muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/42095, Karar No: 2017/17318, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42095 E.  ,  2017/17318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/109, Karar No: 2023/2098, Tarih: 07.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/109 E.  ,  2023/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/375 E., 2021/356 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Kapatılan 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının 29.08.2008 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek 1.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili yargılama sırasında 11.07.2012 tarihli dilekçe ile maddi tazminat talebini toplam 21.891,16 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; olay neticesinde davacının hastane masraflarının şirket tarafından karşılandığını, iş kazasından dolayı cismani zararın çoğalmasında davacının sebebiyet verdiğini, işverenin ihmalinin sözkonusu olmadığını, davacının parmağının kesilmesinin hatalı tedavi ve davacının ihmalinden kaynaklandığını, bu sebeple davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARI

1.Mahkemenin 20.11.2012 tarihli ilk kararında özetle;

Davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile ;

21.891,16 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile;

10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

1.Mahkemenin 20.11.2012 tarihli ilk kararında özetle;

Davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile ;

21.891,16 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile;

10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

2.Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.12.2013 tarih ve 2013/18032 Esas- 2013/24081 Karar sayılı ilamında özetle; davacının 29.08.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaralandığı, olayın Kurum tarafından iş kazası kabul edildiği, sürekli iş görmezlik oranının Adli Tıp Kurumu Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünce % 10 olarak belirlendiği, belirlenen bu maluliyet oranının hükme esas alındığı, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesi göz önüne alındığında belirtilen prosedürün uygulanmadığı ve maluliyetin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanmadığının anlaşıldığı, hükme esas alınan 08.12.2011 tarihli SGK Denetmen Raporunda işverenin % 90, sigortalının % 10 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ise de bu raporun hükme esas olabilecek ve tüm tarafların olaydaki durumlarını değerlendirecek nitelikte olmadığı kısaca yöntemince kusur incelemesi yapılmadan sonuca gidildiği, yapılacak işin; maluliyet oranının 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesin de belirtildiği şekilde davacıda iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranını belirleyen karar almak, olayın oluşuna uygun iş güvenliği uzmanlarından oluşan 3 kişilik bilirkişi heyetinden davaya konu iş kazasında ilgililerin kusur oranları bakımından rapor almak ve çıkacak sonuçlara göre karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

3. Bozma kararına uyan mahkemece verilen 13.10.2017 tarihli ikinci kararda özetle; her ne kadar hesap bilirkişi tarafından geçmiş dönem alacağı toplamı 9.116,29 TL gelecek aktif dönem alacak toplamı 28.650,62 TL, gelecek pasif dönem alacak toplamı 9.263,77 TL olarak hesap edilmiş ise de mahkemece daha önce verilmiş olan 20.11.2012 tarihli kararın davacı tarafça temyiz edilmediği, kararın davalı tarafın temyizi üzerine Yargıtay tarafından bozulmuş olduğu anlaşılmakla taleple bağlı kalınarak önceki mahkeme kararında hüküm altına alınmış olan 21.891,16 TL maddi tazminatın kabulüne karar verildiği, Yargıtay bozma ilamı sonrası alınan adli tıp kurulu raporu kusur, bilirkişi incelemesi raporu ve hesap bilirkişi raporları ile dosyada ki diğer tüm kayıt ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde davacı vekilinin manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesiyle;

Davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile;

21.891,16 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine

Davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile;

21.891,16 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine

Davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile;

8.100,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

4. Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 04.04.2019 tarih ve 2018/1208 Esas -2019/2586 Karar sayılı ilamında özetle; mahkemece Dairenin anılan bozma kararına uyulduğu ve bozma ilamında izlenmesi gereken prosedür belirtildiği halde prosedürün tam olarak yerine getirilmediği, Kurum'un davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesini % 7,1 olarak tespit ettiği, davalı tarafın itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun % 8,1 olarak belirlediği, şu halde sürekli iş göremezlik dereceleri arasındaki çelişkinin giderilmediği, hükme esas alınan hesap raporunda zararın % 8,1 oranı üzerinden belirlenmesine rağmen hükmün gerekçesinde çelişki yaratır şekilde davacının % 10 oranında malul olduğunun belirtildiği, belirtilen durumların usul ve yasaya aykırı olduğu, yapılacak işin; davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesindeki çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek belirlenen sürekli iş göremezlik derecesine göre (davalı tarafın bu konudaki kazanılmış haklarına riayet edilerek) alınacak yeni hesap raporunda usuli kazanılmış haklar nedeniyle da dikkate alınarak temyize konu 20.11.2012 tarihli ilk kararda itibar edilen 25.06.2012 tarihli hesap raporundaki verilerin göz önünde bulundurulması, işlemiş devrenin bu raporda kabul edilen tarihten ileri çekilmemesi ve bu rapordan sonra yürürlüğe giren asgari ücretteki farkların rapora yansıtılmaması suretiyle maddi ve manevi tazminat talepleri ile ilgili karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

IV. BOZMA SONRASI YARGILAMA SÜRECİ VE KARAR

IV. BOZMA SONRASI YARGILAMA SÜRECİ VE KARAR

Bozma kararına uyan Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen son kararda özetle; davacının davalı yanında sondaj işçisi olarak çalıştığı 29/08/2008 tarihinde sondaj borusunun elinin üzerine düşmesi sonucu meydana gelen iş kazasında yaralandığı, Yargıtay ilamı sonrasında davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranın belirlenmesi için dosyanın Adli Tıp Kurumu 2. üst kuruluna gönderildiği ve 2. üst kurul tarafından davacının % 8,1 oranında malul kaldığının belirlendiği, meydana gelen iş kazasında davalının % 90 oranında kusurlu bulunduğu davalının kusuru oranında davacının uğradığı maddi zarardan sorumlu olacağı Yargıtay ilamı sonrasında alınan 10.02.2021 bilirkişi raporuna göre davacının maddi zararının 17.227,08 TL olduğu davacıya mevcut maluliyeti sebebiyle SGK tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığı anlaşılmakla maddi tazminat yönünden talep miktarı da göz önüne alınarak davanın kabulüne, davacı vekilinin manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesiyle;

Davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile;

17.227,08 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

Davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile;

8.100,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, taraflarınca itiraz edilmesine rağmen itirazlarının dikkate alınmadığını, 8.100,00 TL gibi cüzi bir miktarda manevi tazminata hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, takdir edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, mahkemece uyulan Yargıtay bozma ilamı gereği bozma sebebi yapılan eksiklikler giderilmeden müvekkili aleyhine karar verildiğini, usuli kazanılmış haklarının ihlal edildiğini, yargılama gideri ve aleyhe hükmedilen vekalet ücretinin usul ve yasaya aykırı bir şekilde hesaplanmış olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 üncü maddeleri, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 2 inci maddesi gereğince uygulanma olanağı bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 55 inci maddesi ve iş kazasının tespit tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alındığında 818 sayılı Borçlar Kanunun 41,42,43,44,46 ve 47 inci maddeleri ile 332 inci maddesi, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1.Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

3. Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2019/4097, Karar No: 2020/4285, Tarih: 01.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/4097 E.  ,  2020/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16/09/1997 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/03/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 137 ada 270, 299, 267, 320, 322, 158; 129 ada 15; 138 ada 61; 193, 238 ve 216 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim, mümkün olmaması halinde satış yolu ile giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim yolu ile giderilmesini savunmuş olup; davalı ..., dava konusu 322 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan su deposu, samanlık ve ağaçların kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen ilk kararın davacı ve bir kısım davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 25.02.2013 tarih ve 2013/1879 Esas, 2013/3105 Karar sayılı ilamı ile dava konusu 322 parsel dışındaki taşınmazlara ilişkin hükmün onanmasına; dava konusu 322 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak ise “Olayımıza gelince; davaya konu 322 parselde bulunan samanlık, su deposu ve ağaçların ortaklardan ...’ya ait olduğuna dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/355 Esas 2000/975 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı bulunmaktadır. Mahkeme bu ilamı dikkate alarak bu parsel için satış bedelinin %7'ünün muhdesat sahibi ...’ya verilmesine karar verilmiştir. Ancak kesinleşmiş bu ilamda belirtilen ağaçlar ile mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya sunulan ziraat bilirkişi raporundaki ağaçlar farklılık arzetmektedir. Çelişkinin giderilmesi maksadıyla gerekirse yeniden mahallinde keşif yapılarak kesinleşmiş mahkeme ilamındaki ağaçlarla karşılaştırma yapılarak alınacak rapora göre davalıya ait muhdesat yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen ikinci kararda “Davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine; ... ili, ... ilçesi, ... Köyü ... mevki 137 ada 322 parsel yönünden, satış bedelinden %30,97’ne tekabül eden saman damı, havuz ve ağaçlara ilişkin bedelin muhdesat sahibi ...'ya verilmesine geriye kalan satış bedelinin paydaşlara tapu kayıtları veya veraset ilamında belirtilen oranlara göre verilmesine” karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 13.02.2018 tarih ve 2016/1228 Esas, 2018/1031 Karar sayılı ilamı ile “Mahkemece, hükme dayanak teşkil eden 29.05.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultunda muhdesat oranı %7.94 olarak belirlendiği halde yanılgılı değerlendirme ile muhdesat oranının %30.94 olduğu kabul edilerek karar verilmesi doğru değildir. Öte yandan; Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 25.02.2013 tarih ve 2013/1879 Esas, 2013/3105 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilen dava konusu 322 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazlar yönünden yeniden hüküm kurulması da hatalıdır. Belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda "Dava konusu 322 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazlar hakkında mahkememizce daha önce verilen hükmün Yargıtay 6 Hukuk Dairesinin 25/02/2013 tarih ve 2013/1879 Esas 2013/3105 Karar sayılı onama kararı ile kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından bu parseller bakımından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii 137 ada, 322 parsel sayılı taşınmazın satış bedelinden %7,94'üne tekabül eden samandamı, havuz ve ağaçlara ilişkin bedelin muhsedat sahibi ...'ya verilmesine, geriye kalan satış bedelinin paydaşlara tapu kayıtları veya veraset ilamında belirtilen oranlara göre paylaştırılmasına, paylaştırmanın mirasçılık ve tapu kaydındaki pay oranlarına göre yapılmasına" karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

492 sayılı Harçlar Kanununun eki Tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlığı altında düzenlenen 1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca bir gayrimenkulün hissedarlar arasında satış suretiyle şuyuun izalesine dair hükümlerde gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında, menkul niteliğindeki mallar üzerindeki paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde ise 2. maddesinin (a) fıkrası hükmü uyarınca maktu harç ile yetinilmesi gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanununun eki Tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlığı altında düzenlenen 1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca bir gayrimenkulün hissedarlar arasında satış suretiyle şuyuun izalesine dair hükümlerde gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında, menkul niteliğindeki mallar üzerindeki paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde ise 2. maddesinin (a) fıkrası hükmü uyarınca maktu harç ile yetinilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; hükmün ikinci bendinde satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağı muhtesat da gözetilerek doğru olarak ifade edildiğinden üçüncü bentte paylaştırma ile ilgili çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması ve beşinci bentte harcın satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda tahsiline karar verilmemesi doğru görülmemiş ise de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7.çmaddesi gereğince hüküm sonucunun düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hükmün üçüncü bendinin hükümden çıkarılmasına, hükmün beşinci bendindeki “Taraflara payları oranında aidiyetine” ibaresi çıkarılarak yerine “Taraflardan satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda alınmasına,” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5984, Karar No: 2017/840, Tarih: 06.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5984 E.  ,  2017/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında ticari ilişki olduğunu, satılan mal bedellerinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan ... 32.İcra Müdürlüğü'nün 2013/6761 Esas sayılı icra dosyasına itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve oran belirtmeden icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe dayanak gösterilen faturalarda yer alan malların müvekkiline teslim edilmediğini, teslime ilişkin olarak sunulan belgelerde yer alan imzaların müvekkili şirketin çalışanlarına yada yetkilisine ait olmadığını, faturaların tek başına alacak ilişkisini ispatlamaya yeterli olmadığını, haksız ve hukuka aykırı davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, taraflar arasında ticari ilişki olduğu, dava konusu faturaların davacıya ait ticari defterlerde kayıt altına alındığı, davacının malları teslim ettiğine dair belgeyi sunduğu, davalıya ait ticari defterlerin incelendiği, takibe konu malların davalıya teslim edildiği ve takip tarihi itibariyle davacının davalıdan takipte talep edilen miktarda alacaklı olduğu bu nedenle itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak üzerinden %... icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava satış bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinde itirazın iptaline ilişkindir. Davacı-satıcı satış faturasına konu olan malların teslimini kanıtlamak zorundadır, somut olayda davacı sekiz adet faturaya dayanmıştır, bu faturalara ilişkin teslim belgeleri sunulmuş, davalı vekili tarafından imzalara itirazda bulunulmuştur. Satış faturalarının davalı-alıcının defterinde kayıtlı olması halinde bu kayıtlar aleyhe delil olarak kabul edileceğinden ayrıca teslimin kanıtlanmasına ihtiyaç yoktur. Defter kayıtlarında da bu faturaların işlenmemiş olduğu bilirkişi tarafından tespit edilmiştir. Mahkemece teslim belgeleri incelenip teslimin davalı çalışanına veya yetkilisine yapılıp yapılmadığı isticvap ve imza incelemesi de yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönde bir inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19848, Karar No: 2014/4284, Tarih: 11.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19848 E.  ,  2014/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/161980

MAHKEMESİ : Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2009

NUMARASI : 2009/66 (E) ve 2009/86 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, verilecek kararda hükmün açıklanma gerekçelerinin de bulunması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 11 /02 /2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.