muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/157, Karar No: 2022/6780, Tarih: 06.04.2022

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm fıkrasında TCK’nın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “1 yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’un işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

b- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ün, karar tarihinden sonra, 20/11/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’un ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1243, Karar No: 2012/5208, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1243 E.  ,  2012/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçundan sanıklar ... ve ...'nün, İİK'nun 345/a, TCK 50 ve 52/2 maddeleri uyarınca 200,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Her ne kadar bilirkişi incelemesinin borçlu şirkete ait ticari defterler yerine bilanço üzerinden yapılması uygun değil ise de, ticari defterlerin ibraz edilememesi ve defterlerin temini için yapılan zabıta araştırmasında da Aksaray Emniyet Müdürlüğünün 14.9.2010 ve 17699 sayılı yazısı ekinde bulunan 20.08.2010 tarihli tutanakta da belirtildiği üzere borçlu şirket adresinin boş arsaya denk geldiği, mahallinde tanıyan ve bilen bulunmadığının saptanmış olması karşısında, borçlu şirketin kayıplara karıştığının ve borca batık durumda olduğunun kabulü nedeniyle tebliğnamedeki kararın bulunulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26, Karar No: 2014/557, Tarih: 20.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/26 E.  ,  2014/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın yapılan yargılanması sırasında; ... (...) Çocuk Mahkemesiyle ... (...) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... (...) Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... (...) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11/05/2012 gün ve 2012/271 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2352, Karar No: 2010/8310, Tarih: 13.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2352 E.  ,  2010/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2006/18-2008/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşıma işleri komisyonculuğu yaptığını, davalı ... şirketinin taşıma rizikolarına karşı teminat altına aldığı emtianın 1 nolu davalı tarafından denizyolu ile taşındığını, ancak alıcısına malın hasarlı olarak teslim edildiği gerekçesiyle davalı ... şirketi tarafından başlatılan takip sonucu müvekkilinin hiçbir sorumluluğu olmadığı halde 13.500 YTL ödeme durumunda kaldığını, oysa gerek hasarın taşıyıcının kusurundan meydana gelmediğini ve gerekse müvekkilinin taşıyıcı olmaması nedeniyle hasardan sorumlu olmadığını ileri sürerek, davalı ... şirketine ödenmek durumunda kalınan 13.500 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında mahkemece 1 nolu davalı hakkındaki davanın tefrikine karar verilmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davacının taşıma komisyoncusu olarak taşıyıcı gibi emtiada meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu yükün kapalı konteynır içinde taşıyıcıya teslim edildiği, yükün tam ve sağlam olarak teslim edildiğinin ispat edilemediği, dolayısıyla yükte meydana gelen hasardan taşıyıcının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dava, deniz taşıma sözleşmesinden kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalının sigortalısına ait emtianın davacı tarafından Gebze’den Malta’ya taşındığı ve malın alıcısına teslimi sırasında hasarlı olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacı taşıyanın meydana gelen hasardan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Her ne kadar bilirkişi raporunda davaya konu taşımaya ilişkin konşimentoda SAİD TO CONTAİN ve SHIPERS STOW LOAD AND COUNT kaydının olduğu bunun “taşınmak üzere gemiye kapalı kaplar içinde yüklenmiş olan malların içeriğinden taşıyan sorumlu değildir” anlamına geldiği, bu nedenle hasardan davacı taşıyanın sorumlu olmadığı belirtilmiş ise de, dosya içerisindeki varma yerinde yapılan ekspertiz incelemesi sırasında çekildiği anlaşılan fotoğraflardan konteynırın kapalı ve mühürlü olmadığı, malın konteynırdan daha yüksek olması nedeniyle üstünün branda ile kapatıldığı ve tahliye esnasında brandanın yırtık olduğu görülmektedir.

Bu itibarla, mahkemece konteynırın kapalı ve mühürlü olmaması nedeniyle taşıyanın TTK’nın 1061. maddesi hükmüne göre sorumluluğunun devam ettiği, taşıyıcının her hangi bir çekince koymaması nedeniyle yükün hasarsız olarak taşıyana teslim edildiğinin kabulü gerektiği ve bundan sonra hasarın neden kaynaklandığının belirlenerek TTK’nın 1061. maddesi uyarınca davalının sorumlu olup olmadığına karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19588, Karar No: 2011/21518, Tarih: 16.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/19588 E.  ,  2011/21518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen kamu görevlisine hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın TCY.nın 58. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCY.nın 53/1-( c ) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1 .madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca, 53. maddenin uygulanmasına dair paragrafının çıkartılmasına, yerine "5237 sayılı TCY.nın 53/1-( c ) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık

yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı" ifadesinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye kısmen uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık Uğur Kale hakkında verilen hükümlülük kararlarının incelenmesinde ise;

yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı" ifadesinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye kısmen uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık Uğur Kale hakkında verilen hükümlülük kararlarının incelenmesinde ise;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık Uğur Kale'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27013, Karar No: 2015/25673, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27013 E.  ,  2015/25673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1324, Karar No: 2011/8957, Tarih: 23.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1324 E.  ,  2011/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükme dayanak oluşturan bilirkişi raporuna göre açma eyleminin "2007 Mart" ayında gerçekleştiğinin belirlenmesine göre, suç tarihinin açma suçu için gerekçeli kararda "Mart 2007" yerine "16.5.2008" olarak gösterimi mahallinde düzeltilmesi mümkün daktilo hatası kabul edilmekle bozma nedeni yapılmamış ve sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanık hakkında 15.7.2008 tarihli iddianame ile suç saptama tutanağına dayanılarak sadece eski fındık bahçesinin yanından açıldığı saptanan 6240 m2 alanındaki yer için açma suçundan 6831 sayılı Kanunun 93/1-2 maddesi uyarınca kamu davası açıldığı gözetilmeden, ek kamu davası açılması için suç duyurusunda bulunulmaksızın orman içinde kaldığı saptanan eski açma fındıklığı için de işgal ve faydalanma suçundan ceza tayini,

2) 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanuna göre ceza tayininde, yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda, orman mühendisinin suça konu açma sahasından 41 adet 16872 m3 kayın ağacı kesildiğinin belirtmesi nedeni ile 5728 sayılı Kanun 93/1 maddesine getirdiği "91.madde hükümleri saklı kalmak üzere" ibaresiyle sanığa açma eylemi ile ceza tayini yanısıra ayrıca kesilen kayın ağaçları için de ayrıca ağaç kesme suçu ile ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak sabıkası bulunmayan sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde kanaat değerlendirilerek, orman idaresi suçtan dolayı gerçek maddi zarara uğradığı halde de öncelikle sanığa bu zararı karşılayıp karşılamayacağı sorularak bir hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde CMK'nun 231/6. maddesinde yer almayan görekçelerle subjektif değerlendirme yapılmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13574, Karar No: 2014/996, Tarih: 23.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13574 E.  ,  2014/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, çerezlik kabak ve fasulyenin sulu şartlarda, değerlendirme tarihi (2009) itibariyle dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin .... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30037, Karar No: 2013/19806, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30037 E.  ,  2013/19806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.11.2009 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.