muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33109, Karar No: 2014/35651, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/33109 E.  ,  2014/35651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/263877- Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ :Didim(Yenihisar)(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO : 17/06/2013-2013/56(E),2013/671(K)

Kasten yaralama suçundan sanık T.. S..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e ve 52/2. maddeleri uyarınca 3,600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Didim Sulh Ceza Mahkemesinin 17/06/2013 tarihli ve 2013/56 esas, 2013/671 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 08.07.2014 tarih ve 2014/13966 – 47005 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2014 tarih ve 2014/263877 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 1) Kayden 01/01/1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 01/01/2013 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2) Kayden 01/01/1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 01/01/2013 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrası uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Didim Sulh Ceza Mahkemesinin 17/06/2013 tarihli ve 2013/56 esas, 2013/671 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince ½ oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın yaşı suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğundan 5237 sayılı TCK'nin 31/3.maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında indirilerek 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 2400 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hüküm fıkrasından “...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11026, Karar No: 2015/8234, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11026 E.  ,  2015/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karataş Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2014/58 - 2015/89

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Adana 1. Sulh Hukuk ve Karataş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “K. Mahallesi, 360 Sokak, No: 3/4 Blok İç kapı No: 15 Karataş/ADANA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karataş Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “Z.Mahallesi, 67087 Sok., No: 9 Yeşiller Apt., B Blok Kat: 3/6 Seyhan/ADANA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Karataş ve Seyhan İlçe Emniyet Müdürlüklerince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “Z. Mahallesi, 67087 Sok., No: 9, Y. Apt., B Blok Kat: 3/6 Seyhan/ADANA” adresinde ikamet ettiği tespit edildiğinden uyuşmazlığın Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2159, Karar No: 2015/26711, Tarih: 29.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/2159 E.  ,  2015/26711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazmintları ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı ve davalı .... vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kış aylarında tünel kalıp işinin yavaşladığı, yılda ortalama 2 ay fazla çalışma yapılamayacağı gerekçesiyle fazla mesai ve hafta tatili ücret alacakları hesaplanmıştır.

Dosyada üst işveren ...’ nin alt işveren ... ne hitaben hava muhalefeti nedeniyle çalışılmayacağına ilişkin yazıları mevcuttur. Mahkemece hava muhalefeti nedeniyle çalışma yapılmayacağı bildirilen bu süreler mahsup edilerek hesaplama yapılacağı yerde, tahminen 2 ay çalışılmadığının kabulü ile fazla mesai ve hafta tatili ücret alacaklarının eksik hesaplanması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5669, Karar No: 2020/983, Tarih: 25.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5669 E.  ,  2020/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkeceme verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... ve Su İşler Bakanlığı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 2016/11150 E.-2018/7401 K. sayılı kararında, hava fotoğraflarında çekişmeli taşınmaz bölümü üzerindeki ağaçların cinsi ve yaşının açıklanması ve taşınmaz bölümünün güncel kadastro paftasına göre konumunun belirlenmesi istenilmiş fakat iade kararında istenildiği şekilde ağaçların cinsi ve yaşı açıklanmadan ve taşınmazın kadastro paftasına göre konumu belirlenmeden dosya Dairemize gönderilmiş ve böylece Dairemizin geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hakim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur.

Bu nedenle 2016/11150-2018/7401 sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi;

Çekişmeli (L) harfli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1954, 1973 ve 1985 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı açıklanmalı, taşınmaz bölümünün güncel kadastro paftasına göre konumu net olarak belirlenerek buna dair müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/02/2020 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9642, Karar No: 2015/21782, Tarih: 24.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9642 E.  ,  2015/21782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2015

NUMARASI : 2014/118-2015/3

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazların, .... Belediye Başkanlığının, 11.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu anlaşıldığından taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığının, ..... Belediye Başkanlığı'ndan sorulmasından,

2) Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen Işıklı mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

3) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ..... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

4) Dava konusu taşınmazlar ile bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen Işıklı mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine ve hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16425, Karar No: 2021/1168, Tarih: 08.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16425 E.  ,  2021/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan ettiği, ancak vergi incelemesi aşamasında beyanları alınan sevk irsaliyelerinde plakası bulunan araç sahipleri ..., ..'un böyle bir taşıma işlemi yapmadıklarını ve araç kapasitelerinin sevk irsaliyelerinde gösterilen miktardan oldukça düşük olduğunu ifade etmelerine karşın mahkemece tanık sıfatıyla dinlenmemiş olduklarının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4- Vergi incelemesi aşamasında beyanları alınan sevk irsaliyelerinde plakası bulunan araç sahipleri ile işleteni olan ..., ....un tanık sıfatıyla dinlenerek faturadaki malların sevklerine ilişkin bilgi ve görgülerinin tespit edilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5-Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanma suçundan temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesi gerekirken, “TCK'nin 359/b-1” olarak hatalı gösterilmesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5821, Karar No: 2018/3987, Tarih: 10.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/5821 E.  ,  2018/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat,

