muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/310, Karar No: 2010/2506, Tarih: 02.03.2010

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, tahliye etmiş olduğu taşınmaza ilişkin kira sözleşmesi başlangıcında ... olduğu 1.000 Dolar depozitonun da iadesini talep etmiş olup, mahkemece de bu talebin kabulüne karar verilmişse de, taraflar arasındaki 26.5.2005 tarihli kira sözleşmesinin 13. maddesinde, “Kiracı, daireyi boşaltıp giderken doğacak herhangi bir zarar ve ziyanı mal sahibi, depozitten giderir. Verilen depozit yapılacak zarar ve ziyanı karşılamazsa kiracı karşılamayı şimdiden kabul eder.” Hükmü bulunmakta olup, davalı da kiralananın aidat vs. borçları olması nedeniyle depozitonun iadesinin talep edilemeyeceğini savunmuştur. Bu durumda mahkemece olayda depozitonun iadesi koşullarının oluşup oluşmadığı konusunda taraflardan delilleri toplanarak, yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile depozitonun iadesini gerektiren koşullarının mevcut olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde bu kalem isteğin kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 3.15 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 14.00 TL temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 2.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13347, Karar No: 2012/450, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13347 E.  ,  2012/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Uyap bilişim sisteminde yapılan kontrolde elektronik imza ile de imzalanmayan 01.05.2009 tarihli gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

2- Sanık hakkında hazineye ait Beymelek beldesindeki 330 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmaza ev, birleşen dosyada ise yine Beymelek beldesindeki 134 ada 2 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazların varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazların niteliği, seranın bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazların Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10963, Karar No: 2013/14969, Tarih: 30.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10963 E.  ,  2013/14969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafça müvekkili hakkında 3 adet 5.000,00 TL bedelli bonoya dayanılarak icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin bu bonoları yetkilisi olduğu şirketin diğer yetkilisi ile birlikte şirketi temsilen imzaladığını, ancak bonolar üzerinde tahrifat yapılarak müvekkilinin isminin sonradan bonoların kefil kısmına eklendiğini, yine bonolarda tahrifat yapılarak düzenleme yeri olan İnegöl'ün yanına Bursa kelimesinin eklendiğini, bu nedenle bonoların kambiyo niteliğini yitirdiğini belirterek müvekkilinin takibe konu bonolar nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; bonolarda tahrifat yapılmasının söz konusu olmadığını, davacının bonolar nedeniyle şahsi sorumluluğunun söz konusu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; şirketi temsile yetkili bulunan davacının bonolardaki imzayı şirketi temsilen attığının kabulünün gerektiği, zira bonolar üzerinde şirket kaşesinin altında bulunan ilk imzanın davacıya ait olduğu, davacının kefil olma iradesinin bulunması halinde bonolarda ikinci bir imzasının bulunmasının gerektiği, davacının isminin kefil hanesinin yanına sonradan eklenmiş olup olmamasının bir öneminin bulunmadığı, bu durumda davacının takibe konu bonolar nedeniyle davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık dava konusu bonoların kefil(aval veren) bölümünde ismi yazılı davacı ... yanındaki imzanın adı geçen şahıs adına mı yoksa kaşesi bulunan dava dışı şirket temsilcisi olarak mı atılmış olduğu noktasında toplanmaktadır. Dava konusu bonolara şirket kaşesi ayrı ayrı basılmış, düzenleme tarihinin altına şirketi temsile yetkili dava dışı diğer bir temsilcinin imzası alınmış, kefil bölümündeki ... isminin yanına ise davacının imzası her bir bonoda ayrı ayrı atılmış bulunmaktadır. Bonolarda kaşesi bulunan dava dışı şirketi temsile yine bonolarda imzaları bulunan kişilerin ayrı ayrı (münferiden) yetkili oldukları dosyaya bir örneği sunulan ticaret sicil gazetesi içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda düzenleme tarihi altındaki imzaların şirketi temsilen atıldığının, ... ismi yanındaki imzaların ise aval veren sıfatıyla davacı tarafından atıldığının kabulü somut olay bakımından daha doğru bir yorum olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bu durumda düzenleme tarihi altındaki imzaların şirketi temsilen atıldığının, ... ismi yanındaki imzaların ise aval veren sıfatıyla davacı tarafından atıldığının kabulü somut olay bakımından daha doğru bir yorum olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bu durumda mahkemece davacının dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 614/1 maddesi uyarınca aval veren sıfatıyla dava konusu bonolardan dolayı sorumlu olduğu gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14842, Karar No: 2016/8380, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14842 E.  ,  2016/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili ;

