muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1740, Karar No: 2014/637, Tarih: 14.05.2014

Davacı eldeki dava ile ilamsız icra takibine yapılan itirazın kaldırılmasını istemiştir. Bilindiği üzere itirazın kaldırılmasını 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 68.maddesi uyarınca; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde isteyebilir.

Davacı şirket ilamsız icra yolu ile yürüttüğü takipte, vergi para cezasına ilişkin işlemin iptaline karar verilen ilama dayanmıştır. Takip dayanağı ilam tam yargı davası sonucunda alınmış bir paranın ödenmesini içermemektedir. İtirazın kaldırılması davalarında icra mahkemesince şekli inceleme yapılır. Borcun aslına itiraz edilmemiş olduğundan asıl alacak yönünden takip kesinleşmiş ve hukuki ilişki kabul edilmişse de, işlemiş faize itiraz edildiğinden, buna yönelik itirazının kaldırılabilmesi için 2004 sayılı İİK’nun 68.maddesinde sayılan belgelerden birine dayanılması gerekli olup, eldeki davada bu nitelikte bir belgeye dayanılmadığından, bu yöndeki bozma yerindedir. Ne var ki, somut olayda bozma ilamında faiz yönünden ayrıca temerrüt olgusundan bahsedilmesi doğru görülmemiştir.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyelerce, davalı idarece asıl alacağa itiraz edilmemekle, fer’i nitelikte ve asıl alacağa tabi olan faiz yönünden artık İİK’nun 68.maddesinde sayılan bir belgeye gerek olmadığı hükmün değişik gerekçe ile onanması gerektiği ileri sürülmüşse de, yukarda açıklanan gerekçelerle bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından kabul görmemiştir.

Açıklanan bu değişik gerekçe ile usul ve yasaya aykırı olan direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarda açıklanan değişik gerekçelerle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3.maddesinin atfı dikkate alınarak HUMK.nun 429.maddesi gereğince usulden BOZULMASINA, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 366/III.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar

düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı alacaklı hakkında tahakkuk ettirilen damping vergisi tutarı üzerinden ceza kararı alınmasının Yasaya aykırı olduğu Danıştay denetiminden geçmek suretiyle verilen Mersin 1.Vergi Mahkemesi'nin ilamı ile sabittir. Davacı taraf, bu ilamı ve idare ile yapılan yazışmaları, ödeme belgesini eklemek suretiyle, haksız tahsil edilen vergi para cezasını ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle, (takip tarihine kadar işlemiş faizi ve asıl alacağı ayrı ayrı göstererek) haciz yolu ile takipde bulunarak davalı borçlu idareden talep etmiştir.

Borçlu Mersin Gümrük Müdürlüğü asıl alacağı davacı alacaklıya ödemiş, icra takibine işlemiş faiz ve vekalet ücreti bakımından itiraz etmiş, takip itiraz edilen kısım yönünden durdurulmuştur. Eldeki davada, davacı alacaklı vekili itirazın kaldırılması ve takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatı talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama, alınan bilirkişi raporu sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar, 12.Hukuk Dairesi'nce yazılı gerekçeyle bozulmuş, mahkemece direnme kararı verilmiştir.

İİK 68.maddesinde, haciz yoluyla takibe itiraz eden borçlunun itirazının kaldırılması için alacaklının takibinin imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede veya resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz ve belgeye dayalı olması aranmaktadır.

İİK 68.maddesinde, haciz yoluyla takibe itiraz eden borçlunun itirazının kaldırılması için alacaklının takibinin imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede veya resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz ve belgeye dayalı olması aranmaktadır.

