muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10728, Karar No: 2012/10448, Tarih: 03.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10728 E.  ,  2012/10448 K.**

* MALA ZARAR VERME

* HIRSIZLIK

* KUM VE ÇAKIL ALMA

* SUÇ KASTI

* KIYI KANUNU (3621) Madde 15

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 151

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 141

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: BİR KISMI MERA NİTELİĞİNDEKİ ARAZİNİN SINIRLARI İÇİNDE KALAN, BİR BÖLÜMÜ DE AKARSU ALANINA DAHİL OLAN TAŞINMAZLARDAN BİRKAÇ YIL SÜREYLE KUM VE ÇAKIL ÇIKARTARAK TİCARETİNİ YAPAN SANIKLARIN DURUMUNUN RESMİ MERCİLERE BİLDİRİLMESİ ÜZERİNE BU KEZ SÖZÜ EDİLEN YERLER İÇİN SONRADAN RUHSAT TALEBİNDE BULUNMUŞ OLMALARININ ÖNCEDEN GERÇEKLEŞTİRDİKLERİ EYLEMLERDEKİ SUÇ KASTINI ORTADAN KALDIRMAYACAĞI VE EYLEMLERİNİN KÜL HALİNDE HIRSIZLIK SUÇUNU OLUŞTURDUĞU GÖZETİLMELİDİR.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların tüm, katılan B… Mal Müdürlüğü vekili ile katılan Nuri’nin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bir kısmı mera niteliğindeki arazinin sınırları içinde kalan, bir bölümü de akarsu alanına dahil olan taşınmazlardan birkaç yıl süreyle kum ve çakıl çıkartarak ticaretini yapan sanıkların durumunun resmi mercilere bildirilmesi üzerine bu kez sözü edilen yerler için sonradan ruhsat talebinde bulunmuş olmalarının önceden gerçekleştirdikleri eylemlerdeki suç kastını ortadan kal­dırmayacağı ve her üç sanığın sözleşmenin hazırlanması ile ruhsat başvurusu öncesinde gerçekleştirdikleri dava konusu eylemlerinin kül halinde hırsızlık su­çunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar Nurettin ve Abdullah yönünden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek mala zarar verme suçundan beraat, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na aykırılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, sanık M.Nuri yönünden ise mevcut delillerin mahkumiyete yeterli olduğu düşünülmeden takdirde yanılgı sonucu beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan B… Mal Müdürlüğü vekili ile katılan Nuri’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5294, Karar No: 2006/6801, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5294 E.  ,  2006/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %1,2'yi geçmeyeceğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6125, Karar No: 2025/6525, Tarih: 26.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6125 E.  ,  2025/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/78 Değişik İş

