muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9177, Karar No: 2025/5247, Tarih: 26.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9177 E.  ,  2025/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/622 E., 2024/212 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Türkeli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/117 E., 2024/101 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından "vekâlet ücreti" yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından "hükmün tümü" yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı erkek vekili vekalet ücreti dışındaki yönler dışında İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı vekalet ücreti dışındaki yönlerden istinaf yoluna başvurmayan davalı erkeğin bu konuda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalının vekalet ücreti dışındaki yönlerden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkeğin "vekâlet ücreti" yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkeğin "vekâlet ücreti dışında kalan diğer yönler" ilişkin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkeğin "vekâlet ücreti dışında kalan diğer yönler" ilişkin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı erkeğin "vekâlet ücretine" yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4798, Karar No: 2017/5854, Tarih: 21.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4798 E.  ,  2017/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılmış ve yargılama yapılmış ise de; sanığın şirket ortağı ya da yetkilisi olmadığı, diğer sanıkları tanımadığı ve vergi suçu raporları ile vergi tekniği raporunda da sanıkla ilgili bir bilgiye rastlanılmadığı cihetle; yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olduğundan CMK'nın 223/2-b madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sanık ...'nun UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 15.05.2016 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sanık ...'nun UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 15.05.2016 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2- a) Sanık ... hakkında açılan kamu davasında ise; sanığın savunmasında, şirketin parasal işleri ve muhasebe işlemleriyle büyük ortak olan diğer sanık ...'nun ilgilendiğini savunması ve dosyaya 04.09.2006 tarihli “BELGEDİR” başlıklı bir belge ibraz etmesi, söz konusu belgede, şirketin tüm defter ve muhasebe işlemlerinin ... tarafından yürütüldüğü, ...'in şehir dışı satış ve pazarlama işleriyle ilgilendiğinin belirtilmesi ve belge altında ...'nun imzasının bulunduğunun anlaşılması, ayrıca sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanık ...'i tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın dosyaya ibraz ettiği belge içeriğinin gerçek olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkındaki hükümlerin sair yönleri incelenmeden, sanık ... hakkındaki hükümlerin ise belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7100, Karar No: 2015/42703, Tarih: 10.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7100 E.  ,  2015/42703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/184877

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2010

NUMARASI : 2009/140 (E) ve 2010/303 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, olay günü yanında yakalanamadığı için açık kimliği belirlenemeyen bir arkadaşı daha olduğu halde, hırsızlık yapmak maksadıyla mağdurların ikametlerinin bulunduğu apartmana girip mağdur Remzi'ye ait ikametin giriş kapısı alt kilit göbeğini kırdıkları, bu esnada karşı dairede oturan mağdur Surayı'nın çıkan sesler üzerine kapıyı açtığında sanığı ve yanındaki arkadaşını mağdur Remzi'nin daire giriş kapı kilidi ile uğraştıklarını görüp “hırsız” diye bağırması üzerine, sanık ve arkadaşının ellerindeki tornavidayı mağdura doğrultup “sus bağırma, seni öldürürüm” dedikleri, mağdurun tekrar bağırması üzerine sanık ve arkadaşının apartmandan çıkıp kaçmaya başladıkları, sanığın olayın akabinde yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın dolaylı yağma suçuna yer vermemesi nedeniyle 142/1-b, 35, 53, 58 ; 116/1, 119/1-c, 53, 58; 151/1, 53, 58; 106/2-a-c, 53, 58. maddelerinde öngörülen hırsızlığa kalkışma, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7836, Karar No: 2019/14869, Tarih: 27.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7836 E.  ,  2019/14869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda ikrara dayalı savunmalarının bulunması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesiyle denetim süresinde yeniden suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklandığı temyize konu dosyadaki yargılaması esnasında eski müdafiinin değişmesi sebepleriyle müdafii bakımından menfaat çatışmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12336, Karar No: 2015/12628, Tarih: 14.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12336 E.  ,  2015/12628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle,

1-Geri çevirme kararı ile dosya arasına alınan ...'nın davaya konu taşınmazların arsa niteliğine sahip olup olmadığı konusundaki yazı cevapları çelişkili olup yazı cevapları arasındaki çelişki de giderilecek şekilde davaya konu taşınmazın dava tarihi itibariyle 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kalıp kalmadığı, kalmıyor ise belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı ve tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 14.04.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmazın 2011 olan değerlendirme tarihindeki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen .... taşınmazın 19.08.2010, 1660 parsel sayılı taşınmazın 14.08.2009 ve dava konusu taşınmazın 14.04.2011 olan değerlendirme tarihli satışlarına esas (alıcılarını, satıcılarını ve satış bedellerini gösterir) resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen .... taşınmazın 19.08.2010, 1660 parsel sayılı taşınmazın 14.08.2009 ve dava konusu taşınmazın 14.04.2011 olan değerlendirme tarihli satışlarına esas (alıcılarını, satıcılarını ve satış bedellerini gösterir) resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2881, Karar No: 2019/3336, Tarih: 23.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/2881 E.  ,  2019/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...’in, ... ada ... parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı torunu İbrahim’e 11.01.1982 tarihinde satış göstererek temlik ettiğini, gerçekte ise bağışladığını, farklı bir köyde yaşaması nedeniyle çekişmeli taşınmazı şu ana kadar mirasbırakana ait olarak bildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazı gerçek bedeli karşılığında satın aldığını, ayrıca eşi, annesi ve babası ile birlikte mirasbırakana ölünceye kadar baktıklarını, her türlü ihtiyaçları ile ilgilendiklerini, masraflarını karşıladıklarını, 35 yıl sonra taşınmaz değerlendikten sonra dava açılmasının kötüniyetli olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1906 doğumlu ...’in 16.02.1989 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızı ...’i, ölü oğlu ...’nın çocukları olan davalı ... ile dava dışı torunlarını ve yine ölü oğlu İbrahim’in dava dışı kızı ...’yi mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu ... parsel sayılı taşınmazını ( 6.800 m2’lik Tarla ) 11.01.1982 tarih ve 18 yevmiye no’lu işlemle davalı torunu ...’e satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

1906 doğumlu ...’in 16.02.1989 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızı ...’i, ölü oğlu ...’nın çocukları olan davalı ... ile dava dışı torunlarını ve yine ölü oğlu İbrahim’in dava dışı kızı ...’yi mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu ... parsel sayılı taşınmazını ( 6.800 m2’lik Tarla ) 11.01.1982 tarih ve 18 yevmiye no’lu işlemle davalı torunu ...’e satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Dava konusu ... sayılı parselin ( yenileme ile ... ada .. sayılı parsel ) geldi kayıtlarının incelenmesinde ise; anılan taşınmazın 31.300 m2’lik tarla olarak ... sayılı parsel olarak kök muris ... ( mirasbırakan ...’ın eşi ) adına kayıtlı iken ...’in ölümü üzerine; 07.12.1979 tarih ve 1422 yev no’lu işlemle mirasçıları ... (7825/31300), ... (7825/31300), ... (7825/31300) ve ... (7825/31300)’ya intikal ettiği, aynı gün 1423 yevmiye no’lu ‘’ Hibe – Tebdil ‘’ işlemi ile; ..., ..., ... ve ...’nın taşınmazın toplamda 3000/31300 payını davalı ...’e devrettikleri, kök ... sayılı parselin 1981 yılında beş parçaya ifrazı ile ... sayılı parselin ( 6.800 m2’lik Tarla ) ... adına tescil edildiği, ... sayılı parselin köy hudutlarından çıkması ile de ... ada ... sayılı parsele gittiği tespit edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Yukarıda açıklanan ilkeler somut olgular ile birlikte değerlendirildiğinde; 6100 sayılı HMK’nin 190. ve 4721 sayılı TMK’nin 6. maddeleri uyarınca herkesin iddiasını ispatla mükellef olduğu, dinlenen davacı tanıklarının temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğuna yönelik beyanlarının bulunmadığı, davacı tarafın iddiasını ispata yarar başkaca delil göstermediği, dosya kapsamında mirasbırakan ile davacı kızı arasında temlik tarihinde mal kaçırmayı gerektirecek herhangi bir husumetin ortaya konulamadığı, dava konusu taşınmazın geldisi olan ... sayılı parselden davacının da içinde bulunduğu ... mirasçıları tarafından o dönemde davalıya bir kısım yer verildiği, aralarında bir husumetin bulunmadığı, muris muvazaası nedenine dayalı iptal-tescil davalarında herhangi bir hak düşürücü süre ya da zamanaşımı süresinin olmadığında kuşku yok ise de; temlik ve murisin ölüm tarihi üzerinden çok uzun süre geçmesinin eldeki davada olduğu gibi ispat hukuku açısından sorunlar doğurduğu, akitte gösterilen bedel ile keşfen saptanan gerçek değer arasındaki farkın da tek başına temlikin muvazaalı olduğunu göstermeyeceği bir bütün halinde değerlendirildiğinde mirasbırakan tarafından yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.