muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5231, Karar No: 2024/1599, Tarih: 28.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece defalarca bilirkişi raporu alındığını, 30.07.2018 tarihli kök raporda dava konusu saksıların farklı teknik özellikler taşıdığı tespit edilmişken, aynı heyet tarafından hazırlanan 04.03.2019 tarihli ek raporda saksıların benzer özellikler taşıdığı ve faydalı modelin koruma kapsamına tecavüz oluşturduğunun tespit edildiğini, aynı bilirkişilerin tamamen farklı görüşlere ne şekilde ulaştığının anlaşılamadığını, bu hali ile bilirkişi raporlarının hükme esas alınacak nitelikte bulunmadıklarını, buna rağmen İlk Derece Mahkemesince bilirkişi raporları dayanak yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, bilirkişi raporlarında eksik inceleme yapıldığını, çünkü her iki tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine değinilmediğini, müvekkili belediye tarafından "duvarlara saksılı çiçek alım işi" adı ile açılan ihale sonucunda işin ihbar olunan şirkete verildiğini, teknik şartnamenin 22.maddesi uyarınca da fikri ve sınai mülkiyet konusu olan bir hak veya menfaatin ihlal edilmesi halinde firmanın sorumlu olacağının kararlaştırıldığını, dolayısıyla müvekkili belediyenin ürünü üreten ve satan olmadığını, bir hak ihlali var ise müvekkilinin sorumlu olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı eylemlerinin davacıya ait faydalı model ve tasarım hakkına tecavüz teşkil edip etmediği, haksız rekabete sebep olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 554 sayılı KHK'nın 17 nci maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davalı Temyiz Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davalı Temyiz Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10358, Karar No: 2022/1429, Tarih: 23.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10358 E.  ,  2022/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istekli dava sonunda Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 03/11/2021 tarihli 2021/817 Esas 2021/861 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’in 454 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarını davalı torununa devrettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, öncelikle dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, aksi halde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından satılığa çıkartıldığını, kendisinin talip olması üzerine, 28.000 Euro bedelini mirasbırakana ödemek suretiyle devraldığını, muvazaanın olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dinlenen davacı tanıkları beyanlarında mirasbırakanın kızlarından veya diğer çocuklarından mal kaçırmak gibi bir amacının olmadığını beyan ettikleri, davalının savunmasının dinlenen davalı tanıklarının beyanları ile doğrulandığı gerekçesiyle tapu iptal ve tescil talebi yönünden ispatlanamadığı, tenkis talebi yönünden ise mirasbırakanın ölüm tarihinin 17/02/2008, dava tarihinin 25/06/2018 olduğu dikkate alındığında TMK'nın 571. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

İstinaf dilekçesinde özetle; dava konusu devirlerin kız çocuklarından mal kaçırma gayesi ile yapıldığını, dava konusu olmayan başka taşınmazların da mirasbırakan tarafından devredildiğini, mirasbırakan tarafından taşınmazların erkek çocukları arasında pay edildiğini, satış bedelleri arasında aşırı farkın bulunduğunu, mirasbırakanın dava konusu taşınmazlarını devretmesini gerektirir haklı ve makul bir nedenin bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstinaf dilekçesinde özetle; dava konusu devirlerin kız çocuklarından mal kaçırma gayesi ile yapıldığını, dava konusu olmayan başka taşınmazların da mirasbırakan tarafından devredildiğini, mirasbırakan tarafından taşınmazların erkek çocukları arasında pay edildiğini, satış bedelleri arasında aşırı farkın bulunduğunu, mirasbırakanın dava konusu taşınmazlarını devretmesini gerektirir haklı ve makul bir nedenin bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 03/11/2021 tarihli 2021/817 Esas 2021/861 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların devri karşılığında 28.000,00 Euro ödendiğinin ileri sürülmesi ve buna ilişkin ödeme belgesinin ibraz edilmesi, tanık beyanlarının da bu doğrultuda olması, taşınmazların değerinin ödenen bedelden yüksek olduğunun belirlenmesinin muvazaanın varlığının kabulü için yeterli olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Temyiz dilekçesinde özetle; devrin, mirasbırakan tarafından kız çocuklarından mal kaçırma amacıyla yapıldığını, mirasbırakanın devir tarihi itibariyle mal satmaya ihtiyacının olmadığını, ekonomik durumunun iyi olduğunu, bahse konu devre ilişkin akitte sadece dava konusu taşınmazların devredilmediğini, mirasbırakan adına kayıtlı dava dışı taşınmazların da devredildiğini, akitteki bedel ile keşfen saptanan değerler arasında aşırı oransızlığın olduğunu ileri sürerek, hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. TMK’nın 565/4. maddesinde mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmaların tenkise tabi olduğu düzenlenmiştir.

3.3. Değerlendirme

(IV.3.) numaralı paragraftaki gerekçe yerinde olup, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.539,21 TL bakiye onama harcının talep halinde davacıya iadesine, 23/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21568, Karar No: 2012/23150, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21568 E.  ,  2012/23150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden zeminine değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde bu oranın % 10 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

2) Davacı idarenin kıymet takdir raporunda ve keşifte kamulaştırılan taşınmaz üzerinde ağaç tespit edilmediği halde bilirkişi raporunda ağaçların yaşı ve cinsi açıklanmadan raporun sonuç kısmında ağaç bedeli olarak 590,00-TL. bedel ilavesi ile fazla bedel tespiti,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden tahsil edilen harçların iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9880, Karar No: 2011/12081, Tarih: 21.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9880 E.  ,  2011/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisinde kalan tesisin tapusunun iptali nedeniyle tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 21/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5891, Karar No: 2023/6318, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5891 E.  ,  2023/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/466 E., 2022/358 K.

