muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6358, Karar No: 2020/5129, Tarih: 07.10.2020

b- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunduktan sonra ihlal eden sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunup, infaz başladıktan sonra görüşmeye mazeretsiz gelmeyerek ilk ihlalin gerçekleştiği, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde ikinci ihlalin gerçekleşerek yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde davaya devam edilerek sanık hakkında hüküm kurulması, aksi halde yukarıda belirtildiği şekilde ikinci kez uyarılı başvuru davetiyesi tebliğ edilmemiş ise tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilme şartları ve hükmün açıklanma koşulları oluşmadan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4147, Karar No: 2023/3934, Tarih: 19.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4147 E.  ,  2023/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1111 E., 2023/696 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/131 E., 2020/448 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na (3402 Sayılı Kanun) 5831 sayılı Tapu Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (5831 sayılı Kanun) 8 inci maddesi ile eklenen Ek-4 üncü maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu sonucunda tapu kaydına tescil edilen taşınmazın, 6292 sayılı Kanun uyarınca kayden satılmasından sonra yolsuz tescile dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (8). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13632, Karar No: 2011/43950, Tarih: 13.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/13632 E.  ,  2011/43950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 13.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3786, Karar No: 2009/9150, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3786 E.  ,  2009/9150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.11.2000 tarihinde dava dışı avukat ...’ün imzaladığı sözleşmenin hak ve yetkileriyle birlikte tümüyle 11.4.2002 tarihi itibariyle davalı avukata devredildiğini, yine, dava dışı ... limitet Şirketinin aleyhlerine açmış olduğu davanın sonucunda “açılmamış sayılmasına” karar verildiğini, bu davada kendilerini temsil eden davalının maktu olarak alması gereken ücreti fazla hesaplayarak tahsil ettiğini, fazla ödenen miktardan şimdilik 167.743,30 YTL’nin, 12.5.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle de 349.301,00 YTL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, işbölümü ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, ayrıca davalı tarafından ödenmekle fatura münderecatının kesinleştiğini, gerekli hukuki yardımın yapıldığı gibi vekalet ücretinin aralarındaki sözleşmeye uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan 2. bilirkişi incelemesi doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 60.703 YTL’nin 6.1.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ile dava dışı avukat arasında düzenlenen 11.4.2002 tarihli sözleşmeye atıf yapılarak davalı avukat ile 11.4.2002 tarihinde vekalet sözleşmesi düzenlendiği ve davalı avukatın davacı Belko aleyhine açılan Davalara vekil olarak katılıp bu davalarda davacıya vekil olarak temsil ettiği uyuşmazlık konusu değildir.

2-Davacı ile dava dışı avukat arasında düzenlenen 11.4.2002 tarihli sözleşmeye atıf yapılarak davalı avukat ile 11.4.2002 tarihinde vekalet sözleşmesi düzenlendiği ve davalı avukatın davacı Belko aleyhine açılan Davalara vekil olarak katılıp bu davalarda davacıya vekil olarak temsil ettiği uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık Davalı avukatın sözleşme uyarınca kararlaştırılan bedelin hesaplanmasında dava değeri olarak hangi miktarın esas alınacağı konusunda toplanmaktadır. Yanlar arasında imzalanan 11.4.2002 tarihli sözleşme ile dava dışı avukat Özgür Algül’ün imzaladığı sözleşmeye atıf yapılarak o sözleşmenin hükümlerinin uygulanacağı kararlaştırılmıştır. 1.10.2000 tarihli ve “Hukuk Müşavirliği ve Avukatlık Sözleşmesi” başlıklı sözleşme geçerli olup, sözleşmenin 3. maddesinde takip edilen davalarla ilgili olarak kademeli ücret kararlaştırılmış olup, (d) bendinde “200.000.000.000 TL ve üzerindeki davalarda, dava değerinin % 5’inden az olmamak üzere karşılıklı mutabık kalınacak miktar vekalet ücreti olarak (bütün kalemlerde KDV hariç olmak üzere) ödenecektir.” Kararlaştırması bulunmaktadır. Bu konularda taraflar arasında esasen bir ihtilaf da bulunmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Davacı yan müddeabihe faiz eklenip bu miktar üzerinden ücreti vekalet tahakkuk ettirildiğini, oysa faiz eklenemeyeceğini ileri sürmekte, davalı ise faizin de eklenmesi gerektiğini savunmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davalının vekil olarak takip ettiği ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/559-2003/181 sayılı davada dava değeri olarak gösterilen 2.100.000,00 YTL’ye dava tarihi ile karar tarihi arasında faiz hesaplanarak toplam miktar üzerinden % 5 oranında ücret hesaplanmıştır. Oysa, yanlar arasında düzenlenen sözleşmede böyle bir kararlaştırma bulunmamaktadır. Vekalet ücreti hesaplanırken dava değerine davadan sonra faiz eklemek suretiyle ücret tahakkuku olanaklı değildir. Öyle olunca, Mahkemece ... 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/559-2003/181 sayılı ilamında gösterilen 2.100.000,00 YTL olduğu kabul edilerek bu miktar üzerinden % 5 oranında ücrete hak kazandığı kabul edilmeli, davalıya fazla ödenen miktarın hesaplanarak davacıya iadesine karar verilmelidir. Mahkemece aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açılanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21660, Karar No: 2016/10909, Tarih: 20.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/21660 E.  ,  2016/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tarafların paydaş olduğu ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhtelif meyve ağaçlarının davacıya ait olduğunu iddia ederek bu hususların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., dava konusu ağaçların davacı tarafından dikilip dikilmediğini bilmediğini belirterek davanın reddini savunmuş; davalılardan ... ve ... ise, yargılamanın dördüncü oturumunda davayı kabul etmiş; diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 282 adet, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 86 adet, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 5 adet muhtelif meyve ağaçlarının davacı tarafından meydana getirildiğinin (dikilip yetiştirildiğinin) tespitine, bakiye 2.019,15 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak ...ye irat kaydına, davacı tarafça başvurma ve peşin harç olmak üzere yatırılan 173,32 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davacı tarafından sarf edilen toplam 2.159,70 TL yargılama giderinin davalılardan müşterekken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 4.035,60 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalıların harç, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu ... parsel sayılı taşınmazların 1/2 payı tapuda davacı adına, 1/2 payı ise davalıların murisi ... adına kayıtlıdır. Bu nedenle yargılama sonunda hükmedilecek harcın ve vekâlet ücretinin taşınmazdaki davalı taraf payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) üzerinden,

-//-

2-Davalıların harç, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu ... parsel sayılı taşınmazların 1/2 payı tapuda davacı adına, 1/2 payı ise davalıların murisi ... adına kayıtlıdır. Bu nedenle yargılama sonunda hükmedilecek harcın ve vekâlet ücretinin taşınmazdaki davalı taraf payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) üzerinden,

-//-

yani ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların değerinin yarısı üzerinden hesaplanması gerekirken, ağaçların değerinin tamamı üzerinden hesaplanması doğru olmamıştır. Ayrıca taşınmazın 1/2 payı davalıların murisi ... adına kayıtlı olduğundan davalıların yukarıda açıklandığı üzere muhdesat değerinin yarısı üzerinden hesaplanacak harç ve vekalet ücretinden de miras payları oranında sorumlu tutulması gerekirken, müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesi de doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, temyiz edilen hükmün 2, 4. ve 5. fıkralarının HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2.bentte açıklanan sebeplerle hükmün bakiye harca ilişkin 2.fıkrasındaki '' ... 2.019,15 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen ... '' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine '' 1.009,57 TL harcın miras payları oranında davalılardan ... '' ibarelerinin yazılmasına; hükmün yargılama giderlerine ilişkin 4.fıkrasındaki '' ... 2,159,70 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak müştereken ve müteselsilen ... '' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine '' 1.079,85 TL yargılama giderinin miras payları oranında davalılardan ... '' ibarelerinin yazılmasına; hükmün vekalet ücretine ilişkin 5.fıkrasındaki '' ... 4,035,60 TL vekalet ücretinin ... '' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine '' 2.017,80 TL vekalet ücretinin miras payları oranında '' ibarelerinin yazılmasına; Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA; davalıların sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde ... ve ...'a iadesine 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5413, Karar No: 2022/8225, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5413 E.  ,  2022/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü ile 6099 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik sonrası anılan maddeye eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak; sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, bilinen en son adresi olan sorgusunda beyan ettiği adresine çıkarılan ve iade edilen tebligattan sonra, MERNİS adresine 7201 sayılı Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliği yerine, doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğinin usulsüz ve sanığın temyizinin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

1) Sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11860, Karar No: 2010/2302, Tarih: 09.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/11860 E.  ,  2010/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2007 ve 18.05.2009 günlü kenar yazıları ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

25.10.2005 gün, 2002/407-2003/1133 sayılı ek kararın hükümlü ...'a tebliğine ilişkin belgeye dosyada rastlanmaması karşısında; anılan ek kararın “ tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurabileceği ve başvuru yöntemini ” gösterir açıklamalı belge ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1663, Karar No: 2010/7745, Tarih: 01.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1663 E.  ,  2010/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2007/273-2008/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait makinenin taşınması sırasında taşıma işini yerine getiren ... ’un gerekli önlem ve tedbirleri almaması nedeniyle makinenin hasarlandığını, davalı İbrahim Bulduruç’un meydana gelen zarardan gerek MK.’nun 369, gerekse BK.’nun 55 ve 100 ncü maddeleri uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürerek, olay nedeniyle müvekkiline ait makinede meydana gelen hasardan dolayı şimdilik 10.125,00 YTL ile olay nedeniyle makinenin kullanılamamasından dolayı şimdilik 3.000,00 YTL tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın meydana gelmesinde müvekkillerinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın Türk Medeni Kanunu’nun 369 ncu maddesi gereğince aile başkanının sorumluluğu nedeniyle açılmış tazminat davası olduğu, bu durumda davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine, istem halinde dosyanın görevli Ankara Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait makinenin taşınması sırasında makinede oluşan hasar nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.Davacı, davalının oğlu olan ...’nin taşıma sırasında gerekli önlemleri almaması nedeniyle meydana gelen zarardan dolayı davalı İbrahim’in MK’nun 369, BK’nun 55 ve 100 ncü maddeleri uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.Taraflar arasında davacıya ait makinenin taşınması konusunda akdi bir ilişkinin kurulmuş olduğu hususu çekişmesizdir.TTK’nun 4 ncü maddesinin 1 nci bendi uyarınca TTK’da düzenlenen hususlardan doğan davalar ticari dava niteliğindedir.Aynı Kanun’un 5 nci maddesinde aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk ve sulh hukuk mahkemelerinin ticari davalara bakmakla görevli olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda davanın taşıma sözleşmesinden kaynaklandığı, gerek akdin niteliği gerekse tarafların sıfatına göre aralarındaki ilişkinin ticari iş niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.Davalının oğlunun aynı zamanda davalının yanında çalışması nedeniyle davacının MK’nun 369 ncu maddesine de dayanmış olması davanın ticari dava olma niteliğini ortadan kaldırmaz.Hukuk yargılamasında olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme ise hakime aittir.Bu durumda, davanın taşıma sözleşmesinden kaynaklanmasına, mutlak ticari nitelikte olmasına, uyuşmazlığa bakmanın TTK’nun 5 nci maddesi uyarınca genel mahkemelere ait bulunmasına göre mahkemece yargılamaya devam olunarak uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4072, Karar No: 2024/5682, Tarih: 22.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4072 E.  ,  2024/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/135 E., 2023/392 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.