muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7992, Karar No: 2015/9433, Tarih: 24.06.2015

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mirasbırakan tarafından davalı oğlu Cemil'e yapılan temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle davacının payı oranında davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı Cemil'in temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının temyizine gelince; 1759 parsel sayılı taşınmazın Saniye'ye satışının muvazaalı olduğu gerek Saniye'nin beyanı, gerekse diğer tanıkların beyanları ve dosyadaki tüm delillerle sabit olup bu husus mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda İbrahim'in iyiniyetli olup olmadığı önem arzetmektedir. Davalı İbrahim muvazaalı işlemin tarafları olan Cemil'in oğlu, Saniye'nin yeğene olup durumu bilebilecek konumdadır. TMK'nun 1023.madde koruyuculuğundan yararlanamayacağı tartışmasızdır.

./..

Hal böyle olunca, davalı İbrahim bakımından da davacının payı oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2631, Karar No: 2025/2006, Tarih: 25.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2631 E.  ,  2025/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2602 E., 2022/2669 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 65.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; sanık müdafii olarak kendilerine bir tebligat yapılmadığına, bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/59 Esas, 2019/408 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.10.2016-23.01.2017 tarihleri arasında 88 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 28.11.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhinin de davacıya 05.12.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, tazminat davasının ise 09.03.2020 tarihinde açıldığı, bu nedenle tebliği izleyen 3 aylık sürenin bitmesinden sonra davanın açıldığı anlaşılmakla; süresinden sonra açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davanın süresinden sonra açıldığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11417, Karar No: 2024/6349, Tarih: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11417 E.  ,  2024/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, karar tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa CMK’nın 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine dosyaya sunmuş olduğu 27.01.2023 tarihli dilekçesiyle temyiz ve eski hâle getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun eski hâle getirme talebinin kabulüyle anılan temyiz isteminin süresinde olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hâle getirme istemi hakkında karar verme yetkisi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan bu konuda mahkemece verilen 03.02.2023 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2015/364 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahîl adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, gece saat 23.00 sıralarında şikâyetçilerin işlettiği spor toto bayiine, hırsızlık amacıyla iş yeri camını kırarak girmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği 28.06.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuğun, gece saat 23.00 sıralarında şikâyetçilerin işlettiği spor toto bayiine, hırsızlık amacıyla iş yeri camını kırarak girmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği 28.06.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

3.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11634, Karar No: 2011/871, Tarih: 08.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/11634 E.  ,  2011/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruhsatsız tabanca taşımak suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13. maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 450 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 375 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının önceden sabıkasının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına, sanığın bu denetim süresini; Kazan Belediye Başkanlığı, Kazan Kaymakamlığı ve Orman Genel Müdürlüğü Kazan Bakım ve İşletme Şefliği tarafından mahkemeye bildirilen ve ağaçlandırmaya elverişli yer olarak tespit edilen listeden uygun görülecek yerlere sanık tarafından temin edilecek ağaçların dikim işlerinin yapılması işi yükümlülüğü ile geçirmesine, Kazan ilçesinin toprak ve iklim yapısına uygun 200 adet ağaç fidanının dikim işinin ve bu ağaçların 3 yaşına kadar bakımının sağlanması için sanığın Kazan Belediye Başkanlığı bünyesinde görevlendirilmesine, sanığın infaz tarihindeki ikâmetgâh adresinin değişmesi hâlinde yukarıdaki yükümlülüğün son ikametgah adresinin bulunduğu yer kaymakamlığı ya da belediyesi bünyesinde infaz edilmesine, sanık tarafından dikilen ağaçların tüm bakım ve koruma işlemlerinin yine aynı sanık tarafından yapılmasına, sanık tarafından dikilip yetiştirilecek 200 adet ağacın 3 yıl süre ile 3 yaşına kadar bakımının ve bu ağaçların sağlıklı ve dikilen sayıda tesliminden sonra, sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği kabul edilerek verilen cezanın infaz edilmiş sayılmasına dair (KAZAN) Asliye Ceza Mahkemesinin 10.1.2008 tarihli ve 2007/180 esas, 2008/1 sayılı kararı ile anılan kararın infazı sırasında, tereddütün giderilmesi talebi üzerine, karardaki 3 yıl ibaresinin 1 yıl olarak anlaşılması gerektiğinden sanık hakkında 1 yıl yükümlülük süresinin belirlenmesine, infaz evrakında 3 yıl yükümlülük süresi belirlendiğinden infaz evrakında değişikliğin yapılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 23.3.2009 tarihli ve 2007/180 esas, 2008/1 sayılı ek kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak:

Dosya kapsamına göre,

1- 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesinde yer alan, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." hükmü uyarınca, kararda sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi gerekirken

3 yıl olarak belirlenmesinde ve bu hususun ek kararla düzeltilemeyeceği gözetilmeden infaz aşamasında verilen ek kararla 3 yıl ibaresinin 1 yıl olarak anlaşılması gerektiğinden bahisle sanık hakkında 1 yıl yükümlülük süresinin belirlenmesinde,

3 yıl olarak belirlenmesinde ve bu hususun ek kararla düzeltilemeyeceği gözetilmeden infaz aşamasında verilen ek kararla 3 yıl ibaresinin 1 yıl olarak anlaşılması gerektiğinden bahisle sanık hakkında 1 yıl yükümlülük süresinin belirlenmesinde,

