muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19436, Karar No: 2015/22529, Tarih: 15.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/19436 E.  ,  2015/22529 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çivril Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2014/8-2015/239

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesi uyarınca davalı Belediye Başkanlığının tüzel kişiliğinin, 30.03.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere sona erdiği, tüzel kişiliği sona eren belediyenin Belediye Başkanlığına devredildiği, mahkemelerde süren davalarda da, muhatabın devredilen Belediye Başkanlığı olduğu, bu tarihten sonra iş bu davanın Belediye Başkanlığı tarafından takip edildiği ve kararın Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edildiği anlaşılmasına rağmen karar başlığında tüzel kişiliği sona eren K.. B..nin yazılmasının maddi hataya dayalı olduğu ve HUMK'un 459. maddesi gereğince talep halinde mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, davalıların yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2871, Karar No: 2023/2693, Tarih: 12.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2871 E.  ,  2023/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/396 E. ve 2023/404 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili ile tazminat istemli terditli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilerek tapu iptali ve tescili isteminin reddine, diğer terditli talep olan tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 05.06.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalılar vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmişse de; mahiyet itibariyle duruşma isteminin reddiyle temyiz incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalıların temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 235.000,00 TL üzerinden kurulan tazminat hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18714, Karar No: 2017/6080, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18714 E.  ,  2017/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21000, Karar No: 2015/10666, Tarih: 18.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21000 E.  ,  2015/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 2547 sayılı Yasanın 35. maddesine dayalı olarak imzalanan yüklenme senedi ve kefalet senetlerinin iptali ile mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ... Üniversitesi Eğitim Fakültesinde araştırma görevlisi kadrosunda öğretim üyesi olarak görev yaptığını, davalı idarenin 2547 sayılı Yasanın 35. maddesine dayanarak müvekkilini 2002 yılı Temmuz ayından itibaren lisansüstü eğitim yapmak üzere araştırma görevlisi statüsünde ... ... Teknik Üniversitesinde görevlendirildiğini bu görevlendirme nedeniyle taahhüt ve kefalet senetlerini verdiğini, davacının lisansüstü eğitiminin halen devam ettiğini, 657 sayılı Devlet Memurları Yasanın Ek 35. maddesi gereğince mecburi hizmet yükümlülüğü getirilemeyeceğini, davacıya maaş ödemesi dışında başka bir ödeme yapılmadığını belirtelerek, mecburi hizmet yükümlülüklerinin kaldırılmasını ve müvekkili tarafından imzalanan senetlerin iadesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, özellikle ... Noterliğinin 26.07.2002 tarih ve 1133 yevmiye sayılı taahhütname ve kefalet senedi içeriğine göre; öğrenimini tamamlayıp ... Üniversitesi ve Yüksek Öğretim Kurumu tarafından uygun görülen sürdede ... Üniversitersine dönüp ...'de eğitimde bulunduğu süre kadar mecburi hizmet yapacağını, ... Üniversitesine dönüp görev başladıktan sonra istifa, çekilme veya bir ceza nedeniyle memurluktan çkarılması halinde yapılan ödemelerin tümünü eksik kalan mecburi hizmet süresi ile orantılı olarak yüzde elli fazlası ve yasal faizi ile birlikte, nakten ve defaten veya taksitle ödeyeceğini, mecburi hizmet yapacağı üniversiteye dönmediği takdirde ...'de kadroya atandığı veya eğitimine başladığı tarihten fiilen ilişiğinin kesildiği tarihe kadar geçen süre de kamu personeli olarak kendisine yapılan tüm ödemeleri yüzde elli fazlası ile nekten ve defaten veya verilen süre eşit taksitlerle ödeyeceğini kabul ettiği şeklinde taahhütte bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı sözü edilen bu taahhütnamenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 24. vd. ile davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 30 vd. maddeleri anlamında hata, hile yoluyla veya zorla kendisine imzalatıldığını ileri sürmemiştir. Davacının özgür iradesi ile