muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28891, Karar No: 2013/15477, Tarih: 06.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28891 E.  ,  2013/15477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ölen ...'nun doğum tarihinin gösterilmemesi, mahallinde giderilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğundan, TCK 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1a. maddesine göre çevrilmesi ile hapis cezasından çevrilen gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

3) Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, infazda tereddüte neden olacak biçimde birbirini takip eden 10 ayda birer ay ara ile 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “failin amacıyla” ibaresinin çıkartılmasına, 3. bendindeki "TCK'.nın 50/1-a fıkrası" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri" olarak düzeltilmesine ve "gereği" kelimesinden sonra "hapis cezasının 910 gün adli para cezasına çevrilmesine ve" ibaresinin eklenmesine, para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 4. bentteki "10 ayda" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle eleştiri dışındaki sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/791, Karar No: 2024/2277, Tarih: 06.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/791 E.  ,  2024/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/102 E., 2023/101 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı Kurumun toplam zararı 88.130,88 TL olduğu dikkate alındığıda, taraf vekilleri yönünden temyize konu edilen miktarlar karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2005/259, Karar No: 2005/282, Tarih: 27.04.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/9-259 E.  ,  2005/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Kemer/Antalya Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

**Günü** : 23.12.2004

**Sayısı** : 2004/544 E- 693 K.

Taraflar arasındaki “*işçilik alacakları*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kemer Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.01.2004 gün ve 2002/272 E. 2004/19 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 21.09.2004 gün ve 2004/12148-19499 sayılı ilamı ile;

(...*1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.*

*2.Davacı işçinin aylık ücretinin miktarı taraflar arasında tartışmalıdır. Davalı işveren davacının imzasını taşıyan aylık ücret bordrolarına dayanmış, davacı ise ücretin bordroda gösterilenden daha yüksek olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece davacının iddiasına değer verilerek yapılan hesaplamaya göre istek konusu kıdem tazminatı ile diğer işçilik haklarının kabulüne karar verilmiştir.*

*Davacı tanıkları ücret konusunda davacının iddiası doğrultusunda anlatımda bulunmuşlarsa da aynı nedenle iş sözleşmesi sona eren kişiler olmaları sebebiyle salt bu anlatımlara göre sonuca gidilmesi doğru olmaz. Diğer yandan davalı tanıkları bordrolarda geçen ücreti doğrulamışlardır. Böyle olunca bordrolarda yazılı olan ücrete itibar edilerek davaya konu tazminat ve diğer işçilik hakları hesaplanmalıdır. Mahkemece, gerekirse bilirkişiden bu yönde ek rapor alınarak sonuca gidilmelidir*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K. 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA**, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 27.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2831, Karar No: 2010/7119, Tarih: 17.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2831 E.  ,  2010/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı  bulunduğu  606  parsel  sayılı  taşınmazın  kamulaştırılması    sonucunda   oluşan  6495  ada  1  parsel  sayılı  taşınmazda  davalı  Belediye  adına  yolsuz  olarak  tescil  edilen  ve  dahili   davalıya   satılan  payın  iptali  ile  adına  tescilini  istemiştir.

Davalı ve  dahili  davalı  davanın  reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece,   belediye  aleyhine  açılan  davanın  husumetten  reddine, dahili  davalının  da  iyiniyetli  olduğu  gerekçesiyle   onun  aleyhine  açılan  davanın  esastan  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı  vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 6495  ada  1 parsel sayılı  taşınmazda   davalı   Belediye  Başkanlığı  adına  yolsuz  olarak  tecsil  edilen ve   dahili   davalıya  satılan  payın  iptali  ve  davacı adına  tescili  isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın  reddine  karar  verilmiştir. Tapu   iptali, tecsil  davalarının  kayıt  maliklerine  karşı   açılması   kuralı  gözetildiğinde  mahkemece  belediye  yönünden  verilen  husumetten  red  kararı  doğrudur. Davacının  bu  yöne   değinen   temyiz   itirazları    yerinde  değildir.Reddine.

Dosya  içeriğinden ve  toplanan   delillerden; dava  konusu   606  parsel   sayılı  taşınmazın   kısmen  kamulaştırılması   sırasında   dört  parçaya  ifraz edildiği  ve bu  ifraz  sırasında   kamulaştırılmayan bölümün  4677  parsel  olduğu  ancak, tescil  sırasında   davacının  payının  yazılmaması  ve  bu  sebeple  eksik  pay  kaldığından  bu  eksikliğin aralarında  davalı  Belediye'nin  de   bulunduğu  diğer  paydaşların  paylarına  ilave edilerek  tamamlandığı ve  en  son  bu  taşınmaz  üzerinde  imar  uygulaması yapılarak  6495   ada  1   parsel  ile  6499  ada  1  parsele ayrıldığı,6495   ada   1  parselin  de  dahili  davalı  tarafından  satın  alındığı  dava  tarihinde  henüz  İsmail  adına   kayıt  oluşmamış  ise  de  yargılama  sırasında  İsmail'in  malik  olması  üzerine  kendisinin  zorunlu   dava  arkadaşlığı  kuralı  uyarınca  davaya  dahil  edildiği anlaşılmaktadır.

