muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5463, Karar No: 2019/5758, Tarih: 03.10.2019

II) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde ise;

4- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanunun 62. maddesi gereğince indirim yapılırken netice cezanın "6 yıl 10 ay 15 gün" yerine "6 yıl 10 ay" hapis cezası olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "... iletişim sisteminin ... silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil" olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

... kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ... uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ... kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, sanığın ... kullanıcısı olduğunu bildirir tespit ve değerlendirme tutanağı ile birlikte, hakkında Artvin TEM Şube Müdürlüğünde şüpheli sıfatı ile ifade veren ...'ın beyanlarının CMK’nın 217. maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken sanığın ... kullanıcısı olduğuna dair yetersiz ... sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6 maddesinin yazılması,

3. Çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 307/5 maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına suçun vasıf ve mahiyeti, mevcut delil durumu, bozma nedeni, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında sanığın tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7352, Karar No: 2015/12407, Tarih: 15.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/7352 E.  ,  2015/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/193877

MAHKEMESİ : Ankara 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/89 (E) ve 2014/179 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun gece saatlerinde şikayetçi.................Belediyesi .................. Atölyesinin bahçesine duvardan atlayarak bakır kabloları ve alüminyum kapıları dışarı atarken görevli tarafından yakalanması biçimindeki eyleminde yasanın öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3304, Karar No: 2020/4798, Tarih: 05.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/3304 E.  ,  2020/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, mirasbırakan anneleri ...'nun kayden maliki olduğu kat mülkiyeti kurulu 7412 ada 24 parseldeki 11 nolu bağımsız bölümü davalı ...'i ara malik kullanmak suretiyle oğlu diğer davalı ...'ya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miraspayı oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.Davalı ..., taşınmazı diğer davalı ...'ya devretmek amacıyla temlik aldığını bildirmiş, davalı ... ise; taşınmazın mal kaçırma amacıyla devredilmediğini, kaldı ki dava konusu taşınmazı da kapsar şekilde mirasçılar arasında protokol yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, temliklerde muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen karar Dairece "... Hemen belirtilmelidir ki, davalı savunmasında dava konusu taşınmazı da kapsar şekilde mirasçılar aracılığıyla yapılan sözleşme ve protokollere dayanmış, temyiz dilekçesinde de bu sözleşme ve protokolleri sunmuştur. Hâl böyle olunca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 677. ve takip eden maddeleri gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere karar bozulmalıdır..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.Ne varki, davacıların çekişme konusu taşınmazdaki miras payları oranında tapu iptali ve tescile karar verilip, kalan payın davalı üzerinde bırakılması ile yetinilmesi gerekirken davalı yönünden de tescil hükmü kurulması doğru değil ise de; anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün pay iptal ve tesciline ilişkin birinci fıkrasındaki " 2 payının davalı ... adına tesciline " cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, aynı cümlenin sonuna "kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK' nin geçici 3. maddesi yolmasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25525, Karar No: 2013/18292, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25525 E.  ,  2013/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 03/03/2005 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ... ile boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5127, Karar No: 2025/3305, Tarih: 12.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5127 E.  ,  2025/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1367 Esas, 2024/910 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/6 E., 2021/21 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/03604 sayılı tasarım tescil belgesinin sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin tescilli tasarım konusu koltuk takımının aynısının üretim, tanıtım ve satışını yaptığını, bu durumun Bakırköy 1. Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi 2019/556 Değişik İş sayılı tespit dosyasında alınan rapor ile de tespit edildiğini ileri sürerek davalının söz konusu eylemlerinin tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet olduğunun tespitine, men'ine, ref'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ürettiği ve ürün kataloğunda yer alan ürününün davacı tasarımı ile aynı ya da benzer olmadığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği delil tespitinden önce İzmir Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi 2019/42 Değişik İş sayılı dosyası üzerinden yaptırdığı delil tespiti ile tanzim edilen raporun davacı aleyhine olduğunu, her iki model arasında farklılıklar bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ürettiği ve ürün kataloğunda yer alan ürününün davacı tasarımı ile aynı ya da benzer olmadığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği delil tespitinden önce İzmir Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi 2019/42 Değişik İş sayılı dosyası üzerinden yaptırdığı delil tespiti ile tanzim edilen raporun davacı aleyhine olduğunu, her iki model arasında farklılıklar bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bakırköy 1. Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi 2019/556 D. İş sayılı tespit dosyasındaki raporda, "... ürün teknik detayına girilmeksizin bilgilenmiş kullanıcı gözü ile ürünlerin mukayesesine göre ürünlerin ayniyet derecesinde benzer olduğu, seçenek özgürlüğü kapsamında yapılan değerlendirmeye göre intihalden bahsedilecek oranda ürünün kopyalandığı..." tespitine yer verildiği, İzmir Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi 2019/42 D. İş sayılı tespit dosyasındaki raporda, "...tespit isteyen tarafa ait 2017/03604 no.lu tasarımın karşı tarafın 2018 yılı kataloğunda aynısının olduğu, 2019 yılı kataloğunda ve mağazasında ise benzerinin olmadığının belirlendiği, görüşüne yer verildiği, Mahkemece alınan bilirkişi heyeti raporunda ise İzmir'de davalı işyerinde İstanbul'da davalı standında ve 2019 yılı kataloğunda yer verilen dava konusu ürünün, bilgilenmiş kullanıcı gözüyle ve tasarımcının geniş seçenek özgürlüğü olduğu da dikkate alındığında, dava konusu 2017/03604 sayılı tasarıma göre ayırt ediciliği bulunmadığı ve tasarımın korumu kapsamında kaldığı, 2018 kataloğunda yer verilen dava konusu ürünün 2017/03604 sayılı tasarımla ayniyet derecesinde benzer görünüm özelliklerine sahip olduğu ve tasarımın korumu kapsamında kaldığı..." görüşlerine yer verildiği, Bakırköy ve İzmir Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemelerince tanzim ettirilen raporlar arasındaki çelişkilerin Mahkemece alınan bilirkişi heyet raporu ile giderildiği, bu hali ile, davalının davacıya Türk Marka ve Patent Kurumu nezdinde tescilli tasarımına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda tasarımların karşılaştırılması yapılıp geniş seçenek özgürlüğü göz önünde bulundurularak bilgilenmiş kullanıcı açısından, davalı tarafça üretilip satılan ve kataloglarda yer verilen dava konusu ürünün davacıya ait tasarımdan farklılıklarının genel görünüme ayırt edicilik özelliği kazandırmadığı ve davalı ürününün tescilli tasarımı kapsamında kaldığının belirlendiği, söz konusu durumun Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi dosyasında alınan raporda da aynı olduğu, her ne kadar İzmir Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi 2019/42 Değişik İş sayılı dosyasında alınan tespit raporunda, dava konusu ürünlerin mağaza ve 2019 yılı kataloglarındaki halinin "Ayaklar", "Oturak Kısmı" ve "Arkalık" yönüyle var olan farklılığın benzerliği sağlamadığı belirtilmiş ise de; söz konusu farklılığının seçenek özgürlüğü kapsamında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izleniminin değerlendirilmediği, dolayısıyla İzmir Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi 2019/42 Değişik İş sayılı dosyasında alınan raporun dava konusu üründe tespit edilen farklılıkların tasarımın bütününe nazaran bilgilenmiş kullanıcı gözünde ayırt ediciliği sağlamaya yetip yetmediği hususunda herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermemesi karşısında hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı, alınan raporlar arasında çelişki yaratmadığı, söz konusu bu durumun davalı tarafından yargılama sırasında ibraz edilen uzman raporu için de geçerli olduğu, davalının aksi yöndeki istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile men'i, ref'i taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9656, Karar No: 2008/12915, Tarih: 16.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9656 E.  ,  2008/12915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı adına gelen olmadı. Aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. .... Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münevebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken tek ürün (buğday) üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine bilinmeyen masraf, idarecilik masrafı ve zirai sermaye faizi gibi giderler dahil edilmemelidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu kalem masrafların da dekar başına üretim giderine dahil edilmek suretiyle taşınmazın değerinin düşük tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.