muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7303, Karar No: 2023/10031, Tarih: 19.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7303 E.  ,  2023/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/747 E., 2023/792 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/516 E., 2022/1053 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi ve İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine dair verilen ek kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi davalı kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalı kurumdan 01.07.2000 tarihinden itibaren müteveffa babası ...'dan dolayı yetim aylığı olmaktayken boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı tespit edildiği iddiasıyla aylığının 01.10.2008 tarihinde kesildiğini, müvekkilinin aylığı kesildikten sonra çok hasta olması ve evlatlarının yoğun ısrarı üzerine 2010 yılında eski eşiyle tekrar evlendiğini ancak evlilik birliğini yürütememeleri sebebiyle 25.06.2019 tarihinde Menemen 1. Asliye hukuk mahkemesinin 2019/330 Esas 2019/438 Karar sayılı dosyasıyla anlaşmalı olarak boşandıklarını bu tarihten sonra müvekkilinin bir daha hiç evlenmediğini ve boşandığı eşiyle de tüm bağını ve iletişimini kestiğini ve tek başına yaşamaya başladığını, eşiyle hiçbir bağının kalmadığını, kesinlen ölüm aylıklarının tekrar bağlanması için davalı kuruma başvuru yaptıklarını ancak taleplerinin reddedildiğini iddia ile davalı kurum tarafından yapılan işlemin düzeltilerek kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, geçmiş aylıkların faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sigortası Kanunun, gelir ve aylık bağlanmayacak haller başlıklı 56 ncı maddesini nson fıkrası, eşinden boşandığı halde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceğini ve bu kişilere ödenmiş olan tutarların 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınacağının düzenlendiğini, kurum tarafından yapılan işlemde bir hata bulunmadığını, sigorta denetmenlerince davacının eski eşiyle muvazaalı boşandığının tespit edildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

2.Davacı Kurum vekilinin istinaf istemi üzerine, İlk Derece Mahkemesince HMK'nun 346 ncı maddesi uyarınca kanuni süre geçtikten sonra istinaf yoluna başvurulduğundan, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili, İstinaf itiraz yoluna süresinde süresinde müracaat edildiğini ve kurum işleminin iptali davasında yerel mahkemenin kurum işlemini iptal etmesinin yasal ve yerinde olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün süresinden sonra istinaf edildiğine dair ek kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf sebepleri doğrultusunda kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurumun ilgili birimine usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir.

2.Açıklanan mevzuat hükümleri çerçevesinde davaya konu somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurumun ilgili birimine yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun şekilde tebliği ile davalı Kurum tarafından kararın süresinde istinaf edilmesi durumunda, dosyanın esas yönünden istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2556, Karar No: 2023/11260, Tarih: 01.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2556 E.  ,  2023/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1538 E., 2016/453 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 tarihli ve 2014/30279 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2013 tarihli ve 2014/1538 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suçta kullanılan silahın müsaderesine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

2. Müsaderenin hukuka aykırı olduğuna,

3. Usul ve yasaya aykırı mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine,

4. Vesaire,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, mağdur ...'in babası olduğu, olay tarihinde mağdurun öğrenim gördüğü ... Baydar Anadolu Lisesinde uyuşturucu madde kullandığından şüphelenilmesi üzerine mağdurun anne ve babasının okula çağırıldığı, okula gelen sanığa olay anlatıldığında, sanığın polis memuru olması nedeniyle belinde takılı bulunan silahını mağdurun kafasına dayayarak "Sana bunu kim verdi, öldürürüm seni söyleyeceksin kimin verdiğini" diye bağırdığı, odada bulunan beden eğitimi öğretmeni tanık B.K.'nın "Siz ne yapıyorsunuz okul burası" şeklinde tepki göstermesi üzerine de sanığın "Böyle evlat olacağına hiç olmasın" diye söylediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu, babası olan sanığın kendisine yönelik silahla tehdit eyleminin olmadığını ifade ettiği görülmüştür.

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu, babası olan sanığın kendisine yönelik silahla tehdit eyleminin olmadığını ifade ettiği görülmüştür.

3. Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği görülmüştür.

4. Tanıklar B.K., O.Ç., G.F.F. ve H.Ş.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Okul müdürü, rehber öğretmenler ve beden eğitimi öğretmeni tarafından düzenlenen 15.01.2014 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisinde yer alan ve altında okul müdürü ile üç öğretmenin imzası bulunan tutanak tarihinin 15.01.2014 tarihli olmasına karşın, olaydan yaklaşık altı ay sonra 21.07.2014 tarihinde yetkili makamlara bildirimde bulunulması, sanığın bu süre zarfında okul müdürü olan tanık G.F.F.'ye yönelik BİMER aracılığıyla çok sayıda şikayette bulunması nedeniyle tanık hakkında idari soruşturma açılması sonucu tanık G.F.F. tarafından suç bildiriminin bu şikayetlerden sonra yapılması, tanıklar B.K., O.Ç., G.F.F.'nin aşamalardaki çelişki beyanları, mağdurun aşamalarda babası olan sanığın kendisine yönelik silahla tehdit eyleminin olmadığı yönündeki beyanları ve sanığın tüm aşamalarda inkara dayalı savunma yapması hususları bir arada değerlendirildiğinde, tanıkların çelişki barındıran beyanlarının mahkûmiyet için yeterli olmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden "Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan açıklanan nedenle ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2014/1538 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4138, Karar No: 2016/5064, Tarih: 08.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4138 E.  ,  2016/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) Sanığın yokluğunda verilip 25.06.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmün, yasal süresinden sonra müdafii tarafından 15.08.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE;

II) Katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1) Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı da dikkate alındığında; CMK'nun 225. maddesine göre hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 09.12.2009 gün, 2009/56732 sayılı iddianame ile dayanağı olan 09.11.2009 tarih, VDENR-2009-2114/44 sayılı Vergi Suçu Raporu esas alınarak sanık hakkında 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla dava açıldığı halde, hangi yıla ait olduğu gösterilmeden tek bir hüküm kurulması,

2) Her takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi eylemlerinin kendi içerisinde zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dolayı TCK 43. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5422, Karar No: 2019/1124, Tarih: 30.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5422 E.  ,  2019/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... İnşaat Orman Ürünleri Ticaret Paz.Ltd.Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-) Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette,

2-) Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut uzlaşmazlıkta; şikayetçi vekilinin, şikayet dilekçesinde borçlu şirketin inşaat işiyle uğraştığı, .... İli .... tı İlçesi 201228 Ada, 8 Parselde yapmış olduğu inşaatta daire tapularını gerçek bir satış olmadığı halde 3. şahıslara devrettiği ya da alması gereken tapuları arsa sahiplerinden almadığı iddiasıyla şikayette bulunduğu anlaşılması karşısında, kat karşılığı inşaat sözleşmesi getirtilerek, hangi dairelerin borçlu şirkete ait olduğu tespit edilip, borçlu şirketin hangi daireleri arsa sahiplerinden alıp 3. şahıslara devrettiği, hangi daireleri arsa sahiplerinden devralmadığı tam olarak belirlenmeden, bu konudaki satış sözleşmesi örnekleri getirtilip devirlerin alacaklıyı zarara uğratmak için yapılıp yapılmadığı tartışılmadan, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

./..

1) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2) Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, dava dilekçesine Tebligat Kanuna aykırı olarak sanığın bilinen en son ikamet adresi yerine doğrudan sanığın mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebliğat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve bu şekilde sanığın usulüne uyğun şekilde davadan haberdar edilmemek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, dava dilekçesine Tebligat Kanuna aykırı olarak sanığın bilinen en son ikamet adresi yerine doğrudan sanığın mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebliğat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve bu şekilde sanığın usulüne uyğun şekilde davadan haberdar edilmemek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15128, Karar No: 2013/2060, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15128 E.  ,  2013/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan arpanın 2010 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7653, Karar No: 2011/7993, Tarih: 17.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7653 E.  ,  2011/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yere elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olup, asliye hukuk mahkemesince karar verilmiş olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 17.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3987, Karar No: 2014/11283, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3987 E.  ,  2014/11283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 22/10/2013

Numarası : 2010/651-2013/519

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirketin ihalesini aldığı MEDAŞ Kulu Başmühendisliğine ait işyerinde elektrik arıza bakım ve onarım elemanı olarak çalıştığını, davalı şirketin 01/06/2010 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden ve ihbar koşullarına uymadan haksız ve kötü niyetli olarak işine son verdiğini sözlü olarak bildirdiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin üst işveren Meram EDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından ihale edilen ve işletmesi kendisi tarafından yapılan işyerinde çalıştığını, söz konusu iş yerinin özelleştirilmesi neticesi MEDAŞ Genel Müdürlüğünden işyerini devralan ALARKO Holdingin söz konusu işyerini işletmeye başladığını, davalı şirketin işletmesini yapmakta olduğu işyerini terk etmek zorunda kaldığını, ancak şirketin davacının iş akdini sona erdirmeyerek davacı işçiye işletmesini yine kendisinin yapmakta olduğu, bir başka işyerinde görevlendirdiğini, davacıya görevlendirme yapılırken taraflar arasında akdedilmiş olan iş sözleşmesinde yer alan ve davacı işçinin müvekkil şirkete vermiş olduğu, taahhüde göre işlem yapıldığını, davacı işçiyi görevlendirme yazısı gönderilmiş olmasına rağmen davacının yeni iş yerindeki görevine gelmediğini, ve iş yerini devralan ALARKO Holding bünyesinde çalışmaya başlaması üzerine, davalı şirketin davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin davacıya usulüne uygun bir şekilde görevlendirme yazısı göndermiş olmasına rağmen davacının söz konusu yerde çalışmaya başlamayarak işine 01.06.2010 tarihi itibariyle ALARKO Holding bünyesinde çalışmaya devam ettiği, dolayısıyla davacının davalı şirket ile yaptığı iş sözleşmesinde farklı yerlerdeki görevlendirmeleri açık bir şekilde kabul edeceğini taahhüt etmesine rağmen ilgili iş değişikliğini, kabul etmediğini, bu suretle iş sözleşmesine aykırı davrandığını, dolayısıyla davalı şirket tarafından yapılan feshin haklı fesih olduğu ve diğer alacak taleplerini ispat edemediği gerekçesiyle her iki davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İş akdinin işçi tarafından feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.