muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31310, Karar No: 2015/33525, Tarih: 18.11.2015

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;20.03.2009 tarihinde konutun teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 30.06.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların teslim tarihinden en az bir kışın geçmesi ile ortaya çıkabileceğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre yaklaşık 4 yılın geçtiği görülmektedir, buna göre daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından 20.03.2013 tarihine kadar eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16006, Karar No: 2016/1671, Tarih: 15.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16006 E.  ,  2016/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya kapsamından, ceza soruşturması sırasında el konulan araç nedeniyle maddi tazminat isteminde bulunulduğu; mahkemece, hakimlerin hukuki sorumluluğu çerçevesinde değerlendirilen dava nedeniyle, Yargıtay ilgili hukuk dairesinin görevli bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği; davacının istemi üzerine gönderilen dosyanın, maddi hata sonucu temyiz esasına kaydedildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle dosyamızın temyiz esasının kapatılmasına ilk derece mahkemesi sıfatıyla inceleme yapmak üzere ilk derece esasına kaydedilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz esasının kapatılmasına ve ilk derece mahkemesi sıfatı ile inceleme yapılmak üzere İLK DERECE ESASINA KAYDEDİLMESİNE 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15228, Karar No: 2017/17114, Tarih: 31.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15228 E.  ,  2017/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin îş akdinin tazminat alacağı yönünden kısmi ödemede bulunulmak suretiyle feshedildiğini, müvekkiline her yıl 5 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığını, bakiye izinlerini kullandırılmadığını, karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin 4 haftanın 5 günü 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığını, 29 Ekim dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin haksız feshe ilişkin bakiye kıdem tazminatının ihbar tazminatı alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 16/06/2009 tarihinde kendi isteği ile 4857 sayılı iş Kanunu'nun 24/3. maddesi gereğince iş akdini feshettiğini, müvekkilini ait şirketin ekonomik sıkıntıya düştüğünü, işçilerin muvafakatini alarak ücret izin uygulamasına gittiğini, davacının iki aylık süreç için ücretsiz izin uygulamasına gidileceği yönündeki muvafakatinin alındığını, davacının İş Kanunu'nun 24/3. maddesi gereğince haklı nedenle isteği ile iş akdini feshettiğini, müvekkili şirketin zor durumda kıdem tazminatı ödemesinde bulunduğunu, davacının her hangi bir alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde fazla ... karşılığı ücret alacağı talebinde bulunmuş, fazla çalışmanın ispatı için de tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen davalı tanıklarından biri davacının hafta içi Salı ve Perşembe 2 gün mesaisinin 18:00 de bitmesine rağmen 3,5 saat fazla mesai yaptıklarını beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının hafta içi 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığını, 1,5 saat dinlenme süresi mahsup edildikten sonra fazla mesai yapmadığı sonucuna varılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının hafta içi 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığını, 1,5 saat dinlenme süresi mahsup edildikten sonra fazla mesai yapmadığı sonucuna varılmıştır.

Dosya kapsamına göre davacının haftada 2 gün 08.30-18.00 saatlerine ilaveten 3,5 saat daha fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Oluşa uygun düşmeyen bilirkişi hesap raporu ile hüküm kurulması hatalıdır. Yukarıda açıklanan ... süreleri nazara alınarak hesaplama yapılması gerekir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1213, Karar No: 2017/9811, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1213 E.  ,  2017/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün,süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 26.09.2016 tarihli ek karar ile kararın kesin olduğu gerekçe gösterilerek davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de;davanın kayıp kaçak vb. bedellerin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere 1.000 TL istemli olarak açıldığı anlaşılmakla,davacı tarafça fazlaya ilişkin haklar saklı tutulduğundan davanın miktar itibariyle kesin nitelikte olmadığı tespit edilmekle ,temyiz talebinin reddine ilişkin 26.09.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verildi.Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3580, Karar No: 2010/3519, Tarih: 30.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3580 E.  ,  2010/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerin tapu kaydının iptali ile terkini istemine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 30.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3459, Karar No: 2015/21898, Tarih: 07.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3459 E.  ,  2015/21898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 27. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2013/324-2014/481

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/01/1992-30/12/2011 tarihleri arasındaki çalışmalarına ilişkin prime esas gerçek aylık brüt kazancının tespitine, Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 10/01/1992-30/12/2011 tarihleri arasında aralıksız geçen çalışmaları ile fiili çalışmalarına ilişkin olarak Kurum'a bildirilmesi gereken prime esas gerçek aylık brüt kazancının tespiti ile Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile “Davacı İ.. Ö..'in davalılardan A.. Y..'da; 13/08/2011-16/08/2011 tarihleri arasında, 3 gün, günlük 27,90-TL karşılığı çalıştığının tespitine, bu tarihler arasında davalı A.. Y.. tarafından SGK'ya bildirilmeyen ve primi ödenmeyen günlerin sigortaya tabi çalışmalara ait süreler olduğunun ve ödenmeyen primlerin bu davalı tarafından SGK'ya ödenmesi gerektiğine ” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı adına davalı işyeri tarafından düzenlenen 01/09/1994, 17/08/2011 tarihli işe giriş bildirgelerinin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, yine 12/08/2011 tarihli işyerinden ayrılma bildirgesinin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacıya ait hizmet cetvelinde ihtilaf konusu dönem içerisinde 01/09/1994-31/10/1994 ve 01/02/1999-12/08/2011 tarihleri arasında ve 17/08/2011- devam eden şekilde davalı işyerinde geçen hizmet sürelerinin Kurum'a bildirildiği, davalı işyerinin 01/02/1994 tarihinde “Diş Teknisyeni” faaliyetinden dolayı Yasa kapsamına alınmış olduğu, 1994 yılından itibaren dönem bordrolarının getirtildiği, davacının 11/08/2011 tarihli işçilik alacaklarının ödenmesinin gerektiğini davalı işyerinden ihtarname ile talep ettiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bölge Müdürlüğü' e yapmış olduğu müracaattan 16/08/2011 tarihinde vazgeçtiği, 17/08/2011 tarihi itibariyle aynı şartla asgari ücret üzerinden Yardımcı Diş Protez İşçisi olarak iş akdinin yenilendiğinin noter onaylı belgede belirtildiği, yargılama aşamasında emsal ücret araştırmalarının yapılmış olduğu, davacıya ait işyeri özlük dosyasının sunulduğu, duruşmalarda davacı-davalı ve bordrolu davalı işyeri tanığının dinlendiği, 09/10/2014 tarihli bilirkişi raporunun sunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davacının davalı işyerinde 13/08/2011-16/08/2011 tarihleri arasında hizmetinin tespitine karar verilmiş ise de davacının Kurum'a bildirilmeyen 10/01/1992-31/08/1994 ve 01/11/1994-01/02/1999 tarihleri arasında geçtiği iddia olunan çalışmalarına ilişkin olarak yöntemince araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işyerinin Kanun kapsamına alındığı tarih olan 01/02/1994 tarihinden önce de faal ve kapsama alınabilecek nitelikte olduğunun belirlenmediği ve dinlenen tanık beyanlarının da çalışma olgusunun varlığının tespiti hususunda yetersiz olduğu, buna göre Mahkemece her türlü tereddütten uzak şekilde davacının ihtilaf konusu edilen hizmetlerinin aydınlatılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul olduğundan yapılacak iş; kapsam tarihinden öncesinde (01/02/1994) de işyerinin faal ve kapsama alınabilecek nitelikte olup olmadığını işyerine ait vergi kaydı, elektrik, su faturaları ile araştırmak, Belediye, zabıta aracılığıyla davalı işyerinin hangi tarihlerde faal olduğunu tespit etmek; daha sonra tanık beyanlarının yetersiz olması bakımından; 01/11/1994-01/02/1999 tarihleri arasında geçtiği iddia olunan fiili hizmetlerinin tespitine yönelik olarak dosyaya sunulu dönem bordrolarında sigortalı kaydı yer alan çalışanlardan tespit edilecek tanıkları dinlemek, ayrıca bu tanıkların adresleri tespit edilemediği ya da beyanları ile yetinilmediği takdirde, davanın kamu düzenini ilgilendirdiği de dikkate alınarak araştırma genişletilip bu dönemlerde ve dönem bordrosunun verilmediği dönem olan 01/02/1994 tarihi öncesi dönemde çalışması bulunan komşu işyeri işverenleri ve bu işverenler tarafından çalışmaları Kurum'a bildirilen kimseler ile benzer işi yapan işyerlerinin kayıtlara geçmiş çalışanları zabıta ve Kurum kayıtları marifetiyle belirlenip beyanlarına başvurularak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/509, Karar No: 2017/843, Tarih: 19.04.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/509 E.  ,  2017/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.04.2015 gün ve 2014/207 E., 2015/70 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 23.11.2015 gün ve 2015/28866 E., 2015/34156 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümler, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nın 294 üncü maddesinin 3 üncü bendinde ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Öte yandan, direnme kararları yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 gün ve 2008/15-278 Esas, 2008/254 Karar; 21.10.2009 gün ve 2009/9-397 Esas, 2009/453 Karar; 07.05.2014 gün ve 2013/4-1121 Esas, 2014/626 Karar sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince, yerel mahkemece bozulan ilk kararda “1- Davanın KABULÜNE, 2- 25.000,00 TL'nin dava tarihi olan 07/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya VERİLMESİNE” hükmedilmesine karşılık, direnmeye ilişkin kısa kararda “Davanın kabulü ile 25,00 TL nin dava tarihi olan 07/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine” karar verilerek bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında çelişki oluşturulmuştur.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında farklılık bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında farklılık bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.