muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/120, Karar No: 2014/209, Tarih: 22.04.2014

Ceza Genel Kurulunun 03.04.2012 gün, 2011/2-353 esas, 2012/129 sayılı kararında ise, 'Ceza Genel Kurulunun 08.09.1992 gün ve 190-237, 29.09.1998 gün ve 196-277, 17.11.1998 gün ve 282-348, 09.07.2002 gün ve 158-289, 21.09.2004 gün ve 144-170 ile 07.10.2008 gün ve 198-211 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, temyiz davasının yalnızca sanık veya varsa müdafii ya da sanığın yararına olarak Cumhuriyet Savcısı ya da 1412 sayılı Yasanın 291. maddesinde belirtilen kişiler tarafından açılması veya hükmün kendiliğinden temyize tâbi olması halinde, Yargıtay’ca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptandığında aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak koşuluyla hükmün bozulmasına karar verilecektir. Aksinin kabulü hukuk kuralları ile yasal düzenlemelerin ülke genelinde farklı uygulanmasına yol açar ki, bu durum eşitlik, adalet ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık oluşturacaktır. Zira aynı eylem nedeniyle farklı mahkemelerde yargılanan sanıklardan, suçunun hukuki niteliği doğru olarak belirlenen sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, olası bir genel veya özellikle de özel af karşısında değişik sonuçlarla karşılaşmasına rağmen, suç vasfı yanılgılı olarak belirlenen sanığın, açıklanan sonuçlarla karşılaşmaması söz konusu olabilir ki, bu durum eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun değildir. O halde, lehe temyiz davası üzerine suç vasfının saptanmasında yanılgıya düşüldüğünün belirlenmesi halinde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı tutularak hükmün bozulmasına karar verilmelidir. Suçun niteliğinde yanılgıya düşülmesinin dışında, daha ağır cezayı gerektiren nedenlerden bir veya birkaçının uygulanmaması gibi durumların varlığı halinde ise, Yargıtay’ca yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla tespit edilen yasaya aykırılıklar konusunda eleştiri ile yetinilmesi gerekmektedir.' denilmiştir.

Ceza Genel Kurulu kararlarında belirtildiği üzere, sonuca etkisinin bulunmadığı, kazanılmış hak nedeniyle ortaya çıkan cezadan dolayı ikinci kez avantajlı bir uygulamaya neden olunmadığı hallerde eksik ceza tayini nedeniyle bozma yapılmayıp, eleştiri ile yetinilecektir.

Özel Daire kararları da bu doğrultudadır. Genel Kurul görüşmeleri sırasında okuduğumuz çok sayıda 2013 ve 2014 yıllarına ait kararlarda, aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri yapılıp, lehe olan hususların ve bu arada CMK.nun 231. maddesinin tartışılmaması nedeniyle yerel mahkeme kararları bozulmuştur.

Özel Daire kararları da bu doğrultudadır. Genel Kurul görüşmeleri sırasında okuduğumuz çok sayıda 2013 ve 2014 yıllarına ait kararlarda, aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri yapılıp, lehe olan hususların ve bu arada CMK.nun 231. maddesinin tartışılmaması nedeniyle yerel mahkeme kararları bozulmuştur.

Somut olayda 1 yıl 3 ay 27 gün yerine 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezasına hükmolunması eleştirilip yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmuştur. Görüldüğü üzere 1 yıl 3 ay 25 gün veya 1 yıl 3 ay 27 gün hapis cezası, süre itibariyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanması veya uygulanmamasına engel teşkil etmemektedir. Mahkemece, sanığın kişiliği ve pişmanlığı değerlendirilerek karar verilecektir. Dola-yısıyla, kazanılmış hak kuralı nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuçtan (yani 2 gün eksik hapis cezası tayininden) dolayı ikinci kez avantajlı bir uygulamaya yani hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi olayda söz konusu değildir. İki yıldan fazla hapis cezasına hükmolunması gerekirken 1 yıl 3 ay 25 gün hapse hük-medilmiş olsaydı ve eleştiri yapılmış, yerel mahkemece bu eleştiriye rağmen CMK.nun 231. maddesi uygulanmış olsaydı, o takdirde ikinci kez lehe karar verilmiş olacaktı. Olayda lehe bir durum oluşmayacağından, sonucu etkilemeyen bir hususun bozma yapılması, yerel mahkemenin aleyhe bozmama yasağından yola çıkıp eski cezayı gözetmesi gereksiz bir uygulama olacaktır.