DAVA TARİHİ : 08.07.2013

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen aidiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekilleri tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ek karar ile temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; ilk derece mahkemesince verilen kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 13.09.2007 tarihi ile 02.04.2012 tarihleri arasında işçi statüsünde davalı işverene ait işyerinde işçi olarak çalıştığını ancak çalışmalarının kuruma bildirilmediğini beyanla, 13.09.2007-02.04.2012 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde sigortaya tabi hizmetle çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalıştığı iddia edilen yerde işe giriş ve çalışma kaydının bulunmadığını, davacının işe girdiği tarihi takip eden bir ay içinde kuruma bildirim yapma hakkı olduğunu ancak böyle bir bildirim yapılmadığını, bu nedenle iddianın samimi olmadığından bahisle davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işyerinde çalışmasının olmadığını, firma ortağı olan Mehmet Durmaz’ın arkadaşı olması sebebiyle davacının ara sıra onu ziyaret etmek amacıyla firmaya geldiğini, ancak çalışmadığını, 5 yıl kadar süreyle sigortasız çalıştırılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işyerinde çalışmasının olmadığını, firma ortağı olan Mehmet Durmaz’ın arkadaşı olması sebebiyle davacının ara sıra onu ziyaret etmek amacıyla firmaya geldiğini, ancak çalışmadığını, 5 yıl kadar süreyle sigortasız çalıştırılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2014 tarihli ve 2013/241 Esas, 2014/49 Karar sayılı kararı ile "Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; .....4 sigorta sicil numaralı davacı ...'ın davalı iş veren şirketine ait ...... sicil numaralı iş yerinde 29.03.2008-12.12.2008 ve 29.01.2010-25.01.2012 tarihleri arasında aralıksız olarak asgari ücret karşılığı sigortaya tabi hizmetle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 17.03.2015 tarih ve 2014/9353 Esas 2015/5485 Karar sayılı kararında; somut olayda; her ne kadar tanık beyanları esas alınarak sonuca gidilmişse de beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmemesinin isabetsiz olduğu, yapılacak işin, Kurum, belediye, vergi dairesi ve kolluk aracılığıyla tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, gerçek çalışma olgusunu ve çalışma süresini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermek olduğu belirtilerek söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2015/231 Esas, 2017/508 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 02.04.2019 tarih ve 2018/2102 Esas, 2019/2410 Karar sayılı kararında; "Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalıya ait işyerinden davacı adına Kuruma bildirilen çalışma bulunmadığı, davalıya ait işyerinin 21.03.2000 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, 04.11.2010 ve 01.12.2010 tarihli sipariş fişlerinde davacının adının bulunduğu, 03.01.2011 tarihli banka talimatında davacının şirket hesabına para yatırmaya yetkilendirildiği ve bu talimat sonucunda davacının banka nezdinde çeşitli işlemler yaptığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının ilk sipariş fişinin tarihi olan 04.11.2010-01.12.2010 tarihleri ile davalı şirkete ait banka hesabında verilen talimat sonucu işlem gerçekleştirdiği tarihler itibariyle davalı şirkete ait işyerinde çalıştığı sabittir. Ancak bozma sonrası dinlenen komşu işyeri tanıkları özetle , davacıyı davalı işyerinde gördüklerini ifade ettiklerinden, davacının çalışma süresi yönünden beyanları çelişkiyi giderecek ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Yapılacak iş, uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, Kurum, belediye, vergi dairesi ve kolluk aracılığıyla tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, tanıkların çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, çalışma süresini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2019/178 Esas, 2021/113 Karar sayılı kararı ile "1-Davanın kabulü ile 2701007957614 sigorta sicil numaralı davacının davalı işveren şirkete ait 1023284.27 sicil numaralı iş yerinde 13.09.2007-02.04.2012 tarihleri arasında aralıksız olarak asgari ücret karşılığı sigortaya tabi çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

E. 3'ncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 21.10.2021 tarih ve 2021/7951 Esas 2021/12698 Karar sayılı kararında, somut olayın incelenmesinde; dosya kapsamında dinlenen bordro tanıklarından ...’un davalı şirkete ait 1023284 sicil numaralı işyerinde 29.03.2008-12.12.2008 tarihleri arasında kayıtlı çalışmasının bulunduğu, mahkeme huzurundaki beyanında davalı işyerinde 2008 yılı başlarında Şubat Mart ayları gibi işe girdiğini, davacının ise kendisinden sonra yaklaşık 2-3 ay sonra işe başladığını ileri sürdüğü, dinlenen davacı tanıklarının beyanlarının ise davacının işe başladığı tarihin belirlenmesi noktasında hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı anlaşıldığından, mahkemece, davacının 2008 yılı öncesine ilişkin talepleri yönünden varsa başka tanık beyanlarına başvurmak ve gerekli belgeleri getirtmek suretiyle bu dönemdeki çalışmaları hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, 2008 yılı öncesi dönem yönünden yapılacak araştırma ile sonuca gidilememesi halinde ise dinlenen bordro tanığı ...’un beyanları da dikkate alınarak davacının işe başlama tarihi netleştirildikten sonra karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar