muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4762, Karar No: 2017/7595, Tarih: 11.10.2017

Davacı vekili; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 5027 sokak, 23 nolu apartmanın 4. katında oturduğunu, ikametinin çatısının kış aylarında su akıttığını, odaların tavanlarının renk değiştirdiğini, tavanın ve duvarların boyasının döküldüğünü, dolaptaki giysilerinin nemden etkilendiğini, küflendiğini, dört katlı apartmanda her katta bir daire olmak üzere kendisiyle birlikte dört malikle sorunlu çatının yapılması yönünde toplantı yaptıklarını, çatının yapılması hususunda karar aldıklarını, bunun üzerine müvekkilinin binadaki malikler adına tüm malzemeler için bir firmayla anlaştığını, parasını kendi cebinden ödediğini, mimara tadilat çizimi yaptırmak için 26/08/2014 tarihinde 300.-TL, Belediye Başkanlığına çatı tadilatı için 04/09/2014 tarihinde 324,5.-TL ödeyerek belediyeden tadilat ruhsatı aldığını, çatı tadilatı başladığı anda aynı binanın 3. katında oturan davalı ...'nun çatı tadilatına sonradan rıza göstermemesi, diğer maliklerin imza vermesine rağmen davalının imzasının eksik kalması nedeniyle çatı tadilatının durdurulmak zorunda kalındığını, çatı tadilatı yarıda kaldığı için, çatının tadilatının gerekliliğinin zorunlu olduğunu tespit ettirmek üzere müvekkilinin 24/09/2014 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesine başvurarak delil tespiti talebinde bulunduğunu, bunun üzerine adı geçen mahkemenin talebi kabul ederek 24/09/2014 tarih ve 2014/22 D. İş ve gerekçeli kararı ile keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verdiğini, aynı tarihte keşif yapıldığını, inşaat bilirkişisinin raporunda özetle; "dava konusu apartmandaki çatı hasarının ana binaya zarar verdiğini, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 19. maddesi gereğince binaya çatı yapılarak ana binanın korunması gerektiğini ve bu tadilatın zorunlu olduğunu" tespit ve beyan ettiğini, tespit kararı üzerine davacı müvekkilinin, çatının tadilatını yapmış ve bu tadilatlara karşılık olarak ... ve İnşaattan alınan 13/02/2015 tarihli 8.880,95.-TL, 14/02/2015 tarihli 3.868,93.-TL, 14/02/2015 tarihli 4.874,84.-TL bedelli 3 adet fatura ile ... Demir Doğrama firmasına ait 27/02/2015 tarihli ve 885.-TL bedelli faturaları almış olduğunu, çatı tadilatına ilişkin olarak (tespit masrafları hariç) toplam 19.134,22.-TL ödeme yaptığını, yaptığı masrafları binadaki diğer iki malik olan 1. katta oturan ... ve 2. kat maliki ...'dan 1/4 oranında tahsil etmesine rağmen 3. kat maliki olan ...'nun ödemeden imtina etmesi nedeni ile ondan tahsil edemediğini, bunun üzerine davalı tarafa ... Noterliğinin 17/03/2015 tarih ve 1849 sayılı ihtarnamesi ile borcunu ödemesine yönelik ihtarda bulunulduğu halde herhangi bir ödeme yapmadığını, fakat söz konusu ihtarnamede maddi hata yapılarak toplam masraf miktarının 18.681.-TL olarak belirlendiğini, masraflara ait fatura ve makbuz bedellerinin toplanması halinde çatı tadilatına ilişkin toplam masrafın 19.134,22.-TL olduğunun anlaşılacağını, davalı kat malikinin çatının ortak ve zorunlu gideri için yapılan masraftan kendi payına düşen 1/4 oranında ödemesi gereken 4

.681.-TL olarak belirlendiğini, masraflara ait fatura ve makbuz bedellerinin toplanması halinde çatı tadilatına ilişkin toplam masrafın 19.134,22.-TL olduğunun anlaşılacağını, davalı kat malikinin çatının ortak ve zorunlu gideri için yapılan masraftan kendi payına düşen 1/4 oranında ödemesi gereken 4.783 TL'lik masrafa katılmadığını, bu durumun mahkemece tespit edilecek tarihten itibaren başlamak üzere ödemede geciktiği günler için ödemekle yükümlü bulunduğu gecikme tazminatının (faizinin) belirlenerek toplam bedelin ödenmesine, mahkeme masrafları ile avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece; dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde kain 3054 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu, her kat malikin arsa payının 1/4 olduğu, davacının talebi üzerine 2014/22 Değişik İş sayılı dosyasından yapılan bilirkişi incelemesinde "... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 5027. sokak no:23 kat:4'teki dairenin kış aylarında yağan yağışlardan dolayı yatak odası tavanı, banyo tavanı, WC tavanı ve mutfak tavanında su sızıntısından oluşan boyalarda renk değişikliği ve nemden oluşan küf oluştuğunun, sıva kabarıklarının mevcut olduğunun" tespit edildiği, "binanın teras çatı olduğu, tamamının karo kaplama yapılı, karo döşemelerinin sağlıksız ve itinasız döşendiği, gerekli su yalıtımının yapılmadığı, işin özelliğine uygun teknik imalatın yapılmadığının" bildirildiği, bunun üzerine davacının dava dilekçesinin ekindeki sunduğu faturalardan da anlaşılacağı üzere toplam 18.634,22.-TL masraf yaparak çatıyı yaptırdığı, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 19/2 maddesinde "Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz" hükmünün mevcut olduğu, 2014/22 Değişik İş sayılı dosyasında "ortak yerlerden olan çatıdaki bozukluğun davacının bağımsız bölümüne zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin tespit edildiği", işbu dosyadan yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi ...'ın 02.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda da, "binanın belediye tarafından onaylanmış olan mimari projesinde, ruhsat ve eklerinde çatı projesinin bulunduğunun ancak ruhsat alındıktan sonra binanın inşasının çatı yapılmadan teras çatı olarak bırakıldığının, davacının yaptırdığı çatının rayicinin yaklaşık 22.000.-TL olduğunun" bildirildiği, buna göre davacının 634 sayılı Kanunun 19/2. maddesine uygun davrandığı anlaşılmakla çatı yapımı için harcadığı 18.634,22.-TL'nin davalının arsa payı olan 1/4 oranına karşılık gelen 4658,55-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan ortak gider alacağının diğer maliklerden tahsili istemine ilişkin olup, ana taşınmazın tapuya sunulan projesinde "çatı" mevcut olup, yaptırılan tespit ile de çatının yapılmamış olmasının davacının zararına yol açtığı ve yaptırılmasının zorunlu olduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle; davalının arsa payı oranında sorumluluğuna hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 11/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10987, Karar No: 2013/12951, Tarih: 08.07.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10987 E.  ,  2013/12951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın vergi mükelefi olan davacı ile onun muhasebecisi olan davalı arasında vergi işlemlerinin takibine yönelik yapılan sözleşmenin gereği gibi yapılmamasından doğan zararın rücuen tahsili istemine ilişkin olmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1621, Karar No: 2012/19841, Tarih: 26.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1621 E.  ,  2012/19841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-3b, 62, 52/2-5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak

Kaza sonucunda müştekinin doktor raporlarında belirtildiği üzere hayati tehlike geçirmeksizin basit bir tıbbi müdahale ile düzelmeyecek şekilde ve sol alt bir ve iki nolu kesici dişlerinde eksilme, sağ alt bir ve iki nolu kesici dişlerinde hafif lükse olacak şekilde yaralanmış olduğu, Adli Tıp Kurumu'nca diş kayıplarının adli yönden değerlendirilmesini gösteren "Yeni TCK'da Tanımlanan Yaralama Suçlarının Adli Tıp Açısından Değerlendirilmesi ve Adli Rapor Tanzimi İçin Rehber'de belirtildiği" üzere sanıkda meydana gelen yaralanmaların TCK 89/1 maddesi kapsamında kalabileceği görülmekle, katılanda meydana gelen yaralanmalardan dolayı yeniden adli rapor alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2993, Karar No: 2014/14898, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2993 E.  ,  2014/14898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ...A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ...A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ...A.Ş. tarafından ...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini,. davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ...A.Ş. temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tesbit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13964, Karar No: 2016/4076, Tarih: 07.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13964 E.  ,  2016/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya vermiş olduğu bono bedelini ödemiş olmasına rağmen davalının bu bonoya dayalı olarak icra takibi başlattığını ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takibe konu bononun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dosyanın ilk kez 20/11/2008 tarihinde işlemden kaldırıldığı, davacı vekilinin 04/12/2008 tarihli dilekçe ile davayı yenilediği, yine davacı vekilinin 30/04/2015 tarihli duruşmaya katılmadığı gibi mazeret de bildirmediği, davalı vekilinin duruşmadaki beyanında davayı takip etmediklerini belirttiği, dolayısıyla davanın ikinci kez takipsiz bırakılmış olduğu gerekçesiyle HMK'nun 150/6. ve 320/4 maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8359, Karar No: 2015/10250, Tarih: 12.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8359 E.  ,  2015/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/21285

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/841 (E) ve 2012/960 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza Genel Kurulunun 13.11.2007 gün ve 210-234 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; “daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” hallerinde ve “her somut olayda; olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli” değerlendirilmeye konu edilerek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; aksi ispat edilemeyen savunmasına göre bir süredir çalıştığı yerden parasını alamadığını ve bu nedenle evine gidemediğini söyleyen sanığın internet kafenin yazar kasasında tam olarak miktarı bilinmemekle birlikte daha fazla olduğu hususunda tereddüt bulunmayan paranın içinden 50 TL çalması biçimindeki eyleminde, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2649, Karar No: 2024/8941, Tarih: 21.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2649 E.  ,  2024/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/295 Esas, 2023/548 Karar

DAVA TARİHİ : 18.04.2019

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, İnegöl ilçesi, Doğanyurdu Mahallesi 104 ada 28 parsel (ifrazen 104 ada 91 ve 92 parsel) ile 104 ada 36 parsel (ifrazen 104 ada 96 parsel) sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlar için kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazların arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, aksi yönde kanaat oluşursa taşınmazların kapama karışık meyve bahçesi olarak kabul edilerek en yüksek oranda kapitalizasyon faizinin uygulanmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2019/115 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2021/2387 Esas, 2022/2372 Karar sayılı kararı kapama erik ve elma bahçesi vasfındaki taşınmazlara dava tarihinde geçerli olan resmi veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek suretiyle, sulu arazi için %4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanarak net gelir yöntemine göre değer biçilmesinin isabetli olduğu, ancak değerlendirme yapılırken 2019 yılına ait resmi veri listesindeki verim miktarının esas alınması gerekirken, yıllara göre verimde olağanüstü farklılık olmamasına rağmen istisnai durumlarda uygulanabilen son beş yıla ait verilerin ortalamasının alınmasının doğru bulunmadığı, bu nedenle dosyada mevcut 08.06.2020 havale tarihli ikinci ek rapora göre Dairece hüküm kurulmak suretiyle fazla yatırılan bedelin iadesine karar verildiği belirtilerek, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2021/2387 Esas, 2022/2372 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu 104 ada 91 ve 92 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırılması sonrası arta kalan 104 ada 93 ve 94 parsel sayılı taşınmazların geometrik durumu, yüzölçümü ve kamulaştırmanın amacı nazara alındığında bu kısımların kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından, bu bölümlerin tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiği, dava konusu 104 ada 96 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılması sonrası arta kalan 104 ada 97 parsel sayılı taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve kamulaştırmanın amacı nazara alındığında ise bu kısımda değer azalışı oluşacağının kaçınılmaz olduğu gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan Yargıtay bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak üzere dosyanın bilirkişi heyetine tevdi edilerek ek rapor alındığı, 06.12.2023 tarihli duruşmaya katılan davalı asıllar ile vekillerinin 104 ada 93, 94 ve 97 parsel sayılı taşınmazlar yönünden değer kaybı talepleri olmadığı gibi arta kalan kısımların kamulaştırılmasını da istemediklerini imzalı beyanları ile belirttikleri, davalıların sözlü ve yazılı beyanları dikkate alınarak hüküm kurulduğu, Yargıtay bozma kararında Dairece esas alınan metrekare birim değerleriyle ilgili bir bozma gerekçesi bulunmadığı ve aynı yöreden istinaf incelemesinden geçen dosyalara konu olan benzer nitelikli taşınmazlarda aynı metrekare birim fiyatları uygulandığından Dairece hükme esas alınan 08.06.2020 havale tarihli ikinci ek rapora göre hüküm kurulduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; son beş yıllık erik ve elma ürünü verileri incelendiğinde hem verim miktarında hem de fiyatta aşırı dalgalanma söz konusu olduğunu, bu nedenle son beş yılın ortalamasının alınmasının daha hakkaniyetli olacağını, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ü oranında alınmasının hatalı olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %5 olarak alınması gerektiğini, arazinin sulama kaynağı ve yeterliliği araştırılmadan sulu arazi olarak kabul edildiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla bedelin daha da düşürülmesine karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.