muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9479, Karar No: 2019/6357, Tarih: 09.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/9479 E.  ,  2019/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... bakımından reddine, davalı ... bakımından kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalı ...'a ait ... plakalı ticari araçta 16/04/2004 tarihinden itibaren şoför olarak çalıştığını, sigortalı olmak için 320,00-TL para verdiğini ancak sigortasının yapılmadığını öğrendiğini, araç çalıştırma bedeli olarak, işten çıkarılana kadar günlük 100,00-TL davalılara verdiğini, gün içinde 12 saat çalıştığını, iş akdinin 08/07/2011 tarihinde haksız olarak fesih edildiğini, işveren tarafından hak etmiş olduğu yıllık ücretli izinleri ve genel haftalık izinlerinin kullandırılmadığını, kıdem ve ihbar tazminatlarını alamadığını belirterek, iş akdinin sona erdiği tarihten itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte 100,00-TL kıdem tazminatı, 100,00- TL ihbar tazminatı ve dava tarihinden itibaren, 50,00-TL hafta ve genel tatil ücreti, 50,00-TL yıllık izin ücreti, 50,00-TL fazla mesai ücretinin yasal faizi ile birlikte işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiş bilirkişi raporu doğrultusunda toplam 91.273,96 TL ıslah talebinde bulunmuştur.

Davalı ..., cevap dilekçesinde özetle; kendisinin diğer davalının yanında çalışan biri olduğunu, hiçbir şekilde işveren sıfatı olmadığını, anılan takside yıllardır şoför olarak çalışmakta olup, çalışma koşulları yönünden bilgi sahibi olduğunu, tanık olarak dinlenmesine engel olmak için davalı gösterildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesinde özetle; 507 sayılı kanun anlamında esnaf olduğunu, esnaf olduğundan İş Kanunu hükümlerine tabi olmadığını, davanın açıldığı tarih itibariyle 5 yıllık zamanaşamı def'inde bulunduklarını, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, anılan ticari araçta şoför olarak sadece ...'ün çalıştığını, davacının yanında hiç çalışmadığını, dava dilekçesindeki iddiaların tümünün haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Dava başlangıçta İstanbul 5. İş Mahkemesi nezdinde açılmış, mahkemece bilirkişi raporu aldırılmış ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacı tarafça yapılan ıslah dikkate alınarak davanın davalı ... bakımından husumetten reddine, davalı ... bakımından kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı ...’in temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2013/14029 E 2013/15341 K sayılı ilamı ile uyuşmazlığın hasılat kirasına ilişkin olduğu ve iş mahkemesinin görevsiz olduğu gerekçesiyle bozulmuş, bunun üzerine mahkemece verilen görevsizlik kararı yine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiş ve asliye hukuk mahkemesince yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece; akdin davalı ... tarafından haksız ve Borçlar Kanunu’nun 285. maddesindeki 6 aylık ihbar süresine riayet edilmeksizin bildirimsiz olarak feshedildiği, davacının günlük 80 TL kazancı üzerinden hükmedilebilecek tazminatın BK 286. maddede öngörülen minimum bir yıllık kira bedeli tutarındaki tazminattan az olması sebebiyle davacının bir yıllık kira bedeli tutarında tazminata hak kazandığını ancak iş mahkemesinde yapılan yargılama sırasında ihbar tazminatının 3678,44 TL üzerinden ıslah etmesi nedeniyle bu tutar bakımından taleple bağlı kalınması gerektiği gerekçesiyle davanın davalı ... bakımından husumetten reddine, davalı ... bakımından 3.678,44 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının ve davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Bozma kararı ve davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda uyuşmazlık hasılat kirasına ilişkin olup her ne kadar dava açılırken iş hukuku alanına mahsus birtakım tazminat ve alacaklar talep edilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi gereğince hakim, tarafların hukuki nitelendirmeleriyle bağlı olmayıp, Türk hukukunu resen uygular. Buna göre dosya kapsamından taraflar arasında hasılat kirasına dair sözleşme bulunduğu anlaşılmakla davacının talebinin kira sözleşmesinin haksız feshi dolayısıyla tazminat talebine ilişkin olduğu kabul edilmelidir. Davacı tanıklarının beyanlarından davacının günlük bedel karşılığında davacı ...’e ait taksiyi işlettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı kiraya verenin feshi haksız olup, davacı kiracının aynı nitelikte bir taksinin benzer koşullarla kiralanabileceği makul süre kadar kazanç kaybına dair tazminat isteyebileceği gözetilmelidir. Burada kardan yoksun kalan kiracının zararı haksız fesih sebebiyle malvarlığında ortaya çıkacak çoğalmadan mahrum kalmasıdır. Bu nedenle mahkemece; kazanç kaybının belirlenmesi, kazanç kaybı hesabı yapılırken davacı kiracının dava konusu kiralanan taksi ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir aracı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceğinin ve taksinin işletildiği dönem ile fesih tarihi arasında sosyo-ekonomik yönden aynı çevrede işletilen benzer taksinin muhtemel karının esnaf odaları gibi ilgili yerlerden elde edilebilecek verilerle birlikte davacının talebi dikkate alınarak birlikte değerlendirilip bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesi, tespit edilen makul süre ile sınırlı olarak kazanç kaybı alacağına hükmedilmesi ve bozma öncesi ıslahın, ıslah edilen ihbar tazminatı tutarıyla sınırlı olarak değil ıslah edilerek dava değeri haline gelen toplam tutar dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4204, Karar No: 2012/652, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4204 E.  ,  2012/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan davanın düşürülmesine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine dair Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.04.2007 gün ve 2007/117 Esas, 2007/175 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların Kanunda öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 5 yıllık zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmünün verildiği 23.05.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/13565, Karar No: 2018/3631, Tarih: 29.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13565 E.  ,  2018/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin yalnızca hırsızlık suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b,31/2. maddeleri uyarınca 20.04.2011 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 17.05.2011 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 29.12.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alınarak, dava zamanaşımının geçmediği belirlenmekle,

Haber merkezinin saat 06.20 sıralarında at arabalı 2 şahsın şikayetçinin dükkanının kapısını zorladığını anons etmesi üzerine, olay yerine giden ekiplerce şikayetçinin iş yeri önünde dosyada yargılanan suça sürüklenen çocukların kapıyı zorladıklarının görüldüğü, ekipleri gören suça sürüklenen çocukların at arabasına binerek olay yerinden kaçtıkları, kovalama sonucu temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Nizamettin Kara'nın yakalandığı, diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın kaçtığı, yakalama tutanağı saatinin ise 07.00 olarak belirtildiği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 06.26'da bittiğinin anlaşılması karşısında; kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlenip işlenmediği sabit olmayan hırsızlık suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10443, Karar No: 2014/11307, Tarih: 05.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10443 E.  ,  2014/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28.10.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8932, Karar No: 2013/12621, Tarih: 17.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8932 E.  ,  2013/12621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan zemini Hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunana ve davalılara ait muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ..., ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan zemini Hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunana ve davalılara ait muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. ile hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre zemin değerinin tespit edilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazdaki meyve ağaçları ile üzüm asmalarının zeminde kapladığı alan belirlenerek ve net meyve geliri üzerinden değer biçilmesi de yöntem itibari ile doğrudur, Ancak;

1) Bilirkişi raporunda taşınmaz üzerindeki ağaçların ve asmaların yaşları konusunda bir nitelemede bulunulmaksızın muhtesat bedellerinin belirlendiği halde, idarece yapılan 2011 yılına ilişkin tespitte taşınmazın 8441,86 m2 lik bölümündeki hakim ürün olan bağın 8-9 yaş aralığında, 8468,23 m2 lik bölümdeki bağın 3-4 yaş aralığında, 9590,58 m2 lik bölümdeki fıstıklığın 5-6 yaş aralığında, 8292,96 m2 lik bölümdeki zeytinliğin 4-5 yaş aralığında, 11.761,26 m2 lik bölümdeki bağın 3-4 yaş aralığında, 10.805,86 m2 lik bölümdeki fıstıklığın 5-6 yaş aralığında, 16.255,60 m2 lik bölümdeki zeytinliğin 4-5 yaş aralığında ve 7.348,42 m2 lik bölümdeki bağın 3-4 yaş aralığında olduğunun belirtilmiş ve ekli fotoğraflarla da bu hususlar desteklenmiştir. Bu itibarla;

Muhtesatların yaşları konusundaki idarece yapılan ve yukarıda belirtilen tespitler doğrultusunda değerlendirme tarihine göre taşınmazlardaki muhtesatın yaşları belirlenip, öncelikle esas alınan zeytin, asma ve fıstığın kaç yaşında verim olgunluğuna ulaştığı İl ... Müdürlüğünden sorulup, gelen cevaba göre verim çağında değillerse bu muhtesatlara fidan olarak değer biçilmesi, verim çağında ise yine İl ... Müdürlüğünün resmi verilerine göre bu yaş gurubundaki ortalama verim üzerinden muhtesat bedelleri hesaplanarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Taşınmaz bölümlerindeki hakim ağaç türüne göre bedel tespit edildiği ve diğer ağaçların da bu bedele dahil oldukları halde, esas alınan dışındaki ağaçlar için de değer tespit edilerek fazlaya karar verilmesi,

3) Fıstıklık niteliğindeki taşınmazlara bedel tespit edilirken periyodiside uygulanmadan hesap yapılması,

2) Taşınmaz bölümlerindeki hakim ağaç türüne göre bedel tespit edildiği ve diğer ağaçların da bu bedele dahil oldukları halde, esas alınan dışındaki ağaçlar için de değer tespit edilerek fazlaya karar verilmesi,

3) Fıstıklık niteliğindeki taşınmazlara bedel tespit edilirken periyodiside uygulanmadan hesap yapılması,

4) Dava zemine yönelik olarak açılmadığı ve zemin bedeline hükmedilmediği halde, taşınmazın zemini yönünden de tescil kararı verilmesi,

5) 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından 25.01.2010 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. ile Hazine vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden davacı idare ile davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1257, Karar No: 2009/3676, Tarih: 03.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/1257 E.  ,  2009/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Foça Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm vekalet ücreti, kusur, nafaka, tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava kabul edildiği halde davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiştir.

2-Davalının temyizinin incelenmesine gelince;

A) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

B) Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \*davacıya takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. \* Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

C) Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davacı yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün 1. bentte yazılı nedenlerle davacı yararına; 2/B-C bentlerinde gösterilen sebeplerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler hakkındaki temyiz itirazları yönünden hükmün 2/A bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2009 (Salı)