muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3447, Karar No: 2025/3042, Tarih: 16.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3447 E.  ,  2025/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1605 E., 2024/618 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların murisi ...'in 2550 parsel sayılı taşınmazını kızı ... ...'nun eşi olan damadı davalı ...'na mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak devrettiğini, murisinin işlem tarihinde böyle bir satıştan umabileceği bir çıkar bulunmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; resmi şekilde düzenlenen taşınmaz satış işleminin geçerli bir işlem olduğunu, murisin eşinin ölümünden sonra dava konusu taşınmazda tek başına yaşadığını, davalı ve eşinin uzun yıllar murisin ihtiyaçlarının karşılanması, elektrik ve su faturalarının ödenmesi, kışın sobasının yakılması, alışveriş ve temizliğinin yapılması ve sağlık sorunları için hastaneye götürülerek tedavilerinin yaptırılması gibi konularda bakımı ile ilgilendiklerini, bakıcı ücretini ödediklerini, murisin evine 2019 yılında doğalgaz tesisatı döşettiklerini, önceki yıllarda sobanın yakılması için de ödeme yaptıklarını, murisin ölümünden 6 ay önce yatılı bakıcı tutulduğunu, bunun ücretini karşıladıklarını, murisin hem bakım masrafları hem de minnet duygusu ile taşınmazı temlik ettiğini, iddianın doğru olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; murisin taşınmazı satma ihtiyacı içinde olmadığı, satıştan herhangi bir gelir elde etmediği, taşınmazın tapudaki satış bedeli ile satış tarihindeki gerçek güncel değerleri arasında fahiş bir fark bulunduğu, dinlenen tanık anlatımları, incelenen hastane kayıtları ve tüm dosya kapsamından muris ...'in bakımının uzun yıllar sürmediği, özel bakımın yalnızca son 2-3 ay gerektiği, bakım karşılığının murise ait malvarlığının tamamını karşılayacak bir ivaz olarak belirlenmesinin hakkaniyet içermeyeceği, murisin kendi evinde yaşamaya devam ettiği ve ölüm aylığının da bulunduğu, davalı vekili tarafından davalının bakım yükümlülüğü karşılığının ivaz olarak değerlendirilmesi yönündeki savunmalarının tapu kayıtları ve tanık anlatımları nazara alındığında gerçeği yansıtmadığı, satış işleminin gerçek iradeye uygun olmayıp mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; murisinin uzun yıllar yalnız yaşadığı, kızı ... ile onun eşi olan davalı damadıyla aynı mahallede yaşamaları nedeniyle beşeri ilişkilerinin iyi olduğu, murisin ölümünden bir kaç ay öncesine kadar özel bir bakıma ihtiyaç duymadığı, davalı ve eşinin, murise maddi ve manevi olarak destek olmalarının ahlaki yükümlülük kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, murisin dava konusu taşınmazın çıplak mülkiyetini davalıya temliki işleminde iradesinin satış olmayıp bağış olduğu, temlikin davalı ve eşinin üstün tutularak gerçekleştirildiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların muris ile ilgilenmediklerini, bilirkişi raporuna yapılan itirazların değerlendirilemediğini, murisin eşinin ölümünden sonra tüm bakımının davalı ve eşi tarafından sağlandığını, murisin bakımı için yardımcı bulduklarını, davalı ve eşinin muris ile ilgilenmesinin ahlaki bir yükümlülük olarak değerlendirilemeyeceğini, murisin bakıcı masraflarının ve taşınmazın iç tesisatı gibi tadilat masraflarının da davalı tarafından karşılandığını, yapılan işlemin bütünüyle iptali yerine sadece davacıların payları yönünden iptaline karar verilmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal - tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris ...’in 31.12.2019 tarihinde öldüğü, geride kızları olan davacılar ... ve ... ile dava dışı ...’ın mirasçı olarak kaldığı, davalının dava dışı mirasçı ...’ın eşi olduğu, murisin dava konusu 2550 parsel sayılı, arsa vasıflı taşınmazının kuru mülkiyetini lehine intifa hakkı tesis ederek 29.04.2015 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 19.740,73 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 19.740,73 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4589, Karar No: 2023/2177, Tarih: 11.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/4589 E.  ,  2023/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2019 tarihli ve 2019/389 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 03.02.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafisinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/13420 Esas, 2021/8628 Karar sayılı ilâmıyla;

''Mağdurenin aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları, iddia edilen eylem gerçekleştikten yaklaşık beş hafta sonra adli makamlara başvurulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/724 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Dosya içerisinde yer alan videoya bakıldığında mağdurenin telaşlı bir şekilde üstü çarşaflı olacak şekilde evden çıkması ve anal bölgede fissür bulunması dikkate alındığında cinsel ilişkinin zorla yapıldığı, sanığın üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Doktor raporları, dosya içerisinde yer alan video ve sanık tarafından atılan mesajlar ile taraflar arasında olay öncesinde husumet olmadığı nazara alındığında mağdurenin beyanlarının esas alınarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Doktor raporları, dosya içerisinde yer alan video ve sanık tarafından atılan mesajlar ile taraflar arasında olay öncesinde husumet olmadığı nazara alındığında mağdurenin beyanlarının esas alınarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi

Sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı süreler gözönüne alındığında hazine aleyhine tazminat davası açabileceğine dair bilgilendirmenin ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında belirtilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 112 acil müdahale ekibinde görevli teknisyen olarak çalıştığı, katılanın kardeşinin rahatsızlığı nedeniyle katılan ile tanıştıkları, daha sonra arkadaşlıklarının sürdüğü, katılanın olay günü sanığın evine gittiği, burada sanık tarafından katılana votka içirtildiği, bilahare sanığın katılan ile yakınlaşmak istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine zorla anal yoldan cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılan olayda;

Olayın yargılama makamlarına intikal süresi, sanığın yargılama esnasında alınan tutarlı savunmalarında istikrarlı bir şekilde üzerine atılı suçu kabul etmediği, cinsel muayene raporuna göre mağdurede tespit edilen lezyonun fiili livata ile meydana gelebileceği gibi fiili livatanın gerçekleşmediği durumlarda da meydana gelebileceğinin belirtildiği, sanığın üzerine atılı suç bakımından soyut beyanlar dışında dosyada

başkaca somut hiçbir delilin bulunmadığı, bu durumun sanık lehine oldukça büyük ve giderilemeyen bir şüphenin doğmasına neden olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemece beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/724 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19553, Karar No: 2020/6635, Tarih: 29.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19553 E.  ,  2020/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin, ücret ve yoğurt ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi davalıya ait 13 daire ve 2 dükkandan oluşan apartmanda kapıcı kaloriferci olarak çalışmış, açmış olduğu davada fazla mesai talep etmiştir. Mahkemece davacının kış döneminde 06.30-24.00, yaz döneminde 07.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla mesai talebi hüküm altına alınmıştır.

Davacının çalıştığı işyerinin bağımsız bölüm sayısı dikkate alındığında ve yine davacı tanıklarının davacının civardaki başka apartmanlara da hizmet verdiğine yönelik beyanları karşısında davacının fazla mesai yaptığının kabulü hatalıdır. Fazla mesai isteğinin reddi gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1742, Karar No: 2014/639, Tarih: 14.05.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1742 E.  ,  2014/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2013/165 E-2013/245 K.

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1.İcra Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 16.12.2010 gün ve 2010/686 E-2010/1034 K. Sayılı kararın incelenmesi davalı-borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi’nin 26.10.2011 gün ve 2011/5252 E-2011/20366 sayılı ilamı ile;

(...Takibin dayanağı İİK'nun 68.maddesinde sayılan belgelerden değildir. Her ne kadar borcun aslına itiraz edilmemekle hukuki ilişki kabul edilmişse de borçlunun faize ve fer'ilerine itirazı dayanak belgenin niteliği değerlendirildiğinde yerinde görülmelidir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kaldırılması isteminin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı-borçlu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ilamsız icra takibinde itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı-alacaklı vekili, davalı idarece gümrük giriş beyannamesinde muhteviyatı yazılı eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyon uygulamasından kaynaklanan anti damping vergisi ek tahakkukuna göre verilen para cezasına ilişkin karara itirazın reddine dair işlemin iptali için idari dava açıldığını, vergi mahkemesince ilk olarak davanın reddine karar verilmesi üzerine cezanın yatırıldığını, ancak Danıştay 7.Daire’since verilen ilamla kanunsuz suç ve ceza olmaz prensibi uyarınca davanın kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine, Mersin Vergi Mahkemesi tarafından işlemin iptaline karar verildiğini, böylece haksız olarak tahsil edilmiş olan bedelin ödenmesi için icra takibi başlatıldığını, davalı idarece sadece faize ve vekalet ücretine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın kaldırılmasını ve icra inkar tazminatı ödenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının haksız yere tahsil edilen verginin iadesini talep ettiği ve geri ödemenin yasal faizi ile birlikte yapılmasını iddia ettiğini, davalı tarafın ise asıl alacağa işleyen faize ve icra vekalet ücretine itiraz ettiğini, mahkemece yaptırılan gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporuna göre davacının iadesini istediği miktara yasal faiz işlemesi gerektiği ve bunun için borçlunun temerrüdünün gerçekleşmiş olduğu, ihtara gerek olmadığı, ayrıca talebin icra dosyası yolu ile yapılması nedeniyle kendisini vekille temsil ettiren alacaklının icra vekalet ücreti talep etmesinde herhangi bir usulsüzlük olmadığı gerekçesi ile itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı-borçlu vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan ilamla bozulmuştur.Yerel Mahkeme önceki gerekçe ile direnmiştir.

Direnme kararını temyize davalı-borçlu vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; takip dayanağı belgelerin ilamsız icra takibi yapılabilmesi ve itirazın kaldırılmasının istenebilmesi için 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 68.maddesinde nitelikleri belirlenmiş belgelerden olup olmadığı, itiraz edilmeyen belgelerin faiz alacağının ilamsız icra takibi ile istenilmesine dayanak yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı idare tarafından davacı şirket aleyhine anti damping vergi cezası tahakkuk ettirildiği, davacı şirket tarafından işlemin iptali için açılan davanın reddedildiği, toplam 19.230,00 YTL’nin davacı şirket tarafından ihtirazi kayıtla 20.02.2007 tarihinde ödendiği, Danıştay 7.Dairesi tarafından kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiği gerekçesi ile alınan cezanın yersiz olduğu benimsenerek vergi mahkemesinin ret kararı bozulmuş, anılan mahkemece bozma ilamı doğrultusunda 16.12.2009 tarihinde 2009/1606 esas, 2009/7749 karar sayılı ilamla işlemin iptaline karar verilmiştir. Bunun üzerine davacı şirket tarafından 02.07.2010 tarihinde vekili aracılığıyla ilamsız icra yolu ile takip başlatıldığı, yukarda bahsedilen ilama dayanılarak; 19.230.00 TL asıl alacak, 5.817.99 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 25.047.99 TL’ nin ödenmesini istemiştir. Davalı idareye ödeme emri 06.07.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı idarece işlemiş faiz ve icra vekalet ücretine itiraz edilerek, asıl alacağın ise ödenmesi için saymanlığa talimat yazıldığı belirtilmiştir. Davacı şirket, davalı idareye takipten önce bir ihtarname göndermemiştir.

Davacı eldeki dava ile ilamsız icra takibine yapılan itirazın kaldırılmasını istemiştir. Bilindiği üzere itirazın kaldırılmasını 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 68.maddesi uyarınca; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde isteyebilir.

Davacı şirket ilamsız icra yolu ile yürüttüğü takipte, vergi para cezasına ilişkin işlemin iptaline karar verilen ilama dayanmıştır. Takip dayanağı ilam tam yargı davası sonucunda alınmış bir paranın ödenmesini içermemektedir. İtirazın kaldırılması davalarında icra mahkemesince şekli inceleme yapılır. Borcun aslına itiraz edilmemiş olduğundan asıl alacak yönünden takip kesinleşmiş ve hukuki ilişki kabul edilmişse de, işlemiş faize itiraz edildiğinden, buna yönelik itirazının kaldırılabilmesi için 2004 sayılı İİK’nun 68.maddesinde sayılan belgelerden birine dayanılması gerekli olup, eldeki davada bu nitelikte bir belgeye dayanılmadığından, bu yöndeki bozma yerindedir. Ne var ki, somut olayda bozma ilamında faiz yönünden ayrıca temerrüt olgusundan bahsedilmesi doğru görülmemiştir.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyelerce, davalı idarece asıl alacağa itiraz edilmemekle, fer’i nitelikte ve asıl alacağa tabi olan faiz yönünden artık İİK’nun 68.maddesinde sayılan bir belgeye gerek olmadığı hükmün değişik gerekçe ile onanması gerektiği ileri sürülmüşse de, yukarda açıklanan gerekçelerle bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından kabul görmemiştir.

Açıklanan bu değişik gerekçe ile usul ve yasaya aykırı olan direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarda açıklanan değişik gerekçelerle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3.maddesinin atfı dikkate alınarak HUMK.nun 429.maddesi gereğince usulden BOZULMASINA, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 366/III.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi KARŞI OY:

Davacı alacaklı hakkında tahakkuk ettirilen damping vergisi tutarı üzerinden ceza kararı alınmasının Yasaya aykırı olduğu Danıştay denetiminden geçmek suretiyle verilen Mersin 1. Vergi Mahkemesi'nin ilamı ile sabittir. Davacı taraf, bu ilamı ve idare ile yapılan yazışmaları, ödeme belgesini eklemek suretiyle, haksız tahsil edilen vergi para cezasını ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle, (takip tarihine kadar işlemiş faizi ve asıl alacağı ayrı ayrı göstererek) haciz yolu ile takipde bulunarak davalı borçlu idareden talep etmiştir.

Borçlu Mersin Gümrük Müdürlüğü asıl alacağı davacı alacaklıya ödemiş, icra takibine işlemiş faiz ve vekalet ücreti bakımından itiraz etmiş, takip itiraz edilen kısım yönünden durdurulmuştur. Eldeki davada, davacı alacaklı vekili itirazın kaldırılması ve takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatı talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama, alınan bilirkişi raporu sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar, 12.Hukuk Dairesi'nce yazılı gerekçeyle bozulmuş, mahkemece direnme kararı verilmiştir.

İİK 68.maddesinde, haciz yoluyla takibe itiraz eden borçlunun itirazının kaldırılması için alacaklının takibinin imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede veya resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz ve belgeye dayalı olması aranmaktadır.