muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15824, Karar No: 2023/10913, Tarih: 12.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/15824 E.  ,  2023/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2014/364 Esas ve 2016/158 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2014/364 Esas ve 2016/158 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri taraflarından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.03.2023 tarihli ve 2021/9924 Esas, 2023/2469 Karar sayılı kararı ile;

A1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

"Sanığın 21.02.2014 ve 04.05.2014 tarihli eylemleri sabit ise de;

1. 22.05.2014 tarihli eylemle ilgili olarak sanığın, yakalanmadığı için dosyası tefrik edilen sanık Muhsin'in kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca işlem yapılan tanık F.'e uyuşturucu madde satma eylemine iştirak ettiğine dair F.'in soyut beyanı dışında mahkûmiyetine yeterli kesin delil bulunmadığı ve bu eylemden dolayı sanığın sorumlu tutulamayacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanırken yapılan artırım oranının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Suçun konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli ve miktarı gözönüne alındığında alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmayı gerektirir bir durum olmadığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerinde öngörülen orantılılık ilkesi gereğince; ceza belirlenmesi gerekirken fazla cezaya hükmedilmesi,

2. Suçun konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli ve miktarı gözönüne alındığında alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmayı gerektirir bir durum olmadığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerinde öngörülen orantılılık ilkesi gereğince; ceza belirlenmesi gerekirken fazla cezaya hükmedilmesi,

3. Suça konu uyuşturucu maddelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi yerine madde fıkrası gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

4. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi hususunda zorunluluk bulunması,

B1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın 07.06.2014, 09.06.2014 ve 15.06.2014 tarihli eylemleri sabit ise de;

1. 29.05.2015 tarihli eylemle ilgili olarak sanığın tanık Ş.'e uyuşturucu madde sattığına ilişkin içeriğine değişik anlamlar yüklenebilecek iletişimin tespiti tutanakları dışında mahkûmiyetine yeterli kesin delil bulunmadığı ve bu eylemden dolayı sanığın sorumlu tutulamayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanırken yapılan artırım oranının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Suçun konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli ve miktarı gözönüne alındığında alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmayı gerektirir bir durum olmadığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerinde öngörülen orantılılık ilkesi gereğince; ceza belirlenmesi gerekirken fazla cezaya hükmedilmesi,

3. Suça konu uyuşturucu maddelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi yerine madde fıkrası gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

4. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi5ile ilgili 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi hususunda zorunluluk bulunması,.

" nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi5ile ilgili 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi hususunda zorunluluk bulunması,.

" nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

C. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli 2023/168 Esas ve 2023/250 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Delillerin mahkûmiyet için yeterli olmadığına.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Delillerin mahkûmiyet için yeterli olmadığına.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde sattıklarına ilişkin istihbari bilgilerin geldiği ve sanıklara ait GSM hatlarına ilişkin olarak 25.04.2014 tarihinde iletişimin tespiti ve dinlenmesi kararı verildiği, 21.02.2014 tarihli eylemde 50... plakalı aracın uygulama noktasında durdurulduğu, aracın sürücü koltuğunda hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Ümit'in bulunduğu, yan koltukta sanık ...'nın yine arka koltukta ise kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Ömer'in bulunduğu, önleme arama kararı kapsamında arama yapılacağı sırada sanık ...'nın daralı 1.5 gram gelen METAMFETAMİN içeren uyuşturucu maddeyi yere attığı, sanığın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan savunmasında maddeyi Ömer için satın aldığına ve Ömer'e vereceğini beyan ettiği, 04.05.2014 tarihli eylemde ise sanık ile dosyada tanık olarak dinlenen Kemal arasında telefon görüşmesinin olduğu akabinde buluştukları sanığın yanından ayrılan Kemal'de iki parça 0,65 gram METAMFETAMİN içeren uyuşturucu maddenin ele geçtiği, tanığın tüm aşama beyanlarında sanıktan madde aldığına ilişkin beyanda bulunduğu, yine sanığın Savcılıkta müdafi huzurunda, tanığa madde verdiğine ilişkin beyanda bulunduğu, sanık ... hakkında 07.06.2014 tarihli eylem yönünden hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Muhammed ile telefon görüşmesi yaptığı, akabinde buluştukları, sanığın yanından ayrılan Muhammed'in üst aramasında 1,17 gram AFON SAKIZININ ele geçirildiği ve soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan beyanlarında maddeyi Ali isimli İran uyruklu şahıstan aldığını beyan ettiği, 09.06.2014 tarihli eylemde ise dosyada tanık olarak dinlenen Fatih'in sanığa mesaj attığı akabinde buluştukları sanığın yanından ayrılan tanık Fatih'in üst aramasında 0,91 gram METAMFETAMİN içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, tanığın tüm aşama beyanlarında sanıktan madde aldığına ilişkin beyanda bulunduğu, 15.06.2014 tarihinde ise sanık ile tanık Arif arasında telefon görüşmelerinin olduğu, akabinde sanığın tanığın sevk ve idaresindeki araca bindiği bir süre fiziki takibe devam edildiği, aracın

durdurulduğu sanık ...'nın 2,83 gram METAMFETAMİN içeren uyuşturucu maddeyi yere attığının görüldüğü, sanığın tüm aşama beyanlarında üzerinde ele geçen maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğunu beyan ettiği, tanık Arif'in sanıkta ele geçen madde ile ilgisinin olmadığını beyan ettiği somut olaylarda; iletişimin tespiti ve fiziki takip tutanakları, sanıkların savunmaları ile tanık beyanları nazara alınarak sanık ... hakkında 21.02.2014 - 04.05.2014 ve sanık ... hakkında 07.06.2014 - 09.06.2014 ve 15.06.2014 tarihli eylemleri yönünden sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçların subütuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli 2023/168 Esas ve 2023/250 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri taraflarından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1016, Karar No: 2021/1886, Tarih: 24.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1016 E.  ,  2021/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nın "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesi; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmünü içermektedir..

