muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20382, Karar No: 2023/4044, Tarih: 02.05.2023

6.Dosya kapsamında bulunan; vaka kanaat raporu, cezai şuunat raporu, disiplinsizlik olayı tespit tutanağı, kıta anket formu, hava değişimi raporu ve diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Üste Fiilen Taarruza Teşebbüs Suçuna Yönelik Olarak Yapılan İncelemede;

1.1632 sayılı Kanun'un 91 ... maddesinde, amir veya üste fiilen taarruz veya taarruza teşebbüs etmek suç sayılmış olmakla beraber, taarruz teriminin bir tanımı yapılmamış, bu konu uygulamaya bırakılmıştır. Uygulamada üste fiilen taarruza teşebbüsten söz edilebilmesi için, teşebbüs olarak kabul edilebilecek bir fiilin varlığının, bunun açıkça ortaya konulmasının, sanığın mağdura fiilen taarruzda bulunabilecek kadar etkili bir mesafe ve konumda olmasının, failin taarruz kastıyla hareket ettiğinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirlenmesinin gerekliliği aranmaktadır. Yani teşebbüs olarak kabul edilebilecek bir fiilin açıklıkla görülmesi, bu konudaki kanıtların hiçbir kuşkuya yer verilmeksizin açıkça ortaya konulması gerekmektedir. Sanık, bir şekilde üstüne vurmaya kalkışmalı, dışa yansıyan bu davranışı hiç bir yoruma ihtiyaç bırakmayacak şekilde anlaşılır olmalıdır.

Sanığın, mağdura ... yürüdüğü ve engellendiği sürece dair olay yerinde bulunan tanık anlatımlarının eylemin sübutu konusunda açıklık içerdiği göz önünde bulundurulduğunda; sanığın rütbece üstü olan mağdurun üzerine yumruğunu sıkarak yürümek suretiyle üste fiilen taarruza teşebbüs suçunu işlediği belirlenmekle, Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında, suç tarihinden önce işlediği suçlarına ilişkin adlî sicil kaydının bulunması ve kabul etmemesi nedeniyle yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirilmeyerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde, adlî para cezası seçenek yaptırımının tercih edilmiş olmasında ve bir gün karşılığı olarak adlî para cezasının suç tarihinde geçerli olan alt sınırdan belirlenmesi ve adlî para cezasının taksitlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 ... maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B.Üstü Tehdit Suçuna Yönelik Yapılan İncelemede;

Gerek mağdurun gerekse tanıkların anlatımları gözetildiğinde, sübutu konusunda tereddüt olmayan eylem yönünden sanığın, mağdur Dz.Uzm.Çvş ...'e bu askerlik bitmesin, biterse ben de seni bitiririm şeklinde sözler söyleyerek üstü tehdit suçunu işlediği kabul edilmiş ise de;

1632 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde, “Amir veya üstünü herhangi bir suretle tehdit edenlere...cezası verilir.” düzenlenmesi yer almakta olup “üstü ve amiri tehdit” suçunun kanuni ve maddi unsurlarını, 5237 sayılı Kanun'un “tehdit” suçunu yaptırıma bağlayan 106 ncı maddesinde aramak gerekmektedir. Madde gerekçesinde, tehdidin koruduğu değerin kişilerin huzur ve sükûnu olduğu, kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesinin engellenmesinin amaçlandığı, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetinin korunduğu, suçun oluşması bakımından tehdit konusu kötülüğün gerçekleşip gerçekleşmemesinin bir öneminin bulunmadığı, failin söz ve davranışlarının muhatabı üzerinde ciddi şekilde korku ve endişe yaratacak uygunluk ve yeterlilik içerip içermediğinin her somut olayda araştırılması gerektiği ifade edilmiştir. İster sözel, ister herhangi bir eylemsel davranışla gerçekleşsin; önemli olan husus, olayın gerçekleştiği andaki özel koşullara göre eylemin tehdit olarak algılanabilir nitelikte olup olmadığıdır.