Öte yandan gerek öğretide, gerekse Ceza Genel Kurulunun öğretiden alıntı yaparak verdiği kararlarında, sonuca etkili olmayan hususlarda, gereksiz bozma yapılmaması gerektiği kabul edilmiştir. Çoğunluk görüşü, Ceza Genel Kurulunun alıntı yapılan yukarıdaki kararlarına, süreklilik gösteren uygulamaya aykırı olduğu gibi bozmanın, sonuca etkili olması gerektiğini kabul eden kararlara da aykırıdır. Yargıtay C.Başsavcılığınca, uygulama birliğinin sağlanması için çoğunluk görüşü gözetilerek, Özel Dairelerce verilen ve henüz itiraz süresi dolmamış olan binlerce karara itiraz edilmesi gerekmektedir.

Süreklilik gösteren bir uygulamanın değiştirilmesi için mevzuatta bir değişiklik olması veya toplum yaşayış ve anlayışının önemli ölçüde değişmesi gerekmektedir. İçtihat değişikliği için böyle zorunluluk mevcut değildir. Zorunluluk olmadan yapılan içtihat değişiklikleri, 'bu husus önceleri neden düşünülmedi' ya da, 'zorunluluk olmadığı halde içtihatlar neden değişti' sorularını gündeme getirecek, istikrarın bozulması nedeniyle kararlara duyulan güven zayıflayacaktır.

Süreklilik gösteren bir uygulamanın değiştirilmesi için mevzuatta bir değişiklik olması veya toplum yaşayış ve anlayışının önemli ölçüde değişmesi gerekmektedir. İçtihat değişikliği için böyle zorunluluk mevcut değildir. Zorunluluk olmadan yapılan içtihat değişiklikleri, 'bu husus önceleri neden düşünülmedi' ya da, 'zorunluluk olmadığı halde içtihatlar neden değişti' sorularını gündeme getirecek, istikrarın bozulması nedeniyle kararlara duyulan güven zayıflayacaktır.

Çoğunluk görüşüne göre, eleştiri yapılması halinde düzelterek onama kararı da verilemeyecektir. Çünkü düzelterek onama, temelinde bir bozma kararıdır. Eleştirilen husus bozmaya eklenecek ve düzeltme olanağı kalmadığından sonucu etkilemediği halde bozma yapılacak, Özel Dairece düzeltilecek husus mahkemesince düzeltilip yeniden karar verilecek, bu hüküm de temyiz edilecek ve davalar uzayacaktır. Bu kez AİHS'nin 6. maddesinin ihlali ile karşılaşılacaktır.

Açıklanan nedenlerle çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer altı Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.02.2012 gün ve 20618-2988 sayılı bozma kararından, "TCK'nun 87/3. maddesi uygulandığında 1 yıl 13 ay 15 gün yerine 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası tayini takip eden indirimler nedeniyle sonuca etkili görülmemiş, TCK'nun 62. maddesi ile cezada indirim yapıldığında 1 yıl 3 ay 27 gün yerine yazılı şekilde sonuç cezasının eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır" şeklindeki eleştirilerin ÇIKARTILMASINA,

Karara; "TCK'nun 87/3. maddesi uygulandığında 1 yıl 13 ay 15 gün yerine 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası tayini ve TCK'nun 62. maddesi ile cezada indirim yapıldığında 1 yıl 3 ay 27 gün yerine sonuç cezasının eksik tayin edilmesi ” isabetsizliklerinin 3 nolu bozma nedeni olarak EKLENMESİNE,

