muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10658, Karar No: 2023/8875, Tarih: 08.06.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihten sonraki dönemler yönünden ilave tediye alacağının ödenip ödenmediği ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri ile karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8501, Karar No: 2015/9828, Tarih: 25.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8501 E.  ,  2015/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, trafik kazasında yaralanan sigortalı için yapılan tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik ödemelerinin 506 sayılı Yasa'nın 39. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

1-Yasa Koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin de yine, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85/1 maddesine göre “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” 91. maddesine göre de “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.”

Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının, sürücünün ve işletenin, zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleteni ve sürücülerin yararlanması gerekmekte olup, poliçe limiti kapsamında kalan tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir. Sigorta sözleşmesinin sağladığı teminattan yararlanmayanlar bu haktan yararlanamazlar. Ancak, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım için sorumluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin karşılanacağı belirtilmiş olup, kuşkusuz geçici iş göremezlik ödemeleri yasa kapsamı içerisinde bulunmamaktadır.

Eldeki dosyada, Mahkemece, kazaya karışan aracın Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta poliçesi bulunup bulunmadığı araştırılarak, tedavi giderleri yönünden poliçe limiti dahilinde kalan tutar için davanın konusuz kaldığı gözetilmeksin, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

2-Davacı Kurum, davalı sigorta şirketi tarafından 888,54TL ödeme yapıldığını; davalı sigorta şirketi ise tedavi giderleri nedeniyle Kuruma 996,33TL ödeme yapıldığını bildirmiştir. Mahkemece, Kuruma yapılan ödemelere ilişkin tüm belgeler getirtilerek, hangi kalem için ne kadar ödeme yapıldığı ve ödeme tarihi tereddütsüz belirlendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ...'ye iadesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/204, Karar No: 2008/236, Tarih: 16.12.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/204 E.  ,  2008/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 3.Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Günü : 28.07.2006

Sayısı : 226-188

Sanık ... hakkında 6831 sayılı Orman Yasası’nın 91/2-son ve 108/son maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Tuzla Sulh Ceza Mahkemesince 26.05.2004 gün ve 547-314 sayı ile verilen beraat hükmünün, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 27.03.2006 gün ve 12220-2457 sayı ile; “…..Bilirkişiler raporuna göre suça konu Kartal serisi Karaağıl mevkii 1092 sayılı parselin “Vakıflar Özel Ormanı” olduğunun bildirilmesine, bu yerde Formula 1 pisti için inşaat çalışmaları sırasında çıkan orman emvalinin sanık tarafından alınarak nakledildiği esnada yakalanmasına, sanığın geçerli bir nakliye tezkeresi ibraz edememesine göre; suça konu yerde inşaat işini yapan firma ile özel orman sahibi arasında bu yerden çıkan orman emvaline ilişkin bir sözleşme hükmü bulunup bulunmadığı, buna göre ağaçların sahibinin tespiti ile orman idaresinden dava konusu yerde bulunan orman emvalinin kesimi ve nakliyesi konusunda izin verilip verilmediği de sorulduktan sonra sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasa hükümleri ile Ceza Yasasındaki hırsızlık suçuna ilişkin hükümlere göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi…” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Tuzla Sulh Ceza Mahkemesince 28.07.2006 gün ve 226-188 sayı ile;

Mahkememizce 562 -315 sayılı dosyada sanık Abdullah Yatbaz hakkında Vakıflar Özel Ormanı olan 1092 parselden kamyoneti ile orman emvalini naklederken yakalandığından bahisle 6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet suçundan açılan kamu davasında, aynı gerekçe ile verilen beraat kararı Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 16.03.2006 tarih 9542-1920 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmıştır.

Her iki dosyanın konusu yeri ve zamanı aynıdır. Yargıtay 3. Ceza Dairesi bir kararda onama, başka bir kararı olan iş bu davada ise bozma kararı vermiştir. Bu durum kişiler üzerinde adalete olan güveni zedeleyecektir. Suç tarihi dikkate alındığında kış mevsimine girilen bir ayda Formula 1 (F-1) yarışları için gerekli yol ve binaların yapımı için ağaçların kesilip yol kenarlarına atıldığı mahkemece yapılan keşif sırasında gözlemlenmiş, bu emvallerin buradan geçen kişilerce kışın yakmak amacıyla alındığı, alan kişilerin hiçbirinde Orman Kanununa muhalefet veya hırsızlık kastının bulunmadığı, gerekçeleriyle önceki hükümde direnilmiştir.

