muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26925, Karar No: 2013/18840, Tarih: 02.12.2013

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/04/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9388, Karar No: 2017/6616, Tarih: 20.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/9388 E.  ,  2017/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Sanığın, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) mahkûmiyetine dair İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2017 gün ve 2016/352 Esas, 2017/132 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/5296, Karar No: 2019/10429, Tarih: 23.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5296 E.  ,  2019/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... hamamı isimli işyerini işlettiğini, fatura yüksek geldiğinden itiraz ettiğini, su sayacının söküldüğünü, ... Şube Müdürlüğünün raporunda "tamburlarının sarfiyat ile alakasız boşa döndüğü" tespitinin yapıldığını, suyun kesilmemesi için ödeme yapmak durumunda kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere baskı altında ödenen 11.300.00.-TL ödeme tarihinden reeskont faizi ile tahsiline ve 17.660.00.-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, davanın reddini istemiştir .

Mahkemece, davacının istirdat davasının reddine, 307.04.-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Anılan karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2013/8210 Esas - 2013/19842 Karar sayılı ve 21/11/2013 tarihli kararı ile; "...Sayacın bozuk olduğu ve davacının bir miktar su kullanımı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sorun kullanılan suyun miktarının tespitinin ne şekilde yapılacağıdır. O halde mahkemece davalı belediyenin ilgili dönemleri içeren 2007-2008 ve 2009 yılları Belediye Meclis Kararları ve su satış tarifeleri uygulama esaslarına dair düzenlemeler gözetilerek davacının fiilen kullanmaya başladığı tarihde araştırılarak tüketilen su miktarı saptanmalı, yaptığı ödemeler de gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Anılan yön gözetilmeksizin yürürlükten kalkmış ve dava konusu dönem itibariyle yürürlüğü olmayan su satış nizamnamesi esas alınarak karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir..." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Dosyaya sunulan ve hukukçu, mimar, mali müşavir bilirkişiler tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda davacı tarafından 12.281.74.-TL fazla ödeme yapıldığı belirtilmiş, rapor mahkemece hükme dayanak alınmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile,

11.300-TL alacağın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

alacağın 4.000,00-TL’sine ödeme tarihi olan 27/10/2009 tarihinden,

alacağın 2.000,00-TL’sine ödeme tarihi olan 01/12/2009 tarihinden,

alacağın 2.000,00-TL’sine ödeme tarihi olan 29/12/2009 tarihinden,

alacağın 2.000,00-TL’sine ödeme tarihi olan 03/02/2010 tarihinden,

alacağın 1.300,00-TL’sine ödeme tarihi olan 02/03/2010 tarihinden itibaren reeskont faizi işletilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir .

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

alacağın 2.000,00-TL’sine ödeme tarihi olan 29/12/2009 tarihinden,

alacağın 2.000,00-TL’sine ödeme tarihi olan 03/02/2010 tarihinden,

alacağın 1.300,00-TL’sine ödeme tarihi olan 02/03/2010 tarihinden itibaren reeskont faizi işletilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir .

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece uyulan bozma kararında davacının fiilen su kullanmaya başladığı tarihin belirlenmesi, kullanılan suyun miktarının bu tarihe göre tespit edilmesi gerektiği belirtilmiştir . Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ise, davacının sayaç mühürleme tutanağının düzenlendiği 24/11/2008 tarihinden itibaren fiilen su kullandığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının, dosyada yeralan 24/10/2011 tarihinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği ifadesi " bu sayacı ben fiili olarak kullanmaya başladığım 2008 yılının 3. ayında taktırmıştım" şeklindedir. Bu beyan davacıyı bağladığından, suyun fiilen kullanılmaya başlandığı tarih de 2008 yılının mart ayı olarak kabul edilmelidir .

