muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/587, Karar No: 2023/2134, Tarih: 25.04.2023

3. Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 09.02.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ve 116/4, 31/3, 62 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2020/21920 Esas, 2021/11383 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçunda eylem tamamlanmış olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanamayacağı, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu birden fazla kişi ile işlenmiş olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan ve gerekçesi belirtilmeden hüküm kurulması sebepleri ile hükümlerin bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/467 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza ve uygulanan maddeler bazında ayrı ayrı hükümler kurularak sonuç olarak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ve 116/4, 119/1-c 31/3, 62 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Anıla kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/3584 Esas, 2022/10006 Karar sayılı kararı ile kazanılmış hakka yanlış anlam verilerek hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi sebebiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/205 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/4, 119/1-c 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri hükmolunan cezaların bozma kararına uygun olmadığına ve lehine hükümlerin yeterince uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri hükmolunan cezaların bozma kararına uygun olmadığına ve lehine hükümlerin yeterince uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece sayılan zaman diliminde temyiz dışı sanık ... ile birlikte mağdurun iş yerine kepenk kilidini kırarak girdikleri, bir kısım eşyaları dışarı çıkardıkları sırada olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından suça sürüklenen çocuğun yakalandığı, mağdurun bir kısım malzemelerinin eksik olduğunu belirtmesi üzerine yapılan araştırmada eksik olan eşyanın da bulunarak mağdura iade edildiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, Ancak;

2. Şikâyetçinin olay sonrasında bir miktar yağın eksik olduğunu beyan etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğa yağların nerede olduğunun sorulması üzerine 40 m. uzaktaki belediyeye ait kullanılmayan bayan tuvaletinde olduğuna dair beyanı üzerine kolluk görevlileri tarafından burada yapılan araştırma sonucunda yağların bulunarak şikâyetçiye iade edildiği ve şikâyetçinin 05.04.2012 tarihli celsede alınan beyanında çalınan eşyaların kendisine iade edildiği şeklindeki beyanı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hırsızlık suçu için kazanılmış hakka konu olan cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için kazanılmış hakka konu olan cezanın 4.000,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın hırsızlık suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hakkın gözetilmesine ilişkin hüküm fıkralarında uygulama maddesinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi olarak gösterilmesi,

4.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında hapisten çevrilen adlî para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2.), (3.) ve (4.) bentlerde açıklanan nedenlerle Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/205 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/947, Karar No: 2016/8344, Tarih: 24.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/947 E.  ,  2016/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/05/2015 tarih ve 2014/1250-2015/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hamili bulunduğu 19/08/2004 keşide tarihli, 6989951 seri numaralı, muhatabı ... Şb. olan ve 58.500,00 TL bedelli bulunan çekin kaybolduğunu, bu nedenle çek iptali davası açıldığını, yargılama sırasında anılan çekin davalıda bulunduğunun anlaşıldığını, çekin müvekkilinin elindeyken kaybolduğunu ve kimseye ciro etmediğini ileri sürerek, çekin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çekin usulüne uygun ciro silsilesiyle müvekkiline geçtiğini, süresinde ibraz edildiğini, davacının açtığı iptal davası nedeniyle verilen tedbir kararına istinaden ödeme yapılmadığını, dava dışı firma tarafından borcuna mahsup edilmek üzere çekin teslim alındığını, müvekkilinin iyi niyetli hamil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığa konu çekin keşidecisinin dava dışı firma olduğu, bu çekin 19/08/2014 keşide tarihli bulunduğu, tüm yasal unsurları içerdiği, emrine düzenlenen lehdar firmanın cirosu ile dava dışı başka bir firmaya ciro edildiği, yine bu firma tarafından davalıya cirosunun yapıldığı, çek aslının davalıda bulunduğu ve süresinde muhatabına ibraz edildiği çekin davalı tarafından kötü niyetle iktisap edilmiş olunduğu veya iktisapta ağır bir kusurunun bulunduğunun davacı tarafça ispat edilmesi gerektiği, davacının uyuşmazlık konusu olayda bu yönüyle bir kanıt sunmadığı, her ne kadar kendisi ile dava dışı lehtarın kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtlarda yapılacak incelemenin sonuca bir etkisi bulunmadığı bu haliyle davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8366, Karar No: 2012/10884, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8366 E.  ,  2012/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Külahçıoğlu firmasının yetkilisi olan sanık hakkında İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı’nın mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve 2008-1966-25 sayılı KDV inceleme raporuna göre sanık hakkında Ramo Gıda ve Fera Gıda firmalarından 15 adet sahte fatura alarak kullanıp vergi ziyaına neden olduğunun iddia olunmasına, 2004 takvim yılından verilmiş mütalaa, açılmış dava ve hüküm de bulunmamasına, 2003 takvim yılında kullanılan en son faturanın 30.12.2003 tarihli olup dosya arasında bulunan karşıt inceleme raporlarının düzenleyen firmalarla ilgili olmasına göre tebliğnamedeki eleştiri ve onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2339, Karar No: 2021/16745, Tarih: 02.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2339 E.  ,  2021/16745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait otobüsü çalması eylemi sırasında araçta meydana gelen hasarın, eyleminin aracın mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı; kaldı ki sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası olmadığından hüküm kurulamayacağı anlaşıldığından o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının yerinde olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/7225, Karar No: 2012/12385, Tarih: 09.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7225 E.  ,  2012/12385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-İstiklal Mah/Köyü....Mevkii 411 ada 8 parsel sayılı 4598,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz, aynı mevkii 411 ada 4 parsel sayılı 4079,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... Mevkii 459 ada 1 parsel 1593,45 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ...Mevkii 410 ada 14 parsel 2200,39 m² yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ile,.... Mevkii 441 ada 13 parsel sayılı 1052,63 m² yüzölçümündeki taşınmaz çalılık niteliği ile 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince, davalı ... adına tespit edilmiş, 411 ada 8-4, 459 ada 1, 410 ada 14 parsel sayılı taşınmazların davacının kullanımında olduğu ve üzerindeki zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Davacı vekili taşınmazların zilyetlik ve imar ihya yolu ile kazanıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Davacı 441 ada 13 parsel sayılı taşınmaza yönelik açtığı davasında feragat etmiştir. Mahkemece 459 ada 1, 411 ada 4-8, 410 ada 14 parseller yönünden davanın reddine, 441 ada 13 parsel yönünden davanın feragat nedeniyle reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 766 sayılı Yasaya göre yapılıp 1969 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu, 6831 sayılı Yasaya göre yapılıp 1998 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 5841 sayılı Yasanın 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasasına eklenen gecici 8. maddesine göre yapılan ek kadastro çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, dosyadaki bilirkişi raporlarına göre, yörede 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazlar ve çevresi paftasında "çalılık" belirtmesi yapılarak tesbit dışı bırakılmış, 1998 yılında yapılan orman kadastrosu çalışmalarında ise orman sınırları dışında gösterilmiş ve bu işlemler itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, arazi kadastrosu sırasında çalılık olarak tespit dışı bırakılan bir yer üzerindeki zilyetliğe, yörede yapılacak orman kadastrosu sonucu tahdit dışında bırakılma tarihinden itibaren değer verilebileceği, tahditten önce sürdürülen zilyetliğin değerlendirilemeyeceği, somut olayda ise, orman kadastrosu işleminin 1998 yılında kesinleştiği belirtilerek bu tarihten dava tarihine kadar kanunda belirtilen 20 yıllık olağanüstü kazandırıcı zamaşımı zilyetlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

6831 sayılı Kanunun 1/J maddesine göre toprak muhafaza karakteri taşımayan makilik - fundalık ile örtülü yerler orman sayılmazlar. Bu nedenle, 3402 sayılı Kanunun 17. maddesine göre orman sayılmayan bu gibi yerlerin imar - ihya ve zilyetlikle kazanılması mümkündür.

Bilirkişi raporuna göre, taşınmazların öncesinin çalılık olduğu bildirildiğine göre, makilik kavramı içerisinde yeralan çalılık alanlardan eğimi % 12'den düşük olanların toprak muhafaza karakteri taşıdığından sözedilemez. Bu durumda, toprak muhafaza karakteri taşımayan çalılık alanlar esasen orman sayılmayacağından, bu tür yerlerde sürdürülen zilyetliğin başlangıç tarihinin orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten değil, tespit dışı bırakıldığı tarihten başlayacağı dikkate alınmalıdır. Mahkemece, tahdidin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi dolmadığı gerekçesi ile salt bu nedenle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Bu nedenle, yapılacak bilirkişi incelemesi sonucu taşınmazların en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında açık alanda gözükmesine rağmen, meyilinin % 12'nin altında olduğu ve eylemli durum itibariyle deliceliklerden aşılanmak suretiyle kazanılmadığı, aksine kişilerce bizzat düzenli şekilde dikilmek suretiyle yetiştirilmiş zeytin ağaçları ile kaplı olduğunun belirlenmesi halinde, bu tür yerlerin zilyetlikle kazanmaya elverişli yerlerden olduğu düşünülerek zilyetliğin başlangıç tarihinin 1969 yılında yapılan genel kadastronun kesinleşme tarihinden itibaren dikkate alınması gerektiği düşünülmelidir.

Ayrıca, dosyaya sunulan orman bilirkişi raporu ekindeki memleket haritasında çekişmeli taşınmaz, kadastro paftası ile 1963 - 1979 ve 2000 tarihli memleket haritaları ölçekleri eşitlenip çakıştırılmadan parsel bazında gösterildiğinden, bilirkişinin raporu denetlenemediği gibi, taşınmazların 1963 - 1979 ve 2000 tarihli memleket haritalarına esas alınan hava fotoğraflarındaki konumunun belirlenmediği; yine, ormancı bilirkişi raporunda taşınmazlar üzerinde zeytin ağaçları bulunduğu ve 1976 tarihli hava fotoğraflarında 411 ada 4-8, parsel ile 459 ada 1 parsel üzerinde herhangi ekili ve dikili mahsul olmayan boş arazi , 410 ada 14 parsel zeytin ağacı dikili tarım arazisi, 1995 tarihli hava fotoğraflarında ise taşınmazların tamamının üzerinde zeytin ağaçları dikili alan olarak gözüktüğü açıklanmış, ziraatci bilirkişi tarafından düzenlenen raporda da; 459 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 35-40 yaşlarında 30 adet zeytin ağacı bulunduğu,411 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 30-35 yaşlarında 70 adet zeytin ağacı bulunduğu,411 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 35-40 yaşlarında 85 adet zeytin ağacı bulunduğu,410 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerinde35-40 yaşlarında 45 adet zeytin ağacı bulunduğu bildirildiği halde, bu ağaçların yaşlarına göre dağılımları belirtilmediği gibi, aşı yaşlarına göre de imar, ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususları irdelenerek raporda tartışılmamıştır.

Ayrıca, 1958 yılında yörede çıkan yangında taşınmazların içinde bulunan ağaçların tahrip olduğu ... bilirkişi tarafından bildirildiğine göre, Orman Yönetiminden taşınmazların da içinde bulunduğu bölgede 1958 yılında orman yangınının bulunup bulunmadığı, yangın var ise buna ilişkin tüm rapor ve belgelerin getirtilerek incelenip taşınmazlar üzerindeki yangından önceki bitki örtüsünün tespit edilmesi ve yine 1958 tarihinden önceki hava fotoğrafları ve memleket haritası var ise getirtilerek incelenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ... mühendisi, bir jeolog ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır nokta ve hatlarının arza uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çelişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir. Hangisi araziye daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümünde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda

- 3 -

2012/7225 - 12385

yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmeli, taşınmazlar kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu takdirde davanın reddine karar verilmelidir.