muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6529, Karar No: 2013/15376, Tarih: 24.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6529 E.  ,  2013/15376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi kal ve ecrimisil davasını kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü temyiz eden davacı vekili Av. .... ile davalı idare vekili Av......'un yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1769, Karar No: 2018/11677, Tarih: 12.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1769 E.  ,  2018/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerlerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

1- Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek, hakiki surette,

2- Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3- Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut uyuşmazlıkta; şikayetçinin borçlu şirketin sahip olduğu taşınır araçlarını üçüncü kişilere muvazaalı şekilde sattığını veya satış bedelini alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla mülkünden çıkartarak borcunu ödemediğini iddia etmiş olması, şikayet konusu devirlerin ise çekteki avali nedeniyle 6102 sayılı TTK’nın 818/1-k bendi yollaması ile 724. maddesi çerçevesinde müteselsil borçlu ve takip borçlusu olan şirkete yapılması nedeniyle ve şikayete konu araçların takibin diğer borçlusu üzerindeyken de haczinin mümkün olması karşısında şikayetçinin bu devirler nedeniyle zararının bulunmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken, sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10841, Karar No: 2016/5151, Tarih: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10841 E.  ,  2016/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2012/150-2014/259 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/05/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ..., ..., ... adlı eserlerin 1000'er adet basımı yayımı konusunda davalıya bir defaya mahsus izin verildiği halde davalı tarafça ... isimli eser için 1500 adet, ... isimli eser için 2000 adet, ... için 2000 adet bandrol alındığını, ... eseri için izin olmamasına rağmen birinci baskı için 1600, ikinci baskı için 2000 adet bandrol alındığını ve bu eserlerin halen satışta olduğunu, müvekkilinin eserden kaynaklanan haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, FSEK'nın 66. maddesi uyarınca tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesi ile ref'ine, FSEK'nın 68/1maddesi gereğince telif bedeli olarak 6.681,30 TL'nin 3 katı 20.043,09 TL, FSEK'nın 68/2 uyarınca izinsiz çoğaltılan kopyalar satışa çıkarılmamışsa sözleşme olması halinde istenebilecek miktarın üç katına, FSEK'nın 69. maddesi uyarınca tecavüzün men'ine, FSEK'nın 70/1. maddesi uyarınca manevi hakların ihlali nedeniyle her bir eser bakımından 10.000,00 TL'den 40.000,00 TL manevi tazminata, çoğaltılmış eserlere, çoğaltmaya yarar araçlara teminatsız olarak el konulmasına karar verilmesini talep etmiş, ıslahla maddi ve manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 2003 yılında akdedilen sözleşmeler ile eserlerin üretim, dağıtım, derleme, işleme, yayım ve her türlü satışı dahil telif haklarının müvekkiline devredildiğini, davacıya dava konusu tüm eserler ile ilgili telif ödemesi yapıldığını, ... adlı eser için müvekkilince ödenen telif ücretlerinin davacı tarafça itirazsız kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 2003 yılında akdedilen sözleşmeler ile eserlerin üretim, dağıtım, derleme, işleme, yayım ve her türlü satışı dahil telif haklarının müvekkiline devredildiğini, davacıya dava konusu tüm eserler ile ilgili telif ödemesi yapıldığını, ... adlı eser için müvekkilince ödenen telif ücretlerinin davacı tarafça itirazsız kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, özel şekilde düzenlenmesi gereken bir sözleşmenin bu şekle uyulmadan düzenlenmiş olmasına karşılık taraflarca sözleşme hükümleri yerine getirilmiş, sözleşme hayata geçirilmişse artık o sözleşmeye geçerlilik tanımak gerektiği, aksinin düşünülmesinin TMK'nın 2. maddesine aykırı olacağı, sözleşme ibraz edilen ..., ..., ... adlı eserlerler bakımından tecavüz iddiasının mahkemece dikkate alınmadığı, "sersersi standartları sempozyumu" adlı eser bakımından sözleşme ibraz edilmediği, bu eserle ilgili olarak 3.600 adet bandrol alınmak suretiyle davacıya ait çoğalma ve yayma mali haklarından yararlanıldığı, FSEK'nın 52. maddesinin amir hükmü gereğince mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı şekilde yapılmış olması ve konusunu oluşturan hakların ayrı ayrı gösterilmesinin zorunlu olduğu, aynı şekilde TBK'nın 488. maddesi yayım sözleşmelerinin de yazılı şekilde yapılmasının zorunlu hale getirildiği, bu hususun yayın sözleşmesi bakımından da sıhhat şartı olduğu, davalının herhangi bir sözleşme olmamasına rağmen dava konusu edilen bu esere ilişkin 22/02/2005 tarihli, 26/01/2005, 18/03/2005 tarihli makbuzlarla telif bedeli olarak ödemelerde bulunduğu, yapılan imza incelemesinden bu makbuzlardan birisinin fotokopi olması nedeniyle incelemesinin yapılamadığı, diğer iki makbuz ile (18/03/2005 tarihli 500,00 TL, 26/01/2005 tarihli 1.000,00 TL ) telif bedeli ödemesi yapıldığının davalı imzası ile anlaşıldığı, dava 13/06/2012 tarihinde açılmış olup söz konusu edilen bu esere ilişkin yaklaşık 7,5 yıllık süre zarfında ses çıkartılmadığı gibi yapılan telif bedeli ödemelerinin de kabul edildiği, bu kapsamda "..." adlı eserin çoğaltım ve yayımına davacının yukarıda açıklanan nedenlerle zımni rıza gösterdiği kanaatine varıldığı, ... adlı eser için 1.534,50 TL, ... adlı eser için 926,00 TL, ... adlı eser için 1.888,00 TL ... adlı eser için 2.232,80 TL olmak üzere toplam 6.681,30 TL telif alacağı olduğu, bunun 5.577,00 TL'sinin ödendiği, bakiye 904,30 TL alacağın kaldığı, davacı tarafça manevi tazminat talebinde bulunulmuş ise de taraflar arasında sözleşme bulunmayan eser bakımında da zımni rızanın varlığına kanaat getirildiğinden manevi hak ihlali bulunmadığından manevi tazminat taleplerinin ve koşulları bulunmadığından 68. maddesi yönendeki davacı istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle davanın kısmen kabulü ile 904,30 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat ve sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6823, Karar No: 2019/1771, Tarih: 13.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6823 E.  ,  2019/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - ECRİMİSİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece birleştirilen davacı ... yönünden mirasçı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar asıl ve birleştirilen davada davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan ...’ın 137 ada 33 parsel, 215 ada 3 parsel ve 3 ada 8 parsel sayılı taşınmazlarını ara malik kullanmak suretiyle çocukları olan davalılar ... ve ...'e temlik ettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tescilini ve son beş yıllık ecrimisil bedelinin tahsilini istemişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davada davalı ..., temliklerin ölünceye kadar bakım akdi ile gerçekleştiğini, ticari nedenlerle sattığı taşınmazlarını ekonomik durumu iyi olunca tekrar satın almış olabileceğini, bunun muvazaalı olduğu anlamına gelmeyeceğini, ecrimisil şartlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, birleştirilen davada davacı ... yönünden mirasçı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar asıl ve birleştirilen davada davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Diğer davalılar, savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, birleştirilen davada davacı ... yönünden mirasçı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar asıl ve birleştirilen davada davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1926 doğumlu mirasbırakan ...’ın 02.07.2008 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak ilk eşi İbrahim’den olma davacılar ... ikinci eşi ...’ten olma davacılar ..., kendisinden önce ölen oğlu ...’un çocukları ... ve ..., davalı çocukları ..., ... ile dava dışı çocukları ...ve ...’yi bıraktığı, mirasbırakanın 3 ada 8 parsel (19.04.2004 tarihli imar uygulaması ile 213 ada 2 ve 215 ada 1 parseli, 14.03.2005 tarihli imar uygulaması ile 213 ada 2 parsel; 213 ada 4 nolu parseli, 215 ada 1 nolu parsel; 215 ada 3 nolu parseli, 215 ada 3 nolu parsel de 13.12.2013 tarihli yeniden imar uygulaması ile 215 ada 6 nolu parseli oluşturdu) sayılı taşınmazını 20.07.1993 tarihinde ölünceye kadar bakma akdiyle oğlu olan davalı ...'e temlik ettiği,...un 03.09.2009 tarihinde davalı ...’a, ...’ın 09.10.2009 tarihinde davalı ...’a,...'in 25.08.2011 tarihinde yeniden davalı ...’a,...un ½ payını üzerinde bırakarak ½ payını 31.07.2012 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettikleri, mirasbırakanın ... 2. Noterliği’nin 06.06.2005 tarih ve 3650 yevmiye nolu vekaletnamesi ile davalı ...’in vekil tayin ettiği, vekilin anılan vekaletnameye istinaden 477 parsel (yeni 137 ada 33 parsel) satılı taşınmazı 13.09.2005 tarihinde davalı ...’e, ...’in 14.12.2007 tarihinde davalı ...’a,...’in 09.02.2011 tarihinde davalı ...'e İsmet’in ½ payını üzerinde bırakarak ½ payını 01.08.2012 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK'nın 190. madde ve TMK'nın 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, davacı tanıklarının dava konusu temliklerin mal kaçırma amaçlı yapıldığı yönünde somut ve inandırıcı beyanlarının bulunmadığı gibi dosya kapsamındaki tüm deliller ile birlikte değerlendirildiğinde davacıların muvazaa iddiası kanıtlanamamıştır.

