muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2875, Karar No: 2021/3884, Tarih: 13.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2875 E.  ,  2021/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Kadastro sonucu, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Gölköy İlçesi ...iye Köyü çalışma alanında bulunan 178 ada 10; 188 ada 2, 47, 49 ve 54; 190 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 589.72, 717.28, 1.342.44, 323.49, 18,25 ve 133,98 metrekare yüzölçümdeki taşınmazlar ... adına, 191 ada 4 parsel sayılı 301,18 parsel sayılı taşınmaz ... ve ... adına eşit hisselerle tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazların tapu kaydının iptali ve miras payı oranında adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen süre içerisinde davacının keşif için gerekli delil avansını mahkeme veznesine yatırmadığından bahisle davanın esastan reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesinde; taraflardan her birinin ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorunda olduğu, avans yükümlülüğünü yerine getirmediği takdirde delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı ifade edilmiştir. Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesinin uygulanabilmesi için; dosyanın keşfe hazır hale gelmesi gerektiği gibi, verilecek keşif ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle, vasıta ücretinin ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgili tarafa makul ve belirli bir süre tanınması, tanınacak bu süre ile keşif günü arasında da bilirkişi ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, taşınmaz başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunması gerekmektedir.

Somut olayda; mahkemece 19.06.2014 tarihinde keşif ara kararı kurulmuştur. Ne var ki verilen keşif ara kararında davacıya keşif avansı ve bilirkişiler için mahkeme veznesine para yatırılmasına dair 2 haftalık kesin süre verilmişse de mahkeme yasal yolluğu, yerel bilirkişiler, vasıta ücreti, yapılacak tebligatlarla ilgili giderler kalem kalem belirtilmemiştir. Bu şekilde mahkemece oluşturulan ara kararının kesin süre sonuçlarını uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmadığı açıktır. O halde mahkemece, davacı tarafa 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesi uyarınca keşif giderlerini yatırması için yeniden yöntemine uygun, keşif gün ve saatinin de belirlendiği makul bir süre verilmeli, ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Usulüne uygun olmayan ara kararına dayanılarak yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19669, Karar No: 2017/674, Tarih: 06.02.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19669 E.  ,  2017/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, murisleri tarafından adına kayıtlı dava konusu 1408 ada 19 parselde bulunan 1 nolu bağımsız bölümü 13.01.2012 tarihinde tapuda satış gösterilmek suretiyle davalıya temlik edildiğini, murisin amacının mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu, yapılan işlemlerde muvazaa bulunduğunu ileri sürerek, tapu iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, muris ile aralarında yapmış oldukları ölünceye kadar bakım akdinin ifası için elinden geleni yaptığını ayrıca murisin, malvarlığını çocukları arasında paylaştırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin mirasını eşit şekilde paylaştırma iradesinin bulunmadığı, davalıya yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığı ve muvazaalı olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in maliki olduğu 1408 ada 19 parselde yer alan 1 nolu bağımsız bölümü 13.01.2012 tarihinde davalıya 17.000,00 TL bedelle satış yoluyla temlik ettiği, murisin 11.01.2013 tarihinde ölümü üzerine geride mirasçı olarak davanın tarafları ile dava dışı oğlu ...'in kaldığı kayden sabittir.

./..

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, 1932 doğumlu olan murisin 29.08.2007 tarihinde davalı ile evlendiği, dava konusu parseldeki 20/32 hissesinin 4/32'şerini eşit oranda 26.06.1988 tarihinde 300,00'er TL bedel karşılığında davacılara satış suretiyle temlik ettiği, davacı ...'nin muristen satın aldığı hissenin 4 nolu bağımsız bölüme, davacı ...'ın muristen satın aldığı hissenin ise 8 nolu bağımsız bölüme karşılık geldiği, bu bağımsız bölümlerin davacılar tarafından farklı tarihlerde dava dışı 3. şahıslara satış suretiyle devredildiği, murisin dava konusu parselde adına kayıtlı olan 5 nolu bağımsız bölümü 02.05.2008 tarihinde dava dışı İbrahim Uçar'a, geriye kalan dava konusu 1 nolu bağımsız bölümü ise 13.01.2012 tarihinde davalıya satış yoluyla temlik ettiği, davalının, eşi olan murise iyi bakması nedeniyle minnet duygusu ile taşınmazın kendisine devredildiğini savunduğu, davacı tanığı ... ile davalı tanığı ...'nın beyanlarından murise davalı tarafından bakıldığı dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin (bir başka ifade ile malın bedelinin) ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.4.2009 günlü 2009/1-130 sayılı kararı). Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

../...

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakan ...'in gerçek irade ve amacının diğer mirasçıdan mal kaçırma olmadığı, kendisine özenle bakan eşi davalıya minnet duyguları ile çekişmeli taşınmazı temlik ettiği, temlikin, bakım, hizmet ve emek karşılığı gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

../...

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakan ...'in gerçek irade ve amacının diğer mirasçıdan mal kaçırma olmadığı, kendisine özenle bakan eşi davalıya minnet duyguları ile çekişmeli taşınmazı temlik ettiği, temlikin, bakım, hizmet ve emek karşılığı gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1128, Karar No: 2019/2772, Tarih: 15.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1128 E.  ,  2019/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel saldırıya teşebbüs etmek, tehdit

HÜKÜM : TCK.nin 82/1-i, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

TCK.nin 102/2-3-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5 yıl 10 ay hapis cezası,

Tehdit suçundan; CMK.nin 223/2-e maddeleri uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, dosya içeriğine ve Mahkemenin gerekçesine göre, sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik tehdit suçundan beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sübuta ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve cinsel saldırıya teşebbüs suçlarının sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık hakkında tehdit suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin; somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, katılan Bakanlık vekilinin; sanığın tehdit suçundan da sorumlu olduğuna, tüm cezalarının en üst sınırdan tayini gerektiğine, indirim uygulanmaması icabettiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun 27/08/2013 günü sabah saatlerinde evinin yakınında bulunan hayvanlarının bulunduğu ahıra hayvanlara yem vermek için gittiği, içeri girdiğinde sanığın ahırda olduğu ancak mağdurun sanığı fark etmediği, bir anda sanığın mağdurun sırtından 2 kez bıçakladığı, mağdur arkasına baktığında sanığı elinde bıçak olduğu halde gördüğü, sanığın mağdurun kollarını tutarak cinsel davranışlarla katılanın vücut dokunulmazlığını ihlal ederek "benim sende gönlüm var bana teslim olacaksın senden çok hoşlanıyorum" diyerek katılanı silah kullanarak tecavüz etmeye kalkıştığı, mağdurun ise sanığın eylemi gerçekleştirmemesi için direndiği, sanığın tecavüz eylemini gerçekleşmeye ısrar ettiği, bu esnada eylemini gerçekleştirmek için mağduru 3-4 kez yeniden bıçakladığı, mağdurun komşusuna, sanki orada varmış gibi "... amca yetiş" diyerek bağırması üzerine sanığın yakalanma korkusu ile mağduru yeniden ayağından bıçaklayarak kaçtığı olayda;

Mahkeme tarafından suçun hukuki nitelemesinde TCK 82/1-h maddesi uygulanmamasının gerekçesi olarak ilk aşamada sanığın müştekinin sırtına iki adet bıçak darbesi vurmasının önce sanığı öldürmek, sonrasında cinsel ilişki kurmak iradesi taşıdığının kabulünün gerekeceği belirtilmişse de; sanığın olay tarihinde olay yerine "her ne olursa olsun" müştekinin ırzına geçmeyi başarmak, nihai amacına ulaşmak niyeti ile gittiği sabit olmakla, sanığın mağdurun daha önceki eylemlerinden direnç göstereceğini bildiği ve bu nedenle amacına ulaşabilmek için mağdurun direncini bıçak darbeleri ile bertaraf etmek gerektiği düşüncesi ile önce mağdurun sırtına iki bıçak darbesiyle vurarak TCK 82/1-h maddesinde belirtildiği şekliyle suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla hareket ettiği anlaşımakla,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 82/1-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 82/1-i maddesine göre hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11155, Karar No: 2006/15721, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11155 E.  ,  2006/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 6.1.2000 tarihinde devre mülk satış sözleşmesi düzenlendiğini, resmi şekilde yapılmadığı için sözleşmenin geçersiz olduğunu, ancak sözleşmenin 10. maddesinden yararlanarak sözleşmeyi fesh ettiğini davalıya bildirdiği halde paranın iade edilmediğini,tahsili için yaptığı icra takibine de davalı borçlunun itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin 71.500 DM üzerinden devamına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden %40icra inkar tazminatı talebinin reddine, asıl alacak miktarı olan 55.000 DM’ye takip tarihinden itibaren talep 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi hükmü uyarınca faiz yürütülmek suretiyle ve takip talebindeki diğer koşullar ile devamına karar verilmiş ; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki devre mülk satış sözleşmeleri harici sözleşme olup, resmi şekilde yapılmadığı için MK. 706, BK, 213 ve Tapu Kanununun 26. maddeleri gereğince geçersizdir. İlke olarak geçersiz sözleşmelerde herkes aldığını aynı anda iade ile yükümlüdür. Her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmenin 10. maddesinde, devre mülk

