muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16489, Karar No: 2020/12979, Tarih: 07.10.2020

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinin ‘‘01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda… basit yargılama usulü uygulanmaz’’ bölümünün ‘‘…kovuşturma evresine geçilmiş…’’ ibaresinin aynı bentte yer alan ‘‘…basit yargılama usulü’’ yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan iptaline karar verilmiştir.

İptal kararından sonra sözü edilen geçici 5. maddenin (d) bendi ‘‘01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz’’ şekline dönüşmüştür.

Konuyu ayrıntılı bir şekilde irdeleyecek olursak;

Basit yargılama usulü, üst sınırı 2 yıla kadar hapis cezasını ve/veya adli para cezasını gerektiren suçlar bakımından, yazılı beyan ve savunma esasına dayanan, genel yargılama usulünün bazı prosedürlerinin yer almadığı, bu çerçevede duruşma açılmaksızın karar verilebilen, asliye ceza mahkemelerine emek ve zaman tasarrufu sağlayan alternatif bir yargılama usulü olarak düşünülmüş ve uygulamaya konulmuştur.

Mahkeme, dosya kapsamı itibarıyla basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yargılama yapılabileceğini düşünüyorsa duruşma yapmaksızın, yazılı savunma, beyan ve belgeleri esas alarak, Cumhuriyet savcısından görüş almaksızın CMK’nin 223.maddesinde yer alan herhangi bir karar türüne göre hüküm verebilecektir.

Genel hükümlere göre yargılamaya başlanan bir dosyada "evreden dönülmezlik ilkesi" gereği basit yargılama usulüne dönülemeyecektir.

Basit yargılama usulüne göre yapılan yargılama sonunda mahkumiyet halinde, belirlenen sonuç cezadan (1/4) oranında indirim yapılacak, koşulları bulunması halinde TCK’nin 50 ve 51. maddeleri ile CMK’nin 231.maddesi uygulanabilecektir.

Geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde, "basit yargılama usulünün uygulanmaya başladığı 01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda bu usulün uygulanmayacağı" kabul edilmiş ve bu hükümle, 01/01/2020 tarihinden önceki dosyaların yeniden ele alınmasının önüne geçilmesinin amaçlandığı, açık, net ve yorumlamaya müsait olmayacak şekilde kanuni düzenlemeyle belirlenmiştir.

Amaç yargı yükünün hafifletilmesi, usul hükümlerinin tekraren uygulanmasının önüne geçilmesi ve derdest dosyaların zamanaşımına uğrama riskinin engellenmesidir.

Kanun koyucu bu yeni düzenlemeyle;

Amaç yargı yükünün hafifletilmesi, usul hükümlerinin tekraren uygulanmasının önüne geçilmesi ve derdest dosyaların zamanaşımına uğrama riskinin engellenmesidir.

Kanun koyucu bu yeni düzenlemeyle;

Yargılamanın taraflarının iradesine bağlı olmayan, isnat edilen suçun kanundaki cezasının üst sınırı gibi nesnel bir ön şartın dışında, tamamen ilk derece mahkemesi hakiminin takdirinde olan bir alternatif yargılama usulü oluşturmak istediği,

Kanunda öngörülen (1/4) oranındaki indirimin ise bu usulün uygulanmasını etkinleştirmek ve teşvik etmek için öngörüldüğü, suçun nitelendirilmesi veya cezanın bireyselleştirilmesiyle ilgili olmadığı,

Basit yargılama usulü uygulanarak sonuçlandırılan yargılama sonucunda verilen karardan açık memnuniyetsizliği bulunmayan sanıkların, sonucu değiştirmeyecek itirazlarının önüne geçilerek yargı makamlarına önemli, ağır ve karmaşık davalar bakımından zaman ve imkan oluşturmak istediği,

Anayasa’nın 141. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan ve adil yargılanma hakkının önemli bir bileşeni olan “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması” ilkesi ile alternatif bir yargılama usulü belirlediği,

Anlaşılmaktadır.

