muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1933, Karar No: 2019/3829, Tarih: 08.04.2019

Kabule göre de; mahkemece yapılan araştırma ve bilirkişi raporu karar vermeye elverişli değildir. 12.05.2014 havale tarihli inşaat, ziraat ve mimar bilirkişisi raporunun 4. sayfasında, ...’a ait tek katlı yapının dava konusu 50968 ada 2 numaralı parsele tecavüzlü olan kısmının kısmen yıkılması mümkün olmadığından tamamının yıkılması gerektiği bildirildiği halde, 5.50 m2’sinin tecavüzlü olduğu belirtilen 3 katlı binanın ilgili bölümünün yıkılması halinde diğer kısımlarının kullanılıp kullanılamayacağı hakkında açıklama yapılmamıştır. Kullanılamayacak durumda olması halinde 3 katlı yapının tamamının değeri belirlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4634, Karar No: 2009/4285, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4634 E.  ,  2009/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalıya ait aracın dava dışı sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada ölenin desteklerine davacının ödediği 50.000 YTL tazminatın , aracı kullananın sürücü belgesi bulunmaması nedeni ile rücuen tahsiline dair yaptıkları icra takibine davalının itiraz ederek takibi durdurduğunu açıklayıp, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 dan az olamamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesiyle, aynı kaza nedeni ile ölen ....’ın mirasçıları tarafından ayrıca maddi ve manevi tazminat davasını açıldığını ,icra takibinin mükerrer ödemeye sebebiyet vereceği için itiraz ettiklerini ,davacının yaptığı ödeme nedeni ile ölenin mirasçılarının maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğünün 2006/12347 esas sayılı icra takibinin 50.185 YTL üzerinden devamına, itirazın bu miktar için iptaline,asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,alacak likit olduğundan asıl alacak üzerinden hesaplanacak %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Avukat....’tan alınan 31.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda, sürücü belgesi bulunmayan dava dışı sürücü....’ın çarpması sonucu....’ın ölümü ile mirasçılarının gerçek destekten yoksun kalma zararı hesaplanmamış, davacının kendi aktüerine yaptırdığı rapora atıf yapmakla yetinilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Avukat....’tan alınan 31.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda, sürücü belgesi bulunmayan dava dışı sürücü....’ın çarpması sonucu....’ın ölümü ile mirasçılarının gerçek destekten yoksun kalma zararı hesaplanmamış, davacının kendi aktüerine yaptırdığı rapora atıf yapmakla yetinilmiştir.

Bu durumda mahkemece, yeni seçilecek bilirkişiden alınacak raporda, ölenin mirasçılarının her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek, ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapamayacaklar ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın, desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü, destek süresince yetiştirme giderlerinin destek tazminatından indirilmesi, raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek, ölenin bilinen gelirine göre mirasçılarının gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl % 10 oranında artıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması, yine eşinin evlenme ihtimalinin bilimsel istatistikler ve davacının somut koşulları dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekirken, bu konularda açıklama bulunmayan, bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması isabetli değildir.

3-Uyuşmazlığın haksız fiilden doğmuş olması nedeniyle,tarafların kusur oranının ve gerçek zarar miktarının belirlenmesi için yargılamayı gerektirir. Bu nedenle alacak likit olmadığından, davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatına da karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine , 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14918, Karar No: 2014/18335, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14918 E.  ,  2014/18335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/07/2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2771, Karar No: 2014/3398, Tarih: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/2771 E.  ,  2014/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın tarlasında ele geçen 33.000 kök kenevirin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı nedeniyle, TCK'nın 61. maddesine göre, temel cezanın üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7254, Karar No: 2007/15350, Tarih: 18.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7254 E.  ,  2007/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve davalı ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili avukat ... gelmiş davalı adına gelen olmadğından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...’a ait 742 nolu parselle ilgili tüm kamu kuruluşları nezdindeki işlemleri takip etmek amacıyla vekili davalı ... tarafından kendisine 18.2.2004 tarihinde vekalet verildiğini bu aşamada diğer davalı ...’ın tekniker olarak çalıştığı Twice Danışmanlık şirketine müracaatla bu gayrimenkule kat karşılı inşaat yapmak üzere aracılık hizmeti talep ettiğini ve tüm işlerin takibi amacıyla kendisi ile de ayrıca anlaşma yaptığını , anlaşma gereğince imar planına gayrimenkulün işletilmesi Belediye tarafından onanması v.s.tüm bürokratik işlemleri tamamladığını, projesinin çizilip hazırlandığını ancak davalıların ücretini ödemediğini ileri sürerek, bürokratik işlerin takibi hizmeti karşılığı olarak 5.000 YTL, ödenen resmi harçların bakiyesi 36,00 YTL, harita mühendisine ödenen 3.500 YTL ve hazırlanan proje ücretinden şimdilik 1.000 YTl.nin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı ..., arsa sahibinin vekili olarak davacıya Belediyedeki işlerin takibi için vekalet verildiğini ve

2007/7254-15350

vekaleten hareket edildiğinden hasım olmadığını savunmuş, diğer davalı ... da davacıya işlerin takibi için tarafından bir vekalet verilmediği gibi, ... takibi konusunda bir anlaşmanın da yapılmadığını, ancak davacı talebi üzerine belediyedeki işlemleri takibi nedeni ile kendisine 1.500 YTL. ödeme yaptığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın husumet nedeni ile reddine, davacının hizmet bedeli bakiyesi 500 YTL. , resmi harç bakiyesi 36,00 YTL. , harita mühendisine çizdirilen harita çizim bedeli 3.500 YTL. ,ve avan proje çizim bedeli 1.000 YTL. toplam 5.036 YTL.nin faizi ile davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava dışı ... vekili davalı ... tarafından tevkil yetkisine dayanılarak 742 nolu parselle ilgili olarak imar planı değişikliği yaptırmaya, imar ve iskan durumlarını çıkartmaya, bu hususlarda tüm resmi kurumlarda ... takibinde bulunmaya v.s. davacının 18.2.2004 tarihili vekaletle yetkili kılındığı ve bu yetkiye dayanarak davacı tarafından bu taşınmazla ilgili olarak Belediye ve resmi dairelerde bürokratik işlemlerin takip edildiği dosya kapsamı ile anlaşıldığı gibi, bu husus davalıların da kabulündedir. Davacı bundan ayrı olarak harita çizimi ve avan projenin hazırlandığını ileri sürmüş ve bu hizmetlerle ilgili olarak harita mühendisi ve mimarla imzaladığı 10.6.2003 ve 20.2.2004 tarihli sözleşmeleri delil olarak sunmuştur. Davalı ... ise, kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra kendisinin mimar ve mühendisleri tarafından projesinin çizdirildiğini ve bu projelere dayanılarak işlem yapıldığını, ruhsatın alındığını, davacıyla bu anlamda hiçbir anlaşmanın bulunmadığını savunmuştur. Davacı harita çizdirilmesi, avan proje hazırlanması konusunda davalı ... ile yapılmış bir anlaşmanın bulunduğunu yazılı delillerle isbatlayamadığı gibi, hazırladığını bildirdiği projelerin davalı ... tarafından benimsenip ... için resmi kurumlara sunulduğu da isbatlanmış değildir. Bu nedenle davacının harita mühendisine çizdirdiğini bildirdiği harita çizim bedeli ile avan proje bedeli isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken bu kalem isteklerinin de kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının tüm, davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılan 54.90 YTl.nın davacıya, 68.00 YTL.nın davalıya iadesine, 18.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6142, Karar No: 2013/10057, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6142 E.  ,  2013/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ... gün ve 2011/180 Esas, 2013/44 Karar sayılı ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair usulüne uygun olarak oluşturulan heyet tarafından ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince ... tarihinde düzenlenen ve 10 hekimin imzasını taşıyan raporda bir adli tıp uzmanının muhalif oy kullandığı, konusunun uzmanı cocuk ergen ruh sağlığı doktorları ve diğer adli tıp uzmanlarıda dahil olmak üzere kalan heyet üyelerinin mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu bildirmeleri karşısında, tebliğnamedeki cinsel istismar suçu yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8158, Karar No: 2024/9467, Tarih: 24.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/8158 E.  ,  2024/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/234 Esas, 2021/695 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/234 Esas, 2021/695 sayılı Kararının katılanlar vekilleri ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

08.07.2021 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkında verilen hükmü temyiz eden katılan Hazine vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Diğer taraftan 5271 sayılı Kanun'un 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için S.S Kurtpınarı Beldesi Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen kooperatifin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında;

Evvela davanın ve hükmün ilgili kooperatife bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi,

Katılan Hazine tarafından temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi ve/veya S.S Kurtpınarı Beldesi Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin hükmü temyiz etmesi hallerinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.