Hal böyle olunca, kararı temyiz eden asıl ve birleştirilen davada davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.

Asıl ve birleştirilen davada davalı ...’un yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11497, Karar No: 2016/8319, Tarih: 12.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11497 E.  ,  2016/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna dayanan hükmün, hukuka uygun yasal ve yeterli gerekçeye haiz olduğu anlaşılmakla, iddia ve savunmaya yer verilmeyerek, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gözetilmesi gerekirken, Anayasa‘nın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine aykırı davranıldığına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

...Ltd. Şti. Isimli şirketin ortakları ve yetkilileri olan sanıkların 2007 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında, şirketle bir ilgilerinin bulunmadığını, ...Ltd. Şti. isimli işyerinde işçi olarak çalıştıklarını, bu şirket yetkilileri ... ve ...‘nun talepleri ile bir kısım evrakları imzaladıklarını, sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları, 13/11/2012 tarih ve VDENR-2012-A-1862/80 sayılı vergi suçu raporunda ve bu rapora uygun olarak verilen 16/011/2012 tarihli katılan idare mütalaasında savunmalarda ismi geçen ...Ltd. Şti. Isimli şirket yetkililerinin sanıklar ile iştirak halinde sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerinin belirtilmesi, vergi tekniği raporunda 2007 yılında düzenlenen faturalardan somut olarak bahsedilmemesi, suça konu faturaların dosya içerisinde yer almaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; öncelikle UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada sanıkların şeriği olarak bahsi geçen ...Ltd. Şti. isimli şirket yetkilileri hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan ...2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/279 Esas sayılı dosyasının getirtilip incelenmesi, iştirak halinde suç işledikleri iddia edilen sanıklar hakkındaki davaların mümkünse birleştirilmesi hususunun düşünülmesi, değilse özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosya içerisine konulması, ...Ltd. Şti

...Ltd. Şti. isimli şirket yetkilileri hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan ...2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/279 Esas sayılı dosyasının getirtilip incelenmesi, iştirak halinde suç işledikleri iddia edilen sanıklar hakkındaki davaların mümkünse birleştirilmesi hususunun düşünülmesi, değilse özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosya içerisine konulması, ...Ltd. Şti. isimli şirketin fiilen sanıklar tarafından işletilip işletilmediğinin mahallinde araştırılması, suça konu faturalardan birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesinden sonra, faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen varsa vergi inceleme raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan kişi ve şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması, şirket adına düzenlenen belgelerdeki sanıklara atfen atılan imzalar ile faturalar üzerindeki imzaların sanıklar ve ...Ltd. Şti. Isimli şirket yetkililerinin eli ürünü olup olmadığı konusunda da bilirkişi raporu da alınarak sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.