muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16481, Karar No: 2023/11441, Tarih: 20.12.2023

7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2021/5655 Esas, 2022/9286 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesi gereğince Yargıtay bozma ilâmına uyulup uyulmayacağı hususunda bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Dairemizin 12.05.2022 tarihli bozma ilâmında da belirtildiği üzere; sanık hakkında Askeri Savcılığın 23.01.2013 tarihli ve 2013/506 Esas, 2013/29 Karar sayılı iddianamesi ile 11.11.2012 tarihinde kışla içinde alkollü içki bulundurmak ve sokmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği iddiasıyla 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (emri hiç yapmayan ... kişiler cümlesi) uyarınca cezalandırılması için dava açıldığı, gerekçeli kararın "iddia" kısmında da bu iddiaya yer verildiği halde "delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe" kısmında dava konusu olay ile ilgisi bulunmayan "sanığın 26.10.2012 tarihinde üstü konumundaki Kr.Plt.Bnb....'in verdiği esas duruşa geçmesi hususundaki emri söz ve fiilleri ile açıkça reddetmek suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği" şeklindeki başka bir eyleminden söz edilerek hüküm kısmında da sanığın 11.11.2012 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediğinin kabulü ile 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (emri hiç yapmayan ... kişiler cümlesi) uyarınca cezalandırılmasına ilişkin karar tesisi suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

3. Kabule göre de;

1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasında hizmete ilişkin emri hiç yapmayan ... kişilerin bir aydan bir seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılacaklarının hükme bağlandığı nazara alındığında Mahkemece asgari hadden belirlenen temel cezanın 1 ... hapis cezası olarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde belirlenmesi,

4. Kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/1133 Esas, 2023/737 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2898, Karar No: 2021/5998, Tarih: 14.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2898 E.  ,  2021/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, reddedilen ziynet alacağı davası, maddi ve manevi tazminatın miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.09.2021 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. .... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... ile vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davacı kadının 40.000 TL tutarındaki ziynet alacağı talebi, karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesi kararı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davacı kadının temyiz dilekçesinin ziynet alacağı davasına yönelik talebi bakımından reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadının ve davalı erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.14.09.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/3039, Karar No: 2020/5914, Tarih: 21.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3039 E.  ,  2020/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının iş yeri elektrik abonesi olduğunu, kaçak ve kaçak ek tahakkuk ile endeks esaslı olmayan ek tahakkuk bedellerinin toplamından oluşan alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini, davalı abonenin sözleşme gereği kullanımdan ve tahakkuk ettirilen bedellerden sorumlu olduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 17/05/2007 tarihinde iş yerini terk ettiğini, bu tarihten sonra dava konusu yerle ilgisinin kalmadığını, bu nedenle davanın konusunu oluşturan 07/11/2007 ve 21/10/2009 tarihli kaçak tespit tutanaklarından sorumlu olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10472 sayılı takip dosyasında 15.039,31 TL asıl alacak, 6.968,55 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 22.107,86 TL'ye ilişkin itirazının iptaline karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18/02/2016 tarihli, 2015/2361 Esas ve 2016/2184 Karar sayılı ilamı ile, davacının temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede, taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin abonelik sözleşmesi bulunduğu ve işlemiş faize KDV ilave edilebileceği bu nedenle mahkemece davacının faize KDV isteminin yerinde olduğu gözetilerek, davacının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının belirlenip, belirlenecek bu bedele hükmedilmesi gerektiği, davalının temyiz itirazları bakımından ise, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, dava konusu tahakuklara; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden hesaplama yapılması gerektiği gerekçeleriyle anılan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin ilamına karşı taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulmuş, bunun üzerine Dairemizin 03/05/2017 tarihli, 2016/9051 Esas ve 2017/6420 Karar sayılı ilamı ile, davalı tarafın sair karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilerek, dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı yönünden kararın gerekçesinin değiştirilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek davanın kısmen kabulüne, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10472 esas sayılı dosyadaki itirazın iptaline, takibin 12.118,53 TL asıl alacak, 4.454,26 TL gecikme cezası alacağı ve faizi, 801,77 TL KDV alacağı olmak üzere toplam 17.374,56 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, kaçak elektrik kullanım bedellerinin tahsili amacıyla davalı hakkında başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

Somut uyuşmazlık incelenmeden önce usuli müktesep hak üzerinden kısaca durulması gerekmektedir.

Usuli kazanılmış hak kavramı anlam itibariyle bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir. Usuli müktesep hak müessesesi HMK' da düzenlenmiş olmamakla beraber davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09/05/1960 T., 21/9; 04/02/1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı) Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (HGK' nın 12/07/2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03/12/2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.)

Mahkemece verilen kararın Yargıtay bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi durumunda usuli kazanılmış hak doğmuş olur. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Yani kesinleşmiş bu kısımlar o kısımlar lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.

Somut olayda mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak toplam 22.107,86 TL'ye ilişkin itirazın iptaline karar verilmiş, davalı tarafından bilirkişi raporundaki hesaplama yönteminin hatalı olduğu temyiz ve karar düzeltme nedenlerinde belirtilmemiştir. Bozma ilamımızda da bozmaya dahil edilen hususlar kalem kalem sıralanarak bilirkişi raporundaki hesaplama yöntemine ilişkin bozma yapılmamıştır. Bozma, davacı yönünden işlenmiş faize KDV ilave edilebileceğine, davalı yönünden ise sair itirazları reddedilerek kayıp kaçak bedellerine yönelik 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin değerlendirilmesine ilişkindir.

Ne var ki mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra alınan bilirkişi raporunda, bozma kapsamı dışında bırakılarak kesinleşen hususlar hakkında yeniden inceleme ve değerlendirme yapılarak daha önceki rapordan farklı olarak kaçak ek tahakkuk bedeli hesaplamaya dahil edilmemiş, sonuç olarak 17.374,56 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiştir. Böylece, kesinleşmiş kısımlar hakkında davacı lehine oluşan usuli müktesep hak ihlal edilmiştir.

O halde mahkemece, ilk raporda hesaplamaya dahil edilen alacak kalemleri (kaçak ek tahakkuk bedeli) esas alınarak bozma ilamında işaret edilen hususlarla sınırlı inceleme yapılıp karar verilmesi gerekirken davacı lehine oluşan usuli müktesep hakka aykırı hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12249, Karar No: 2012/4236, Tarih: 20.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/12249 E.  ,  2012/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 65. maddesinde koşulları belirlenen gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın bir engel nedeni ile süresi içinde itiraz edememiş olması gerekir. Bu durumda, gecikmiş itirazda bulunacak kişi, mazeretini gösteren delillerle birlikte esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmek zorundadır. İcra hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir.

Usulsüz tebligatta ise, İİK.nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda icra hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Borçlu vekilinin dilekçesinde; gecikmiş itirazdan söz etmesi sonuca etkili değildir.

Zira, HUMK.nun 76. maddesi gereğince, hukuki sebebin ve uygulanacak yasa maddesinin tespiti hakimin görevine giren bir konudur (HGK. 05.06.1991 - 1991/12 - 258 E. - 344 K.).

Somut olayda, borçlu vekilinin başvurusu; usulsüz tebligata dayalı tebliğ tarihinin düzeltilmesi istemi olarak tavsif edilmelidir. Bu durumda borçluya gönderilen ödeme emrinin tebliğine ilişkin işlemin 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine ve Tebligat Tüzüğünün 28. maddesine uygun olmadığı görülmektedir. Tüzüğün anılan maddesine göre, muhatabın adreste neden bulunmadığı, komşu, kapıcı, yönetici, zabıta amir ve memurları vs. gibi kimselerden sorularak, tevziat saatinden sonra adrese geleceğinin tespit edilmesi ve bunun tebligat parçasına yazılıp tevsik edilmesi halinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılabilir. Borçluya ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat parçası incelendiğinde ; muhatabın adreste bulunmama sebebi ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceği hususunun tebligat parçasına yazılıp usulen tevsik edilmediği bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca aynı yasanın 32 maddesi gereğince muhatabın usulsüz tebliğe muttali olduğunu beyan ettiği 10.09.2009 tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bu tarihten itibaren de yasal süresi içinde mahkemeye yaptığı İtirazın süresinde olduğunun kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle mahkemece itirazın esası incelenip hasıl olacak duruma göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile istemin süreden reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8679, Karar No: 2020/3340, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8679 E.  ,  2020/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü aracıyla seyir halindeyken yayaya çarparak trafik kazasına sebebiyet veren ve 2,06 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, tespit edilen alkol promil miktarı itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde alkolün etkisi olmadığına, eksik inceleme olduğuna, suç kastı olmadığına, fahiş ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20557, Karar No: 2013/5213, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20557 E.  ,  2013/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılanın açık olan avlu kapısından içeri girip bahçede oturmakta olan katılana “Teyze ben Karpuzlu belediyesinden geliyorum, sana odun kömür ve 250.00 TL'lik para yardımı yapacağız, ben sana 300.00 TL bütün vereceğim seninde bana 50.00 TL vermen lazım" dediği, katılanında sanığa inanarak 50.00 TL para verdiği, daha sonra sanığın katılana “Teyze sen bir çuval getir” diyerek katılanın evinden hızlı bir şekilde çıkıp uzaklaşmaya başlaması üzerine katılanın durumu farkedip o sırada yoldan geçmekte olan tanık ...'e durumu anlatıp sanığın yakalanmasını sağladığı olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 365 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 7300.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.