muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/960, Karar No: 2025/1482, Tarih: 15.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/960 E.  ,  2025/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/171 E., 2025/1 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/55 E., 2023/147 K.

İlk Derece Mahkemesince 29.11.2023 tarihli ek karar ile davacılar vekilinin istinaf başvurusu süresinde olmadığından HMK'nın 346/1 maddesi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2023 tarihli ek kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345/1 hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf kanun yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 346/1. maddesi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen gerekçeli karar, davacılar vekiline 01.10.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf harçları davacılar vekili tarafından yatırıldığı halde istinaf dilekçesi yasal süre geçirildikten sonra 28.11.2023 tarihinde verilmiştir.

Yalnızca harç yatırılmasının istinaf başvurusu için yeterli olmadığı HMK'nın 343/3 maddesi atfı ile 118. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun istinaf dilekçesinin kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi'nce davacı vekilinin istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan bu ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 08.01.2025 tarihli kararına ilişkin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.01.2025 tarihli kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14853, Karar No: 2010/11655, Tarih: 11.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14853 E.  ,  2010/11655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/07/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, etkili eylem ve cinsel taciz niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Diğer yandan; kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata

2009/14853-2010/11655

2009/14853-2010/11655

benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…7.500,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…5.000,00…” sayı dizsinin yazılmasına; harç ve yargılama giderlerine ilişkin 2 nolu bentlerin silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-İki adet davetiye gideri 20,00 TL yargılama giderinden, kabul ve ret oranına göre 10,00 TL’nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…900,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…600,00…” sayı dizsinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinin silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 270,00 TL karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, peşin alınan 135,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3064, Karar No: 2019/13279, Tarih: 02.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3064 E.  ,  2019/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekcesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine, üzerindeki yapılara ve fındık ağaçlarına değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın kapama fındıklık olan bölümüne bozma ilamına uyularak değer biçilmiş olup; biçilen bu değerin taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların bedelini de kapsadığı gözetilmeksizin taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara ayrıca maktuen değer biçilip kamulaştırma bedeline eklenmesi suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (385.330,36) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (372.555,36) rakamlarının yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yeralan (385.330,36) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (372.555,36) rakamlarının, devamla (32.159,32) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (19.384,32) rakamlarının yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yeralan (385.330,36) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (372.555,36) rakamlarının, devamla (32.159,32) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (19.384,32) rakamlarının yazılmasına,devamla bendin sonuna (davacı idarece fazla bloke edilmiş olan 12.775,00 TL nin davalıca bankadan çekilmiş ise çekildiği tarihte varsa işlemiş neması ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, çekilmemişse davacı idareye iadesine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11059, Karar No: 2023/19308, Tarih: 01.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11059 E.  ,  2023/19308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1194 E., 2016/71 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; sanığı tanımayan kamu görevlilerinin beyanları ve bıçağın ele geçmesi karşısında, sanığa yüklenen suçun sübut bulunmasına rağmen ve mağdur ile şikâyetçinin beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ayrıca sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturabileceği gözetilerek ek savunma hakkı verilip bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik bulunduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Okulların bulunduğu mahalde kontrol görevi olan mağdur ve şikâyetçi polis memurlarınca kendisinden şüphelenilen sanığın kaçması üzerine yaşanan yakalama çalışması esnasında adli emanete kayıtlı çakı bıçağını çıkararak mağdur ve şikâyetçiye "Erkeksen gel." demek suretiyle tehdit ettiği ve yakalanmasına direnmek suretiyle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği ileri sürülmüş olup mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanığın atılı suçu işlediği yolunda vicdani kanı oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.O yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü temyiz sebepleri açısından yapılan değerlendirmede, sanığın aşamalardaki çelişmeyen savunmaları ile suçlamayı kabul etmemesi, kendisini darp ettiğini iddia ettiği mağdur ... A.' ya ''Seni şikayet edeceğim.'' demesi üzerine karakola geldiklerinde kendisine bıçak çektiğini söylediğini ifade etmesi, şikâyetçi ...'nin ise imzasının bulunduğu olay tutanağında olayı iddianame ile aynı doğrultuda anlatmasına karşın, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde kendisinin dava dışı başka bir kişinin peşinden gittiğini, sanığın peşinden şikâyetçi ...'nın gittiğini beyan etmesi ve sanığın eylemine dair herhangi bir beyanda bulunmaması, kovuşturma aşamasında da kendisinin sanığın peşinden gitmediğini, sanığın bıçak çektiğini görmediğini söylemesi ve mağdur ile şikâyetçinin iddiaları dışında sanığın mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak ve kesin deliller bulunmaması karşısında Mahkemenin sanığın atılı suçtan beraatine yönelik gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3028, Karar No: 2007/8519, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3028 E.  ,  2007/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınarak incelenen Muttalip mahallesi 13674 parsel sayılı taşınmazın 21.10.2005 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların ise emsal alındığı satış tarihi itibariyle İmar Yasası gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26811, Karar No: 2015/25626, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26811 E.  ,  2015/25626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7284, Karar No: 2021/5901, Tarih: 24.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7284 E.  ,  2021/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ankara C. Başsavcılığının 16.07.2014 tarihli, 2014/29896 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemece bu suçlar yönünden ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I. 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçtan Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zaman aşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II. 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafilerinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın fiilinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan, sanığın savunmasına ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporlarına neden itibar edildiği açıklanmadan, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22401, Karar No: 2010/3570, Tarih: 01.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22401 E.  ,  2010/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12953, Karar No: 2012/26956, Tarih: 01.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/12953 E.  ,  2012/26956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7201 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar tebliğinin, müşteki vekili Av. ...'ın mazeret dilekçesinde belirtmiş olduğu iş yeri adresi yerine, ikamet adresindeki muhtara teslimi suretiyle usulüne uygun yapılmaması ve müşteki vekilinin bu tebligattan 06.12.2007 tarihinde haberdar olduğunu belirtmesi karşısında, suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan müşteki adına vekilinin temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, red kararı kaldırılmak suretiyle 29.5.2007 günlü hükme yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 01.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.