muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5749, Karar No: 2019/3960, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5749 E.  ,  2019/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04/04/2017 tarih, 2014/13-518 Esas ve 2017/208 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11. maddeleri uyarınca, işlediği eylemlerin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor aldırılmadan, yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2542, Karar No: 2019/4739, Tarih: 25.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2542 E.  ,  2019/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Davacı, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılardan Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3794, Karar No: 2018/10301, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3794 E.  ,  2018/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 22.11.2016 tarihinde 29896 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 677 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8. maddesinin 1. fıkrasında '' 03/07/2005 tarihli ve5393 sayılı Belediye Kanununun 45 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre belediye başkanı veya başkan vekili görevlendirilen belediyeler ve bunların bağlı kuruluşları ile sermayesinin %50’sinden fazlası bu belediyelere ait ortaklıklarda, 5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununa göre imzalanan her türlü mal veya hizmet alımları ile yapım işlerine ilişkin sözleşmelerdeki yüklenicilerin, terör örgütlerine iltisakı veya bunlarla irtibatı olduğunun Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından bildirilmesi ya da imzalanan bu sözleşmeler nedeniyle belediye menfaatinin önemli ölçüde ihlal edildiğinin belirlenmesi halinde bu sözleşmeler belediye başkanı veya belediye başkan vekili tarafından tek taraflı olarak resen feshedilir.'' şeklinde düzenleme getirildiğinin; somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin davalı Belediye bünyesinde çalışmasına dayanak teşkil eden hizmet alım sözleşmesinin Belediye menfaatinin önemli ölçüde ihlal edildiğinin belirlenmesinden dolayı sözü edilen Kanun Hükmünde Kararname kapsamında verilen yetki ile sonlandırıldığının; Dairemizce, Olağanüstü Hal Kapsamında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararname ile verilen yetkiye bağlı olarak hizmet alım sözleşmesinin sona erdirilmesi halinde, sözleşmesi son bulan alt işverence yapılan fesihlerde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca geçerlilik koşullarının aranamayacağının kabul edilmiş olduğunun anlaşılmasına göre; iş akdi haklı nedene dayanmamakla birlikte geçerli nedenle sonlandırılmış olduğundan davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin sonucu itibariyle doğru olan hükmünün bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6391, Karar No: 2014/14425, Tarih: 10.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6391 E.  ,  2014/14425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/251408

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2008/672 (E) ve 2011/364 (K)

SUÇ : Tebligat Kanununa Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan vekilinin sanık A.. Y..'e yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu sanık hakkında hükmün ONANMASINA,

II- Yerel Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin sanık F.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince;

Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2008 tarih ve 2008/1241 sayılı iddianamesiyle "Yurt dışında ikamet eden sanığın Şirinevler Mahallesi 262. Sokak No:10 Nazilli adresini gerçeğe aykırı tebligat adresi olarak bildirdiği, ayrıca Türkiye Ticaret Sicil Gazetesine verilen ilanda Şirinevler Mahallesi 262. Sokak No:10 Nazilli adresini ikamet adresi olarak belirttiği" iddiasıyla kamu davası açılmasına rağmen eylem bölünerek sanığın Tebligat Kanununa Muhalefet suçundan atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine, iddianameye konu edildiği halde, Ticaret Sicil Memurluğuna bildirdiği adrese ilişkin yalan beyanda bulunmak eylemi hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, yerel Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1188, Karar No: 2019/5704, Tarih: 14.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1188 E.  ,  2019/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, İdari Para Cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Katılan vekilinin beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi gereğince verilen kararın incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1.5.2001 gün ve 2001/3 – 63 – 82 sayılı kararında anlatılıp dairemizce de benimsenen içtihadına göre kurumuş orman ağacını kesme eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturması ve sanık savunması ile bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği ağacın, kesilmeden önce kuruyarak hayatını yitirmiş ağaç olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, tebliğnameye aykırı olarak, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/2721, Karar No: 2013/4537, Tarih: 18.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2721 E.  ,  2013/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen çeyiz ve ziynet eşyalarının iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; eşi ile ayrı yaşadığını, ev eşyalarını davalının alıp götürdüğünü, altı burma bileziğini bozdurduğunu, çeyiz senedinde ziynet ve ev eşyalarının yazılı olduğunu, eşi hakkında suç duyurusunda bulunduğunu belirterek, ziynet ve ev eşyalarının iadesine karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesinde ziynet ve ev eşyalarının iadesi mümkün değil ise bedelinin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; çeyiz senedinin içeriğinin abartılı olduğunu, teslim alınmış gibi imzalatıldığını, tükenen eşyaların iadesinin istenemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dosya üzerinden yapılan inceleme ile avukat bilirkişi tarafından rapor hazırlanıldığı anlaşılmaktadır. Davacı davayı açarken davalı tarafından çeyizi teslim alan olarak imzalanmış bulunan çeyiz senedine dayanmıştır. Çeyiz senedinde yeralan eşyalar yönünden davacının tercih hakkı bulunmaktadır. Eşyaların aynen teslimini isteyebileceği gibi bedelini de isteyebilir. Davacı ise eşyaların aynen teslimini, mümkün değil ise bedelini istemiştir. Mahkemece eşyaların bulunduğu yerde konu hakkında bilgi ve donanım sahibi bilirkişi ile keşif yapılarak; kullanmakla tükenen ve değerini yitiren eşyaların belirlenmesi, tüm eşyaların kullanılıp kullanılmadıklarının değerlendirilmesi, kullanılmış olanların yıpranma bedellerinin düşülmesi sonucu ulaşılacak bedele hükmedilmesi (aynen iade mümkün değil ise) gerekmektedir. Anılan nedenlerle keşif yapılarak sağlıklı sonuca ulaşılması mümkün iken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile dosya üzerinden yapılan inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm oluşturulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5213, Karar No: 2016/8573, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5213 E.  ,  2016/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2014/465-2015/431

