muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4710, Karar No: 2021/20330, Tarih: 22.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/4710 E.  ,  2021/20330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-a-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup itiraz merciince başvurunun değerlendirilip kararın kesinleştiği,

b-Katılan ... vekilinin, sanık ... hakkında tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından dolayı sanık hakkında hüküm kurulmadığına ilişkin talebi yönünden; sanık hakkında katılan ...'ya yönelik tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından dava açılmadığı ve dolayısıyla sanık hakkında hüküm kurulmadığı ve bu nedenle de Dairemizce incelemeye konu edilebilecek bir hüküm bulunmadığı,

Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, katılan ... vekili ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, katılanlar ... ve ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Her iki sanık yönünden;

Tüm dosya kapsamı ve delil durumuna göre olayın; sanık ...'ın pazar yeri yakınına aracını park etmesi sonrasında müştekiler ..., ..., ... ve ...' in ellerinde sopalar ile sanığı darp etmeye başladıkları, sanık ...'ın yere düştüğü, bu esnada cebinde bulunan çakı bıçağını kendini savunmak için sağa sola savurduğu, daha sonra olay yerine sanık ...'ın dayısı olan ve olay yerinde pazar tezgahı bulunan diğer sanık ...'in geldiği, yeğenini kurtarmak istediği esnada kendisinin de darp eylemine maruz kaldığı, yeğeninin yere düşürdüğü bıçağı alarak bu kez kendisini savunmak üzere sağa sola savurduğu ve bu esnada da olay yerinden kaçmaya çalıştığı, müştekilerin peşlerinden gelmeleri üzerine yine bıçağı sağa sola savurduğu ve daha sonra kaçtığı şeklinde gerçekleşmesi, tanıkların olayın bu şekilde gerçekleştiğini doğrulaması, olayın diğer pazar esnafının araya girmesi ile sonlandırılması, müştekilerde herhangi bir yaralanmanın olmaması ve Mahkemece de sanıkların tehdide konu bıçağı kendilerini savunmak amacıyla sağa sola savurduklarının kabul edilmesi karşısında; sanıkların eyleminin TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa kapsamında kalıp kalmadığının tartışılmaması,

b-Kabule göre de sanık ... yönünden;

6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ Sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verildiği ve 6545 sayılı yasanın 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin sekizinci fıkrasının "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklinde olduğu anlaşıldığından, ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2410, Karar No: 2007/6052, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2410 E.  ,  2007/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin davalıya ... plakalı kamyonu 18 eşit taksitle toplam 7.200.000.000.TL bedelle satıp tesim ettiğini, aracın taksitleri bitmeden davalıda iken kaza yaptığını, bu arada davalının ödemeleri bittiği halde devir verilmediği için ödenen 7.200.000.000.TL'nin faiziyle tahsili için dava açtığını, dava sonunda aracın teslimine, 7.200.000.000.TL'nin tahsiline satıcının talepleri konusunda ayrı bir dava açabilme yetkisinin bulunduğuna karar verildiğini belirterek 1.224.000.000.TL değer kaybı 9.600.000.000.TL'si gelir kaybı olmak üzere toplam 10.824.000.000.TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, birleşen davada aracın kazadan dolayı uğradığı değer kaybı 3.268.000.000.TL ile bir aylık gelir kaybı 700.000.000.TL toplan 3.868.000.000.TL'nin yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, açılan davaların reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemizin 10.4.2006 tarihli ilamıyla 2918 sayılı KTK'nun 20/d maddesi uyarınca noter dışında yapılan satışların geçersiz olduğu, geçersiz satışlarda tarafların aldıklarını aynen iade ile yükümlü olduğu, bu bağlamda araçın alıcıya teslim edildiği andaki durumuyla satıcıya iadesi gerektiği, araç alıcının elindeyken uğradığı kaza sebebiyle oluşan hasardan satıcıya karşı sorumlu olacağı, bu yönde yaptırılan delil tespitine davalı yanca itiraz edildiği halde tespit raporunun hükme esas alınmasının doğru görülmediği gerekçeleriyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozmadan sonra alınan ve hükme esas tutulan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi ve bozma kararında araştırılması istenen hususları içermediği gibi Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararı çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak konusunda uzman bir bilirkişiden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp usuli kazanılmış haklar da gözetilerek deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.6 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21891, Karar No: 2017/26373, Tarih: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21891 E.  ,  2017/26373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı yanında 11.03.2010 tarihinde uzun yol tır şöförü olarak işe başladığını, işten çıkarıldığı tarihe kadar kesintisiz olarak çalıştığını müvekkilinin haksız bir şekilde işten çıkarıldığnı, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli ücreti alacağı, ödenmeyen maaş farkları, yol harcırahı alacağı, fazla çalışma ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, hafta sonu tatil ücret alacağının davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı sebep olmadan feshedildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının davalı işverenden ücret alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı taraf dava dilekçesi içeriğindeki taleplerinde, hem yol harcırah alacağı hem de maaş farkı isteminde bulunmuştur. Alınan ilk rapor içeriğinde, davacının aylık olarak sabit ücret ve sefer başına 500 USD ile çalıştığı kabulü doğrultusunda gelirinin asgari ücret+1000 USD olduğu tespiti ile hesaplama yapılmıştır. Ayrıca davacının yol harcırahı olarak ifade ettiği alacak kalemi, sefer başına aldığı prim olarak yorumlanıp, davacının 50.826,71 TL harcırah alacağı bulunduğu, maaş fark alacağı bulunmadığı tespiti yapılmıştır. Tarafların itirazı doğrultusunda aynı bilikişiden ek rapor alınmış, yapılan emsal ücret araştırmalarına göre davacının aylık gelirinin net 3.100,00 TL olduğu kabul edilmiş, buna göre davacının 61.844,90 TL ücret alacağı bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Mahkemece hüküm kurulurken, davacının hem harcırah hem de ücret farkı alacağı bulunduğu yönünde kabule varılmış, buna göre aynı alacak talebi iki farklı isim altında kabul edilerek mükerrer tahsil sonucuna sebebiyet olunmuştur.

