muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3543, Karar No: 2018/277, Tarih: 16.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/3543 E.  ,  2018/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.01.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan anneannesi ...’ın maliki olduğu 769 ada 13 parsel sayılı taşınmazın ¾ payını torunu olan davalıların mirasbırakanı...’e satış suretiyle devrettiğini, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunup satış işleminin gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın mal kaçırma kastının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 769 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan... adına kayıtlı iken ¾ payını 15.11.1967 tarihinde kızı...’den olma torunu olan davalıların mirasbırakanı ...’e satış suretiyle temlik ettiği, 1881 doğumlu muris ...’ün 12.03.1975 tarihinde öldüğü, geride davacı ve davalılar ile dava dışı mirasçıların kaldığı anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçiminden, davada muris muvazaası hukuksal nedenine dayanıldığı açıkça anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi için, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanması zorunludur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 27. (1086 sayılı HUMK’nun 73.) maddesi uluslararası sözleşmeler ve Anayasanın 36. maddesiyle en temel yargısal hak olarak kabul edilen hukuki dinlenilme hakkı gözetilerek, mahkeme, tarafları dinlemeden, onların iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usûlüne uygun olarak davet etmeden, açıklama ve ispat haklarını kullanmalarını sağlamadan hükmünü veremez. Bunun aksinin kabulü adil yargılanma hakkının ihlali sonucunu doğurur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 27. (1086 sayılı HUMK’nun 73.) maddesi uluslararası sözleşmeler ve Anayasanın 36. maddesiyle en temel yargısal hak olarak kabul edilen hukuki dinlenilme hakkı gözetilerek, mahkeme, tarafları dinlemeden, onların iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usûlüne uygun olarak davet etmeden, açıklama ve ispat haklarını kullanmalarını sağlamadan hükmünü veremez. Bunun aksinin kabulü adil yargılanma hakkının ihlali sonucunu doğurur.

Öte yandan; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı 4 kişilik tanık listesi verdiği halde 2 tanığı herhangi bir gerekçe gösterilmeden dinlenmediği gibi hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı da yoktur.

Somut olaya gelince; davacı 4 kişilik tanık listesi verdiği halde 2 tanığı herhangi bir gerekçe gösterilmeden dinlenmediği gibi hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı da yoktur.

Hâl böyle olunca; yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, tarafların dayandıkları tüm delillerin eksiksiz toplanması, mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının ve banka kayıtlarının araştırılması, mirasbırakanın herhangi bir borcunun bulunup bulunmadığının saptanması, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacının bulunup bulunmadığının buna karşın davalıların mirasbırakanının alım gücünün olup olmadığının ve murisin ölene dek taşınmazlarını kimin tasarrufunda bulundurduğunun, kiminle birlikte yaşadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, bu kapsamda taraflara 6100 sayılı HMK. nun 240. maddesi gereğince tanıklarını dinletmesi için süre verilmesi, usulüne uygun olarak tanıkların dinlenmesi, çekişmeli taşınmazın akit tarihi itibariyle gerçek değeri ile satış bedeli arasında fark olup olmadığının tespit edilmesi, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun olarak taraf delilleri toplanmaksızın eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9065, Karar No: 2012/21049, Tarih: 23.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/9065 E.  ,  2012/21049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu ağaçların meşe ağacı olup kesim yerlerinin hali arazi vasfıyla Hazine adına kayıtlı 337 ada 1 nolu parsel, 333 ada 1 nolu parsel ile kadastro çalışmalarında yol olarak tesbit harici bırakılan alanda kaldığının anlaşılmasına, suça konu yerlerin bir kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında, bir kısmının da Hazineye ait olmasına göre sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4424, Karar No: 2012/5819, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4424 E.  ,  2012/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Türktaş Köyünün 113 ada 4, 5 parsel sayılı 755.46, 825.79 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 113 ada 4 sayılı parsel davalı ..., 113 ada 5 sayılı parsel davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar taşınmazların ortak muris ... ...'dan kaldığı ve taksim edilmediği iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 113 ada 4 ve 5 sayılı parsellerin muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazların kök muris ... Ayan'dan kaldığı ve mirasçıları arasında usulüne uygun taksim yapılmadığı belirlendiğine göre yerinde olmayan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davalılar ... ve ... bir kısım mirasçılarının hisselerini devr aldıklarına dair senetlere dayanmışlardır. Davalılar ... mirasçısı ....nin Türktaş Köyü Pınarbaşı mevkindeki tarladaki miras payını ...'a satışına dair 18.04.2006 tarihli, Fevzi mirasçısı ...'ın aynı yerdeki miras hissesini ...'a satışına dair 04.05.2006 tarihli, Mustafa mirasçıları .... ve ...ın Pınarbaşı mevkinde hudutları senette belirtilen taşınmazdaki miras paylarını davalı ...'a satışına dair 20.04.2006 tarihli, ... Şevki mirasçısı ... Şevki'nin babasından intikal eden hissesini ve Türktaş Köyünde bulunan ev ve bahçedeki miras payını davalıların murisi ...'a satışına dair 29.01.1962 tarihli senetler ibraz etmişlerdir. Davalılar dayandığı hisse satışına dair bu senetler uygulanmamış ve senet tanıkları dinlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişiler ve tanıklara davalıların dayandıkları senetler okunarak zemine uygulanmalı, senetlerde imzası bulunanlar tanık sıfatıyla dinlenerek senetlerin içerikleri ve kapsamları hususunda bilgileri alınmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir ve uygulamayı gösterir krokili rapor alınmalı, senetlerin taşınmazlara uyduğunun belirlenmesi halinde pay satışlarına değer verilerek hüküm kurulmalıdır. Senetler uygulanmadan ve pay satışlarına değer verilip verilmeyeceği araştırılıp değerlendirilmeden yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16158, Karar No: 2019/1303, Tarih: 18.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16158 E.  ,  2019/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davalı .... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 22.07.2011 tarihli iş kazası sonucu %100 sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, ödenen geçici işgöremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarından oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir. Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 21. ve 76. maddeleri olup mahkemece teselsül hükümleri uygulanarak toplam %70 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Hükme esas alınan kusur raporunda %40 oranında kusurlu bulunan üçüncü kişi ... ve %30 oranında kusurlu bulunan işveren yönünden, teselsül hatalı belirlenerek hüküm kurulmuştur. Mahkemece 3.kişilerin teselsül sorumluluğu 21/4 kapsamında ve dairemizin ilkelerine uygun olarak irdelenmeli ve hüküm kurulmalıdır. Ayrıca geçici işgöremezlik ödeneği ve tedavi giderleri de 21/4 hükmüne göre değil kusura göre belirlenmelidir. Bu kapsamda mahkemece yeni bir bilirkişi raporu alınarak tarafların sorumlulukları belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2- Dosya kapsamından, kazanın meydana gelmesinde, .... isimli işçinin, kamyonun altında kalan hortumu kurtarmak amacıyla davalı ...'dan yardım istediği ve devamında davaya konu kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Ancak hükme esas kusur raporunda .... isimli işçinin kazanın meydana gelmesinde kusuru olup olmadığı varsa sorumluluğu irdelenmemiştir. Mahkemece ...ın da kazada kusurunun olup olmadığını irdeleyen yeni bir kusur raporu alınarak oluşacak sonuca göre hüküm tesis edilmelidir.

