muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/579, Karar No: 2011/1659, Tarih: 17.02.2011

Öte yandan, davacı dava dilekçesinde, tüm mirasçılar adına tescil istemişse de henüz iştirak sağlanmadan 24.02.2009 tarihli oturumdaki beyanıyla, isteğini daraltıp kendi miras payına hasren talepte bulunduğunu bildirmiştir. Bu durumda, dava dışı mirasçı Reyhan’ın davaya katılması gerekmediği gibi, kendisi tarafından yöntemine uygun açılmış bir davada olmadığına göre davada yer almamış olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın 415, 611 ve 710 parsel sayılı taşınmazları davalılara temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; anılan 415, 611 ve 710 parsel sayılı taşınmazlar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   17.02.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6537, Karar No: 2020/12576, Tarih: 20.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/6537 E.  ,  2020/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 09/02/2006-30/04/2014 tarihleri arasında davalı bankanın çeşitli kademe ve görevlerinde çalıştığını, 30/04/2014 tarihli fesih dilekçesiyle görevinden ayrıldığını, dilekçenin incelenmesinde 1475 sayılı İş Kanunun 14/1-5 hükmü gereği Amasya SGK İl Müdürlüğünün 28/04/2014 tarihli yazılarında prim ödeme gün sayısının 5996 gün olarak bildirildiğini, müvekkilinin yasa gereği kıdem tazminatına hak kazandığını, 30/04/2014 tarihli ihbar yazısına olumlu bir dönüş yapılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının emeklilik şartlarının oluşmadığını, iradesinin emekliliğini bekleme amacı ile işyerinden ayrılmak değil başka iş arayışının olduğunu, bu kapsamda kıdem tazminatı talebinin reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin emeklilik nedeni ile sona ermesi üzerine kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında; “Davacı vekili dava dilekçesinde kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmediğini iddia ederek toplam 1.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, ancak hangi alacak kaleminde kaç lira istediğini açıklamamış, mahkemece bu konuda bir açıklama istenilmemiştir.

Davacı yargılama sırasında talep artırımına gitmemiş, bu yolda bir dilekçe sunmamıştır.

HMK’nın 119/ğ maddesine göre dava dilekçesinde talep sonucu açıkça belirtilmek zorundadır.

Dava yığılmasının olduğu hallerde davacı hangi alacak kaleminde kaç lira istediğini belirtmek zorundadır.

Bu açıklık sağlanmadığı sürece taleple bağlılık, hangi kalemde, ne şekilde hüküm kurulacağı, kaç liraya hangi tarihten, hangi tür faiz uygulanacağı, hangi kalemde, kaç lira reddin olduğu hususları muğlak kalacak, HMK’nın 297. maddesine uygun bir hüküm kurulamayacaktır.

Bu nedenle mahkemece hangi kalemde kaç lira talep edildiği açıklatılmadan yargılama yapılıp, hüküm kurulması ve reddedilen alacak miktarı üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Bu nedenle mahkemece hangi kalemde kaç lira talep edildiği açıklatılmadan yargılama yapılıp, hüküm kurulması ve reddedilen alacak miktarı üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Gerekçe - hüküm çelişkisi, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak verilen kararın gerekçesinde davacının bilirkişi raporunda hesaplanan miktarda kıdem tazminatına hak kazandığı ve taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğu açıklanmasına rağmen, hüküm fıkrasında talep konusu 985,00 TL kıdem tazminatı hüküm altına alındıktan sonra “ fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verildiği belirtilmiştir. Bu durumda gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1085, Karar No: 2014/1435, Tarih: 10.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1085 E.  ,  2014/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/436-2013/643

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı biçerdöverin çalıştığı sırada meydana gelen yangın sonucu zarar gördüğünü ve zararın giderilerek faturanın davacı tarafından ödendiğini belirtip, başvuruya rağmen davalı tarafından zarar için bir ödemede bulunulmadığını bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL hasar giderinin 12.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yanma olayının biçerdöverin orjinalinde bulunmayan ve sonradan ilave edilen kamera sistemine ait elektrik tesisatından kaynaklanması nedeniyle hasarın kasko sigortası teminat kapsamında olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre zararın aracın orijinal donanımında bulunmayan ve sonradan eklenen kamera tesisatından kaynaklanması nedeniyle sigorta kapsamında olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK.’nun 266. (1086 Sayılı HUMK.’nun 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, araçta meydana gelen yangının çıkış nedeni ve hasarın tespiti de uzman bilirkişi aracılığı ile yapılmalıdır. Mahkemece dava konusu biçerdöverde meydana gelen yangının çıkış nedeni ve oluşan hasar konusunda uzmanlığı belirsiz özel sigortacılık uzmanı bilirkişi tarafından teknik verilere dayalı olarak saptamalar yapılmaksızın daha ziyade daha önce düzenlenmiş ekspertiz raporu ve yine sigorta eksperi tarafından hazırlanan raporlara dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporuna bağlı kalınarak hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece seçilecek makine mühendisi, elektrik mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulundan dosya kapsamı, olay yeri görgü tespit tutanağı, fotoğraflar, faturalar ve diğer deliller incelenerek, davacı aracında meydana gelen yangının neden kaynaklandığının teknik verilerde gösterilmek suretiyle tespiti, yangının araç kamerası tesisatından kaynaklandığının saptanması halinde oluşan zararın kasko sigortası teminatı haricinde kalıp kalmadığı ve hasar miktarının tespiti hususlarında ayrıntılı, açıklamalı ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/1. maddesine aykırı olarak reddedilen miktar üzerinden 600,00 TL yerine 1.320,00 TL fazla vekalet ücreti doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29235, Karar No: 2018/8049, Tarih: 09.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/29235 E.  ,  2018/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkete ait işyerinde çalışan müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini ancak hak ettiği tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ödenmeyen alacaklarının bulunduğundan bahisle dava açtığını ancak müvekkili davalı tarafa herhangi bir tebligat yapılmadan davanın esasına girilip, bilirkişiden rapor alındığı ve davacı tarafça da davanın ıslah edildiğini, davacının iş akdini feshetmesindeki gerekçeler yerinde olmadığı gibi iddia edilen ücret miktarının da doğru olmadığını, fazla mesai yapmadığını, genel tatillerde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, usule aykırı şekilde davalı tarafa tebligat yapılıp taraf teşkili sağlanmadan yargılamada ıslah aşamasına kadar gelindiği, ıslah aşamasından sonra ise dava dilekçesi, bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin birlikte davalıya tebliğ edildiği ancak davalı tarafın isimlerini bildirdiği 3 tanığında il dışında oturmalarına rağmen, 3 tanıktan 2’si adına talimat yazılması yerine davetiye çıkartıldığı, bir tanık hakkında ise hiçbir işlem yapılmadığı, sonrasında ise sadece bir tanık için talimat yazıldığı, talimat cevabının bila ikmal gelmesi üzerine de, adres bildirilmesi için usulüne uygun olmayacak şekilde kesin süre verildiği ve sonuç olarak davalı tarafın tanıklarının dinlenmediği, ayrıca davalı tarafın dosyaya ibraz ettiği yıllık izin belgelerinin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu suretle özensiz şekilde yargılama yürütülüp, taraf teşkili sağlanmadan ve davalı tarafın delilleri toplanmadan esasa girilip dosyanın bilirkişiye verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir. Mahkemece davalı tarafın gösterdiği tüm deliller toplandıktan sonra dosya bilirkişiye tevdi edilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Yargılamanın emredici usul hükümlerine aykırı olarak yapılıp, sonuçlandırılması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4558, Karar No: 2012/20237, Tarih: 17.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4558 E.  ,  2012/20237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, araç iade,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1) Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/52 Değişik iş sayılı dosyasında orman bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda, sanık tarafından kullanılan araçta bulunan emvalin, motorlu testere ile yeni kesilmiş, dalları balta ve tahra ile budanmış, sakızları akmakta olan orman emvali olduğunu belirtildiği ayrıca araç içinde motorlu testere, balta ve tahra da bulunmuş olmasına göre orman içindeki yolda yakalanan sanığın eylemi kaçak ağaç kesme suçunu oluşturduğu halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Suça konu emval satılmış olmasına göre, satış bedelinin orman idaresi lehine irad kaydı yerine, emvalin müsaderesine karar verilmesi,

3) Yediemindeki balta, tahra ve motorlu testere hakkında karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekili ve katılan ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11798, Karar No: 2022/16518, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11798 E.  ,  2022/16518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, Güveni kötüye kullanma

...

...

...

Sanığın, sahte sürücü belgesi ile araç kiralama sözleşmesi imzalamak suretiyle katılandan kiraladığı aracı Adana iline götürüp aracı iade etmeyerek kayıplara karıştığının iddia edildiği olayda; emniyet müdürlüğünün maddi varlıklarından olan sahte sürücü belgesi kullanılarak gerçekleştirilen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 158/1-d bendinde düzenlenen "kamu kurum ve kuruluşlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, özel belgede sahtecilik suçunun da bu suçla bağlantılı olup yargılamanın birlikte yürütülmesi gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5553, Karar No: 2017/7150, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5553 E.  ,  2017/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13182, Karar No: 2011/22, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13182 E.  ,  2011/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R