muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4326, Karar No: 2024/20223, Tarih: 12.06.2024

1412 sayılı Kanun'daki düzenlemelere göre; Yargıtay temyiz nedenleriyle bağlı olmaksızın, temyiz dilekçesinde ileri sürülsün veya sürülmesin son karara etkili olan tüm hukuka aykırılıkları kendiliğinden inceleyip hükmü bozabilecektir. Yargıtayca yapılacak denetimde, mevcut delillerin yerel mahkemece

yanlış değerlendirildiği ve bu nedenle somut olaya ilişkin hukuki nitelemenin yanlış yapıldığı sonucuna varılırsa, karar esastan bozulmakla birlikte, uygulanması gereken hukuki kurallar da gösterilmelidir. Lehe temyiz davasında ise, suç niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü belirlenirse, cezanın tür ve miktarı yönünden önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı şartı ile kanuna aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmeli, suç niteliği dışındaki sair hallerde ise, yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek, aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hüküm onanmalıdır.

Hükmün bozulmasını gerektiren başka bir nedenin bulunması hâlinde, yerel mahkemece düzeltilmesi mümkün olabilecek nitelikteki hukuka aykırılıklar da Yargıtayca eleştiri konusu yapılmakla yetinilmeyerek bozma nedenine eklenmelidir. Böylece bozma üzerine kurulacak yeni hükümde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak gözetilerek hukuka aykırılıklar giderilmiş olunacaktır.

Tekerrür ise, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken, yeni sistemde koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz rejimi olarak düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da; adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemiş olması ve aleyhe yönelen temyizin de bulunmaması durumunda "aleyhe değiştirmeme" ilkesinin gözetilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Hükmün bozulmasını gerektirir başka bir nedenin bulunması hâlinde de, koşulların oluşmasına karşın sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve aleyhe yönelen temyizin bulunmaması durumunda, bu husus bozma nedenlerine eklenmemeli ve eleştiri ile yetinilmelidir. Zira bu durumda, önceki hükmün sadece sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle, tespit edilen bu tür bir hukuka aykırılığın bozma üzerine verilecek hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gözetildiğinde giderilmesi imkânı bulunmamaktadır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2014 tarihli ve 323-181 sayılı, 24.01.2017 tarihli ve 274-25 sayılı, 17.01.2017 tarihli 945-12 sayılı, 30.03.2021 tarihli 327-145 sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen yasal düzenlemeler ve ilkelere göre; yerel mahkemece, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde, koşulları oluştuğu hâlde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmamış ise de, yerel mahkemenin bozma öncesi 28.05.2015

Yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen yasal düzenlemeler ve ilkelere göre; yerel mahkemece, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde, koşulları oluştuğu hâlde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmamış ise de, yerel mahkemenin bozma öncesi 28.05.2015

tarihli hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bu hususun bozma nedenine eklenmeyip eleştiri konusu yapılması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2014 tarihli ve 2014/24 Esas, 2014/80 Karar sayılı ilamının Cumhuriyet savcısı (sanık aleyhine) ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.01.2015 tarihli ve 2014/10003 Esas, 2015/41 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2015/34 Esas, 2015/144 Karar sayılı ilamının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.12.2015 tarihli ve 2015/5062 Esas, 2015/33181 Karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

Söz konusu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2021 tarihli ve KD-2021/103152 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca öngörülen hapis cezasının alt sınırına göre zorunlu müdafii tayini gerekmemekte ise de, hükmün verildiği tarihten önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının "on yıl" olarak değiştirildiği, bu itibarla sanığa 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini gerektiği gözetilmeden sanık müdafii görevlendirilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulmasının savunma hakkını kısıtlandığının kabulü ile Dairemizin 07.12.2015 tarihli 2015/5062 Esas, 2015/33181 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün Cumhuriyet savcısı (sanık aleyhine) ile sanık ve müdafii taraflarından hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.12.2023 tarihli ve 2023/10259 Esas, 2023/11608 Karar sayılı ilamı ile yapılan incelemede;

1. Sanığın uyuşturucu maddelerin .... ve .... taraflarından temin edildiğini savunması üzerine soruşturma yürütülüp kamu davası açılması için Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla; söz konusu suç duyurusu sonucunda kamu davası açılıp açılmadığı araştırılıp, kamu davası açılmış ve derdest ise her iki dosyanın birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise

1. Sanığın uyuşturucu maddelerin .... ve .... taraflarından temin edildiğini savunması üzerine soruşturma yürütülüp kamu davası açılması için Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla; söz konusu suç duyurusu sonucunda kamu davası açılıp açılmadığı araştırılıp, kamu davası açılmış ve derdest ise her iki dosyanın birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise

dosyanın aslı ya da onaylı suretinin temyiz denetimine olanak verecek şekilde getirtilip incelendikten sonra sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2009/723 Esas, 2012/334 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğunun anlaşılmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

Söz konusu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2024 tarihli ve KD-2022/100871 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1412 sayılı Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi uyarınca halen yürürlüğünü koruyan 326 ncı maddesinin son fıkrasında "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddesinde gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde ifade edildiği, o halde "tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmediği" durumda, "aleyhe değiştirmeme ilkesi"nin gözetilmesi gerektiği, buna göre adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmemiş olması ve aleyhe yönelen temyizin bulunmaması ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi uyarınca sanık lehine Dairemizin kararına itiraz yoluna başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün bozulması üzerine kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında belirtilen lehe temyiz davası üzerine cezanın aleyhe değiştirilmemesi kuralı uyarınca, hükmün ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliğinden bozulması mümkün olmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "TEKERRÜR HÜKMÜNE İLİŞKİN" itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin 25.12.2023 tarihli ve 2023/10259 Esas, 2023/11608 Karar sayılı bozma ilamının; gerekçe kısmındaki 2 numaralı bozma nedeni ile karar kısmındaki "nedenlerle" ve "28.05.2015 tarihli hüküm sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKLARININ SAKLI TUTULMASINA" ibaresinin hükümden tamamen KALDIRILMASINA ve kaldırılan 2 NUMARALI BOZMA NEDENİNİN İSE ELEŞTİRİ KONUSU YAPILMASINA,

a. Gerekçe kısmındaki 2 numaralı bozma nedeni olarak gösterilen "2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2009/723 Esas, 2012/334 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğunun anlaşılmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmamasına" ibaresinin çıkartılmasına ve gerekçe başlığından sonra gelmek üzere "sanığın adli sicil kaydında yer alan Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2009/723 Esas, 2012/334 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğunun anlaşılmasına rağmen, 28.05.2015 tarihli hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." ibaresinin eklenilmesi,

b. Karar kısmındaki "nedenlerle" ve " 28.05.2015 tarihli hüküm sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden, 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKLARININ SAKLI TUTULMASINA" ibaresinin çıkartılması ve yerlerine sırasıyla "nedenle" ve "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKLARININ SAKLI TUTULMASINA" ibaresinin eklenilmesi suretiyle ilamın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4617, Karar No: 2018/11421, Tarih: 06.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4617 E.  ,  2018/11421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nun 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicilin memurluğuna bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nun 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; dosyaya celp edilen 2013 ve 2014 yılı Kurumlar vergisi beyannameleri içeriğinden 2013 yılında zarar açıklandığı ancak 2014 yılında ise ne kâr ne de zarar açıklandığı dikkate alınarak borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden, 2013 ve 2014 yıllarına ait KDV, Muhtasar, Geçici vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip 2013 yılının hangi ayına kadar şirketin faaliyet içinde olduğunun belirlenmesi suretiyle şikâyetin süresinde yapılıp yapılmadığına karar verilmesi gerekirken, bu husus yerine getirilmeksizin eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1196, Karar No: 2017/3280, Tarih: 01.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1196 E.  ,  2017/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/09/2015 tarih ve 2015/175-2015/196 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.05.2017 günü hazır bulunan davacı ... mirasçıları vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, 30/11/2008 tarihinden itibaren hesabında olması gereken 118.712,00 TL'nin olmadığını farkettiğini, bir banka personelinin zimmetine para geçirmek suçundan tutuklandığını ve bu olayın müvekkilinin hesabının ne şekilde boşaltıldığının da bir göstergesi olduğunu, bankaya 26/5/2010 tarihli ihtar çekilerek zararının tazmini istenmişse de bankaca bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'nin 30/11/2008 tarihinden itibaren kısa vadeli ticari kredilere uygulanan en yüksek avans faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imzası olmayan ve arşivde bulunamayan dekontlar karşılığını davacıya ödeyeceklerini bildirdiğini ancak davacının bunu kabul etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davalı bankanın adam çalıştıran sıfatı ile sorumlu olduğu, davacının banka çalışanı ...'e hileli davranışlarıyla da olsa, boş tediye fişi imzalayıp verdiği, ödeme belgelerinde bulunan imzaları inkar etmediği, olay nedeniyle davalı bankanın %70 davacı ...'in %30 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 7.000,00 TL alacağın dava tarihi olan 05/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin ilk kararının Dairemizce bozulması sonrasında verilen karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararın ve yeni duruşma gününün davalı vekiline tebliğine ilişkin tebligat parçalarına dosyada rastlanmamış, bozma sonrası yapılan duruşmada davalı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği belirtilmişse de dosyada davalı vekilinin söz konusu duruşma için gönderdiği mazeret dilekçesinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu suretle, bozma sonrasında verilen yeni duruşma gününden haberdar edilmeksizin ve usule aykırı şekilde davalı vekilinin bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmaksızın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yargılamanın yapılarak sonuçlandırılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 01/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2948, Karar No: 2012/12374, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2948 E.  ,  2012/12374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'ın alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı iki taşınmazı 23.12.2008 tarihinde kayın biraderi olan davalı ...'e hibe ettiğini belirterek tasarrufun iptalini dava ve talep etmiştir.

Davalı borçlu ...,takip konusu bononun araç satışıyla ilgili teminat amaçlı verildiğini, aracın halen davacıda olduğunu ve 2005 yılından beri vergi borçlarının davacı tarafından ödenmediğinden 3.500 TL'lik vergi borcunun kendisi tarafından taksitlendirilerek ödendiğini, davacının aynı borç için hem kendisi hem de dava dışı İsmail Pektaş hakkında takip yaptığını ve alacağını İsmail Pektaş'ın maaşına konan hacizden tahsil ettiğini, buna rağmen ev eşyalarının haczedildiğini haczedilen eşyaların kendisine iadesi gerektiğini, dava konusu taşınmazları kayın biraderi olan davalı ...'e sattığının belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, HUMK'nun 13.maddesi gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu, taşınmazların değerine göre eksik harcın tamamlanmasını, borçlunun malvarlığı araştırılarak aciz halinin tespiti gerektiğini, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/51E-2005/76 karar sayılı ilamından da anlaşıldığı üzere

dava konusu taşınmazların davalı borçluya değil müvekkilinin annesi, borçlunun kayın validesi ...'e ait olup mahkeme kararı sonrası tüm mirasçıların muvafakatı ile dava konusu bağış işlemlerinin gerçekleştirildiğini,mal kaçırma amacı olmadığını mahkeme kararının infazı amacıyla yapılan bağış işlemi ile müvekkilinin miras hakkını aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

dava konusu taşınmazların davalı borçluya değil müvekkilinin annesi, borçlunun kayın validesi ...'e ait olup mahkeme kararı sonrası tüm mirasçıların muvafakatı ile dava konusu bağış işlemlerinin gerçekleştirildiğini,mal kaçırma amacı olmadığını mahkeme kararının infazı amacıyla yapılan bağış işlemi ile müvekkilinin miras hakkını aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre,kayın birader-enişte olan davalıların davacının alacağını alamaması amacıyla muvazaalı olarak alacaklıdan mal kaçırma amacıyla dava konusu hibe (bağış)tasarrufunu yaptıkları, bu durumda İİK 278.maddedeki yasal koşulların oluştuğu, ancak her iki taşınmazın değerinin borcu karşılayacak miktardan çok fazla olması nedeniyle dava konusu 72 parselle ilgili olarak davanın kabulü gerektiği,dava konusu taşınmazların dava dışı ...Evin'e ait olduğu iddia edilmiş ise de ...tarafından borçlunun oğluna verilen vekaletname gereğince dava konusu taşınmazların 6.11.2001 tarihinde davalı borçluya toplam 1500 TL bedelle satılarak devredildiği ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/3 talimat sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu gereğince dava konusu iki taşınmazın 2005 tarihi itibarıyla değerinin 37.775 TL olduğu bu nedenle keşif yapılmasına gerek bulunmadığı tüm deliller ve dosya kapsamı karşısında oluşan vicdani kanıya göre davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu ...Doğu Mahallesi 18 ada 72 parsel nolu taşınmazın 23.12.2008 tarihli satışına ilişkin tasarrufun iptaline, diğer dava konusu aynı yer 18 ada 74 parsel nolu taşınmazla ilgili talebin reddine, 18.9.2012 tarihli ek karar ile de dava konusu 74 parselle ilgili davalı ... vekilinin ihtiyati tedbirin kaldırılmasına ilişkin talebiyle ilgili olarak şimdilik bir karar verilmesine yer olmadığına, dosya Yargıtay'dan döndükten sonra ve yeni bir istem halinde karar verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili,asıl ve ek karar davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. İİK 277/1 maddesinde, iptal davasının konusunu 278,279 ve 280.maddelerde yazılı tasarrufların oluşturduğu belirtilmiştir. Bunlar karşılıksız tasarruflar, aciz halinde yapılan tasarruflar ve olağan