muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5049, Karar No: 2019/865, Tarih: 24.01.2019

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14977, Karar No: 2014/13261, Tarih: 25.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14977 E.  ,  2014/13261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/272-2013/548

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Dosyada bulunan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın dekar başına üretim gideri 169.00 TL, ayçiçeğin dekar başına üretim gideri 257.00 TL, kuru fasulyenin dekar başına üretim gideri 280.00 TL, şeker pancarının dekar başına üretim gideri 267.00 TL ve bağ ürününün dekar başına üretim gideri 300.50 TL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden daha yüksek üretim gideri olarak sırasıyla buğday için 178.30 TL, ayçiçeği için 271.14TL, kuru fasulye için 295.40 TL, şeker pancarı için 281.69TL ve bağ ürünü için 332.05 TL olarak hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19326, Karar No: 2011/1174, Tarih: 15.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2006/19326 E.  ,  2011/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1. Hükümden önce son sözün, hazır bulunan sanığa verilmesi yerine sanık savunmanına verilmesi suretiyle CMK’nun 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2. Yakınan ...'ya karşı eylemle ilgili iddianamenin yargıç havalesini taşıyan aslının dosyada bulundurulmaması,

3. Görüşü hükme dayanak yapılan bilirkişi ...'e andının yaptırılmaması ve yakınan ......,'e karşı eylemde yemin ve inceleme tutanağının yargıç tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 saylı CMK'nun 64. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5528, Karar No: 2023/1651, Tarih: 27.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5528 E.  ,  2023/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/220 E., 2016/62 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme,Taksirle yaralama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Marmara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Marmara Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca, taksirle yaralama suçundan aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkla aynı apartmanda oturduklarına olay günü kapı önünde balık kızarttıkları için merdivenlerin yağlanması sebebiyle kayıp düştüğü için yaralandığına sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın evinin önündeki yola iki adet duba dikerek hakkı olmayan yere tecavüz ettiğine,

Katılanın evinin merdivenlerinden kayıp düşmesi sonrası söz konusu dubaya çarpması sonucu kolunun kırılmasına sebep olmak suretiyle taksirle yaralama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Olay yerine ilişkin fotoğraflar ve katılanın olay sonrası almış olduğu raporlar dosya arasına alınmıştır.

3. Sanık savunmasında evinin önünde bulunan iki adet ... dubayı kendisinin diktiğini kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, müşteki beyanları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın evinin önündeki yola duba dikme şeklindeki eyleminin atılı suçun unsurlarını taşımadığı ve katılanın yaralanmasıyla duba dikme eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığının anlaşılması karşısında ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, müşteki beyanları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın evinin önündeki yola duba dikme şeklindeki eyleminin atılı suçun unsurlarını taşımadığı ve katılanın yaralanmasıyla duba dikme eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığının anlaşılması karşısında ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmara Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/805, Karar No: 2017/675, Tarih: 23.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/805 E.  ,  2017/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar...... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı kurum vekili, müvekkili ile davacı arasında herhangi bir hizmet ilişkisi bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı Boran Ltd. Şti vekili ise davacının belirli süreli sözleşme ile çalıştığını, ihaleyi alan sonraki şirket tarafından işe başlatılmadığını, ihale bitimi nedeniyle geçerli nedenle iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı şirketin davalı kurumdan ihale yoluyla iş alan şirket konumunda olduğu, davalı Kurum ile davalı şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davalı şirketin ihale süresinin bitmesi sebebiyle davacı işçinin işten çıkarıldığı, ihale süresinin bitmesinin tek başına davacı işçinin işten çıkarılması için haklı sebep teşkil etmeyeceği ve davalı tarafça başkaca haklı sebep de ileri sürülüp ispatlanamadığı, asıl işverenin işe iadenin mali sonuçlarıyla alt işverenle birlikte müteselsil sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalı ... ile ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Başkanlığının tüm, davalı ...i. nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının alt işveren şirkete işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Yine kararın gerekçesinde açıklandığı üzere davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, işe iadenin mali sonuçlarından davalıların birlikte sorumlu olduklarının kabulü isabetlidir. Ancak hüküm kısmında işe başlatmama tazminatından davalıların birlikte sorumlu olduklarının ayrıca belirtilmemesi hatalı olmuştur. Bu nedenle davalı şirket temyizi yerindedir. Ancak söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3/... maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin çıkarılarak yerine “2-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak kaydıyla işçinin 5 aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine," rakam ve sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1807, Karar No: 2022/12768, Tarih: 27.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1807 E.  ,  2022/12768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olarak açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 2201 ada 12 (yeni 13122 ada 10) parsel sayılı taşınmaza yol ve yeşil alan yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını, Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/623 Esas, 2018/216 Karar sayılı dosyasında el atılan alanlar için 159.678,00 TL kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat belirlendiğini, mahkemece taleple bağlı kalınarak 50.000,00 TL üzerinden karar verildiğini, kararın 25.02.2020 tarihinde kesinleştiğini belirterek ilk davada hükmedilmeyen bakiye 109.678,00 TL’nin asıl dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaza el atılmadığını, sorumlu idarenin Eskişehir Büyükşehir Belediyesi olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmaza el atmadıklarını, dava konusu taşınmaza el atılmış olduğu kabul edilse dahi, el atmadan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; görülüp kesinleşen ilk davada saklı tutulan bölümünün eldeki ek davada tahsiline ve dava konusu taşınmazın değerinin ilk dava tarihi itibarıyla belirlenmiş olması nedeniyle, hükmedilen bedele ilk dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin ilk derece mahkemesince kurulan hükümde usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmistir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazda belediye tarafından herhangi bir kamulaştırma çalışması yapılmadığını, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluk alanında kaldığını, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, tespit edilen bedelin fahiş olduğunu, maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) “Kısmi Dava” kenar başlıklı 109 uncu maddesi hükümleri;

"(1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı kalan temyiz harcının davalı idareden alınmasına 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9397, Karar No: 2022/5040, Tarih: 18.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9397 E.  ,  2022/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka davalar nedeniyle verilip kesinleşmiş hükümler bulunduğu, sanık hakkında 04/03/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İnegöl (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarih 2014/201 esas sayılı dosyasında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının 13/06/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarınca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.