muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13550, Karar No: 2012/8889, Tarih: 16.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13550 E.  ,  2012/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

I-Sanık hakkında “1999 ve 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1999 ve 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı yasanın 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en son faturanın düzenlendiği 08.10.2001 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun tabi olduğu aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08.10.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5487, Karar No: 2017/10730, Tarih: 09.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/5487 E.  ,  2017/10730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz, davalı avukatınca katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kulüp ile aralarında mevcut 10.01.2014 başlangıç 31.05.2015 bitiş tarihli Profosyonel Futbolcu Sözleşmesini, alacaklarının ödenmemesi nedeniyle, ... 23. Noterliği'nin 17.07.2014 tarih ve 11895 sayılı ihtarnamesi ile feshettiğini, sözleşme kapsamında ödenmeyen 20.000 TL garanti, 10.500 TL maç başı ve 4.230 TL asgari ücret olmak üzere toplam 34.730 TL hakedişinin bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya dair haklar saklı tutulmak suretiyle 32.580 TL ücret alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kulüp vekili, davacı ile yarı sezon için anlaşma sağlandığını ve kendisine ödemeler yapıldığını, davacının müsabakalarda yeterli performansı göstermediğini, bazı müsabakaların kadrolarında yer almadığını beyanla; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 28.350 TL nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, Profosyonel Futbolcu Sözleşmesinden kaynaklanan ödenmeyen ücret alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, maç başı ücret miktarının, asgari ücretin altında kalması halinde, sözleşmede yazılı asgari ücret ödemesinin yapılacağı hususunda saptamada bulunularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin ödemeler ve özel hükümler başlıklı 3. maddesinde açıkça " Asgari Ücret " düzenlemesine yer verilmiş; sözleşmenin devamında Kulüp tarafından taahhüt edilen diğer ücretler ve ödeme şekli başlıklı kısımda ise ayrıca " Futbolcu spor toto 3. lig müsabakalarında oynayacağı ve oyuna sonrada dahil olacağı müsabakalar için 750 TL. maç başı ücret alacaktır. 18'e girer ve oyuna dahil olmaz ise %50 maç başı ücret alacaktır. " ifadesi ile maç başı ücret alacağı ve ödeme koşulları belirtilmiştir. Sözleşmede ayrıca mahkemenin gerekçesinde belirtildiği şekilde bir koşul bulunmamaktadır. Bu haliyle sözleşmede ayrı ayrı belirtilmek suretiyle futbolcu ücreti olarak düzenlenen Asgari Ücret ve Maç Başı Ücreti yönünden davalı kulübün sorumlu olacağı sonucuna ulaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sözleşmenin açık düzenlemesi varken, yorum yapmak suretiyle asgari ücretin, maç başı ücreti içerisinde yer aldığı kabulü ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, 1.936,50 TL onama harcınının davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2203, Karar No: 2025/6431, Tarih: 15.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2203 E.  ,  2025/6431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/74 D. İş

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2025 tarihli ve KYB-2025/14225 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/01/2013 tarihli 2012/24704 esas, 2013/274 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun’un 50/6-7. maddesindeki "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhâl infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz... Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir." hükümler birlikte değerlendirildiğinde, seçenek tedbiri, infazı sırasında cezaevinde olduğundan elinde olmayan nedenlerle yerine getirilemeyen ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilememesi halinde maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesinin gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü ...'ın hırsızlık suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-c maddesi uyarınca bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna 2 yıl süre devam etme şeklinde seçenek tedbire çevrilmesine ilişkin İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2011 tarihli ve 2010/140 Esas, 2011/39 Karar sayılı kararının 25.11.2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra, hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle infazının yapılamadığından bahisle denetim dosyasının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2010/140 Esas, 2011/39 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, anılan karara hükümlü müdafii tarafından yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince 26.02.2021 tarihli karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50. maddesinin 3. fıkrasında, daha önce hapis cezası ile mahkûm olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği öngörülmüş olup, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasında da, “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, açıklanan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı sonucuna varılmakla; hükmolunan seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi hâlinde, maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerden birine veya adlî para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmediğinden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2021/74 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9037, Karar No: 2014/33405, Tarih: 26.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9037 E.  ,  2014/33405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine ve mala zarar verme suçu dışındaki suçlardan mahkumiyet hükmü kurulmuş olmasına göre sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

