muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1189, Karar No: 2018/2386, Tarih: 29.03.2018

2-Kabule göre;

a-)TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması lüzumu,

b-)Suç TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-)Açıklanması geri bırakılan hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7411, Karar No: 2019/2253, Tarih: 28.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7411 E.  ,  2019/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEME

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın, 424 ve 486 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını davalı kardeşi ...’e 31.07.2003 tarihinde satış suretiyle temlik ettiğini, murisin temlik tarihinde beyninde bulunan tümör nedeniyle yaptığı işlemlerin anlam ve sonuçlarını kavrayamayacak durumda olduğunu, öte yandan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin mal satmayı gerektirecek bir ihtiyacı bulunmadığı gibi davalının da o tarihte alım gücünün olmadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, davacıların murisi ...’ın kardeşi olduğunu, yaşadıkları bölgede kardeşler lehine mal kaçırmanın söz konusu olmadığını, kardeşi ... ile aralarındaki alım satımın ... 2. Noterliği’nin 20.07.2000 tarih ve 9096 yev no’lu miras hakkı temlik sözleşmesi ve tapuda yapılan temlik ile neticelendirildiğini, satış bedelini kardeşine ödediğini, işlemin muvazaalı olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...’ın 19.05.2007 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı eşi ile davacı çocuklarını bıraktığı, davalı ...’in mirasbırakanın kardeşi olduğu, mirasbırakan ile kardeşi Zarife’nin mirasçılarının ... 2. Noterliği’nin 20.07.2000 tarih ve 9096 yevmiye no’lu düzenleme şeklinde miras payı temlik sözleşmesi ile, Samsun ili 19 Mayıs ilçesi Kösedik köyünde bulunan ve intikalen gelen taşınmazlardaki hak ve hisselerinin tamamını diğer mirasçılar Memiş Karagöl ile ...’e eşit miktarlarda olmak üzere temlik ettikleri, temlik bedellerini aldıklarını beyan ettikleri, daha sonra mirasbırakanın dava konusu 424 ve 486 parsel sayılı taşınmazlardaki elbirliği halinde malik olduğu miras paylarını 31.07.2003 tarih ve 398 yevmiye no’lu akit ile davalı kardeşine satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakanın akit tarihleri olan 20.07.2000 ve 31.07.2003 tarihlerinde hukuki ehliyeti haiz olduğunun Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu raporu ile saptanması suretiyle ehliyetsizlik nedeni yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakanın akit tarihleri olan 20.07.2000 ve 31.07.2003 tarihlerinde hukuki ehliyeti haiz olduğunun Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu raporu ile saptanması suretiyle ehliyetsizlik nedeni yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazların mirasbırakan ... ve davalı ile dava dışı kardeşlerinin babası Mehmet’ten intikal ettiği, mirasbırakan ...’ın miras payını ( 424 sayılı parselin 1/5’i ile 486 sayılı parselin 9250/13250’sinin 1/5’i ) ... 2. Noterliği’nin 20.07.2000 tarihli temlik sözleşmesi ile davalı kardeşi ...’e sattığı, anılan sözleşmenin 4721 sayılı TMK’nın 676. vd. maddeleri uyarınca geçerli olduğu, 31.07.2003 tarihinde de mirasbırakanın kayden satış suretiyle temlik ettiği, davacı tanıklarının olayı çözer nitelikte bilgilerinin olmadığı, aksine taraflarla yakınlığı bulunmayan davalı tanıklarının işlemin satış olduğunu, satış bedelinin ödendiğini beyan ettikleri, kaldı ki mirasbırakanın; eşi ve çocuklarından mal kaçırmasını gerektirecek bir nedenin de ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla mal kaçırma amacı ve muvazaa olgusu kanıtlanmış değildir. Gösterilen satış bedeli ile çekişmeli taşınmazların temlik tarihindeki rayiç değeri arasındaki oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesine aykırı olarak, dava dışı paydaşların olduğu gözetilmeksizin çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının tamamının iptali anlamına gelecek şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20439, Karar No: 2014/13300, Tarih: 03.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20439 E.  ,  2014/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın katılanların öğrenim gördüğü ilköğretim okuluna gittiği, kendisini öğretmen olarak tanıtarak mağdur ...'ın .... marka cep telefonunu, şarjının bittiğini söyleyerek kullanmak üzere aldığı, ve sözlerinin güvenilir olduğu algısını yaratmak için okul müdürünün odasına girdiği, daha sonrada diğer katılan ...'a okul müdürünün yakını olduğunu ve kendi telefonunun şarjının bittiğini söyleyerek .... marka cep telefonunu aldığı, okul müdürünün odasına gidip sonrada ortadan kaybolduğu anlaşılan olayda; sanığın katılanların cep telefonlarını hile ile aldığı anlaşıldığından sanığın eyleminin katılanlara karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla“ 5 gün” ve “ 100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4847, Karar No: 2024/733, Tarih: 23.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/4847 E.  ,  2024/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/357 Esas, 2022/219 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 ... Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 ... Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 ... Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 ... Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 ... Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2014 tarihli ve 2014/234 Esas, 2013/1246 Soruşturma, 2014/117 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun (5237 ... Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2015 tarihli ve 2014/270 Esas, 2015/72 ... Kararı ile sanığa isnat edilen eylemin irtikap suçunu oluşturabileceği, bu suça ilişkin yargılama yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

