muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9589, Karar No: 2014/9747, Tarih: 24.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/9589 E.  ,  2014/9747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/468-2012/703

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, resmi tatil, fazla mesai ücreti ile yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, İş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğinin ispat külfeti işverene ait olduğu davalı tarafın bu konuda herhangi bir cevap vermediği ve fesih belgesi de sunmadığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını belirterek tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai yaptığını, davalı işyerinin yıllık izne ilişkin ispat külfetini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında, talep edilen alacaklara ilişkin olarak uygulanacak faizin hangi tarihte başlayacağı ile ilgili uyuşmazlık söz konusudur.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücretinin 100,00'er TL'lik kısımları için dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilerek, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin 100,00'er TL'lik kısımları için ise dava tarihinden itibaren kanuni faiz işletilerek ana paraları ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir. Ancak davacının dava dilekçesinde mahkemece hüküm altına alınan alacak kalemleri için faize yönelik talebinin olduğu açıktır. Davacı ıslah dilekçesi ile faiz yönünden bir talebi olmasa da dava dilekçesinde talebinin olduğundan ıslahta da faiz talebi var kabul edilir. Buna göre davacının kıdem tazminatı alacağının tümü yönünden faiz başlangıcı olarak fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Davacının kıdem tazminatı dışında kalan diğer alacakları yönünden ise; dava ile talep edilen kısımlar için dava tarihinden itibaren, ıslah dilekçesinde talep edilen ve dava dilekçesindeki tutarın dışında kalan kısımlar için ise, ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

2-Davacı işçinin ne kadar fazla çalışma yaptığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; davalı işyeri tarafından yapılan işin kanalizasyon, çevre düzenlemesi ve içme suyuna yönelik düzenlemeler olduğu buna göre yapılan işin niteliği gereği mevsim şartlarına göre her ay çalışma olup olup olamayacağı, yağış durumlarının işi ne kadar etkileyeceği, yaz-kış ayrımı gerekip gerekmediğinin araştırılması gerekmektedir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporuna göre; davalı işyerinde yıllık ortalama alınmak suretiyle haftada 9.5 saat fazla çalışma üzerinden hesaplama yapıldığı, hesaplamada da davacı tanıklarının beyanının esas alındığı, tanıkların davalı ile davası olduğu mevsime göre bir beyanlarının olmadığı anlaşılmıştır. Mevsime göre çalışma düzeninin olması halinde davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu sebeple bu eksikliğin giderilmesi gerektiğinden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/500, Karar No: 2024/4528, Tarih: 29.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/500 E.  ,  2024/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2033 E., 2022/2618 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/278 E., 2022/177 K.

