muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10985, Karar No: 2011/12275, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10985 E.  ,  2011/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Çatalca 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla ) Mahkemesi ile Büyükçekmece 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, malların korunması istenen çocuk ...’ ın anne ve babasının boşanması sonucu, velayeti anne İlknur Çakır' a verildiğinden, velayeti kullanan annenin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, anne...' ın nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre "... Mahallesi ... Sokak No:5/2 ...-... "da ikamet ettiği belirtilmişse de, 19.04.2011 tarihli kolluk araştırma tutanağına göre ilgili adresin tarafların önceki adresi olduğu, annenin boşanma ilamında belirttiği adresin " Büyükçekmece-..." olduğu ve yetkisizlik kararının bu adreste ilgiliye bizzat tebliğ edildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6378, Karar No: 2015/4798, Tarih: 23.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6378 E.  ,  2015/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma (suça sürüklenen çocuklar için), reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma (suça sürüklenen çocuk ... için), ırza geçme (suça sürüklenen çocuklar .... ve .... için)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocukların reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, suça sürüklenen çocuk ...'un reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine, suça sürüklenen çocuklar .... ve ....'ın ırza geçme suçundan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi;

Mağdurenin onsekiz yaşını ikmal etmesinden sonra 06.05.2010 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuklar haklarında şikâyetçi olmadığını belirtmesi nedeniyle mahkemece önceden verilen katılma kararının hükümsüz kalması nedeniyle mağdure vekilinin hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla,vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin suça sürüklenen çocuklar .... ve .... haklarında ırza geçme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar .... ve .... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5982, Karar No: 2017/4926, Tarih: 04.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5982 E.  ,  2017/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflararasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacılar, çekişme konusu 82, 97, 5, 156, 59, 58, 1, 20 ve 14 parsel sayılı taşınmazların paydaşı olduklarını, davalının taşınmazda tasarruf ettiğini ileri sürerek, geriye dönük beş yıl için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 8.000-TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazlar üzerindeki fındık ağaçlarının davalı tarafından dikildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların el birliği ile taraflar adına kayıtlı olduğu, 27/01/2006 tarihinde kadastro tespitinin yapıldığı, kadastro tutanağının edinme sebebi kısmında, davalı ...’ın 82, 14, 59, 156, 5 ve 97 parsel sayılı taşınmazlar üzerine 1975 ve 1980 yılları arasında fındık ağaçları diktiği, 112 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine ise 1976 yılında iki katlı kargir ev ve ahır yaptığı ifadesine yer verildiği, tespitin itiraz edilmeksizin 25/03/2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu edilen taşınmazların başında keşif yapılmış ve değere ilişkin bilirkişi raporu alınmıştır. Bilirkişi raporunda; 112 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ev olduğu, 82, 97, 5, 156, 59 ve 14 parsel sayılı taşınmazların üzerinde 20-35 yıllık fındık ağaçlarının olduğu, 58 parsel sayılı taşınmazın üzerinde kadastro tutanağının aksine fındık ağaçlarının olmadığı, 20 parsel sayılı taşınmazın üzerinde ise ekonomik getirisi olmayan çalı bitkisinin olduğu belirlenniştir.

Bilindiği, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle

tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı) 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Somut olay değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar kadastro tespiti sırasında taşınmazlar üzerindeki üst yapı ve ağaçların davalıya ait olduğu belirlenmiş ise de davalının tasarrufu nedeniyle, taşınmazların zemini için talep edilen dönem esas alınarak, denetime elverişli ve gerekçeli bilirkişi raporu ile zemin (arsa) geliri üzerinden ecrimisil hesabı yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12646, Karar No: 2013/28937, Tarih: 21.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12646 E.  ,  2013/28937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalının verdiği vekaletnameye istinaden iki adet davayı takip ettiğini, bütün masrafları kendisinin karşıladığını, davalının kendisini haksız olarak azlettiğini, ödenmeyen masraf alacaklarının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız itirazda bulunduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, haklı olarak azlettiğini, davacının istediği 5.000TL masrafı ödediğini, borcunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının masrafları ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ödenmeyen masraf alacaklarının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece, davalının masrafları ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, Avukatlık Kanununun 173/2. maddesinde “Avukata tevdi edilen işin yapılması veya yapıldıktan sonra sonucunun alınması için gerekli bütün vergi, resim, harç ve giderler, iş sahibinin sorumluluğu altında olup, avukat tarafından ilk istekle avukata veya gerektiği yere ödenir.Bu harcamaların avukat tarafından yapılabilmesi için yeteri kadar avansın iş sahibi 2013/12646-28937

tarafından verilmiş olması gerekir.” hükmü mevcut olup, bu hüküm gereğince, işin görülmesi için gerekli olan tüm masrafların iş sahibi tarafından işin başında avukata ödenmiş olduğu karine olarak kabul edilmelidir. Buna göre ispat külfeti davacıda olup davacı karinenin aksini ispatlayamamıştır. Ne var ki, davacı, dava dilekçesinde “ve sair her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davacıya masrafları kendisinin yaptığı yönündeki iddiasını ispat açısından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile ispat külfeti ters çevrilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8256, Karar No: 2025/523, Tarih: 16.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/8256 E.  ,  2025/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/252 E., 2021/737 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş ve batış saatlerinin kış saati uygulaması da dikkate alındığında,05.12-17.19 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 18.19'de başladığı 04.12'de sona erdiği, şikâyetçi ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde,''... iş yerini saat 23.00 sıralarında kapattığını, ertesi gün saat 05.15 sıralarında iş yerine geldiğini ...'' beyan etmesi karşısında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında aynı Kanun'un 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16026, Karar No: 2015/9622, Tarih: 27.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16026 E.  ,  2015/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2012/27-2014/665

