muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3627, Karar No: 2014/7272, Tarih: 16.04.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... 'nin, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 12.05.2003 tarihinde eşinden anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14560, Karar No: 2012/12710, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14560 E.  ,  2012/12710 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine ilişkin kurulan hükme karşı mağdure ... 'nın vaki temyiz talebinin reddine dair Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2012 gün ve 2012/130 Esas, 2012/1103 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan mağdurenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10176, Karar No: 2011/11947, Tarih: 16.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10176 E.  ,  2011/11947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/11/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 03/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Öteki temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; dava konusu olayın oluş biçimi ve özellikleri ile kullanılan sözlerin niteliği, manevi tazminatın bir zenginleşme aracı olmadığı, dava konusu davalının sözlerinin davacının sözlerine karşı söylenmiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir olunan manevi tazminat tutarı çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3678, Karar No: 2006/5292, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3678 E.  ,  2006/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla binde 2'si geçemeyeceğinin düşünülmemesi,

2-Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın irtifaktan önceki değeri 49.302,5 YTL. olarak tespit edildiği halde, irtifak nedeniyle taşınmazda oluşacak değer kaybının hasabı sırasında değer kaybı oranının 53.273,3 YTL. üzerinden hesap edilerek fazla kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/885, Karar No: 2017/310, Tarih: 14.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/885 E.  ,  2017/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınanlar ... ve ...’ya karşı işlenen yağma suçları yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8952, Karar No: 2020/465, Tarih: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8952 E.  ,  2020/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalılar vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taşımacılık faaliyetinde bulunan davacı kooperatifin 15.05.2011 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında tutanağın 11. Maddesi gereğince geçmiş yıllara ilişkin ödenmeyen vergi ve vergi cezalarından dolayı ilgili dönemdeki yönetim kurulu üyelerinin mali sorumluluklarının olduğunu ileri sürerek tüm mali zararların tazminini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekili ile davalılar, kendi dönemlerine ilişkin borcu ödediklerini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların vergi borçlarını süresinde yatırmayıp başka alanda davacı kooperatif yararına kullanarak, kâr sağladıklarını savunmadıkları ve bu yönde bir ispat da bulunmadığı ve vergi borcunun kooperatif aktifinden karşılandığı, davalıların eylemi ile kooperatifin zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili, davalılar vekili ve davalılardan ... temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların vergi borçlarını süresinde yatırmayıp başka alanda davacı kooperatif yararına kullanarak, kâr sağladıklarını savunmadıkları ve bu yönde bir ispat da bulunmadığı ve vergi borcunun kooperatif aktifinden karşılandığı, davalıların eylemi ile kooperatifin zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili, davalılar vekili ve davalılardan ... temyiz etmiştir.

1-Dava hukukî niteliği itibariyle, kooperatifin önceki yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna ilişkin tazminat davasıdır. Kooperatif yönetim kurulu, kooperatif işlerinin yönetimi için gereken titizliği gösterir ve kooperatifin başarısı ve gelişmesi yolunda bütün gayretini sarf eder (Koop. K. m.62). Yönetim kurulunun bu özen yükümlülüğüne aykırı davranması durumunda sorumluğunun doğacağı şüphesizdir. Dava konusu olayın gerçekleştiği dönemde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK m. 336’ya göre, yönetim kurulu üyeleri kasten veya ihmal neticesinde kendilerine kanunun ve esas sözleşmenin yüklediği sair vazifeleri ihlâl ettikleri takdirde meydana gelen zarardan şirkete, ortaklara ve alacaklılara karşı kusurlarının derecesine bakılmaksızın zararın tamamından sorumlu olurlar. Diğer bir deyişle; yönetim kurulu üyelerinin sorumlu tutulabilmeleri için zarara kusurları ile sebebiyet vermeleri gerekir. Mahkemece davalıların, kooperatif adına tahakkuk etmiş ve ödenmemiş vergi aslı borcu, vergi ziyaı, usulsüzlük, gecikme zammı ve faizini yatırmadıkları ve bu nedenle kooperatifin zarara uğradığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak davalıların talep edilen bu bedellerle ilgili sorumluluğu olup olmadığı alınan bilirkişi raporları ile yeterince açıklanamamıştır. Bu itibarla bu tarihte kooperatif kasasında parayı ödeyebilecek miktarda para olup olmadığı öncelikle belirlenmeli, para bulunması halinde ödememe nedenleri araştırılmalı, haklı nedene dayanmıyorsa kooperatifin uğradığı zarar miktarı tespit edilerek hüküm altına alınmalıdır. O halde mahkemece kooperatifin tüm defter kayıt ve belgeleri ile varsa hesabı bulunduğu tüm bankalardan gerekli belgeler istenmeli ve borçların tahakkuk ettiği sırada kooperatif banka hesaplarında veya kasasında borca yetecek kadar bir paranın bulunup bulunmadığının araştırılması, para bulunduğu halde zarara davalıların eylemleriyle varıldığı sonucuna ulaşılması halinde tazmin kararı verilmesi gerekirken bu konuda inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup davalılar vekili ile davalılardan ...’ in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekili ile ...’ in temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11151, Karar No: 2018/7402, Tarih: 14.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11151 E.  ,  2018/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR :

DAHİLİ DAVALI : Hazine

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli (E) harfli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan ve 1956 yılı memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile 1973 ve 1985 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdii ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2- Yine, dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine tevdii ile; büro orman sınır noktaları tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, orman kadastrosu ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli (E) harfli taşınmazın orman kadastro haritasına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde ve aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli, tutanaklardaki anlatımlar değerlendirilmeli, tutanaklarla tahdit haritası arasında çelişki bulunup bulunmadığı belirlenmeli, çelişki bulunmakta ise çekişmeli parsel yönünden tahdit tutanakları ile haritalar arasındaki çelişki tahdit tutanaklarına değer verilmek suretiyle giderilecek şekilde müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak, açıklamalı, krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 14/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15355, Karar No: 2012/16518, Tarih: 04.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/15355 E.  ,  2012/16518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, haberleşmeyi engellemek

HÜKÜM : TCK'nun 124/1, 52, 52/4. maddeler gereğince 6000 TL APC ile cezalandırılmasına, para cezasının taksitlendirilmesine; TCK 109/2, 109/3-b, 109/5, 53/1, 40. maddeler gereğince 6 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, yasada sayılan hakları kullanmaktan yasaklanmasına

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ...

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün hürriyeti tahdit suçundan TCK. 109/5. maddesi uygulanmasında üyeler ... ve ...’un muhalefeti ile oyçokluğu, diğer yönlerden oybirliğiyle istem gibi ONANMASINA, 04.10.2012 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

5237 sayılı TCK'nın “Kişilere karşı suçlar” başlıklı 2. kısmının 6. bölümünde “Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar”, 7. bölümünde ise “Hürriyete karşı suçlar” düzenlenmiştir. 6. bölümdeki suçlar, m. 102: “Cinsel saldırı”, m. 103: “Çocukların cinsel

istismarı” m.104: “Reşit olmayanla cinsel ilişki” ve m.105: “Cinsel taciz” suçlarıdır. Bu suçlarda korunan hukuki yarar kişilerin cinsel dokunulmazlığıdır. TCK'nın 109/1. maddesindeki “Kişiyi hürriyetin yoksun kılma” suçunun gerekçesinde, “Kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyeti” korunan hukuki değer olarak açıklanmıştır. 109/5. maddesinde ise suçun cinsel amaçla işlenmesi hali, cezada artırım nedeni olarak kabul edilmiş ve gerekçede “Söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluşturmaktadır.” açıklaması yapılmıştır.

TCK'nın sistematiğine göre önce kişilerin cinsel dokunulmazlığını koruyan “Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar”, hemen akabinde de kişilerin özgürce hareket edebilme hürriyetini koruyan “Hürriyete karşı suçlar” düzenlenmiştir. 109/5. maddesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun “Cinsel amaç” la işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Burada temel kavram, “Cinsel amaç”tır. Kanunun sistematiğinden ve korunan hukuki yararlardan yola çıkıldığında, söz konusu madde bendindeki cinsel amaçtan kastedilenin, 6. bölümdeki 102, 103, 104 ve 105. maddelerde düzenlenen suçlar olduğu anlaşılmaktadır.Yani, TCK'nın 109/5. maddesindeki nitelikli halin uygulanması için failde aynı Yasanın 102, 103, 104 ve 105. maddelerindeki suçları işleme kast ve iradesi bulunmalıdır. Aksi halde cinsel amaçtan söz edilemez.

Ayrıca, TCK'nın 109/5. maddesinde düzenlenen cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşması için gerekçede açıklanan “Failin güttüğü amaç” belirlenmelidir. Bu husus, TCK'nın 21. maddesinde düzenlenen “Kast” unsuruyla ilgilidir.

Somut olayda, mağdure ile sanık ... arasında 10.10.2009 tarihinde duygusal ilişki başladığı, uzun süre flört hayatı yaşadıkları, 2 ay nişanlı kaldıkları, mağdurenin nişanı attığı, nişan yüzüğünü atınca sanığın bunun nedenini öğrenmek için mağdureyi aradığı, olaydan bir ay önce bir adet çiçekle sokak ortasında mağdurenin yanına gittiği, ancak mağdure bağırmaya başlayınca oradan kaçtığı anlaşılmıştır. Olay günü sanık, ağabeyi Yusuf ve diğer sanıkla birlikte mağdureyi kaçırmış, aracın içerisindeyken cinsel amaçlı hiçbir talebi olmamış ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırıda da bulunmamıştır. Sanık, nişanın neden atıldığını öğrenmek, mağdureyi sevdiğini ve evlenmek istediğini söylemek istemektedir. Sanığın, belirtilen kast ve amaçlarla hareket etmesi, “Cinsel amaç” olarak kabul edilemez. Sanığın, mağdureyi sadece evlenmek amacıyla kaçırdığı kabul edilse bile; evlilik gibi pek çok sosyal ve kişisel amaçları olan kutsal bir kurumu, cinsellik gibi tek bir amaca indirgemiş oluruz ki, bu da eşyanın tabiatına aykırıdır. Olayda “Cinsel amaç” koşulu oluşmamıştır.Bu nedenle yerel Mahkemenin TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanması kararının onanması görüşüne katılmıyoruz.