muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13592, Karar No: 2018/20709, Tarih: 01.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13592 E.  ,  2018/20709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. ... Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır. Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutarın ve harcın nereye yatırılacağının da belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutarın ve harcın nereye yatırılacağının da belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz yoluna başvurma harcının ve maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine aynı sebeple İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3512, Karar No: 2016/8113, Tarih: 06.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/3512 E.  ,  2016/8113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Suça konu 59... abone numaralı elektrik sayacının borcundan dolayı 05.05.2008 tarihinde mühürlendiği, aynı sayaç için 03.08.2012 tarihinde sayaç değiştirme işleminin yapıldığı, 26.09.2012 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında ise “sayacın K ve S fazlarının akım giriş ve çıkış uçlarının sayacın içinden köprülendiği ve sayacın normal endeks kaydetmesini engellemek suretiyle enerji kullanıldığının tespit edildiği” görülmekle; mühürleme tutanağı ile sayaç değiştirme tutanağı arasında 4 yıllık bir süre geçmiş olması nazara alınarak bu süre içinde herhangi bir mühür bozma tutanağı olup olmadığının araştırılması, mühür bozma tutanağı yoksa mühürlü sayacın değiştirme işleminin ne şekilde yapıldığının belirlenmesi, 26.09.2012 tarihli “kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağına” dayanak teşkil ettiği belirtilen 12515 numaralı tutanağın katılan kurumdan veya sayaç ayar servisinden istenerek mühür kaldırılmadan (12515 numaralı tutanakla belirtilen şekilde) sayaca müdahale edilip edilemeyeceğinin gerektiğinde bilirkişi marifetiyle araştırılması, ayrıca sanığın suça konu sayacın bulunduğu yerde uzun süre kiracılarının ikamet ettiğini iddia etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 05.05.2008-26.09.2012 tarihleri arasında 59412 abone nolu evde ikamet edip etmediğinin ve söz konusu evde bu tarihler arasında başka yaşayanlar olup olmadığının kolluk marifetiyle araştırılması, söz konusu evde yaşayanların ve sanığın bu hususlara ilişkin ayrıntılı beyanlarının alınması sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sanığın eyleminin sübutu halinde “karşılıksız yararlanma” sınırları içinde kalacağı şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17786, Karar No: 2014/293, Tarih: 14.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17786 E.  ,  2014/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 15. İş Mahkemesi

Tarihi : 30.05.2013

No : 2012/304-2013/191

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.1978 olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca, davanın yasal dayanağı, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olmaları nedeniyle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, re'sen araştırma yapılması gereği gözetilmelidir.

Eldeki somut olayda; davacının 01.07.1978 tarihinde işe başladığı bildirimini içeren işe giriş bildirgesinin 03.07.1978 tarih ve 364442 sayı ile Kuruma intikal ettiği, 1 Eylül 1978-20 Ağustos 1980 tarihleri arasında Deniz Harp Okulu'nda öğrenim gördüğüne dair fotokopi belgenin dosyada bulunduğu, işyerinin, bu dönemde kapsamda olduğu ve davacının ablasının tanık olarak dinlenildiği; Mahkemece, mevcut yazılı deliller ve davacının kayıtlı tanığının beyanları doğrultusunda, doğum tarihi de dikkate alınarak, sigortalılık başlangıç tarihinin 02.11.1979 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 12. maddesinde yer alan harp okulları ile fakülte ve yüksek okullarda silahlı kuvvetler hesabına okuyan veya kendi hesabına okumakta iken askeri öğrenci olanların kanunla tanınan haklardan yararlanacaklarına dair hükme, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesi dördüncü fıkrasının (d) bendinde de yer verilerek, harp okulları ile fakülte ve yüksekokullarda Türk Silahlı Kuvvetleri hesabına okuyan ya da kendi hesabına okumakta iken askeri öğrenci olanların (4-c) bendi kapsamına girenler gibi sigortalı sayılacağı belirtilmiştir.

Şu halde Mahkemece; Deniz Harp Okulu'ndan davacının öğrenim durumuna ilişkin tüm belgeler celbedilerek, yazılı mevzuat hükümleri çerçevesinde sigortalı kabul edilip edilmediği hususu Kurumdan sorulmalı, gelen cevaplar irdelenerek, talep edilen başlangıç tarihi itibariyle sigortalı sayılması halinde, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmelidir.

Şu halde Mahkemece; Deniz Harp Okulu'ndan davacının öğrenim durumuna ilişkin tüm belgeler celbedilerek, yazılı mevzuat hükümleri çerçevesinde sigortalı kabul edilip edilmediği hususu Kurumdan sorulmalı, gelen cevaplar irdelenerek, talep edilen başlangıç tarihi itibariyle sigortalı sayılması halinde, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmelidir.

Kabule göre de; yöntemince düzenlenip süresinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alındığını gösteren yazılı karine niteliğinde ise de, fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemeyeceğinden, işe giriş bildirgesinin aslı getirtilerek fotoğraf ve davacıya atfen atılan imzanın davacının eli ürünü olup olmadığı grafoloji uzmanından alınacak raporla saptanmalı, çalışıldığı iddia edilen işyeri tespit tarihi itibariyle kapsamda olmakla birlikte davacıya verilen sigorta sicil numarasının o yılın serilerinden olup olmadığı araştırılmalı, davacının çalışmalarının gerçekliğinin tespiti için, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve dava dışı işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile gerektiğinde, zabıta marifetiyle komşu iş yeri sahipleri ile çalışanlarının da bilgi ve görgülerine başvurulmalı böylece fiili çalışma olgusu, somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde kanıtlanmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16101, Karar No: 2013/15403, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16101 E.  ,  2013/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse .....aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 03.02.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen

birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3926, Karar No: 2024/3910, Tarih: 27.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3926 E.  ,  2024/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/251 E., 2024/399 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacı vekilinin duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 374.114,22 TL, davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar ise 134.681,12 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı ( miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16166, Karar No: 2016/5445, Tarih: 03.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16166 E.  ,  2016/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacı, 991 ada 22 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümün yurt dışında çalışarak mirasbırakan annesine gönderdiği paralarla alınıp muris annesi adına tescil edildiğini, mirasbırakan tarafından davalı kızına satış yolu ile temlik edildiğini; yine 9923 ada 17 parsel sayılı taşınmazdaki dairenin de mirasbırakan tarafından satın alınarak davalı adına tescil ettirildiğini, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapuların iptali ile mirasçılar adına tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu 991 ada 22 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümün babasına ait taşınmazın satışından elde edilen para ile alındığını, alımda kullanılan paranın ¾’ünün miras payı olduğunu, davacının taşınmazda hak iddia edip murise baskı yapması üzerine, taşınmazın kendisine satıldığını, saklı payı zedeleme kastı bulunmadığı için tenkis isteminin de reddi gerektiğini, 9923 ada 17 parsel sayılı taşınmazın ise mirasbırakanla ilgisi olmayıp 3.şahıstan bedeli ödenmek suretiyle satın alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 991 ada 22 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 9923 ada 17 parsel yönünden bedelin mirasbırakan tarafından ödendiği iddiasının yasal delillerle ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, kayden mirasbırakana ait 991 ada 22 parsel sayılı taşınmazda bulunan 6 nolu bağımsız bölümün 11/06/1999 tarihli satış işlemi ile davalıya temlik edildiği, mirasbırakanın 07/03/2010 tarihinde öldüğü, davacı ve davalının ana bir baba ayrı kardeş oldukları, mirasbırakanın taraflar dışında mirasçısının olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, uygulama ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.