muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6165, Karar No: 2022/15871, Tarih: 10.11.2022

3. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili" kenar başlıklı 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tarafların bedelde anlaşamamaları halinde gerektiğinde hâkim tarafından onbeş gün içinde sonuçlandırılmak üzere yeni bir bilirkişi kurulu tayin edilir ve hâkim, tarafların ve bilirkişilerin rapor veya raporları ile beyanlarından yararlanarak adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespit eder. Mahkemece tespit edilen bu bedel, taşınmaz mal, kaynak veya irtifak hakkının kamulaştırılma bedelidir (...) İdarece, kamulaştırma bedelinin hak sahibi adına yatırıldığına, hâkim tarafından kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin (…) veya hak sahibinin tespit edilemediği durumlarda ise ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere bloke edildiğine dair makbuzun ibrazı halinde mahkemece, taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilir ve bu karar, tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir. Tescil hükmü kesin olup, tarafların bedele ilişkin istinaf veya temyiz hakları saklıdır ..."

4. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin tespiti esasları" kenar başlıklı 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının ilgili bölümleri şöyledir:

"15'inci madde uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu, kamulaştırılacak taşınmaz mal veya kaynağın bulunduğu yere mahkeme heyeti ile birlikte giderek, hazır bulunan ilgilileri de dinledikten sonra taşınmaz mal veya kaynağın;

a) Cins ve nevini,

b) Yüzölçümünü.

c) Kıymetini ektileyebilecek bütün nitelik ve unsarlarını ve her unsurun ayrı ayrı değerini,

(...)

e) Kamulaştırma tarihindeki resmi makamlarca yapılmış kıymet takdirlerini,

f) Arazilerde, taşınmaz mal veya kaynağın (…) mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini

(...)

ı) (...) her bir ölçünün etkisi açıklanmak kaydıyla bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüleri,

Esas tutarak düzenleyecekleri raporda bütün bu unsurların cevaplarını ayrı ayrı belirtmek suretiyle ve ilgililerin beyanını da dikkate alarak Sermaye Piyasası Kurulu tarafından kabul edilen değerleme standartlarına uygun, gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit ederler. "

(...)

Kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesisinde, bu kamulaştırma sebebiyle taşınmaz mal veya kaynakta meydana gelecek kıymet düşüklüğü gerekçeleriyle belirtilir. Bu kıymet düşüklüğü kamulaştırma bedelidir. "

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... İli... İlçesi,... Mahallesi 113 ada 44 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın sulama kaynağı ve yeterliliği hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanmıştır.

4. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmi verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu tespit edilmiştir.

5. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının brüt gelirin 1/3 ü oranında alındığı belirtilmiş olup, verilerin ekonomik tarıma uygunluğu denetlenmiştir.

6. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın gerçek değerine ulaşması sebebiyle objektif değer artış oranı uygulanmaması kanaatine varıldığı anlaşılmaktadır.

7. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

8. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

9. Davacı ...'in yargılama sırasında vefat ettiği ve mirasçıları kendilerini vekille temsil ettirdiği halde, gerekçeli karar başlığında murisin davalı olarak gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

9. Davacı ...'in yargılama sırasında vefat ettiği ve mirasçıları kendilerini vekille temsil ettirdiği halde, gerekçeli karar başlığında murisin davalı olarak gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçeli karar başlığında yer alan "..." isminden sonra gelmek üzere, "Mirasçıları: a-) Ayşe Şahin, b-) Yahya Şahin, c-) Ethem Şahin, d-) Yelis Şahin, e-) Emine Eser (Şahin)" isimlerinin eklemesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11969, Karar No: 2009/8840, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11969 E.  ,  2009/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, ...isimli kişiye verdiği senedin bu kişinin kızı olan davalı tarafından takibe konulduğunu, 15.01.2003 tarihinde davalı ile borcun 2.400.000.000.-TL.olacağı ve bunun da emekli maaşından kesilerek ödenmesi hususunda anlaştıklarını, emekli maaşından 1.839.600.000.-TL.kesildiğini, 14.07.2004 tarihinde gerçekte senet alacaklısı olan ...’la anlaşarak borcun kalan kısmını bu kişiye ödediğini, aracı ve taşınmazı üzerindeki haczin kaldırıldığı halde emekli maaşındaki haczin kaldırılmayarak 333.340.000.-TL.daha kesinti yapıldığını belirterek 333.340.000.-TL.nin faiziyle davalıdan tahsiline ve 1.126.490.000.-TL.den dolayı da borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, maaş kesintisi için yazılan yazıda 16.01.2003 tarihi itibariyle borcun 3.298.890.000.-TL. olduğunun belirtildiğini, harici yapıldığı belirtilen ödemelerin borçla bir ilgisi olmadığını, yapılan maaş kesintilerinin B.K.nun 84. maddesi uyarınca masraf ve faizlerden düşüleceği isteminin de bulunduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı yanca icra dosyası haricinde para ödendiği hususunun kanıtlanamadığı, davacının dayandığı 14.07.2004 tarihli ve dava dışı ...imzalı belgenin sonunda yer alan “avukatlık ve faiz alacağım kalmamıştır, alacağımı tahsil ettim, feragat ediyorum” şeklindeki cümlenin borçtan kurtulmak maksadıyla sonradan yazıldığı, bu itibarla delil olarak kabul edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, delilleri arasında yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda, davacı yana yemin teklif hakkını kullanıp kullanmayacaklarının hatırlatılması gerekirken bu yönün gözden kaçırılmış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25716, Karar No: 2014/7002, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25716 E.  ,  2014/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan elma ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, hasat döneminde elmanın taşınmaz başında toptan ortalama kg. satış fiyatı ve üretim masrafları..., ..., ..., ... İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazda dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle ürün maliyetleri bildirilirken ilaçlama masrafları belirtilmediğinden bu husus ... İl Tarım Müdürlüğünden araştırıldıktan,

3)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazın ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaret ettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3154, Karar No: 2019/7805, Tarih: 01.07.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/3154 E.  ,  2019/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise bölge adliye mahkemesince kaldırılan yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.07.2019 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Temyiz eden davacı ... vekili Av. ...'un mazeretine ilişkin dilekçe verdiği belgelendirmediği için mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının temyiz itirazının reddine,

2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) İlk derece mahkemesince boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır, davalı kadının daha hafif kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi de davacı erkeğin kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden istinaf taleplerini esastan reddetmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden; boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkekten kaynaklanan kusurlu bir davranışın bulunmadığı, davacı erkeğin eşini müşterek evden göndermesi vakıasına yönelik tanık beyanlarının soyut, duyuma dayalı, Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olduğu anlaşılmaktadır. İspat edilemeyen vakıalar taraflara kusur olarak yüklenemez. Evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda, eşinden habersiz altınlarını bozdurup evlenmeden önceki borçlarını ödeyen, yerine sahte bilezik takıp eşinin güvenini sarsan davalı kadın tam kusurludur. Bu durum gözetilmeden davacı erkeğin tam kusurlu kabul edilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

b) Yukarıda 2/a. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı kadın tam kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata karar verilemez. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu m. 174/1-2 koşulları oluşmamıştır. O halde davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

b) Yukarıda 2/a. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı kadın tam kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata karar verilemez. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu m. 174/1-2 koşulları oluşmamıştır. O halde davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2/a ve 2/b bentlerinde gösterilen sebeplerle; İstanbul Bölge Adliye mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının kusur belirlemesi ve davalı kadın yararına hükmolunan tazminatlara yönelik esastan reddine dair kısmının KALDIRILMASINA, temyiz olunan hükmün 2/a. ve 2/b. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/19174, Karar No: 2015/24968, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19174 E.  ,  2015/24968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/245-2013/121

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan biber, patlıcan ve taze fasulyenin dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme yılı olan 2012 yılı dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı ayrı gösterilerek) ve değerlendirme yılı hasat dönemindeki tarla başına ortalama kg. satış fiyatının da, ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2617, Karar No: 2025/2048, Tarih: 10.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2617 E.  ,  2025/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1045 E., 2024/1066 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/1386 E., 2017/699 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı elektrik şirketinin abonesi olduğunu, davalı tarafça düzenlenen elektrik faturaları ile müvekkilinden herhangi bir tüketim karşılığı olmayan, kayıp/kaçak, sayaç okuma (PSH), iletim, dağıtım, perakende satış hizmet bedeli adı altında bedel tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 10.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava açıldıktan sonra kanun değişikliği olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkil şirkete 21.12.2016 tarihli Mahkeme kararı ile TMSF'nin kayyım olarak atandığını, 28.09.2023 tarihli Ceza Mahkemesi kararı ile müvekkil şirketin müsaderesine karar verildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; davacı yanın vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini savunarak, kararın düzeltilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının elektrik faturalarına yansıtılan kayıp/kaçak ve diğer bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1. Dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının taraf vekillerine 29.11.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalı şirket vekilince kararın 13.12.2023 tarihinde harcı yatırılmaksızın istinaf edildiği, Mahkemece, istinaf harcının ödenmesi konusunda davalı vekiline çıkarılan muhtıranın 10.01.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı şirket tarafından 1 haftalık kesin süre içerisinde istinaf harcı yatırılmadığından istinaf edilmemiş sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

1. Dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının taraf vekillerine 29.11.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalı şirket vekilince kararın 13.12.2023 tarihinde harcı yatırılmaksızın istinaf edildiği, Mahkemece, istinaf harcının ödenmesi konusunda davalı vekiline çıkarılan muhtıranın 10.01.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı şirket tarafından 1 haftalık kesin süre içerisinde istinaf harcı yatırılmadığından istinaf edilmemiş sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

Davacı tarafça 04.01.2024 tarihinde istinafa cevap ve katılma yoluyla istinaf talebinde bulunulduğu, Mahkemece 08.02.2024 tarihinde davalı elektrik şirketinin istinaf talebinin reddine karar verildiği bu kararın 25.02.2024 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği ve davalı vekilince 13.03.2024 tarihinde kararın kesinleştirilmesi istenildiği anlaşılmıştır.

Katılma yoluyla istinaf asıl istinaf talebine bağlıdır. Davalı tarafça harç yatırılmadığından Mahkemece istinaf talebinin reddine karar verildiğinden davacının bu istinafa katılarak istinaf etme olanağı bulunmadığından davacının isteminin reddi gerekir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, taraflarca yapılan usulüne uygun istinaf talebi bulunmadığı halde tarafların istinaf başvurularının incelenmesi ve esastan reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi uyarınca usulden BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.