muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8209, Karar No: 2013/9360, Tarih: 18.06.2013

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü 6762 sayılı TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya baktığımızda; mahkemece, hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda, kazanın oluşumunda sigortalı araç sürücüsünün %75, diğer araç sürücüsünün %25 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisi altında meydana gelmediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24468, Karar No: 2019/1096, Tarih: 04.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24468 E.  ,  2019/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan okitsu cinsi mandalina fidanı aldığını, ancak 3 yıl sonra yetişen meyvelerden, teslim edilen ürünün okitsu olmadığından şüphelendiğini, yapılan delil tespitiyle teslim edilen mandalinaların dübeşi cinsi olduğunun ortaya çıktığını, 3 yıl boyunca yaptığı masrafların ve kazanç kaybının delil tespiti dosyasında hesaplandığını, davalının zararını karşılamaya yanaşmadığını, başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının takibe vaki itirazının iptaline alacağın %20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ayıp bildiriminin süresinde yapılmadığını, davacının taşınmazının 70 dönümden fazla olduğunu, dübeşi cinsi mandalina varsa bile bunların kendisinden alınan mandalinalar olup olmadığının anlaşılamayacağını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya incelendiğinde, davanın asliye ticaret mahkemesi nezdinde açıldığı, mahkemece davanın başından beri asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlandığı görülmektedir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinde hangi dava ve işlerin ticari dava olduğu açıklanmış, 5. maddesinde ise aksine hüküm olmadığı sürece değerine ve tutarına bakılmaksızın ticari dava ve işlere bakmakla görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, uyuşmazlık ayıplı mal nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkin olup, dosya kapsamından tarafların tacir olup olmadıkları anlaşılamamaktadır.

Şu halde, görev hususu kamu düzenine ilişkin olup davanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiğinden, mahkemece öncelikle, davanın 6102 sy. Kanunun m. 4 ve 5 hükmü kapsamında kalıp kalmadığı hakkında araştırma yapılıp sonucuna göre, dava, ticari dava ise asliye ticaret mahkemesi, değilse asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerekirken, görev hususu aşılmadan davanın esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Temyiz nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18648, Karar No: 2015/7925, Tarih: 11.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18648 E.  ,  2015/7925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 363 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup tamamı kamulaştırılmış, 459 m² olan taşınmazın üzerinde verim çağında 15 yaşında 3 elma, 15 yaşında 2 kayısı, 20 yaşında 2 ceviz,15 yaşında 1 dut ağacı olmak üzere toplam 8 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşıldığından; belirtilen ağaçların dekara düşeceği sayı gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değer belirlenmesi gerekirken, taşınmazın tarım arazisi yapılarak üzerindeki ağaçlara ayrıca değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalılar adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalılara ödenmesine karar verildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun 27.maddesi gereği acele el koyma bedeli olarak yatırılan miktarın kararda hüküm altına alınan bedelden mahsup edilerek tespit edilen fark bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken bedelin tamamına yasal faiz uygulanmış olması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında; Birinci Derece Arkeolojik Sit Alanı şerhi bulunmasına rağmen, oluşacak değer düşüklüğünü dikkate almayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki şerhlerle birlikte tesciline karar verilmemiş olması,

5-Davada kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda işlem yapılmalı ve usuli kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınmak suretiyle karar verilmelidir.

5-Davada kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda işlem yapılmalı ve usuli kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınmak suretiyle karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4512, Karar No: 2021/4319, Tarih: 18.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/4512 E.  ,  2021/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 26. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 08.06.2006-02.09.2014 tarihleri arasında ... Elektrik Arıza Onarım Bakım Montörlüğüne bağlı açma-kapama elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davacı tarafından iş sözleşmesine haklı olarak 02.09.2014 tarihinde son verildiğini, davacının davalı ...Ş.'nin işçisi kabul edilmesi gerektiğini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nca düzenlenen 10.05.2011 tarih 7457 sayılı raporuyla davacının çalıştığı işlerin kanuna aykırı ve muvazaalı oluşturulduğunu, raporun iptali için açılan davanın ise reddedildiğini, davacının gerçek işvereni ile üyesi olduğu ... sendikası arasında 17.10.2011 imza tarihli 14. Dönem ve 11.10.2013 imza tarihli 15. Dönem Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve bir kısım diğer işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davanın kısmi dava olmasına muvafakat etmediklerini, yüklenici firmalarla davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında alt işveren asıl işveren ilişkisi bulunmadığını, davacı ile davalı ...Ş. arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının sendika üyesi olmaması ya da dayanışma aidatı ödememesi sebebiyle sendika üyesi olan bir işçinin emsal ücreti ve Toplu İş Sözleşmesi haklarından yararlanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar ve ihbar olunanlar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar ve ihbar olunanlar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı 02.09.2014 tarihli dilekçesi ile özel sebeplerinden dolayı istifa ettiğini bildirdiği, dava dilekçesiyle de ek tediye, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı ücret ve haklar, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürdüğü, bir kısım işçilik alacakları bulunduğundan iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinin kabulünün dosya kapsamına uygun olduğu, davalıların birlikte sorumlu olduğu gerekçeleriyle ihbar olunanlar vekilinin mahkeme kararına karşı istinaf başvuru hakkının bulunmaması sebebiyle istinaf dilekçesine dair herhangi bir inceleme yapılmasına yer olmadığına, davalıların istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle temyiz sebeplerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür

2- Taraflar arasında davacının çalışma süresinin kesintisiz olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08.06.2006 - 02.09.2014 tarihleri arasında aralıksız çalıştığı kabul edilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan Sigortalı Hizmet Döküm Cetveli incelendiğinde, davacının çalışmalarının 08.06.2006 - 31.08.2006, 22.09.2006 – 30.11.2007, 24.02.2009 - 02.09.2014 tarihleri arasında olmak üzere aralıklı olduğu ve aralıksız çalışmanın davacı işçi tarafından yöntemince ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeple; davacının az yukarıda belirtilen tarih aralıklarıyla çalıştığı kabul edilmeli ve hüküm altına alınacak alacaklar kalemleri de aralıklı çalışma süresine göre yeniden hesaplanmalıdır.

3- Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı bir başka uyuşmazlık konusudur.

İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunması sebebiyle iş sözleşmesine haklı olarak son verdiği gerekçesiyle kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerektiği kabul edilmiştir.

3- Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı bir başka uyuşmazlık konusudur.

İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunması sebebiyle iş sözleşmesine haklı olarak son verdiği gerekçesiyle kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerektiği kabul edilmiştir.

Ne var ki; dosya içerisinde bulunan 02.09.2014 tarihli el yazılı istifa dilekçesinde, “01.09.2013 tarihinden itibaren Güngören İşletme Müdürlüğü Ölçü Servisi’nde çalışmaktayım. 02.09.2014 tarihinden itibaren özel sebeplerimden dolayı kendi isteğimle istifa ediyorum.” yazılı olup dilekçenin içeriği ve altındaki imza inkara uğramadığı gibi iradenin sakata uğradığına ilişkin bir iddia ve ispat da yoktur. Üstelik, davacı tanıklarından biri de davacının daha iyi şartlarda iş bulması sebebiyle iş sözleşmesini sonlandırdığını beyan etmiştir.

Dairemizin yerleşik hale gelen içtihatlarına göre, genel içerik taşıyan, özel bir sebebe dayanmayan istifa dilekçesinin kısa süre içinde açılan davada haklı fesih sebepleri açıklanarak işçinin haklı feshine dönüştürülmesi mümkün ise de; istifa dilekçesinin içeriğinde açıkça “özel sebeplerle” istifa edildiğinin yazılı olması durumunda bu şekilde yapılan istifanın sonradan haklı feshe dönüştürülmesi mümkün değildir.

Dolayısıyla, davacının 02.09.2014 tarihli istifası sebebiyle 24.02.2009 - 02.09.2014 tarihleri arasındaki aralıksız çalışma dönemi için kıdem tazminatına hak kazanamayacağı kabul edilmeli, 08.06.2006 - 31.08.2006, 22.09.2006 –30.11.2007 tarihleri arasındaki dönemler için kıdem tazminatınının hüküm altına alınıp alınamayacağı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2346, Karar No: 2023/3567, Tarih: 29.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2346 E.  ,  2023/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2019/198 Esas, 2021/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi ile 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.04.2022 tarihli ve 2022/163 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 27 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.02.2023 tarihli ve 9-2022/91318 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.02.2023 tarihli ve 9-2022/91318 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri

Mağdurenin tüm ifadelerinin birbiri ile çelişkili olduğuna, babasının parmağını arkasına da soktuğunu söylemesine rağmen alınan raporda buna dair bulgu bulunmadığına, mağdurenin duruşmadaki beyanında babasının eyleminden sonra bağırdığına ve komşuları ...’nin geldiğini söylemesine rağmen, tanık ...’nin, mağdurenin olayı anlatmasından bir hafta sonra evlerine gidip mağdure ile konuştuğunu söylediğine, mağdurenin mental retarde olduğu için ifadesinin ancak soru sorularak ve baskı ile alındığına, mağdurenin alınan raporunun olayı ispat etmediğine, zira söz konusu belirtinin başka nedenler ile de ortaya çıkabileceğine ancak mahkemenin bu ihtimalleri araştırmadığına, mağdurenin Hacettepe Üniversitesi raporu alınmadan önce yapılan muayenede, kendisinin bir araca götürüldüğünü ve kötü şeyler yapıldığını söylemesine rağmen raporda bu durumun babayı özlemesi ve koruma çalışması olarak değerlendirildiğini oysa mağdurenin başkası tarafından istismar edilmiş olabileceğine, bu ifadeye göre mağdurenin babası ile ilgili beyanına da itibar edilmemesi gerektiğine, beraate hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

İstinaf tarafından sanık hakkında ceza indirimi yapılmasının kanuni olmadığına ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulamasına ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Sanık savunmasında özetle; 'bir iftirayla karşı karşıya olduğunu, çocuğunun komşuların etkisiyle aleyhine böyle bir beyanda bulunuyor diye düşündüğünü, eşiyle birlikte yaşadığını, aralarında geçimsizlik olmadığını, komşularıyla da husumet teşkil eden bir olayının olmadığını, tanık ... \*\*\*'i ben tanımadığını, adı geçen tanıkla husumet teşkil eden bir olayının olmadığını, rahatsızlığının olmadığını, geçmişinde akıl ve ruh sağlığını yakından ilgilendirecek bir rahatsızlığının olmadığını' savunmuştur.

Sanığın redde dair savunmasına karşılık; Katılan Mağdur ... \*\*\*, yargılama aşamasında alınan beyanında sanık olan babasının parmağını çişini yaptığı yere ve makatına soktuğunu, göğsünü ellediğini, bu olay olurken annesinin bakkala ekmek almaya gittiğinde, babasının kendisini annesinin kaldığı odaya götürdüğünü, yatağa yatırıp soyundurduğunu, babası sanığında soyunurken gözlerini kapattığını, aynı minval üzere soruşturma aşamasında da beyanda bulunduğu, mağdurun tüm aşamalarda babası olan sanığın, kendisinin çiş yaptığı yere ve makatına parmağını soktuğunu, göğüslerini ellediğini, istikrarlı bir şekilde anlattığı,