muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19181, Karar No: 2019/9167, Tarih: 30.09.2019

Somut olayda uyuşmazlık sözleşme konusu ürünlerin kalan kısmının davacı yanca davalıya tesliminin mi gerektiği yoksa davalı yanca davacıdan teslim alınmasının mı gerektiği noktasında toplanmaktadır. Davacı yanca davalıya teslim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır. Taraflar arasında yapılan 13.03.2012 tarihli sözleşmeye göre davacı sözleşme konusu biberleri davalıya veya davalının göstereceği firmaya teslim edecektir. Sözleşme hükmüne göre sözleşme konusu malların alıcı davalı tarafından teslim alınmaktan imtina edildiğinin usulüne uygun deliller ile ispat yükü davacı tarafa aittir. Hal böyleyken mahkemece, ispat yükünün davacı üzerinde olduğu gözetilerek davacıdan bu yöndeki delillerinin neler olduğu sorularak, bildirilen deliller toplanıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9365, Karar No: 2013/11004, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9365 E.  ,  2013/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili, hafta tatili ve birikmiş maaş zammı farkları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, aylık ücret zam farkı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğunu, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, sair ödenmemiş alacağının ise bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığını ve fazla çalışma ücreti alacağında uygulanan hakkaniyet indirim oranının yeterliliği noktalarında toplanmaktadır.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, dinlenen bir kısım davacı tanığı beyanları ve davalı işverenin İnegöl ilçesinde bulunan işyerinde çalışan işçilerin işverene karşı açtıkları davalarda dinlenen tanık beyanları esas alınarak, hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamı ve Dairemizce seri halde temyiz incelemesi yapılan emsal dosyalarda dinlenen taraf tanıklarının beyanları nazara alındığında, işyerinde haftanın bir günü izin verildiği anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, davacının hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, tanık beyanlarına itibarla hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağında, hesaplamaya esas alman çalışma süresi ve alacağın miktarı nazara alındığında, Mahkemece yapılan indirim oranı yeterli değildir. Anılan nedenle, çalışma süresi ve alacağın miktarına göre, % 30 oranından az olmamak üzere, hakkaniyet indirim oranı yeniden değerlendirilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerle, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19200, Karar No: 2012/30173, Tarih: 13.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19200 E.  ,  2012/30173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.01.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar, davalılar aleyhine açtıkları dava ile murisleri M.babasının "A." olmasına rağmen nüfus kayıtlarına her nasılsa "H." olarak geçtiğini belirterek M.baba adının A. olduğunun ve A.ve H.oğlu "E." ile de kardeş olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Toplanan deliller ile sunulan nüfus kayıtlarından M.'nın murisi H. S.ile evliliğinden olan mirasçılarının davada yer almadıkları anlaşılmaktadır. Verilecek hüküm bahsi geçen mirasçıların da hukukunu etkileyeceğinden bu mirasçıların da tespit edilerek davaya katılımlarının sağlanması, gösterdikleri taktirde delillerinin toplanması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik hasımla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1492, Karar No: 2015/2188, Tarih: 17.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1492 E.  ,  2015/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza vermekten v azgeçilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek toplam 82,60 TL. değerinde olmak üzere birer adet panço, şort ve şapka hırsızladıkları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9257, Karar No: 2021/3731, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9257 E.  ,  2021/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının 213 sayılı Yasa’nın 359/b maddesinden düzenlenmiş olmasına karşın, hukuki dayanak olarak “ticari faaliyet görüntüsü altında komisyon karşılığı POS cihazı kullanma” yazıldığı, vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunun da POS tefeciliği ile defter ve belgelerin gizlenmesi suçlarından dolayı düzenlenmiş olduğu, sahte belge düzenleme ile ilgili olarak raporlarda herhangi bir tespitin yapılmadığı, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/02/2013 tarih ve 2013/1802 esas sayılı iddianamesi ile mütalaa bulunmayan sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı anlaşılmakla; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22105, Karar No: 2015/4765, Tarih: 27.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22105 E.  ,  2015/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMES

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 812 ada 2 parsel sayılı 9.451,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... Belediyesi'nin 20 yılı aşkın süre ile zilyetliğinde bulunduğu ve üzerindeki muhdesatların belediyeye ait olduğundan söz edilerek “içinde su deposu ve zeytin olan tarla” vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde “taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ... Belediyesi'ne ait olduğu” belirtilmiştir. Davacı Hazine, davalı belediyenin zilyetliğinin bulunmadığını, taşınmazın vasfının yanlış belirlendiğini ve muhdesatların davalı belediyeye ait olmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 812 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yerel bilirkişi beyanı ve fen bilirkişi raporu karar için yeterli görülerek davanın reddine ilişkin olarak yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuştur. Mahallinde yapılan keşif sırasında bir yerel bilirkişi dinlenmiş ve taşınmaz içindeki zeytin ağaçlarının kime ait olduğunu bilmediğini bildirmiş, fen bilirkişi ise; taşınmazın tamamına yakınında 8-10 yaşlarında zeytin ağaçlarının bulunduğunu, 2010 tarihli hava fotosuna göre su deposununda yer aldığını açıklayan raporu dosyaya sunmuştur. Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın üzerinde yer alan muhdesatların kime ait olduğuna ilişkin olup bu yönde yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde yöreyi iyi bilen üç kişilik yerel bilirkişi, tespit bilirkişilerinin tümü ve fen bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, yerel ve tespit bilirkişilerinden; çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların ne zaman, kim tarafından yapıldığı veya dikildiği ayrıntılı biçimde sorularak açıklığa kavuşturulmaya çalışılmalı, ondan sonra yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24980, Karar No: 2014/21021, Tarih: 16.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24980 E.  ,  2014/21021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz dilekçesinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 19/11/2008 tarihli ek kararın sanığa bulunduğu Ceza Ve İnfaz Kurumunda,yöntemine uygun olarak olarak 24/11/2008 tarihinde tebliğ olunduğu, sanığın ek kararı 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 16/09/2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 19/11/2008 günlü ek karara yönelik temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4912, Karar No: 2010/11165, Tarih: 02.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4912 E.  ,  2010/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.02.2008 tarih ve 2006/90-2008/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan sıfatı ile temyiz eden davacı TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, alıcısına ulaştırılmak üzere müvekkili tarafından davalıya teslim edilen cep telefonu kontör kartlarının bir kısmının alıcısına ulaştırılmadan davalı tarafından kaybedildiğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesi kapsamında eksik teslim nedeniyle uğranılan zarara yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacıya ait kontör kartlarının taşınmak üzere davalıya teslim edilmiş olduğu uyuşmazlık dışı olup, uyuşmazlık, kartların alıcısına tam olarak teslim edilip edilmediği, eksik teslim var ise davacının zararının bulunup bulunmadığı ve miktarına yöneliktir.

Mahkemece, davacının ibraz ettiği delillerin kayıp ve zararı tespit etmeye yeterli olmadığı, kayıp olduğu kontör kartlarının seri nolarının belli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu konuda yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir.

Dosya içinde bulunan ambar tesellüm fişlerinde davacı tarafından davalıya taşınmak üzere verilen koliler gösterilmiş olup, bu kolilere ekli olarak sevk irsaliyeleri de davalıya teslim edilmiştir. Bu sevk irsaliyelerinde koli içinde bulunan kontürlerin miktarı, seri noları ve bedeli yazılı olduğu gibi, yine dosya içinde bulunan 16.10.2004, 20.10.2004 tarihli ve yine tarihsiz eksik teslime ilişkin tesbit tutanaklarında davalının teslim aldığı kolilerin ve içindekilerin alıcılarına eksik veya hiç teslim edilmediği davalının acentesi ve teslim görevlileri tarafından imzalı olarak beyan edilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, dosyaya sunulmuş bu belgeler üzerinde eksik değerlendirme yapılmamış olup, öncelikle dosyaya fotokopi olarak sunulmuş olan bu belgelerin asılları veya okunaklı suretlerinin taraflarca ibrazı sağlanarak, gerektiği taktirde davalı taşıyıcının kayıtları üzerinde de inceleme yaptırılmak suretiyle eksik teslimin söz konusu olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, dosyaya sunulmuş bu belgeler üzerinde eksik değerlendirme yapılmamış olup, öncelikle dosyaya fotokopi olarak sunulmuş olan bu belgelerin asılları veya okunaklı suretlerinin taraflarca ibrazı sağlanarak, gerektiği taktirde davalı taşıyıcının kayıtları üzerinde de inceleme yaptırılmak suretiyle eksik teslimin söz konusu olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu yönde yapılacak inceleme neticesinde eksik teslimin varlığının belirlenmesi durumunda, taşımaya konu kontör yükleme kartlarının özellikleri gereğince eksik teslim edildiği iddia edilen kontör yükleme kartlarının kullanımının iptal edilip edilemeyeceği ve yerine yenilerinin verilip verilemeyeceğinin davacıdan sorularak bunun sabit olması halinde davacının bu kartların seri numaralarını bildirmemesi nedeniyle bir zararının oluşup oluşmadığı ve bu konuda kendisine atfedilecek kusurun bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu yönde yapılacak araştırma ile kontör kartları kullanıma kapatılmış ve kontör kartlarının kullanımından dolayı davacının bir zararının bulunmadığının belirlenmesi halinde ise davacının sadece bu kartların yeniden basım ve düzenleme masraflarından dolayı zararının söz konusu olabileceğinin kabulü gerekmektedir.

O halde, mahkemece bu hususlar üzerinde durulup, araştırma yapılması gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının kanuni halefi T.M.S.F. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, temyiz eden davacı yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14586, Karar No: 2018/13018, Tarih: 06.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/14586 E.  ,  2018/13018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16/04/2018 tarihli ve 2016/30612 Esas - 2018/3182 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı vekilinin mazeret dilekçesinin UYAP sorgu sisteminde duruşma saatinden sonra 25/02/2016 tarihinde, saat 10.03'te oluşturulduğunun anlaşılmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 74,80 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 06/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7150, Karar No: 2021/1653, Tarih: 25.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/7150 E.  ,  2021/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermenin ve MASAK raporunda yer aldığı üzere, sanığın 2016 tarihine kadar devam eden işlemlerinin mutat bankacılık işlemleri kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi diğer delillerin suçun sübutu için yeterli olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde

eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.