muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13863, Karar No: 2012/25769, Tarih: 14.12.2012

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 2918 sayılı Kanunun 98 ve 108. maddeleridir. 506 sayılı Kanunun 26.maddesi "İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı Kurumca işverene ödettirilir." hükmünü içerdiği gibi, “motorlu araçların neden oldukları kazalarda yaralanma halinde sigortacı; yaralanma nedeniyle yapılan ilk yardım, muayene ve kontrol veya bu yaralanmadan ötürü ayakta, klinikte, hastane veya benzeri yerlerdeki iyileştirme giderleri ile bu iyileştirmenin gerektirdiği diğer masraflar”ı Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası teminat limitleri içerisinde kalmak koşuluyla zarar görene Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi uyarınca ödemekle yükümlüdür. Ayrıca, aynı maddenin 3. fıkrası ile, de; “Zarara sebep olan aracın bilinmemesi veya geçerli bir zorunlu mali sorumluluk sigortasının bulunmaması veya sigortacının iflas etmesi veya çalınan aracın işleteninin sorumlu tutulamaması hallerinde, birinci fıkrada belirtilen giderler, 108 inci maddede öngörülen Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı tarafından ödenir” hükmü yeralmaktadır.Her ne kadar 14.06.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ile yeni düzenlemeler yapılmış ise de; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve davanın yasal dayanağı olan 2918 sayılı Kanunun mülga 108. maddesinin (a) bendinde “kazayı yapan motorlu aracın tespit edilememesi durumunda kişiye gelen bedensel zararlar için” başvurulabileceği hükmü yer almaktadır. Zararlar kapsamı 03.07.2002 tarihinde yürürlüğe giren “Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı Yönetmeliği” ile düzenlenmiştir. Yönetmeliğin 3. maddesinde tazminat; “ Motorlu araçların neden oldukları kazalarda yaralanan kişilerin geçici veya sürekli olarak tamamen veya kısmen çalışma güçlerini kaybetmelerinden doğan zararlar ile motorlu aracın işletilmesi ölüme neden olursa ölenin yardımından mahrum kalanların destekten yoksun kalması karşılığı yapılan ödemeler” olarak tanımlanmıştır. Yönetmeliğin 14. maddesinde ise, hesaptan karşılanmayacak zararlar tahdidi olarak sayılmış, bu kapsamda (a) bendinde; “Manevi tazminat talepleriyle, Yönetmeliğin 8. maddesi (e) bendi hükmü hariç, kişiye gelen bedensel zararlar dışındaki her türlü maddi zararlara ilişkin talepler”in karşılanmayacağı belirtilmiştir. Atıf yapılan 8. madde de; “Kanunun 108 inci maddesinin (c) bendine göre ödemekle yükümlü olduğu tazminat tutarları ve maddi zararlar” ibaresi yer almakta olup, 2918 sayılı Kanunun 108 maddesinin (c) bendinde “...zorunlu mali sorumluluk sigortası yapan sigortacının... ödemekle yükümlü olduğu maddi ve bedensel zararlar...” belirtilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, anılan trafik kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir, tedavi gideri ile sosyal yardım zammından oluşan sosyal sigorta yardımlarının davalı “Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketler Birliği Garanti Fonu (...)yukarıda belirtilen Güvence Hesabınca tazmin edilecek zararlar arasında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğine ilişkindir. Geçici iş göremezlik ödeneği Kurumca yapılan parasal bir sosyal sigorta yardımı niteliğinde olup, 2918 sayılı Kanunun 98/1. maddesinde belirtilen “tedavinin gerektirdiği diğer giderler” kapsamında olması, ayrıca, aynı maddenin 3. fıkrası ile anılan giderlerin fıkrada bahsedilen hallerde Güvence Hesabı’nca ödeneceğinin düzenlenmiş olması ve dolayısıyla zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemesinin de bu sorumluluk kapsamında değerlendirilmesi gereği karşısında; dava konusu ödemelerin, kimliği tespit edilemeyen sürücünün kusuruna düşen miktarının belirlenerek ... yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5517, Karar No: 2013/10482, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5517 E.  ,  2013/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı, ağaç ve kuyu bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı, ağaç ve kuyu bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Yapılara resmi bidim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da indirilerek, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre, kuyuya maktuen değer biçilmesinde ve yolda kalan kısımların bedelinin davalı belediyeden okul alanında kalan kısımların bedelin de davalı ... Bakanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... vekilinin tüm, davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz istemleri yerinde değildir. Ancak;

