muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11873, Karar No: 2011/21253, Tarih: 31.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/11873 E.  ,  2011/21253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK.na muhalefet

HÜKÜM : 1) 2 kez 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 ve (765 sayılı) TCK.nun 80 maddesi gereğince 2 kez 21 ay hapis cezası

2) 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesi gereğince 6 ay hapis cezası

765 sayılı TCK.nun 71 maddesi gereğince verilen hapis cezaları içtima ettirilerek neticeten 48 ay hapis cezası

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 28.12.2006 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 15.06.2006 tarih ve VDENR-2006-567/11 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sadece sahte fatura kullanmak suçlarından mahkumiyet kararı verilmiş, düzenlemek suçlarından bir hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince bu suçlardan her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, suçun sabit olmadığına, takdiri indirim hükmünün uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık müdafiinin “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst

2-) Sanık müdafiinin “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst

Sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-) Sanık müdafiinin defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen hükme yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ve 5904 sayılı yasanın 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2-son ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11953, Karar No: 2023/4189, Tarih: 12.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11953 E.  ,  2023/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1093 E., 2022/1021 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kaldırma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/28 E., 2018/16 K.

Taraflar arasındaki usulsüz tebligat şikayeti, meskeniyet şikayeti ve kıymet takdirine itiraz ile genel haciz yoluyla ilamsız takipte borca itirazdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, davalı vekilinin tazminat ve para cezası talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetçi-borçluya gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin 29.03.2017 olarak düzeltilmesine, ...., İli ....., İlçesi .....,Köyü ..... Mevkii ...., Ada 9 Parsel B Blok 1. Kat, 4 Nolu Bağımsız bölüm nolu taşınmaza uygulanan haczin kaldırılmasına, kıymet taktirine itiraz konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, alacaklının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi-borçlu vekili dava dilekçesinde; ödeme emrinin kendisi ile ilgisi bulunmayan bir adrese gönderildiğini, 103 tebliğ ve alacağın temlikinin tebliğinden de haberdar olmadığını, kıymet taktiri raporu tebliği ile takipten haberdar olduğunu, kıymet taktiri raporunun tebliğ edildiği adresin olan "....., Mah. ....Cad. No:55, .....," adresinin geçerli olduğunu, davalının alacağı devir aldığını, muaccel hale gelmiş bir borcunun bulunmadığını, icra dosyasında haczolunan taşınmazın haline münasip tek evi olduğunu, haczi kabul etmemekle birlikte evin değerinin düşük belirlenmesi nedeniyle kıymet taktirine itiraz ettiğini belirterek usulsüz tebligatlar ile kesinleştirilen takibin iptali ile meskeniyet şikayeti ile kıymet takdirine itirazın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-alacaklı vekili cevap dilekçesinde; borçluya çıkarılan ödeme emirlerinin borçlunun MERNİS adresine tebliğ edildiğini bu nedenle süresinde olmayan borca itirazının reddine karar verilmesini, davacıya çıkarılan 103 davetiyesinin 24.03.2016 tarihinde tebliğ edildiğini, borçlu tarafından 7 günlük yasal süresi içerisinde meskeniyet itirazında bulunulmadığını, ayrıca davacının nüfus kaydında evli olmadığı, daha önceki eşlerinden olan çocuklarının bu kişi ile aynı adreste kalmadığı, kişinin adres olarak bildirdiği ve tebliğ aldığı ev adresinin de satışı istenen yer olmadığı, kişinin gelir durumuna bakıldığında sigorta kaydı olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde satışı istenen yerin haline münasip evi olmadığı, kıymet takdirine itirazının da süresinde olmaması nedeniyle süresinde olmayan borca itiraz ve meskeniyet iddialarının reddine, davacı aleyhine haksız ve kötüniyetli itirazı nedeniyle %20 tazminata, %10 oranında para cezasına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya çıkarılan ödeme emri içerir 19.01.2016 tarihli tebligatın TK'nın 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesine rağmen muhtarın imzası ve kaşesinin bulunmaması nedeniyle usulsüz olduğu, İcra Müdürlüğünce yeniden çıkarılan 04.03.2016 tebliğ tarihli tebligatın da TK'nın 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın sağ tarafında... Mahalle muhtarı ......,'in imzası ve kaşesinin bulunduğu, üzerinin çizildiği, sol köşesinde ise ...., Mahalle Muhtarı ...'in imza ve kaşesinin bulunduğu, .....Kaymakamlığı'ndan gelen 30.05.2017 tarihli müzekkere cevabına göre 08.10.2016 tarihine kadar ...., mahallesinde ...'in görev yaptığı, 08.10.2016 tarihinde vefatı nedeniyle yerine ...'in görevlendirildiği, UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulama neticesinde 24.04.2015 tarihinden 24.01.2017 tarihine kadar borçlunun ".....,.....,Sok. No:10/2 ..../Samsun" adresinde oturduğu, bu haliyle 04.03.2016 tarihli tebligatın usulüne uygun olduğu, posta memurunca hatalı olarak imzası alınan muhtar...in imzasının alınmasından sonra üzerinin çizilerek doğru muhtara tebligatın yapılmış olması nedeniyle borçlu tarafça iddia edilen usulsüzlük iddiasının yerinde olmadığı, bu nedenle takibin iptali talebinin reddine karar vermek gerektiği, meskeniyet şikayeti yönünden yapılan değerlendirmede; 103 davetiyesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle borçlunun tebligat yapılan adresinin mernis kayıtlarında yer alan adresi olduğu, bu haliyle 103 davetiyesinin de usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, dava tarihi nazara alındığında meskeniyet şikayeti için geçerli 7 günlük yasal sürenin aşıldığı, bu haliye meskeniyet şikayetinin de reddine karar vermek gerektiği, kıymet takdirine itiraz yönünden yapılan değerlendirmede; bilirkişi tarafından hazırlanan raporda evin kıymetinin 170.000,00 TL olarak belirlendiği, İcra Müdürlüğü tarafından hazırlattırılan raporda ise evin kıymetinin 180.000,00 TL olarak belirlenmiş olduğu dikkate alındığında borçlunun kıymet takdirine itirazının da yerinde olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine, davalı vekilinin tazminat ve para cezası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi-borçlu vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm tebligatlar geçersiz olup, usulüne uygun olmadığından hem tebligattan hem de diğer evraklardan haberdar olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının lehine kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, borçlunun 20.04.2015 tarihinde beyanı üzerine aynı tarihte tescil edilen adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine ....., Mahallesi ....., .....,Kapı No: 10/2 .....Samsun" ödeme emri gönderilmiş, "gösterilen adreste daire 2 boş olup, muhatap ismen tanınmıyor" şerhi ile 30.12.2015 tarihinde tebligatın iade edildiği, bu kez ödeme emrinin aynı adrese gönderildiği, "D2: boş tanınmadı" açıklamasıyla TK'nın 21/2. maddesine göre 19.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak tebliğ belgesinde tebligatı çıkaran merci tarafından tebliğ işleminin TK'nın 21/2. maddesi gereğince yapılması yönünde bir şerh bulunmaksızın sözü edilen madde gereğince tebliğ işleminin gerçekleştirilmesi usulsüz olup, tebligatta (MERNİS adresi) yazılması maddede bahsi geçen şerhin varlığının kabulü için yeterli olmadığı, ayrıca, tebliğ belgesinde tebligatın teslim edildiği muhtarın isim ve imzasının da bulunmadığı, yine ödeme emri aynı adrese tekrar gönderilmiş ve TK'nın 21/2. maddesine göre 04.03.2016 tarihinde tebligat yapılmış ise de yukarıda belirtildiği üzere bu tebligatta da tebliğ işleminin TK'nın 21/2. maddesine göre yapılması gerektiği yönünde tebliğ çıkaran merciin şerhi bulunmadığından usulüne uygun kabul edilmesinin mümkün olmadığını, İİKnîn 103. maddesi gereğince düzenlenen haczin bildirimine ilişkin tebligatın 24.03.2016, alacağın temlikinin tebliğine ilişkin tebligatın 10.11.2016 tarihinde aynı şekilde TK'nın 21/2. maddesine aykırı olarak gerçekleştirildiği, borçlunun 24.01.2017 tarihinde mernis adresini "....., Mahallesi....., Caddesi Kapı No: 55/A ......, .....," olarak bildirdiği ve aynı tarihte tescil edildiği ve kıymet taktiri raporunun belirtilen bu adrese gönderildiği ve şikayetçi borçluya 29.03.2017 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, bu kapsamda kıymet taktiri raporunun tebliğinden önceki tüm tebliğ işlemleri usulsüz olduğundan, borçlunun takibi 29.03.2017 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerektiği, bu tarihe göre 31.03.2017 tarihli şikayet süresinde olup, mahkemece TK'nın 32. maddesi gereğince ödeme emri tebliğ tarihinin 29.03.2017 olarak düzeltilmesine, henüz takip kesinleşmeden haciz uygulanması nedeniyle meskeniyet şikayetine konu taşınmaza uygulanan haczin kaldırılmasına, kıymet taktirine itiraz konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, yasal düzenleme bulunmadığından alacaklının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetçi-borçluya gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin 29.03.2017 olarak düzeltilmesine, ...., İli....., İlçesi ..... Köyü ..... Mevkii 259 Ada 9 Parsel B Blok 1. Kat, 4 Nolu Bağımsız bölüm nolu taşınmaza uygulanan haczin kaldırılmasına, kıymet taktirine itiraz konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, alacaklının tazminat talebinin reddine ” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-alacaklı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının dava konusu icra dosyasından açıldığı tarihten bu yana haberdar olup, açıkça kötüniyetli hareket ettiğini, zira 06.06.2017 tarihli 2. celsede, 25.12.2015 tarihli ödeme emrinde alacaklı olarak görülen ...’in üvey kardeşi olduğunu, konut kredi borcunun bitmesinin ardından borcu ödeyeceğini beyan ettiğini ve fakat ...’in takip açtığını, yani kredi borcunun bitmesinin ardından ödeyeceği borcun kredi bitmeden takibe konulduğunu açıkça kabul ve ikrar ettiğini, davacı gerek mahkeme sırasında yapılan keşifte gerekse icra dosyasında 06.02.2017 tarihinde yapılan keşifte evini kendisi açarak gösterdiği ve raporların bu şekilde düzenlendiğini, en kötü bu tarih itibariyle dosyadan haberdar olduğunu, davacı ile dosyanın temlik alındığı 27.10.2016 tarihinde ve sonrasında dosyanın satışa gitmemesi ve borcun taksitlendirilmesi konusunda bizzat, şifahi ve yüz yüze adliyede görüşülme yapılmasına rağmen dosyadan haberdar olmadığının izahı ile eldeki davanın ikamesi açıkça kanuna karşı hile teşkil ettiğini, buna göre de süresinde olmayan dava ve taleplerinin reddi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, usulsüz tebligat şikayeti, meskeniyet şikayeti ve kıymet takdirine itiraz ile genel haciz yoluyla ilamsız takipte borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, TK'nın 21/1-2., Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi, İİK'nın 82/1. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/729, Karar No: 2010/2448, Tarih: 10.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/729 E.  ,  2010/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... aralarındaki dava hakkında İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.06.2007 tarih ve 507/356 sayılı hükmün Dairenin 05.11.2009 gün ve 4167/5266 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece davanın kabulüne,... köyü 207 parselin tapu kaydının iptali ile 1/2'şer paylarla davacı ile davalı adına tapuya tesciline ilişkin hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece onanmıştı. Davalı vekili bu kez süresinde verdiği karar düzeltme dilekçesi ile onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasını istemiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin hükmün esasına yönelen karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davalı vekilinin harç ve vekalet ücretine yönelen karar düzeltme isteğine gelince; dava dilekçesinde dava değeri 7.000 TL olarak gösterilmiş ve harç bu miktar üzerinden yatırılmıştır. Mahallinde yapılan keşif sonunda inşaat mühendisi bilirkişi taşınmazın değerinin 33.730 TL olduğunu bildirmiş ancak bu miktar üzerinden harç tamamlattırılmamıştır. Kural olarak taşınmazın gerçek değeri üzerinden Avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Gerçek değer yargılama aşamasında belirlenmiş ise, Harçlar Kanununun 30 ve 32. maddeleri hükmü uyarınca işlem yapılması icap eder. Mahkemece davalı aleyhine dava dilekçesinde yazılı harcı yatırılan miktar üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılmadan ve harç tamamlanmadan Avukatlık ücretinin dava dilekçesindeki değer yerine keşifte belirlenen değer üzerinden tespiti doğru olmamıştır. Davalı vekilinin karar düzeltme isteği bu bakımdan yerinde olup, Daire onama ilamı bu yönüyle maddi yanılgıya dayalı bulunduğundan Dairenin 5.11.2009 gün ve 2009/4167 esas, 2009/5266 sayılı onama kararının harç ve vekalet ücreti yönünden ortadan kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün

harç ve vekalet ücreti ile ilgili hüküm bölümünün az yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.nun 440 ve 428. maddeleri uyarınca bu sebeple BOZULMASINA ve anılan kanunun 442.maddesi uyarınca takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda müfredatı yazılı 35,50 TL peşin harcın red harcına mahsubuna 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11784, Karar No: 2022/1054, Tarih: 23.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/11784 E.  ,  2022/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2021 tarih ve 2020/254 - 2021/117 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula göndernesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/642, Karar No: 2020/6169, Tarih: 18.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/642 E.  ,  2020/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 17/12/2015 ve 05/04/2018 tarihli bozma ilamlarından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 19/10/2012 ve 15/03/2016 tarihli kararlarda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3, 168/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasına indirilmesi; yine Dairemizin 17/12/2015 tarihli bozma ilamlarından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 19/10/2012 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3, ve 62. maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 4.000 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 4.000 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da 4.000 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,