bedelini peşin ödeyen alıcının, devre mülkü ikinci yılın sonunda almaktan vazgeçmesi halinde sözleşme tarihi esas alınarak mark bazında en az %30 net karı ile birlikte ana paranın iade edileceği belirtilmiş ise de, davacı iki yıllık dönem bitmeden sözleşmeden caydığını hemen bildirmiştir, böyle olunca sözleşmenin 10. maddesindeki şartın gerçekleştiği söylenemez. Bu durumda davacı davalıyı usulune uygun temerrüde de düşürmediğinden , davalının icra takip tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek bu tarihten itibaren anaparaya yönelik itirazın iptali ile 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21667, Karar No: 2010/10631, Tarih: 16.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/21667 E.  ,  2010/10631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Çıkar amaçlı suç örgütü kurup yönetme, Üye olma, Sahtecilik

HÜKÜM : Kısmen Beraat- Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçu yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Yasal sürede olmamasına göre sanıklar ... ve ... savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Çıkar amaçlı suç örgütü kurup, yönetmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın; çıkar amaçlı suç örgütüne üye olmak suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un beraatine ilişkin hükümlere yönelen temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan beraat hükümlerinin tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınanlar ... ve ...'a yönelik yağma suçları; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'a yönelik suç ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un yakınan ...'a karşı yağma suçundan; sanık ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği ile sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a karşı ..., sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'a karşı yağma suçundan, sanıklar ..., ... ve Fesih ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve parada sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyiz isteklerinin incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün, 2009/8-151 sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanıkların yüklenen suçları kurup, yönetikleri, üyesi olarak içinde bulundukları çıkar amaçlı suç örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlediklerinden ötürü 5271 sayılı CMK'nun 250/1-b maddesine göre özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış ve 5237 sayılı TCY'nın 220.maddesindeki suçtan sanıkların beraatine karar verilmiş olması nedeniyle inceleme konusu diğer suçların örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmiş sayılamayacağı açıktır. Beraat kararıyla evrakın bağlantı kuramının kesilmesi, hukuk birliği ilkesi gereği aynı suç için iki farklı usulün uygulanamaması, doğal yargıç ilkesi, savunma hakkı, özel görevli Mahkemenin görev alanının sınırlı oluşu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilerek, dosyanın genel görevli ve yetkili Mahkemeye gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, yerel Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... savunmanları ve sanık ... ve savunmanları

ile sanık ... ...'in temyiz itirazları ve sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları Av.... ve Av.... ...'ın duruşmada ileri sürdüğü itiraz ve savunmaları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, yağma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında duruşmalı temyiz incelemesi yapılan ve diğer yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 16/06/2010 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'nun katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/28591, Karar No: 2021/1598, Tarih: 16.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/28591 E.  ,  2021/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın orman arazisinden polamul palamut meşesi, kızılçam ağacı keserek traktörle evine getirdiğinin geri kalan emvali de getireceğini söylediğinin ihbarı üzerine orman muhafaza memurlarınca olay yerine gidildiğinde 2-3 gün önce motorlu testereyle dibinden kesilmiş çeşitli ağaçlar görülmüş arama kararı alınarak sanığın evinde arama yapılmış ama herhangi bir kaçak orman emvaline rastlanılmamıştır. Fakat sanığın evinin karşısında bulunan ve sanığa ait olmayan arazide üzeri pırnal meşesi dallarıyla örtülü kızılçam ve palamut meşesi odunları görülmüş ve sanığın da bu odunları tanımadığı bir kişiden satın aldığını, kendisine ait olduğuna ilişkin beyanı karşısında sanık hakkında dikiliden ağaç kestiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememiş ise de ele geçirilen nakliye tezkeresiz ve faturasız emvaller ile ilgili olarak 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesinde yazılı suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun önödemeyi düzenleyen 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla; sanık hakkında önödeme prosedürü uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.