Buna göre, ek raporda tespit edilen net 3.100,00 TL aylık gelirin içerisine sefer başına alınan ücretlerin dahil olduğu kabul edilerek, ilk raporda hesaplanan yol harcırahından kastedilen kalemin sefer başına alınan prim olmadığı tespiti dosya kapsamına daha uygun düşecektir. Bu sonuca göre, mahkemece yapılacak iş ek rapordaki ücret farkı yönünde yapılan hesaplamayı hükme esas almak, ancak ilk raporda hesaplaması yapılan, yol harcırah alacağının bulunmadığı tespitini yapmaktan ibarettir.

Davacının yol harcırahına ilişkin talebin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3394, Karar No: 2021/483, Tarih: 28.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/3394 E.  ,  2021/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’in maliki olduğu dava konusu 467 ada 13 ve 21 parsel sayılı taşınmazları, mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 27.04.2001 tarihinde satış yoluyla davalıya temlik ettiğini, bu iki parselin 20.04.2015 tarihli tevhit işlemiyle 467 ada 25 parsel numarasını aldığını ve kat irtifakına geçerek 1 ve 3 no’lu bağımsız bölümlerin davalı adına tescil edildiğini, annesinin akrabası olan davalının taşınmazları hiç kullanmadığını ve iyiniyetli olmadığını ileri sürerek dava konusu 1 ve 3 no’lu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamış; aşamalarda, dava konusu taşınmazları bedeli mukabilinde satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, mirasbırakanın asıl amacının, mirastan mal kaçırmak olmayıp, alacaklıların haczini önlemek olduğu, muris muvazaası koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1930 doğumlu mirasbırakan ...’in 20.12.2013 tarihinde ölümü üzerine davacı kızı ... ile dava dışı eşi ... ve dava dışı oğlu ...’un mirasçı kaldıkları, dava konusu kök 467 ada 13 ve 21 parsel sayılı taşınmazların tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 27.04.2001 tarihinde davalıya satış yoluyla temlik ettiği, kök parsellerin 20.04.2015 tarihinde tevhidiyle oluşan 467 ada 25 parsel sayılı taşınmazın 11.01.2016 tarihinde kat irtifakına geçmesiyle çekişme konusu 1 ve 3 no’lu bağımsız bölümlerin davalı adına tescil edildiği, satış tarihi itibariyle dava konusu 467 ada 25 parsel sayılı taşınmazın arsa değerinin keşfen 210.000 TL olarak saptandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, her ne kadar davalı, dava konusu taşınmazı bedeli mukabilinde satın aldığını savunmuş ise de; davalı tanığı olarak dinlenen mirasbırakanın eşi ... ile oğlu ...’un, taşınmazın 40.000 TL bedelle ...’nin ablasının gelini olan davalıya satıldığını ifade ettikleri, taşınmazın satış tarihi itibariyle saptanan değerinin ise 210.000 TL olup, bedeller arasında aşırı fark bulunduğu, temlikten sonra mirasbırakanın kendisi, eşi ve oğlunun taşınmaz üzerindeki binada oturmaya devam ettikleri, taşınmaz kat irtifakına geçtikten sonra da çekişmeli bağımsız bölümlerin davalının kullanımında olmayıp, sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre davalının yıllardan beri başka bir adreste kirada oturduğunun ve aylık 500 TL kira bedeli ödediğinin bildirildiği, ev hanımı olan davalının alım gücü bulunmadığı, işlemin gerçek bir satış olmadığının davacı ve davalı tanıklarının beyanlarıyla sabit olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda değinilen somut olgu ve ilkeler birlikte değerlendirildiğinde temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin 371/1-a maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8785, Karar No: 2017/7721, Tarih: 12.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8785 E.  ,  2017/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “ ... Mah. ... Sok. No:26 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün evlat edinilmek üzere ... ilinde ikamet eden bir ailenin yanına yerleştirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya ve Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ... İl Müdürlüğü yazı cevabına göre kısıtlı adayı küçüğün evlat edinme sırasında bulunan bir aile yanında ... ili ... ilçesinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13607, Karar No: 2019/4182, Tarih: 18.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13607 E.  ,  2019/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi ... köyünden bulunan 255 parsel tarla vasfı ve 9970,00 m2 yüzölçümü, 260 parsel tarla vasfı ve 2280,00 m2 yüzölçümü, 262 parsel tarla vasfı ve 200,00 m2 yüzölçümü, 264 parsel tarla vasfı ve 1170,00 m2 yüzölçümü ile tapu ve vergi kaydına dayalı olarak ..., ...., ..., ..., ..., ... ve ... adına tapu ve vergi kaydına dayanılarak tespit edilmiş, davacı ... Yönetimi taşınmazların orman vasfında olduğu, davacı gerçek kişiler ise taşınmazlarda haklarının bulunduğu iddiasıyla tespite itirazda bulunmuştur.

