muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8042, Karar No: 2021/637, Tarih: 26.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/8042 E.  ,  2021/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığımın 25/12/2014 tarihli, 2014/7934 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan tek hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlemek ve aynı takvim yılı içinde farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanmak eylemlerinin zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8470, Karar No: 2017/2322, Tarih: 21.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/8470 E.  ,  2017/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma karşılıklarının eksik yada hiç ödenmemesi, primlerinin gerçek üzerinden gösterilmemesi sebepleriyle işyerinden ayrılmak istediğini işverene bildirmesi üzerine işverence kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarının ödeneceğinin söylenip kendisine ibraname ve istifa dilekçesinin imzalatıldığını, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, iradesinin fesada uğratıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ... taraflarından ev aldığını ve taşınacağını belirterek muhasebe servisine başvurduğunu ve kendi el yazısıyla istifa dilekçesi sunduğunu, istifasının kabul edildiğini ve sonrasında çıkışının verildiğini, işten ayrıldıktan 1 hafta sonra Şirkete gelerek son maaşını ve son yıllık izin ücretini alıp usule yasaya uygun ibraname ile Şirketi ibra ettiğini, davacı ibranameyi açıkça kabul ettiğinden taraflar arasındaki borcu sona erdirdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davacının dava dilekçesinde beyan ettiği iş akdinin haklı nedenle fesih sebebi olarak bildirdiği ücretlerinin SGM'ye eksik bildirilmesi hususunun sabit olduğu, işçinin iş akdini haklı nedenle fesih etme imkanı varken tazminat ve haklarından vazgeçerek özgür iradesi ile istifa dilekçesini sunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, işçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri bulunması halinde sunulan istifa dilekçesine geçerlilik tanınamayacağı, davacı ile davalı şirketin karşılıklı anlaşma yoluyla davacının kıdem tazminatına hak kazanacak nitelikte iş akdine son verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi, iş sözleşmesinin fazla çalışma karşılıklarının tam olarak ödenmemesi ve prime esas kazançlarının eksik gösterilmesi nedeniyle işyerinden ayrılacağını işverene bildirmesi üzerine kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının ödeneceği söylenerek kendisinden ibraname ve istifa dilekçesinin alındığını, iradesinin fesada uğratıldığını iddia ederken davalı işveren ise davacının ... taraflarında ev alıp taşınacağı için işyerinden kendisinin ayrıldığını savunmuştur.

Davacı işçi, iş sözleşmesinin fazla çalışma karşılıklarının tam olarak ödenmemesi ve prime esas kazançlarının eksik gösterilmesi nedeniyle işyerinden ayrılacağını işverene bildirmesi üzerine kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının ödeneceği söylenerek kendisinden ibraname ve istifa dilekçesinin alındığını, iradesinin fesada uğratıldığını iddia ederken davalı işveren ise davacının ... taraflarında ev alıp taşınacağı için işyerinden kendisinin ayrıldığını savunmuştur.

Dosya içeriğinde davacı tarafça imza ve yazısı inkâr edilmemiş istifa dilekçesi mevcut olup, kayıtlarda da davacının işten ayrılma nedeni istifa (03) olarak belirtilmiştir.

Uyuşmazlık davacı işçinin istifa yönündeki iradesinin fesada uğratılıp uğratılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçinin irade fesadı iddiasını ispat için dinlettiği iki tanığı da davacının evini başka bir yere taşıdığı için kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığını beyan etmiştir. Davalı tanıkları da savunmayı ve diğer davacı tanıklarının beyanını doğrular şekilde davacının işten ayrılma nedenini aynı şekilde açıklamıştır.

Dosyadaki bilgi, belge ve kayıtlardan davacının iş akdini evini taşıması nedeniyle kendi isteğiyle sonlandırdığı, irade fesadı iddiasının ispatlanamadığı anlaşıldığından istifa dilekçesine değer verilerek kıdem tazminat talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5960, Karar No: 2023/1312, Tarih: 07.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5960 E.  ,  2023/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi uyarınca; bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihi olan 20.07.2016'dan sonra verilen hükümler hakkında HMK'nin 361 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan temyize dair hükümler uygulanır. Buna göre bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinden verilen temyiz edilebilir nihai kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemeleri, yaptığı ön inceleme sonunda dosyada; Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması durumunda dosyanın esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

Somut olayda istifa başvuran davalı ...’in delil olarak dayandığı tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden ve Arşiv Dairesi Genel Müdürlüğünden getirtilip uygulanmadığı, tapu delilinin değerlendirilmediği gerekçesi ile ilk derece mahkeme kararının kaldırılıp yeniden karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği dolayısıyla İlk Derece Mahkeme kararının henüz esastan incelenmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi) Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına, karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin talebinin reddiyle,

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 12.02.2021 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının talep hâlinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Bu durumda, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi) Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına, karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin talebinin reddiyle,

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 12.02.2021 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının talep hâlinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15012, Karar No: 2014/9455, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15012 E.  ,  2014/9455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/214314

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

NUMARASI : 2010/422 (E) ve 2010/970 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık M.. S.. müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın suça iştirak ettiğine dair savunmasının aksine mahkumiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1, maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Sanıklar R.. T.. , R.. D.. ve İ.. T.. müdafilerinin temyizlerine göre yapılan incelemede;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa’nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanıklara gümrüklenmiş değer olan 26.954,22 TL'nin kamu zararı olarak ödenmesi hususu ihtarname ile tebliğ edildikten sonra sanıkların hazır bulunmadığı 27.12.2010 tarihli duruşmada sanıkların vekillerine gümrük vergileri toplamı 23.894,22 TL’yi kamu zararı olarak ödeyip ödemeyecekleri sorulmuş ise de gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin toplamı olan kamu zararının sanıklar yerine sanıkların vekillerine bildirildiği görülmekle;

Sanıkların sabıkasız oluşu ve hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine dair gerekçe gözetildiğinde, kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin kamu zararı olduğu gözetilmeden,

sanıklara gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek bu zararı ödemediklerinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

4-Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZUMASINA, cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.05.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12830, Karar No: 2024/1149, Tarih: 13.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12830 E.  ,  2024/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2065 E. 2021/1828 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararı ile sanığın evine çekirdek verme bahanesiyle çağırdığı mağdura yönelik anal yoldan organ sokma şeklinde kabul edilen eylemin, mevcut delillerin değerlendirmesiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 ve 58 nci maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/2065 Esas, 2021/1828 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hükümler arasında çelişki oluşturduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün (A) bendinin 2. paragrafının tamamen çıkarılarak yerine, "Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası olumsuz etkileri gözetilerek sanığa verilen cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 15 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," şeklinde eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan redddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise "ilk derece mahkemesince kurulan hükmün B bendinin 1. Paragrafında mevcut "1.fıkrası " ibaresini "2. fıkrası" şeklinde DEĞİŞTİRİLMEK SURETİYLE" ve İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün B bendinin 5. Paragrafı olarak; "5-Sanığın daha önce işlediği kasıtlı suç nedeniyle hakkında Bursa 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/255 E.-2010/94 K. sayılı kararıyla verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün 01/01/2019 tarihinde yerine getirildiği buna rağmen süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nın 58/6 maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının 1.kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," şeklinde eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

İstinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile re'sen dikkate alınacak nedenlerle istinaf mahkemesi kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III.GEREKÇE

A. İstinaf Başvurusunun Düzeltilerek Esastan Reddine Dair Kararlar Yönünden

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

İstinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile re'sen dikkate alınacak nedenlerle istinaf mahkemesi kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III.GEREKÇE

A. İstinaf Başvurusunun Düzeltilerek Esastan Reddine Dair Kararlar Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Tebliğnamedeki Görüşler Yönünden

Sanık müdafiinin sunmuş olduğu 18.10.2021 tarihli dilekçe içeriğinde, istinaf dilekçesinde belirttiği hususlara atıf yapıldığı, istinaf dilekçesinde ise 5271 sayılı Kanun'un aradığı anlamda sebep gösterilmiş olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki sanık müdafiinin temyiz sebepleri göstermediği gerekçesiyle ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince suçun vasfının değiştirildiği anlaşılmakla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, Tebliğnamedeki kesinlik dolayısıyla ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/2065 Esas, 2021/1828 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, sanık müdafiinin temyizinin kabule şayan olup olmadığına ilişkin Üye Sayın ... ile Üye Sayın ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus sanık müdafiinin 18.10.2021 tarihli dilekçesinde bir temyiz nedeni bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Sanık müdafii 18.10.2021 tarihli dilekçesi ile " gerek istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve gerekse re'sen dikkate alınacak nedenlerle İstinaf Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep ederim." şeklinde temyiz talebinde bulunmuştur.

İstinaf mahkemesi kararını temyiz eden sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği hususun CMK'nın 288. ve 289. maddeleri gereğince nispi veya kesin hukuka aykırılık kapsamında dosyaya özgülenen temyiz nedeni olarak kabul edilemez.

Sanık müdafisi tarafından verilen dilekçe ile temyiz iradesi beyan edilmiş ve dilekçede temyize ilişkin bir sebep göstermiş olması halinde CMK'nın 289. maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

CMK'nın 288. maddesinin gerekçesinde; Tasarı, 1412 sayılı Kanundan ayrılarak “kanuna aykırılık” yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan “hukuka aykırılık” sözcüklerine yer vermiştir.

Yargılamanın konusunu oluşturan cezaî uyuşmazlık çözüldükten ve maddî gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması, hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan ve olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddî hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.

Temyiz başvurusunun hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayandırılması gerekir. Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde, elbette ki, hukuka aykırılık oluşturur.

Hukuki denetim sanık tarafından gerçekleştirildiği kabul edilen fiilin hukuki nitelendirilmesinin ve buna bağlı olarak verilen cezanın yerinde olup olmadığının denetlenmesini ifade eder.

Hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır.

Temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin irdelenmesi, bu kapsamda 5271 sayılı CMK ile 1412 sayılı CMUK hükümlerinin kıyasen değerlendirilmesi ile bölge adliye mahkemelerince verilen kararların temyizi üzerine, temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağına da değinilmesi gerekmektedir.