muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8248, Karar No: 2019/5599, Tarih: 07.05.2019

Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve dava konusu taşınmaz üzerindeki 700.000,00 TL ipotek bedeli dikkate alındığında ivazlar arasında bedel farkı olmadığından mahkemenin bu yönde yaptığı tesbit yerinde olmamakla birlikte, davalılar arasında iptali istenilen satıştan önce devam eden ticari ilişkilerinin bulunduğu taraflarında kabulünde olup üçüncü kişinin borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve alacaklılarını ızrar kastını bilebilecek şahıslardan olduğu, buna göre İİK'nnu 280.maddesine gerğince yapılan değerlendirme yerinde olduğu gibi, davalıların bu satışın alacağa mahsuben yapıldığı yönündeki kabulleri dikkate alındığında, İİK'nun 279/2-2 maddesine göre ödemenin mutad ödeme aracı ile yapılmadığından satışın batıl olması nedeni ile tasarrufun bu gerekçe ile de iptali gerektiğinden , karar sonuç itibari ile doğru olup davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin

davalı ...'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3.586,28 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 07/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1292, Karar No: 2018/1767, Tarih: 24.04.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1292 E.  ,  2018/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık, Görevi yaptırmamak için

direnme

Hüküm : 1-2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3- TCK'nın 265/1-3-4, 31/3, 62, 50/1-a, 52/4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-2911 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekilleri itibariyle gerektirdiği cezaların sürelerine göre, hükümden önce 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir şeklindeki düzenleme ile suça sürüklenen çocuk hakkında 15.05.2013 tarihinde kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği, 07.08.2013 tarihinde suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar suçlarını işlemiş olması sebebiyle 17.11.2014 tarihinde duruşma açılarak kovuşturmaya devamla hüküm tesis edildiğinin anlaşılması karşısında 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1-2. fıkrasında ''Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi

hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur'' hükmü gereğince davaya devam etme koşulları oluşmadığı halde davaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun belirtilen tarihte yapılan izinsiz gösteriye kolluk kuvvetlerine direndiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı halde atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6041, Karar No: 2019/1113, Tarih: 30.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6041 E.  ,  2019/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : T.C. Ziraat Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi Vekili, Sanık ... Müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

I) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

İİK'nun 331. maddesinde tanımlanan “alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla mevcudunu eksiltmek” suçuna 5237 sayılı TCK'nun 37-41. maddeleri kapsamında iştirak mümkün olup, sanıkların anılan suça iştirak edip etmediği tartışılmadan sanıkların icra dosyasında borçlu sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

II ) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-) Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette,

2-) Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut uzlaşmazlıkta; şikayetçi vekilinin, 23.12.2014 tarihli şikayet dilekçesi ile borçlu-sanık ...’nün şahsı ve şirket adına kayıtlı taşınmazlarını, diğer sanıklara değerinin altında alacaklıyı zarara uğratma kastıyla devretmesi nedeniyle şikayette bulunduğunun anlaşılması karşısında; yapılan devirlerin alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından; devredilen taşınmaz satış sözleşmeleri getirtilerek, taşınmazların tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup ./..

olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanık ve taşınmazı satın alan kişiler dinlenerek, taşınmazı satın alan şahıslar ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazların halen kimin kullanımında olduğu, satış bedellerinin ödenip ödenmediği belirlenmeden ve suça konu tasarrufun iptaline ilişkin.....6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/540 Esas sayılı dosyasının sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1992, Karar No: 2018/4689, Tarih: 26.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1992 E.  ,  2018/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın Dairemizin bozma ilamına uyularak kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen sözleşme ile üstlendiği edimlerini yerine getirdiklerini ancak ilave işler bedeli ile sözleşme ve projesinde gösterilenden farklı olarak yapılan işlerden doğan maliyet farkı ve gecikme nedeniyle kesilen ceza bedellerinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediğini belirterek 70.000,00 TL alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.05.2015 tarihli 2014/5486 Esas 2015/3756 Karar sayılı ilamı ile dosyada ara hakedişlerin tamamı bulunmadığından ve yüklenicinin hangi hakedişinden ne kadarlık gecikme cezası kesildiği anlaşılamadığından tüm ara hakedişlerin getirtilerek yüklenicinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/2. maddesi gereğince yapacağı açıklama da gözetilmek suretiyle, yeniden seçilecek konusunda uzman bilirkişi kurulundan her bir alacak kalemi bakımından sözleşme ve eklerine uygun şekilde değerlendirme yapılmak suretiyle gerekçeli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, alınan bilirkişi raporuna göre gecikme cezasının 12 nolu kesin hakedişte kesildiği, davacının bu hakedişe usulüne uygun itirazda bulunduğu, işin

devamı sırasında iş artışı nedeniyle davacıya 45 gün ek süre verildiği, verilen ek süreyle birlikte işin bitim tarihinin 07.10.2011 olduğu, davacının 28.10.2011 tarihli dilekçesi üzerine sözleşmeye göre işin bitim süresi olan 07.10.2011 tarihinden 28.10.2011 tarihine kadar yapılan işlere ilişkin 12 nolu kesin hakediş raporu ve eklerinin düzenlendiği, yapılan iş oranlarının %100 olması nedeniyle işin bu tarihte bitirildiğinin kabul edildiği, davacı firmaya 28.10.2011 tarihine kadar fiyat farkı dahil toplam 4.226.963,56 TL olarak hesaplanan sözleşme bedeli üzerinden 07.11.2011-28.11.2011 tarihine kadar geçen 21 günlük süre için, sözleşmenin 26. maddesi gereği %006 oranında gecikme cezası olarak 53.259,78 TL'nin kesildiği bu cezanın iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının bozma kararına göre yaptığı açıklama ve getirilen hakediş tutanağına göre 12 nolu kesin hakedişinden gecikme cezası kesildiği, bu hakedişe yüklenici davacı tarafından sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesine göre usulüne uygun itirazda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Ancak hükme esas raporu düzenleyen bilirkişiler muhasebeci ve mali müşavir olup teknik bilgilere sahip olmadıklarından davacının verilen süre uzatımı ve iş değişikliği nedeniyle kesilen gecikme cezasını istemekte haklı olup olmadığı, haklı ise miktarı konusunda gerekçeli ve denetime açık rapor alınıp davanın sonuçlandırılması gerekirken usulüne uygun olmayan bilirkişi kurulu raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14482, Karar No: 2018/3678, Tarih: 26.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/14482 E.  ,  2018/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Mala zarar verme eyleminden verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Silahla tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın olay gecesi, müştekilerden ...'den olan alacağını almak için 22.00 sıralarında müştekilerin ikametinin önüne geldiği anlaşılmışsa da, sanığın olay yerine silahla gitmediği ve müştekileri tehdit etmediği şeklindeki savunması, savunmayı doğrulayan tanık ...'in beyanları karşısında, olay yerinde olan tanık ...'in kardeşinin ve müşteki ...'ün babası ...'ün de tanık sıfatıyla ifadesine başvurulmasından sonra, tüm beyanlar yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklaması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

Sanığın müşteki ...'den alacağı olduğu, müştekinin borcunu iki yıldır ödemediği, oyaladığı ve sanığın alacağını tahsil etmek için müştekinin ikametine gittiği, müştekinin de sanığa borcu olduğunu kabul ettiğine dair beyanı karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8245, Karar No: 2010/763, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8245 E.  ,  2010/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede kesinlemiş orman tahdidinin bulunup bulunmadığının merciinden sorularak varsa orman tahdit harita ve mazbatalarının,

2- Çekişmeli 101 ada 146 parsel sayılı taşınmaz ile bu taşınmaza en yakın ormanı bir arada gösterir birleşik krokinin,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu olan 101 ada 120, 121, 143 ve 144 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da belirtilecek şekilde, kadastro tutanaklarının onaylı örneği ile varsa dayanağı olan belgelerin, dava konusu iseler dava dosyalarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13738, Karar No: 2023/1071, Tarih: 14.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13738 E.  ,  2023/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 35548 ada 70 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporun denetime elverişli olmadığını, emsallerin uygun olmadığını, dava konusu taşınmazın kadastral parsel olması nedeniyle düzenleme ortaklık payı kesilmemesinin hatalı olduğunu, bedelin yüksek belirlendiğini, vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporun denetime elverişli olmadığını, emsallerin uygun olmadığını, dava konusu taşınmazın kadastral parsel olması nedeniyle düzenleme ortaklık payı kesilmemesinin hatalı olduğunu, bedelin yüksek belirlendiğini, vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle zeminine, ağaçlara ise yaş ve cinslerine göre maktuen değer biçilerek ve aynı kamulaştırma kapsamında Daire denetimiden geçen bedellerle uyumlu olarak bedelinin tespit edilmesinin ve davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğu; ancak davanın niteliği gereği maktu harca hükmedilmesi gerektiği gibi 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhâl ödenmesi gerektiğinden bahisle düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun denetime imkân vermeyecek şekilde soyut ve genel ifadelerle değerlendirme yapıldığını, yapılan değerlendirmenin doğruluğunun sağlanması için Belediyeden emlâk vergisi ile ilgili araştırma yapılması gerekliliğinin ihmal edildiğini, ağaç bedellerinin de yüksek tespit edilip enkaz bedellerinin kamulaştırma bedelinden düşülmediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zemine, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen ve aynı kamulaştırma kapsamında Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda belirlenen metrekare birim fiyatlarıyla uyumlu olarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.