muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18133, Karar No: 2015/2705, Tarih: 18.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18133 E.  ,  2015/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, yasak bıçak taşıma, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali, 4320 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın ev eşyalarını kırmak suretiyle mala zarar verme, katılanın başına ve koluna vurmak suretiyle yaralama, katılanı öldüreceğini söylemek suretiyle tehdit, 6136 sayılı yasaya göre yasak niteliği haiz bıçak taşıma, sinkaflı sözlerle hakaret, gündüzleyin katılanın evine girmek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali ve mahkemece yöntemine uygun verilen tedbir kararına uymamak suretiyle 4320 sayılı Kanuna aykırılık suçlarını işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

1-Hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

Sanığın katılanı başından ve kolundan yaraladığı anlaşıldığından yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali ve yasak bıçak taşıma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığın katılanı zincirleme biçimde ölümle tehdit ettiği, gündüzleyin katılanın evine rızası hilafına girdiği ve 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak bıçak taşıdığı anlaşıldığından tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali ve yasak bıçak taşıma suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- 4320 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Hükümden sonra, 20.03.2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 gün ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 23/1. maddesi ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, anılan Kanunun, 13/1. maddesinde "Bu Kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hâkim kararıyla üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur." şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, 6284 sayılı Kanunun tanımlar başlıklı 2. maddesinin (c) bendinde ise hâkim tanımının Aile Mahkemesi hâkimini ifade edeceği düzenlemesi karşısında tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu ve bu nedenle görevli mahkemenin yeniden düzenlendiği anlaşıldığından görevsizlik kararı verilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5582, Karar No: 2015/12744, Tarih: 30.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5582 E.  ,  2015/12744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2014 tarih ve 2014/875-2014/663 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yağlı tohumları nihai ürün haline getirdiğini, davalının ise ham ayçiçeği yağı ve rafine mısır yağı emtiasını taşımada kullanılan flexi tankların üreticisi olduğunu, müvekkilinin davalıdan satın aldığı flexi tankları iki ayrı taşımada kullandığını ancak her iki taşımada da müvekkili tarafından ihraç edilen emtiaların hasarlandığını, hasarların flexi tankların üretim hatasından ve ayıplı olmasından kaynaklandığının tespit edildiğini, sigorta şirketinin hasarların teminat kapsamı dışında kaldığından bahisle zararını karşılamadığını ileri sürerek, toplam 66.981,30 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... tanklarda üretim hatası bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... arası taşımada, 09.12.2011 tarihinde, ...nda aktarma sırasında sızdırma olduğu tespit edildiği halde, davacı tarafından, davalıya bildirim yapılmadan, 155 gün sonra 14.06.2012 tarihinde rapor tanzim ettirildiği, bu taşımada dolumu yapılması gereken yağ miktarının 21.000 kg olması gerekmekte iken bu miktarın aşılarak 21.860 kg yükleme yapılması sebebiyle aşırı yüklemeden dolayı ... tankının yırtılmış olduğu, flexi tankında üretim ve imalat hatası bulunmadığı, yükleten ve taşıtan konumunda bulunan davacının kusurundan dolayı zararın meydana geldiği; ... arasındaki taşımada, davadan önce düzenlenen ekspertiz raporunda sızıntı sebebi olarak küresel valf kollarının kendisinden açılarak emtianın sızmış olduğunun belirtildiği, sızmadan kaynaklı hasarın esaslı sebebinin, pimlerin dolum sonrasında takılmaması olduğu, bu taşımada kullanılan flexi tankında üretim ve ayıp hatasından kaynaklı zararın meydana gelmediği, emniyet pimlerini takma sorumluluğunun davacıda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3574, Karar No: 2018/6497, Tarih: 11.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3574 E.  ,  2018/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen kararın sanığa, duruşmada ve temyiz dilekçesinde bildirdiği adresine 29.01.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sonradan gereksiz yere 05.03.2013 tarihinde yapılan ikinci tebligatın yeni bir temyiz süresi başlatmayacağı, sanığın CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 07.03.2013 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Rize Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.06.2011 tarih ve 2011/1718 E. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006 ve 2010 takvim yıllarında da sahte fatura düzenleme fiilini işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı ancak bu suçlarla ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; bu takvim yılları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

II- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Rize Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.06.2011 tarih ve 2011/1718 E. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006 ve 2010 takvim yıllarında da sahte fatura düzenleme fiilini işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı ancak bu suçlarla ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; bu takvim yılları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak açılan kamu davasında sanığın, 2004 yılında fabrikada meydana gelen patlama sonucu şirketin ... Ltd. Şti'ye devredildiğini, ancak muhasebecinin yaptığı ve kendisinin de gözünden kaçan bir hata sonucu ... şirketi adına değil Kirazdağı.. şirketi adına fatura kesildiğini, suç işleme kastı olmadığını savunması, sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ve kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açıldığının anlaşılması halinde getirtilerek incelenmesi ve bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerin dosya arasına alınması, faturaları kullandığı iddia olunan mükelleflerin tanık olarak beyanlarının alınması ile sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturalarda yazılı malları alıp almadıklarının sorulması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın savunması ve düzenlenen faturaların sayı ve miktarları da gözönüne alınarak sanığın suç kastıyla hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre ise;

a)Defter belge ibraz etmemek suçu yönünden, sanığa defter belge isteme yazısının 21.02.2011 tarihinde tebliğ edildiği, suç tarihinin 09.03.2011 olduğu ve hükmolunacak temel cezanın alt sınırının suç tarihi itibariyle 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesince 18 ay olduğu gözetilmeden sanık hakkında temel cezanın 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Kabule göre ise;

a)Defter belge ibraz etmemek suçu yönünden, sanığa defter belge isteme yazısının 21.02.2011 tarihinde tebliğ edildiği, suç tarihinin 09.03.2011 olduğu ve hükmolunacak temel cezanın alt sınırının suç tarihi itibariyle 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesince 18 ay olduğu gözetilmeden sanık hakkında temel cezanın 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Sahte fatura düzenleme suçunda, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK’nın 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

d)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8761, Karar No: 2012/15621, Tarih: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8761 E.  ,  2012/15621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hazineye ait taşınmaza kapalı ve açık çocuk oyun alanı, yeşil alan, yürüyüş yolu, çelik direk üzerine beach bar, iskele ve şemsiye-şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3883, Karar No: 2019/6246, Tarih: 21.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3883 E.  ,  2019/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/175, Karar No: 2023/1102, Tarih: 19.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/175 E.  ,  2023/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/549 E., 2022/638 K.

DAVA TARİHİ : 17.08.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren Şirketlerin işçisi olarak çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini ve ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ayrıca davacının ücretine her altı aylık dönemde %4 oranında ücret zammı yapılması gerektiğini; ancak davacının ücretine 01.01.2019 tarihinden itibaren sadece %4 oranında ücret zammı yapıldığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile dava konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını; ayrıca toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 oranında ücret zammının da uygulandığını, talep edilen faiz başlangıç tarihlerini ve faiz türünü de kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ve davalı İdare arasındaki ... ... sözleşmesine ve toplanan kanıtlar ile aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 31.05.2022 tarihli ilâmı ile; 01.01.2021 tarihi ve sonrası için ücret farkının hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 dönemini kapsayan toplu ... sözleşmesinin “Ücret Zammı” başlıklı 33 üncü maddesi doğrultusunda işlem yapıldığı, gerek arabuluculuk başvuru tarihinde gerek dava tarihinde bu toplu ... sözleşmesi henüz mevcut olmadığından, bu döneme ait ücret farkı hesaplanırken henüz imzalanmamış bir toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zammının uygulanamayacağı, ikramiye alacağı talebine en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi yerine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilâmı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri