muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16954, Karar No: 2020/1412, Tarih: 27.02.2020

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenen davacı tanıkları temlikin muvazaalı olduğu yönünde bir beyanda bulunmadıkları gibi, davacılar tarafından, mirasbırakanın kendilerinden mal kaçırmasını gerektirir somut bir neden de ortaya konulamamıştır. Dolayısıyla, davacılar mevcut deliller ile temlikin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlayamamışlardır. Bedeller arasındaki farkın da tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı açıktır.

Diğer taraftan; davacılardan Ali hükümden sonra verdiği 27.06.2016 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Davadan feragata ilişkin beyanının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 v.d. maddeleri uyarınca sonuç doğurucu nitelikte olduğu anlaşılmakla; Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK'nun 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine engel oluşturan davadan feragat bakımından hüküm verme yetkisi, hükmü veren mahkemeye ait olduğundan, bu konuda da bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, öncelikle hükümden sonra davadan feragat eden davacılardan Ali bakımından 6100 sayılı HMK'nin 307 ve devamı maddeleri uyarınca bir hüküm kurulması, diğer davacılar bakımından ise ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; çekişmeli taşınmazda mirasbırakan tarafından 1/2 payın davalı ...’e temlik edilmesine rağmen taşınmazın tamamının iptal tesciline karar verilmesi isabetsizdir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8754, Karar No: 2013/12952, Tarih: 18.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8754 E.  ,  2013/12952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, dava değerinin 17.220,00-TL'nin altında olduğundan duruşma isteminin reddine incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

... Mühendisleri odasından getirtilen meyve ağaçlarının yaşlarına göre verimlerini ve kilogram satış fiyatlarını gösterir liste, İl ve İlçe ... Müdürlüklerine gönderilerek listedeki ağaçların yaşlarına göre dekara verim miktarları ile değerlendirme tarihindeki kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorularak, alınacak cevaplarla,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12917, Karar No: 2017/1753, Tarih: 08.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12917 E.  ,  2017/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

... mahallesi 300 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmaksızın soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08 /02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1915, Karar No: 2011/6166, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1915 E.  ,  2011/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2006 gün ve 2005/433 Esas, 2006/365 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tâbi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 03.05.2006'dan inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1142, Karar No: 2020/2731, Tarih: 04.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1142 E.  ,  2020/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 29, 53. maddeleri uyarınca; 4 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ...’in kullandığı araçla trafikte seyir halinde iken sanık ...’ın kullandığı aracı solladığı sırada dikiz aynasına çarpması nedeniyle başlayan tartışmanın, sanık, sanığın kardeşi ..., mağdur ve mağdurun kardeşi ...... arasında kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın mağduru bıçakla sağ bacak bölgesinden iki, sırt sol yan bölgesinden bir olmak üzere üç bıçak darbesi ile sol akciğerde hafif hemotoraks oluşumuna ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak derecede yaraladığı olayda;

Sanık ile mağdur arasında husumet bulunmaması, bıçak darbelerinin ani gelişen hareketli kavga ortamında hedef seçme imkanı olmadan gerçekleşmesi, meydana gelen yaralanmanın ağırlığı ve sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi hususları nazara alındığında, sanığın öldürme kastı şüpheli kaldığından, silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine suç vasfı hatalı tayin edilerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre;

1)Sanığın, mağdur ...’e yönelik sırtta sol yanda 9-10 kosta hizasında 3 cmlik 1 adet, sağ bacak gluteal alt bölgede 3 cmlik 2 adet kesici delici alet yaralanması nedeniyle, sol akciğerde hafif hemotoraks oluşumuna ve kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Kabule göre;

1)Sanığın, mağdur ...’e yönelik sırtta sol yanda 9-10 kosta hizasında 3 cmlik 1 adet, sağ bacak gluteal alt bölgede 3 cmlik 2 adet kesici delici alet yaralanması nedeniyle, sol akciğerde hafif hemotoraks oluşumuna ve kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

