muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3838, Karar No: 2024/1307, Tarih: 28.02.2024

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminatların kabulü ve miktarı, kadın yararına kabul edilen tedbir nafakası, vekâlet ücreti yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin, erkeğin ağır, kadının ise daha az kusurlu olduğuna yönelik tespiti sonuç itibari ile yerinde olduğunu fakat yerel mahkemece kadına "ev işlerinde gerekli hassasiyeti göstermediği ve bu konuda eşine yardımcı olmadığı" şeklinde, bir kısım davalı erkek tanıklarının somut ve görgüye dayalı olmayan, subjektif yorumuna dayanan ifadeleri dikkate alınarak kusur yüklenmişse de ispatlanamayan bu vakıanın kadına kusur olarak yüklemesinin doğru olmadığı, gerçekleşen duruma göre kusur derecelendirilmesinin doğru yapıldığı, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkeğin ağır kadının az kusurlu olduğu, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, ortak çocuğun yaşı, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının ve ortak çocuğun zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının az olduğu.velâyeti anneye verilen çocuk ile baba arasında 5 yaşına kadar ve 5 yaşından sonra olmak üzere kademeli şekilde kişisel ilişki kurulmasının da doğru olmadığı gerekçesi ile; tarafların vekâlet ücreti hükmedilmemesi yönünden kadının ise kusur belirlemesi, tazminatlar ile iştirak nafakasının miktarına, kişisel ilişki kararına yönelik istinaf başvurularının kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ortak çocuk ile baba arasında "her ayın birinci ve üçüncü haftası Cumartesi günü saat:10.00'dan Pazar günü saat:17.00'ye kadar, her yıl babalar günü saat:10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü saat:10.00'dan üçüncü gün saat:17.00'ye kadar, her yıl okulların yarı yıl tatilinin birinci haftası Cumartesi saat:10.00'dan bir sonraki Cumartesi saat:17.00'ye kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat:10.00'dan 31 Temmuz günü saat:17.00'ye kadar baba yanında kalacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına", çocuk yararına aylık 2.000,00TL iştirak nafakasına, kadın yararına 75.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, kabul edilen boşanma davaları yönünden karşılıklı olarak taraf vekillerine vekâlet ücreti takdirine ve tarafların sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kişisel ilişkinin refakatçi eşliğinde düzenlenmemesi, nafakaların ve tazminatlar miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu dilekçesini aynen tekrar ederek, kusur belirlemesi, tazminatların kabulü ve miktarı, kadın yararına kabul edilen tedbir nafakası, vekâlet ücreti yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık karşılıklı açılan boşanma davalarında; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve kişisel ilişki düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci maddeleri, 324 üncü, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları, 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı- davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında ... kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarı yönünden ... kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı- davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Elif'e iadesine,

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarı yönünden ... kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı- davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Elif'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Mehmet'e yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2145, Karar No: 2023/2077, Tarih: 05.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2145 E.  ,  2023/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/141 Esas, 2021/269 Karar

DAVA TARİHİ : 21.06.2017

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen TPMK Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararınun iptali ve marka hükümsüzlüğü davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in 2015/83392 sayılı "CHEF's CAKE+şekil" ibareli markanın 30 ve 43. sınıfta tescili için davalı kuruma başvurduğunu, marka başvurusuna müvekkili tarafından 2001/16757 sayılı ve 3, 30, 35 inci sınıflarda tescilli "SHEF+şekil" markasının mesnet gösterilerek itiraz edildiğini, itirazlarının Markalar Dairesince ve nihai olarak YİDK tarafından ret edildiğini, başvuru markasının "ŞEF" şeklinde okunacağını, markada yer alan "CAKE" ibaresinin ise bilinen kek ürünün kendisi olacağından markasal bir algı oluşturmayacağını, "S" harfinin oldukça küçük ve bütünden silik tasarlanması nedeniyle tüketici nezdinde ilk bakışta dikkat çekmeyecek nitelikte olduğunu, taraf markalarının 30 uncu sınıflarının birebir aynı emtiaları içerdiğini, davacı markasının tanınmış olduğunu, dava konusu 2015/83392 sayılı "CHEF's CAKE" ibareli markanın 30 uncu sınıfta yer alan tüm mallar bakımından reddinin gerektiğini ileri sürerek YİDK'nın 27.04.2017 tarih ve 2017-M-2757 sayılı kararının 30. sınıftaki emtialar yönünden kısmen iptaline ve tescil edilmişse davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; "CHEF's CAKE" ibareli markanın sadece tatlı ürünlerinde kullanıldığını ve markanın logosunun özgün olduğunu, davacının markası ile bir bütün olarak farklı bulunduğunu, "SHEF" ibaresinin tanınmış marka vasıflarına sahip olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.06.2018 tarihli ve 2017/214 E. ve 2018/223 K. sayılı kararıyla; davalının "CHEF's CAKE+şekil" ibareli başvuru markasıyla davacının "SHEF+şekil" ibareli markası arasında dava konusu edilen 30. sınıfta yer alan bazı emtialar yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, davalı başvurusundaki "cake" ibaresinin pasta türü olan kek ürününün adı ve cinsi olarak algılanacağından göze çarpan asıl unsurun "chef" olduğu, davacının "shef" markasıyla görsel ve sescil benzerlik düzeyinin arttığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuruya konu olan markanın kapsamındaki 30. sınıfta belirtilen mallar ile davacının markasının kapsamındaki mallar bakımından her iki markanın işletmesel kökenlerinin aynı olduğu, idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı olabileceği ihtimali doğacağı, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların oluştuğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu TPMK'nın 2017-M-2757 sayılı YİDK kararının, dava konusu edilen 2015/83392 sayılı markanın kapsamında yer alan 30 uncu sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç." emtiaları yönünden iptaline, dava konusu marka tescil edildiğinden söz konusu mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.12.2019 tarih, 2018/1663 E, ve 2019/1256 K. sayılı kararıyla; davalının "chefs cake+şekil" ibareli başvuru markasıyla davacının "shef+şekil" ibareli markası arasında dava konusu edilen 30 uncu sınıfta yer alan emtia yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davalılar ... vekili ile Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.01.2021 tarih, 2020/1385 E. ve 2021/223 K. sayılı kararıyla davalı başvuru markası ile davacı mesnet markaları arasında tüketici nezdinde iltibas oluşturacak derecede benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “shef” ibaresinin yiyecek-içecek sektöründe bir meslek ismi olup ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, dolayısıyla koruma kapsamının dar yorumlanması gerektiği, davalı başvurusunda yer alan “cake” ve “şekil” ibaresinin markayı farklılaştırdığı, markalar bütün olarak değerlendirildiğinde “shef” ibaresi yönünden sescil benzerlik bulunsa da sadece bu yöndeki bir benzerliğin 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas tehlikesine yol açacak derecede bir benzerlik olmadığı; taraf marka işaretleri benzemediğinden aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki tanınmışlık koşulu da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; SHEF ibaresinin zayıf da olsa tescilli markalarının asıl unsuru olduğunu, Dairenin yaptığı zayıf ibare yorumunun emsallere aykırı olduğunu, bu chef ibaresi her ne kadar meslek adı olsa da ürün nitelemediğini, markaların benzer olduğunu, davalı başvurusundaki ek ibarelerin de tanımlayıcı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü ve YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü ve YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9152, Karar No: 2016/5331, Tarih: 30.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9152 E.  ,  2016/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 385 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 27.09.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 270 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.02.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 270 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 270 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmazın akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5790, Karar No: 2024/7039, Tarih: 09.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5790 E.  ,  2024/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/366 E., 2024/991 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/346 E., 2023/349 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş İlk Derece Mahkemesi ek karar ile istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı ... ile ... T.C. kimlik numaralı ...'nin aynı kişi olduğunu iddia ederek nüfus kaydının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hukuki yarar yokluğundan davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 08.01.2024 tarihli ek kararı ile kesin süreye rağmen istinaf harcının yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dosyada masraf olduğunu düşündükleri için harcı yatırmadıklarını, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi ek kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi ek kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 342 nci maddesi, 369 uncu

maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.