muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9883, Karar No: 2021/14852, Tarih: 04.10.2021

Somut olayda mağdur ...’ın saat 23.40 sıralarında evine doğru yürüdüğü sırada suça sürüklenen çocuk ... ve ...’in mağdurdan sigara istedikleri, mağdurun sigara vermesinden sonra birlikte yürümeye başladıkları, suça sürüklenen çocukların mağdura uyuşturucu satmak istedikleri ancak mağdurun kabul etmemesi üzerine bu kez para

istedikleri, mağdurun vermemesi üzerine “Seni öldürürüz” şeklinde sözler sarfetmek suretiyle tehdit ederek yere yatırdıktan sonra cebindeki cüzdanı alarak kaçtıkları, mağdurun cüzdanında 100 TL paranın dışında ehliyet, maaş ve banka kartının bulunduğunun anlaşılması karşısında, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların özgülenen kastının mağdurun üzerindeki tüm parasını almaya yönelik olduğu anlaşıldığından TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığı kanaatinde olduğumuzdan aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/5450, Karar No: 2013/12832, Tarih: 18.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5450 E.  ,  2013/12832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptali ile bu bölümdeki muhtesatların kal'i istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16150, Karar No: 2011/9420, Tarih: 14.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/16150 E.  ,  2011/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca sanıklar hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yagılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 316/3, 318 ve 59. maddeleri uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan ağır para cezasının "adli para cezası" olarak ifadesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6562, Karar No: 2024/8539, Tarih: 03.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/6562 E.  ,  2024/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/469 E., 2023/651 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul- Tarafların istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/141 E., 2022/169 K.

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile katılma yolu ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 12. Hava Ulaştırma Ana Üs Komutanı ve Kayseri Garnizon Komutanı olarak halen görev yaptığını, 16.04.2021 tarihinde davalı ... Ticaret Ltd. Şti'nin imtiyaz sahibi, davalı ...'in tüzel kişi temsilcisi olduğu Aydınlık Gazetesi'nin 16.04.2021 tarihli nüshasının 11 inci sayfasında, davalı ... tarafından kaleme alınan haberde müvekkilinin fotoğrafının "terör örgütü üyesi olduğu iddia edilen kişinin" yerine yayınlandığını, 17.04.2021 tarihli nüshasının 8 inci sayfasında haberde kullanılan fotoğrafın davacıya ait olduğundan bahisle özür dilenmiş ise de özür metninin 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14 üncü maddesine aykırı olarak yayınlandığını, müvekkilinin fotoğrafını gazetede gören kesim üzerinde haberin şüphe yarattığını, müvekkilinin böylesine hassas bir konu ile ilgili kendini açıklamak zorunda bırakıldığını, 15 Temmuz öncesi emekli olan müvekkilinin sonrasında gönüllü olarak göreve dönen tek pilot olduğunu, görevinin başında olan bir asker yönünden haberin kişilik haklarına ağır saldırı teşkil ettiğini belirterek tekzip kararının yayınlanmasına yönelik hukuki süreç yönünden avukata makbuz karşılığı ödenen 10.000,00 TL avukatlık ücreti, noter tekzip ihtarname ücreti 592,02 TL, baro pulu 13,40 TL olmak üzere 10.854,22 TL maddi tazminat ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; editoryal bir hata sonucu davacının fotoğrafının haberde yayınlandığını, bu konuda cevap ve düzeltme metninin yayınlandığını, bu konuda kasıtlarının olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; editoryal bir hata sonucu davacının fotoğrafının haberde yayınlandığını, bu konuda cevap ve düzeltme metninin yayınlandığını, bu konuda kasıtlarının olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; FETÖ ile mücadele konusunda kaleme alınan haberde ilgisiz şekilde davacının fotoğrafının yayınlandığı, davalıların gerekli dikkat ve özeni göstermeden dava konusu haberi yaptıkları ve kusurlu oldukları, Hava Kuvvetleri Komutanlığında üst düzey komutan olarak görev yapan davacının FETÖ/PYD terör örgütü ile ilişkilendirilmesinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 592,02 TL noter tekzip ihtarname giderinden oluşan maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; tarafların sosyal ekonomik durumu, saldırının ağırlığı ve hakkaniyete göre hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, tekzip hukuki süreci yönünden makbuz karşılığı ödenen avukatlık ücreti talebinin reddedilmesinin yerinde olmadığını, yasal yollara başvurmak adına avukatına ödemek zorunda olduğu bedelin hüküm altına alınması gerektiğini, karşı taraf vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) manevi tazminata karar verilmesi gerekirken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na (TBK) hükümlerine göre hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirtmiştir.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; editoryal bir hata sonucu davacının fotoğrafının haberde yayınlandığını, daha önce davacı hakkında olumlu yönde haberler yayınlandığı değerlendirildiğinde özellikle davacı yönünden bir kasıt, kusur olmadığının tespit edileceğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının hakkaniyete uygun olmayıp fahiş olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; editoryal bir hata sonucu davacının fotoğrafının haberde yayınlandığını, daha önce davacı hakkında olumlu yönde haberler yayınlandığı değerlendirildiğinde özellikle davacı yönünden bir kasıt, kusur olmadığının tespit edileceğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının hakkaniyete uygun olmayıp fahiş olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafa tekzip metni noter yolu ile tebliğ edilmesine rağmen usulüne uygun şekilde yayımlanmadığı, tekzip talebinin davalı tarafça kabul edilmemesi üzerine Kayseri 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2021/2850 D. İş sayılı ve 30.04.2021 tarihli kararıyla tekzip metninin aynen yayımlanmasına karar verilmesine rağmen tekzip metninin gazetede yayımlanmamakta ısrar edildiği, bu nedenle savcılığa suç duyurusunda bulunulduğu ve soruşturmanın devam ettiği en nihayetinde tekzip kararının davacı tarafça icraya konularak icra vasıtasıyla yayımlanması girişiminde bulunulmasından sonra davalı tarafça yayımlanmak zorunda kalındığı; tarafların sosyal ve ekonomik durumu, olay tarihindeki paranın alım gücü göz önünde bulundurulduğunda, davacı yönünden belirlenen manevi tazminat miktarının uygun olduğu, tekzip hukuki süreci yönünden talep edilen vekalet ücreti alacağının asıl alacak olmadığı ancak bir yargılama sırasında esas hükmün ferisi niteliğinde verilebileceği gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tarafların sosyal ekonomik durumu, saldırının ağırlığı ve hakkaniyete göre hükmedilen manevi tazminat miktarının hatalı olduğunu, tekzip hukuki süreci yönünden makbuz karşılığı ödenen avukatlık ücreti talebinin reddedilmesinin yerinde olmadığını, yasal yollara başvurmak adına avukatına ödemek zorunda olduğu bedelin hüküm altına alınması gerektiğini belirtmiştir.

