muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3478, Karar No: 2024/835, Tarih: 25.01.2024

Sanık ... alınan savunmasında, Point Plast Plastik Tekstil San ve Tic A.Ş. Firmasının yetkilisi ve sahibi olduğunu, hurda plastikleri geri dönüşüm sağlayarak yurtdışında ve yurtiçinde sattıklarını, depodan yükleme sırasında faturada yanlışlık yapıldığını, KDV iadesi almadığını ve suç kastının olmadığını ifade etmiştir.

Beyanname eki faturada da 2. kalemdeki eşyanın " plastik hammadde" olarak yazıldığı görülmüştür.

Dosyada yer alan bilirkişi raporuna göre, gümrük müşaviri olan sanık ...'ün firma tarafından verilen fatura ve belgelere uygun şekilde beyanname düzenlediği, kırmızı hat kriterinden işlem gören beyannamenin 2. kaleminde "plastik hammadde" cinsi olarak belirtilen eşya için KDV iadesi alınabilecekken, analiz sonucu tespit edilen "plastik atık" cinsi eşya için KDV iadesi alınamayacağı, firma yetkilisi sanık ...'in eşyanın plastik hurda olduğunu bilmesine rağmen faturanın farklı düzenlenmiş olmasından 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamında sorumlu tutulması gerektiği belirtilmiştir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Kararı Yönünden

1. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; olayın oluş şekli, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle kurulan beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Kararı Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan Gümrük İdaresi vekilinin aşağıda yer

alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1. Suç tarihi 30.04.2014 olduğu halde gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.04.2015 olarak gösterilmesi,

alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1. Suç tarihi 30.04.2014 olduğu halde gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.04.2015 olarak gösterilmesi,

2. Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası "yirmiüçüncü" fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde gereğince suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağı hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3. Gün para cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

4. Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin gösterilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Kararı Yönünden

4. Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin gösterilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar bakımından herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26383, Karar No: 2018/6475, Tarih: 05.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/26383 E.  ,  2018/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi ... Belediye Başkanlığının usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Sarıoğlan belediye vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca atılı suçtan zarar gören şikayetçi Maliye hazinesinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suça konu parselin belediye sınırları içerisinde kaldığına ilişkin ... belediyesinin 20.12.2012 tarihli yazı cevabı ve bu parselin Sarıoğlan ilçesi ... kasabası tüzel kişiliğine tahsis edildiğine ilişkin 06.08.2009 tarihli komisyon tahsis kararı gözetildiğinde, mahkemenin delilleri takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak, mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan hazine vekilinin eksik incelemeye yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9020, Karar No: 2013/12890, Tarih: 20.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9020 E.  ,  2013/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2011 gün ve 2011/357-2011/440 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/03/2013 gün ve 2012/4546-2013/4178 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ETİ PAY” ve “ETİ PAYKEK meyveli + şekil” ibareli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin “PAYDAY” ibareli marka başvurusuna TPE nezdinde yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa davalının başvurusunu yaptığı markanın müvekkiline ait marka ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M–4010 sayılı kararının iptalini ve davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemenin, davanın kısmen kabülüne ilişkin kararı Daire'mizin 15.02.2011 gün ve 2011/1696 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, bozma kararı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’nun 05.09.2007 tarih ve 2007-M-4010 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan “bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar, tartlar, kekler…sakızlar” için kısmen iptaline, anılan emtialar bakımından davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21047, Karar No: 2018/8214, Tarih: 27.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21047 E.  ,  2018/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tedbir ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda l. bentte göserilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/452, Karar No: 2021/3150, Tarih: 16.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/452 E.  ,  2021/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Vergi Usul Kanununa Muhalefet, tefecilik yapmak

Hüküm : Sanığın atılı suçlardan beraatine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet ve tefecilik yapmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın işlediği iddia edilen Vergi Usul Kanununa muhalefet ve tefecilik yapmak suçlarının suç tarihinde öngörülen üst sınırına göre Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4 maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi ile temyiz inceleme günü arasında zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 16/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9328, Karar No: 2017/5393, Tarih: 18.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9328 E.  ,  2017/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 24/03/2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 01/04/2014 tarihli dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla; gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 23/07/2014 tarih ve 2013/464 Esas, 2014/185 sayılı Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34664, Karar No: 2017/28499, Tarih: 20.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/34664 E.  ,  2017/28499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre dolandırıcılık)

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2, 51, 53. maddeler gereğince erteli mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Türkiye Köy ve Mahalle Muhtarları Sendikası başkanı olan sanığın, İnegöl'e gidip katılandan fidan almak istediği, sendika olarak köylere fidan dikme konusunda yardım edeceklerini söyleyip 120.000 TL değerinde fidan aldığı, karşılığında da sendikanın kaşesinin basılı olduğu 25/04/2009 ödeme tarihli, 54.900 TL bedelli, 25/05/2009 ödeme tarihli, 14.000 TL bedelli ve 05/05/2009 ödeme tarihli, 50.500 TL bedelli senetleri imzalayıp verdiği, ancak senet bedellerini ödemediği gibi sanığın da ortadan kaybolduğu, böylece sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesi ile 05/08/2017 tarih ve 30145 sayılı Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'ne göre, soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tâbi olması ve kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunması halinde, dosya uzlaştırma bürosuna gönderilir. Büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacı, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur. Şüphelinin, mağdurun veya suçtan zarar görenin reşit olmaması halinde, uzlaşma teklifi kanuni temsilcilerine yapılır. Uzlaştırmacı uzlaşma teklifini açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla da yapabilir. Resmi mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır. Uzlaştırma müzakerelerine şüpheli, mağdur, suçtan zarar gören, kanunî temsilci, müdafii ve vekil katılabilir. Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenin kendisi veya kanunî temsilcisi ya da vekilinin müzakerelere katılmaktan imtina etmesi halinde, uzlaşmayı kabul etmemiş sayılır" hükümlerine yer verildiği,

Bu hukuksal bilgiler ışığında somut olay incelendiğinde, sanığın 06/02/2011 tarihindeki sorgusunda adres olarak Samankaya Köyü/Hatay adresini mahkemeye bildirdiği, mahkemece, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra, uzlaştırmacı bilirkişi tarafından sanığa tebligat çıkartıldığı belirtilmesine rağmen, söz konusu tebligat parçasının dosya içinde bulunmaması nedeniyle, sanığın hangi adresine tebligat çıkartıldığının dosya içeriğinden anlaşılamadığı, ayrıca katılan ve sanığın kendilerini vekille temsil ettirdikleri ve bu kanuni temsilcilerin mahkemeye mazeret dilekçeleri vermeleri nedeniyle, mahkemece, dosyanın uzlaştırmaya gönderildiği duruşmalarda bulunmadıkları ve daha sonra mahkemenin yeniden gösterilen mazeretleri kabul etmeyerek hüküm kurduğu da dikkate alınarak; 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesi ile ilgili yönetmelik hükümleri çerçevesinde sanığa ve katılan vekili ile sanık müdafiine usulüne uygun olarak meşruhatlı tebligat yapılması, sonucuna göre sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince usulüne uygun olarak uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, usul ve yasaya aykırı olarak yapılan uzlaştırma işlemlerine dayalı hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/113, Karar No: 2024/4128, Tarih: 04.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/113 E.  ,  2024/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1562 E., 2022/419 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli, 2020/130 Esas, 2021/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/1562 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanığın öldürme kastının bulunmadığından ve eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanığın öldürme kastının bulunmadığından ve eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ile sanığın Nilüfer ilçesi İhsaniye Mahallesinde bulunan "... Börek" isimli iş yerinde çalıştıkları, sanığın belirtilen iş yerine olay tarihinden yaklaşık 3-4 gün önce girdiği, sanığın işe girdikten sonra katılana hitaben "sen benim daha önceden kavga ettiğim Van'lı şahsa çok benziyorsun" dediği ve sanığın o andan itibaren katılanın her hareketini takıntı haline getirdiği, olay günü katılanın aynı iş yerinde çalışan arkadaşı ... ile birlikte iş yerine gitmek için metroya bindiği, Esentepe metro durağında indikten sonra metro çıkışında sanık ile karşılaştıkları, sanığın şahısların yanına gittiği ve katılan hitaben "gel seninle bir şey konuşacağız" dediği, sanığın katılanın koluna girerek birlikte yürümeye başladıkları sırada katılana hitaben "biliyorum sen o kişisin bana akıl vermeye çalışıyorsun" dediği ve bıçağı üzerinden çıkartarak katılanın sol göğüs koltuk altına vurduğu ve katılanı yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, katılanın sanıktan kurtularak kaçmaya başladığı, sanığın elindeki bıçakla katılanı kovalamaya devam ettiği, katılanı metro istasyonunda 2-3 tur attıracak kadar kovaladığı, katılanın bağırarak etraftan yardım istemesi ve tanık ...'ın müdahalesiyle sanığın olay yerinden koşarak uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.10.2019 tarihli adli muayene raporuna göre katılanda sol hemithorax midaxiller hat 8. costa hizasında vertical konumlu kesi dudakları düzenli 2 cm uzunlukta cilt-cilt altı göğüs kafesi iç kısma giren kesici delici aletle oluşmuş derin kesi, akciğer grafisinde hemithorax tespit edildiği, katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği ve sanığın katılanı yaraladıktan sonra yaralı bir şekilde metro istasyonunda 2-3 tur attıracak kadar kovaladığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.