muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/54, Karar No: 2019/131, Tarih: 26.02.2019

Öncelikle sanığın iki ayrı suçtan iki kez cezalandırılmasına karar verilen 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81/4 maddesi hükmünü ele almamız bu suçun temadi eden bir suç olup olmadığını değerlendirmemiz gerekmektedir.

Sonuç ceza olarak sanığın lehine olduğundan cezalandırılmasına karar verilen 5728 sayılı Yasa ile değişik 81. maddesinin 4. fıkrası;

'Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticarî amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.' hükmünü haizdir.

Bu maddenin bu fıkrası ile korunan hukuki yarar bandrol yükümlülüğüne aykırılık olmakla devletin bandrol uygulamasına uyulmaması cezalandırılmaktadır. Daha doğrusu bu fıkra uyarınca suçun mağduru devlettir. Aynı maddenin özel bir içtima uygulaması içeren 13. fıkrası ise;

'Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi hâlinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır.' düzenlemesini getirmekte burada bandrol yükümlülüğüne aykırılık suretiyle devleti zarara uğratmanın yanı sıra korsan eser basıp çoğaltan yayan nedeniyle hakkı zayi olan eser sahibini de koruma altına almaktadır. Nitekim dosyamızda iki ayrı suç tarihinde ele geçirilen korsan ürünlere ilişkin olarak yargılama aşamasında Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 14.05.2009 tarih 2009/1767 esas ve 2009/6608 karar sayılı ve 24.02.2010 tarih 2007/4167 esas 2010/2964 karar sayılı ilamlarında belirtildiği şekilde bilirkişiden alınan ek raporlarla 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 75 ve 5271 sayılı CMK'nın 234. maddesi uyarınca hak sahipleri ve mağdurları tespit edilerek usulüne uygun olarak davadan haberdar edilmişler, yasal şikâyet süresi içersinde ...'ın şikâyetçi olduğu hatta mahkememizce katılan olarak duruşmalara kabulüne karar verildiği ancak daha sonra 5846 sayılı FSEK'nın 75. maddesi uyarınca hak sahipliğine ilişkin belgelerini dosyaya sunmadığı anlaşıldığından katılma kararının geri alınmasına karar verildiği ve bu yönden hukuki değerlendirme yapılmadığı tespit edilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerden anlaşılacağı üzere sanığın cezalandırılmalarına karar verilen kanun hükmü kasıtlı bir suç olup yasal unsurları itibarıyla ceza genel hukukunda ani suç olarak tanımladığımız bandrolsüz ve korsan ürünün satışa arz edilmesi, satılması dağıtılması veya ticari amaçla satın alınması ya da kabul edilmesi ile oluşan bir suçtur. Bu fiilleri ortaya koyan, tespit eden tutanakların tutulması ile oluşmaktadır. Hareketin neticesi tutanak olup tutulduğunda sonuç gerçekleşmiş olmaktadır. Zaten sanık bozmadan önceki savunmalarında da iş yerinde yapılan aramada ele geçen ve korsan olduğu iddia edilen CD'leri Tahtakale'den tanımadığı kişilerden alıp üzerine bir miktar kâr koyduktan sonra iş yerinde sattığını beyan etmiş olmakla bu kapsamda ilk tutanak tutulduğu tarih olan 30.05.2007 tarihinden sonra iş yerindeki bütün ürünlere el konulmuş olup daha sonra yeni korsan ve bandrolsüz ürünler alarak 17.07.2007 tarihinde de yine aynı iş yerinde satışa koymuş ve bunları satarken tekrar yakalanmıştır. Suç kastı görüldüğü üzere yenilenmekte aynı suç işleme kararı ile davranmış değildir. Yani her tutanak tutulduktan sonra sanık yeni korsan ürünler alarak satmaktadır ki bu nedenle mahkememizin ilk ilamında daha önce işlediği suçlar sanık üzerinde uyarıcı bir etki yaratmadığı gibi etkin bir pişmanlık duymasını da sağlamadığı, sanığın sosyal sorumluluğa sahip bir kişi olarak suçsuz bir yaşantı sürdürmeye yatkın bulunmadığı, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlığını belli etmediği gibi suç işlemeyi sürdürerek fiilî olarakta pişman olmadığını göstermesi, sanığın, aynı suçu işleme ısrarı gözönüne alındığında olumsuz kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmamasından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmadığı gerekçelendirilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih 2013/591 esas 2014/171 karar sayılı kararı uyarınca sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması istenen 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi:

'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.' demektedir.

Ayrıca suç tarihleri itibarıyla yukarıdaki zincirleme suçun uygulanması yönünden değerlendirme yapmak gerekir ise; her suç tarihi yönünden ele geçirilen eser nüshalarındaki hak sahipleri belirlenmekte ve ihbar yapılmakta olup suçun mağdurları da farklı olacaktır ve nitekim bu dosyada da hak sahipleri belirlenerek ihbarlar yapılmış ele geçirilen eser türleri ve mağdurların farklı olduğu görülmüş olup zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığının bir göstergesi de bu husustur.

Ayrıca suç tarihleri itibarıyla yukarıdaki zincirleme suçun uygulanması yönünden değerlendirme yapmak gerekir ise; her suç tarihi yönünden ele geçirilen eser nüshalarındaki hak sahipleri belirlenmekte ve ihbar yapılmakta olup suçun mağdurları da farklı olacaktır ve nitekim bu dosyada da hak sahipleri belirlenerek ihbarlar yapılmış ele geçirilen eser türleri ve mağdurların farklı olduğu görülmüş olup zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığının bir göstergesi de bu husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih 2013/591 esas 2014/171 karar sayılı ilamında da belirtildiği şekilde aksi yönde bir içtihat alınmadıkça bağlayıcılık hususunda en üst sırada olan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Umumi Heyeti'nin 26 Esas numaralı zimmet suçunda eski yasadaki ifadesi ile teselsülün yani zincirleme suç hükümlerin uygulanmasına ilişkin kararında;

'Kanunda ceza mesuliyetinin derecesini tayin için bazı ahvalde failin kastını ve bazı ahvalde de kast ile beraber failin istihdaf ettiği gayeyi arar. Müteselsil suçlarda, Ceza, Kanun'un ayrı hükmünün müteaddit defa ihlal edilmesini ve bu ihlal keyfiyetinin de bir kastı cürminin birliği mutlak ve umumi bir surette suç işlemeye karşı olmayarak muayyen bir suçun işlenmesi niyet edilerek bu niyet tahtında işlenmeye başlanan ve bu niyetin teceddüt ve tebeddül ettiği hakkında esbab mevcut olmayan hadisatta kabul edilmek lazımdır. Bir veznedarın kasadan muhtelif zamanlarda para çalması, bir kastı cürmi tahtında işlenmiş müteselsil suçu teşkil ettiği gibi, muhtelif zamanlarda yaptığı tahsilattan zimmetine para geçiren tahsildarın kastı cürmisinin teceddüt ve tebeddül ettiğine dair hiçbir delil ve emmare yoktur. Müteaddit kimselerden aldığı parayı zimmetine geçirmek suretiyle müteaddit efali ika etmiş olan tahsildarın her şahıstan para tahsil ettikçe ayrı kasıt ve karar vermiş olduğu kabul edilemez. Zira, zimmetine para geçirmeyi kasteden tahsildarın ilk defa tahsil ettiği şahıstan aldığı parayı zimmetine geçirdikten sonra tekrar olarak diğer muayyen kimselerden vuku bulan tahsilat miktarını alması, içerisine girmiş olduğu vaziyetin devamıdır. Bu hâlin devamı failin gayri Kanuni vaziyetinin tebeddülüne değil, olsa olsa işlenmekte olan fiiller dolayısıyla zararın artmasını müeddi olmuştur. Muayyen bir kastı cürmide birlişmek itibariyle bir cürüm addolunan efalden, herbiri muayyen bir kastın mabadıdır. Teaddüt eden hareketler, bir kastın niteceleridir.' denilmek suretiyle her olayın özelliğine suçun yasal unsurlarına göre değerlendirme yapılacağını bağlayıcı biçimde karar altına alınmış hukuki kesinti failin kastının devam edip etmediğinin göstergesi olarak düşünülmemiş, teceddüt yani yenilik ve tebeddül yani bir durumdan başka bir duruma geçiş var ise kastın yenilendiği kabul edilmiştir.

