muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16348, Karar No: 2016/1430, Tarih: 16.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16348 E.  ,  2016/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mala zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-c, 62, 51 maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis, hakaret suçundan beraat,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunan katılanlarla karşılaştığı, katılanların evinin önünde bulunan söğüt ağacının dallarını kesip katılanlara yönelik sinkaflı sözler söylediği iddia olunan olayda;

a-)Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanığın ikrarı, bilirkişi raporu, katılan beyanları ve diğer delille karşısında mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan dikili ağaca zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-c, 35 maddeleri uyarınca kamu davası açılmış olmasına karşın; TCK'nın 35. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeksizin tamamlanmış dikili ağaca zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Hakaret suçu yönünden yapılan incelemede;

Katılanların aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ile tanık ...'un gerek soruşturma gerekse yargılama aşamasındaki beyanları karşısında ; sanığın hakaret suçundan mahkumiyeti dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12902, Karar No: 2011/10727, Tarih: 10.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/12902 E.  ,  2011/10727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan ka- nıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların red- dine, ancak:

Sanığın yasak nitelikte bir adet bıçağı kişisel gereksinimini karşılamak için yurda sokmak biçimindeki eyleminde, 6136 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde düzen- lenen ülkeye bıçak sokma suçlarında amaçlanan ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.05.1992 gün ve 8-1991/82-147 sayılı kararında belirtilen "baş- kalarını da silahlandırmaya yönelik bir kasıt içinde olduğunun kabulüne olanak bulunma- dığı, bu nedenle de 6136 sayılı Yasanın 14/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan suçun oluşmadığı", bu eylemin aynı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasına uygun bulunduğu gözetil- meden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini, Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZUL- MASINA), 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23275, Karar No: 2014/13527, Tarih: 02.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2012/23275 E.  ,  2014/13527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi :26.09.2012

No :2009/141-2012/605

Dava, Kurumca tahakkuk ettirilen fark işçilik ve prim borcunun ihtirazi kayıtla ödenmesinden sonra 506 sayılı Yasanın 84. maddesi gereğince iadesi ve Kuruma karşı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun “Prim Belgeleri” başlığını taşıyan 79’uncu maddesinin 12’nci fıkrasında; bu Kanunun 83’üncü maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar tarafından ihale yoluyla yaptırılan her türlü işlerden dolayı yeterli işçilik bildirilmiş olup olmadığının Kurumca araştırılacağı, usul ve esasları yönetmelikle belirlenecek bu araştırma sonucunda yeterli işçiliğin bildirilmemiş olduğunun anlaşılması durumunda, bildirilmemiş olan işçilik tutarı üzerinden hesaplanan prim tutarının, gecikme zammı ile birlikte sigorta müfettişince inceleme yapılması istenilmeksizin işveren tarafından ödendiği takdirde, işyeri hakkında sigorta müfettişine inceleme yaptırılmayabileceği belirtilmiştir.

Davacı hakkında, Kurum müfettişince yapılan asgari işçilik değerlendirmesinde, davacının 01.06.2007–31.12.2007 tarihleri arasında Karayolları Genel Müdürlüğü'nden aldığı Bahçe Gaziantep Otoyolu ve Adana-İskenderun otoyolunda Elektrifikasyon ve Sinyalizasyon işleri ile Elektrik tesisatları bakım ve güçlendirme konulu 2 ihaleli iş, Sağlık ocağının elektrik tesisatını güçlendirme ve bakımı konulu ayrı bir ihaleli işi aldığı, yine aynı zaman dilimi içerisinde, davacı şirketin yetkili temsilcisinin beyanına göre de, 11 adet faturalı işçilik yapıldığı, bu arada, otoyollar için alınan ihaleli işlere ait sözleşmelerde de en az 1 elektrik mühendisi ve ayrıca 1 teknik personel ve şöförün istihdam edileceğinin kararlaştırıldığı, kurumca, yapılan işlerin kapsamı ve nitelikleri ile fazlalığı karşısında yaptırılan işlerin devamlı işyeri işçileri ile yapılamayacağı kabul edilmek suretiyle ve

