muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6313, Karar No: 2023/3848, Tarih: 10.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/6313 E.  ,  2023/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/383 E., 2016/78 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25/02/2016 tarihli ve 2015/383 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin bir yıl süre ile geri alınmasın karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07/102020 tarihli ve 2016/129539 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafiinin temyiz sepepleri;

1-Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz sebeplerine, İlişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebebi; Süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan katılan vekilinin temyiz sebebi kararın hukuka aykırı olduğundan ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü;

30/06/2015 olay tarihinde gündüz saat 10:15 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ...plakalı aracı ile ... Mahallesi ... ilçesi yolunda seyir halinde iken maktul ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı motorsiklete çarparak ...'ın ölümüne neden olduğu, maktulun kullandığı motosiklette yolcu olarak bulunan katılan ... 'ı basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi orta derecede olacak nitelikte yaralanmasına neden olduğu, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, olay tarihinde idaresindeki ... ile seyir halindeyken karşıdan motosiklet sürücüsünün geldiğini ve viraja girerken virajı düzgün alamadığını, sağa sola zikzak yaptığını bu esnada kendisinin ise frene basarak durduğunu ancak motosikletin gelip aracının sağ tarafına değerek düşmesi sonucu kazanın meydana geldiğini, olayda kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, olay tarihinde idaresindeki ... ile seyir halindeyken karşıdan motosiklet sürücüsünün geldiğini ve viraja girerken virajı düzgün alamadığını, sağa sola zikzak yaptığını bu esnada kendisinin ise frene basarak durduğunu ancak motosikletin gelip aracının sağ tarafına değerek düşmesi sonucu kazanın meydana geldiğini, olayda kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Katılan aşamalarda, yolun virajlı olduğunu, kendi yollarında ilerlediklerini, ancak karşıdan gelen aracın yanlış şeritten gittiğini yani tam karşıdan kendilerine doğru geliyor olduğunu, eşinin kamyona çarpmamak için mecburen yolun sol şeridine geçtiğini o sırada kamyonun sağ ön tarafına çarptığını ve yere düştüklerini, şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmekle hakkında katılma kararı verilmiştir.

4.Tanık sıfatı ile aşamalarda dinlenen ..., ... köyünden ... köyüne yaya olarak gittiği esnada virajlı kısımda bulunduğunu, bir tır fren sesi duyduğunu, motosikletlinin ... tarafından ... tarafına devam ettiğini o sırada bağırtı sesi duyduğunu kendisinin olay yerine 100 metre mesafede bulunduğunu, motosikletin kamyona çarpma anını gördüğünü, motosikletin kamyona çarptığı anda kamyonun (tırın) hareket halinde olduğunu, kendesinin olay yerine geldiğinde motosiklet ile tır arasında 20 metre mesafe olduğunu hatırladığını, motosikletin yolun sağ tarafından gideceğine yolu ortalamış olduğunu bu esnada bir sağa bir sola kaçtığını ve akabinde tıra çarptığını, tırın yolun ortasından gittiğini ancak motosikletin yine de tırın sol tarafından geçebileceğini fakat tır viraja girmek üzere olduğundan motosikletin şaşırmış olabileceğini ve anladığı kadarı ile tırın virajı geniş alması gerekirken dar almasından dolayı kazanın meydana geldiğini beyan etmiştir.

5.Dosyada mevcut bulunan kaza tespit tutanağında, kaza sonucu ölen motosiklet sürücüsünün virajı alamayarak, sanık sürücünün ise yolu ortalayarak seyrini sürdürdüğünden kazanın meydana gelmesinde her iki sürücünün de 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 84 maddesinde düzenlenen şeride tecavüz etmeme kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu bulundukları, görüş ve kanaati belirtilmiştir.

6.Kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 09/11/2015 havale tarihli tek bilirkişi raporunda, hem sanık sürücü hem de ölen motosiklet sürücüsü için 2918 sayılı Kanun'un 52/1-a maddesini (sürücülerin iki şeridi birden kullanmaları yasaktır) ve ilgili yönetmeliğin 94 maddesi ile 101/a maddesini (... sürücüleri dönemeçli yollarda ilerlerken ve dönemeçlere yaklaşırken hızını azaltmak zorundadır) ihlal ettiklerinden kusurlu bulundukları ancak asli kusurlu olanın sanık sürücü olduğu belirtilmiştir.

7.Kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen Adli Tıp Krumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 15/01/2016 tarihli heyet raporunda, sevk ve idaresindeki çekici ile gündüz vakti çift yönlü yolda seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, sağ şeridi takiben seyrini sürdürmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmeyerek mevcut hızı ile mahale yaklaştığı tespitlerden anlaşılmakla sol şeride girerek bu tavrı ile karşı yönden gelen motosikletin seyir düzenini bozarak karşı yön şeridine geçmesi akabinde kendinin de şeridine geçmesi ile kendi şeridinde birbirleri ile çarpışarak olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olduğundan sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu bulunduğu, motosiklet sürücüsü ...'ın ise sevk ve idaresindeki motosiklet ile olay mahalline gelmeden evvel, karşı yönden gelen ve kendi seyir şeridinde seyreden çekiciyi gördüğünde, sürücüyü uyarıp, kendi seyir şeridi içerisinde kalmak üzere etkin fren tedbiri alıp çarpışmayı önlemek adına sağa yönelmesi gerektiği halde aksine hareketle olayı önlemek bakımından hatalı biçimde sola manevra yapması ve karşı yol bölümüne geçmesi ile olayın meydana gelmesine neden olmakla tali kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

8.Ölen şahsın kesin ölüm sebebini belirleyen, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 30/06/2015 tarihli ölü muayene tutanağında, "kişinin ölümünün trafik kazası ile husulü mümkün künt genel beden travması, kafa kaide kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve pnömotoraks sonucu meydana geldiği" kanaati bildirilmiştir.

9.Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 14/07/2015 tarihli raporunda, şahısta meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücuttaki kemik kırıklarının hayati fonksiyonlara etkisinin orta (3)derece olacak nitelikte olduğu belirtilmiştir.

10.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

A.I-Sanık müdafiinin, eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular kısmında yer verilen Adli Tıp Kurumu Ankara İhtisas Dairesinin 15/01/2016 tarihli heyet raporu ile meydana gelen kazada asli kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin bir yıl süre ile geri alınmasın karar verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A.II-Diğer temyiz sebepleri yönünden,

A.II-Diğer temyiz sebepleri yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan katılan vekilinin, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular kısmında yer verilen Adli Tıp Kurumu Ankara İhtisas Dairesinin 15/01/2016 tarihli heyet raporu ile meydana gelen kazada asli kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun 'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin bir yıl süre ile geri alınmasın karar verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A.I, A.II ve B numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25/02/2016 tarihli ve 2015/383 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18200, Karar No: 2015/1015, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18200 E.  ,  2015/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yönetim planının bir kısım maddelerinin ve işletme projesinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş bu karar ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece ek karar ile temyiz edenin taraf sıfatı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar da ... (kat maliki-dava dışı) tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesinde, anataşınmazın yönetim planının bazı maddelerinin iptali ile 2012 yılı işletme projesinin değiştirilmesi, aksi halde iptali istenilmiş olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraflarca verilmiş olan temyizden feragat dilekçeleri uyarınca 13.11.2013 tarihinde kesinleştiği ancak davada taraf olmayan kat maliki ...'nun 18.11.2013 tarihli temyiz dilekçesi ile mahkeme kararını temyiz ettiği, mahkemenin 18.11.2013 tarihli ek kararı ile; ilgilinin davada taraf sıfatı bulunmaması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın kat maliki ... tarafından temyiz edildiği, mahkemenin değiştirilen yönetim planının anataşınmazın genel kurulunda her temsilcinin bir oy hakkı olduğuna ilişkin 26/2. maddesi ile ortak yerlere ait gider ve yükümlülüklere eşit oranda katılınacağına ilişkin 16/2-3 maddelerinin iptaline ilişkin kararı, davada taraf bulunmayan ancak karar tarihinden önce kat maliki olan ...'nun hukukunu yakından ilgilendirdiğinden kararı temyiz hakkı bulunup mahkemenin adı geçenin temyiz isteminin reddine ilişkin 18.11.2013 tarihli ek kararı ...'nun temyizi yönünden kaldırılmasına karar verildi dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 28. maddesi hükmüne göre yönetim planı anataşınmazın yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini, yönetici ve denetçilerin alacakları ücreti ve yönetime ilişkin diğer hususları düzenleyen ve tüm kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir. Anılan Yasa maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre de; yönetim planının değiştirilmesi için bütün kat maliklerinin beşte dördünün oyu şarttır. Ancak yönetim planının Yasanın emredici hükümlerine aykırı olması halinde iptali için aynı Yasanın 33. maddesi gereğince mahkemeye başvurulabilecektir.

Açıklanan nedenlerle yönetim planının bazı maddelerinin iptali kat maliklerinin hukukunu yakından ilgilendirdiğinden karar tarihinden önce malik olan kat malikleri de davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanarak yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler de dikkate alınarak sonucuna göre karar vermek gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle yönetim planının bazı maddelerinin iptali kat maliklerinin hukukunu yakından ilgilendirdiğinden karar tarihinden önce malik olan kat malikleri de davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanarak yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler de dikkate alınarak sonucuna göre karar vermek gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14348, Karar No: 2014/7636, Tarih: 10.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14348 E.  ,  2014/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2011/224-2013/290

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı ve eski hale getirme bedeli istemine ilişkindir. Mahkeme,davalılardan kefil N... S.. hakkındaki davanın reddine, davalılardan kiracı ... İnş.Turz.Ltd.Şti. Hakkındaki davanın kabulüne karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava konusu otelin davalı kiracı tarafından tahliye edildikten sonra kiralanana verilen hasarın mahkeme aracılığıyla tespit ettirildiğini belirterek bilirkişi raporunda otelin sözleşmede yazılı olduğu üzere teslime hazır hale getirilmesi bedelinin 755.000,50 TL olduğunu, eksik demirbaş listesi konusunda davacıyla yazılı mutabakata varıldığını, eksik malzemelerin 116.487,72 TL olarak zarar kabul edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla, kira konusu otelin kira sözleşmesine aykırı olarak kullanımı ve eksik teslimi nedeniyle uğranılan 116.500 TL zararının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin davalı kefil N..S..’ın hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı kiracı hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin davalı kefil N..S..’ın hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı kiracı hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 13.02.2007 başlangıç ve 31.11.2010 bitim tarihli kira sözleşmesinin varlığı ve kiralanan taşınmazın tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin Özel şartlar 11. maddesinde kiralanan otelin kira başlangıcında turizm sezonuna hazır vaziyette bütün binanın iç ve dış cephe boyası yapılarak, sözleşmesinin ekinde demirbaş listesinde belirtilen tüm demirbaş ve mefruşatların temizlik bakım boyası yapılarak kiracıya teslim edildiği, her ne şekilde olursa olsun kira sözleşmesi sona erdiğinde kiracı tarafından teslim alındığı şekilde ve şartlarda bakımlı temiz ve eksiksiz olarak kiralayana teslim edileceği karalaştırılmış olup özgür irade ile belirlenmiş bu şart tarafları bağlar. Davacı kiralananda yaptırdığı tespite dayanarak otelin tadilat masrafının 755.000,50 TL olduğunu ve eksik teslim edilen demirbaşlar nedeniylede 116.487,72 TL bedelin davalı tarafından kabul edildiğini belirterek ve fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 116.500 TL’nin tahsili talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda hor kullanma ve eski hale getirme bedeli konusunda hiçbir inceleme yapılmadığı görülmektedir. Davacı vekilinin bilirkişi raporunun taleplerini karşılamadığı, hor kullanma tazminatı yönünden davayı ıslah edeceklerini belirtmesine rağmen mahkemece, davanın davalılardan kiracı şirket tarafından kabul edildiğinden bahsedilerek davanın kabulüne karar

verilmiştir. Davacının talepleri konusunda yeterince inceleme yapılmadan davacı vekiline davasını ıslah etmesi için talep ettiği süre verilmeden karar tesisi doğru değildir. Bu durumda davacının talepleri doğrultunda yeniden denetime elverişli bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20144, Karar No: 2024/158, Tarih: 09.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20144 E.  ,  2024/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/419 E., 2016/169 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Tebliğname onama yönünde görüş bildirmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olduğuna, tanık beyanlarına göre suçu işlemediğinin sabit olduğuna, soruşturmada bilgisine başvurulan tanıklar dinlenmeden karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve oğlunun kavga ettiği ihbarı üzerine olay yerine giden katılan polis memurlarının sanık ve oğlunu adli rapor almak için hastaneye götürdüğü, ekip aracından indirilirken sanığın, oğluna saldırdığı, katılanlar müdahale ettiğinde "Siz polislerin analarını sinkaf ederim karılarını sinkaf ederim." diyerek hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, şikayetçilere söylediği iddia edilen ve katılan anlatımları ve olay tutanağı ile doğrulanan "Siz polislerin analarını sinkaf edicem karılarını sinkaf edicem sizi bu İnegöl de gezdirmeyeceğim doğuda siz polisleri boşuna öldürmüyorlar bunları hak ediyorsunuz" şeklindeki sözlerin söyleniş bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olan muhatabın kendisinin veya yakınının cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğu ve direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu gözetilmeksizin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi yerine sanık hakkında hakaret suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10204, Karar No: 2022/8271, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10204 E.  ,  2022/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında VUK’nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa alınmadan 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının biri diğerine dönüşmeyen birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu nazara alınmadan, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; dava zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olduğu gözetilerek ve suç tarihinin iddianame anlatımına göre Mart ayı KDV beyanı verildiğinden en aleyhe kabulle 27.04.2009 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

İddianamede sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçu ile Mahkemece kabul edilen “2009 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.