-Sanık ... hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme suçlarından hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle yaralama suçundan kurulan hükümde arttırım yapılırken uygulanan TCK.nun 87/3 madde ve fıkrasının iddianamede sevk maddesi olarak gösterilmesi karşısında tebliğnamenin 2. bendinin 2. sırasında yer alan CMK.nun 226. maddesine aykırı davranıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, suç üstlenme ve katılan ...'a karşı yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün dikkate alınmaması bu suçlara ilişkin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yeterli delil bulunmadığına ve meşru müdafaa halinin olayda mevcut olduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

a- Sanık ... bakımından yapılan incelemede; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2006/673 esas, 2007/79 karar sayılı, sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 142/1...b, 143, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, suç tarihinden önce 11.05.2010 tarihinde kesinleşmiş bulunmasına göre, tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanık ... bakımından yapılan incelemede ise; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'in, tüm aşamalarda, kayığının batırılmasından dolayı baba, oğul olan sanıkların birlikte kendisini yaraladığına dair iddiasına, katılan hakkındaki adli rapora, sanık ...'nın kavgaya dahil olduğuna ilişkin tevil yollu ikrarına, katılan ... ile tanıkların, katılan ...'i birden fazla kişinin birlikte dövdükleri sırada, kavgaya müdahale ettiklerine dair beyanlarına göre, sanık ...'ya yüklenen yaralama suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4133, Karar No: 2015/6054, Tarih: 26.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/4133 E.  ,  2015/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. B.. ile davalı M.. Ş.. - Temsilci S.. K.. arasındaki davadan dolayı Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.11.2013 gün ve 2012/136-2013/518 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 02.07.2015 tarihli geri çevirme kararında, davacı tarafından yarım kalan işlerin tamamlanması için yapılan ikinci ihaleye ilişkin her iki okul inşaatı ile ilgili ihale evrakları ve sözleşme ile eklerinin eklenmesi ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun davalı şirket adına tebliğe çıkarılarak tebliğ edilmesi için dosya mahalline geri çevrilmişse de, yapılan incelemede, yapılan ikinci ihaleye ilişkin her iki okul inşaatı ile ilgili ihale evrakları ve sözleşme ile eklerinin dosaya eklenmediği gibi, davacının temyiz dilekçesi TK.21 maddesi uyarınca davalıya tebliğ edilmişse de, tebliğ evrakına haber verilen kişinin isminin yazılıp, imzasının da alınmadığı dolayısıyla yapılan tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle

1-Davacı tarafından yarım kalan işlerin tamamlanması için yapılan ikinci ihaleye ilişkin her iki okul inşaatı ile ilgili ihale evrakları ve sözleşme ile eklerinin eklenmesi,

2-Davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun davalı şirket adına tebliğe çıkarılarak tebliğinden sonra gerekli sürenin beklenmesi, işlemlerin ikmâlinden sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21922, Karar No: 2017/2329, Tarih: 04.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21922 E.  ,  2017/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 90 parsel (yenileme sonucu 221 ada 3 parsel) sayılı taşınmaza komşu parsel maliki olan davalı tarafından 4 adet palmiye ağacı dikmek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürererk elatmanın önlenmesi ve ağaçların kali isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, palmiye ağaçlarının murisine ait olduğunu, kendisi tarafından dikilmediğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde dava konusu 221 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşlarının tamamının muvafakatinin alınmadığı, taraf teşkilinin sağlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 221 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; TMK 693/son maddesi hükmü uyarınca paydaşlardan her biri bölünemeyen ortak menfaatlerin korumasını diğer paydaşları temsilen sağlayabilir. Diğer bir deyişle bir veya birkaç paydaşın bu türlü davalarda diğer paydaşları temsile yetkili bulunduğu açık olup, davacının tek başına diğer paydaşları temsilen dava açabileceği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, işin esasına girilerek tarafların tüm delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulmasi isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6980, Karar No: 2019/5772, Tarih: 25.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6980 E.  ,  2019/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 25.06.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davacı şirket ile davalı arasında 01.10.2013 başlangıç ve 31.03.2024 bitiş tarihli kira sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 8. maddesine göre; taşınmazın kiralayan tarafından her türlü noksandan ari olarak tüm tesisatları sağlam ve çalışır durumda teslim edileceği, davacı-kiracı tarafından da resmi kurumlardan izin almayı gerektirmeyen dekorasyon amaçlı tadilat çalışmalarının yapılabileceği, sözleşmenin 10. maddesine göre de, kiralayanın binayı komple restore ettirmiş vaziyette baştan aşağı yenileyerek teslim edeceğinin belirlendiğini, ancak, davalının taşınmazı sözleşmede kararlaştırılan sürede ve şartlarda teslim etmediğini, bu nedenle, Kartal 8. Noterliğinin 20.01.2014 tarih ve 01413 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile; ihtarnamenin tebliğinden itibaren 7 gün içinde taşınamzın sözleşmeye uygun şekilde teslimi aksi takdirde uğranılan zararların tazmini yoluna gidileceğinin ihtar edildiğini, davalı tarafından bu ihtarnameye karşı Beyoğlu 6. Noterliğinin 03.02.2014 tarih ve 01551 yevmiye numaralı ihtarname ile; gerek mevzuat değişikliği, gerekse ruhsat işlemlerini yürüten kurumların kendisinin dışındaki konularla ilgili genel meşguliyetleri sebebi ile taşınmazın tesliminin gerçekleşemediğini bildirildiğini, ne var ki davalının 2014 yılının yaz aylarında taşınmazı apart otel olarak kendi adına işletmeye açtığının öğrenildiğini, halihazırda da sözleşmeye konu taşınmazın davalı tarafından apart otel olarak işletildiğini belirterek uğramış olduğu 194.106 Euro kar kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.