muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5690, Karar No: 2012/22485, Tarih: 28.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5690 E.  ,  2012/22485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'nada duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/754, Karar No: 2016/6188, Tarih: 01.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/754 E.  ,  2016/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... . Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı vermesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Evlilik birliği içinde eşlerin birbirlerine verdiği nakit paraların tahsili istemine ilişkindir.

Aile mahkemesince, davanın evlilik birliği içinde eşlerin birbirine vermiş olduğu paraların tahsili istemine ilişkin olduğu, evlilik birliği içinde edinilmiş herhangi bir mala ilişkin olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince ise dava dilekçelerine göre talep edilen alacakların, tarafların evlilik birliği içerisinde birbirlerine yaptıkları nakit transferinden kaynaklandığından aile hukuku kurallarının uygulanması gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin davalı ile 2 yıldır evli bulunduğunu, müvekkili tarafından ...Aile Mahkemesinde boşanma davası açıldığını, evlilik birliği içinde müvekkilinin davalıya 500.000,00.-TL'ye yakın maddi kaynak sağladığını, borçlarının ödenmesine katkıda bulunduğunu ileri sürerek, tasfiye sonucunda ortaya çıkacak gerçek değerin belirlenmesinden sonra ıslah hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100.000,00.- TL nin katılma alacağının davalıdan tahsili ile ayrıca davalının kendi üzerine kayıtlı bulunan iki adet gayrımenkulü yakın zamanda muvazaalı olarak satacağından dolayı taşınmazların devir ve temlikinin önlenmesi için tedbir şerhi konulmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı karşı davacı vekili ise müvekkiline davacının tarafından böyle bir kaynak sağlanmadığı gibi borçlarının da ödenmediğini, müvekkilinin evlilik sonrasında edinilmiş tek mal varlığının davacının kurduğu sigorta şirketindeki %10 hissesi olduğundan davanın reddi ile müvekkilinin annesi üzerine satın aldığı ...ndaki evini 10/11/2011 tarihinde 250.000,00.-TL'sına sattığını, evi satan alan kişinin 250.000,00.-TL'yi davacının hesabına yatırdığını, davacının bu parayı kullandığını, davacı hakkında başlatılan soruşturmalar kapsamında şikayetin geri çekilmesi için müvekkil tarafından 100.000,00.-TL yatırıldığını, yine şirket harcamaları içinde davacının hesabına müvekkilinin para transferleri yaptığını ileri sürerek, 50.000,00.-TL katılma alacağının davacıdan tahsili ile davacının ... nde bulunan % 90 hissesi üzerine ve 07 EOS 69 plakalı aracına tedbir şerhi konulmasını talep etmiştir.

Dava, katkı payı alacağı istemine ilişkin olmadığı gibi tarafların mal rejiminin tasfiyesini amaçlayan bir talebi de bulunmadığından, davanın Borçlar Kanunundan kaynaklandığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Dava, katkı payı alacağı istemine ilişkin olmadığı gibi tarafların mal rejiminin tasfiyesini amaçlayan bir talebi de bulunmadığından, davanın Borçlar Kanunundan kaynaklandığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4993, Karar No: 2022/5610, Tarih: 07.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4993 E.  ,  2022/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 12.03.2021 gün ve 2021/İHK-6530 sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Başvurucu, 2017-2018 yılı döneminde ektiği ekinlerin bitkisel gelişimini etkileyecek düzeyde kuraklık iklim şartları hakim olduğunu, poliçede belirtilen rizikonun gerçekleştiğini, elde edilmeyen verim nedeniyle sigorta şirketince ödenmeyen zararın fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000.-TL tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili, 2018 üretim yılında buğday ürünü için İdil İlçesinde dekar başına 208 kg dekar verim tespit edildiği, Devlet Destekli İlçe Bazlı Kuraklık Verim Sigortası tarife ve talimatları ile 2018 üretim yılı İdil ilçesi için ilan edilen eşik verim değeri 217 kg olarak belirlendiğini, gerçekleşen verim değerinin ilçenin ilan edilen eşik verim değerinden 9 kg düşük olması nedeniyle ilçede tüm tarım sigortalılara ödeme yapıldığı söz konusu poliçe nedeniyle şahıs adına ise 24.09.2018 tarihinde 3.948.-TL ödendiğini parsel bazlı verim kayıplarının değerlendirilmediğinden başvurucunun talebinin reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonun 06/07/2020 tarih 2020.E.44259 Başvuru sayılı kararında, ilçenin eşik verim değerinin altında kalması durumunda ilçede bulunan tüm sigortalı üreticilerin tazminat almaya hak kazandığı, ilçenin gerçekleşen verim ortalamasının ilçenin eşik verim değerine eşit veya üzerinde olması durumunda ise ilçede bulunan sigortalı üreticilere her hangi bir tazminat ödemesi yapılmayacağı, söz konusu poliçe nedeniyle şahıs adına ise 3.948.-TL ödendiği, parsel bazlı kayıp talebinin dikkate alınmamasının yerinde olduğu gerekçesiyle başvuranın talebinin reddine karar verilmiş, karara başvurucu vekili itiraz etmiş olup İtiraz Hakem Heyetinin 12/03/2021 tarihli 2021/İ.632-2021/İHK-6530 sayılı kararla itirazın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2921, Karar No: 2018/16543, Tarih: 05.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/2921 E.  ,  2018/16543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış, ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; “TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2-Silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Mağdur ... beyanında sanığın eli ile göğsüne vurduğunu, bıçakla kovaladığını ve elinde bıçak olduğu halde kendisini ölümle tehdit ettiğini belirttiği, sanığın yeğeni olan tanık Banu Kılıçarslan ise kolluktaki beyanında mağdur anlatımını doğruladığı, olay yerine

./..

.2.

giden kolluk kuvvetlerince sanığın elinde bıçak olduğu halde olay yerinde yakalandığı, mağdurun alınan kesin doktor raporunda mağdur ifadesini doğrular şekilde göğüs kısmından yaralandığının belirtildiği, sanık da savunmasında eşi olan mağduru korkuttuğu için pişman olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki bozma düşüncesi yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6511, Karar No: 2024/4360, Tarih: 14.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6511 E.  ,  2024/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/684 E., 2020/1826 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2020/684 Esas, 2020/1826 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasanın 40/2.maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2. ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1 maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığa tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 19.10.2020 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak ihtaratlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3154, Karar No: 2019/5243, Tarih: 10.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3154 E.  ,  2019/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davaya konu taşınmazın paydaşı olduğunu, davalıların kardeşleri olduğunu, taşınmazda onların da payları olduğunu ,babaları vefat edince davalıların rızası ile dairede oturduğunu, 1. ve 2. katı kaloriferli daireye çevirdiğini, sıva, boya, elektrik tesisatı, su tesisatı, yer döşemesi, tavan,cam kapı, pimapen, iç kapı, banyo mutfak, tuvalet, fayans, dolap, kalorifer tesisatı yaptırdığını, depoda tadilat yaptırdığını, yaptığı masraflar için tespit yaptırdığını ileri sürerek şimdilik 69.993.00.- TL dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, 1. katın tamamını ortak murisin yaptırdığını, baba vefat edince 1. kattaki eve anneleri, teyzeleri ve davacının taşındığını, davacının evlendikten sonra da davalıların rızasını almadan 2. kattaki dairede yaşadığını, yaşadığı bu yerde boya badana onarım yaptırdığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 69.520,00-TL'nin dava açılma tarihi olan 16/02/2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Türk Borçlar Kanunu'nun 77. ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmeden doğan borç ilişkisinden söz edilebilmesi için, bir tarafın mal varlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. İade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme borçlusunun bu muhdesatın yapıldığı anda ekonomik açıdan zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği ileri sürülemez. Zira, vücuda getiren tarafından kullanılan muhdesatın, diğer kişilere herhangi bir katkısı bulunmamaktadır. Daha açık bir ifadeyle azalma ve çoğalmanın, dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Mahkeme tarafından da yargılama sırasında, davaya konu yapının (dava tarihi itibari ile) davacının kullanımında olup olmadığına ilişkin araştırma ve tespitin yapılmadığı anlaşılmıştır. Şu durumda mahkemece, tanık beyanları da dikkate alınarak davacının muhdesat bedelini talep ettiği taşınmazda oturup oturmadığının araştırılıp taşınmaz davacının kullanımında ise sebepsiz zenginleşme olgusunun henüz gerçekleşmediği gözetilerek hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddinin gerekeceğinin gözetilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Mahkemece muhdesat bedelinin talep edildiği taşınmazın davacının kullanımında olmadığının tespiti halinde ise; dinlenen tanık beyanlarının ayrıntılı olarak incelenerek, davacının davaya konu yere yaptığı katkılar kesin olarak tespit edilerek , bu konuda gerekirse bilirkişi ek raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5921, Karar No: 2022/6957, Tarih: 02.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5921 E.  ,  2022/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı taraf vekillerince istinafa başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen hususlar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi 14.02.2019 tarihinde emeklilik nedeniyle son bulmuş olmakla hükmün ileriye yönelik etkisi bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 26.728,77 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/941, Karar No: 2023/3019, Tarih: 12.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/941 E.  ,  2023/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/459 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2021/1502 Esas, 2021/3804 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden düşme kararı verilmiş, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlerin ise eksik inceleme ve araştırma ile nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2021/411 Esas, 2022/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, son faturaların düzenlendiği 20.12.2009 ve 16.08.2010 tarihlerinin suç tarihi olduğu ve bu tarihlerden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2021/411 Esas, 2022/691 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.