3- Dosyada mübrez 13.09.2012 tarihli Sağlık Kurulu Kararında 12.09.2014 tarihli kontrol muayene kaydı bulunmasına rağmen mahkemece kontrol muayenesinin sonucu araştırılmamıştır. Mahkemece kontrol muayenesinin sonucu araştırılarak sigortalının sürekli iş göremezlik oranının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmelidir.

3- Dosyada mübrez 13.09.2012 tarihli Sağlık Kurulu Kararında 12.09.2014 tarihli kontrol muayene kaydı bulunmasına rağmen mahkemece kontrol muayenesinin sonucu araştırılmamıştır. Mahkemece kontrol muayenesinin sonucu araştırılarak sigortalının sürekli iş göremezlik oranının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmelidir.

4- Dosya arasında olmayan ancak meydana gelen kaza sebebiyle açıldığı anlaşılan ve yargılamanın üçüncü celsesinde incelenen tazminat davasıyla ilgili, duruşma tutanağına geçen tespite göre, tazminat davası davacılarının “müteveffa mirasçıları” oldukları tespit edilmiştir. Kazalı işçinin ölmüş olması halinde mukayeseye esas gerçek zarar hesabının ölüm tarihine kadar yapılması gerektiğinden, mahkemece kazalı sigortalının ölüp ölmediği araştırılmalı, öldüğünün belirlenmesi halinde ise kurumdan fiili ödeme miktarları sorularak mukayeseye esas gerçek zarar hesabının ölüm tarihine göre belirlenmeli, bu yönde bilirkişiden yeni bir rapor alınmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalı ...'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmünün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 18.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12474, Karar No: 2011/21250, Tarih: 31.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/12474 E.  ,  2011/21250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın yükletilen suçu işlediğini sabit gösterecek deliller bulunmadığından beraatine.

Sanığın 2000 yılında nüfus cüzdanını kaybettiğini, suça konu çalıntı çeki 05.01.2001 tarihinde bankaya ibraz ederek karşılığını çeken kişinin kimliğini bulan şahıs olabileceğini, kendisinin sözkonusu çekle ilgisinin bulunmadığını savunmasına rağmen, nüfus müdürlüğünün cevabi yazışından sanığın belirtilen yıllarda nüfus cüzdanı aldığına dair kayıt bulunmadığı, 22.11.2004 tarihinde kayıp nedeniyle nüfus cüzdanını değiştirdiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; suça konu çalıntı çek bedelinin bankadan alındığına dair makbuzdaki parayı teslim alan adına atılan imzanın sanığa ait olup olmadığı hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine sadece suça konu çekin ön ve arka yüzündeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığına ilişkin bilirkişi raporu ile yetinilinip, eksik incelemeye dayanarak, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29149, Karar No: 2013/20573, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29149 E.  ,  2013/20573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Günaydın'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/09/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.