Mahkemece davacı gerçek kişilerin davadan feragati nedeniyle davalarının reddine, davacı ... Yönetiminin davasının ise ihtara rağmen dava sebep ve delillerinin bildirilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 1953 yılında yapılan arazi kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair karar usul ve kanun hükümlerine aykırıdır. Şöyle ki, tespitin yapıldığı 1952 yılında yürürlükte bulunan 5602 sayılı Kanunun 32. maddesi hükmüne göre ‘‘Kadastro yargıçları, 26. maddede tâyin edilen süre içinde açılacak veya arazi kadastrosu müdürü tarafından verilecek itirazlı işlere ait dâvaları veya yargıcın birlikte bulunduğu esnada kendisine yapılacak itirazları bu kanuna göre mahallerinde hükme bağlar ve 16. maddenin (C) fıkrası mucibince gerekli veraset belgelerini verir.’’ Kanun maddesine göre tespite itiraz kadastro yargıçlığına açılacak dava ile veya 26. madde uyarınca kadastro müdürlüğüne yapılacak itiraz veyahut yargıcın birlikte bulunduğu sırada kendisine yapılacak itiraz yoluyla yapılabilir.

Davacının, dava sebep ve delillerini dava dilekçesinde bildirmek zorunda olduğuna, aksi durumda davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine dair hüküm tespit ve itiraz tarihinde mevzuatımızda bulunmayan ve 21.06.1987 tarihinde yürürlüğe girmiş 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28/2. maddesiyle getirilmiş bir düzenlemedir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici maddesinde ‘‘Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce kurulmuş tapulama mahkemeleri, kadastro mahkemesi adını alır ve açılmış davaları, bu Kanundaki hükümlere göre yürütür.’’ düzenlemesine yer verilmiştir. Davacı ... Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmazların orman niteliğinde olduğu iddiasıyla kadastro müdürlüğüne itirazda bulunulduğu ve müdürlük tarafından itirazlı parsellere ait tutanaklar kadastro mahkemesine intikal ettirildiğine göre itirazlarla ilgili olarak kadastro mahkemesince yargılama yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Bu nedenle, çekişmeli taşınmazlara ait tapulama tutanaklarına itirazda bulunan kişiler eksiksiz biçimde tespit edilip taraf konumuna getirildikten sonra tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili gösterecekleri delillerin toplanmasından sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.