muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21669, Karar No: 2013/16135, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21669 E.  ,  2013/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12.03.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20659, Karar No: 2014/41318, Tarih: 11.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20659 E.  ,  2014/41318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/15992

MAHKEMESİ : Dereli (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2012/2 (E) ve 2012/88 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

G. ili, D. ilçesi, U. köyü, S. içi mevkiinde bulunan 201 ve 202 numaralı bölmelerin kesim işi kendisine verilen sanık U.. E..'a bölmelerin tesliminin yapıldığı ve burada 5 adet damgasız ladin ağacının kaçak kesildiği, sanık U.. E..'un yardımcısı olan Y.. İ..'in bu ağaçları boylayıp tomruk haline getirirken yakalandığı anlaşılmasına göre sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7935, Karar No: 2023/1068, Tarih: 15.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7935 E.  ,  2023/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/1562 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinin uygulanması ve teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçeleri ile bozma görüşü ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın öldürme kastının bulunmadığına ve suçun taksirle işlendiğinden bahisle suç vasfına ve gönüllü vazgeçmeye,

3. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın öldürme kastının bulunmadığına ve suçun taksirle işlendiğinden bahisle suç vasfına ve gönüllü vazgeçmeye,

3. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanığın, mağdurun taksi şoförü olarak çalıştığı durağa geldiği ve burada mağdurun cep telefonu ile görüşme yaptığı sırada telefonla birlikte kaçmaya başladığı, mağdurun da sanığın peşinden gittiği, sanığın yere düşmesi üzerine mağdurun telefonunu geri aldığı ve; "Hiç utanmıyor musun, ben sana yardımcı olmaya çalışıyorum, sen benim telefonumu çalmaya çalışıyorsun!" dediği, bu esnada sanığın ayağa kalkıp; "Arkamdan neden geldin?" diyerek üzerinde bulunan bıçağı çıkartıp mağduru karın ve göğüs bölgesinden iki bıçak darbesi ile hayatî tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, tanığın bağırması üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdurun beyanları, tanık anlatımları, adlî muayene raporları, teşhis ve görüntü inceleme tutanakları ile diğer tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 07.12.2021 tarihli adlî muayene raporunda;

"Batında umblikal bölgede 5 cm civarı kesi, bağırsak ve omentum dışarıda, sağ göğüs 5. kaburga aralığında 5 cm civarında kesi olduğu, acil ameliyata alındığı, batına nafiz, ince barsak kesisine neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu,"

Görüşlerini içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Eksik İnceleme ve Beraat Kararı Talebi Yönünden

Mağdurun beyanları ile uyumlu adlî rapor içeriği, sanığın ikrarı, tanık anlatımları ve teşhisi, Dairemizce de izlenen kamera kayıtları ile sanığın eyleminin sübuta erdiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı (öldürme kastı ve taksir) ile Gönüllü Vazgeçme Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Eksik İnceleme ve Beraat Kararı Talebi Yönünden

Mağdurun beyanları ile uyumlu adlî rapor içeriği, sanığın ikrarı, tanık anlatımları ve teşhisi, Dairemizce de izlenen kamera kayıtları ile sanığın eyleminin sübuta erdiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı (öldürme kastı ve taksir) ile Gönüllü Vazgeçme Yönünden

Olayda kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun yaralanmasının niteliği, sanığın eylemine kendiliğinden son vermemesi karşısında suçun taksirle işlenmeyip sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden ve yine sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçmemesi, tanığın bağırması üzerine olay yerinden kaçması, mağdurun olaydan sonra kendi imkanları ile hastaneye giderek tedavi olması, sanığın suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önleyemeye yönelik herhangi bir davranışının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Lehe Hükümler Yönünden

Netice ceza miktarı itibariyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ya da seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanamayacağı, somut olayda mağdurun telefonunu alıp kaçmak suretiyle ilk haksız hareketin sanıktan gelmesi nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı, Mahkemece takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması yönünden de yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Tebliğname (Nitelikli Hal ve Teşebbüs İndirimi) Yönünden

a) Ayrıntıları Olay ve Olgular kısmında açıklandığı şekilde gerçekleşen olayda, sanığın, mağdurun telefonunu alıp kaçtığı sırada yere düşmesi, mağdurun peşinden gidip telefonunu geri alması üzerine hırsızlık eylemini tamamlayamamasına sinirlenen sanığın "neden arkamdan geldin" demek suretiyle mağduru bıçaklaması karşısında, sanığın bir suçu işleyememekten dolayı duyduğu infialle eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendindeki nitelikli halin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

b) Sanığın eylemi neticesinde mağdurun Olay ve Olgular başlığı altında (A-3) paragrafında ayrıntıları belirtilen raporda ifade edildiği üzere yaralandığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar ceza indirimi öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınır arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine ancak; gerekçe bölümünde yer alan (D) paragrafında açıklanan nedenlerle nitelikli hâl ve teşebbüs indirimi yönünden hukuka aykırı bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/1562 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23804, Karar No: 2012/27791, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/23804 E.  ,  2012/27791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 511/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suçlara uyan 160/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık ... (Sürel) yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 10.08.2004 tarihinden inceleme gününe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8199, Karar No: 2015/19996, Tarih: 09.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8199 E.  ,  2015/19996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2011/82-2014/786

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda ,dava konusu taşınmazı,emsal taşınmazdan soyut gerekçeler ile 324 kat değerli kabul eden rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/278, Karar No: 2020/2661, Tarih: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/278 E.  ,  2020/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz incelemesinin kapsamının müştekiye yönelik hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 06.11.2019 tarihli ek kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 06.11.2019 tarihli ve 2018/3695 E., 2019/1653 K. sayılı ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4163, Karar No: 2007/3904, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4163 E.  ,  2007/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 656 parsele uygulanan 1937/58 tahrir nolu ve çevre parsellere uygulanan 1937/59, 47, 79, 116 ve 143 tahrir nolu vergi kayıtlarının asılları veya onaylı suretlerinin Kadastro ve Özel İdare Müdürlüğünden celbedilerek dosyasına konulması,

2- Van İl Özel İdare İmar Müdürlüğünün 21.11.2005 tarihli yazı cevabına göre 1.11.1944 ve 13.12.1946 tarihli toprak tevzi ve teslim belgelerinin ilgili müdürlükten celbi ile dosyasına konulması,

3- Özel İdare Müdürlüğünden 1 nolu bentte belirtilen vergi kayıtlarının niteliği nazara alındığında anılan kayıtların Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünde onaylı örneklerinin bulunup bulunmadığının sorularak, ilgili Genel Müdürlüğe gönderilmiş ise onaylı örneklerin celbine, yine Tapu Sicil Müdürlüğünden Kadastro çalışmaları sonunda devredilen tutanak ve belgeler arasında vergi kayıtlarının bulunup bulunmadığının yeniden sorularak mevcut ise celbi ile dosyasına konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.