davalı üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, lisansüstü eğitim için kendi iradesi dışında gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davacıyı bağlar niteliktedir. Kaldı ki davalı üniversitece yükümlülükler yerine getirilmiş, davalı tarafından ise yerine getirilmemiştir. Davacının halen taahhütname gereğince mecburi hizmet yükümlülüğü devam ettiğine göre ortada taahhütnameyi geçersiz kılan bir durum da bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa uygulama imkanı bulunmayan 657 sayılı Kanunun Ek 35. maddesi uyarınca davacının mecburi hizmet ile yükümlendirilemeyeceği ve borçlandırılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6452, Karar No: 2023/7490, Tarih: 20.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6452 E.  ,  2023/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/357 E., 2023/106 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/201 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/201 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli ve 2021/4109 Esas, 2022/9087 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kanuni şartları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/357 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun unsurlarının oluşmadığını, beraat kararı verilmesi gerektiğini, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun unsurlarının oluşmadığını, beraat kararı verilmesi gerektiğini, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi: " SSÇ'ler ve katılan mağdurun ... Endüstri Meslek Lisesinde öğrenci oldukları, ders bitiminde okuldan ayrılmayıp sınıf içerisinde kaldıkları, SSÇ' ler ... ... ve ... ... ...'in cinsel organlarını çıkartmaları sonrası mağdurun her iki suça sürüklenen çocuğun cinsel organları ile belli bir süre eliyle oynadığı, daha sonra suça sürüklenen çocukların mağdura cinsel organlarını ağzına alma teklifinde bulunmaları üzerine katılan mağdurun, SSÇ' ler ... ... ve ... ... ...' in cinsel organlarını yaladığı, bu olaydan sonra SSÇ ... ... ...' in ... ilçe merkezinde bulunan Belediye'ye ait Petrol İstasyonun karşısında bulunan parkta mağdura cinsel organını ile oynamasını istediği, katılan mağdurunda SSÇ' nin cinsel organı ile oynadığı, yine SSÇ' lerden ...'un ise zaman zaman katılan mağdurun arkasına geçip üzerinde elbise olduğu halde cinsel organı ile sürtündüğü ve bu şekilde SSÇ' lerin üzerlerine atılı suçu işledikleri, SSÇ' lerin eylemlerinin 6545 sayılı Yasadan önce lehine olan TCK.nun 103/1 maddesi kapsamında kaldığı, TCK.nun 103/2 maddesinin unsurlarının oluşmadığı kanaatine ulaşılmıştır. Her ne kadar SSÇ' ler hakkında TCK.nun 103/2 maddesi gereğince cezalandırılması talep edilmiş ise de yapılan yargılmada SSÇ' lerin eylemlerinin TCK.nun 103/1.a cümlesi kapsamında kaldığı, zira olayın hemen akıbinde mağdur ...' nin Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesinde yapılan beden muayenesi sonucu düzenlenen raporda "Genel Cerrahi Polikliğinde 30.04.2014 tarihli muayeneye göre anal muayenede fissür yok, ekimoz yok, yara yok, kanama yok, normal anal muayene bulguları mevcut" olduğunun tespit edildiği anlaşılmış olup SSÇ' lerin mağdureye yönelik organ sokmak suretiyle cinsel istismar eylemini gerçekleştirmedikleri kanaati hasıl olmuştur. SSÇ' lerin mahkememiz huzurunda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini savunmuş iseler de; SSÇ' lerin ihbarın hemen sonrasında psikolog huzurunda vermiş oldukları savunmalarında suçlarını kabul ettikleri, ancak mahkememiz aşamasında ise bu yöndeki savunmalarını baskı altında verdiklerini savunmuş olup ceza tehdidinden kurtulmaya yönelik bu yöndeki savunmalarına itibar edilmemiştir.'' gerekçesi ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamından, suç tarihi olan 01.04.2014 günü suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... ...’un birbirlerini takiben cinsel istismarda bulundukları, eylemin birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezada artırım yapıldığı halde, suça sürüklenen çocuk ...'un 01.04.2014 günü gerçekleşen eylem dışında mağdura karşı başkaca bir cinsel istismar eyleminin de bulunmadığı gözetilerek, diğer suça sürüklenen çocukların eylemlerine de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasıyla, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince tayin edilen cezasının aynı Kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrasıyla artırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/357 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14806, Karar No: 2012/8394, Tarih: 05.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14806 E.  ,  2012/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çivril Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/15965, Karar No: 2012/19540, Tarih: 29.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15965 E.  ,  2012/19540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’ndan kaynaklanan mali hakların ihlali nedeniyle tazminat davasından dolayı Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı davanın kısmen kabulüne dair hükmün Yargıtayca incelenmesi her iki taraf vekili tarafından istenilmekle dosya Dairemize gönderilmiş olup bu aşamada yerel mahkemenin 7.11.2012 tarihli yazısı ekinde gönderilen aynı tarihli dilekçelerle davalı Belediye Başkanlığı adına Belediye Başkanı F.Yaşar ve davacı vekili Av. ... tarafından karşılıklı olarak temyiz istemlerinden feragat edildiği gözlenmekle dosya re’sen ele alındı, içindeki kağıtlar okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

Feragat, HMK’nun 307. maddesi uyarınca istemde bulunanın talep sonucundan vazgeçmesidir. Davacı vekili ile davalı belediye adına Belediye Başkanı’nın temyiz talebinden vazgeçmesi bu mahiyette ve sonuç doğurucu niteliktedir. Bu itibarla, her iki yan vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca tarafların temyiz istemlerinin REDDİNE, istek halinde aşağıda yazılı 9.049,85 TL harcın temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, istek halinde aşağıda yazılı 4.677,65 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4447, Karar No: 2017/19781, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4447 E.  ,  2017/19781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili ile ... ve ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleşen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile ... ve ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak incelenen satışın değerlendirme tarihi olan 2012 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri 206,00TL, dava konusu taşınmazın ise 343,00TL olduğu halde, emsalin daha değerli olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmazın m2'sine 300,00-TL takdir edilmesi nedeniyle rapor yeterli ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2005/103Esas, 2008/488 Karar sayılı ilamıyla dava konusu taşınmazda davacı ...'ın 2/3 payının tapu kaydının iptaline karar verildiği anlaşıldığı halde güncel tapu kayıtları getirtilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Doğru görülmemiştir.

2)... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2005/103Esas, 2008/488 Karar sayılı ilamıyla dava konusu taşınmazda davacı ...'ın 2/3 payının tapu kaydının iptaline karar verildiği anlaşıldığı halde güncel tapu kayıtları getirtilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekili ile ... ve ... Belediye Başkanlığı vekillerincevekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlereden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14676, Karar No: 2012/22002, Tarih: 18.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14676 E.  ,  2012/22002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 10.000,00 TL (ıslahen 31.188,00 TL) ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davacının 9/48 hissesine malik olduğu 7 parselde bulunan 120 m2 lik taşınmazın diğer hissedar davalı tarafından tamamının kullanılarak işgal edilmesi nedeniyle 2004-2009 dönemi için toplam 10.000,00 TL (ıslahen 31.188,00 TL ) ecrimisilin tahsili istenilmiştir.Mahkemece; bilirkişinin 154,50 m 2 için soyut belirlemeler ile hesap yaptığı rapor esas alınarak 31.188,00 TL TL için davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmü davalı taraf temyiz etmektedir.TMK.995 maddesine göre 8.3.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İBK. da kabul edildiği gibi; başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötü niyetli kimse, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından doğan zararları ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği semereleri tazmin ile yükümlüdür. Zira işgal zararı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeni ile malikin o yerden olağan biçimde yararlanamaması yüzünden mal varlığındaki artışa engel olmaktır. Bu engel olmanın sağladığı mal varlığına girmeyen çoğalma en azı kira en çok da tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir. Tazminatın amacı, el atma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.