davacıya ait işyerinden bildirilen sigortalıların en az 2’sinin elektirk mühendisi, diğerlerinden 2’sinin de elektrik teknisyeni olmasına rağmen Kuruma bu kişilerin bildirimlerinin asgari ücretten yapılmış olması karşısında alınan hakedişlere ihale konusu işlerin asgari işçilik oranlarına dair genelge hükümlerindeki karşılığına uygun oran belirlenerek, alınan hakedişlerden yola çıkılarak asgari işçilik borcu ve bunun üzerinden de fark prim ve gecikme zammı tahakkuk ettirildiği, davacının ise bu borcu ödeyerek eldeki davayı açtığı anlaşılan olayda, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de, verilen kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye tabi olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 79. maddesi, “Bu Kanunun 83 üncü maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar tarafından ihale yoluyla yaptırılan her türlü işler, gerçek veya tüzel kişilerce yapılan inşaatlardan dolayı yeterli işçilik bildirilmiş olup olmadığı Kurumca araştırılır….” düzenlemesini içermekte olup; aynı Yasanın 83. maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar ise, “genel ve katma bütçeli kuruluşlar, il ve belediyeler veya sermayesinin en az yarısı genel ve katma bütçeli kuruluşlar ile il ve belediyelere ait olan teşekkül ve müesseseler, kamu iktisadi kuruluşları ve bunların müessese, bağlı ortaklık ve iştirakleri, Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanarak kurulan kurum ve kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar…” olarak belirtilmiştir.

12.05.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve 5510 Sayılı Yasaya dayalı olarak çıkartılmış yeni Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde de benzer hükümler öngörülmüş olup, 110.vd maddelerinde ihaleli işlerde asgari işçilik uygulaması yapılırken, ihale konusu işlerde kesin kabulün ya da geçici kabulün noksansız yapıldığı tarihe kadar Kuruma bildirilmiş olan işçilik miktarının dikkate alınacağı, ilgili Kurum ünitesince ihale konusu işlerde yapılan araştırma sonucunda tespit edilen ve Kuruma bildirilmediği anlaşılan asgari işçilik miktarı üzerinden hesaplanan prim tutarının, aksine bir tespit olmaması hâlinde, ihale konusu işin faaliyet süresinin son ayına mal edilerek tahakkuk ettirilmek suretiyle gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte ödenmek üzere işverene tebliğ olunacağı ve bu tebliğden sonra itiraz prosedürü belirtilmiştir.

Eldeki davada ise; mahkemece, öncelikle ihaleli işlerde kimlerin çalıştığına dair tüm belgelerin ihale makamı Kurumdan getirtilmesi ve otoyollarda çalışma yapılmasının belirli güvenlik kriterlerine tabi olduğu dikkate alınarak, otoyol güvenlik ve trafik amirliklerinde ve bakım şefliğinde bu çalışan kişilerin isimlerinin veya puantaj kayıtlarının araç giriş çıkış kayıtlarının ve ekip listelerinin olup olmadığı araştırılmalı, bu kişilerin ihale sözleşmesindeki vasıfları taşıyıp taşımadıkları ve davacı şirketçe bu çalışanlara fazla mesai yaptırılıp yaptırılmadığı belirlenmeli, davacı şirketin ortağı ve aynı zamanda Elektrik Mühendisi olan G.. D..ve kalfa E.. D..’ın gelen belgelerde ve puantaj kayıtlarında adlarının geçip geçmediği ve fiilen ihaleli bu işlerde çalışıp çalışmadıkları belirlenmeli, aynı dönem içerisinde ihaleli işler dışında

