muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10454, Karar No: 2016/9864, Tarih: 13.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/10454 E.  ,  2016/9864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve diğerleri tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu ... İlçesi İsaağa Mahallesi çalışma alanında bulunan 70 ada 14, 16, 18, 23, 72 ada 2 parsel sayılı 13.082.50, 2.486.61, 5.241, 8.250, 14.639,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar zilyedinin çalışma alanında edindiği taşınmaz miktarının 100 dönümü aşması nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların babalarının hayatta olup adına da 100 dönüm fazla yer tespit edildiğinden ve ölmeden miras hakkı da geçmeyeceğinden davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce hüküm onanmış, davacılar vekilince bu kez de karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece taşınmazın öncesinin davalı tarafın babaları .....'a ait olduğu, adı geçenin 100 dönümden fazla yer edindiği ve halen hayatta olduğu belirtilerek davacıların aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, davacı taraf dava konusu taşınmazda ... tespit tarihinden 30 yıl öncesinden beri zilyet oldukları iddiasına dayanmış; babalarının, sağlığında zilyetliğini kendilerine devretmiş olduğunu ileri sürmüş olduğuna göre, aktif dava ehliyetlerinin bulunduğu kuşkusuzdur. Ancak, dava sebebi ... tespitinden önceki hakka dayalı olup, çekişmeli taşınmazların tespitleri 1992 yılında yapılıp kesinleştiğine, eldeki dava ise 2013 yılında açılmış olduğuna, diğer bir anlatımla tespitin kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 3402 sayılı ... Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş olduğuna göre davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi isabetsiz olup, ancak kararın sonucu itibariyle doğru olması nedeniyle hükmün, gerekçesi düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekirken onandığı anlaşılmış olmakla, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/1226 Esas ve 2016/911 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, gerekçesi açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı karar düzeltme ve onama harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14236, Karar No: 2010/6678, Tarih: 12.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14236 E.  ,  2010/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı hizmet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve ihbar olunan avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Hükmü temyiz eden ... Kalem ... Ortaklığı Girişimi kendisine dava ihbar edilen durumunda olup, fer'i veya asli müdahil olarak davaya katılmadığı gibi, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. Böyle olunca, ... Ortak Girişimi’nin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Toki’nin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan Prokon Ortak Girişimi’nin temyiz dilekçesinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı Toki’nin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 15,60 TL peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6947, Karar No: 2023/867, Tarih: 22.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6947 E.  ,  2023/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/219 E., 2022/261 K.

SUÇLAR :Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2010/621 Esas, 2015/484 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanunun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/6935 Esas, 2021/1250 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20102, Karar No: 2014/13861, Tarih: 19.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/20102 E.  ,  2014/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Duraksamadan belirtmek gerekir ki; muhtesatı meydana getiren kişiler tarafından arsa malikleri aleyhine açılacak alacak ve temliken tescil ya da böyle bir taşınmazda kat mülkiyeti kurulması istemiyle açılacak davaların sonucunda verilebilecek kabul kararı, hukuken değer verilmesi mümkün bulunmayan kaçak yapı niteliğindeki muhtesatın yasallaştırılması sonucunu doğuracağından böyle bir kararın İmar Kanunu'nun kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine aykırı olacağı kuşkusuzdur. Bu nedenlerle kaçak yapıyı meydana getiren kişi tarafından kaçak yapı nedeniyle arsa sahipleri aleyhine açılacak alacak ve temliken tescil davalarının ya da üzerinde kaçak yapı bulunan taşınmazda kat mülkiyeti kurulması istemine ilişkin davaların dinlenmesine olanak bulunmamaktadır. Ne var ki, tespit davalarının sonucunda verilecek hükmün infaz olanağının bulunmadığı, bu hükümlerle sadece bir olgunun tespit edilmiş olacağı, henüz yıkılmayan ve bu hali ile kullanılarak yararlanılmaya devam edilen kaçak yapı niteliğindeki muhtesatın da az veya çok bir değerinin, en azından enkaz değerinin bulunacağı, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda taşımazın üzerinde bulunan muhtesatla birlikte satılması halinde bu nitelikteki muhtesat nedeniyle satış bedelinin az veya çok artacağı, kaçak yapı niteliğinde olduğu gerekçesiyle muhtesata değer verilmemesi halinde taşınmazın satışından pay alacak olan diğer taşınmaz maliklerinin kaçak yapı niteliğindeki muhtesat nedeniyle meydana gelecek değer artışından haksız şekilde yararlanacakları ve sebepsiz zenginleşecekleri gözetildiğinde muhtesat aidiyetinin tespitine ilişkin davalarda muhtesatın kaçak yapı olup olmamasının sonuca etkisi bulunmadığının kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı tarafın sair temyiz itirazlarına gelince; iddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu üç katlı bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın hükmün esasına yönelen sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, dava konusu muhdesatta davacı tarafın da paydaş bulunduğu, davanın konusunun davalı payına isabet eden muhdesat değeri olduğu göz ardı edilerek davalı taraf aleyhine fazla miktarda karar ve ilam harcı ile avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin dördüncü fıkrasından sırasıyla “18.994,04”,“14.145,49” ve “4.715,16” rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla “14.651,00”, “9.801,00” ve “3.267,00” rakamlarının yazılmasına, yine hüküm yerinin beşinci fıkrasında yer alan “23.635,90” rakamının çıkartılmasına yerine “16.830,00” rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 19/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5047, Karar No: 2019/30136, Tarih: 10.