muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16840, Karar No: 2023/1205, Tarih: 13.02.2023

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kağızman Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2020/359 Esas, 2022/209 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1587, Karar No: 2013/8344, Tarih: 07.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1587 E.  ,  2013/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine İstanbul 14. İcra Müdürlüğü' nün 2009/36838 ve 2009/36944 sayılı dosyalarından 12 adet senede dayalı olarak icra takibi yaptığını, takibe konu senetlerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, yaptıkları araştırmada bu imzaların müvekkilinin kambiyo senedi düzenleme yetkisi vermediği davadışı ...' e ait olduğunu tespit ettiklerini, senetlerle ilgili müvekkilinin muvafakati ve bilgisi bulunmadığını, bu konuda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı' na suç duyurusunda da bulunduklarını belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı aleyhine başlattıkları icra takiplerine konu senetlerin dışında aynı imzayı taşıyan başka senetlerin davacı tarafından benimsenip ödenmiş olduğunu, ödeme emirlerinin tebliğini müteakiben yapılan haciz işlemleri sırasında davacının bizzat borca ve haciz işlemine hiçbir itirazının olmadığını beyan etmiş olduğunu, takip eden süreçte davacının dosya borcuna mahsuben önemli miktarda ilaç iadesi yaptığını, senetlerin dayanağı olan faturaların borçluya teslim edilen ilaçlardan kaynaklanmakta olup taraf ticari defterlerinde de kayıtlı olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının İstanbul 14. İcra Müdürlüğü' nün 2009/36944-36838 sayılı dosyalarındaki alacağına esas olarak toplam 12 adet senede dayanmış olup, cari hesap alacağına dayanmadığından, tarafların defter ve kayıtlarının incelenmediği, takiplere konu senetlerdeki imzaların davacıya ait olmaması nedeniyle kambiyo vasfı olmadığı, senetlerde imzası bulunmayan davacının bu senetlerden sorumlu olmayacağı belirtilerek, davanın kabulü ile davacının takip konusu senetlerden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından davacının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4272, Karar No: 2024/1484, Tarih: 07.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4272 E.  ,  2024/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/51 E., 2016/88 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanuna aykırılık, nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan şantaj suçundan ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddesinin gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 26.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2416, Karar No: 2016/1853, Tarih: 10.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/2416 E.  ,  2016/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve alacak davasına dair karar, davalı/karşı davacı ve davacı/karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiracı tarafından kiraya veren ve müteahhit aleyhine açılan maddi-manevi tazminat istemine, karşı dava kiraya veren tarafından kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 9.075 TL maddi, 500 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, karşı davanın kabulü ile 2.500 TL kira alacağının tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...'a ait işyerini sözlü kira sözleşmesi ile kiraladığını, taşınmazı restaurant olarak işlettiğini, müvekkilinin taşınmazdan çıkması için 3. kişilerin tacizine uğradığını, işyerinin doğalgazının kesildiğini, 16/05/2012 tarihinde işyerine gelindiğinde işyerinin yıkılmakta olduğunu gördüğünü, eşyaların bir kısmının dışarda bir kısmının da içerde olduğunu, davalı hakkında şikayette bulunulduğunu, davacının davalıların haksız eylemi nedeniyle kâr mahrumiyetine uğradığını, dükkan için 50.000,00 TL ye yakın masraf yaptığını, yıkım sırasında kasada 2.000,00 TL ye yakın nakdi paranın kaybolduğunu, bu olay nedeniyle davacının manevi olarak da zarar gördüğünü, bu nedenlerle 40.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 55.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar cevap ve karşı dava dilekçesinde; davalı Kadriye ve davacının 6 aylık kira bedeli karşılığında tahliye hususunda anlaştığını, davacının malzemelerini alarak taşınmazı boşalttığını, davacının 2009 yılından itibaren 2.500 TL eksik kira bedeli ödediğini belirterek asıl davanın reddini, karşı davanın kabulünü istemiştir. Mahkemece, asıl davada davacı kiracının kazanç kaybı olarak 2.835 TL, zarar gören demirbaş bedeli olarak 6.240 TL olmak üzere asıl davanın kısmen kabulü ile 9.075 TL maddi, 500 TL manevi tazminatın tahsiline, karşı davada eksik ödenen kira bedelinin 5.700 TL olduğu gerekçesiyle karşı davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak 2.500 TL kira alacağının tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı/karşı davalı ve davalılar/karşı davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı/karşı davalı ve davalılar/karşı davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Asıl dava yönünden davalılar vekilinin hükmedilen demirbaş bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince; bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma,yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik tasarruf özgürlüğüne yönelik saldırılara el atmanın önlenmesi davası ile karşı koyabileceği gibi istihkak davası ile de karşı koyabilir. Eşya davası bu anlamda bir istihkak davası olmakla istem dava konusu eşyaların; aynen verilmesi, olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Davacı/kiracı asıl dava dilekçesinde kiralananın yıkılması nedeniyle restaurant niteliğindeki kiralananda bulunan masa, sandalye, televizyon, dondurucu, ocak, davlumbaz gibi eşyalarının bir kenara atıldığını belirterek bunların bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı kiraya veren bu eşyaları aynen teslime hazır olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece 30.04.2013 tarihinde yapılan keşifte iddiaya konu eşyaların yıkılan taşınmazın kenarında mevcut olduğu görülmüş, bilirkişiler bu eşyaların bedelini 6.240 TL olarak hesap etmiştir. Mahkemece bu bedelin tahsiline karar verilmiş ise de, menkullerin mevcut haliyle kullanılabilir olup olmadığı, hasara uğramış ise ne şekilde hasara uğradığı, aynen tesliminin mümkün olup olmadığı hususunda inceleme yapmadan doğrudan eşyaların bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

3- Asıl davada davalılar vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince; Sözleşmeye aykırı davranış manevi zarara yol açabilir. Manevi zarar mal varlığında bir azalmayı değil ve fakat kişilik haklarına vaki tecavüz nedeniyle bir kimsenin duyduğu cismani ve manevi acı ve ızdırabı, elemi ve böylece yaşama zevkinde bir azalmayı ifade eder.TBK.nun 114.(BK 98) maddesinin ikinci fıkrasında "haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerine de uygulanır" tarzında yapılan yollamanın kapsamına manevi tazminat da girmektedir.

Manevi tazminat talep edilebilmesi için kişilik hakkına hukuka aykırı tecavüzle yani borca aykırı bir davranışla manevi zarar (kişilik hakkına vaki tecavüzden duyulan acı, elem ve ızdırap) arasında uygun illiyet bağı bulunmalıdır. Davacı kiracının iddia ettiği olayların kişilik hakkını nasıl ihlal ettiği hususu ispatlanamamıştır. Bu durumda mahkemece manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

4- Asıl dava yönünden davacı ve davalılar vekilinin hükmedilen kazanç kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK.nun 112. (818 sayılı Borçlar Yasasının 96.) maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir. Ancak mahkemece kâr kaybı hesabı yapılırken davacı kiracının dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceği bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı alacağına hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda davacı kiracının sözlü kira ilişkisi ile kiralananı kullanmakta iken davalı kiraya veren tarafından taşınmazın yıkılarak yeniden inşaatına başlandığı anlaşılmaktadır. Kiraya verenin sözleşmenin tek taraflı feshi ile kiralananı süre bitiminden önce yıkarak inşaata başlaması bu kapsamda sözleşmenin ihlali niteliğindedir. Bu durumda davalı kiraya verenin tazminat sorumluluğu bulunmaktadır. Ancak TBK’nun 114/2 maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacaktır. Bu nedenle davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminattan indirim yapılmasını düzenleyen TBK’nun 52.maddesi uygulaması gerekir. Bu kapsamda davacı kiracı da taşınmazın yıkılmaya başlandığı 16.05.2012 tarihini müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir taşınmaz bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Bunun bir sonucu olarak davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği aynı nitelikli başka bir taşınmazı hangi sürede yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi, davalı kiraya verenin de bu süreye ilişkin kazanç kaybından sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde bu süre belirlenmeden davacı kiracının vergi kayıtlarına göre kazanç kaybının hesaplanması doğru değildir.

5-Karşı davada davalı kiracının temyiz itirazlarına gelince; karşı davacı kiraya veren ... karşı dava dilekçesi ile aylık kira bedelinin 750,00 TL olduğunu, kiracının 2009 yılından itibaren aylık 150,00 TL ödediğini, eksik ödemesinin 2.500 TL olduğunu belirterek 2.500 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Mahkemece hesap bilirkişi ... tarafından düzenlenen 13.03.2014 tarihli ek raporda, kiracının PTT kanalı ile aylık 150,00 TL ödemelerinin bulunduğunu, tanık beyanları doğrultusunda aylık kira bedelinin 300,00 TL kabul edilmesi halinde aylık eksik ödemenin 150,00 TL olduğunu, buna göre 01.01.2009 ila yıkım tarihi olan 16.05.2012 tarihleri arasında 38 aylık eksik ödemenin aylık 150,00 TL den 5.700 TL olduğunu belirtmiştir. Mahkemece bu rapor esas alınarak karşı dava kabul edilmiştir.

Karşı davacı/kiraya veren vekili aylık kira bedelinin 750,00 TL olduğunu ispat edememiştir.

Bu durumda taraflar arasındaki kira sözleşmesi sözlü olduğundan aylık kira bedelinin ne miktar olduğu kiraya veren tarafından kanıtlanmalıdır. Kiraya veren aylık kira bedellerini kanıtlayamadığından davalının beyan ettiği aylık 150,00 TL kira bedelinin esas alınması gerekir. Mahkemece davacı kiraya veren tarafından hangi aylar kira bedelini talep ettiği açıklattırılarak denetime elverişli bilirkişi raporu ile kiraya verenin kira alacağının hesaplanması gerekirken tanık beyanları doğrultusunda aylık kira bedelinin 300,00 TL olarak hesap edilerek hatalı bilirkişi raporu ile karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2, 3, 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar/karşı davacılar vekilinin, 4, 5 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı/karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada vekalet ücretine yönelik temyizi itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9548, Karar No: 2024/963, Tarih: 20.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9548 E.  ,  2024/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1260 E., 2023/1475 K.

DAVA TARİHİ : 22.10.2018

KARAR :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/812 E., 2019/605 K.

Taraflar arasındaki çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar Halil Çıbıkçı vekili ve Nüfus Müdürlüğü tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Çıbıkçı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandığını, boşanma kararının 21.11.2017 tarihinde kesinleştiğini, ortak çocuğun velâyet inin annede kaldığını, davalı babanın boşanmadan sonra ortak çocuğa karşı kayıtsız kaldığını, sadece 2 kere 2-3 saat süreyle kişisel ilişki kurduğunu, boşanma kararı ile belirlenen nafakaları ödemediğini, çocuğun şu an 4 yaşına yaklaştığını, kreş eğitiminde muhakeme yeteneği kazanarak kendi soyadı ile annesinin soyadının farklılığını sorgulamaya başladığını, bu durumdan rahatsızlık duyduğunu, taraflar arasındaki boşanma protokolünde ortak çocuğun soyadının değiştirilmeyeceğine ilişkin madde bulunmadığını, cevap dilekçesinde belirtilen tarihlerde çocuk ile davalı babanın görüşmediğini belirterek davanın kabulü ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk Sinan Ali'nin baba soyadı olan "Çıbıklı" yerine, anne soyadı olan "Baysal" olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; boşanma davasında hazırlanan protokolde ortak çocuğun soyadının baba soyadı olarak kalacağı konusunda tarafların anlaştıklarını, boşanma davası açılana kadar, boşanmaya karar verildiği gün ve sonrasında ortak çocuk ile iletişimini hiç kesmediğini, davacı annenin babanın kayıtsız kaldığına dair iddiasının yerinde olmadığını, dava dilekçesinde nafakaya ilişkin iddiaların doğru olduğunu, ortak çocuk ile görüşme günlerinde ona harçlık verdiği için banka yolu ile ayrıca nafaka ödeme gereksinimi duymadığını, davacı annenin de şimdiye kadar nafaka konusunda bir talebinin olmadığını ancak söz konusu nafaka tutarının en kısa zamanda hesaba yatırılacak olduğunu, ortak çocuğun soyadı konusunda zorluk yaşadığına dair davacı annenin kendisi ile iletişim kurmadığını, annenin yeniden evlenmesi durumunda yine soyadı karmaşasının yaşanacağını, bu durumun bir sonraki aşamasının kişisel ilişkinin sınırlandırılması olduğunu düşündüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre, ortak çocuğun seyahatler esnasında ve okulda annesi ile soyadının farklı olması sebebiyle sorun yaşadığı, anlatılmasına rağmen bu farklılığı kavrayamadığı, ağlayarak tepki verdiği; davalı tanıklarının beyanlarına göre de, ortak çocuğun davalı ile şen, şakrak vakit geçirdiği, davalının mahkemenin kurmuş olduğu kişisel ilişki sürelerine uyduğu, velâyet hakkı kapsamında çocuğun soyadını belirleme hakkının da yer aldığı, aynı hukuksal konumda olan erkeğe velâyet hakkı kapsamında tanınan çocuğun soyadını belirleme hakkının kadına tanınmamasının velâyet hakkının kullanılması bakımından cinsiyete dayalı farklı bir muamele teşkil edeceği, evlilik birliği içerisinde doğan çocuğun taşıdığı ailesinin soyadının, evlilik birliğinin sona ermesi ile kendisine velâyet hakkı tevdi edilen annenin kendi soyadı ile değiştirmesinin engelleyici yasal bir düzenleyicinin bulunmadığı, somut olayda söz konusu değişikliğin çocuğun üstün yararına da aykırı bulunmadığı ve çocuğun soyadı değişmekle kişisel durumunun değişmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulü ile küçük ...'nın, annenin "Baysal" olan kızlık soyadını kullanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün geçerli ve haklı bir nedene dayanmadığını, uzman görüşü alınmadığını, çocuğun üstün yararının değerlendirilmediğini, velâyet hakkının geçici olduğunu, salt velâyet hakkına dayanarak bu yönde karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; velâyet e ilişikin davalarda çocuk için kayyım atanması gerektiğini, yine velâyet ile ilgili davalarda çocuğun görüşünün alınması ve bu yönde bir rapor düzenlenmesi gerektiğini, velâyet hakkının anneye soyadı değişikliği vermediğine dair yüksek mahkeme kararları bulunduğunu, somut davada çocuğun üstün yararının tanık beyanlarına dayandırıldığını ve uzman raporu alınmadığını belirterek davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyet hakkı kapsamında çocuğun soyadını belirleme hakkının da yer aldığı, soyadı değişikliğinin tanık anlatımı göz önünde bulundurulduğunda çocuğun üstün yararına aykırı bulunmadığı, çocuğun annesi ile birlikte yaşadığı, çocuğun velâyet sahibi annenin mevcut soyadını almasından olumsuz etkilenmeyeceği ve çocuğun soyadı değişmekle kişisel durumunun değişmeyeceği dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalıların istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; sadece tanık beyanları esas alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, bir uzman raporu düzenlenmediğini, velâyet hakkının soyadı değişikliği hakkı vermediğini, bu durumun somut olaya göre değerlendirilmesi gerektiğini, çocuğun üstün yararına bakılması gerektiğini, velâyet değişiklinin söz konusu olması halinde çocuğun soyadı karmaşası yaşayabileceğini, aynı şekilde annenin tekrar evlenmesi halinde de bir karışıklık doğabileceğini belirterek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmasına izin verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk