muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1402, Karar No: 2013/1640, Tarih: 25.01.2013

Davalı ... vekili, davaya konu “...” ibaresinin, müvekkiline ait tanınmış “...” markasına benzediğini, sadece “s” harfi yerine “c” harfinin kullanıldığını ve davacı markaları ile karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markalar arasında benzerlik ve iltibas tehlikesinin de bulunmadığını ve kötüniyet iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilme savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait itiraza dayanak "... +şekil" ve " ... " markaları ile davalının “...” ibareli marka başvurusunun KHK'nun 8/1-b maddesi anlamında, en azından bağlantı kurulmak suretiyle iltibasa neden olacak derecede benzer olduğu, başvuru kapsamındaki 30. sınıfta yer alan “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar” ve 29. sınıfta yer alan “fındık ve fıstık ezmeleri” malları açısından, 556 sayılı KHK'nun 8/1-b maddesine göre iltibas tehlikesinin oluştuğu; diğer malların benzer olmadığı, davacının "..." ibareli markalarının tanınmış marka olduğu yönünde dosya kapsamında yeterli delilin bulunmadığı, davacı markası tanınmış marka olmadığından farklı mallar yönünden 556 sayılı KHK’nun 8/4. maddesi kapsamında davalı başvurusunun farklı sınıflar yönünden ret ve hükümsüzlük sebebinin bulunmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetle yapıldığını gösterir bir emarenin de olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK’nın 05.06.2009 tarih 2009-M-2483 sayılı kararının başvuru kapsamındaki 30. sınıfta yeralan “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar” ile 29. sınıfta yeralan “fındık ve fıstık ezmeleri” emtiası yönünden kısmen iptaline, sayılan emtialar yönünden 2007/60393 sayılı markanın kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3036, Karar No: 2010/11923, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3036 E.  ,  2010/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait planet ... merkezindeki 58 nolu mağazayı 1.12.2005 tarihli 5 yıl süreli sözleşme ile bijuteri olarak işletmek üzere kiraladığını, dükkanı işletmeye hazır hale getirmek amacıyla imar edip işletmeye başladığını, ancak yağışların başlaması ile çatıdan su aldığını, tesisatların yetersizliği nedeni ile sık sık elektrik kesintisi olduğunu, yalıtım yetersizliğinin ortaya çıktığını, ayrıca ... merkezinin 3. kişiye satılması ile kargaşa yaşandığını ve dükkanların boşalması ile müşteri kaybı olduğunu ayıplı olarak kiralanan işyerini kullanamadığından 31.8.2006 tarihinde boşaltmak zorunda kaldığını ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 500 TL. maddi ve 8000 TL. manevi tazminatın faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslahla maddi tazminat talebini 6.200.00 TL ye artırmıştır.

Davalı, davacının mecurun hali hazır durumunu görerek teslim aldığını, eksiksiz ve kusursuz olarak kiralandığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından yaptırılan iyileştirme giderleri 6200 TL.nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı davalının taşınmazı ayıplı halde kendisine kiralandığını ileri sürerek, mecura yaptığı iyileştirme giderleri ile davalının kusuru ile erken tahliye etmek

2010/3036-11923

zorunda kaldığından uğradığı kazanç kaybını eldeki dava ile talep etmiştir. Mahkemece, olumsuzluklar nedeni ile kira süresinin bitmesinden önce davacının taşınmazı tahliye ettiğini, taşınmaza yaptırdığı faydalı ve zorunlu giderleri talebe hakkı olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 16.4.2009 tarihli bilirkişi raporunda, tanık anlatımlarından ... merkezinin elektirik donanımının yetersiz olduğu, elektrik kesildiğinde jenaratörün çalışmadığını, çatının aktığını vs. sorunların yaşandığı, bu nedenle çoğunlukla tahliye edildiği bu nedenle, kiracının kullanımına uygun bulundurulmadığı açıklanmıştır.. Anılan raporda uzmanlığa ve teknik incelemeye dayalı bir saptama bulunmamakta, tanık beyanlarına atıf yapılmakla yetinildiği anlaşılmaktadır. Bu hali ile ... merkezindeki ayıp iddialarına ilişkin bir değerlendirme yapılamamaktadır.

BK.nun 249. maddesine göre kiralayan, kiralananı akitten maksut olan kullanmağa salih bir halde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti zarfında bu halde bulundurmak ile mükelleftir. Davacı davalının kusuru nedeni, mecurdaki ayıplar nedeni ile kullanamadığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece gerektiğinde mahallinde keşif yapılıp bu konuda uzman bilirkişi vasıtayla görüş alınarak davacı talepleri hakkında sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5341, Karar No: 2018/12419, Tarih: 26.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5341 E.  ,  2018/12419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nun 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nun 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1)İİK'nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2)Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3)Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4)Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam edip etmediğinin tespiti ve sanık savunmasında ticari faaliyetine farklı bir adreste devam ettiğini belirttiğinden bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonra, bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin ve bu adli para cezasının taksitler halinde ödetilmesine veya mehil verilmesine yer olmadığı hususunun belirtilmesi sırasında aynı Kanun'un 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15654, Karar No: 2020/1804, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/15654 E.  ,  2020/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi kapsamında bulunan alana, davalı şirketin el attığını açıklayarak haksız müdahalenin önlenmesine, üzerindeki yapıların kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Otelcilik AŞ. vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca, 26 ada 23 parselde bilirkişilerin 04/09/2009 tarihli rapor ile ekli krokilerinde göstermiş oldukları A, B1 ve C1 ile gösterilen alanlara yönelik davacının davasının reddine, bilirkişi raporu ve ekli krokide B, C, D, E, F1, F2, F3, F4, G, H, I, J ile işaretli kısımlara ilişkin daha önceden karar verildiği ve buna ilişkin kararın onandığı anlaşılmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı şirket vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava; kıyı kenar çizgisi kapsamında bulunan yere el atmanın önlenmesi ve yapıların kaldırılması isteğine ilişkindir.

1.Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, bozma ilamına uyularak sonucu dairesinde işlem tesis edildiğine göre, davalı şirket vekilinin tüm, davacı Hazine vekilinin aşağıdaki bentte gösterilen nedenler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava; kıyı kenar çizgisi kapsamında bulunan yere el atmanın önlenmesi ve yapıların kaldırılması isteğine ilişkindir.

1.Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, bozma ilamına uyularak sonucu dairesinde işlem tesis edildiğine göre, davalı şirket vekilinin tüm, davacı Hazine vekilinin aşağıdaki bentte gösterilen nedenler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece 23.12.2014 tarihli kararda harf gruplarıyla gösterilen yerlere ilişkin talebin reddine, kabul edilen bölümlere ilişkin hüküm hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Dairece, tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kabul edilen bölümler yönünden davacı Hazine lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi gerekçesi ile verilen karar bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, bozma gerekleri doğrultusunda hüküm kurulduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, temyize konu hükümde, davacı Hazine lehine kabul edilen kısımlar yönünden 2.700 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, mahkemece, yapılan keşif sonrası alınan 05.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda, kıyı kenar çizgisi içinde kalan sezonluk kullanım alanları olan bar, şezlong, güneşlenme yeri ve seyir terası olarak kullanılan faydalı alan toplamının 1333.05 m2 kıyı kenar çizgisi dışında kalan yol, merdiven, bahçe yeri ve seyyar tuvalet yeri olarak sezonluk kullanım alanı alanları toplamının 379,63 m2, kullanılan alanların toplam değerinin 150.000,00 TL olduğu, 02.07.2009 tarihli ek raporda, kullanılan yani müdahale teşkil eden alanların eski hale getirilmesi için kal masrafının 22.500,00 TL olduğu belirtilmiştir. Görüleceği üzere, hükme esas alınan 04.02.2009 tarihli bilirkişi raporu ile ek raporda, kabul edilen ve ret edilen el atmaya konu bölümlerin değeri ayrı ayrı hesap edilmemiş, kullanılan toplam alanların değeri belirlenmiştir. Bu durumda, Mahkemece, ret ve kabul edilen yerlerin değerleri belirlenmeden, davacı Hazine lehine 2.700,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. O halde, Mahkemece yapılacak iş, dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek, kabul ve ret edilen yerlerin değerinin ek bilirkişi raporu ile ayrı ayrı belirlenmesini sağlayarak, bilirkişi tarafından tespit edilecek değerler üzerinden vekalet ücretine hükmetmek olmalıdır. Tüm bu hususlar düşünülmeden yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması hatalı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin tüm, davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1767, Karar No: 2016/2385, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1767 E.  ,  2016/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli...İlçesi... Köyü 262 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın tedavülleriyle birlikte (alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedelini gösterir şekilde) tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas 2011 yılı asgari m² değeri 2,10 TL olarak bildirilmiş olup, uygulama imar planı içinde bulunan bir taşınmaz için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere cadde ve sokak itibariyle belirlenen m² değeri olup olmadığı hususu açıklanmamıştır. Buna göre; dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25380, Karar No: 2013/13087, Tarih: 03.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/25380 E.  ,  2013/13087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15393, Karar No: 2023/725, Tarih: 07.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/15393 E.  ,  2023/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün eleştirilip, istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararı

ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının ''a'' bendi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 55 inci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/2637 Esas, 2022/2623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Tanık ...'nin soyut beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

3. Sanığın ikametinde yapılan aramada herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmediğine,

4. Fiziki takibin kesintisiz gerçekleştirilmediğine,

5. Hassas terazinin sanığa ait olduğuna dair kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Tanık ...'nin soyut beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

3. Sanığın ikametinde yapılan aramada herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmediğine,

4. Fiziki takibin kesintisiz gerçekleştirilmediğine,

5. Hassas terazinin sanığa ait olduğuna dair kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı şeklinde bilgi edinilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, olay tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...'nin sanığın ikametine girip kısa bir süre sonra çıktığı, akabinde tanığın yakalanacağı sırada yere eroin attığı, tanığın aşamalarda uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan ettiği, usulüne uygun arama kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada bulunan poşetin tanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu poşetin devamı olduğu dikkate alındığında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği ve uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine; mahkemelerinde benzer suçtan dosyasının olması ve tekerrüre esas sabıkalarının bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,

gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''08/11/2021'' yerine ''09/11/2021'' olarak hatalı yazılması hususu eleştirilip, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/2637 Esas, 2022/2623 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.