muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26651, Karar No: 2019/6433, Tarih: 04.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26651 E.  ,  2019/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü ile Karşıyaka Belediye Başkanlığı yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, ... Genel Müdürlüğü ile birleşen dosya davalısı .... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava; kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... Genel Müdürlüğü ile birleşen dosya davalısı .... Belediye Başkanlığı hakkında açılan davaların kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü ve birleşen dosya davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... ilçesi ... Mahallesi, 32423 ada 18 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü ve birleşen dosya davalısı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harçların alınmasına, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14989, Karar No: 2024/4978, Tarih: 18.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/14989 E.  ,  2024/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2017/3264 E., 2018/969 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince göçmen kaçakçılığı suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2017/3264 Esas, 2018/969 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 15.09.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, Yargıtay yolu açık olduğundan kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (f) fıkrasına göre, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde talep edilmesi koşuluyla anılan maddede belirtilen suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında uygulanacağının belirtilmesi karşısında, göçmen kaçakçılığı suçunun bu kapsamda olmadığı anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14673, Karar No: 2014/22541, Tarih: 29.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14673 E.  ,  2014/22541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ....Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak, ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Dava tarihinin gerekçeli karar başlığında maddi hata sonucu 13.12.2013 olarak yazılması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli karar başlığındaki (13.12.2013) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (30.09.2011) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16556, Karar No: 2017/6070, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16556 E.  ,  2017/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11600, Karar No: 2022/9807, Tarih: 31.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11600 E.  ,  2022/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 31/05/2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Aydınkavak Köyü, 107 ada, 11 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve patatesin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafı(kalem kalem masraf dökümü) ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu gözetilerek, gelir metoduna göre tespit edilen m² birim bedeline objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken objektif değer artışına hükmedilmemesi,

5) Kabule göre; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından 15.06.2012 tarihinden karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiği halde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

6)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Doğru olmadığı gibi;

6)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 31/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8536, Karar No: 2011/12327, Tarih: 06.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/8536 E.  ,  2011/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/01/2009 gün ve 2005/118-2009/17 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.04.2011 gün ve 2009/11454 - 2011/4147 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirkete ait otobüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinin otobüsün kaza yapması sonucunda yaralandıklarını, davacı ...’ın 1989 doğumlu olup kaza sonucu bacağında derin ve sabit yaralar kaldığını, sayısız ameliyatlar geçirdiğini, evlenme şansını önemli ölçüde yitireceğini, kaza nedeniyle bir süre okuluna devam edemediğini, okulda özel tuvalet yapıldığını, bakıcı tutulduğunu, ruhen ve bedenen tarifi mümkün olmayan acılar çektiğini, davacı ...’ın kaza tarihinde beş yaşında olduğu çeşitli yerlerinden yaralandığını, sağ ve sol ayağında sabit eserler kaldığını, küçüklerin annesi ...’ın uzun süre hastanede tedavi gördüğünü, çehresinde ve kollarında sabit eserler kaldığını aynı kazada çocuklarının da yaralandığını gördüğünü, ağır psikolojik travmalar geçirdiğini, davalı şirketin bir takım faturaları ödediğini ancak davacıların 12 yıl sonra yapılacak ameliyatlarının bulunduğunu ve yüksek miktarları içerdiğini ileri sürerek ... için 100 milyar, ... için 250 milyar, ... için 50 milyar olmak üzere 400 milyar tazminatın, maddi tazminat hakları saklı tutulmak üzere faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise, davacılar vekili,kaza sonrası bir kısım tedavi giderlerinin kendileri tarafından karşılandığını, yine tedavi sırasında yol harcaması yaptıklarını, hasta bakıcıya ücret ödediklerini ve diğer maddi zararlarının oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000 TL’nın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan bakıcı ücreti ve iş göremezlik kaybından kaynaklanan tazminat taleplerinden feragat etmiş ve ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 12.289 TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kaza anından itibaren davacıların sağlık, ulaşım gibi giderlerini karşıladığını, davacıların bedeninde kalıcı izler bulunmadığını, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu, bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kaza anından itibaren davacıların sağlık, ulaşım gibi giderlerini karşıladığını, davacıların bedeninde kalıcı izler bulunmadığını, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu, bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacıların bakım ücreti ve iş görme kaybına yönelik talepleri yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, 8.780 TL tedavi, 1.934 TL yol, 1.575 TL kazanç kaybı gideri toplamı 12.289 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat istemine ilişkin olarak, davacı ... için 5.000, ... için 10.000 TL, ... için 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.04.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22008, Karar No: 2012/18655, Tarih: 05.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/22008 E.  ,  2012/18655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 231 sayılı Yasanın 359/1-b maddesi gereğince 18 ay hapis

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 17.06.2008 tarih ve 2007/574 Esas, 2009/546 sayılı kararın, sorgusunda bildirdiği adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi, belirtilen adreslere adli mercilerce daha önce tebligat yapılmamış olması, bu adreslerin 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/son maddesi kapsamında sayılan adreslerden olmaması ve ayrıca bu adreslerin anılan Yasa maddesinde belirtilen adreslerden olduğuna ilişkin bir tespitin de bulunmaması nedeniyle usulsüz ve hukuken geçersiz olduğu, eski hale getirme talebiyle birlikte yapılan temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemece hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 26.04.2010 tarih, 2007/574-2009/546 E/K sayılı sanık ... müdafilerinin "temyiz isteminin reddine" dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

I-Katılan vekili ile sanık ...'in 2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek fiillerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Katılan vekili ile sanık ... ve sanık ... müdafilerinin sanıkların 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek fiillerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

II-Katılan vekili ile sanık ... ve sanık ... müdafilerinin sanıkların 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek fiillerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Her takvim yılı içerisinde işlenen sahte fatura düzenlemek fiillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her dönem içinde birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı, fatura sayısı ve miktarına göre de temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılına ait olduğuda belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ..., ... müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30461, Karar No: 2014/13139, Tarih: 12.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30461 E.  ,  2014/13139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediye başkanlığı yazısında; Dava konusu taşınmazın, ... Belediyesi sınırları içinde kaldığı belirtildiğinden; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23/12/2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı; imar planı içinde ise fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu; kamulaştırmadan arta kalan 354,53 m2 kısmının yapılaşma imkanının olup olmadığı ilgili ... Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yerler imar paftasına konumu da işaret ettirildikten,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30818, Karar No: 2020/3467, Tarih: 26.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/30818 E.  ,  2020/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVALILAR : 1- DRAGON TEMİZLİK İNŞ. LTD. ŞTİ. - M.N.A. TABD. OTO TUR. LTD. ŞTİ. ADİ ORTAKLIĞI ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

2- GERMENCİK BELEDİYE BAŞKANLIĞI ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Dragon Temizlik İnş. Ltd. Şti. - M.N.A. Tabd. Oto Tur. Ltd. Şti. Adi Ortaklığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan Dragon Temizlik İnş. Ltd. Şti. - M.N.A. Tabd. Oto Tur. Ltd. Şti. Adi Ortaklığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, Dragon Temizlik Ltd. Şti.-M.N.A Ltd. Şti. Adi Ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm davalılara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek adi ortaklık aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.