muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/390, Karar No: 2023/195, Tarih: 23.01.2023

binalarının usulüne uygun yapılmadığı, ... ... İlköğretim Okulu için güçlendirme

maliyetinin 599.830,62 TL, ... ... İlköğretim Okulu için güçlendirme maliyetinin 611.494,77

TL olduğu anlaşılmakla, tarafların sair tüm itirazlarının reddine, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde

bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımından reddinin gerektiği, sürenin eserin

tesliminden itibaren başlayacağını ve dava tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğunu, beton

dayanım ve kalite değerlendirmesinin eserin yapıldığı yıl itibarı ile değerlendirilmesi gerektiğini, eserin

yapıldığı yılda yürürlükte olmayan deprem yönetmeliğine göre değerlendirme yapılamayacağını, iş

sahibinin kendi testlerini yaptıktan sonra eseri teslim aldığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi kapsamında yapılan okullarda meydana gelen ayıpların giderim bedelinden

davalı yüklenicinin sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında,

"Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli yazılır." hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm ile

gerekçenin önemi Anayasa düzeyinde vurgulanmış olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

2.1086 sayılı Kanunu'nun 388., 435-436-437. maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 126. maddesi,

360. Maddesi. 3. 07.06.1976 tarihli ve 1976/3-4 Esas, 1976/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme

Kararı’nın gerekçesinde de; “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir

biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun

olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez

bir gerçektir.” şeklindeki açıklamaya yer verilmiştir.

2. Değerlendirme

1. Yukarıda belirtilen ilgili hukuk uyarınca bir mahkeme kararında; tarafların iddia ve savunmalarının

özetlerinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin,

delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve

hukuki sebeplerin şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün

gerekçe bölümüdür.

2. Somut olayın incelenmesinde, davacının iddiaları karşısında, davalı vekilinin yasal süresi içerisinde

cevap dilekçesi ile usulüne uygun zamanaşımı def’inde bulunduğu anlaşılmış olup, yerel mahkemece

verilen kararın gerekçesinde 1086 sayılı Kanunun 388/3 maddesine ve yukarıda

belirtilen yasal mevzuata uygun olarak davalının zamanaşımı def’inin değerlendirilerek, bu savunmanın

reddine ya da kabulüne yönelik bir değerlendirme yapılması gerekirken, herhangi bir gerekçe

gerekçe bölümüdür.

2. Somut olayın incelenmesinde, davacının iddiaları karşısında, davalı vekilinin yasal süresi içerisinde

cevap dilekçesi ile usulüne uygun zamanaşımı def’inde bulunduğu anlaşılmış olup, yerel mahkemece

verilen kararın gerekçesinde 1086 sayılı Kanunun 388/3 maddesine ve yukarıda

belirtilen yasal mevzuata uygun olarak davalının zamanaşımı def’inin değerlendirilerek, bu savunmanın

reddine ya da kabulüne yönelik bir değerlendirme yapılması gerekirken, herhangi bir gerekçe

göstermeksizin savunmanın değerlendirilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması

gerekmiştir. Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer

olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

23/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5666, Karar No: 2020/9120, Tarih: 12.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5666 E.  ,  2020/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa verilen 9 ay 10 gün hapis cezası TCK 50/3, TCK 50/1-a gereği adli para cezasına çevrilirken hesap hatası yapılıp 5600 TL adli para cezası yerine 5060 TL adli para cezası verilmişse de CMUK 326/son gereği suça sürüklenen çocuk hakkında 3360 TL adli para cezası verilince sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19629, Karar No: 2010/2094, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19629 E.  ,  2010/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde;

1) Kadastro Müdürlüğünce davaya konu 280 ada 1 numaralı orman parselinin yörede 2007 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında orman olarak sınırlandırılmış olması nedeniyle tespit tutanağının düzenlenmediğinin bildirildiği görülmüştür. 3402 Sayılı Yasanın 22/ son maddesi gereğince aktarma yapıldığı anlaşılmakla birlikte bu yere ait tapu kaydı getirtilerek dosyaya konulmamıştır. Bu nedenle çekişmeli yere ait tapu kaydının,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Davacının dayanmış olduğu Şubat 1957 tarih, 10 numaralı tapu kaydı ile Şubat 1939 tarih, 4 numaralı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren sıra izler biçimde tüm gittileri ile yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında herhangi bir parsele uygulanmış olmaları halinde bu parsellere ait tutanak örneklerinin,

4) Çekişmeli yeri geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneğinin,

5) Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

6) Çekişmeli taşınmaza komşu bulunan 18, 20, 21 ve 78 parsellere ait tapu kayıtlarının getirtilerek,

bu doysa arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/02/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11877, Karar No: 2025/774, Tarih: 20.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11877 E.  ,  2025/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/777 Esas, 2024/760 Karar

KISITLI ADAYI : ...

VASİ ADAYI : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.12.2023 Tarihli ve 2023/2417 Esas, 2023/2430 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki adresinin...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Hazro Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.05.2024 Tarihli ve 2024/37 Esas, 2024/69 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ...da ikamet etmediği ikamet adresinin İstanbul olarak tespit edildiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.09.2024 Tarihli ve 2024/777 Esas, 2024/760 Karar Sayılı Kararı

Yetkili mahkeme belirlenirken dava tarihindeki yerleşim yerinin esas alınacağı, dava tarihinden sonra yargılama sırasında kişinin yerleşim yerinin değişmesi halinde mahkemece yetkisizlik kararı verilemeyeceği, yetkisizlik kararı veren İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından, ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen 29.11.2022 tarihli cevabi yazıda kısıtlı adayı ile vasi adayının İstanbul iline taşındıklarını ve bahse konu adreste ikamet edeceklerini bildirilmesinin baz alındığı, oysa ki kısıtlı adayının dava açılış tarihindeki yerleşim yerinin taraflardan sorularak ve gerektiği takdirde kolluk marifetiyle araştırılmak suretiyle kesin bir şekilde tespit edilmesi gerektiği, öyle ki dava dilekçesinden ve merkezî nüfus idaresi sistemindeki kayıtlardan davanın açılış tarihinde kısıtlı adayının yerleşim yerinin ...olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin ...olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Hazro Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin ...olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Hazro Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Hazro Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4105, Karar No: 2015/341, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/4105 E.  ,  2015/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, uçuş parası, harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini harcırah ve uçuş ücretinin ödenmemesi nedeniyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile harcırah ve uçuş ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının uçuş parası olarak belirtilen ücret alacağının bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla haklı feshin koşullarının oluşup oluşmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, uçuş teknisyeni olarak çalışan davacı, davalı şirkete ait uçakların bakım ve onarımı için uçakların bulunduğu alanlara uçtuğu zamanlarda ödenmesi gereken uçuş parasının ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise, davacının alacağının bulunmadığını savunmuştur.

Dosya içerisinde bulunan, sözleşme ve eklerinden, teknik personele çıplak ücrete ilaveten uçuş tazminatı, harcırah ve varsa ek görev ücreti ödeneceği anlaşılmıştır.

Mahkemece, sözleşmenin ekinde belirtilen tablodaki ücret ve davacının sunduğu uçuş raporları ile diğer deliller değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, uçuş skalasının ne şekilde belirlendiği ve davacının uçuş süresinin tespiti için teknik bilirkişiye işyerinde inceleme yapma yetkisi de verilmek suretiyle, uçuş sürelerinin ve fazla uçuş olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3746, Karar No: 2012/6262, Tarih: 19.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/3746 E.  ,  2012/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin

Sanığın, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanarak muhtarlıktan alınan kayıp değiştirme belgesi ve Nüfus Müdürlüğünden çıkartılan suça konu nüfus cüzdanı ile Emniyet Müdürlüğüne başvurarak pasaport almaya teşebbüs etmesi karşısında, sahtecilik eyleminin teselsül ettiği gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi ve tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCKnun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkûm olması nedeniyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK’nun 231/5. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5941, Karar No: 2012/40053, Tarih: 27.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5941 E.  ,  2012/40053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla basit yaralama, tehdit, kamu malına zarar vermeye teşebbüs, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, 6136 SK'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet ve seçenek yaptırım uygulanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, gözaltında bulunan kardeşinin serbest bırakılmasını ve el konulan bıçağının kendisine iadesini sağlamak amacıyla jandarma karakolu önüne geldikten sonra, çöp kutularının yanında bulunan demir çubuğu eline alıp, karakol önünde bulunan jandarma hizmet aracının yanına gelerek, elindeki demir çubuğu havaya kaldırıp arabaya vurmak üzere hazırlanarak görevlilere hitaben "bıçağı verin, kardeşimi de serbest bırakın, yoksa parçalarım bu aracı" şeklinde sarf ettiği sözler iddianamede kamu malına zarar vermeye teşebbüs suçu olarak nitelendirilmiş ise de, sanığın jandarma görevlilerine karşı görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla tehdit kullanmış olması nedeniyle görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye, temyizin kapsamına, iddanamede anlatılan suçlardan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun diğer suçlara göre daha ağır ceza içermesine göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (4.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8997, Karar No: 2019/11427, Tarih: 30.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8997 E.  ,  2019/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlendikten sonra, TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi, bu cezadan da TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 takdiri indirim nedeni uygulanarak 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak netice cezanın 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak eksik hesaplanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.