C.Dairemizin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/7821 Esas, 2015/14016 ... Kararı ile ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli ve 2014/270 Esas, 2015/72 ... görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Ç.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/368 Esas, 2016/189 ... Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 ... Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D.Bahse konu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/8780 Esas, 2021/1887 ... Kararı ile "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

D.Bahse konu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/8780 Esas, 2021/1887 ... Kararı ile "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

E.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/445 ... Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 ... Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi, 5271 ... Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 ... Kanun'un 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası karşılığı 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

F.Bahse konu karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/357 Esas, 2022/219 ... Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 ... Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, kişilerin ve kamunun zarar görmediğine, kurumun uğradığı bir zarar bulunmadığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde ... PTT Başmüdürü olarak görev yaptığı, PTT'nin kargo dağıtım hizmetlerinde taşeron firma aracılığı ile çalıştırılmak üzere ihale yaptığı ve ihaleyi Bertan Temizlik isimli firmanın aldığı, firmada çalışan işçilerden birisinin işten ayrılması üzerine sanığın teklif ve ısrarı üzerine oğlu ...'un işe alındığı ancak 18 yaşından küçük olması ve henüz lise mezunu olmaması nedeniyle işe alınmasının şartnameye aykırı olduğu ve kargo dağıtım işinde çalıştırılmayıp teknik birimlerde görevli teknisyenin yanında yardımcı olarak çalıştırıldığı, sanığın görevinin gereklerine aykırı davranması sonucu kurumun kargo ve dağıtım hizmetinin gereği gibi yürütülemediği ve zarara

uğratıldığı, sanığın bu suretle üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

uğratıldığı, sanığın bu suretle üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 ... Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması için suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 ... Kararında yer alan ''Kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği'' şeklindeki kabul ve somut olayda işin gördürülmüş olması nedeniyle kamu zararının oluşmadığı, sanığın eylemi ile kişiye haksız menfaat sağladığı nazara alınarak, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231 inci maddesinin altıncı fıkrasındaki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "Kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmiş olmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 ... Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli 2021/357 Esas, 2022/219 ... Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sanığın kazanılmış ... saklı tutularak, 1412 ... Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9720, Karar No: 2019/13601, Tarih: 02.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/9720 E.  ,  2019/13601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle; TCK.nın 157/1, 52, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle;TCK.nın 157/1, 52, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında ...'a yönelik eylem nedeniyle; TCK.nın 157/1, 52, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle;TCK.nın 157/1, 52, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kardeş olan sanıklar fikir ve eylem brilikteliği ile hareket ederek, 27.06.2011 tarihinde katılan ...'dan müşteki ...'a ait 07 NZG 38 plaka sayılı Fiat Doblo marka aracı kiraladıkları, araç kiralarken sanık ...'in müşteki ... adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafı olan fakat aslı ele geçmeyen sürücü belgesini ibraz edip, kendisini de ... olarak tanıtıp araç kiralama sözleşmesini imzaladığı, diğer sanık ...'in de kendisine ait sürücü belgesi fotokopisini katılan ...'ya verdiği, sanıkların kiraladıkları aracı kira süresi bitmesine rağmen iade etmeyerek, Adana ilinde katılan ...'ya sattıkları, katılan ...'nun ise aracın devrini almak için ruhsat sahibi olan müşteki ...'ı aradığında, araç sahibi müşteki ...'ın aracını teslim aldığı, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda,

1- Sanıkların katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte katılan ...'nın işyerine geldikleri, müşteki ... adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafı olan sahte sürücü belgesini ibraz edip, sanık ...'in kendisini de ... olarak tanıttıktan sonra, birlikte araç kiraladıkları, kiraladıkları bu aracı da daha sonra sattıklarının anlaşılmakla; sanıkların en başından itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği, bu sırada da dosyada fotokopisi bulunan sürücü belgesini kullanmaları karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfınının tayininde hata yapılarak TCK'nın 157. maddesi gereğince mahkumiyet hükümlerin tesisi,

2- Sanıkların katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2- Sanıkların katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.