muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1783, Karar No: 2023/20634, Tarih: 06.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/1783 E.  ,  2023/20634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 23.11.2021

EK KARAR SAYISI : 2021/332 E., 2021/561 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen ve bozma üzerine verilen 09.11.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin ilk fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca neticeten 5 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 23.11.2021 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "emyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, aldığı cezanın haksız olduğuna ve dosyanın temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzünde kurulup 09.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.11.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3561, Karar No: 2016/1519, Tarih: 01.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/3561 E.  ,  2016/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davacı kiracı tarafından kiraya veren aleyhine açılan hasar bedeli ve kira sözleşmesinden kaynaklanan müspet zarar, mahrum kalınan kar kaybı istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Taraflar arasında 01.07.2003 tarihli, 2 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, kiralanan mecurun bulunduğu binada davalı kiralayan tarafından yapılan esaslı tadilat nedeniyle kiralanan işyerine su bastığı bu nedenle kiralanan taşınmazda bulunan makinelerin zarar gördüğünü ve işyerinin 15 gün kapalı kaldığını belirtilerek, 15 günlük kira bedeli olan 8.000 TL, işyerinin kapalı kalması nedeniyle 8.400 TL kazanç kaybı, Ürünlerin tamir için nakliye bedeli 1.500 TL, ürünlerin bakım ve temizlik gideri 3.000 TL, şubeyi su basması nedeniyle temizlik ve tadil gideri 2.100 TL, olmak üzere toplam 23.000 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde; davacı tarafından yaptırılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporunda sadece kiralanan taşınmazın deposuna su sızıntısı olduğunun bildirildiği ve hasar gördüğü iddia edilen makinelerin keşif mahallinde olmadığının ayrıca tamire ilişkin bir fatura sunulmadığı, ana taşınmaza yapılan tadilatın basit onarım niteliğinde olduğu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15 günlük kira bedeli 8.000 TL ve 2.100 TL temizlik ve hasar bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin mahrum kalınan kar kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin mahrum kalınan kar kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır. Kural olarak BK'nun 249/1 maddesine göre (6098 sayılı TBK'nun 301.md.) kiralayan, taşınmazı sözleşme ile amaçlanan kullanıma uygun bir halde teslim ve sözleşme süresince bu halde bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan hem akdin kurulmasından önce mevcut hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar kiralayanın tekeffülü altındadır. Diğer bir anlatımla kiralayan sözleşme süresince kiralananda meydana gelen bozuklukları ve eksikleri kiracının bir kusuru yoksa gidermekle yükümlüdür. Ayrıca BK'nun 251/2 maddesi gereğince kiracı bazı koşulların varlığı halinde (esaslı olmayan ufak tefek ayıplar) kiralayanın hesabına eksiklikleri gidermekte izinlidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 112. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir. Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kâr kaybı, kârdan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu hareketten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu hareket yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır.

Somut olayda; taraflar arasında akdedilen 01.07.2008 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile çalışır vaziyette dükkanın kiraya verildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı .... SHM 2013/51 D. işler dosyasında yapılan tesbit sonucu alınan 25.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda, ana taşınmazın üst katlarında tadilata yönelik bir çalışmanın başlatılmış olduğu, depo ve WC bölümlerinin bulunduğu bodrum kata pis su akıntısının geldiği ve pis suyun koridor ile kapı girişleri önünde göllenmesi, depo bölümlerine kadar sızarak depolanan ürünlere sirayet etmesi, bodrum kata kesif bir lağım kokusu mevcut olması nedeniyle bodrum katın kullanılamaz duruma geldiği, iş yerinde hijyenik ve sağlıklı bir çalışma ortamının bulunmadığı tespit edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan kar kaybına yönelik olarak bilirkişi raporunda; davacının ticari defterlerine göre kiralananın kapalı kaldığı dönemde ciro kaybının olmadığı belirtilmiş ise de; bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacının tarım makineleri satışı yaptığı, bu nedenle mevsimsel olarak kış aylarında satışların düşük ilkbahar ve yaz aylarında daha yüksek olup olmayacağı hususunda hiçbir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Mahkemece, tespit raporu esas alınarak akan lağım suları nedeniyle 2.100 TL tadilat masrafı ve taşınmazın 15 gün boyunca kapalı kaldığından 15 günlük kira bedeli 8.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği halde, eksik bilirkişi raporuna dayanılarak davalının bu 15 günlük süreye ilişkin kazanç kaybından sorumlu tutulmaması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14496, Karar No: 2021/14128, Tarih: 22.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/14496 E.  ,  2021/14128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'ın mahkûmiyetine dair ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarihli ve 2014/535 esas, 2014/705 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/06/2021 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık ... hakkında, 24/05/2012 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ...Cumhuriyet Başsavcığının 04/06/2012 tarihli ve 2021/1019 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 11/10/2012 tarihli ve 2012/394 esas, 2012/700 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında ...Devlet Hastanesinde yapılan 19/12/2012, 21/12/2012 ve 24/12/2012 tarihli tahlillerde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce suç duyurusunda bulunulduğu,

2- ...Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2013 tarihli ve 2013/676 soruşturma, 2013/267 esas, 2013/75 sayılı iddianamesi ile, 19/12/2012 tarihli suç nedeniyle TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle ...Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- ...Sulh Ceza Mahkemesinin 10/09/2013 tarihli ve 2013/103 esas, 2013/424 sayılı kararı ile, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 11/10/2013 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve infaza gönderildiği,

4- ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 31/10/2013 tarihli ve 2013/386 DS sayılı çağrı yazısının sanığa tebliğ edildiği, 21/11/2013 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 31/12/2013 tarihli yazısında hastaneye başvurmadığının bildirilmesi üzerine 03/01/2014 tarihinde uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 21/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın uyarı yazısı eline ulaşmadığı için müdürlüğe başvuramadığını belirterek mazeret bildirdiği, mazereti kabul edilerek uyarı yazısının 10/02/2014 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, 10/02/2014 tarihinde yeniden hastaneye sevkedildiği, hastanede 6 haftalık bağımlılık programına alındığı, hastanenin 23/05/2014 tarihli yazısında tedavi protokolüne uymadığının bildirildiği, yükümlülüklerini bir yıl içinde iki defa ihlal etmesi nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 02/06/2014 tarihinde ...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

5- Dosyanın ele alınarak ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/535 esasına kaydedildiği, ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu

5- Dosyanın ele alınarak ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/535 esasına kaydedildiği, ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu

12/11/2014 tarihli ve 2014/535 esas, 2014/705 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20/11/2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair ...Sulh Ceza Mahkemesinin 10/09/2013 tarihli ve 2013/103 esas, 2013/424 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, kamu davası açılmasını takiben yapılan yargılama neticesinde, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarihli ve 2014/535 esas, 2014/705 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-) Şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesine uyarak 06/12/2013 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği ve kendisine burada yazılı olarak yükümlülüklerinin tebliğ edildiği ve yükümlülüklerini ihlal etmesi halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtar edildiği, ancak 21/11/2013 tarihli denetim planında belirtilen yükümlülüklerinin infazı esnasında şüphelinin ...Devlet Hastanesinin 31/12/2013 tarihli ve 8319 sayılı yazısına istinaden psikiyatri polikliniğine başvuruda bulunmayarak yükümlülük ihlalinde bulunduğundan bahisle 03/01/2014 tarihli uyarı müzekkeresinin gönderildiği, ancak bu uyarı müzekkeresinin şüphelinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, haberi olmadığından bahisle yapmış olduğu mazeretinin kabulüne ilişkin ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/02/2014 tarihli ve 2013-380-386 DS sayılı yazısını müteakip,

Şüphelinin daha sonra ...Devlet Hastanesinin 23/05/2014 tarihli ve 52446582 sayılı yazısına istinaden tedavi protokolüne gelmeyerek yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesi üzerine yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılmasına karar verilmiş ise de;