Davalılar vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde; editoryal bir hata sonucu davacının fotoğrafının haberde yayınlandığını, daha önce davacı hakkında olumlu yönde haberler yayınlandığı değerlendirildiğinde özellikle davacı yönünden bir kasıt, kusur olmadığının tespit edileceğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının hakkaniyete uygun olmayıp fahiş olduğunu, basın özgürlüğünün korunması gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Aydınlık Gazetesi'nin 16.04.2021 tarihli nüshasının 11 inci sayfasında davacının fotoğrafının "silahlı örgüt üyesi olduğu iddia edilen dava dışı kişi yerine" kullanılması nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Aydınlık Gazetesi'nin 16.04.2021 tarihli nüshasının 11 inci sayfasında davacının fotoğrafının "silahlı örgüt üyesi olduğu iddia edilen dava dışı kişi yerine" kullanılması nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ve 28 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 16.04.2021 tarihinde "terör örgütü ile mücadeleye ilişkin kaleme alınan" dava konusu haberde silahlı örgüt üyesi olduğu iddia edilen dava dışı kişi yerine ilgisiz şekilde 12. Hava Ulaştırma Ana Üs Komutanı ve Kayseri Garnizon Komutanı olarak görev yapan davacının fotoğrafının yayınlandığının; gerekli dikkat ve özen gösterilmeden yayınlanan fotoğraf ile davacının "terör örgütü ile ilişkilendirildiğinin", bu anlamda gerçek dışı haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğinin, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunun, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun; davacının konumu, olay tarihi, saldırının ağırlığı ve hakkaniyete göre hükmedilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca taraflar yönünden ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya ve davalılara yükletilmesine,03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21893, Karar No: 2014/21670, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21893 E.  ,  2014/21670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12/11/1997 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19324, Karar No: 2011/20306, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/19324 E.  ,  2011/20306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8126, Karar No: 2020/2814, Tarih: 09.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/8126 E.  ,  2020/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı ... bölgesinin ilgili mevzuata aykırı olarak haksız kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, kullanım bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 30.000 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın açıldığı tarih itibariyle davacının talebinde haklı olduğu, 6719 sayılı yasa ile 6446 sayılı yasada yapılan değişiklikler nedeniyle dava konusuz kaldığından davacı lehine yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle; dava konusuz kaldığından hüküm tesisine yer olmadığına (davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.980 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine) karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının, dava açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklı bulunduğu, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa gereği davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davacının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve kullanım bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.