Taraflar arasındaki rücuan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı Kurum istinafının kesinlikten reddine, davalı istinafının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili, Kurum sigortalısı ...'ın davalı işyerinde çalışmakta iken 13.06.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini, kazanın davalının işyerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği kurallarının gerektirdiği önlemleri almaması kusurlu eylemi sonucu meydana geldiğini, kaza sonucu ölen sigortalının hak sahibi eşine 222.741,06 TL ilk PSD'li gelir bağlandığını, 485,87 TL tedavi masrafı yapıldığını, 489,00 TL cenaze gideri ödendiğini toplam 223.715,93 TL kurum zararı oluştuğunu beyan ederek bu zarardan şimdilik 22.371,59 TL'nin gelirlerin onay tarihinden yasal faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müteveffanın elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, kazanın olduğu günün fabrikanın rutin duruşa geçtiği günlerden biri olduğunu, bu duruş günlerinde bakım ve temizlik yapıldığını, bu bakım ve temizlik usta ve yardımcısı olacak şekilde ikili takımlar halinde yapıldığını, bu bakımlarda elektriği kesilmiş olan trafoların temizliğinin yapıldığını, olay günü trafolarda elektrik bulunmadığını, ancak müteveffanın ustasına bildirmeden iki kapak ile korunan trafonun mühürlü olan kısmını açarak elektrik bulunan bölüme ulaşması sonucunda dava konusu olayın meydana geldiğini, temizliği yapılacak olan trafoda güvenlik önlemi olarak topraklama işlemi yapılması gerektiğini, müteveffanın bu aparatı trafoya dokundurmuş olsa idi dava konusu olayın gerçekleşmeyeceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne,172.236,82 TL ilk peşin sermaye değerli gelir, 388,70 TL tedavi gideri, 391,20 TL cenaze gideri olmak üzere toplam 173.016,72 TL'nin gelirler yönünden onay, ödeme ve masraflar yönünden ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne,172.236,82 TL ilk peşin sermaye değerli gelir, 388,70 TL tedavi gideri, 391,20 TL cenaze gideri olmak üzere toplam 173.016,72 TL'nin gelirler yönünden onay, ödeme ve masraflar yönünden ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Kurum vekili, kaza olayında sigortalının kusurunun bulunmadığı, davalı işverenin daha fazla kusurlu olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, kaza olayında kusurunun bulunmadığını, sigortalının kendi dikkatsizliği nedeniyle kazanın meydana geldiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının istinaf başvuru dilekçesinin HMK'nun 341 ve 352 nci maddeleri uyarınca kesinlik nedeniyle reddine, davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esasdan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 13.06.2016 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelir ve tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16316, Karar No: 2025/851, Tarih: 14.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/16316 E.  ,  2025/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/428 E., 2022/233 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın istemi, hükümlerin temyizinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125/3-(a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşılmış,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "Tavşanlı SCM 2013/45 Esas 2013/334 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken sanığa ait olmayan ilamın tekerrüre esas alınması" dışında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "İnegöl ACM 2018/278 Esas 2019/89 Karar" ibaresinin çıkartılarak yerine "Tavşanlı SCM 2013/45 Esas 2013/334 Karar" ibaresinin yazılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26526, Karar No: 2013/3838, Tarih: 07.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26526 E.  ,  2013/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar değişikliği nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer kaybının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar değişikliği nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4704, Karar No: 2019/2059, Tarih: 06.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4704 E.  ,  2019/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların 2408 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlarda hissedar olduklarını, davacıların taşınmazlarda bulunan binalara yönelik mülkiyet iddiasının bulunmadığını, ortaklığın mümkünse aynen taksim, aksi durumda satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ..., ... ve ... vekili muhdesat iddiasında bulunarak ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davalının boş tarla üzerinde mülkiyet iddiasının olduğunu, taşınmazın satılmasını istediğini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Davalılardan ... ve ... vekili 2 katlı ev, ahır, samanlık, garaj, su pompası ve ağaç muhdesatlarının davalılara ait olduğunu; davalı ... vekili ise taşımazda bulunan 2 katlı ev, 11 adet meyve ağacı, garaj, odunluk, kömürlük ve ekmekliğin ise davalı ...’a ait olduğunu iddia etmiş; davacılar vekili ile diğer davalı şirket vekili ise muhdesat iddiasında bulunmamıştır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporları incelendiğinde; davalılar vekilince, davalı ... lehine iddia edilen ahır ve samanlığın; ... lehine ağaç, odunluk ve kömürlük gibi bir takım muhdesatların raporlarda dikkate alınmadığı ve bu sebeple hükümde belirtilmediği anlaşılmıştır. Mahkemece tüm muhdesatlar tespit edilerek, her biri için taraflardan beyanları sorularak, muhdesatlara ilişkin çelişki veya itiraz olduğu takdirde taraflara muhdesatın aidiyeti davası açmak üzere süre verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, muhdesat oranının yukarıda açıklanan usule aykırı olarak hesaplanması da doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/939, Karar No: 2011/1063, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/939 E.  ,  2011/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ... 'ın yapılan yargılaması sonunda; atıl suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2005 gün ve 2005/738 Esas, 2005/1157 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 14.11.2000’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.