muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13985, Karar No: 2012/17486, Tarih: 04.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13985 E.  ,  2012/17486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, kasten yaralama, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet ve beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... 04.01.2009 tarihli kolluk ifadesinde hırsızlık yapacağından şüphelendikleri katılan sanık ...'ın kendisine bıçak çektiğini; katılan sanık ... de 04.01.2009 tarihli kolluk ifadesinde fırına ait odun ve eşyaların muhafaza edildiği yere girdiğinde ateş yakarak bir şeyler arayan şahıslara ne aradıklarını sorduğunda "sana ne, sen kimsin" cevabını aldığı, şahısların işyerini terketmedikleri bıçak çekerek üzerlerine saldırdıklarını beyan etmesi karşısında, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin kasıtlanması durumunda TCK'nın 149/1-a,c,d,h madde ve fıkralarında yaptırım altına alınmış nitelikli yağma suçunu oluşturabileceği çerçevesinde, 5271 sayılı CMK'nın 3,4,5; 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi gereği görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının madde bakımından görevli ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmeyerek yargılamaya devamla sanıklar hakkında yukarıda gösterilen biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7100, Karar No: 2012/5597, Tarih: 13.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/7100 E.  ,  2012/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının, daha önce kendisi ve çocuğu için hükmedilmiş olan tedbir nafakasının artırılmasına ilişkin harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir davası veya karşı davası bulunmamaktadır. Cevap dilekçesinde, daha önce takdir edilmiş olan nafakaların dava tarihinden itibaren artırılmasını istemiştir. Bu istek, boşanma davası açılmış olması sebebiyle Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde takdir edilecek tedbir nafakasının artırılması istenen miktar kadar takdir ve tayin edilmesi niteliğindedir. Öyleyse davalı eş ve yanında bulunan müşterek çocuk yararına tayin edilen tedbir nafakalarının boşanma davasının açıldığı tarihten geçerli olmak üzere takdir edilmesi gerekirken, daha önceki tedbir nafakası davasının açıldığı 8.3.2006 tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı ve çocuğun ... il merkezinde, davacının ise bu ile bağlı Araç ilçesinde ikamet ettikleri anlaşılmaktadır. Bu iki yerin birbirlerine yakın yerleşim yerleri olduğu ve her zaman, kısa sürede ve kolaylıkla birinden diğerine ulaşılmasının mümkün bulunduğu dikkate alındığında, velayeti anneye bırakılan çocukla davacı (baba) arasında kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken "aynı şehir" ve "ayrı şehir" ayırımın yapılması ve bu ayırıma göre kişisel ilişkide farklı düzenlemeye gidilmesi doğru bulunmamıştır. Davacı " ayrı şehirde oturmaları halinde" tesis edilen kişisel ilişkinin kendisi için yetersiz ve çocuğun menfaatine de uygun olmadığını ileri sürerek hükme bu yönüyle itirazda bulunduğuna göre, yukarıda belirtilen sebeplerle "ayrı şehir" "aynı şehir" ayırımının kaldırılması durumunda tesis edilen kişisel ilişki uygun olacağından ayırımın kaldırılması gerekli görülmüştür. Hüküm, yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle usul ve yasaya aykırı ise de, sözü edilen bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aykırılığa ilişkin yönlerin düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple; temyiz edilen hükmün, hüküm fıkrasının dördüncü ve beşinci maddelerinde yer alan "dava" sözcüğünden sonra gelen " tarihi olan 8.3.2006" sözcük ve rakamlarının; üçüncü maddesinde yer alan "verilmesine" sözcüğünden sonra gelen " tarafların aynı şehirde ikamet etmeleri halinde" cümlesinin, aynı maddede yer alan " yanına almak suretiyle görmesine, tarafların ayrı şehirde ikamet etmeleri halinde davalı babanın müşterek çocuğunu" cümlesinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu bölümlerinin açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.03.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4818, Karar No: 2021/12131, Tarih: 11.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/4818 E.  ,  2021/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığa ait "... Büfe" isimli işyerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada, toplam 3 şişe alkollü içkinin SICPA cihazıyla yapılan denetiminde 1 tanesinin kayıp bandrollü, diğer şişelerin üzerindeki bandrollerin ise sahte olduğunun tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, dava konusu içkileri ... Ticaret isimli işyerinden fatura karşılığı aldığını ve kaçak olduklarını bilmediğini beyan etmesi, yine suça konu içkilerin bandrollerinin geçersiz olduğunun ancak cihaz yardımıyla tespit edilebilmesi ve ele geçen geçersiz bandrollü içki sayısının miktarı nazara alındığında, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/24237, Karar No: 2018/2678, Tarih: 13.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/24237 E.  ,  2018/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret, eksik ödenen çalışma alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ,davacının davalı işveren kantininde 18.12.2012 - 30.10.2014 tarihleri arasında satış elemanı olarak fasılasız çalıştığını, son ücretinin net 550 TL olduğunu, maaşı dışında yol ve yemek ücreti ödenmediğini, düzenli olarak sigortasının yapılmadığını, haberi olmaksızın sürekli giriş-çıkışlar yapıldığını, işyerinde birtakım evraklar imzalatılmak istenmesi üzerine imzalamak istemediğini ve eşini çalıştığı işyerine çağırdığını, eşinin işyerine gelerek evrakları incelediğini ve imzalamayacaklarım söylediklerini, daha sonra davalı işyeri sahibinin müvekkilini arayarak işten çıkarıldığını söylediğini, sırf sunulan evrakları imzalamaması sebebiyle bir daha işe gelmemesi söylenerek apar topar haksız yere işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve izin ücretinin ödenmediğini, 15 günlük aylık ücretinin, eksik yatırılan aylık ücretleri ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, ancak birtakım evrakların imzalanması istenerek hak kaybına uğratılmaya çalışıldığını, çalıştığı süre boyunca her yıl okutulmadan ve işten çıkarma tehdidiyle birtakım belgeler imzalatıldığı gibi “alacaklarımı haklarımı aldım, yıllık izinlerimi kullandım’ şeklinde kendi el yazısı ile birtakım belgeler yazdırılarak imzalatıldığını, söz konusu bu belgeleri son çalıştığı yıl imzalamak istememesi üzerine işten çıkarma olayının yaşandığını, davalı işyerinde günlük yarım saat ve haftalık 2,5 saat fazla çalışmasının olduğunu belirterek alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ,4857 sayılı Yasanın Tmd.’sinin 1.fıkrasının (1) bendi uyarınca, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanununun 2.md/sLnin tarifine uygun 3 kişinin çalıştığı işyerlerinde bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağından ve davalıya ait işyerinin bu kapsama dahil bir işyeri olması sebebiyle kıdem tazminatı ödeme zorunluluklarının bulunmadığını, davacının ihaleli olarak aldıkları okul kantini ihalelerinden ilk defa 07.01.2013 tarihinde işe başladığını ve 14.06.2013 tarihinde işin sona erdiğini, 08.10.2013 tarihinde işyerinde tekrar işe başladığını ve 13.06.2014 okulun kapanma tarihinde işyerinden ayrıldığını, ihaleli olarak alınan okul kantininin okulun faaliyette bulunduğu öğrenim döneminde okulun tatil olmadığı günlerde part-time olarak çalıştığını, çalıştığı döneme ilişkin ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini, en son... İlköğretim Okulu kantininde belirsiz deneme süreli iş sözleşmesi ile 02.10.2014 tarihinde çalışmaya başladığını ve verimsiz çalışması sebebiyle iş akdinin 30.10.2014 tarihinde iki haftalık ihbar tazminatı ödetılmek suretiyle feshedildiğini, okulda öğrenim saatlerinin 09:00- 14:20 arasında olduğunu, günlük çalışma saatinin 7,5 saati aşmadığını, okul içeresinde teneffüs saatlerinde çalışabildiğini, bunun yanı sıra okulun 1,5 saat öğle arası tatili yaptığını, bu nedenle fazla mesai talebinin firmanın çalışmasına aykırı olduğunu, personele ay sonunda aylık hesap pusulası ve ücret bordrolarının bir örneğinin verildiğini, bu güne kadar çalışmaları için herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmadığını, davacının iddia ettiği 2012 yılında başka bir firmada çalıştığını ve mahkemeye verdiği dilekçe ile bu iddiasını çürüttüğünü, davacının işyerinde asgari ücretle çalıştığını, çalışmalarına ait ücretlerinin ödendiğini, fesih ile ilgili İş Kanunundan doğan ihbar tazminatı alacağının ödendiğinin işyerine verdiği ibra ile sabit olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece ilk kararında, davalının 4857 sayılı Kanun kapsamına tabi olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı vekilinin temyizi Yargıtay 7.H.D. 04.10.2016 tarih 2016/29688 E.- 2016/15551 K. Sayılı ilamı ile;

C) Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece ilk kararında, davalının 4857 sayılı Kanun kapsamına tabi olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı vekilinin temyizi Yargıtay 7.H.D. 04.10.2016 tarih 2016/29688 E.- 2016/15551 K. Sayılı ilamı ile;

"....Somut uyuşmazlıkta Mahkemece davalının çalışmasının esnaf faaliyeti kapsamında kaldığı sonucuna varılmış ise de; vergi dairesinden gelen cevabi yazıda davalının gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olduğu ve 2. sınıf işletme defterine tabi tutulduğu, SGKdan gelen belgelere göre fesih tarihi olan 30.10.2014 tarihi itibari ile davalıya ait ... Eğitim Kurumu adresli iş yerinde ... isimli işçinin sigortalı gösterildiği, davacının ise yine davalıya ait ... İlköğretim okulu adresli iş yerinde sigortalı gösterildiği bu itibarla davalıya ait farklı iki iş yerinin bulunduğu, davalının eşinin tanık olarak dinlendiği ve kendisinin de davalı yanında çalıştığını belirtmesi karşısında davalı ile birlikte davalıya ait iş yerlerinde çalışan sayısının 3 kişiden fazla olduğu nazara alındığında davalının çalışmasının esnaf faaliyetini aştığı değerlendirilmiştir. Mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla verilen görevsizlik kararı hatalıdır...." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 15.12.2014 olmasına karşın 18.11.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Dava, niteliği itibariyle belirsiz alacak davasının bir türü olan külli tespit kısmi eda davası olarak açılmış olup bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması, kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına dava ve ıslah (talep artırım) ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi; hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, ihbar tazminatı alacağı,ücret farkı alacağı, ödenmeyen ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağı ile ilgili paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

" 1058,40 TL brüt ihbar tazminatının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 15/12/2014’ten itibaren, kalan 958,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 28/10/2015’ten itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, ihbar tazminatı alacağı,ücret farkı alacağı, ödenmeyen ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağı ile ilgili paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

" 1058,40 TL brüt ihbar tazminatının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 15/12/2014’ten itibaren, kalan 958,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 28/10/2015’ten itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

1731,90 TL net ücret farkı alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 15/12/2014’ten itibaren, kalan 1631,90 TL’sinin ıslah tarihi olan 28/10/2015’ten itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

567,00 TL brüt ödenmeyen ücret alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 15/12/2014’ten itibaren, kalan 467,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 28/10/2015’ten itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

529,20 TL brüt yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 15/12/2014’ten itibaren, kalan 429,20 TL’sinin ıslah tarihi olan 28/10/2015’ten itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, " paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10044, Karar No: 2011/11326, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10044 E.  ,  2011/11326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın arsa niteliğinde kabulüne dayanak yapılan dosya içerisindeki belediye başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde imar alanı olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 1 km. mesafede olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş, mahkemece belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun mücerret beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulu'nun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bu hususlar belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Tüm araştırmalara karşın kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu il veya ilçede uygun emsal bulunamaması halinde, benzer sosyo-ekonomik özellikte olması kaydıyla, emsalin civar il ve ilçelerde yer alan taşınmazlar arasından seçilebileceği Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarından olmakla birlikte, Silifke gibi gelişmiş ve taşınmaz alım satımının çok olduğu bir ilçede uygun emsal bulunamayacağı kabul edilemeyeceğinden bilirkişi kurulunun raporunda emsalin komşu ilçe olan Gülnar'dan seçilmiş olması ve buna göre değerlendirme yapılması,

3-Emsal taşınmaza ait tapu kayıt örneğinin dosyaya getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

4-Davaya konu taşınmazın kamulaştırılan kısmı 2.200,01 m² olduğu halde, 2.220,01 m²' nin tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9307, Karar No: 2012/12696, Tarih: 21.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9307 E.  ,  2012/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 1- Sanık Hayri Kıtır hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat,

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51, 52/2,53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık Hayri Kıtır'ın beraatine, sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin mahkumiyet kararına dair bir nedene dayanmayan; sanık müdafinin, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak

1- Sanık Hayri Kıtır'ın, 1. derece arkeolojik sit alanındaki suça konu yerde diğer sanık ... ile mahsul ortaklığı bulunduğunu, bu yerin bakım ve düzenine yardımcı olduğunu ve inşai faaliyetin yapımına iştirak ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın sadece yevmiye ile çalıştırılan bir işçi olmadığı ve gerçekleştirilen eylemden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin, suç işleme kastının bulunmadığı şeklindeki oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi uyarınca lehe kanun belirlemesi yapılırken 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinin 5728 sayılı Kanun ile değişikliğinden önceki haline göre temel cezanın belirlenmesi sırasında para cezasına alt hadden hükmedilirken, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 65/b maddesi esas alınarak ceza tesisinde para cezasına alt hadden uzaklaşılarak hükmedilmesi suretiyle lehe kanun tespitinde hataya düşülmesi,

3- Sanık ... hakkında adli sicil kaydında bulunan, Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/06/2003 tarih, 2003/781 E., 2005/1510 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğunun ve hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19697, Karar No: 2014/4043, Tarih: 20.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19697 E.  ,  2014/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/148563

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/955 (E) ve 2013/74 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin aşamalarda dosyada mevcut tutanak ve belgelerden aleyhe olan hususları kabul etmediklerini beyan etmeleri karşısında; sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.