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun hükümleri özünde telif haklarının korunması ve korsanla mücadele yönünden emek hırsızlığının önlenmesine ilişkindir.Bu açıdan bakıldığında her korsan bandrolsüz eser nüshasındaki hak sahibi yani eser sahibi dolayısıyla mağduru sayısınca suç olduğunun ülkemizce kabul edilerek iç hukuk kuralı hâline gelen uluslararası sözleşmeler doğrultusunda tartışılması gerekir iken birbirine yakın tarihlerde işlenen ve iddianame düzenlenmediğinden yani hukuki kesinti bulunmadığından tek suç olarak kabulü ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması istenen eylemlerde faile hakkında iddianame düzenleninceye kadar her gün aynı suçu işleme imkânı verilmekte ve ülkemiz için bağlayıcılığı bulunan uluslararası sözleşmelere aykırılık sureti ile zaten zayıf olduğumuz korsanla mücadele ve telif hakları konusunda ülkemiz aleyhine durum oluşturulmaktadır.

Tüm bu açıklamalar, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Umumi Heyeti'nin 26 Esas numaralı kararının aksi ile muhalifi ve yukarıdaki gerekçeler ışığında; yüksek mahkemenin bozma ilamına uymak hususunda mahkememizde vicdani kanaat oluşmamış, sanığın ilk suç tarihi olan 30.05.2007 tarihinde iş yerinde 1.400 adet korsan ve bandrolsüz film ve oyun CD'si ile yakalandıktan sonra yani kesintiye uğrayan kastından sonra 17.07.2007 tarihinde de yine aynı iş yerinde yeni temin ettiği 121 adet film ve oyun CD'si satarken yakalandığı tespit edilmekle bu şekilde her bir eyleminde yeni korsan materyaller temin edilmiş, yenilenmiş ve bir durumdan diğerine geçiş yapılmış olduğundan her bir eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılması yoluna gidilmesi gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 gün ve 2013/7-591 Esas - 2014/171 Karar sayılı kararında belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme tarih aralıkları, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirildiğinde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanma imkânının bulunmadığı kanaatine ulaşılmış, sanığın hakkında tutanak tutulduktan sonra aynı iş yerinde satış yapmaya devam etmesi karşısında cezaların caydırıcı olmasının gerektiği kanaatine de ulaşılmış, mahkememizin 22.06.2011 tarihli kararında da ayrı bir gerekçe ile belirtildiği şekilde sanığın aynı suç türünden eylemini devam ettiriyor olması, bu uğraşıyı meslek haline getirmesi ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca korunan hukuki yarar göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmamasından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanması yoluna gidilmemiş ayrıca gerek olay sırasındaki gerekse soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki iyi hâli göz önüne alınarak hakkında takdiri indirim maddesi uygulanmış,

5237 sayılı TCK’nın 2 ve 7. maddeleri kapsamında suç tarihleri esas alınarak sanık hakkında uygulanması istenen 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 5101 sayılı Yasa ile değişik 81/9-1-b maddesi ile uygulanması muhtemel aynı maddenin 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4 maddesinin lehe kanun maddesinin belirlenmesi değerlendirmesinde; 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinin 2 yıldan 4 yıla kadar hapis veya 50 milyar liradan 150 milyar liraya kadar adli para cezası veya her ikisine birden hükmedilmesini içeren ceza yaptırımı öngördüğü, suçların işleniş şekli, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı meydana gelen zararın ağırlığı ve suçların işlendiği zaman ve yer dikkate alındığında alt sınırdan sanığa bu madde uyarınca ceza tayini yoluna gidilse dahi en az 2 sene hapis veya en az 50 milyar adli para cezasına hükmetmek gerekeceği bu şekilde her iki yasa maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanmaları ile kurulan hükümlerin karşılaştırılmasında; maddelerde öngörülen asgari cezanın miktarı itibarıyla 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4 maddesinin uygulanmasının her iki suç tarihi yönünden sanığın lehine olduğu" gerekçesiyle direnerek, sanığın önceki hükümler gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükümlerin de, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2015 tarihli ve 222247 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi üzerine, Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 781-556 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 06.02.2017 tarih ve 96-951 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Görüldüğü gibi Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık hakkında zincirleme suç hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının,

2- 08.01.2008 tarihli ikinci iddianameye konu 30.05.2007 tarihli eylemle ilgili olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.01.2008 tarihli ve 407-14 sayılı iddianame ile sanık hakkında ayrı bir kamu davası açılması neticesinde Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince 14.05.2008 tarih ve 10-464 sayı ile verilen ve temyizde onanarak kesinleşen bir mahkûmiyet hükmünün bulunduğunun anlaşılması karşısında, 08.01.2008 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının mükerrer olup olmadığının,

