muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16161, Karar No: 2013/2459, Tarih: 12.02.2013

fakat henüz cevap kağıdına kodlamadığını, katılandan biraz zaman vermesini istediğini belirttiği, katılanın bunu kabul etmediği ve sanığın kulağına eğilerek birşeyler söylediği, katılana göre ''seni öldürürüm, ağzına sı..., bunu kimseye söyleyemezsin'' dediği, bunun üzerine sanığın, katılana saldırdığı, gömleğini yırttığı, katılana karşı ''seninle görüşeceğim, bunun hesabını sana soracağım'' diyerek tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanlarında suçlamaların hiçbirini kabul etmediği, sanığın akrabaları olan ve tanık olarak dinlenen kişilerin olayın bitmesinden sonra gelmeleri nedeniyle, bu iddialar hakkında bilgilerinin bulunmadığının belirlendiği, salon görevlilerinin, olayın kendilerine intikal etmesinden sonra haberdar olmaları nedeniyle, sanıkla katılan arasında geçen olaylar hakkında görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sadece olaydan sonra kendi aralarında geçenler hakkında tanıklık yaptıkları, bina sorumlusu olarak görev yapan tanık ... ve olay tarihinde tutanak tutan diğer görevli tanıkların, katılan görevlinin yüksek sesle bağırdığını, bütün binayı rahatsız ettiğini belirttikleri, tanık ..., katılanın sinirlendikten sonra kendisine yumruk attığını, gözlüğünün kırıldığını belirttiği, buna karşılık, dış kapı görevlisi olan tanık ... ise, olay olduğunun kendisine bildirilmesinden sonra yukarıya çıktığını, sanığın öğretmenler odasında oturduğunu, ağladığını, katılanla diğer görevlilerin ise tartıştıklarını belirttiği, aynı salonda sınava giren tanık ..., katılanın sınav bitti dediği anda sınav süresinin aslında henüz dolmadığını, sanığın, cevaplarını kağıda geçirmek için süre istediğini, sanık ayağa kalktığında, katılanın onun kulağına eğilerek bir şeyler söylediğini, katılanın fevri davrandığını, araya giren başka bir öğrenciye de kızdığını, bu öğrenciyi, sınavını geçersiz saymakla tehdit ettiğini, sanığın herhangi bir eylemde bulunmadığını belirttiği, sınava giren diğer bir öğrenci ... ise, sanığın herhangi bir eylemde bulunmadığını, tam aksine katılanın, sanığın omzundan ittirerek çık dışarı git dediğini belirttiği, alınan adli rapora göre, katılanda darp ve cebir izinin bulunmadığının belirlendiği, katılanın gömleğinin yırtıldığına dair bir tutanak veya mala zarar verildiğine dair veya suça konu tehdit sözlerinin söylendiğine dair tanık veya başkaca bir delilin bulunmadığı, böylece katılanın soyut iddiasından başka sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınarak, şüpheden sanık yararlanır ilkesi çerçevesinde sanığın bütün suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/06/2011 tarih ve 2011/1-24 Esas, 2011/124 Karar sayılı kararına göre, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesinin haksız tahrik olduğu, haksız tahrik durumunda, failin suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yöneldiği, buna göre; katılanın, henüz sınav süresi dolmadan sanığın sınav kağıdını alması, sanık için önemli olan bir sınavın iptaline neden olması gibi yapılan haksız hareketin yarattığı elem sonucu suç işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK'nın 29. maddesi kapsamında, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b-5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1.cümlesinde; bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişinin tehdit suçu nedeniyle, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı düzenlenirken; aynı maddenin 2. fıkrasında, malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte bulunulması halinde ise, mağdurun şikâyeti üzerine, sanığın, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasıyla cezalandırılacağının hüküm altına alındığı, buna göre; sanığın söylediği iddia edilen ''seninle görüşeceğiz, bunun hesabını sana sorarım'' şeklindeki sözlerin vücut dokunulmazlığına ne gibi bir saldırı teşkil ettiği açıklanmadan ve TCK'nın 106/1.fıkrasının 2.cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-Sanık hakkında "yargılama sürecindeki davranışları göz önüne alınarak" 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandığı ve sabıkasız geçmişi, suç işleme hususundaki eğilimi, cezanın ertelenmesi halinde ilerde suç işlemekten çekineceği hususunda mahkemeye yeterli kanaat geldiği gerekçesiyle de TCK'nın 51. maddesine göre cezaların ertelenmesine karar verildiği halde "sanığın olumsuz kişilik özellikleri, suç işleme hususundaki eğilimleri, cezanın ıslah amacı, suçun işleniş şekli, suçun işlenmesindeki özellikler ve şikayetin devam ediyor olması'' gibi gerekçeler gösterilerek de 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, aynı gerekçelerin hem lehe hem aleyhe değerlendirmede esas alınarak çelişki yaratılması, buna göre yasal olmayan gerekçelerle sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

d-Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, sevk maddesi olarak TCK'nın 151/1 maddesi yerine 86/2 maddesinin yazılarak uygulama yapılması,

d-Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, sevk maddesi olarak TCK'nın 151/1 maddesi yerine 86/2 maddesinin yazılarak uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3387, Karar No: 2016/775, Tarih: 14.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3387 E.  ,  2016/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ücret alacağı, sefer primi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 04/06/2010-05/05/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, genel tatillerde ve dini bayramlarda çalışmaya devam ettiğini, çalıştığı dönemde asgari ücret + sefer primi (sefer başına 650.00 Euro) şeklinde çalıştığını, davacı işçinin ayda 3 sefer yaptığını, çalıştığı süre içerisinde ödenmesi gereken maaşın asgari ücretlik kısmının ödenmediğini, sefer primlerinin de kesintiler yapılarak eksik ödendiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, genel tatil ücreti, sefer primi alacağı ve ödenmeyen ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı şirkette 04/06/2010-07/05/2012/tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, davacının davalıya haber vermeden ve hiçbir mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, davacıya mazeretlerini bildirmesi ve işe başlaması için ihtar gönderildiğini, bu ihtara rağmen davacının işe başlamadığını, davalı şirketin işçiyi işten çıkartmadığı gibi sözleşmesini de feshetmediğini, işçinin ne maaşında ne de işinde herhangi bir değişiklik yapılmadığını, işçinin işi kendisinin bıraktığını, işi bırakıp gidenin işçi olması karşısında asıl ihbar tazminatı isteme hakkının müvekkiline ait olduğunu, davacının davalı şirkette asgari ücret ile çalıştığını, ayda ortalama 1-1,5 sefer yaptığını, davacının kendisinin işi bırakması nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının hiçbir ücret alacağının bulunmadığını, ulusal bayram, genel tatil ücreti talep edemeyeceğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti taleplerinin kısmen kabulüne, sefer primi alacağı ve maaş alacağı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı uluslar arası tır şoförü olup, davacının ücreti, asgari ücret + sefer primi toplamından oluşmaktadır.Sefer primi ve asgari ücret, ücretin kendisi olup, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının bu miktarlar üzerinden hesaplanması gerekirken, sadece asgari ücret baz alınarak hesap yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8534, Karar No: 2010/12942, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8534 E.  ,  2010/12942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27010, Karar No: 2015/25670, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27010 E.  ,  2015/25670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1385, Karar No: 2021/223, Tarih: 20.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1385 E.  ,  2021/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.06.2018 tarih ve 2017/214 E. - 2018/223 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.12.2019 tarih ve 2018/1663 E. - 2019/1256 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı ...'in 2015/83392 sayılı "CHEF's CAKE+şekil" ibareli markanın 30 ve 43. sınıfta tescili için davalı kuruma başvurduğunu, marka başvurusuna müvekkili tarafından 2001/16757 sayılı ve 3,30, 35. sınıflarda tescilli "SHEF+şekil" markasının mesnet gösterilerek itiraz edildiğini, itirazlarının Markalar Dairesince ve nihai olarak YİDK tarafından ret edildiğini,başvuru markasının ŞEF şeklinde okunacağını, markada yer alan CAKE ibaresinin ise bilinen kek ürünün kendisi olacağından markasal bir algı oluşturmayacağını, "S" harfinin oldukça küçük ve bütünden silik tasarlanması nedeniyle tüketici nezdinde ilk bakışta dikkat çekmeyecek nitelikte olduğunu, taraf markalarının 30. sınıflarının birebir eynı emtiaları içerdiğini, davacı markasının tanınmış olduğunu, dava konusu 2015/83392 sayılı "CHEF's CAKE" ibareli markanın 30. sınıfta yer alan tüm mallar bakımından reddinin gerektiğini ileri sürerek YİDK'nın 27.04.2017 tarih ve 2017-M-2757 sayılı kararının 30. sınıftaki emtialar yönünden kısmen iptaline ve tescil edilmişse davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, "CHEF's CAKE" ibareli markanın sadece tatlı ürünlerinde kullanıldığını ve markanın logosunun özgün olduğunu, davacının markası ile bir bütün olarak farklı bulunduğunu, SHEF ibaresinin tanınmış marka vasıflarına sahip olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının "CHEF's CAKE+şekil" ibareli başvuru markasıyla davacının "SHEF+şekil" ibareli markası arasında dava konusu edilen 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç." emtiası yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, davalı başvurusundaki "cake" ibaresinin pasta türü olan kek ürününün adı ve cinsi olarak algılanacağından göze çarpan asıl unsurun "chef" olduğu, davacının "shef" markasıyla görsel ve sescil benzerlik düzeyinin arttığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuruya konu olan markanın kapsamındaki 30. sınıfta belirtilen mallar ile davacının markasının kapsamındaki mallar bakımından her iki markanın işletmesel kökenlerinin aynı olduğu, idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı olabileceği ihtimali doğacağı, 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki koşulların oluştuğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu TPMK'nın 2017-M-2757 sayılı YİDK kararının, dava konusu edilen 2015/83392 sayılı markanın kapsamında yer alan 30. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç." emtiaları yönünden iptaline, dava konusu marka tescil edildiğinden söz konusu mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalının "chefs cake+şekil" ibareli başvuru markasıyla davacının "shef+şekil" ibareli markası arasında dava konusu edilen 30. sınıfta yer alan emtia yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davalılar ... vekili ile Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davalının marka tescil başvurusuna davacının yaptığı itirazın reddine dair TPMK YİDK kararının 30. sınıfta yer alan emtialar yönünden iptali ile tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece davalının 2015/83392 sayılı “CHEF’S CAKE+ŞEKİL” ibareli başvuru markası ile davacının itirazına mesnet gösterdiği “SHEF + ŞEKİL” ibareli 2001/16757 sayılı markası arasında 556 sayılı KHK.'ın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalıların istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince aynı gerekçelerle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, başvuru konusu “CHEF’S CAKE+ŞEKİL” ibareli marka ile davacının itirazına gerekçe gösterdiği “SHEF + ŞEKİL” markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b anlamında benzer olduğu ve iltibas tehlikesi bulunduğu kabul edilmişse de, iltibas tehlikesinin değerlendirmesinde markaların baskın unsurları da gözetilmek suretiyle üzerinde kullanılacağı ürünlerin ortalama tüketicileri nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak karışıklığa yol açıp açmayacağının dikkate alınması gereklidir. Bu hususlar nazara alınarak yapılan değerlendirmede “shef” ibaresinin yiyecek-içecek sektöründe bir meslek ismi olup ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, dolayısıyla koruma kapsamının dar yorumlanması gerektiği, davalı başvurusunda yer alan “cake” ve “şekil” ibaresinin markayı farklılaştırdığı, markalar bütün olarak değerlendirildiğinde “shef” ibaresi yönünden sescil benzerlik bulunsa da sadece bu yöndeki bir benzerliğin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi uyarınca iltibas tehlikesine yol açacak derecede bir benzerlik olmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece taraf markalarındaki işaretlerin bütün olarak 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında benzer olmadığı gözetilerek bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3906, Karar No: 2011/852, Tarih: 11.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3906 E.  ,  2011/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 142 parsel sayılı 50476 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak kendisi ve ... adlarına tesçili için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.