muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29400, Karar No: 2015/4788, Tarih: 05.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29400 E.  ,  2015/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de:

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurarak, hakkında verilen iflasın ertelenmesi kararı uyarınca yapılan takibin iptalini talep ettiği; mahkemece, borçlu tarafından müdürlüğe tedbir kararının sunulduğu ve icra müdürlüğünce borçlu yönünden takibin durdurulması yönünde işlem tesis edildiği gerekçesiyle konusu kalmayan davanın esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığını karar verildiği görülmektedir.

Borçlu şirket hakkında; Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.05.2014 tarihli ihtiyati tedbir kararı ile “iflasın ertelenmesini talep eden davacı şirket hakkında yapılan veya yapılacak (İİK'nun 206.maddesi 1.sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanununa dayalı olanları da kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyatı haciz ve tedbir uygulamalarının takas, mahsup ve temlik uygulamalarının ayrıca IIK nın 89/1 maddesindeki ihbarnamelerin tedbiren durdurulmasına” karar veriliği anaşılmaktadır.

İcra mahkemesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, icra müdürlüğünce takip durdurulmuş olduğundan, takibin iptali isteminin reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Antalya 2. İcra Mahkemesi'nin 12.06.2014 tarih ve 2014/644 Esas - 2014/682 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün 1 nolu bendinde yer alan “Konusu kalmayan davanın esası hakkında HÜKÜM KURULMASINA YER OLMADIĞINA” kısmının karar metninden çıkarılmasına, yerine “takibin iptali isteminin REDDİNE” kelimelerinin yazılmasına kararın düzeltilen bu şekliyle İİK.'nun 366 ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14154, Karar No: 2011/6512, Tarih: 30.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14154 E.  ,  2011/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.07.2009 tarih ve 2008/164 - 2009/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 'TOMBOW' ibareli marka ve aynı zamanda kalem ucu endüstriyel tasarımının bulunduğunu, davalının ise 'BOLERO W' ibaresiyle tasarımlarının taklidini satışa sunduğunu, müvekilinin kar kaybına uğradığını, itibarının zedelendiğini ileri sürerek, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ibraz ettiği satış fişinde ürün markasının belirtilmediğini, dava dışı Piramit Kırtasiye-Özer Öztürk firmasından alınan ürünlerin satış öncesi iade edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının endüstriyel tasarımı ile davalı tarafından satışa sunulan ürünün benzer olduğu, dava konusu ürünün 22.08.2008 tarihinde satılacağına dair reklam yayınlandığı, davacının da aynı gün satış fişiyle ürünü aldığı, davalının satış miktarının tespit edilemediği gerekçesiyle, endüstriyel tasarıma tecavüz ve haksiz rekabetin tespitine, men'ine, 3.000 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline, takdiren ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, endüstriyel tasarıma tecavüzün, haksız rekabetin tespiti, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, 554 Sayılı KHK’nin 59. maddesinde, “ Dava sonucunda haklı çıkan taraf, haklı bir sebebin veya menfaatinin bulunması halinde, masrafları karşı tarafa ait

olmak üzere, kesinleşmiş kararın günlük gazete, radyo, televizyon veya benzeri vasıtalarla tamamen veya özet olarak ilan edilmesini talep etmek hakkına sahiptir. İlanın şekli ve kapsamı kararda tespit edilir. İlan hakkı, kararın kesinleşmesinden sonra üç ay içinde talep edilmezse düşer.” denilmiştir.

olmak üzere, kesinleşmiş kararın günlük gazete, radyo, televizyon veya benzeri vasıtalarla tamamen veya özet olarak ilan edilmesini talep etmek hakkına sahiptir. İlanın şekli ve kapsamı kararda tespit edilir. İlan hakkı, kararın kesinleşmesinden sonra üç ay içinde talep edilmezse düşer.” denilmiştir.

Bu itibarla, dava konusu olayda, davalının eyleminin tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu tespit edildiğine ve yukarıdaki kanun metninde açıkça davacı tarafın hükmün ilanını talep etme hakkına haiz olduğu da belirtildiğine göre, yasal gerekçesi de açıklanmaksızın ilan talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 275,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27587, Karar No: 2012/43542, Tarih: 11.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/27587 E.  ,  2012/43542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/227956

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2008

NUMARASI : 2008/103 (E) ve 2008/195 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın soruşturma evresinde, suç tarihinden önce 26 Kasım 2006 tarihinde askere gittiğini bu tarihten yaklaşık bir ay önce hattı kaybettiğini kayıp bildiriminde bulunmadığını, 2002 yılında da kimliğini kaybettiğini yakınanları tanımadığını, suç tarihinde askerde olduğunu ifade etmesi, kovuşturma evresinde de suça konu telefon hattının kimlik bilgileri kullanılarak adına alındığını kendisinin hat almak için başvuruda bulunmadığını savunması karşısında; sanığın telefon hattının faturalı olup olmadığı, faturalı ise faturaların nerede ve kim tarafından ödendiği katılanlara mesajların gönderildiği tarihte suça konu telefonunun hangi bölgede kullanıldığı, araştırılarak gerektiğinde suça konu hatta ilişkin abonelik sözleşmesi de getirtilip tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18780, Karar No: 2006/22142, Tarih: 24.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18780 E.  ,  2006/22142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ           : Çal İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemesince HUMK.nun 163.maddesi gereğince şikayetçi vekiline bilirkişi incelemesi için öngörülen ücretin yatırılması amacıyla verilen kesin süre, adı geçenin mazereti de kabul edildiğinden yeniden duruşma gününü bildiren davetiyede de gerekli meşruhat verilerek ilgiliye tebliğ edilmelidir. Şikayetçi vekiline gönderilen yeni duruşma gününü bildirir davetiyede anılan ara kararı ve ihtirat yazılı bulunmadığı için mahkemece bu nedene dayalı istemin reddi yasaya aykırıdır.

Ayrıca, İİK.nun 33. ve sonraki maddelerinde öngörülmediği halde şikayetçinin tazminatla sorumlu tutulması ve faize faiz yürütüldüğü yönündeki şikayetin incelenip bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsiz bulunmuştur.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3367, Karar No: 2018/7731, Tarih: 24.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3367 E.  ,  2018/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, geçmiş dönemlere ilişkin yararlandığı sigorta prim teşvikinin iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanun'un 81/1-(ı) bendi kapsamında %5 oranındaki prim teşvikinden yararlanan davacı işveren hakkında prim teşvikinin iptaline ve borç çıkarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı Okul aile birliğinin 5510 sayılı yasanın 81. Maddesinin (ı) bendinde yer alan özel sektör işvereni koşulunu sağlamadığı , davacı birliğin faaliyeti ve niteliği itibariyle kamu işyeri niteliği taşıdığı, bu sebeple davacı Okul Aile Birliği Başkanlığına borç tahakkuk eden kurum işleminin yerinde olduğu sonuç ve kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

02.12.2016 tarihli 6764 sayılı yasanın 58. Maddesi ile 5510 sayılı yasanın 81/1 maddesinin dördüncü cümlesine bu bent hükümleri ibaresinden sonra gelmek üzere ''vakıflar tarafından kurulan yükseköğretim kurumları ile okul aile birliklerince çalıştırılanlar hariç olmak üzere'' ibaresi eklenmiştir.Ayrıca yine 02.12.2016 tarihli 6764 sayılı yasanın 60. Maddesi ile 5510 sayılı yasaya geçici 70. madde eklenerek ''Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar olan dönemlerde vakıflar tarafından kurulan yükseköğretim kurumları ile okul-aile birliklerinin bu Kanunun 81 inci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi hükmü uyarınca yararlandıkları teşvikler, usulüne uygun olarak yararlanılmış sayılır. '' hükmü getirilmiştir.

Yapılacak iş, Kurumdan yukarıda açıklanan ve dava tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenlemelere göre dava konusu hakkında işlem yapılıp yapılmadığı sorularak anılan yasa maddeleri kapsamına göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 24.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10503, Karar No: 2010/9485, Tarih: 09.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/10503 E.  ,  2010/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2006 gün ve 2005/644 Esas, 2006/186 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 13.08.2002 olan suç tarihinin karar başlığında 28.08.2002 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 13.08.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8689, Karar No: 2015/21921, Tarih: 04.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8689 E.  ,  2015/21921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 26/06/1998 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri

alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13042, Karar No: 2013/21158, Tarih: 28.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13042 E.  ,  2013/21158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile zarar gören ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile zarar gören ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın ... inşaatı sırasında, idarece göletin kapağının kapatılması ile taşan sular nedeniyle kullanılamaz hale geldiği ve ağaçların kuruduğu anlaşılmaktadır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

1) Dava konusu taşınmazın kapama kavaklık niteliğinde bulunduğu anlaşılmakta olup, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun ll/f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi gerekir.

Kavak mahsulünün bir yılda hasat edilemeyeceği de gözönünde tutularak kaç yılda kesim durumuna geleceği bilimsel yolla ortaya konup, kesim durumunda elde edilecek net geliri belirlenip dikim gününden kesim gününe kadar yapılan masraflar düşüldükten sonra, kamulaştırılan taşınmazın kavakların kesim durumuna geldiği gündeki net geliri bulunup bu değer kavakların kesim durumuna gelmesi için geçen yıl sayısına bölünerek bir yıllık net geliri bulunduktan sonra bu bilimsel formüle göre kamulaştırma bedelinin bulunması gerekirken, genel deyimlerle metrekare değer belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2) Taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçları için ayrı bedele hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) ..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınması nedeniyle, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti kaldırıldığından, ilam harcının davalı idareden tahsili gerekirken, muafiyetine karar verilmesi ,

Doğru olmadığı gibi,

4) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.