muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22082, Karar No: 2013/25103, Tarih: 30.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/22082 E.  ,  2013/25103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının hesaplanmasında Belediye Başkanlığı görev ve makam tazminatı ile aylık bağlanmasına, ödenmeyen tazminatların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı vekili, davacıya 27/02/2004 tarihli talebi üzerine Bağ-Kur'dan aylık bağlandığını, davacının 12/09/1980-25/03/1984 arası ... Belediye Başkanı olarak görev yaptığını, bu sebeple kendisine 5434 Sayılı Yasanın 68. Maddesine göre makam ve görev tazminatı eklenerek yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin fakat davacıya aylığında böyle bir ödeme yapılmadığını, 16/04/2012 tarihli dilekçe ile istemin yenilendiğini, kurumun bu talebi seçim ile iş başına gelinmediği gerekçesiyle reddettiğini, 5434 Sayılı Yasanın Ek 68 ve 5393 Sayılı Yasanın 85/4 maddelerinde söz konusu tazminatların hak edilmesi için herhangi bir ayrım gözetilmediğini ileri sürerek, davacıya yaşlılık aylığının hesaplanmasında Belediye Başkanlığı görev ve makam tazminatı ile aylık bağlanmasını ve bu zamana kadar ödenmeyen tazminatların ödenmesi gerektiğinin tespiti istenmektedir.

Mahkemece, 5510 sayılı Yasa'nın 5754 sayılı Yasa ile değişik Geçici 4. maddesinin 11. fıkrasına göre seçimle iş başına gelmeyen kişilerin makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil ve görev tazminatına hak kazanamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; 12.09.1980 döneminde görevlendirme yoluyla belediye başkanı olarak atanan davacının, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun Geçici 4. maddesinin 11. fıkrasında ifade edilen “…seçimler neticesinde belediye başkanı olarak görev yapmış olmak…” hükmü kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun Geçici 4. maddesinin 11. fıkrası ile 1580 ve 5393 sayılı Belediye Kanunlarının ilgili maddeleridir.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun Geçici 4. maddesinin 11. fıkrası ile 1580 ve 5393 sayılı Belediye Kanunlarının ilgili maddeleridir.

“ 5510 sayılı Kanunun Geçici 4. Maddesinin 11. fıkrasında" Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce, seçimler neticesinde belediye başkanı olarak görev yapmış olup, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ek 68 inci maddesine göre makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı ödenenler hariç olmak üzere, sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta olanlardan; 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39 uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olanlara, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren, bu kişilerden bu Kanunun yürürlük tarihi itibarıyla 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39 uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olmayanlara ise bu şartları haiz oldukları tarihten itibaren 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ek 68 inci maddesinde belirtilen şartlar da dikkate alınarak, emsali belediye başkanının almakta olduğu makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı tutarı, almakta oldukları emeklilik veya yaşlılık aylıklarına ilâve edilmek suretiyle ödenir. Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce seçimler neticesinde belediye başkanı olarak görev yapmış olup, bu Kanuna göre sigortalı iken yaşlılık aylığı bağlananlardan; 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39 uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olanlara bu Kanunun geçici 2 nci ve geçici 4 üncü maddeleri hükümleri de dikkate alınarak bu fıkrada belirtilen şartlar dahilinde söz konusu tazminatlar aylıklarına ilâve edilmek suretiyle ödenir…” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacının 12/09/1980 tarihinde belediye başkanı olarak görevlendirildiğine dair belge dosyada mevcut ise de mahkemece, atama ve görevlendirmeye ilişkin yazılar ile atama ve görevlendirmesinin dayanağı olan yasal ve idari evrakın ilgili kurumdan getirtilerek statüsünün belinlenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının belediye başkanlığına atama ve görevlendirme ile yeni yasal atama ve görevlendirmesinin dayanağı olan yasal ve idari tüm evrakın ilgili kurumdan getirtilmek suretiyle statüsü ile talebinin değerlendirilerek; toplanacak delillere göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu hususlar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2741, Karar No: 2011/4446, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2741 E.  ,  2011/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak ve rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureye rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçundan görülen kamu davasının vâki evlenme nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 434/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçundan ise beraatine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2006 gün ve 2005/112 Esas, 2006/157 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgusunun yapıldığı 13.09.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3553, Karar No: 2024/4548, Tarih: 01.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3553 E.  ,  2024/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI: 2020/892 E., 2020/911 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.12.2022 tarihli ve 2020/892 Esas, 2020/911 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/193 Esas, 2019/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl hapis ve 3.200,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/892 Esas, 2020/911 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2020/892 Esas, 2020/911 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3612, Karar No: 2012/4135, Tarih: 04.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3612 E.  ,  2012/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 26.09.2011 tarihli eksik iade kararının gereği yerine getirilmemiştir.

1-Dava ve temyize konu 124 ada 108, 109 ve 110 parsel sayılı taşınmazların tutanak asıllarının içinde bulunduğu bildirilen Mahkemenizin 2006/123 E. sayılı dosyasının dosya içerisine konulması,

2-Dava ve temyize konu 124 ada 108, 109 ve 110 parsel sayılı taşınmazların tutanak asıllarının Mahkemenizin 2006/123 E. sayılı dosyasında bulunmadığının anlaşılması halinde ise Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3103, Karar No: 2018/6441, Tarih: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3103 E.  ,  2018/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun V.U.K.'nın 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihi olan en son faturanın düzenlendiği 30/05/2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B-Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10102, Karar No: 2021/12757, Tarih: 22.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10102 E.  ,  2021/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Davalılar : 1-... ... Teks. San. ve Tic. A.Ş. 2- ....

adlarına Av. ...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş. ile .... vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının davalı işverenler tarafından Türkiye’de işe alınarak Türkmenistan'a gönderildiğini, Türkmenbaşı Tekstil Kompleksi isimli işyerinde örgü işletme teknisyeni olarak çalıştığını, en son net 2.400,00 ABD Doları ücret aldığını belirterek, davacının 05.06.2003-30.05.2012 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen hizmetinin tespitini istemiştir.

II- CEVAP

Davalılar vekili; davacının çalıştığı Türkmenbaşı Tekstil Kompleksinin, Türkmenistan mevzuatına göre kurulmuş bir şirket olduğunu, ... ... Tekstil A.Ş'nin Türkmenbaşı Tekstil Kompleksi ile ortaklığı bulunmadığını, diğer davalı .... ile davacı arasında hizmet akdi olmadığını, davalının Türkmenistan’da şirket ortağı olmasının onu işveren haline getirmeyeceğini, davacının davalı işveren tarafından geçici olarak yurtdışına gönderilmediğini, geçici görevin montaj, deneme üretimi, bakım ve onarım gibi kısa süreli işlerde söz konusu olduğunu, davacının 9 yıl Türkmenistan’da yaşadığını, bunun geçici görev olarak nitelendirilemeyeceğini, Türkiye ile Türkmenistan arasında İkili sosyal güvenlik anlaşması bulunmadığını, müvekkili şirket ile kurum arasında herhangi bir topluluk sözleşmesi bulunmadığını, davacıya maaş ödemesi de dahil davalı şirketler tarafından bir ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil kurum vekili davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Feri müdahil kurum vekili davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince; davacının, davalıların şirket merkezi bünyesinde Türkiye' de işe alınıp iş ilişkisinin kurulduğu, davalı holdingin ortağı olduğu sosyal güvenlik sözleşmesi bulunmayan Türkmenistan'daki işyerine davacının çalışmaya gönderildiği, masraflarının ve ücretinin davalılar tarafından giderildiği, davacı işçinin, 506 sayılı yasanın 7. ve 5510 sayılı Yasanın 10. maddesi kapsamında yurt dışına geçici olarak gönderildiği, davacı işçinin 506 sayılı yasanın 2/1. ve 79. maddeleri ile 5510 sayılı yasanın 4/1-a ve 86. maddeleri kapsamında, uzun vadeli sigorta kolundan, işverenler nezdinde, hizmetlerinin tespitine karar verilmesi gerektiği , davacı tarafça sunulan e- mail içeriğinden son ücretin 2300 USD olduğu yönünde yazılı delilin sunulduğu , işçinin yaşı, kıdemi, işyerinde geçirdiği süre, yaptığı işin niteliği, tanık beyanları, yurtdışındaki hayat şartları ve çalışma koşulları değerlendirilerek prime esas kazanç isteminin kısmen kabul edilmesi gerektiği gerekçeleri ile, “Davacının, davalı şirketler bünyesinde;