Şüphelinin daha sonra ...Devlet Hastanesinin 23/05/2014 tarihli ve 52446582 sayılı yazısına istinaden tedavi protokolüne gelmeyerek yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesi üzerine yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılmasına karar verilmiş ise de;

Denetimli serbestlik müdürlüğünün kayıt kapatma kararında 03/01/2014 tarihli ilk uyarı müzekkeresinde ihlal niteliğinde olmayan mazeretinin kabul edildiğini göz ardı etmiş olup, dolayısıyla ısrar şartı gerçekleşmeden kaydının kapatılarak kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, bu hâlde sanığın uyarılmasından bahsedilemeyeceği gibi, yükümlülüklerine uymamakta da ısrar etmiş sayılamayacağının kabulünün gerektiği cihetle, kamu davası hakkında durma kararı verilerek, hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-) Şüpheli hakkında, 24/05/2012 tarihli ilk suça ilişkin olarak verilmiş olan 11/10/2012 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında, şüphelinin 19/12/2012 tarihli tahlil sonuçlarına göre esrar kullandığının tespit edilmesi üzerine yapılan suç duyurusu sonucunda, önceki tedbirin ihlali niteliğinde olan 19/12/2012 tarihli suç nedeniyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kanun yararına bozma talebine konu olan 19/12/2012 tarihli suç bakımından 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı nedeniyle ihlal olarak nitelendirilen ikinci suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

denilerek ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarihli ve 2014/535 esas, 2014/705 sayılı kararını 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair ...Sulh Ceza Mahkemesinin 10/09/2013 tarihli ve 2013/103 esas, 2013/424 sayılı kararının kesinleşmesini takiben, denetimli serbestlik müdürlüğünce şüphelinin yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine, kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda, ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarihli ve 2014/535 esas, 2014/705 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre;

Dosya kapsamına göre;

1-) Sanık hakkında, 24/05/2012 tarihli ilk suça ilişkin olarak verilmiş olan ...Sulh Ceza Mahkemesinin 11/10/2012 tarihli ve 2012/394 esas,2012/700 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında, şüphelinin 19/12/2012 tarihli tahlil sonuçlarına göre uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine yapılan suç duyurusu nedeniyle açılan kamu davasında, önceki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlali niteliğinde olan 19/12/2012 tarihli suç nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

Sanık 19/12/2012 tarihli suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırıdır.

2-) Kabule göre de;

Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesine uyarak 21/11/2013 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurduğu ve kendisine yazılı olarak yükümlülüklerinin tebliğ edildiği ve yükümlülüklerini ihlal etmesi halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtar edildiği, ancak sanığın ...Devlet Hastanesinin 31/12/2013 tarihli ve 8319 sayılı yazısına istinaden psikiyatri polikliniğine başvuruda bulunmayarak yükümlülük ihlalinde bulunduğundan 03/01/2014 tarihli uyarı yazısının tebliğ edildiği, sanığın uyarı yazısının kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini belirterek bildirdiği mazeretinin ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/02/2014 tarihli ve 2013-380-386 DS sayılı kararı ile kabulüne karar verildiği, sanığın daha sonra ...Devlet Hastanesinin 23/05/2014 tarihli ve 52446582 sayılı yazısına istinaden yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesi üzerine infaz kayıtlarının kapatılmasına karar verildiği,

Denetimli serbestlik müdürlüğünün kayıt kapatma kararında 03/01/2014 tarihli ilk uyarı müzekkeresinde ihlal niteliğinde olmayan mazeretinin kabul edildiği gözetilmeden dolayısıyla ısrar şartı gerçekleşmeden infaz kaydının kapatılarak kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, bu hâlde sanığın uyarılmasından bahsedilemeyeceği ve yükümlülüklerini iki kez ihlal etmiş sayılamayacağının kabulü gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek, hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi de kanuna aykırıdır.

Sonuç olarak; yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenle mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi, gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarihli ve 2014/535 esas, 2014/705 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

22/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38337, Karar No: 2017/16642, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38337 E.  ,  2017/16642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.