muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16352, Karar No: 2012/2479, Tarih: 29.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/16352 E.  ,  2012/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ruhsatsız ateşli silahlarda mermileri satın alma, taşıma veya bulundurma ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... : TCK'nun 204/1, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve kısıtlılık, mükerrirlere özgü infaz.Sanıklar ... ve ...: 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK'nun 62, 54.maddeleri gereğince 5 ay hapis 375 ytl apc.

I- Sanıklar ve sanıklar müdafiinin, sanık ... hakkında ''resmi belgede sahtecilik'' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya, karışıklığa neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK' nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine '' sanığın tekerrüre esas İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.06.2005 tarihli, 2001/788 E.-2005/916 K. sayılı mahkumiyet kararına istinaden sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK' nun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' denilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ve sanıklar müdafiinin, haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine gelince;

Sanıklar ... ve ...'un savunmalarında suça konu bıçağın dayıları olan ...'e ait olduğunu beyan ettikleri, 18.05.2006 tarihli arama ve el koyma tutanağına göre suça konu bıçağın ele geçirildiği evde, sanıkların anneleri ... ve ...isimli şahıs ile birlikte yaşadıklarının anlaşılması karşısında; suça konu bıçağın sanıklara ait olup olmadığı yönünde aynı evde yaşadığı belirtilen tanıklar ... ve ...dinlenilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13811, Karar No: 2017/9294, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13811 E.  ,  2017/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müşteki(müştekilerin) zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlunun kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünün cevabi yazısına göre şirketin halen faaliyetine devam ettiği bildirildiğinden, şikayet tarihini de kapsayan en son beyanname örnekleri getirtildikten sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

Kabule göre de;

1- Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3149, Karar No: 2016/9212, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3149 E.  ,  2016/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2012/495-2014/719

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır, ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilip, bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek, il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dosyamızın taşınmazı değerlendirme tarihi 27.11.2012 olup, bilirkişi incelemesinde kıyasi emsal kabul edilen 592 ada 12 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi 12.02.2004'dür. Eski tarihli bu satışın emsal olarak kabul edilmeside uygun bulunmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinden iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5850, Karar No: 2024/12321, Tarih: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5850 E.  ,  2024/12321 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinin 2010 takvim yılı yönünden en aleyhe kabulle 31.12.2010 ve 2011 takvim yılı yönünden en son matrahlı KDV beyannamesinin verildiği 28.02.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, 31.12.2010 ve 28.02.2011 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5295, Karar No: 2022/9431, Tarih: 26.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5295 E.  ,  2022/9431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05.12.2018 tarih ve 2017/416 E- 2018/447 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.03.2021 tarih ve 2019/1201 E- 2021/440 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü

Davacı vekili; müvekkili şirketin aynı zamanda ticaret unvanı olan “MONSTER” ibaresi ve aynı ibareli markalarıyla 2002 yılından itibaren dünyanın pek çok ülkesinde başta enerji içeceği üretimi olmak üzere birden çok sektörde faaliyet gösterdiğini, “MONSTER” markalı enerji içeceklerinin dünya çapında tanındığını, aynı marka altında ayakkabı, tekstil ürünleri, bilgisayar oyunları vs. de üretip piyasaya sunduklarını, “MONSTER” çatı markası altında Türkiye’de de 23 adet tescilli markalarının bulunduğunu, davalının "eat like a monster pizza monster +şekil" ibareli 2016/34551 sayılı marka başvurusunun ilanına yaptıkları itirazlarının kısmen kabul edilerek söz konusu markanın emtia listesinden 30. sınıfa giren “çaylar, buzlu çaylar” emtialarının çıkartıldığını, başvuru kapsamında kalan 30. sınıf mal ve 43. sınıf hizmetler yönünde de iltibasın oluştuğunu, davalı markasındaki “MONSTER” ibaresinin esas unsur olduğunu, markada geçen “pizza” ibaresinin ve pizza şeklinin tanımlayıcı olup, ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, markadaki ”eat like a monster” ibaresinin “canavar gibi ye” anlamına gelen bir slogan olduğunu, “MONSTER” ibareli markalarının Paris Sözleşmesi’ne göre tanınmış marka statüsünde olduğunu ve bu yüzden Türkiye’de de tüm emtia sınıfları açısından korunması gerektiğini, ayrıca “MONSTER” ibaresinin ticaret unvanlarının özü olarak da 556 sayılı KHK’nın 8/5 maddesine göre korunması gerektiğini, davalının marka başvurusunun kötüniyetli yapıldığını ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2017-M-7709 sayılı kararının iptali ile dava konusu 2016 34551 sayılı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu marka kapsamına bulunan mal ve hizmetler bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince iltibas ihtimalinin bulunmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu marka kapsamına bulunan mal ve hizmetler bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince iltibas ihtimalinin bulunmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin pizza sattığını ve markalarındaki vurgunun "pizza" ibaresi üzerinde olduğunu, “MONSTER” ibaresinin bir sıfat olarak kullanıldığını, markadaki logonun pizza dilimi şeklinde olduğunu, markadaki “eat like a monster” ibaresinin de “canavar gibi ye” anlamını taşıdığını, “pizza canavarı” ifadesinin, pizza yemeyi çok seven, sık sık pizza yiyen kişileri tanımlamakta kullanıldığını, kendi markalarının pizza ve pizza restoranı hizmetlerinde kullanıldığını, pizzanın ve davacının markasının kullanıldığı enerji içeceklerinin aynı rafta, aynı satış alanında, aynı restoranda bir arada bulunmayan ürünler olduğunu, davacının marka hakkını kötüye kullanarak “MONSTER” kelimesini tekeline almış gibi davrandığını, tarafların hitap ettiği tüketici kitlelerinin vasatın üzerinde niteliğe sahip olduklarından taraf ürünlerini kolayca ayırt edebileceklerini, markaların karşılaştırması esnasında bir bütün olarak bıraktıkları izlenimin ve oluşturdukları anlamın karşılaştırılmasının gerektiğini, davalı TPMK kayıtlarında 30. sınıfa giren mallarda kullanılmak üzere “MONSTER” ibaresini ihtiva eden davacıdan başka kişilere ait birçok marka tescilinin olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının "eat like a monster pizza monstre +şekil" ibareli başvurusu ile davacının "MONSTER" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak başvuru kapsamında kalan mal/hizmetler yönünden ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvuru kapsamında kalan mal/hizmetler yönünden ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından davacının "MONSTER" ibareli tescilli markalı mal/ hizmetinden satın almak/yararlanmak isterken davalının "eat like a monster pizza monstre +şekil" ibareli başvuru markalı ürünü/hizmeti satın almak/yararlanmak şeklinde bir yanılgı yaşamayacağı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/hizmetler olarak algısı oluşmayacağı, başvuru kapsamında bırakılan mal/hizmetler yönünden taraf marka işaretleri benzemediğinden 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesi anlamında iltibasın bulunmadığı, bu gerekçelerle bilirkişi raporu benimsendiği, başvuru kapsamında bırakılan mal/hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki tanınmışlık iddiası açısından ise taraf marka işaretleri benzemediği gibi davalının marka başvurusunda davacı tarafın tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği ve başvuru kapsamında bırakılan mal/hizmetler yönünden dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli yapıldığı da kanıtlanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının dava dilekçesinde, davalı Kurum nezdindeki itirazında ileri sürdüğü, kararda yazılı markalarının yanında 2006/27130, 2010/79203, 2016/21163 sayılı "JAVA MONSTER", "monster ripper", "monster juice" ibareli markalarına da dayandığı, davadaki, marka hükümsüzlüğü talebi yönünden davacının anılan markalara dayanabileceği tabii olup, 2016/21163 sayılı markanın 16/10/2016 tescil tarihi dava konusu markanın 09/03/2016 başvuru tarihinden sonra olması nedeniyle iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmadığı, başvuruya konu ibarenin, birden fazla sözcükten oluşması halinde ayırt edici unsurun değerlendirilmesinde , tüketicilerin markayı ne şekilde algılayacakları önemli olduğu, buna göre yapılan değerlendirmede, dava konusu markada yer alan slogan şeklindeki "eat like a monster" ibaresinin Tükçe karşılığı "canavar gibi ye" , "pizza monster" ibaresinin de "pizza canavarı" anlamlarına gelmekte olup hem slogan ibarede hemde "pizza monster " ibaresinde asıl vurgunun "Monster" kelimesinde olması ayrıca anılan ibarenin ayırt ediciliğinin yüksek bulunması da gözetildiğinde "Monster" ibaresi markada asıl unsur olarak yer aldığı, davacının hem davalı Kurum nezdindeki itirazında, hem de dava dilekçesinde dayandığı tüm markalarında da "Monster" ibaresi asıl unsur olup, taraf marka işaretleri arasında "Monster" ibaresinin ortak olarak yer almasından kaynaklı, ilişkilendirme ihtimalini de kapsayacak şekilde iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzerlik bulunduğu, marka kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin karşılaştırılmasına gelince; dava konusu başvurunun, 30. ve 43. sınıf mal ve hizmetleri kapsadığı, davacının, hem davalı Kurum nezdindeki itirazına mesnet hem de dava dilekçesinde ileri sürdüğü markalarının 5. 30 ve 32. sınıf mallarda tescilli olduğu, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıfta yer alan " Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler."emtiası ve 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Pizza restoran hizmetleri." hizmetleri yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet ve dava dilekçesinde ileri sürdüğü markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali dahil iltibas tehlikesi bulunduğu, bunun dışında kalan hizmetler yönünden ise böyle bir benzerlik olmadığı, davacının itirazına mesnet ve dava dilekçesinde ileri sürdüğü markalarının, başvuru ve dava tarihi itibariyle tanınmış olduklarının ispat edilemediği anlaşıldığından, somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi anlamında bir tescil engelinin olmadığı, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğu da ileri sürülmüş ise de bu iddia ispat edilemediği, iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilmediği, teknik yönlerden rapordan faydalanıldığı, mahkemece taraf markaları arasında, dava konusu marka kapsamında 30

. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler."emtiası ve 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Pizza restoran hizmetleri."hizmetleri bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca iltibas tehlikesi bulunduğundan anılan mal ve hizmetler bakımından davanın kısmen kabulüne, dava konusu marka kapsamında 30. sınıfta yer alan "Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. Pizza" emtiası ve 43. sınıfta yer alan "Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri" hizmetleri bakımından iltibas tehlikesi bulunmadığından belirtilen mal ve hizmetler bakımından davanın kısmen reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm tesisine buna göre, davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2017-M-7709 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler."emtiası ve 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Pizza restoran hizmetleri."hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalı ... adına tescilli 2016/34551 sayılı "eat like a monster pizza monster+şekil" ibareli markanın 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler."emtiası ve 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Pizza restoran hizmetleri." hizmetleri yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.