muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3728, Karar No: 2018/5281, Tarih: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3728 E.  ,  2018/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:102 İç Kapı No:B/... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Sitesi ... Sok No:... ... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Sitesi ... Sok No:... ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15271, Karar No: 2015/16799, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15271 E.  ,  2015/16799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/05/2015

NUMARASI : 2014/1112-2015/300

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik aboneliğine istinaden davacı taraftan tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Dosyanın tetkikinden; dava dilekçesinin davalı tarafa tebliğine dair şerhli tebligat parçasının (davalı tarafın yetki itirazının süresinde olup olmadığı hususunun tespiti açısından) dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; dava dilekçesinin davalı tarafa tebliğine dair (şerhli) tebligat parçasının, dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9452, Karar No: 2009/9910, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9452 E.  ,  2009/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 76.953.800.000TL (76.953,80TL) alacağın 02.12.2004 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yükümlüye Deniz Harp Okulu’nda yapılan gerçek, güncelleştirilmemiş ve enflasyon katsayısı uygulanmamış giderlerin ilgili okul komutanlığından getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2773, Karar No: 2023/12087, Tarih: 06.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2773 E.  ,  2023/12087 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/436 E. 2015/723 K.

SUÇLAR : Yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-bozma

Sanık hakkında yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma suçundan neticeten hükmolunan 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.05.2011 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma ve tehdit suçlarından 6136 sayılı Ateşli Silahlar Ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2013 tarihli ve 2012/296 Esas, 2013/321 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi olmasına,

2. Sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi olmasına,

2. Sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi olmasına,

Karar verilmiş, bu karar 19.07.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

C. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/723 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde 06.03.2014 tarihinde alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçunu işlediğine ilişkin ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/236 Esas 2014/360 Karar sayılı mahkumiyet kararının 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci on birinci fıkrası uyarınca hükümlerin açıklanması ile;

1. Sanık hakkında yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1.Sebep göstermeden temyiz iradesinin belirtilmesi,

2.Vesaire

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, tehdit suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

B. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, tehdit suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

A. Yivli Ve Yivsiz Silahlarla, Bıçak Ve Diğer Aletleri Sırf Saldırıda Kullanmak Amacıyla Taşıma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/723 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8039, Karar No: 2024/2396, Tarih: 29.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8039 E.  ,  2024/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2055 Esas, 2021/1988 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Ordu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada ... sayılı taşınmazlara 2943,06 m²lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, emsal karşılaştırmasının doğru yapılmadığını, emsal ile dava konusu taşınmazların kıyaslamasının gerçekçi ve adil yapılmadığını eski irtifaktan dolayı değer düşüklüğünün düşük belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Buna karşın kamu düzenine ilişkin hususların resen tetkiki sonucunda dava konusu taşınmazların mülkiyeti ihtilaflı olduğundan kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli hesaba bloke edilerek hak sahiplerine ödenmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden resen yapılan tetkik neticesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişki Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde geçen "derhal davalılara" kelimelerinin hükümden çıkartılarak" dava konusu taşınmazların mülkiyetinin ihtilaflı olduğuna ilişkin tapu kaydında bulunan şerhler gözetilerek, ileride hak sahibi olduğunu ispat eden hak sahiplerine ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17041, Karar No: 2014/27753, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17041 E.  ,  2014/27753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/241-2013/61

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılıp tescil harici olan bölümde bulunan ve davacıya ait ağaçlar ile tel çit niteliğindeki yapı bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılıp tescil harici olan bölümde bulunan ve davacıya ait ağaçlar ile tel çit niteliğindeki yapı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının tapu ile malik olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, hidroelektrik santralı nedeniyle kamulaştırmalar yapılan bölgede davacının paydaş olduğu taşınmazlara ilişkin olarak idarece Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca davalar açıldığı ve söz konusu davaların devam ettiği, davacının dilekçesindeki isteminin ise tapulu olmayıp, tescil harici olan kısımdaki muhtesat bedelini istediğinden,

Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesi uyarınca tescil harici olan taşınmaz üzerindeki muhtesat bedeli istenebileceğinden davaya devam edilip, İdarece Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca açılan davaların sonucu da beklendikten sonra tescil harici yerlerde bulunan ağaçların ve tel çitin davacıya ait olduğu ve davalı idarece bunlara el atıldığı halde yukarıda belirtilen davalarda bedeli ödenmeyen muhtesat varsa bedelinin tespiti ve davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11109, Karar No: 2013/1468, Tarih: 31.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11109 E.  ,  2013/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile resmi bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının işverene ait işyerinde 27.06.2001-05.09.2011 tarihleri arasında yan kesme işçisi olarak çalıştığını, 05.09.2011 tarihinde davalı işverenin hiçbir gerekçe göstermeden iş sözleşmesini tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshettiğini, çalıştığı dönemde yıllık ücretli izin kullanmadığını ve karşılığının da ödenmediğini, dini bayramların dışında kalan resmi tatil günlerinde çalıştığı halde ücretinin ödenmediğini belirterek müvekkilinin alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının mazeretsiz ve izin almaksızın 05.09.2011, 06.09.2011 ve 07.09.2011 tarihlerinde işe gelmediğini, hakkında tutanak düzenlendiğini ve bu durumun 07.09.2011 tarihli ihtarname ile davacıya bildirildiğini, işe gelmesi ve işe gelmediği günler için mazeret bildirmesinin ihtar edildiğini, ancak davacının işe dönmediğini bunun üzerine 13.10.2011 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi hükmü gereğince 05.09.2011 tarihi itibariyle feshedildiğini, haklı fesih sebebiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı hakkında işveren tarafından üç gün süreyle izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğine ilişkin tutanak düzenlediği, akabinde işe gelmesi ve işe gelmediği günler için mazeret bildirmesi işe gelmediği takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin ihtar edildiği, işçinin verilen süre içerisinde işe dönmediğinden davalı işveren tarafından sözleşmenin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g maddesi uyarınca feshinin haklı sebebe dayandığı, davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle talepler reddedilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Davacı, 05.09.2011 günü sebep gösterilmeden işine son verildiğini iddia etmiştir. Davalı ise devamsızlık tutanakları ile 4857 sayılı Kanun'un 25/ll-g maddesi gereği haklı feshe tutunmuştur. ... kayıtlarında Eylül ayında en son

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Davacı, 05.09.2011 günü sebep gösterilmeden işine son verildiğini iddia etmiştir. Davalı ise devamsızlık tutanakları ile 4857 sayılı Kanun'un 25/ll-g maddesi gereği haklı feshe tutunmuştur. ... kayıtlarında Eylül ayında en son

dört gün prim ödenmiş görünmektedir. Aynı kayda göre davacı 12.10.2010 tarihinde yeni işe girmiştir. İşverence işçinin çıkışı Sosyal Güvenlik Kurumuna 5 Eylül günü bildirilmiştir. Devamsızlık tutanakları 5 Eylül ve sonrasına aittir. İşyerinde on yılın üzerinde kıdemi bulunan davacının tazminatlarını bırakıp sebepsiz olarak işyerini terk etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu da dikkate alındığında, iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanmaksızın feshinin kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Mahkemece ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.