muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6638, Karar No: 2019/2463, Tarih: 10.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6638 E.  ,  2019/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2018 tarih ve ... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların zaman gazetesine abone olmasının ve çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermelerinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenmekle;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanıkların yakalanma tarihi olan "17.08.2016" yerine "11.08.2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin,

tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8929, Karar No: 2025/773, Tarih: 22.01.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/8929 E.  ,  2025/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1990 E., 2024/2992 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. ... hakkında; Mahkûmiyet hükmünün kaldırılması suretiyle yeniden kurulan mahkûmiyet

2. ... hakkında; Beraat hükmünün kaldırılması suretiyle verilen mahkûmiyet

3. ... hakkında; İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. ... hakkında; Temyiz isteminin esastan reddi

2. ... ve ... hakkında; Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin yukarıda belirtilen kararının sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılması suretiyle kurulan mahkûmiyet hükmüne dair 18.09.2024 tarihli kararın sanık müdafiine 30.09.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 10.10.2024 tarihli dilekçesi ile süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, CMK'nın 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi ve kararın son bölümü ile sanık müdafiine yapılan tebligatta temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine meşruhatlı tebligatla, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmün temyiz

edilmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26812, Karar No: 2015/25627, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26812 E.  ,  2015/25627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3816, Karar No: 2014/7457, Tarih: 05.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3816 E.  ,  2014/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2009/332-2011/92

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu ..parsel sayılı taşınmazda fıstık ağaçları yetiştirilmesi amacıyla davalılar ile 16.06.1986 tarihli yarıcılık sözleşmesi yaptıklarını bu sözleşmeye göre fıstık ağaçlarının mahsul vermeye başladığı takdirde taşınmazda 1/3 payının kendisine devredileceğinin kararlaştırıldığını fıstık ağaçlarının mahsul vermeye başladığını belirterek 1/3 payın adına tescilini istemiştir.

Davalılar vekili davayı kabul etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; dava konusu .. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde 139.350 m2 yüzölçümlü, tarla niteliği ile davalılar adına paylı mülkiyet olarak kayıtlı olduğu taşınmaz üzerinde 3083 sayılı Kanuna göre toplulaştırma şerhi bulunmadığı görülmektedir. Dosya içerisndeki Tarım Reformu Genel Mürülüğü Şanlıurfa Bölge Müdürlüğünün 23.05.2011 tarihli yazısında ise dava konusu .. parsel sayılı taşınmazın 3083 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, tapu kaydı gönderildiğinde tescilin mümkün olup olmadığı hususunda cevap verilebileceği belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece dava konusu.. parsel sayılı taşınmazın son tapu kaydı getirtilerek bu tapu kaydı Tarım Reformu Genel Mürülüğü Şanlıurfa Bölge Müdürlüğüne gönderilerek..ve .. sayılı Kanunlar gereğince pay tescilinin mümkün olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4946, Karar No: 2012/8897, Tarih: 21.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4946 E.  ,  2012/8897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile sahte oluşturulan araç kaydının iptali ile adına tescili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sahte oluşturulduğu iddia olunan araç trafik kaydının iptali ile adına tescili istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş: karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/797 soruşturma sayılı dosyası ile soruşturmanın devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza yargılaması sonucu belirlenecek maddi olgular davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan ceza soruşturmasının sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12443, Karar No: 2010/4288, Tarih: 03.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12443 E.  ,  2010/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine, alıkoyma suçundan beraetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/12/2005 gün ve 2005/386 Esas, 2005/464 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık hakkında atılı suçtan mahkümiyet hükmünün kurulduğu 13/10/2004 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin sanık ... ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu ancak Anayasa Mahkemesi’nin 25/02/2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23/11/2005 gün ve 2005/103 Esas, 2005/89 sayılı kararıyla 104. maddenin ikinci fıkrasının iptali nedeniyle fiilin aynı maddenin birinci fıkrasına uyan takibi şikayete bağlı suça dönüştüğü, 5560 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği ve 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla; öncelikle 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, sonuçsuz kalması halinde hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8356, Karar No: 2023/10856, Tarih: 07.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8356 E.  ,  2023/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/733 E., 2023/789 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/23 E., 2023/29 K.