-İhbar olunanın temyiz hakkı bulunmadığından ihbar olunan ... vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek kararın ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; abonelik tarihinden dava tarihine kadar geriye dönük on yılı geçmemek üzere müvekkilinden kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen 1.000,00 TL, ... payı karşılığı 50,00 TL, sayaç okuma bedeli karşılığı 50,00 TL, perakende satış hizmet bedeli karşılığı 50,00 TL olmak üzere, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 1.150,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 04.06.2015 tarihli dilekçesiyle talebini 6.870,00 TL artırarak toplamda 8.020,00 TL'nin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini talep etmiştir.

Dava ..... ve Özelleştirme İdaresi Başkanlığına ihbar edilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 8.020,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; sözkonusu karar ihbar olunan ... vekili ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İhbar olunan ... vekilinin temyiz talebi, hüküm veren mahkemece ihbar olunanın kendi adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından 20.08.2015 tarih, 2015/161 Esas, 2015/440 sayılı ek kararla reddedilmiştir. İhbar olunan ... vekili sözkonusu ek kararı temyiz etmiştir.

1-) İhbar olunan ... vekilinin temyize yetkisi olmadığından ihbar olunan Maliye Hazinesinin temyiz talebinin reddine dair ek kararın temyizi yönünden yapılan incelemede;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 61-64.maddelerine göre dava ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan dava ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir. Olayda ihbar olunan ... feri müdahil olmadığından ve aleyhine verilmiş bir hüküm de bulunmadığından, hükmü temyiz eden ihbar olunan ... vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddine,

2-) Davalı vekili temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-) Davalı vekili temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 410,85 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3630, Karar No: 2014/2131, Tarih: 13.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3630 E.  ,  2014/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2009/1431-2012/1138

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde 03.01.2001 tarihinden itibaren satış uzmanı olarak çalıştığını, 12.01.2009 tarihinde davalı işveren tarafından iş akdi feshedilen davacının son görevinin özel satışlar danışmanlığı olduğunu, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshi tarihinde hak edip de kullanmamış olduğu 38 günlük yıllık izin bakiyesi karşılığı brüt 5.940,67 TL'nin ödendiğini, fazla mesai yapılmadığını davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla mesai alacağının ispatlandığı ve son yıl izin ücretinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Somut olayda davacı vekili ibraz ettiği delil listesinde işyeri giriş çıkış kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davacının delil listesinde istenmesini talep ettiği işyeri giriş çıkış kayıtları dosyaya celbedilmeden tanık beyanları esas alınarak fazla mesai alacağının hüküm altına alınması ve tanıkla ispatlandığı gerekçesiyle hesaplanan alacaktan 1/2 oranında takdiri indirim yapılması isabetsiz olmuştur. Mahkemece eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19341, Karar No: 2013/29458, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19341 E.  ,  2013/29458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal ... genel tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9681, Karar No: 2020/3345, Tarih: 26.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9681 E.  ,  2020/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06/03/2019 gün ve 2018/11719 Esas - 2019/3926 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu ... Mahallesi 244 ada 279 parsel sayılı taşınmaza mezarlık olarak el atıldığı gözetildiğinde, Büyükşehir Belediye Kanununa göre hangi idarenin sorumlu olduğu, Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluğundaki yerlerden olması halinde sorumluluğun ilçe belediyesine devrine dair karar alınıp alınmadığı, yetkilendirme yapılıp yapılmadığı ... Belediye Başkanlığı ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11268, Karar No: 2023/11723, Tarih: 27.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11268 E.  ,  2023/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/269 E., 2022/243 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, hükmedilen cezanın miktar ve niteliğine göre sanık Mahmut Aslan müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli ve 2013/21 Esas, 2013/490 Karar sayılı kararı ile; sanıklar Kadriye Güney ve ... hakkında kaçakçılık ve sahtecilik suçlarından açılan davada, sanıkların kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, sanık ...'in kaçakçılık suçunu işlediği sabit olduğundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin ondördüncü fıkrası uyarınca neticeten hapisten çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ile doğrudan hükmedilen 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık ... müdafii ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.07.2020 tarihli ve 2015/27529 Esas, 2020/10955 Karar sayılı ilâmıyla;

"...I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... (Güney) ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;