muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4121, Karar No: 2022/14917, Tarih: 26.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4121 E.  ,  2022/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanun'a muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/02/2021 tarihli ve 2021/293 soruşturma, 2021/46 esas, 2021/5 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın mahkumiyeti ile cezasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/71 esas, 2021/165 sayılı kararına karşı yapılan itirazın ...'nin dosyada katılan sıfatının olmamasından dolayı reddine ilişkin anılan mahkemenin 23/06/2021 tarihli ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2021 tarihli ve 2021/710 değişik ... sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.04.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2022 tarihli ve KYB. 2022-56589 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

31/12/2019 tarihli ve 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmî Gazetede yayınlanarak 01/01/2020 tarihinde yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin "Mahkemenin hüküm kurması" başlıklı 14. maddesinde yer alan, "(1) Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar.

(2) Hüküm; varsa mağdur, suçtan zarar gören veya genel hükümlere göre katılma hakkını hâiz olan kişilere tebliğ edilir." şeklindeki,

Anılan Yönetmeliğin "itiraz" başlıklı 15. maddesinde yer alan, " (1) Mahkemece Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda kurulan hükme genel hükümler çerçevesinde itiraz edilebilir." şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'un "İtiraz olunabilecek kararlar" başlıklı 267. maddesinde yer alan, " (1) Hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde, mahkeme kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir." şeklindeki,

Anılan Kanun'un "İtiraz usulü ve inceleme mercileri" başlıklı 268. maddesinde yer alan, (1) Hâkim veya mahkeme kararına karşı itiraz, kanunun ayrıca hüküm koymadığı hâllerde 35 inci maddeye göre ilgililerin kararı öğrendiği günden itibaren yedi gün içinde kararı veren mercie verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşulu ile zabıt kâtibine beyanda bulunmak suretiyle yapılır.

Tutanakla tespit edilen beyanı ve imzayı mahkeme başkanı veya hâkim onaylar. 263 üncü madde hükmü saklıdır.

(2) Kararına itiraz edilen hâkim veya mahkeme, itirazı yerinde görürse kararını düzeltir; yerinde görmezse en çok üç gün içinde, itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderir.

(3) İtirazı incelemeye yetkili merciler aşağıda gösterilmiştir :

Tutanakla tespit edilen beyanı ve imzayı mahkeme başkanı veya hâkim onaylar. 263 üncü madde hükmü saklıdır.

(2) Kararına itiraz edilen hâkim veya mahkeme, itirazı yerinde görürse kararını düzeltir; yerinde görmezse en çok üç gün içinde, itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderir.

(3) İtirazı incelemeye yetkili merciler aşağıda gösterilmiştir :

c) Asliye ceza mahkemesi hâkimi tarafından verilen kararlara yapılacak itirazların incelenmesi, yargı çevresinde bulundukları ağır ceza mahkemesine ve bu mahkeme ile başkanı tarafından verilen kararlar hakkındaki itirazların incelenmesi, o yerde ağır ceza mahkemesinin birden çok dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye; son numaralı daire için birinci daireye; o yerde ağır ceza mahkemesinin tek dairesi varsa, en yakın ağır ceza mahkemesine aittir." şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'nun “Kanun yollarına başvurma hakkı” başlıklı 260/1. maddesinde yer alan, "Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

5271 sayılı Kanun'un 260. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan ...'ne anılan Kanun'un 250. maddesi uyarınca seri muhakeme usulüne göre yürütülen davanın ihbar edilmediği gibi gerekçeli kararın da adı geçen kuruma tebliğ edilmediği anlaşılmakla birlikte, anılan kurumun katılma hakkı bulunduğu gözetilip, mercii ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2021 tarihli ek kararının 5271 sayılı Kanun'un 268/2. maddesi kapsamında verilmiş merciine gönderme kararı olduğu nazara alınarak esas karar hakkında inceleme yapılmak suretiyle;

6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1. maddesinde yer alan "Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri işleyenler veya izne bağlı işleri izinsiz yapanlar, 91 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar. '' şeklindeki ve aynı Kanun'un 93/2. maddesinde yer alan '' İşgal ve faydalanma suçunun yeniden tarla açmak suretiyle veya yanmış orman sahalarında ya da kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde işlenmesi halinde verilecek ceza bir kat artırılır." şeklindeki hükümler ile 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/1-c maddesinde yer alan " 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 93 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suç." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... Mevkiinde kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde ... yapıp alan açma eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 93/2 maddesinde düzenlenen suç tipine uyduğu ve anılan madde kapsamında ceza bir kat artırılacağından sanık hakkında seri muhakeme usulü hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

31/12/2019 tarihli ve 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmî Gazetede yayınlanarak 01/01/2020 tarihinde yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin "Mahkemenin hüküm kurması" başlıklı 14. maddesinde yer alan, "(1) Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar.

(2) Hüküm; varsa mağdur, suçtan zarar gören veya genel hükümlere göre katılma hakkını hâiz olan kişilere tebliğ edilir." şeklindeki,

Anılan Yönetmeliğin "itiraz" başlıklı 15. maddesinde yer alan, "(1) Mahkemece Yönetmeliğin 14'üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda kurulan hükme genel hükümler çerçevesinde itiraz edilebilir." şeklindeki, düzenlemeler dikkate alındığında, suçtan zarar gören orman idaresinin davadan ve karardan haberdar edilmediği belirtilerek,

Anılan Yönetmeliğin "itiraz" başlıklı 15. maddesinde yer alan, "(1) Mahkemece Yönetmeliğin 14'üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda kurulan hükme genel hükümler çerçevesinde itiraz edilebilir." şeklindeki, düzenlemeler dikkate alındığında, suçtan zarar gören orman idaresinin davadan ve karardan haberdar edilmediği belirtilerek,

... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.07.2021 tarih, 2021/710 değişik ... sayılı kararı aleyhine atılı suçun seri yargılama usulüne tabi olmadığı gerekçesi ile kanun yararına bozma talep edildiği anlaşılmakla; öncelikle suçtan zarar gören orman idaresinin davadan haberdar edilip karara itiraz hakkı bakımından da ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.07.2021 tarih, 2021/710 değişik ... sayılı kararı aleyhine kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceği hususunun değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6914, Karar No: 2014/19840, Tarih: 03.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6914 E.  ,  2014/19840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/531-2013/806

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın objektif değer artırıcı unsura ilişkin özelliklerinin sadece zemin bedelini arttırabileceği gözetilmeden, hesaplanan fidan niteliğindeki ağaçlar için belirlenen bedellerin de aynı oranda arttırılarak fazlaya karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan nar fidanlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8162, Karar No: 2013/11927, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8162 E.  ,  2013/11927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, evrakı tefrik edilen yaşı büyük sanıklar ile birlikte, kış döneminde yoldan geçen araçların tekerlerine zincir takma işini yaptığı, kendileri ile aynı işi yapan tanık ...'e ... nedeniyle kızıp onu dövmeye karar verdikleri, bu amaçla suç tarihinde alkollü bir şekilde birlikte ... köyü yakınlarına gittikleri, orada bulunan römorkun tanık ...'e ait olduğunu düşünüp, üzerinde bulunan çadır şeklindeki brandayı kesip zarar verdikleri ve römorkun içinde bulunan katılanı tanık ... zannedip, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşılmakla, eyleminin mala zarar verme ve yaralama suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin TCK'nın 151/1 maddesi yerine, 86/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1143, Karar No: 2023/1260, Tarih: 16.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1143 E.  ,  2023/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/122 E., 2022/381 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 22.3.2009 tarihli dava dilekçesi ile kurum sigortalısı ...'ın 05.09.2006 tarihindeki iş kazası sonucu vefatı nedeniyle hak sahihlerine 164 943.89T1. Tutarında peşin değerli gelir bağlandığını iş güvenliği almayan işveminin kusur u olduğunu kazalıya ait sigortalı işe giriş bildirgesinin süresinde verilmediğinden bahisle 4.235.97 TL'nin, davalı işverenden 506 10 ve 26 ncı maddelerine göre tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirkete usulüne uygun tebligat yapılmış olmasına rağmen dosyaya yazılı bir cevap sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “ 1-Açılan davanın kabulü ile ,

41235,97 TL ' nin onay tarihi olan 30.04.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine , ” dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; “...Mahkemece, 506 sayılı Kanun'un 9 ve 10 uncu maddeleri irdelenmeli, cezada mahkum olan kişiye de bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilip yeniden kusur raporu alınmalı, kazanılmış haklar da gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir” gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “1-Davanın kabulü ile; 41.235,97-TL ilk peşin sermaye değerinin 30.04.2007 onay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili dilekçesinde özetle; kusurun tamamının davalıya ait olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili dilekçesinde özetle; kusurun tamamının davalıya ait olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6246, Karar No: 2014/1175, Tarih: 19.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6246 E.  ,  2014/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/1-2012/335

Taraflar arasında görülen sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.04.2013 gün ve 480 esas, 2222 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında 26.04.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkkilinin sözleşmeye konu taşınmazı davalı kooperatife devrettiğini, ruhsat tarihinden itibaren 48 aya içerisinde inşaatın bitirilmesi kararlaştırılmış iken, davacı hissesine düşen bağımsız bölümler teslim edilmediği gibi, inşaatın da %30 seviyesinde kaldığını ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili feshine, taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcileri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, taşınmazın 11.05.2007 tarihinde davalıya devredildiği, ruhsatın 04.12.2007 tarihinde alındığı 48 aylık inşaat süresi bitmesine rağmen, toplam inşaatın seviyesinin %25, taşınmaz üzerinde yapılan inşaatın dava tarihindeki rayiç değerinin 243.256,99 TL olduğu ve bu meblağın davacı tarafça depo edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu 26.04.2007 tarihli sözleşmenin geriye etkili feshine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, depo edilen 234.256,99 TL'nin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 08.04.2013 tarih ve 480 E, 2222 K sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları reddedilerek, davalının yaptığı imalat bedelinin tespitine ilişkin denetime elverişli rapor alınması gerekitği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8623, Karar No: 2020/6294, Tarih: 15.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8623 E.  ,  2020/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2019 tarih ve 2018/135 – 2019/154 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,53/1-2-3, 58/9, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre; sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15143, Karar No: 2011/3217, Tarih: 18.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/15143 E.  ,  2011/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine dair, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2005 gün ve 2005/416 Esas, 2005/418 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluş ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, mahkemenin 30.12.2005 tarihli mahkümiyet kararından itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe karar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.