muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12090, Karar No: 2013/1600, Tarih: 11.02.2013

Davacı sözü edilen bu taahhütnamenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 30 vd. maddeleri anlamında hata, hile yoluyla veya zorla kendisine imzalatıldığını ileri sürmemiştir. Davacının özgür iradesi ile davalı üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, davacı Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsüne kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davacıyı bağlar niteliktedir. Kaldı ki davalı üniversitece yükümlülükler yerine getirilmiş, davalı tarafından ise yerine getirilmemiştir. Davacının halen taahhütname gereğince mecburi hizmet yükümlülüğü devam ettiğine göre, adına tahakkuk edilen miktarı ödemekle sorumlu olup, ortada taahhütnameyi geçersiz kılan bir durum da bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, 657 sayılı Kanunun ek 35. maddesi uyarınca davacının mecburi hizmet yükümlülüğü ve tazminat borcu bulunmadığı, bu suretle verilen taahhüt ve kefalet senedinin de hükümsüz hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5077, Karar No: 2024/1959, Tarih: 11.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5077 E.  ,  2024/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/165 Esas, 2020/72 Karar

vekili Avukat ...

HÜKÜM :Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) Kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; 2015/09271 sayılı 30 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren "Adıyaman Kahvesi" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesince 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri uyarınca başvurunun reddine karar verildiğini, bu karara itiraz edildiğini, itirazın YİDK'nın 2016/M-1190 sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, işaretin bütün olarak değerlendirildiğinde vasıf bildirici olmadığını, ayırt ediciliğinin bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2016/126 E., 2017/107 K. sayılı kararıyla başvuru konusu işaretin "Adıyaman Kahvesi" ibareli olduğu, bilinen şehir veya yerleşim yeri isimlerinin başvuru kapsamında bulunan ürün ve hizmetlerle ilgili bir bilinirliği yoksa kullanılacağı ürün ve hizmetlere atıf yapar şekilde marka olarak tescilinin mümkün bulunduğu, Adıyaman İlinin bilinen bir yer ismi olduğu, ülkemizde kervansaray kahvesi olarak meşhur olan ve içerisinde kahve, çikolata, damla sakızı, keçiboynuzu, krema, sahlep barındıran kahve çeşidinin Adıyaman İline mahsus olduğu, anılan ürünle ünlü olduğu, davacının da kabulünde olduğu üzere bunun menengiç kahvesi olarak da bilindiği, şu hale göre başvuru konusu işaretin anılan ürünü ve bu ürün için gerçekleştirilecek yiyecek ve içecek sağlanması hizmetini tanımladığı, bu haliyle ortalama alıcıların anılan ibarelere veya işaret işletmesel köken atfetmeyeceklerinden herhangi bir ayırt ediciliğinin bulunmadığı, anılan işarette markasal olarak asıl ve ayırt edici unsurun “Adıyaman Kahvesi” ibaresi olduğu, başvuru konusu işaretin kapsamındaki "kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler ürünleri" ile "yiyecek ve içecek sağlanması" hizmetleri bakımından anılan işaretin vasıf bildirici olduğu, çünkü Adıyaman kahvesinin ve türünün bilinen ve meşhur bir ürün türü olduğu, işaretin de anılan ürünleri ve anılan ürün ve hizmetlerin sunulduğu yeri tanımladığı, ortalama alıcı ve yararlanıcıların tamamının işareti gördüklerinde anılan mal ve hizmetler bakımından bu şekilde algılayacakları, davacının başvurunun reddi üzerine gerçekleştirdiği itiraz aşamasında kullanımla ayırt edicilik vakıasına dayanmadığı, bu sebeple anılan iddianın yargılama aşamasında ileri sürülmesi ve tahkikinin mümkün bulunmadığı, kaldı ki bu yönde zaten kanıt bulunmadığı, buna karşın başvuru kapsamında olup da reddedilen diğer mal ve hizmetler yönünden işaretin tanımlayıcı olmadığı, ayırt ediciliğinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 2016/M-1190 sayılı kararının" Kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler," ürünleri ile “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" haricinde kalan mal ve hizmetler bakımından iptaline, sair yönden iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2017 tarihli ve 2017/739 E., 2017/649 K. sayılı kararıyla Adıyaman İli kahvesi ile ünlü bir kent olduğu, başvuru konusu işaretin kapsamındaki "kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler ürünleri" ile "yiyecek ve içecek sağlanması" hizmetleri bakımından anılan işaretin vasıf bildirici olduğu, çünkü Adıyaman kahvesinin ve türünün bilinen ve meşhur bir ürün türü olduğu, işaretin de anılan ürünleri ve anılan ürün ve hizmetlerin sunulduğu yeri tanımladığı, ortalama alıcı ve yararlanıcıların tamamının işareti gördüklerinde anılan mal ve hizmetler bakımından bu şekilde algılayacakları, davacının başvurunun reddi üzerine gerçekleştirdiği itiraz aşamasında kullanımla ayırt edicilik vakıasına dayanmadığı, bu sebeple anılan iddianın yargılama aşamasında ileri sürülmesi ve tahkikinin mümkün bulunmadığı, kaldı ki bu yönde zaten kanıt bulunmadığı, buna karşın başvuru kapsamında olup da reddedilen diğer mal ve hizmetler yönünden işaretin tanımlayıcı olmadığı gerekçesi ile davacı asıl ve davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.02.2019 tarih, 2017/3911 E. ve 2019/1106 K. sayılı kararıyla ''... Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, “Adıyaman Kahvesi” ibaresinin "kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler ürünleri" ürünleri ve "yiyecek ve içecek sağlanması" hizmeti bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca tanımlayıcı ve vasıf bildirici nitelikte olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca "Ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği hizmetlerin yapıldığı zamanı gösteren veya malların veya hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar" mutlak tescil engeline tabidir. Bu anlamda, belirli ürünler yönünden maruf ve meshur yer isimlerinin, o ürünler yönünden marka olarak kullanılması hakkı hiç kimsenin tekeline verilemez. Bununla birlikte somut olayda olduğu mahkemece, "Adıyaman Kahvesi" ibaresinin dava konusu mallar yönünden tanımlayıcı olduğu kabul edilmiş ise de ancak, fiili hizmet sınıfından bir uzmanın yer almadığı bilirkişi heyetinden alınan rapor uyarınca karar verilmesi doğru olmayıp, aralarında fiili hizmet sınıfında bir uzmanın da bulunduğu bir heyetten denetime elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir...'' gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyanın içerisinde fiili hizmet sınıfında bir uzmanın da bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edildiği, alınan raporda dava konusu Adıyaman Kahvesi ibareli başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında reddolunan 30. sınıftaki "Kahve, kakao veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" emtiaları ile 43. sınıftaki " yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" açısından cins, çeşit, vasıf bildirici niteliğe haiz olduğu, tanımlayıcı olduğu, bu nedenle YİDK kararının söz konusu emtialar açısından yerinde olduğu, ancak davaya konu marka başvurusunun 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında reddolunan 30. sınıfa giren “Makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar; ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz, hububat (tahıl) ve mamulleri” ile 43. sınıfa giren “Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri, gündüz bakımı (kreş) hizmetleri, hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri” yönünden ise YİDK kararının iptalinin gerekeceğinin belirtildiği, netice itibariyle, TÜRKPATENT YİDK'nın 2016/M-1190 sayılı kararının "kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" ürünleri ile "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" haricinde kalan mal ve hizmetler bakımından iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ''Adıyaman Kahvesi”, ülkemizde “kervansaray kahvesi” olarak da bilinen oldukça meşhur olan ve içerisinde kahve, çikolata, damla sakızı, keçiboynuzu, krema, memngiç kahvesi, salep bulunan bir kahve çeşidi olduğunu, kelime bu anlamıyla ilgili piyasadaki üreticilerin genel kullanımına açık nitelikte olup, ''Adıyaman Kahvesi” markasının tescili talep edilen 30 ve 43 üncü sınıfta yer alan emtia ve hizmetlerin tamamı bakımından, markasal bir ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, anılan ibarenin tescili halinde markanın emtiaları ferdileştirme ve teşhis edilebilir hale getirme vasfının ortadan kaybolacağını, bu nedenle söz konusu işaret soyut olarak ayırt ediciliğe haiz olsa dahi somut olarak ayırt edici nitelikten yoksun olduğunu, dava konusu “Adıyaman Kahvesi'' ibaresi, üzerinde kullanılmak istenen 30 uncu sınıftaki “makarnalar, mantılar, erişteler. pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. bal, arı sütü, is. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. mayalar, kabartma tozları. her türlü un, irmikler, nişastalar. toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. çaylar, buzlu çaylar. şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. sakızlar. dondurmalar, yenilebilir buzlar. hububat (tahıl) ve mamulleri.” ile 43 üncü sınıftaki “Geçici konaklama hizmetleri. gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri.” için de, doğrudan tanımlayıcı olup, söz konusu hizmetler yönünden ayırt ediciliği sağlamaktan uzak olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6562, Karar No: 2016/6399, Tarih: 26.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6562 E.  ,  2016/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın, ortağı ve müdürü olduğu ............... namına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlediği ve kullandığının iddia edildiği olayda, düzenlenen ve kullanılan faturalara ilişkin karşıt inceleme raporlarının dosya arasına getirtilip incelenmemiş olması, suça konu fatura bilgilerinin dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılan kurumdan karşıt inceleme raporları ve suça konu faturalara ilişkin bilgileri içeren belgeler getirtilip, sahte faturaları düzenleyen/kullanan kişiler hakkında kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikallerinin sağlanarak ayrıntılı özetlerinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaları düzenleyen/kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları/düzenledikleri ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının saptanması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenlenen çeklerin kimler tarafından tahsil edildiği ve faturaları düzenleyen şirketlere yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen/kullananlar ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve faturaların miktarları da gözetildiğinde nakit ödeme yönüyle ticari teamüle uygun olup olmadığı üzerinde de durulup, şirket ortağı ...............'ında duruşmaya celbi ile olaya ilişkin beyanlarının alınmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından kamu davaları açıldığı, sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup her takvim yılının da ayrı suçları oluşturduğu gözetilerek, sanık hakkında her takvim yılı ve kullanma ile düzenleme suçlarından ayrı ayrı hüküm tesisi yerine, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19475, Karar No: 2015/5233, Tarih: 09.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/19475 E.  ,  2015/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/248-2014/408

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, idaresindeki vakfın kayden maliki olduğu .. ada . parsel sayılı taşınmazı davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığını ileri sürerek, ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, ecrimsil talep edilen dönemde taşınmazı kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, davalının çekişmeli taşınmaza haksız olarak müdahale ettiği kanıtlanamadığına göre, davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, davalı kendisini vekille temsil ettirdiği halde vekâlet ücreti yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2094, Karar No: 2006/3585, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2094 E.  ,  2006/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı birleştirilen davanın davacısı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ... Belediye Başkanlığına ait tesçilsiz iş makinasının müvekkiline ait ... plakalı aracına çarptığını belirterek hasar, değer kaybı ve araç mahrumiyeti olarak toplam 4.319.00.YTL'sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini birleştirilen davada ise davacı Belediye Başkanlığı zararının kendi alacaklılarından mahsubunu talep etmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın idare sürücüsü Emin Yılancı'ya ihbar edilmesini ve reddini sinyalizasyon sistemindeki hasar nedeniyle 1.534.00.YTl'sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıla... dan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili müvekkilinin kusursuz olduğunu belirterek davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 2.349.95.YTL'sı tazminatın olay tarafından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı birleştirilen davanın davacısı belediye başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

-2-

2006/2094

2006/3585

Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusanda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı-birleştirilen davanın davacısı Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 95.15.YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına 24.4.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6757, Karar No: 2006/7933, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6757 E.  ,  2006/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kira tespiti davası sırasında davalı taraf vekili 29/03/2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı vekili, 29.03.2006 günlü dilekçesinde “deliller toplanmadan keşif kararı verdiği, mazeretlerinin kabul edilmediği, davacı taraf yanlısı davrandığı" gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ...'in red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince (100.00.-YTL) para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.