Taraflar arasındaki ödeme emirlerinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 15.03.2023 tarihli ek kararla istinaf başvurusu süresinde olmadığından HMK'nın 346, 347 ve 348 inci maddeleri göre süre yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 346 nci maddesi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı Kurum vekiline 28.02.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; İstinaf dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 15.03.2023 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.05.2023 tarihli kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2121, Karar No: 2021/16287, Tarih: 25.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2121 E.  ,  2021/16287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 11/12/2014 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ihbara konu ikinci suçun işlendiği 15/01/2015 tarihleri arasında geçen 1 ay 4 günlük süre içerisinde dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 27/01/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9423, Karar No: 2017/2977, Tarih: 12.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9423 E.  ,  2017/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'dan aldığı 9.000 TL'lik borca karşılık 10.500 TL ödemek şartıyla boş bir senedi imzalayarak davalıya verdiğini fakat davalının bu senedin bedeli kısmına farklı kalemle 45.000 TL yazarak müvekkili aleyhinde icra takibi başlattığını, müvekkilinin borcun 10.500 TL'lik kısmını kabul edip kalan kısmına borçlu olmadığını belirterek itiraz ettiğini, davalı ...'nın açmış olduğu itirazın iptali davasında müvekkili ilinde bulunmasına karşın köydeki evindeymiş gibi muhtara tebligat yapıldığını ve bu sebeple söz konusu davayı müvekkilinin kaybettiğini, aynı sebeple karara karşı kanun yolu süresini de kaçırdığını ve kararın kesinleştiğini, diğer davalı ... yönünden ise; bu davalının babası olan müvekkilinin, 25.000 TL borcu sebebiyle aynı bedelde bir senet imzalayarak verdiğini, bu senede teminat olarak ise müvekkiline ait tarlanın diğer oğlu olan tapuda devredildiğini, borcun ödenmesi halinde söz konusu tarlanın müvekkiline geri verileceğine dair bu hususları açıklayan taraflar arasında bir sözleşme yapıldığını, söz konusu tarlanın davalı ... tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinde satışının istenmesi üzerine icra takip dosyasındaki alacağın davalı ...'dan diğer davalı ...'ın temlik aldığını, bu durumda temlik alan ...'ın iyiniyetli 3. kişi olmadığını ileri sürerek davaya konu senet sebebiyle davalılara borçlu olunmadığının tespiti ile icra dosyasına ödenmiş ya da ödenecek olan bedelin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili olan ...'ya davaya konu senedin tamamen doldurulup verilmediğini iddia eden davacının bu iddiasını yazılı delil ile kanıtlamak zorunda olduğunu, diğer müvekkili olan ...'ın ise iyiniyetli 3. kişi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonuncunda, TTK'nun 680. maddesi uyarınca açığa senet düzenlenmesinin mümkün olduğu, davaya konu senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının yazılı delille ispatının gerektiği, senet metnindeki yazı veya imzaların farklı kalemlerle yazılmış olmasının senedin geçerliliğini etkilemeyeceği, davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı ve son olarak yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava menfi tespit istemine ilişkindir. Davalı ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/475 esas sayılı dava dosyasında açılan itirazın iptali davasının kabulüne karar verilmiş ve karar 19.02.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Bu durumda ... hakkında açılan davanın kesin hüküm nedeniyle, diğer davalı ...'ın ise alacaklı sıfatı bulunmaması sebebiyle pasif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru olmamış, sonuç itibariyle doğru olan mahkeme kararının 6100 Sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/son maddesi uyarınca belirtilen gerekçeler doğrultusunda gerekçesi değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/479, Karar No: 2011/4686, Tarih: 29.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/479 E.  ,  2011/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Dosya içerisinde, dava konusu 138 ada ... parselin iktisap sütununda açıklanan dayanak 1937 tarih 348 sayılı vergi kaydı bulunmamaktadır.

1937 tarih 348 sayılı vergi kaydı ile varsa revizyon kayıtlarının İl/İlçe Özel İdare Müdürlüğünden istenilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.