Davalı ... Bakanlığı 5018 sayılı Yasa uyarınca harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davalı ... Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç tahsiline yer olmadığına, davalı ... Başkanlığından alınması gereken 1.645,55-TL harçtan, 118,80-TL peşin harç ile 649,75-TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 877,00-TL'nin davalı belediyeden alınarak Hazineye irad kaydına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12278, Karar No: 2023/3842, Tarih: 20.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12278 E.  ,  2023/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/141 E., 2017/49 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Adana ili ... ilçesi ... köyünde 1994 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 120 ada 124 parsel ... taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak 2.521,75 m2 yüzölçümü ile ve tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığını ve evveliyatının da orman vasfında olduğunu açıklayarak, tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, davalının taşınmaza elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2013 tarihli ve 2013/29 Esas, 2013/71 Karar ... kararı ile taşınmazın orman vasfında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 16.02.2015 tarihli ve 2014/10477 Esas, 2015/564 Karar ... kararıyla, İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi isteminde bulunulmuş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 14.09.2015 tarihli ve 2015/6954 Esas, 2015/7203 Karar ... kararı ile yapılan araştırma incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı gerekçesiyle, 16.02.2015 tarihli ve 2014/10477 Esas, 2015/564 Karar ... onanma kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza yönelik sunulan 05.05.2017 havale tarihli ek rapora göre, taşınmaz üzerinde ormanın alt tabakasını oluşturan maki formasyonu bitkiler ile toprak yapısında bu bitkilere ait organik artıkların bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza yönelik sunulan 05.05.2017 havale tarihli ek rapora göre, taşınmaz üzerinde ormanın alt tabakasını oluşturan maki formasyonu bitkiler ile toprak yapısında bu bitkilere ait organik artıkların bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın memleket haritasında ve orman kadastrosunda orman sayılan yerde kaldığını, orman bütünlüğünü bozduğunu açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3116 ... Orman Kanunu (3116 ... Kanun), 6831 ... Orman Kanunu (6831 ... Kanun)

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/975, Karar No: 2013/7421, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/975 E.  ,  2013/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 1385 parsel sayılı taşınmazın 22.07.2011 olan dava, emsal alınarak incelenen Günyazı mıntıkası 1598 parsel sayılı taşınmazın ise 26.07.2001 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu 1385 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Değerlendirme tarihi olan 22.07.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1608, Karar No: 2012/2274, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1608 E.  ,  2012/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.10.2005 gün ve 2004/145 Esas, 2005/172 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 14.10.2005 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15695, Karar No: 2013/4876, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15695 E.  ,  2013/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini, müvekkilinin yasal sınırın altında alkollü olduğunu, aracın pert olduğunu belirterek şimdilik 30.000 TL maddi ve yaşanılan üzüntü ve olumsuzluklar sebebiyle 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alkol ölçüm saatine göre davacının olay anında 103 promil alkollü olduğunu, davacı sürücünün alkol dışında kaza yapmasına sebebiyet verecek unsurların olayda bulunmadığını, başlangıçta araçta bulunan davacının arkadaşlarından ... isimli şahsın dahi kasko teminatından yararlanılması için sürücünün kendisi olduğunu beyan ettiğini, hasarın teminat kapsamı dışında kaldığını, manevi tazminat şartlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak sigortalı tarafından kasko sigorta şirketine karşı açılan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak sigortalı tarafından kasko sigorta şirketine karşı açılan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nın 48.maddesinde alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin " Uyuşturucu ve Keyif Verici maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1 maddesinde alkollü içki almış olması sebebiyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir. Öte yandan Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde taşıtın KTK.uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir. Bununla birlikte Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.nın 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kiilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup aynı maddenin 2.fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulüde mümkün değildir.

O halde hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığını ispat yükü TTK.nın 1281 maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığını ispat yükü TTK.nın 1281 maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından mahkemece nöroloji uzmanı hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840, YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/ 11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18;

YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713 sayılı ilamları) Somut olayda davacı, sigortalı aracında arkadaşları ve aileleri ile birlikte seyrederken 5.6.2011 günü saat 20.03 te yaralamalı ve tek taraflı trafik kazası meydana gelmiştir. Kaza tutanağında asfalt üzerindeki stabilizede aracını savurup direksiyon hakimiyetini kaybederek sol ön lastik kısmı ile orta refüjlere çarpıp takla atarak gidiş yönüne göre sol şerit üzerinde 4 lastiği üzerine durması sonucu kazanın meydana geldiği, davacının aracının hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, hava, yol, trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaması nedeniyle kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacı hakkında taksirle yaralamaya sebebiyet vermek suçundan şikayet bulunmadığından trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verilmiştir. Davacı olayın ertesi günü karakolda verdiği ifadesinde arkadaşları ile ailece yemeğe gittiklerini, yemekte 1 kadeh bira içtiğini, daha sonra yönetimindeki araçla eve dönmek için hareket ettiklerini, Terzibağı mezarlığı civarına geldiklerinde önüne aniden bir bisikletlinin çıktığını, buna çarpmamak için direksiyonu kırınca aracın kontrolünü kaybettiğini ve yolun yanındaki orta bankete çarparak takla attıklarını, çevreden kendilerine yardıma gelindiğini, kısa süre sonra da trafik görevlileri ile ambulansın geldiğini, ambulansla hastaneye gönderildiklerini beyan etmiş, davacı aracında bulunan ...,... 'de davacının bu beyanını doğrulayarak kendileriyle aynı istikamette ve yolun kenarından seyreden bisikletli şahsın birden aracın önüne doğru çıkması sonucu davacının buna çarpmamak için manevra yaptığını ve aracın kontrolden