Bu  durumda , davalılardan  Büyükşehir  Belediye   Başkanlığının dava  konusu  yapılan   parsellerdeki  hisseye  baştan  beri   yolsuz  tescil  suretiyle  sahip  olduğu, dahili  davalı  İsmail'in de  yine, kısmen  davacıya   ait  olup, yolsuz   tecsil  suretiyle  diğer  davalı  Belediye  Başkanlığı  ve  dava  dışı   maliklere    ait  olan  6495  ada  1  parsel  sayılı   taşınmazdaki  hisselerin   tamamını  satın   aldığı; bu   sırada, bu    hisselerden  davalı  belediye  Başkanlığına  ait   olan  bölümün  de   davacının  payı  olduğunu  bilerek  hareket   ettiği ve  bu  sebeple  dahili  davalının  tescil  sırasında  kötü  niyetli   olduğu;  davacının  dosyaya   sunduğu   belgeler  ile sabittir.

Bilirkişiden  alınan  ek  raporla  davacının  payının  yazılmaması sebebiyle  davalı  Belediye  Başkanlığının hangi  parseldeki  payına   ne  oranda  ilave  yapıldığı ve  en  son  oluşturulan 6495  ada  5,6,7  ve  8  parsellerde  bu  ilave  payın  ne   oranda    olduğu  belirlenmiştir. Öyle ise, bu  pay  oranında  dahili  davalının  payının  iptali  ile   davacı  adına   tesciline   karar  verilmesi  gerekirken, yazılı   olduğu üzere  hüküm   kurulmuş   olması  doğru  değildir.

Davacının  bu  yöne   değinen  temyiz  itirazları   yerindedir. Kabulü  ile  hükmün  açıklanan  bu  nedene  hasren HUMK'nun  428. maddesi  gereğnice   BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 17.6.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31806, Karar No: 2016/1173, Tarih: 19.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31806 E.  ,  2016/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı ile vergi iadesine alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı M.. K.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret ve vergi iadesi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı M.. K.. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı M.. K.. vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 12.02.2015 tarihli ilamıyla, kısa karar ve gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, davalı İ.. O.. hakkında davanın vazgeçme sebebiyle reddine, diğer davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı M.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı M.. K..'ın aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava dilekçesinde davalılar, “İ.. O..”, “M.. K..” ve “İ.. O..-M.. K.. Ortaklığı K. Kömür İşletmesi” şeklinde gösterilmiştir. “İ.. O..-M.. K.. Ortaklığı K. Kömür İşletmesi” şeklinde gösterilen adi ortaklığın ve işyerinin tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Dolayısıyla taraf ehliyeti de yoktur. Adi ortaklığı oluşturan kişiler olan İ.. O.. ve M.. K.. halihazırda ayrı ayrı davalı olarak gösterilmiştir. Bu halde, mahkemece tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmayan “İ.. O..-M.. K.. Ortaklığı K. Kömür İşletmesi” hakkında hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili, davalı İ.. O..'nun vefat etmesi sebebiyle, anılan davalı hakkındaki davadan vazgeçtiğini bildirmiştir. Davacı vekilinin söz konusu beyanından anlaşılması gereken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 123. maddesinde düzenlenen davanın geri alınmasıdır. Anılan kanun maddesinde düzenlendiği üzere, davanın geri alınmasının hukuki sonuç doğurabilmesi, karşı tarafın açık kabulüne bağlıdır. Uyap sistemi üzerinden incelenen nüfus kaydından davalı İ.. O..'nun dava tarihinden sonra vefat ettiği anlaşılmakta olup, bu halde, davacı vekiline, vefat eden davalının mirasçılarını davalı sıfatıyla davaya dahil etmesi için usulüne uygun süre verilmeli, neticeye göre öncelikle taraf teşkili sağlanmalı ve davanın geri alınmasına muvafakatlarının bulunup bulunmadığı sorulmalıdır.

