muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12077, Karar No: 2009/13380, Tarih: 17.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12077 E.  ,  2009/13380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 01/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 579 parsel sayılı taşınmazın 210 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, anılan kısmın tapusunun iptali ile davalının bu bölüm üzerindeki elatmasının önlenmesini istemiş.20.3.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle, keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisindeki tecavüzlü miktar üzerinden tapu iptali ve elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuş, ıslah talebinide kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın devamı sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın Kadastro Kanununun 10.geçici maddesini ve 12.maddesini değiştirdiği ve buna göre taşınmazın ve tarafların niteliğine bakılmaksızın tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra açılan davaların görülemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, henüz kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı öngörülen 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesine ilaveler getiren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, 28.11.2997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın bir bölümünün 3621 Sayalı Yasanın 4.maddesinde tarifi yapılan kıyıda kaldığı görülmektedir. O halde, bu belirlemeye göre davacı Hazinenin dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu sabittir. Nevarki, sonradan yürürlüğe giren yasa uyarınca davanın reddine karar verilmiş olması davacının harç ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmasını gerektirmez. Hal böyle olunca, haklılık oranına göre paylaştırılacak yargılama giderleri, harç ve davada vekil ile temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretinin takdir ve tayin edilerek davalının sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13835, Karar No: 2014/17521, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13835 E.  ,  2014/17521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse .... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ... ile 29/09/2005 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6824, Karar No: 2015/18018, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6824 E.  ,  2015/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/480-2014/790

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8495, Karar No: 2024/4597, Tarih: 12.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8495 E.  ,  2024/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/608 E., 2023/1078 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/466 E., 2020/479 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile boşanma ve fer'îerine, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, ziynet alacağı davası yönünden kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından velâyet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı-davalı erkek tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı-davalı erkeğin istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı-davacı kadının, davacı-davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-davacı kadın vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin talep halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14591, Karar No: 2023/2307, Tarih: 12.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14591 E.  ,  2023/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarları da göz önüne alınarak 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve 2013/175 Esas, 2013/268 Karar sayılı kararıyla sanığın, mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.01.2020 tarihli ve 2016/6212 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararıyla hükümlerin "...Soruşturma evresinde ifadesi alınan mağdure ... ile aşamalarda dinlenen diğer mağdure ...'nin beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunlu olduğu halde mağdure ...'nın kovuşturma evresinde beyanı alınmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,..." gerekçesiyle bozulmasını karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2020/76 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararıyla sanığın, mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/24838 Esas, 2022/7311 Karar sayılı kararıyla "...Dosyanın incelenmesinde, 222707 sicil numaralı katibin karar celsesi olan 29.04.2021 tarihli celsede ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliğinin tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,..." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığına, dosya kapsamındaki tek somut delil olan sağlık kurulu raporlarının da iddia edilenin aksini gösterdiğine, cinsel saik olmadığına, suçun oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü;

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığına, dosya kapsamındaki tek somut delil olan sağlık kurulu raporlarının da iddia edilenin aksini gösterdiğine, cinsel saik olmadığına, suçun oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü;

1. Kendi onur ve namusları konusunda aralarında husumet bulunmayan sanığa iftira atmaları için geçerli bir nedenleri bulunmayan mağdurelerin aşamalardaki özde istikrarlı beyanlarına, şikayetçiler ... ve ... ile tanıkların beyanlarına, mağdurelerin raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre, kayden 07.08.2001 doğumlu olan ve suç tarihinde on iki yaşını tamamlamayan mağdure ... ile kayden 19.06.2000 doğumlu olup suç tarihinde on üç yaş içerisinde bulunan mağdure ...'nin (...) ilköğretim okulu altıncı sınıf öğrencisi oldukları, okullar açıldıktan iki hafta kadar sonra Ekim ayında (...) (...) isimli bakkal dükkanının sahibi olan sanık ile bu dükkandan alış veriş yapmaları nedeni ile tanıştıkları, mağdurelerin bir süre dükkandan sigara, çikolata ve diğer ürünlerden bolca aldıkları, sanığın da bu ürünlerin ücretlerini mağdurelerin "Ben size yazarım" diyerek almadığı ve mağdureler ile bu şekilde yakınlık kurduğu, mağdureler ... ve ... arkadaşları tanık ... ile birlikte sanığın bakkal dükkanına alışveriş yapmak için gittikleri bir gün, sanığın ... ve tanık ...'ye siz dışarı da bekleyin gözcülük yapın ben ... ile bir şey konuşacağım diyerek mağdure ...'yi dükkanın depo kısmına götürdüğü, depo kısmında mağdure ...'ye sarılarak ''Sevişelim'' dediği, mağdure ...'nin kabul etmeyerek depodan çıktığı, bunun üzerine sanığın gözcü olarak bekleyen mağdure ...'ya "Gel, kucağıma otur" dediği, mağdurelerin dükkandan uzaklaştıkları, bir başka gün sanığın mağdurelere dükkanın arka kısmında bulunan altı - yedi katlı binaya gitmelerini söylediği, mağdurelerin sanığın söylediği apartmana gittikleri, sanığın da bir süre sonra yanlarına geldiği ve apartman kapısını "Su geldi" diyerek açtırdığı ve apartmana girdiği, mağdureleri apartmanın en alt katına indirdiği, önce mağdure ...'yı dudaklarından öptüğü, mağdure ...'nın ağlıyormuş gibi yapması üzerine mağdure ...'yı yukarı çıkarıp apartmanın alt katına (zemin kata) mağdure ...'yi götürdüğü ve dudaklarından defalarca öptüğü ve sarıldığı, mağdure ... ''Birileri geliyor'' diyerek haber verince buradan ayrıldıkları, sanığın mağdure ...'yi yalnız olarak birkaç defa daha aynı apartmanın zemin katılana götürüp aynı şekilde dudaklarından öptüğü, sanığın başka bir gün mağdure ...'ya "Sen dışarıda bekle, gözcülük yap" diyerek mağdure ...'yi aynı apartman üçüncü katına çıkardığı, mağdure ...'nın beklemeyerek olay yerinden ayrıldığı, sanık dairenin kapısını anahtarla açmak isterken mağdure ...'nin kaçtığı sabit olmuş ve Mahkemece olayın oluşu bu şekilde kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda suçlamaları kabul etmemiş ise de, kendi onur ve namusları konusunda aralarında husumet bulunmayan sanığa iftira atmaları için geçerli bir nedenleri bulunmayan mağdurelerin aşamalardaki özde istikrarlı beyanları, müştekiler ... ve ... ile tanıklar ... ve ...'ın ifadeleri ve olayın ortaya çıkış şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdure ...'ya karşı bir kez, mağdure ...'ye karşı da birden fazla kez cinsel istismarda bulunduğu sabit olduğundan sanığın kendisini suçtan ve muhtemel cezadan kurtarmaya yönelik oludğu kanaatine varılan inkara yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.

3. Savunma tanıkları .... ve .... ile tanık ....'nın sanığın mağdurelere cinsel istismarda bulunup bulunmadığı hususunda görgüye dayalı bilgilerinin bulanmaması ve kendi onur ve namusları konusunda aralarında husumet bulunmayan sanığa iftira atmaları için geçerli bir nedenleri bulunmayan mağdurelerin aşamalardaki özde istikrarlı beyanları, müştekiler ... ve ... ile tanıklar ... ve ...'ın ifadeleri ve olayın ortaya çıkış şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında, bu tanıkların beyanları hükme esas alınmamıştır.

4. Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.02.2013 tarihli raporunun incelenmesinde: mağdure ...'nın ruh sağlığında belirgin bir bozulma olmadığının belirtildiği görülmüştür. Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.03.2013 tarihli raporunda, mağdure ...'nin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, kovuşturma aşamasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı'nın 29.08.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda, mağdurenin iddia edilen cinsel istismar eylemi nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulmadığının belirtilmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu Kanununda belirtilen uzmanlardan oluşturulan kurul tarafından bilimsel verilere ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı'nın 29.08.2013 tarihli sağlık kurulu raporu hükme esas alınmış ve mağdurenin maruz kaldığı cinsel istismar eylemi nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilmiştir.