muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6672, Karar No: 2018/39, Tarih: 08.01.2018

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, mirasbırakan ...’yi tanıyan davacı ve davalı tanık beyanlarına göre, mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olmadığı, paraya ihtiyacı olduğu zamanlarda taşınmazlarını sattığı, çekişme konusu 3619 parsel sayılı taşınmaz dışında başka taşınmazlarını da dava dışı kimselere ve davalı dışındaki başka mirasçılarına da sattığı, tanık ...'nın davalının çekişme konusu taşınmazı gerçek satış yoluyla edindiğini beyan ettiği, diğer mirasçı ...’nın da yapılan temlike ilişkin tanık sıfatıyla verdiği aynı yöndeki beyanları gözetildiğinde temlikin muvazaalı olduğu söylenemeyeceği gibi dosya kapsamındaki diğer deliller ile de davacıların iddiasını ispat ettiğinden bahsedilemez.

Diğer taraftan, dava konusu 3748, 3598 ve 5129 parsel sayılı taşınmazlarda ise, mirasbırakan... tarafından davalıya yapılan bir temlikin bulunmadığı, temliklerin mirasbırakan ... tarafından değil mirasbırakanın eşi ... tarafından yapıldığı, davacıların 14.12.2012 havale tarihli dava dilekçesi ile mirasbırakan ...’nin yapmış olduğu muvazaalı devirlerinin iptalini istedikleri, her ne kadar harçlandırılmayan 18.02.2013 havale tarihli dilekçeleri ile ...’ün yapmış olduğu temliklerin de iptalini istediklerini bildirmiş iseler de, ...’ün yapmış olduğu temliklerin iptali istemine yönelik usulüne uygun açılmış bir davanın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, 3619 parsel bakımından davacıların muvazaa iddiasını kanıtlayamadıkları, 3748, 3598 ve 5129 parsellerde mirasbırakan tarafından yapılan temlik bulunmadığı... tarafından yapılan temliklere ilişkin usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gözetilerek davanın tümden reddi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 3619 parsel bakımından davacıların muvazaa iddiasını kanıtlayamadıkları, 3748, 3598 ve 5129 parsellerde mirasbırakan tarafından yapılan temlik bulunmadığı... tarafından yapılan temliklere ilişkin usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gözetilerek davanın tümden reddi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16721, Karar No: 2017/26663, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16721 E.  ,  2017/26663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5207, Karar No: 2022/5556, Tarih: 05.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/5207 E.  ,  2022/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

...

Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli ve 2019/542 esas, 2020/969 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26/11/2019 tarihli ve 2015/24461 esas, 2019/37764 karar sayılı ilamında yer alan "..Sanık hakkında hem adli para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 51. maddesine göre erteleme hükümleri uygulanamayacağı halde, erteleme hükümleri uygulanmasına karar verilirken, hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi,..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda Mahkemesince, sonuç ceza olarak 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedildiği, ancak hapis cezası ve adli para cezası konusunda ayrı ayrı değerlendirme yapılmaksızın, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesine göre ertelendiği anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan adli para cezası hususunda erteleme kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.01.2021 gün ve 2020/20012 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2021 gün ve KYB/2021-14163 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenmesi mümkün olup, hapis cezasından çevrilen veya doğrudan verilen adli para cezalarının ertelenmesine imkan bulunmadığı gözetilmeden hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve TCK.nın 62. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasının da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi,

./..

S/2

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarih ve 2019/542 Esas, 2020/969 sayılı kararının CMK.nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak koşuluyla BOZULMASINA, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4462, Karar No: 2009/7317, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4462 E.  ,  2009/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda;kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı olan aracın, dava dışı sürücünün kullanımında iken meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 3.758.45 YTL’nın, 30.07.2007 tarihten itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kaza, münhasıran sürücünün aldığı alkolün tesiri altında meydana geldiğinden, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu ve davadan önce temerrüde düşürülmediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza sırasında, sigortalı araç sürücüsünün 0.49 promil alkollü olduğu, ancak kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın teminat kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davanın kabulü ile, 3.758.45 YTL’nın 30.07.2007 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde

../...

-2-

2009/4462

2009/7317

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 50.75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 9.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/13878, Karar No: 2018/21448, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13878 E.  ,  2018/21448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Tur. Elektronik Proje Danışmanlık San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2017 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan ilk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda normal zamanda 20 dakika, kış döneminde ise fazla çalışma yapıldığından bahisle yasal ara dinlenme süresi olan 1 saat kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve tanık beyanlarında ara dinlenme sürelerine ilişkin kış döneminde farklı bir uygulamadan bahsedilmediğine göre ara dinlenme süresinde farklılığa gidilmemesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/7038, Karar No: 2010/10110, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7038 E.  ,  2010/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ...,...

2-... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... , ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Çoğulhan Belediye Başkanlığı'nın geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 12.05.2010 günlü yazısından dava konusu parselin imar planı dışında olduğu, belediye sınırları içinde kaldığı, alt yapı hizmetlerinden yol, su, elektrik, çöp toplama hizmetlerinden yararlandığı, dava konusu taşınmaza yaklaşık 1000-1200 m. mesafede yerleşim alanının bulunduğu, meskun mahal sayılabilecek yerde olduğu, kuzeybatısında kadastro yolunun olduğu, iskan amacına uygun yapılaşmanın yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 12.05.2010 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğunun, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığının belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

./..

-2-

2010/7038-10110

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4133, Karar No: 2013/7787, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4133 E.  ,  2013/7787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 88 daha değersiz olduğunu kabul eden inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6405, Karar No: 2010/7642, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6405 E.  ,  2010/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 297 ada 6, 7 parsel sayılı 9210, 7609 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı nedeniyle ... ve ... adlarına tespit edilmişlerdir. Davalı tarafın itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek taşınmazın ... ve müşterekleri adlarına tesçiline karar verilmiştir. Davacılar ... ve ... mirasçıları, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 297 ada 6 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespit gibi davalılar adına tesçiline, çekişmeli 297 ada 6 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen bölümü ile çekişmeli 297 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacıların mirasçıları adlarına payları oranında tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ile davacıların mirasçılarından ..., ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacı mirasçılarından ..., ... ve müştereklerinin temyizine gelince; Mahkemece çekişmeli taşınmazların davacı ve davalı tarafın dayanağı tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davalı taraf Nisan 312 tarih 14 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Davalı dayanağı tapu kayıt maliki ve davalıların kök murisi ...’nin 1922 yılında öldüğü ve tapu kaydının tedavül görmediği tapu kaydının incelenmesinden anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazlar üzerinde davacı tarafın zilyet olduğu noktasında tereddüt bulunmamaktadır. Davacı taraf yararına Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesinde belirtilen şartın gerçekleştiği, bir başka anlatımla davalı dayanağı tapu kaydının hukuki değerini yitirdiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, çekişmeli 297 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili 5.8.1980 tarihli komisyon kararının iptali ile, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesçillerine karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle bu parselle ilgili hükmün BOZULMASINA, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.