muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14051, Karar No: 2018/8516, Tarih: 12.04.2018

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının iş sözleşmesi kusurlu çalışmasından dolayı hem kendi hem de işyeri açısından iş sağlığı ve güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, bu davranışı nedeni ile 30 günlük brüt ücreti ile karşılanamayacak derecede hasar ve üretim kaybına sebep olduğu gerekçesiyle, haklı nedene dayanılarak feshedilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ve açıklamalara göre, feshe dayanak gösterilen sebeplere yönelik olarak davalı işyerinde yapılan iş konusunda en az birisi makine mühendisi olan iş sağlığı ve güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti eşliğinde keşif yapılmak suretiyle, meydana gelen olayda iş sağlığı ve güvenliğinin tehlikeye düşüp düşmediği, bir zarar olup olmadığı, var ise miktarı ve olaydaki kusur oranları konularında rapor alınarak feshin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21633, Karar No: 2010/5124, Tarih: 29.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21633 E.  ,  2010/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12947, Karar No: 2013/16469, Tarih: 23.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12947 E.  ,  2013/16469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vek. Av. ..., Av. ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ... ve diğer davalı ... vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı borçlu firma ... Metal İnş Taah. San. Tic. Ltd. Şti. Arasında imzalanan genel kredi sözleşmelerini müşterek borçlu-müteselsil kefil sıfatıyla imzalayan davalılara kat ihtarnamesi keşide edilmesine rağmen kredi alacağının tahsil edilememesi üzerine başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil ... kendi adına asaleten ve diğer davalılara vekâleten; davalılardan kefil ... aleyhine icra takibinin mükerrer olduğunu, ihtarnamede ödeme taksitleri ve temerrüt faizinin belirlenmemesi nedeniyle geçerli olmadığını, davacının kullandırdığı kredinin 100.000,00 TL’lık kısmının istihdam için alınmış KOSGEB kredisi olduğunu ve .... ayında taksidin ödenmediği gerekçesiyle ... aya bölünmüş alacağın tümünün istenmesinin yasaya aykırı bulunduğunu, 100.000,00 TL’lık kredinin ....000,00 TL’lık bölümünün bankaca ödenmediğini ve getirisi kullandığı halde %72 faiz talep edildiğini, banka tarafından 80.000,00 TL krediden bakiye kalan 53.333,00 TL ihtarnameden sonra üçer aylık devre faizlerinin bankaca tahsil edildiği halde 2009 yılı başından itibaren tekrar temerrüt faizi hesaplanmasının bankacılık kuralları ile sözleşmeye aykırı bulunduğunu, icra takibinde ana paranın 160.352,67 TL olarak gösterildiğini halbuki ihtarnamede asıl alacak olarak gösterilen 153.333,34 TL’ından şirkete ödenmeyen ....000,00 TL düşüldüğünde ana paranın 143.333,,00 TL olması gerektiğini, KOSGEB tarafından tahsis edilen 80.000,00 TL’nı Kredi ... Fonundan %72 faizi ile birlikte tahsil ettiği halde kefilin hesabından 80.000,00 TL almasının iyiniyetle bağdaşmadığını, ihtarnameden sonra işlem yapıldığından yeniden ihtarname çekilmeden alacağın istenemeyeceğini ileri sürerek davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalıların tüm ödeme savunmalarının banka kayıtlarında yer aldığı, açılan kredilerin KOSGEB kaynaklı olması nedeniyle davalıların da imzaladığı taahhüt gereği Kredi ... Fonun’dan tahsil edilen 80.000,00 TL’den peşin kesilen ....915,00 TL peşin faizin KOSGEB’e iade edildiği, bakiyesinin ise kayıtlara davalılar lehine ödeme olarak intikal ettirildiğinin saptandığı, Kredi ... Fonu tarafından ödenen 80.000,00 TL davalıların borcundan düşüldüğünden, anılan tutar için KGF’nun giriştiği takibe vaki itirazın iptali için açılan ... .... Asliye Ticaret Mahkemesindeki 2009/236 esas (birleşen ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/363 esas sayılı dosyası dahil) sayılı dava mükerrer tahsilat oluşturmadığından (netice itibarı ile 80.000,00 TL davalıların kredi borcu olup, ... tarafından bankaya ödenerek davalılara yönelinilmiştir) nazara alınmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların icra takip dosyasına vaki itirazının 120.482,56 TL asıl alacak, 25.814,91 TL işlemiş faiz, ....296,59 TL BSMV, 28,... TL masraf üzerinden iptaline, asıl alacak tutarı olan 120.482,56 TL'ye takip tarihinden itibaren yıllık %72 oranında yürütülecek faiz ve bu faizin %... gider vergisi ile birlikte icra takip dosyasında yapılacak tahsilatın, tahsilde tekerrüre esas olmamak ve infazda nazara alınmak koşulu ile - takibin devamına, fazla istemin reddine, kabul edilen alacağın %40'ı üzerinden hesap edilen 48.193,02 TL icra inkar tazminatının davalılardan alınarak, davacıya verilmesine, davalıların tazminat isteminin reddine, karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacı banka ile dava dışı ... LTD Şti. Arasında imzalanan ........2006 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi'ni müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalayan davalı kefillere kat ihtarı tebliğ edildiği halde ödenmeyen kredi alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna davalı taraf gerekçelerini de göstererek 09.05.2011 tarihli dilekçe ile itiraz etmiştir. İtiraz üzerine alınan 29.....2011 tarihli .... ek bilirkişi raporu ise davalıların itirazlarını karşılayacak nitelikte olmadığı gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Mahkemece konusunda uzman ... kişiden oluşan bilirkişi kurulundan davalı tarafın itirazlarını da kapsayacak şekilde Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21127, Karar No: 2010/4620, Tarih: 18.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21127 E.  ,  2010/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 15.000 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, kök muristen intikal eden dairenin davalı paydaş tarafından kullanıldığı ... sürülerek 5 yıllık ecrimisil istenilmiş; mahkemece, intifadan men hususunda tanık beyanının soyut ve yetersiz olduğu, bu nedenle ihtarname tebliğ tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için ecrimisil verilebileceği belirtilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa davacı tanığı Hüdai yeminli anlatımında tarafları yaklaşık 25 yıldır tanıdığını ve 2 yıl öncesinden davacıların davalıdan bu ev için kira parası ödemesini istediklerini beyan etmiş, davacı tanığının bu beyanı, davalı tanığı olan Durdu tarafından da, 2 yıl önce dairenin satılması hususunda taraflar arasında anlaşmazlık doğduğu yönündeki anlatımla teyit edilmiştir. Bu durumda işbu tanık anlatımlarına göre en azından dava tarihinden geriye doğru 2 yıllık süre için intifadan men olgusunun kabulü ile ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu düşük ecrimisil belirlenmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davacı taraf delil bildiriminde sair yasal delillere dayanmış olup, intifadan men hususunun yemin dahil her türlü delille kanıtlanabileceği gözetilerek, davacıların davalıya yemin teklif etme hakları hatırlatılmadan eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak ..., dava tarihinden geriye doğru 2 yıl için intifadan men hususunun tanık beyanlarıyla gerçekleştiği kabul edilip bunun dışındaki 3 yıl için ise teklif edilecek yemin sonucuna göre intifadan men olgusu değerlendirilip bilirkişi ek raporu temin edilerek denetlenip buna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı.HH Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/21227, Karar No: 2014/21509, Tarih: 17.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21227 E.  ,  2014/21509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmesi için 15/05/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5375, Karar No: 2016/3863, Tarih: 04.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5375 E.  ,  2016/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... 112 ada 45 (eski 2218) sayılı parselin 2006 yılında ... satışıyla davalı ... ... adına tapuya tescil edildiği anlaşıldığından, satışın hangi kanun hükümlerine göre yapıldığını gösteren tüm satış belgelerinin tapu müdürlüğünden getirtilerek,

2) Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda taşınmazın 1976 ve 1958 tarihli memleket haritasında yeşil alanda bulunduğu açıklandığı halde, sözü edilen haritaların rapora eklenmediği ve taşınmazdaki ağaçların cinsi ve yaşının belirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dosya bilirkişilere verilerek, 1958 ve 1976 tarihli memleket haritaları ve bunların yapımına esas alınan hava fotoğrafları ve güncel uydu fotoğraflarından yararlanılarak, taşınmazdaki ağaçların cinsi ve yaşı konusunda ek rapor alınarak dosyaya eklenmesi;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.