4-Dava dilekçesinde, işverence düzenlendiği iddia edilen 2006 yılı Şubat ayına ilişkin vergi iadesi dökümü başlıklı belgeye dayanarak, vergi iadesi alacağı talep edilmiştir. Dosyaya sunulan, 2006 yılının Şubat ayına dair “özel gider indirimi detaylı” başlıklı bordro formatında hazırlanmış belgede, davacı için net hesaba iade edilmesi gereken gelir vergisi tutarı, 997,20 TL gösterilmiştir. Diğer belge olan “K. Kömür İşletmesi Şubat 2006 vergi iadesi dökümü” başlıklı belgede de, davacı bakımından 997,20 TL iadeye konu gelir vergisi tutarı belirtilmiş, ayrı bir sutunda ise “ödenecek vergi iadesi” başlığıyla 277, 50 TL gösterilmiştir. Sunulan her iki belgenin işverenlikçe hazırlandığı iddia edilmiş olmasına rağmen, söz konusu belgelerde herhangi bir imza bulunmamaktadır. Dava dosyası ekindeki, Ankara 18. İş Mahkemesi'nin 2006/715 esas ve 2010/ 249 karar sayılı dosyası içeriğine işverence sunulan işyeri kayıtları arasında da bahsi geçen belgeler yoktur. Bu halde, işverence düzenlendiği kanıtlanmayan söz konusu belgelere dayanılarak, vergi iadesi alacağının hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1886, Karar No: 2015/11908, Tarih: 25.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1886 E.  ,  2015/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde meydana gelen kaza sonucu meslekte kazanma, maluliyet oranı, güç kayıp oranının tespiti için ....na gönderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ...........'ne yükletilmesine, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1793, Karar No: 2019/108, Tarih: 15.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/1793 E.  ,  2019/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.1.2019 Salı günü davalı vekili Av. ... geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki ve sigorta ettireni olduğu yolcu otobüsünün müvekkili sigorta şirketi nezdinde Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza sigortası ile sigortalandığını, istiap haddini aşan yolcu taşıması nedeni ile 07/10/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vefat edenler ve yaralananlar olduğunu, zarar görenler ve yakınlarına 300.000,00-TL tazminat ödediklerini, Zorunlu Koltuk Sigortası Genel Şartları gereği sigortacının sigortalısına rücu hakkı bulunduğunu, ödedikleri tazminatın tahsili için sigortalı hakkında ... .İcra Müdürlüğünün 2013/11859 sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek davalı itirazının iptali ile takibin devamına ve %20 inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, istiap haddinin aşılmadığını, tazminata neden olan olayın münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelmesi halinde sigortacının sigortalısına rücu edebileceğini, ceza dosyası incelendiğinde kazanın sürücü uyumasından meydana geldiğinin anlaşılacağını, kazanın oluşu ile yolcu taşıma sınırının aşılması arasında bir illiyet bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine

karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13451, Karar No: 2009/726, Tarih: 27.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13451 E.  ,  2009/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 13.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi ... vekili, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.01.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden ... vekili Av.... ... ile karşı taraf vekili Av.... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dIlekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 01.11.2000 başlangıç tarihli hasılat kira ilişkisinden kaynaklanan ve peşin ödendiği halde kullanılmayan döneme ilişkin kira parasının istirdadı ile bu döneme ait müspet zararların tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yararlanılmayan döneme ait peşin ödendiği anlaşılan 161.554,79 YTL ile davacının müspet zararı olarak bilirkişilerin bulduğu 7.500,00 YTL’nin faizleriyle birlikte davalılardan ... Ulaşım Hiz. Nak. San. A.Ş. ‘den tahsiline, bu kalem istek bakımından diğer davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 01.11.2000 başlangıç tarihli sözleşme ile tarihsiz “protokol” başlıklı sözleşmeler, düzenlemesi Borçlar Kanununda yapılan hasılat kira sözleşmesidir. Olayda uygulanması zorunlu Borçlar Kanununun 272.maddesinin yaptığı yollama nedeniyle aynı yasanın 250.madde hükmü gereğince çalışma ruhsatı alınamadığı için kiralananda değer düşüklüğü olduğundan, kiracının akti feshetme yetkisi bulunmaktadır. Benzeri hükümlere taraflar arasındaki sözleşmelerde de yer verildiği görülmektedir. Nitekim davacı, davalılara gönderdiği 23.09.2005 günlü ihbarında sözleşmeyle peşin olarak ödenen kullanılmayan döneme ait kira parasının istirdadını istemekle yasanın tanıdığı yetkilerden fesih yetkisini kullanmıştır. Gerçekten, fesih yetkisini kullanan kiracı sözleşme döneminin tamamı için ödediği kira bedelinin mecurdan yararlanamadığı kısma ait bölümünün istirdadını kiralayan davalılardan isteyebilir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalıların kira parasının istirdadına ilişkin hüküm bölümüne yönelttikleri temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalıların müspet zararın tahsiline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;