muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11003, Karar No: 2016/7692, Tarih: 21.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11003 E.  ,  2016/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: 2007 takvim yılında işlenen suçtan mahkumiyet, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

2008 ve 2009 takvim yıllarında işlenen suçtan mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilip, sorgusunda beyan ettiği MERNİS adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 27.05.2016 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 09.06.2016 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara karşı sanık müdafiinin vaki temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan bu red kararının ONANMASINA, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1559, Karar No: 2013/2425, Tarih: 08.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1559 E.  ,  2013/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı davalı şirkette şoför ve ürün dağıtıcısı olarak 08/03/2005-14/04/2011 tarihleri arasında çalıştığını, 2011 yılında aylık 800,00 TL net ücretle çalışması olduğunu, asgari ücretin bankaya yattığını, kalanının elden verildiğini, dini bayramların ilk iki günü ve pazar günleri hariç haftanın 6 günü kışın 08:00-18:00 yazın 08:00-22:00'ye kadar kalan tüm ulusal bayramlar, genel tatil günleri ve cumartesi günleri dahil haftanın 6 günü çalışması olduğunu, 2009 yılında 7 gün, 2010 yılında 15 gün dışında yıllık izin kullanmadığını, kullandığı 40 ... 212 plakalı aracı davalının kanun dışı olarak dinlettiğini, bunun farkedilmesi üzerine de kayıtları kullanarak, şirkette çalışmaya devam edebilmesi için baskı ile açık senet ve ibraname imzalatmak istediğini, kabul etmediği halde de işten çıkaracağını söylediğini, bu haksız tutum karşısında Kırşehir 1. Noterliğinin 14/04/2011 tarih ve 3313 sayılı ihtarnameyi keşide ederek iş akdini haklı nedenle feshettiğini bildirerek kıdem tazminatı ile hafta tatil ücreti, genel tatil ve bayram tatili ücreti, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. .../..

2013/1559-2425 S.2

Davalı işveren vekili, davacının 01/04/2011- 14/04/2011 tarihleri arasında mazeret sunmaksızın işe gelmediğini, iş yerinin iş akdini haklı nedenle feshedeceğini anlayıp gerçek olmayan bahaneler uydururak iş akdini fesih yazısı gönderdiğini, davacının 02/04/2011 tarihinde başka bir işveren yanında davalı yanındaki çalışması devam ederken işe girdiğini, bunu işverene bildirmediğini, davacının usulsüz dinleme ve baskı ile evrak imzalatma iddiasının iş aktinin feshinden 1,5 ay önceye dayandığını, öğrenmeden itibaren 6 günlük hakdüşürücü fesih süresi içeresinde olmadığını, davacının daha önceki yıllara ilişkin izinlerini de kullandığını, iş yerinde haftanın 5 günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalışma yapıldığı beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının davalı iş yerindeki işe giriş tarihinin 08/03/2005 olduğu, davacının iş akdinin feshinin haklı olduğu ve sonucu itibariyle kıdem tazminatı hakkının doğduğu, çalışma saatlerine göre fazla mesai yapmış olduğu, yapılan işin özelliği de dikkate alınarak bayramlarda çalıştığı, yıllık izinlerini kullandığına dair herhangi bir izin defteri veya izin ücreti ödeme belgesinin ibraz edilememesi nedeniyle yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle fazla mesai alacağından da %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dosyadaki SGK Hizmet Cetvelinden davacının 02.04.2011 tarihinde ... Hizmet Organizasyonu Fuarcılık Tanıtım Ticaret Ltd. Şti'nde işe girdiği ve bu işyerinde 29 günlük çalışmasının SGK'na bildirildiği görülmektedir. Davalı işveren, davacının iş akdini başka bir işe girmesi nedeniyle haksız olarak feshettiğini ileri sürmüş, davacı ise böyle bir işyerinde çalışması bulunmadığını beyan etmiştir.

Yapılacak iş; SGK'dan davacının 2011 yılı 2. ve 3. dönem 2012 yılı 1., 2., 3. dönem bordrolarının getirtilerek davacının bu işyerinde hangi tarihe kadar çalışmasının bildirildiği belirlenip ayrıca SGK'dan 1065036 işyeri nolu dava dışı ... Hizmet Organizasyonu Fuarcılık Tanıtım Ticaret Ltd. Şti'ne ait işyerinin hangi adreste bulunduğu sorulmak suretiyle ... Hizmet Organizasyonu Fuarcılık Tanıtım Ticaret Ltd. Şti'nden davacının bu işyerinde çalışıp çalışmadığı sorulup işyerindeki şahsi dosyası, ücret belgeleri vs. getirtilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının gerçekten ... Hizmet Organizasyonu Fuarcılık Tanıtım Ticaret Ltd. Şti'nde 02.04.2011 tarihinde işe başladığının anlaşılması halinde davacının iş akdini başka bir işyerinde çalışmak için .../..

