muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8515, Karar No: 2019/2509, Tarih: 20.02.2019

5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesinin, 35/1. maddesinden sonra uygulanarak aynı Yasa'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı hareket edilmesi netice ceza değişmediğinden ve suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve adli para cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmadığı halde erteleme kararı verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiriler dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin iş yerinde hırsızlık eyleminin saat 21.30’da işlendiği, güneşin suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre 20.44'de battığı, gece vaktinin 22.44'de başladığı ve bu şekilde eylemin gece işlenmediği anlaşılmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143 . maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Suçun gece vakti işlenmiş olması sebebiyle TCK'nun 143. maddesi uyarınca takdiren cezada 1/4 oranında artırma yapılarak 2 yıl 6 ay HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA;” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasa'nın 35, (Ömer için) 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca indirimler yapılarak sonuç olarak suça sürüklenen çocuk ... için 5.320.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5979, Karar No: 2017/7686, Tarih: 08.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5979 E.  ,  2017/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6365, Karar No: 2017/477, Tarih: 27.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6365 E.  ,  2017/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükmü, sanık ...'un 23.06.2016 günlü, savunmanının 22.06.2016 günlü, sanık ...'ın 24.06.2016 günlü, savunmanının 23.06.2016 günlü, dilekçeler ile yasal süre içerisinde temyiz ettikleri, ancak sanık ...'un cezaevi aracılığıyla göndermiş olduğu 23.08.2016 günlü dilekçesinde "...dosyamın ve tarafınızca verilen cezanın onaylanıp tarafıma gönderilmesini..." şeklinde, sanık ... savunmanının 31.08.2016 günlü dilekçesinde "...müvekkil istemi üzerine sayın mahkemeniz kararını temyizden feragat ettiğimizi bildirir, cezanın müvekkil ... yönünden kesinleştirme işlemi yapılarak..." şeklinde, sanık ...'ın ise yine cezaevi aracılığıyla göndermiş olduğu 22.09.2016 günlü dilekçesinde “Avukatım ... mahkemenizce tarafıma verilen cezayı temyiz etmekten feragat etmiştir. Ben de temyiz hakkımdan feragat ederek dosyamın kesinleşmesini talep ediyorum" şeklinde beyanda bulunmaları karşısında; temyizden vazgeçme iradesini taşıdıkları kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle, sanıklar ... ve ... inceleme dışında tutularak sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Olay günü, İstanbul'da güneşin, kış saati uygulamasına göre saat 16:40’ta battığı ve olayın saat 20:30'da gerçekleştiğinin anlaşılması nedeniyle sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 149/1-h maddesine de uyduğu, bu haliyle sanıkların, yağma eylemlerini silahla, birden fazla kişi ile birlikte, konutta ve gece vakti gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (d) bentlerinin yanı sıra (h) bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan bentler ile uygulama yapılmış olması teşdit gerekçesi ve uygulama karşısında; sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3884, Karar No: 2016/7244, Tarih: 29.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3884 E.  ,  2016/7244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

"Sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği, sanık hakkındaki kamu davasının ... Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 12.12.2005 tarihli mütalaası ile vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına aykırı olarak "2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan açıldığı, öncelikle CMK'nun 223/8. maddesi gereğince durma kararı verilip, suçla ilgili 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/812, Karar No: 2014/1456, Tarih: 24.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/812 E.  ,  2014/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan taşınmaz kadastro harici taşlık olarak bırakılmıştır. Davacı ... kadastrodan sonraki ve eklemeli zilyetliğe dayanarak adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde mavi kalem ile taralı ve (A) harfi ile gösterilen 1322.03 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden Belediye Başkanlığından alınmasına, 24.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7162, Karar No: 2017/8293, Tarih: 16.03.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/7162 E.  ,  2017/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki 5 ay hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak;

Sanığın 06/04/2010 tarih ve 2010/187 E, 2010/189 K. sayılı ilamla hükümlülüğüne karar verilip, CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmemesine, hükmün kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 19/8/2012 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinden ve bu eyleminden dolayı İnegöl 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/110 Esas - 2013/79 Karar sayılı ve 19/2/2013 tarihli ilamıyla mahkum edilmesi ve bu hükümlülüğün 22/3/2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle, hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

1-Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, kasten yaralama suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 86/2.maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, kasten yaralama suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de,

2-Kabule göre de,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...‘un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7006, Karar No: 2023/868, Tarih: 22.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/7006 E.  ,  2023/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/52 E., 2022/386 K.

SUÇLAR :Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2012/392 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/2749 Esas, 2020/6921 Karar sayılı karar ile 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davalarının düşmesine, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/52 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklara yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürelerin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Sanıklara yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürelerin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/52 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1097, Karar No: 2012/868, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1097 E.  ,  2012/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ve zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'in de reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan mahkûmiyetine dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2003/117 Esas, 2004/15 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak, sanıkların işledikleri kabul edilen reşit olmayan kimseyi kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 14.02.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/15192, Karar No: 2015/1833, Tarih: 04.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15192 E.  ,  2015/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/359644

MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2008 28/01/2013

NUMARASI : 2012/667 (E) ve 2013/79 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçu kapsamında düzenlenen 12.03.2008 tarihli ek iddianame sanığa tebliğ edilmeden, ek iddianame duruşmada okunmadan ve ek iddianameye göre sanığın sorgusu yapılmadan 5271 sayılı CMK’nın 176 ve 191.maddelerine aykırı olarak hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1873, Karar No: 2017/2599, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1873 E.  ,  2017/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: .../8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.