muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3852, Karar No: 2023/4510, Tarih: 21.06.2023

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yargıtay Bozma İlamı Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"...Sanığın sözde tim komutanı sıfatıyla 27/05/2010 tarihinde gerçekleşen Serbest Karakolu üs bölgesine gerçekleştirilen eylemine katıldığının sabit olduğu, resmi tutanaklarda bildirildiği üzere saldırıda bir askerin şehit olduğu, dört personelin yaralandığı, saldırının 30kişi ile gerçekleştirildiğinin sanık tarafından belirtildiği, saldırıya katılan tüm terör örgütü mensuplarının üs bölgesinde yer alan askeri personelin canına doğrudan kast ettiği, hepsinin fikir ve eylem birliği içinde olduğu, amaçlanan öldürme fiilinin gerçekleşmesi için ortak bir amaç doğrultusunda hareket ettikleri anlaşılmakla bu haliyle meydana gelen neticeden asli iştirak eden olarak sorumlu olmaları gerekir. BTÖ mensupları amaçlanan neticeye askerlerin karşılık vermesi neticesinde ulaşamamışlar ise de hukuken üs bölgesinde yer alan tüm askeri personeli tek tek öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu olmaları gündeme gelebilir ise de Yargıtay'ın kabul gören uygulamasına göre eylemi sırasında karşısında kaç kişinin olduğunu bilmeyen veya bilme imkanı bulunmayan sanığın, eğer eylem neticesinde bir ölüm veya yaralanma meydana gelmemiş ise tek bir öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması, eğer netice olarak ölüm veya yaralanma meydana gelmişse ortaya çıkan bu netice kadar öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekir. (Yargıtay 16. CD., 05/07/2017-2017/1022-4656) bu içtihat ışığında dosyamız sanığı ...’nin asli iştirak eden olarak katıldığı eylem neticesinde meydana gelen ve iki askerin yaralanması neticesini doğuran eyleminden dolayı 4 kez kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla..."

Tespitlerine yer verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Hakkında Dört Kişiyi Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Tasarlayarak Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

1.Ayrıntıları, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2008 tarih, 9-148/169 sayılı ve Şehrivan Çoban başvurusu üzerine verilen AYM’nin 06.02.2020 tarih, 2017/22672 sayılı kararları ile Dairenin 26.05.2016 tarih, 2016/1697, 2016/3295 sayılı kararında açıklandığı üzere;

Türk Ceza Muhakemesi Hukuku'nun benimsediği sisteme göre, Kanun'un ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz(5271 sayılı Kanun madde 193/1). Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır.

Türk Ceza Muhakemesi Hukuku'nun benimsediği sisteme göre, Kanun'un ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz(5271 sayılı Kanun madde 193/1). Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır.

Sanığın duruşmada hazır bulunması hem savunma hakkının etkin bir şekilde kullanılmasını sağlamakta hem de silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerine işlerlik kazandırmaktadır. Ceza adaletinin hakkaniyete uygun şekilde gerçekleşebilmesi için sanığın mahkemenin huzuruna çıkarılması büyük önem arz etmektedir. Anılan hak, sadece duruşmada hazır bulunmayı değil duruşma sürecini takip etmeyi, iddiaları ve tanık ifadelerini dinlemeyi, iddia/savunmaları destekleyecek argümanları ileri sürmeyi de içerir. Dolayısıyla duruşmada hazır bulunma hakkı, sanığın yargılamaya etkili katılım hakkıyla da doğrudan ilişkilidir. Suç isnadı altındaki bir kimse duruşmada hazır bulunarak yargılamaya etkin olarak katılmakta, hakkında kurulacak hükmün inşasına ortak olmakta ve yargılamaya yön verme imkânına kavuşmaktadır. Hâkimler de bu hak vesilesiyle sanığın tutum ve davranışları ile kişisel özelliklerini gözlemleme imkânı elde etmektedir.

