kişisel kullanım sınırında olan esrarı satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ve diğer sanık ...’ın ikametinde ele geçen esrar ile ilgisi olduğuna ilişkin sanık ...’ın soyut beyanları dışında her türlü kuşkudan uzak, mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/458, Karar No: 2011/1573, Tarih: 08.03.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/458 E.  ,  2011/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı İhlal

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59, 31, 33, 36, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 08.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25869, Karar No: 2013/11457, Tarih: 25.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25869 E.  ,  2013/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/6542, Karar No: 2015/3356, Tarih: 15.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6542 E.  ,  2015/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tunceli Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :13.02.2014

Numarası :2013/229-2014/114

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup eksik ve kusurlu imalât nedeni ile spor salonu çatısının yıkılması sonucu uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşme ile davalı yüklenicinin Tunceli İli Merkez A..Yatılı Bölge Okulu İnşaatı Yapımı İşi'ni üstlendiği, inşaatın tamamlanarak işin geçici kabulünün 03.04.2002 kesin kabulünün 09.04.2003 tarihinde yapıldığı ve 28.02.2012 tarihinde spor salonu uzay çatı ünitesinin çöktüğü anlaşılmaktadır.

Davacı davasında spor salonu uzay çatı ünitesi işinin mevcut proje ve eklerine uygun yapılmaması nedeni ile çöktüğünü iddia etmiştir. Davalı da cevap dilekçesi ve aşamalardaki savunmalarında zamanaşımı def'inin yanında uzay çatısının bütün imalâtlarının proje ve eklerine uygun olarak yapılıp teslim edildiğini savunmuştur. İhtilaf, uzay çatının proje ve eklerine uygun olarak yapılıp yapılmadığından kaynaklandığından uyuşmazlığın çözümü için söz konusu okul ve spor salonu inşaatı ile ilgili tüm sözleşme ve ekleri, projeleri; teknik şartnamelerini getirtilip imalâtın buna uygun olarak yapılıp yapılmadığının araştırılması zorunludur.

Bu durumda mahkemece Tunceli Valiliği Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü'nden 11.10.1995 tarihinde ihalesi yapılarak yapımı davalıya verilen Merkez Aktuluk Yatılı İlköğretim Okulu İnşaatı ve Spor Salonu işi ile ilgili tüm sözleşme, sözleşme eki projeler, teknik ve idari şartnameler getirtilip gerekirse mahallinde konusunda uzman teknik bilirkişi kurulu marifeti ile keşif de yapılarak spor salonu uzay çatısı sisteminin sözleşme eki projeleri ve şartnameleri ile fen ve tekniğine uygun yapılıp yapılmadığı, çökme ve hasarın yüklenicinin işi eksik ve kusurlu yapmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve davacı idare tarafından hasarın öğrenilmesinden itibaren dava açılması için gereken makul süre dikkate alındığında giderim bedelinin miktarı konusunda gerekçeli ve Yargıtay denetimine uygun rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken proje ve ekleri celp edilmeden inceleme yapan yetersiz ve denetime elverişli görülmeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddi doğru olmamıştır.

Öte yandan dava esastan reddedildiğine göre vekille temsil olun davalı yararına dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekâlet ücreti tayini gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun görülmüştür.

Öte yandan dava esastan reddedildiğine göre vekille temsil olun davalı yararına dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekâlet ücreti tayini gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2967, Karar No: 2025/4870, Tarih: 22.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/2967 E.  ,  2025/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/666 E., 2023/1102 K.

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, Sahte fatura düzenleme

SUÇ TARİHLERİ : 2011, 2012 ve 06.12.2013

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : İade, bozma

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hüküm yönünden; hükmün uyarlama yargılaması sonucunda verildiği ve temyizinin mümkün olmadığı,

Diğer hükümler yönünden; yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A)Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafinin Temyizi Yönünden

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 tarihli ve 66-96 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 98 ilâ 101 inci maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca itiraz yolu olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B)2011, 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Düşme Hükümlerine Yönelik Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

