muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3568, Karar No: 2024/4107, Tarih: 26.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3568 E.  ,  2024/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/676 E., 2023/636 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/329 E., 2020/422 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.11.2008'de ölen muris ...'a ait Beyoğlu 8. Noterliğinin 12.06.2007 tarihli vasiyetnamesinin ehliyetsizlik, şekle aykırılık ve irade sakatlığı nedenleriyle iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreden ve kesin hükümden reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aynı davanın Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/318 Esas ve 2013/470 Karar sayılı dosyasında açıldığı, söz konusu davadan 11.10.2013 tarihli oturumda feragat edildiği, feragat nedeniyle davanın reddine dair hükmün 07.11.2013 tarihinde kesinleştiği, davacının hile ve tehditle iradesinin sakatlanması sonucunda anılan davadan feragat ettiği iddiasının ise ispatlanamadığı ve kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kesin hüküm sayılan davadan feragatin müvekkilinin özgür iradesi sonucunda gerçekleşmediğini, müvekkilinin tehdit edildiğini, eksik araştırma sonucunda hatalı karar verildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci madde ve 114 üncü maddesi

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci madde ve 114 üncü maddesi

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6, 557 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10192, Karar No: 2023/3752, Tarih: 05.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/10192 E.  ,  2023/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR: Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum işlemi iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 21 inci Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 03.05.1988 ile 01.05.1991 tarihleri arasında Libya'da... şirketinde çalıştığını, yaşlılık aylığı aldığını , hizmet belgelerinin sahte içerikli olduğundan bahisle iptal edildiğini belirterek, hizmetin iptali ve aylığın iptaline ilişkin kuruma işleminin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, Kurum işlemlerinde mevzuata herhangi bir aykırılık bulunmadığının açıkça görüleceğini belirterek, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın usulden ve esastan reddini, istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2013/181 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce, ilk derece mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, karar bozulmuş olup bozma ilamında, davacı hakkında ceza soruşturması bulunup bulunmadığı davalı kurumdan sorulmadan, davacının 04.05.1988 ile 01.05.1991 tarihleri arasında yurda giriş,çıkışları ve bu tarihler arasında yurt dışında olup olmadığı ortaya konulmadan, ... isimli işveren ile Kumyol şirketi arasında organik bağ olup olmadığı araştırılmadan ve ihtilaflı dönemde kayıtlı bordro tanıkları dinlenilmeden eksik inceleme ve araştırma neticesi yazılı şekilde kurulan hükmün hatalı olduğu belirtilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile pasaport bilgileri göz önüne alındığında, davacının Libya'da inşaat faaliyetinde bulunan dava dışı ... Binici şirketi iş yerinden 03.05.1988 ile 01.05.1991 döneminde bildirilen 1079 gün hizmetinin fiili, eylemli çalışma olduğu değerlendirilmekle, davacının yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiği gerekçeleri ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde, kurumun yaptığı işlemlerin tamamı hukuka uygun olarak yapıldığını, davacının açmış olduğu dava haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ayrıca davacının soyut ve hukuki değer taşımayan iddialar dışında karinenin aksinin kabulünü gerektirecek nitelikte bir delil sunamadığını belirterek; davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Libya 'da çalışmasına ilişkin hizmet iptaline dair kurum işlemi iptali ve aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4409, Karar No: 2017/8336, Tarih: 16.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4409 E.  ,  2017/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal mukayesesi yapılmak suretiyle değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz 3194 sayılı Kanunun 15 ve 16. maddeleri uyarınca oluşmuş imar parseli, dava konusu taşınmaz ise kadastro parseli olduğundan dava konusu taşınmazın mukayese sonucu bulunan m² değerinden Düzenleme Ortaklak Payına karşılık gelecek oranda indirim yapılarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerektiği hususu gözetilmeyerek hesaplama yapan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşımazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme e bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marfetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1325, Karar No: 2011/8496, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1325 E.  ,  2011/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, 116/2.maddesi ile 100YTL idari para cezasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında orman alanından izinsiz ağaç kesme suçundan kamu davası açılmış bulunmasına ve temyizin kapsamına göre 5326 sayılı kanunun 27/7.maddesi gereğince hükmün temyizi kabil olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

Sanık hakkında dikiliden ağaç kesme suçundan 6831 sayılı kanunun 91/2-3-4.maddelerine muhalefet nedeniyle kamu davası açılmış bulunmasına göre sanığın ... olan eyleminde vasıftan beraat kararı verilip kabahat eylemi nedeniyle idari para cezasına hükmolunması suretiyle CMK 225.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 16.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8406, Karar No: 2019/18343, Tarih: 28.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8406 E.  ,  2019/18343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 01/01/1997 doğumlu olduğu ve 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden savunmasının alındığı 04.02.2015 tarihli oturumun 5271 sayılı CMK'nın 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı olarak açık yerine kapalı yapılması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29833, Karar No: 2021/2634, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/29833 E.  ,  2021/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihinde Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa hükmün 14.11.2019 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 04.12.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve 26.12.2019 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1)Haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra mahcuzların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde düzenlenen 20.01.2011 tarihli tutanak içeriğine göre borçlunun adres bırakmadan taşındığı ve aynı adreste Fahriye Aydoğan’ın yeni kiracı olarak ikamet ettiğinin bina sakinlerinden sorularak tespit edildiği, sanığın 17.01.2011 tarihli ve 14.11.2019 tarihli savunmalarında mahcuzların muhafazası için adrese gidildiği 20.01.2011 tarihinde haciz yapılan adreste ikamet ettiğini dolayısıyla başka kiracının oturmadığını ve hacizli malların da konutunda muhafazası altında bulunduğunu beyan ettiği dikkate alındığında sanığın savunmasının doğruluğu ve tutanak tarihinde haciz mahallinde ikamet edenlerin kimliği gerektiğinde kolluk marifetiyle araştırılarak mahcuzların mevcut olup olmadığı, haciz mahallinde sanığın oturup oturmadığı ve mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de;

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38.maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38.maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş olsa da; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi, ayrıca iptal kararının, CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 289/1. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4390, Karar No: 2013/9086, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4390 E.  ,  2013/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme (iki kez) ve zorla kaçırıp alıkoyma (iki kez) ve kimliği hakkında yalan beyanda bulunma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; sanığın mağdure ... ...'e yönelik atılı zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğu kabul edilerek reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan şikâyet yokluğu nedeni ile kamu davasının düşürülmesine, sanığın mağdure ...'a yönelik reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve kimliği hakkında yalan beyanda bulunma suçlarından mahkûmiyetine dair İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2009 gün ve 2006/196 Esas, 2009/313 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında mağdure ... ...'e yönelik reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat ve aynı mağdureye yönelik reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen düşme hükümlerini temyizde hukuki yararı bulunmadığı gibi gerekçeye yönelik temyizi de olmadığından, sanık müdafiin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanığın kimliği hakkında yalan beyanda bulunma ve mağdure ...'a yönelik ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kimliği hakkında yalan beyanda bulunma, mağdure ...'a yönelik reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre, sanık hakkında kimliği hakkında yalan beyanda bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 343/2 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 20.04.2005- 07.05.2005'ten inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı

-2-

TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik ırza geçme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

-2-

TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik ırza geçme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Mağdurenin sanık ile birlikte aynı otoda yakalandıktan sonra Cumhuriyet Savcılığında sıcağı sıcağına verdiği ifadesinde sanık ile 20.04.2005 tarihinde yanlarında ... ve diğer mağdure ... ... ile birlikte ...'nün kiraladığı oto ile kaçtıktan sonra araç ile sahil ilçeleri gezdiklerini ve sanık ile 30.04.2005 tarihi ve sonrasında birkaç defa cinsel ilişkiye girdiklerini beyan etmiş olması ve mağdurenin onaylı nüfus kaydına göre 28.04.1990 doğumlu olup cinsel ilişki tarihinde 15 yaşını doldurduğu, eylemin rızaya dayalı olup, reşit olmayan mağdure ile rızaen cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturup mağdurenin soruşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmiş olması karşısında, takibi şikâyete bağlı suç nedeni ile kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulması,

Uygulamaya göre de;

Mağdure hakkında Torbalı Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 07.05.2005 tarihli raporunda “hymen anüler, ince kenarlı vagen duhule müsait açıklıkta ve saat 6 hizasında tabii çentik olduğu”nun belirtildiği, eylem neticesinde mağdurenin kızlığının bozulduğuna dair herhangi bir tıbbi tespit bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 418/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.