muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6196, Karar No: 2017/3844, Tarih: 19.04.2017

olmadığı yönünde Ereğli Asliye Ceza Mahkemesince yazılan müzekkerelerin akıbetinin ise araştırılmadığı anlaşılmakla, bu yazıların sonucu araştırılıp rapor alınmışsa dosyaya konulması, aksi takdirde sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında söz konusu olay bakımından da DNA incelemesi yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi,

4-Sanıklar hakkında TCK'nın 152/2-a maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan tüm hükümler bakımından hükümden sonra yürürlüğe giren 28.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 65. maddesi ile TCK'nın 152. maddesinde yapılan lehe değişikliklerin gözetilerek hukuki durumlarının yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

5-Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukukî durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

6-Kabule ve uygulamaya göre;

a) Sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının hesap hatası sonucu 600 yerine 500 TL olarak belirlenmesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10614, Karar No: 2010/3978, Tarih: 26.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/10614 E.  ,  2010/3978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve bu suça iştirak etmek, sövme ve tehdit suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda;sanıklar ...,...,... 'ın reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve bu suça iştirak etmekten mahkümiyetlerine, sanık ...'in tehdit ve sanık ...'in sövme suçlarından beraetlerine dair, Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24/10/2005 gün ve 2002/727 Esas, 2005/1397 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin suç tarihindeki SHÇEK.na bağlı Kız Yetiştirme Yurdunda kalması nedeniyle SHÇEK vekilinin katılma talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; 2828 sayılı Yasanın 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edeceği, dosya içeriğine göre 23.06.1985 doğumlu olup Uyap'tan çıkarılan nüfus kaydına göre 02.03.2004 tarihinde evlenip reşit olan mağdurenin yurttan ayrılmış olması ve 03.05.2004 tarihli celsedeki beyanında da sanıklardan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında kurum vekilinin mağdureyi temsilen temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/2469, Karar No: 2022/6233, Tarih: 28.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2469 E.  ,  2022/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 49. HUKUK DAİRESİ

DAVACILAR : 1-...,

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tahliye davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın kabulüne yönelik olarak verdiği kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davalıların kiralananı intifa hakkı sahipleri müteveffa ... ... ile davacı ...'den 01/06/2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, vefat ile birlikte ... ...'in sahip olduğu intifa hakkının kendiliğinden sona erdiğini, mirasta külli halefiyet prensibi ve mirasın ölüm anında bir kül halinde mirasçılara intikal etmesi nedeniyle ... ...'in kanuni mirasçısı olan davacıların sözleşmenin tarafı haline geldiğini, davacı ...'in aynı zamanda kiralananın maliki olduğunu, davacılardan ...'in oğlu ... ... ...'ın 28/07/2018 tarihinde evleneceğini ve davaya konu taşınmazda ikamet edeceklerini, dolayısıyla davaya konu taşınmaza ihtiyaçlarının olduğunu ileri sürerek, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin konut ihtiyacı gereksinimi nedeniyle sona erdirilmesine ve davalı kiracıların tahliyesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, davacılar tarafından keşide edilen ihtarnamenin Borçlar Kanunu'na uygun olarak yapılmadığı için öncelikle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacılar ... ve ...'in kira sözleşmesinde taraf olmaması nedeniyle işbu davayı açma haklarının bulunmadığını, davacıların tahliye taleplerinin gerçek, samimi ve zorunlu olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; 4721 sayılı TMK'nın 797. maddesi gereğince; intifa hakkının, gerçek kişilerde hak sahibinin ölümü, tüzel kişilerde kararlaştırılan sürenin dolması, süre kararlaştırılmamışsa kişiliğin ortadan kalkmasıyla sona ereceği, yine intifa hakkını düzenleyen TMK'ya göre; intifa hakkının miras olarak da mirasçılara geçmediği, intifa hakkının, sahibinin ölümü ile sona erdiği, sözleşmeye konu taşınmazda intifa hakkı sahibi davacı ...'in halen hayatta olması ve kira sözleşmesine işbu davacının taraf olması, diğer davacıların sözleşmeye taraf olmaması, intifa hakkının da miras yoluyla mirasçılara intikal etmemesi nedeniyle; davacı ... ve ...'in 01/06/2013 tarihli kira sözleşmesinden dolayı davalılara husumet yöneltmesinin hukuken mümkün olmadığı, diğer davacı ...'in yönünden ise; fesih bildiriminin süresinde olmadığı gerekçesiyle, davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın aktif dava ehliyetleri olmadığından reddine, davacı ... tarafından açılan davanın süresinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davaya konu 01/06/2013 tarihli kira sözleşmesinin kiraya veren sıfatıyla ... ve müteveffa ... ... ile kiracı sıfatıyla davalılar arasında imzalandığı, kiraya veren ... ...'in 22/08/2017 tarihinde vefat ettiği, davacıların müteveffanın mirasçıları oldukları, kira sözleşmesinin akdedilebilmesi için mülkiyet veya intifa hakkı sahibi olunmasının gerekmediği, malik veya intifa hakkı sahibi olmayan kişilerin de kira sözleşmesi akdedebilecekleri ve tahliye davası açabilecekleri, davacı ...'in kiraya veren ve aynı zamanda vefat eden kiraya veren ... ... mirasçısı sıfatıyla, diğer davacıların ise vefat eden kiraya veren ... ... mirasçısı sıfatıyla işbu davayı açabilecekleri, davacı ... ve ... yönünden aktif husumet yokluğu gerekçesiyle verilen red kararının yerinde olmadığı, davaya dayanak kira sözleşmesinin 01/06/2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olduğu, kira sözleşmesi sürenin bitiminden itibaren TBK'nın 347/1. maddesi uyarınca seneden seneye yenilenmiş olup, en son yenilenen kiranın 01/06/2018 tarihinde sona ereceği, sözleşmede "kiralayanın kira döneminin bitmesine 2 ay kala kiracıya bildirmek suretiyle sözleşmeyi feshedilebileceği" hükmünün düzenlendiği, davalılara gönderilen ihtarname 11/05/2018 keşide tarihli olduğundan ve kira döneminin bitmesine 2 ay kala bildirim yapılmadığından davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun değişik gerekçe ile kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, tahliye davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş; karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacıların temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Dava konusu taşınmazın mülkiyetinin davacılardan ...'e ait olduğu, ... ve ... ...'in yarı yarıya intifa hakkına sahip bulunduğu, davaya dayanak yapılan 01/06/2013 tarihli kira sözleşmesinin kiraya veren sıfatıyla intifa hakkı sahipleri ... ve ... ... ile kiracı sıfatıyla davalılar arasında imzalandığı uyuşmazlık konusu değildir. Kiraya veren intifa hakkı sahibi ... ...'in 22/08/2017 tarihinde vefat etmesi nedeniyle intifa hakkı ve bu hakka bağlı olan kiraya veren sıfatı da sona ermiş, malik kira sözleşmesinin tarafı haline gelmiştir. Yani ... ...'in mirasçıları kiraya veren sıfatına sahip değillerdir. Bu durumda, taşınmazın yarı payında intifa hakkı sahibi ve kiraya veren ... ile diğer payı için sona eren intifa hakkı nedeniyle malik ...'in tahliye davası açabileceği, diğer davacı ...'in aktif dava ehliyetine sahip olmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle bölge adliye mahkemesince; davacı ... yönünden davanın aktif dava ehliyetine sahip olmadığından reddine, diğer davacılar yönünden davanın süresinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının (A) bendinde yer alan "Davacıların açmış olduğu tahliye davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine," ifadesi çıkartılarak " davacı ... tarafından açılan davanın aktif dava ehliyeti olmadığından reddine, davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın süresinde açılmaması nedeniyle reddine" ifadesinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5661, Karar No: 2023/509, Tarih: 25.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5661 E.  ,  2023/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1407 Esas, 2021/618 Karar

DAVA TARİHİ : 13.06.2018

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/227 E., 2019/260 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2017/14288 sayılı "..." ibaresinin 5. sınıfta tescili için yaptığı başvurusunun, müvekkilinin 97/010403 sayılı 5. sınıfta tescilli "..." markasına dayanak yaptıkları itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek başvurunun kısmen reddine karar verildiğini, davalı şirketin bu karara yaptığı itirazın YİDK tarafından kabul edildiğini, oysa dava konusu marka ile müvekkilinin markasının benzer olduğunu, dava konusu markada müvekkili markasından farklı olarak yer alan "Af" ibaresinin, markayı farklılaştırmadığı gibi müvekkilinin markasının serisi olarak algılanmasına yol açacağını ileri sürerek 2018-M-2785 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın tescili hâlinde hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu "..." ibareli başvuru markası ile davacının markası "..." ibaresi arasında iltibasa neden olacak bir benzerliğin mevcut olmadığını, markaların ilaç markası olması nedeniyle ilaçların hitap ettiği tüketicinin yüksek dikkat düzeyine sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu "..." ibareli başvuru markası ile davacının markası "..." ibaresi arasında iltibasa neden olacak bir benzerliğin mevcut olmadığını, markaların ilaç markası olması nedeniyle ilaçların hitap ettiği tüketicinin yüksek dikkat düzeyine sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacının "..." ibareli itirazına mesnet markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından davacının "..." ibareli tescilli markalı ürünlerinden satın almak isterken davalının "..." ibareli başvuru markalı ürünü satın almak şeklinde bir yanılgı yaşamayacağı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı da oluşmayacağı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen iltibasın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının iltibasa neden olacak düzeyde benzer olduğunu, müvekkilinin markasının ilaç etken maddesinden türetilmediğini, ayırt ediciliği yüksek orijinal nitelikte bir marka olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iltibas değerlendirilmesinin hatalı yapıldığını, itirazlarına mesnet markanın birebir dava konusu başvuru içerisinde yer aldığını, bu durumun dava konusu markanın müvekkili markasının serisi olarak algılanmasına veya taraf markaları arasında idari-ekonomik bağlantı bulunduğunun düşünülmesine neden olacağını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtmiş olduğu itirazları tekrar ederek ve re'sen nedenlerle usul ve kanuna aykırı bulduğu kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın tescili hâlinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtmiş olduğu itirazları tekrar ederek ve re'sen nedenlerle usul ve kanuna aykırı bulduğu kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın tescili hâlinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Somut olaya uygulanacak 6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası, “Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir.” hükmünü haizdir.