3- Sanık hakkında zincirleme suç hükmünün uygulanma koşullarının bulunduğu ve 08.01.2008 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının mükerrer olduğu sonuçlarına ulaşılması hâlinde; yargılamaya konu suçta zincirleme suç hükmünün uygulanması ve belirlenecek cezadan kesinleşen mahkûmiyet hükmündeki cezanın mahsup edilmesi gerekip gerekmediğinin,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesince 16.07.2007 tarih ve 1212 sayı ile sanığa ait Merkez Mah. Bağlarçeşme Cad. No:10 Esenyurt adresinde bulunan Özgür Can Kırtasiye isimli iş yerinde arama kararı verilmesi üzerine 17.07.2007 tarihinde yapılan aramada 104 adet film CD’si ve 17 adet oyun DVD’si olmak üzere toplamda 121 adet CD ve DVD’ye el konulması sebebiyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2007 tarihli ve 562 sayılı iddianamesiyle 5846 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 2007/559 esas sayılı dosyada kamu davası açıldığı,

Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesince 29.05.2007 tarih ve 845 sayı ile sanığa ait Merkez Mah. Bağlarçeşme Cad. No:10 Esenyurt adresinde bulunan Özgür Can Kırtasiye isimli iş yerinde arama kararı verilmesi üzerine 30.05.2007 tarihinde yapılan aramada 292 adet oyun DVD’si, 1092 adet film CD’si, 27 adet bozuk CD, 22 adet pornografik içerikli CD olmak üzere toplamda 1433 adet CD/DVD’ye el konulması sebebiyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2008 tarihli ve 62 sayılı iddianamesiyle 5846 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin 2008/44 esas sayılı dosyanın 07.03.2008 tarihinde 2007/559 esas sayılı dosyada birleştirilmesine karar verildiği,

14.04.2008 tarihli bilirkişi raporunda; ele geçen kopya ve bandrolsüz oyun film içerikli materyallerin 5846 sayılı Kanun kapsamında “eser” niteliğinde olup, bandrolsüz olarak satışa arz edilmelerinin 5846 sayılı Kanun’a aykırılık oluşturduğunun belirtildiği, 16.09.2010 tarihli ek bilirkişi raporunda ise; suça konu eserler ve mali hak sahiplerinin tespit edildiği, yapılan bildirime rağmen hak sahipleri tarafından suça konu eserlerle ilgili olarak şikâyet süresi içerisinde hak sahipliğini gösterir herhangi bir belge sunulmadığı,

08.01.2008 tarihli ikinci iddianameye konu 30.05.2007 tarihli eylemle ilgili olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.01.2008 tarihli ve 407-14 sayılı iddianame ile Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.05.2007 tarihli ve 845 sayılı arama kararına istinaden sanığa ait Özgür Can Kırtasiye isimli iş yerinde 1.433 adet bandrolsüz CD/DVD ele geçtiği belirtilerek ayrı bir kamu davası açılması neticesinde Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince 14.05.2008 tarih ve 10-464 sayı ile verilen ve temyizde onanarak kesinleşen 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası içerikli bir mahkûmiyet hükmünün bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Sanık, 30.05.2007 tarihinde kollukta; Can Kırtasiye isimli iş yerini işlettiğini, bu iş yerinde bulunan film DVD’lerini Tahtakale’den ismini bilmediği seyyar satıcılardan aldığını, 61 adet CD’yi ise boş olarak satın aldığını, faturasının bulunduğunu, 17.07.2007 tarihinde kollukta; iş yeri ile ele geçirilen korsan CD’lerin kendisine ait olduğunu, daha önce yapılan aramadan sonra bu işi bıraktığını, tövbe ettiğini, kesinlikle korsan CD satışı yapmadığını, ele geçirilen CD’lerin önceden kalan CD’ler olduğunu, iş yerini devredeceğini, iş yerini ara sıra açması sebebiyle CD’leri imha edemediğini, Mahkemede; suça konu ürünleri Tahtakale’den tanımadığı kişilerden alıp iş yerinde sattığını, üzerine atılı suçu kabul ettiğini savunmuştur.

