muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21530, Karar No: 2016/15145, Tarih: 23.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21530 E.  ,  2016/15145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden davacı-karşı davalı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, bir kısım tanıklarını dava dilekçesi ile birlikte verdiği dilekçede, diğer tanıklarını ise ön inceleme aşamasından önce verdiği 06.11.2014 tarihli dilekçe ile 27.11.2014 tarihli süresinde verdiği karşı davaya cevap dilekçesinde bildirmiş, mahkemece dava dilekçesi ekinde bildirdiği tanıkları dinlenilmiş olup, diğer bildirmiş olduğu tanıklarına yönelik talebi ikinci tanık listesi yasağı kapsamında görülürek bu tanıklar dinlenilmeden hüküm kurulmuştur.

Hukuk Muhakemeleri Kanununda tanıkların ne zaman gösterileceği belirtilmemiştir. Ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilir. Zira delil, tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK m.187/1). Tahkikat, ön incelemede saptanan çekişmeli hususlar üzerinden yürütüleceğine (HMK m.140/3) göre, bu tespit yapılmadan tarafların dayandıkları delilleri sunmaları beklenemez. Başka bir ifade ile; taraflardan, anlaştıkları ve ayrıştıkları hususlar tespit edilmeden delil göstermeleri beklenemez. Öyleyse; davacı-karşı davalı kadının mahkemece uyuşmazlık konularının tespitinden yani ön inceleme aşamasından önce sunduğu 06.11.2014 ve 27.11.2014 tarihli dilekçelerinde bildirdiği tanıkları, ikinci tanık listesi sayılmaz. O halde davacı-karşı davalı kadının bildirdiği ve dinlenilmesinden açıkça vazgeçmediği tanıkları...,...,...., ...'nin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddelerinde gösterilen usul çerçevesinde dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer yönlerin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.11.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/887, Karar No: 2017/306, Tarih: 30.05.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/887 E.  ,  2017/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 10.04.2012

Sayısı : 13-342

5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'nin aynı Kanunun 3/5, TCK’nun 62, 51 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 20.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, taksitlendirmeye ve suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13. maddesi yollaması ile TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin Erciş Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.04.2012 gün ve 13-342 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 30.03.2015 gün ve 9619-14068 sayı ile;

"...Sanık ...'in, yolcu olarak yer aldığı araçta züccaciye kolilerinin içerisine gizlenmiş vaziyette taşınan eşyadan haberi olmadığına ilişkin baştan beri değişmeyen savunmasının, diğer sanık ...'in savunmaları ile doğrulandığı dikkate alındığında üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı hâlde beraati yerine yazılı şekilde mâhkumiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğu ile karar verilmiş,

Daire Üyeleri T. Emiroğlu ve A. Kiriş; ''Olay tarihinde sanık ...'in sürücülüğünü yaptığı, diğer sanık ...'nin ise yolcu olarak yer aldığı araçta güvenlik güçlerince yapılan usulüne uygun aramada 2290 karton bandrolsüz sigara ele geçirildiği cihetle, sanıkların aşamalardaki savunmalarında saat 24.00 sıralarında buluştuklarını ve saat 05.00 gibi yola çıktıklarını beyan etmeleri, yine yakalanan eşyanın aracın tamamını doldurduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'nin suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği ve anılan sanığın atılı suça iştirak ettiğine ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde olup, hükmün sanıklar yönünden düzeltilerek onanması gerektiği,'' düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.06.2015 gün ve 197964 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.06.2015 gün ve 197964 sayı ile;

