muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8468, Karar No: 2017/3738, Tarih: 07.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8468 E.  ,  2017/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/07/2013 gününde verilen dilekçe ile kurum zararından kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararından kaynaklı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamından; davalı tazminat davası bitmeden önce 2014/1275 esas sayılı dosyası ile 8 yıl hapis cezası almakla hükümlü olduğu yazısından anlaşılmaktadır. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bu işlemler yapılmamışsa öncelikle yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

2-Ayrıca, kararı temyiz eden davalı ...'den temyiz harcı alınmadığı görülmüştür. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, 1984/5 esas ve 1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

Bu durumda davalıya (1) bentte belirtildiği üzere, vasi atanıp atanmadığı atanmış ise davalı adına kararı temyiz etmesi halinde eksik temyiz harcının tamamlatılması gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/52890, Karar No: 2019/6691, Tarih: 11.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/52890 E.  ,  2019/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... Yargıcı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7772, Karar No: 2022/10323, Tarih: 22.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7772 E.  ,  2022/10323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ: 09.05.2022

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, hakaret.

HÜKÜMLER :A)... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarih, 2019/518 Esas ve 2021/247 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında;

1)Maktul ...'a yönelik "kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

2)Maktul ...'a yönelik "hakaret" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine,

B)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarih, 2021/2157 Esas ve 2022/1199 Karar sayılı kararı ile; İstinaf başvurusunun kabulü ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "kasten öldürme" ve "hakaret" suçlarından kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına,

Sanık ... hakkında;

1)Maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e, 29, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

2)Maktul ...'a yönelik "hakaret" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 131/2, 125/1-4, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarih, 2021/2157 Esas ve 2022/1199 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden ve sanık hakkında "nitelikli kasten öldürme" suçundan hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi kararlarının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarih, 2021/2157 Esas ve 2022/1199 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin; eksik araştırma ve hatalı değerlendirmeye, meşru savunmaya, suç vasfına, sanığın maktulün yaşı konusunda hataya düştüğüne, hakaret suçundan ceza verilmemesi gerektiğine, katılanlar vekilinin; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarları ile temyiz incelemesi dışında tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın alkollü bir şekilde yolda yürürken karşıdan gelen ve yaşları küçük olan tanık ... ile birlikte yürüyen tanıklardan ...'na omuz attığı tanığın sanığı "önüne baksana" diye uyarması üzerine sanığın küfür ettiği, kız arkadaşını uzaklaştırmak isteyen ve sanığa "yoluna git" diyen tanık ...'in gözüne yumruk attığı, orada bulunan yetişkin insanların araya girerek sanığı engelledikleri sırada sanıktan korkan tanık ...'in hemen yakında bulunan yine yaşı küçük arkadaşlarına telefonla haber verdiği ve maktul ... ile tanıklar ... ve ... ...'nun olay yerine geldikleri maktulün "ne oluyor burada" demesi üzerine sanığın bu kez maktule küfür ederek üzerine yürüdüğü, maktulünde sanığı engellemek için bacağına tekme attığı, tarafların tekrar kavgaya tutuştuğu, orada bulunanların kavgayı ayırdığı sanığın evine gittiği, evde iken sinirli bir şekilde küfürler ettiği, sanığın alkollü ve sinirli olduğunu gören eşinin aynı gün yaşadıkları tartışmanın etkisiyle de sanıktan çekindiği için sanığa ne olduğunu soramadığı, sanığın mutfakta bir kaç bardak kırdıktan sonra yanına bir bıçak alarak tekrar dışarı çıktığı bu kez eşinin "nereye gidiyorsun" diye sorması üzerine "biraz kafamı dağıtacağım" dediği ve az önce kavganın cerayan ettiği parka giderek orada bulunan ve az önceki kavgada yer alan çocukların arkadaşı olduğunu düşündüğü yaşı küçük tanıklara bıçağı rastgele savurduğu ve "... nerede, onu öldüreceğim" dediği, aynı parkta olup sesleri duyan maktul ...'in olay yerine geldiği, maktulü gören sanığın maktule sinkaflı küfürler ederek üzerine gittiği, maktulün montunu çıkartarak bıçağın kendisine isabet etmesini engellemeye çalıştığı ancak sanığın maktulün göğüs bölgesine bıçağı iki kez saplaması üzerine maktulün yere düştüğü, sanığın da maktul ile birlikte yere düştüğü, yerde iken de maktulü bıçaklamaya devam ettiği, yaşı küçük tanıkların korkudan sanığa müdahale edemediği, sanığın ayağa kalktıktan sonra tanıklara "yaklaşmayın sizi de bıçaklarım" dedikten sonra koşarak oradan uzaklaştığı anlaşılan olayda sanık hakkında TCK'nin 29. maddesine göre asgari oranda haksız tahrik uygulanmasının isabetli olduğuna ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Ceza hukuku düzenimiz suçun haksız bir fiilin etkisi altında işlenmesi halinde ceza indirimi yapılmasını öngörmüştür. Çünkü haksız fiil kişinin ruh halini

