muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/24105, Karar No: 2018/1231, Tarih: 25.01.2018

Buna göre, davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/14013, Karar No: 2015/41208, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/14013 E.  ,  2015/41208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/276480

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2008/229 (E) ve 2011/237 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın emniyetteki ifadesinde bildirdiği ... numaralı hattın takılı olduğu, suça konu telefonunun İMEİ numarasının, ilgili GSM operatörü ve/veya Telekomünikasyon Kurumuna müzekkere yazılarak tespit edildikten sonra, olay tarihi ve sonrasında kimler tarafından kullanıldığı usulünce araştırılarak, yine katılanın sanıklarca alındığını iddia ettiği, çeşitli bankalara ait kredi kartı ve bankamatik kartlarının olaydan sonra kullanılıp kullanılmadığı, katılanca bu kartlarla ilgili kayıp veya çalıntı bildiriminde bulunulup bulunulmadığı da araştırılarak, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17243, Karar No: 2017/26771, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17243 E.  ,  2017/26771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18883, Karar No: 2014/1348, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18883 E.  ,  2014/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1177-2013/126

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27053, Karar No: 2020/12412, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27053 E.  ,  2020/12412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde muhasebeci olarak çalıştığını, 11.02.2015 tarihinde 8 günlük yıllık izne ayrıldığını ve gidiş-dönüş uçak bileti alarak Makendonya'ya tatile gittiğini, dönüş tarihi 18.02.2015 olmasına rağmen hava muhalefeti nedeniyle uçağının 2 gün rötar yaptığını, bu nedenle 20.02.2015 cuma günü Türkiye'ye döndüğünü ve 23.02.2015 pazartesi günü işe gittiğinde, davalı işveren tarafından iş akdinin feshedildiğinin söylendiğini iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili çalışma ücreti, bakiye maaş, asgari geçim indirimi, yemek ve yol ücreti alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının 11.02.2015 tarihinde 3 günlük yıllık izin aldığını, izin dönüşü olan 16.02.2015 tarihinde işe dönmediğini, hakkında devamsızlık tutanağı düzenlenerek, 18.02.2015 tarihli noter ihtarnamesi ile mazeretini bildirmesinin istendiğini, mazeret bildirilmediğini, bunun üzerine iş akdinin 23.02.2015 tarihli noter ihtarnamesi ile feshedildiğini, ücretinin bordroda görüldüğü miktarda olduğunu, yemek ve yol ücretinin maaşa dahil olduğunu, zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi yurtdışına gitmek üzere toplamda 8 gün izin aldığını ancak hava muhalefeti nedeniyle uçağının rötar yaptığını ve 20.02.2015 tarihinde ülkeye döndüğünü, ilk mesai günü işe gittiğini ancak davalı işverence iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini öğrendiğini ileri sürmüştür. Davalı işveren ise davacının 3 gün izin talebinde bulunduğunu ve 3 günün bitiminden itibaren işe gelmediği için iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.Dosyada her ne kadar davacıya 11.02.2015 tarihinden itibaren 3 gün izin verildiğine ilişkin davacının imzasını taşıyan belge bulunmakta ise de davacı bu belgedeki imzanın kendisine ait olduğunu, üstünün anlaşmaya aykırı doldurulduğunu, kendisine 11.02.2015 tarihinden itibaren 8 günlük izin verildiğini iddia etmiştir. Davacının 06.02.2015 günü 11.02.2015 tarihinde yurtdışına gitmek üzere bilet aldığı, dönüş biletini de yine aynı gün 18.02.2015 tarihi için aldığı düşünüldüğünde belgenin anlaşmaya aykırı olduğuna yönelik iddiasının doğru olduğu görülmektedir. Davacının 18.02.2015 tarihinden sonraki 2 günlük devamsızlığı ise haklı bir mazerete dayandığından işverence yapılan feshin haksız olduğu kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27524, Karar No: 2020/3185, Tarih: 20.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27524 E.  ,  2020/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette iş makinası operatörü olarak 14.09.2013-17.05.2014 tarihleri arası çalıştığını, davacının sigortasının çok sonra yapıldığını, davalı işyerine ait Adana’daki şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak sonlandırıldığını, davacının son ücretinin 1.450,00 TL olduğunu, ancak aldıkları ücretin düşük gösterildiğini, davacının haftanın yedi günü 07.00-22.00 arası çalıştığını, 22.00 den sonra çalıştığının da olduğunu, dini milli bayram ve resmi tatillerde çalıştığını, yıllık izin ve fazla mesailerinin verilmediğini, baskı ile ibra ve belgeler imzalatıldığını beyan ederek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücrete ilişkin iddialarının doğru olmadığını, davacının alacaklarının ödendiğini ve iş sözleşmesine son verildiğini, işyerinde dönemsel olarak fazla mesai yapıldığı ve ücretinin elden işveren tarafından ödendiğini, ödeme belgelerinde fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödendiğinin görüleceğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasamızın ‘Hak Arama Hürriyeti’ başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme haklı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Somut olayda; Mahkemece tanık deliline dayanan davalı tarafın tanıklarına yazılacak olan talimat için gider avansı yatırmak üzere bir haftalık kesin süre verildiği,belirtilen süre içinde gider avansının yatırıldığı ancak tanıklar dinlenmeden karar verildiği anlaşılmaktadır.Mahkemece tanık listesinin süresinde sunulduğu ve gerekli avansın da dosyada mevcut olduğu dikkate alınarak, davalı tanıklarının dinlenmesi gerekirken, tanıklar dinlenmeden karar verilmesi hatalıdır. Davalının ispat ve savunma hakkının kısıtlandığı açık olup, kararın öncelikle yargılamanın usul hükümlerine aykırı olarak sonuçlandırılması sebebiyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5383, Karar No: 2012/18730, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5383 E.  ,  2012/18730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta, bar, kafe, iskele yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de, dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örnegi getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşanmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuat içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve kıyı kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşiftede dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25704, Karar No: 2023/10482, Tarih: 08.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25704 E.  ,  2023/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahla yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2018 tarihli ve 2018/8957 Esas sayılı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d, 31/3 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/2 Esas, 2018/10 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c, 31/3, 62 nci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2018/3941 Esas, 2019/1926 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

1. Teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 168. maddeden indirim yapılması gerektiğine,

3. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

1. Teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 168. maddeden indirim yapılması gerektiğine,

3. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde gündüz saatlerinde mağdurlar ... ve ...'ın Erbakan İmam Halip Lisesi'nin önünden geçerek toplama merkezine doğru yaya olarak birlikte ilerledikleri esnada karşılarına daha önceden tanımadıkları suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in çıktıkları, suça sürüklenen çocuk ...'ın önce mağdur ...'dan konuşmak amacı ile telefonunu istediği, mağdur ...'ın ise kontörü olmadığı gerekçesi ile telefonunu vermemesi üzerine bu defa mağdur ...'ın telefonunu istediği, Doğukan'ın telefonunu kendi rızası ile vermesi üzerine tuşlara basarak arama yapmaya çalıştığı, sonrasında ise telefonu mağdur ...'a iade ettiği, bu esnada diğer suça sürüklenen çocuk ...'in ise mağdur ...'ın elinde tutmakta olduğu telefonunu aldığı, bir süre sonra mağdurun telefonunu iade ettiği, sonrasında suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurlara hitaben "100,00 TL bütün paranız var mı?" şeklinde soru sorduğu, mağdur ...’ın parayı vermemesi halinde tekrar telefonlarının isteneceği düşüncesi ile yüz lira parayı cebinden çıkardığı ve Muhammed'e verdiği, suça sürüklenen çocukların "az ilerde arkadaşlarımız var parayı onlara bozduralım" dedikleri ve suça sürüklenen çocukların önde yürüdükleri, mağdurların ise arkalarından takip ettikleri, mağdurların takip ettiğini gören suça sürüklenen çocuk ...'in suça sürüklenen çocuk ...'a bıçağı ver dediği, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise arka cebindeki adli emanetin 2018/5486 sırasına kayıtlı bıçağı bıçağı mağdurların görebileceği şekilde çıkararak mağdurları tehdit ettiği, sonrasında tekrar aynı cebine koyduğu, mağdurların buna rağmen suça sürüklenen çocukları takibe devam ettikleri, sonrasında suça sürüklenen çocukların üst geçide çıktıktan sonra hızla uzaklaşarak kaçtıkları mahkemece kabul edilmiştir.

2. Mağdurların cep telefonu ile polisi aramaları üzerine aynı gün kısa bir süre sonra kolluk görevlileri tarafından suça sürüklenen çocukların bıçak ve para ile birlikte yakalandıkları, bıçağın suça sürüklenen çocuk ...'ın, paranın ise suça sürüklenen çocuk ...'in üzerinden çıktığı yakalama tutanağından anlaşılmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların, mağdur ...'dan bıçak göstererek 100,00 TL aldıkları, suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü bir arada düşünüldüğünde, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, yağma konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince suça sürüklenen çocuklara verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2018/3941 Esas, 2019/1926 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4979, Karar No: 2015/12021, Tarih: 16.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4979 E.  ,  2015/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2012/217-2014/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirketlerin ... altında faaliyet gösterdiklerini davalı bankanın ... Şubesi'nden aralarındaki ticari ilişkiye dayalı olarak geçici ve kesin teminat mektubu kullandıklarını, davalı ile geçici teminat mektuplarından % 5, kati teminat mektuplarından ise % 1 oranında komisyon alınması hususunda mutabık kaldıklarını, davalı bankanın bir müddet bu oranlarda komisyon almasına karşın daha sonra bildirimde bulunmaksızın komisyon oranlarında arttırım yaparak müvekkillerinden fazlaca komisyon tahsil ettiğini, davalının aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak hiç bir kriter ve ölçütü dikkate almaksızın keyfi biçimde yaptığı artışın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla fazla tahsil edilen 32.729,44 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinin 6. maddesi uyarınca müvekkiline bankaca uygulanan en yüksek oranları geçmemek kaydıyla tek taraflı olarak komisyon ve sair masrafları belirleme yetkisi tanındığını, buna rağmen müvekkilince anlaşma uyarınca kesin teminat mektupları için % 1, geçici teminat mektupları için binde beş oranında komisyon ücreti tahsil edildiğini, yapılan tahsilatlarda herhangi bir artırımın söz konusu olmadığı gibi davalıdan tahsil edilen ücretlerin bankanın diğer müşterilerine uyguladığı oranların çok altında olduğunu, davacının 2008 yılından beri müvekkilinin müşterisi olması nedeniyle uygulanan komisyon oranlarına rıza gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında davacılarca kullanılan kesin teminat mektupları nedeniyle yüzde bir, geçici teminat mektupları nedeniyle yüzde 0,5 oranında komisyon alınacağı hususunda bir ihtilafın bulunmadığı, mahkemece alınan bilirkişi raporu uyarınca davalı bankanın bu oranlara aykırı olarak toplam 40.397,64 TL fazla komisyon ücreti tahsil ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacı ... yönünden; 21.608,49 TL'nin (bunun 14.946,30 TL'lik kısmına dava, 6.662,19 TL'lik