B)2011, 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Düşme Hükümlerine Yönelik Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2014 tarihli ve 2014/2038 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaaya aykırı olarak 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı, mahkemece, bozma üzerine Mahkemenin 16.12.2021 tarihli tensip kararı ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin Kayseri Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığından sorulmasına karar verildiği ve Konya Denetim Daire Başkanlığının 14.09.2021 tarihli olumsuz mütalaa formu ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa düzenlenmediğinin belirtilmesi karşısında, söz konusu hukuka aykırılığın sonuca etki etmeyeceği anlaşıldığından bozma sebebi yapılmamış ve bu hususta bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan açılan kamu davasının, 213 sayılı Kanun’nun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1137, Karar No: 2012/8088, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1137 E.  ,  2012/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza yeşil alan, kapalı Restoran, açık Restoran, iki adet iskele, çelik direkli iskele bar ile şemsiye ve şezlong alanı yaparak tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26629, Karar No: 2020/7351, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/26629 E.  ,  2020/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-286 esas - 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu" nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, 22.03.2014 tarihli mahkeme kararı davalı şirket vekili tarafından 18.05.2016 tarihinde temyiz edilmiştir.Dairemizce bakiye nispi harç tamamlanmasına ilişkin 13.01.2020 tarihli eksikliğin giderilmesi kararı üzerine Mahkemece davalı tarafa gönderilen 21.01.2010 tarihli muhtıra da; temyiz yerine davalının istinaf başvurusunda bulunduğu, harçları yatırmaması halinde istinaf talebinden vazgeçmiş sayılacağı yazılmıştır. Karar; istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olduğundan gönderilen muhtıranın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece muhtırada "istinaf" ibaresi yerine "temyiz" ibaresi kullanılarak muhtıra gönderilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18489, Karar No: 2010/761, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18489 E.  ,  2010/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında 196 ada 20 parsel sayılı 15.247,21 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle zeytinlik niteliği ile davalılar ... ve ortakları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3302 Sayılı Yasa uyarınca yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3302 Sayılı Yasa uyarınca yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir.Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın 1958 baskı tarihli memleket haritasında ve 1948 çekim tarihli hava fotoğraflarında kapalı alanda gözüktüğünü, %15 eğimli olduğunu, taşınmazın üzerinde pırnal meşe çalıları, 150 tane 80 -100 yaşlarında zeytin ağacı bulunduğunu, hava fotoğrafını stereoskopla incelediğinde taşınmaz üzerinde zeytin ağaçlarının gözüktüğünü, eski tarihli belgelerde yeşil alan olarak gözükmesinin sebebinin üzerindeki zeytin ağaçları olduğunu, bu sebeplerle orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir.Ancak rapor ekindeki fen bilirkişi ile ortak düzenlenen parsel bazındaki aplikeli memleket haritasında çekişmeli yer çevresinde yapraklı ağaç, ibreli ağaç ve çalılık rumuzları bulunan yeşil renkli alanda işaretlenmiştir. Bu durumda orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olduğu gibi soyut ve bilimsellikten uzaktır. Zeytinlikler memleket haritasında zeytinlik sembolü ile gösterilmektedir. Memleket haritasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu alan da zeytinlik rumuzları gözükmemektedir. Bu durumda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Karara dayanak alınan uzman bilirkişi raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. 1970, 1974, 1984, 1986 ve 2004 tarihli orman kadastro yönetmeliklerinin tümünde “3573 Sayılı Yasa ile bu Yasayı değiştiren 6777 Sayılı Yasaya göre Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş, zeytinlik, sakızlık ve harnupluk sahalar için tevzi işlemleri yapılmamış ise Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır.” hükmü bulunmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/02/2008 gün ve 2008/20-157-194 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi delicelik ve yabani zeytinlerin aslı orman ağacı olup, 3573 Sayılı “Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Yasa" hükümlerine göre imar-ihya edilmek üzere tahsis edilmesi ve bunun yerine getirildiğinin yetkili makamlarca belirlenerek imar-ihya eden kişi adına tescil kararı verilmesi ya da verilen bu karar uyarınca tapu kaydı oluşturulması durumunda o yer orman sayılmaz.Yasa gereği zeytincilik parseli olarak belirlenip tahsis edilmeyen yerin aşılanmak suretiyle kazanılması mümkün değildir.Bu tür bir yerin orman sınırları dışında bırakılması davalıya bir hak sağlamaz.Aslı orman olup herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz 05/11/2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince her zaman orman sınırları içine alınabilir ya da Hazine tarafından orman olarak tahsis edilebilir.

-2 -2009/18489-2010/761