muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14821, Karar No: 2014/9248, Tarih: 04.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14821 E.  ,  2014/9248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2008/136-2013/125

Davacı .. Et ve Gıda Ürt. Tic. Paz. Ltd. Şti. vekili Avukat İ. S..tarafından, davalı V.. K.. aleyhine 30/03/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ve özellikle olay tarihi ile ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3859, Karar No: 2020/3006, Tarih: 23.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/3859 E.  ,  2020/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.06.2020 Salı günü saat 10.20'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, hukuki ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davacı ..., annesi ...’nun 76 yaşında, bir gözü görmeyen, diğer gözü de zayıf durumda olan, kulakları çok ağır işiten ve okuma yazma bilmeyen biri olduğunu, bu durumda iken annesi ...’nin maliki olduğu 34 parça taşınmazını 04.05.2007, 25.05.2007 ve 31.05.2007 tarihlerinde davalılara satış göstererek temlik ettiğini, temlik tarihinde ...’nin mallarını idare etmekten ve haklarını korumaktan aciz durumda olduğunu, özgür ve sağlıklı bir iradeye sahip olmadan devirleri yaptığını, bu nedenle annesine vasi tayini için dava açtığını, öte yandan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Yargılama sırasında ...’nun ölümü üzerine, ...’nin terekesine ... temsilci olarak atanmış, davaya tereke temsilcisi huzurunda devam olunmuştur.Davalılar, ...’nun halen sağ olduğunu, davayı ancak ...’nin açabileceğini, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların da doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin karar, Dairece; ‘’ … elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava dışı ortaklar bulunmaktadır. O halde, davaya katılmayan ortakların olurlarının alınması ya da miras şirketine TMK'nin 640. m. uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kuşkusuzdur. … yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda taraf teşkili bakımından iştirakin sağlanması, ondan sonra gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, 2659 sayılı yasanının 7 ve 16. maddeleri gereğince Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ...’nun çekişme konusu taşınmazları temlik ettiği tarihlerde fiil ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınması, tarafların tüm delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, miras bırakan ...’nun ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde ise, muris muvazaası hukuksal nedene dayalı iddia bakımından değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, temlik tarihlerinde ...’nun hukuki ehliyete haiz olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olduğu, ancak mirasbırakanın mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak hareket ettiğinin kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Temyiz aşamasında sunulan 22.06.2020 tarihli, taraflar ve tereke temsilcisi imzasını taşıyan sulh sözleşme ile tarafların sulh olduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.Bilindiği ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 313/1 maddesinde düzenlendiği üzere sulh, görülmekte olan bir davada, tarafların aralarındaki uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla, mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşmedir. HMK’nın 314. maddesinde sulhun hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği belirtilmiştir. HMK’nın 315/1 maddesi ise “Sulh ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Mahkeme, taraflar sulhe göre karar verilmesini isterlerse, sulh sözleşmesine göre; sulhe göre karar verilmesini istemezlerse, karar verilmesine yer olmadığına karar verir.” hükmünü amirdir.Hal böyle olunca, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine engel oluşturan sulh bakımından hüküm verme yetkisi hükmü veren mahkemeye ait olduğundan, bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428

.” hükmünü amirdir.Hal böyle olunca, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine engel oluşturan sulh bakımından hüküm verme yetkisi hükmü veren mahkemeye ait olduğundan, bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14153, Karar No: 2018/18970, Tarih: 21.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14153 E.  ,  2018/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili ve davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı 3. kişi vekili, hacze konu iş makinesinin borçlu ile müvekkilinin ...... tesisleri inşaatı nedeni ile kurmuş oldukları adi ortaklık adına alınmış olduğunu, iş makinesinin adi ortaklığın malı olduğunu, ortağın şahsi borcu nedeni ile haczedilemeyeceğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu ile davacı şirketler arasındaki adi ortaklığın sona erdiğini, ortaklığın bitmesine rağmen yıllardır mahcuzun borçlu elinde bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, davanın reddine ilişkin verilen karar, esası yönünden davacı 3. kişi vekili tarafından, yargılama giderleri ve tazminat yönünden ise davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 27.2.2015 tarihli ve 2014/ 23257 Esas 2015/ 5321 Karar sayılı ilamı ile davalı borçlu hakkında ......ın açılmasına karar verildiği ve ...... işlemlerinin ... 8....... Müdürlüğünün 2011/1 ...... dosyası üzerinden devam ettiği,...... kararının kesinleşmesi ile de bu takipler düşeceğinden ...... dosyası getirtilerek ......ın takip üzerindeki etkisi tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda gerekli işlemin yapıldığı, dosyanın karar verme aşamasında olduğu, dosyanın gereksiz yere taraf vekillerinin mazeretleri nedeniyle sürüncemede kaldığı anlaşıldığından, karar celsesinde taraf vekillerinin delillendirilmeyen ve belgelendirilmeyen mazeretlerinin ayrı ayrı reddine karar verildiği, bu itibarla dosyanın 23/03/2017 tarihli celse itibariyle 2. kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile 6100 Sayılı HMK'nin 320/4 hükmü uyarınca, basit yargılama usulüne tabi davalarda dosyanın yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı vekili ve vekalet ücreti yönünden davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olup, bozma ilamında Mahkemeye izlenecek yol detaylı olarak açıklanmış ve Mahkemece bozma ilamında belirtilen araştırmalar yapılmıştır. Bu durumda, bozma ilamında belirtilen borçlunun ......ı ile ilgili hususun açıklığa kavuştuğu, davacı vekili de 16.3.2017 ve 23.3.2017 tarihli dilekçeleri ile yokluğunda karar verilmesini istediği, yine davalı vekilinin 23.3.2017 tarihli dilekçesi ile dava dosyasına emsal teşkil edeceğine ilişkin Yargıtay kararları ekleyerek yokluklarında karar verilmesini talep ettiği görülmüştür. Bu durumda, borçlu şirketin 1.4.2011 tarihinde ......ına karar verildiği, 30.1.2012 tarihinde ...... kararının kesinleştiği dosya kapsamından anlaşıldığına göre, Mahkemece dosya sürüncemede bırakılmayarak bozma doğrultusunda dosyanın karara bağlanması, borçlu şirket yönünden, İİK'nin 193/2 maddesi uyarınca takibin düştüğü ve hacizlerin kalktığı, dolayısıyla dava konusuz kaldığından, istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek yargılama giderleri ile maktu karar ve ilam harcı ile nispi vekalet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel Mahkeme hükmünün İİK'nin 366 ve HUMK'un 428.maddeleri gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12236, Karar No: 2012/8562, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12236 E.  ,  2012/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Manisa 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2008 gün ve 2008/806 Esas, 2008/1105 Karar sayılı hüküm ile mahkemenin 18.02.2009 tarihli aynı sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin mahkemenin 02.11.2009 tarihli Ek Kararı yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Ek Kararın ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15566, Karar No: 2015/18430, Tarih: 19.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15566 E.  ,  2015/18430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/15426

MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/51 (E) ve 2012/59 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.11.2007 gün ve 210-234 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, suça sürüklenen çocuk ile yaşlarının büyük olması nedeniyle haklarında ayrıca dava açılan Harun ve İsmail’in müştekiye ait inşaat halindeki binanın önünde ve çatısında bulunan yaklaşık 300 metre uzunluğundaki kabloyu çalmaları biçiminde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1737, Karar No: 2024/1890, Tarih: 19.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1737 E.  ,  2024/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2696 E., 2023/2276 K.

DAVA TARİHİ : 11.12.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/133 E., 2023/243 K.

Taraflar arasındaki nüfus kayıt düzeltme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yetkiye ilişkin dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine, görevli ve yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğuna, karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yetkiye ilişkin dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine, görevli ve yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğuna karar verilmiştir. Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ...'un annesinin ..., babasının ... olmadığının tespitine, ...'un annesinin ..., babasının ... olduğunun tespiti ile küçüğün kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine ve tesciline karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların ..., ..., .... kardeş olduğunu, ... ... ile evli olduğunu, bu evlilikten 05.04.2006 tarihinde ...'un dünyaya geldiğini, ancak ...'un kasıtlı bir şekilde Şehriye ve ... çocuklarını kendi çocukları gibi gösterip kaydettiğini, anne ve babası olarak ... ve ... olarak kayıtlı olduğunu, 5 kardeşin anneleri olan ...'un 26.06.2019 tarinde vefat ettiğini, davacı ...'ın başvurusu ile mirasçılık belgesinin düzenlendiğini, miras bırakan ....un terekesinin 5 pay olarak kabul edildiğini ve paylara bölündüğünü, ...'un nüfus kayıtlarında kayıtlı olarak gösterilen babası ... 27.11.2008 tarihinde vefat ettiğinden ...un yasal mirasçısı olarak gözüktüğünü, ...'un gerçek babası yaşadığından dolayı pay almasının söz konusu olamayacağını, davalı ...'un nüfusa hatalı kaydedilen anne baba ismi nedeniyle davacıların hak kaybına uğradığını sicilin düzeltilmesini ve nüfusa bu şekilde tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın soybağı/babalık davası niteliğini taşıdığını, görevli Mahkemenin Aile Mahkemeleri olduğunu, davacıların mirastan biraz daha fazla pay almak istemesi nedeni ile çocuğun üstün yararının gözardı edilmesinin hukuka ve vicdana aykırı olacağını belirterek açılan davanın öncelikle görevsizlik nedeniyle usulden reddine, aksi kanaatte ise davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 13.12.2019 tarih ve 2019/704 Esas, 2019/646 Karar sayılı kararı ile 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun (5490 sayılı Kanun'un) 36 ıncı maddesinin 1/a bendi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun'un)115 inci maddesinin 1 inci ve 2 nci fıkraları gereğince yetkiye ilişkin dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine, görevli ve yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğuna, kararın kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2020 tarih ve 2020/600 Esas, 2020/1386 Karar sayılı kararı ile davalı taraf dinlenmek ve savunması alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmedikçe karar verilmesi mümkün bulunmadığından; Mahkemece, duruşma açılmak suretiyle inceleme yapılıp karar verilmesi yerine, dosya üzerinden dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş olmasının doğru görülmediği gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2021 tarih ve 2021/101 Esas, 2021/151 Karar sayılı kararı ile davacıların Mernis adresinin Eyüp/ İstanbul ve Avcılar/İstanbul olarak kayıtlı olduğu ve Mahkemenin yetki sınırları içinde bulunmadığı, İstanbul mahkemelerinin yetki alanı içinde olduğu belirlendiğinden, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu davanın yetki yönünden usulden reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile yetkiye ilişkin dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine, görevli ve yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğuna karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 21.01.2022 tarih ve 2021/1414 Esas, 2022/85 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamından; eldeki davanın 11.12.2019 tarihinde açıldığı, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilen ...'un dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin “Kemalpaşa Mahallesi Namık Kemal Caddesi Kapı No:38/9 Bağcılar/İSTANBUL” olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle davanın Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılmasının gerekmekte olduğu gerekçesi ile esası incelenmeden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı