muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3237, Karar No: 2023/8678, Tarih: 08.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3237 E.  ,  2023/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/789 E., 2023/679 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 Selçuk Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2015 tarihli kararı ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 30.03.2022 tarihli kararı ile, suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak; Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 3 yıl 18 ay hapis cezası ile sınırlandırılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteminde; somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine ilşkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın zihinsel engelli olan mağdur çocuğu para vermek suretiyle kale içi bölgesinde ıssız bir yere götürerek hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Psikolog bilirkişi beyanında; mağdurenin ağır derece zihinsel engelli olduğunu, bu nedenle olayı kurgulayacak ve ifade edebilecek fiziksel ve zihinsel yeteneğe sahip olmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık, mağdureye nereye gidiyorsun demesi üzerine mağdurenin anneme gidiyorum dediğini ancak peşinden kendisinin geldiğini, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur

4. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2010 tarihli ve 2008/134 Esas, 2010/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel istismar suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, verilen karar Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 13.02.2014 tarih 2012/4808 Esas, 2014/1623 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddenin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, '' 3 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' denilerek hükmolunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 18.05.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölüm çıkarılarak yerine “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, sanığın cezasının 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca 3 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15009, Karar No: 2009/4518, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15009 E.  ,  2009/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Su ve Kanalizasyon İdaresi Gen. Müd. Vekili avukat ... ile ....(...) Budakoğlu aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 29.7.2008 gün ve 66-181 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz dilekçesi ve mahkeme kararı davalıya tebliğe çıkartılmış, "Adresten ayrılmış yeni adresi bulunmadığından 1 ve 2. Sayfa kapya asılmıştır. En yakın komşusuna ... haber verildi." denilmek suretiyle tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmıştır. Bu tebligat, usulüne uygun değildir. Mahkemece davalının adresinin tepiti için öncelikle adres araştırması yapılmalı, buna rağmen yeni adresin bulunmaması halinde, Tebligat kanununun 35.maddesi gereğince eski adresine tebligat yapılmalıdır. Bu nedenle dosyanın mahalline geriçevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2833, Karar No: 2012/9363, Tarih: 12.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2833 E.  ,  2012/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Meşru savunma sınırlarının meşru bir mazeret sebebiyle aşılarak adam öldürmesi sebebiyle TCK.nun 27/2, CMK 223/3-c maddeleri uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanların hak ve yetkisi olmadığından vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Gösterilen gerekçe, maktuldeki yara yeri ve niteliği, olay yeri inceleme raporu ve ekleri ile mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi raporu da dikkate alındığında eksik soruşturma yönünden bozma isteyen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde yapılan soruşturmada sanığın suçunu yasal savunma sınırını mazur görülebilecek bir heyecan ve korku altında aşarak gerçekleştiği anlaşılmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, olayda meşru savunma şartlarının bulunmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelen, Cumhuriyet Savcısının, sanığın TCK.nun 27/1 maddesi aracılığıyla TCK.nun 85/1 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 12/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/753, Karar No: 2024/3848, Tarih: 13.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/753 E.  ,  2024/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1406 Esas, 2022/1887 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1557 E., 2021/475 K.

Taraflar arasındaki ortaklıktan çıkma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; eczacı olan müvekkilinin davalı şirkete %001 hisse ile ortak olduğunu, müvekkiline hiç kâr payı ödenmediğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından gönderilen ödeme emrinde şirketin prim borçlarının ödenmediğini, şirket ve yönetici ortaklardan tahsilinin de mümkün olmadığını ve müvekkiline müracaat edildiğini, müvekkilinin hissesi oranında kendisine tahakkuk ettirilen borcu ödediğini, müvekkilinin iyi niyet ve güveninin zedelendiğini, şirket ortaklığın devamının çekilmez hale geldiğini belirterek müvekkilinin ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacı tarafın haklı sebep olarak kendisine kâr payı ödenmemesi ve SGK tarafından şirkete tahakkuk ettirilen prim borçlarından kendi hissesine düşen kısmı ödemesi vakıalarına dayanıldığı, kâr payı ödenmemesi vakıası ile ilgili olarak; benzer bir uyuşmazlığa ilişkin olarak Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.05.2019 tarihli ve 2018/2348 E. 2019/4042 K. sayılı ilamı dikkate alındığında, "...6102 sayılı TTK'nın 616. madde (6762 sayılı TTK'nin 539/4) hükmüne göre de, genel kurulca kar payının dağılması yönünde karar verilmedikçe, kar payının dağıtılması da mümkün bulunmamaktadır. Kârın dağıtılmasında anasözleşmedeki hükümlerin de ayrıca dikkate alınması gerekmektedir. Bu durumda, davacının haklı sebep olarak ileri sürdüğü iddiaları ispatlayamadığı dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir..." denilmektedir. davacının bu yönde ileri sürdüğü vakıasının ortaklıktan çıkma bakımından haklı bir sebep teşkil etmediği,

SGK tarafından şirkete tahakkuk ettirilen prim borçlarının kendi hissesine düşen kısmının ödemesinin yasal düzenleme gereği olduğu, davacının ortak olmasından kaynaklanan sorumluluklara da katlanması gerektiğinden haklı sebep olarak değerlendirilmeyeceği, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporuna göre davalı şirket kaydi öz sermayesini de koruduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yargılama devam ederken Betügül Ataseven'in vefat ettiği, dolayısıyla taraf ehliyeti sone erdiği halde karar başlığında adına yer verildiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 638 inci maddesinde sayılan hususların tadadi olmadığını, somut olayın özelliklerine göre şirketten çıkma için haklı sebeplerin ayrıca değerlendirilmesi gerektiğini, emsal bir kararda şirket müdürünün şirket ortağına bilgi vermekten kaçınmasının haklı neden olarak değerlendirildiğini, SGK primlerinin mükellef şirket tarafından ödenmemesinin şirket yönetiminde sergilenen ciddiyetten uzak gevşek tutumu gösterdiğini ve bu durumun haklı sebep olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 09.01.2018 tarihli ve 2016/5820 E. 2018/89 K. sayılı kararında, "Şirketin amacını gerçekleştiremeyecek derecede borca batık olduğu hususunun ispatı halinde haklı nedenin varlığı kabul edilebilirken, sadece şirketin gayrifaal olması ve primden doğan borçlarının bulunması ise haklı neden teşkil etmemektedir..." denildiği, somut olayda şirketin amacını gerçekleştiremeyecek derecede borca batık olduğu hususunun iddia ve ispat edilmediği, sadece şirketin gayrifaal olması ve primden doğan borçlarının bulunmasının haklı neden teşkil etmediği, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf aşamasında usule dair itirazlarına kararda değinilmediğini, İlk Derece Mahkemesince ölü kişi hakkında karar tesis edildiğini, yargılamanın usule uygun yapılmadığını, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi dikkate alındığında, yani öncelikle şirketten tahsil edilmesi gereken kamu alacağının müvekkilinden talep edilip ödenmesine göre şirketin borç ödemekten aczinin sabit olduğunu, zira kamu alacağının şirketten kısmen veya tamamen tahsil edilememiş olduğunu, istinaf mahkemesi kararında değinilen emsal karara göre şirketin borca batık olması halinin haklı sebep kabul edildiğini, yine şirketin gayri faal oluşunun arandığını, dosyada alınan bilirkişi raporunda şirketin vergi mükellefiyetinin resen terk edildiğinin belirtildiğini, yani şirketin gayri faal olduğunun tespit edildiğini, kararda emsale aykırı hüküm oluşturulduğunu, muhalefet şerhindeki gerekçenin doğru olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirkette ortak olan davacının haklı sebeplerle şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 638 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince Dairemizin bazı kararları emsal gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; ortaklıktan çıkma talebi ile ilgili olarak somut her bir olaya göre çıkma için haklı sebeplerin gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerekir.

2. Dosyada bulunan SGK yazı cevabına göre davacı pay sahibinin, 2015-2017 yıllarına ilişkin prim borçlarını hissesine düşen oranda ödediği, davacının kâr payı almadığı ve şirketin 2016 yılı kaydi öz sermayesinin 729.619,85 TL olduğu, borca batık olmadığı halde, iki ortaklı şirkette, diğer hakim ortağın yönetici sıfatıyla şirket işlerinde gerekli özeni göstermemesinin sonucu olarak, şirketin prim borçlarını ödemek zorunda bırakılan küçük pay sahibi davacının ortaklığa devam etmesinin beklenemeyeceği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18073, Karar No: 2020/2660, Tarih: 11.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18073 E.  ,  2020/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık ... ile mağdur ...'in 01/06/2015 tarihinde Küçük Ev Restaurant isimli birahanede arkadaşları ile birlikte bira içtikleri, sanık ile mağdurun önceden kaynaklanan 50 TL'lik alacak nedeniyle tartıştıkları, tartışma sırasında sanığın mağduru Adli Emanetin 2015/369 sırasında kayıtlı bıçak ile karın bölgesinden bıçakladığı, mağdurun hayati tehlikesi olacak şekilde yaralandığı, mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında sanık ve mağdurun olay günü önceye dayalı bir husumet nedeniyle tartıştıkları ve tartışma esnasında sanığın mağduru bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığının kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında olayın kasten meydana geldiği kabul edilerek TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-(son), fıkrası uyarınca hüküm kurulması gerekirken, olayın taksirle meydana geldiği ve mağdurun şikayetçi olmadığı belirtilerek sanık hakkında düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4382, Karar No: 2014/16828, Tarih: 11.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4382 E.  ,  2014/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yığılca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/95-2013/223

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle irtifak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmaz değerlendirme tarihi olan 2012 gününde 1/1000 ölçekli uygulama planı dahilinde ise dava konusu taşınmazın hali hazır konumunun işaretlendiği imar paftası imar müdürlüğünden getirtilerek, değilse belediye veya mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2985, Karar No: 2014/14890, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2985 E.  ,  2014/14890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı...Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı...Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı...Ltd. Şti. yetkilisi,...Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu,...ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından SNS'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini,. davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tesbit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.