muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3103, Karar No: 2024/4936, Tarih: 16.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 31.01.2024 tarihli ve 2024/100 E., 2024/285 K. sayılı kararıyla; davacının istinaf dilekçesinde isitinaf başvuru sebep ve gerekçelerini göstermediği, dosyada kamu düzenine ilişkin olabilecek hususlar yönünden de usuli bir hata yapılmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 352. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf gerekçeleri açısından değerlendirme yapılmadığını, yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715., 999. maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden davacı harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/902, Karar No: 2020/2995, Tarih: 16.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/902 E.  ,  2020/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi olduğu davalı şirketin ilgili mevzuata aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet okuma bedeli, iletim, dağıtım kullanım bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 TL'nin ödendiği tarihten itibaren değişken yasal faiz oranı uygulanmak suretiyle işlemiş faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; dava sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı değişik 6446 sayılı kanunun 17. ve geçici 20 maddesi hükümleri dikkate alındığında davalı tarafından tahakkuk ve fatura edilen bedellerin tahakkuk tarihindeki kurumun düzenleyici işlemlerine uygun olduğu, davaya konu taleplerin 6719 sayılı yasa öncesinde istenebilir nitelikte olduğunun Yargıtay uygulamaları ve mevzuat uyarınca mümkün olmasına rağmen davanın açılmasından sonra yapılan yasa değişikliği ile talep edilmesinin mümkün bulunmadığı ve mahkemelerin yetkisinin söz konusu bedellerin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu yönündeki değişiklik de dikkate alındığında davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretinin değerlendirilmesinin gerektiği, bu davanın açılmasından sonra yapılan yasa değişikliğinin red gerekçesini oluşturmuş olup dava açıldığı tarihteki davacının haklılık durumu ve sonradan yürürlüğe giren yasa değişikliği karşısında davacı tarafın yargılama giderleri vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması ve tarafların yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine, davanın açıldığı tarihe göre davalı lehine vekalet ücreti ve yargılama ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, davacı ve davalılar taraf vekillerine vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının ve davalının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının ve davalının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalılar, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1, 5 ve 6 nolu bentlerin çıkartılarak yerlerine sırasıyla; “1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,”, “5- Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 1.980 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”, “6- Davacı tarafından yapılan 967,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşine alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5503, Karar No: 2019/204, Tarih: 10.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5503 E.  ,  2019/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hükümler : Mahkûmiyet (değişen suç niteliğine göre "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan)

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Sanık ...'ın dosyada yer alan 22/10/2013 tarihli genel vekaletnâme ile kendisine müdafii olarak Av. ...'nu tayin ettiği, dosya içerisinde adı geçen müdafiin azil veya istifasına ilişkin herhangi bir belge bulunmadığı tespit edilmekle birlikte; sanık müdafiinin 30/11/2017 tarihli hüküm celsesine mazeret bildirmeksizin katılmadığı, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 24/12/2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı KHK'nın 96. maddesi ile değişiklik öncesi 5271 sayılı CMK'nın 188/1. maddesi uyarınca "Duruşmada, .... ve Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiin hazır bulunması şarttır. Müdafiin mazeretsiz olarak duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir." ifadesine yer verilmiş olup, iddianamede fiilin "uyuşturucu madde ithal etme"suçu olarak tanımlanması ve karar tarihinde yürürlükte bulunan hükümlere göre söz konusu suça kanunda öngörülen cezanın aşağı haddi itibari ile duruşmada müdafii ile temsil zorunluluğunun bulunması nedenleri ile, hüküm celsesinde, sanığa Baroca atanan zorunlu müdafiinin sanık ... hakkında hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunduğundan, tebliğnamedeki, sanık ... hakkındaki "temyiz isteminin reddine" ilişkin görüş ile

Sanıklar ... ve ...'nın, dosyada yer alan 31/03/2014 ve 07/04/2014 tarihli genel vekaletnâmeler ile kendilerine müdafii olarak Av. ...'ı tayin ettikleri, dosya içerisinde adı geçen müdafiin azil veya istifasına ilişkin herhangi bir belge bulunmadığı tespit edilmekle birlikte, sanıklar müdafiinin 30/11/2017 tarihli hüküm celsesine mazeret bildirmeksizin katılmadığı, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 24/12/2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı KHK'nın 96. maddesi ile değişiklik öncesi 5271 sayılı CMK'nın 188/1. maddesi uyarınca "Duruşmada, .... ve Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiin hazır bulunması şarttır. Müdafiin mazeretsiz olarak duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir." ifadesine yer verilmiş olup, iddianamede fiilin "uyuşturucu madde ithal etme"suçu olarak tanımlanması ve karar tarihinde yürürlükte bulunan hükümlere göre söz konusu suça kanunda öngörülen cezanın aşağı haddi itibari ile duruşmada müdafii ile temsil zorunluluğunun bulunması nedenleri ile, hüküm celsesinde, sanıklara Baroca atanan zorunlu müdafilerin de sanıklar hakkında hükümleri temyiz etme hak ve yetkileri bulunduğundan, gerek sanıkların genel vekaletname ile tayin ettikleri Av. ...'ın, gerekse sanıklara hüküm celsesinde atanan zorunlu müdafilerin temyiz istemleri süresinde ve yerinde görülerek, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suç konusu net 6.244,79 gram saf kokainin miktarına bağlı olarak önem ve değerine göre, temel cezaların alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de, TCK'nın 3/1. maddesindeki “orantılılık” ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere aykırı olarak, temel cezaların üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA; 10/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4069, Karar No: 2024/1740, Tarih: 12.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4069 E.  ,  2024/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/319 E, 2016/77 K

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'a atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde tanımlanan nitelikli tehdit ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunun, sanık ...'e atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinde tanımlanan kasten yaralama, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendinde tanımlanan kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli emanetin ... sırasında kayıtlı olay yeri mobese görüntülerini içeren CD'nin DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA,

Adli emanetin ... sırasında kayıtlı 1 adet sanık ...'den alınan siyah metal saplı, sap kısmı 12 cm, kesici kısmı 11 cm olan, Colombia ibareli bıçağın yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu anlaşıldığından Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,

Adli emanetin ... sırasında kayıtlı 1 adet ... seri no'lu Magnum marka Sa-ka Magnum ... ... ibaresi bulunan av tüfeğinin 2521 sayılı Kanun uyarınca işlem yapılmak üzere İDAREYE TESLİMİNE,

Adli emanetin ... sırasında kayıtlı 1 adet kahverengi beyaz metal saplı, sap kısmı 9.5 cm, kesici kısmı 8.5 cm olan üzerinde ibaresi bulunmayan bıçağın ve 9 adet dolu av tüfeği fişeğinin SAHİBİNE İADESİNE, 12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/972, Karar No: 2013/1708, Tarih: 20.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/972 E.  ,  2013/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, üyelik nedeniyle tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, kooperatif yönetimi tarafından üyelerden tapu masrafı adı altında ....000,00 TL talep edildiğini, tapu masraflarının 135,00 TL olduğunu, istenen ....000,00 TL'nin genel kurul kararına dayanmadığını, kooperatifin açmış olduğu tazminat davası dilekçesinde, müvekkili hakında zimmet iddiasında bulunduğunu, bu ifadelerin müvekkilin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu, tazminat davasının, müvekkilinin başkanlık yaptığı dönemle ilgisi olmadığının tespit edilmesi üzerine dosyanın takipsiz bırakıldığını, müvekkilinden özür dahi dilenmediğini, dava açılan dönemde kooperatif yönetim kurulu üyeleri ..., ...., ... tarafından ileri sürülen gerçek dışı iddiaların diğer kooperatif üyeleri ve sakinleri ile paylaşıldığını, bu nedenle müvekkilinin komşuluk ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini, müvekkilinin kooperatif üyeliği ile edindiği evini satışa çıkarmak zorunda kaldığını ileri sürerek, haksız yere ödenen ....000,00 TL'nin ....07.2010 tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili ile ....000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, üyelerden alınan ....000,00 TL'nin genel kurul kararına dayalı olduğunu, tapu masrafı olarak tanımlansa da tapuların verilmesi için kooperatifin karşılamak zorunda olduğu ödemelerin üye başına düşen bedeli olarak tahsil edildiğini, kooperatifin davacının yönetimde olduğu dönemde bir çok ... takibine maruz kaldığını, açılan tazminat davasının, ödemelerin belgelerinin bulunmaması nedeniyle açıldığını, dava açılmadan önce ihtarname gönderildiğini, davacının o dönem yönetim kurulu üyesi olmadığının saptanması üzerine davanın takip edilmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin ....06.2005 tarihli genel kurul kararı ile davacının davalı kooperatifin yönetim kurulu başkanlığına seçildiği, ve 01.04.2007 tarihinde yapılan genel kurula kadar bu görevinin devam ettiği, davacının ....07.2010 tarihinde kooperatife ....000,00 TL ödeme yaptığı, diğer kooperatif üyelerinin de kooperatife ....05.2010 tarihinden Ağustos ayına kadar ....000,00 TL ödeme yaptıkları, ödemelerin tapu masrafı olarak alındığının kayıtlı olduğu, davalı kooperatifin ....08.2010 tarihli olağan üstü genel kurul toplantısında ....000,00 TL ara ödeme yapılmasına karar verildiği, davacının ödeme yaptığı tarihte genel kurul kararı bulunmasa da ....08.2010 tarihli olağanüstü genel kurulda bu hususun kabul edildiği anlaşıldığından davacının ödediği ....000,00 TL'nin tüm üyelerden talep edildiği, ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/37 Esasında kooperatif tarafından açılan

davada, davacıya yönelik haksız suçlama ve hakaret içeren sözlerin kullandığını ileri sürülmüşse de, davanın kooperatifin vekili tarafından açıldığı, kooperatif yönetim kurulu üyelerinin davacı ile ilgili sözleri hakaret oluştursa dahi manevi tazminattan sorumlu olan kişinin kooperatif tüzel kişiliği değil hakaret içeren sözleri kullanan gerçek kişilerin olması gerektiği, kaldı ki kooperatifin, geçmiş dönemler ile ilgili kooperatif kayıtlarındaki düzensizlik nedeniyle önceki yöneticilere dava açmasının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın teblğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.