muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7284, Karar No: 2017/11795, Tarih: 12.09.2017

Birleşen davada davalılar, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, dava konusu taşınmaz üzerindeki eve yapılan tadilatların murisleri tarafından yapıldığını, imar planında davacıya satılan yerin otopark olarak görülmesi nedeni ile yapılan tadilatların davalılara bir katkı sağlamadığını, dava konusu taşınmazın halen davacının zilyetliğinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Asıl dava yönünden mahkemece, davacının haricen satın aldığı taşınmazı ve üzerindeki evi halen kullanmaya devam etmesi nedeniyle, dava tarihi itibariyle oluşan bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin söz konusu kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizin 06.02.2014 gün ve 2013/17036 Esas-2014/1663 Karar sayılı ilamı ile "Harici satıma konu edilen taşınmazın davacı tarafından kullanılıyor olması, davacının harici satım sözleşmesi gereğince ödediği bedeli davalılardan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsil etmesine engel değildir. Taşınmazın davacı tarafından kullanılıyor olması, faizin başlangıcı yönünden önem arzetmekte olup, davacı kullandığı taşınmazı iade etmediği takdirde, ödediği satış bedeli için faiz talep edemez.Hal böyle olunca mahkemece; davacı tarafça 17.05.1991 tarihli harici sözleşme ile ödenen satış bedelinin, ifanın imkansız hale geldiği tarih saptanarak bu tarih itibariyle, ifanın imkansız hale geldiği tarihin saptanamaması halinde dava tarihi itibariyle, enflasyon, üretici ve tüketici fiyatları endeksleri, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar gibi çeşitli ekonomik etkenlerin ortalamaları alınmak suretiyle ulaşacağı alım gücünün yukarıda açıklanan ilke ve esaslar altında uzman bilirkişi veya kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, hâkim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak belirlemesi ve bu miktara hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile taşınmazın halen davacı tarafından kullanılmaya devam edilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş...." gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davacının söz konusu taşınmaza yapmış olduğu tadilatlar nedeniyle yapmış olduğu masrafların tahsiline yönelik açılan dava, iş bu dava ile birleştirilmiş ve yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kısmen kabulü ile 10.025,24 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen davanın kabulü ile 28.120,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davanın davalıları tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Birleşen dava, haricen satın alınan taşınmaza yapılan tamirat bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Birleşen dava, haricen satın alınan taşınmaza yapılan tamirat bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

02.02.1991 gün 1990/1 E.-1991/1 K.sayılı YİBK'da vurgulandığı gibi iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın mal varlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir.

Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalılara teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Somut olayda; davacı, taşınmazda zilyet olduğunu açıklamış, zilyetliğin sona erdiğine ilişkin de delil sunulmamıştır.

Bu durumda, mahkemece; sebepsiz zenginleşme olgusunun henüz gerçekleşmediğ gözetilerek, birleşen davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16126, Karar No: 2018/12279, Tarih: 03.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/16126 E.  ,  2018/12279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira alacağı ve tahliye sebebine dayalı olarak başlatılan icra takibine karşı açılan itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı borçlular hakkında başlatılan icra takibine borçlulardan .... 'nin hem borca hem de kira sözleşmesine itiraz ettiğini, borçlulardan ...nin borca ve ferilerine itiraz ettiğini, sözleşmenin varlığına itiraz etmediğini, taraflar arasındaki kira sözleşmesini kabul ettiğini, davalıların taşınmazları kiracı sıfatıyla kiraladıklarını ve halen kullanmaya devam ettiklerini, davacı ile davalılar arasındaki kira sözleşmesinin varlığının banka kayıtları ile sabit olduğunu, taşınmazda hissesi bulunan diğer hissedarların müvekkile taşınmazları kiraya verme vb. konularda vekalet verdiğini, hastane inşaatının da davalılar tarafından yapıldığını ve şantiye sorumlusu ... 'ın imzalamış olduğu tutanakta dava konusu taşınmazların yıllık 50,000,00 TL bedel ile kiralandığı ancak bu anlaşmaya istinaden herhangi bir ödeme yapılmadığını, yapılan ödemelerin önceki aylara ilişkin ödemeler olduğunu, davalıların icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, davalıların tahliyesine, davalılar kötü niyetli olarak borca itiraz ettiğinden %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... İnş. Şirketi cevap dilekçesi vermemiş, ... İnş. Şirketi ise, davalı olarak ... A.Ş. olarak belirtildiğini ancak tebligat zarfında ... A.Ş./... Proje Ltd. Şti. Adi ortaklığı yazarak gönderildiğini, adi ortaklığın tüzel kişiliği olmadığından bu şekilde dava yöneltilemeyeceğini, davacının kira sözleşmesinde kiraya veren olmadığını, kira sözleşmesinde kiraya veren kim ise davanın o kişi tarafından açılması ve kiracı kim ise davanın ona yöneltilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın başka bir firma tarafından şantiye alanı olarak kullanıldığını, tutanak başlıklı tarihsiz ve 14.667,67 TL lik borç kaldığına dair yazının davalı şirketi temsile ve ilzama yetkili kişiye ait olmadığını, bu bakımdan yazıdaki yıllık kira bedeli veya bakiye borç ile ilgili beyanları kabul etmediklerini, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.Yargıtay 6. HD. Nin 09.05.2016 tarih ve 2016/4057 E., 2016/3761 K. sayılı bozma ilamında; "1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının alacağa ilişkin olarak temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira ilişkisinin var olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacının banka hesap ekstresi mahkemece getirtilmiş, 2013 yılı içerisinde davacının hesabına değişik tarihlerde ... – ... Ortaklığı adına bir çok kira ödemesinin yapıldığı görülmüştür. Bundan ayrı davacı temyiz dilekçesine ekli olarak 01.11.2011 başlangıç tarihli, aylık 1.650 TL bedelli, 510 ada 8, 9 ve 10 parsel sahipleri veya vekilleri ... 'ın kiraya veren olarak gözüktüğü, kiracının davalı ... A.Ş. ile Artegen Ltd. Şti. iş ortaklığı olduğu bir kira sözleşmesi sunmuştur. Davacının davaya konu 510 ada 8, 9 ve 10 parsellerde 1/3 mülkiyet sahibi olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Malikin kira bedellerini istemesinde bir usulsüzlük olmayıp davacı paydaş payı oranında kira bedellerinin tahsilini isteyebilir. Az yukarıda belirtildiği üzere de davacının hesabına kira bedellerinin de yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda bu sözleşme üzerinde durularak alacak ile ilgili olarak işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır." gerekçesi ile hükmü bozmuştur.Mahkemece; bozma ilamına uyulmuş tahliyeye ilişkin kısmen onanan hükmün kesinleşmesi sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına, itirazın iptaline karar vererek takibin devamına ve kabul edilen tutar üzerinden %20 icra inkar taminatına karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