1-Sanığa ait nüfus kaydının duruşma esnasında okunduğu duruşma tutanağında belirtilmiş ise de, söz konusu nüfus kaydına dosya içerisinde rastlanılmadığı gibi ayrıca Uyap kayıtlarından da nüfus kaydına ulaşılamamış olması ve soruşturma aşamasında ibraz edilen fotokopiden ibaret belgede adı geçen sanığın 35/2488 numaralı ikamet tezkeresine istinaden Kayseri ilinde oturduğunun belirtilmiş olması karşısında; öncelikle sanığın sonradan nüfusa kayıtlı olup olmadığı araştırılıp, nüfusa kaydedilmiş ise nüfus kaydının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine getirtilip, nüfusa kaydedilmemiş ise de ikamet teskeresinin onaylı bir sureti getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, nüfusa kayıtlı olup olmadığı dosya içeriğinden anlaşılamayan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın kovuşturmada kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla; (1) nolu bozma nedeninde açıklandığı üzere kovuşturmanın mahkumiyet ile sonuçlanmaması halinde vekalet ücretine hükmolunması gerekeceğinden, belirtilen hususun (1) nolu bozma nedenine bağlı olarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9001, Karar No: 2015/449, Tarih: 23.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9001 E.  ,  2015/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife 2007 yılında üye olduğunu, tüm ödemelerini zamanında yerine getirdiğini, ancak kooperatif ortaklığından .... Noterliği'nin 04.04.2012 tarih ve 09909 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile çıkma hakkını kullandığını, kooperatife yapılan sözlü başvuruda kooperatifin 2013 yılı genel kurulunda üyelikten ayrılan kişilerin alacaklarının ödemesinin 3 yıl ertelenmesine karar verildiğini bildirildiğini, alacağının üç yıl ertelenmesi için alınan işbu kararın kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, aidat alacağı olan 65.000,00 TL'nin ayrılma tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üyelikten ayrılmasının Şubat 2012 tarihli olağan genel kurul toplantısında görüşüldüğünü, davacının yatırmış olduğu aidatların ödemesinin 3 yıl içerisinde yapılmak üzere kooperatiften ayrılmasına karar verildiğini, müvekkili kooperatiften 13 üyenin daha istifa ettiğini, toplamda bu üyelerin 2.000.000,00 TL civarında alacaklarının olduğunu, davacı istifa ettikten sonra yerine hiç bir ortak alınmadığını, erteleme kararının 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17. maddesine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatif aktiflerinin pasiflerinden fazla olduğu, inşaatların bitme durumuna geldiği, kooperatifin yaptığı işlerin kapsamı değerlendirildiğinde davacının alacağının ödenmesi halinde kooperatifin mevcudiyetinin tehlikeye düşmeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne kadar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2007 yılında kooperatife üye olan davacının istifa etmesinin ardından ödemiş olduğu aidatların iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece uyuşmazlık konusu edilen hususların bilirkişi marifetiyle incelenmesine karar verilmiş ise de, 20.05.2014 havale tarihli bilirkişi raporu yeterli araştırma ve incelemeyi içermediğinden; kooperatifler konusunda uzman bir bilirkişi seçilerek kooperatife ait tüm defter ve kayıtlar ile varsa banka hesapları üzerinde inceleme yaptırılarak; davacı ve kooperatiften ayrılan diğer ortaklara ödeme yapılması halinde kooperatifin mevcudiyetinin tehlikeye girip girmeyeceğini belirleyen ve özellikle davalı tarafın 06.06.2014 tarihli dilekçesinde açıkladığı bilirkişi raporuna itirazlarını da karşılayacak şekilde, açıklamalı ve denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre uygun karar verilmesi gerekirken, yukarıda

belirtilen eksiklikler giderilmeden yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yanılgılı gerekçelerle hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11572, Karar No: 2010/7003, Tarih: 10.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11572 E.  ,  2010/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/06/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanan dava dışı görevliye 2330 Sayılı Yasa gereğince ödenen nakdi tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalıdan alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/660 Esas sayılı dava dosyası ile açılmış bulunan ceza davasında verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3560, Karar No: 2019/628, Tarih: 14.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3560 E.  ,  2019/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 11.05.2017 gün ve 2016/300 Esas 2017/2031 Karar sayılı bozma ilamının 3. bendinde delil tespiti giderleriyle ihtarname giderlerinin müddeabihe eklenmeyip davacının yaptığı yargılama giderlerine dahil edilerek haklılık oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gereğine işaret edilmiştir. Gerçekten 6100 sayılı HMK’nın 323. maddesinde yargılama giderlerinin nelerden ibaret olduğu açıkça sayılmış, yargılama giderlerinden sorumluluğu düzenleyen 326. maddesinde ise davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştıracağı düzenlenmiştir. HMK’nın 323/1-ç bendi ve 22.03.1976 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince delil tespit giderleri yargılama giderlerinden olup, tespit masraflarının yargılama giderleriyle birlikte kabul ve ret oranına göre hüküm altına alınması gerekir. Yine HMK’nın 332. maddesinin 2. bendinde ise “Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hükümde gösterilir.” Hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararının hüküm fıkrasının, alınması gerekli yargılama giderlerine ilişkin kısmında “Davacı tarafından bozma öncesi yapılan 1.172,65 TL yargılama gideri ile bozma sonrası yapılan 53,50 TL posta gideri olmak üzere toplam 1.226,15 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre hesaplanan 2.043,77 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” şeklinde hüküm kurulmuş, bozma ilamının 3. bendine uyulmuş olmasına rağmen davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak nelerden ibaret olduğu ve miktarları gösterilmemiş, yargılama giderlerinin dökümü yapılmamış, yine ne şekilde oranlama yapıldığı da belirtilmeksizin, davacının yaptığı yazılan toplam yargılama giderinden daha fazla olarak saptanan miktardan davalı sorumlu tutulmuştur. Karar bu haliyle usul ve yasaya aykırı olup mahkemece kalem kalem dökümü de gösterilmek suretiyle toplam yargılama giderinin haklılık oranında paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13107, Karar No: 2020/3206, Tarih: 29.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/13107 E.  ,  2020/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ:TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın usulden reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-