muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13617, Karar No: 2010/444, Tarih: 28.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/13617 E.  ,  2010/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2006 gün ve 2003/46 Esas, 2006/337 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ağustos 2002 olan suç tarihinin karar başlığında Temmuz 2002 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında suç tarihinde 15 yaşını bitirdiği anlaşılan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraeti yerine hükümlülük kararı verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında yer alması sebebi ile şikayete bağlı bulunan suçtan dolayı, suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdurenin 07.02.2003 tarihli celsede şikayetçi olmadığını bildirdiği anlaşıldığından, aynı Yasanın 73. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14297, Karar No: 2024/17853, Tarih: 24.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/14297 E.  ,  2024/17853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/60 E., 2021/319 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair 28.01.2021 tarihli kararın sanık müdafiine 15.02.2021 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz başvurusunda bulunulmaması sebebiyle hükmün kesinleştirildiği, sanığın 04.01.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 04.01.2023 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10219, Karar No: 2008/1296, Tarih: 05.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10219 E.  ,  2008/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı dedesi K... K.....çekişme konusu taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak tapuda satış göstermek suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, miras bırakanın taşınmazların ediniminde yapılan katkıyıda gözeterek davacı dahil torunları ve çocuklarına mal paylaşımı yaptığını, mirastan mal kaçırmak amacı taşımadığını, hak dengesini sağladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın hakça bölüştürmeyi amaçlayan temlik yapmadığı, oğullarına daha önce ve daha fazla yer vermek kastıyla muvazaalı işlem yaptığı, denkleştirmeden sözedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 5.2.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat C.D.ile temyiz edilen vekili Avukat O.Y.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan Kazım'ın 1049 parsel sayılı taşınmazını 10.7.1987 tarihinde satış suretiyle devalı oğlu Nazım'a temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yaptığı temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı ise miras bırakanın davacıya olduğu gibi dava dışı mirasçılarada taşınmaz verdiğini savunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilir.isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince ; davacının miras bırakanın kendisinden önce ölen oğlundan olma torunu, davalının ise oğlu olduğu, dava dışı yedi çocuğunun daha bulunduğu kayden sabittir.

Gerçektende, miras bırakanın bir ev ikisi tarla olmak üzere 3 parça taşınmazını davalı oğlu N.keza zeytinlik niteliğindeki iki parça taşınmazını dava dışı oğlu Varol'a temlik ettiği, arsa niteliğindeki 12 nolu parseldeki 1/2 payını davacıya satış suretiyle temlik ettiği dosya kapsamı ile açıktır.

Diğer taraftan, dava dışı altı çocuğunada arsa vasfındaki 13,14,15 nolu parsellerden eşit oranda pay temlik ettiği görülmektedir.

Gerçektende, miras bırakanın bir ev ikisi tarla olmak üzere 3 parça taşınmazını davalı oğlu N.keza zeytinlik niteliğindeki iki parça taşınmazını dava dışı oğlu Varol'a temlik ettiği, arsa niteliğindeki 12 nolu parseldeki 1/2 payını davacıya satış suretiyle temlik ettiği dosya kapsamı ile açıktır.

Diğer taraftan, dava dışı altı çocuğunada arsa vasfındaki 13,14,15 nolu parsellerden eşit oranda pay temlik ettiği görülmektedir.

Mal kaçırmak kastıyla hareket etmek isteyen bir kimsenin yapacağı muvazaalı işlemi kamufle etmek (gizlemek) amacıyla bir mirasçısına gerek yüzölçümü gerekse değer itibariyle çok cüzzi bir yer verirken diğerine çok değerli bir yerini vermek suretiyle işlem yapması olanaklıdır.

Buna göre, davalıya verilen yerlerin değeri keşfen belirlendiği halde davacıya ve diğer dava dışı mirasçılara yapılan temliklerle ilgili mahkemece bir değer tespiti yapılmış değildir.

O halde anılan bu somut olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez.

Diğer taraftan, aynı sebebe dayalı olarak değişik taşınmazlar hakkında ayrı ayrı açılan davaların aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan salim ve salih neticeye kavuşabilmek açısından HUMK'nun 45.maddesi uyarınca birleştirilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olmasıda doğru değildir.