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Aksu mahallesi 262 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Aksu mahallesi 262 ada 2 parsel parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihdeki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydı Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların birbirlerine olan mesafeleri ile bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

5)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.12.2014 gününde Belediye İmar Planı içinde olup olmadığı, değilse Belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, Belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14941, Karar No: 2023/23560, Tarih: 01.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14941 E.  ,  2023/23560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/89 E., 2016/178 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık savunması ve tanık beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübut bulduğuna, 27.04.2015 tarihli duruşmada verilen ara karar ile sanığın 28.08.2014 tarihli olay sebebiyle ek savunmasının alınması taleplerinin reddine karar verildiğine, bu kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın 28.08.2014 tarihinde katılanın gıyabında hakaret ettiğine, bu hakaretin şikâyet dilekçesine konu edildiğine ancak olaya ilişkin tanıkların Mahkemece dinlenilmediğine, sanığın iki farklı tarihteki eylemleri sebebiyle sanığa 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması ihtimaline karşı ek savunma verilmediği gibi, iddianamenin iadesi veya suç duyurusu yoluna da gidilmediğine, iddianameye konu sözlerin eleştiri olarak nitelendirilmesinin hatalı olduğuna, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları uyarınca bir sözün hakaret niteliğinde olup olmadığının muhatabın statüsü ve toplumdaki yeri gibi hususlar dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın hastasını kaybetme korku ve kaygısı altında bulunduğuna dair savunmasının gerçek dışı olduğuna, bu hususun tanık beyanlarıyla sabit olduğuna, her ne kadar katılan sanığın kendisine "Terbiyesiz" dediğini hatırlayamadığını beyan etmiş ise de tanık anlatımlarında sanığın anılan sözü de söylediğinin sübut bulduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın kalp ve damar cerrahı olarak katıldığı ameliyata önce lokal anestezi ile başladığı, devamında hastanın kanamasının ve ağrılarının olması nedeniyle genel anestezi uygulanmak suretiyle ameliyata devam edilmesinin uygun görüldüğü, bu nedenle sanığın hastası için anestezi uzmanına ihtiyaç duyduğu, anestezi uzmanlarının hepsinin başka bir hastaya CPR işlemi yapması nedeniyle daha sonra geleceklerinin teknisyen tarafından sanığa iletildiği, bu şekilde ameliyathane içerisinde yaklaşık yarım saat kadar beklendiği, sanığın ısrarlı çağrısı üzerine sanığın bulunduğu salona gelen katılana yönelik olarak sanığın "On kişi birden CPR mı yaparmış, beceriksiz kadın." şeklinde sözler söylediği Mahkemece kabul edilmiş, her ne kadar iddianamede sanığın katılana ayrıca "Terbiyesiz" dediği ileri sürülmüş ise de bu husus Mahkemece sabit görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda, sanığın sarf ettiği iddia ve kabul edilen sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; Mahkemenin sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 05.02.2015 tarihli ve 2015/384 Esas sayılı iddianame ile sanığın katılana yönelik 15.08.2014 tarihli eyleminin dava konusu yapıldığı, temyiz dilekçesine konu olan 28.08.2014 tarihli eyleme ilişkin bir anlatımın bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iddianamede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu belirlenmekle Mahkemenin 27.04.2015 tarihli ara kararında bir isabetsizlik görülmeyerek katılan vekilinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4033, Karar No: 2019/6664, Tarih: 23.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4033 E.  ,  2019/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31/10/2017 tarih ve 2017/304 E- 2017/223 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen 16/05/2019 tarih ve 2018/1484 E- 2019/312 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı tarafça TTK geçici 7. maddesi uyarınca re'sen terkin edildiğini, müvekkili şirketçe açılan menfî tespit davasının dersest olduğunu, anılan davada karar verilmebilmesi için müvekkili şirketin ihyasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek müvekkili şirketin ihyasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kanuni hasım olması nedeniyle yargılama giderinden sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı şirketin tüzel kişiliğinin dava açılmadan önce 05/10/2015 tarihli Ticaret Sicil Müdürlüğünce yapılan re'sen terkin işlemi ile sona erdiği, bu nedenle şirketin aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamına göre mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.