muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20693, Karar No: 2023/12953, Tarih: 04.12.2023

Davacı vekilinin birleşen 2017/518 esas sayılı davaya yönelik gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Birleşen 2017/518 Esas sayılı davanın dava dilekçesinde; 11.10.2013 tarihinde davacıya trafik sigortalı ve davalının işleteni olduğu ticari minibüsün, dava dışı sürücünün istiap haddi aşımı ile sevk ve idaresindeyken yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, sürücünün asli ve tam kusurlu olduğunu, kazada yaralanan , ve tarafından müvekkili sigorta şirketi aleyhine Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/451 Esas sayılı davada yargılamanın devamı sırasında davacılar ile sulh olunarak toplam 90.929,15 TL'nin 05.02.2016 tarihinde ödendiğini ve müvekkilinin ibra edildiğini, istiap haddinden fazla yolcu taşınması nedeniyle davalı işletene rücu hakkının doğduğunu belirterek başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; meydana gelen kazada müvekkilinin kusuru olmadığını, bu nedenle davacının rücu hakkı bulunmadığını, davalıya ait araç sürücüsünün kazanın meydana geldiği ilk anda aracı durdurmaya, yavaşlatmaya yarayan sistemlerde bir arıza olduğunu anladığını, aracı durdurmaya çalıştığını, araç freninin aniden boşalıp tutmadığını, bu nedenle sürücüye atfedilecek bir kusur olmadığını, kazanın iddia edilenin aksine istiap haddinden fazla yolcu taşınması nedeniyle meydana gelmediğini, araçta bilinmeyen ve öngörülemeyen bir arıza nedeniyle kazanın meydana geldiğini, araçta fazla yolcu da bulunmadığını, sürücünün başkalarına en az zarar verecek şekilde aracı durdurabileceği bir yer aradığını, sürücü tarafına denk gelecek şekilde duvara değerek aracı durdurabildiğini, aracın bakımının yaptırıldığını, kazadan yaklaşık bir ay önce aracın genel muayeneden geçtiğini, yapılan ödemelerin fahiş olduğunu, devam eden ceza davası sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kusur durumunun tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu (ATK) İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan 04.12.2017 tarihli raporda sürücünün tam kusurlu bulunduğu, makine mühendisi bilirkişiden alınan 21.06.2018 tarihli raporda kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması suretiyle meydana gelmediği, sürücünün aracı hızlı kullandığı, davacı vekilinin rapora itiraz dilekçesinde sunduğu Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/451 Esas sayılı dosya ile alınan raporlar arasında çelişkinin giderilmesi için İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Otomotiv Anabilim Dalı Başkanlığı 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan 24.11.2018 tarihli raporda kazanın aracın süratli seyretmesinden kaynaklandığının bildirildiği, bu raporun hükmü kurmaya elverişli olduğu, aracın aşırı yüklenmesinin münhasıran etkisi bulunmaması sebebiyle rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle birleşen 2017/518 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen 2017/518 Esas sayılı davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili 2017/518 Esas sayılı davaya yönelik istinaf dilekçesinde; kaza tespit tutanağına göre araçta 16 fazla yolcu bulunduğu, kazada yaralanan yolcular , ve tarafından Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/451 Esas sayılı dosyasında açılan davada alınan bilirkişi raporunda kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması ile meydana geldiğinin tespit edildiğini, bu rapordaki tespitler incelenmeden karar verildiğini, çelişkinin giderilmesi gerektiğini, davalı işletenin her halükarda sorumlu olduğunu, hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince alınan tüm raporlarda kazanın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmesinden kaynaklandığı ve aracın aşırı yüklenmesinin kazanın meydana gelmesine münhasıran etkisi bulunmadığı sonucuna varıldığı, davacının dayandığı birleşen 2017/518 Esas sayılı dosya içerisinde bulunan Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/451 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda taşıt hızının toplu taşımaya mahsus taşıtlar için müsaade edilen sınırın üzerinde olmaması halinde teknik bir problem oluşması durumunda dahi kısa sürede yavaşlama ve durma imkânına haiz olacağı, bu mümkün olmasa dahi herhangi bir yol kenarı kısımlarına sürtme şeklinde durma imkanı bulacağı belirlemesinin yapıldığı, münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle kazanın meydana geldiği şeklinde bir belirleme yapılmadığı, dosya kapsamında birden fazla kusur raporu alınmış olup hükme esas alınan gerekçeli, denetime elverişli ve oluşa uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda sigortalı minibüse istiap haddi üzerinde yolcu alınmasının olayın oluşu üzerinde tek başına etken olmadığını, böylece kazanın münhasıran istiap haddinin aşılmasından kaynaklanmadığının tespit edilmiş olmasına göre tazminatın teminat kapsamı dışında bulunduğunun ispat edilemediği ve rücu koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle birleşen 2017/518 esas sayılı davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) nolu alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen 2017/518 esas sayılı davada davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili birleşen 2017/518 Esas sayılı davaya yönelik temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusuna konu ettiği nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Birleşen 2017/518 Esas sayılı davada uyuşmazlık; 11.10.2013 tarihinde davacıya trafik sigortalı ve davalının işleteni olduğu ticari minibüsün yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu dava dışı yolculara yapılan ödemelerin, istiap haddinin aşılması nedeniyle davalı işletenden rücuen tahsili talebiyle başlatılan takibe vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 95 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4. (ç) maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 95 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4. (ç) maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, hükme esas alınan raporda kazanın meydana gelmesinde esasen sürücünün hızlı araç sürmesinin etken olduğunun ve kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelmediğinin belirlenmesine, davacı vekilinin temyizinde dayandığı bilirkişi raporunda kazanın münhasıran bu nedenle meydana geldiğine ilişkin bir tespit bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin birleşen 2017/518 Esas sayılı davaya yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Vekilinin Asıl ve Birleşen 2016/316 Esas, 2017/517 Esas, 2017/519 Esas, 2016/822 Esas Sayılı Dosyalara İlişkin Temyizleri Yönünden

