muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6630, Karar No: 2015/8723, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6630 E.  ,  2015/8723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TURHAL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/122-2014/307

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar K.. K.. ve N.. M.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi . Solmazlar’... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan Mustafa mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 104 ada 16, 106 ada 31, 117 ada 18 parsel ile numarasını bilmediği diğer parseli davalı Murat'a, onun da murisin ölümünden kısa bir süre sonra murisin çocukları diğer davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, davalıların alım gücünün bulunmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmış, yargılama sırasında, çekişmeye konu ettiği taşınmazların 104 ada 16, 107 ada 182 ve 106 ada 29 parsel olduğunu bildirmiştir.

Davalı Murat, muristen iki parça taşınmazı iki yıl önce davalı Nuran'ın isteğiyle devraldığını, satış bedelini Nuran'ın murise ödediğini, murisin sorun çıkmasın diye taşınmazı önce kendisine temlik ettiğini, daha sonra kızına devretmesini istediğini davalılar Kenan ve Nuran, murisin 107 ada 182 ve 104 ada 16 parselleri mirasçı olmayan davalı Murat'a satış suretiyle devrettiğini, zamanaşımının dolduğunu, anılan taşınmazları farklı tarihlerde bedelini ödeyerek davalı Murat'tan satın aldıklarını, murisin davacı oğlunun borçlarını ödediğini, murise destek olduklarını, murisin başka taşınmazları da bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı Sabire ise, yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davalı Murat'ın beyanına göre iki parça taşınmazın muristen davalıya devrinin bedelsiz olduğu, davalı Sabire'nin bekar olup, murisle ikamet ettiği, murisin davacıdan mal kaçırmak için davalı çocukları lehine temlikler yaptığı, bedeller arasında fahiş fark olduğu, muris muvazaasının tüm unsurlarının gerçekleştiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan Mustafa çekişme konusu 104 ada 16 ve 107 ada 182 parsel sayılı taşınmazları 18.12.2008 tarihli akitle köylüsü davalı Murat'a, onun da, 107 ada 182 parseli 15.07.2010 tarihli akitle murisin kızı davalı Nuran'a, 104 ada 16 parseli ise 08.08.2012 tarihli akitle murisin oğlu davalı Kenan'a satış suretiyle temlik ettiği, öte yandan, murisin çekişme konusu 106 ada 29 parseli de 15.06.2012 tarihli akitle kızı davalı Sabire'ye yine satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, her ne kadar mahkemece taşınmazların mahallinde keşif yapılmış ise de, çekişme konusu taşınmazların satış tarihindeki gerçek değerlerinin ne olduğu saptanmamış, murisin niye mal kaçırdığı, davalı çocuklarını neden koruyup onlar lehine işlem yaptığı ortaya konulmamıştır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, her ne kadar mahkemece taşınmazların mahallinde keşif yapılmış ise de, çekişme konusu taşınmazların satış tarihindeki gerçek değerlerinin ne olduğu saptanmamış, murisin niye mal kaçırdığı, davalı çocuklarını neden koruyup onlar lehine işlem yaptığı ortaya konulmamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece, yukarıdaki açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, taşınmazların satış tarihindeki gerçek değerlerinin ne olduğunun, satış bedeli ile gerçek değer arasında fark bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, yeniden davacı tanığı ile davalı tanıkları dinlenerek muris muvazaası iddiasına yönelik bilgilerinin alınması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, murisin çekişme konusu 104 ada 16 ve 107 ada 182 parsel sayılı taşınmazları davalılar Nuran ve Kenan'a temlikindeki gerçek iradesinin ne olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

../...

Davalılar Kenan ve Nuran'ın bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9093, Karar No: 2018/6618, Tarih: 10.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9093 E.  ,  2018/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmeme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme“ ile “2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında;

I-“Defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden“; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, 30.01.2010 tarih ve VDENR-2010-2151/5 sayılı vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporunda mükellefin tarh dosyasında defter tasdiki ve belge basımına ilişkin bir tespit yer almadığının bildirilmesi karşısında; inceleme için istenen defter ve belgelerin varlığına dair noter tasdik bilgisi, belge basım formu bildirimi dışında başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-“Sahte fatura düzenleme“ suçu yönünden; sanığın savunmasında, 2007 yılında yurtdışına çıkması gerektiği ve viza problemi olduğu için ... isimli şahsın kendisine ait şirkette eczacısı adına görünen hisseleri kağıt üzerinde devredebileceğini söylediğini, bu şekilde şirket ortağı ve yetkilisi olduğunu, sahte fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi; sanık müdafiinin 25.09.2013 havale tarihli dilekçesinde, şirketin asıl sahibi ve ortağının ... isimli şahıs olduğunun, faturaların bu kişi tarafından düzenlendiği bildirilerek 2008 takvim yılında ait 2 adet fatura ile şirketin 12.09.2007-31.03.2009 tarihlerine ait banka hesap ekstresi sureti sunularak, şirket adına bu şahıs tarafından ATM‘den para çekim işlemi yapıldığının bildirilmesi; ...‘ün tanık sıfatıyla alınan beyanında, şirket hisselerini 2006 yılında sanığa devrettikten sonra şirketle ilgisinin kalmadığını belirtmek suretiyle sanığın savunmasını doğrulamaması karşısında; suçun yasal unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması, sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından düzenlenen 2007 takvim yılına ait 1 adet onaysız fatura sureti ile sanık müdafii tarafından ibraz edilen 2008 takvim yılına ait 2 adet onaysız fatura sureti ve 15.10.2008 tarihli fatura aslı dışında herhangi bir faturanın dosya içerisinde mevcut bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve faturaları kullanan şirketler ve mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak haklarında düzenlenen vergi inceleme raporlarının onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde ayrıntılı özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri ve mükelleflerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık olarak beyanlarına başvurularak suça konu faturaları kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa, temyiz dışı sanık ...‘a ve ...‘e aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

III-Kabule göre de;

1-Defter ve belge ibraz etmeme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; engel adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında, zarar giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde;

2-Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde;

a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b)“2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan hükümde; hükmolunan erteli hapis cezasının uzun süreli olduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

c)“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21499, Karar No: 2015/31822, Tarih: 15.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21499 E.  ,  2015/31822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu belediye hakkında genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte, borçlu belediye vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca belediye mallarının haczedilemeyeceğini ileri sürerek belediyeye ait ... ve ...ne konulan haczin kaldırılmasını istediği, mahkemece; 6522 sayılı Yasanın 121.maddesi ile 5393 sayılı Yasanın 15.maddesine eklenen son fıkra uyarınca, muhtıra tebliğ edilmeden doğrudan banka hesapları ile ilgili haciz işlemleri yapıldığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu Belediyenin banka hesapları üzerine haciz konulmasına ilişkin işlemin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

... 17.06.2015 tarih ve 2014/194-2015/55 sayılı, Resmi Gazetenin 26.06.2015 tarih ve 29398 sayısında yayımlanan kararı ile; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine, 10.09.2014 tarihli ve 6552 Sayılı Kanun'un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesinin "..ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır" ibaresi ve ikinci cümlesinin "...veya kamu hizmetlerini aksatacak.." ibaresi ile 6552 sayılı Kanun'un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Bu durumda, anılan yasa maddesi artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393 SY'nın 15/son maddesindeki, haciz işleminin sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının haczi mümkündür.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gözetilerek şikayete konu hesaplar üzerinde Yargıtay denetimine imkan tanıyacak şekilde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak, haczedilen paraların niteliklerinin belirlenmesi, hesapların havuz hesabı olduğunun saptanması halinde haczedilmezlik şikayetinin reddine, hesaplardaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde ise haczedilemeyeceği gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4790, Karar No: 2009/477, Tarih: 09.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4790 E.  ,  2009/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin maliki olduğu aracın, davalı tarafından kasko teminatı altına alındığını, 17.4.2006 tarihinde meydana gelen kazadan sonra hasar ihbarı yapılmasına rağmen kasko tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, 1.766.35 YTL’nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, sigortalı aracın yetersiz sürücü belgesi ile kullanılması sırasında hasar meydana geldiği için kararın teminat kapsamı dışında kaldığını, ayrıca kazanın harici bir etki ile meydana geldiğini, hasar miktarının da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aracın yeterli sürücü belgesi bulunmadan kullanılması sırasında hasarlanması nedeniyle zararın teminat kapsamı dışında kaldığı benimsenerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasındır.

Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5.4 maddesinde, “poliçede gösterilen taşıtın, Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine göre, gerekli sürücü belgesine sahip olmayan kimseler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararlar” sigorta teminatı dışındadır hükmüne yer verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun sürücü belgelerine ait esasları düzenleyen 39.maddesinde, sürücü belgesi sahiplerinin sürücü belgesinin sınıfına göre sürmeye yetkili oldukları araçlar dışındaki araçları sürmelerinin yasak olduğu belirtildikten sonra 17.10.1996-4199/17. madde ile yapılan değişiklikte maddeye eklenen madde ile (E) sınıfı sürücü belgesi sahiplerinin (D) sınıfı sürücü belgesi ile sürülen araçların kullanabilmeleri için römorklu veya yarı römorklu araçlarla uygulamalı sınava tabi tutulacakları hükme bağlanmıştır.

Karayolları Trafik Kanunu'nun uygulanma esaslarını belirleyen Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 85/2 maddesinde de aynı ilkeler tekrarlanmış, 85/3 maddesinde ise “ancak, (E) sınıfı belgesini 28.4.1997 tarihinden önce alanlar, (D) sınıfı sürücü belgesi ile sürülen çekici türündeki araçları kullanabilmeleri için ayrıca uygulamalı sınava tabi tutulmazlar. Bu durumda olanlar (D) sınıfı sürücü belgesi ile sürülen çekici türündeki araçları (E ) sınıfı sürücü belgesi ile kullanabilirler.”hükmü getirilmiştir.

Davacı sürücü Kerim Çal’ın, 28741 belge numaralı (E) sınıfı sürücü belgesini 8.2.1993 tarihinde almış olduğu Emniyet Müdürlüğünün dosya içinde bulunan 7.2.2008 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Davacı sürücü Kerim Çal’ın, 28741 belge numaralı (E) sınıfı sürücü belgesini 8.2.1993 tarihinde almış olduğu Emniyet Müdürlüğünün dosya içinde bulunan 7.2.2008 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Bu durumda; Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 85/3 maddesi hüküm karşısında, davacı sürücüsünün (E) sınıfı sürücü belgesini 28.4.1997 tarihinden önce almış olması nedeniyle, aracın yeterli sürücü belgesi ile kullanıldığı anlaşılmıştır. O halde hasarın kasko teminatı kapsamında kaldığı kabul edilerek, işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11433, Karar No: 2018/10367, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11433 E.  ,  2018/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 08/08/2011 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, 15/08/2013 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, davalı şirketin ...'nın "acil Sağlık Hizmetlerinde Kullanılmak Üzere Hava Ambulans İhalesi" kapsamında iş aldığını, davacının da helikopter ambulansın bakım ve temizlik işini yapmak üzere görevlendirildiğini, bunun dışında başka işlerinde yaptırıldığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, acil sağlık hizmet kapsamında kullanılmak üzere Hava Ambulans İhalesi'nin konusunun hava ambulansı kiralama işi olduğunu, davacının idare ile hiçbir hukuki ilişkinin olmadığını, sözleşmenin konusu kiralama işi olduğundan idare ile firmanın birlikte sorumlu olduğu bir hususun olmadığını, idareye husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketler vekili , davalı ortaklığın adi ortaklık olduğundan tüzel kişiliğe sahip olmadığını, dolayısıyla taraf ehliyetinin de olmadığını, davacının ortaklık bünyesinde 08/08/2011 tarihinde yardımcı hizmetli olarak göreve başladığını, 15/08/2013 tarihinde idare ile olan sözleşmenin sona ermesi ile birlikte, iş sözleşmesinin de sona erdiğini, tüm ücret alacaklarının ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.