muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16336, Karar No: 2015/13982, Tarih: 18.06.2015

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, 01/06/1995-30/10/1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden davacının çalışmalarının sezonluk olduğu kabul edilerek yapılan tespit yerinde ise de 06/05/1999 tarihinden sonraki dönem yönünden araştırmanın genişletilerek davacının çalışmasının sezonluk olarak mı devam ettiği yoksa sürekli mi olduğu belirlenmelidir.

Yapılacak iş, 06/05/1999-04/08/2006 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan tüm dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ..Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, işyerinin kapsam ve kapasitesini araştırmak, işyerinde kış aylarında müşteri bulunup bulunmadığını belirlemek, davacının çalışmasının sezonluk olup olmadığını tespit etmek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12958, Karar No: 2015/11916, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12958 E.  ,  2015/11916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2011/711-2014/265

Davacı İ.. Ş.. vekili Avukat Ayşe Esra tarafından, davalı H.. Ö.. aleyhine 30/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle mahkemece 27/02/2014 tarihli celsede 6100 sayılı HMK'nın 184. maddesi uyarınca tahkikatın bitirildiğinin bildirilmesi üzerine davalı vekilinin sözlü yargılama için süre istemesi ve bu nedenle HMK'nın 186. maddesi uyarınca taraflara sözlü yargılama için süre verilmesi, taraf vekillerine hazır olmamaları halinde sözlü yargılama yapılarak karar verileceğinin ihtar edilmesi, belirlenen sözlü yargılama gününde davacı vekili istifa ve mazeret beyanında bulunmuş olsa da, vekilin istifası durumunda tebliğden itibaren iki hafta süre ile vekalet görevinin devamı gerektiğinden ve HMK'nın 186. maddesi uyarınca taraflar hazır olmasa da karar verilmesi mümkün bulunduğundan, esasa ilişkin karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. HMK'nın 186. maddesine göre; Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.

Bu madde hükmü 1086 sayılı HUMK'un 377. maddesine benzer bir düzenlemeyi içermektedir. Buna göre, tahkikat aşamasının tamamlanması durumunda taraflara son sözlerini sormak üzere hazır bulunmaları için davetiye tebliğ edilecek ve davetiyeye geçerli bir mazareti bulunmadığı halde gelmedikleri takdirde yokluklarında hükmün verileceği meşuhatı verilecektir. Bu aşamada tarafların her ikisi de duruşmaya gelmediği takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak, esasa dair hükmün verilebilmesi için öncelikle devam eden bir davanın mevcut olması gerekir. Taraflardan yalnız birinin duruşmaya gelip, davaya devam etmek istememesi yani dosyanın işlemden kaldırılmasını talep etmesi durumunda artık yürüyen bir davanın mevcudiyetinden bahsedilemez ve esasa dair hüküm tesis edilemez. Bu durumda yapılacak iş HMK'nın 150/2. maddesi hükmünün tatbiki ile dosyanın işlemden kaldırılmasına karar vermekten ibarettir.

Somut olayda, sözlü yargılama aşamasında davacı vekilinin mazereti kabul edilmemiş, gelen davalı ise davayı takip etmeyeceğini belirterek, dosyanın işlemden kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece Kanun hükmü yanlış yorumlanarak, esasa dair hüküm tesis edilmiştir.

Yukarıda izah edilen gerekçe ile Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 22/10/2015
Yargıtay — Esas No: 2022/11606, Karar No: 2022/11624, Tarih: 19.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11606 E.  ,  2022/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı .... çocuğun cinsel istismarı .....cinsel taciz (mağdure ...’ya karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler...’e karşı)

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ve ...ye karşı) ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyetine, nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine dair İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.01.2022 gün ve 2021/168 Esas, 2022/10 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında...'e ve ...ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ...’ya yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararları yönünden 5237 sayılı TCK’nın 109/2. maddesinde düzenlenen müsnet suçun ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının on yılın altında olması nedeniyle ilk derece mahkemesince bu suçtan verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ve sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan mahkumiyet kararı açısından ise hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde ilk derece mahkemesince verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a ve 286/2-g maddeleri uyarınca kesin olup temyiz edilemediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında mağdureler ... ve ...’ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından, mağdure...’e yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4754, Karar No: 2024/6038, Tarih: 29.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4754 E.  ,  2024/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/82 E., 2024/250 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/241 E., 2023/306 K.

Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılık süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair ek karar verilmiştir.

Ek kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 24.04.1998 ile 03.05.2016 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

2.Davalı Kurum vekilinin istinaf talebi üzerine, "1-Davalı SGK vekiline gerekçeli kararın 22.07.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen 2 haftalık süre geçtikten sonra 08.09.2023 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurduğu anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun süre yönünden reddine" dair ek karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın konusu itibari ile adli tatilde de görülebileceğini, adli tatilin süreleri kesmediği belirtilmişse de verilen iş bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece gerekçeli kararın 22.07.2023 tarihinde taraflarına tebliğ edildiğini, istinaf başvuru süresinin bitiminin adli tatil zamanına rastladığını, dolayısıyla sürenin ayrıca bir karara gerek olmadan adli tatilin bittiği günden itibaren 1 hafta uzatılmış sayılacağını, belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut dosyada davalı vekiline gerekçeli karar 22.07.2023 tarihinde tebliğ edilmiştir. HMK'nın 104 üncü maddesi kapsamında adli tatil içinde süre işlemeyeceğinden 1 hafta süre uzadığında, HMK 102 nci maddedeki Adli tatil 31 Ağustos'da sona ereceğinden 1 haftalık süre 07.09.2023 olup mesai saati bitimine kadar kararın istinafı mümkün iken 08.09.2023 tarihinde karar istinaf edilmekle istinafın süresinde olmadığı anlaşılmakla süre yönünden red kararına ilişkin İlk Derece Mahkemesi ek kararı yerindedir. " istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; adli tatil sürelerinin gözetilmesi gerektiğini, kararın esası yönünden ise usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı aynı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği bu nedenle İlk Derece Mahkemesi ek kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davacı Kurumun ilgili birimine yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun şekilde tebliği ile Kurum vekili tarafından istinaf dilekçesinin süresinde verilmesi durumunda, dosyanın esas yönünden istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin 28.11.2023 (UYAP evrak onaylama) tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16330, Karar No: 2014/14095, Tarih: 14.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/16330 E.  ,  2014/14095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2013/357-2013/967

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik arazilere ilişkin 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında, münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, bilirkişi kurulunun raporunda sulu ziraat yapılan arazi olduğu gerekçesiyle sulu arazilerde uygulanan ürün münavebesi ile buna uygun kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmiştir. Bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirlendikten sonra taşınmazın kendi içinde bulunan sondaj kuyusundan çekilen suyun yine kendi içinde bulunan havuza doldurulması sonucu oluşan suyla sulandığı belirtilmiş ise de; sulamanın dava konusu taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, sulama kaynağının açıkça ne olduğu (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki kaynaktan sulanıp sulanmadığı), dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama sistemi kullanılıyorsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın anayola yakın olması, alt yapı hizmetlerinden yararlanıyor olması, üzerinde fabrika vb. tesisler yapılabilecek olması ve ihracat merkezine yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla % 50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 100 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın anayola yakın olması, alt yapı hizmetlerinden yararlanıyor olması, üzerinde fabrika vb. tesisler yapılabilecek olması ve ihracat merkezine yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla % 50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 100 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25425, Karar No: 2013/15564, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25425 E.  ,  2013/15564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının eksik ödenmesi gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı şirket adına duruşmaya katılan olmamış, cevap verilmemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.