yapılan 11 adet faturalı işlerin geçici ve kısa süreli işler niteliğinde olmadığının dikkate alınması ile aynı zamanda birden fazla işte çalışılabileceği iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, bu nedenle mümkün olmayacağı gözetilerek, hesap yapabilecek nitelikte yeminli mali müşavir, sosyal güvenlik uzmanı ve hukukçudan oluşturulacak bilirkişi heyetinden denetime elverişli bir rapor aldırılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna istinaden hüküm verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, aldırılacak bilirkişi raporunda, davacı şirketin Kurumca belirlenen orana itirazının olmadığı ve aslen belirlenen ihaleli işlere Kurumca uygulanan oranların uygun olduğu da dikkate alınarak, aynı oranlar üzerinden Kuruma ne miktarda asgari işçilik bildirimi yapılması gerektiği ve şayet farklı tutarlar belirlenirse, Kurumca belirlenen tutardan hangi yönleri ile ayrıldığı ve aradaki farkın kaynağının gösterilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6400, Karar No: 2008/8052, Tarih: 26.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6400 E.  ,  2008/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDEŞEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/08/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı  159 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığını ileri sürüp, bu kısmın tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 159 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığını ileri sürerek, eldeki davayı açmış, mahkemece 54.04 m2'lik bölümün keşfen belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle bu bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı M. K.K.'nun Ardeşen Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tescil davası sonucunda "bir boş iki katlı bina"nın, 29.09.1959 tarih 1959/87 esas, 171 karar sayılı ilamla adına tesciline karar verildiği, bu davada Hazine'nin taraf olduğu, hükmün kesinleşerek davalı tapusunun bu hüküm sonucu oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, tescil hükmünün davada taraf olan Hazine'yi de bağlayacağı kuşkusuzdur. Ancak, mahkemece yapılan uygulamada uzman bilirkişi raporu ve krokisinden (A) ile  gösterilen bölümün kıyı-kenar çizgisi içerisinde  (B) ile işaretli bölümün ise kıyı-kenar çizgisi dışında kaldığı anılan tescil ilamının dayanağı krokinin fenni sıhhate haiz olmayıp ancak şeklen yararlanabileceği binanın zeminde oturduğu alanın 65.37 m2 miktarında bulunduğu görülmektedir. Sözü edilen tescil ilamında bina ve binanın oturduğu alanın tesciline karar verildiğine göre bu kapsamın tarafları bağlayacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, mahkemece 1959/87 esas-171 karar sayılı ilamında sözü edilen binanın dava tarihindeki gerçek konumu ile kullanım tarzı itibariyle kapsaması gereken alanın gözetilmesi, bunun dışında kalan kısımlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi  gerekirken, anılan husus göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19654, Karar No: 2019/31686, Tarih: 16.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/19654 E.  ,  2019/31686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükme esas alınan 22.03.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda mudiler ... -...'un ... nolu yatırım hesabından gerçekleşen nitelikli zimmet miktarı 47.339,735 TL olarak kabul edilmesine rağmen, mahkeme gerekçesinde bu hesaptan yapılan nitelikli zimmet miktarının 43.339,73 TL olarak gösterilmesi netice olarak nitelikli zimmet miktarının 783.441,58 TL olarak hesaplanması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında 5411 sayılı Kanunun 160/2. madde ve fıkrası uyarınca ceza tertip edilirken önce gün para cezası miktarının belirlenip adli para cezasına çevrilmesi ve sonrasında hükmolunacak adli para cezası miktarının nitelikli zimmet zararının üç katından az olamayacağı yönünde hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde üç kat uygulamasından sonra belirlenen adli para cezasının tekrar gün adli para cezasına çevrildikten sonra TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL'den tekrar hesaplama yapılması,

2. Mahkemece katılan bankanın 29.04.2013 tarihli cevabi yazısına dayanılarak sanığın bankaya 154.669,85 TL ödeme yaptığı kabul edilmiş ise de sanığın munzam sandık ve emekli maaşından yapılan aylık kesintilerin halen devam ettiği, Dikili İcra Müdürlüğünce bir gayrimenkulünün satıldığına dair beyanları ve banka yazısında Ayvalık İcra Müdürlüğü nezdinde yapılan icra kesintilerine de yer verilmesi karşısında, Dairemizin yerleşik içtihadına göre zimmet nedeniyle yapılan ödemenin sanık tarafından etkin pişmanlık gösterilerek nakit olarak yaptığı ödemeleri kapsayacağı, icra kanalıyla yapılan tahsilatların ödeme içerisinde kabul edilemeyeceği hususları da gözetilerek mahkemece sanığın yaptığı ödeme miktarının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerekirken, banka yazılarındaki hangi kalemlerin toplanarak 154.669,85 TL'lik ödeme olarak kabul edildiği de anlaşılmayacak şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

