muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4568, Karar No: 2023/564, Tarih: 26.01.2023

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Dava, kambiyo senedine dayalı icra takibi üzerine İİK 72 maddesine müstenit menfi tesbit istemine ilişkindir.

Davacılar, muris ... ... Karademir ile bono lehtarı ...'in kardeş olduklarını, 20-25 yıl kadar önce davalının Turhan köyünde çiftçilik yapmakta iken Subaşı Petrol Sahibi...'ndan 3.500 kğ gübre aldığını, İhsan Subaşı'nın muris ... ...'den teminat senedi istemesi üzerine murisin damga pulu yapıştırılmış boş bonoya imzalayarak...'na verdiğini, adı geçeninde bonoya murisin adı ve soyadı ile köyünü kendi el yazısı ile yazdığını, bononun diğer kısımlarının boş olduğunu 10 yıl kadar önce de ...'in gübre bedelini...'ya ödeyerek bonoyu aldığını, daha sonra bononun ... tarafından doldurularak kiracısı olan ...'e ciro ettiğini, hamilin de iyi niyetli olmadığını beyanla bono nedeniyle muris ... ... ...in borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemişlerdir.

Takip ve dava dayanağı bono, 15.07.2011 tanzim, 15.10.2011 vade tarihli 150.000,00 TL bedelli, borçlusu ... ... Karademir, alacaklısı ... olan, lehtar tarafından ...'e ciro edilen ve adı geçen tarafından da Niğde 1. İcra Müdürlüğünün 2013/5834 sayılı dosyasında takibe konu edilen ve üzerine damga pulu ilsak edilmiş olan bonodur.

6102 sayılı TTK 776 maddesinde bononun unsurları sayılmış olup. (f) fıkrasında belirtilen düzenleme tarihi bononun zorunlu unsurları arasındadır. Tanzim tarihi taşımayan bir senet bono niteliğini haiz değildir.

15.07.2011 tanzim tarihli, dava konusu bono üzerinde damga pulu mevcut olup, 4962 sayılı Yasa'nın 12. maddesi hükmü ile 07.08.2003 tarihinden itibaren bonolara damga pulu yapıştırılması zorunluluğuna son verilmiştir.

Hiçbir zorunluluk ve gereklilik de bulunmadığı halde, 07.08.2003 tarihinden 8 yıl sonra düzenlenen dava konusu bonoya damga pulu yapıştırılmasının haklı ve kabul edilebilir hiçbir izahı yoktur. Zaten bu konuda davalı da tatmin edici hiçbir açıklama getirememiştir.

Bu durumda belgenin 07.08.2003 tarihinden önce düzenlenmesi nedeniyle üzerindeki 15.07.2011 tanzim tarihi gerçeğe aykırı olup, bononun tanzim tarihi bulunmamakta, bu nedenle kambiyo senedi niteliğini de taşımamaktadır.

Davacıların temyiz kanun yolu başvurusunun kabulü ile geçerli bir tanzim tarihi taşımayan, bu nedenle bono niteliği taşımayan belge nedeniyle davacıların menfi tesbit davasının kabulüne karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu yöne ilişkin davacıların temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2019/7500, Karar No: 2020/6073, Tarih: 08.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/7500 E.  ,  2020/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarih ve 2017/8-2017/69 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanık hakkında TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri, TCK’nın 62/1, 58/9, 53/1-2-3, 63/1.

maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hükümden sonra dosyaya gelen ve sanık hakkında beyanlar içerir... ve...’ya ait ifade tutanaklarının CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması ve ifade sahiplerinin tanık olarak dinlenmesi ile tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6852, Karar No: 2021/552, Tarih: 11.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6852 E.  ,  2021/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2017 tarihli ve 2017/982 soruşturma, 2017/324 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/12/2017 tarihli ve 2017/125001 soruşturma, 2017/15289 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Artvin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/02/2019 tarihli ve 2018/21694 soruşturma, 2019/6127 sayılı kararı takiben, Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2019 tarihli ve 2019/365 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, yetki uyuşmazlığı konusunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/12/2017 tarihli ve 2017/125001 soruşturma, 2017/15289 sayılı yetkisizlik kararını takiben, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetki konusunda karar verilmesine yer olmadığına dosyanın yetkili ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/10/2020 gün ve 94660652-105-34-12067-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28/02/2019 tarihli ve 2019/365 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

