muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/290, Karar No: 2012/12, Tarih: 31.01.2012

Temyiz makamı olan Yargıtayın hukuksal denetimini yaptığı davanın esasına karar vermesi ve davayı bu aşamada bitirmesi, 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinde dokuz bent halinde sayılan hallerle sınırlı ve istisnai bir durumdur. Yargıtayın bu yetkisini kullanması, işi yeniden mahkemeye göndermeye gerek olmadığını gösteren iki temel koşulun bulunmasına bağlıdır.

Buna göre:

a- Maddi sorunun daha fazla aydınlatılması için bir soruşturma gerekmemelidir.

b- Maddi sorun bakımından mahkemeye bırakılmış serbest değerlendirme yetkisi söz konusu olmamalıdır.                                                                                                                                                                   Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.06.2004 gün ve 115-138 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bu düzenleme ile temyiz aşamasında saptanan hukuka aykırılıkların doğrudan Yargıtayca giderilmesi, yeni bir karar verilmek üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine ihtiyaç duyulmadığı durumlarda, yargılamanın gereksiz yere uzamasına engel olma ve işin temyiz denetimi aşamasında bitirilmesi amaçlanmaktadır.

Diğer taraftan, Anayasamızın 141/4. maddesinde; davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasının yargının görevi olduğu belirtilmiş, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesinde de davaların makul bir süre içinde bitirilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yerel mahkeme hükmünün başında katılan G. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’nin adı yazılmış ancak sıfatı “müşteki” olarak gösterilmiştir. Yargılama aşamasında 27.03.2008 tarihinde adı geçen şirketin davaya katılmasına karar verilmiş, hükmün gerekçesinde de bu hususa değinilerek suçtan zarar gören kurumun katılmasına karar verildiği, katılan adına vekilinin davayı takip ettiği gerekçede ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Buradan suçtan zarar görenin sıfatının “müşteki” değil, “katılan” olduğu açıkça belirlenebilmektedir. Katılanın sıfatı ile ilgili gerekçeli karar başlığında yer alan yazım yanlışlığı katılan şirketin sıfatında duraksamaya neden olmadığından maddi hata niteliğinde kabul edilmelidir.

Gerek uygulama gerekse öğretide de vurgulandığı üzere benzer nitelikteki aykırılıklar başlı başına bozma nedeni yapılmayıp başkaca bozma nedeni var ise diğer bozma nedenlerine eklenmeli, başkaca bir bozma nedeni olmayan hallerde mahallinde düzeltilebilir hata olduğuna Özel Daire kararlarında işaret edilerek bozma nedeni yapılmadan mahallinde düzeltilmesi sağlanmalı, hükmün yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen başkaca bir aykırılık nedeni ile temyiz mercii tarafından düzeltilerek onanması olanağı var ise de, 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilmelidir. Bu kabul ile yargılamaların gereksiz yere uzaması ve kamu davalarının zamanaşımına uğramasının da önüne geçilebilecektir.

Öte yandan, yerel mahkeme hükmünde TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; 3. fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, 2. fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi yasaya aykırıdır. Ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, maddi hata niteliğinde bulunan hükmün başındaki yazım yanlışlığının da bu aykırılıkla birlikte 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi  uyarınca düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması olanaklıdır.

Bu itibarla; yerel mahkemece kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olduğundan itirazın kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün katılan şirketin sıfatının hükmün başında müşteki biçiminde gösterilmesi ve 5237 sayılı TCY’nın 53/3. maddesinin gözetilmemesi yönünden bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2011 gün ve 252117 sayılı itirazının KABULÜNE,

2-  Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.06.2011 gün ve 52095-13038 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-  Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2008 gün ve 18-657 sayılı hükmünün

a-) Katılan şirketin sıfatının hükmün başında “müşteki” biçiminde gösterilmesi,

b-) 5237 sayılı TCY’nın 53/3. maddesinin gözetilmemesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesindeki yetkiye istinaden,

a-) G. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinin hükmün başında “müşteki” olarak gösterilen sıfatının “katılan” olarak değiştirilmesine,

b-) Hükümden 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCY'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlayıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan  hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.01.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26565, Karar No: 2012/23743, Tarih: 13.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/26565 E.  ,  2012/23743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2,22/3,62/1,63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Sanık müdafinin bir mazeret bildirmeden, usülen yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden evrak üzerinden yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle,

Kendi ve tanık beyanına göre, olay anından 1,5 saat önce üç bira içtiği anlaşılan, sürücü belgesi bulunmayan sanığın, meskun yerde viraja aşırı hızlı girip 30 cm yüksekliğindeki refüje çarpıp adeta uçarak karşı şeride geçip, içinde ölenlerin bulunduğu aracın tavanına düşerek kazaya neden olması karşısında; temel cezanın üst sınıra yakın tayini ve bilinçli taksir uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü bilinçli taksire ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12407, Karar No: 2021/14921, Tarih: 13.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12407 E.  ,  2021/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/3 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2019 tarihli ve 2014/212 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09.09.2021 tarihli ve 2021/7423 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2021 tarihli ve 2021/111226 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun ... Tavukçuluk isimli işyerinde gerçekleştirdiği hırsızlık suçundan cezalandırılmasına ilişkin Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2019 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli ve 2019/4237 Esas, 2020/1427 sayılı kararı ile “…Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat ve bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan ve ayrıca suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de katılan İsmail Balaban'ın olay tarihinde suça sürüklenen çocukların iş yeri içerisinden jeneratöre bakır kabloyu kestikleri esnada olayı görmesi üzerine müdahale etmek istediğini bu arada suça sürüklenen çocuk ...'in yerden aldığı sopa ile suratına vurduğunu, şahsın elindeki satır ile kendisini korkutmak istediğini bunun üzerine ... Beton isimli iş yerine kaçıp jandarmayı aradığını iddia etmesine göre, atılı eylemin TCK'nin 149/1-a-c-d. maddesinde açıklanan yağma suçuna uyup uymadığı hususunun tartışılması gerektiği bu tartışmayı yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuku aykırı olduğu...” gerekçesiyle hırsızlık hükmünün bozulmasına karar verildiği gözetilerek, iş yeri çalışanı olan müşteki İsmail Balaban'ın olay tarihinde suça sürüklenen çocukların iş yeri içerisinden jeneratöre bakır kabloyu kestikleri esnada olayı görmesi üzerine müdahale etmek istemesi üzerine suça sürüklenen çocuk ...'in yerden aldığı sopa ile suratına vurması şeklinde gerçekleşen eylemine yönelik yapılan yargılama neticesinde, suça sürüklenen çocuğun suça konu eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın yetkili Ağır Ceza mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk hakkında Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2019 tarihli ve 2014/212 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararları ile hırsızlık ve kasten basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi üzerine; hırsızlık suçundan verilen kararın ... Bölge Adliye Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli ve 2019/4237 Esas, 2020/1427 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun suça konu eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın yetkili Ağır Ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesinin anılan bozma kararının içeriğine göre ve bağlantı nedeniyle suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu kasten basit yaralama eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilerek dosyanın yetkili Ağır Ceza mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten basit yaralama suçundan Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2019 tarihli ve 2014/212 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13853, Karar No: 2010/4474, Tarih: 10.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/13853 E.  ,  2010/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; eylemi reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek bu suçtan mahkümiyetine dair, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.11.2005 gün ve 2005/2 Esas, 2005/22 Ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrasına temas ettiği ve şikayete bağlı bulunan bu suçtan dolayı, suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdurenin C.Savcılığında ve 24.02.2005 tarihli celsede şikayetçi olmadığını bildirdiği anlaşıldığından, aynı Yasanın 73. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2580, Karar No: 2018/228, Tarih: 17.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/2580 E.  ,  2018/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi vekilinin dilekçesinde borçlu şirkete ait Tahıl Kurutma ve Tahıl soğutma makinelerini borçlu sanığın alacaklıyı zarara uğratma kastıyla kızı ...’in ortağı olduğu 3. şahıs ... Tarım Ürn. Tic. Ltd. Şti.’ne devredilmesi ve borçlu şirkete ait... plakalı araç üzerine yine alacaklıyı zarara uğratma kastıyla 3. şahıs... lehine rehin konulması nedeniyle şikayette bulunulduğu anlaşılmakla;

Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklamayı içerir şerh bulunan duruşma davetiyesi yerine, CMK'nın 195. maddesinin yalnız veya birlikte adli para cezasını gerektiren suçlar için geçerli açıklama ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklamayı içerir şerh bulunan duruşma davetiyesi yerine, CMK'nın 195. maddesinin yalnız veya birlikte adli para cezasını gerektiren suçlar için geçerli açıklama ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde dava ve cezanın düşeceğinin belirtilmesi yerine hapis cezasının infazına başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını öder veya şikayetçi tarafça şikayetten vazgeçilirse sanık hakkında verilen cezanın düşeceğine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28224, Karar No: 2016/14385, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28224 E.  ,  2016/14385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın m² si 28-36 TL olup emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla aynı değerde olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz tapu kaydına göre Fatih mahallesinde olduğu halde hükümde mahalle adının hatalı yazılması;

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/254, Karar No: 2014/953, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/254 E.  ,  2014/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi

Tarihi :10.12.2012

No :2008/148-2012/1066

Davacı, davalılardan Ö.. K..’ın 01.12.2005 tarihinden itibaren çalışmadığının ve 01.10.2006 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olmadığının tespiti ile aksine Kurum işlemine dayanak 26.04.2007 tarihli Kurum müfettiş raporunun iptalini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, davalı Özcan Kahraman vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi