muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14591, Karar No: 2023/3795, Tarih: 15.03.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ikametgahının Ankara olduğu bu nedenle davanın yetkili mahkemede açıldığını, davalılar ... ve ... vekili, yargılama aşamasında vekillikten çekilme dilekçesi, adli tıp raporu ve bilirkişi raporunun davalı müvekkillerine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini savunduğu, davalılar için yapılan Mernis adres sorgulamasında her iki davalının da 03.03.2007 tarihinde Mernis'e bildirdikleri adreslerinin Kepez Mahallesi 3246 Sk. No:3 Kepez olup, bu adresin kendi bildirimleri ile 26.10.2016 tarihinde Ulus Mahallesi, ... Caddesi No:4/8 Kepez olarak değiştirildiği, yerel mahkeme tarafından bilirkişi raporları ve vekillikten çekilme dilekçesinin değiştirilen bu adrese çıkartıldığı ve davalıların kendi bildirimleri ile oluşturulan adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre yapılan tebligatların usulüne uygun olduğunu, davalılar tarafından kusur, aktürya ve maluliyet raporuna itiraz edildiği ancak yargılama sırasında raporlara itiraz etmediklerini, davacının diş teknisyeni olduğunu beyan etse de bunu ispatlayamadığını bu nedenle asgrari ücret üzerinden yapılan hesaplamanın yerinde olduğunu, manevi tazminat miktarının ise hak ve nesafet kuralları gereği bir miktar daha yüksek olması gerektiği gerekçesiyle davalıların istinaf taleplerinin reddi, davacı istinaf talebinin ise manevi tazminat yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 212.302,98 TL maddi tazminatın davalı ... Genel Sigorta A.Ş. yönünden dava tarihi olan 23.07.2015 tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan 12.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; vekillikten çekilme dilekçesi, adli tıp raporu ve bilirkişi raporunun usulsüz olarak tebliğ edildiğini, usulsüz tebligatlar neticesinde savunma haklarının kısıtlandığını, eksik inceleme ile karar verildiği gerekçeleri ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 12.06.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 12.06.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü ve 56 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 ve 21 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10 uncu maddesinin 1 inci fıkrasına göre; tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesi ile eklenen aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 inci maddesine, 6099 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile eklenen 2 nci fıkrasında; "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

7201 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin Kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanunu'nun 10/1 inci maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliği'nin 16/2 nci maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Dosya kapsamında; davalılar ... ve ... vekilinin 15.11.2016 tarihli dilekçe ile davalıların vekilliğinden istifa ettiği, söz konusu dilekçesinin davalılara tebliği maksadı ile gönderilen tebligatın mernis adresine yapıldığı ancak davalılara tebliğ edilmeyerek muhtara tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Aynı şekilde dosya kapsamından alınan adli tıp raporu, kusur ve aktüerya raporlarının da davalıların doğrudan mernis adreslerine çıkarılan tebligatlar yolu ile Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesi uyarınca muhtara teslim edildiği ve ayrıca davalıların yargılamaya katılmadıkları ve söz konusu raporlara itiraz etmedikleri anlaşılmaktadır.

Davalılara gönderilecek olan vekillikten çekilme dilekçesi, kusur, maluliyet ve aktüerya raporlarının, bildirilen adreslerine tebligat yapılmadan adres kayıt sistemindeki adresine doğrudan 21/2 nci maddeye göre tebliği usulüne uygun olmayıp yukarıda açıklandığı üzere belirtilen sıralamaya uyularak tebligatların yapılması, davalılara savunma ... verilmesi gerekmektir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a iadesine,

