muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6035, Karar No: 2017/4082, Tarih: 27.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/6035 E.  ,  2017/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda sanıklara yüklenen tefecilik suçundan beraatlerine karar verilmiş ise de; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, öncelikle sanıkların alacaklı oldukları icra dosyalarının aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı para alıp almadıkları hususunda tanıklıklarına başvurulması, sanıkların vergi mükellefi olduklarının saptanması halinde ilgili vergi dairesince inceleme yaptırılıp vergi tekniği raporu düzenlettirilmesi, suç tarihlerinde katılanın yanında muhasebeci olarak çalışan ve katılan adına sanığa ödeme yaptığı anlaşılan tanık Mediha Menekşe'nin olayla ilgili beyanına başvurulması, sanıkların tefecilik yapıp yapmadıkları ve yine katılan ile sanıkların ekonomik durumlarının tespiti yönünden kolluk araştırması yaptırılması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3745, Karar No: 2009/9243, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3745 E.  ,  2009/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zilyetliğin tesbiti ile tapunun beyanlar hanesine muhdesata ilişkin şerh yazılması davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 03.12.2007 tarihli dilekçesiyle, Hazine adına kayıtlı ... Beldesi 2270 sayılı parselin zilyetliğinde bulunduğunu ve üzerindeki narenciye ağaçlarının da kendisi tarafından dikilip yetiştirildiği halde taşınmaza zilyet olduğu ve muhdesatın da kendisine ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmediğini iddia ederek taşınmaza zilyet olduğunu ve üzerindeki ağaçların kendisin ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, ... Beldesi 2270 sayılı parselin beyanlar hanesine “taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçlarının ... oğlu ...’a aittir” şeklinde şerh yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, zilyetliğin tesbitine ve tapunun beyanlar hanesine muhdesata ilişkin şerh yazılmasına ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1978-1980 tarihleri arasında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 1.12.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde bulunmaktadır.

Mahkemece kesinleşmiş orman kadastro ve 2/B uygulamasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçlarının davacıya ait olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de,

... Beldesi (köyü), Ekşilik mevkii 2265 Parsel sayılı 23937 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle, öncesinde Haziran 1992 tarih cilt 19, sayfa 2066 orman niteliğiyle Hazine adına kayıtlı 2066 numaralı tapu kapsamında kaldığı, 1978 yılında tekrar 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orma sınırları dışına çıkarıldığı, ... oğlu ... Karayel’in bu yeri 1967 yılından beri kullandığı, 40-100 dönüm kısıtlamasının aşılmadığından söz edilerek beyanlar hanesinde onun kullanımında olduğu yazılarak Hazine adına tesbit edilmiş, daha sonra kullanıma ilişkin şerh TKGM nün 1994/12-1995/3 sayılı genelgesi ile iptal edilmiş, Orman Yönetimi tarafından hazine aleyhine açılan kadastro tesbitine itiraz davasının reddine ilişkin Kadastro Mahkemesinin 09.05.1995 gün ve 1995/109-22 sayılı kararının kesinleşmesiyle tapuya

Hazine adına kayıt edilmiş, ancak tescil sırasında beyanlar hanesine yazılmasına karar verilen muhdesata ilişkin şerh yazılmamış, davacı gerçek kişi kesinleşen kadastro mahkemesi kararını infaz ederek, muhdesata ilişkin beyanlar hanesine şerh yazılmasını isteyeceği yerde, bu şerhin yazılması için eldeki davayı açmıştır.

Dava sırasında Kadastro Mahkemesinin kesinleşen 09.05.1995 gün ve 1995/109-22 sayılı kararı gereği beyanlar hanesine yazılması gereken şerh yazılmakla, davacı ... Karakaşın eldeki dava ile ulaşmak istediği amaç gerçekleşip, dava konusuzu kaldığı gibi, çekişmeli parselin tapu kaydının beyanlar hanesine taşınmazın üzerindeki narenciye ağaçlarının ... oğlu ...’a ait olduğu yönünde beyanlara şerh yazılmasına ilişkin Kadastro Mahkemesinin kesinleşmiş kararı bulunduğu halde, aynı dava nedenine ve yanı maddi vakıaya dayanılarak yeniden açılan dava, olumsuz dava şartı olan kesin hüküm nedeniyle dinlenemez.

Açıklanan hususlar gözetilerek, davanın konusuz kalması ve kesin hüküm nedeniyle reddine ve buna göre yargılama giderleri ile vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulün ile hükmün BOZULMASINA 04.06.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12529, Karar No: 2024/2695, Tarih: 13.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/12529 E.  ,  2024/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1277 E., 2022/210 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/1277 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararının sanık ... 23.03.2022 tarihli Ek Kararın ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, ... tarafından 23.03.2022 tarihli ek karara yönelik sunulan 23.03.2022 havale tarihli temyiz dilekçesi yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, anılan temyize ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6981, Karar No: 2019/11504, Tarih: 23.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6981 E.  ,  2019/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davacı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 17/02/2016 tarihli ek karar ile davacının temyiz isteminin muhtıraya rağmen temyiz harçlarının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas, 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtırada 2016 yılı temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının talep edildiği,karar tarihi itibariyle 2015 yılı harçlarının ödenmesi gerektiği, böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; davacının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 17/02/2016 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14589, Karar No: 2015/7211, Tarih: 28.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14589 E.  ,  2015/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/02/2014 tarih ve 2013/511-2014/124 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15.05.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, davalı ....'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 71.500 DM karşılığı 71.247,20 TL alacağın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili ....'nin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirketler olduklarını, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın ispatlanabilmesi için bilirkişi raporu aldırılmasının zorunlu olduğu, davacı vekilinin verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücretini yatırmadığı, yargılama giderlerinin yatırlmamasının o delilin incelenmemesi sonucunu doğuracağı, davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden ispat olunmaması, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nın 336/5. maddesinde tarif edilen gerek kanunların gerekse sözleşmelerin kendisine yüklediği sair vazifelerin kasten ve ihmal neticesi yapılmaması, TTK'nın 321/son maddesinde de, temsile ve idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirketin sorumlu olacağı hükme bağlandığından, davalı ...'ın da davalı şirketlerin yönetim kurulu başkanı olarak gerek MK'nın 50. maddesi gerekse de TTK'nın 321/son maddesi uyarınca zarardan sorumlu tutulabileceği ve bu nedenle kendisine husumet yöneltilebileceği gözetilmeksizin bu davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi yerinde olmamakla birlikte yukarıda açıklanan gerekçe itibariyle davalı ... hakkındaki davanın reddi kararının sonucu itibariyle isabetli bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21018, Karar No: 2016/14430, Tarih: 07.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21018 E.  ,  2016/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davacı-karşı davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07/11/2016 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/19726, Karar No: 2015/31984, Tarih: 11.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/19726 E.  ,  2015/31984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, sigortasının yapılmaması, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiği iddiasıyla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve hafta tatili taleplerinin reddine fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının çalıştığı işyeri kömür satışı yapılan bir işyeri olarak tanımlanmıştır. İşyerinin bu niteliğine göre çalışma saatlerinin ve çalışılan gün sayısının mevsime bağlı olarak değişme ihtimali yüksektir. Bu nedenle taraf tanıkları çalışma şekli açısından yeniden dinlenilerek işyerinde yazın ve kışın ne iş yapılıp, ne tür ürünler satıldığı açıklattırılarak mevsimsel olarak çalışma saatleri ile haftada çalışılan gün sayısı detaylandırılıp fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatile ilişkin taleplerin değerlendirilmesi gerekirken tanıklar detaylı olarak sorgulanmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13721, Karar No: 2017/4194, Tarih: 05.07.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/13721 E.  ,  2017/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Sanıklar Kadir ve İsmail Fehim hakkında mahkûmiyet

2-Sanıklar Hakan ve Tahirhan hakkında beraat

Temyiz Edenler : Cumhuriyet savcısı, sanıklar Kadir ve İsmail Fehim

Tebliğnamedeki Düşünceler : Ret, onama, bozma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

14.09.2012 tarihinde tefhim edilen hükmün, CMUK’nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından 18.12.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar Hakan ve Tahirhan hakkında kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve gerekçeye, mahkemenin; soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına göre;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 02.07/2010 tarihinde Erzurum ilinde ele geçirilen 455.4 gram afyon sakızı ve 10.07.2010 tarihinde İstanbul ilinde ele geçirilen 1334.4 gram eroin ile ilgili eylemlerini zincirleme olarak gerçekleştirdiği anlaşılmasına göre hakkında TCK’nın 188. maddesinin 3. ve 4. fıkraları uyarınca bir kez ceza tayin olunarak, belirlenecek cezanın TCK’nın 43. maddesi ile artırılması ile yetinilmesi yerine her bir eyleminin ayrı suç oluşturduğu kabul edilerek iki kez mahkûmiyetine hükmedilmesi;

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.