Ceza hukuku düzenimiz suçun haksız bir fiilin etkisi altında işlenmesi halinde ceza indirimi yapılmasını öngörmüştür. Çünkü haksız fiil kişinin ruh halini

etkilemekte, öç alma ve uğradığı haksızlığı telafi etme dürtü ve düşüncesi ile sağlıklı karar alma imkanı zayıflamakta dolayısıyla failin kusuru ve ceza sorumluluğunu azaltan bir durum ortaya çıkmaktadır. Ancak haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığı olaya göre mahkeme tarafından belirlenmelidir. Bunun için,

- Mağdur veya maktulden kaynaklanan (doğrudan veya dolaylı olarak sebebiyet verilen) hukuken haksız nitelikte sayılabilecek bir eylemin varlığı,

- Haksız eylemin failide hiddete ve şiddetli bir eleme neden olması (normal şartlarda ve ortalama ölçütlere sahip her insanda aynı etki görülebilmeli)

- Suçun bu hiddet ve elemin etkisi altında kalınarak işlemesi

- Suçun haksız fiile sebebiyet veren kişiye karşı işlenmesi gerekmektedir. Diğer en önemli ölçüt ise mağdurun/maktulün haksız fiil oluşturan eylemine sanığın kendi haksız davranışları ile sebebiyet vermemesi gerekir. Diğer bir anlatımla kural olarak ilk haksız hareket sanıktan kaynaklanmış ise ve buna tepki olarak mağdur/maktul sanığa yönelik bir fiilde bulunmuş ise haksız tahrik hükümleri uygulanmamalıdır. Bunun istisnası ise orantılılık ilkesinin ihlal edilmesidir. Yani sanığın ilk haksız hareketi ile mağdurun/maktulden tepki olarak gelen davranış arasında bir orantı yok ise ve bu etki-tepki dengesi sanık lehine bozulmuş ise yine haksız tahrik hükümleri uygulanabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında sanığın alkollü bir şekilde yolda yürürken karşıdan gelen ve yaşları küçük olan tanıklardan ...'e omuz atarak ilk haksız hareketi başlattığı, ''önüne bak'' diye makul bir şekilde uyarılmasına rağmen küfür etmek suretiyle haksız hareketlerine devam ettiği, akabinde tanık ...'e vurarak saldırgan tutumlar sergilediği, olayı öğrenerek arkadaşlarının yanına gelen ve ''ne oluyor'' diye soran maktule küfür ederek haksız eylemlerine devam ettiği ve maktulün üzerine yürüyerek saldırgan tutum ve davranışlarını maktule karşı da gösterdiği, maktulün kendisini korumak amacıyla sanığın bacağına bir tekme atmasından ibaret eyleminde etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulduğundan söz edilemeyeceği, ilk olay bu şekilde bitmesine rağmen sanığın evden aldığı bıçakla tekrar olay yerine gelerek maktulün yaşı küçük olan arkadaşlarına bıçak savurduğu sırada olay yerine gelen maktule küfür ederek ve bıçakla saldırarak haksız davranışlarına devam ettiği, ne ilk olayda ne de ikinci olayda maktulden kaynaklanan ve haksız tahrikte orantılılık ilkelerine aykırı dengeyi sanık lehine bozacak bir davranışın bulunmadığı, bu nedenlerle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması ve kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/12115, Karar No: 2014/20115, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12115 E.  ,  2014/20115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sorgun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/546-2013/318

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.02.2014 gün ve 2013/22348 Esas - 2014/4753 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.12.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13017, Karar No: 2011/15009, Tarih: 06.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13017 E.  ,  2011/15009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzincan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.05.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar için takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.10.2011 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2024/2417, Karar No: 2025/258, Tarih: 15.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2417 E.  ,  2025/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/558 E., 2024/581 K.

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının Bayrampaşa Şehir Parkının işletilmesi amacıyla yapılan ihale sonucunda imzalanan 08.08.2016 tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesine aykırı olarak 18.04.2018 tarihli yazısında 2018 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan aylarına ilişkin %18 oranında KDV tahakkuku yaptığını ve bundan sonraki aylarda da kira bedeline KDV tahakkuk edileceğinin bildirildiğini, ihale şartnamesi ve kira sözleşmesinde kira bedeline ek olarak KDV ödemesi yapılacağına dair bir hüküm bulunmadığını, sözleşmede kira bedelinin KDV dahil belirlendiğini ileri sürerek; 08.08.2017 ile 07.08.2018 dönemi kira bedelinin KDV dahil 184.720,00 TL olduğunun tespitine, 2018 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları için tahakkuk ettirilen toplam 232.747,20 TL KDV borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Bayrampaşa Şehir Parkının (Adapark) tesisleriyle birlikte 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerine göre yapılan ihale sonucunda 08.08.2016 tarihli ve 10 yıllık kira sözleşmesi ile davacı şirkete kiraya verildiğini, 2018 yılı Şubat Mart aylarında yapılan Sayıştay denetimlerinde işletme hakkının kiraya verilmesi şeklinde yapılan kiralamalarda KDV alınması gerektiğinin rapor edildiğini, buna istinaden davacı şirkete yazı gönderilerek 2018 yılından itibaren aylık kira bedeline ek olarak %18 oranında KDV tahakkuku yapılarak ödeme yapılmasının istendiğini, davacı şirkete KDV tahakkukunun idari bir işlem olması nedeniyle Vergi Mahkemesinin görev alanında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli kararıyla; taraflar arasındaki sözleşme ve ihale şartnamesinde KDV’nin ayrıca ödeneceğine ilişkin bir düzenlemenin yer almadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, taraflar arasındaki 08.08.2016 tarihli kira sözleşmesinin 08.08.2017- 07.08.2018 kira dönemi için aylık kira bedelinin KDV dahil 184.720,00 TL olduğunun ve davacının 2018 Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları için davalı tarafından tahakkuk ettirilen 232.747,20 TL KDV borcu olmadığının tespitine karar verilmiş, kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf etmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasındaki kira sözleşmesinde kira bedelinin aylık 160.000,00 TL ve her ay peşin ödeneceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmenin (16.) maddesinde "Kiralanan iş yerinin stopaj vergisi kiracıya aittir." şeklinde hükmün yer aldığı, ihale şartnamesinin (8.) maddesinde de "... Sözleşme harç ve masrafları, noter ücretleri ile halen var olan ve sonradan koyulacak her türlü vergi, resim, harç ve ücretler kiracıya aittir." hükmünün bulunduğu, vergilerin kiracıya ait olacağına ilişkin şartlar dikkate alındığında, davacının kira bedeline ayrıca %18 KDV ilave edilerek kiraya verene ödenmesi gerektiği, kararın davacı yönünden usul ve yasaya aykırılık taşımadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Dairenin 12.12.2023 tarihli ilamıyla; sözleşmede kira bedelinin KDV ile birlikte ya da haricen ödeneceği konusunda açık bir düzenleme olmadığı, sözleşmenin (16.) maddesinde yer alan kiralananın stopaj vergisinin kiracıya ait olduğuna dair hüküm ile genel şartnamenin (8.) maddesinde yer alan sözleşme harç ve masrafları, noter ücretleri ile halen var olan ve sonradan koyulacak her türlü vergi, resim, harç ve ücretlerin kiracıya ait olacağı şeklindeki hükümlerin kiracının ayrıca KDV ödeyeceği şeklinde yorumlanamayacağı, kira sözleşmesinde belirlenen kira bedelinin net kira nedeli olduğu, taraflar arasında kararlaştırılan kira bedelinin KDV dahil bedel olduğunun kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesinde belirlenen kira bedelinin net kira olduğu, kira bedeline ayrıca KDV ekleneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile taraflar arasındaki 08.08.2016 tarihli kira sözleşmesinin 08.08.2017-07.08.2018 kira dönemi için aylık kira bedelinin KDV dahil 184.720,00 TL olduğunun ve davacının 2018 Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Haziran ve Temmuz ayları için davalı tarafından tahakkuk ettirilen 232.747,20 TL KDV borcu olmadığının tespitine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kira sözleşmesinin eki niteliğindeki genel şartnamenin (8.) maddesi ile halen var olan ve sonradan koyulacak her türlü vergi resim, harç ve ücretlerin kiracıya ait olduğunun açık ve anlaşılır bir şekilde konuyu düzenlediğini, konuyla ilgili vergi mevzuatı gereğince de sözleşmeye konu işletmeye ilişkin KDV'nin kira bedeline dahil olmadığını, kiraya verenin vergi mükellefi değil vergi sorumlusu olarak vergiyi kiracıdan alınıp Hazineye ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasına istemiştir.

C. Gerekçe ve Değerlendirme

C. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira bedelinin net mi brüt mü olduğuna ilişkin çekişmenin giderilmesi ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalan hususların incelenmesinin artık mümkün olmadığı, bozma ilamında da belirtildiği üzere kira sözleşmesinde kira bedelinin net kira bedeli olduğu tespit edilmekle KDV'nin kira bedeline dahil olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13797, Karar No: 2010/22009, Tarih: 20.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13797 E.  ,  2010/22009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma işlemi Diyarbakır 2. İdare Mahkemesinin 2009/654 esas ve 2010/86 sayılı kararı ile iptal edildiği ileri sürüldüğünden, söz konusu dava dosyası karar kesinleştikten sonra ilgili idare mahkemesinden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazın kamu yararı kararının alındığı 22.4.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığının, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının ve etrafının meskun olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.