muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24463, Karar No: 2014/27665, Tarih: 14.10.2014

Davacı tarafça delil olarak gösterilen, aynı işyerinde çalışan başka bir işçinin şikayeti üzerine düzenlenmiş 01.12.2010 tarih ve seksenaltı sayılı iş müfettişi raporunda, işyerinde çalışan işçilere kış aylarında haftalık yirmidört buçuk saat, yaz aylarında haftalık otuzbirbuçuk saat fazla çalışma yaptırıldığı, hafta tatili izninin kullandırılmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldıkları halde anılan çalışmalar karşılığı ücretlerin

gereği gibi ödenmediği belirtilmiştir. Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya giren, yine bir başka işçinin şikayeti üzerine düzenlenen 25.05.2010 tarih ve HGG-otuzbeş sayılı iş müfettişi raporunda ise, fazla çalışma yapılması halinde karşılığı ücretin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiği, hafta tatili izninin kullandırıldığı, kullandırılmadığı haftalarda ise ücretin bordroda tahakkuk ettirilerek ödendiği, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılması halinde ücretin bordrolarda gösterilerek ödendiği tespit edilmiştir. İşyerinde, kısa süre aralıkla yapılan incelemeler sonucu düzenlenen iki ayrı iş müfettişi raporundaki tespitlerin ve değerlendirmelerin birbiriyle çeliştiği ortadadır. Bu haliyle, salt iş müfettişi raporu tespitlerine itibar edilerek sonuca gidilmesi mümkün değildir.

Apartman görevlisi olarak çalışan davacının, sorumlu olduğu bağımsız bölüm sayısı ve ortak yerleri, işyerinde kömürle çalışan ısınma sisteminin bulunmaması, kış aylarında bahçe ile ilgili işlerinin azalması, yaz döneminde ise gün içindeki ara dinlenme sürelerinin daha fazla olması nazara alınarak dosya kapsamındaki deliller bir arada değerlendirildiğinde, davacının sürekli fazla çalışma yapmayı gerektirir bir iş yükü bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ücret bordrolarında, bir kısım aylarda fazla çalışma ücreti tahakkukunun bulunması da, fazla çalışma yapılması halinde, karşılığı ücretlerin ödendiğini göstermektedir. Keza, aynı işyerinde çalışan bir kısım işçilerin fazla çalışma ücretlerinin tahsili istemiyle açtıkları davalarda, mahkemece, bu yöndeki benzer gerekçeyle fazla çalışma ücreti talepleri reddedilmiş ve söz konusu kararlar Dairemizce onanmıştır ( Dairemizin 30.01.2014 tarihli 2014/1033 esas ve 2014/1126 karar sayılı; 09.04.2014 tarih 2014/6973 esas 2014/7490 karar sayılı kararları). Anılan sebeplerle, fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

Ulusal bayram ve genel tatili ücreti talebi yönünden de, dinlenen bir kısım şahitlerce, söz konusu tatil günlerinde nöbetleşe çalışıldığı, bu günlerde çalışmak isteyenlere ücretlerinin ödendiği beyan edilmiş olup, yine bir kısım ücret bordrolarında ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkukları bulunduğu görülmektedir. Bu halde, anılan günlerde çalışma olduğunda işverence karşılığının ödendiği sonuca ulaşılmaktadır. Dairemizce, temyiz incelemesi yapılan emsal davalarda, mahkemelerce ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının belirtilen gerekçeyle reddedilmesine yönelik kararlar isabetli görülmüştür (Dairemizin 30.01.2014 tarihli 2014/1033 esas ve 2014/1126 karar sayılı; 09.04.2014 tarih 2014/6973 esas 2014/7490 karar sayılı kararları). Anılan sebeple, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

3-Kabule göre de, davalı tarafça yapılan yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmaması hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5699, Karar No: 2014/994, Tarih: 23.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/5699 E.  ,  2014/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (Asıl) , ek karar : temyiz isteminin süreden reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kanun yoluna başvurma süresi, mercii, usulü tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmiş olmakla tebliğnamedeki birici paragrafta belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.

Temyiz isteminin reddine dair 14/07/2009 gün ve 2009/79 E, 156 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık ...'un 03/08/2009 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 23/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5983, Karar No: 2020/9240, Tarih: 15.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/5983 E.  ,  2020/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Kocaeli Valiliği adına Hazine vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Kocaeli Valiliğinin davaya katılma hakkı bulunmadığı, davaya katılmasına karar verilmesi de temyize yetki vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresi'nin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek, müşteki vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

1. Suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 234/1-b/1. maddesi uyarınca davadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2. Sanığın yetkilisi olduğu .... TİC.LTD. ŞTİ. ünvanlı firma tarafından 2009-2010 yılları arasında 10 adet beyanname konusu çinko oksit cinsi eşyanın ithaline ilişkin olarak 5607 sayılı Yasanın 3/10 maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan davada mahkemece suçun sübut bulmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmişse de ;dava konusu beyannamelerin tüm ekleri ile birlikte dosyaya getirtilerek dava konusu çinko oksit cinsi eşyanın ithali yasak olup olmadığının ve ithalinin izne tabi olup olmadığının ilgili kurumlardan sorularak şüpheye yer vermeyecek şekilde bilgi edinilmesi, sanığın dava konusu eşyanın yurda getirilmesi ile ilgili ayrıntılı beyanının alınması, davaya konu çinko oksit cinsi eşyanın ithalinin Dahilde İşleme Rejimi kapsamında yapılıp yapılmadığının, ithalatlar DİP kapsamında yapıldıysa buna ilişkin belgelerin de dosyaya eklenmesinden sonra dosyanın konusunda uzman bilirkişiye tevdii ile hazırlanacak denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6054, Karar No: 2020/3732, Tarih: 02.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/6054 E.  ,  2020/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SEYDİŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... yönünden ve hükmedilen cezanın süresi de dikkate alınarak istemde bulunmayan diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

12/07/2018 olan karar tarihi gerekçeli karar başlığına 23/05/2016 olarak yazılmış ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25135, Karar No: 2022/16911, Tarih: 05.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25135 E.  ,  2022/16911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin, 08.04.2020 tarihinde tarafına tebliğ edilen kararı yasal temyiz süresi geçtikten sonra 08/06/2020 tarihinde temyiz ettiği, ancak Covid-19 salgını nedeniyle 7226 sayılı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ve Yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla getirilen durma süresinin 15/06/2020 tarihine kadar uzatılmasına ilişkin 29/04/2020 tarihli ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı gereğince; 13/03/2020-15/06/2020 tarihleri arasında temyiz süresinin durduğu ve temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13859, Karar No: 2018/3697, Tarih: 07.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13859 E.  ,  2018/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki ... mahallesi 232 ada 282 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak, yapıya resmi birim fiyatlarına göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Mahkemece dava konusu ve emsal taşınmazın emlak vergisine esas rayiç değerleri ilgili kurumlardan getirtilip, bu bilgilere göre karşılaştırma yapılmadan ve 2012 tarihli kıymet takdir raporunda taşınmazın m2'sine 30,00 TL değer biçildiği halde değerlendirme tarihi olan 2014 yılı itibariyle m2 birim bedeline 30,52 TL deger biçen rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın tescili için derhal ilgili Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın tescili için derhal ilgili Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4214, Karar No: 2009/7175, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4214 E.  ,  2009/7175 K.**

**"İçtihat Metni"**

... -Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :İnegöl Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :1-...

2-...

3-....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı dava dilekçesinde, davalıların işleteni,sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları aracın trafik kazası nedeniyle kendisine ait araçta değer kaybına, araç kiralama ve çekici ücretine neden olduğunu ileri sürerek, toplam 6.605,00.TL.nın, kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... ile davalı ... vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.750,00.TL.araç kiralama bedelinin 01.08.2008 fatura tarihinden, 2.000,00.TL.değer kaybı bedelinin 18.12.2007 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...’den müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 75,00.TL. çekici ücretinin de davalılar ... ve ...’den 18.12.2007 olay tarihinden, davalı ... şirketinden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi tüm davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

../...

-2-

2009/4214

2009/7175

1-Davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı Yasanın 427. Maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2008 tarihinden itibaren 1.250,00.TL.na çıkarılmıştır.

Temyize konu edilen miktar yönünden verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi,1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2- Davalılar ... ve ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, adı geçen davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

b- Davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı bedelinin de trafik sigorta poliçesi kapsamında kalması nedeniyle,değer kaybı bedeli yönünden davalı ... şirketinin de davalılar ... ve ... ile birlikte müteselsilen sorumluluğuna karar vermek gerekirken,yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

b- Davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı bedelinin de trafik sigorta poliçesi kapsamında kalması nedeniyle,değer kaybı bedeli yönünden davalı ... şirketinin de davalılar ... ve ... ile birlikte müteselsilen sorumluluğuna karar vermek gerekirken,yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle,davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE,(2) nolu bendin (a) fıkrasında açıklanan nedenlerle,sigorta dışındaki davalıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,(b) fıkrasında açıklanan nedenlerle,temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın

../...

-3-

2009/4214

2009/7175

istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 5.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3460, Karar No: 2014/4289, Tarih: 10.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3460 E.  ,  2014/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun’un 50/1-b ve 50/3. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuklara verilen cezaların kamunun uğradığı zararın tamamen tazmin ettirilmesine çevrilmesine dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2007 tarihli ve 2006/265 esas, 2007/218 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1-...Kaymakamlığı...l İlköğretim Okulu Müdürlüğünün 04.12.2006 tarihli yazısına göre kamunun uğradığı zarar, kovuşturma aşamasında tazmin edilip giderildigi hâlde; suça sürüklenen çocuklara isnat edilen ve 152. maddesi kapsamında kalan mala zarar verme suçuna ilişkin verilen hürriyeti bağlayıcı cezalardan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun etkin pişmanlık başlığı altındaki 168/2. maddesine göre “etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir”, hükmüne aykırı şekilde indirim yapılmamasında,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının c bendine göre, “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,” koşulunun yerine getirildiği ve somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşullar oluştuğu hâlde suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hapis cezalarının aynen tazmin cezasına çevrildiğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde,

3- Kamunun uğradığı zarar tazmin edildiği hâlden suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hapis cezalarının kamunun uğradığı zararın tamamen tazmin ettirilmesine çevrilmesine karar verilerek hükümde çelişki oluşturulmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 02.12.2013 tarih ve 2013/17992/72796 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2013 tarih ve 2013/387823 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 14.12.2010 tarih, 2010/210 esas ve 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere; kanun yararına bozma yönteminin, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlendiği, bu denetimin konusu maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklar olmakla birlikte gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmadığı; dolayısıyla, bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerektiği,

Tebliğnamedeki (1) ve (3) nolu bozma talepleri bakımından;

Kamunun uğradığı zarar giderildiği halde bir kısım hükümlüler hakkında TCK’nın 168/2. maddesindeki etkin pişmanlık indiriminin uygulanmamasında ve tazmine rağmen hapis cezasının kamunun uğradığı zararın tamamen tazmin ettirilmesi tedbirine çevrilmesine karar verilerek hükümde çelişki oluşturulmasında isabet görülmediği belirtilmiş ise de; zararın soruşturma aşamasında tamamen giderilmiş bulunması nedeniyle infazı mümkün bir yaptırım bulunmadığından bu durumun sonucu değiştirmeyeceği, söz konusu hataların kanun yararına bozma yasa yoluyla incelenmesi hukuk alemine herhangi bir yenilik getirmeyeceği gibi bu yasa yolunun öngördüğü amaçlara erişme yönünde herhangi bir katkı da sağlamayacağından, bu hususların kanun yararına bozma yolu ile incelenemeyeceği,

Tebliğnamedeki (2) nolu bozma talebi bakımından;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına ilişkin hususun hakimin takdir sınırları içerisinde kaldığı, 14.11.1977 gün ve 3–2 sayılı içtihadı birleştirme kararı ve başta Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararları olmak üzere yerleşik Yargıtay uygulamalarında da belirtildiği gibi, mahkemenin veya hakimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlara ilişkin olarak kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağı anlaşılmakla,

Tebliğnamedeki kanun yararına bozma taleplerinin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.