2.Davacının itirazına mesnet markası ...” olup, davalı şirketin başvuru markası ise “...” dir. Başvuru markasının ilk üç harfi ile son iki harfinin davacı markası ile aynı olduğu, bu bağlamda markalar arasında yüksek seviyede görsel ve sescil benzerlik bulunduğu, davalının marka başvurusunun Türkçe'de herhangi bir anlamı olmadığı gibi tescil kapsamındaki 5. sınıftaki mallarda herhangi bir etken madde ile hastalığa işaret eden bir anlamının bulunduğu da ileri sürülmediğine göre davacının önceki tarihli markasının ayırt ediciliği yüksek bir ibare olduğunun kabulü gerekir. Her ne kadar davacı markasının kullanıldığı ilaçların reçeteli mi reçetesiz mi olarak kullanıldığı bilinmemekle birlikte, reçeteli ilaçlarda kullanılsa bile her markanın ayırt edici ve köken bildirici işlevi yanında reklam işlevinin de olduğu düşünüldüğünde, sırf reçete edenin doktor, satıcının ise eczacı olmasının karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırmayacağı kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9897, Karar No: 2018/4006, Tarih: 20.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9897 E.  ,  2018/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVALILAR : 1- ... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2- ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl dava ile iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalı ...'ndan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile ise ihaleyi yapan ve işe alan kurumun ... olduğunu, davacının Belediye'nin yapmış olduğu parkometre ihalesinin yüklenicisi olan ... bünyesinde çalıştığını, 30 Mart yerel seçiminden sonra sözleşmesinin haksız ve tek taraflı feshedildiğini, bu nedenle Belediye'nin de tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek husumeti Belediye'ye de yöneltmiş ve davaların birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının kurumun işçisi olmayıp bağımsız işveren olan Siverek Belediye Spor Kulübü'nün çalışanı olduğunu, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın Belediye tarafından Dernekler Kanunu’na uygun olarak kurulduğu, ayrı tüzel kişilik kazandığı ve tüzel kişiliğinin halen devam ettiği, davacının da kulüp tarafından işe alınarak çalıştırıldığı, birleşen davanın davalısı ... tarafından dernek niteliğinde kurulan asıl davanın davalısı ...'nın bağımsız bir tüzel kişilik olarak ayrı bir işveren olduğu, ... tarafından Belediye Spor Kulübü adı altında kurulmasının ...’na asıl işverenlik sıfatı vermeyeceği, davacı tarafından da bizzat ... bünyesinde işçi sıfatı ile çalışmasının ispatlanamadığı, davacı işçi ile iş sözleşmesi ilişkisi içinde olan davalının dernek niteliğindeki asıl davanın davalısı ... olduğu, zira, davacı işçinin maaşlarının ve sigorta primlerinin ayrı bir tüzel kişilik olan ... tarafından ödendiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin Urfa Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın Urfa Büyükşehir Belediye Başkanlığına yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, asıl davanın davalısı olan ... aleyhine açılmış davanın tefrik edilerek mahkemenin ayrı bir esasına kaydedilmesine karar verilmesine karşın karar başlığında davalı olarak gösterilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2012/4875, Karar No: 2012/6102, Tarih: 29.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4875 E.  ,  2012/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yük lenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. mad delerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme ta rihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASI NA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hak kında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCK. nun 102/4, 104/2 ve CMK. nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), adli emanete kayıtlı kama benzeri bıçağın 765 sayılı TCK nun 36. maddesi uyarınca müsade resine, bıçak kınının sahibine iadesine, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.