muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12232, Karar No: 2017/7813, Tarih: 30.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12232 E.  ,  2017/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Gazetesi Bas. .... San. ve .... A.Ş. aleyhine 16/01/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ...ın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; ... Gazetesi'nin 14/03/2014 tarihli nüshasının 9. sayfasında, ayrıca gazeteye ait "www.aydinlikgazete.com" adlı internet sitesinde "HARAMZADELER'DEN ÖRGÜT ŞEMASI İDDİASI: ... 1 numara'' başlığıyla ...ınlanan haberle örgütün kara para aklayan üyeleri olarak gösterildiklerini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar; şemanın "Haramzadeler'' isimli twitter hesabına ait olup görünür gerçeğe uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; yazının Haramzadeler adlı başka bir sitedeki yazıdan alıntı olduğu, bütün olarak incelendiğinde ...ının güncel bir konuyu işlediği, haberdeki çarpıcı başlığın okuyucunun ilgisini arttırmak amacıyla kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede ... Gazetesi'nin 14/03/2014 tarihli nüshasında böyle bir haber olmadığı, ancak dosya içerisinde belirtilen tarihte internet sitesinde ...ınlanan habere ilişkin evrak örneğinin yer aldığı görülmüştür.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce ...ın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, ...ma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir ...ındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir ...ındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, ...ınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle ...ının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle ...ın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların ...ınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu haber ve açıklanan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu haberde kullanılan ifadeler ile davacıların kişilik hakları ihlal edilmiştir. O halde uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1135, Karar No: 2009/2285, Tarih: 24.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1135 E.  ,  2009/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... Başkanlığınca Nisan, Haziran ve Eylül 2004 dönemlerinde toplam 159.451,00 YTL atık su bedeli tahakkuk ettirildiğini, ceza uygulaması ile karşılaşılmaması için faturaların ödendiğini, söz konusu işlemlerin iptali için Vergi Mahkemesine açılan davalar sonucu işlemlerin iptaline karar verildiğini, davalı belediyeden ödedikleri paraları talep ettiklerini bir kısmının başka borçlarına mahsup edildiğini, bakiye 125.893,00 YTL kaldığını, vergi mahkemesi kararının Danıştayca söz konusu davaların çözüm yerinin adli yargı olduğundan bahisle bozulduğunu, Belediye Gelirleri kanunu ile ilgili düzenlemeler göz önüne alındığında yalnızca ÇTV ödenmesi gerektiği halde, atık su bedeli tahakkuk ettirilmesinin yasaya aykırı olduğunu, yasaya aykırı olarak tahakkuk ettirilen fatura bedelleri toplamından yapılan mahsuplar ile 125.893,00 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı,Davanın öncelikle zaman aşımı yönünden reddinin gerektiğini, ayrıca tahakkuk ettirilen faturaların yasaya uygun olduğunu, yargı kararlarına göre atık su bedelinin ÇTV olmadığını, yaptıkları işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece,Davacı kurumun davalı belediyenin abonesi olduğu, davacı kurumun kendi imkanları ile çıkardığı ve kullandıktan sonra davalı belediyenin kanallarına atık suyunu verdiği, atık su bedelinin Çevre Temizlik Vergisi kapsamından çıkarıldığı ve davalı belediyenin davacının atık sularının uzaklaştırılması hizmetini abone sözleşmesi gereğince yerine getirdiği, davacıdan tahsil edilen dava konusu bedelin abone sözleşmesinden kaynaklanan bu hizmetin karşılığı olduğu, davacıdan haksız bir bedelin tahsil edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmiş,Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ... tarafından Nisan,Haziran,Eylül ve Kasım 2004 dönemlerine ait atık su bedeli tahakkuku yaptığını, cezaya maruz kalmamak için fatura bedelleri olan 159.451,00 YTL yi ödediğini, fatura ve tahakkukların iptali için vergi Mahkemesine dava açtığını vergi mahkemesinin lehlerine karar verdiğini,bunun üzerine bir kısım ödemelerinin borçlarına mahsup edildiğini ileri sürerek ödediği bedelin tahsilini istemiştir.Mahkemece, davacının ödediği beledin atıksu hizmeti bedeli olduğundan davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tarafından bu bedellerin iptali için vergi Mahkemesine ayrı ayrı davalar açıldığı, bu davalardan haziran 2004 tarihli fatura ve tahakkukunun iptali için ... Vergi Mahkemesinin 2004/236 Esas, 2004/261 Karar sayılı dava ile Haziran 2004 Tarihli 43.045.500.00 YTL’lik fatura ve tahakkukun iptal edildiği kararın davacı ve davalıya tebliğ edildiği ve temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşıldığı, böylece haziran 2004 tarihli tahakkuk ve faturanın iptal edildiği anlaşılmakla bu aya ilişkin ödenen bedelin yapılan mahsuplarında dikkate alınarak tahsiline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11122, Karar No: 2010/3873, Tarih: 24.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11122 E.  ,  2010/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2005 gün ve 2005/538 Esas, 2005/770 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın mahkümiyetine karar verildiği 19.03.2004 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün incelemesine gelince;

Hükümden sonra 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmiş olması ve suç tarihi itibariyle 17 yaşı içinde bulunan mağdurenin sanıktan şikayetçi olmaması nedeniyle, rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin aynı Yasanın 104/1. maddesi kapsamında olup 73. maddesi gereğince de takibinin şikayete tabi olması karşısında 5237 sayılı Yasanın 7/1-2 ve 5271 sayılı Yasanın 223/8. maddeleri de gözetilerek sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/848, Karar No: 2020/5289, Tarih: 08.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/848 E.  ,  2020/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden temyiz isteminin reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 14.06.2019 tarihli ek kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 14.06.2019 tarihli ve 2018/3170 E., 2019/1158 K. sayılı ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 08.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15241, Karar No: 2011/2579, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15241 E.  ,  2011/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 gün ve 2008/15770-18699 sayılı bozma kararında özetle: "Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı ... olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları ... olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 101 ada 113 sayılı parselin (E)=1055,54 m2 ve (G)=5176,34 m2 bölümlerinin orman vasfı ile Hazine adına, (F)=7891,67 m2 ve (C)=970,90 m2 bölümlerin tarla vasfıyla Hazine adına, (D)=14323,06 m2 bölümün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8607, Karar No: 2010/12465, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8607 E.  ,  2010/12465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16631, Karar No: 2017/2255, Tarih: 26.04.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16631 E.  ,  2017/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/10/2006 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan .. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ...’nun temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Davalılardan ..., sorumlu yazı işleri müdürü olup, Basın Kanunu'nun 13. maddesine göre sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçen davalı hakkında davanın husumetten reddi gerekirken kabulü doğru değildir. Kararın bu davalı yönünden bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı, davalılardan ...vekilleri tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların tarihli nüshasında kendisi hakkında başlıklı ve 22/04/2006 tarihli nüshasında başlıklı haber yapıldığını, haberde kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek, uğranılan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberlerde kullanılan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

./..

-2-

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

./..

-2-

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haber bütün olarak değerlendirildiğinde; haberin görünür gerçeğe uygun olup bu durum itibariyle davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1 ve 2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.