05/06/2003 - 30/06/2003 tarihler arasında 25 gün günlük 39,71 TL net ücretle,

01/07/2003 - 31/12/2003 tarihler arasında 180 gün günlük 55,48 TLnet ücretle,

01/01/2004 - 30/06/2004 tarihler arasında 180 gün günlük 76,70 TL net ücretle,

01/07/2004 - 31/12/2004 tarihler arasında 180 gün günlük 80,53 TLnet ücretle,

01/01/2005 - 31/12/2005 tarihler arasında 360 gün günlük 88,61 TL net ücretle,

01/01/2006 - 31/12/2006 tarihler arasında 360 gün günlük 96,28 TLnet ücretle,

01/01/2007 - 30/06/2007 tarihler arasında 180 gün günlük 102,00 TL net ücretle,

01/07/2007 - 31/12/2007 tarihler arasında 180 gün günlük 106,08 TLnet ücretle,

01/01/2008 - 30/06/2008 tarihler arasında 180 gün günlük 110,32 TL net ücretle,

01/07/2008 - 31/12/2008 tarihler arasında 180 gün günlük 115,81 TLnet ücretle,

01/01/2009 - 30/06/2009 tarihler arasında 180 gün günlük 120,76 TL net ücretle,

01/07/2009 - 31/12/2009 tarihler arasında 180 gün günlük 125,66 TL net ücretle,

01/01/2010 - 30/06/2010 tarihler arasında 180 gün günlük 132,19 TL net ücretle,

01/07/2010 - 31/12/2010 tarihler arasında 180 gün günlük 137,90 TL net ücretle,

01/01/2011 - 30/06/2011 tarihler arasında 180 gün günlük 144,43 TL net ücretle,

01/07/2011 - 31/12/2011 tarihler arasında 180 gün günlük 151,77 TL net ücretle,

01/01/2012 - 30/04/2012 tarihler arasında 120 gün günlük 160,75 TL net ücretle,

01/05/2012 - 30/05/2012 tarihler arasında 30 gün günlük 138,65 TL net ücretle sigortasız çalıştığının tespitine,davacı tarafın ücrete yönelik fazla talebin reddine” karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

01/01/2011 - 30/06/2011 tarihler arasında 180 gün günlük 144,43 TL net ücretle,

01/07/2011 - 31/12/2011 tarihler arasında 180 gün günlük 151,77 TL net ücretle,

01/01/2012 - 30/04/2012 tarihler arasında 120 gün günlük 160,75 TL net ücretle,

01/05/2012 - 30/05/2012 tarihler arasında 30 gün günlük 138,65 TL net ücretle sigortasız çalıştığının tespitine,davacı tarafın ücrete yönelik fazla talebin reddine” karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge adliye mahkemesince; davacının iddia ettiği tarihlerde çalışmalarının ispatlandığı, davacının, 506 sayılı yasanın 7. ve 5510 sayılı yasanın 10. Maddesi kapsamında yurt dışına geçici olarak gönderildiği, davalı ... ... şirketinin, davalı ... bünyesinde tekstil işi ile ilgilenen bir şirket olduğu, her iki şirket arasında organik bağ bulunduğu, davacının işyerinde örgü işletme teknisyeni olarak çalışması, işçinin yaşı, kıdemi, işyerinde geçirdiği süre, yaptığı işin niteliği, tanık beyanları, yurt dışındaki hayat şartları ve çalışma koşulları değerlendirilerek ücret tespiti yönünden yapılan tespitin ve mahkemece yapılan değerlendirmelerin yerinde olduğu gerekçelerine dayanılarak istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Feri müdahil kurum vekili, tanık beyanlarına dayanılarak eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalılar .... ve ... ... Tekstil A.Ş. vekili, Türkmenistan’daki şirkete ortak olmayan davalı ... ... Tekstil A.Ş. yönünden davanın husumetten, Türkmenbaşı Tekstil Kompleksi isimli firmaya ortak olan davalı .... yönünden ise esastan reddi gerektiğini,davacının SGK kayıtlarına göre Türkiye’deki işyerinde bir çalışması bulunmadığını, bu nedenle geçici görev kapsamında gönderildiğinin kabul edilemeyeceğini, ücretlerin davalılar tarafından ödendiği konusunun, ticari defter veya kayıtlar incelenmeden sadece çelişkili tanık anlatımlarına dayalı olarak kabul edildiğini, hükümde her iki şirkette birden çalıştığına hükmedilmesinin infazda tereddüt yaratacağını, prime esas kazanç tespitinde yazılı delil ve belgelerin esas alınması gerektiği gerekçeleri ile temyiz yoluna başvurmuştur.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Davalı ... ... Tekstil San ve Tic. A.Ş. vekilinin temyizi yönünden; davalı vekilinin 21.10.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiğinin ve vekaletnamede temyizden feragat yetkisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