HMK 373/2 maddesi uyarınca dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15435, Karar No: 2012/22070, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15435 E.  ,  2012/22070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı okul idaresi arasında temizlik hizmeti alımı konusunda 04.12.2009 tarihli, 20.06.2010 tarihi itibari ile sonlanacak sözleşme bulunduğunu, davalı İdarenin haksız şekilde 03.03.2010 tarihinde sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek, haksız feshin iptalini ve 6.716,00TL alacaklarının faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı temsilcisi cevaben husumet itirazında bulunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız feshi iddiasına dayalı alacak talebine ilişkindir. Davada davalı olarak gösterilen okul idaresinin tüzelkişiliği bulunmamaktadır. Okul idaresini temsil yetkisi bağlı olduğu Milli Eğitim Bakanlığına aittir. Bu nedenle, davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddi gerekirken işin esasına girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bennte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına,peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42140, Karar No: 2017/17323, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42140 E.  ,  2017/17323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1933, Karar No: 2021/6395, Tarih: 03.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1933 E.  ,  2021/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kızı olan davalı ... ...ile torunu olan ...'ın baskı ve tehditleri sonucunda bedelsiz olarak dava konusu 369 ada 6 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü davalılara temlik ettiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, davacı vekili 07.02.2018 tarihli dilekçesi ile davayı sebep ve vakıalar yönünden ıslah ettiklerini; davacının, davalılar ile yapmak istediği sözleşmenin ölünceye kadar bakma sözleşmesi olduğunu ancak taşınmazın satış sözleşmesi ile davalılara temlik edildiğini, davalıların hileli davranışlar ile kendisini ölünceye kadar bakma akdi yapıldığına inandırdıklarını, bilgisi ve iradesi dışında ölünceye kadar bakma sözleşmesi yerine satış sözleşmesi yapıldığını belirterek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın bir kısım bedelinin davalı ... tarafından ödendiğini, baskı ve tehdit iddialarının doğru olmadığını, davacı ile kış aylarında birlikte yaşadıklarını, diğer zamanlar davacının kendi evine geçtiğini, davacının tamamen kendi arzusu ile hiçbir baskı altında kalmadan tapuda devir işlemini yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının iradesinin davalılar tarafından yanıltıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kabulü ile; yerel mahkeme kararı kaldırılarak iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5959, Karar No: 2006/8253, Tarih: 03.07.2006

**5. Hukuk Dairesi         2006/5959 E.  ,  2006/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davalı ... Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın el koyma günündeki niteliğine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bend dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

Davacı dava konusu taşınmazda 6/16 pay sahibi olmasına rağmen taşınmazın yola giden kısmının tamamının tapusunun iptali ile yola terkinine karar verilmesi doğru değil ise de;

Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ücüncü bendinde yazılı (30,74 m2 lik kısmın) kelimelerinden sonra gelmek üzere (davacının 6/16 hissesinin iptali ile ) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA,davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğine geri verilmesine, 03.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1992, Karar No: 2011/5208, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1992 E.  ,  2011/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, atılı diğer suçtan açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine dair Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2006 gün ve 2005/6 Esas, 2006/207 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı TCK.nun 430/2 ve 416/son maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgusunun yapıldığı 18.04.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15496, Karar No: 2019/32053, Tarih: 28.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/15496 E.  ,  2019/32053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenirken, hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddelerinin ilgili fıkralarının ve doğrudan verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. 5237 sayılı TCK'nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

3. 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

4. Suç tarihi itibarıyla suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 4. paragrafından " 62 md" ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1. madde ve fıkrası" ifadesinin, hükmün 5. paragrafından "52 md" ifadesinin çıkartılarak yerine " 52/2. madde ve fıkrası" ifadesinin, hükmün 6. paragrafından "50 " ifadesinin çıkartılarak yerine "50/1-a." ifadesinin, hükmün 7. paragrafına " beher günü " ifadesinden önce gelmek üzere “TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca” ifadesinin eklenmesi,

2. Hükümden adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrasından “..hükmün kesinleşmesinden itibaren” ifadesinin çıkarılmasına,

3. Hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin kısmın çıkarılması,

2. Hükümden adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrasından “..hükmün kesinleşmesinden itibaren” ifadesinin çıkarılmasına,

3. Hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin kısmın çıkarılması,

4. Hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 28/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9668, Karar No: 2013/13157, Tarih: 19.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9668 E.  ,  2013/13157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi; taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyas emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümlerini gösterir şekilde tapu kayıtları Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7777, Karar No: 2017/14769, Tarih: 20.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/7777 E.  ,  2017/14769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmelik'in 3. maddesinde, bulundurma ruhsatlarının 5 yıl geçerli olduğu, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemlerin başlatılacağı, zabıtaca yapılacak tebliğden itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını yeniletmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve yenileme halinde ise verilecek yeni ruhsatın eski ruhsat süresinin bitiminden itibaren geçerli olacağının belirtilmesi karşısında silahın ruhsat işlemlerinin ikmali için idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "ruhsat süresi bitmiş tabanca ve bir adet şarjörün karar kesinleştiğinde Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3, 16 ve 17. maddelerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.