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili - davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların 22.06.2010 'da evlendikleri, ilk olarak Ankara da ikinci olarak Bursa İnegöl de düğünlerinin yapıldığı, taraflara bu düğünlerde takılan yaklaşık 5.000TL nakit paraya davalının annesinin el koyduğu, davalının takıları bozdurup araba alacaklarını sonra misliyle iade edeceğini söylediği, bunun üzerine davacının kendisine mehir olarak takılan 3.500TL değerinde bileklik ve 5.500TL değerinde trabzon örgüsü takımı hatıra olarak bırakıp gerisinin satışına ikna olduğunu, 27.935TL'ye bu takıları sattıklarını, parası ile araç aldıklarını, aracın davalının üzerine olduğunu, 2011 yılı Aralık ayında davalının kovduğu için davacının ailesinin yanında kalmaya başladığı, 30/12/2011 'de babası M.. K.. ve M.. B.. ile müşterek konuta gidildiği, davalının şifreli kasasında bulunan bozdurulmayan altınlarını almak istediği, çilingir kasayı açtığında boş olduğu görülerek tutanak tutulduğunu iddia ederek düğünde takılan ziynetlerin aynen iadesi olmazsa değerinin şimdilik 2500 TL'sinin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesi ile; davacının iddialarının asılsız olup, davanın reddi gerektiğini, düğünde takılan paraya müvekkilinin annesinin el koymadığını, yeni evlililerin ortak ihtiyaçları ve balayı giderleri için kullanıldığını, düğünde takılan takıların davacının elinden araba alınmak üzere kandırılarak alındığının da doğru olmadığını, davacının kendisine takılan takılarının küçük bir bölümünü müvekkiline kendi iradesi ile bağışladığını, evdeki yatak odası takımını davacının getirdiğini, içine kasa monte ettirdiğini, takıları da kendisinin muhafaza ettiğini, şifresini bilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin davacıyı kovmadığını, tam tersi onun terkettiğini, davacının müvekkili şehir dışında iken 05.10.2011 ve 09.10.2011 tarihleri arasında eve gelip tüm kıyafetlerini ve kasada bulunan ziynet eşyasını götürdüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

./..

./..

Mahkemece; tarafların düğünlerinde ayrı ayrı kuşak takarak takıların ayrı ayrı takılmış olması tüm takıların gelinin kesesine atılması gibi bir durumun olmaması nedeniyle takılar ayrı değerlendirilmiş davacıya ait takıların davalıya ait otomobilin alımı için bozdurulduğu, kasadaki altınların da davacının işyerindeki tartışma sonrası eve dönmediğinden davacıda olmadığı kanaatine varılmakla davacıya ait kişisel eşya mahiyetindeki ziynet eşyasının delillere uygunluk gösteren bilirkişi raporu da dikkate alınarak boşanma gerçekleşmese dahi talep gibi öncelikle aynen, olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava; düğünde takılan ziynet eşyalarının aynen iadesi; bunun mümkün olmaması halinde değerinin nakden tahsili talebine ilişkindir.

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları, kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına bağışlanmış sayılır ve artık kadının kişisel malı sayılır.

Ne var ki mahkemece; tarafların düğünlerinde kuşak takılarak takıların ayrı ayrı takılmış olması tüm takıların gelinin kesesine atılması gibi bir durumun olmaması gerekçesi ile takılar ayrı ayrı değerlendirilmiş, yalnızca kadına takılanlar yönünden kabul kararı verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, düğün sırasında geline ve damada takıldığı tespit edilen tüm takılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi olmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11460, Karar No: 2014/11823, Tarih: 05.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/11460 E.  ,  2014/11823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK.nun 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

5271 sayılı CYY.nın 193. maddesi hükmüne aykırı olarak, aynı Yasanın 147 ve 191. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13715, Karar No: 2013/520, Tarih: 21.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/13715 E.  ,  2013/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosya içine gelen ........... Başkanlığı'nın 05.....2012 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değeri kıraç arazi 0,... TL, taban arazi 0,33 TL, sulak arazi 0,47 TL olarak belirtilmiş, ..... Belediye Başkanlığı'nın ........2012 tarihli yazısında ise dava konusu taşınmazın 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değeri 45,80 TL olarak belirtilmiş, böylece iki yazı arasında farklılık olduğundan dava konusu taşınmazın hangi belediye sınırları içinde olduğu tespit edilerek 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5745, Karar No: 2024/2313, Tarih: 21.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5745 E.  ,  2024/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1469 Esas, 2022/961 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/87 E., 2019/328 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının 2015/81518 numaralı "GIFF" ibareli marka tescil başvurusunun, müvekkilinin 29, 30, 35. sınıflarda tescilli "GİFT" asıl unsurlu markaları ile karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, buna rağmen müvekkilinin başvuruya itirazlarının 28.12.2016 tarih ve 2016-M-12733 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini ileri sürerek, davalı ... YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI