muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28135, Karar No: 2015/22029, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/28135 E.  ,  2015/22029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.09.2014

No : 2013/2006-2014/1771

Dava, yersiz ödenen primlerin faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 84. maddesidir. Yersiz olarak tahsil edilen primlerin iadesini düzenleyen anılan maddenin 2. fıkrasının 2. cümlesinde “Bu faiz, primin Kuruma yatırıldığı tarihi takibeden aybaşından iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanır.” hükmü getirilmiştir. Bu yasal düzenleme karşısında davalı Kurumun iadesi gereken primlerin yatırıldığı ayı takibeden aybaşından itibaren kanuni faizi ile sorumlu tutulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu faizin başlangıç tarihinin, primlerin yatırıldığı tarih olarak belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-13.799,32 TL nin ödeme tarihini takip eden ay başı olan 01.10.2004 tarihinden,

-14.418,40 TL nin ödeme tarihini takip eden ay başı olan 01.10.2005,

-15.499,78 TL nin ödeme tarihini takip eden ay başı olan 01.10.2006,

-16.341,30 TL nin ödeme tarihini takip eden ay başı olan 01.11.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3275, Karar No: 2007/8525, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3275 E.  ,  2007/8525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınarak incelenen Muttalip mahallesi 13674 parsel sayılı taşınmazın 21.10.2005 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların ise emsal alındığı satış tarihi itibariyle İmar Yasası gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11837, Karar No: 2010/12354, Tarih: 02.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/11837 E.  ,  2010/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 30/06/2010 gün ve 2009/12507-2010/8016 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu olay nedeniyle davalı ...'ın Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/6 Esas sayılı dava dosyasında iftira suçu nedeniyle yargılandığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken onanmış bulunduğu anlaşıldığından davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 30.6.2010 gün ve 2009/12507-2010/8016 sayılı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve karar düzeltme talep eden davacıdan önceki onama kararımızla alınan harc ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/516, Karar No: 2013/724, Tarih: 04.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/516 E.  ,  2013/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına dair kararın temyizen tetkiki davalı vekilince talep edilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla temyiz dilekçesi ile dosyadaki tüm belgeler okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili talebinde, müvekkili şirketin davalının yüklenimindeki... 500 Öğrencili ... Öğrenci yurdu İnşaatı'nın beton, kazı, dolgu ve hafriyat işlerini taşeron olarak aldığını, ancak kendisine ödeme yapılmadığını ifade ederek 144.083,18 TL alacağın davalıdan tahsiline ve davalının dava dışı iş sahibi İdare nezdindeki hak ve alacaklarının kendisine ödenmeyerek bloke konulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 20.07.2012 tarihli ara kararla, taraflar dinlenmeksizin davalı şirketin ekonomik durumunun bozulduğu, inşaatın bitme aşamasında olup ödenmeye hazır istihkakı dışında alacağının olmadığı, ayrıca mal kaçırma girişiminin olduğu gerekçesiyle teminat aranmaksızın talebin kabulüne karar verilmiş;

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, davalı ile aralarında herhangi bir sözleşmenin bulunmadığını, davalının kendilerinin taşeronu olan..... Ltd Şti ile sözleşmesinin olabileceğini, zira davacının bahsettiği işi kendilerinin adı geçen şirkete taşeron olarak verdiklerini, tanık dinlenmesine de muvafakatlarının olmadığını, ihtiyati tedbire gerekçe olarak sunulan hususların hiçbir maddi ve hukuki olguya dayanmadığını ifade ederek ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 28.09.2012 tarihli kararla, bu kez verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırıldığı, yerine alacağın %20'si tutarında 28.816,00 TL teminat karşılığında uyuşmazlık konusu inşaata ilişkin düzenlenecek hakedişlerden talep konusu kadar miktar üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiği, bu kararın da 30.10.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya Yargıtay'a intikal etmeden önce davalı vekili 06.12.2012 tarihli dilekçeyle 6100 Sayılı HMK'nın 495. maddesi gereğince teminat mektubu karşılığında tedbirin değiştirilmesini talep etmiş, davalının bu talebi mahkemece kabul edilerek 06.12.2012 gün ve 2012/244 Esas sayılı kararla ihtiyati tedbirin kaldırılmasına, verilen tedbir kararının davalı vekilinin sunmuş olduğu....'na ait 03.12.2012 tarihli kesin teminat mektubu üzerinden devamına karar verilmiştir. Bu karara karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulmuş değildir. Davalının 28.09.2012 günlü tedbire karşı ileri sürdüğü temyiz talebinde tedbirin kendi talebi doğrultusunda değiştirilerek kaldırılmış olması nedeniyle hukuki yararı kalmadığından temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının 28.09.2012 gün ve 2012/244 Esas sayılı kararına yönelik temyiz talebinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE, ödediği temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20698, Karar No: 2020/7543, Tarih: 14.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/20698 E.  ,  2020/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01/09/2009 - 01/04/2013 tarihleri arasında davalı şirketin Bayrampaşa/İstanbul şubesinde personel olarak aralıksız çalıştığını, 01/04/2013 tarihi itibariyle davalı şirketin Kocaeli şubesine teknoloji takım lideri olarak atandığını, mesleki eğitim alarak çalışmakta iken deneme süresinin başarısız olduğu bildirilerek Kocaeli Şubesinde personel olarak çalışmasına devam edeceğinin bildirildiğini, bunun üzerine kendisine ödenen 450,00 TL eğitim destek ödeneğinin de kesildiğini, davacının 3600 gününün dolması nedeniyle 05/01/2015 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek eğitim destek ödeneği, hafta sonu tatil ücreti ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, belirsiz alacak davasının açılmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının 01/09/2009 - 01/04/2013 tarihleri arasında gıda dışı eleman olarak çalıştığını, bu tarihte İzmit mağazasına teknoloji takım lideri olarak vekaleten atandığını, 31/03/2014 tarihinde görevin kriterlerini sağlayamadığından başarısız olması nedeniyle vekalet görevinin kaldırıldığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı 05/01/2015 tarihine kadar market elemanı olarak görev yaptığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma ücretini talep ettiği ve bilirkişi tarafından raporda bordrolarda tahakkuk ettirildiği halde banka kayıtları mevcut olmadığından ödenip ödenmediğinin belli olmadığı belirtilerek hesaplanan 887.28 TL fazla mesai alacağının Mahkemece hüküm altına alındığı anlaşılmıştır. Ancak bilirkişi raporundan sonra yargılama devam ederken söz konusu ödemenin yapıldığına ilişkin belgeler de dosyaya ibraz edilmiştir. Talep konusu döneme ilişkin tüm bordrolar fazla mesai tahakkukuku içermekle birlikte davacı tarafından ihtirazi kayıtsız imzalanmıştır. Bu durumda davacının geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı ispatlaması gerekir. Fazla mesai alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Davacı hafta tatillerinde de çalıştığını, karşılığı ücretini alamadığını iddia ederek hafta tatili alacak talebinde bulunmuştur. Bilirkişi talep konusu döneme ilişkin bazı bordrolarda hafta tatili tahakkuku bulunduğunu, bu tahakkuk miktarının 471.12 TL olduğunu ancak ödenip ödenmediğinin belli olmadığını belirledikten sonra tahakkuk bulunmayan aylar için tanık beyanlarına göre hesaplama yapıp ödenip ödenmediği belli olmayan 471.12 TL bakımından da takdiri Mahkemeye bırakmıştır. Bilirkişinin raporunu sunmasından sonra davalı işveren söz konusu bordrolarda tahakkuk ettirilen toplam 471.12 TL hafta tatili ücretinin ödendiğine ilişkin belgeyi ibraz etmiştir. Ancak talep konusu döneme ilişkin bordrolar davalı tarafça ihtirazi kayıt sunulmadan imzalanmıştır. Bu nedenle hafta tatili tahakkuku bulunan ayların zaten dışlanması gerektiğinden bordrolarda tahakkuk ettirilen 471.12 TL‘nin Mahkemece hüküm altına alınması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş imzalı bordrolarda hafta tatili tahakkuku bulunmayan aylara ilişkin olarak tanık beyanlarına göre hesaplanan 1.413.36 TL’den indirim yaparak hafta tatili alacağını hüküm altına almaktır.

4- Davalı işyerinde bir dönem takım liderliğine vekalet eden davacı işçiye takım liderliği görevi devam ettiği sürece eğitim destek ödeneği adı altında ilave bir ödeme yapılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı işçi takım liderliği görevine devam ederken 31.03.2014 tarihinde davalı işveren davacı işçinin performansından memnun kalmadığını belirtip takım liderliği görevine son vermiş, davacıyı eski görevine iade etmiş, bu hususu davacıya yazılı olarak bildirmiş, aynı yazı içeriğinde sadece takım liderliği döneminde ödenmesi kararlaştırılan eğitim destek ödeneğinin de 31.03.2014 tarihinden sonrası için ödenmeyeceği belirtilmiş, davacı işçi bu yazıyı imzalamıştır. Söz konusu yazılı belge içeriğine göre davacı işçinin takım liderliği görevinin 31.03.2014 tarihinde sona erdiği kabul edilmelidir. Açıklanan nedenle 31.03.2014 tarihinden sonrası için talep edilen eğitim destek ödeneğinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22324, Karar No: 2013/18718, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22324 E.  ,  2013/18718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş

Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 10.10.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşanmış olduğu eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin

bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3621, Karar No: 2007/8529, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3621 E.  ,  2007/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınarak incelenen Muttalip mahallesi 13674 parsel sayılı taşınmazın 21.10.2005 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların ise emsal alındığı satış tarihi itibariyle İmar Yasası gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.