muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7884, Karar No: 2007/13678, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7884 E.  ,  2007/13678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2004 yılı için imzalanan 4042 no’lu şeker pancarı üretim sözleşmesi gereğince 125.000 Kg A kotası şeker pancarı üretmeyi taahhüt ettiğini, davalının sözleşmeye aykırı olarak ödemesi gereken söküm avansını ödememesi nedeniyle üretmiş olduğu pancarın 65.397 kg’lık kısmını kendi imkanları ile sökerek teslim ettiğini, kalan 59.603 kg’lık kısmını ise söküm işlemini gerçekleştiremediğinden teslim edemediğini, bu miktar pancarın kış mevsiminin gelmesi ile kar altında kalarak ziyan olduğunu, davalının avans borcunu yerine getirmemesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, ödenmeyen 125.000 kg şeker pancarı söküm avansı ile sökümü yapılamayan 59.603 kg pancar bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiş, birleştirilen dava ile de, davalıya teslim etmiş olduğu 65.397 kg A kotası şeker pancarı bedelinin 2.180,73 YTL’lik kısmının ödenmediğini belirterek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “Davacının davasının reddine” şeklinde hüküm kurulmuş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 388/son maddesi gereğince istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup, davaların birleştirilmesi durumunda da, asıl ve birleşen davaların birbirinden

2007/7884-13678

bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda asıl ve birleştirilen davalar bakımından az yukarda açıklandığı şekilde ayrı ayrı, HUMK.’nun 388. maddesine uygun olarak hüküm kurulmadığı gibi, gerekçe kısmında da sadece asıl dava ile ilgili gerekçe yazılmış, birleştirilen dava ile ilgili gerekçe yazılmamıştır. Mahkemece asıl ve birleştirilen davalar yönünden HUMK’nun 388. ve devamı maddelerinde belirtildiği şekilde ayrı ayrı, hüküm ve gerekçe yazılmamış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/464, Karar No: 2013/1698, Tarih: 25.12.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/18-464 E.  ,  2013/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

Taraflar arasındaki “soyadı değiştirilmesi istemine” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 06.07.2012 gün ve 2012/275-405 sayılı kararın incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 08.10.2012 gün ve 2012/11125-10913 sayılı ilamı ile;

(...Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı G. V..'ya velayeten annesi B. U.. tarafından davalı nüfus müdürlüğü aleyhine açılan davada, boşanma ile velayeti annesine verilen ancak babasının soyadını taşıyan küçüğün soyadının “U..” olarak değiştirilmesinin istendiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesi hükmüne göre, evlilik birliği içinde doğan çocuk ailenin yani babanın soyadını taşır.

2525 Sayılı Soyadı Kanununun 4. maddesinin ikinci fıkrası hükmüyle evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babanın seçtiği veya seçeceği soyadını alacağı emredici kuralı getirilmiştir. Baba soyadını veya çocuk ergin olduktan sonra kendi soyadını usulüne uygun olarak açacağı bir dava sonunda verilecek kararla değiştirmedikçe çocuğun da soyadı değişmez.

Bu itibarla mahkemece, velayet hakkına sahip anne tarafından açılan küçüğün soyadının değiştirilmesi davasının reddi yerine kabulüne karar verilmesi usül ve yasaya aykırı bulunmuştur...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, soyadı değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin eşinden boşanması üzerine 09.07.2002 doğumlu olan küçük G..'nin velayetinin davacı anneye verildiğini, babanın 31.07.2009 tarihinde vefat ettiğini, boşanma sebebi ile G.. ile annesinin soy isminin farklı olmasından dolayı okulda diğer çocukların B.. senin annen değil diyerek alay ettiklerini ve çocuğun psikolojisinin bozulmasına neden olduklarını ileri sürerek G..'nin “V..” olan soy isminin annesinin soy ismi olan “U..” olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı idare temsilcisi, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm Özel Dairece, yukarıda başlık kısmında yazılı gerekçeyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını, davalı temsilcisi temyize getirmiştir.

Davalı idare temsilcisi, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm Özel Dairece, yukarıda başlık kısmında yazılı gerekçeyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını, davalı temsilcisi temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, boşanma ile velayeti annesine verilen daha sonra babası ölen ve babasının soyadını taşıyan küçüğün soyadının, annesi tarafından velayeten açılan davada  anne soyadı ile değiştirilmesinin talep edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

İşin esasına girilmeden önce somut olayda sulh hukuk mahkemesinin mi, yoksa asliye hukuk mahkemelerinin mi görevli olduğu hususu ön sorun olarak tartışılmış, azınlıkta kalan bir kısım üyeler Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) “Çekişmesiz yargı işleri” başlıklı 382. maddenin 2. fıkrasının a-2’nci bendinde “ad ve soyadının değiştirilmesi” davalarının çekişmesiz yargı işlerinden sayıldığı, bu nedenle eldeki davada sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğunu ileri sürmüş iseler de bu görüş; HMK’nun 383. maddesine göre; çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olduğu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1. fıkrasının a bendine göre; nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır” hükmünü içerdiği, bu nedenle nüfusta soyadı değişikliği davalarının asliye hukuk mahkemesinde açılması gerektiği gerekçesiyle Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiş ve ön sorun bu şekilde aşılmıştır.

İşin esasına yönelik yapılan incelemede öncelikle yasal düzenlemelerin üzerinde durulması gerekmektedir:

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) “soyadı” başlıklı 321. maddesine göre; “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır. Ancak, ana önceki evliliğinden dolayı çifte soyadı taşıyorsa çocuk onun bekârlık soyadını taşır.” hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, çocuğun, annenin mi yoksa babanın mı soyadını taşıyacağı sorusuna cevap teşkil eden TMK’nun 321. maddesi düzenlenirken çocuğun evlilik içinde mi yoksa evlilik dışında mı doğmuş olduğu ölçütü esas alınmış, evlilik içinde doğan çocuğun ailenin (diğer bir ifadeyle babanın) soyadını taşıyacağı, buna karşılık evlilik dışında doğan çocuğun ananın soyadını taşıyacağı hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 321. maddesinin gerekçesinde ise “…maddeye göre çocuk, ana ve baba birbirleriyle evli ise ailenin, birbirleriyle evli değilse yani çocuk yasal olmayan bir birleşme sonucunda dünyaya gelmişse ananın soyadını taşır. Baba ile çocuk arasında tanıma ve babalık hükmü ile soybağı kurulduğu hâlde dahi çocuk ananın soyadını alacaktır. …” denilmektedir.

Türk Medeni Kanunu’nun 321. maddesinin gerekçesinde ise “…maddeye göre çocuk, ana ve baba birbirleriyle evli ise ailenin, birbirleriyle evli değilse yani çocuk yasal olmayan bir birleşme sonucunda dünyaya gelmişse ananın soyadını taşır. Baba ile çocuk arasında tanıma ve babalık hükmü ile soybağı kurulduğu hâlde dahi çocuk ananın soyadını alacaktır. …” denilmektedir.

Bu nedenle evlilik içinde doğan bir çocuk diğer bir deyişle annesi ile babası evli olan bir çocuk erginliğe erişinceye kadar babanın soyadını taşımakla yükümlüdür; erginliğe eriştikten sonra haklı sebep varsa soyadını değiştirmek üzere dava açma yoluna gidebilir (TMK. m. 27).

Somut olayda da, taraflar sonradan boşanmış olsalar da soyadı değiştirilmek istenilen küçük evlilik içinde doğmuştur. Bu nedenle yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere küçük ergin oluncaya kadar babanın soyadını taşıması gerektiği Kurul çoğunluğunca kabul edilmiştir.

Azınlıkta kalan bir kısım üyeler ise, somut olaya 2525 sayılı Soyadı Kanununun 4. maddesinin 2. fıkrasının uygulanması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Sözkonusu fıkrada, “Koca ölmüş ve karısı evlenmemiş olursa veyahut koca akıl hastalığı ve akıl zaifliği sebebiyle vesayet altında bulunuyor ve evlilik de devam ediyorsa bu hak ve vazife karınındır.” hükmünü içerdiği, bu nedenle somut olayda da taraflar boşandıkları ve kocanın daha sonra da ölmüş olması nedeniyle küçüğün soyadını seçme hakkının annesinde olduğundan annenin eldeki davayı açabileceği ileri sürmüş iseler de, bu görüş, sözkonusu maddedeki düzenlemenin ilk defa soyisim alacaklar hakkında uygulanacağı, somut olayda ilk defa soyisim alma halinin bulunmadığı, soyisim değişikliğinin sözkonusu olması nedeniyle somut olayda uygulanamayacağı gerekçesiyle Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Diğer taraftan her ne kadar Özel Daire bozma ilamında 2525 sayılı Soyadı Kanununun 4. maddesinin ikinci fıkrası hükmüyle “evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babanın seçtiği veya seçeceği soyadını alacağı” emredici kuralı getirilmiştir şeklinde ifade edilmiş ise de, sözkonu hüküm Anayasa Mahkemesi’nin 08/12/2011 tarihli ve E.: 2010/119, K.: 2011/165 sayılı Kararı ile iptal edilmiş olduğundan bozma ilamındaki bu cümlenin çıkartılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin, velayeti kendisine verilen davacı annenin küçüğün soyadının değiştirilmesine ilişkin  kararı yerinde değildir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin, velayeti kendisine verilen davacı annenin küçüğün soyadının değiştirilmesine ilişkin  kararı yerinde değildir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda belirtilen nedenlerle davalı temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen “2525 Sayılı Soyadı Kanununun 4. maddesinin ikinci fıkrası hükmüyle evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babanın seçtiği veya seçeceği soyadını alacağı emredici kuralı getirilmiştir” cümlesinin çıkartılması sureti ile 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6665, Karar No: 2008/7015, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6665 E.  ,  2008/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, eksik ve kusurlu işler bedeli ile teslimde gecikme nedeniyle yoksun kalınan kira alacağının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacıların murisi ile davalı kooperatif arasında imzalanan 06.10.1994 tarihli satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 5. maddesinde inşaatın ruhsatın alındığı tarihten itibaren 42 ay içinde tamamlanıp oturulacak şekilde arsa sahiplerine imza karşılığında teslim edileceği, ancak doğal afet (deprem, yangın, su baskını vs.) meydana gelmesi halinde yetkili makamların vereceği raporlara istinaden inşaat süresinin uzatılacağı kararlaştırılmıştır. Somut olayda inşaat ruhsatı 14.01.1997 tarihinde alınmış, 42 aylık yapım süresi 14.07.2000 tarihinde dolmuştur. Nevar ki, yapım süresi içinde 17.08.1999’da büyük Marmara depreminin vukua geldiği ve deprem nedeniyle idari mercilerce ek tedbirler ve kararlar alınarak inşaat faaliyetlerinin geçici bir süre durdurulduğu -bu konuda dosyada herhangi bir delil bulunmasa da- bilinmektedir. Davalı kooperatif vekili 2. ek rapora itirazlarını sunduğu 12.03.2007 tarihli dilekçesinde açıkça deprem nedeniyle inşaatın durdurulduğunu ileri sürüp ek süre verilmesini talep etmiş ise de, bilirkişilerce ve mahkemece bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmamış, kararın gerekçesinde de talebin hangi haklı nedenlerle reddedildiği açıklanmamıştır. O halde mahkemece inşaatın deprem nedeniyle durdurulup durdurulmadığı,

durdurulmuşsa hangi tarihler arasında ne miktar durdurulduğu ilgili belediyeden sorularak belirlenmeli, daha sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak verilecek ek süreye göre inşaatın hangi tarihte bitirilmesi gerektiği, buna göre bir gecikme olup olmadığı, gecikme varsa davacıların talep etmekte haklı oldukları gecikme tazminatının miktarı taleple bağlı kalınarak saptanmalı ve varılan sonuca göre karar verilmedir. Değinilen hususlarda bir araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılmadan ve davalının itirazları karşılanmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan dava dilekçesinde 14.07.2000 tarihinden itibaren gecikme tazminatı talep edildiği halde hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 07.07.2000 tarihinden itibaren gecikme tazminatı hesaplanarak kiranın başlangıç tarihi bakımından talep aşılmıştır. Yine dava dilekçesinde 80 metrekarelik daireler için aylık 110.00 YTL, 100 metrekarelik daireler için 130.00 YTL, 120 metrekarelik daireler için 150.00 YTL gecikme tazminatı talep edildiği halde hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 07.07.2002 ile 07.08.2002 tarihleri arasındaki dönemin gecikme tazminatı sırasıyla 140.00, 165.00 ve 190.00 YTL/ay’dan hesaplanarak aylık kira miktarı bakımından da talep aşılmıştır. Her iki yönden talebin aşılması da HUMK.un 74. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

3- Mahkemece hüküm altına alınan eksik ve kusurlu işler bedelinin 2.400,00 YTL’si eksik teslim edilen 0,12 adet bağımsız bölümün bedeline ilişkindir. Davacının bu kaleme ilişkin bir talebi bulunmadığı halde varmış gibi hüküm altına alınması da HUMK.un 74. maddesine aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ; Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentler uyarınca kararın davalı kooperatif yararına BOZULMASINA ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10654, Karar No: 2023/8871, Tarih: 08.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10654 E.  ,  2023/8871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Üniversite Rektörlüğünde alt işveren işçisi olarak çalışmaya başladığını, 30.01.2009 tarihli Bakanlık müfettişi raporlarında asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, davacı işçinin hâlen çalışmasını davalı bünyesinde sürdürdüğünü, davacının aylık ücretinin asgari ücret katsayısı ile tespit edildiğini ancak ... sözleşmesinde açıkça belirtildiği hâlde davacı işçinin asgari ücret artışlarından yararlandırılmadığını, ücretin hâlen eksik ödenmeye devam edildiğini ve ayrıca ilave tediye alacaklarının hiç ödenmediğini ileri sürerek fark ücret ile ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 2018 Mart ayında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde hükmünde bu hususta düzenleme yapıldığını, davacının daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştığı dönemlere ilişkin olarak ... sözleşmesinden dolayı herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunamayacağını ve bu haklardan feragat ettiğini, davacının aylık ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiğini, ayrıca davacının sürekli işçi kadrosuna geçtikten sonra hak kazandığı ilave tediye ücretinin ödendiğini i savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli kararıyla; davacının 26.03.2018 tarihli sulh sözleşmesi ile sürekli işçi kadrosuna geçirildiği, davacının sulh sözleşmesi ile alt işveren işçisi olarak çalıştığı döneme ilişkin ... sözleşmesinden dolayı hak ve alacaklarından feragat ettiği, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesiyle birlikte hizmet alım sözleşmelerinin hükümlerini yitirdiği, taraflar arasında kadroya geçiş aşamasında ücretin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak ödeneceğine dair sözleşme bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçeler tekrar edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.03.2022 tarihli bozma ilâmı ile; diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihten sonraki dönemler yönünden ilave tediye alacağının ödenip ödenmediği araştırıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılarak davalı tarafından ilave tediye alacağının ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacı ile aynı işi yapan bazı işçilerin daha fazla ücret aldığını, sürekli işçi kadrosuna geçirilirken taraflar arasında ... bir ... sözleşmesi imzalanmadığını, bu nedenle davacı ile alt işverenler arasında imzalanan ... ... sözleşmelerinin hâlen geçerli olduğunu, davacının aynı hakları korunarak kadroya geçirileceğinin davalı yetkilileri tarafından taahhüt edildiğini, davacının alacaklarının ödenmediğini, sulh sözleşmesinin geçerli olmadığını, davanın tamamen kabulü hâlinde davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmeyeceğinden vekâlet ücretinin de hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihten sonraki dönemler yönünden ilave tediye alacağının ödenip ödenmediği ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.