Davacı vekilinin asıl ve birleşen 2016/316 Esas, 2017/517 Esas, 2017/519 Esas, 2016/822 Esas sayılı dosyalara yönelik temyiz dilekçesinin miktar yönünden ayrı ayrı REDDİNE,

B. Davacı vekilinin Birleşen 2017/518 Esas Sayılı Dosyaya İlişkin Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin birleşen 2017/518 Esas sayılı dosyaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya (birleşen davacı 2017/518 Esas) yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17835, Karar No: 2020/10726, Tarih: 15.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17835 E.  ,  2020/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden temyiz isteminin reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 05.05.2020 tarihli ek kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 05.05.2020 tarihli ve 2019/557 E., 2019/417 K. sayılı ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 15.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5303, Karar No: 2011/7247, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5303 E.  ,  2011/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, 98 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptal, terkin ve muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Birkısım davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca yapılan soruşturma sonucu hak düşürücü süreden davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece” yargılama giderleri yönünden” bozulmuş, bozmaya uyularak mahkemece, tapu iptal, terkin ve yıkım isteği yönünden verilen karar kesinleşmekle yeniden karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava tapu iptali, terkin ve muhtesatların yıkım isteğine ilişkindir.

Yerel mahkemece önceden kurulan hüküm 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden davanın reddinin doğru olduğu ancak yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak anılan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gözetilerek buna göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yargılama giderlerinden davalıların sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Gerçektende işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlükte olduğu döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur.Ancak anılan yasa Anayasa mahkemesinin 12.5.2011 tarih 2009/31 Esas-2011/77 sayılı kararı ile iptal edilmiş henüz resmi gazetede yayımlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün eldeki davalara da uygulanabilmesi için yürütmenin durdurulması kararı resmi gazetede yayımlanmıştır.

Kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülsede , Anayasa değişikliğinden sonra doğru olduğu söylenemez.

