muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5726, Karar No: 2025/1427, Tarih: 05.02.2025

II. CEVAP

Davalılar usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... vd ve davalılar ... vd. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin oldukça yüksek olduğunu, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının ve objektif değer artışı oranının yerinde olmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin çok düşük olduğunu, aynı kamulaştırma kapsamında benzer taşınmazlara 210,00-240,00 TL/m² arası fiyat belirlendiğini, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, arta kalan alanda daha fazla değer azalışı meydana geldiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek bedelini yansıtmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin ve objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olduğu, kamulaştırmadan arta kalan kısmın kamulaştırma planı nedeniyle geometrik şeklinde meydana gelen bozulmaya uygun oranda değer azalışı hesaplanması da yerinde olduğu, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ancak; İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/395 Esas, 2021/539 Karar sayılı kararının davalılardan sadece ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istinaf edildiği gözetildiğinde, diğer davalılar yönünden ilk kararda belirlenen bedele ilişkin davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu hâlde, bunun dikkate alınmaması ve acele el koyma kararı ile davalılara ödenmesine hükmedilen miktarın mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmediğinden istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve davalılar ... vd. vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14416, Karar No: 2024/2102, Tarih: 27.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14416 E.  ,  2024/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1361 E., ve 2022/2001 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER :Sanık müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/442 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (d) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/1361 Esas, 2022/2001 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri; haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin şartları oluşmadığı halde uygulandığına ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri; haksız tahrikin derecesine, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri; haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin şartları oluşmadığı halde uygulandığına ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri; haksız tahrikin derecesine, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile mağdurun baba-kız oldukları, anne ve babası boşanmış olan mağdurun Afyonkarahisar ... Esirgeme Kurumu'nda kaldığı, olay tarihinde arkadaşlarında kaldığı, daha sonra Sandıklı ilçesine minibüs ile gelip babası ile buluştukları, birlikte yaya olarak yürüdükleri sırada babasının kendisine arkadaş çevresinin iyi olmadığını ve değiştirmesini söylediği, kendisinin de karşı çıkması ile aralarında tartışma çıktığı, CD çözümleme tutanağına göre; mağdurun babası olan sanık ... ile yürüyerek dışarıda terliklerin asılı olduğu iş yeri önünden geçtiği, tam gri renk panelvan tarzı aracın yanından geçerken sanığın sağ elindeki bir cisimle yanında bulunan mağdurun boğaz tarafına doğru hamle yaptığı, bu sırada mağdurun elindeki bavulun yere düştüğü, daha sonra sanığın sol eliyle mağdurun başından tutarak ve kaçmasını engelleyerek sağ elindeki cisimle mağdurun boğazına doğru hamlesinin devam ettiği, bu kez hamlenin 3-4 kez tekrarlandığı, daha sonra iş yerinin önünde bulunan 3 bayan ve bir erkek şahsın sanığa müdahalede bulunduğu ve sonrasında sanığın geldiği istikametin tersi istikametine giderek kameranını açısından çıktığının görüldüğünün belirtildiği, sanığın mağdurun boğazına doğru elindeki aletle hamlesinin devam ettiği sırada etraftaki şahısların müdahalesi sonrasında eylemini sonlandırdığı, daha sonra soğukkanlı bir şekilde, mağduru yaralı halde geride bırakarak aksi yöne doğru yürüyerek ayrıldığı, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun adli rapor bulgularına göre jugularis anterior kesisine neden olan yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kişinin yüz sınırları içerisinde tespit edilen yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, sanığın, sol eliyle mağdurun başından tutup kaçmasını engelleyerek sağ elindeki bıçak ile mağdurun boğazına doğru hamlesinin devam ettiği, hamlenin 3-4 kez tekrarlandığı, daha sonra iş yerinin önünde bulunan 3 bayan ve bir erkek şahsın sanığa müdahalede bulunduğu ve sonrasında sanığın geldiği istikametin tersi istikametine gittiği anlaşılmakla, bir bıçak darbesinden sonra eylemini kendiliğinden sonlandırmadığı, sanığın olayda kullanmış olduğu bıçağın özellikle hedef alınan bölgenin boğaz olması dikkate alındığında öldürücü nitelikte olduğunun değerlendirildiği ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yapılan duruşmalı inceleme neticesinde kaldırılmasına karar verilerek suçta kullanılan aletin yaralamaya elverişliliği, izlenen kamera görüntülerine göre sanığın mağdura karşı ilk bıçak darbesinden sonra bıçağı elinde tuttuğu ve kızına hitaben sinirli bir şekilde hareket ettiği ancak elindeki bıçağı daha fazla vurma imkanı varken eylemine devam etmediği, çevrede bulunanların daha sonra geldiği, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği hususunun şüphede kaldığı anlaşılmakla şüpheli hal sanık lehine yorumlanarak sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği, mağdur ile sanık arasında yaşanan tartışmayı başlatanın kesin olarak belirlenememesi ve sanık ile mağdurun yolda konuşarak gittiklerinin görülmesi de gözetildiğinde sanığın mağdur tarafından kendisine hakaret edildiğine yönelik savunmasını mağdurun da desteklenmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması gerektiği kabul edilerek haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A-Sanık Müdafiinin ve Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Suç Vasfı Yönünden;

Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Suç Vasfı Yönünden;

Sanığın mağdurun babası olup olay tarihinde yaya olarak yürüdükleri esnada mağdurun arkadaş çevresi ve kötü alışkanlıkları nedeniyle aralarında yaşanan tartışma sırasında üzerinde bulunan kesici kısmı 10 cm olup çakı tabir edilen bıçakla mağduru boyun bölgesinden yaraladığı, ilk hamleden sonra olay yerinden elde edilen kamera görüntüleri ile de sabit olmak üzere sol eliyle mağdurun kafasından tutmak suretiyle kaçmasını önleyerek sağ elindeki bıçakla yine mağdurun boyun bölgesine 3-4 hamle daha gerçekleştirdiği, olay yerinde bulunan şahısların müdahalesi sonrasında geldikleri istikamete ters yöne doğru kaçtığı, mağdurda meydana gelen basit tıbbi müdahale ile giderilemeyen, v. Jugularis anterior kesisine neden olan yaralanmasının, hayati tehlike geçirmesine ve yüzünde sabit ize neden olduğu olayda; sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin tanıkların müdahalesi sonucu tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suç niteliğinde hataya düşülerek yaralama suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.09.2022 Tarihli ve 2022/1361 Esas, 2022/2001 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8271, Karar No: 2014/894, Tarih: 27.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/8271 E.  ,  2014/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/511-2013/242

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalıya kiralanan iş yerinin yasal tahliye gerçekleşmeden terk edilmesi nedeniyle ödenmemiş kira alacağı, su bedeli ve taşınmazın eski haline getirilmesi ve taşınmaza verilen zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile Haziran 2011 ayına ait 800 TL, Temmuz 2011 ayına ait 600 TL, Ocak, Şubat, Mart 2012 aylarına ait 7.500 TL olmak üzere toplam 8.900 TL kira alacağı, 3.823.38 TL hasar bedeli ve 221.44 TL su bedeli olmak üzere toplam 12.944.82 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesi ile davaya konu iş yerinin 15.04.2011 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, davalının sözleşme sona ermeden davaya konu taşınmazı terk ettiğini, 2011 yılı Haziran kirasının 800 TL, aynı yıl Temmuz kirasının 600 TL eksik ödendiğini, ayrıca davalının 220 TL su parasını ödemediğini, davalının taşınmazda bir çok tadilat yaptığını ve zarar verdiğini belirterek 13.400 TL kira alacağı, 5.000 TL tazminat ve 220 TL su bedeli olmak üzere toplam 18.260 TL'nin davalıdan tahsilini istemiş, davalı vekili Aralık 2011 kira bedeli de ödenerek sözleşmenin karşılıklı olarak feshedildiğini, eksik yatan kiraların zorunlu giderler karşılığı harcandığını, davalının kiralanana 20.000 TL faydalı masraf yaptığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdir de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalının kira alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ve davalının hasar bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı, dava dilekçesinde kiralanan taşınmaza verilen zarar ve eski hale getirme bedeli için 5.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur. Bu durumda öncelikle davacıya kiralanandaki banyo, tuvalet, taban, tavan, pencere ve kapılardaki hasar sebebi ile oluşan zararlara ilişkin istediği hasar bedellerini tereddüte yer bırakmayacak şekilde kalem, kalem açıklattırmak, bu açıklamalardan sonra bilirkişiden ek rapor alınıp, tarafların, kiracı tarafından yatırılan depozito bedelinin mahsup istekleri üzerinde de durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının hasar bedeline ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/7217, Karar No: 2011/17607, Tarih: 17.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7217 E.  ,  2011/17607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

1) Sanığın, hazırlık aşamasında 28.05.2008 tarihinde alınan savunmasında, suça konu sahaya ağaçları 7 yıl önce diktiğini, bu eylemi nedeniyle iki kez yargılanıp para cezası aldığını, orman idaresince 2008 yılı 3-4. aylarında fındıkların sökülmesinden sonra sahaya gitmediğini, duruşma aşamasında alınan savunmasında da yeri 5 yıl önce terk ettiğini, şu an kullanmadığını beyan etmesine, celbedilen adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle sabıkası görünmemesine, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda sahadaki 45 ocak fındığın dipleri ve aralarının ot ve dikenlerle kaplı olduğunun, hasat bakımından sonra sahada bakım yapılmadığının, bu sahanın doğusundaki sanığa ait açma sahasında fındıkların sökülerek eyleme son verildiğinin bildirilmesine göre, bilirkişi vasıtasıyla suça konu sahadaki fındık ağaçlarının en son bakımlarının ne zaman yapıldığının ağaçların söküldüğü yerin suça konu Yer olup olmadığının tesbit edilmesi aynı yer ise bilirkişi raporundaki çelişkilerin giderilmesi sanığın yargılandığı dosyalara ait numaraların belirlenip incelenmesi ile sonucuna göre sanığın yargılandığı dosyalara ait numaraların belirlenip incelenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; sanığın eyleminin işgal ve faydalanma olduğunun tesbit edilmesine, celbedilen adli sicil kaydından suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğunun anlaşılması karşısında diğer objektif ve subjektif koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyeti olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK 51 ve CMK 231. maddesi hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9972, Karar No: 2013/12429, Tarih: 27.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/9972 E.  ,  2013/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili Avukat..... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; yayın tarihi, olayın oluş şekli ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.