muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3021, Karar No: 2013/7699, Tarih: 09.09.2013

Mahkemece, 1086 sayılı H.M.U.K.’nın 45. maddesi gereğince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu .... Köyü, 603, 604, 635 ve 636 parsel sayılı taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılar .... ve arkadaşları tarafından 604 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak, davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından ise 603, 635 ve 636 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastro ve kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında başlayıp, 19.05.1970 tarihinde ilân edilerek, eldeki dava nedeniyle çekişmeli taşınmazlar yönünden kesinleşmeyen orman kadastrosu ile daha sonra 1997-1998 yılları arasında yapılan 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece, dava konusu olan 603, 604, 635 ve 636 parsel sayılı taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tescillerine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, hükme dayanak raporu hazırlayan orman bilirkişi Kadir Eğri 12.12.2011 tarihli raporunda, 1959 tarihli hava fotoğrafını arazide, 1/25000 ölçekli memleket haritasına ve kesinleşmiş tahdit haritasını arazide aplike ederek ilgili sahanın orman arazisi olduğuna kanaat getirdiğini ifade etmiştir. Ek raporunda ise; dava konusu taşınmazların orman tahdit haritasında, 1950 tarihli hava fotoğrafında ve 1/25000 ölçekli memleket haritasında orman sahaları içinde kaldığını ifade etmiş, dairenin iade kararıyla alınan ek raporunda ise, 604 parselin krokide (A) harfi ile gösterilen kısmı orman tescil sahası içinde kaldığını ifade etmiştir. Fakat sözü edilen tüm raporlar, denetime olanak verecek şekilde açıklamalı ifadeler içermediği gibi, çekişmeli taşınmazların eski tarihli resmî belgelerde (memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre) ne şekilde nitelendirildiği, eski tarihli hava fotoğraflarına göre, üzerinde neler bulunduğu da araştırılıp açıklanmamıştır.

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan yerlerde, bir yerin orman niteliği ve hukukî durumu 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiç bir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabî tutulmuştur. İadenin koşulları kanunda gösterilmiştir.

Ziraatçı bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlar üzerinde, antep fıstığı bulunduğu açıklanmıştır. Bu anlatımla; çam, ladin, gürgen, meşe, kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, kavak, söğüt, kızılağaç, akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 sayılı Kanunun 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Kanunda sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 sayılı Kanunun 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi kanunda yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınmazı ifade eder.

Dava konusu taşınmazlar vergi kaydına dayanılarak tesbit edilmiş iseler de, davalı gerçek kişiler yargılama sırasında tapu kaydına dayanmalarına rağmen, mahkemece, dayanak kayıtlar getirtilip, keşifte uygulanmamış, salt orman mühendisinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Ancak; eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru değildir.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece, öncelikle, davalı gerçek kişilerin dayandıkları, Şubat 1316 yoklama tarih, 63 sıra numaralı ve Ekim 1945 tarih 53 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren (Eski Türkçe olması halinde Eski Türkçe kayıtlarının tercüme ettirilmesi veya Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığı'ndan istenerek) tüm gittileri ve varsa krokileri, dayanak tapu kayıtlarının revizyon durumları sorularak, revizyon gömüş iseler, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir harita mühendisi, yerel ve tesbit bilirkişileri ile tarafların gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; eğim ölçer aletler (klizimetre) kullanılıp, münhanili kadastro paftasından, memleket haritası, halihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılmak suretiyle taşınmazların gerçek eğimi belirlenmeli, hava

fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip, taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, memleket haritasındaki rumuzların fıstık ağaçlarını simgeleyip simgelemediği belirlenmeli ve taşınmazların 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; harita ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli ve bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, çekişmeli taşınmazlar hâkim tarafından gözlemlenmeli, taşınmazlar üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, çekişmeli taşınmazlar üzerinde bulunan fıstık ağaçların taşınmazların tamamını kapsayıp kapsamadıkları, kapsamıyorlar ise, dağılımları, sayıları, aşılı olup olmadıkları, aşılı oldukları takdirde, kök yaşları ve aşı yaşlarının ne olduğu yönünde ziraat bilirkişiden rapor alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklarından taşınmazların öncesinin fıstıklık, çalılık ve makilik niteliğinde olup olmadığı sorulmalı, taşınmazların 23.09

.09.1983 gün ve 2896 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 1/I ve 3573 ve 6831 sayılı kanunun 1/I maddesinde gösterilen orman sayılmayan yer kavramına girip girmediği araştırılıp tartışılmalı, dayanılan tapu kayıtları yöntemince zemine uygulanıp, sınırlar tek tek yerel bilirkişilerden sorulmalı, varsa krokisi harita mühendisi aracılığıyla mahalline uygulanarak kapsamı duraksamasız saptanmalı, tapu kayıtlarının taşınmazlara uyduğu saptandığı takdirde, taşınmazların eski tarihli resmî belgelerdeki nitelendirilmesine göre 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısında hukukî geçerliliğini yitirip yitirmediği değerlendirilmeli, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, yetersiz bilirkişi raporlarına, eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre ise, 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temiz harcının istek halinde iadesine 09/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15227, Karar No: 2015/12431, Tarih: 05.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15227 E.  ,  2015/12431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARAS I : 2013/234-2014/384

Davacı M.. S.. vekili Avukat M.. G.. tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 13/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişim şekli ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6552, Karar No: 2013/10279, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6552 E.  ,  2013/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalılardan ... ve ... hakkındaki davanın feragat nedeni ile reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ... ve ... hakkındaki davanın feragat nedeni ile reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat fark olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların kadasto parseli mi imar parseli mi oldukları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21392, Karar No: 2018/8282, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21392 E.  ,  2018/8282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ......ı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...... davası sürecinde yaşanan karmaşa nedeniyle düğünde takılan ziynet eşyalarının davalının ailesi ile birlikte yaşadığı evde kaldığını ve sonrasında da kendisine iade edilmediğini ileri sürerek; 1 adet hamit altın beşi bir yerde olarak tabir edilen altın, 75 cm ......, 5 adet 18 gramlık 22 ayar ..., 2 adet 12 gramlık 22 ayar ... ve 60 adet ......ın aynen, bu mümkün olmazsa fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 15.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14/12/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 27.650,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, iddia edilen hususların gerçeği yansıtmadığını, düğünde davacıya 1 adet suriye altın beşi bir yerde, 50 cm ......, 6 adet 12 gramlık ... ile 30 adet ...... talıldığını, takılan bu ziynet eşyalarından 1 adet 12 gramlık ... dışındaki diğer tüm altınların tarafların rızası ile düğün için yapılan borçları kapatmak amacıyla bozdurulduğunu, satılmayan bir adet 12 gramlık bileziği ise davacının evden ayrılırken kolunda takılı olduğu için yanında götürdüğünü, belirtilenler dışında davacıya ya da taraflara takılan herhangi bir ziynet eşyası bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 700,00 TL bedelinde 1 adet suriye cinsi beşi bir yerde altın, 1.200,00 TL değerinde 75 cm altın ......, 9.000,00TL değerinde 5 adet 22 ayar 18 gr altın ..., 5.250,00 TL değerinde 30 adet ......ın davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine; mümkün olmaması halinde toplam bedeli olarak 19.150,00 TL’nin 15.500 TL’sinin dava tarihinden itibaren, kalanının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin tüm taleplerin ispatlanamadığından reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava; ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmişse, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynetlerin gram ve ayarları açık olarak yazılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece; aynen iadesine karar verilen 1 adet suriye cinsi beşi bir yerdenin niteliği, gram ve ayarı belirtilmediği gibi yine hükümde aynen iadesine karar verilen 1 adet ......in de gram ve ayarı belirtilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır. Karar bu hali ile açık ve infaza elverişli değildir.

O halde, mahkemece; hüküm altına alınan suriye cinsi beşi bir yerde ile ......in gram, ayar ve niteliklerinin tespiti için deliller değerlendirilip, söz konusu ziynet eşyalarının gram ve ayarının hükümde ayrı ayrı gösterilerek ve davalının infaz sırasında seçimlik hakkının kullanılması (aynen iade veya bedeli tercih etmesi) bertaraf edilmeden taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6142, Karar No: 2021/10467, Tarih: 17.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6142 E.  ,  2021/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti;

Davacı vekili; Davacının 06.06.2007 tarihinde radyoloji teknikeri olarak Davalı Bakanlığa ait ... Ege Doğum ve Kadın Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi işyerinde Davalı Bakanlık ile aralarında alt işveren-asıl işveren ilişkisi mevcut olan diğer davalı şirket işçisi olarak çalışmaya başladığını, 09.08.2010 tarihinde evlendiğini, iş akdini 31.01.2011 tarihinde evlilik nedeniyle sona erdirdiğini, bu fesih şekli gereği kıdem tazminatına hak kazandığını, işyerindeki çalışmasının 3153 sayılı yasa kapsamında olduğunu ve bu yasa gereği yılda 4 hafta kesintisiz izin kullanması gerektiğini, bu izinlerini kullanmadığını, ayrıca aynı yasa gereği günde 5 saatten fazla çalışmanın yasak olduğunu, bunun yanında pazar gününden ayrı olmak üzere hafta içinde 1 gün öğleden sonra izin yapması gerektiğini, buna göre haftalık çalışma süresinin 27,5 saat olması gerekir iken 35 saatin üzerinde çalıştırıldığını, fazla mesai ücreti alacağının mevcut bulunduğunu, bu alacaklarının tahsili içinİzmir 1. İcra Müdürlüğünün 2012/10963 sayılı dosyası ile takibe geçtiğini ve davalıların itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, yapılan itirazın yerinde olmadığını iddia ederek; 6.338,98 TL kıdem tazminatı, 906,34 TL kıdem tazminatı faizi, 4.601,36 TL net ücretli izin alacağı ve 10.000,00 TL fazla mesai alacağı için yapılan itirazın kısmen iptali ile bu miktardaki alacaklar yönünden takibin devamına, itirazın kötüniyetli olması nedeniyle %20'den az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık vekili, kendilerine husumet yöneltilmesinin yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.