muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/689, Karar No: 2024/4266, Tarih: 23.05.2024

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ... davalı Kurumlara ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11542, Karar No: 2024/405, Tarih: 22.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/11542 E.  ,  2024/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3443 E., 2022/2077 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/85 E., 2021/775 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın davalı şirketin işi nedeniyle Malatya’ya gitmekte iken gerçekleşen trafik kazasında vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eşi ... için 500 TL, çocuğu ... için 500 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve ... için 100.000 TL, ... için 80.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09.04.2014 tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;müteveffanın çalışma alanının Yozgat ili ile sınırlı olup başkaca bir ilde çalışması bulunmadığını, kazanın bir iş kazası olmayıp trafik kazası olduğunu, kusuru bulunmadığını, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hem SGK tarafından düzenlenen 30.11.2018 tarihli rapora göre hem de mahkemece aldırılan 10.12.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre iş kazasının ... ...'ın %100 kusurlu olması nedeni ile meydana geldiği, olayın meydana gelmemesi için işverenin İş Kanunu’nun 77 nci maddesi ile İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği hükümleri gereğince alması gerekli bir önlemin söz konusu olmadığı ve illiyet bağının kesildiğinin anlaşılmasına göre işverenin kusursuz sorumluluğunun da söz konusu olmadığı, iş kazasında işverenin kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, ... ...'ın tam kusurlu olduğu yönündeki tespitin gerçeği yansıtmadığını, olayın iş kazası olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, ... ...'ın tam kusurlu olduğu yönündeki tespitin gerçeği yansıtmadığını, olayın iş kazası olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların murisi ...'ın sevk ve idaresinde bulunan .....plakalı araç ile seyir halinde iken D-850-08 devlet yolunun 136. kilometresine geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında bulunan toprak alana aracını kaptırıp tekrar yoluna girmek istediği esnada aracın takla atması sonucu ölümlü - maddi hasarlı iş kazasının meydana geldiği, kaza tespit tutanağında ... ...'ın %100 kusurlu olduğu, SGK tarafından düzenlenen 30.11.2018 tarihli teftiş raporunda olayın iş kazası olduğunun, ... ...'ın %100 kusurlu olduğunun tespit edildiği, uzman bilirkişi heyetinin düzenlediği (makine müh, iş hukuku uzmanı, emekli emniyet müdürü-adli trafik kusur uzmanı) kök ve ek raporda; dosya kapsamındaki belgelere göre aracın teknik bir arıza sebebiyle yolun dışına çıktığı yönünde maddi olguya rastlanmadığı, davalının olayın meydana gelmesinde etkili olmadığı, trafik kazasının meydana gelmesinde ...'ın sevk ve idaresinde bulunan....plakalı aracın hızını aracın yük ve teknik özellikleri ile görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uyduramaması, aracı güvenli şekilde sevk ve idare etmemesinin etkili olduğu, bu nedenle de olayın meydana gelmesinde ... ...'ın tam ve etkili olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, olay yeri tespit ve görgü tutanağında; hız göstergesi ibresinin 80-85 km/h arasında takılı kalmış olduğu tespitlerine yer verilmiş olduğu göz önüne alındığına, müteveffanın ''hızını yol ve trafik şartlarına göre ayarlamadığı'' gerekçesiyle kusurlu görülmesinin, Yerel Mahkeme tarafından söz konusu bilirkişi raporunun göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu,dosya kapsamında müteveffanın dikkatsiz ve tedbirsiz davrandığına dair hiç bir somut delil ya da emare bulunmadığını, geçirmiş olduğu trafik kazasının iş kazası olduğunu, davalı şirketin iş sağlığı ve güvenliği hususunda gerekli tüm önlemleri alıp almadığı, müteveffaya gerekli eğitimlerin verilip verilmediği, ilgili mevzuat kapsamında işveren yükümlülüklerinin yerine getirilip getirilmediğinin incelenmediğini, işçinin şehirler arası işlerde yeterli dinlenme koşulları sağlanmadan çalıştırıldığını, kullanılan aracın bakım ve muayenelerinin tam yapılıp yapılmadığı ve şehirler arası yolculuğa uygun olup olmadığı incelenmeksizin rapor hazırlandığını, kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana gelmiş olması ihtimalinin de göz önüne alınması ve kusursuz sorumluluk hükümlerinin de değerlendirilmesi gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9958, Karar No: 2013/17645, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9958 E.  ,  2013/17645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışların emsal alınıp değerlendirme tarihlerindeki karşılıkların fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazın tapudaki satış değerinin gerçeği yansıtmadığı, harç ve vergiyi eksik ödemek için değerinin düşük gösterildiği, dava konusu taşınmazın emsalden 1,5 kat daha değerli olduğu belirtilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10388, Karar No: 2019/2785, Tarih: 18.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10388 E.  ,  2019/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; şirketin 18.09.2009-28.02.2011 tarihleri arasında ortağı ve yetkilisi olan sanıklardan ...‘in savunmasında, eniştesi olan ...‘in isteği üzerine şirket kurduklarını, şirket işleri ile eniştesinin ilgilendiğini, şirket yönetimine katılmadığını beyan etmesine ve sanığın bu savunmasının tanık olarak bilgisine başvurulan ... tarafından doğrulanmasına karşın, şirketin 28.02.2011 tarihinde sonra ortağı ve yetkilisi olarak görünen sanık ...‘nun beyanında, şirketi ... isimli kişiden devraldığını, ancak şirket işleri ile ... ve diğer sanığın birlikte ilgilendiklerini, kendisinin yalnızca resmiyette şirket müdürü olduğunu bildirmesi, sanıklar hakkında tanzim edilen 03.01.2013 tarihli ve ...sayılı Vergi Suçu Raporu ve eklerinde, mükellefin belirtilen ciroyu elde edebilecek işyeri, deposu, aracı ve işçisinin bulunmadığı, mal alışı yaptığı mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçu yönünden tespitler bulunduğu, adına taahhuk eden vergilerin ve vergi borçlarının ödenmediği, Ba-Bs karşılaştırmalarında ciddi oranda farklılıklar bulunduğunun belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan faturalar ve bu faturaları kullanan mükelleflere ilişkin ayrıntılı bilgiler ile bu mükellefler hakkında vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin katılan kurumdan sorulması, düzenlendiğinin tespiti halinde bu raporların da dosyaya getirtilmesi ile haklarında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının belirlenmesi durumunda bu dosyaların dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanıkların yetkilsi oldukları şirketin ticari defter ve belgeleri ile banka hesap hareketleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaların gerçek alışverişlere dayanmadığının belirlenmesi halinde, suça konu faturalar temin edilerek dosya arasına alınması ve faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıkların veya ...‘in eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ya da ...‘e ait olmadığının belirlenmesi durumunda, faturaları kullanan şirketlerin yetkililerinin duruşmaya celbi, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra, tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanıkları ya da ..

...‘in eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ya da ...‘e ait olmadığının belirlenmesi durumunda, faturaları kullanan şirketlerin yetkililerinin duruşmaya celbi, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra, tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanıkları ya da ...‘i tanıyıp tanımadıkları, suça konu faturaları kimden, hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, gerekli görülürse ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından zamanaşımı hükümleri de dikkate alınarak Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyusunda bulunularak 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütaalası verilmesi ve dava açılması durumunda her iki dosyanın birleştirilmesi sağlanmadan, sanıkların şirket yöneticisi oldukları tarih aralıkları da dikkate alınarak hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, 01.07.2014 tarihli yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3680, Karar No: 2021/3582, Tarih: 12.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3680 E.  ,  2021/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21/11/2018 tarih ve 2018/709-2018/1235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalılardan Gördük Petrol Ürünleri Market Tarım Tekstil Nakliyat İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 05/10/2004 ve 18/05/2010 tarihli bayilik sözleşmeleri imzalandığını, davalı şirketin sözleşmelere ek olarak imzalanan taahhütname ile yıllık 1250 m3 beyaz ürün satmayı taahhüt etmesine rağmen taahhüdünü yerine getirmediğini, diğer davalıların 275.000,00 TL limitle müşterek ve müteselsil kefil olduğunu, çekilen ihtardan sonuç alınamadığını ileri sürerek 422.488 USD'lik kâr mahrumiyetinden şimdilik 20.000 USD'nin bankaların yabancı paralara uyguladığı en yüksek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiş, 22/06/2016 tarihli dilekçesi ile talebini 60.780,00 USD olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, ... ve ...'e davanın yöneltilmeyeceğini husumetten reddi gerektiği, 18/05/2010 tarihli sözleşmenin özgür iradeleri ile imzalanmadığını, ekonomik ve manevi baskı altında imzalandığı için geçersiz olduğunu, sözleşmenin davalı şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini, 05/10/2004 tarihli sözleşmenin 18/05/2010 tarihli sözleşme ile ortadan kaldırıldığını, 05/10/2004 tarihli sözleşmeye istinaden ödemelerin ihtirazı kayıt konulmadan kabul edilmesi ve tonaj taahhütü ile tonaj taahhütünün 6 yıldır uygulanmaması ve sözleşmenin feshedilmeyerek yeniden sözleşme yapılmasının davacının cezai şarttan zımnen vazgeçtiğini gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki 2010 tarihli protokol ile 2004 tarihli sözleşmenin feshedildiği, böylece cezai şart hükümlerinin de iptal edilmiş olduğu ayrıca davacının uzun yıllar talep etmediği cezai şarta ilişkin davalıda haklı güven oluşturduğu bu nedenlerle 2004 tarihli sözleşme nedeniyle cezai şart talep edemeyeceği, taraflar arasında imzalanan 18/05/2010 tarihli sözleşmeden kaynaklanan cezai şartın talep edilebileceği, davalının yıllık alım taahhütünün 1.250 m3 olduğu, davalının 18/05/2010 - 18/05/2011 tarihleri arasında 237 m3 alım yaptığı, davalının 1.013 m3 alım yapmadığı, cezai şart miktarının 60.780,00 USD olduğu, taahhüt yıllık olarak verildiğinden 18/05/2011 ile fesih tarihi arası için cezai şart talep edilemeyeceği, davacı tarafından çekilen 29/07/2011 tarihli ihtarın davalılara 02/08/2011 tarihinde tebliğ edildiği ve aynı gün bu davanın açıldığı anlaşılmakla 20.000 USD'lik kısmına dava tarihinden, bakiye kısma ise 27/06/2016 ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği, davalılardan ... ve ...'ün 275.000,00 TL limit ile kefil oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile; 60.780,00 USD'nin (davalılar ... ve ... açısından 275.000.- TL kefalet limiti ile sınırlı olmak üzere) 20.000 USD'sinin 02/08/2011 dava tarihinden, 40.780 USD'nin 27/06/2016 tarihinden itibaren fiili ödeme gününe kadar Devlet Bankalarının USD ile açılmış bulunan bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranından faiz yüklenerek davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.932,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 12/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.