muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/549, Karar No: 2020/55, Tarih: 04.02.2020

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında; mağduru mahalleden tanıdığını, olay gecesi yanında kız arkadaşı ..., sanık ... ve... bulunduğu hâlde Barış Manço Parkına doğru yürürken evine giden mağduru gördüklerini, başka bir şahısla kavga eden mağduru ayırınca kaçmaya başladığını, o esnada telefonunu düşürmüş olması nedeniyle kendilerini suçladığını, nasıl yaralandığı sorulduğunda; olay gecesi sanık ...'un kendisini şaka yollu kovalarken yere düştüğü için yaralandığını,

Mahkemede; olay gecesi saat 23.00 sıralarında yanında arkadaşları sanık ... ve inceleme dışı sanık... Tavukçu olduğu hâlde sokakta yürürken mahalleden arkadaşı olan mağduru karşı istikametten gelirken gördüğünü, kendisine selam verdiğini, bu arada alkollü olan...'in anasına küfrettiğini zannettiği mağdura yumrukla vurduğunu, mağdurun da ona karşılık verdiğini, ...'in cebinden çıkardığı sustalı diye tabir edilen bıçağı mağdura doğru salladığını ancak isabet ettiremediğini, bu arada diğer sanık ... ile birlikte kavgayı ayırmak için araya girdiklerini, bu sırada kendisinin de mağdura yumrukla vurduğunu, mağdurun olay yerinden kaçtığını, kimsenin telefonunu yağmalamadıklarını, soruşturma aşamasındaki savunmasıyla görülen çelişki sorulduğunda; olay esnasında kız arkadaşlarının da yanlarında olduklarını, ilk savunmasındaki mağdurun başka biriyle kavgasındaki maksadının... ile kavgası olduğunu, yanlarındaki Selin Gedik isimli arkadaşının mağdurun cep telefonunu düşürdüğünü gördüğünü, kendisinin görmediğini,

Sanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında; olay gecesi saat 22.30 sıralarında yanında diğer sanık ... ve inceleme dışı sanık... bulunduğu hâlde Barış Manço Parkına gidip alkol aldıklarını, mağdurun şikâyeti nedeniyle polislerin kendilerini karakola götürdüklerini, olay tekrar sorulunca; saat 22.30 sıralarında ismi geçen arkadaşlarıyla Altayçeşme Mahallesi civarında dolaşırken mahalleden tanıdığı mağduru bir kişiyle kavga ederken gördüklerini, kavgayı ayırıp mağdurun yanından ayrıldıklarını, Barış Manço Parkına gittiklerini, polislerin gelip kendilerini yakaladıklarını, mağdurun cep telefonunu istemediğini, kendisini darbetmediğini, sağ kol ve sol el parmağındaki yaralara ilişkin rapor okunduğunda; olay günü diğer sanık ... ile şakalaşırken yere düşüp yaralandığını,

Mahkemede; olay gecesi saat 23.00 sıralarında yanında arkadaşları..., diğer sanık ... ile onun kız arkadaşı ve kız arkadaşının yanındaki diğer bir kız bulunduğu hâlde kendileri arkada... ile kız arkadaşı Selin Gedik 20-30 metre önde olacak şekilde yürüdüklerini, ...'in bir kişiye kavga ettiğini görüp yanlarına gittiklerinde diğer şahsın mağdur olduğunu anladıklarını, kavgayı ayırmak için aralarına girdiğinde kendisine de bir yumruk isabet ettiğini, olay yerine varmadan önce...'in mağdurdan cep telefonu isteyip istemediğini bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuşlardır.

Yağma suçu TCK'nın 148. maddesinde;

Savunmuşlardır.

Yağma suçu TCK'nın 148. maddesinde;

"1-Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2- Cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun, kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya var olan bir senedin hükümsüz kaldığını açıklayan bir vesikayı vermeye, böyle bir senedin alınmasına karşı koymamaya, ilerde böyle bir senet hâline getirilebilecek bir kağıdı imzalamaya veya var olan bir senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi hâlinde de aynı ceza verilir.

3-Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hâle getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 149. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun nitelikli hâlleri;

"a) Silâhla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde,

e) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

f) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

g) Suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla,

h) Gece vaktinde,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." biçiminde sayılmıştır.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında da yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Suç tarihi itibarıyla 149. maddede yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; silahla, birden birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece vakti işlenmesi sayılmış olup 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi hâli de diğer bir nitelikli hâl olarak Kanun maddesine eklenmiştir.

Diğer taraftan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

19.07.2010 tarihinde saat 22.30 sıralarında Maltepe İlçesi, Altayçeşme Mahallesi, Kışlalı Caddesinde bir yandan telefonla konuşup bir yandan da yürüyen mağdurun “Dur” sesi işitmesi üzerine arkasına dönüp baktığında inceleme dışı sanık... ile sanıklar Yusuf ve ...’ı gördüğü, ...’in cebinden çıkardığı bıçağı sallayarak cep telefonunu vermesini istediği mağdurun, geri çekilerek bıçağın kendisine isabet etmesini engellediği ve...’in bıçak tutan elini yakaladığı, bu esnada sanıkların mağdura yumrukla vurarak basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladıkları, ...’i ittirirken cep telefonunu yere düşüren mağdurun yakınlardaki ... benzin istasyonuna sığındığı, buradan kolluk görevlilerine ihbarda bulunduğu, düşen telefonunu bulamayınca şikâyetçi olduğunun iddia edildiği olayda; mağdurun 20.07.2010 tarihinde saat 01.30’da polis merkezinde verdiği ilk ifadesinde kendisine saldıran şahısların cep telefonunu aldıklarını görmediğini ancak olay yerinde kendilerinden başka kimse olmadığı için sanıklar ile...’in telefonunu aldıklarından şüphelendiğini söyleyip şikâyetçi olmasına rağmen aynı tarihte saat 12.40’ta tekrar polis merkezine gelerek suça konu cep telefonunu olayın meydana geldiği yerin yakınında bulduğunu ancak sanıklardan dayak yediği için polis memurlarına bu durumu haber vermediğini, olayın doğrusunu anlatmak istediğini söyleyerek sanıkların ve...’in kendisinden cep telefonunu vermesini istediklerini, ...’in bıçak gösterdiğini, yere düşen cep telefonunu sanıkların aldığını sandığını ancak söz konusu telefonu olay yerinde bulduğunu, sanıkların aileleriyle görüşüp barıştıklarını beyan etmesi, Mahkemede ise... ile sanıkların kavgadan sonra cep telefonunu istediklerini, telefonunu düşürdüğünü, sanıkların telefonu almadıklarına ilişkin aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen ifadeler vermesi ve bulduğunu söylediği telefonu Kollukta ya da Mahkemede ibraz edememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılabilmesi için suça konu cep telefonuna ait iletişimin tespiti kayıtlarıyla baz istasyonu sinyal bilgileri getirtilerek olay tarihi ve sonrasında nereden sinyal verdiğinin ve kimler tarafından kullanıldığının tespit edilip elde edilen bilgiler ile mağdurun beyanları ve sanık savunmaları karşılaştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin suçun sübutu bakımından eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıklara atılı nitelikli yağma suçunun sabit olduğu görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin suçun sübutu bakımından eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıklara atılı nitelikli yağma suçunun sabit olduğu görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli ve 233-446 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin, suçun sübutu bakımından eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 23.01.2020 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 04.02.2020 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22954, Karar No: 2012/30759, Tarih: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22954 E.  ,  2012/30759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.12.2012 günü temyiz eden davalı C. T.ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı P.T.vekili Av. .geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarının gerçekleşmiş ve bu sebeple ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın (TMK. m.174/2) amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını zedeleyen fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını tayin ederken; bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın sıfatını, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını, varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, bu haklara saldıranın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak, hukuka ve hakkaniyete uymak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, fiille orantısız olup çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ve davacının mevcut geliri de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/16312, Karar No: 2016/15309, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16312 E.  ,  2016/15309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu,davalı elektrik şirketinin tarafına tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında kendisinden haksız tahsilatlar yaptığını ileri sürerek; abonelik tarihinden itibaren kendisinden tahsil edilen toplam 27.943,19 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak vd. bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87.maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

TTK'nun 4.maddesinde ise ticari davalar tanımlanmıştır.Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır.Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise;dosya kapsamına alınan davacıya ait abonelik türünü gösterir Aras Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 11.08.2016 tarihli müzekkere cevabı incelendiğinde davacının,davalı elektrik şirketinin ticarethane grubu abonesi olduğu anlaşılmakla;davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği açıktır.

2-Bu durumda mahkemece, yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davaya Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılıp neticelendirilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-)Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bu durumda mahkemece, yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davaya Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılıp neticelendirilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-)Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.