muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33409, Karar No: 2017/19574, Tarih: 04.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/33409 E.  ,  2017/19574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 28/08/2008 tarihinde çalışmaya başladığını, kayıp önleme ve güvenlik şefi olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin 06/10/2015 tarihinde feshedildiğini, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığını iddia ederek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... mağazasında kayıp önleme şefi olarak görev yaptığını ve iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafın iş akdinin feshinin haklı ya da geçerli nedene dayandığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan geçerli fesih nedenleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen haklı nedenle ağırlığında olmamakla birlikte, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan geçerli fesih nedenleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen haklı nedenle ağırlığında olmamakla birlikte, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Dosya içeriğine göre; davalı iş yerinde çalışan ..., ... ayrı ayrı el yazısı ile düzenledikleri belgelerde; servis şoförü ...’ın davacı işçi hakkında ondan rahatsız olduğunu, aralarında problemleri olduğuna dair personel servisinde, mağaza içinde ve avm içerisinde konuştuğuna dair beyanda bulundukları, servis şoförü ...’ın davalı şirketin Çağrı Merkezi’ne 01.09.2015 tarihinde yaptığı aramada davacı işçi hakkında kendisine hakaret ettiği, ona borç para verdiği, servis puantajlarını imzaladığı iddiaları ile şikayetçi olduğu, davalı işverenliğin şikayet konularına dair düzenlenen Araştırma ve Bilgi Toplama Sonuç Raporu’nda davacı işçinin servis firması yetkilisi ...’ın vermediği servis hizmetlerini vermiş gibi göstererek şirketi zarara uğrattığının belirtildiği, dosyadaki tüm belge ve bilgilerden davacı işçinin servis şoförü ... ile arasındaki servis hizmetinin verilmesi hizmetinden kaynaklanan ilişkiyi kendi menfaatleri doğrultusunda şirketi zarara uğratacak şekilde kullandığının iddia edildiği, bu iddiaların ve şikayetin güven ilişkisini zedelediği, işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, iş ilişkisinin devam ettirilmesinin davalı işveren açısından beklenemez hal aldığı sabittir. Feshin davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından, davanın reddi gerekir iken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Fesih geçerli nedene dayandığından davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 04.12.2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11507, Karar No: 2020/1214, Tarih: 23.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11507 E.  ,  2020/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmasının gerekli olduğu, rapor aldırılmaması durumunda ise aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin kararda belirtilmesinin gerektiği; somut olayda ise suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadığı ancak 09.06.2015 tarihli celsede inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin gösterilmiş olması sebebiyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 142/2-h, 143, 31/3. maddeleri gereğince vermiş olduğu 4 yıl 12 ay hapis cezasından TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın " 4 yıl 2 ay" yerine "3 yıl 14 ay" olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmasının gerekli olduğu, rapor aldırılmaması durumunda ise aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin kararda belirtilmesinin gerektiği; somut olayda ise suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan ve inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20567, Karar No: 2012/21362, Tarih: 17.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/20567 E.  ,  2012/21362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Kaynaklar Belediyesi Merkez Mahallesinde yapı ruhsatiyesi almadan kaçak olarak yapıldığı kabul edilen dosyaya konu binanın bulunduğu yere ilişkin parzelizasyon planının bulunmadığı bu nedenle belediye tarafından yapı ruhsatiyesi verilme şartları oluşmadığından bahsedilerek atılı suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de;

5237 sayılı TCK'nın 184/4. maddesinde yer alan "üçüncü fıkra hariç bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır hükmü karşısında öncelikle;

Binanın bulunduğu yerin 3194 sayılı İmar Kanununa ve 5393 sayılı Belediye Kanunu hükümlerine göre belediye sınırı, özel imar rejimine tabi yerler veya mücavir alan içinde kalıp kalmadığı belediyeden sorulmak suretiyle belirlenip; mücavir alan içinde kaldığının anlaşılması halinde atılı suçun oluşmayacağı; belediye sınırında veya özel imar rejimine tabi yerler içinde kaldığının saptanması halinde ise; 3194 sayılı İmar Kanununun 20. maddesinde yapının imar planı, yönetmelik ruhsat ve eklerine uygun olarak yapılabileceği aynı Kanunun 21. maddesinde ise bu Kanun kapsamına gören bütün yapılar için 26. maddede belirtilen istisnalar dışında (Kamuya ait yapı ve tesisler ile sanayi tesisleri) belediye veya valiliklerden yapı ruhsatiyesi mecburi olduğu, anılan Yasanın 23. maddesine göre de iskan hudutları içinde olup da imar planında beldenin inkişafında ayrılmış bulunan sahalarda yapı izni verilebilmesinin bu sahaların imar planı esaslarına ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak parselasyon planlarının belediye encümeni veya il idare kurulunca tasdik edilmiş bulunması, plana ve bulunduğu bölgenin şartlarına göre yollarının, pis ve içme suyu şebekesi gibi teknik alt yapısının yapılmış olması şartına bağlanmış olması karşısında iskan hudutları içinde ancak imar planında beldenin inkişafına ayrılmış yerlerde bina yapmak için ruhsat alınması gerektiği parselasyon planları yapılmamış veya yapılmış olmakla beraber onaylanmamış olması nedeniyle ruhsat veya yapı izni verilemeyecek sahalarda ise hiçbir şekilde bina yapılamayacağı, yapılması halinde ise imar kirliliğine neden olunacağı ve TCK'nın 184/1 maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçunun oluşacağı düşünülmeden eksik kovuşturma ve yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6108, Karar No: 2011/23451, Tarih: 15.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/6108 E.  ,  2011/23451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık ... için: a-Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

b-Beraat

2-Sanıklar ..., ... ve ... (....): a-Zaman aşımı nedeniyle ortadan kaldırma

b-Beraat

3-Sanıklar ... ve ... için: a-Beraat

b-Beraat

4-Sanık ... için: a-Beraat b-Zaman aşımı nedeniyle ortadan kaldırma

c-Beraat

5-Sanık ... için: a-Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

b-Beraat

6-Sanıklar ..., ... ve ... için: a-Ceza verilmesine yer olmadığına

b-Zaman aşımı nedeniyle ortadan kaldırma

c-213 Sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 Sayılı TCK'nun 80, 59/2 maddesi gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası,

d-213 Sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 Sayılı TCK'nun 80, 59/2 maddesi gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası,

e-213 Sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 Sayılı TCK'nun 80, 59/2 md.si gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası, hükmün

açıklanma- sına yer olmadığıSanık ... hakkında 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteği bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Yasal koşulları bulunmadığından sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın vaki duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek, katılan vekilinin temyizinin beraat, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılması ve ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere hasredildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

1- Şikayetçiler Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve .... Türkiye ... Bankası T.A.Ş. İflas İdaresi vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yüklenen 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından doğrudan doğruya zarar görmediğinden katılma taleplerinin reddine karar verilen ve bu sıfatı kazanmayan şikayetçiler adlarına vekillerinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan Vekilinin, sanık ... hakkında 1999, sanıklar ... hakkında 2000, sanıklar ...,..., ..., ..., ... ve ... haklarında 1999 ve 2000 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2000 takvim yılı ile 19.03.2001 tarihine kadar defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapmak, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğruracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek, defter, kayıt ve belgeleri gizlemek ve sahte belge düzenlemek suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar "... hakkında 1999, sanıklar .... hakkında 2000, sanıklar ..., .... ..., ..., ... ve ... haklarında 1999 ve 2000 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2000 takvim yılı ile 19.03.2001 tarihine kadar defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapmak, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek, defter, kayıt ve belgeleri gizlemek ve sahte belge düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanıklar ...,.... ve ...'in 2001, 2002 ve 2003, sanıklar ... ve ...'in 1999, 2000, 2001, 2002 ve 2003, sanık ...'ın 1999, 2001, 2002 ve 2003, ...'in 1999, 19.03.2001 tarihinden itibaren 2002 ve 2003, sanık ...'ün 2000, 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapmak, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek, defter, kayıt ve belgeleri gizlemek ve sahte belge düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapmak, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek, defter, kayıt ve belgeleri gizlemek suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına, sanıklar ... ve ...'ın 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin sanık ... ve müdafii ile sanık ... ve katılan vekilinin temyiz istemlerine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapmak, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek, defter, kayıt ve belgeleri gizlemek ve sahte belge düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ve müdafii ile sanık ... ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki açıklanan suçlardan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8528, Karar No: 2013/10131, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8528 E.  ,  2013/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 19.01.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı İçinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu Ekmekçi Mahallesi 670 ada 27 parsel ve emsal alınan Hayrullah Mahallesi 253 ada 38 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili belediye başkanlıklarından,

3-Dava konusu taşınmazın 19.01.2012 tarih ve emsal alınan 253 ada 38 parsel sayılı taşınmazın 30.12.2008 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 253 ada 38 parsel sayılı taşınmazın 30.12.2008 tarihli satışa ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Mahkemece kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin bankaya yatırıldığına dair dekontun belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmazın 19.01.2012 tarihi ve emsalin 30.12.2008 olan satış tarihindeki emlak vergisi bildirim beyannamesinin ilgili belediyeden,

7-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir raporunun davacı idareden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2094, Karar No: 2012/1706, Tarih: 09.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/2094 E.  ,  2012/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Sanıklar hakkında; 151/1, 152/2-a, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında küçük sanık ...'ın baba adının "..." yerine "..." olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Sanık ...'ın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin temyize gelince;

Katılanın, sanığın eşi ile müşterek paydaş bulunduğu taşınmaz üzerindeki bir kısım ağaçları diğer paydaşlardan izin almaksızın kestirmesi üzerine, sanığın kesilen ağaçları yakması şeklindeki eyleminde sanık lehine haksız tahrike ilişkin TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, katılan ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10633, Karar No: 2014/12841, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10633 E.  ,  2014/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... İnş. Tur. Oto Özel Okullar Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... 2-... İnşaat Tur Oto Özel Okullar Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 3.9.2013 tarih ve 2013/451-714 sayılı hükmün Dairenin 23.12.2013 tarih ve 2013/33257-32210 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.