Mahkemece, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, davacının beyanının bağlayıcı olduğu gözetilerek, davacının ödemesi gereken su bedeli ile davacıya iadesi gereken bedelin tespitinin sağlanması ve sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4020, Karar No: 2024/6357, Tarih: 05.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/4020 E.  ,  2024/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1996/26 E., 2018/10 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay tarafından, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı müdahil ..., müdahil ..., müdahil ..., davacılar ... ve müşterekleri, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece davalılarının reddedildiğine dair Mahkemenin gerekçeli kararının ve temyiz dilekçelerinin, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ya tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla gerekçeli kararının ve temyiz dilekçelerinin;

1. Adı geçen kişilere tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ edilmemiş ise kararın adı geçenlere (ölmüş ise belirlenecek yasal mirasçılarına) 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın, İlk Derece Mahkemesine geriçevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/125, Karar No: 2019/260, Tarih: 26.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/125 E.  ,  2019/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi : BAKIRKÖY 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza

Sayısı : 69-258

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık ...'in aynı Kanun’un 5728 sayılı Kanun ile değişik 81/4, TCK’nın 62, 52/2, 53/1, 54/4 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 12.04.2011 tarihli ve 51-251 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 08.12.2014 tarih ve 5950-20650 sayı ile;

"İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 06.11.2009, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.01.2010 olduğu, aynı gün incelemesi yapılan aynı sanığa ait Dairemizin 2013/5551 esas numarasında kayıtlı 2010/89 E. - 2011/291 K. sayılı dosyasının suç tarihinin 05.12.2009, iddianame düzenleme tarihinin ise 12.01.2010 olduğu, yine aynı gün dairemizde incelemeye konu 2013/6501 esas numarasında kayıtlı 2010/496 E. - 2011/250 K. sayılı dosyanın ise suç tarihinin 04.12.2009 iddianame düzenleme tarihinin ise 29.04.2010 olduğu, anılan her üç dosyada da sanığın seyyar tezgahta bandrolsüz ve korsan CD/DVD satarken yakalandığı gözetilerek; suç tarihlerinin yakınlığı ve sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak cezanın artırılarak tayini gerektiği gözetilmeksizin her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 09.04.2015 tarih ve 69-258 sayı ile;

"...Sanığın cezalandırılmalarının talep edildiği 5728 sayılı Kanun ile değişik 81. maddesinin 4. fıkrası;

'Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticarî amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. ' hükmünü haizdir.

Bu maddenin bu fıkrası ile korunan hukuki yarar bandrol yükümlülüğüne aykırılık olmakla devletin bandrol uygulamasına uyulmaması cezalandırılmaktadır.Daha doğrusu bu fıkra uyarınca suçun mağduru devlettir. Aynı maddenin özel bir içtima uygulaması içeren 13. fıkrası ise;

Bu maddenin bu fıkrası ile korunan hukuki yarar bandrol yükümlülüğüne aykırılık olmakla devletin bandrol uygulamasına uyulmaması cezalandırılmaktadır.Daha doğrusu bu fıkra uyarınca suçun mağduru devlettir. Aynı maddenin özel bir içtima uygulaması içeren 13. fıkrası ise;

'Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının ( 1 ) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi hâlinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır.' düzenlemesini getirmekte burada bandrol yükümlülüğüne aykırılık suretiyle devleti zarara uğratmanın yanı sıra korsan eser basıp çoğaltan yayan nedeniyle hakkı zayi olan eser sahibini de koruma altına almaktadır. Nitekim dosyamızda ve birleştirilerek değerlendirilmesi istenen mahkememizin diğer iki dosyasında yargılama aşamasında Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.05.2009 tarih 2009/1767 esas ve 2009/6608 karar sayılı ve 24.02.2010 tarih 2007/4167 esas 2010/2964 karar sayılı ilamlarında belirtildiği şekilde bilirkişiden alınan ek raporlarla 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 75 ve 5271 sayılı CMK'nın 234. maddesi uyarınca hak sahipleri ve mağdurları tespit edilerek usulüne uygun olarak davadan haberdar edilmişler, bu dosya ile birleştirilerek görülmesi istenen 2010/496 eski esaslı 2015/72 yeni esaslı dosyasında 04.12.2009 tarihinde ele geçirilen ürünler ile ilgili olarak yasal şikâyet süresi olan 6 ay içinde şikâyet dilekçesi veren Sinebir'in katılan olarak kabulüne karar verildiği ve ek savunması alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun bu yönden değerlendirilmesi yoluna gidildiği, bu dosyada ise süresinde şikâyetçi olan bulunmadığı ancak ele geçirilen eserlerin ve hak sahiplerinin dolayısıyla mağdurların farklı olduğu tespit edilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerden anlaşılacağı üzere sanığın cezalandırılmasının talep edildiği kanun hükmü kasıtlı bir suç olup yasal unsurları itibarıyla ceza genel hukukunda ani suç olarak tanımladığımız bandrolsüz ve korsan ürünün satışa arz edilmesi, satılması dağıtılması veya ticarî amaçla satın alınması ya da kabul edilmesi ile oluşan bir suçtur. Bu fiilleri ortaya koyan, tespit eden tutanakların tutulması ile oluşmaktadır. Hareketin neticesi tutanak olup tutulduğunda sonuç gerçekleşmiş olmaktadır. Zaten sanık bozmadan önceki savunmasında üzerine atılı suçu kabul ettiğini, olay tarihinde seyyar tezgâhta korsan CD satışı yaptığı sırada polis tarafından yakalandığını, mecbur olduğu için bu işi yaptığını, pişman olduğunu, bu dosya ile birleştirilmesi istenen mahkememizin 2010/89 eski esaslı 2015/73 yeni esaslı dosyasında 05.12.2009 tarihli suç tutanağına yönelik olarak suça konu CD'leri Eminönü'den tanımadığı kişilerden satın aldığını beyan etmiş olmakla bu kapsamda ilk tutanak tutulduğu ve dosyamızdaki suç tarihi olan 06.11.2009 tarihinden sonra seyyar tezgahındaki bütün ürünlere el konulmuş olup daha sonra yeni korsan ve bandrolsüz ürünler alarak yine seyyar tezgahta, 04.12.2009 tarihinde yeni olarak getirip seyyar olarak sattığı korsan ve bandrolsüz CDlerle yakalanmış, bunların da hepsine el konulmuş, 05.12.2009 tarihinde Eminönü'den yeni korsan ve bandrolsüz ürünler temin etmiş, seyyar tezgaha koymuş ve bunları satarken tekrar yakalanmıştır. Suç kastı görüldüğü üzere yenilenmekte aynı suç işleme kararı ile davranmış değildir. Yani her tutanak tutulduktan sonra sanık yeni korsan ürünler alarak satmaktadır ki bu nedenle mahkememizin ilk ilamında duruşmada dile getirdiği pişmanlığının samimi olmadığından daha önce işlediği suçlar sanık üzerinde uyarıcı bir etki yaratmadığı gibi etkin bir pişmanlık duymasını da sağlamadığı, mahkememizce, sanığın, aynı suçu işleme ısrarı gözönüne alındığında olumsuz kişiliği göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmamasından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmadığı gerekçelendirilmiştir.

Yargıtay bozma ilamında adı geçmese de aynı tip bozma ilamlarında emsal gösterilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih 2013/591 esas 2014/171 karar sayılı kararı uyarınca sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması istenen 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi;

'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.' demektedir.

'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.' demektedir.

Ayrıca suç tarihleri itibarıyla yukarıdaki zincirleme suçun uygulanması yönünden değerlendirme yapmak gerekir ise her suç tarihi yönünden ele geçirilen eser nüshalarındaki hak sahipleri belirlenmekte ve ihbar yapılmakta olup suçun mağdurları da farklı olacaktır ki ele geçirilen eser türleri ve mağdurları farklıdır, zaten bu dosya ile birleştirilmesi istenen 2010/496 eski esaslı 2015/72 yeni esaslı dosyasında Sinebir şikâyetçi olmuş olup zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığının bir göstergesi de bu husustur.

Aksi yönde bir içtihat alınmadıkça bağlayıcılık hususunda en üst sırada olan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Umumi Heyeti'nin 26 Esas numaralı zimmet suçunda eski yasadaki ifadesi ile teselsülün yani zincirleme suç hükümlerin uygulanmasına ilişkin kararında;

Aksi yönde bir içtihat alınmadıkça bağlayıcılık hususunda en üst sırada olan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Umumi Heyeti'nin 26 Esas numaralı zimmet suçunda eski yasadaki ifadesi ile teselsülün yani zincirleme suç hükümlerin uygulanmasına ilişkin kararında;

'Kanun da ceza mesuliyetinin derecesini tayin için bazı ahvalde failin kastını ve bazı ahvalde de kast ile beraber failin istihdaf ettiği gayeyi arar. Müteselsil suçlarda, Kanunu Ceza, Kanunun ayrı hükmünün müteaddit defa ihlal edilmesini ve bu ihlal keyfiyetinin de bir kastı cürminin birliği mutlak ve umumi bir surette suç işlemeye karşı olmayarak muayyen bir suçun işlenmesi niyet edilerek bu niyet tahtında işlenmeye başlanan ve bu niyetin teceddüt ve tebeddül ettiği hakkında esbab mevcut olmayan hadisatta kabul edilmek lazımdır. Bir veznedarın kasadan muhtelif zamanlarda para çalması, bir kastı cürmi tahtında işlenmiş müteselsil suçu teşkil ettiği gibi, muhtelif zamanlarda yaptığı tahsilattan zimmetine para geçiren tahsildarın kastı cürmisinin teceddüt ve tebeddül ettiğine dair hiçbir delil ve emmare yoktur. Müteaddit kimselerden aldığı parayı zinnetine geçirmek suretiyle müteaddit efali ika etmiş olan tahsildarın her şahıstan para tahsil ettitçe ayrı kasıt ve karar vermiş olduğu kabul edilemez. Zira, zimmetine para geçirmeyi kast eden tahsildarın ilk defa tahsil ettiği şahıstan aldığı parayı zimmetine geçirdikten sonra tekrar olarak diğer muayyen kimselerden vuku bulan tahsilat miktarını alması, içerisine girmiş olduğu vaziyetin devamıdır. Bu hâlin devamı failin gayri Kanuni vaziyetinin tebeeddülüne değil, olsa olsa işlenmekte olan fiiller dolayısıyla zararın artmasını müeddi olmuştur. Muayyen bir kastı cürmide birleşmek itibarıyla bir cürüm addolunan efalden, herbiri muayyen bir kastın mabadıdır. Teaddüt eden hareketler, bir kastın niteceleridir.' denilmek suretiyle her olayın özelliğine suçun yasal unsurlarına göre değerlendirme yapılacağını bağlayıcı biçimde karar altına alınmış hukuki kesinti failin kastının devam edip etmediğinin göstergesi olarak düşünülmemiş, teceddüt yani yenilik ve tebeddül yani bir durumdan başka bir duruma geçiş var ise kastın yenilendiği kabul edilmiştir.

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun hükümleri özünde telif haklarının korunması ve korsanla mücadele yönünden emek hırsızlığının önlenmesine ilişkindir. Bu açıdan bakıldığında her korsan bandrolsüz eser nüshasındaki hak sahibi yani eser sahibi dolayısıyla mağduru sayısınca suç olduğunun ülkemizce kabul edilerek iç hukuk kuralı haline gelen uluslararası sözleşmeler doğrultusunda tartışılması gerekir iken birbirine yakın tarihlerde işlenen ve iddianame düzenlenmediğinden yani hukuki kesinti bulunmadığından tek suç olarak kabulü ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması istenen eylemlerde faile hakkında iddianame düzenleninceye kadar her gün aynı suçu işleme imkânı verilmekte ve ülkemiz için bağlayıcılığı bulunan uluslararası sözleşmelere aykırılık sureti ile zaten zayıf olduğumuz korsanla mücadele ve telif hakları konusunda ülkemiz aleyhine durum oluşturulmaktadır.