3. Adli para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı cihetle; sanığın nitelikli eylemleri nedeniyle sebep olduğu zararın 628.771,73 TL olarak kabulü gerekirken nitelikli zimmet miktarının tamamının üç katı üzerinden adli para cezası tayin edilmek suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/791, Karar No: 2024/9376, Tarih: 10.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/791 E.  ,  2024/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1999 E., 2020/708 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabul Kısmen Reddine/ İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/62 E., 2019/302 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davalı birleşen davada davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı birleşen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 31.05.2016 tarihinde davalının sürücüsü ve maliki olduğu davacı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı çift taraflı kazada aracın hasarlandığını, meydana gelen kazada davalı sürücünün 1,88 promil alkollü olduğunu, kaza neticesinde davacı tarafça karşı araçta meydana gelen hasar nedeniyle 1.838,00 TL 01.07.2016 tarihinde, 4.152,00 TL 28.07.2016 tarihinde olmak üzere toplam 5.990,00 TL ödendiğini, 1.838,00 TL alacağın ödeme tarihi olan 01.07.2016 tarihinden itibaren, 4.152,00 TL alacağın ödeme tarihi olan 28.07.2016 tarihinden itibaren toplan 5.990,00 TL alacağın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı ... dava dilekçesinde özetle; davacıya ait aracın karıştığı kazada aracının hasarlanarak pert olduğunu, davalıların aracın kasko sigorta poliçesini düzenleyen şirket ve acente olarak meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu, davacının meydana gelen kazada sürücü olmadığını belirterek 160.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Birleşen dosyada davalı VDF Sigorta Aracılık Hizmetleri A.Ş. beyan dilekçesinde; dava konusu olayda müvekkili şirket kasko sigorta poliçesi acente sıfatında olduğunu, acentelerin dava ehliyeti olmadığından taraf olarak gösterilmelerinin mümkün olmadığını ve husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Birleşen dosyada davalı VDF Sigorta Aracılık Hizmetleri A.Ş. beyan dilekçesinde; dava konusu olayda müvekkili şirket kasko sigorta poliçesi acente sıfatında olduğunu, acentelerin dava ehliyeti olmadığından taraf olarak gösterilmelerinin mümkün olmadığını ve husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davalı .... vekili beyan dilekçesinde; kaza tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere çarpma neticesinde yaralamalı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, trafik kazasına sebebiyet veren sürücünün davacı ... olduğu, trafik kaza tespit tutanağından ve ceza dosyasında alınan tanık ifadelerinden de anlaşıldığını, kaza sırasında alkollü olduğunu, trafik kazası sonucu sigortalı araçta meydana gelen zarar sigorta teminatı kapsamında olmadığından müvekkili sigorta şirketinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ...'nun maliki ve sürücüsü olduğu aracın 31.05.2016 tarihinde maddi hasarlı trafik kazasına karıştığı, sigortalı araç sürücüsünün 1.88 promil alkollü olduğu ve kazada asli kusurlu olduğunu, her ne kadar davalı-birleşen dosya davacısı ... tarafınca aracın kendisi tarafından kullanılmadığı, ... tarafından kullanıldığı iddia edilmiş ise de, Samsun 3.Asliye Ceza Mahkemesi 2016/861 Esas - 2018/42 Karar sayılı ilamının incelenmesinde davalı ...'nun aracı kullandığının kesin olarak gören kimse olmadığından bahisle hakkında verilen beraat kararının üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verildiği, yine dosya sanığı ... hakkında suç üstlenme suçundan verilen hükmü CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince üzerine atılı suçu sabit olmadığından verildiği, kaza tespit tutanağı mümzi polis ...'ın tanık olarak vermiş olduğu ifadesinde "biz yaralı müştekiye şoför kim diye sorduğumuzda müşteki de yine sanık ...'i göstererek şöförün o olduğunu söyledi, araçta başka kimse yoktu, yaklaşık 10-15 dk sonra ... olay yerine geldi, şoför benim dedi, ancak biz şoförün bu şahıs olduğuna kanaat getirmedik..." beyan etti, yine tutanak mümziinin de tanık ...'ın beyanında "biz yaralı müştekiye şoför kim diye sorduğumuzda müşteki de yine sanık ...'i göstererek şoförün o olduğunu söyledi ve araçta 2 kişi olduklarını söyledi, yaklaşık 10-15 dk sonra 25-30 yaşlarında genç bir arkadaş gelerek kendisine telefon geldiğini, bir yakınının kaza yaptığını duyduğunu bu nedenle olay yerine geldiğini söyledi, hatta ruhsatı da araçtan bu şahıs bana verdi, bu şahıs huzurda gördüğüm ...'dur, olaydan 1-2 saat sonra karakolda başka bir şahsın kendisinin şoför olduğunu beyan ettiğini öğrendim..." şeklinde beyan ettiğini, bu hali ile yazılı belge olan kaza tespit tutanağının aksinin davalı-birleşen dosya davacısı tarafından ispat edilemediği, mahkemece aldırılan bilirkişi raporlarında; nöroloji uzmanı bilirkişi tarafından yapılan açıklamalara göre kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirtildiği, hasarın sigortalı aracın alkol almış olmaları nedeniyle güvenli sürüş yeteneğini kaybetmiş kişilerce meydana gelmesi halinde de sigortacının ödediği bedel yönünden sigortalısına rücu edebileceği, bu durumda asıl dava dosyası açısından davacı ... şirketinin kendi sigortalısı olan davalıya rücu şartlarının oluştuğu, birleşen dava yönünden ise kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması nedeniyle araçta oluşan hasarın Kara Taşıtları Birleşik Kasko Sigortası Genel Şartlarının 5/5 maddesi gereğince gereğince sigorta poliçe teminat kapsamı dışında olduğu, bu bağlamda davacının davalı ... şirketinden herhangi bir hasar bedeli talep edemeyeceği gerekçesiyle 5.990,00 TL olan alacağın, 1.838,00 TL'sine 01.07.2016 tarihinden, 4.125,00 TL'sine 28.07

... şirketinden herhangi bir hasar bedeli talep edemeyeceği gerekçesiyle 5.990,00 TL olan alacağın, 1.838,00 TL'sine 01.07.2016 tarihinden, 4.125,00 TL'sine 28.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen dosya açısından davanın reddine karar verilmiştir.