Uyuşmazlığın isabetli bir çözüme kavuşturulabilmesi için, öncelikle konuyla ilgili "eser" ve "bandrol" kavramları, bandrol düzenlemesinin işlevi ile konuyla ilgili kanuni düzenlemeler üzerinde durulması gerekmektedir.

Eser, 5846 sayılı Kanun'un 1/B maddesinin (a) fıkrasında; "sahibinin hususiyetlerini taşıyan ve ilim, edebiyat, musiki, güzel sanatlar veya sinema eserleri olarak sayılan her nevi fikir ve sanat mahsulleri",

Bandrol ise, Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinde; "Fikir ve sanat eserlerinin izinsiz çoğaltılmalarının ve taklit edilmelerinin önlenmesi amacıyla; fikir ve sanat eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınların üzerine yapıştırılan, sökülmesi hâlinde parçalanan ve yapıştırıldığı malzemenin özelliğini kaybettiren nitelikte güvenlik şeridi içeren holografik özellikli bir güvenlik etiketi veya dijital olarak üretilen güvenlik etiketi"

Şeklinde tanımlanmıştır.

Bandrolün işlevi ise aynı Yönetmelik'in 1. maddesinde; "Eser ve hak sahiplerinin haklarının takip edilmesini sağlamak ve fikri hak ihlalleriyle mücadele etmek" olarak açıklanmıştır. Bandrol uygulaması ile fikir ve sanat eserlerinin izinsiz çoğaltılmalarının ve taklit edilmelerinin önlenmesi amaçlanmıştır. Gerçekten de bandrol uygulaması, yasal ve yasal olmayan ürünün daha kolay şekilde ayırt edilmesi ve yasal olmayan yollardan çoğaltılan ürünler ile mücadele amacıyla oluşturulmuş sistemin bir parçası olup eser ve hak sahiplerinin haklarının takip edilmesini sağlamak, mali haklara tecavüzü önlemek ve kontrol edebilmek açısından en etkili koruma yöntemleri arasında yer almaktadır. Ayrıca bandrol uygulaması, piyasada dolaşımda bulunan eserlerin kayıt altına alınmasını sağlaması bakımından eser nüshalarının sayısının bilinmesi ve kontrol altında tutulması suretiyle bandrole tabi eserlerin ekonomik getirilerinin belirlenmesi yönüyle de önemli bir işleve sahiptir.

5846 sayılı Kanun'un “Haklara tecavüzün önlenmesi” başlıklı 81. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları;

5846 sayılı Kanun'un “Haklara tecavüzün önlenmesi” başlıklı 81. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları;

"Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur. Ayrıca, kolay kopyalanmaya müsait diğer eserlerin çoğaltılmış nüshalarına da eser veya hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılması zorunludur. Bandroller, Bakanlıkça bastırılır ve satılır. Bakanlıkça belirlenen satış fiyatı üzerinden meslek birlikleri aracılığı ile de bandrol satışı yapılabilir.

Bandrol alınabilmesi için, bandrol talebinde bulunanın yasal hak sahibi olduğunu beyan eden bir taahhütnameyi doldurması zorunludur. Bakanlıkça tespit edilen diğer evrak ve belgelerle birlikte başvuru yapılır. Bakanlık, bu başvuru üzerine başka bir işleme gerek kalmaksızın on iş günü içinde bandrol vermek mecburiyetindedir. Beyana müstenit yapılan bu işlemlerden Bakanlık sorumlu tutulamaz." şeklindedir.

5846 sayılı Kanun'un 81. maddesinin birinci fıkrasında; bandrol uygulamasının kapsamı düzenlenirken musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara her koşulda, musiki ve sinema eserleri dışında kalan kolay kopyalanmaya müsait diğer eserlerin çoğaltılmış nüshalarına da eser veya hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılması zorunluluğu getirilmiş, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise bandrol alınmasının usulü düzenlenmiştir.

5846 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun'la değişik 81. maddesinin dördüncü fıkrasında;

"Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticarî amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.",

On üçüncü fıkrasında;

"Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi hâlinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır.",

5846 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun'la değişik "Manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz" başlıklı 71. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde ise;

"Bu Kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek:

1. Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan ya da hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle ya da sair şekilde yayan, ticarî amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran ya da depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." düzenlemelerine yer verilmiştir.