muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/30465, Karar No: 2023/1746, Tarih: 30.03.2023

Her ne kadar sanık hakkında sabit görülen eylemi nedeniyle silahlı terör örgütü kurma ve yönetme suçundan cezalandırılması talebi ile de kamu davası açılmış ise de, sanığın FETÖ/PDY'nin kurucuları arasında olduğuna dair bir tespit bulunmadığı, yukarıda unsurları açısından açıklandığı üzere örgüt yönetme suçunun oluşması için failin geniş bir alanda hakimiyet kurması geniş bir alana ait faaliyetleri denetlemesi, geniş bir alanda iş bölümü ve görev paylaşımı yapması gerektiği, dosyamız sanığın ise örgüte ait evlerde kaldığı, örgüt içerisinde örgüt evlerinde kalan ve evde bulunan öğrenciler ve evin ihtiyaçlarıyla ilgilenen kişi pozisyonunda bulunan "ablalık" görevini yaptığı ve yine 3-4 evden sorumlu olacak şekilde örgüt içerisinde "bölgeci" olarak adlandırılan görevi üstlendiği, ancak, örgütün başka kollarındaki örgüt mensuplarından sorumlu olduğuna, örgüt içerisinde iş bölümü görev dağılımı yaptığına belirtildiği üzere geniş bir alanda hakimiyet ve denetim faaliyeti kurduğuna ilişkin bir tespitin bulunmadığı bu doğrultuda sanığın eylemlerinin 314/2 nci maddesinde yer alan silahlı terör örgütüne üye olma kapsamında kaldığı, bir kısım polislerden sorumlu olması hususunun ise örgüt içerisindeki hiyerarşik konumunun belirlenmesi açısından önem arz ettiği ve TCK'nın 61 inci maddesi uyarınca ceza tayininde dikkate alınması gerektiği değerlendirilmiştir.

Sanığın hakkında sabit görülen eylemi nedeniyle TCK'nın 314/2 nci maddesi uyarınca ceza tayin edilmiş, temel ceza belirlenirken sanığın örgüte ait evlerde ablalık yaptığı ve örgüt ile iltisaklı kurumlarda uzun süre çalıştığı, yine örgüt içerisinde 3-4 evden sorumlu olacak şekilde "bölgeci" olarak faaliyet yürüttüğü, sanığın örgüt içerisindeki hiyerarşik konumu itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı hususları doğrultusunda alt sınırdan uzaklaşılmış, eylemin 3173 sayılı yasa kapsamında terör suçu olarak kabul edilmesi nedeniyle 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin atfıyla 5 inci maddesi uyarınca cezasının yarı oranda arttırılmasına, sanığın etkin pişmanlık hükümleri kapsamında beyanın alınmış olması, alınan beyanında bir kısım anlatımlarda bulunarak örgütün evlerinde kaldığı, "ablalık" yaptığı, 4 evden sorumlu olarak faaliyet yürüttüğü şeklinde anlatımları bulunmasına rağmen, örgütün faaliyetlerine ilişkin anlatımları ile teşhis ettiği şahıslarda tam bir anlatım bulunmadığı, dikkate alınarak cezasından 2/3 oranında indirim yapılmasına yine sanığın TCK'nın 62/1 inci uyarınca sanığın duruşmadaki iyi hali nazara alınarak cezasından 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilerek, sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir halinin bulunmayışı lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek TCK'nın 62 nci maddesi uygulanmış ve sonuç ceza belirlenmiştir.

Sanık hakkında örgüt mensubu olması nedeniyle ceza verilmesi dikkate alınarak TCK'nun 58/9 uncu maddesi yollamasıyla aynı yasanın 58/6 ncı maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Sanık hakkında örgüt mensubu olması nedeniyle ceza verilmesi dikkate alınarak TCK'nun 58/9 uncu maddesi yollamasıyla aynı yasanın 58/6 ncı maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Sanık hakkında soruşturma başladıktan sonra hürriyeti sınırlama sonucu doğuran gözaltı ve tutukluluk sürelerinin TCK'nın 63/1 inci maddesi gereğince cezasından mahsubuna Sanık hakkında aleyhe delil durumu ve mahkumiyet hükmü kurulmuş olması dikkate alınarak CMK'nın 109/3-a maddesi uyarınca yurt dışına çıkmaktan yasaklanmasına karar verilmiş,

Açıklanan gerekçelerle aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.’

