muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1032, Karar No: 2014/7968, Tarih: 14.04.2014

Tanık beyanları ile de feshin haklı olup olmadığının belirlenmesi tek başına yeterli değildir.Aynı zamanda davalı işveren, davacının işten çıkışı olarak 22.06.2011 tarihinde 5 çıkış kodla yani " belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi" olarak göstermiştir.

Bu şekli ile de davalı işverenin davacının tutum ve davranışlarını esas alarak sözleşme yenilenmediğini savunmasına rağmen kendisinin tanzim ettiği bir kısım belgelerdeki gerekçelerle çeliştiği görülmektedir.

O halde davalı işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığı ispatlanamadığı, davacı çalışana atfedilen kasıtlı davranışların tutanak konusu haline getirip sırasıyla savunma, uyarı, disiplin cezası vb uygulamalar da yapılmadığı, mevcut haliyle sadece tanık beyanlarına dayalı olarak feshin haklı nedene dayandığının kabul edilemeyeceği halde haklı feshe dayandığı kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmeli hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği ispatlanamadığına göre davacının toplam çalışma süresine göre belirlenen kıdem ve ihbar tazminatını hüküm altına almak olmalıdır.

O halde, davacının bu yöne ilişen temyiz nedenleri yerinde olup kararın bozulması gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11898, Karar No: 2024/24148, Tarih: 16.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/11898 E.  ,  2024/24148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden

mahkûmiyet (sanık ... yönünden)

2. Temyiz isteğinin reddi (sanık ... yönünden)

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname'de, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz isteğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 27.03.2024 tarihli ek kararı ile reddine karar

verildiği, sanık müdafiinin 01.04.2024 tarihinde ek kararı temyiz isteği yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi hususunda gereğinin takdiri ve ifası için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9173, Karar No: 2019/11117, Tarih: 24.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9173 E.  ,  2019/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

16/05/2014 tarihinde sanık ...’un yokluğunda verilen hükümlerin, mahkemece alınan savunmasında bildirdiği en son adrese 31.07.2014 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, tebligat parçası üzerinde “... adresine gidildi. .... işe gitmiş. Aynı konutta, birlikte ikamet eden, ehil annesi ...’a tebliğ edildi” şerhinin bulunduğu ve anılan tebligatın usulüne uygun olduğu, sanığın sunmuş olduğu 08.04.2015 tarihli eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin içeriğinde, karar tarihinde Kıbrıs’ta askerlik görevini ifa ettiğini belirttiği fakat tebliğ tarihine ilişkin olarak herhangi bir mazeret bildirmediği, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra eski hale getirme ve temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmakla, dosya içeriğine ve geçerli bir nedene dayanmayan eski hale getirme isteminin ve temyiz talebinin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 24/09/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6105, Karar No: 2012/40891, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6105 E.  ,  2012/40891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Vermek

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yöneticisi olduğu şirket tarafından yürütülen okul inşaatı sırasında, katılana ait arazi çevresindeki beton direk ve tel örgüler ile arazi içerisinde bulunan iki zeytin ve iki incir ağacının kırılmak suretiyle zarar verildiği iddiasıyla açılan davada, sanık tarafından müştekinin kendi arazisi sınırından çıkarak beş metre inşaat alanına girmek suretiyle tel örgü çektiğinin, Bayındırlık Bakanlığı ilgililerince tespit edildiğinin savunulması karşısında, suça konu direk, tel örgü ve ağaçların müştekinin arazisi içerisinde bulunup bulunmadığının kesin olarak tespiti yapılmadan yazılı şekilde eksik soruşturmayla karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2363, Karar No: 2016/7363, Tarih: 05.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2363 E.  ,  2016/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 53/1 ve 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 13/06/2012 tarihinde tebliğ olunan 19/04/2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 11/07/2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan temyiz talebi ile sanık ...'un temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklardan ...'in... ilinde kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nda vakıf müdürü, sanık ...'in sosyal inceleme ve yardım görevlisi, sanık ...'un şoför ve sanık ...'in ise hizmetli olarak görev yaptıkları, 2009 yılında ...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'na gelen 6.240 ton ... cinsi kömürün 5.350 tonunun muhtaç ve fakirlere dağıtıldığı, geriye kalan 890 ton kömürün ise depoda bulunmadığının mülkiye başmüfettişi tarafından raporla tespit edildiği, bunun üzerine yapılan soruşturma sırasında serbest muhasebeci ve mali müşavirlerden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan rapora göre, 2009 yılında... Merkez Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nın kömür alım miktarının 6.241,760 kg. /6.241,76 ton, dağıtılan kömür miktarının 5.908.000 kg/5.908 ton, kalan kömür stok miktarının ise 333.760 kg./ 333.76 ton olduğu, ancak aynı kişilere mükerrer dağıtılan kömür miktarı göz önüne alındığında olması gereken mevcut stok kömür miktarının 691.760 kg. / 691,76 ton olması gerektiği, ... Merkez Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı yöneticileri ve çalışanları tarafından gerekli özen ve titizlik gösterilmeyerek veya eşit muameleyi, güvenirliği, kaynakların verimli kullanılmasını sağlamakla ilgili olan sorumluluklarını yerine getirmeyerek görevlerini ihmal ettikleri ve kötüye kullandıkları görüş ve kanatinin bildirildiği, sanıkların bu şekilde atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

Sanık ...'un ve temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'in aşamalarda değişiklik göstermeyen savunmalarında; 2009 yılında 6.240 ton kömür teslim aldıklarını, bu kömürleri vakfın kömür deposu bulunmadığından bir okulun bahçesinde depoladıklarını, kömürün depolanacağı yeri vakıf yönetiminin belirlediğini, damperli kamyonlarla gelen kömürün boşaltımı yapıldığı sırada kömür torbalarının bir kısmının torbasının patladığını, dolayısıyla kömürlerin ortaya saçıldığını, yani düzenli bir istifleme yapılmadığını, vatandaşların da torbası patlamış ve yırtılmış kömürleri almak istemediğini, bu nedenle vatandaşa sağlam torbaları dağıttıklarını, ayrıca kış mevsimi olduğundan deponun bir süre su altında kaldığını, bu şekilde kömürlerin ıslandığını ve toz haline geldiğini, ihtiyaç sahiplerine dağıtım yapıldıktan sonra torbası patlamış dağınık haldeki kömürlerin yaklaşık 500 tonunu da yine ihtiyaç sahiplerine dağıttıklarını, buna dair kayıtların da mevcut olduğunu, dolayısıyla depoda yaklaşık 330 ton kömür eksiği olması gerektiğini, depoda geceleri bir bekçi bulunmadığından bu kömürlerin çalınmış ya da yağıştan dolayı eriyip tozlaşmış olabileceğini beyan etmiş olmaları, sanık savunmalarının ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı mütevelli heyeti üyeleri tarafından tanzim edilen 24/02/2010 tarihli zarar ziyan tespit tutanağı ile doğrulandığı, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda, vakıf yöneticileri ve çalışanlarının gerekli özen ve titizliği göstermeyerek görevlerini ihmal ettiklerinin belirtilip, sanıklara tevdi ve teslim edilen kömürleri kendilerinin veya başkalarının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduklarına dair herhangi bir tespit veya delil bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz talebinde bulunan sanık ...'un yasal unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 325. maddesi uyarınca, bozmanın hükmü süresinde temyiz etmeyen sanık ... ve temyiz talebinde bulunmayan sanıklar ... ile ...'e sirayetine, 05/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15967, Karar No: 2009/19651, Tarih: 12.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/15967 E.  ,  2009/19651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Gaiplik

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 8.7.2009 gün ve 2984-13559 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2009 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/13721, Karar No: 2012/4820, Tarih: 28.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13721 E.  ,  2012/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2010 tarih ve 2007/63-2010/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı İzulaş A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 26.07.2006 tarihinde, davalılardan ...’ın sevk ve idaresindeki diğer davalı İzulaş A.Ş nin maliki olduğu ...plakalı otobüsle, davalı ...’un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın çarpışması ile meydana gelen trafik kazasında, otobüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinin müşterek çocukları davacı ...’ın sol ayak bileğinin kırıldığını, tedavisinin halen devam ettiğini, SGK tarafından yapılan ödemeler dışında, bir kısım tedavi gideri ile yol masraflarının davacılar tarafından karşılandığını, davacı ...'ın okulunda başarılı bir öğrenci ve bir sporcu adayı iken kaza nedeni ile ruh sağlığının bozulduğunu, bu durumdan diğer davacıların da etkilenerek acı çektiklerini ileri sürerek, davacı baba ... için ıslahen 2.007,38 TL maddi, 7.500,00 TL manevi, davacı ... için 15.000,00 TL manevi, davacı anne ... için 7.500,00 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İzulaş A.Ş vekili; kazada müvekkilinin şoförü davalı ...'in kusurunun bulunmadığını, kusurun diğer aracın sürücüsü davalı ... de olduğunu, istenen tazminatların fahiş olduğunu savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusurun diğer davalı ... ile 11 yaşında çocuklarını yalnız başına otobüse bindiren davacılara ait olduğunu savunarak, davanın reddine istemiştir.

Davalı ... vekili, olay sırasında müvekkilinin tali yolda seyretmekte iken ana yola çıkmak istediğini, ancak hızla gelen otobüsün durdurulamadığını ve kazanın meydana geldiğini, ayrıca davacı anne ve babanın da kusurlu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, kazanın meydana gelmesinde davalı ... ve ...'in kusurları, davalı İzulaş A.Ş’nin ise kazaya karışan otobüsün maliki ve işleteni olması nedeni ile davacıların maddi ve manevi zararlarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacı ...’ın tedavi gideri ve yol masrafı olmak üzere maddi zararının 2.007,38 TL olduğu, davacıların duydukları acı ve üzüntü nedeniyle manevi tazminat istemlerinin hakkı bulunduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 2.007,38 TL maddi, 3.000,00 TL manevi, davacı ... için 3.000,00 TL manevi ve davacı ... için 7.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı İzulaş A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı İzulaş A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İzulaş A.Ş vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı İzulaş A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9968, Karar No: 2024/12608, Tarih: 09.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9968 E.  ,  2024/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/325 E., 2024/56 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı işverenin yanında geçen ve Kuruma bildirilmeyen 06.04.2001 - 02.12.2013 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; Mahkemece resen gerekli araştırmaların yapılarak kurumun fer'i müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.01.2023 ve 2022/80 E., 2023/2 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; " .. davacının Kuruma bildirilmeyen 06.04.2001-02.12.2013 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istediği, Mahkemece, yargılamanın sonucunda, davacının tespitini istediği dönemde 06.04.2001-15.11.2001 tarihleri arasında 219 gün, 19.12..2001-31.12.2001 tarihleri arasında 12 gün, 01.01.2002-31.03.2002 tarihleri arasında 90 gün, 01.04.2002 -15.07.2002 tarihleri arasında 105 gün süren çalışmalarının "... Merkez Mah. ...Sokak No:22 Bahçelievler/İstanbul" adresinde kurulu “... Lokanta Turizm İşl. Ltd. Şti” unvanlı işveren nezdinde geçtiğinin kabul edilmesi karşısında, HMK’nın 124 üncü maddesi gereğince hakkında hüküm kurulan dava dışı Kanatçı ... Lokanta Turizm İşl. Ltd. Şti. işverenine husumetin yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, bu işverenin davaya iştiraki sağlanmalı, davaya dahil edilen işverenin gösterdiği deliller toplanmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. ..."şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19533, Karar No: 2017/5048, Tarih: 14.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19533 E.  ,  2017/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 360 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 410TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 205 TL değer biçilmiş olup alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

-2-

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan alınan temyiz ve temyiz edenlerden alınan temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8081, Karar No: 2019/10062, Tarih: 25.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8081 E.  ,  2019/10062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 12.03.2008 tarih ve 2008/3299 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “ sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.