muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/664, Karar No: 2020/1629, Tarih: 04.06.2020

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/10/2007 gün ve 1997/425 E. - 2007/541 K. sayılı görevsizlik kararı ile dava konusu taşınmazların bulunduğu köyde kadastro çalışmalarının yapıldığı ve taşınmazlar hakkında tutanak düzenlendiğinden bahisle tescil ve müdahalenin men'i davaları yönünden mahkemenin görevsizliğine karar vermiş, verilen karar temyiz edilmediğinden 20/05/2008 tarihinde kesinleşmiş yargılamaya Karadeniz Ereğli Kadastro Mahkemesinde devam olunmuş, yapılan yargılama sonunda mahkemece;

... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/425 Esas sayılı dosyasında açtığı davanın kısmen kabul- kısmen reddine, dava konusu taşınmazlarda davalıların, davacının hissesine yönelik müdahalesinin men'ine, davacılar ... ... ve arkadaşlarının 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/173 Esas sayılı dosyasında açtıkları davanın reddine, davacılar ... ve arkadaşlarının 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/302 Esas sayılı dosyasında açtıkları davanın kabulüne, dava konusu 119 Ada 23 parsel sayılı taşınmazda, davalı ... mirasçılarının, bilirkişi raporunda yeşil ve mor kalemle taralı kısımlarda, davacıların hissesine yönelik müdahalelerinin men'ine, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 111 ada 2, 116 ada 2, 119 ada 23, 151 ada 5 ve 152 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerindeki nitelikleri ve miktarlarıyla ve fen bilirkişisinin 11/05/2016 tarihli rapor ekindeki krokide ( 34/A) ile gösterilen 15.305,43 m²'lik kısmın 131 ada 34 parsel numarası ile fındık bahçesi niteliğinde parsellerin tamamı 140 pay kabul edilerek; miras payları oranında ... ... mirasçıları adına tespit ve tesciline, 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğulları ... ve ...'e aittir." şerhinin eklenmesine, 119 ada 23 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "Parsel üzerindeki bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ev, 2 adet samanlık ve fındık ağaçları ... oğlu ... mirasçılarına aittir." şerhinin eklenmesine, fen bilirkişisinin 11/05/2016 tarihli rapor ekindeki krokide (34/B) ile gösterilen 1087,23 m²'lik kısmın ve (34/C) ile gösterilen 3085,44 m²'lik kısmın 131 adanın son parsel sayısından sonra oluşturulacak parsel sayısı altında ayrı ayrı orman vasfında Hazine adına tespit ve tescillerine, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 179 ada 46 sayılı parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın aynı ada ve parsel sayısı ve kadastro tespitindeki miktarı ve niteliği ile tamamı 140 pay kabul edilerek miras payları oranında ... ... mirasçıları adına tespit ve tesciline, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğulları ... ve ...'e aittir." şerhinin eklenmesine karar verilmiş, davalı birleştirilen dosya davalılar ..., ... ve ... ile davalı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanuna göre 1952 yılında yapılan orman kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanuna göre 1952 yılında yapılan orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, gerekçeli kararın 4. bendinde 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ve 6. bendinde 179 ada 46 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine fındık ağaçları ... oğlu ... ve ... ile ...’e aittir yazılması gerekirken yalnızca ... oğlu ... ve ...’ın yazılması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 4. bendin “ - 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğulları ... ve ...'e aittir." şerhinin eklenmesine,” kısmının çıkartılarak yerine “- 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğulları ... ve ... ile ...'e aittir." şerhinin eklenmesine,” yazılması ve 6. bendin “ - Dava konusu taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğulları ... ve ...'e aittir." şerhinin eklenmesine,” kısmının çıkartılarak yerine “- Dava konusu taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğulları ... ve ... ile ...'e aittir." şerhinin eklenmesine,” yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20628, Karar No: 2019/6483, Tarih: 04.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/20628 E.  ,  2019/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 310 ada 14 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Dava konusu .... Mahallesi 310 ada 18 parsel sayılı taşınmazın, paydaşlarının açtığı ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/56 esas, 2016/59 karar ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/54 esas, 2015/650 karar sayılı dosyalarında değerlendirme tarihi 2015 yılı Ocak ayı itibariyle 310 ada 18 parsel için 1200 TL/m² fiyatı belirlendiği ve bu bu m² birim bedelinin Dairemiz denetiminden geçtiği anlaşıldığı halde , iş bu davanın 14.01.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza 1.450,00 TL/m² değer belirleyen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu 310 ada 18 parsel sayılı taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir

krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi ,

2-Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, hükmedilen bedelin tamamına dava tarihi olan 14.01.2013 tarihi itibari ile faiz yürütülmesi gerekirken, 28.05.2013 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, hükmedilen bedelin tamamına dava tarihi olan 14.01.2013 tarihi itibari ile faiz yürütülmesi gerekirken, 28.05.2013 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1602, Karar No: 2006/3434, Tarih: 04.04.2006

Hukuk Genel Kurulu 2006/1602 E., 2006/3434 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2006/1602 E., 2006/3434 K.**

**- İHTİYAÇ NEDENİYLE TAHLİYE**- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacının kira parasının tespitini istemesi, açılan tahliye davasında ihtiyaç iddiasının samimi olmadığına delil teşkil etmez. Ayrıca davacının dava konusu kiralananın dışında kirada başka yerlerinin de olup, bu yerlerin tahliyelerinin istenmemesi mülkiyet hakkının bir sonucu olup davacı kötü niyetli olarak kabul edilemez.

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, iş yeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin davalının kiracısı olduğu taşınmazı market ve tekel büfesi olarak işlettiğini, davacılardan C.....'in oğlu Ö....'ün de yirmialtı yaşında olup eğitimini tamamladığını, askerliğini yaptığını, halen bir işi olmadığını, kiralananda aynı işi yapmak istediğini, bu konuda davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen sonuç alınamadığını belirterek, davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, davacıların daha Önce aynı nedene dayanarak açtıkları davanın reddine karar verildiğini, şartlarda bir değişikliğin olmamasına rağmen yeniden tahliye davası açılmasının ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını gösterdiğini, davacıların aynı parselde bulunan ve daha büyük olan üç dükkanlarının daha olduğunu, davalıyı tahliyeye zorlamak için kira tespit davası da açtıklarını asıl amacın kira parasını artırmak olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; uyuşmazlık ihtiyaç iddiasına dayalı tahliye istemine ilişkindir. Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15,07.1992 başlangıç tarihli ve süresiz kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 21.07.2004 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile dava süresinde açılmıştır. Davacılar, Cemil'in oğlu Özgür'ün işsiz olduğunu, kiralananda market-tekel bayii işi ile iştigal edeceğini iddia ederek tahliye isteminde bulunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları davacının iddiasını doğrular nitelikte anlatımda bulunarak 1979 doğumlu ihtiyacımın uzun süredir işsiz olduğunu, artık bir iş yapmak istediğini, kiralananda market-tekel bayii işi yapacağını söylemişlerdir. Yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda da davalının kiralananda halen aynı işi yaptığı davalının savunmasında belirtilen diğer dükkanların boş olmayıp kirada oldukları ve kiralananın da yapılacak işe uygun bulunduğu belirtilmiştir. Davacının yasal hakkını kullanarak kira tespiti isteminde bulunması tahliye isteminin kabulüne engel oluşturmaz ve ihtiyacın samimi olmadığını göstermez. Yine kirada bulunan dükkanlardan yapılacak işe uygun olanının seçilerek tahliyesinin istenmesi mülkiyet hakkının kullanımının gereğidir ve davacının bu konuda seçimlik hakkı bulunmaktadır. Kaldı ki kiralananda halen aynı iş yapılmaktadır. Davalı hakkında daha önce açılan tahliye davasının reddine karar verilmesi işbu dava için kesin hüküm oluşturmaz. Uzun süredir işsiz olan ve kendisine ait başkaca iş yeri bulunmayan davacının oğlunun toplanan delillere göre ihtiyaç iddası kanıtlanmıştır. Bu durumda mahkemece ihtiyacın samimi olmadığı, asıl amacın kira parasını artırmak olduğu düşüncesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece tahliye isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyannca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 04.04.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3163, Karar No: 2014/6899, Tarih: 10.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3163 E.  ,  2014/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1) 2003 yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi

2) 2004 yılında sahte belge düzenleme suçundan, 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 ve 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis

3) 2005 yılında sahte belge düzenleme suçundan, 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 ve 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis

1- Sanıklar hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılıYasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise ;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

3-Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise ;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında “sanıkların” kelimesi kullanılarak temel ceza belirlendikten sonra TCK' nun 62,51.maddelerinin uygulanmasında ve vekalet ücretinin tahsilinde “sanığın” kelimesi yazılmak suretiyle uygulamalardan hangi sanık ya da sanıkların yararlandırıldığının denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmaması,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12782, Karar No: 2010/13099, Tarih: 16.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/12782 E.  ,  2010/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 21/5/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesinin ve saldırının kınanması ile kararın yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine ilişkin verilen 14/7/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Borçlar Yasası'nın 49/3. maddesi gereğince yargıç, tazminat ödenmesi yerine, başka bir yaptırım veya ek yaptırım kararı verebileceği gibi saldırıyı kınayan bir karar vermekle yetinebilir ve bu karar özetinin basın yolu ile duyurulmasına da karar verebilir.

Eldeki davada davacı, tazminat yanında saldırının kınanmasını ve karar özetinin yayınlanmasını da istemiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 8/I. maddesinde malvarlığı hukukundan ... ve değer veya tutarı, her yıl yeniden saptanan tutarı geçmeyen davalara ve dava değerine bakılmaksızın 8/II. maddesinde sayılan davalara sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı belirtilmiş olup kınama ve kararın yayımlanmasına ilişkin uyuşmazlık, orada sayılan dava türlerinden hiçbirine girmediğinden, tazminat ile birlikte olsun veya olmasın bu gibi istemlere ilişkin davalarda görevli mahkeme dava değerine göre de belirlenemez.

Yerel mahkemece, Borçlar Yasası'nın 49. maddesinde belirtilen öteki yaptırımların uygulanmasına ilişkin istemler de içeren davaya genel yetkili olan asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13318, Karar No: 2020/2361, Tarih: 11.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13318 E.  ,  2020/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanıkların, yapımı devam eden tramvay inşaatına ait T şeklindeki 29\*48 cm ebatında 48 adet demir çubuğu çalmaya teşebbüs etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanıklar hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2. Oluşa ve dosya kapsamına göre; Aslanlı Kışla Caddesi, Mevlana Kültür Merkezi ilerisinde tramvay hattında, demir çalan şahıslar olduğu ihbarı üzerine olay yerine giden polis ekibinin, aynı cadde üzerinde olay yeri yakınında bisikletle ilerlemekte olan sanıkları yakaladıklarının anlaşılması karşısında; tutanak tanıkları da dinlenerek eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi,

3. Suça konu demir parçalarının değerlerine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir değer tespit tutanağının bulunmadığının ve ... vekilinin talimat mahkemesinde alınan 05/06/2015 tarihli beyanında zararlarının küçük miktarda olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; çalınan demir parçalarının suç tarihindeki değerleri adı geçen şirketten sorularak belirlenip sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Hüküm tarihinde Balıkesir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’a, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 29.09.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.