Bununla birlikte video konferans uygulaması, diğer hususların yanında tutuklu veya hükümlülerin ceza infaz kurumundan duruşma salonuna transferleri nedeniyle oluşan gecikmelerin azaltılması ve yargılamaların hızlandırılması amacını taşımaktadır (Marcello Viola/İtalya, B. No: 45106/04, 5/1/2007, § 70). Bu nitelikteki imkânlara başvurmak bizzat duruşmada hazır bulunma hakkının amaçlarıyla çelişmemektedir. Fakat tutuklunun veya hükümlünün yargılama sürecini takip edebilmesi, duruşmada dinlenen insanları görebilmesi ve sarf edilen ifadelerden haberdar olabilmesi, ayrıca kendisinin de mahkeme, tanıklar ve diğer ilgililer tarafından görülmesinin ve dinlenilmesinin teknik engeller bulunmaksızın garanti edilmesi gerekir (Sakhnovskiy/Rusya [BD], B. No: 21272/03, 2/10/2010, § 98; Marcello Viola, §§ 72-74).

Duruşmada hazır bulunma hakkı, özellikle hükme tesir edebilecek nitelikteki değerlendirmelerin veya başka esaslı işlemlerin yapıldığı celselerde sanığın duruşmada hazır bulunmasını kural olarak gerekli kılar. İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması, açık kabulüne dayalı olmalıdır. Dolayısıyla duruşmada hazır bulunma hakkı ancak olayın koşullarının zorunlu kıldığı durumlarda sınırlanabilecektir. Bu bakımdan duruşmada hazır bulunma hakkını sınırlayan herhangi bir tedbirin öncelikle zorunlu/gerekli olduğunun gösterilmesi gerekir. Bu çerçevede sanığın duruşmada hazır bulunmamasını zorunlu kılan bir olgunun varlığı derece mahkemelerince genel, soyut ve klişe cümlelerle değil somut ve olaya uygun bir gerekçeyle ortaya konulmalıdır.

Duruşmada hazır bulunma hakkını sınırlayan video konferans yöntemi ile duruşmalara katılımın zorunlu/gerekli olduğunun ortaya konulması halinde ise sanığın duruşmada hazır bulunmamasının yargılamanın adilliğine bir bütün hâlinde zarar verip vermediği ölçülülük ilkesinin diğer bir unsuru olan orantılılık açısından gözönüne alınmalıdır. Bu kapsamda duruşmada bizzat hazır bulundurulmayan tarafın diğer tarafça ileri sürülen görüşler ve kanıtlar hakkında bilgi sahibi olup olamadığı veya bunlara yorum yapıp yapamadığı, dezavantajlı duruma düşürülmeksizin davaya etkili katılımının sağlanmasında makul bir fırsata sahip olup olmadığı, yokluğunda gerçekleştirilen işlemin sanığın duruşmada fiziken hazır bulunmasını gerektiren bir işlem olup olmadığına göre bir değerlendirme yapılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Bolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın yargılama boyunca SEGBİS ile savunma yapmak istemediğini, yüz yüze ifade vermek istediğini belirttiği görülmekle, hükümden önce 25.08.2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı KHK’nın 147 inci maddesiyle değişik CMK’nın 196/4 üncü maddesinde öngörülen zorunluluk halinin ne olduğuna ilişkin olaya özgü ilgili ve yeterli gerekçeleri somut olgulara dayandırılarak gösterilmeden, SEGBİS yöntemiyle savunması alınmak suretiyle yargılamanın tamamlanıp CMK’nın 289/1-h maddesi kapsamında aynı Kanun'un 196/4 üncü maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2.Bozmaya uyulması kararı verilmesine rağmen 5271 sayılı CMK'nın 226 ncı maddesi kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ek savunma imkanı tanınmadan ve yargılamanın sürdüğü altı celse boyunca sanığın müdafisi hazır bulundurulmadan yargılanıp mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Sanık Hakkında Dört Kişiyi Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Tasarlayarak Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hakkari 2. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/126 Esas, 2020/69 sayılı Kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanığın üzerine atılı suçun vasıf ve mahiyeti, verilen ceza miktarı, bozma nedenleri, kaçma şüphesi ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında, sanık ve müdafinin tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk halinin devamına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2021/11906, Karar No: 2021/9158, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11906 E.  ,  2021/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

I-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

II-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29014, Karar No: 2016/7809, Tarih: 26.05.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/29014 E.  ,  2016/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... adlı şahsın ikametinde çok sayıda sigara olduğuna dair 04/06/2012 günlü ihbar üzerine ...ve ... oğlu 12.12.1978 doğumlu ... T.C. kimlik numaralı ... adlı kişinin Yeşilova mahallesi Nato Yolu üzeri No:....../VAN sayılı ikametinde arama yapılıp, arama sonucu 36400 paket sigaranın ele geçirildiği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce ...ve ... oğlu ...'in şüpheli sıfatıyla ifadesinin alındığı ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce ...ve ... oğlu ... ile eşi ... İşleyen hakkında 4733 sayılı yasaya aykırılık suçundan 04/06/2012 tarihinde fezleke düzenlenerek ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği ancak Cumhuriyet Başsavcılığı'nca... ve Kıymet oğlu 01.02.1979 doğumlu ...T.C. Kimlik numaralı sanık ... hakkında dava açıldığı, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün mahkemeye gönderdiği 16.08.2012 tarihli yazıda da 04.06.2012 tarihinde meydana gelen 4733 sayılı yasaya muhalefet olayı ile ilgili olarak olaya karışan şüphelinin ... T.C. kimlik numaralı ... hakkındaki tahkikat evrakının sehven ...T.C. Kimlik numarası ile kaydedildiğinin bildirildiği anlaşılmış olup, suça konu sigaraların yakalandığı ...ve ... oğlu 12.12.1978 doğumlu ... hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulması, dava açılması durumunda dosyaların birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden CMK.'nun 147 ve 193/1 maddelerine aykırı olarak sanığın savunması da alınmaksızın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7898, Karar No: 2024/7054, Tarih: 02.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7898 E.  ,  2024/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1002 E., 2022/1247 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/208 Esas, 2021/184 Karar

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine ve asli müdahillerinin davasının reddine ilişkin kararına karşı davacılar vekili ve asli müdahiller vekili tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulmuş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili ve asli müdahiller vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli Kahramanmaraş ili, Dulkadiroğlu ilçesi, Gafarlı Mahallesi, (Eski:484 parsel) 104 ada 47 parsel, (Eski: 485 parsel) 104 ada 46 parsel ve (Eski:486 parsel) 104 ada 63 parsel sayılı taşınmazların 1969 yılında yapılan ilk tesis kadastrosunda, imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığından Hazine adına tescil edildiği, taşınmazların bulunduğu yerde 05.01.2021 tarihinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesi uyarınca yenileme çalışması yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilleri ..., ... ve ...'ın 40 yıldan bu yana davaya konu Kahramanmaraş ili Dulkadiroğlu ilçesi Gafarlı Mahallesi Erikli mevkiisi 484, 485 ve 486 parsel sayılı taşınmazları malik olarak, zilyet sıfatıyla, bu zamana kadar nizasız ve fasılasız olarak kullandıklarını, taşınmaza envayı çeşit meyve ağaçları diktiklerini, ancak 2 ay önce yıllardan beri yetiştirdikleri ağaçlarının başkaları tarafından söküldüğünü beyanla iş bu taşınmazların tapularının iptali ile müvekkilleri adına tapuya tescilini istemiş; asli müdahiller vekili duruşmadaki beyanında; asli müdahiller yönünden davanın kabulünü istemiş; davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Dava, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacıların davaya konu Kahramanmaraş ili Dulkadiroğlu ilçesi Gafarlı Mahallesi Erikli mevkiisi 484, 485 ve 486 parsel sayılı taşınmazları malik olarak, zilyet sıfatıyla, bu zamana kadar nizasız ve fasılasız olarak kullandıklarını, taşınmaza envayı çeşit meyve ağaçları diktiklerini, ancak 2 ay önce yıllardan beri yetiştirdikleri ağaçlarının başkaları tarafından söküldüğünü, bu nedenle taşınmazların tapularının iptali ile müvekkilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ettiği, dava konusu edilen taşınmaz çapa bağlandığı ve çapa bağlı taşınmazlarda Yargıtay kararı doğrultusunda davacıların iyi niyetli olduğunun bu haliyle söylenemeyeceği zira; Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre kişinin iyiniyetli olduğunun kabul edilebilmesi için kendinden beklenen özeni göstermesi, Tapu Müdürlüğüne veya Belediye İmar Müdürlüğüne başvuruda bulunarak görevlendirilecek kadastro teknisyeni veya harita mühendisinin çap sınırlarını işaretleyip göstermesi, malzeme sahibinin bu sınırlar içerisine yapısını yapması gerektiği, bu hususlara riayetle çap sınırlarını tespit edip resmi memurun gösterdiği sınırlar içerisine yapısını yapan kimse kendinden beklenen özeni göstermiş sayılacağı ancak, somut uyuşmazlıkta davacılar tarafından belirtilen hususlara uygun davranıldığını gösteren iddia ve delil mevcut olmadığı, sınır uyuşmazlığına dair kadastro öncesi sebepler göz önüne alınsa bile 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, bu haliyle de davanın hukuken dinlenebilirliğinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın asıl davacılar ile dahili davacılar yönünden reddine karar verilmiş; kararın birkısım davacılar vekili ve asli müdahiller vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazların tutanağının kesinleştiği 13.01.1969 ve 18.11

.01.1969 ve 18.11.1969 tarihleri ile dava tarihi arasında 10 yıldan fazla zaman geçtiği, bu durumda, 3402 sayılı Kanunun 12/3 üncü maddesi uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra "kadastrodan önceki nedenlere" dayanılarak dava açılamayacağı, hak düşürücü sürenin, hakim tarafından re'sen dikkate alınması gereken dava şartlarından olduğunun anlaşıldığı, bir an için davanın kadastrodan sonraki sebebe dayalı olduğu kabul edilse dahi, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu (4721 Sayılı Kanun) 713/2 nci maddesindeki koşullar dışında, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesinin mümkün olmadığı, müdahil davacı tarafın zilyetlik tespiti talebi yönünden ise, tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda verilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamakta olduğu, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 106/2 nci maddesi gereğince tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerektiğini, tespit davalarının eda davalarının öncüsü olduğunu, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığının kabul edilmekte olduğunu, bu halde müdahillerin davasında taşınmazlara ilişkin 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesinin uygulanması da söz konusu olmadığına göre müdahil tarafın zilyetliğin tespiti talebi yönünden hukuki yararının bulunmadığının anlaşılmakta olduğu gerekçesiyle, davacılar ile müdahillerin davalarının reddine ilişkin kararında sonuç olarak bir isabetsizlik bulunmadığı ve davacılar vekili ile müdahil davacılar vekilinin belirttiği istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve asli müdahiller vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili ve asli müdahiller vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90TL'nin temyiz eden davacılar ve asli müdahillerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19306, Karar No: 2015/24967, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19306 E.  ,  2015/24967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2014

NUMARASI : 2011/155-2014/9

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan biber, patlıcan ve taze fasulyenin dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme yılı olan 2012 yılı dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı ayrı gösterilerek) ve değerlendirme yılı hasat dönemindeki tarla başına ortalama kg. satış fiyatının da, ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16022, Karar No: 2014/6054, Tarih: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/16022 E.  ,  2014/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/138795

MAHKEMESİ : Afşin Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2012

NUMARASI : 2010/451 (E) ve 2012/120 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aşamalarda, suça konu ağaçları kendilerine ait araziden kestiklerini belirten sanıkların, mahallinde yapılan keşif sonrası ibraz edilen bilirkişi raporu ile fiili kullanımdaki sınırın gerçek sınırla örtüşmediğinin belirlenmesi üzerine, 28.12.2011 tarihli dilekçelerinde, fiili kullanımlarında bulunan araziden ağaç kestiklerini ve gerçek kadastro sınırı ile örtüşmediğini bilmediklerini belirtmeleri, keşif sırasında dinlenen ve katılanın dedesi olduğu anlaşılan tanık M.. K..'un da torununun tarlasının üst tarafta olduğunu, arazi sınırlarının eskiden beri aynı olduğunu ifade etmesi karşısında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu sonucuna varılmakla, sanıkların beraatlerine hükmolunması gerekirken yazılı gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısı ve sanıkların temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.