Aynı kanunun "Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesinde;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir."

"İstinaf Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; "Kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş olan istinaf dilekçesi, bu mahkemece yukarıdaki fıkraya göre işlem yapıldıktan sonra kararı veren mahkemeye örnekleriyle birlikte gönderilir. Bu durum derhâl mahkemesine bildirilir." hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nın 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasının temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilmişse, temyiz defterine kaydedilerek durumun derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirileceği, sonrasında ise temyiz dilekçesinin ekleriyle birlikte kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderileceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davalı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda başvuru hakkında verilen kararın temyizinin kabil olmadığı belirtilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkarılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesinin derhal bölge adliye mahkemesine bildirilmesi, sonrasında temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, düzenlenen temyiz formu ile dosyanın doğrudan Dairemize gönderildiği, dolayısıyla UYAP sisteminde dosya ilk derece mahkemesi tarafından temyiz incelemesine gönderilme kayıtlarının oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4691, Karar No: 2018/14781, Tarih: 20.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4691 E.  ,  2018/14781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 36/1. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmünün failin icra hareketlerini bitirme olanağı varken iradesi ile pişmanlık duyarak kendiliğinden eylemine son vermesi veya icra hareketlerini sürdürme ya da sonucu gerçekleştirme olanağı bulunduğu halde gönüllü olarak neticenin meydana gelmesini önlemesi halinde uygulanabilen bir yasa normu olduğu; somut olayda, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcısı huzurunda, müdafii eşliğinde alınan savunmasında; iş yerine girmeye karar verdiğini, iki adet asma kilitten birisini asılarak açtığını, diğer kilidi açmayı denemeden vazgeçip oradan ayrıldığını belirttiği, 07.01.2015 tarihli celsede alınan savunmasında da, Cumhuriyet Savcısı huzurundaki savunmasını tekrar ettiği, dosya arasında yer alan ve olay anını gösteren CD incelendiğinde, suça sürüklenen çocuğun çevresel veya dışsal bir etki olmamasına ve suçu tamamlamasına engel bir durum bulunmamasına rağmen, gönüllü olarak hırsızlık suçunu işlemekten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde öngörülen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Önceki hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4173, Karar No: 2021/5220, Tarih: 14.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/4173 E.  ,  2021/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9. maddeleri hükmü karşısında; Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2004 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar, “2006-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006-31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15160, Karar No: 2011/1776, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15160 E.  ,  2011/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak kesilen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak kesilen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama incir bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçildikten ve zeminine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tespitinde ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22621, Karar No: 2008/985, Tarih: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22621 E.  ,  2008/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Yenileme dilekçesinin tebliğ masrafları dışında kalan kalemlerle ilgili olarak 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu’nun varlı yönetim şirketi başlığını taşımakta olan 143. maddenin 5. fıkrasının varlık yönetim şirketinin 492 Sayılı Harçlar Kanunu’na göre ödenecek harçlardan istisna olduğu belirtilmiştir. 492 Sayılı Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca yargı harçları da bu istisna kapsamındadır. Bu durumda, ........ Yönetim AŞ.’nin yargılama harçlarından istisna tutulduğu nazara alınarak mahkemece şikayetin yukarıda açıklanan tebliğ masrafları dışında kalan bölümle ilgili ret kararı verilmesi gerekirken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12417, Karar No: 2019/5548, Tarih: 06.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12417 E.  ,  2019/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sahibi bulunduğu ve müvekkili şirkete ZMMS ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın 28.05.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, ... B'un sakatlanmasına sebebiyet verdiğini, ...'a 19.12.2014 tarihinde 15.868,00 TL ödendiğini belirterek, ödenen bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kazaya dayanak kaza tespit tutanağını kabul etmediğini, ... plakalı aracın sürücüsü ...'in ehliyetsiz olarak araç kullandığını, kazada zarar gördüğü iddia edilen ... 'un herhangi bir mağduriyetinin ve sakat kalma durumunun söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 15.868,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası nedeniyle ödenen maddi tazminatın rücuen tahsiline ilişkindir.

Somut olayda, ceza yargılama dosyasında benimsenen kusur dağılımı ile mahkeme dosyasından hükme esas alınarak karar verilmiş, mahkemece kusur yönünden bilirkişi raporu aldırılmamıştır. Mahkemece; ceza mahkemesinin, davacının yaralanmasıyla sonuçlanan olaydaki kusur durumuna ilişkin tespitinin, maddi olgu olarak kabul edilemeyeceği; TBK'nun 74. maddesi gereği, ceza mahkemesinin kusur

değerlendirmesinin hukuk hakimini bağlamayacağı; ceza yargılamasında kusur tespitinin de inceleme geçirmeksizin kesinleştiği hususları gözetilmek suretiyle; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Kurulu'ndan, yukarıda anılan mevzuat hükümleri, somut olayın özellikleri, ceza dosyası kapsamındaki bilgi ve belgeler de dikkate alınarak kazadaki taraf kusur oranlarının ve davacının müterafik kusurlu olup olmadığının tespiti konularında, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.