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/5047 E.  ,  2019/30136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde Ukrayna limanından ... Limanına gelen kaptanlığını sanık ...'ın yaptığı çarkçıbaşı olarak sanık ...'ın bulunduğu geminin akaryakıt giriş-çıkış beyanı ve geliş, yakıt ve kumanya işlemleri formunda belirtilenden çok fazla dizel oil ve fuel oil olduğunun görülmesi üzerine survey uzmanı eşliğinde gemide yapılan ölçümde; akaryakıt giriş-çıkış beyanı ve geliş, yakıt ve kumanya işlemleri formunda 17.5 metrikton olarak beyan edilen dizel oil cinsi akaryakıtın 22.02 metrikton, 17 metrikton olarak beyan edilen fuel oil cinsi yakıtın ise 33.21 metrikton olduğunun tespit edildiği, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre suç tarihinde beyan harici olarak 4.520 kg. deniz motorini ve 16.210 kg. denizcilik yakıtınının yurda sokulmaya teşebbüs edildiği, 5607 sayılı Yasanın 3/21. maddesine göre teşebbüs aşamasında kalan eylemlerin tam suç olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmekle sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19231, Karar No: 2024/12716, Tarih: 24.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19231 E.  ,  2024/12716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1776 E., 2018/2006 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, suç işlemediğine, somut ve yeterli delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanunun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanunun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, müdafii hazır edilmeden savunması alınıp yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2378, Karar No: 2017/2617, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2378 E.  ,  2017/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: .../8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7787, Karar No: 2016/8006, Tarih: 01.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7787 E.  ,  2016/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.01.2015 gün ve 2014-1530/3746 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.01.2015 gün ve 2015/23505 KYB sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...’in yargılaması sırasında, 2009 yılı için bir defterdarlık mütaalası bulunmadığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına dair...13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2014 tarihli ve 2013/147 esas 2014/183 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ...15. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/10/2014 tarihli ve 2014/1403 değişik iş sayılı kararının “... Vergi Dairesi Başkanlığının 29/04/2014 tarihli, 2009-1239/35 sayılı vergi suçu raporunun sanığın 2005 yılında sahte belge kullanması nedeniyle düzenlendiği, yine İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının mütaalasının da rapora atıf yapılmak suretiyle 2005 takvim yılı için verildiği, iddianamede suç tarihi 2005 yılı yerine 14/05/2009 olarak gösterilmiş ise de, bunun UYAP sistemine kayıt yapılırken yapılan hatadan kaynaklandığı, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden suç tarihinin açık bir şekilde 2005 yılı olduğunun anlaşıldığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmekle, ... 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.10.2014 tarihli 2014/1403 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11482, Karar No: 2022/21322, Tarih: 21.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11482 E.  ,  2022/21322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Suça sürüklenen çocuklar hakkında, TCK'nın 142/1-b 143, maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 6 ay 20 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezalarına, bu cezalardan da aynı Kanun’un 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken 1 yıl 3 ay 16 gün yerine 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezalarına hükmedilmek suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında fazla cezalar tayini,

b) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde her bir suça sürüklenen çocuğun sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi gerekirken, “toplam 62,50 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak tahsili ile hazineye irat kaydına” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca, “TCK'nın 142/1-b 143, maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezalarına, bu cezalardan da aynı Kanun’un 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak suça sürüklenen çocukların 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve kararlarda belirtilen yargılama gideri açısından, her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin ise payları oranında kendilerinden alınarak tahsiline” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.