muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5059, Karar No: 2018/11854, Tarih: 21.11.2018

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan karar Dairemizin 2015/2914 E. 2015/5557 K. sayılı ve 02.04.2015 tarihli kararı ile “Yargılamanın iadesi isteği, HMUK’nun 374 ve devamı maddelerinde açıkça vurgulandığı üzere hukuki niteliği itibariyle bağımsız bir dava olarak açılıp incelenir. Yargılamanın iadesi davasının; mutlaka, duruşma yapılarak incelenmesi gerekmektedir. Mahkemenin, dosya üzerinde inceleme yaparak, yargılamanın iadesi talebini karara bağlaması (yargılamanın iadesi sebeplerinden birinin mevcut olmaması halinde bile) caiz değildir. Tarafların usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilip dinlendikten sonra yargılamanın iadesi davasının mesmu (dinlenmeye değer) olup olmadığını kendiliğinden araştırması gerekir. (Prof, Dr. Baki Kuru, Medeni Usul Hukuku, 23. Baskı, sayfa 700 vd.) Bu aşamada, genel dava koşullarından ayrı olarak yargılamanın iadesi davasının süresinde açılıp açılmadığının, teminat gösterilip gösterilmediğinin ve yasada sayılan yargılama iadesi sebeplerine dayanılıp dayanılmadığının incelenmesi gerekir. Bu koşullardan birisinin mevcut olmadığı sonucuna varılması halinde istem ret edilir. Mahkemece, birinci aşamada, yargılamanın iadesi davasının dinlenmeye değer olduğu sonucuna varılırsa; ikinci aşamada esasa girilerek ileri sürülen yargılamanın iadesi sebeplerinin doğru olup olmadığı araştırılır. Dava dilekçesinde ileri sürülen sebebin gerçek olduğu kanısına varılması halinde ise; istem kabul edilerek, asıl dava hakkında yeni bir karar verilir. Yargılamanın iadesi istemi üzerine hakim, 23.5.1956 gün ve 8/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, HMK’nın 27. (HUMK 73.) maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde taraflara iddia ve savunmalarını bildirmeleri ve belirlenen günde oturuma gelmeleri için davetiye gönderip, duruşma yapmadan, yargılamanın iadesi isteği hakkında hüküm kuramaz. Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde usulî işlemlerin yerine getirilmesinden sonra, yargılamanın iadesi talebinin mesmu (dinlenmeye değer) olup olmadığının araştırılıp, sonucu dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken; daha evvel verilip kesinleşen dosya üzerinde, tarafları duruşmaya davet etmeden ek karar ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen kararında; davanın kabulüne, 07/03/2013 karar tarihli ve 24/12/2013 kesinleşme tarihli 2011/185 Esas 2013/72 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen kararında; davanın kabulüne, 07/03/2013 karar tarihli ve 24/12/2013 kesinleşme tarihli 2011/185 Esas 2013/72 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan karar Dairemizin 2016/9984 Esas ve 2018/1733 Karar sayılı ve 27.02.2018 tarihli kararı ile “Eldeki davada; davacı, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelleri hakkında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ilam ile lehine bir hak doğduğunu ileri sürmüştür. Ancak, yargılamanın iadesi istenilen davada; yukarıda da açıklandığı üzere, bir başka mahkeme hükmü esas alınarak karar tesis edilmemiştir. Diğer bir anlatımla, HMK'nun 375/1-ğ maddesinde ifadesini bulan yargılamanın iadesi sebebi oluşmamıştır. Buna göre, mahkemece; şartları oluşmayan yargılamanın iadesi isteminin dinlenemeyeceği gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen 22.05.2018 tarihli son kararında; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere; bozma kararına mahkemece uyulmuş olması taraflardan biri lehine usuli kazanılmış hak meydana getirir. Bu hakkı ne mahkeme ne de temyiz mahkemesi halele uğratabilir. Müktesep hakkın tanınması kamu düzeni düşüncesiyle kabul edilmiştir.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

Somut olayımıza gelince mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacının yargılamanın yenilenme talebinin HMK'nın 375/1-ğ maddesinde yeralan yargılamanın iadesi sebebini oluşturmadığı, bu nedenle de reddinin gerektiği açıkça ifade edilmiş olmasına rağmen mahkemece dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren, geçmişe etkili

yasa değişikliği gerekçe gösterilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacı dava açmasında haksız sayılamayacağı gerekçesiyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamıştır.

yasa değişikliği gerekçe gösterilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacı dava açmasında haksız sayılamayacağı gerekçesiyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece davanın reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle uyulan bozma ilamı gereği yerine getirilmeden, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilerek yargılama giderleri ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiş, bu hususlar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK' un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3885, Karar No: 2024/5904, Tarih: 03.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3885 E.  ,  2024/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/96 Esas, 2020/167 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/918 E., 2019/891 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketi tarafından sigortalanan müvekkilinin şantiyesinde 26.02.2017 tarihinde meydana gelen hırsızlık sonucu hasar bedelinin davalı ... şirketi tarafından ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL'nin 26.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; eksper raporunda davacının şantiyede güvenlik önlemlerini almadığının tespit ediliğini, bu nedenle davacının taleplerinin teminat dışında olduğunu, müvekkili şirketin dava tarihinden itibaren ancak yasal faizle sorumlu olabileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmü esas alınan bilirkişi kök raporu ve ek raporu doğrultusunda davalının sigorta tazmin borcunun doğduğu, poliçe kapsamında rizikonun gerçekleştiği, sigorta teminatı kapsamı dışında bırakacak bir husus bulunmadığı, davacının üzerine düşen poliçe kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirdiği, gerekli tedbirleri aldığı, gerçekleşen zararın poliçe kapsamı dışında olmadığı savunması yerinde olmadığı gibi bu hususta ispat yükü davalı tarafa düşmekle birlikte davalının savunmasını kanıtlayamadığı, özel şartlar kapsamında kilitli ve kapalı olan bir yerden hırsızlık olayının gerçekleştiği, kök raporda da bu hususta ayrıntılı açıklamalara değinildiği, zarar tutarının hesabı bakımından ise ek rapordaki açıklamalara ve bilimsel görüşlere itibar edilerek davacının gerçek zararının 80.976,80 TL olduğunun tespit edildiği, davacının ıslah dilekçesi ile bu tutar üzerinden dava dilekçesi ıslah ederek talepte bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 80.976,80 TL alacağın 26.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacı yararına davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu uyuşmazlığa konu edilen ve meydana geldiği iddia edilen zararın sigorta poliçesi teminatı dışında kaldığını, teminat dışı olan bu hasara ilişkin şantiye sahasının büyüklüğü, inşaat sahasının yeterli bekçi ile korunmasının sağlanıp sağlanmadığı, sahadaki aydınlatmanın yeterli olup olmadığı ve hırsızlar tarafından şantiyeye giriş yerinin bekçi kulübesinden görünüp görünmediği aksi takdirde ise şantiye sahasının tamamını gösteren güvenlik kameralarının mevcudiyeti araştırılması gerekliliğinin mevcut olduğu, işbu dava dosyası kapsamında meydana geldiği iddia edilen hasarın kabulünün mümkün olmadığını, teminat dışı olan hasara ilişkin belirtilen hususların mevcudiyeti araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... şirketinin sorumluluğundaki inşaat halindeki bina içerisinde bina kapıları kırılmak suretiyle gerçekleştirilen hırsızlık olayının sigorta poliçesi 10 uncu madde hükümleri doğrultusunda teminat kapsamında olduğunu, bu durumda ispat külfeti kendisinde olan sigortacının meydana gelen zararın sigorta ettirenin, sigortalı ve tazminat ödenmesini sağlamak amacıyla bunların hukuken fiillerinden sorumlu oldukları kişilerin rizikonun gerçekleşmesine kasten sebep olduklarını, rizikonun gerçekleşme biçiminin gerçeğe aykırı şekilde ihbar edildiğini, gerçeğe uygun olarak bildirilmeyen rizikonun, gerçekte ne şekilde meydana geldiğini ve bu gerçekleşme tarzına nazaran yasa ve poliçe genel şartlarının öngördüğü teminat dışı hallerden birinin varlığı veya riziko başlı başına sigorta teminatı kapsamı dışında kalmıyor olsa bile yapılan ihbar yanlışlığının doğrudan zarar sorumlularına karşı rücu hakkını etkisiz kılma sonucunu ortaya çıkarttığını ispat etmek zorunda olup sigortacının bu yükümlülüğünü yerine getiremediği, sigortacının yargılama aşamasınca zarar miktarına ve olayın meydana geliş şekline yönelik ilişkin bir itirazının olmadığı mahkeme kararına yönelik istinafının sadece meydana gelen zararın poliçe kapsamında olmadığı yönünde olduğu hususları nazara alınarak mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyeri sigorta sözleşmesinden kaynaklı sigorta bedelinin davacı ... ettiren tarafından davalı sigortacıdan gerçekleşen riziko nedeniyle tahsili istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 inci maddesinin birinci fıkrası, 1409 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 1429 uncu maddesinin birinci fıkrası.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10869, Karar No: 2014/6545, Tarih: 17.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10869 E.  ,  2014/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/10-2013/74

Davacı T.. P.. vekili Avukat S. M.tarafından, davalı İ.. D.. aleyhine 06/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız haciz iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; olayın gelişim şekli, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/494, Karar No: 2022/3328, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/494 E.  ,  2022/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı yönünden HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 01/03/2022 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen arazi kısmen kapama bağ niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, Doğanyurdu Köyü, 107 ada, 40 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak bedel belirleyen ilk derece mahkemesi kararı, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak taşınmazın bilirkişi raporundaki özellikleri dikkate alındığında, arazi olan bölümüne % 40 oranında; bağ niteliğinde olan bölümüne ise %20 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiği hususu belirtildiği halde, dava konusu taşınmazın tamamının arazi olduğu kabul edilerek belirlenen m2 birim fiyatına % 40 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanmak suretiyle bedel tespit edildiği ve davacı idare lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığından bahisle HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 4.407,21 m2 lik kısmının arazi, 1.729,83 m2 bölümünün ise kapama bağ olarak kabulü ile hesaplama yapıldığı anlaşıldığı halde, bölge adliye mahkemesince gerekçesi açıklanmadan dava konusu taşınmazın tamamının arazi olduğu kabul edilerek değer belirlenmesi,

2-İlk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 34 adet ceviz fidanı ile 7 adet ceviz fidanı toplamı 6.200,00-TL mütemmim cüz bedeli hesaplandığı halde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin kararında gerekçesi açıklanmadan mütemmim cüz bedeli eklenmeyerek eksik bedele hükmedilmesi,

3-Kabule göre de, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporundaki özellikleri dikkate alındığında, taşınmazın tamamına %40 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması doğru ise de, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin kararında taşınmazın arazi olan bölümüne % 40, bağ niteliğinde olan bölümüne ise %20 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiği hususunun kabulü ile tereddüt uyandırması,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.