Bu hükmünde katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istekli 29.08.2008 gün ve 307011 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmünde katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istekli 29.08.2008 gün ve 307011 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Genel Kurul’daki inceleme, sanık hakkında 6831 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan verilen beraat hükmüne hasren yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın kasıt yokluğundan beraatine karar verilen somut olayda, eyleminin hukuki niteliğinin ve kastının belirlenebilmesi açısından, yeni araştırma yapılmasına gerek bulunup, bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya incelendiğinde; İstanbul’da Kartal Serisi Karaağıl mevkii 1092 parselde bulunan ormanlık alanda Formula 1 inşaatı için kesilmiş ve rastgele atılmış olan meşe ağaçlarından bir kısmının sanık tarafından kamyona yüklenmek suretiyle götürüldüğü anlaşılmaktadır. Sanık kamyonuyla seyir halinde iken kollukça yapılan yol kontrolü sırasında ağaçlarla birlikte yakalanmıştır. Yakalananlar yapacak ve yakacak vasıftaki 10 ster karşılığı 50 kental (yaklaşık 4 ton) meşe odunundan ibarettir.

Daha sonra, sanığa odunları nereden aldığı sorulmuş, sanık Formula 1 inşaat alanını göstermiş, yakalanan odunlarla, olay yerinin birlikte incelenmesi sonunda ise odunların gerçekten buradan temin edildiği, hatta aynı bölgede iş makineleri tarafından kesilerek ve sökülerek alan kenarına atılmış başka ağaçların da bulunduğu belirlenmiştir.

Hem suç tutanağından, hem de Kartal Orman İşletme Şefliğinden temin edilerek keşifte bilirkişi tarafından dikkate alınan Orman Tahdit Harita ve Tutanakları ile Amenajman Planından, ağaçların alındığı Kartal Serisi, Karaağıl Mevkii 1092 parselin Vakıflar Özel Ormanı sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla birlikte, bu yerin (olaydan sonra) 13.05.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 28.04.2004 gün ve 2004/7214 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile; “İstanbul Tuzla Akfırat Tepeören Turizm Merkezi” olarak tespitine karar verildiği saptanmıştır.

Bu bilgi ve belgeler karşısında somut olay değerlendirildiğinde, Vakıflar Özel Ormanı olan yerden, suça konu orman emvalinin sanık tarafından kesilmediği ancak nakledildiği sabittir.

Sanık suç konusu orman emvallerini izne dayalı olarak aldığını savunmakla birlikte bu konuda dosyada savunma dışında herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık veya orman yasasına aykırılık suçlarını işleme kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de, dosyadaki kanıtlar sanığın hukuki durumunun belirlenmesine elverişli değildir.

Sanık suç konusu orman emvallerini izne dayalı olarak aldığını savunmakla birlikte bu konuda dosyada savunma dışında herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık veya orman yasasına aykırılık suçlarını işleme kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de, dosyadaki kanıtlar sanığın hukuki durumunun belirlenmesine elverişli değildir.

Şöyle ki, kesme fiiline iştirak etmemiş olsa dahi orman emvalinin ormandan çıkarılması veya nakledilmesi 6831 sayılı Yasanın 91/5 ve 108. maddelerinde, idarenin mal varlığına dâhil olan orman emvalinin izinsiz alınması ise 765 ve 5237 sayılı Yasaların hırsızlığa ilişkin maddelerinde yaptırıma bağlanmıştır.

Suça konu yerin, fiil tarihinden sonra 28.04.2004 gün ve 2004/7214 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile; “İstanbul Tuzla Akfırat Tepeören Turizm Merkezi” olarak tespit edilmesinin, bir yerin eylem tarihinden sonra idari bir tasarrufla orman dışına çıkarılmasının oluşan suçu ortadan kaldırmaya bir etkisi bulunmamakla birlikte, aslına uygunluğu onaylanmayan ve doğruluğu yönünde de herhangi bir araştırmanın yapılmadığı anlaşılan yazı içeriğine dayanılarak, anılan yerin hukuki statüsünün saptanması mümkün değildir. Belirtilen yerde karar tarihinden önce dahi büyük çaplı çalışmaların yapıldığı nazara alındığında, bu durumun araştırılması sanığın hukuki durumunun belirlenmesi açısından büyük bir önem ve zorunluluk arz etmektedir.

Görüldüğü gibi; dosyada yapılan araştırma, suça konu alanın hukuki statüsünün belirlenmesi, anılan yerde ağaç kesme işleminin hangi yasal veya idari tasarrufa dayalı olarak gerçekleştiğinin saptanması, suça konu yerde kesilen orman emvali üzerinde tasarruf yetkisinin kime ait olduğunun tespiti açısından yetersiz olduğundan, sanığın hukuki durumu, tüm bu hususların hiçbir kuşkuya yer bırakılmaksızın aydınlatılmasından sonra belirlenmelidir.