T/İ
Yargıtay — Esas No: 2017/13169, Karar No: 2019/7591, Tarih: 05.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/13169 E.  ,  2019/7591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizi, defter ve belge gizleme suçuna hasren yapıldığından bu suçtan temyiz incelemesine konu olabilecek nitelikte hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, defter ve belge gizleme suçu ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında 2008-2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

1-Sanık ... hakkında 2008-2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

... Kurumlar Vergi Dairesinin 228 071 7223 vergi numaralı mükellefi ... Ambalaj Orm. Ürn. Ltd.Şti. yetkilisi olan sanıkların 2007-2008 -2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’ın savunmasında şirketi 2006 yılında kurduğu ve 5-6 ay sonra devrettiğini beyan etmesi, 23.02.2008 tarihli yoklama tutanağını iş yeri yetkilisi sıfatıyla ... yerine diğer sanık ...’in imzalaması ve Antalya.... Noterliğinin 21.08.2006 tarihli vekaletnamesi ile yerine imza attığının belirtilmiş olması, sanık müdafinin sahte faturalardaki imzaların sanığın eli ürünü olmadığını iddia etmesi ayrıca suça konu şirkete ait faturaların ... isimli kişinin adresinde bulunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; sanıkların ortağı oldukları şirketin düzenlemiş olduğu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sanıkların savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, şirket ortağı olan ... ile faturaların bulunduğu ... isimli kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek suça konu faturalar ile ilgili bilgilerinin sorulması ve sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafiinin temyiz temyiz talebinin incelenmesinde;

2-Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafiinin temyiz temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.05.2011 tarihli, 2011/4831 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden bu suçtan hüküm kurulması ;

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11219, Karar No: 2024/10635, Tarih: 07.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11219 E.  ,  2024/10635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/136 E., 2024/227 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurtdışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurtdışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2020/230 E., 2021/249 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ve 2022/327 E., 2023/1391 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 28.07.2020 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine..." dair bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, Kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, Kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurtdışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5155, Karar No: 2022/566, Tarih: 24.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5155 E.  ,  2022/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdurun iş yerine taklit anahtar kullanarak içeri girdikten sonra hırsızlık suçunu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2. maddesinin (d) bendinin yanında (h) bendi ile uygulama yapılıp aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2.maddelerinde belirtilen, 5 yıl 4 aylık asli dava zaman aşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında karar tarihi olan 27.04.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8402, Karar No: 2012/141, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8402 E.  ,  2012/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.03.2010 tarih ve 2009/1507 - 2010/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ve davalının ortağı olduğu 5 ortaklı limited şirketin vergi borçlarının müvekkili tarafından ödendiğini, davalı hakkında şirketteki payı oranında alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tarafların 5 ortaklı limited şirketin ortağı oldukları, davacının vergi borcunu ödediği şirketin İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 12/11/2009 tarihli kararıyla iflasının açılmasına karar verildiği, TTK’nun 532. maddesi gereğince şirket borcundan dolayı ortağa başvurulamayacağı ve şirketin iflası halinde alacağın tasfiye memuru veya iflas idaresi tarafından tespit ve talep edilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ortağı olduğu limited şirketin vergi borcunu ödediğini iddia eden davacının borcun sermaye payı oranında tahsili için davalı diğer ortak aleyhine giriştiği icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, TTK’nun 532. maddesi gereğince şirket borcundan dolayı ortağa başvurulamayacağı ve iflas kararı verilen şirket borcunun tasfiye memuru veya iflas idaresinden talep edilebileceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa ki 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35. maddesinde belirtilen koşullar oluştuğu takdirde, limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacağından, davacı şirket ortaklarına rücu edebilecektir. Somut olayda, vergi dairesi tarafından vergi borcunun tahsili için şirket aleyhine takip başlatılıp başlatılmadığı veya dava açılıp açılmadığı, davacı ortağın şirketin kamu borcunu takip veya davanın sonuçsuz kalması nedeniyle ödeyip ödemediği araştırılıp değerlendirilmeden davanın yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.01.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2011/1803, Karar No: 2011/5973, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1803 E.  ,  2011/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’un yapılan yargılaması sonunda; evlenme nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 434/1. maddesi uyarınca teciline dair Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2006 gün ve 2005/292 Esas, 2006/28 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın 09.11.2004 tarihinde yapılan sorgusundan inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği, bu arada zamanaşımını kesen başka işlemin de bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.