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne ait evlerde kalan, örgüte ait evlerde ablalık yapan, 3-4 evden sorumlu olacak şekilde örgüt içerisinde bölgeci olarak faaliyet yürüten, etkin pişmanlık hükümleri kapsamında örgütte kaldığı süre ve konum itibarıyla, örgütün yapısı ve faaliyetleri ile ilgili anlatımlarda bulunan sanığın, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğuna ve hakkında 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık şartlarının oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1. Anayasanın 138 inci maddesi birinci fıkrasının hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken temel cezanın tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. Silahlı terör örgütüne üye olduğu ve 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık şartlarını taşıdığı kabul edilen sanık hakkında incelenen dosya kapsamı, deliller ve mahkeme kabulüne göre, yargılama aşamasında örgütte kaldığı süre ve konumu itibarıyla, örgütün yapısı, faaliyetleri ve diğer örgüt mensupları ile ilgili verdiği bilgilerin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere faydalılık derecesi ve yargılama sürecinde etkin pişmanlıkta bulunulan aşama gözetildiğinde, uygulanan kanun maddesinin amaç ve gerekçesi ile orantılılık ilkesi çerçevesinde belirlenen ceza üzerinden dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun üst sınırdan indirim yapılması gerekirken indirimin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2019/1066 Esas, 2021/269 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7606, Karar No: 2018/2803, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7606 E.  ,  2018/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden, şikayet tarihini kapsar şekilde en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek şikayet tarihi kesin olarak tespit edilip delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11200, Karar No: 2016/8756, Tarih: 24.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11200 E.  ,  2016/8756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme, taksirle yaralama

Hüküm :1-Taksirle öldürme suçundan açılan davanın CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine,

2-Taksirle yaralama suçundan açılan davanın, ...’nun yaralanması ile ilgili olarak CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesi.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında açılan davanın reddine, taksirle yaralama suçundan açılan davanın ise ...’nun yaralanması yönünden şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ambulans şoförü olan sanığın olay günü saat 14:15 sıralarında idaresindeki ambulans ile çift yönlü, 7.40 m. genişliğindeki, meskun mahal dışı, çamurlu asfalt yolda, kendi beyanına göre: 80 km, mağdurlar ... ve ...’in beyanlarına göre ise, 100-120 km hızla seyredip, olay yerinin 150 m. öncesi, hafif dönemeç başındaki "50 km/s hız tahdit", "öndeki aracı sollama yasağı" ve "sola tehlikeli viraj"; bunların biraz ilerisindeki "30 km/s hız tahdit" ve "Kaygan zemin", dönemeç bitimindeki üç adet "Sola tehlikeli viraj" ve olay yerindeki “kaygan zemin” ile “sağdan ve soldan daralan kaplama” trafik levhalarının mevcudiyetine rağmen, mevcut hızı ile sola tehlikeli viraja girdiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ taraftan yol dışı kalması, ambulansın devrilmesi ve sürüklenmesi sonucu ambulansta bulunan hasta ...’nun olay sonrası götürüldüğü ... Devlet Hastanesinde 15.11.2012 günü saat 08:30 sıralarında öldüğü, hasta refakatçisi katılan ...’ın yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 3. derece etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde ve şoför mahallinde oturan acil tıp teknisyeni mağdur ... ile personel şefi olan mağdur ...’in kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları, olay nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/8177 soruşturma nolu dosyası üzerinden soruşturmanın yürütüldüğü, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulu’nca ...’nun ölümü ile ilgili olarak “14.11.2012 tarihinde tanısı konulan serebrovasküler hastalığa bağlı 15.11.2012 tarihinde öldüğü dikkate alındığında trafik kazasına bağlı yaralanma ile ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına" ilişkin raporu üzerine; sanık hakkında 11.07.2013 tarihinde “mağdurlar ... ve ...’nın yaralanmalarıyla ilgili olarak şikayet yokluğundan, müteveffanın ölümüyle ilgili olarak da ölümün serebrovasküler hastalığı nedeniyle gerçekleşmiş olmasından dolayı” Kovuşturma Yapılmasına Yer Olmadığına karar verildiği ve 2013/1330 Esas üzerinden ölen ... ile katılan ...’ın yaralanmalarından ötürü TCK’nın 89/4 maddesi ile cezalandırılmaları için 12.07.2013 tarihinde ... 3. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, yargılamanın ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/22 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğü sırada, “Kovuşturmaya Yapılmasına Yer Olmadığına” dair karara vaki itirazın merci ... 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28.10.2013 tarih ve 2013/1174 D. İş sayılı kararı ile kabul edilmesi, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca 2013/9124 Sor. sayılı dosya üzerinden 2013/2442 Esas sayı ile 26.11.2013 tarihinde sanık hakkında TCK’nın 85/1. maddesi uyarınca yargılanması için ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’ne dava açılarak, mahkemenin 2013/470 Esasına kaydedildiği, 02.12.2013 tarihinde 2013/470 ve 2013/22 Esas sayılı dosyaların birleştirildiği ve 21.01.2014 tarihinde, sanığın TCK’nın 85/2, 53/6 maddeleri uyarınca cezalandırılması için görevsizlik kararı verdiği, ... Ağır Ceza Mahkemesince; ...'nun taksirle ölümüne sebebiyet vermek suçundan açılan davanın reddine, taksirle yaralama suçundan açılan davanın, ..

. maddesi uyarınca yargılanması için ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’ne dava açılarak, mahkemenin 2013/470 Esasına kaydedildiği, 02.12.2013 tarihinde 2013/470 ve 2013/22 Esas sayılı dosyaların birleştirildiği ve 21.01.2014 tarihinde, sanığın TCK’nın 85/2, 53/6 maddeleri uyarınca cezalandırılması için görevsizlik kararı verdiği, ... Ağır Ceza Mahkemesince; ...'nun taksirle ölümüne sebebiyet vermek suçundan açılan davanın reddine, taksirle yaralama suçundan açılan davanın, ...’nun yaralanması ile ilgili olarak, şikayet bulunmaması, ölenin mirasçılarının da şikayet haklarının olmaması gerekçesiyle CMK’nun 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine ve ...'a karşı işlenen taksirle yaralama suçundan mahkumiyete ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

1-Olay günü saat 14:15'de meydana gelen kazada, sanığın kullandığı ambulansta bulunup yaralanan ...'nun, kaldırıldığı hastanede, ifadesi alınamadan 18 saat sonra, ertesi gün 08:30'da vefat ettiği, yaralanması nedeniyle beyanının saptanamadığı ve şikayet hakkını kullanabileceği bir süre geçmeden ölmesi nedeniyle, mirasçılarının şikayet ve davaya katılma hakları bulunduğunun gözetilmemesi,

