muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5587, Karar No: 2012/10056, Tarih: 30.05.2012

ve eklerinin onaylı örneklerinin istenmesi, sözkonusu tablonun VEDOP ortamında ne şekilde oluştuğu hususunda genel teknik bilginin denetime olanak verecek biçimde alınması ve anılan formlarda adı geçen suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı saptanarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırı olarak hükmün gerekçe başlığında suç tarihleri açık olarak yazılmayıp yıl olarak belirtilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13140, Karar No: 2020/8976, Tarih: 14.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/13140 E.  ,  2020/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet ...,...

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29429, Karar No: 2015/16123, Tarih: 21.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29429 E.  ,  2015/16123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22687, Karar No: 2017/12795, Tarih: 11.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22687 E.  ,  2017/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... Mobilya Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 17/11/2003 - 15/09/2009 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, aylık net maaşının 1.150,00 TL olduğunu, sabah saat 08:00-22:00/23:00 saatleri arası haftanın altı günü çalıştığını, davalı işverenlikten 4.555,00 TL ücret alacağı kaldığını, resmi ve dini bayramlar da çalışmasına rağmen alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, ücret, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti çalışma alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Mobilya Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; davacının 17/01/2009 - 31/07/2009 tarihleri arasında çalışmış olduğu için kıdem tazminatı talebinde bulunamayacağını, 1117747 sicil numaralı iş yerinde 17/01/2009 tarihinde işe başladığını, 31/07/2009 tarihine kadar şirketin farklı şubelerinde çalıştığını, önceki çıkışlarının nakil sebebi ile olduğunu, ... Mobilya ile ... Toplu Yemek Servis Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. arasında bir devrin söz konusu olmadığını, davalı şirket ... Toplu Yemek Servis Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. ile aralarında bir kira sözleşmesi olduğunu, diğer davalı şirketlerden ... Şti. ile ise aralarında hiç bir bağlantının olmadığını, davacının 1.150,00 TL'lik ücret iddiasının doğru olmadığını, davacının davalı işverenlikten ücret alacağının bulunmadığını, davacının 1 yıllık çalışma süresini doldurmamış olduğundan yıllık ücretli izne hak kazanmadığını, davacının çalıştığı süreler içinde resmi ve dini bayram tatil günü bulunmadığını ve bu sebeple ücretini talep edemeyeceğini, fazla çalışma yapmadığını, en yüksek banka mevduat talebinin yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk karar davalı ... Mobilya Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.vekilince temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 25/01/2016 tarihli 2016/1323 E. 2016/1765 K. sayılı ilamı ile özetle;

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk karar davalı ... Mobilya Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.vekilince temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 25/01/2016 tarihli 2016/1323 E. 2016/1765 K. sayılı ilamı ile özetle;

" 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Diğer yandan her kısmi dava alacağın tümüne yönelik tespit hükmü de içermelidir.

Somut uyuşmazlıkta, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması yerinde ise de, hükme dayanak bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil alacağının hüküm altına alınan miktarlardan daha fazla olduğu saptanmıştır. Tanık beyanı ile kanıtlanan fazla mesai ve genel tatil alacakları takdiri indirime tabi olup, karar gerekçesinde mahkemece bir takdiri indirimden söz edilmediği görülmektedir.

Ayrıca hüküm fıkrasında herhangi bir ayrım yapılmaksızın "fazlaya ilişkin talebin reddine" denildiği halde aynı satırda "fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına" şeklinde yazılması da kendi içinde çelişkilidir.Bu şekilde kurulan ve açıklanan hükümde taraflara yüklenen hak ve borçların açık olmadığı ve şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirtilmediği ortadadır.

Mahkemece yapılacak iş, hangi kalemde ne kadar hakedildiğini ve fazla mesai ve genel tatil çalışma alacaklarında hangi oranda takdiri indirim yapıldığını karar gerekçesinde açıklayıp, hangi kalem alacakta fazlaya ilişkin hakkın saklı olduğunun ve hangi kalem alacakta fazlaya ilişkin talebin reddedildiğinin gösterilmesinden ibarettir. Bu nedenle HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Mobilya Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yukarıda açıklanan bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacağı kalemlerinde alacak miktarı tespitlenmemiş, fazla mesai ve genel tatil alacağının indirim oranları belirtilmemiş, hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulduğu gözden kaçırılarak fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacağı dışındaki alacak kalemleri yönünden " Diğer alacak kalemleri bozmaya konu yapılmadığından bu hususta hüküm tesisine yer olmadığına" şeklinde karar verilmiştir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmediğinden HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmediğinden HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4359, Karar No: 2025/2286, Tarih: 05.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/4359 E.  ,  2025/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/172 E., 2015/96 K.

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. “25.05.2014” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “25.04.2014” olarak gösterilmesi,

2. Sanık ... ile birlikte atılı suçu işlediğine ilişkin iddianame tanzim edilen ve incelemeye konu iş bu dosya üzerinden tefrik kararı verilen ... hakkında, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, Yüksekova 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2023/140 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılanmasına devam olunduğu anlaşıldığından, her iki dosyanın birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 10.06.2014 tarihli raporunda; afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı; öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında afyon sakızının yer almadığı gözetilmeyerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

Kabule göre;

4. Ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel cezaların alt sınırdan uzaklaştırılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, Tebliğnağme'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 326/4. maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21883, Karar No: 2014/21668, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21883 E.  ,  2014/21668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/06/1997 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8846, Karar No: 2013/15239, Tarih: 04.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8846 E.  ,  2013/15239 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ........ ile ... Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ...........verilen 06.03.2013 günlü ve 2012/153-2013/219 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yurt dışında Türk Vatandaşı olarak geçen sürelerin 3201 sayılı Yasaya göre borçlanılabileceğinin tespiti istemine ilişkin olan davada;

Davacının Türk Vatandaşlığını kayıp tarihi, nüfus kayıt tablosunun düşünceler hanesinde yer alan 29.04.1999 tarihi olarak alınmıştır.

Dosya içerisinde yer alan Nüfus Kayıt tablosuna göre ise; davacının, 403 sayılı Yasanın 20.maddesi uyarınca 01.09.1998 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile, Türk Vatandaşlığından izinle çıkmasına karar verilmiş, ancak aynı yasanın 22.ve 23.maddelerine göre, çıkma ve izin belgelerinin teslim tarihleri görülmemekte, bu anlamda izinle çıkma ile Türk Vatandaşlığının kaybedildiği tarih saptanamamaktadır.

Bu nedenle; davacı ...’in, Mülga 403 sayılı Türk Vatandaşlık Yasasının 20.ve devamı maddeleri uyarınca, izinle çıkma ile Türk Vatandaşlığını hangi tarih itibarıyla kaybettiği hususu,............sorulmalı; ayrıca çıkmaya dair ilgili tüm kayıt ve belgelerinde celbi ile, eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2013 günü oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/26924, Karar No: 2014/10167, Tarih: 26.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26924 E.  ,  2014/10167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/128465

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. (Üsküdar 1) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

NUMARASI : 2009/21 (E) ve 2009/413 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-TCK’nun 204/2. maddesinde yazılı “memurun resmi belgede sahteciliği” suçu özgü suçlardan olup, failinin anılan Yasanın 6. maddesinde tanımlandığı şekliyle ‘kamu görevlisi’ niteliğini taşıması ya da özel yasası gereğince kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen bir kimse olması gerekmektedir.

KİT rejimine tabi bulunan PTT Genel Müdürlüğünde 233 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler kapsamında istihdam edilen personel, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 11/b maddesi uyarınca, “ifa ettikleri görevlerinden doğan suçlardan dolayı” kamu görevlisi sayılmaktadırlar. Diğer taraftan, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 1. maddesi gereği anılan kanun hükümlerine göre tebligat işlemlerini yapmakla PTT Genel Müdürlüğünün yetkili kılınmış ve anılan Kanunun 52. maddesi gereğince de “bu kanunun tatbikinde görevli memur ve hizmetliler ile mahalle, köy muhtar ve ihtiyar heyeti meclisi azalarının” işledikleri suçlarda kamu görevlisi gibi sayıldıkları kabul edilmiştir. Açıklanan yasal düzenlemeler uyarınca 7201 sayılı Kanun gereği tebligat işlemlerinde görevlendirilecek personelin PTT Genel Müdürlüğü personeli olması zorunlu olup, hizmet satın alınması suretiyle kurulan hukuki ilişkiye dayalı olarak iş gördürülen müteahhit firma çalışanına tebligat görevi verilmesi yasaya aykırıdır. Nitekim 5584 sayılı Posta Kanununun “Ulaştırma Sözleşmeleri” başlıklı 10. maddesinin gerek önceki metnine ve gerekse 29.4.2009 tarihli ve 5893 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle eklenen “PTT İdaresi postaların ayrım ve dağıtım işlerini ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürebilir” şeklindeki ikinci fıkrasına göre de tebligat işlemlerinin müteahhit firma çalışanına gördürülmesi yasaya uygun değildir. 5893 sayılı Kanun değişikliği ile yalnızca ayrım ve dağıtım işleri ihale yoluyla gördürülebilecek işlerden olup, tebligat işlemleri kapsam dışında tutulmuştur.