1- Yargıtay'ın bozma kararına gerek iradi, gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme, uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi; hükmün bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar.Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda ve Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.(Aynı yönde ...nun 26.2.1986 gün ve 1986/1-50 E.-174 K.; 11.5.1994 gün ve 1994/8-252 E.-314 K.; 1.12.1999 gün ve 1999/18-1041 E.-1006 K.; 11.5.2005 gün ve 2005/2-315 E.-333 K.; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E.-573 K. sayılı ilamları). Somut olayda, bozma ilamında söleşmenin değerlendirilerek karar verilmesi istenmiş ise de yerel mahkemece bozma kararına uymakla birlikte bozma gereğini yerine getirilmemiştir. Alacağın belirlenmesi için gerekirse bilirkişi raporu da alınarak bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılıp hüküm kurulması gerekmekte olup eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalar ile bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Hükmün gerekçe bölümü, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re’sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını, ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yeralan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasanın 141/3.maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı ...nun 297. maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine ...nun 27.maddesinin 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

Somut olayda mahkemece "Davacının hesapları üzerinde yapılan incelemelerde ve yargıtayın bozma ilamında belirttiği üzere ortada kira sözleşmesinin olduğu ve alacağın miktarının tespiti gerekmiş bu kapsamda davacı ve davalı beyanları, dosyada sunulan deliller, banka ödeme dökümanları, beyanlar bir bütün olarak incelenmiş; aşağıdaki gibi hüküm kurmak gerekmiştir." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu görülmektedir. Ancak mahkemece gerekçe olarak belirtilen bu açıklama temyiz aşamasında denetlemeye elverişli bir gerekçe oluşturmamaktadır. Bu sebeple dosyadaki deliller değerlendirilirek denetlemeye elverişli bir gerekçe ile hüküm kurulması gerekmekte olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 73. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkânı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O hâlde duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Dosyada duruşma gününün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği görülmekle beraber, davalı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği, mazeret dilekçesinde yokluğumda karar verilmesi ibaresinin bulunmadığı, duruşmanın karar duruşması olması hususları birlikte dikkate alınarak davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildikten sonra yeni duruşma günü verilmesi gerekirken hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

4- Bozma nedenlerine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, dördüncü bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42489, Karar No: 2017/17367, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42489 E.  ,  2017/17367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5973, Karar No: 2018/12612, Tarih: 28.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5973 E.  ,  2018/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) Sanık ... yönünden kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verilmesine rağmen, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasına hüküm tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesine göre, “Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 245,00 TL vekalet ücretinin şikayetçiden tahsiliyle sanık ...’a verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İİK'nun 351. maddesindeki, şikayetçinin şikayet dilekçesinde veya beyanında gösterdiği delillerle bağlı olduğuna yönelik düzenleme çerçevesinde 02.03.2012 havale tarihli şikayet dilekçesi incelendiğinde; şikayetçi vekilinin şirketin borca batık durumda olduğuna yönelik beyanları dikkate alındığında, şikayetçi tarafın borçlu şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiğinin kabulüyle, suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.