muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11258, Karar No: 2013/17574, Tarih: 12.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/11258 E.  ,  2013/17574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacılar ... mirasçıları ... vdl. vekili Avukat .... tarafından, davalılar ... Metro Ortaklığı (... İnş. A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş., .... Ltd. Şti.) vd. aleyhine 15/11/2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... (... İnş. A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş., .... Ltd. Şti.) vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/11/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davacılar vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdikleri görüldü, mazeretleri yerinde görülmedi. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... (... İnş. A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş., .... Ltd. Şti.)'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... (... İnş. A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş., .... Ltd. Şti)'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davalıların üstlendiği metro tünel inşaatı yapımı sırasında meydana gelen göçük sonucu iş yerinin bulunduğu binanın mühürlenmesi nedeniyle ticari faaliyette bulunamadığını, yeni bir iş yeri kiralamak zorunda kaldığını, bir kısım malzemelerini göçük nedeniyle eski iş yerinde bırakmak zorunda kaldığını ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ile fer'i müdahil .... tarafından temyiz olunmuştur.

Davanın dayanağı olan eylem, haksız fiil niteliğinde olduğundan, olay tarihinden itibaren yasal faiz talep edilebilir. Davanın bu niteliği gözönüne alınarak hüküm altına alınan tazminata yasal faiz uygulanması gerekirken, avans faizi uygulanması usul ve yasaya uygun düşmediğinden karar bu nedenle bozulmalıdır.

3-Davalı ... Başkanlığının temyizine gelince;

Belediye sınırları içindeki metro tüneli yapımı, kamu yasaları uyarınca belediyelere verilmiş idari bir görevdir. Davacı, davalı belediyenin yaptırdığı tünel çalışması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek belediyenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir.

3-Davalı ... Başkanlığının temyizine gelince;

Belediye sınırları içindeki metro tüneli yapımı, kamu yasaları uyarınca belediyelere verilmiş idari bir görevdir. Davacı, davalı belediyenin yaptırdığı tünel çalışması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek belediyenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir.

Yerel mahkemece davalı ... hakkındaki dava yönünden, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4-Feri müdahilin temyizi yönünden ise; feri müdahilin davada taraf sıfatı ve aleyhine verilmiş bir hüküm bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA; (4) sayılı bentte gösterilen nedenlerle feri müdahilin temyiz itirazlarının reddine, davalı ... Ortak Girişimi'nin öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine, davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarının ise bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20337, Karar No: 2014/25226, Tarih: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20337 E.  ,  2014/25226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çifteler Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :29.04.2014

No :2013/114-2014/73

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davacı, 13/05/2009-21/07/2012 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde süt toplama merkezinde şoför olarak geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Davalı işveren, davacının, 13 Mayıs ile 13 Ekim arası olmak üzere dönemsel olarak 2009- 2012 tarihleri arasında sabah ve akşam toplamda 2 saat çalıştığını diğer zamanlarda ise, Z.. E..'in kömür odun mahrukat deposunda kömür taşıma işinde çalıştığını belirtmiştir. Dinlenen, tanıklar ise, davacının yaz mevsiminde günde 2 sefer kış mevsiminde ise günde (1) sefer olmak üzere süt toplama işinde çalıştığını ancak çalışma saatleri konusunda çelişkili beyanda bulundukları anlaşılmıştır. Mahkemece talep gibi kabul kararı verilmiştir.

Mahkemece, yapılacak iş, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı çalıştığı hususunun irdelenmesi, davacının gün içinde hangi işleri yaptığı ve bunun günün kaç saatini oluşturduğunun tespiti için, işyerinin kapsam ve kapasitesi araştırılmalı, davacının, süt topladığı yer ile süt toplama merkezi arasındaki mesafe belirlenmeli, gün içinde davacının ne kadar miktarda süt topladığı, davalı işverenin kaç aracının bulunduğu, sütlerin ne ile taşındığı, bunların temizliğinin kim tarafından yapıldığı gibi hususlar netliğe kavuşmalı, tanık beyanlarının bu yöndeki çelişkili beyanları karşısında, mevcut çelişkiler giderilmeli bunun için davalı işverenin işyerine ait talep edilen tüm dönemi kapsar aylık prim ve hizmet belgeleri istenmeli, davalı Kuruma verilmiş aylık prim ve hizmet belgelerinde kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarının re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, elde edilecek sonuca göre de, kısmi nitelikte bir çalışma olduğu kanaatine ulaşılırsa bir ayda kaç güne tekabül edecek nitelikte olduğu belirlenmeli, ayrıca, davacının Z.. E..’in işyerinde çalıştığı iddiasının araştırılarak bu işyerine ait kayıtlar celbedilmeli böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ... Gıda ve İth. Mad. Tic. Paz. Ltd. Şti.'ye iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32345, Karar No: 2014/23228, Tarih: 14.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32345 E.  ,  2014/23228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/209794

MAHKEMESİ : Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2012/119 (E) ve 2012/117 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda suça sürüklenen çocuğun, yakınana ait av bayiine girip, kasada bulunan 40 TL parayı aldığı ve çıkarken yakınanın suça sürüklenen çocuğu görüp ne aradığını sorması üzerine köpek tasması fiyatı sorup ayrıldıktan sonra şüphelenen yakınanın kasaya bakınca kasadaki paranın olmadığını anlayarak suça sürüklenen çocuğu yakalaması biçimindeki eylemin işleniş biçimine göre 5237 sayılı TCK.'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14/10/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8464, Karar No: 2013/6038, Tarih: 26.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/8464 E.  ,  2013/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınıcının arabasında parmak izi çıkan ve ... sahte kimlik bilgilerini kullanan kişinin parmak izi ve sicil formundaki resmi ile ... olarak mahkum edilen 15.12.2005 tarihli parmak izi basım formunda resmi olan sanığın resimlerinin farklı olduğu, 04.01.2006 tarihli bilirkişi raporunda, 15.12.2005 günü 8.Asliye Ceza Mahkemesinin kararı gereği on parmak izi alınan ... ve ... oğlu Şanlıurfa 1971 doğumlu ...'ın parmak izlerinin dava dosyasında bulunan parmak izleriyle farklı, ancak kimlik bilgilerinin aynı olduğunun belirtildiği, suçu işlemediğini belirten ...'ın 18.06.2001 tarihinde evinden hırsızlık yapıldığı, buna ilişkin müracaat tutanağını temyiz dilekçesine eklediği gibi yargılama aşamasında da bu durumu savunmasında belirttiği ve hırsızlık olayı esnasında nüfus cüzdanının çalındığı ve buna ilişkin olarak gazetede kayıp ilanı verdirdiğinin anlaşılması karşısında; asıl sanığın ilk olarak ...'ın kimlik bilgilerini kullanması ihtimali bulunduğundan, arabada çıkan parmak izlerinin sanığa ait olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı be nedenle yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14569, Karar No: 2012/28025, Tarih: 25.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14569 E.  ,  2012/28025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Tebligat Kanununun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhataba, bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasanın 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanunun "Tebliğ imkânsızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21. maddesine 6099 Sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Öte yandan 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 23/8. maddesi uyarınca, tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılması durumunda buna ilişkin kaydın tebliğ evrakı üzerine yazılması zorunludur. Bir diğer anlatımla 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan, 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi için ise bu maddenin 6099 Sayılı Yasanın 9.maddesi ile değişik 2.fıkrası uyarınca, muhatabın, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması zorunludur.

Somut olayda alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü  haciz yolu ile takibe başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin borçlunun İnegöl 2. Asliye Ceza mahkemesine vermiş olduğu adresine gönderildiği, bila tebliğ iade edilmesi üzerine ödeme emrinin, Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebliğ edildiği, keza aynı adrese, kıymet takdir raporunun 01.02.2011 tarihinde, satış ilanının ise 09.08.2011 tarihinde TK.nun 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü  haciz yolu ile takibe başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin borçlunun İnegöl 2. Asliye Ceza mahkemesine vermiş olduğu adresine gönderildiği, bila tebliğ iade edilmesi üzerine ödeme emrinin, Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebliğ edildiği, keza aynı adrese, kıymet takdir raporunun 01.02.2011 tarihinde, satış ilanının ise 09.08.2011 tarihinde TK.nun 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Satış ilanının borçluya tebliğ tarihi olan 18.4.2011 tarihi itibariyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10, 21 ve 35.maddelerinde değişiklik yapan 6099 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda icra müdürlüğünce, borçlunun adres kayıt sisteminde adresinin bulunup bulunmadığı belirlenerek, varsa bu adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine 6099 Sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkra uyarınca satış ilanının tebliği, yok ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinin 6099 Sayılı Yasanın 9.maddesi ile değişik 2.fıkrası

uyarınca tebliğ işleminin tamamlanması gerekirken, bu araştırma yapılmadan 7201 Sayılı Kanun'un 35.maddesine göre tebligat yapıldığı görülmektedir.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Ancak borçlunun 28.09.2011 tarihli dilekçesi ile dosyadan fotokopi almak için müracaat ettiği ve böylece 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32.maddesine göre muhatabın usulsüz tebliği öğrendiği anlaşılmakla, bu durumda satış ilanının  usulsüz tebliğ edildiğinin ileri sürülmesine yasal imkan bulunmamaktadır.

O halde mahkemece şikayetin yukarıda açıklanan nedenlerle reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21.15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9456, Karar No: 2022/3096, Tarih: 30.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9456 E.  ,  2022/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden; davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velâyet ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.03.2022 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davalı ... vekili Av. ...'ın yokluklarında karar verilmesi gereğince değinen mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçelerinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Davacı kadın yararına hükmolunan ve kısmen reddedilen ziynet alacağı tutarları karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesi kararı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, tarafların temyiz dilekçelerinin ziynet alacağı davası yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların boşanma davası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, ortak çocuk 2009 doğumlu ...'nun ihtiyacına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, ortak çocuk 2009 doğumlu ...'nun ihtiyacına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Tarafların ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçelerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.815 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 30.03.2022 (Çrş.)