muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1465, Karar No: 2024/3872, Tarih: 15.04.2024

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; dosyaya celbedilen belgelerin incelenmesinde davacının talep ettiği dönemden 01.09.1994-31.12.1998 tarihleri arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığı Kurum kayıtlarına işlendiğinden bu dönem bakımından karar verilmesine yer olmadığı, 31.12.1998-03.03.2015 tarihleri arasındaki dönem bakımından ise ödenen prim olmadığı gibi 2926 sayılı Kanun'un l0 uncu maddesinde sayılan tescile esas kayıtlardan, davacının kendi adına kayıtlı arazisinin bulunmadığı, kanunla kurulu tarım kredi kooperatiflerinde veya şeker pancarı ekicileri kooperatiflerinde kaydının bulunmadığı, Erbaa İlçe Orman ve Tarım Müdürlüğünün bildiriminden davacının destek kaydının bulunmadığı, yerleşim yeri kayıtları ile üçüncü şahıslardan edinilen bilgiye göre tutulan kolluk tutanağı kayıtlarının örtüşmediği ve Ziraat Bankasının bildiriminden zirai kredi kaydı bulunmadığı, eldeki delillere göre de davacının kendi adına ve hesabına bağımsız tarımsal faaliyette bulunmadığı anlaşıldığından davacının ve 2926 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b tarım sigortalısı olarak kabul edilmemesi gerektiği kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Mahkeme gerekçesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının 01.09.1994 tarihinden 03.03.2015 tarihine kadar tarımsal faaliyet yaptığını, bu dönem için Bağ-Kur tespitini talep ettiğini, dosyadaki kira sözleşmesinin ve ÇKS kayıt belgesinin talep edilen döneme ilişkin belge olduklarını, davacının Ziraat Odası kaydı olduğunu, tanık beyanlarının müvekilinin tarımsal faaliyette bulunduğunu açıkça ortaya koyduğunu, kiralama yöntemi ile tarımsal faaliyette bulunan müvekkilinin başkaca gelirinin olmadığını, tarımsal faaliyet için köyde ikamet etmesi gerekmediğini beyanla istinaf başvurunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığı, ancak babası adına kayıtlı üç adet taşınmaz tespit edildiği, davacı adına taşıt bulunmadığı, davacının Erbaa Tarım Kredi Kooperatifi ve ... Pancar Ekicileri Kooperatifi nezdinde kooperatif üyesi olarak kaydının bulunmadığı, Kayseri Şeker Fabrikası A.Ş. ... Şeker ve Mamulleri Entegre tesislerinin çiftçisi olmadığı, ... Şeker Fabrikası ile pancar ekimi ile ilgili sözleşme yapmadığı, Erbaa Ziraat Odası Başkanlığı nezdinde 19956 sicil numarası ile 26.12.2014 tarihinde oda kaydının başlatıldığı, Ziraat Bankası A.Ş. nezdinde davacının zirai kredi kaydının bulunmadığı, Erbaa İlçe Tarım Orman Müdürlüğü çiftçi kayıt sisteminde kaydının bulunmadığı, nüfus kayıtlarına göre davacının 30.04.2007-29.07.2009 tarihleri arasında İstanbul ili sınırları içerisinde, 29.07.2009- 24.11.2009 tarihleri arasında ... Köyü/Erbaa/Tokat adresinde, 28.12.2009 tarihinden 30.04.2014 tarihine değin uzun bir süre İstanbul ili sınırları içerisinde ve 08.05.2015 tarihinden sonra ise yine İstanbul ili sınırları içerisinde ikamet etmekle davacının uzun zaman İstanbul ili sınırları içerisinde ikamet ettiği, öte yandan Erbaa İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından davacının ikametgâhında yapılan incelemede davacının herhangi bir iş ile uğraşmadığı, 1970-2019 yılları arasında çiftçilik yaptığı, tütün, buğday ve sebze ürünleri ekip biçtiği ancak adına kayıtlı herhangi bir tarım alet ve edevatının bulunmadığı hususlarının tespit edildiği, davalı Kurumca, davacının 01.09.1994-31.12.1998 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı tescil edildiğinden bu dönem bakımından talebin konusunun kalmadığı, 03.03.2015 tarihine kadar olan dönem yönünden ise tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacının kendi adına ve hesabına bağımsız tarımsal faaliyette bulunduğuna yönelik iddiasını ispatlayamadığı görülmekle Mahkemenin davanın reddine yönelik kararında bir isabetsizliğin olmadığı, İlk Derece Mahkemesinin bu karar ve gerekçesinin dosya kapsamına uygun olduğu, davacı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, taşınmazların kiralanması suretiyle tarımsal faaliyette bulunulduğuna ilişkin kira sözleşmesi ile tanık beyanlarının bulunduğunu, müvekkilinin kış mevsiminde çoçuklarının yanında olup yaz mevsiminde köye döndüğünü, müvekkilinin elde ettiği ürünleri tütün ekicileri tekel birliğine verdiğine dair makbuzların olduğunu, ÇKS ve Ziraat Odası kaydı bulunduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekli inceleme ve değerlendirme yapılmadan karar verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, devam eden tarımsal faaliyet ile teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 7, 9, 10, 36 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3046, Karar No: 2022/5417, Tarih: 02.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3046 E.  ,  2022/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması neticesinde davanın reddine dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile arasında 06.03.2018 tarihinde öğrenci kayıt sözleşmesi imzalandığını, sözleşmede eğitim ve öğretim ücreti olarak 12.000,00 TL belirlendiğini, davalı tarafça 30.05.2018 tarihli ihtarname ile kaydın iptalinin talep edildiğini, davalı tarafa gönderilen 07.06.2018 tarihli ihtarname ile; imzalanan sözleşmenin ... Resmi Tip Kayıt Sözleşmesi olduğunun ve sözleşmenin 8. maddesi gereğince eğitim kayıt ücretinin % 10’una tekabül eden 1.200,00 TL’nin 7 gün içinde ödenmesi gerektiğinin belirtildiğini, davalı tarafın ödeme yapmayarak temerrüde düşmesi üzerine Ankara 17. İcra Dairesinin 2018/10106 Esas sayılı dosya üzerinden icra takibi başlattıklarını, davalı tarafın takibe itirazı üzerine takibin durduğunu, davalı ile arasında imzalanan sözleşmenin “Genel Hususlar” başlıklı 8. maddesinde ... Özel Öğretim Kurumlan Yönetmeliğinin 56. maddesine atıf yapılarak eğitim ve öğretim yılı başlamadan kurumdan aynlanlara, ödenecek yıllık ücretin % 10’u dışındaki kısmının iade edileceğinin açıkça yazıldığını, davalı tarafın itirazında haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, dava değerinin % 20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 06.03.2018 tarihinde ön kayıt sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeyi haklı sebeplerle 30.05.2018 tarihli ihtarname ile de ön kayıt sözleşmesini iptal ettiğini,kurumun, ön kayıt iptalinin yerine yeni kayıt almak için süresi bulunduğunu, davacının silinen kayıt nedeni ile öğrencinin yerinin boş kaldığı, yerine öğrenci alınmadığı gibi bir iddiası bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının velisi olduğu .........'in 2018-2019 öğretim yılı için 06/03/2018 tarihinde ön kayıt yaptırdığı, 30/05/2018 tarihli ihtarname ile ön kayıt işlemini iptal ettirdiği, yapılan kaydın kesin kayıt değil ön kayıt olması ayrıca davalının 2018-2019 öğretim yılı başlamadan 4-5 ay önceden ön kayıt işlemini iptal ettirdiği, davacının iptal nedeniyle yeni öğrenci alması için yeterli süreye sahip olduğu, davacı tarafın silinen kayıt nedeniyle öğrencinin yerinin boş kaldığı, yerine öğrenci alınmadığı gibi bir iddiasının da bulunmadığı, bu durumda davacı eğitim kurumunun davalıdan eğitim ücreti adı altında herhangi bir bedel talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 29/03/2022 tarihli yazısında, dava konusu sözleşme tarihinde yürürlükte olan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde okuldan ayrılan öğrencilerin ücretlerinin hangi miktarda iade edileceğinin belirlendiği, yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerinin bağlayıcı nitelikte olduğu dikkate alınarak, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK’nin 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Eldeki dava, 2018/2019 öğretim yılı için davacı okula 12.000,00 TL ücret karşılığında 06.03.2018 tarihli öğrenci kayıt sözleşmesi imzalayan davalının 30.05.2018 tarihli ihtarname ile kaydın iptalini talep ettiği belirtilerek, davalı ile yapılan sözleşme gereğince okul ücretinin %10'u olan 1.200,00 TL'nin tahsiline ilişkin başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

20.03.2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin '' Ücretlerin iadesi'' başlıklı 56 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde; '' (Değişik:RG-21/7/2012-28360) Öğrenim ücretini yıllık olarak belirleyen okul öncesi eğitim kurumu, ilkokul, ortaokul, özel eğitim okulu, ortaöğretim okullarında (Mülga ibare:RG-20/6/2017- 30102) (…) öğretim yılı başlamadan (Ek ibare:RG-19/2/2020-31044) sınavla öğrenci alan resmî okulların 9 uncu sınıflarına kayıt yaptırdığını belgelendirenler hariç, okuldan ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir. Öğretim yılı başladıktan sonra ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu ile öğrenim gördüğü günlere göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 06.03.2018 tarihli öğrenci kayıt sözleşmesinin genel hususlar başlıklı 8 inci maddesinde ise; "... Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56 ncı maddesi hükümlerince, eğitim ve öğretim yılı başlamadan kurumumuzdan ayrılanlara, öğrencinin ödeyeceği yıllık ücretin %10 dışındaki kısmı, eğitim ve öğretim yılı başladıktan sonra kurumumuzdan ayrılanlara ise öğrencinin ödeyeceği yıllık ücretin %10'u ile öğretim gördüğü günlere göre hesaplanan miktarın dışındaki kısım öğrenci veli/vasisine iade edilir" düzenlemesi bulunmaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinde; taraflar arasında davalının velisi olduğu öğrencinin 2018/2019 eğitim dönemi için 06.03.2018 tarihinde davacı okulun ilkokul kısmında kaydına ilişkin sözleşme yapıldığı, eğitim bedelinin yıllık yemek ücreti hariç toplam 12.000,00 TL olduğu, belirlenen ücretin 08.06.2018 taksit başlangıç tarihi belirlenerek 10 eşit taksit şeklinde ödenmesinin kararlaştırıldığı, davalının ödeme yapmadığı, öğretim yılı başlamadan 30.05.2018 tarihli ihtarname ile davalı tarafından kaydın iptal edildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığı’nın bu yöne ilişen kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 02/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10796, Karar No: 2014/28661, Tarih: 30.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10796 E.  ,  2014/28661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2010/658-2013/1109

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Özgür Aksu ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.06.1983-01.08.2009 tarihleri arasında davalı işverenin Rusya'da bulunan değişik işyerlerinde güvenlikçi olarak çalıştığını, en son ücretin net 1.600 USD olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kendi bünyesindeki çalışmasının 30.11.1993 tarihinde sona erdiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığını ispatladığı, yıllık izinlerini kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem esas süresinin tespiti noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem esas süresinin tespiti noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem süresi iki şık halinde tespit edilmiştir. Mahkemece davacının 10.10.2004-03.06.2009 tarihleri arasında aralıklarla 4 yıl 7 ay 23 gün çalıştığı kabul edilerek 1.şıkka göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek davacının işçilik alacakları hüküm altına alınmıştır. Davalı taraf davacının çalışmasının 26.03.2005 tarihinde başladığını belirtmiştir. Davacı tanığı H.. U.. da davacının 2005 yılında çalışmaya başladığını açıkça beyan etmiştir. Davacı davalı işyerinde 10.10.2004 tarihinde çalışmaya başladığını ispat edememiştir. Bu durumda mahkemece davacının 26.03.2005 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığı kabul edilerek gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklarda dikkate alınarak davacının kıdem süresi tespit edilerek buna göre kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil alacakları hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2760, Karar No: 2012/7511, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2760 E.  ,  2012/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile bu suçlara iştirakten sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkında 20.11.2003 günlü beraat kararları kesinleştiğinden bu sanık hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, sanık ...'un reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan, sanık ...'ün bu suça iştirakten beraatlerine, sanık ...'ın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan ve sanık ...'ün bu suça iştirakten mahkûmiyetlerine dair Silifke Ağır Mahkemesinden verilen 01.05.2006 gün ve 2005/224 Esas, 2006/97 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ile sanıklar ... ve... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 20.11.2003 gün ve 2003/152 Esas, 2003/307 sayılı Kararı verilen beraat hükümleri temyiz edilmeden kesinleştiğinden bu sanık hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar temyizi kabil kararlardan olmadığından katılan ... vekilinin bu sanık hakkındaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, sanıklar ...ve ...hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Oluşa uygun şekilde sanıkların işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/son ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilaveli zamanaşımına tâbi oldukları, reşit olmayan kimseyi kaçırıp alıkoyma suçları yönünden sanıklar hakkında bu suçtan mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 20.11.2003'den inceleme gününe kadar 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin, reşit olmayan müğdure ile cinsi münasebette bulunma suçu yönünden ise suç tarihi olan 18.05.2003'den inceleme gününe kadar 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar Harun ve Gülüş hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37258, Karar No: 2017/16467, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37258 E.  ,  2017/16467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41896, Karar No: 2015/15670, Tarih: 04.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41896 E.  ,  2015/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olayda tanık olarak dinlenen suça sürüklenen çocuğun arkadaşlarının şüpheli sıfatıyla ifadelerine başvurulması, mağdura karşı eylemleri nedeniyle haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması, mağdurun baştan itibaren yargılamanın tüm aşamalarında suça sürüklenen çocuğun eline bıçakla vurduğunu beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun suçta kullandığından bahisle polise teslim ettiği ve emanete alınan cam parçası üzerinde kan bulunup bulunmadığına ilişkin el koyma tutanağında bir bilginin yer almayışı da gözetilerek; emanetteki cam parçası getirtilmek suretiyle üzerinde kan bulunup bulunmadığına bakılıp gerektiğinde Adli Tıp Kurumu incelemesi yaptırılması ile cam parçasının kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin silahtan sayılan bıçakla yaralama mı, yoksa cam parçasının suça sürüklenen çocuğun elinden alınmak istenmesi sırasında taksirle yaralama suçunu oluşturduğu hususları tartışılmadan yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10945, Karar No: 2011/21170, Tarih: 27.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10945 E.  ,  2011/21170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK.na muhalefet

HÜKÜM : 1-213 sayılı VUK.nun 359/b-1 mad ile 765 sayılı TCK.nun 59 mad göre 15 ay hpc

2-213 sayılı VUK.nun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59 mad göre 17 ay 15 gün hpc

2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından sanık ... hakkında Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 26.04.2011 tarih 2008/4 esas, 2011/475 karar nolu sanığın mahkumiyetine dair hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan defterdarlık veya vergi dairesi başkanlığının mütalaasına rastlanılamadığı, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın dosya içerisindeki 18.12.2006 tarihli "ayırma kararından" sanıkla ilgili 2003, 2004, ve 2005 takvim yıllarında işlediği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçlarından soruşturmanın tefrik edilerek hazırlığın 2006/215968 nolu soruşturmasına kaydına, 2001, 2002 takvim yıllarında işlediği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçlarından ise soruşturmanın 2006/123375 nolu dosyası üzerinden sürdürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; defterdarlık veya vergi dairesi başkanlığının mütalaasının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/123375 nolu dosyası içerisinde bırakılmış olması ihtimaline nazaran, sözkonusu mütalaa yazısının onaylı suretinin anılan soruşturma dosyasından araştırılıp temin edildiği takdirde temyiz incelemesine esas alınmak üzere iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.