muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3054, Karar No: 2019/13212, Tarih: 12.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3054 E.  ,  2019/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde; 17.11.2014 tarihinde saat 18.00 sıralarında aracının ikametinin yakınına parkettiğini ertesi gün 18.11.2014 tarihinde saat 08.30 sıralarında aracından suça konu araç ruhsatının ve şirket adına kesilen faturaların çalınmış olduğunu farkettiğini beyan etmiş ise de;suça sürüklenen çocuğun 18.11.2014 tarihinde 05.00 sıralarında başka bir olay nedeniyle yakalandığında üst aramasında şikayetçiye ait araç ruhsatının çıktığı ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre 17.11.2014 gece vaktinin saat 17.41'de başladığının ve 18.11.2014 tarihinde ise gece vaktinin saat 05.30'da bittiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3014, Karar No: 2021/4780, Tarih: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3014 E.  ,  2021/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklara yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği; “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle, kamu davasının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9379, Karar No: 2016/9301, Tarih: 02.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9379 E.  ,  2016/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, tehdit

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası

5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle, 31/3, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun mağdura verilmek üzere kendisine teslim edilen telefonu alarak sattığı ve harcadığı, akabinde kimseye söylememesi için mağduru ölümle tehdit ettiği iddia ve kabul edilen olayda;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, TCK'nın 155/1. maddesinde hapis cezasının yanında para cezası da öngörüldüğü halde para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır .

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Kanun'a aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden ''ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a)Suça sürüklenen çocuğun inkarı ve aleyhine başkaca delil bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi gerekirken isabetsiz gerekçelerle mahkumiyet kararı verilmesi.

b)Kabule göre de;

Suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7078, Karar No: 2013/15491, Tarih: 20.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/7078 E.  ,  2013/15491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında belde sınırları içindeki tescil harici taşınmaza mendirek, minibar, anfitiyatro, havuz, iskele, su sporları alanı, şezlong koyma alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettikleri iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1307, Karar No: 2012/214, Tarih: 12.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1307 E.  ,  2012/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eylemlerinin ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2005 gün ve 2005/189 Esas, 2005/210 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 30.04.1998 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20756, Karar No: 2017/4929, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20756 E.  ,  2017/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

I-Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinin "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" biçimindeki amir hükmü karşısında, suç tarihi itibariyle 65 yaşını tamamlayan sanık hakkında belirlenen hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de,

24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

II- Tazminata ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede;

3)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de,

24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

II- Tazminata ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede;

İİK'nın 89/4. maddesine uygun bir tazminat talebi ve dolayısıyla şikayet dilekçesinde, istenen tazminat miktarı da belirtilmediğinden, şikayetçi vekili tarafından İİK'nın 89/4. maddesine uygun olarak açılmış bir tazminat davasının bulunmadığının kabulü ile mahkemece tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4345, Karar No: 2013/9137, Tarih: 10.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4345 E.  ,  2013/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi, 101 ada 7 parsel sayılı 2699,36 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, davalıların taşınmaz mülkiyetini edinmeye elverişli kesintisiz zilyetliği söz konusu olmadığı ve taşınmazın Hazine adına tespiti yapılması gerekirken davalı gerçek kişiler adına tespit edilmesinin doğru olmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu ... mahallesi, 101 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 04.06.2007 gün ve 2007/2017-1997 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle, “…Mahkemece dava ve temyize konu 101 ada 7 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı taşınmaz üzerinde tespit gününde adlarına tescile karar verilen zilyetleri davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve soruşturmanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, tarafların bir kayıt ve belgeye dayanmadığı, davalı tarafın bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandığı; davacı Hazinenin ise, davalı taraf yararına taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğini, taşınmazda davalıların zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetlerinin bulunmadığını öne sürdüğü; somut olayda, bu olgular eşliğinde kanıtlama yükümlülüğü davalı tarafa ait olduğu; hükme dayanak yapılan uzman ormancı bilirkişi raporunda dava ve temyize konu taşınmazın bölgede tesbit gününden önce yapılan ve kesinleşen orman sınırlandırma haritasının kapsamı dışında kaldığı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirtilmiş ise de, orman sınırlandırma harita ve tutanağının ne biçimde yerine uygulandığının keşif tutanağı ve dosya içeriğinden anlaşılamadığı, kural olarak; mahkemece bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının yöntemine uygun olarak belirlenebilmesi için, kesinleşmiş orman kadastrosu varsa, bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, orman sınırlandırma harita ve tutanağının yöntemine uygun şekilde yerine uygulanması yoluyla belli edilir. Orman kadastrosu yapılmamış ise araştırmanın 6831 sayılı Kanunun 1

. Orman kadastrosu yapılmamış ise araştırmanın 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmüne göre yapılacağı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunduğu, öte yandan dava konusu taşınmaza sınırda komşu dava dışı 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazların tutanak ve dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, usûlün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davaların birleştirilip birleştirilmeyeceğinin düşünülmesi, taşınmazların öncesinin bir bütünden bölünme olup olmadığının saptanması gerekeceği, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava ve temyize konu taşınmazın bulunduğu bölgede 6831 sayılı Orman Kanunu uyarınca orman sınırlandırması ve orman sınırlarında değişiklik yapılmasıyla ilgili yönetimsel işlemlere ilişkin orman sınırlandırma harita ve tutanakların kesinleşme günlerini gösterecek şekilde Orman İdaresinden getirtilmesi, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız yerel ve uzman bilirkişi fen memuru ve uzman ormancı bilirkişi hazır olduğu halde, taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, orman kadastrosu ve 2/B maddesi hükmü uyarınca yapılan yönetimsel işlemlerin dayanağı harita ve eki belgelerin ayrı ayrı yerine uygulanması, uygulamada kadastro paftasının ölçeği ile orman sınırlandırma haritasının yapılmış ise orman sınırları dışına çıkarma ile ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı haritaların ölçeklerinin eşitlenmesi, yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılarak yerine uygulanması, özellikle uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılması, orman kadastrosu kadastro tesbit gününden önce kesinleşmemiş ise 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmü uyarınca orman araştırması yapılması, bu inceleme ve değerlendirme yapılırken taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, komşu taşınmazlarla mukayesesi yapılması, ayrıca taşınmazın sınır komşularını oluşturan taşınmazların eylemli durumunun da dikkate alınması, bu yolla taşınmazın mahkemece bizzat görülüp gözlenmesi, gözlemin keşif tutanağına aynen yansıtılması, uzman ormancı bilirkişilerden ve uzman fen memurundan keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığını duraksamasız gösterecek biçimde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınması, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 14/son maddesi hükümleri eşliğinde toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi…” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu Güldibi (Dilekli) Mahallesi, 101 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu ikinci hüküm davacı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.12.2009 gün ve 2009/17245 - 19452 sayılı bozma kararında özetle, “Bozma kararı öncesi yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporlarında çekişmeli parselin üzerinde 24 adet 25 yaşlarında aşılı kestane ağacı, 27 adet 30-35 yaşlarında kestane ağacı kökleri, 50 yaşında 5 adet kestane ağacı kökü, 45 yaşında bir adet kestane ağacı ile 104 adet 30 yaşında fındık ağaçları bulunduğu, bozma kararına uyularak yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporlarında da taşınmaz üzerinde 30-35 yaşında 25 adet aşılı kestane ağacı bulunduğu, 30-35 yaşlarında da 100 adet fındık ağacı bulunduğu, belirlenmiş, aşılı kestane ağaçlarının taşınmazın önceki ve şimdiki malikleri tarafından dikildiği bildirilmiş, bozma kararından önce yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler de, orman kadastrosunun kesinleşmesinden ve orman sınırının batıya doğru çekilmesinden sonra, davalıların kullanımının batıya doğru genişlediğini söylemişlerdir.

Mahkemece yapılan bu keşifler ve alınan bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, sahipli arazideki aşısız kestane ağaçlarının 4785 sayılı Kanunun 2/C maddesi gereğince devletleştirmeye tâbi olmadığı, ancak; sahipli arazideki yani tapulu arazilerdeki aşılı kestanelikler ile sahipsiz yani tapusuz arazilerdeki her türlü kestaneliklerin devletleştirme kapsamında olduğu, çekişmeli parselin tapuya dayanılmadan, zilyetlikle davalı gerçek kişiler adına tesbit edildiği ve gerçek kişilerin de tapuya dayanmadığı, taşınmazın batısında devlet ormanı olarak sınırlandırılan ve içinde kestane ağacı olan devlet ormanı bulunduğu da gözetilerek, kestane ağaçlarının çekişmeli parselin hangi bölümünde yoğunlaştığı veya hangi bölümünü kapsadığı belirlenmemiş, çekişmeli parselin orman kadastrosunun kesinleştiği tarihe kadar orman sayılan yerlerden olup olmadığı, 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7 ve devamı maddeleri gereğince her hangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olup olmadığı, orman sayılan yerlerden değilse bile, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten, kadastro tesbit tarihine kadar, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı, bitki örtüsü ve hakim ağaç türüne göre kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilecek yerlerden olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

02.12.2003 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4999 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7. madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fennî hataların düzeltilmesi işleri, orman kadastro komisyonları

-3 -

2013/4345 - 9137

tarafından yapılır.” hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/a maddesinde “6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre, orman sayılan ve eskiden beri Devlete ait olduğu bilinen ormanlar…” 26/c maddesinde “4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş veya Devletleştirilmeye tabi ormanlar,” ve 26/h maddesinde de “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın Devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

Çekişmeli parselin kuzeyinde bulunan aynı ada 6 ve güneyinde bulunan aynı ada 8 sayılı parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile Hazine tarafından açılan davaların reddine ilişkin kadastro mahkemesi kararları, dava konusunun farklı olması nedeniyle Hazine aleyhine kesin hüküm oluşturmaz.

O halde; çekişmeli parselin bulunduğu yeri gösteren en eski tarihli memleket haritasının orijinalinden renklendirilmiş fotokopisinin Harita Genel Komutanlığından, yine 1993 yılında yapılan orman kadastrosunda kullanılan memleket haritaları ve hava fotoğraflarının Orman Genel Müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, dosyada bulunmayanlarının kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile M.K.’nun 713