"...Erciş Sulh Ceza Mahkemesinin 27.09.2011 tarihli usulüne uygun arama kararına istinaden yapılan yol kontrolünde sanık ...'in sürücülüğünü yaptığı, diğer sanık ...'nin ise yolcu olarak yer aldığı araçta güvenlik güçlerince yapılan usulüne uygun aramada 2290 karton (22900 adet) bandrolsüz sigara ele geçirildiği, sanıkların aşamalardaki savunmalarında saat 24.00 sıralarında buluşup saat 05.00 gibi yola çıktıklarını beyan etmeleri, yakalanan kaçak sigaraların miktarındaki fazlalık, kaçak sigaraların aracın tamamını doldurduğunun anlaşılması ve güvenlik güçlerine yakalanmamak için köy yollarına saparak gitmeleri karşısında, sanık ...'nin suçtan kurtulmaya yönelik, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen savunmasına itibar edilerek beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30.03.2015 gün ve 9619-14068 sayılı bozma kararının kaldırılarak yerel mahkemenin mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanması gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 14.09.2015 gün, 15695-19494 sayı ve oyçokluğuyla, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında 5607 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında 5607 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suçun sübutuna ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

15.10.2011 tarihli tutanağa göre; kolluk görevlilerince yapılan yol kontrolünde, saat 09.15 sıralarında Gültepe ve Aşağıakçagedik köyleri arasındaki tali yolda inceleme dışı sanık ...'in sürücülüğünü yaptığı, sanık ...'nin ise yolcu olarak bulunduğu panelvan aracın durdurulduğu, olay yeri ve tarihini kapsayan Erciş Sulh Ceza Mahkemesinin önleme araması kararına istinaden araçta yapılan aramada, züccaciye kutularının içerisine gizlenmiş şekilde toplam 22900 paket Prestij marka menşei belirsiz sigaranın ele geçirilerek, sanıkların rızasıyla muhafaza altına alındığı,

20.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda; ele geçirilen sigaralar üzerinde ... bandrolü, hologram, etiket ve başka ayrıcı işaret bulunmadığı, yurda kaçak yollardan sokulan sigaralardan olduğu bilgilerine yer verildiği,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan adres sorgulaması ve sanığın aşamalarda beyan ettiği adres bilgilerine göre; sanığın, Şanlıurfa'da ikamet ettiği, Van'da ikamet ettiğine ilişkin bilginin bulunmadığı,

20.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda; ele geçirilen sigaralar üzerinde ... bandrolü, hologram, etiket ve başka ayrıcı işaret bulunmadığı, yurda kaçak yollardan sokulan sigaralardan olduğu bilgilerine yer verildiği,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan adres sorgulaması ve sanığın aşamalarda beyan ettiği adres bilgilerine göre; sanığın, Şanlıurfa'da ikamet ettiği, Van'da ikamet ettiğine ilişkin bilginin bulunmadığı,

Sanıkların kaçak sigaralarla yakalandığı Erciş ilçesinin, Van'dan Şanlıurfa'ya giden yol güzergahında olmadığı,

İnceleme dışı sanık ...'in kollukta; suça konu sigaraları kendisinin satın alıp araçtaki kutulara yerleştirdiğini, sanık ... ile Van'da saat 24.00 sıralarında buluşup, saat 05.00 sıralarında birlikte yola çıktıklarını, sanık ...'in sigaralarla alakasının olmadığını, mahkemede; kolluk görevlilerinin ifade tutanağını okumadan imzalamasını istemeleri nedeniyle tutanağı imzaladığını, ifade tutanağının daha önceden oluşturulduğunu, atılı suçlamayı kabul ettiğini, ele geçirilen kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu, Van'da züccaciye eşyası verip karşılığında sigaraları aldığını ifade ettiği,

Sanık ...'nin; olay günü saat 04.00 sıralarında Van'daki ikametine, Şanlıurfa'dan arkadaşı olan ve Van'da züccaciye eşyası satmak için bulunan inceleme dışı sanık ...'in geldiğini, ...'in Şanlıurfa'ya döneceğini, kendisinin de ailesini ziyaret etmek için ... ile birlikte Şanlıurfa'ya gitmeye karar verdiğini, saat 05.00 sıralarında yola çıktıklarını, Erciş'e geldiklerinde ...'in bir köy yoluna girdiğini, ...'in bu köyde züccaciye eşyası satışı yapacağını zannettiğini, ele geçen sigaraları ilk defa arama işlemi sırasında gördüğünü, sigaralarla ilgisinin olmadığını, sigaraların diğer sanık ...'e ait olduğunu savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

15.10.2011 tarihinde saat 09.15 sıralarında kolluk görevlilerince ....- Aşağıakçagedik köyleri arasındaki tali yolda yapılan kontrollerde, sürücülüğünü inceleme dışı sanık ...'in yaptığı, sanık ...'nin ise yolcu olarak bulunduğu aracın durdurulduğu, araçta yapılan aramada züccaciye kutularının içerisine gizlenmiş şekilde toplam 22900 paket Prestij marka menşei belirsiz sigaranın ele geçirildiği olayda; sanık ..., Van'da ikamet ettiğini ve olay günü inceleme dışı sanık ... ile birlikte Van'dan Şanlıurfa'ya ailesini ziyarete gitmekte olduğunu savunmuş ise de; sanığın aşamalarda ikamet adresi olarak Şanlıurfa'daki bir adresi bildirmesi ve UYAP kayıtlarındaki adres bilgilerinden de sanığın Van ilinde ikametinin bulunmadığının anlaşılması, sanığın inceleme dışı sanık ... ile aynı araçta, Van-Şanlıurfa yol güzergahı dışında tali bir yolda yakalanmış olması ve ele geçirilen kaçak sigara miktarı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın ele geçirilen kaçak sigaraları sanık ... ile birlikte iştirak hâlinde ve ticari amaçla naklettiği kabul edilmelidir. Bu nedenle, Özel Dairenin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma kararı isabetsizdir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30.03.2015 gün ve 9619-14068 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1352, Karar No: 2025/6465, Tarih: 26.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/1352 E.  ,  2025/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/593 E., 2023/1022 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/593 Esas, 2023/1022 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması neticesinde verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 06.03.2025 tarihli ve 2024/29390 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve KYB-2025/32049 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve KYB-2025/32049 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 359/b (dört kez), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 (dört kez) ve 62. (dört kez) maddeleri uyarınca dört kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2019 tarihli ve 2016/281 esas, 2019/491 sayılı kararının, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/2500 esas, 2020/2728 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi sonucu kesinleşmesini müteakip, 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılması talebinin kabulü ile sanığın, 213 sayılı Kanun'un 359/b (iki kez), 5237 sayılı Kanun'un 43 ( iki kez) ve 62. (iki kez) maddeleri uyarınca iki kez 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2023 tarihli ve 2023/593 esas, 2023/1022 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu firma adına 2012 ve 2013 yıllarında birden çok kez sahte belge düzenlediği ve birden çok kez sahte belge kullandığından bahisle, düzenleme ve kullanma eylemlerinden dolayı ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de,

Dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu firma adına 2012 ve 2013 yıllarında birden çok kez sahte belge düzenlediği ve birden çok kez sahte belge kullandığından bahisle, düzenleme ve kullanma eylemlerinden dolayı ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de,

Benzer bir olayla ilgili Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/10/2024 tarihli ve 2024/11-280 esas, 2024/279 karar sayılı ilâmında yer alan, "... fail tarafından sahte belgelerin/faturaların doğrudan vergi kaçakçılığına matufen düzenlenmesinin yanı sıra, bir başkası tarafından aynı amaçla düzenlenen diğer sahte belgelerin/faturaların da vergi beyannamelerine müstenidat yapılarak kullanılması hâlinde, belgelerin tür, amaç ve işlevleri aynı olduğundan maddi konunun da aynı olduğunun, Buna bağlı olarak da; VUK’un 359. maddesinin b fıkrasında yer alan sahte belge düzenleme veya bu sahte belgeyi kullanma suretiyle işlenen vergi kaçakçılığı suçunun seçimlik hareketli bir suç olması nedeniyle seçimlik hareketlerden birkaçı ya da hepsi icra edilmiş olsa dahi tek suç oluşacağının ancak bu durumun TCK'nın 61. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesinde göz önünde tutulabileceğinin kabulü gerekir." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Sanığın yetkilisi olduğu firma adına 2012 ve 2013 yıllarında birden çok kez sahte belge düzenleme ve kullanma eylemine ilişkin somut olayda, anılan Yargıtay Ceza Genel Kurulu ilamında da belirtildiği üzere, sahte belge düzenleme veya bu sahte belgeyi kullanma suretiyle işlenen vergi kaçakçılığı suçunun seçimlik hareketli bir suç olması nedeniyle seçimlik hareketlerden birkaçı ya da hepsi icra edilmiş olsa dahi tek suç oluşacağı nazara alınarak, sanığın tek suçtan cezalandırılması; ancak seçimlik hareketlerden birkaçının gerçekleşmesi durumunun 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2016/281 Esas, 2019/491 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, "2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan (2 kez) 3 yıl 1 ay 15 gün, yine "2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan da (2 kez) 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bahse konu hükümlere yönelik istinaf başvurusunda bulunulduğu ve Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/2500 Esas, 2020/2728 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmek suretiyle hükümlerin kesinleştiği, 7394 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesini müteakip uyarlama yargılaması yapıldığı ve Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/593 Esas, 2023/1022 Karar sayılı kararı ile "...7394 sayılı Kanunun 4. ve 6. maddeleri ile değişik 213 sayılı Vergi Kanunun 359 ve geçici 34. maddesinde hükümlü lehine değişiklik yapıldığı ve sanığın birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesinin uygulanması öngörüldüğünden, iş bu kanunun uygulanmasının sanık lehine olduğu, ancak; sanık tarafından eylemlerine konu verginin ziyaa uğratıldığının tespit edildiği ve buna bağlı olarak tarh edilen verginin gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının sanık tarafından ödenmediğinin bildirildiği anlaşıldığından, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına..." denilmek suretiyle, hükümlünün "2012 ve 2013 takvim yıllarında zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme" suçundan 5 yıl 6 ay 20 gün, yine "2012 ve 2013 takvim yıllarında zincirleme şekilde sahte fatura kullanma" suçundan da 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve KYB-2025/32049 sayılı kanun yararına bozma isteminde; "...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/10/2024 tarihli ve 2024/11-280 esas, 2024/279 karar sayılı ilâmı gereği, sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği...“ belirtilmiş ise de, kanun yararına bozmanın, kesinleşen hüküm yönünden hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan gerek usul, gerekse maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğu, bununla birlikte; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2022 tarihli ve 2022/2-155 Esas, 2022/321 Karar sayılı ilamında da, "...sonuç olarak, 15.6

...“ belirtilmiş ise de, kanun yararına bozmanın, kesinleşen hüküm yönünden hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan gerek usul, gerekse maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğu, bununla birlikte; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2022 tarihli ve 2022/2-155 Esas, 2022/321 Karar sayılı ilamında da, "...sonuç olarak, 15.6.1949 tarihli ve 4-11 sayılı içtihadı birleştirme kararı da gözetildiğinde, yargısal içtihat değişikliklerinin kural olarak olarak geriye yürümeyeceği, yorum farklılığı sebebiyle içtihadın değişmiş olmasının, usul ve maddi hukuka uygunluk taşımayan karara yönelik, olağanüstü kanun yollarına başvuru nedeni oluşturmayacağının kabulü gerekmektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu veya Daire içtihatlarındaki değişimin sanığın yargılanıp hükmün kesinleştiği tarihten sonraki kararlarla değiştiği, mahkeme içtihatlarındaki değişimlerin ise olağanüstü kanun yollarına başvurma hakkı tanımadığı kabul edilmelidir. Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile reddine karar verilmelidir...." denildiğinin anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.