Bu bağlamda, "bu askerlik bitmesin, biterse ben de seni bitiririm" şeklinde sanık tarafından mağdura karşı sarfedilen sözlerin içeriğinin, belirsiz, soyut ve genel bir ifade tarzından öteye geçmediği, açık veya örtülü de olsa hangi şekilde zarar verileceği hususunda bir açıklık içermediği, mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilme açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olmadığı cihetle atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı sonucuna ulaşılarak sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Üste Fiilen Taarruza Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A-3) bendinde açıklanan nedenlerle Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2017 tarihli ve 2016/915 Esas, 2017/568 Karar sayılı kararına yönelik ((Kapatılan) Kuzey ... Saha Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 07.03.2017 tarihli ve 2016/50 Esas, 2017/68 Karar sayılı kararı) sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Üstü Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2017 tarihli ve 2016/915 Esas, 2017/568 Karar sayılı kararına yönelik ((Kapatılan) Kuzey ... Saha Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 07.03.2017 tarihli ve 2016/50 Esas, 2017/68 Karar sayılı kararı) sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5749, Karar No: 2024/6616, Tarih: 03.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5749 E.  ,  2024/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1950 E., 2023/667 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Devrek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/209 E., 2021/215 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Zonguldak ili, .... ilçesi, ..... köyü,....mevkii 137 ada 4 parsel sayılı taşınmazın müvekkilleri adına kayıtlı olduğunu, davalıların ise bitişik komşu 137 ada 2 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduğunu, yapılan kadastro çalışmalarında davalıların maliki olduğu 137 ada 2 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerine ait 137 ada 4 parsel sayılı taşınmaza bütün sınır hattı boyunca yer yer 2 metre eninde tecavüzlü olarak tespit görerek tapu siciline tescil edildiğini, müvekkillerinin ve bütün köylülerin kendilerini bildiklerinden beri davalılar ile olan sınırları, arazi üzerinde bulunan ve bir hat boyunca uzanan yaklaşık 10 adet karaağacın çizdiğini, müvekkilleri ile davalıların taşınmazlarını bu ağaçların ayırdığını, bu ağaçların kökleri ile oluşan ve kaş diye tabir edilen arazi yapısının doğal sınırı oluşturduğunu, davalıların 137 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarını tel ile çevirmek için sınır tespiti yaptırmaları sonucunda parsellerinin gayrimenkullerine olan tecavüzlü durumlarını öğrendiklerini, davalıların da bildiği bu doğal ve gerçek sınıra taşınmazlarının çekilmesini, tecavüzlerini sonlandırmalarını talep etmelerine rağmen davalıların olumsuz cevap verdiklerini ileri sürerek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile 137 ada 4 parsel sayılı taşınmaza bitişik bütün sınır hattı boyunca en az 2 metre enindeki arazi parçasının 137 ada 4 parsele eklenerek müvekkilleri adına payları oranında tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... farklı tarihlerde sundukları ve benzer beyanda bulundukları cevap dilekçelerinde özetle; davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, yasal süresi içinde açılmadığını, kadastro işlemlerinin fiili duruma ve işlemlere dayanak oluşturan kişi beyanlarına uygun yapıldığını, yokluklarında yapılan kadastro tespit ve tescil işlemlerine herhangi bir dahillerinin olmadığını, diğer taraftan davacıların sınır hususundaki beyan ve iddialarının dahi kendi içinde çelişki gösterdiğini, davacıların sınır hususunda yanlışlık yapıldığı ve tecavüzün varlığı ile sonlandırılmasını istedikleri yönündeki iddilarının soyut bir iddiadan ibaret olduğunu, bu hususta davacı tarafça herhangi bir şekilde uyarı ya da ihtar verilmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve tanık beyanlarından dava konusu taşınmazın davacıların talep ettiği şekilde kullanıldığının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taşınmazlar arasında bulunan ve sınır olduğu belirtilen ağaçların kimse tarafından dikilmediği, kendiliğinden yetişen ağaçlardan olduğu, ağaçların mevcut konumlarına göre ise davacı tarafça, davalıların taşınmazının kendi taşınmazlarının sınırları içine girerek fazla miktarda tespit ve tescil edildiği iddiasının ispatlanamadığı, Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın, müvekkillerinin maliki olduğu taşınmaza bütün sınır hattı boyunca yer yer 2 metre eninde tecavüzlü olarak tapu siciline tescil edildiğini, müvekkillerine ait taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen ağaçların sınırı oluşturduğunu, davalıların sınır hattı boyunca uzanan ağaçların ve yer yer 2 metre genişliğindeki arazi parçasının kendilerine ait olduğuna dair herhangi bir beyanları olmadığını, tanık beyanları, davalıların beyanları ve bilirkişilerin sunmuş oldukları raporda yer yer 2 metre eninde sınır hattı boyunca tecavüzün olduğu, ağaçların müvekkillerine ait olduğu, bilirkişi raporunda da davalıların mülkiyetinde olan parselin müvekkillerine ait parseli alt tarafında kalması nedeniyle taşınmazın işlenmesi, yağmur sularının toprak yüzeyindeki toprak taneciklerini sürüklemesi ve ve toprak işlendikçe toprak taşımasına bağlı erozyonun devam ettiği tespit edilerek söz konusu davalarının ispatlandığı halde Yerel Mahkemece bu hususların değerlendirilmeden dikkate alınmayarak eksik inceleme ve araştırma neticesinde hatalı ve hukuka aykırı şekilde karar verildiğini, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin vermiş olduğu kararın hatalı ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece her ne kadar istinaf yargı yolu açık gösterilmiş ise de söz konusu hüküm miktar itibariyle kesin hüküm teşkil etmekte olup verilen kararın kesin karar olması gerektiğini, kararın öncelikle kesin karar olması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmesini, usul gereği kesinlik sınırı dikkate alınmaz ise esasa ilişkin itirazları doğrultusunda Yerel Mahkemece verilen karar yerinde olduğunu ileri sürerek davacı tarafın temyiz talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu; Zonguldak ili, .... ilçesi, .... köyü, ... (....) mevki çalışma alanında bulunan 137 ada 2 parsel sayılı, 509,90 metrekare yüz ölçümlü ve "bahçe" vasıflı taşınmaz davalıların murisi İbrahim Sucu adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar kadastro sırasında adlarına tescil edilen 137 ada 4 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan 137 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, kendilerine ait olan 4 numaralı parsele bütün sınır hattı boyunca yer yer yaklaşık 2 metre eninde tecavüzlü olarak tespit görerek davalılar adına tescil edildiğini, kendi taşınmazları ile davalıların taşınmazının sınırlarını arazi üzerinde bulunan ve bir hat boyunca uzanan yaklaşık 10 adet karaağaçın çizdiğini, kendi taşınmazları ile davalıların taşınmazını bu karaağaçların ayırdığını ve bu ağaçların kökleri ile oluşan ve kaş diye tabir edilen arazi yapısının doğal sınırı oluşturduğunu belirtip davalılar adına kayıtlı 137 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kendileri ait olduğunu ileri sürerek dava açmışlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacıların talep ettiği şekilde kullanıldığının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişilerin beyanları, Mahkeme gözlemi ve dosya içerisindeki fotoğraflardan davacılara ait 137 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile davalılara ait 137 ada 2 parsel sayılı taşınmaz arasında doğal sınır oluşturacak şekilde kot farkı bulunduğu, arazi üzerinde mahalli bilirkişilerin beyanlarına göre kendiliğinden yetişen ve fotoğraflardan görüldüğü üzere yaşlı karağaçların yer aldığı ve her iki taşınmaz arasındaki sınırın uzun süredir bu şekilde olduğu; o halde, oluşan sınır üzerindeki ağaçlar ve kaş esas alınmak suretiyle davanın çözümü gerekirken davanın reddine karar verilmesinin isabetli olmamıştır.

Hâl böyle olunca; Mahkemece, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan tarafsız şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve 1 fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı; yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınmak suretiyle taraflar arasındaki sınır tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4370, Karar No: 2019/349, Tarih: 23.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4370 E.  ,  2019/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 58/9, 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın çocuklarının örgüte müzahir okullarda öğrenim görmesi, 1994 yılında örgüte müzahir yurtta kalması, 2012 yılına kadar örgüte müzahir gazeteye abone olması, örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açtığı, işlem yaptığı yönünde delil bulunmayan sanığın Bank Asya mutad hesap kayıtlarının örgütsel faaliyet olamayacağı belirlenerek yapılan incelemede; silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “29.08.2016” yerine "21.07.2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin,

tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42707, Karar No: 2017/24252, Tarih: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42707 E.  ,  2017/24252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10212, Karar No: 2022/2278, Tarih: 23.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10212 E.  ,  2022/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı ve benzer kararlarında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunluluğuna rağmen, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz yoluna başvuru süresinin 1 hafta olduğu gözetilmeden, mahkemece dosyanın esası hakkında karar verildikten sonra, hükmün yasa yolu kısmında temyiz yasa yoluna başvuru süresi 15 gün olarak belirtilerek yasa yolunun yanlış gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvuru süresinin 15 gün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü ''başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, Dairemizin 10/11/2020 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2021 tarihli kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek, sanık hakkında verilen hapis cezası üzerinden CMK'nın 251/3. maddesi gereği 1/4 oranında indirim uyguladığı, sanığın yokluğunda verilen bu karar usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve yasal süresi içerisinde sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla,

Dosya içeriğine göre; sanığın, 1.93 promil alkollü vaziyette aracı ile seyir halindeyken, trafik kontrolünde yakalandığı olayda, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.