muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17974, Karar No: 2018/6653, Tarih: 24.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17974 E.  ,  2018/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10023, Karar No: 2022/772, Tarih: 07.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10023 E.  ,  2022/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davanın reddine ilişkin karar, süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Kadastro sonucu Varto ilçesi, Çaylar köyü çalışma alanında bulunan 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 243, 244, 245, 246, 247, 248, 249, 250, 251 parsel sayılı toplamda 314.895,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 1937 tarihli ve 14, 16 ve 17 tahrir numaralı vergi kayıtlarının ...'e ait olduğu ve satın alma suretiyle davalı murisi ...’a geçtiği, gerek vergi kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar ve gerekse vergi kaydı bulunmayan taşınmazların, ...’ın ölümü ile miras yolu ile taksimen davalı ...’a intikal ettiği ve eklemeli zilyetlik de dahil olmak üzere zilyetlik süresinin 20 yılı aştığı gerekçesiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

I. DAVA

Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan köy orta malı olarak kullanılan Çaylar Bucağı Mezralar Mevkiindeki gayrimenkulün 1977 yılında tapulama teknisyenlerinin çalışmaları sırasında hayali vergi kayıtlarına dayanılarak 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 243, 244, 245, 246, 247, 248, 249, 250, 251 parsel sayılı taşınmazların Ali oğlu ... adına tescil edildiğini, ancak uygulanan 1937 tarih, 14 ve 16 no'lu tahrirle vergi kayıtlarının ... adına kayıtlı olduğunu, ... ile ... arasında irtibat kurulamadığını, meranın zilyetlikle edinilemeyeceğini, bu nedenle Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve köyün hükmü şahsiyetine bırakılan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmalarını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; çekişmeli taşınmazların evvelinde vergi kayıtları ile sabit olduğu üzere ...’e ait olduğu ve ...’in ölümünden sonra mirasçısı olarak kardeşi ...’i bıraktığı, ...’in de ölümüyle mirasının kendi babası ...’a kaldığı ve ondan da kendisine intikal ettiğini belirterek, vergi kayıt maliki ile arasında ırs ilişkisi olduğunu ve zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

6.3.5. Mahkemenin kabulü ve tespit malikinin temyizi bulunmadığı gözetildiğinde, tarafların arasındaki ihtilafın taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı ve tespit günü itibari ile davalı gerçek kişi yararına iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır.

6.3.6. Ne var ki, bu hususlarda yapılan araştırma ve inceleme son derece yetersizdir. Şöyle ki; davalının dayandığı tespite esas 1937 tarihli ve 14 tahrir nolu vergi kaydının hudutları “sırt, dere, sırt ve yol”; 1937 tarihli ve 16 tahrir nolu vergi kaydının hudutları “hane, taş, Ali ve sırt”; 1937 tarih 17 tahrir nolu vergi kaydının hudutları “ark, hane, ark ve yol” okumakla, bu vergi kayıtları hudutları itibariyle her yere uyabilecek nitelikte olduğundan, bu vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olduğundan söz edilemez. Bu nedenle, çekişmeli taşınmazlara ilişkin ihtilafın zilyetlik esasına göre çözümlenmesi gerekmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2012/10843, Karar No: 2013/11135, Tarih: 19.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/10843 E.  ,  2013/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.02.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.04.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı koca, delil listesinde bildirdiği tanığı Can'ın dinlenilmesinden vazgeçmemiştir. Bu tanık, usulüne uygun davetiye tebliği ile, 27.12.2011 tarihli oturuma çağrılmış, ancak tanık mazeret bildirmeksizin bu oturuma katılmamıştır. Davetiye tebliğine rağmen gelmeyen tanığın zorla getirilmesi (HMK. md. 245) suretiyle dinlenilmesi imkan dahilinde olduğu halde, bu tanığın beyanı alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün, yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer yönlerin ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.04.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2010/32075, Karar No: 2011/2424, Tarih: 10.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/32075 E.  ,  2011/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin, temyiz isteminin reddine dair 09.06.2008 tarihli ek karara yönelik olduğu ve yokluğunda verilen karar 27.06.2008 tarihinde tebliğ edilen sanığın 30.06.2008 tarihli temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK’nun 310/1.maddesi gereğince yasal süresi içerisinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 09.06.2008 gün ve 2008/325 esas, 2008/144 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27340, Karar No: 2013/20425, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27340 E.  ,  2013/20425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün, resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19/01/1996 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'ün, resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19/01/1996 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10033, Karar No: 2012/3750, Tarih: 09.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/10033 E.  ,  2012/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığı işyerinin ... Hizmet Yönetim A.Ş olduğunu, davalı şirketin ise büfelerin işletilmesi işini ... şirketine ihale ettiğini, muvazanın söz konusu olmadığını, davanın husumet yönünden yanlış açıldığını ve reddi gerektiğini, davacının iş akdinin fesih sebebinin hırsızlık olduğunu, davacı hakkında iş arkadaşları tarafından hırsızlık yaptığına, işe düzenli gelmediğine ve disiplinsiz davranışlar içinde olduğuna dair şikayetler olduğunu ve son olarak davacının 09/01/2010 tarihinde büfeden sakız çaldığının tespit edildiğini, bu olay üzerine davacının yazılı savunmasının alındığını, davacının savunmasında hırsızlık olayını kabul ettiğini, disiplin kurulunun da 14/01/2010 tarihinde davacının iş akdinin feshine karar verdiğini, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, davacının iş güvencesinden yararlanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

İhbar olunan şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının iş akdinin iyi niyet ve ahlak kurallarına aykırı hareketi nedeniyle feshedildiğini, feshe konu olayın 09/01/2010 tarihinde meydana geldiğini, davacının bu tarihte servis elemanı olarak çalıştığı gemide büfeden sakız aldığını ve ücretini ödemediğini, aynı tarihte savunmasının istenildiğini, verdiği yazılı savunmasında olayı kabul ettiğini, 14/01/2010 tarihinde toplanan işyeri disiplin kurulunun işyeri disiplin yönetmeliğinin 4/f maddesi gereğince iş akdinin feshine oybirliği ile karar verdiğini ileri sürerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... A.Ş.’ye ait gemi ve alanlardaki büfe işletmelerinde yürütülen kafeterya hizmetinin işletmeciliğinin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın iştiraki olan davalı ... A.Ş. tarafından yürütüldüğü, davalı şirket tarafından hizmet alım işlerinin değişik şirketlere ihale ile verildiği, ... A.Ş. tarafından davacının çalışmalarının bildirildiği dava dışı şirketler ve ihbar edilen şirkete yaptırılan işin ... A.Ş.'nin asli işi olduğu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı, alt işverenin işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği, davacının zincirleme belirli süreli hizmet akitleriyle çalıştığı, dolayısıyla iş sözleşmesinin belirsiz süreli hizmet sözleşmesine dönüştüğü, davacının iş akdinin 09/01/2010 tarihinde görevini ifa ederken gemi büfesinden ücretini ödemeden sakız alarak ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı hareket ettiği gerekçesiyle feshedildiği, davacının bu eylemi bir defaya mahsus olarak gerçekleştirdiği, daha önce böyle bir eyleminin olmadığı, tek başına bu gerekçenin davalı işverenin geçerli nedenle davacının iş akdini feshetmesini gerektirmediği, yine büfeden sakız almasının ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan davranış olarak değerlendirilemeyeceği ve haklı nedenle iş akdinin feshini gerektirmediği, iş akdinin geçerli ve haklı nedenle feshedilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık iş akdinin işverence haklı nedene dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık iş akdinin işverence haklı nedene dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesinde, "Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri: a)İş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri için gerekli vasıflar veya şartlar kendisinde bulunmadığı halde bunların kendisinde bulunduğunu ileri sürerek, yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işçinin işvereni yanıltması. b)İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnadlarda bulunması. c)İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması. d)İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması veya 84. maddeye aykırı hareket etmesi. e)İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması. f)İşçinin, işyerinde, yedi günden fazla hapisle cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlemesi. g)İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi. h)İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi. ı)İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması." hallerinde iş akdinin işverence haklı nedene dayalı olarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının 07/02/2008-14/01/2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak, 07.02.2008-31.12.2008, 01.01.2009-31.03.2009, 01.04.2009-31.12.2009, 01.01.2010-14.01.2010 tarihleri arasında, ... şirketinde ve ... şirketinde kasiyer ve servis elemanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 18.01.2010 tarihli fesih bildirimi ile, davacının 09/01/2010 tarihinde görevini ifa ederken ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı hareket ettiğinin tutanakla tespit edildiği gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e bendi uyarınca 14/01/2010 tarihi itibariyle feshedildiği, tarihsiz tutanakta, 09.01.2010 tarihinde servis elemanı olarak çalışan davacının sakız reyonundan ücretini ödemeden sakız aldığının belirtildiği, tutanak mümzinin olayı dolayı doğruladığı, davacının da savunmasında, nefsine yenildiğini, büfeden sakız aldığını, büfe sorumlusuna söyleyemediğini, parası olmadığından aldığını, hatasının farkında olmadan sakızı aldığını, özür dilediğini beyan ettiği, disiplin kurulunca, davacının 09.01.2010 tarihinde gemi büfesinden ücretini ödemeden sakız alarak Disiplin Yönetmeliğinin 4. maddesinin f bendine aykırı hareket ettiği nedeniyle iş akdinin feshine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının 09.01.2010 tarihinde sakız reyonundan ücretini ödemeden sakız aldığı, tutanak mümzinin olayı dolayı doğruladığı, davacınında savunmasında, nefsine yenildiğini, büfeden sakız aldığını, büfe sorumlusuna söyleyemediğini, parası olmadığından aldığını, hatasının farkında olmadan sakızı aldığını, özür dilediğini beyan ettiği uyuşmazlık konusu olmayıp, eyleminin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e bendince, işçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması fiilini oluşturduğu, davacının bu eylemini bir defa yapmasının fesih nedeni sayılamayacağı anlamına gelmeyeceği düşünülmeden, davanın reddi yerine yanlış yorum ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 93,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 09.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.