Bu itibarla isabetsiz bulunan Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- İsabetsiz olan Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMA¬SINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, 16.12.2008 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20051, Karar No: 2015/7540, Tarih: 21.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20051 E.  ,  2015/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili olan davacının davalı ile aralarında cari hesap ilişkisinden kaynaklanan alacağının bulunduğunu,bu alacağın tahsili amacıyla ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/8563 esas numaralı dosyası ile icra takibi başlattığını,davalının haksız şekilde borca itiraz ettiğini, davalının hakkında açmış başlatmış oldukları ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/8562 esas numaralı dosyasına sunmuş olduğu beyanı ile her ne kadar itiraz etmiş olsa da tüm borç tutarını bir paket halinde ödeyeceğini beyan etmesi nedeniyle dosyaya yapılan ödemelerin bitmesinin beklendiğini,davalının söz konusu dosyaya ilişkin borcu ödediğini, cari hesaptan kaynaklanan borcunu ödemediğini,davanın itirazın iptali davası olarak görülebilmesi için dava açma süresinin geçmiş olmasından dolayı bu davayı açtığını iddia etmiş, cari hesaptan doğan alacağın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile hükmen tahsiline,davalının haksız olarak itiraz etmesi sebebiyle %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.20/11/2013 tarihli ön inceleme duruşmasında, davacının ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/8563 esas numaralı dosyası ile hakkında çeke dayalı kambiyo takibi başlattığını, bu dosyaya ilişkin olarak 11.500 TL ödeme yaparak dosyayı kapattığını, takip konusu çekin madeni yağ alışverişinden dolayı verilmiş olduğunu ve bedelinin ödendiğini,bunun haricinde davacıya cari hesaptan kaynaklanan borcunun bulunmadığını, davacıya 07/10/2011 tarihinde 1000 TL turarında ödeme yaptığını ve bu ödemeye ilişkin dekonu dosyaya ibraz ettiğini,davacıya bu ödemenin haricinde 655 TL ödeme yapılmış olduğunu fakat davalının bu ödemeyi borç toplamından düşmediğini savunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma,toplanan deliller, yapılan yargılama, toplanan deliller, dosya kapsamında alınan denetime elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda, ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/8563 esas numaralı dosyası ile takip konusu yapılan cari hesap alacağına ilişkin olarak açılan alacak davasında, tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde,davacının delil olarak dayandığı ticari defterlerin davacının eşi olan dava dışı ... adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği, her ne kadar davacı vekili tarafından 16/01/2014 tarihli dilekçede ve 19/02/2014 tarihli duruşmada müvekkili ...'nın eşi olan dava dışı ...'dan almış olduğu vekalete dayanarak icra takibi başlattığı ve görülmekte olan davayı açtığını iddia edilmiş ise de gerek ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/8563 esas numaralı dosyasında,gerek görülmekte olan dosyada ...'nın eşi ...'yı temsilen hareket ettiğine dair bir ibarenin bulunmadığı,takip dosyasında alacaklı sıfatını,görülmekte olan davada davacı sıfatını taşıyan ...'nın 3.kişiye ait ticari defterlere ve cari hesaba delil olarak dayanmasının mümkün olmadığı, davalının, davacıya cari hesaptan kaynaklanan borcunun bulunmadığını beyan etmiş olmasının karşısında, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7510, Karar No: 2018/6637, Tarih: 07.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/7510 E.  ,  2018/6637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun evine geceleyin saat 4:00 sularında girerek, önce yatak odasından mağdurun kızına ait cep telefonunu alıp devamında, evin mutfak çekmecelerini karıştıran sanığın çıkardığı sesleri duyan, mağdurun annesinin, mağduru uyandırdığı, bu arada sanığın pencereden atlayarak kaçtığı,

Mağdurun 4.3.2011 tarihli verdiği ifadesinde annesinin sanığı elinde bıçak olduğu halde görüp müdahale edemediğini söylediğini, annesinin hali hazırda vefat ettiğini, bıçağın da mutfaklarından alınmış olup halen kayıp olduğunu beyan etmesi; sanığın ise suça konu telefonun ilk kullanıcısı olarak olay tarihinden 2 gün sonra kullanmaya başladığı ve mahalleden soyadını ve açık kimliğini bilmediği ... isimli bir şahıstan bedel ödemeksizin alıp ve 3-4 gün kullandığı yönünde savunmada bulunması karşısında; öncelikle sanığın savunmasında gecen ... adli kişinin açık kimliği tespit edilip gereğinde konu hakkında beyanı alınıp sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11231, Karar No: 2013/14674, Tarih: 15.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/11231 E.  ,  2013/14674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ile 2008 yılı Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarına ait ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı , ücretleri ödenemediğinden haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiği iddiası ile ihbar tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

İş sözleşmesini kendisi fesih eden davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, fazla mesai yapmadığı, tüm ücret ve asgari geçim indirimlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretleri ödenmeyen davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacı lehine ödenmemiş ücretler hüküm altına alınmış ise de; ücretin ödenip ödenmediğine ilişkin yapılan araştırma yeterli değildir. Ücret bordrolarındaki imza davacı tarafından inkar edilmekle birlikte davalı işveren imzanın davacıya ait olduğunu savunmuştur. İlk bakışta bazı imzalar davacının vekaletnamesindeki imzasına benzememekle birlikte bir kısım imzaların benzediği müşaade edilmiştir. Söz konusu imzanın davacının eli ürünü olup olmadığı konusu uzman bilirkişinin görüşüyle aydınlanacağından Mahkemece bilirkişi incelemesi yoluna gidilmeden imzanın davacıya ait olmadığı yönündeki kabul isabetli değildir.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.