2- Davalı .... ile feri müdahil kurum vekillerinin temyizine gelince;

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Davalı ... ... Tekstil San ve Tic. A.Ş. vekilinin temyizi yönünden; davalı vekilinin 21.10.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiğinin ve vekaletnamede temyizden feragat yetkisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

2- Davalı .... ile feri müdahil kurum vekillerinin temyizine gelince;

Kural olarak sigortalılar, Türkiye’de yaşadıkları ve hizmet akdine göre çalıştıkları takdirde sosyal sigorta haklarından yararlanırlar. Bu kural, Kanunların mülkiliği ilkesinin doğal sonucudur. Türkiye ile yabancı bir ülke arasında sosyal güvenlik sözleşmesi akdedilmişse istisnaen mülkilik ilkesine değer verilmeyebilir. Ayrıca, 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre sigortalı olmayanlar kapsamında olmak üzere, Türkiye ile sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan bir ülkede hizmet akdiyle çalışan Türk vatandaşları da anılan Kanunun 86. maddesi gereği işverenleriyle yapılacak “İş kazalarıyla meslek hastalıkları”, “Hastalık”, “Analık”, “Malullük, yaşlılık ve Ölüm” sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulmaları mümkündür. Başka bir anlatımla 506 sayılı Yasa'nın ülke dışında meydana gelen sigorta olaylarında uygulanabilmesi Sosyal Güvenlik Kurumuna yükümlülükler getiren sosyal güvenlik sözleşmesi veya kısa vadeli sigorta kollarını da kapsayan topluluk sigortaları bulunması halinde mümkün olabilir.

506 sayılı Yasa'nın 86’ıncı maddesine göre, Kurum 2’nci ve 3’üncü maddelere göre sigortalı durumunda bulunmayanların Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca onanacak genel şartlarla (İş kazalariyle meslek hastalıkları), (Hastalık), (Analık), (Malullük, yaşlılık ve Ölüm) sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulmaları için, işverenlerle veya dernek, birlik, sendika ve başka teşekküllerle sözleşmeler yapabilir. (Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./40. md.) Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi, bu Kanunun 78’inci maddesine göre belirlenen prime esas kazanç alt ve üst sınırı arasında olmak şartıyla kendilerinin belirleyeceği miktarın % 30' udur.Ait olduğu ayı takip eden ayın sonuna kadar ödenmeyen primler için bu tarihten başlanarak 80’inci madde hükmüne göre gecikme zammı uygulanır.(Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./40’ıncı md.) Sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerin yurt dışındaki iş yerlerinde çalışmak üzere giden Türk işçilerine istekleri halinde 85’inci madde hükümleri uygulanır.

506 sayılı Yasa'nın 7.maddesi; ‘ İşveren tarafından geçici görevle yabancı ülkelere gönderilen sigortalıların bu kanunda yazılı hak ve yükümleri bu görevi yaptıkları sürece de devam eder.’ şeklinde düzenlenmiştir.