Öte yandan 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve Avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İ.B.K na göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulması için hüküm BOZULMALIDIR.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16517, Karar No: 2020/7561, Tarih: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16517 E.  ,  2020/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

I. Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip, gereğinin merciince takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA,

III. Sanıklar ... ve ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ...’un ve sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

1- ... ...İnşaat San ve Tic. Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ... ...İnşaat San ve Tic. Ltd. Şirketinin 28.01.2010 tarihinde, sanık ... ve diğer sanık ... tarafından kurulduğu, ilk yirmi yıl için şirketi müdürü olarak temsile yetkili kılınan sanık ... tarafından Ankara 1. Noterliğinin 28.01.2010 tarihli, 1174 ve 1175 yevmiye sayılı vekaletnameleri ile şirket işlerini yürütebilmeleri için ... ile diğer sanık ...’ın vekil tayin edildiği, 29.01.2010 tarihli açılış yoklamasında sanık ...’un, 26.02.2010 ve 24.03.2010 tarihli yoklamalarda sanık ...’ın hazır bulunduğu, sanık ...’un, diğer sanık ... tarafından iş bulma vaadiyle kandırıldığını savunduğu, Samandağ Noterliğinin 03.02.2010 tarihli, 1160 yevmiye sayılı azilnamesi ile ...’ı vekillik görevinden azlettiği, 01.02.2010 tarihinde Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı’na gönderdiği dilekçe ile ... tarafından kandırılarak adına şirket kurulduğunu, şirket işleri ile ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, 10.02.2010 tarihinde matbaada bastırılan faturaların, vekaletnameye danarak ... tarafından teslim alındığı, mükellef şirketin ... Grup ...İnş. San ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından düzenlenen, 22 adet, toplamda 1.985.316-TL’lik faturayı kullandığı, ... Grup ...İnşaat Ltd. Şirketi ve Lodos ...İnş. San. ve Tic. Ltd. Şirketi adına da 32 adet, toplamda 1.990.700-TL tutarında fatura düzenlediği, ...(...)’in vergi müfettişine verdiği 24.04.2013 tarihli ifadesinde, sanık ...’u tanımadığını, kendisini, ... ...İnşaat San ve Tic. Ltd. Şirketi ve ... Grup Ltd. Şirketinin ön muhasebe işlerine bakması için ...’ın işe aldığını, her iki şirketin faturalarını da matbaadan alıp, ...’a teslim ettiğini beyan ettiği, suç konusu faturaları kullanan Lodos ...İnşaat San ve Tic. Ltd. Şirketi yetkilisi ...’ın, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan yargılandığı İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/292 Esas, 2014/81 Karar sayılı dosyasında, şirket ile ilgisinin olmadığını, ... tarafından kandırılarak adına şirket kurulduğunu, şirket işlerini yürütmesi için ...’a vekaletname verdiğini savunması, mükellef şirketin 2010 yılında faturalarını kullandığı ... Grup ...İnş. San ve Tic. Ltd. Şirketi yetkililerinin, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yargılandıkları Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/692 Esas, 2014/232 Karar sayılı dosyasında, şirketin ... tarafından yönetildiğini beyan etmeleri karşısında, ... ...İnşaat San ve Tic. Ltd. Şirketi’nin sanık ... tarafından yönetildiği anlaşılmakla, sanık ...’un suç konusu faturaları düzenlediği sabit olmadığından beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

2-Sanık ...’ın, UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 05.11.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ...’ın, UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 05.11.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

22.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10522, Karar No: 2014/10421, Tarih: 26.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10522 E.  ,  2014/10421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/797-2014/36

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 28.03.2001 tarihinde boşandıklarını, mahkemece müşterek çocuk için hükmedilen aylık 700 USD iştirak nafasının bugüne dek ödenmediğini, tahsili için takip başlatıldığını, hükmedilen nafakanın çocuğun artan ihtiyaçları nedeniyle yetersiz kaldığını belirterek, aylık 2000 USD'ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; nafakanın düzenli ödendiğini, çocuğun eğitim masraflarının müvekkili tarafından karşılandığını, nafakaya ilişkin mahkeme kararından sonra taraflar arasında düzenlenen protokol ile nafakanın 250 USD olarak belirlendiğini belirterek, davanın reddini, karşı davada ise iştirak nafakasının aylık 250 USD'ye indirilmesine ve bu miktar üzerinden devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine, karşı davanın kabulü ile taraflar arasında tanzim edilmiş protokol nazara alınarak müşterek çocuk için belirlenmiş nafakanın 250 USD olarak tespiti ile karşı dava tarihi olan 14.06.2011 tarihinden itibaren 250 USD olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Hükmün davacı(karşı davalı) vekili tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 08.05.2013 tarih ve 2013/4807 E.- 2013/7679 K.sayılı ilamı ile özetle "...tarafların 28.03.2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, velayeti anneye verilen müşterek çocuk lehine 700 USD iştirak nafakasına hükmedildiği, daha sonra 24.11.2001 tarihli protokolle tarafların protokol tarihinden itibaren iştirak nafakasının 250 USD olarak ödenmesi hüsusunda anlaştıkları, 24.11.2001 tarihli protokolle nafakanın 250 USD olarak belirlendiği tarih ile dava tarihi arasında büyümüş olan çocuğun ihtiyaçlarının arttığı, bu durumda mahkemece, tarafların karşılıklı imzalarını taşıyan protokol ile belirlemiş oldukları nafaka miktarı üzerinden ... ÜFE artış oranı ve nafaka yükümlüsünün gelir durumu nazara alınarak hakkaniyete uygun bir miktarda artış yapılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece; Dairemizin bozma ilamına uyularak; davanın kısmen kabulü ile 24.11.2001 tarihinde protokolle belirlenen 250 USD nafakanın aylık 100 USD artırılarak 350 USD olarak tespiti ile davalıdan tahsili ve davacı anneye verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, karşı davacı İlhan'ın davasının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece; Dairemizin bozma ilamına uyularak; davanın kısmen kabulü ile 24.11.2001 tarihinde protokolle belirlenen 250 USD nafakanın aylık 100 USD artırılarak 350 USD olarak tespiti ile davalıdan tahsili ve davacı anneye verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, karşı davacı İlhan'ın davasının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İştirak nafakası her an doğup işleyen haklardandır. Küçüğün ergin olacağı tarihe kadar sürecek nafakaya ilişkin olarak taraflarca yapılan düzenlemeler, çocuğun menfaati nedeniyle hakimin müdahalesini gerektirir niteliktedir. Velayet kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılma amacıyla ödediği iştirak nafakası, çocuğun korunmasına yönelik olup, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle, mahkemece hükmedilen 700 USD iştirak nafakasının daha sonra taraflarca 24.11.2001 tarihli protokolle 700 USD yerine 250 USD olarak ödenmesine ilişkin anlaşma, hakim tarafından uygun görülmedikçe (bu konuda bir karar sunulmamıştır.) küçüğün ilamla belirlenmiş menfaatine aykırı olacağından hukuki sonuç doğurmaz. (Kaldı ki, davacı bu anlaşmayı ortadan kaldıracak şekilde ve 700 USD üzerinde birikmiş nafaka alacağının tahsili için 09.05.2011 tarihinde icra takibi başlatmıştır.)

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 24.11.2001 tarihli protokole dayalı olarak yapılan Dairemizin 08.05.2013 tarih ve 2013/4807 E.- 2013/7679 K.sayılı bozma kararı maddi hataya dayalı olup, maddi hataya dayalı bozma nedeniyle usuli kazanılmış hak sözkonusu olmayacağından, Dairemizin belirtilen bozma kararının kaldırılmasına karar verildi.

Dosyadaki bütün kağıtları okunup gereği düşünüldü:

Davada, 700 USD iştirak nafakasının artan ihtiyaçlar nedeniyle 2.000 USD'ye çıkartılması talep edilmiş, karşı davada ise nafakaya ilişkin mahkeme kararından sonra taraflar arasında düzenlenen protokol ile nafakanın 250 USD olarak belirlendiği belirtilerek, davanın reddi ile iştirak nafakasının 250 USD'ye indirilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; davanın reddine, karşı davanın ise kabulü ile protokol nazara alınarak müşterek çocuk için belirlenen nafakanın 250 USD olarak tespiti ile karşı dava tarihinden itibaren 250 USD olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı(k.davalı) temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli ve gelirleri de dikkate alınır.

Hakim, nafaka takdirinde; tarafların ekonomik durumlarındaki değişikliği araştırıp, gelirleri arasında bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.