muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14692, Karar No: 2018/3271, Tarih: 22.03.2018

Kabule göre de;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.09.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12801, Karar No: 2022/13226, Tarih: 26.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12801 E.  ,  2022/13226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.05.2011 tarihinden ... sözleşmesinin davalı Şirket tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 17.09.2015 tarihine kadar davalı Şirket bünyesinde ..., ..., ..., ..., .../... gibi yerlerde ... yapım projelerinde kamyon şoförü olarak çalıştığını, ücretinin asgari ücret tutarındaki kısmının bankadan, kalanının elden ödendiğini, davacının son aldığı ücretin yaklaşık ... 1.500,00 USD olduğunu, davacının çalışma süresinin ve prime esas kazancının Sosyal Güvenlik Kurumuna gerçeğe aykırı bir şekilde eksik bildirildiğini, işverinin ücretleri ödememe baskısı ile işçilere belge imzalattığını, olağan çalışma saatlerinden fazla çalışmasına ve ... ... genel tatil ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen alacaklarının ödenmediğini ... sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ... ... genel tatil, hafta tatili ücreti, gece çalışması, dinlenme ve ara dinlenme ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirket kayıtlarında yapılan araştırma sonucunda davacı adında bir çalışana rastlanılmadığını, davacı ile davalı Şirket arasında hukuki ve fiili herhangi bir bağ bulunmadığını, bu nedenlerle davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının taleplerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 14. ... Mahkemesinin 25.05.2018 tarihli ve 2016/13 Esas, 2018/188 Karar sayılı kararı ile davacının işyerinde 16.05.2011-17.09.2015 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı, davalı tarafça davacının ... sözleşmesinin feshine dair herhangi bir beyanda bulunulmadığı, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat külfeti davalı işveren üzerinde olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2018/3173 Esas, 2020/2560 Karar sayılı kararı ile davacının çalışma süresi ve ücretine ilişkin tespitlerin yerinde olduğu, banka kayıtlarından davalının davacının işvereni olduğunun anlaşıldığı, davalı işverence ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği ispat edilemediğinden kıdem ve ihbar tazminatı kabulünün yerinde olduğu, tanık beyanlarına göre fazla çalışma, ... ... genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının kabulü kararının isabetli olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.04.2021 tarihli ve 2021/3726 Esas, 2021/7733 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek uyuşmazlığın fazla çalışma süresi noktasında olduğu, somut olayda davacının yaptığı işin niteliği ve yapıldığı yer dikkate alındığında çalışmanın mevsimlik çalışma olarak değerlendirilmesi gerektiği, Mahkemece işin yaz ve kış dönemlerinde aynı koşullarda yapılıp yapılmadığı hususunun tanıklara sorulmadığı, bu husus aydınlatılmadan eksik inceleme ile karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme kararının gerekçeli olmadığını, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, davacı tanıkları davacı ile menfaat birliği içinde olduğundan beyanlarının hükme esas alınamayacağını, ayrıca tanıkların davacı ile ortak çalışma dönemlerinin sınırlı olduğunu, yapılan işin mahiyeti gereği hava koşulları ve iklim nedeniyle çalışılmayan günlerin fazla olduğunu, yaz döneminde ve hava koşulları uygun olduğu dönemlerde fazla çalışma yapılması hâlinde karşılığının davacıya ödendiğini, davacının belli bir yerde çalışması olmadığından her çalıştığı yere göre farklı değerlendirme yapılması gerektiğini, Mahkemece alacaklara yapılan indirimin dosya içeriğine uygun düşmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2478, Karar No: 2014/4777, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2478 E.  ,  2014/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan zeytinin 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/7336, Karar No: 2001/17384, Tarih: 24.12.2001

8. Ceza Dairesi 2001/7336 E., 2001/17384 K.

**8. Ceza Dairesi 2001/7336 E., 2001/17384 K.**- 91/01779 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 2 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 76 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Haşmet Murat'ın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve zoralıma dair (Gemlik Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 26.4.2000 gün ve 209 Esas, 146 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 11.4.2000 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 6.12.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2. maddesinin (f) bendinde yapılan değişiklik uyarınca, barut veya bu nev'iden bir patlayıcı ve itici güç ile gülle, mermi, saçma veya füze ile gaz yada diğer nesneleri atabilen ateşli silahların 6136 Sayılı Yasa kapsamında tabanca sayılabilmesi için namlu uzunluğunun fişek yatağı hariç 30 cm. den ve tüm uzunluğunun 50 cm. den fazla olamayacağı kuralı getirilmiş olmakla; 6.9.1999 günlü Adli Tıp Kurumu Fizik-Balistik ihtisas Dairesi raporunda namlu uzunluğunun 31 cm. olduğu belirtilen silahın, bu uzunluğuna fişek yatağının dahil mi hariç mi olduğu açıklanmamış ve tüm uzunluğu da belirtilmemiş bulunması karşısında yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak anılan hususların saptanmasından sonra dava konusu silahın 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup-bulunmadığının değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 24.12.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5837, Karar No: 2018/9048, Tarih: 05.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5837 E.  ,  2018/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesi nedeniyle sarf edilen yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan alınmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16166, Karar No: 2023/4620, Tarih: 25.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/16166 E.  ,  2023/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/18 E., 2021/50 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 172 ada 5 parsel sayılı 1.717,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hak, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; miras yoluyla gelen hakka dayanarak adına hisse tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; çekişme konusu taşınmaz murisi adına tapulu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli ve 2010/418 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararı ile 172 ada 5 parselin tamamı 114688 pay kabul edilerek, 12544 payının ... kızı ..., 102144 payının ... oğlu ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 24.03.2017 tarihli ve 2016/980 Esas, 2017/1855 Karar sayılı kararıyla davalı tarafın dayanağı tapu kaydının keşfe gidilmeksizin duruşma esnasında dinlenilen tanık beyanlarına uygulanmasının hatalı olduğuna, İlk Derece Mahkemesince mahallinde keşif yapılarak dayanak tapu kaydının usulünce uygulanmaya çalışılması gerektiğine değinilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının dayanak tapu kaydının çekişme konusu taşınmazı kapsamına aldığı ancak; bu tapu kaydının davacının eşi muris ... ve davalının murisi ... adına 1/2 şer hisse ile kayıtlı olduğu; kök murisin mirasçıları arasında usulünce bir taksimin varlığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davacı ...'ın davasının kabulüne; dava konusu Alanya ilçesi ... Köyü 172 ada 5 sayılı parselin kadastro tespitinin iptaline, 172 ada 5 parselin tamamı 114688 pay kabul edilerek,

12544 payının ... kızı ...,

102144 payının ... oğlu ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

12544 payının ... kızı ...,

102144 payının ... oğlu ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince tapu kaydının değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğü açıklanarak kararın bozulması talep edilmiştir.

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince hatalı karar verildiğini açıklayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının murisinin 1/8 kayden malik olduğu ve dava konusu taşınmaza uyduğu belirlenen tapu kaydının, kök murisin sağlığında taksime konu olup olmadığının belirlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kanun'un 13 ve 15 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2.Davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince; Hazinenin davada az yukarda belirtilen İlk Derece Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli ilk kararında hakkında hüküm kurulan 172 ada 4 nolu parsel yönünden davalı olduğu, İlk Derece Mahkemesi hükmünün anılan parselle ilgili kısmının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, önceki tarihli kararı 172 ada 4 nolu parsel yönünden temyiz etmeyen davalı Hazine'nin; 172 ada 5 parsel yönünden davalı olmadığı, bu parsele yönelik davası ya da müdahillik talebi de olmadığı dosya kapsamından anlaşılmış, açıklanan sebeplerle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 210,55 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9103, Karar No: 2013/5702, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/9103 E.  ,  2013/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; verilen yetkisizlik kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından trafik sigortası ile sigortalanan aracın alkollü sürücü tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kazada hayatını kaybeden kişinin yakınlarına tazminat ödendiğini ileri sürerek 36.194,18 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, kazanın meydana geldiği ve davalının ikamet ettiği yerin Van ili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bilgi ve belgelere, uygulanması gereken 6100 sayılı HMK 6 ve 10 maddesi hükümleri gereğince uyuşmazlıkta Van Mahkemelerinin yetkili bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9441, Karar No: 2010/5101, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/9441 E.  ,  2010/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, ve yağmalanan malların toplam değerinin de az olmadığı düşünülmeden, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.