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.03.2024 tarihli ve 2022/148923 Soruşturma, 2024/19831 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2024/169 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2024/78 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 16.04.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 2024/18246 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113123 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113123 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2024 tarihli kararı ile, şüphelilerin alınan savunmasında söz konusu şirketin kendileri tarafından yönetilmediğini belirterek eylemleri gerçekleştiren kişinin ad, soyad ve TC kimlik bilgilerini vermelerine karşın, şüphelilerin ifadesinde ismi geçen ... isimli kişinin tanık olarak dinlenilmesi, dosyada mevcut faturalardaki imzalar ile şüphelilerin imza ve yazı örneklerinin karşılaştırılması, dosyada mevcut faturada isimleri geçen kişilerden en azından 3 kişinin dinlenilerek şüpheliler ile aralarındaki ticarî ilişkinin sorulması, iddianame içeriği ve başlıktaki şüpheliler hakkındaki suç tarihlerinin birbiriyle uyumlu olması, hangi şüphelinin hangi tarih aralığında şirketin yetkilisi olduğuna ilişkin bir tespitin yapılması gerektiğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 21/12/2021 tarihli vergi tekniği raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporunun, 01/03/2022 tarihli mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheliler hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu gibi, iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2024/169 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...1-Şüphelilerin iddiaları doğrultusunda ifadesinde ismi geçen ... tanık dinlenilmeden, 2-Dosyada mevcut faturalardaki imzalar ile şüphelilerin imza ve yazı örnekleri karşılaştırılmadan, 3-Dosyada mevcut faturada isimleri geçen kişilerden en azından 3 kişinin dahi dinlenilerek şüpheliler ile aralarındaki ticari ilişki sorulmadan, 4-İddianame içeriği ve başlıktaki şüpheliler hakkındaki suç tarihlerinin birbiriyle uyumlu olmadığı, hangi şüphelinin hangi tarih aralığında şirketin yetkilisi olduğuna ilişkin bir tespit yapılmadan..." düzenlendiği belirtilen, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.2024 tarihli ve 2022/148923 Soruşturma, 2024/19831 Esas sayılı iddianamesinin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Yakacık Vergi Dairesi Müdürlüğünün 396 070 4299 vergi kimlik numaralı mükellefi olan Simpet Enerji Sanayi Ticaret A.Ş.'nin 24.04.2017-14.12.2017 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanı olan şüpheli ...'in, "2017 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma", 15.12.2017 ve sonrasında yönetim kurulu başkanı olan şüpheli ...'in "2017, 2018 ve 2019 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarını işlediklerinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 21.12.2021 tarihli ve 2021-A-8246/48 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ve fatura asıllarının bulunduğu, ilgili raporda şüphelilerin düzenlediği ve kullandığı iddia olunan sahte faturalar yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiği anlaşılmış ise de; şüphelilerin ifadelerinde, şirket işleriyle E.P. isimli kişinin ilgilendiğini beyan etmeleri, dosyada mevcut bir kısım karşıt inceleme raporlarında da faturaları kullanan mükelleflerin bu kişi ile muhatap olduklarını bildirmeleri karşısında, E.P.'nin şüpheli sıfatıyla ifadesi alınarak, şüpheliler ile düzenlenen/kullanılan sahte faturalar arasındaki bağlantıyı ortaya koyacak şekilde iddianamenin iadesi nedeni olarak belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, şüphelilerin şirket yetkilisi oldukları tarihler de dikkate alınmak suretiyle, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun şekilde iddianame düzenlenmesi gerektiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, gereği için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20120, Karar No: 2022/6185, Tarih: 12.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20120 E.  ,  2022/6185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2020 - 2020/26 esas ve 2020/185 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07/07/2020 - 2020/2058 esas ve 2020/1884 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1-Olay tutanağı ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın elinde bulunan valizde bir kısım uyuşturucu maddeler ve hassas terazinin ele geçirildiği, ancak dosya kapsamında söz konusu valizi aramak için herhangi bir adli arama kararı, Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş yazılı arama emri ya da önleme araması kararı bulunmadığı anlaşıldığından, belirtilen arama kararları ya da Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş yazılı arama emrinin bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Dosya kapsamında bulunan, ele geçirilen uyuşturucu maddeler konusunda İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 15.02.2019 tarih ve IST-KIM-19-04674 uzmanlık numaralı ekspertiz raporunda, ele geçen uyuşturucu maddelerin ne kadar eroin, afyon sakızı ve metamfetamin içerdiğinin tespit edilmediğinin anlaşılmasına rağmen, mahkemece aynı kurumdan ek rapor alınarak bu husus açıklattırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre;

a) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararına yanlış anlam verilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

b) Hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunla TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07/07/2020 tarihli, 2020/2058 esas ve 2020/1884 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07/07/2020 tarihli, 2020/2058 esas ve 2020/1884 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10647, Karar No: 2013/14540, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10647 E.  ,  2013/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-26.09.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1851 parsel sayılı taşınmazın 26.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 2882 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 24.03.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 1851 parsel ile somut emsal alınan 2882 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5405, Karar No: 2016/6763, Tarih: 28.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5405 E.  ,  2016/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi hakkında verilen Tüketici Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının itirazının reddi ile;.... İlçe Tüketici Hakem Heyeti'nin 2012/314 sayılı kararının (2011 yılı Nisan ayından şikayet tarihi olan 25.01.2012 tarihine kadar) onanmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu Tüketici Hakem Heyeti kararının incelenmesinde; davalının 8290530 numaralı aboneliğinden tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin davalıya iadesine karar verildiği görülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının 8290530 nolu abonelik grubu ve tarifesinin ticarethane-büro-yazıhane olduğu, davalının söz konusu aboneliği için yaptığı başvuru üzerine davaya konu hakem heyeti kararının tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3.maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Buna göre, ticarethane-büro-yazıhane aboneliği üzerinden verilen hizmetten yararlanan davalının, yukarıda açıklandığı üzere tüketici olmadığı, dolayısıyla olayda 4077 sayılı kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır. Buna bağlı olarak, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.