2013/1559-2425 S.3

feshettiği kıdem tazminatına hak kazanamayacağı, ayrıca fazla çalışma alacağı hesabının 02.04.2011 tarihine kadar yapılabileceği gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26666, Karar No: 2019/8172, Tarih: 09.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/26666 E.  ,  2019/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/04/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına asil ile Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ile avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait hastane işyerinde tadilat, bakım, boya işlerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin 20.07.2014 tarihinde müvekkili şirket tarafından kendisine verilen görevleri yerine getirmemesi, amirlerinin emir ve talimatına uymaması, mesai bitmeden işyerinden ayrılması ve bunu alışkanlık haline getirme sebebiyle bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, fazla mesai alacağı bulunmadığını, tüm ücretlerinin banka yolu ile ödendiğini, ücret alacağının bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını istisnaen yapıldığında ise karşılığının ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava açılmakla dava tarihi itibarı ile alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Somut uyuşmazlıkta, dava belirsiz alacak davası niteliğinde olup, Mahkemece, 18/11/2015 tarihli talep artırımına karşı davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı def'ine değer verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25671, Karar No: 2017/16303, Tarih: 27.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/25671 E.  ,  2017/16303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Meskeniyet şikayetinin, İİK.nun 16/1. maddesi gereğince, haczin öğrenildiği tarihten itibaren yedi günlük sürede icra mahkemesine yapılması gereklidir.Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvurusu; taşınmazın haline münasip meskeni olması nedeniyle haczin kaldırılmasına ilişkindir.O halde, mahkemece, şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30000, Karar No: 2014/5400, Tarih: 13.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30000 E.  ,  2014/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/172696

MAHKEMESİ : Urla Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2011/651 (E) ve 2012/86 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki bina, eklenti ve ağaçların 5237 sayılı Kanunun 54. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Müsaderesine karar verilen bina ve eklentilerinin değerinin uzman inşaat bilirkişi vasıtasıyla tespit edilmesi gerekirken, yazılı şekilde bir tespit ile yetinilmesi,

Kabule göre de;

3) Müsaderesine karar verilen bina, eklenti ve ağaçların değeri üzerinden, kendisini davada vekil ile temsil ettiren müdahil idare lehine nisbi vekalet ücreti tayin edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16339, Karar No: 2013/35176, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16339 E.  ,  2013/35176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının temyiz incelemesinde;

CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar temyizi kabil olmayıp itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık savunmalarında pişman olduğunu ve uzlaşmak istediğini beyan etmesi ve suçun mağdurunun tespit edilememesi de dikkate alındığında, zarar miktarı belirlenip, bulunan kayıp eşya hükümlerine tabi tutulmak üzere bir Milli Bankada açılacak hesaba sanığın ödemesi için imkan sağlanmadan zarar giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10650, Karar No: 2013/15912, Tarih: 14.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10650 E.  ,  2013/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil,tazminat ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacılar miras bırakanı ...’ın 27.11.2008 tarihinde dul ve çocuklu olarak vefat ettiği ve murisin tamamının çocuklarından oluşan 8 mirasçısı olduğu, murisin adına kayıtlı 3 parsel sayılı taşınmazda 6 bağımsız bölümden oluşan apartmanın 6 nolu bağımsız bölümünü 21.10.1993 tarihinde tapuda satış göstermek suretiyle davalı oğlu ...'e temlik ettiği, onunda anılan yeri eniştesi olan diğer davalıya 05.02.2008 tarihinde devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanının davalıya yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonucu, temliklerin muvazaalı olmadığı ve muvazaa iddialarının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya yukarıdaki ilkeler ışığında bakıldığında,miras bırakanın adına kayıtlı 3 parsel sayılı taşınmazda 6 bağımsız bölümden oluşan apartmanda 1, 2, ve 3 nolu bağımsız bölümlerin halen muris adına kayıtlı olduğu, murisin başka eşten olma çocuğu davacı ..., aynı eşten olma çocukları davacı ..., davalı ..., dava dışı ...'i mirasçı olarak bıraktığı, murisin dava dışı çocuğu ... ve ... 'ye de dava konusu 3 parselde bağımsız bölümler temlik ettiği onlar ve kayıt malikleri aleyhine eldeki davanın davacıları tarafından muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak dava açıldığı, davacı ... ile murisin diğer çocukları arasında ...'in murisin çocuğu olup olmadığına dair davanın görüldüğü ve davacı ...'in murisin çocuğu olduğunun ... Kurumu raporu ile saptandığı ve yine aralarında tazminat davasının olduğu görülmektedir.

Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşımaktadır.

Mahkemece toplanan deliller yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olduğu ve bu amaçla temliklerin gerçekleştirildiği, davalıların da bedel ödediğini kanıtlayamadığı,kayıt malikinin aileden olup davalı mirasçı ... 'in eniştesi olduğu,durumu bilen ve bilebilecek konumda olduğu gözetildiğinde işlemin muvazaalı olduğu tartışmasızdır.

Mahkemece toplanan deliller yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olduğu ve bu amaçla temliklerin gerçekleştirildiği, davalıların da bedel ödediğini kanıtlayamadığı,kayıt malikinin aileden olup davalı mirasçı ... 'in eniştesi olduğu,durumu bilen ve bilebilecek konumda olduğu gözetildiğinde işlemin muvazaalı olduğu tartışmasızdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 07.02.1990 tarih ve 1989/3–602 Esas 1990/56 karar sayılı ilamında kabul edildiği gibi murisin mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla yaptığı muvazaaya dayanan devir ve temlikler geçersiz olduğundan, davaya konu taşınmazı muvazaalı olarak iktisap eden davalının işgali iyi niyetli sayılamaz ve kendisinden mal kaçırılan davacılar, murisin ölüm tarihinden başlayarak dava tarihine kadar geçen süre için ecrimisil isteyebilirler

Bilindiği üzere; muvazaa nedenine dayalı olarak verilen kararlar yenilik doğurucu değil, açıklayıcı nitelik taşırlar.

Bu suretle oluşan kararlara konu işlemler yapıldıkları tarihten itibaren butlanla malüldür ve yapılmamış sayılırlar.

Öte yandan, muvazaalı işleme taraf olan, kişinin iyiniyetli olduğundan sözetme olanağı da yoktur. Tarafı bulunduğu işlem yok hükmünde olup, bu suretle oluşan tescil de yolsuz tescil niteliğindedir.

Hal böyle olunca açılan davanın kabulüne ve belirlenecek ecrimisil miktarına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.