muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6651, Karar No: 2012/8276, Tarih: 10.05.2012

Öncelikle, yazılar yayımlandığında henüz iddianame yazılmış değildir. Soruşturma gizlidir ve davacı henüz "şüpheli" durumundadır. İddiaların adeta gerçekmişçesine yazılması dahi davacının kişilik haklarına saldırıdır. Davacı Türk Silahlı Kuvvetleri içerisinde Güney Deniz Saha Komutanlığı rütbesine gelinceye kadar devlet tarafından denetlenen, test edilen, bu göreve layık görülen, hizmet veren resmi bir kişiliktir. Basın özgürlüğü Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerle basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı, toplumun sağlıklı, mutlu güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın temel hak ve özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki sorumluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerleri karşı karşıya kaldığında; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı anda koruma altına alması düşünülemez. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Özellikle yayının gerçek olması, haberi verirken öz ve biçim arasındaki dengenin korunması gerekir.

Yayınlardaki "müzedeki bombayı çok öğrenci gelince patlatalım" "kafesten bir şehri havaya uçuracak amonyum" gibi başlıklarda öz ve biçim arasındaki denge aşılmış toplum için dahi güvenlik zaafiyeti oluşturacak ifadeler kullanılmıştır. Ve tüm bunlar henüz iddianame açıklanmadan yazılmıştır.

Davacı henüz şüpheli ve "masumiyet" karinesinden yararlanan kişidir. Yayınların yapılış tarihi itibariyle de resmi bir kişiliği mevcuttur. Yayınlar açıkça kişilik haklarına ağır saldırı niteliğindedir.

Tüm bu nedenlerle davacı için uygun bir manevi tazminatın takdiri gerekir düşüncesiyle çoğunluğun düşüncesine karşıyım. 10/05/2012
Yargıtay — Esas No: 2010/11853, Karar No: 2011/2650, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11853 E.  ,  2011/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman ve domatesin 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3758, Karar No: 2018/13342, Tarih: 29.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3758 E.  ,  2018/13342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi H. Gülsoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin, davalı asıl işverene ait işyerinde alt işveren işçisi olarak arıza bakım onarım işinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve çalışma süresi boyunca ödenmeyen yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...vekili; davacının kurumlarında ihale usulü anahtar teslimi iş alan yüklenici şirkette çalışması nedeniyle husumet itirazında bulunduklarını, davacının talep ettikleri alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası itirazları yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, muvazaa iddiasının yersiz ve reddinin gerektiğini, davacının talep ettiği yol ücretine ilişkin olarak yapılan işin mahiyeti gereği işçilere iş yapmaları için yüklenici tarafından araç tahsis edildiğini, davacının yemek ücreti talebine ilişkin olarak, kurumun kendi bünyesinde tüm çalışanlara yemek hizmeti sunan yemekhanesinin bulunduğunu ve kurumda çalışan tüm personelin bu hizmetten faydalandırıldığını, ücret bordrolarının kayıtsız şartsız imzalandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi'nin 15.09.2015 tarihli 2015/14725 esas, 2015/14990 karar sayılı bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, emsal dava dosyalarında verilen kararlar, alt işveren şirketlerle ... arasında yapılan Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin sayfa 14, madde 38, sayfa 15, madde 39 ve sayfa 16, madde 41 ile diğer hükümlerde işverenin yemek ve yol yardımı yapacağı hususu belirtildiği, gerekçesiyle bozma üzerine sadece kıdem süresinin değiştiği nazara alınarak hüküm kurulmuştur.

Bozma ilamında alt işveren şirketlere davanın ihbarı ile sunulan belgeler incelenerek hüküm kurulması nedeniyle bozulmuşsa da alt işveren şirketlerce dosyaya bilgi ve belge sunulmamıştır.

Bozma ilamında alt işveren şirketlere davanın ihbarı ile sunulan belgeler incelenerek hüküm kurulması nedeniyle bozulmuşsa da alt işveren şirketlerce dosyaya bilgi ve belge sunulmamıştır.

Somut olayda, Mahkemece Hizmet İşleri Genel Şartnamesi ve davalı ...Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin Diyarbakır İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve yol ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre yol ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacının çalıştığı alt işverenlerin davalı ile yaptıkları hizmet alım sözleşmesi ve ekleri yargılama esnasında dosyaya kapsamında bulunmamaktadır. Emsal dava dosyasına atıf yapılmış ise de, dosya ekinde emsal olduğu belirtilen dava dosyası fiziken dosya içerisinde yer almadığından bu aşamada bir değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Anılan sebeple, öncelikle, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan ihale sözleşmesi ve idari şartnameler ve davacının yaptığı işe göre herbir sözleşme döneminde çalışmaya dayanak hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmeleri sair ekleri davalıdan ve davacının çalıştığı alt işverenden celp edilerek incelenmeli, şartnamede yemek ve yol yardımına ilişkin hüküm bulunup bulunmadığı ve ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği ve bordrolarda her bir ihale sözleşmesi döneminde idari şartname kapsamında sözleşme bedeline dahil ücretlerin bordrolara yansıtılıp yansıtılmadığı, ödeme yapılıp yapılmadığı mali müşavir ve ihale sözleşmeleri konusunda uzman bilirkişilerce incelenmeli sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği denetlenmelidir. Emsal dava dosyası da dosya ekine alınarak, içeriğindeki bilgi ve belgeler incelenmeli, aylık 200,00 TL yol ücreti ve aylık 300,00 TL yemek ücreti ödenmesine ilişkin kabullerin dayanaklarının ne olduğu belirlenmelidir.

Başka bir dava dosyasına cevaben düzenlendiği anlaşılan ...Elektrik Dağıtım A.Ş. Diyarbakır İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısında, yol ve yemek ücretlerinin nakdi olarak ödendiğine ilişkin ifade bulunmakta olup, bu yazı üzerinde durularak, hangi tarih aralıklarında ne miktarda ödeme yapılması hususunun kararlaştırılmış olduğu, ilgili müdürlükten sorularak, alınacak cevabi yazı ve ekleri incelenmelidir.

Başka bir dava dosyasına cevaben düzenlendiği anlaşılan ...Elektrik Dağıtım A.Ş. Diyarbakır İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısında, yol ve yemek ücretlerinin nakdi olarak ödendiğine ilişkin ifade bulunmakta olup, bu yazı üzerinde durularak, hangi tarih aralıklarında ne miktarda ödeme yapılması hususunun kararlaştırılmış olduğu, ilgili müdürlükten sorularak, alınacak cevabi yazı ve ekleri incelenmelidir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra davalının yemek ve yol ücreti ödemesi gerektiği anlaşılıp da ödenecek yemek ve yol yardımının miktarının belirlenememesi halinde ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti sorulmalı, yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılmalı, gelen yazı cevapları ve araştırma yazıları ile birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

3-Giydirilmiş ücretin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde işe girişinden itibaren davacıya ödenmesi gereken yol ve yemek ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş davacının işyeri yemekhanesinden veya personel servisinden yararlandığını da belirtmemiştir. Bozma sonrası ek raporda davacının ücretine yol ve yemek ücreti (200+300 TL) giydirilerek kıdem tazminatı hesabı yapılmıştır. 2. bozma nedeni de göz önünde bulundurularak yapılan araştırma sonucunda yol ve yemek ücreti ödenmesi gerektiğinin tespiti halinde ancak yol ve yemek ücreti kıdem tazminatına esas ücrete eklenebilir.

Bu husus gözönünde bulundurulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması da hatalı olmuştur.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11591, Karar No: 2019/5896, Tarih: 29.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11591 E.  ,  2019/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Hazine, ..., ...

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Davanın reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 26/04/2016 gün, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği, öte yandan CMK'nın 260/1. maddesinin "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." şeklindeki hükmü gereğince kovuşturma aşamasında katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmesine karşın dava ve duruşmalardan haberdar edilmeyenlere, davaya katılmasına karar verilenlere veya katılma talebinde bulunup bu isteği reddolunanlara yasa yoluna başvurmaları bakımından gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği, keza soruşturma aşamasında da anılan Yasa hükmünde tarif olunan şahıslara kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararların da belirtilen nedenle tebliğ edilmesi gerektiği, bu itibarla dava konusu somut olayda; davanın reddine gerekçe olan Bakırköy C.Başsavcılığının 21/09/2010 tarihli, 2010/100175 soruşturma ve 2010/65245 Karar sayılı kovuşturmama kararının, soruşturma konusunun tefecilik suçuna ilişkin olması ve Hazinenin bu suçun mağduru, sanıktan faiz karşılığı ödünç para alanların ise zarar göreni olmaları sebebiyle bahsi geçenlere tebliğ edilerek kesinleşmesinin sağlanması gerekmekte olup, kovuşturmama kararının soruşturma konusu suçun mağdur ve zarar görenlerine tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelere dosya içerisinde rastlanmadığının anlaşılması nedeniyle, varsa kararın kesinleşme şerhli onaylı bir suretinin dosya arasına alınmasından,

yoksa belirtilen tebligat eksikliklerinin ikmalinden sonra itiraz üzerine veyahut da itiraz edilmeden söz konusu kararın kesinleşmesi durumunda, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 23/06/2015 tarih ve 2013/700 Esas, 2015/241 sayılı Kararında da ifade edildiği üzere, aynı fiilden dolayı sanıklar hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesi, verildiği tarih itibarıyla kişiler açısından hukuki güvenlik alanı oluşturan ve kesin hüküm benzeri sonuç doğuran kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan sonra aynı fiilden dolayı yeniden soruşturma yapılabilmesinin "yeni delilin meydana çıkmasına" ve CMK'nın 173/6. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin önceden karar veren mercin kararına bağlı olması ve kanun koyucu tarafından bunun ceza muhakemesi şartı olarak öngörülmesi karşısında, aynı fiile ilişkin olarak daha önceden verilip kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunduğu halde, CMK'nın 172/2. maddesi anlamında "yeni delil" meydana çıkıp çıkmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve CMK'nın 173/6. maddesinde belirlenen ceza muhakemesi şartı gerçekleşmeden sanıklar hakkında aynı fiilden dolayı kamu davası açılması bir hukuk devletinde kanuna, adil yargılanma hakkına ve "non bis in idem" ilkelerine aykırılık oluşturacağı cihetle, yeni bir delil ortaya çıkmadan sanığın aynı eyleminden dolayı kamu davası açıldığı durumda açılmış olan kamu davasıyla ilgili kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek, aynı eylemle ilgili olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olan sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi, itiraz üzerine 21/09/2010 günlü kararın kaldırılması ve sanıklar hakkında dava açılması durumunda ise davaların birleştirilerek delillerin birlikte takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mükerrerlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2698, Karar No: 2011/1655, Tarih: 18.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2698 E.  ,  2011/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masrafları yatırılmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 147 ada 25 parsel sayılı 11156.99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve paylaşmaya dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ... ...'a ait olduğu, ... ...'ın mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde yapılan paylaşımla dava konusu taşınmazın bir bölümünün davalı ... ile davacı ...'ın babası ...'a düştüğü, davalının taşınmazı davacının babası ...'a satarak zilyetliğini devrettiği, kadastro çalışmaları sırasında ...'ın dava konusu taşınmazı davalı ...'ya bağışladığı, satış bedelinin ödenmemiş olmasının mülkiyetin devrine engel olmadığı ancak kişisel hakka konu olduğu, kuşkusuz koşullarının varlığı halinde satış bedelinin görevli ve yetkili hukuk mahkemesinde dava yolu ile istihsal edilebileceği anlaşılmakla, davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, dava konusu 147 ada 25 parsel sayılı taşınmaz üzerinde muhdesat niteliğinde ev olduğu anlaşılmaktadır. 3402 Sayılı Yasanın 19/2 madde hükmü gereğince taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi, ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki evin cinsi, kim tarafından ne zaman meydana getirildiği belirlenmemiş, 3402 Sayılı Yasanın 19/2 madde hükmünün somut olayda uygulanma yeri olup olmadığı tartışılmamıştır. Davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan 91.05 TL harcın hükmü temyiz eden davalıya iadesine, 18.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1896, Karar No: 2008/2395, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1896 E.  ,  2008/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu iptali tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04.12.2007 gün ve 2007/14428-15376 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, biçimine uygun düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, davalının temyizi üzerine yapılan incelemede hüküm onanmıştır.

Davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Burada öncelikle belirtmek gerekir ki; taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri doğrudan mülkiyeti aktarmayan ancak ileride vaad alacaklısına mülkiyeti geçirmek üzere yapılan bir ön sözleşmedir. Türk Medeni Kanununun 716.maddesi hükmünce de mülkiyetin iradi olarak aktarılmaması halinde vaad alacaklısı tescilin hükmen yapılması için dava açabilir.

Somut uyuşmazlıkta; davanın konusu 22.11.2000 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle vaad alacaklısı davacıya geçirilmesi kararlaştırılan payın hükmen tescilidir. Davalı vaad borçlusu açılan dava sonucu satış vaadine konu payı hükmen 26.09.2002 tarihinde kazanmıştır. Davanın ise 25.07.2005 tarihinde açıldığı görülmektedir. Az yukarıda sözü edildiği üzere satış vaadi sözleşmesi doğrudan mülkiyeti aktarmadığından, mülkiyet kayıt maliki vaad borçlusunun üzerinde kaldığı sürece satışı vaad olunan taşınmazın emlak vergilerini ödemek görevi «aksine sözleşme hükmü olmadıkça» malik olan vaad borçlusuna aittir. 22.11.2000 tarihli sözleşmede de aksine hüküm bulunmadığından, satışı vaad olunan payın mülkiyeti vaad

borçlusu üzerinde kaldığı sürece taşınmazın emlak vergileri kayıt maliki tarafından ödenmelidir. Diğer taraftan; her ne kadar, 22.11.2000 tarihli sözleşmede «….. ferağ aşamasındaki alım satımla ilgili harç ve vergiler (satıcı) olarak tarafımızda ödenmesi gereken her türlü harç ve vergiler dahil alıcısına aittir…..» hükmü yazılmış ise de, tarafların eldeki davanın görüldüğü aşamada bu hükmün icrasını mahkeme kararıyla yerine getirmelerini isteme olanakları yoktur. Çünkü HUMK.nun 74. maddesi gereğince hakim taleple bağlı olarak hüküm kurar. Sözleşmenin anılan hükmü mülkiyet aktarımı davasının hükmen kesinleşmesinden sonra ancak taşınmazın ferağ takririnin yapılması aşamasında uygulanabilir. Şayet ferağ takriri aşamasında vaad alacaklısı sözleşmenin bu hükmüne aykırı davranırsa sözleşmedeki harç ve vergilerin vaad borçlusu tarafından ödenmesi vaad borçlusunun da ödediği bu vergileri 22.11.2000 tarihli sözleşme hükmünden yararlanarak dava yoluyla alacaklıdan istemesi olanaklıdır. Vaad alacaklısının hükümden sonraki tavrının ne olacağı şimdiden kestirilemeyeceğinden, mahkemenin karar gerekçesinde veya mahkeme kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda bu konuda beyanda bulunulmuş olmasının önemi yoktur.

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen yönler ve Dairemize olağan olmayan yöntemle gönderilen dilekçedeki nedenler esasen daha önce temyiz konusu da yapılmıştır. Yerel mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller ve dosya içeriği gereği usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK.nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan davalının karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, H.U.M.K.’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaleti ile takdiren, 170 YTL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.