muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7250, Karar No: 2018/12924, Tarih: 05.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7250 E.  ,  2018/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri eşyayı hususi menfaatlerinde kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2018 tarihli ve 2018/18272 soruşturma, 2018/20372 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/3353 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/10/2018 gün ve 94660652-105-06-10094-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2018 gün ve 2018/84499 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, somut olayda şüphelinin 15/07/2016 gecesi askeri birliğe ait 092541 plakalı Land Rover marka aracı kullanarak kışla dışına çıktığı, böylece askeri eşyayı özel menfaatinde kullandığından bahisle soruşturma izni verilerek suç duyurusunda bulunulması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin üzerine isnat edilen suçun özel kast ile işlenmesi gerektiği, şüpheli hakkında anayasayı ihlal suçundan kamu davası açıldığı ve ikinci kez cezalandırılmayacağı gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de;

Şüpheli ... hakkında birliğinde askerlik hizmetini ifa ettiği sırada FETÖ/PDY terör örgütü mensubu teröristlerce gerçekleştirilen 15 Temmuz başarısız darbe girişimine fiilen iştirak ettiğinden bahisle Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/167 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı ve görülen kamu davasında cezalandırılmasına dair henüz bir karar da bulunmadığı ve bu aşamada ikinci kez cezalandırılmasından söz edilemeyeceği gibi şüphelinin söz konusu aracı kullanım gereği dışında çıkarak kullandığının da sabit olduğu anlaşılmakla, dolayısıyla soruşturma dosyası kapsamına göre mevcut delillerin şüpheliye atılı suçtan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirilmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/3353 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 05/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19689, Karar No: 2018/7351, Tarih: 06.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19689 E.  ,  2018/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6988, Karar No: 2023/340, Tarih: 07.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6988 E.  ,  2023/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ünye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.11.2019 Tarihli ve 2019/12 Esas, 2019/373 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 23.01.2020 Tarihli ve 2020/374 Esas, 2020/223 Karar Sayılı Kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, husumet yokluğuna ve öldürme kastı ile hareket edilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın arkadaşları ile birlikte ... kenarında oturup sohbet ettiği sırada sanık ve arkadaşlarının da geldiği, burada hep birlikte oturup konuştukları, alkol aldıkları sırada, sanık ve katılan arasında tartışma çıktığı, katılanın sanığa "Allahını kitabını s... senin, a.koduğumun çocuğu, o. çocuğu, bacını s... senin" şeklinde küfür ettiği, sonrasında katılan ile sanık arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bunun üzerine sanığın üzerinde bulundurduğu bıçak ile katılanın sağ bacak uyluk bölgesine bir kez, sol göğüs bölgesine ise iki kez saplamak suretiyle yaraladığı, katılanın ambulans vasıtasıyla hastaneye kaldırıldığı anlaşılmıştır.

Suç vasfı yönünden;

Suç vasfı yönünden;

Katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği, sanığın katılana yönelik eyleminin öncelikle bacak bölgesine yönelik olmasına rağmen eylemine son vermeyip katılanın hayati bölgelerinden göğüs bölgesine iki kez saplamak suretiyle eylemine devam etmesi; olayın oluşu, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut nahiyesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, kastın yogunluğu da göz önüne alındığında; sanığın eylemine bağlı olarak tezahür eden kastının katılanı kasten öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Katılan her aşamada istikrarlı beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5. 09.09.2018 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

6. ... Emniyet Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 13.11.2018 tarihli; ''İncelemeye konu 2 adet bıçağın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olmadıklarına'' ilişkin uzmanlık raporu dava dosyasında mevcuttur.

7. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 13.11.2019 tarihli raporunda;

Katılan ...'un; ''1-Göğüs sol tarafta sol memenin 5 cm altında tarif edilen delici ve kesici alet yaralanmasının şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu ve basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, 2- Göğüs sol dış taraf arka aksiler hatta tarif edilen delici ve kesici alet yaralanmasının şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu ve basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, 3-Sağ uyluk dış yüz alt tarafta tarif edilen delici ve kesici alet yaralanmasının şahsın yaşamını tehlikeye sokmadığı ve basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olduğu..''

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan ve Olay ve Olgular başlığı altında (7) numaralı paragrafta ayrıntılı içeriğine yer verilen 13.11.2019 tarihli adlî muayene raporunda belirtildiği üzere, mağdurun vücudunda bulunan üç adet bıçak darbesinden ikisinin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olduğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza belirlenirken, makul oranda bir ceza yerine, yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç Vasfı Yönünden

Suç Vasfı Yönünden

Sanık müdafii, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmadığını, sanığın eylemine kendiliğinden son verdiğini, çevredekilerden yardım istediğini, mahkemece eksik inceleme ile kasten öldürmeye teşebbüsten ceza verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiş ise de; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, alkol ve küfür etme meselesinden çıkan tartışma esnasında, sanığın cebinden çıkardığı bıçakla katılanı sağ uyluk kısmından tek bıçak darbesi yaralamasının ardından araya tanıklar ..... ve ....'nin girdiği, katılanın sinkaflı sözlerle hakaretlerine devam etmesi üzerine sanığın kendisini tutan tanıklardan kurtulup tekrar katılana doğru hamle yaparak göğüs sol kısmından 2 kez bıçakladığı, tanık .....'nin çabası neticesinde sanığın olay yerinden uzaklaştığı, bu hususun sanığın aşamalardaki savunması, tanıklar ...... ve ....'nin 09.09.2018 tarihli kolluk ifadeleri ile de doğrulanmış olması, mağdurun, göğüs bölgesinden aldığı iki adet bıçak darbesinden her birinin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olduğunun 13.11.2019 tarihli Adli Tıp raporu ile tespit edilmesi ve suçta kullanılan bıçağın elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.01.2020 tarihli ve 2020/374 Esas, 2020/223 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebeplerinde ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1198, Karar No: 2015/5878, Tarih: 06.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1198 E.  ,  2015/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, 03.12.2001 tarihinde satın aldığı ve ... Koruma Kurulu'nun 01.06.1990 tarih ve 1946 sayılı kararı ile 1.derecede arkeolojik sit alanı olarak tescillenen “Bintepeler Nekropolu” nde kalan ve içerisinde tümülüs bulunan araziyi sürdürerek zeytin ağaçları dikmek suretiyle zeytin bahçesi yaptığı olayda;

Anayasa Mahkemesi'nin 13/10/2012 tarih, 28440 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/18 Esas, 2012/53 sayılı kararı ile 08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun kapsamında olay değerlendirildiğinde; Yüksek Mahkemece “mülkiyet hakkı ihlali” iddiasının kabul edilmediği, ancak, hukuk devletinin temel ilkelerinden olan “belirlilik ilkesi” ne göre, kişilerin maliki bulundukları taşınmazların korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğiyle tescilli olduğunu ya da sit alanı içerisinde kaldığını öğrenmeleri gerektiği hususunun vurgulandığı, iptal hükmündeki gerekçeler doğrultusunda, 2863 sayılı Kanunun “tespit ve tescil” başlıklı 7. maddesinin 6498 sayılı Kanun ile değiştirildiği, buna göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edilmesi; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulması gerektiği; belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılacağı;

Bu bağlamda, suçun işlendiği yerde 13.04.2009 günü yapılan keşif sonrası alınan 05.10.2009 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, taşınmazdaki tümülüs yığmasının bulunduğu alanın sürülü olmadığı ve üzerine zeytin dikilmediği, taşınmaza dikilen zeytin ağaçları ve kullanma eylemi sırasında tümülüse herhangi bir fiziki müdahalede bulunulmadığı ve zarar verilmediğinin, 19.04.2010 günü yapılan keşif sonrası alınan 28.04.2010 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda; taşınmazın tamamında sofralık zeytin tesisi bulunduğu, zeytin ağaçlarının ortalama 6-7 yaşında olduğu, bir kısım zeytin ağaçlarının ise yeni dikildiği, bu fidanların 2-3 yaşında olduğu, taşınmaz üzerinde zeytin tesisi yapıldıktan sonra yıllar itibari ile tutmayan ve kuruyan ağaçların yerine zamanla yenilerinin dikildiğinin belirlenmesi, ...Müdürlüğü... Müdürlüğünün 03.06.2008 tarihli yazısı ile, sanığa arazide zeytin ağacı dikmesi için izin verilmediğinin bildirildiği,

Suça konu yerin sit alanı ilanı olarak tespit ve tesciline ilişkin ... Koruma Kurulunun 01.06.1990 tarihli ve 1946 (B) sayılı kararının taşınmaz maliklerine duyurusuna ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamakta ise de, eylemin 1.derece arkeolojik sit alanı olarak tescillenen “Bintepeler Nekropolü” içerisinde kalan ve 2863 sayılı Yasanın 6.maddesinde yer alan korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarından olan “Tümülüs”ün bulunduğu arazide gerçekleştirilmiş olması, somut olayın özellikleri, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde, suç tarihi itibariyle arkeolojik sit şerhinin bulunması, .. . Koruma Bölge Kurulunun 12.12.2013 tarihli kararına göre, izinsiz müdahalenin sürmesi nedeniyle kaldırılmasına karar verilmesi, sanığın, araziyi olaydan 8 yıl önce satın aldığı, 2 yıl sonra da zeytin ektiği, araziye senede bir sürmek için uğradığı, araziyi korumak amacıyla tarlanın etrafına araziyi aldığı sene tel örgüden çit çektiği, araziyi devamlı korumak istediği ancak bir bekçi kulubesi yaptırmasına izin verilmediği, zeytinleri diktikten sonra arazinin tarihi yer olduğunu öğrendiği şeklindeki savunma içeriklerinden de anlaşılacağı üzere, sit alanı kararının ilan edilmemiş olmasına rağmen, arazide tümülüs bulunduğunun ve arazinin 1.derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığının sanık ve herkes tarafından haricen bilinebilecek durumda olduğu, dolayısıyla sanığın, sit alanındaki tümülüsün bulunduğu araziye izinsiz zeytin fidanı dikmek suretiyle bilerek fiziki müdahalede bulunduğu, sanığın, duruşmadaki 27.01.2014 tarihli, suça konu yerin sit alanı içerisinde kaldığını bilmediğine dair savunmasının itibar edilebilir mahiyette olmadığı anlaşılmakla, suça konu yerin koruma amaçlı imar planı onaylanmış sit alanında bulunmadığının da tespit edilmesine göre, sanığın, süreklilik arzeden eylemi nedeniyle, 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 43. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, 2863 sayılı yasada 6498 sayılı yasa ile yapılan değişiklik ile tebliğ veya ilanın suçun unsuru olarak düzenlendiğinden bahisle hatalı gerekçe ve değerlendirme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7960, Karar No: 2009/13506, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7960 E.  ,  2009/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, emlakçı olduğunu, davalı ile 10.07.2008 tarihinde davalıya ait taşınmazın 130.000YTL bedelle satışı hususunda sözleşme yaptıklarını, sözleşmenin süresinin 1 ay olup bu süre dolmadan davalının sözleşme konusu taşınmazı kendilerini aracı kılmadan sattığını, davalının sözleşmenin 3.maddesine göre %3 komisyon bedelinin iki katı olan 7.800YTL cezai şart tutarını ödemek zorunda olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.800YTL cezai şartın satış tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, sözleşmeyi imzaladığını ancak sözleşmede kendisini yükümlülük altına sokacak hükümlerin üzerini çizdiklerini, ayrıca özel şartlar bölümüne de kendisinden masraf ve komisyon ücreti alınmayacağına dair hüküm koyduklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın davalı tarafından davacı aracı kılınmaksızın dava dışı 3.kişiye satılmak suretiyle sözleşmenin süre bitmeden davalı tarafından fiilen feshedildiği, sözleşmenin çizilmeyen 3.maddesine göre davacının 130.000TL’nin %3’üne tekabül eden 3.900TL’ye hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,3.900TL’nin dava tarihinden yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

2009/7960-13506

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

2009/7960-13506

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmenin 3.maddesi "... bu sözleşmeyi tarafların tek taraflı olarak fesih hakkı yoktur. Mülk sahibinin %3 komisyon bedelini peşinen ödemesi halinde taraflar karşılıklı olarak sözleşmeyi feshedebilirler." düzenlemesi mevcuttur. Sözleşmedeki bu düzenleme ceza-i şart niteliğindedir. Mahkemece sözleşmenin bu hükmüne göre 3.900 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Borçlar Kanununun 161/son maddesi hükmünce hakim fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir. Bu hükmü hakimin resen gözetmesi gerekir. Ceza koşulunun fahiş olup olmadığı tarafların ekonomik durumu, özel olarak borçlunun ödeme kabiliyeti ile beraber borcunu yerine getirmemiş olması nedeniyle sağladığı menfaat, borçlunun kusur derecesi ve borca aykırı davranışının ağırlığı ölçü olarak alınarak tayin edilmeli ve hüküm altına alınacak ceza miktarı hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olarak tesbit edilmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 37.40 TL temyiz harcının istek halinde davacıya, peşin alınan 53.00 TL temyiz harcının ise davalıya iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10338, Karar No: 2014/7807, Tarih: 22.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/10338 E.  ,  2014/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- ... 2- ... vek. Av. ... ile davalı ...bank A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.02.2013 gün ve 2011/277 E. 2013/50 K. Sayılı hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacılar vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Temyize konu mahkeme hükmünün, davacı vek. Av. ... ''05.01.2013 tarihinde kalemden teslim aldım'' şeklinde yazıp imzalayarak tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece düzenlenen ''Dosya Gönderme Formu'' nda davacı tarafa karar tebliğ tarihinin ''05.01.2013'', temyiz tarihinin ''18.04.2013'' olarak yazıldığı görülmektedir.

Davacılar vekilinin temyizinin süresinde olup olmadığının tetkiki ile gerekli araştırmanın yapılması ve durumun yazılı olarak saptanmasından sonra, temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.