muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/289, Karar No: 2019/1386, Tarih: 13.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/289 E.  ,  2019/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe yorumla suçun işlendiği 31.12.2006 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

13.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6580, Karar No: 2018/6381, Tarih: 05.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/6580 E.  ,  2018/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında 01/09/2011 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli, aylık 3.100,00 TL kira bedelli kira sözleşmesi tanzim edildiğini, kiraya verenin başlattığı icra takibi ile sözleşmenin 7.maddesindeki artış şartına dayanarak kira farklarını talep edildiğini, taraflar arasındaki sözlü anlaşma uyarınca, bir yıllık dönemin bitmesinden sonra da kira bedelinin her ay 3.100 TL olarak ödendiğini, davalının ödemeyi ihtirazi kayıt koymaksızın kabul ettiğini ve kira artırımı isteğine dair hiçbir bildirimde bulunmadığını, sözleşme sona erdikten sonra kira farkı istenilmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu belirterek ... 23.İcra Müdürlüğü'nün 2014/18383 Esas sayılı dosyasında davacının borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin özel şartlar 7. maddesinde artış şartının bulunduğunu ancak davacının eksik ödeme yaptığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... 23.İcra Müdürlüğünün 2014/18383 esas sayılı dosyasındaki takipten dolayı davacının 1.496,00 TL kira farkı, 158,00 TL faiz olmak üzere toplam 1.654,00 TL'den borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine, davalının kötü niyetli olduğuna dair delil sunulmadığından kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Taraflar arasında düzenlenen 01/09/2011 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin, özel şartlar 7. maddesinde, yıllık kira artış oranının TÜİK'in açıkladığı yıllık TEFE ve TÜFE'nin aritmetik ortalaması oranında net olarak arttırılarak ikinci yıldan sonra da aylık kira bedellerini aynı şekilde arttırarak ödeneceği düzenlenmiştir. Davalı alacaklı tarafından, 19/09/2014 tarihinde başlatılan icra takibi ile 10.620 TL kira farkı alacağının tahsili istenilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 344. maddesinde “Tarafların yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaları, bir önceki kira yılında üretici fiyat endeksindeki artış oranını geçmemek koşuluyla geçerlidir." hükmü yer almaktadır. Kiralananın konut vasfında olduğu anlaşıldığından, Türk Borçlar Kanununun 344. maddesi uyarınca ÜFE oranından fazla olmamak üzere sözleşmede kararlaştırılan artış şartına göre yenilenen dönem kira bedelinin ve kira farkının tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenler ile davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13787, Karar No: 2010/11426, Tarih: 18.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13787 E.  ,  2010/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Kredi kartını kullanmak suretiyle bankayı dolandırmaktan, TCK 503/3, 522, 59/2 md.ge.1 yıl, 10 ay hp ve 3.002 YTL apc

2- Kayıp oto nedeniyle işlenen dolandırıcılıktan, TCK 503/3, 522, 59/2 md.ge. 1 yıl 8 ay hp ve 550 YTL apc

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 21.12.2001 ve 09.01.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4897, Karar No: 2023/7204, Tarih: 06.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/4897 E.  ,  2023/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/165 E., 2022/332 K.

HÜKÜM/KARAR : Dava Ret/Başvuru Kabul - Dava Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/142 E., 2021/293 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı tarafından açılan davanın ve asli müdahilin talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve asli müdahil tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacı ve asli müdahil tarafından açılan davaların ayrı ayrı usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve asli müdahil tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kısmen kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı, kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu Giresun ili, ... ilçesi, ... mahallesi 133 ada 40 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına, 133 ada 41 parsel sayılı taşınmazın ise davalı Yavuzkemal Belediye Başkanlığı adına tespit ve tescil edildiğini, dava konusu taşınmazların mirasbırakan dedesi ... tarafından 1931 yılında ... oğlu ...'in mirasçılarından satın alındığını, o tarihten bu yana da nizasız ve fasılasız şekilde kendilerinin zilyetliği altında bulunduğunu, bu kullanıma bugüne kadar ne davalılar ne de üçüncü kişiler tarafından itiraz edilmediğini, taşınmazların kendisine ait olduğunu, davalılarla alakası bulunmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, bilahare mirasçılar arasında yapılan taksim neticesinde taşımazların kendisine düştüğünü bildirmiştir.

2. Asli Müdahil, davacının dava konusu 133 ada 40 parsel sayılı taşınmaza yönelik iddialarının yerinde olmadığını, taşınmazın büyük bir kısmının kendisine küçük bir bölümünün davacıya ait olduğunu, kullandığı kısmın sınırlarının zeminde belli olup taşınmaz üzerinde bir adet ev bulunduğunu, dava konusu taşınmazın 282/7188 sahife, 72 sıra nolu tapu kaydının kapsamında kaldığını, bu tapunun maliki olan ...'in, büyük dedesi ...'ın babası olduğunu, ... oğlu ...'a ait veraset ilamını da sunduğunu, 130 ada 40 parsel sayılı taşınmaza malik ve hissedar olduğunu, mirasbırakanlarından beri zilyetliklerinde bulunduğunu ileri sürerek asli müdahale talebinin kabulüne, dava konusu 133 ada 40 parsel sayılı taşınmazın kendisinin kullanımında olan kısmının tespiti ile davacının bu kısma yönelik davasının reddine, davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile ayrı parsel numarası verilmek suretiyle adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, çekişmeli taşınmaz üzerinde okul binası bulunmakta olup bu binanın hem okul hem de lojman olarak kullanıldığını, söz konusu binanın köy tüzel kişiliğine ait olduğunu ve köy tüzel kişiliği tarafından bakımlarının yapıldığını, Yavuzkemal Belediyesi'nin kurulmasıyla birlikte ... Köyü'nün tüzel kişiliğinin sona ererek belediyeye dahil olduğunu, taşınmazın Belediye'ye geçmesinden sonra da aynı şekilde Belediye tarafından kullanılmaya devam edildiğini, taşınmazın Belediye adına tespit ve tescil edilmesinde yasaya aykırı herhangi bir durum bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Diğer davalı Hazine, savunma getirmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı ve asli müdahilin iddialarının sübut bulmadığı gerekçesiyle davacı tarafından açılan davanın ve asli müdahilin talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve asli müdahil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davacı istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini, dava konusu taşınmazların önce dedesi, sonra babası ve onun ölümüyle de kendisi tarafından kullanıldığını, ormancıların kalması için taşınmaz üzerine bina yapılmasına babasının geçici olarak izin verdiğini, sonradan çocukların mağdur olmaması için okul olarak kullanılmasına müsaade ettiğini, okulun taşınması üzerine binanın yine kendisine kaldığını, taşınmazların tamamının kendi kullanımında olduğunu, köy tüzel kişiliği tarafından bildirilen mahalli bilirkişilerin beyanlarına itibar edilemeyeceğini, yeni mahalli bilirkişiler ve tanıklar ile keşif yapılması gerektiğini, hiç bir yasal delile dayanmadan karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Asli Müdahil istinaf dilekçesinde özetle; kadastro tespitinin hatalı olduğunu, keşfin hüküm kurmaya elverişli olmadığını, davacının ibraz ettiği tapu kayıtlarının uygulandığını, ancak kendisinin sunduğu tapu kaydının okunup sınırlarının sorulmadığını, hudutların belirlenmediğini, mahalli bilirkişi beyanlarının kendi iddialarını doğruladığını, yeniden keşif yapılması gerektiğini, mahalli bilirkişilerin bir kısmının duruşmada dinlendiğini, tapu kaydının sınırlarının duruşmada sorulduğunu, davacı ve kendisinden ayrı ayrı vekalet ücreti alınmasının doğru olmadığını bildirerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ...'ın çekişmeli taşınmazların mirasbırakan dedesi ...'dan miras yoluyla intikal ettiğini ileri sürerek adına tescil istemiyle dava açtığı, yargılama sırasında babasının vefatından sonra mirası taksim ettiklerini ve dava konusu taşınmazların taksim sonucu kendisine düştüğünü beyan ettiği, davacının taksim iddiasının ispatlanamadığı, çekişmeli taşınmazların davacının dedesi ...'dan kaldığı bir an için kabul edilse dahi taksimen davacıya düştüğü ispatlanamadığından davacının davasının aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, diğer yandan asli müdahil ...'un da dava konusu 133 ada 40 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide gösterilen bölümlerinin büyük dedesi ... oğlu ...'dan kaldığını ileri sürerek adına tescil talep ettiği, ... oğlu ...'ın asli müdahil dışında çok sayıda mirasçısı bulunduğu, asli müdahil ...'un çekişmeli taşınmaz bölümlerinin mirasbırakanlarından kendisine hibe, taksim ya da satın alma yoluyla kaldığını iddia ve ispat edemediği, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin asli müdahil tarafça sunulan tapu kaydının kapsamında kaldığı ve mirasbırakanı ... oğlu ...'a ait olduğu bir an için kabul edilse dahi müstakilen asli müdahile düştüğünün iddia ve ispat edilemediği, asli müdahilin davasının da aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddi gerektiği belirtilerek davacının ve asli müdahilin istinaf başvurularının kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davacı ve asli müdahil tarafından açılan davaların ayrı ayrı usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve asli müdahil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenleri yineyip kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Asli Müdahil temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenleri yineyip kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361/1 inci maddesi ile aynı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi.

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar asli müdahile 18.05.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; asli müdahil tarafından temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.06.2022 tarihinde verilmiştir.

2. Davacı tarafın temyiz itirazlarına gelince;

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar asli müdahile 18.05.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; asli müdahil tarafından temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.06.2022 tarihinde verilmiştir.

2. Davacı tarafın temyiz itirazlarına gelince;

Kadastro sonucu, dava konusu Giresun ili, ... ilçesi, ... köyü, 133 ada 40 parsel sayılı, 2.528,03 m2 yüzölçümlü, hali arazi vasıflı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına; 133 ada 41 parsel sayılı 435,98 m2 yüzölçümlü, kagir okul binası ve arsası vasıflı taşınmazın köy tüzel kişiliğinin zilyet ve tasarrufunda iken üzerine okul binası yapıldığı ve bu amaçla kullanıldığı belirtilerek Yavuz Kemal Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafça temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1. Asli müdahilin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde asli müdahile iadesine,

2. Davacının temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10215, Karar No: 2016/2095, Tarih: 03.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/10215 E.  ,  2016/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, müstehcenlik, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile tehdit ve müstehcenlik suçlarından mahkûmiyet, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm, 30.09.2015 havale tarihli dilekçeyle mağdurlar; ... ve ... kayyımı tarafından da temyiz edilmesine rağmen bu hususta ve sanığın, eşi olan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü sanık müdafii 02.03.2015 günlü dilekçe ile temyiz ettiği halde 17.12.2015 gün ve ... sayılı tebliğnamede bu hususlarda görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan noksanlıkların ek tebliğname düzenlenmek suretiyle giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11788, Karar No: 2012/195, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/11788 E.  ,  2012/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısına nazaran, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42404, Karar No: 2017/13010, Tarih: 15.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42404 E.  ,  2017/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesindeki “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır” biçimindeki düzenlemeye aykırı olarak gerekçeli kararın, askerde olan sanığın yerleşim yeri adresinde annesine usulsüz bir şekilde tebliğ edildiği,

Anlaşıldığından, katılan ....vekilinin tebliğnameye aykırı olarak temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın yukarıda belirtilen eksiklik giderildikten ve sanık tarafından verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenip, ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 15.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4289, Karar No: 2022/20153, Tarih: 07.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4289 E.  ,  2022/20153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

1) Sanık ... hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.11.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık ... hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...’ın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 10.06.2020 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...