muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8962, Karar No: 2010/268, Tarih: 19.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/8962 E.  ,  2010/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, Hazine davalının maliki olduğu 106 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali ve elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.01.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen Hazine vekili Avukat .... geldi davetiye tebliğe rağmen temyiz eden vekili Av...... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .... .. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 106 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 13.11.1984 tarihinde yapıldığı ve 28.1.1986 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 13.12.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.1.1986 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğundan 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre davacının davasında haklı olduğu gözetilmek suretiyle yargılama gider ve bu giderlerden sayılın avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmasına karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan Hazine vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenden alınmasına ve peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13052, Karar No: 2012/19540, Tarih: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13052 E.  ,  2012/19540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Köy 1199 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy 1199 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24148, Karar No: 2021/20409, Tarih: 27.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/24148 E.  ,  2021/20409 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin kararın gerekçesini yetkisiz tercüman eşliğinde alınan hatalı beyanların oluşturduğuna, sanığın suçsuzluğunu kanıtlayan uzmanlık raporlarının dikkate alınmadığına, ayrıca söz konusu raporların müştekilerin hükme esas alınan yalan beyanlarını da çürüttüğüne, sanığın darp edildiğinin doktor raporuyla sabit olduğuna, müştekilerde ise darp izine rastlanılmadığına, sanığın fiili işlediği sırada özgür iradesiyle hareket etmediğine, iradesinin ipotek altında olduğuna, kollukta alınan ifadeler esnasında tercüman olarak bulunan ... isimli kişinin tercüman komisyon listesinde kaydının bulunmadığına, sanıktan parmak izi, kan örneği ve diğer numunelerin alındığına, ateşli ve ateşsiz silahların hiçbirisinde sanığa ait bulgulara rastlanılmadığına, yetkililere iki farklı kimlik bilgisi vermediğine, okuma yazma bilmediği için isminin tutanaklara hatalı geçtiğine, sanığın sağlık sorunları yaşadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte suç oluşsa dahi bir kişiye karşı teşebbüs aşamasında kalmış yağma suçunun oluşacağına, ayrıca sanığın yakalanmasının ardından kolluk kuvvetleri ile işbirliği yapmış olup Jitt'in evi olduğunu düşündüğü bazı yerlere kolluk görevlilerini götürdüğüne, ancak şahısların bulunamadığına, bu hususun etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, istinaf kararının bozulmasına, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte, konutta, gece vaktinde nitelikli yağma suçunu gerçekleştiren sanık hakkında, nitelikli yağma suçunun unsurlarının oluştuğu, 5237 sayılı TCK’nın 28. maddesinin ve eylemin tamamlanmış olması sebebiyle TCK’nın 35. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, TCK’nın 43/3. maddesi uyarınca yağma suçunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, yine somut olayda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının da oluşmadığı, bu itibarla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan dört ayrı müştekiye yönelik ayrı ayrı olmak üzere dört kez kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine, 27.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2413, Karar No: 2022/3494, Tarih: 13.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2413 E.  ,  2022/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Dosya içeriğine göre, davalı aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar (takip talebi ve harca esas değer) 74.213,70 TL olup bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kalmaktadır.

Buna göre bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42089, Karar No: 2017/17313, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42089 E.  ,  2017/17313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1241, Karar No: 2017/4777, Tarih: 06.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1241 E.  ,  2017/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme sebebiyet verme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki transit marka aracı ile meskun mahalde çift şeritli bölünmüş yolda seyir halinde iken ışıklı dört yönlü dönel kavşağa geldiğinde seyrine göre yolun solunda bulunan tırın sağından kavşağa girdiğinde, kavşağın orta ada bölümünün 7 metre solunda, yolun sol bölümüne yakın kısımda kendisine göre kavşağa soldan giren tescilsiz motorsikletle sürücü belgesiz olarak seyreden ölen ile aracının sol ön yan kısmıyla çarpışması ile motorsiklet ve sürücüsünün çarpışma noktasının soluna doğru savrulup düşmesi, sanığın da yaklaşık 100 metre ilerde sağda durması şeklinde meydana gelen olayda, dinlenen tanık beyanları arasında kimin kırmızı ışık ihlali yaptığı hususunda ihtilaf olması dolayısıyla yapılan keşfe ve toplanan delillere rağmen hangi tarafın kırmızı ışık ihlali yaptığı belirlenememiş olsa dahi; sanığın kavşağa yaklaştığında trafik ışığının kırmızdan yeşile dönmesi üzerine yavaşlayarak ancak durmadan yolun solunda bulunan tırı geçerek devam ettiğine dair, aracında bulunan tanıklar ... ile... ve kavşakta kendisi ile aynı yönde bulunan ancak motorsikleti gördüğü için kavşağa girmeyen ...'ın beyanlarıyla uyumlu söylemleri, yine kavşağa soldan giren motorsikleti farkeden tırın hızının yavaş olduğu için durabildiğine yönelik söylemleri, tanıklar ...'ın sanığın 60-70 km hızında olduğuna ve karşı yönde kırmızı ışıkta bekleyen ...'nın sanığın 90-100 km hızında olduğuna yönelik beyanları ile sanığın seyir yönüne ters istikametteki yol üzerinde kavşağa yakın bir noktada bulunan tanıklar... ve ... sanığın kavşağa çok hızlı girdiğine yönelik beyanları karşısında, sanığın meskun mahalde, mahal şartlarına uygun olmayan bir hızda kavşaklara girmeden önce hızını yeterince azaltmayarak, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin kavşaklarda geçiş önceliğini düzenleyen 109. maddesinde de belirtildiği üzere “ışıklı trafik işaretleri izin verse bile trafik akımı, kendisini kavşak içinde durmaya zorlayacak veya diğer doğrultudaki trafiğin geçişine engel olacaksa, sürücülerin kavşağa girmesi yasaktır” hükmüne de aykırı olarak kavşağı kontrol etmeden girmesi neticesinde, meydana gelen olayda en azından tali kusurlu olduğunun kabulü gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3996, Karar No: 2012/9933, Tarih: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3996 E.  ,  2012/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin 21.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, her bir yıla ait vergi döneminin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, en sonuncusu 25.12.2003 tarihli faturaların 2003 takvim yılından ayrı olarak ele alınıp bu faturaların kullanılmasına yönelik suç tarihinin 26.01.2004 olarak kabul edilmesi nedeniyle dava konusu olmadığı halde 2004 takvim yılına ilişkin ayrıca hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olmakla; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6248, Karar No: 2015/17990, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6248 E.  ,  2015/17990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/447-2014/917

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından doğrudur.

Bu nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

1)Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmiş ise de; taşınmaz üzerinde hangi tür meyve ağacını hakim olduğu ve ne kadar alan kapladığı bilirkişi raporunda belli değildir. Bu durumda öncelikli hakim meyve ağaçlarının hangi cins olduğu, ne kadar alan kapladığı tespit edilmek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden taşınmazda ki meyve ağaçlarının dekar başına ürün verim miktarı, toptan kg satış fiyatı ve dekara üretim giderleri getirilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12062, Karar No: 2010/4096, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12062 E.  ,  2010/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2005 gün ve 2005/252 Esas, 2005/301 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 11.12.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 31.05.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...