muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5917, Karar No: 2015/1296, Tarih: 09.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5917 E.  ,  2015/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs, saldırı amaçlı bıçak taşıma.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuk .. hakkında mağdur .. saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşıma suçundan verilen adli para cezasına ilişkin hüküm, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen, Ceza Muhakemesi Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk .. gerek yargılama, gerekse hüküm celsesinde 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken oturumların CMK.nun 185. maddesine aykırı davranılarak açık yapılması, telafisi mümkün olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk .. mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin eksik araştırmaya ve sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2463, Karar No: 2021/6804, Tarih: 15.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2463 E.  ,  2021/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, taraf vekillerince ibraz edilen uzlaşma tutanağı üzerine ise, davalılar vekilinin; taraflarca düzenlenen uzlaşma tutanağı doğrultusunda ek karar verilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen 07.04.2021 tarihli ek karar, davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan eşi ... ...'ın ölümünün ardından resmi işlemlerin yapılması için İnegöl 4. Noterliğinin 02/03/2015 tarihli ve 2052 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile davalılardan ...'ın eşi olan dava dışı ... ...'ı vekil tayin ettiğini, vekilin davalılar ile birlikte hareket ettiğini, vekaletnameye dayanarak taksim sözleşmesi ile mirasbırakandan kalan taşınmazların paylaşıldığını, sadece 72 parsel sayılı taşınmazın kendisine, kalan tüm taşınmazların davalılara verildiğini, taksimin bilgisi dışında yapıldığını ve adaletsiz olduğunu, miras payına uygun bir paylaşım yapılmadığını vekalet görevinin kötüye kullanıldığını ileri sürerek, dava konusu tüm taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında tüm mirasçılar adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazlardaki paylarının bedelinin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, cevaba cevap dilekçesi ile ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davacının iddialarının doğru olmadığını, tüm işlemlerin bilgisi dahilinde yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar, davacının iddialarının doğru olmadığını, tüm işlemlerin bilgisi dahilinde yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının ecrimisil isteğine ilişkin olarak dava değeri bildirmediği gibi bu isteme yönelik herhangi bir harç ikmali de yapılmadığı, usulüne uygun bir talep bulunmadığı gerekçesiyle ecrimisil talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, vekilin vekalet görevini kötüye kullandığı, davalıların ise iyiniyetli olmadıkları gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karardan sonra davalılar vekili ve davacı vekili aralarında anlaşma sağladıklarını bildirerek uzlaşma tutanağı ibraz etmişler, bunun üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 07.04.2021 tarihli ek karar ile; taraflar ve vekillerince düzenlenen uzlaşma tutanağının dava konusu taşınmazların tamamını kapsamadığı, dava konusu 65 ve 72 parsel sayılı taşınmazların davacıya bırakılacak olmasının şarta bağlandığı, ancak bu şartın yerine getirileceğine ilişkin herhangi bir belge bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin uzlaşma tutanağı doğrultusunda ek karar verilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1982 doğumlu mirasbırakan ... ...'ın 11.01.2013 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacı eşi ... ile davalı annesi ..., davalı kardeşleri ...'ın kaldıkları, mirasbırakan ...'in babası olan ... ...'ın ise 07.06.2001 tarihinde öldüğü ve mirasçıları olarak yine anılan kişilerin kaldığı, davacı ve davalıların İnegöl 4. Noterliğinin 02/03/2015 tarihli ve 2052 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile dava dışı ... ...'ı mirasbırakanları ... ... ve ... ...'dan kalan malların intikali ve taksimi yetkilerini içerir şekilde vekil tayin ettikleri, mirasbırakanlar ... ve ...'den kalan dava konusu taşınmazların intikalen davacı ve davalılar adına tescil edildiği, 22/04/2015 tarihli ve 9023 yevmiye numaralı resmi senet ile davacı ile davalılar ...'ye vekaleten vekil ... ile davalı ...'nin bizzat mirasın taksimi işlemini yaptıkları, buna göre dava konusu 130 ada 72 parsel sayılı taşınmazın davacı adına, dava konusu diğer taşınmazların ise davalılar adına tescil edildiği, Yerel Mahkemece tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne, ecrimisil talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın istinafı üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, bu karardan sonra davalılar vekilinin 31.03.2021 tarihinde, davacı vekilinin ise 06.04.2021 tarihinde ibraz ettikleri dilekçeleri ile, tarafların aralarında anlaşma sağladıklarını, 1136 Sayılı Yasa'nın 35/A maddesi uyarınca ekte sunulan 02/10/2019 tarihli ''Uzlaşma Tutanağı''nın düzenlendiğini bildirdikleri, bunun üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 07.04.2021 tarihli ek karar ile uzlaşma tutanağı doğrultusunda ek karar verilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237, 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26. maddesi hükümleri gereğince tapulu taşınmazların temlikleri resmi şekilde yapılmadıkça geçersizdir.

Resmi şekilden maksat taşınmazın mülkiyetinin nakline esas sözleşmenin noter ve tapu sicil memuru (müdürü) tarafından düzenlenmesidir. Bu kural, kamu düzeniyle ilgili olup, aktin sıhhat koşuludur.

02/10/2019 tarihli belgenin 1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 35/A maddesi gereğince düzenlendiği ve aynı madde hükmü uyarınca da anılan belgenin İcra İflas Yasası'nın 38. maddesinde öngörülen “ilam” niteliğinde olduğu tartışmasızdır. İfade edilmelidir ki, Yasa Koyucunun 1136 sayılı Yasa'nın 35/A maddesi çerçevesinde düzenlenen belgeye “ilam” gücü tanıması doğrudan takip hukuku bakımından önem arzetmekte ve buna ilişkin usul ve esasların gözetilmesi ile ilgilidir. Esasen, bu husus İcra İflas Yasası'nın 38. maddesi hükmünde ilam niteliğindeki belgeler sayıldıktan sonra anılan belgelere göre

yapılacak icra takiplerinin, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olduğu şeklinde ifade edilmiştir.

yapılacak icra takiplerinin, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olduğu şeklinde ifade edilmiştir.

Somut olayda, taraf vekillerince Bölge Adliye Mahkemesine sunulan 02/10/2019 tarihli ''Uzlaşma Tutanağı'' başlıklı belge her ne kadar 1136 Sayılı Kanun'un 35/A maddesinde bildirilen belgelerden olduğu belirtilerek talepte bulunulmuşsa da, anılan madde hükmünün, tapulu taşınmazlarda mülkiyetin naklini sağlayacak sözleşmelerin resmi geçerlilik şartına bağlanmış olması nedeniyle, mülkiyet naklini sağlaması mümkün değildir. Ancak taraflar ve vekilleri dava konusu taşınmazlara ilişkin uyuşmazlık konusu ile ilgili uzlaşma şartlarını belirlediklerini bildirdiklerine göre, 02/10/2019 tarihli anılan belgenin HMK'nın 312. maddesinde belirlenen sulh sözleşmesi olarak kabulü ile takip eden 314. madde hükmü uyarınca sulh ile ilgili bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371/1-a maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 07/04/2021 tarihli ek kararının BOZULMASINA, HMK’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.11.2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17116, Karar No: 2014/18643, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17116 E.  ,  2014/18643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07.05.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 12.11.2003 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22359, Karar No: 2010/3582, Tarih: 01.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22359 E.  ,  2010/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : TCK'nun 145. maddesi uyarınca caza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1243, Karar No: 2016/914, Tarih: 09.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1243 E.  ,  2016/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında .. İlçesi .. Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 99 parsel sayılı 4.900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 111 ada 6 parsel numarasıyla ve 2.886,10 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 111 ada 5 parsel sayılı ve 111 ada 7 parsel sayılı taşınmazlardan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve

tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır