muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8609, Karar No: 2010/12481, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8609 E.  ,  2010/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16953, Karar No: 2012/15377, Tarih: 17.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16953 E.  ,  2012/15377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 62, 51/1-2-3. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası, erteleme

1- 14.02.2008 tarih, VDENR-2008-2040/4 numaralı Vergi tekniği raporundan; suça konu edilen 70 adet faturanın VEDOP sorgulamasında tespit olunduğu, ancak tarih ve numaralarının belli olmadığı anlaşılmakla; "Bilanço Esasına Göre Defter Tutan Mükelleflerin Mal ve Hizmet Alımlarına İlişkin Bildirim-Ba" tablosunda varolan bilgilerin dayanağını oluşturan verilerin neler olduğunun katılan idareden sorulması, varsa bu verilerin bilişim ortamında kayda girmesini sağlayan belgeler (bildirim, beyanname vs gibi) ve eklerinin onaylı örneklerinin istenmesi, sözkonusu tablonun VEDOP ortamında ne şekilde oluştuğu hususunda genel teknik bilginin denetime olanak verecek biçimde alınması ve anılan formda adı geçen suça konu faturaların tarihlerinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; sanığın 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunmasına rağmen her bir takvim yılındaki eylemlerin ayrı suç oluşturduğunun ve aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi karşısında zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 17.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3494, Karar No: 2018/769, Tarih: 26.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3494 E.  ,  2018/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli yağma ve muhtelif suçlardan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli ve 2014/1181 değişik iş sayılı içtima kararı ile 12 yıl 8 ay 22 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, cezasını infaz etmekte iken, denetimli serbestlik tedbiri ile infaz hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Denizli İnfaz Hakimliğinin 02/09/2016 tarihli ve 2016/3454 esas, 2016/3423 sayılı kararını müteakip, hükümlünün kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmemekte ısrar ettiğinden bahisle şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Antalya İnfaz Hakimliğinin 07/04/2017 tarihli ve 2017/1261 esas, 2017/1306 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına karar verilen hükümlünün sigortalı olarak bir işte çalıştığından bahisle kamuya yararlı işte çalıştırma tedbirine ara verildiği, denetimli serbestlik müdürlüğü görevlilerince hükümlünün beyan ettiği işyerinde yapılan denetimde hükümlünün 23/09/2016 tarihinde işyerinden ayrıldığının tespiti üzerine, durumun yükümlülük ihlali olarak kabulüyle hükümlünün uyarılmasına karar verilmesini müteakip, hükümlünün bu kez 05/03/2017 tarihinde işyerinden ayrıldığının tespit edildiğinden bahisle yükümlülük ihlalinde ısrar ettiği gerekçesiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de; Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 84/7. maddesinde “Hükümlünün;