Yine kararın son kısmına; "1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/son maddesine göre kasten yaralama suçu yönünden ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla" ifadesinin İLAVE EDİLMESİNE,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2014 günü yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 22.04.2014 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/494, Karar No: 2022/20886, Tarih: 22.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/494 E.  ,  2022/20886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

1-2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, son beyannamenin verildiği tarih ve suç tarihi olan 2010 Mayıs ayından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11258, Karar No: 2024/3453, Tarih: 21.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11258 E.  ,  2024/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/85 Esas, 2023/684 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin nemalandırılarak bloke edildikten sonra bedele faiz işletilmesinin mükerrerliğe sebep olduğunu, bilirkişi raporunun subjektif yargılarla oluşturulduğunu, %10 objektif değer artışının isabetli olmadığını, aynı bölgede taşınmazların 14,... TL bedelden geçtiğini, münavebeye yüksek fiyatlı ürünlerin seçildiğini ve bu nedenle taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulü ile net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinin doğru olduğu, kapitalizasyon faiz oranın %4 taşınmazın yerleşim yerlerine uzaklığı ve konumu değerlendirildiğinde belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe ürünlerinin aynı yöreden Yargıtaya intikal eden dosyalar dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın Seyhan Nehrinin ana kollarından cazibeli olarak sulandığı anlaşıldığından, sulu arazi niteliğinde kabul edilerek uygulanan kapitalizasyon faiz oranı doğru olduğu gibi, tespit edilen bedel aynı kamulaştırma kapsamında kalan benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22132, Karar No: 2007/1023, Tarih: 01.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22132 E.  ,  2007/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Selçuk Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ :26.04.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk 23.05.2005 doğumlu olup, yaşı nedeniyle ana bakım ve şefkatine muhtaçtır. Her hafta Pazartesi ve Cumartesi günleri saat 09.00 – 12.00 saatleri arasında çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisi çoktur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 2. bentte yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.  01.02.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2014/19310, Karar No: 2015/3990, Tarih: 03.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19310 E.  ,  2015/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

Sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında zamanaşımı süresi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddeleri gereğince 10 yıldır. Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir. Somut olayda değişen ve gelişen bir durumun söz konusu olmadığı ortadadır.

Hal böyle olunca, iş kazasının gerçekleştiği iddia olunan 18.11.2011 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihi itibariyle dolmadığı anlaşıldığından, işin esasına girilerek tarafların iddia, beyan ve delilleri toplandıktan sonra dosyadaki tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan, dava nitelikçe ... Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer yermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Oysa mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı ortadadır.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğinde olup olmadığının ... ... Kurumu'ndan sorularak, Kurumca olayın iş kazası kabul edilmemesi halinde davacıya olayın iş kazası olup olmadığının, iş kazası sayılması halinde, meslekte kazanma güç kayıp oranın saptanması ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için ... ... Kurumuna başvuruda bulunması giderek Kurum aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2955, Karar No: 2012/6813, Tarih: 07.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2955 E.  ,  2012/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 160 ada 56 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline ve bu bölümdeki yapının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali için idari yargı yerinde dava açtığını, anılan dava sonucunun beklenmesi gerektiğini, yerin tarım arazisi olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 27.09.1994 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 30.07.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, 3402 sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin dava tarihine göre geçmediği ve mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kabul kapsamına alınan bölümün kıyıda kaldığı saptanarak ve taşınmazın üzerinde yıkılması gereken herhangi bir muhdesatın bulunmadığı belirlenmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Buna göre, davacı Hazinenin tüm, davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Ancak, karardan sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16.maddesi ile 3402 sayılı Yasanın 36.maddesine getirilen ilave 36/A maddesinde ; "kadastro işlemiyle oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmedilemez" şeklinde yasal düzenleme yapılmış, keza; 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu hükmü öngörülmüştür. Bu düzenlemelerin, eldeki davada da gözetilmesi gerekeceği tartışmasızdır. O halde, mahkemece yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gözetilerek, yargılama giderleri ve 29.05.1957 tarih 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücreti yönünden bir karar verilmek üzere karar bozulmalıdır" gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı ve davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.