muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7057, Karar No: 2023/3908, Tarih: 04.07.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, daha önce 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan davada verilen kesin hükmün yargılamanın iadesi yoluyla iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılamanın iadesi sebepleri" başlıklı 375. maddesinde, "- (1) Aşağıdaki sebeplere dayanılarak yargılamanın iadesi talep edilebilir:

a) Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması.

b) Davaya bakması yasak olan yahut hakkındaki ret talebi, merciince kesin olarak kabul edilen hâkimin karar vermiş veya karara katılmış bulunması.

c) Vekil veya temsilci olmayan kimselerin huzuruyla davanın görülmüş ve karara bağlanmış olması.

ç) Yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması.

d) Karara esas alınan senedin sahteliğine karar verilmiş veya senedin sahte olduğunun mahkeme veya resmî makam önünde ikrar edilmiş olması.

e) İfadesi karara esas alınan tanığın, karardan sonra yalan tanıklık yaptığının sabit olması.

f) Bilirkişi veya tercümanın, hükme esas alınan husus hakkında kasten gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunun sabit olması.

g) Lehine karar verilen tarafın, karara esas alınan yemini yalan yere ettiğinin, ikrar veya yazılı delille sabit olması.

ğ) Karara esas alınan bir hükmün, kesinleşmiş başka bir hükümle ortadan kalkmış olması.

h) Lehine karar verilen tarafın, karara tesir eden hileli bir davranışta bulunmuş olması.

ı) Bir dava sonunda verilen hükmün kesinleşmesinden sonra tarafları, konusu ve sebebi aynı olan ikinci davada, öncekine aykırı bir hüküm verilmiş ve bu hükmün de kesinleşmiş olması.

i) Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi.

(2) Birinci fıkranın (e), (f) ve (g) bentlerindeki hâllerde yargılamanın iadesinin istenebilmesi, bu sebeplerin kesinleşmiş bir ceza mahkûmiyet kararı ile belirlenmiş olması şartına bağlıdır. Delil yokluğundan başka bir sebeple ceza kovuşturmasına başlanamamış veya mahkûmiyet kararı verilememiş ise ceza mahkemesi kararı aranmaz. Bu takdirde dayanılan yargılamanın iadesi sebebinin, yargılamanın iadesi davasında öncelikle ispat edilmesi gerekir."

2. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesinde ; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”hükümlerini düzenlemiştir.

3. Değerlendirme

1.Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın iadesi talebi, ayrı bir dava olarak açılır ve incelenir. Başka bir deyişle, diğer davalarda olduğu gibi harçlandırılmış bir dava dilekçesi ile açılır. Hakkında yargılamanın yenilenmesi istenilen davanın devamı niteliğinde olmayıp bilâkis yeni bir davadır.

2. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesinde ; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”hükümlerini düzenlemiştir.

3. Değerlendirme

1.Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın iadesi talebi, ayrı bir dava olarak açılır ve incelenir. Başka bir deyişle, diğer davalarda olduğu gibi harçlandırılmış bir dava dilekçesi ile açılır. Hakkında yargılamanın yenilenmesi istenilen davanın devamı niteliğinde olmayıp bilâkis yeni bir davadır.

2.Bilindiği üzere; yargılamanın iadesi davası, yargılamanın iadesi nedenleri ve bu davalarda izlenecek usul 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan Yasanın 375. maddesinde; dava dilekçesinde yargılamanın iadesini haklı gösteren sebeplerin açıkça gösterilmesi ile davanın ayrı bir dava olduğu gözetilerek nispi karar ve ilam harcının da alınması gerektiği düzenlenmiştir.

3.Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler çerçevesinde somut olay incelendiğinde; yargılamanın iadesini isteyen davalı ... ... tarafından herhangi bir harç yatırılmadığı, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince bu hususun gözardı edildiği açıktır.

4.Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazlardaki çekişmeli kısmın değerlerinin yargılamanın iadesi talebinde bulunulduğu tarih itibariyle belirlenmesi,bu değer üzerinden harç alınması, sonra davanın esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yasal gereklilikler yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371’... maddesi , 1-ç bendi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2039, Karar No: 2023/2406, Tarih: 13.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2039 E.  ,  2023/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/21 E., 2022/1802 K.

FER'Î MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 29.03.2019

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/120 E., 2021/325 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonrasında İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 23.12.2013 ile 30.12.2016 tarihleri arasında hizmetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, davalı nezdinde hiçbir zaman çalışmadığını, iş kazası geçirdiğini iddia ettiği tarihte davacının babası olan ...'in çalıştığını, babasının "iş öğrensin diye" davacıyı yanında getirdiğini, davacının iş yerinde iş ekipmanları ile oynarken olayın meydana geldiğini, davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile; davacının, davalı nezdinde 23.12.2013 - 22.09.2016 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, davalının savunmalarının değerlendirilmediğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde, mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu belirterek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, davalının savunmalarının değerlendirilmediğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde, mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu belirterek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenilen bordro ve davacı tanıklarının beyanlarından; davacının dava konusu tarihler arasında davalıya ait iş yerinde, hizmet akdi ilişkisine dayalı olarak ve sigortalı sayılmasını gerektirir biçimde kesintisiz olarak çalıştığının anlaşılması, Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 11.01.2019 tarih ve 103031/02/İR/02 sayılı raporunda da; davacının, davalıya ait ... sicil sayılı işyerinde 22.09.2016 tarihinde iş kazası geçirdiğinin belirtilmesi, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, İlk Derece Mahkemesi gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacı ile arasında hizmet akdi kurulmadığını, çelişkili tanık anlatımlarına dayalı hüküm kurulduğunu, işe başladığı belirtilen tarihte henüz 14 yaşında olduğunu, yetersiz inceleme ile karar verildiğini belirterek temyiz etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, hizmet tespiti davaları kamu düzenine ilişkin olduğundan resen araştırılmasını, birbiri ile çelişen tanık anlatımlarına göre karar verildiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6 çelişkili tanık beyanları ile hüküm kur100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

5510 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde "Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir" hükmü öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

5510 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde "Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir" hükmü öngörülmüştür.

Eldeki davada, davanın kabulüne ilişkin verilen karar yerinde olmakla birlikte; davacının 01.01.1999 doğumlu olduğu, buna göre, davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 01.01.2017 tarihi olduğu ve bu tarihten önceki hizmet süresinin de prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğine hükmedilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendine "506 sayılı Kanunu'nun 60/G maddesi hükmü uyarınca 23.12.2013-30.12.2016 tarihleri arasındaki dönemin prim ödeme gün sayısı olarak değerlendirilmesine, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık başlangıç tarihinin ise 18 yaşını doldurduğu 01.01.2017 tarihi olduğuna" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/5789, Karar No: 2009/6475, Tarih: 14.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5789 E.  ,  2009/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 29/12/2008 gün ve 2008/13816-18891 sayılı ilamıyla onama kararı verilmiş, süresi içinde davacılar ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.1987 gün ve 1985/687-691 sayılı kararının 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bulunan bir yer için verildiği, iki kararla 1967 yılında kesinleşen orman kadastrosu iptal edilmediği gibi dava tarihine göre orman kadastrosunun iptali için öngörülen hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği anlaşıldığına göre, usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- TL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 32.30.- TL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 14/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14549, Karar No: 2023/345, Tarih: 25.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14549 E.  ,  2023/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/64 Esas, 2022/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi yollaması ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/995 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın cinsel saikle hareket etmediği, somut delil olmadan karar verildiği, suçun işlendiği hususunda ciddi şüpheler olduğu ve şüpheden sanığın yararlanacağı, suç işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin nitelikte inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın cinsel saikle hareket etmediği, somut delil olmadan karar verildiği, suçun işlendiği hususunda ciddi şüpheler olduğu ve şüpheden sanığın yararlanacağı, suç işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin nitelikte inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun olay tarihi itibarı ile henüz on iki - on beş yaş aralığında olduğu, sanık ile mağdur ve ailesinin tanışık olduğu ve sanık ve mağdurun sık olacak şekilde dışarıda görüşüp vakit geçirdikleri, mağdurun ailesinin de mağdurun sanık ile birlikte gezmesi ve vakit geçirmesine izin verdiği, kamera görüntülerinden anlaşıldığı üzere olay günü sanığın mağduru okulun bahçesine götürdüğü, okulun arka kısmına geçtikleri ve mağdurun eline oyun oynaması için telefonunu verdiği, akabinde mağduru kendi kucağına oturtarak, mağdurun ön cinsel bölgesi ile popo bölgesini elleriyle tutuğu, mağdurun yüzüne ve göğüs bölgelerine de dokunduğu, mağdurun söz konusu eylemlere son vermesi için sanığın ellerini üzerinden bıraktırmaya çalıştığı, sanık mağdurun kucağında kalması için kollarıyla tutmak suretiyle cebir kullanarak engellediği, mağdurun alınan beyanında da sanığın kendisini kucağına oturttuktan sonra kucağından kalkmak istediğini ancak gücünün yetmemesi sebebiyle engel olamadığını beyan ettiği, kameraya yansıyan eylemlerin yaklaşık 10 dakika devam ettiği, mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında istikrarlı şekilde olayı anlatması, olayın 4-5 defa gerçekleştiğini beyan etmesi, mağdur hakkında pedagog bilirkişi raporu, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanı, kamera kayıtları, tanık beyanı ve olayın ortaya çıkış şekli de birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağduru kendi kucağına oturtarak, mağdurun ön cinsel bölgesi ile popo bölgesini elleriyle tutmak, mağdurun yüzüne ve göğüs bölgelerine dokunmak şeklindeki suç teşkil eden eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup;

A. Sanık Müdafiin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık müdafiinin sanığın cinsel saikle hareket etmediği, suçun işlendiği hususunda ciddi şüpheler olduğu ve şüpheden sanığın yararlanacağı, suç işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin nitelikte inandırıcı delil bulunmadığı beyan etmiş ise de mağdurun aşamalarda çelişki içermeyen istikrarlı beyanları, pedagog bilirkişi raporu, kamera kayıtları, tanık beyanı ve olayın intikal şekli dikkate alındığında bozma isteyen sanık müdafiinin talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Sanık müdafiinin sanığın cinsel saikle hareket etmediği, suçun işlendiği hususunda ciddi şüpheler olduğu ve şüpheden sanığın yararlanacağı, suç işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin nitelikte inandırıcı delil bulunmadığı beyan etmiş ise de mağdurun aşamalarda çelişki içermeyen istikrarlı beyanları, pedagog bilirkişi raporu, kamera kayıtları, tanık beyanı ve olayın intikal şekli dikkate alındığında bozma isteyen sanık müdafiinin talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/995 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1480, Karar No: 2012/5451, Tarih: 03.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1480 E.  ,  2012/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/310861

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 22/03/2011, 2007/162 (E) ve 2011/37 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Fikret hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanık Fikret’in, maktul Kadir’e yönelik eylemi yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, 28.11.2005 günü A.. K.. ile market içerisinde bulunduğu sırada, maktulün ağabeyi S.. H...’nun A..’a hakaret edip silahla ateş etmesi olayına tanık olduğu ve yapılan soruşturmada tanık olarak ifade verdiği, bu olay nedeniyle S..’in 30.11.2005 günü tutuklandığı, maktulün, bu olay sonrasında zaman zaman sanığa ifadesini değiştirmesi için baskı yaptığı ve tehdit ettiği, olaydan 1 ay önce maktulün kahvede oyun oynamakta olan sanığın yanına geldiği ve yine ifadesini değiştirmesi için tartışma çıkarıp üzerindeki bıçakla sanığı yaraladığı, sanığın, bu olaylar nedeniyle maktul ve yakınları tarafından zarar görebileceği korkusuyla çalışmakta olduğu işyerinin penceresini sac ile kapattığı ve bir ay işine gitmediği, olay günü sanığın işe başladığını öğrenen maktulün, sanığın işyerine beline taktığı döner bıçağıyla alkollü vaziyette geldiği, aynı işyerinde çalışan S.. Ş..’un, maktul ile sanık arasındaki husumete vakıf olmasından dolayı işyerinde kimsenin olmadığını söylediği, ancak üzerinde silah olacağı korkusuyla içeri girmesine engel olmadığı, maktulün, sanığın bulunduğu yere girmek istediği, sanığın, kapıyı ittirerek engel olmaya çalıştığı, ancak zorla içeri girdiği ve 15 dakika kadar ifade değiştirme konusunda tartıştıkları, tartışma sırasında maktulün belinde kemerine takılı durumda olan döner bıçağına doğru elini götürdüğü, sanığın, silah çekeceği korkusuyla üzerinde bulunan tabancayla 2-3 metre mesafeden maktule doğru çok sayıda ateş ederek öldürdüğü olayda;

Sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, TCK.nun 81, 29, 62 maddelerinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılması için yazı yazılmasına 03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.