muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11081, Karar No: 2019/22458, Tarih: 16.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/11081 E.  ,  2019/22458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.04.2007-24.03.2014 tarihleri arasında sağlık memuru olarak çalıştığını, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden ödenmesi ve yoğun çalışması karşılığının ücretlerine yansıtılmasını talep ettiğinde işverenlikçe kendisinden mesai ücretlerini aldığına, ücretinin 1.900,00 TL olduğuna ve hastaneden hiçbir hak ve alacağı kalmadığına dair ibraname imzalatılmak istendiğini, müvekkili söz konusu ibranameyi imzalamak istemediğinden iş akdine son verildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazlarının yanısıra, davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, kendisine 14.03.2014 tarihinde ihtarname gönderilerek devamsızlığa ilişkin mazeretini bildirmesi istenmesine rağmen davacının işyeri ile herhangi bir irtibat kurmadığını, bu nedenle iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g bendi uyarınca feshedildiğini, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraflar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece davacının devamsızlık yaptığı ve işveren feshinin buna göre haklı olduğu gerekçesiyle her iki isteğin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren 04.03.2014-05.2014-06.03.2014 tarihleri için devamsızlık tutanakları tutarak 14.03.2014 tarihinde davacı işçiden mazeretini sormuş, daha sonra 25.03.2014 tarihinde iş sözleşmesini haklı neden iddiasıyla feshettiğini bildirmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren 04.03.2014-05.2014-06.03.2014 tarihleri için devamsızlık tutanakları tutarak 14.03.2014 tarihinde davacı işçiden mazeretini sormuş, daha sonra 25.03.2014 tarihinde iş sözleşmesini haklı neden iddiasıyla feshettiğini bildirmiştir.

Davacı işçi ise 24.03.2014 tarihli ihtarnamesinde sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek iş sözleşmesini haklı olarak sona erdirdiğini açıklamış ve bu tarihten sonra işyerine gelmemiştir. Yapılan yargılama sırasında davacının fazla çalışma ücreti alacağı belirlenmiş olup davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-(e) maddesine göre haklı nedenle feshettiği kabul edilmelidir. Somut uyuşmazlıkta davacı feshi öne geçen fesih olarak değerlendirilmeli ve işverenden sadır olan haklı fesih nedenine dayalı olarak işçinin iş sözleşmesini her zaman feshedebileceği kabul edilmelidir.

Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddi yerinde ise de kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmelidir.

3-Mahkemece, davalı üniversitenin 2547 sayılı Kanun'un 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen üniversite aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2227, Karar No: 2009/4071, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2227 E.  ,  2009/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bilirkişi raporunda emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olmakla bu rapora itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1369, Karar No: 2018/2389, Tarih: 02.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/1369 E.  ,  2018/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 20/12/2013 günlü hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 07/02/2014 tarihli dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla; gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 10/02/2014 tarih ve 2012/1487 Esas, 2013/999 sayılı Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3794, Karar No: 2010/4554, Tarih: 20.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/3794 E.  ,  2010/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde, yakınan ...’a yönelik eylemi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezasından indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3208, Karar No: 2015/5583, Tarih: 14.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3208 E.  ,  2015/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/231501

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2009/1514 (E) ve 2011/225 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelik incelemede;

Sanığa yüklenen ''2004 takvim yılında vergi usul kanununa aykırılık'' suçu için, yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun işlendiği tarih ile inceleme tarihi arasında, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle tebliğnameye uygun olarak DÜŞMESİNE, II- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararına yönelik incelemede;

Sanığın yetkilisi olduğu K... Metal Döküm İnşaat... Ltd. Şti.'nin 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda; sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında düzenlendiği belirtilen vergi tekniği raporları ve eklerinin onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporlarla ilgili olarak faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli

mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının da tespit edilmesi ve tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3152, Karar No: 2020/7137, Tarih: 16.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3152 E.  ,  2020/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, 22.10.2018 günü yapılan taşınmaz ihalesine ilişkin sair nedenlerle birlikte; satışa ilişkin tebligatların usulüne uygun yapılmadığı ve taşınmazın çok düşük bedelle ihale edildiğini belirterek ihalenin feshi talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

İİK nun 129. maddesinde arttırma bedelinin malın tahmin edilen bedelinin yüzde ellisini bulması ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar o malla temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paraların paylaştırılması masraflarını aşması gerektiği ifade edilmiştir.

İİK'nun 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise; "Haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınıp, artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde, alacakları nispetinde paylaştırılır". Bu madde hükmünden anlaşılacağı gibi, paraya çevirme masraflarının, öncelikle satış bedelinden alınarak bunları yapan alacaklıya (veya alacaklılara) ödenmesi gerekecektir.

İlk derece mahkemesince; 30.01.2019 tarihinde borçlu tarafından ileri sürülen şikayet sebepleri değerlendirilmeksizin, ihale bedelinin taşınmazın muhammen bedelinin %50'sini ve paraya çevirme masraflarını karşılamadığı ve bu hususun resen dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ve ihalenin feshine karar verildiği, alacaklının 18.3.2019 tarihli istinaf başvurusunda; satış masraflarından feragat edildiğini talep ederek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep ettiği, Bölge Adliye Mahkemesi’nin de; alacaklı tarafından paraya çevirme masraflarının 111,20 TL'lik kısmından feragat edildiği, ihale bedelinin İİK'nun 129/1 maddesi şartlarına uygun hale geldiği gerekçesi ile alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın esasının incelenmeksizin mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince sonrasında; ihalenin feshi isteminin reddine, ihale bedelinin %10 oranında para cezasının borçludan alınarak hazineye gelir kaydına karar verildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İlk derece mahkemesince sonrasında; ihalenin feshi isteminin reddine, ihale bedelinin %10 oranında para cezasının borçludan alınarak hazineye gelir kaydına karar verildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, icra takibini yapan tek alacaklı olup, paraya çevirme giderlerini de satış dosyasında icra takibini yapan alacaklı yapmıştır. Satışta, takibi yapan alacaklı vekiline alacağa mahsuben gerçekleştirilmiştir. Ancak, takip alacaklısının, ilk derece mahkemesi tarafından verilen 30.01.2019 tarihli ilk karar tarihinden sonra 18.03.2019 tarihinde istinaf dilekçesi ile birlikte satış masraflarından feragat ettiği anlaşılmıştır. Oysa ki; satış masraflarından feragat, ilk derecenin ilk karar tarihine kadar geçerlidir.

O halde, yukarıda açıklanan hususlar ışığında ilk derece mahkemesi karar tarihinden sonra, alacaklı vekilinin satış masraflarından feragat etmesi hukuken hüküm ifade etmeyeceğinden, ilk derece mahkemesince ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının ... Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesi'nin 05.02.2020 tarih ve 2019/2759 E.-2020/270 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Serik İcra Hukuk Mahkemesi’nin 30.7.2019 tarih ve 2019/203 Esas- 2019/339 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/9/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1398, Karar No: 2012/113, Tarih: 18.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/1398 E.  ,  2012/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 83 parsel sayılı 1903,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ...'ın, 84 parsel sayılı 72416,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ..., ve ...'ın, 85 parsel sayılı 9613,47 m2 ve 86 parsel sayılı 9261,57 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ...'ın, 88 parsel sayılı 7044,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ...'ın ve 90 parsel sayılı 5672,59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise ...'ın işgalinde olduğu belirtilerek 21.12.2005 tarih 2290 sayılı Ağrı İl Tarım Müdürlüğü Mera Komisyonu Kararı gereğince meradan açma yapmak suretiyle kazanıldığı ve zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olmadığı gerekçe gösterilerek mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Davacılar Kakil, Reşat, ... ve ... tapu kayıtlarına, vergi kayıtlarına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi mera niteliğiyle orta malı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık dava konusu taşınmazların davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı, tapu kapsamında kalmadığı takdirde taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yönünde toplanmıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazlardan 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazların niteliğinin belirlenmesi yönünden yapılan keşifte ziraat mühendisi sıfatına sahip uzman bilirkişi yerine nedenleri gösterilmeksizin ziraat teknisyeni

.../.

2011/1398-2012/113 S.2

sıfatına sahip bilirkişi görev yapmış, davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtları yöntemine uygun olarak mahalline uygulanmamış, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği halde çelişkinin giderilmesi açısından tespit tutanağı bilirkişilerinin tamamı dinlenmemiştir. Öte yandan; yetkili idari merciiler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı İl Özel İdare Müdürlüğü'nden sorulmamış, kadastro tespitine esas alınan 21.12.2005 tarih, 2290 sayılı Ağrı Tarım Müdürlüğü Mera Komisyonu'nun kararı ve eki belgeler de getirtilmeden hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm verilemez.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu Mayıs 1291 tarih 15 ve Eylül 313 tarih 30 sayılı sicilden gelen 2.5.1984 tarih 2 sayılı tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi ya da irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, öte yandan yörede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığının İl Özel İdare Müdürlüğü'nden sorularak mera tahsisi yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgeler ile kadastro tespitine esas alınan 21.12.2005 tarih 2290 sayılı komisyon kararı ve eki belgeler getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman ziraat mühendisi bilirkişi, tapu fen memuru, tespit bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kaydının kapsamı duraksamasız belirlenmeli, kaydın kapsamı belirlenirken sınırlarının gayrisabit nitelikte olması nedeniyle miktarı ile geçerli olacağı gözönünde tutulmalı, taşınmazların veya taşınmaz bölümlerinin tapu kapsamı dışında kaldığının belirlenmesi halinde, varsa tahdit haritası ile tespitte esas alınan komisyon kararı ve eki belgeler yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine uygulanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların ve .../.

2011/1398-2012/113 S.3