muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2879, Karar No: 2020/10770, Tarih: 15.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/2879 E.  ,  2020/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde; borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ödeme emrinin tebliğ edildiği 11.10.2019 tarihte yurt dışında olduğunu, 19.11.2019 tarihinde E-Devletten takibi öğrendiğini ancak 21.11.2019 tarihinde yurda döndüğünü ileri sürerek tebligatın usulsüz olduğundan bahisle tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; tebligatın usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesin’ce borçlunun başvurusunun gecikmiş itiraz olarak değerlendirilmesi ancak öğrendiği tarihten itibaren 3 gün içerisinde itirazda bulunmadığından gecikmiş itirazın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile gecikmiş itirazın süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 65. maddesinde (Değişik: 18/2/1965 - 538/35 md.); "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir.

Ancak borçlu, maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye... mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

Anılan hükmün uygulanabilmesi için, borçluya, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bir başka anlatımla gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın varlığıdır.

Somut olayda, muhatabın bilinen adresi olan .... Mahallesi 60023 Sokak No:32/1 .... adresine çıkartılan tebligatın komşu Emel Kılıç'ın beyanına göre taşındığından bahisle bila tebliğ iade edildiği, ikinci olarak borçlunun AKS'deki adresi olan ... Mahallesi 60023 Sokak No:32/1 adresine tebligat çıkartıldığı, muhatabın yurt dışında olduğundan bahisle bu tebligatın da bila tebliğ iade edildiği ve adres kayıt sistemindeki adresine gerekli şerh verilerek T.K.’nun 21/2’ye göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 65/2. maddesine göre ise; “Ancak borçlu, maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve mütaakıp fıkra için yapılacak duruşmaya taallük eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur.”

İİK'nun 65/2. maddesine göre ise; “Ancak borçlu, maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve mütaakıp fıkra için yapılacak duruşmaya taallük eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur.”

Bu durumda, borçlunun gecikmiş itirazlarını, maninin kalktığı ve yurtdışından döndüğü 21.11.2019 tarihinden itibaren 25.11.2019 tarihinde üç gün içerisinde icra mahkemesine bildirdiğinden Bölge Adliye Mahkemesince, gecikmiş itirazın esasının incelenmesi gerekirken süreden red kararı verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 18/02/2020 tarih, 2020/237 E. - 2020/301 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

İHÖ/KH
Yargıtay — Esas No: 2015/10438, Karar No: 2018/6082, Tarih: 01.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10438 E.  ,  2018/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen cezaların miktarına göre sanık müdafinin duruşma isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın, katılan ...’dan satın almış olduğu inşaat malzemeleri karşılığında suça konu 29.000 TL bedelli çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında ödemeden men talimatı olduğunun belirtildiği sanığın bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Nitelikli dolandırıcılık suçu ile ilgili olarak; sanığın suça konu çeki aralarında uzun süredir ticari ilişki bulunan katılan ...’a nakite çevirmesi için verdiğini beyan ettiği, katılan ... ise beyanında söz konusu çeki sanığın, yetkilisi olduğum şirketin alacağına karşılık ciro edip verdiğini beyan etmiş olduğu, yine dosyada bulunan bilgi ve belgelerden sanık ile katılan ...'ın çalıştığı şirket arasında birden fazla çek alış verişi olduğu, keşidecisi katılan ... olan bir başka çek nedeniyle sanık hakkında uyap kayıtlarından yapılan incelemede tarafları aynı olan Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29/09/2015 tarihli 2014/2 Esas 2015/328 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş olduğu yine aynı mahkemenin 02/06/2015 tarihli 2013/245 Esas 2015/238 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verilmiş olduğu, söz konusu davalardaki çeklerin tarihlerinin de Eylül-Ekim 2006 tarihli olduğunun anlaşılması da dikkate alınarak; katılan ...'dan, suça konu 236839 seri numaralı çekin, alışveriş karşılığında mı, yoksa önceden ... borç ilişkisi nedeniyle mi verildiği, önceden ... borç karşılığında verilmiş olması durumunda dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmeyeceğinin gözetilmesi, alışveriş karşılığında verilmiş ise buna ilişkin fatura ve belgelerin neler olduğu, yukarıda esas ve karar numaraları yazılan diğer dava dosyalarındaki çekler ile bu davaya konu çekin aynı anda ve/veya aynı ticari ilişki kapsamında alınıp alınmadığı hususları sorulup, varsa belgeleri de getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, suça konu çekin keşidecisi olan katılan ...’nın alınan beyanında söz konusu çekin de içinde bulunduğu çantasını 2005 yılı 9. ayında çaldırdığını, buna ilişkin de bankaya bildirimde bulunduğunu beyan etmiş ise de banka yazısından keşideci ......’in söz konusu çek hakkında 13.09.2006 tarihinde kayıp çalıntı nedeniyle ödemeden men talimatı verildiğinin belirtilmiş olması ile çelişkiye düşülmüş olması ayrıca tarafları aynı olan yukarıda belirtilen dava dosyalarındaki mevcut çeklerin keşidecilerinin ... olan dosyaların da incelenerek söz konusu çeklerin kayıp veya çalıntı kaydına ilişkin herhangi bir başvurusu olup olmadığı, yine sanığın ......’e sattığı daireler karşılığında suça konu çeki aldığını beyan etmiş olması ile sanıktan buna ilişkin bilgi, belge olup olmadığının sorularak toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6557, Karar No: 2013/10277, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6557 E.  ,  2013/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat fark olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların kadasto parseli mi imar parseli mi oldukları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1812, Karar No: 2018/4665, Tarih: 01.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1812 E.  ,  2018/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 01.07.2011 tarihinde... İnş. Hafriyat ve Nakliyat San. Tic. Ltd. Şti. nezdinde "hafriyat kamyon şoförü" olarak çalışmaya başladığını, davalı şirketin yaklaşık 3 ay sonra davacıyı Özyılmazlar Hafriyat İnş. Oto. Ve Toplu Taş. Ltd. Şti. nezdinde çalışıyor olarak gösterdiğini, burada 6 ay çalışıyor gösterilen müvekkilinin daha sonra ...... İnş. Hafriyat ve Nakliyat San. Tic. Ltd. Şti. nezdinde SGK kaydının yapıldığını, davacının SGK kayıtlarında sürekli olarak davalılar nezdinde dönüşümlü olarak çalışıyor gösterilmiş olsa da aynı araçlar ile aynı görevi yaparak çalışmasını sürdürmüş olduğunu, nitekim her iki şirketin ortak ve yetkililerinin de aynı kişiler olduğunu, davalı tarafından iş aktinin haksız olarak şifahen feshedildiğini, 3200 saati aşan fazla mesai yaptığını, her sabah 05:30da servis ile evinden alındığını, 06:00da işbaşı yaptığını, mesaisinin 24:00a kadar devam ettiğini, çalışmalarının davalılar nezdinde tutulan takograflarda, belediyenin verdiği döküm fişlerinde, işveren tarafından veirlen koçan fişlerinde, şirket bünyesinde ve sefer çizelgelerinde kayıtlı olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Özyılmazlar Şirketi vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili nezdinde hiç çalışmadığını, davalıların yetkililerinin bağlatılı olmasının davacının her iki şirkette de çalıştığını göstermediğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Özyılmazlar Şirketi vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili nezdinde hiç çalışmadığını, davalıların yetkililerinin bağlatılı olmasının davacının her iki şirkette de çalıştığını göstermediğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı... Şirketi vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, 20.09.2011 tarihinde kendi isteği ile istifa ettiğini, akabinde 02.12.2011 tarihinde yeniden işe başladığını ve 05.09.2012 tarihinde yine kendi isteğiyle işten ayrıldığını, ibranameler verdiğini, genel tatil çalışması uygulamasının davalıda bulunmadığını, haftada 2 gün hafta tatili kullnadırıldığını, davacının kamyon şoförü olduğunu, bu nedenle 10:00-16:00 saatleri arasında çalışmadığını, sabah ve akşam saatlerinde trafiğe çıkma yasağı bulunduğunu, yağışlı havalarda hafriyat kazısı yapılmadığı için ve hafriyat depolama alanları kapalı olduğu için çalışılamadığını, davacının çalıştığı dönemde 3-4 ay kış aylarında çalışmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 2015/2731 Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu, tanıkların dinlendiği, SGK kayıtlarının celp edildiği mahkememizce bilirkişi incelemesi yaptırıldığı Av Erol Tuna Mıdık tarafından 25/04/2017 tarihli raporun ibraz edildiği raporun usul ve yasaya uygun tanzim edildiği, dosya kapsamından tanık beyanlarından bilirkişi raporundan ve davacının ıslah dilekçesinden davacının davalıya ait iş yerinde 20/07/2011 - 20/09/2011, 02/12/2011- 05/09/2012 tarihleri arasında 11 ay 10 gün işverene ait işyerinde çalıştığı davacının brüt maaşının 2225,58 TL olduğu, davacının kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde bir çalışmasının bulunmadığı, çalışmasının 1 yılın altında olduğu, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamayacağı, ihbar tazminatı yönünden 05/09/2012 tarihli ibranamede ayrılış nedeni/şekli belirtilmediğinden bu ibraname nedeni ile davacının istifa ettiği kabul edilemeyeceği, ayrıca matbu olan bu ibranamede matbu düzenleme tarihi 06/09/2012 olmasına rağmen kalemle yazılan tarihi 05/09/2012 tarihinin olduğu, ibraname 01.07

.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 maddesi hükümlerine de uymadığı, açıklanan nedenler ile bu ibraname davacının istifa ettiği sonucuna ulaşılmasını sağlamadığı, davalılar, davacının istifa ettiğini geçerli bir yazılı belge veya tanık beyanı ile ispatlayamadığı, bu nedenle davacının ihbar tazminatının reddi gerektiği, davacının fazla mesai iddiasında bulunduğu ve davacının iddiasının ıspat edildiği, davalı işverence fazla mesai ücretlerinin ödendiği banka kaydı makbuz vs belge ile ıspat edilmediği ayrıca davacının fazla çalışma ücretine hak kazandığı cevap dilekçesinde zaman aşımı itirazında bulunulduğu ücret alacakları yönünden zaman aşımı 5 yıl olup dava tarihinden 5 yıl geriye gidildiğinde 10/05/2008 tarihine ulaşıldığı bu duruma davacının alacaklarının bir kısmının zaman aşımına uğradığı, davacının kayıt altında olan fazla mesai gün ve sürelerinin dışlanması gerektiği, davacının dini ve milli bayramlarda çalıştığı davacı çalışmasını ıspat etmiş olduğundan bayram ve genel tatil alacağına hak kazandığı davalı tarafından bayram çalışma alacaklarının ödendiği belge makbuz dekont vs yazılı belge ile ispat edilemediğinden davacının bayram çalışma ücretinden ve fazla çalışma ücretinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına, davacının hafta sonlara çalıştığı çalışma olgusu tanık beyanları ile ıspat edilmiş olup ancak davalılar tarafından hafta tatili alacağının ödendiği banka kaydı dekont yazılı belge ile ıspat edilemediğinden davacının bayram ve genel hafta tatili alacağından 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına davacının yıllık ücretli izin alacağı talebinde bulunduğu davalı işveren tarafından iznini kullandığına ilişkin bu husus yıllık ücretli izin defteri ve emsali belge ile ıspat edilmesi gerektiği ve davacı süresine 1 yılı doldurmadığı için İş Kanunu'na göre izin alacağına hak kazanmadığının anlaşıldığı, davacının yıllık ücretli izin alacağı talebininreddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Fazla mesai ücreti bakımından, davacının delilleri kapsamında bozma ilamında davalıdan HMK'nun 220. maddesi uygulanarak fazla mesai konusunda dayanılan belgelerin işverenden ve Belediye tarafından tutulan var ise Belediye Başkanlığından celbi gerektiği açık bir şekilde belirtilmiştir. Ancak, bozmaya uyulmasına rağmen bozma ilamında belirtilen işlemlerin hiç biri yapılmamıştır.

Dairemizin hükmüne uyulan 2015/2731 Esas sayılı bozma ilamında belirtilen araştırma ve incelemeler yapılmaksızın karar verilmesi hatalıdır.

Mahkeme tarafından bu bozma ilamında belirtilen işlem, araştırma ve incelemeler tamamlanarak sonuca gidilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/958, Karar No: 2020/7493, Tarih: 16.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2020/958 E.  ,  2020/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/03/2019 tarihli ve 2019/53483 soruşturma, 2019/37342 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/4727 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/01/2020 gün ve 2020/12592 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca suçun şikayete bağlı olduğu ve müştekice bu konuda bir şikayet olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar" başlıklı 73. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan " (1)Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz. (2)Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinin 26/02/2019 olduğu ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihi olan 21/03/2019 itibariyle 6 aylık şikayet süresinin geçmediği, kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan haberdar olan şikayetçi vekilinin, 14/05/2019 havale tarihli dilekçe ile 6 aylık şikayet süresi içerisinde anılan karara itiraz etmek suretiyle sözkonusu eylem yönünden şikayet iradesini ortaya koymuş olduğu, şikayete konu eylem bakımından daha önce verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kaldırılmadan yeniden soruşturma yapılamayacağı, bu yönüyle süresi içerisinde şikayet iradesini ortaya koyulmuş olması karşısında, soruşturmaya devam edilebilmesini temin bakımından itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar." 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.