Yüksek Daire'nin ilamında, davacı alacaklının temerrüde düşürme konusunda bu nitelikte bir belge sunmadığı gerekçesiyle davayı kabul kararı bozulmuştur. Somut olayda davalı borçlu asıl alacağa itiraz etmemiş, takip üzerine ana parayı ödemiştir, itirazı yalnız işlemiş temerrüt faizi ve vekalet ücretine ilişkindir. İcra takibini vekil vasıtasıyla yapanın takip vekalet ücreti talep etmesi tabiidir, asıl alacağa da itiraz edilmediğine göre alacaklıya icra vekalet ücreti verilecektir. Temerrüt faizine itiraza gelince: Davacıdan tahsil edilen vergi cezasının, alındığı tarihte haksız tahsil edildiği, Yasaya aykırı olduğu Vergi Mahkemesi kararı ile sabit olduğuna göre, davalı tahsil ettiği anda haksız zenginleşmiş ve hukuka aykırı işlemde bulunmuştur, bu nedenle sözleşme ilişkilerinde haksız zenginleşme durumunda uygulanması sözkonusu olan BK 101.maddesindeki temerrüt ihtarının çekilmesine gerek yoktur. Ayrıca somut olayda uygulanacak olan 213.sayılı VUK'nun 112.maddesinde temerrüt hali düzenlendiğinden ayrıca ihtar gerekmez. Davalının haksız tahsilat tarihinden itibaren temerrüt faizi istenebilir. Davacı, davalının ödemesini öncelikle faize mahsup etme hakkına sahip iken, mahkemenin asıl alacağa, haksız tahsil tarihinden takip tarihine kadar yasal faiz hesabına itiraz etmemiştir. Bu nedenle icra takibinde işlemiş temerrüt faizi talebi hukuka aykırı olmayıp, temerrüt ihtarı aranmayacağından, Daire'nin temerrüt ihtarı için İİK 68.maddedeki belgelerden birini araması yerinde değildir. Ayrıca, asıl alacak için İİK 68. maddedeki belgeleri de aramaya yer yoktur, çünkü davalı borçlunun asıl alacağa itirazı olmayıp, bunu ödemiştir. Asıl alacak itiraz edilmeyip borçlu tarafından kabul edilerek ödendiğine göre, asıl alacağın fer'i olan gecikme faizi için İİK 68.maddedeki belgelerin aranması gerekmez. Temerrüt tarihi ve icra takibiyle tahsili mümkün olan gecikme faizi somut olay için 6183 sayılı Yasa'nın 51, 52. maddeleri, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun madde 112/4.bent (olaya uygulanacak olan, AYM'nin iptal kararından önceki benttir.) ve 112/6.bentlerinde düzenlenmiş olup, bunların denetimi direnme kararından sonra Yüksek 12. Hukuk Dairesi'ne aittir.

Mahkemenin, Yüksek Özel Daire ile uyuşmazlık konusu olan hususlarda direnme kararı yerinde olup, diğer hususlarda dosyanın temyiz incelemesi için 12.Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/4038, Karar No: 2018/14000, Tarih: 05.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4038 E.  ,  2018/14000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan...'ın 2981 sayılı Kanun kapsamında, 31206 ada 3 parsel sayılı taşınmazda yer alan gecekondusunu tapu tahsis belgesini almak ve daha sonra tekrar adına kaydettirmek amacıyla kardeşleri olan davalı ... adına tescil ettirdiğini, taşınmazın kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhide verildiğini, kat irtifakından sonra 10 numaralı bağımsız bölümün ve 22 numaralı dükkanın davalı adına tescil edildiğini, davalının gelirinin bulunmadığını, satış işleminin muvazaalı olduğunu belirterek taşınmazların tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava zamanaşımı süresinin dolduğunu, uzunca bir süredir annesi ve babasına bakarak yardım ettiğini, satış işlemlerinin gerçek olduğunu ve bedellerin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan....'ın 23.12.2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak kızları davacılar Şükriye ve Hanife ile davalı kızı ... ve dava dışı eşi ...'i bıraktığı, başka mirasçısının olmadığı, 31206 ada 3 parsel sayılı taşınmaz öncesinde .... Belediye'sine ait iken 2981 sayılı yasa uyarınca 03.07.1991 ve 30.07.1991 tarihlerinde ... ve ... adlarına tahsis olunduğu, 16.05.2000 tarihinde ..., ... ve dava dışı .... ile yüklenici arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile üzerine bina inşa edildiği, 06.07.2001 tarihinde kat irtifakına geçilerek 10 nolu bağımsız bölümün tamamı ... adına, 22 nolu bağımsız bölümün ise 38/77 payı ..., 39/77 payı ... adına tescil edildiği, 11.07.2001 tarihinde aynı akitle ...'in 10 nolu bağımsız bölümü ve ... ve ...'ın 22 nolu bağımsız bölümdeki paylarının tamamını mirasbırakan Hikmet'e satış yolu ile temlik ettikleri, 20.04.2004 tarihinde mirasbırakanın 10 ve 22 nolu bağımsız bölümleri intifa hakları kendi uhdesinde kalacak şekilde satış yoluyla ...'a temlik ettiği, binanın ise 31.03.2010 tarihinde kat mülkiyetine geçtiği, dava konusu taşınmazların halen davalı ... üzerinde kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, 31206 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kütüğü, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Belediye Başkanlığından gelen yazı cevapları, 2981 sayılı Kanun uyarınca gerçekleştirilen tahsise ilişkin belgeler incelendiğinde ilk tahsis işleminin doğrudan davalı ... ile ... adına yapıldığı, başka bir deyişle taşınmazın ilk maliklerinin ... ve ... oldukları, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca adlarına tescil edilen 10 ve 22 nolu bağımsız bölümleri mirasbırakana satış yolu ile temlik ettikleri, mirasbırakanın bu devir neticesi malik olduğu ve sonrasından tekrar ...'a temlik ettiği tespit edildiğinden iş bu davada muris muvazaası olgusunun gerçekleştiğini söylemeye imkan bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın iki taşınmaz yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davanın iki taşınmaz yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8322, Karar No: 2012/11749, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8322 E.  ,  2012/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayyım tayini istemine ilişkin davada ....Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,boşanma kararı ile velayetleri annelerine verilen yaşı küçük olan çocuklar için babaları ... tarafından açılan velayet davası sırasında anne ...'ın ölümü nedeniyle küçükleri duruşmada temsil edebilecek bir şahsın(davacı baba ... dışında) kayyım olarak tayini istemine ilişkindir.

....Sulh Hukuk Mahkemesi kısıtlı adaylarının mernis ve nüfus kaydındaki adreslerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kolluk kuvvetlerince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adaylarının babaları ile birlikte ... adresinde ikamet ettiklerinden bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı yasanın 430. maddesinde; “temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.“hükmü düzenlendikten sonra 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...”hükmüne yer verilmiştir.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından; kolluk kuvvetlerince düzenlenen 08.06.2012 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayı çocukların, Peyas Mah. 479. Sokak No:1/23 Kayapınar/Diyarbakır adresinde ikamet ettikleri anlaşılmakla uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;6100 Sayılı HMK'nun 21. Ve 22. maddeleri gereğince ....Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13170, Karar No: 2022/17022, Tarih: 29.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13170 E.  ,  2022/17022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1459, Karar No: 2015/2314, Tarih: 03.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1459 E.  ,  2015/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/308574

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/118 (E) ve 2013/462 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosyada mevcut vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporunda; anılan firmanın açılışı sırasında 70 m2 işyeri, 150 kg peçete ve büro malzemeleri dışında bir varlığı ve işçisinin olmadığı, açılış yoklaması sonrasında yapılan tüm yoklamalarda firma ve sanığın bilinen adreslerinde bulunamadığı, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin elde edilemediği, 2007-2008-2009 ve 2010 takvim yıllarında Ba ve Bs Formunun verilmemiş olduğu, tarh dosyasının incelenmesi sonucunda mükellefin belirtilen yıllarda toplam 3.074.081,70 TL KDV matrahı ihtiva eden KDV beyannamesi vermiş olduğu ve gerçek bir faaliyetinin bulunmadığının belirtilmesi, sanığın aşamalarda işyerini 2008 yılı Mayıs ayına kadar çalıştırdığını sonra da tasfiye ettiğini ve maliye kayıtlarını kapatmak için 3 koçan fatura ve irsaliyeleri muhasebe işlemlerini takip eden A. D.. teslim ettiğini ve muhasebecinin de kendi firmasına ait faturaları sahte düzenleyerek piyasaya sürmüş olduğunu savunması, vergi tekniği raporunda da firmanın muhasebecisinin Kadifekale Vergi Dairesinin 5050404910 vergi numaralı A. D.. olduğunu belirtmiş olması ve dosya içinde sadece 2008 yılına ait dört adet fatura aslının bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için; öncelikle 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiği cihetle; sanığın düzenlediği iddia olunan faturalardan 2008 yılı dışındakilerin aslı veya onaylı örnekleri dosya içinde bulunmadığı gibi, fatura bilgilerinin de yer almaması karşısında; faturaların asılları veya onaylı suretleri getirtilerek Kanunda öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesinden sonra adı geçen muhasebecinin tanık sıfatıyla dinlenerek imza örneklerinin alınıp dosya içinde aslı bulunan ve tespit edilecek diğer faturlar üzerinde muhasebeci ve sanık yönünden imza incelemesi yaptırılarak sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4546, Karar No: 2019/14030, Tarih: 24.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/4546 E.  ,  2019/14030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 27.11.2007-04.01.2013 tarihleri arasında, davalı Üniversitede teknisyen olarak çalıştığını, ücretlerinin gecikmeli olarak ödenmesi ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedenleriyle iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 27.11.2007 tarihinden itibaren tiyatro salonu görevlisi olarak çalıştığını, ücretsiz izin alarak yurtdışına gittiği ve halen dönmediğini, sözleşme gereği haksız fesih halinde ödemesi gereken cezai şarttan kurtulmak için bu davayı açtığını, ücret ödemelerindeki gecikmenin SGK'nın bir anlaşmazlık sonucu davalı Üniversite hesaplarına bloke koymasından kaynaklandığını, davacının tiyatro salonu görevlisi olarak mesai saatlerini düzenleme yetkisi bulunduğunu, bu nedenle davalı kurumun bilgisi dışında yapılan fazla çalışmalardan kendisinin sorumlu olduğunu, ayrıca alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı tarafça fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedene dayalı olarak feshedildiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanılacağı, H Blok tiyatro salonuna ait etkinlik çizelgeleri ve davacının yaptığı iş nazara alındığında çizelgede yer alan tüm zaman dilimlerinde davacının fiilen çalışmış olduğu, ek raporda belirtildiği üzere oluşa ve esasa uygun hesaplama yapıldığı, bu çizelgelerden özellikle Ekim-Haziran ayları arasındaki dönemde zaman zaman saat 22:00’e kadar süren etkinliklerin düzenlenmiş olduğunun görüldüğü, yine pazar günlerine rastlayan etkinliklerde davacının da çalışmış olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.