2)Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde kardeş olan sanıklar ile sanık ...'nın eşi ve ...'nın sanık ...'ın sevk ve idaresindek... plakalı araçla seyir halindeyken müştekinin kullanımındaki...plakalı aracın sanıkların bulunduğu aracı sollaması esnasında sanıklara ait aracın dikiz aynasına çarptığı ve müştekinin sanığa küfür ederek durduğu, sanıkların da durduğu, bu olay nedeniyle tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanık ... bıçağı çıkartarak müştekiyi ATK şube müdürlüğünden aldırılan 19/12/2014 tarihli kesin rapora göre sırtta sol yanda 9-10 kosta hizasında 3 cm kesici, delici alet yarası, sağ bacak gluteal alt bölgede 2 adet 3 cm lik düzgün kenarlı kesici delici alet girişlerinin, sol akciğerde minimal kontüzyon ve hafif hemotoraks'a sebep olacak şekilde yaraladığı, bu yaralanmanın müştekinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma yol açtığı olayda;

Mağdurdan sanığa yönelen, sanığın bulunduğu aracın dikiz aynasına çarpmak ve küfür etmekten ibaret haksız tahrik oluşturan eylemleri nedeniyle, haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16847, Karar No: 2012/34016, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16847 E.  ,  2012/34016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza şezlong koymak ve restaurant yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4073, Karar No: 2022/16547, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4073 E.  ,  2022/16547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

...

...

...

Suçtan zarar gören ... vekilinin 30.01.2015 ve 11.03.2015 havale tarihli dilekçeleri ile davaya katılma talebinde bulunmasına rağmen katılma konusunda bir karar verilmediği dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince, hükmü temyiz yetkisi bulunan kurumun aynı Kanun’un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

A-Sanıklar hakkında 2011 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C-Sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizi ile sanık ... hakkında 2009,2010,2011,2012 ve 2013 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

C-Sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizi ile sanık ... hakkında 2009,2010,2011,2012 ve 2013 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

Eylemin, yeni bir suç işleme kararı ile gerçekleştirildiği kabul edilmekle; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17156, Karar No: 2017/26759, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17156 E.  ,  2017/26759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/10888, Karar No: 2003/10773, Tarih: 13.11.2003

16. Hukuk Dairesi 2003/10888 E., 2003/10773 K.

**16. Hukuk Dairesi 2003/10888 E., 2003/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 136 ada 17 parsel sayılı 298650 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 19.10.1951 tarih 578 nolu tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacıların murisi Hasan adına tesbit edilmiştir. Davalı Süleyman'ın itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek taşınmazın 5/6 hissesi Hasan, 1/6 hissesi Süleyman adına tesbitine karar verilmiştir. Davacılar Zekiye ve müşteki, tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Davacıların Asliye Hukuk Mahkemesinde Zeki ve arkadaşları aleyhine açtığı elatmanın önlenmesi davası tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacıların murisi Hasan mirasçıları adına tesciline, davalı Zeki ve arkadaşlarının 24.8.1987 tarihli fen bilirkişinin rapor ve krokisinde yaptıkları müdahalenin men'ine, tescil taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Süleyman ile Zeki ve altı arkadaşının vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz eden davacı Süleyman ile davalı Zeki ve arkadaşları tapu dışı satın almaya dayanmışlardır. Dava konusu taşınmazların 4753 sayılı Kanunla oluşan tapu kaydı kapsamında kaldığı ve Hasan'a ait olduğu tartışmasızdır. Taraflar arasındaki anlaşmazlığın özü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesinde öngörülen tapu dışı satım şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir. Sözü edilen madde, uyarınca tapu dışı satım olgusunun her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Tapu dışı satıma değer verilebilmek için, kadastro tesbiti sırasında zilyet olan kişinin taşınmaz malı kayıt maliki veya mirasçılarından iktisap ettiğini ve tesbit tarihine kadar zilyetliğin 10 yıl süreyle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla kullanıldığını kanıtlaması yeterlidir. Ayrıca Kadastro Kanunu'nun 15/2. maddesi uyarınca taşınmaz malın bu suretle bir kısmının da iktisabı mümkündür. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın ve zilyet olan kişiler arasında muvazaa iddiasından söz edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. 4753 sayılı Kanunda öngörülen kısıtlama ile ilgili hükümlerde kanunla kaldırılmış bulunmaktadır. Hal böyle olunca; temyiz eden kişilerin tapu dışı satımla ilgili bildirdikleri ve bildirecekleri tüm deliller toplanarak ve mahallinde keşif yapılmak suretiyle deliller değerlendirilmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 13.11.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.