a) Çalışmasına engel bir sağlık problemi olduğunu,

b) Örgün eğitime devam ettiğini,

c) Bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştığını,

ç) Kendi işini kurduğunu ve işlettiğini,

a) Çalışmasına engel bir sağlık problemi olduğunu,

b) Örgün eğitime devam ettiğini,

c) Bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştığını,

ç) Kendi işini kurduğunu ve işlettiğini,

belgelendirmesi ve bu nedenle kamuya yararlı işte çalışma yükümlülüğünün kaldırılmasını talep etmesi durumunda, ileri sürülen mazeretlerin doğruluğu ve haklılığı araştırılır. Gerekirse komisyon tarafından yükümlülüğün infazına ara verilir. Bu durumda, hükümlünün sağlık problemi, eğitime devam etme durumu, belirttiği işte bir iş sözleşmesine dayanarak çalışıp çalışmadığı ya da kurduğu ve işlettiği işi devam ettirip ettirmediği, koşullu salıverme süresinin sonuna kadar denetlenir. Hükümlünün, yanlış beyanda bulunduğunun anlaşılması veya mazeretin ortadan kalkması halinde yükümlülüğün kalan kısmının infazına devam edilir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin benzer bir olay nedeniyle verdiği 05/12/2016 tarihli ve 2016/3361-4161 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, hükümlünün beyanının doğru olmadığının tespiti halinde mevcut durumun yükümlülük ihlali olarak nitelendirilemeyeceği, hükümlünün kamuya yararlı işte çalışma yükümlülüğünün uygulanmasına başlanması gerektiği gözetilmeksizin, yükümlülük ihlalinde ısrar ettiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/11/2017 gün ve 94660652-105-07-11068-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Antalya İnfaz Hakimliğinin 07/04/2017 tarihli ve 2017/1261 esas, 2017/1306 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3410, Karar No: 2018/15841, Tarih: 01.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3410 E.  ,  2018/15841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-... Mahallesi, 1701 ada 383 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın her ikisinin de vergi değerinin 129,61-TL olduğu halde, dava konusu taşınmazı emsalden %80 oranında daha değerli kabul edilerek yetersiz gerekçe ile değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Dava konusu taşınmaza 04/11/1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı idare harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmemesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Doğru olmadığı gibi;

2-Dava konusu taşınmaza 04/11/1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı idare harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmemesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12745, Karar No: 2010/9679, Tarih: 14.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/12745 E.  ,  2010/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma, rızaen cinsi münasebette bulunma, bu suçlara iştirak ve evlenme vaadiyle kızlık bozma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; ..., ... ve ... haklarında mağdure ...'ye yönelik olarak rızaen cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirakten açılan davaların şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, alıkoyma suçundan beraetlerine, sanık ...'ın ise mağdure ...'ya yönelik olarak evlenme vaadiyle kızlık bozmaktan beraetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2006 gün ve 2005/477 Esas, 2006/99 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelendi;

Diğer mağdure ...'ye yönelik eylemlerden dolayı doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle katılan ...'in sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki davalara katılması mümkün olmadığı gibi mahkemece 14.05.2003 tarihinde, bu sanıklar yönünden verilen düşme ve erteleme kararlarını havi hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu itibarla mahkemenin adı geçen sanıklar hakkında bozma sonrasında yeniden kurduğu hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Evlenme vaadiyle kızlık bozma suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 17.01.2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5871, Karar No: 2019/2752, Tarih: 28.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5871 E.  ,  2019/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile aralarında imzalanan 01.12.2008 tarihli sözleşme ile dava konusu taşınmazı hamam olarak işletmek üzere kiraladığını, ancak taşınmazda gerekli ısı donanımı olmaması nedeni ile müşteri kaybı olduğunu, idare ile yapılan şifahi görüşme sonucunda yapılan tadilatlar bakımından herhangi bir ikazda bulunulmadığını, birtakım izolasyon ve ısıtma tertibatı kurduğunu, bu harcamalar nedeni ile kirasını ödeyemediğini, taşınmaza yaptığı masrafın tespit edilerek kira borcundan mahsubu için davalı aleyhine ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/31 sayılı dosyası ile tespit davası açtığını ve davada alınan bilirkişi raporunda yapılan masraflar toplamın 41.122,00 TL olarak belirlendiğini ancak tahliyenin henüz gerçekleşmemiş olması nedeniyle davanın reddedildiğini, bir süre önce taşınmazı tahliye ettiğini, bu nedenle de dava açabilme şartının vuku bulduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalının sebepsiz zenginleşmiş olduğu 30.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; hamamın mülkiyetinin kendilerine ait olmayıp mazbut vakıf niteliğinde olan İsfendiyarbey Vakfına ait olduğunu, taraflar arasında yapılmış olan kira sözleşmesinin eki niteliğinde olan Vakıf Taşınmazları Kiralanması Usul ve Esasları ile Vakıf Taşınmazlarının Kiraya verilme Genel Şartnamesinin tarafları bağlayıcı nitelikte hükümler ihtiva ettiğini, Genel Şartnamenin 19., 20/1. ve 21. maddeleri gereği kiracının ahde vefa ilkesi gereğince davranması ve sözleşme hükümleri ile bağlı olması gerektiğini, davaya konu yapının eski eser olarak tescilli bir yapı olması nedeni ile taşınmazda herhangi bir tadilat, tamirat, eklenti vs. yapılmasının, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurullarının vereceği izne bağlı olduğunu, kiracının herhangi bir talepte bulunma hakkının olmadığını bildiğini, yazılı olarak verilmiş herhangi bir izin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Davanın kısmen kabulü ile 28.340,82 TL’nin 17/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; Davanın kısmen kabulü ile 28.340,82 TL’nin 17/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.12.2008 başlangıç ve 31.12.2009 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda tarafalar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin eki niteliğindeki Genel Şartnamenin 19. maddesinde; kiracının kiralananı ne şekilde teslim almışsa sözleşmenin bitiminde yine aynı şekilde teslim edeceği ancak kiracı tarafından yapılan ve aksine koşul bulunmayan ilavelerin ise sürenin sonunda bedelsiz olarak idareye bırakılacağı, 20. maddesinde; ..kiralanan taşınmazın eski eser niteliğinde olması halinde, 2863 sayılı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca, kiracının idareden ve yetkili kamu kurullarından izin almadan taşınmaz malda hiçbir tamirat, tadilat ve eklenti yapamayacağı, yine ilgili Şartnamenin 21.maddesinde; kiracının idareden yazılı izin alarak yapacağı her türlü inşaat ve ilavelerin vakfa bağışlanmış sayılacağı kararlaştırılmıştır. Her ne kadar Mahkemece; sebepsiz zenginleşme ve vekaletsiz iş görme hükümlerine göre, kiracının yapmış olduğu faydalı ve zorunlu masrafları isteyebileceği belirtilmiş ise de; tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırılmış olan sözleşme maddeleri geçerli olup tarafları bağlar. Kaldı ki; Kültür ve Turizm Bakanlığı ... I Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğü’nün, Mahkemeye hitaben yazdığı 18.03.2013 tarihli yazı içeriğinde açıkça belirtildiği üzere, dava konusu taşınmazın korunması gerekli eski eser niteliğinde yapı olduğu da sabittir. Bu durumda Mahkemece; taraf iradeleri ile geçerli kılınmış sözleşme maddeleri doğrultusunda, kiracının sözleşme bitiminde hiçbir hak talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16915, Karar No: 2010/21631, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/16915 E.  ,  2010/21631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Ağaçların bedelini hesap hatası sonucu yüksek belirleyen rapor esas alınarak fazlaya hükmedilmesi,

2-Davalı idarenin harçtan muaf olduğu kararda belirtildiği halde, yargılama giderlerine dahil edilmek suretiyle aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3722, Karar No: 2018/2058, Tarih: 25.06.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3722 E.  ,  2018/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2017 tarih ve 2017/66257 sayılı yazısı ile,

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan sanık ...'ın, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 08.05.2012 tarihli ve 2010/431 esas, 2012/119 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanık müdafıinin 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun kapsamında yeniden değerlendirme yapılması talebinin kabulü ile silahlı terör örgütü propagandası yapma suçundan açılan kamu davasına ilişkin kovuşturmanın 6352 sayılı Kanunun geçici 1-c maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2015 tarihli ve 2014/280 esas, 2014/229 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun “Dava ve Cezaların Ertelenmesi” kenar başlıklı geçici 1. maddesinde,

"(1) 31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171'inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur.

3) Mahkûmiyet hükmünün infazı ertelenen kişi hakkında bu mahkûmiyete bağlı olarak herhangi bir hak yoksunluğu doğmaz. Ancak bu kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlemesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen mahkûmiyet hükmüne bağlı hukuki sonuçlar kişi üzerinde doğar ve ceza infaz olunur.