muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/174, Karar No: 2023/1101, Tarih: 19.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/174 E.  ,  2023/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/550 E., 2022/639 K.

DAVA TARİHİ : 17.08.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren Şirketlerin işçisi olarak çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini ve ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ayrıca davacının ücretine her altı aylık dönemde %4 oranında ücret zammı yapılması gerektiğini; ancak davacının ücretine 01.01.2019 tarihinden itibaren sadece %4 oranında ücret zammı yapıldığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile dava konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını; ayrıca toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 oranında ücret zammının da uygulandığını, talep edilen faiz başlangıç tarihlerini ve faiz türünü de kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ve davalı İdare arasındaki ... ... sözleşmesine ve toplanan kanıtlar ile aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 31.05.2022 tarihli ilâmı ile; 01.01.2021 tarihi ve sonrası için ücret farkının hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 dönemini kapsayan toplu ... sözleşmesinin “Ücret Zammı” başlıklı 33 üncü maddesi doğrultusunda işlem yapıldığı, gerek arabuluculuk başvuru tarihinde gerek dava tarihinde bu toplu ... sözleşmesi henüz mevcut olmadığından, bu döneme ait ücret farkı hesaplanırken henüz imzalanmamış bir toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zammının uygulanamayacağı, ikramiye alacağı talebine en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi yerine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilâmı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilâmı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; 2021 yılı da dâhil olmak üzere dava konusu taleplerin arabuluculuk aşaması değil davanın açılış tarihine kadar olan dönem için hesaplanması gerektiğini, İlk Derece Mahkemesince taleplerin arabuluculuk son oturum tutanak tarihine kadar hesaplanmak suretiyle verilen kısmen kabul kararının doğru olmadığını, müvekkili işçinin yevmiyesinin eksik tespit edildiğini, bilirkişi raporunun hesap tablosu üzerinde İlk Derece Mahkemesince resen değişiklik yapılarak ek rapor alınmaksızın ve taraflara beyan için süre verilmeksizin hüküm kurulduğunu, hükme esas alınan değişik tabloda hesaplamanın ne suretle ve hangi tarihe kadar yapıldığına ilişkin bir açıklık bulunmadığını, Mahkemece resen hesaplanan, dosyada bulunmayan ve taraflara açıkça tebliğ edilmeyen bir hesap tablosu üzerinden karar verilmesinin usule ve hukuka aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince davacı işçi aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve hukuki dinlenilme ile işçi lehine yorum ilkeleri gözetilmeksizin hüküm kurulmasının hukuk devleti ilkesinin özüne aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; toplu ... sözleşmesi gereği ödeme yapıldığından davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını, davacı işçi yararına hem toplu ... sözleşmesi hem de ... ... sözleşmesinden doğan alacak talebinin kabulü kararının hukuka aykırı olduğunu, davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, ayrıca İlk Derece Mahkemesi kararında hükmedilen alacak kalemlerinin faiz türleri ve miktarlarının da yanlış hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret farkının hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zammının dikkate alınıp alınamayacağı ile ikramiye alacağına yürütülen faiz noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında özellikle temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6734, Karar No: 2015/12956, Tarih: 08.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6734 E.  ,  2015/12956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların gerçek olması ve yapılan olumsuz değerlendirmelerin somut vakıalara dayanması gerekir. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla ilgisi olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın, davalı vekili olarak takip ettiği Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde duruşma esnasında davacı vekili olan katılanının dava ile ilgili beyanları üzerine duruşma esnasında katılana hitaben söylediği "peh bu kadar da olmaz, eğer böyle bir şey doğruysa namusuma ve şerefime ben bu mesleği bırakırım, sen yalan söylüyorsun, sen yalan söylüyorsun" şeklindeki sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de, sanığın katılana hakaret suçunu Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13/04/2010 tarihli oturumunda işlediği, aynı mahkemeye katılanın ibraz ettiği 12/05/2010 havale tarihli dilekçe ile sanığa hakaret ettiği iddiası ile dava açıldığı ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, mahkeme gerekçesinde belirtilen ve katılanın söylediği iddia edilen mesleki ahlaktan yoksun, hukuki bilgiden yoksun sözlerinin 12/05/2010 tarihinde söylendiğinin anlaşılması karşısında, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklanması karşısında suça konu olayda TCK'nın 129/1. maddesinin uygulanması imkanı bulunmadığı, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirildiğinde 129/3. maddenin gereğince karşılıklı hakaret hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve katılan ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18626, Karar No: 2015/7225, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18626 E.  ,  2015/7225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 257 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın; 01.08.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde bulunup bulunmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde kalıp kalmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn olup olmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 257 parsel sayılı taşınmazın 01.08.2013 olan değerlendirme ve somut emsal alınarak incelenen Yenmiş Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 24.04.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazın ve emsal alınarak incelenen ... Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren bütün tedavülleriyle birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12977, Karar No: 2013/15720, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12977 E.  ,  2013/15720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan Bağyurdu Mahallesi 4046 parselin, dava konusu taşınmaz ile karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazın emsal olarak incelenen taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de, 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 23,89 TL olup, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 36,3475 TL'dir. Emlak vergi değerleri, emsal taşınmazın, dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğunu göstermektedir. Buna göre, dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor alınarak hüküm kurulması,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında davacı lehine maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve maktu harç yerine nispi harç alınmasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8314, Karar No: 2019/1503, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8314 E.  ,  2019/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2012 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın iş yerinin tüm işlerini Mustafa Akbaba isimli şahsın yürüttüğünü, sadece resmiyette kendi adına açıldığını, bunun dışında hiçbir fiili veya maddi ortaklığının bulunmadığını savunarak suçlamayı kabul etmemesi, temyiz dilekçesinde de sokaklarda yaşadığını, ... isimli şahsın kendisini parkta yatarken görünce yardım edeceğini söyleyerek kendisinden vekaletname aldığını, adına bir sürü işlem yaptığını, bunların ne olduğunu bilmediğini, bu kişinin dolandırıcılık yapan ve piyasaya sahte fatura düzenleyen biri olduğunu beyan etmesi, 03.07.2013 tarih ve 2013-A-781/58 sayılı Vergi Tekniği Raporunda Ankara Emniyet Müdürlüğü tarafından yürütülen başka bir soruşturma kapsamında yapılan aramalarda, sanığın iş yeri adına düzenlenen 04.04.2012 tarih ve 9683 seri nolu faturanın ... isimli şahsın evinde, 04.04.2012 tarih ve 9681 seri nolu faturanın da ... isimli şahsın evinde bulunduğunun, 9683 nolu faturanın sanık adına matbaada bastırılmış faturanın dizaynı ve şekli ile uyumlu olduğunun, 9681 nolu faturanın ise matbaada basılan fatura ile uyumlu olmadığının ve sahte olarak bastırıldığının tespit edilmesi ve dosya kapsamından sanığın savunması da dikkate alındığında sahte olduğu iddia olunan suça konu faturaları düzenlediğine dair somut ve yeterli kanıtların bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; tarh dosyasından sanığın beyannamelerini verdikleri anlaşılan ... ve ... ... 'ın tanık sıfatıyla dinlenerek işyerinin muhasebe işlemleri konusunda kiminle muhatap oldukları hususunun sorulması, sanığın savunmasında belirttiği ...'nın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak bu kişinin tanık sıfatıyla dinlenmesi ile imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ile gerekirse yüzleştirme yapılması, sanığın imza ve yazı örnekleri alınması, her takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi, dosyada mevcut sanık tarafından düzenlenmiş gözüken 10.10.2012 tarihli işe başlama bildirimi, kira sözleşmesi, yoklama fişi, 04.04.2011 tarihli işe başlama bildirimi ve kira sözleşmesinin asıllarının da vergi dairesinden getirtilerek bu belgelerdeki ve suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve tespiti halinde ...'ya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- "Sahte fatura düzenlemek" ve "defter ve belge ibraz etmemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği keza sahte fatura düzenleme suçlarında, her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların da ayrı suçları oluşturduğu ve her bir suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, "2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2012 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarını kapsayacak şekilde 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 43 ve 62. maddeleri uyarınca tek bir hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.