muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3057, Karar No: 2020/426, Tarih: 17.06.2020

29. Ancak yabancı dil bilgisi ispatlanamayan davacı işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgelerin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir.

30. Davacı asil de duruşmada alınan beyanında, uyuşmazlığa konu belgelerdeki ödemeleri kabul etmemiştir.

31. Öte yandan söz konusu belgelerdeki ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı hususu da davalı tarafça ispatlanamamıştır.

32. Sonuç olarak bahsi geçen yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemesi gerekirken aksi yönde kabul ile sonuca gidilmesi hatalı olup, direnme kararının bozulması gerekmektedir.

33. O hâlde, Mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

34. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/469, Karar No: 2011/3921, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/469 E.  ,  2011/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...’nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...’nin beraetine, sanık ...'in ise eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2005 gün ve 2004/83 Esas, 2005/263 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçtan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Diğer sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı ...nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 02.12.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı ...nun 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun ve 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4775, Karar No: 2014/11612, Tarih: 10.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4775 E.  ,  2014/11612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/97-2013/526

Taraflar arasında görülen icra takibine gecikmiş itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 12/07/2012 tarih ve 2012/562 kararıyla, tüketicinin ödemiş olduğu kayıp-kaçak bedellerinin müvekkili olan kurum tarafından tüketiciye iadesine karar verildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ve iptal edilmesi gerektiğini, Elektrik Piyasası Kanunu'nun dava hakkı başlıklı 12. maddesinde İdarî Para Cezaları dahil, kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davaları ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görülür. Danıştay kurul kararlarına karşı yapılan başvuruları acele işlerden sayar hükmünün olduğunu, bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğunu, ancak aynı hüküm kapsamında Kurul Kararlarının iptali için açılacak davaların Danıştay'da görüleceğinin açıkça hükme bağlandığını, Kurul kararlarıyla belirlenerek tahsil edilen bu bedellerin iptali için hakem heyetlerine yapılan başvuruların yetki dahilinde kabul edilmesi ve olumlu bir şekilde sonuçlandırılmasının bu husus dikkate alınarak yapılması gerektiğini, bu nedenlerle Tüketici Hakem Heyeti kararının hukuka aykırı olduğunu ve söz konusu karara karşı itirazlarının kabulü ile İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 12/07/2012 tarih ve 2012/562 sayılı kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında; davanın süresinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahalli Mahkemece; İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının davacı TEDAŞ İskenderun İşletme Müdürlüğü'ne zimmet defteri ile 13/07/2012 tarihinde tebliğ edildiğini, Tüketici Hakem Heyeti kararlarına karşı itiraz davalarının tebliğden itibaren (15) günlük kesin süre içerisinde Tüketici Mahkemelerinde dava açabileceği, eldeki davanın 26/02/2013 tarihinde (15) günlük yasal süre geçtikten sonra açıldığından yasal süresi içerisinde açılmayan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında davacının elektrik abonesi olan davalıdan tahsil ettiği bedellerin alınmaması gerektiği yönündeki İskenderun Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında davacının elektrik abonesi olan davalıdan tahsil ettiği bedellerin alınmaması gerektiği yönündeki İskenderun Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Davalı tüketici mesken elektrik aboneliğinden dolayı davacının elektrik faturalarına yansıttığı kayıp-kaçak, personel hizmet, sayaç okuma, dağıtım ve iletim sistemi kullanımı adı altında alınan bedellerin yasal olmadığını öne sürerek 10/04/2012 tarihinde İskenderun TSHH'ne başvurmuş, İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyeti davalının talebini haklı bularak 12/08/2012 tarih 2012/562 sayılı kararı ile; 4077 sayılı Kanunun 4/A ve 6. maddeleri gereği tüketicinin talebinin kabulüne ve geleceğe yönelik olarak da bu bedellerin tahakkuk ettirilmemesine karar vermiş, davacı kurum 26/02/2013 tarihli dava dilekçesi ile Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali için mahalli mahkemeye başvurmuş, yerel mahkeme yaptığı inceleme sonunda genel mahkeme sıfatıyla davanın 4077 Sayılı Kanunun 22/5. maddesinde belirtilen (15) günlük sürede açılmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar vermiştir.

Her şeyden önce dava, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptaline yöneliktir. Tensip Tutanağı, Ön İnceleme Duruşma Tutanağı ve karar başlığından yargılamanın genel mahkeme sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesince yapıldığı ve kararın da bu sıfatla verildiği, keza taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi getirtilmemiş ise de davalının 11/02/2013 tarihinde kuruma verdiği dilekçede mesken abonesi olduğunu belirttiği, davacınında buna bir itirazının olmadığı nazara alındığında, davalının mesken abonesi olduğu aşikardır.

4077 sayılı Kanunun 22/5. maddesine göre; “değeri beşyüz milyon liranın (2012 yılı için 1.161,67 TL, 2013 yılı için 1.191,52 TL, 2014 yılı için 1.272,19 TL) altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar tarafları bağlar. Bu kararlar İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı (15) gün içinde Tüketici Mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hâkim tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemesinin vereceği karar kesindir. Değeri beş yüz milyon lira (2012 yılı için 1.161,67 TL, 2013 yılı için 1.191,52 TL, 2014 yılı için 1.272,19 TL) ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar, tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırlar her yılın Ekim ayı sonunda Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artar. Bu durum, Bakanlıkça her yıl Aralık ayı içinde Resmî Gazetede ilan edilir.”

Somut olayda, davalının kayıp-kaçak ve diğer kalemler adı altında kendisinden tahsil edilen miktarların iadesi için TSHH'ne başvurduğu, hakem heyetinin ise bunları karar altına alarak (geleceğe de yönelik olarak) kendisine iadesine karar verdiği, davacının ise bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veye İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci, yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22787, Karar No: 2022/2777, Tarih: 23.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/22787 E.  ,  2022/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin esastan reddi ile mevcut hükmün onaylanması

İlk derece mahkemesince yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış yargılamanın yenilenmesi talebinin esastan reddiyle önceki hükmün onaylanmasına dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, hükümlü müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle ek kararın ONANMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17523, Karar No: 2017/9899, Tarih: 30.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/17523 E.  ,  2017/9899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yetim aylığının bağlanmasına ve davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı ...'ın eşi ...'den 12.05.2010 tarihinde boşandığı, 13.02.2002 tarihinde vefat eden babasından dolayı hak sahibi olarak 01.06.2010 tarihinden itibaren yetim aylığı aldığı, ... Denetmeni tarafından düzenlenen 05/04/2012 tarihli ve AK/28 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca 01/06/2010 tarihi itibariyle ödenen aylıkların borç çıkarıldığı, borç dönemi ve miktara ilişkin dosyada bilgi olmadığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

./..

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

./..

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; 05/04/2012 tarihli ve ... sayılı denetmen raporunda; ... adresinde mahalle sakinleri ile yapılan görüşmelerde yazılı ifade vermek istemedikleri, fakat sözlü beyanlarında özetle; ...'nin mahallede kahveci Bayram olarak anıldığını, eşi ... ile beraber yaşadıklarını resmi boşanmadan haberdar olmadıklarını, denetmenin söylemesi ile yeni ögrenmiş olduklarını, ifade ettikleri, ... mahalle muhtarı...’in beyanında: " Mahallemde ikamet eden ... ve eşi Yüksel hanım birlikte yaşıyor ve yaşamaya devam ediyor. Bunlarin resmi ayrıldıklarını bilmiyorum. Bu kişiler ... arkasındaki evde oturmaktadır.” dediği, ancak Mahkemede gerekçesiz olarak beyanını değiştirdiği, kimlik paylaşım sisteminden yapılan sorgulamada davacının adresinin “...” olduğu , boşandığı eşi ...' nin adresinin ise ... . olduğunun tespit edildiği, Kurumun ... takip sistemindeki sorgulamada davacının periyodik olarak ... ilçesinde bulunan ... Hastanesinden sağlık hizmeti aldığı ve ilaçlarını da ... ilçesindeki eczanelerden temin ettiği ,yine 12.05.2010 tarihinde eşi ... ' den boşanan davacının tahsis talebindeki yazışma adresine boşandığı eşinin adresini yazdığı, ayrıca 01.06.2010 tarihinde bağlanan aylıklarını... ilçesindeki postane aracılığı ile aldığının tespit edildiği, denetmence birlikte yaşadıkları kanaatine varıldığı, görülmüştür.

./..

... tarafından tanzim edilen raporun içeriği, denetim sırasında alınan muhtar ...’in ikamet adresini tarif edecek kadar net beyanı, davacının Kahramanmaraşta adres bildirmesine rağmen kurum yazışmalarında eşinin ...’daki adresini beyan etmesi, ... takip sistemindeki sorgulamada...ilçesindeki hastane ve eczanelerden hizmet aldığının tespit edilmesi ile tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/19317, Karar No: 2011/20298, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/19317 E.  ,  2011/20298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1949, Karar No: 2015/3682, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1949 E.  ,  2015/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/247305

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2012/173 (E) ve 2012/445 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; müştekinin evinin önünde torbalı olarak yığılı bulunan kömürden 20 torba ve 1 torba da odunu çalan sanık hakkında şartları oluşmadığı halde, müştekinin toplam zararının azlığı ve basit değerde olduğu kabul edilerek TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.