O halde, davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10382, Karar No: 2014/18702, Tarih: 22.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10382 E.  ,  2014/18702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, hüküm Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin bozma kararı üzerine verilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 5.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 5.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21042, Karar No: 2021/22832, Tarih: 28.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/21042 E.  ,  2021/22832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuğun ek kararı temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve bu yasa yolunun tüketilmiş olduğu belirlenerek Yerel Mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 25/01/2015 tarihli ek karara karşı suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4538, Karar No: 2017/351, Tarih: 30.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4538 E.  ,  2017/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı ile davalı-birleşen dosya davacısı ... arasındaki davadan dolayı Ticaret Mahkemesince verilen 18.03.2015 gün ve 2011/399-2015/222 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından duruşmalı olarak istenilmiş ise de, davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece 18.12.2012 tarihli celsede birleşen davanın davacı tarafından takip edilmediğinden HMK'nın 150. maddesi gereğince işlemden kaldırımasına karar verildiği, yine 26.02.2013 tarihli celsede HMK'nın 154/4. maddesi gereğince birleşen davada 3 aylık sürenin dolmadığından bahsedildiği ve davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği, yine 21.05.2013 tarihli celsede de bu kez 3 aylık sürede yenileme dilekçesini ibraz ettiğinden bahisle harcın ikmâli için 7 günlük kesin süre verilmesi üzerine birleşen dosya davacısının harcı maktuen yatırması üzerine davanın esasının görülüp sonuçlandırıldığı ancak 15.03.2013 tarihli dilekçenin ıslak imzalı olmadığı gibi çıktısı olup olmadığının dosya kapsamından anlaşılmadığından mahkemece çıktısının dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5298, Karar No: 2025/3462, Tarih: 20.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5298 E.  ,  2025/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/999 Esas, 2024/1162 Karar

HÜKÜM :Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/166 E., 2022/64 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin, 25.12.2019 başvuru tarihli, 2019/132767 sayılı, "... ..." ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkiline ait 2000/11816, 2003/10151, 2008/30580, 2011/13347, 2011/13356, 2011/13362, 2011/13366 ve 2018 78390 sayılı ve “...” ibareli markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında iltibas koşullarının bulunduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, müvekkilinin hak sahibi olduğu “...” ibareli markalarının tanımlayıcı bulunmayıp, yoğun kullanım sebebiyle ayırt edicilik kazandığına dair verilmiş pek çok emsal yargı kararı bulunduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’in 20.04.2021 tarihli ve 2021-M-2986 sayılı kararının iptalini ve 2019/132767 sayılı markanın 30. sınıf, 35. sınıfın 30. sınıflara ilişkin emtiaları ve 43/1. sınıfta yer alan emtialar yönünden tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalının 1975 yılından bu yana tatlı sektöründe faaliyet göstermekte olduğunu, davalının dava konusu edilen markasında esas unsur konumunda bulunan “...” ibaresinin davalının adı olduğunu, markada geçen “...” ibaresinin ise, davalının icadı olan ... kadayıf tatlısından yola çıkılarak oluşturulmuş tanımlayıcı role sahip tali/yardımcı unsur olduğunu, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının arasında görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzerlik bulunmadığından ve markalarda geçen “...” ve “...” ibareleri uyuşmazlık konusu emtiaların bir kısmı açısından markasal hüviyette ayırt ediciliği zayıf ibareler olduğundan, somut olayda emtia ayniyeti/benzerliği/türdeşliği şartının gerçekleşmiş olmasına ve bu emtiaların hitap ettiği alıcı/tüketici kitlesinin bilgi/bilinç/dikkat/özen seviyesinin düşüklüğüne rağmen, markaların karıştırılma ihtimalinin somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının gerek YİDK kararının iptali istemi yönünden gerekse de marka hükümsüzlüğü istemi bakımından, tarafların markaları arasında dava konusu başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf tüm mallar, 35. sınıfta yer alan " Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın

alması için. Makarnalar, mantılar, erişteler Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler

için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar,

kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu

çaylar. bisküviler, Sakızlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri,

kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez." mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan

satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile

sağlanabilir.)

ve 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" yönünden SMK'nın 6/1 hükmü anlamında iltibas koşullarının oluştuğu, sayılanlar dışında gerek başvuru kapsamında yer alan mal ve hizmetler gerekse de hükümsüzlüğü talep edilen hizmetler yönünden tarafların markaları arasında iltibas bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 20.04.2021 tarihli ve 2021-M-2986 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan tüm mallar ile 35. sınıfta yer alan " Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın

alması için. Makarnalar, mantılar, erişteler Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler

için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar,

kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu

çaylar. bisküviler, Sakızlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri,

alması için. Makarnalar, mantılar, erişteler Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler

için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar,

kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu

çaylar. bisküviler, Sakızlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri,

kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez." mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan

satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile

sağlanabilir.)" hizmetleri

ve 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" yönünden kısmen iptaline ve bu mal ve hizmetler yönünden markanın kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde davalılara iadesine, 20.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.