2- 5237 sayılı Kanun'un 51/4. maddesindeki "Denetim süresi içinde; a) Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine, b) Bir meslek veya sanat sahibi hükümlünün, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret kargılığında çalıştırılmasına, c) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlülerin, bir meslek veya sanat edinmelerini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine, Mahkemece karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın üzerine atılı eyleminden dolayı hakkında belirlenen 10 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmiş olması sebebiyle hakkında anılan Kanun'un 51/4-a, b, c maddesinde belirtilen yükümlülüklere karar verilmesi gerektiği gözetilmeden olayda uygulanma imkânı bulunmayan yükümlülüklere karar verilmesinde,

3- Sanığa malî yükümlülük getirilmesinde ve Cumhuriyet Savcısının infazdaki yetkisini kısıtlayacak şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.8.2010 gün ve 52169 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 3.9.2010 gün ve KYB/2010-204503 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hükmolunan denetim süresinin bir yıl olarak belirlenmesi gerektiğinin ve asıl kararla belirlenen bu sürenin ek kararla değiştirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/4-a, b, c madde ve fıkrasında belirtilen yükümlülüklere karar verilmesi gerektiği gözetilmeden olayda uygulama yeri bulunmayan yükümlülüklere karar verilmesi,

3- Sanık hakkında mali sorumluluğa neden olacak yükümlülükler getirilemeyeceğinin ve Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hüküm kurulamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve bu nedenle, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.8.2010 gün ve 2010/52169 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından 3.9.2010 gün ve KYB/2010-204503 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren ihbarname içeriği yerinde olmakla, Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 10.1.2008 tarihli ve 2008/1 karar sayılı kararının ve buna ek olarak verilen 23.3.2009 tarihli ve 2008/1 sayılı ek kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 8.2.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6379, Karar No: 2006/8258, Tarih: 12.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6379 E.  ,  2006/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın 15.6.2005 tarihinde müracaata bırakılmış olması ve aradan üç ay geçmesine rağmen yenilenmediği gerekçesiyle HUMK.nun 409/5.maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ne varki davacı vekili dosya içerisine Mersin Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmek üzere Niğde Asliye Hukuk Mahkemesine 20.6.2005 havale tarihli yenileme dilekçesini ibraz etmiştir. Anılan dilekçenin Niğde Asliye 2.Hukuk Mahkemesinin 2005/314 Muh. defterine kaydedilmiş olduğu ve bu dilekçenin Mersin Asliye Ticaret Mahkemesi Başkanı tarafından 23.6.2005 tarihinde kaleme havale edilmiş olduğu görülmektedir.

Bu durumda açıklanan yenileme dilekçeleri gözetilmeksizin yazılı olduğu şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14956, Karar No: 2010/14786, Tarih: 28.12.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/14956 E.  ,  2010/14786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğu nedenine dayalı tapu iptali müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19340, Karar No: 2016/867, Tarih: 04.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19340 E.  ,  2016/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a-Nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı;

5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son, 43, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis ve 12.500 TL adli para cezası

b-Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan dolayı;

Beraat

2-Sanık ... hakkında üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı;

5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son, 43, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 2.080 TL adli para cezası

3-Sanık ... hakkında üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı;

5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son, 43, 168, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 1.020 TL adli para cezası

4-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı;

Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin yasal süresinden sonra yaptığı ve hükmolunan sonuç ceza miktarı itibarıyla da koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

4-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı;

Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin yasal süresinden sonra yaptığı ve hükmolunan sonuç ceza miktarı itibarıyla da koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

... İli, İnegöl İlçesinde serbest muhasebecilik yapan ve aynı zamanda katılan ...’a ait...Orman Ürünleri Ticaret Sanayi Limited Şirketinin muhasebe işlerini yürüten sanık ...'ın; gerçekte katılan ...’e ait şirkette çalışmadıkları halde diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ile temyiz dışı birtakım sanıkları sanki bu şirkette çalışıyorlarmış gibi gösterip, buna ilişkin olarak katılan ... Başkanlığına bildirimde bulunmak suretiyle bu kişilerin sigortalı olmalarını sağladığı, sanık ...'ın eşi olan sanık ...'ın da eşinin sigortalı yapılması hususunda bizzat sanık ... ile irtibata geçerek ve sonrasında da eşinin sigortalı yaptırılmasına dair işlemleri bizzat takip ederek sanık ...’ın eylemlerine asli fail olarak iştirak ettiği, diğer sanıklar ..., ... ve ...'in ise bizzat sanık ...’la irtibata geçerek bu kişinin kendilerini sigortalı yapmasını sapladıkları, bu şekilde sigortalı olan sanıkların sigorta kapsamında sağlık hizmetinden yararlandıkları ve bu hizmetler neticesinde ortaya çıkan muayene, tedavi ve reçete giderlerinin katılan kurum tarafından ödenmesini sağladıkları, bu şekilde sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın üzerlerine atılı “nitelikli dolandırıcılık” suçunu işledikleri, bu durumun katılan ...’e gelen idari para cezaları ile anlaşılması üzerine adı geçenin sanık ... ile görüşerek kendi şirketinde sigortalı olarak çalışıyor gibi gösterilen kişilerin sigortalılık işlemlerinin sonlandırılması için katılan ... Kurumuna başvurmasını istediği, bunun üzerine sanık ...’ın bu yönde işlem yapacağını belirterek katılan ...’ten altı imzalı bir kağıt aldığı ve bu kağıdı katılan ...’in vaki şikayetinden vazgeçtiği, hakkında ihbarda bulunan kişilerin gerçekte katılan ...’e ait işyerinde çalıştıkları şeklinde doldurarak katılan ... Kurumuna verdiği, bu şekilde sanık ...’ın üzerine atılı “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunu da işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine, sanıklar ... ve ... hakkında üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında üzerine atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;