Ayrıca;

Basit yargılama usulünün uygulanmasının yargılamanın başında ilk derece mahkemesi hakiminin takdirinde olduğu, bu takdirin denetime tabii olmadığı,

Ceza muhakemesinde evreden dönülmezlik ilkesinin geçerli olduğu, genel hükümlere göre başlayan bir yargılamada basit yargılama usulüne dönülemeyeceği ve duruşmanın yapılmamış sayılamayacağı,

Basit yargılama usulünün uygulanmadığı bir dosyada CMK’nin 251. maddesinde yer alan (1/4) oranında indirimin yapılamayacağı, bu indirimin sanıklar bakımından kazanılmış bir hak teşkil etmediği, dolayısıyla TCK’nin 7. maddesinin bu durumda mutlak olarak uygulanmasının söz konusu olmadığı, başka bir ifadeyle lehe kanun uygulamasının basit yargılama usulünün uygulanmadığı/uygulanamadığı dosyalarda söz konusu olamayacağı,

Gözden ırak tutulmamalıdır.

Diğer yandan, Anayasa Mahkemesi geçici 5. maddede yer alan “hükme bağlanmış” dosyalar bakımından yapılan düzenlemeyi iptal etmediği de çok açık ve nettir. Dolayısıyla, hükme bağlanmış ancak kesinleşmemiş dosyalar bakımından Anayasa Mahkemesince yeni bir iptal kararı verilmediği sürece önceki iptal kararına dayanılarak bozma kararı verilmesi kanuna aykırılık teşkil edecektir.

Yargıtay hüküm verirken yoruma açık olmayan kanuni düzenlemelere uymak zorundadır.

Bu nedenle, incelenen dosyada hüküm tarihi 08/10/2019 olduğundan basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2017/747, Karar No: 2020/4566, Tarih: 16.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/747 E.  ,  2020/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24/12/2012 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, 10/05/2013 havale tarihli sahte fatura kullanma suçuna ilişkin düzenlenen bilirkişi raporu da hükme esas alınarak sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre ise;

a) Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı beyannamelerde sahte fatura kullanma eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

c) Kendisini vekili ile temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücreti verilmesi,

d) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17383, Karar No: 2022/12181, Tarih: 13.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17383 E.  ,  2022/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 13/01/2021-2021/İHK-1333 sayılı kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 20/06/2020 tarihinde meydana gelen çift taraflı kaza sonucunda müvekkilinin aracında oluşan 42.416,00 TL hasar bedelinin, karşı aracın ... şirketinden tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun reddine, karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı tarafın itirazı üzerine; itirazın reddine karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, trafik kusur inceleme uzmanı ve sigorta eksperinden oluşan iki kişilik heyetten rapor alınmış olup, trafik kusur uzmanı bilirkişi; "Trafik kazası tespit tutanağı, yolun fiziki durumu ile sürücülerin beyanları incelenip değerlendirildiğinde; kazanın meydana geldiği kavşağın trafik işaretleri ile düzenlenen kavşaklardan olduğu, çarpışmanın tali yoldan gelen aracın ön kısmından çarparak kavşak içerisinde durduğu, kendi yol bölümünde ilerleyen ... plakalı aracın çarpışmanın etkisiyle yoldan çıkarak ağaca çarptığı anlaşılmaktadır. Sürücü kendi şeridinde seyrini sürdürerek kazanın meydana geldiği kavşaktan geçişi esnasında, solundan gelen ... plaka sayılı aracın çarpmasının etkisiyle yoldan çıkmıştır. Solundan kontrolsüzce gelerek katılım sağlayan sürücü seyir güvenliğini bozarak tehlikeye düşürmüştür."şeklindeki saptaması ile kusurun tamamen ... plakalı (sigortalı) araç sürücüsünde olduğunu belirtmiş, sigorta eksperi bilirkişi tarafından yapılan değerlendirmede ise; ".... plakalı aracın ön tampon alt spoiler kısmında ve ön tampon üst kısmında beyaz renkli çarpma izlerinin görüldüğü, ancak ... plakalı aracın ön tampon sol kısmı ve sol ön çamurluğunda çarpma yada sürtme izi görülemediği, ... plakalı aracın ön tamponu, ön panjuru ve motor kaputundaki izler incelendiğinde ağacın şekli ve büyüklüğü göz önünde bulundurulduğunda daha küçük ve keskin hatlı izler olduğunun görüldüğü, bu izlerin direk yada benzeri bir cisme çarpma sonucu oluşabileceğini düşündürdüğü, son olarak aracın ağaca çarptığını gösterir karşıdan çekilmiş fotoğrafta ise aracın ön tamponunun çarpma şekline göre

farklı açıda durduğu, tamponun sol bağlantılarına bakıldığında ise çarpma şiddeti ile koparak çıkması gerekirken gayet temiz bir şekilde olduğunun görüldüğü, bu durumun ise tamponun araç ile ağaç arasına el marifetiyle konulduğunu düşündürdüğü" belirtilmiş ve sonuç olarak kaza ile hasar arasında uyumsuzluk bulunduğu saptaması yapılmıştır.

farklı açıda durduğu, tamponun sol bağlantılarına bakıldığında ise çarpma şiddeti ile koparak çıkması gerekirken gayet temiz bir şekilde olduğunun görüldüğü, bu durumun ise tamponun araç ile ağaç arasına el marifetiyle konulduğunu düşündürdüğü" belirtilmiş ve sonuç olarak kaza ile hasar arasında uyumsuzluk bulunduğu saptaması yapılmıştır.

Davacı vekili, ıslah dilekçesi vermiş ve bilirkişi raporundaki aleyhe saptamaları kabul etmemiştir.

İtiraz Hakem Heyetince, sigorta eksperi bilirkişinin raporu karara esas alınarak başvurunun reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, kaza tutanağı anlaşmalı olarak düzenlenmiş olup, sigortalı araç sürücüsü ....; "yola çıkarken sağdan gelen araca çarptım, o araç da ağaca çarptı" şeklinde (imzalı) beyanda bulunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından aldırılan bilirkişi raporu, iki kişinin imzasını taşımakta olup kendi içinde netlik barındırmadığından denetime elverişli görülmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, makine mühendisi bilirkişiden, kaza tutanağı ve önceki bilirkişi(ler)in rapor ve saptamalarının da gerekçeli olarak değerlendirildiği, çelişkilerin giderildiği, özellikle kaza ile hasarın uyumlu olup olmadığının irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/25892, Karar No: 2015/6955, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25892 E.  ,  2015/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2013/479-2014/414

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20520, Karar No: 2018/23978, Tarih: 06.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20520 E.  ,  2018/23978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 361 ada 10 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın 2012 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14438, Karar No: 2014/2127, Tarih: 24.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14438 E.  ,  2014/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : TCK'nın 79/1-b, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tayin olunan gün para cezası adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılarak hesaplanması sırasında uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümüne “TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/324, Karar No: 2015/5965, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/324 E.  ,  2015/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.06.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

4)Dosyada bulunan dava konusu taşınmaza ait tescil bildirim beyannamesinde taşınmazın yüzölçümünün 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41. maddesi uyarınca 3.173,37 m2 olarak tashih edildiği, taşınmazın 1.766,78 m2 lik kısmı üzerine ... adına irtifak hakkı tesis edildiği anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın üzerindeki şerh ve takyidatları gösteren son tapu kaydı ile var ise bunlara ait dayanak bilgi ve belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

5)... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/67 Esas sayılı dava dosyası dosya içerisine konulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3873, Karar No: 2010/4063, Tarih: 15.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/3873 E.  ,  2010/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Ceza Vermekten Vazgeçilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Öncelikle sanığın savunması araştırılarak, sonradan yıkıldığı anlaşılan suça konu barakanın Belediye tarafından tahsis edilip edilmediği, edilmiş ise kim adına tahsis edildiği, sanığın elektrik giderinden sorumlu olup olmadığı araştırılarak ve 13.06.2006 tarihli kaçak tespit tutanağında imzası bulunan 867 sicil numaralı tutanak tanığı dinlenildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, kaçak kullanılan elektriğin suç tarihindeki normal tarifeye göre hesaplanan cezasız değeri olan 135 liranın az olmadığı ve ayrıca elektrik hırsızlığı suçunun niteliği gereği TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden “suça konu değerin azlığı ” gerekçesiyle yazılı şekilde, sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.