muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2478, Karar No: 2023/8560, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2478 E.  ,  2023/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2236 Esas, 2022/2142 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/419 Esas, 2021/1017 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 2 ada 35, 36, 43 ve 44 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili ile, yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arazi vasfında olduğunu, emlak değerlerinin karşılaştırılması gerektiğini, hizmet sebebiyle meydana gelen değer artışının bedelden düşülmesi gerektiğini, arta kalan kısımda değer azalışının oluşmayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arazi vasfında olduğunu, emlak değerlerinin karşılaştırılması gerektiğini, hizmet sebebiyle meydana gelen değer artışının bedelden düşülmesi gerektiğini, arta kalan kısımda değer azalışının oluşmayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, arta kalan kısımda değer azalışı uygulanmasında, tespit edilen bedelden acele kamulaştırma dosyasında depo edilen ve ödenen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedelin derhâl ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, Yargıtay denetimden geçen ve taraf temyizi ile onama kararı verilen aynı kamulaştırma planı içerisinde kalan; dava konusu taşınmaza yakın ve benzer özellikler gösteren taşınmaza belirlenen metrekare birim fiyatı nazara alındığında tespit edilen m² birim fiyatının görüldüğü belirtilerek, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine uygun karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların arazi niteliğinde olduğunu, arsa olarak bedel tespitinin hatalı olduğunu, kalan alanda değer kaybı olmayacağını, dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan yapı ve ağaç bedelinin fahiş belirlendiğini ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 2 ada 35, 36 , 43 ve 44 parsel sayılı taşınmazların 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi, üzerindeki yapıya aynı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13832, Karar No: 2014/13376, Tarih: 15.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13832 E.  ,  2014/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2014/168-2014/247

Taraflar arasında görülen tazminat ve ecrimisil alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-birleşen davada davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından müvekkili aleyhine açılan müdahalenin önlenmesi davası neticesinde, müvekkilinin davalı H.. B..'e ait 527 parselin 2.696 m²'sini kullandığı ve bu alana tecavüzünün bulunduğu gerekçesiyle müdahalenin men'ine karar verildiğini ancak müvekkilinin müdahalenin men'i kararı verilen alanda diktiği ve yetiştirdiği ağaçların bulunduğunu, bu ağaçların değerinin tespiti amacıyla mahkemeye başvurduğunu, yapılan tespitte müvekkilinin yetiştirdiği 46 adet ağacın bedellerinin toplamının 12.053,00 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 12.503,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise davacı (asıl davada davalı) vekili dava dilekçesinde; asıl davaya konu yapılan ağaçlardan elde ettiği haksız kazanç nedeniyle dava tarihinden geriye doğru 4 yıllık (fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak) 5.000 TL ecrimisil bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulü ile 2.904,79 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hüseyin'den tahsili ile davacı Mehmet'e ödenmesine; birleşen davada ise 1.152,56 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalı Mehmet'ten tahsili ile davacı Hüseyin'e ödenmesine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 19.12.2013 tarih ve 2013/15283-18350 sayılı ilamı ile “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı (birleşen davada davalı) vekilinin tüm, davalı (birleşen davada davacı) vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Davalı (birleşen davanın davacısı) 25.02.2013 havale tarihli dilekçesinde, zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Mahkemece davalı (karşı davacı) vekilinin zamanaşımı itirazı hususunda bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, meni müdahale davasının 03.12.2009 tarihinde kesinleştiği iş bu davanın ise 07.02.2011 tarihinde açıldığı bu suretle 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, meni müdahale davasının 03.12.2009 tarihinde kesinleştiği iş bu davanın ise 07.02.2011 tarihinde açıldığı bu suretle 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.02.1991 gün, 1990/1 E-1991/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalma dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Malvarlığı henüz zenginleşene verilmeden, davalının sebepsiz iktisabından ve bunun doğal sonucu olarak geri almaya ilişkin dava hakkından bahsedilemez. Dava hakkının doğmadığı hallerde ise BK.nun 66. maddesinde öngörülen zamanaşımının uygulanması düşünülemez.

Bu bağlamda, her ne kadar; davaya konu edilen ağaçların bulunduğu taşınmazla ilgili davacı aleyhine verilen men'i müdahale kararı 03.12.2009 tarihinde kesinleşmiş ise de,yukarıda da ayrıntılı olarak belirtildiği üzere davacının davaya konu taşınmazdan fiilen hangi tarihte ayrıldığının duraksamasız olarak tespit edilemediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; meni müdahale kararının hangi tarihte infaz edildiğinin eş bir deyişle davaya konu taşınmazın davalıya teslim edildiği tarihin tespiti ile fiilen taşınmazın davalıya teslim edildiği tarih ile iş bu davanın açıldığı tarih itibariyle yasada öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığının tespiti halinde işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlarda araştırma yapmadan, eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27615, Karar No: 2016/1954, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/27615 E.  ,  2016/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz eden davalı ...'den temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı görülmüştür.

HMK 344-346 maddesi hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmali gerekmektedir.

Davalı ... vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek temyiz harcının ve masraflarının tamamlanması gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432 nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hakim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa, geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Davalı ...'nin temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur. Bu itibarla;

1-Davalı ... tarafından temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin,

2- Davalı ... temyiz harcı yatırmamış ise yukarda açıklanan şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin,

3-Yatırılması halinde temyiz harcı yatırıldığına dair belgenin,

Davalı ...'nin temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur. Bu itibarla;

1-Davalı ... tarafından temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin,

2- Davalı ... temyiz harcı yatırmamış ise yukarda açıklanan şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin,

3-Yatırılması halinde temyiz harcı yatırıldığına dair belgenin,

4-Yukarda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz harcı yatırılmaması halinde buna ilişkin Mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6785, Karar No: 2017/13884, Tarih: 24.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6785 E.  ,  2017/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25349, Karar No: 2013/8805, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25349 E.  ,  2013/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; mağdur ...’nın şikayetçi ...’un yanında çırak olarak çalıştığı, şikayetçi ...’un mağduru...’dan olan alacağını tahsil etmek için gönderdiği, parayı alan mağdurun dükkana döndüğü sırada yanına gelen sanığın selam verip, “beni ...ey gönderdi, sen elindeki parayı bana vereceksin, bende dolar bozdurup sana 7400 TL vereceğim” diyerek mağduru kandırıp parayı aldığı, pasaja girip izini kaybettirdiği olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde aynı yasanın 62. Maddesi uyarınca yapılan indirimin gün para cezası yerine belirlenen adli para cezası üzerinden yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki adli para cezasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “1000 gün adli para cezasının aynı yasanın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 833 gün adli para cezası, aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 30 TL’den çevrilerek 24990 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/8932, Karar No: 2022/11908, Tarih: 06.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8932 E.  ,  2022/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı Er-... Ltd. Şti. uhdesinde diğer davalı ..........’ne ait işyerinde 28.04.2008-15.04.2010 tarihleri arasında fiilen çalıştığını, ... sektöründe çalıştığı için çalışma dönemi içerisinde ilk kış 27.12.2008-26.02.2009 ve ikinci kış dönemi 27.12.2009-26.01.2010 tarihleri arasında çalışmaya ara verdiğini belirterek, dava konusu dönemde davalı işverenler nezdinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili verilen kararın hatalı olduğunu belirtip, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: