muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2384, Karar No: 2019/2752, Tarih: 17.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/2384 E.  ,  2019/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davanın esasıyla ilgili istinaf başvurusunun reddine, harç ve vekalet ücreti bakımından istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’in, ... ve ... parsel sayılı taşınmazları mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğluna satış yolu ile temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı aşamalarda, mirasbırakanın taşınmazlarından bir kısmını sattığını, temlikin gerçek bir satış olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; davalının istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalının esasa ilişkin istinaf başvurusunun reddine, ancak temlike konu pay ve davacının miras payı gözetilerek harç ve vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken dava konusu taşınmazların tamamının değeri üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun değinilen yönden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek davanın kabulü yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1931 doğumlu mirasbırakan ...’in 31.03.2011 tarihinde ölümü üzerine davacı kızı ..., davalı oğlu ...ile dava dışı eşi ... ve dava dışı oğlu ...’un mirasçı kaldıkları, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 15/24 payı ile dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken bizzat paylarının tamamını 15.02.2006 tarihinde satış yolu ile davalı ...’a temlik ettiği, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın imar görmesi sonucu ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 5/8, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 829/204525 payının 12.08.2016 tarihinde imar yolu ile davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, davacı tanıkları mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu ortaya koyamamışlar, davalı tanıkları ise mirasbırakanın masraflı bir yaşantısı olup taşınmazlarını sattığını bildirmişlerdir. Mirasçı ve aynı zamanda iptal halinde taşınmazlarda hak sahibi olacak davalı tanığı ... ise mirasbırakanın davalıdan aldığı borç karşılığında dava konusu taşınmazları davalıya sattığını ifade etmiştir. Bu bilgiler yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde muvazaa iddiasının kanıtlandığı söylenemez. Bedeller arasındaki fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6843, Karar No: 2016/8316, Tarih: 05.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6843 E.  ,  2016/8316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.01.2015 gün ve 487/57 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde; 1425 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiş, iptal ve terkinini talep ettiği kısım hakkında yüzölçümü belirtmemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 1425 parselde kayıtlı taşınmazın tamamının tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine vekilinin, dava dilekçesinde, dava konusu 1425 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesi talebinde bulunduğu, tescil harici bırakılması istenilen kısım hakkında yüzölçümü belirtmediği, yargılama aşamasındaki beyanlarında da davanın kabulüne karar verilmesini istediği görülmektedir. Tüm bu açıklamalar çerçevesinde Mahkemece yazılı şekilde verilen karara karşı davacı Hazine vekilinin temyizinde hukuki yararı bulunmamaktadır.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin temyizinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1553, Karar No: 2016/1376, Tarih: 09.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1553 E.  ,  2016/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davalı tüketicinin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedelinin iadesine dair Tüketici Hakem Heyeti Kararına davacı kurum tarafından yapılan itiraza ilişkindir.

Davalı tarafın dava konusu abonelik durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorularak celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5053, Karar No: 2014/9736, Tarih: 26.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5053 E.  ,  2014/9736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/372-2014/13

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalıya satım sözleşmesi kapsamında verilen çeklerin bir kısmının ödenmesi, bir kısmının ise mal teslim edilmemesi nedeniyle bedelsiz kaldığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 26.01.2012 tarihli kararın Dairemizin 11.02.2013 tarih, 2012/7416 E. , 2013/2467 K. sy. ilamı ile bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında açıkça “TTK 83/2. maddesinin uygulanabilmesi için davacının başka deliller göstermeksizin iddiasını münhasıran davalının defter kayıtları ile ispat edeceğini iddia etmesi gerekir. Davacı yargılama sırasında böyle bir delil inhisarı yapmaksızın birçok delillere ve bu arada davalı defterlerine de dayanmıştır. Bu durumda iddianın sadece davalı defter kayıtları ile ispat edilmesinin istendiğinin kabulü düşünülemez. Mahkemenin bu yönleri gözden uzak tutarak davalının defterlerini ibraz etmediğinden bahisle davacının TTK 83/2. maddesi hükmü uyarınca yemin etmesini gerekçe göstererek davayı kabul etmesi isabetsizdir. Mahkemece bu durumda 6100 sy. HMK'nun 220. maddesi uyarınca işlem yapılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.” denilmiştir. Açıklanan Yargıtay ilamında da belirtildiği üzere ispat külfeti davacı yandadır. Davacının ileri sürdüğü hususları usulüne uygun deliller ile kanıtlaması gerekir. Somut olayda davacı yanca sunulan deliller davacının borçlu olmadığını ispata yeterli olmadığı gibi, davacının ticari defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümüne elverişli bilgileri içermediği bilirkişi raporu ile de belirlenmiştir. Bu durumda kanıtlanamayan davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16317, Karar No: 2012/5464, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/16317 E.  ,  2012/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereği zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın sahtecilik suçundan beraatlerine,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in sahtecilik suçundan, 765 sayılı TCK'nun 339, 80, 31. maddeleri gereği 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 3 yıl kamu hizmetlerinden yoksun bırakılmalarına, tutuklulukta geçen sürenin mahsubuna dair

Sanık ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanıklar ..., ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan hükümler yönünden sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I-Sanıklar ..., hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan kamu davalarının vaki dava zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırılması ve sanıklar ..., ..., ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip sanıklar ..., ..., ...’ın mahkûmiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip sanıklar ..., ..., ...’ın mahkûmiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin sanıklar ..., ..., ...’ın hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının vaki dava zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırılması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan ve toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’e yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi, azaltıcı bir sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre kararlar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin dava zamanaşımının gerçekleşmediğine ve sanıklar ..., ..., ...’ın da mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, sanıklar müdafilerinin ise yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik soruşturma ve inceleme sonucu karar verildiğine, sanıkların cezalandırılmalarına yeter delil bulunmadığına, bilirkişi raporlarının hükme esas alınabilecek nitelikte ve yeterlilikte olmadığına, lehlerine olan delillerin gözetilmediğine, zincirleme suç koşullarının bulunmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, suç vasfının yanlış tayin edildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulandığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin de uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulandığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin de uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkumiyetleri hükümleri yönünden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLEREK, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kamu davalarının vaki dava zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırılması ve sanıklar ..., ..., ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden ise DOĞRUDAN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; eczacı olan sanığın menfaat karşılığı anlaştığı doktorlara gerçeğe aykırı reçete düzenlettirip kullanmaktan ibaret eylemenin sübutu halinde “memurun resmi belgede sahteciliğine iştirak” suçunu oluşturacağı ve bu suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/3. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.09.1998 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanık ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

III-Sanık ... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

1-Sanığın; reçete sahipleri tanıkların beyanları, bilirkişi raporları, düzenlenen reçete sayısı, Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü Kontrolörlüğünün 03.09.1999 gün ve 98/İR.4/5 sayılı ve Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulunun 04.02.1999 gün ve 81-2 sayılı raporları ve tüm dosya kapsamından hastayı görüp muayene etmeden istenilen ilaçları yazarak gerçeğe aykırı reçete düzenlediği anlaşılmakla; yüklenen ve tüm unsurları ile oluşan “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkûmiyeti yerine menfaat elde edilmesinin suçun oluşu için şart olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Kısa kararda sanığın cezalandırılmasına yeter delil elde edilemediğinden beraatine kararı verildiği halde gerekçede sanığın sahte reçete düzenlemek kastıyla hareket ettiğinin kabulünün mümkün olmadığı ancak hastayı muayene etmeden istediği ilaçları yazmak şeklindeki eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği bu suçun ise dava zamanaşımının dolduğundan bahsedilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14979, Karar No: 2022/945, Tarih: 27.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/14979 E.  ,  2022/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet: Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 - 2018/373 esas ve 2019/76 sayılı kararı (... ve ... ... hakkında)

2) Beraat: Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 2018/373 esas ve 2019/76 sayılı kararı (Abdol hakkında)

3)İstinaf başvurusunun esastan reddi:Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13/11/2019 - 2019/2276 esas ve 2019/2127 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ... ve ... ... müdafileri ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak Cumhuriyet savcısının dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;