muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8817, Karar No: 2012/14619, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8817 E.  ,  2012/14619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin davalı adına düzenlediği 24/11/2008 tarihli 26.680 TL bedelli faturadan kaynaklı alacağın tahsili için Şişli 8. İcra Müdürlüğünün 2009/14180 esas sayılı dosyası üzerinden davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, davalının icra dairesinin yetkisine, borca ve ferilerine itiraz etmesi üzerine, icra takibinin durdurulduğunu takibe itirazın  haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ; müvekkili ile davacı firma arasında herhangi bir ticari ilişkinin bulunmadığını, davacının dava dışı ... Ltd. Şti.'nin kesmiş olduğu faturalar ve teslim etmiş olduğu emtialara ilişkin sevk irsaliyesinin ise dava ile ilgisiz olduğunu ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı vekili alım-satım ilişkisi ile mal teslimini kabul etmediğinden, davanın niteliği gereği ticari ilişki ve mal tesliminin ispat külfeti davacı yana düştüğü, davacı vekili delil olarak ticari defter kayıtları ile faturaya dayanmış olduğundan, tarafların tutmakla yükümlü oldukları yasal ticari defterler üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması cihetine gidildiği,  davalı şirketin defter ibrazından kaçındığı, davacı defterlerinde icra takibinin dayanağı olan davacı faturasının kayıtlı olduğu, söz konusu irsaliyeli faturada bir imzanın bulunmadığı, davacı söz konusu faturanın kargo ile davalıya gönderildiğini ileri sürmekte ise de sunulan kargo belgesinde gönderinin içeriğine ilişkin bir açıklama bulunmadığından kargo belgesi faturanın tebliğini ispata yeterli görülmediği, davacı vekilinin ticari ilişkiyi ve mal teslimini belgelendirememiş olduğundan yemin teklif hakkını kullanma yoluna gittiği, davacı yanın yemin davetine icabet ederek davalı şirket temsilcisi Ahmet Acar'ın "davacı faturasının tebliğ edilmediği, fatura konusu malların yetkilisi olduğu şirkete teslim edilmediği” hususunda yemin ettiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8525, Karar No: 2012/13246, Tarih: 12.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/8525 E.  ,  2012/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2012

Davacı işçi, davalı Bakanlığa bağlı Manisa 1. Piyade Eğitim Tugayı Komutanlığı Batı Kışla mutfağında, değişik alt işverenlerin işçisi olarak aralıksız çalıştığını, işyerinde iki vardiya halinde 04:30-14:30 ve 10:30-20:30 saatleri arasında çalışıldığını, Ramazan ayı boyunca saat 22.00'ye kadar çalıştırıldığını, davacının genellikle 2. vardiyada haftanın 6 günü 10 saat, bazen de 10 saatten fazla çalıştığını, bazen dini bayramların 1. gününde tatil yaptığını, bunun da hafta tatiline sayıldığını, Ramazan ayında hafta tatili yaptırılmadığını, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davalıların 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asıl işveren-alt işveren olarak dava konusu alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek davacının, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak genel tatil ve ulusal bayram günleri ücret  alacağı ile  fazla mesai ücreti alacaklarının dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline  karar  verilmesini  talep etmiştir.

Davalı bakanlık vekili; Manisa 1. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığının hazır yemek işini 30.04.2009 tarihinden itibaren yürüten ....... Ltd. Şti'nde halen çalışmaya devam ettiğini, davacının, dava açmakta hukuki yararının olmadığını, dava şartlarının oluşmadığından davanın sıfat yokluğu ve dava açma süresi yönünden reddi gerektiğini, müvekkili Kurumun ihale makamı olduğunu, hazır yemek hizmetini bütünü ile, anahtar  teslimi olarak ve ihale yolu ile satın aldığını, davalı Kurum ile diğer davalı şirket arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını, yüklenici ile akdedilen sözleşmenin eki niteliğindeki "Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin" 38. maddesi uyarınca yüklenici şirketlerden alacaklı olan personel varsa başvurmaları hususunun her hak ediş döneminde işçilere  ilan  edildiğini,  işçilik   alacağını  alamadığını  bildiren  işçilere  bu  hak edişlerden gerekli ödemenin yapıldığını, 4857 sayılı Kanun'un 36. ve Genel Şartnamenin 38. maddeleri gereğince Milli Savunma Bakanlığının dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını savunarak  açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Davalı ...A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ....... A.Ş. hakkında davanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmediğinden davalı şirket hakkındaki davanın  açılmamış sayılmasına, karar verilmiş, davalı Milli Savunma Bakanlığı ile davalı şirket arasında alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu, davacının yaptığı işin niteliğinin fazla çalışma yapmaya elverişli olduğu, ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları,elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı dikkate alınarak görüşüne başvurulan hesap bilirkişisinin tanık anlatımlarına göre düzenlediği rapora itibarla raporda hesaplanan fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacağından % 30 hakkaniyet indirimi yapılarak, davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Kararı süresi içinde davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan  çalışmaların  denkleştirmeye  tabi  tutulamayacağını  ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m.69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan kanuni çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesine göre hükümlerine göre günde 7.5 saat çalışmasını gerektiren  işlerde çalışan  işçinin 7.5 saati aşan  çalışma süreleri ile 7.5 saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5. maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan  çalışmalar doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık 45 saat  olan yasal sürenin aşılmamış  olmasının önemi yoktur.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda,  davacı davalı Milli Savunma Bakanlığına ait işyerinde alt işveren  durumundaki şirketler işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları, elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı gerekçesiyle  tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmış ise de yapılan araştırma karar verilmeye yeterli değildir. Mahkemece öncelikle her iki davalıdan işyeri kayıtları, hizmet alım sözleşmesi, ihale belgeleri, teknik ve idari şartnameler, işe  giriş ve çıkış kayıtları, kamu idaresi tarafından alt işverene verilmiş işle ilgili olarak özellikle alt işverende çalışan işçilerin  özlük haklarına yönelik tuttuğu kayıt ve belgeler getirtilmeli, davacı işçilerin çalıştıkları işyerlerini günlük çalışma düzenine ilişkin olarak asıl işveren tarafından yapılmış düzenlemeler varsa ilgili belgeler getirtilmeli, alt işverenin üstlendiği işte çalışacak işçi sayısı ve günlük çalışma sürelerinin kanuni sınırları aşmasının mümkün olup olmadığı, bu hususta asıl işverenin izninin veya icazetinin gerekip gerekmediği araştırılıp tespit edilmeli, belirtilen tüm bu yönler açıklığa kavuşturulduktan sonra bilirkişiden yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda hesaplama yapılmak üzere ek  rapor alınmalı, alınan bilirkişi raporu dosyadaki tüm delillerle birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden  dava sonucundan yararı olan ve  işverene aynı   haklarla   ilgili   dava   açan   tanık   beyanlarına    itibarla    bilirkişi  tarafından  yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/3798, Karar No: 2018/4695, Tarih: 17.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3798 E.  ,  2018/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

I-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin itiraz olarak merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle incelenen hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sahte fatura düzenleme suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmadığı cihetle; 2008 ve 2009 takvim yılında düzenlediği iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, denetime olanak verecek sayıda faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması ve yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçlarında, aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçlarında, aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle sanığın kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11829, Karar No: 2022/9316, Tarih: 25.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11829 E.  ,  2022/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, ... vekilince temyiz edilmiştir.

... vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

6360 sayılı Yasa ile ... kurulmuş olup, aynı Yasa'nın Geçici 1/8. maddesi uyarınca ... Belediye Başkanlığı yerine yasal hasım durumuna geldiğinden, gerekçeli karar başlığında yalnızca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ... Belediye Başkanlığı'nın da davalı olarak gösterilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli karar başlığından ... Belediye Başkanlığı’nın çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13594, Karar No: 2012/17614, Tarih: 12.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13594 E.  ,  2012/17614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2.b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet- 14.10.2011 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar.

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1,89/2-b,62/1,52/2-4. maddeleri uyarınca verilen 2.260 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 14.10.2011 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/474, Karar No: 2016/9453, Tarih: 05.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/474 E.  ,  2016/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine .. gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın ve birleşen davaların kabulüne dair verilen .. günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar .. ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dileklerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ve birleşen davalar, kurum zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan ..., .. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili asıl ve birleşen davalarda; ... atanan davalıların, yemek tabldot ücretinin belirlenen ücretten fazla ödenmesi, resepsiyon görevlisi olan bir kısım davalının kamp barınma ücretini bazı kurum ve kuruluşlardan ve öğrencilerden eksik alması, gıda ambarı devir teslim işlemlerinin ve ambarda çıkış kayıtlarının düzgün tutulmaması nedeniyle ambar noksanına neden olunması, ihale ve sözleşmelere yapıştırılması gereken damga pullarının yapıştırılmaması nedeniyle kamu zararına sebep olunması, bazı kamp çalışanlarının yakınlarından eksik barınma ve yemek ücretinin alınması, sigortasız işçi çalıştırılması, bazı şirketlere belirlenen bedelden fazla ödeme yapılması gibi sebeplerle kamu zararına neden olunduğunu ileri sürerek, kamu zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek, davanın ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyası arasında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; bilirkişi heyetinden alınan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu zararın tespiti konusunda açıklayıcı ve yeterli tespitte bulunulmadığı, Kurum müfettişlerince hazırlanan inceleme raporu doğrultusunda belirlenen zararın varlığı kabul edilerek buna göre hesaplama yapıldığı, .. tarihli bilirkişi raporunda ambar noksanına neden olunması nedeniyle kurum zararının olmadığı kabul edilirken bu rapora ek olarak hazırlanan .. havale tarihli raporda ise hazırlanan ve tahsil edilmesi gereken miktarları gösteren tabloda bu kalem zararın da yer aldığı, sonuç itibari ile hazırlanan raporun açıklayıcı, yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dosyalarında, aynı kalem zararı bir kısım davalılardan münferiden sorumlu olması nedeniyle talep ederken bir kısım davalılardan da yönetici olması nedeniyle talep ettiği, bu haliyle davacının mükerrer talepte bulunduğu, hazırlanan bilirkişi raporunda ve mahkemece hüküm aşamasında bu hususun dikkate alınmadığı ve tahsilde tekerrüre neden olacak şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dosyalarında, aynı kalem zararı bir kısım davalılardan münferiden sorumlu olması nedeniyle talep ederken bir kısım davalılardan da yönetici olması nedeniyle talep ettiği, bu haliyle davacının mükerrer talepte bulunduğu, hazırlanan bilirkişi raporunda ve mahkemece hüküm aşamasında bu hususun dikkate alınmadığı ve tahsilde tekerrüre neden olacak şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, asıl davada ve birleşen her bir dava dosyasında davalıların sorumluklarının ayrı ayrı belirlenmesi gerekir. Bu nedenle işin uzmanı bilirkişilerden oluşacak bir heyetten rapor alınarak tarafların dava konusu zararın oluşmasında kusur ve dolayısıyla sorumlulukları kapsamı belirlenmeli, her bir davalının kusur ve sorumluluk miktarları açık ve net olarak; duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlendiği takdirde, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalıların sorumluluklarına karar verilmelidir. Açıklanan nedenle hüküm kurmaya elverişli olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile karar verildiği anlaşılmakla, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .. gününde oybirliğiyle karar verildi.