2-Karayolları Trafik Kanunu’nun “Geçiş üstünlüğüne sahip araçlar ve sürme kuralları” başlıklı 71. maddesi uyarınca görev halinde iken geçiş üstünlüğü hakkına sahip olduğu, trafik kısıtlama ve yasaklarına bağlı bulunmadığı bildirilen ambulans şoförü sanığın, aynı madde uyarınca bu hakkını halkın can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak, duyulur ve görünür geçiş üstünlüğü işaretini vermek şartı ile kullanacağı ve zorunluluk olmadığı hallerde geçiş üstünlüğünü kullanamayacağı, olayda geçiş üstünlüğü ile trafik kısıtlama ve yasaklarına bağlı bulunmama hal ve koşullarının bulunmadığı bir sırada sevk ve idaresindeki ambulans ile kaza yapan, kaza öncesi hız sınırını %50’den fazla aşarak aracını sevk ve idare eden, kaza mahalli ve öncesindeki trafik işaret ve levhalarına riayet etmeksizin sert virajlı yol bölümüne mevcut hızı ile girmiş bulunan sanığın eyleminde, bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında taksirle yaralama ve taksirle öldürme suçlarından açılan davaların birleştirilerek eylemin TCK'nın 85/2. maddesine uygun bulunduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı üzerine, ağır ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda, eylemin tek olup bölünemeyeceği, suçun bir vasfından düşme, diğer vasfından mahkumiyet ve ret kararı verilemeyeceği, kaldı ki, sanık hakkında açılan davalar birleştirilmiş olup, başka dava bulunmadığı ve olayda ... ile ...'nun yaralanmaları nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş olduğu da gözetilerek, trafik kazasına bağlı olmayan nedenle ölen ...'nun ölümünden önce meydana gelen kazada ... ile birlikte yaralanması nedeniyle, katılan ...'nın taksirle yaralanmasından dolayı sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı olağan veya olağanüstü kanun yollarına başvurularak, kararın kaldırılması sağlandıktan sonra, TCK'nın 3, 22/4. maddeleri de gözetilerek anılan yasanın 89/4 ve 22/3. maddeleri ile cezalandırılması gerekirken, davaların Asliye Ceza Mahkemesinde birleştirilmesinden sonra görevsizlik kararı verildiği ve suçun bölünemeyeceği gözetilmeden taksirle öldürmeden davanın reddine, ölen ...'nun taksirle yaralanması nedeniyle davanın düşürülmesine, katılan ...'ın taksirle yaralanması nedeniyle sanığın TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3615, Karar No: 2014/15648, Tarih: 02.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3615 E.  ,  2014/15648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 916 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.02.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4- Dava konusu taşınmazın şehir merkezine ve yerleşim alanlarına olan uzaklığı şehir hali haritasında fen bilirkişisine işaretlettirilerek, ayrıca taşınmazın özelliklerini gösterir değişik yönlerden çekilmiş 16x9 ebadında fotoğraflarının da dosyaya eklendikten,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5382, Karar No: 2010/10375, Tarih: 06.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5382 E.  ,  2010/10375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili, davalının müvekkile ait taşınmazda 01.12.2004 tarihinden beri kiracı olduğunu, davalının 01.12.2008-01.12.2009 dönemine ait bir yıllık peşin 22.700 TL kira parasını ödemediğini, kira bedelinin ödenmesi için ihtarname gönderildiğini fakat yasal sürede borcun ödenmediğini, ayrıca sözleşmedeki devir yasağına rağmen mecurda şirketin faaliyet gösterdiğini, belirterek, kira alacağına ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı duruşmaya gelmemiş ve savunma yapmamıştır. Mahkemece davacıya kira bedeli ve yıllık peşin ödeme konusunda tamamlayıcı yemin teklif edilmek suretiyle temerrüde düştüğünden bahisle davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

Davacı 01.12.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli yazıl kira sözleşmesine dayanmış olup, sözleşmede aylık kira bedeli ve ödeme zamanına ilişkin bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı, anılan sözleşmeye göre davalının kiracı olduğunu, 22.700 TL bir yıllık peşin kira borcunu ihtarnameye rağmen ödemediğini, ayrıca sözleşmedeki devir yasağına rağmen kiralananda kiracı olmayan şirketin faaliyet gösterdiğini iddia etmiştir. Davalı ise duruşmalara katılmamış, cevap da vermemiştir. Böylece davalı, davayı dolayısıyla davacı tarafından dayanılan olguları inkâr etmiş sayılır. Talep edilen yıllık kira miktarına göre iddianın tanıkla ispatı mümkün değildir. Takdiri delille ispatı caiz olmayan bir vakıa bakımından mahkemenin ispat yükü kendisine düşen tarafa resen yemin teklif etmesine de olanak yoktur. Bu durumda mahkemece davacının dayandığı kira sözleşmesi uyarınca kira bedeli, ödeme zamanı ve diğer iddia sebeplerine ilişkin olarak davacının bildirdiği deliller ve varsa davalının karşı delillerinin toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere göre davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.