muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12520, Karar No: 2012/33946, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12520 E.  ,  2012/33946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza restaurant, oturma alanı, bahçe ve şezlong yerleri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4708, Karar No: 2012/1893, Tarih: 26.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4708 E.  ,  2012/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... İnş.San.Tic.Ltd.Şti. 2-... İnş.Turizm.San.ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 6. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.06.2009 gün ve 2005/441-2009/280 sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.04.2011 gün ve 2009/6749-2011/2013 sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava ve cevap dilekçeleri, harç makbuzu, tebligat parçaları ve 05.05.2006 günlü davacı vekilinin beyan dilekçesinden önceki yazışmalar ve dosyaya sunulan belgeler dosya içerisinde bulunmadığından kalemce araştırılarak dosyasına konulması, bulunamaması halinde taraf vekillerinden temin edilerek dosyaya intikâlinin sağlanması,

2-... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2005/91 D.İş-Esas ile aynı mahkemenin 2005/316 D.İş-Esas sayılı tesbit dosyaları getirtildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15695, Karar No: 2019/4359, Tarih: 09.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/15695 E.  ,  2019/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı Demirören Axpo vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davalı TEDAŞ vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı elektrik şirketinin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 4.000,00 TL alacağın işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişiklik nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine yargılama gideri ve maktu vekalet ücretine karar verilmiştir.

Hükme karşı, taraflarca istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davanın konusuz kaldığından bahisle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği, Yargıtay İçtihatları dikkate

Mahkemece; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişiklik nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine yargılama gideri ve maktu vekalet ücretine karar verilmiştir.

Hükme karşı, taraflarca istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davanın konusuz kaldığından bahisle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği, Yargıtay İçtihatları dikkate

alınarak dava açıldığı, bu yönü ile dava açılırken davacının haklı olduğu değerlendirilebilir ise de, dava tarihinden sonra yapılan yasal değişiklik nedeniyle davanın reddi gerektiği, davacının haklılık durumunun da değiştiği, bu durumda davanın reddi ile taraflar yararına vekalet ücretine de hükmedilmeyeceği. yargılama giderinin de davacı üzerine bırakılması sonucunun ortaya çıktığı, istinaf kanun yoluna başvuran TEDAŞ vekili esasa, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin istinaf talebinde bulunduğu, davalı Demirören Axpo vekilinin ise sadece vekalet ücreti yönünden istinaf talebinde bulunduğu, davacının istinaf talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı Tedaş’ın istinaf başvurusunun kabulü ile, davanın davalı TEDAŞ yönünden reddine, harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, haklılık durumu değişmesi dikkate alınarak davacı ve istinaf kanun yoluna başvuran davalı taraf yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, davacının, istinaf kanun yoluna başvuran davalı için yaptığı yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına, diğer davalı Demirören Axpo Enerji Toptan Ticaret A. Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile vekalet ücretine ilişkin 4 nolu bendinin bu davalı yönünden hükümden çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve ... Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalılar, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalılar, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

O halde, bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline dair ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gözetilerek, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2007/11189, Karar No: 2008/230, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11189 E.  ,  2008/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, ... imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 3 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmaz mal, arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa kabul edilip buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen 2005 yılına ait Tarım İl Müdürlüğü verilerine göre ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6018, Karar No: 2015/9302, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6018 E.  ,  2015/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kepsut Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2015

NUMARASI : 2015/1-2015/1

Tereke hukukuna ilişkin davada İzmir 11. Sulh Hukuk ve Kepsut Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa S.. B..'ın yerleşim yeri adresinin “Kepsut/BALIKESİR” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kepsut Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, mütevveffa S.. B..'ın nüfus kaydında görünen “Kepsut/BALIKESİR” adresinin Balıkesir L Tipi Ceza İnfaz Kurumunun adresi olduğu, cezaevi adresinin ikamet adresi olarak kabul edilmeyeceği, dosya kapsamına göre müteveffanın cezaevine girmeden evvel “... Sokak, No:25, Kadıkale-Merkez/İZMİR” adresi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Tüm dosya kapsamından, müteveffanın cezaevine girmeden evvel; “5570 Sokak, No:25, Kadıkale-Merkez/İZMİR” adresinde ikamet ettiği dosya kapsamından anlaşıldığına göre, bu halde, uyuşmazlığın Tereke Mahkemesi sıfatıyla İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19229, Karar No: 2014/2056, Tarih: 10.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19229 E.  ,  2014/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 19/06/2013 gün ve 2012/13836-2013/11857 sayılı ilamıyla temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, evleneceği inancıyla birlikte yaşamaktan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; temyiz istemi üzerine, dairemizin 19/06/2013 gün ve 2012/13836 esas 2013/11857 karar sayılı ilamı ile temyiz dilekçesi süresinde verilmediğinden dilekçenin reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı, davalı ile evleneceği inancıyla, kocasından boşanarak davalı ile birlikte yaşadığını, bir çocukları olduğunu, ancak davalının karısından boşanmadığını resmi evliliği gerçekleştirmediğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davacının birlikte yaşamaya başladıkları tarihte 18 yaşından büyük ve reşit olup davalının da resmi olarak evli olduğunu bildiği halde uzunca bir süre aynı evde birlikte karı koca hayatı yaşadıkları ve birlikteliklerinden bir müşterek çocuklarının bulunduğu, davacı her ne kadar davalıyla evlilik dışı birlikteliklerinin bitmesine dayalı olarak maddi ve manevi tazminat talep etmiş ise de davacının birlikte yaşamanın başladığı ve devam ettiği tarihlerde reşit olduğu ve tamamen kendi iradesi ile davalının resmi olarak evli olduğunu da bilerek birlikte olduğu dikkate alındığında kendi iradesi ile gerçekleşen bir ilişkinin bitmiş olması nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından iş bu karar temyiz edilmiş ancak dairemizce 19/06/2013 gün ve 2012/13836 Esas, 2013/11857 Karar sayılı ilamı ile temyiz dilekçesi süresinde verilmediğinden dilekçenin reddine karar verilmiştir. Davalının karar düzeltme istemi üzerine dosyanın yeniden incelenmesi sonucunda temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından dairemizin 19/06/2013 gün ve 2012/13836 Esas, 2013/11857 Karar sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair kararımızın kaldırılmasına karar verildi.

Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde geri verilmesine 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1515, Karar No: 2024/352, Tarih: 16.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1515 E.  ,  2024/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/2 Esas, 2022/200 Karar

vekili Avukat ...

ASLİ MÜDAHİL :... vekili Avukat ...

Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM :Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine yönelik verilen kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin ortakları arasında yaşanılan bir ihtilaf nedeniyle Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/132 E. sayılı dosyasından davacı şirkete kayyım tayin edildiğini, şirket aleyhine takip yapıldığını, takipte davalı ...'nin alacaklı, davacı şirketin de borçlu olduğunu, borcun 205.000,00 TL ve borç sebebinin ise "borçlu yerine 31.05.2012 tarihinde yapılan ödemeyi gösterir banka dekontuna müstenit rücu alacağı" olduğunun anlaşıldığını, takibe ilişkin ödeme emrinin borçlu şirkete usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen şirket adına yetki kullanmaya yetkili kişinin bulunmaması nedeniyle takibe süresi içinde itiraz edilmediğini ve takibin kesinleştiğini, davacı şirketin davalı ile hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını, kendisine şirket tarafından verilmiş bir borç belgesinin de olmadığını, davalının şirket ortağı ... ...'ün annesi olmaktan başka şirket ile bir yakınlığının olmadığını, sadece usulsüz yollarla şirketi borçlandırma yoluna gittiğini ileri sürerek takibin iptali ile takip haksız ve kötü niyetli olduğundan davalı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP