muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2437, Karar No: 2012/8431, Tarih: 04.06.2012

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 128 ada 11, 146 ada 26 ve 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve 136 ada 1 parselin yol boşluğu, 128 ada 11 ve 146 ada 26 nolu parsellerinin ilköğretim okulu lojmanı ve bahçesi olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 04/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3239, Karar No: 2018/9970, Tarih: 20.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3239 E.  ,  2018/9970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünü de kapsadığı halde, bu suç yönünden kurulan hükme ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3976, Karar No: 2010/1222, Tarih: 11.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3976 E.  ,  2010/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/07/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret ve etkili eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi isteğine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davaya konu olay nedeniyle davalı hakkında Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/84 Esas sayılı dosyasında açılmış bulunan ceza davasının henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ceza davasının sonucu beklenilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16187, Karar No: 2023/4082, Tarih: 26.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16187 E.  ,  2023/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Amasya-Taşova Karma Sanayi Bölgesi adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 349 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince kanun yolundan feragat nedeniyle reddine, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Kanun'un öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurduktan sonra kanun yolundan feragat eden davacı idarenin, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davacı idareye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8221, Karar No: 2016/11617, Tarih: 28.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/8221 E.  ,  2016/11617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..... Mahkemesi

DAVACILAR : 1- ... 2- ... vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1- ... vekili Avukat ... 2- ... vekili Avukat ...

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 27/10/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, ......olduklarını, “.....” isimli internet gazetesinde yayınlanan “....." ve "...." başlıklı yazılarda, ihale ve imalat işlerini usulsüz ve kamu zararına yol açacak şekilde yönlendirdikleri ve buna uymayan .... üst yöneticilerinin de görevden alınmasını sağlamak yoluyla kişisel çıkar ve parti yandaşlığı yaptıkları yönünde ithamlarda bulunulduğunu, yayınların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu iddia ederek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını beyanla istemin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir.Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir.Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; kamuoyunda konuşulan ve gündemde olan .... ile ilgili bir takım idari işlemler, yapılan ihaleler ve mühendislik işlemleri örneklendirilerek eleştirilmiştir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yayının tümü itibari ile eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacıların kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40547, Karar No: 2013/3577, Tarih: 30.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/40547 E.  ,  2013/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı davacının tüm haklarına ilişkin ibraname imzaladığını iddia etmiş ise de dosyaya sunulan ibranamelerde rakam yazılmadığı, davacının çalışma döneminin tümünü karşılamadığı ve ibranamenin daha önce matbu olarak hazırlandığı, ayrıca hizmet akdinin devamı süresince farklı tarihlerde imzalatılan bu ibranamelerden sonra davacının iş yerinde çalışmasına devam ettiği anlaşıldığından bu ibranamelerin geçerli olmadığı, davacının ücretlerini ve hak ettiği fazla mesai ücretlerinin kendisine ödenmediği bu nedenle davacı iş akdini kendisinin haklı olarak feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde ve 16.10.2009 havale tarihli dilekçesinde davalı iş yerinde 30.09.2007 tarihine kadar çalıştığını beyan etmiştir. Davacı fesih ihtarında ise akdin sona erme tarihini 19.11.2007 olarak göstermiştir.

Mahkemece akdin sona erme tarihine ilişkin bu çelişkili açıklamalar davacıdan sorulup netleştirilmeden bilirkişi raporu alınmış, raporda akdin fesih tarihinin 19.11.2007 olduğu değerlendirilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece davacının iş akdinin sona erme tarihine ilişkin çelişkili açıklamalar davacıdan sorularak iş akdinin fesih tarihi tereddütsüz belirlenmeksizin , eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacı vekili fazla çalışma ücreti, bayram genel tatil ücreti talebini zaman aşımına göre ıslah ettiğini bildirmişse de hesaplamanın nasıl yapıldığı denetlenemediği gibi gerekçeli kararda da açıklama yapılmamıştır. Bu itirazın değerlendirilmesi için ek rapor alınmalıdır.

Mahkemece davacının iş akdinin sona erme tarihine ilişkin çelişkili açıklamalar davacıdan sorularak iş akdinin fesih tarihi tereddütsüz belirlenmeksizin , eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacı vekili fazla çalışma ücreti, bayram genel tatil ücreti talebini zaman aşımına göre ıslah ettiğini bildirmişse de hesaplamanın nasıl yapıldığı denetlenemediği gibi gerekçeli kararda da açıklama yapılmamıştır. Bu itirazın değerlendirilmesi için ek rapor alınmalıdır.

4- Mahkemece davalı Üniversitenin harçtan muaf olduğu için bakiye harçtan sadece davalı şirketin sorumlu olduğu belirtilmişse de aynı harç muafiyetinin peşin harç ve başvurma harcını da kapsadığının değerlendirilmemesi hatalıdır.

5- Yargılama gideri olmakla birlikte peşin harç ve başvuru harcının oranlamaya tabi tutulması, karışıklığa sebep olmamak için harç masraflarının ayrı kalemde gösterilmemesi, harç dışındaki kalemlerin oranlamaya tabi tutulması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10813, Karar No: 2008/12059, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10813 E.  ,  2008/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2008 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2008 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce münavebeye alınan ürünlerin İl Tarım Müdürlüğünce gönderilen 2007 yılına ilişkin dekar başına üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının (dava tarihine endekslenmesi de düşünülmeden) alınması ve üzüm ürününün ortalama veriminin 2500 kg/dekar yerine 2000 kg/dekar alınarak hesaplama yapılıp eksik kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydında mevcut olan ipotek ve haciz şerhlerinin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, -temyiz inceleme tarihi itibarıyla- 2008 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu gözetilerek İl Tarım Müdürlüğünden 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2682, Karar No: 2019/13665, Tarih: 18.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2682 E.  ,  2019/13665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 07.05.2015 tarihli karar duruşmasının kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin direksiyon kilidinden kilitleyerek ikametinin önüne park ettiği motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde; müştekinin aşamalarda motosikletini ikametinin önüne park ettiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin gerçekleştiği yerin bağımsız konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, müştekiden sorulup ve gerekirse mahallinde keşif yapılarak belirlenip, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yükletilen suçla ilgili olarak sosyal inceleme raporu alınmadan ve alınmama gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/1-e maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden 2 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14173, Karar No: 2015/15952, Tarih: 05.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/14173 E.  ,  2015/15952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 13.557,96 TL'nin masrafların yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiz ve masrafların yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'nın ... tarafından yapılan...yazılı sınavında başarı olduğunu ve ... Meslek Yüksekokuluna planlaması yapıldığını, okul tarafından yaptırılan soruşturmada davalının hüküm aldığının tespit edilmesi üzerine davalının ilişiğinin 26.04.2011 tarihinde ikinci defa kesildiğini, davalının okula birinci defa kaydının yapıldığı 07.12.2009 tarihi ile ilişiğinin kesildiği 09.02.2010 tarihi, ikinci defa kaydının yapıldığı 23.08.2010 tarihi ile ilişiğinin kesildiği 27.04.2011 tarihleri arasında yapılan masrafların 13.557,96 TL olarak hesaplandığını ileri sürerek bu miktarın tahsili istenilmiş, mahkemece davalı ...'nın sabıkaya esas kaydının sınava girdiği tarih itibariyle mevcut olduğu, davalının eğitim sırasında ilişiği kesmeyi gerektirir bir eylemi veya eğitime devamsızlığı bulunmadığı, davalının sınava alınıp kaydının yapılmasında idarenin kusuru bulunduğu, bu durumda davacı tarafın Medeni Kanunun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralları karşısında yapılan masrafları talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalı ...'nın 07.12.2009 tarihinde eğitime başladığı, eğitimde bulunduğu sırada yaptırılan soruşturma nedeniyle davalının 09.02.2010 tarihinde ilişiğinin kesildiği, davalının başvurusu üzerine ... İdare Mahkemesinin 26.07.2010 gün ve 2010/328E-2010/1012K sayılı ilamı ile ilişik kesme işleminin iptaline karar verildiği, iptal kararı üzerine davalının 23.08.2010 tarihi itibariyle tekrar okula kaydının yapıldığı, idare mahkemesi kararının davacı idarece temyizi üzerine Danıştay 8. Dairesinin 09.03.2011 gün ve 2010/7247E-2011/1465K sayılı kararı ile ...Giriş Yönetmeliğine göre aranan koşulları taşımadığı anlaşılan davacının okulla ilişiğinin kesilmesine yönelik olarak tesis edilen işlemde hukuka

aykırılık bulunmadığından kararın bozulmasına karar verildiği, bu karar üzerine 27.04.2011 tarihinde davalının ilişiğinin ikinci defa kesildiği, bozma ilamı üzerine ...İdare Mahkemesinin15.02.2012 gün, 2012/115E-2012/196K sayılı ilamı ile davanın reddine karar verildiği kararın 08.11.2013 tarihinde kesinleştirildiği, davalı tarafından verilen .... Noterliği'nin 01.12.2009 gün ve 26462 yevmiye numaralı yüklenme senedi ile davalının eğitim süresinde veya mecburi hizmetle yükümlü olduğu süre içerisinde istifa ettiği veya ilişiğinin kesilmesini gerektiren bir suç işlediği yada sağlık sebebi hariç başka herhangibir nedenle okuldan, meslekten veya memuriyetten ayrıldığı, şahsına atfı mümkün bir kusurdan dolayı eğitimine devam edemediği takdirde kendisine yapılan harcamaları ödemeyi taahhüt ettiği anlaşılmıştır.

Buna göre davalı hakkında uygulanması gereken 4652 sayılı...Öğretim Kanunun 15. maddesi ve yüklenme senedine çerçevesinde davalının borcununu bilirkişiye hesap ettirilip oluşacak uygun sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.