muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3696, Karar No: 2019/8193, Tarih: 22.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3696 E.  ,  2019/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı kiracı ile davalı kiralayan arasında 10.06.2014 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazın işyeri olarak kiralandığını, taşınmazı iş yeri olarak kullanmak için belediyeye başvurduklarında, belediye tarafından yapılan incelemede, taşınmazın mimari projesine uygun olmadığı için işyeri ruhsatı alamadıklarını, bunun üzerine kira sözleşmesinin feshedildiğini ve taşınmazı tahliye ettiklerini, davalının sözleşmeye aykırı davranışı nedeni ile, davacı kiracı tarafından kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masraf tutarı 47.930TL, ayrıca yeni kiralanan taşınmaza yapılan masraflar ve taşınma giderleri olarak 42.200TL masraf yaptıklarını, taşınmazın kullanılmadığından üretim yapılamadığı için maddi zararlarının oluştuğunu beyan ederek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 10.000TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı kiralayan; kısmi dava açılamayacağını, davacının taşınmazı görerek ve inceleyerek kiraladığını, sözleşmeye göre ruhsat alma sorumluluğunun davacıda olduğunu sözleşmeye göre faydalı masrafların talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; sözleşmede, ruhsat ve bunlar gibi her türlü sorumluluğun davacı kiracıya ait olacağının düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kiracı vekilinin faydalı imalat bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kiracı vekilinin faydalı imalat bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan 10.06.2014 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 15 ve 20. maddelerinde; kiracı tarafından yapılacak masrafların tahliye durumunda istenmeyeceği, 21. maddesinde, belediyedeki her türlü sorumluluğun kiracıya ait olacağı (ruhsat izin belgesi) düzenlenmiş olup özgür irade ile düzenlenmiş bu şartlar tarafları bağlar. Her ne kadar sözleşmede yapılan imalatların, tahliye durumunda kiraya verenden istenemeyeceği öngörülmüş ise de, kira sözleşmesinin ruhsat alınamadığından fesh edilmiş olup ayrıca davalı tarafından tahliyeden sonra yapılan imalatların kaldırılması istenmeyip benimsenerek, taşınmaz mevcut haliyle teslim alınmıştır. Kira sözleşmesinde, kiracının, kiralanana yapacağı masrafları talep edemeyeceği düzenlenmiş ise de söz konusu hüküm kiralananın sözleşme süresini sonunda tahliye edilmesi halinde geçerli olacaktır. Bu durumda, kira sözleşmesinin süresi sona ermeden kiralananı tahliye eden davacı, tahliye tarihinden sözleşme sonuna kadar olan süre oranında kiralanan taşınmaza yapılan faydalı ve zaruri masrafların imalat tarihi itibarı ile saptanan bedellerinden yıpranma payı düşüldükten sonra kalan bedeli isteyebileceği hususu gözardı edilerek davacı kiracının faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin tahsiline yönelik talebinin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4018, Karar No: 2022/5808, Tarih: 14.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4018 E.  ,  2022/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "davacı kadının iş başvurusu için ...'ya gittiğini bildiği halde kayıp başvurusu yaparak kadını zor durumda bırakma" vakıasının ispatlanamadığı, bu nedenlerle bu vakıanın davalı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, bu kusurun çıkarılması halinde de yine davalı erkeğin ağır, davacı kadının az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 14.06.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/2615, Karar No: 2010/10702, Tarih: 23.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/2615 E.  ,  2010/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının; 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 23/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17423, Karar No: 2018/13467, Tarih: 15.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/17423 E.  ,  2018/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :SÖZLEŞMENİN FESHİ TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile 1 nolu meskenini davalıya devrettiğini, davalının herhangi bir mazereti olmaksızın edimlerini ifa etmediğini ileri sürerek sözleşmenin feshi ile tapu kaydının iptali ve adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bakıma muhtaç olmaması nedeniyle dava şartlarının oluşmadığını, manevi ve sosyal ihtiyaçlarını karşıladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sözleşmeye uygun hareket etmediği, davacıya karşı yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.406.64 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13245, Karar No: 2014/16828, Tarih: 26.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/13245 E.  ,  2014/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2010/811-2012/319

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ;davacının 20 günlük yıllık iznini kullanmak için izin talebinde bulunduğunu ve izne çıkarıldığını, davacının izninin 24/09/2010 tarihinde bitmesine rağmen işbaşı yapmadığını, devam eden üç günde iş başı yapmayınca müvekkilinin Bornova 3. Noterliğinin 28/09/2010 tarih ve 29697 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davacıyı işe davet ettiğini, davacının işbaşı yapmadığı gibi söz konusu davayı açtığını, davacının haftada 45 saat çalıştığını, fazla çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları iddialarının da gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacının soyadının karar başlığında hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yönünden işyeri çalışanı olmayan ve işyerindeki çalışma koşullarını bilebilecek konumda bulunmayan davacı tanık anlatımlarına itibarla hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece fazla çalışma alacağı yönünden davalı tanık anlatımlarına göre hesaplanacak fazla çalışma alacağının uygun bir takdiri indirim ile hüküm altına alınması, ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4- Kabule göre de, fazla çalışma alacağının ıslah ile arttırılan miktarı da aşacak şekilde hüküm altına alınması taleple bağlılık kuralı gereğince hatalıdır.

F) Sonuç:

Mahkemece fazla çalışma alacağı yönünden davalı tanık anlatımlarına göre hesaplanacak fazla çalışma alacağının uygun bir takdiri indirim ile hüküm altına alınması, ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4- Kabule göre de, fazla çalışma alacağının ıslah ile arttırılan miktarı da aşacak şekilde hüküm altına alınması taleple bağlılık kuralı gereğince hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3104, Karar No: 2010/3562, Tarih: 13.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3104 E.  ,  2010/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2006 gün ve 2006/292 Esas, 2006/452 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden önce 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren, Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrasına temas ettiği, bu suç şikayete tabi olup zarar gören şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda hükümden sonra yürürlüğe giren 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/10432, Karar No: 2023/5945, Tarih: 25.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10432 E.  ,  2023/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/879 E., 2016/475 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ... ..., ... ...

SUÇLAR :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/1851 iddianame numaralı, 23.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, şikâyetçilerin ortak ikametine ... vakti ... başına girerek, mutfak balkonundaki dolabı kırıp, çöp poşetlerini yırttığı, ikamette bulunan cep telefonu ile bileziği çaldığından bahisle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1 151/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/879 Esas, 2016/475 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 116/1, 151/1, 53/1. maddeleri gereğince sırasıyla 5 yıl, 6 ay, 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, kurulan hükümlerde hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi "hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçlardan, sanığın beraat etmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilmesi gereken nedenlere" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dosya kapsamına göre; sanığın, şikâyetçilerin ortak ikametine ... vakti ... başına girerek, mutfak balkonundaki dolabı kırıp, çöp poşetlerini yırttığı, ikamette bulunan cep telefonu ile bileziği çaldığı, sanığın, suça konu cep telefonunu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat eden sanık ...'e sattığının tespit edilmesi üzerine sanığa ulaşıldığı, bu şekilde atılı suçun işlendiğinin ... olduğu, Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanığın tevilli ikrara yönelik savunmaları, şikâyetçilerin ifadeleri, 06.05.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 07.05.2015 tarihli CD İnceleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur

IV. GEREKÇE

2. Sanığın tevilli ikrara yönelik savunmaları, şikâyetçilerin ifadeleri, 06.05.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 07.05.2015 tarihli CD İnceleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin yargılamanın aşamalarında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmedikleri, hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince uygulama yapılmama gerekçesinin yerinde olduğu, sonuç ceza miktarı itibarıyla aynı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinden uygulama yapılamayacağı; konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 50, 51, 62, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinden uygulama yapılmama gerekçesinin yerinde olduğu; eksik incelenen bir hususun da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin anılan sebeplere yönelik temyiz istemleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli ve 2015/879 Esas, 2016/475 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7756, Karar No: 2019/1988, Tarih: 19.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7756 E.  ,  2019/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nun 151/1, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet karar tarihi olan 04/12/2014 tarihinden 04/12/2018 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8478, Karar No: 2012/2627, Tarih: 01.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/8478 E.  ,  2012/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 52, 53/1. mad. göre 2 yıl hp, 1000 YTL apli para cezası, hak yoksunluğu

5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 52, 53/1, mad. göre 2 yıl hapis, 960 YTL adli para cezası, hak yoksunluğu

5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 52, 53/1, mad. göre 2 yıl hapis, 620 YTL adli para cezası, hak yoksunluğu

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Sanığın emekli maaşlarını çekmek için gittikleri ATM'de kendisinden yardım isteyen katılanların söyledikleri şifre ve verdikleri bankamatik kartları ile para çekip ATM'nin işletim sistemi gereği olarak para çekme işleminde, önce kartı sonra çekilmek istenen parayı vermesi özelliğinden de yararlanarak katılanların makinenin işlem sırası gereği önce verdiği kartlarını alıp hesapta para olmadığını söyleyip bankaya yönelmelerini sağlayarak, kartın peşinden kısa süre içerisinde verilen paraları almaktan ibaret eyleminin; kartı ele geçirmesi veya elinde bulundurması, katılanların da ATM’deki paraları sanığa teslim etme iradesi bulunmadığından “hırsızlık” suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 2010/8478 esas, 2012/2627 karar sayılı ilamında muhalefet konusu olan olay, katılanın yardım talebi üzerine onun kart ve şifresini alarak, para çekme işlemini tamamlayarak, paranın ATM'den alınması öncesi katılanı aldatarak oradan uzaklaşmasını sağlayıp bilahare ATM'den parayı alma eyleminin hangi suçu oluşturacağıdır.