muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6559, Karar No: 2013/10284, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6559 E.  ,  2013/10284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat fark olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların kadasto parseli mi imar parseli mi oldukları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11954, Karar No: 2016/17776, Tarih: 19.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11954 E.  ,  2016/17776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Şanlıurfa Belediye Başkanlığının 11.12.2013 tarih ve 14132 sayılı yazısına göre dava konusu taşınmaz; imar planı ve mücavir alan içinde olup, belediye hizmetlerinden yararlanmadığının belirtilmiş olup, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 26.09.2013 tarihi itibariyle imar planı içerisinde ise 1/1000 lik imar krokisinin, değilse meskun alanda bulunup bulunmadığı,en yakın meskun alana olan mesafesini, belediye hizmetlerinden malikin talebi halinde yararlanıp yararlanmayacağının ilgili Haliliye Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2- Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak değerlendirilen Dağeteği köyü 397 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, Harran Üniversitesi, Suşki Su arıtma tesisi, Urfa City Avm ve Haliliye Belediye Başkanlığının aralarındaki mesafeler de gösterilmek suretiyle şehir planı üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

3-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında. hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Dağeteği köyü 397 ada 9 parsel sayılı taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Dağeteği köyü 397 ada 9 taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

5-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Dağeteği köyü 397 ada 9 parsel sayılı emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

6-Taşınmazın Kıymet taktirine ilişkin tüm bilgi ve belgeler davacı idareden getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23031, Karar No: 2020/8789, Tarih: 22.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23031 E.  ,  2020/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Müvekkilinin 12/11/2002-29/11/2014 tarihleri arasınde davalı sitede çalıştığını ve emekli olması nedeniyle işten ayrıldığını, kıdem tazminatının ödendiğini, ancak diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini, bunun üzerine noterlikten ihtarname gönderildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin, davalı sitede fazla mesai yaptığını, karşılığının ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, hafta tatillerinin de kullandırılmadığını, davalı sitenin kendisine sitede daire tesis ettiğini, bu dairenin elektrik bedelinin site tarafından ödenmesi gerekirken kendisinin ödeme yaptığını belirterek elektrik parası ile diğer işçilik alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Sitenin herhangi bir tüzel kişili olmadığından işbu davanın site aleyhine ikame edilen davanın sitenin tüm kat maliklerine ikame edilmesi gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının çalışmalarının yasal çalışma saatleri dışına çıkmadığını, davacının hiçbir zaman fazla mesai yapmadığını, davacının AGİ talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının her yıl kış bitiminden itibaren yaz boyunca 1 mayıstan ekim sonuna kadar sitede çalışmadığını, sitede temizlik işlerinin olmadığını, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, davacının hiçbir zaman bayramlarda ve tatillerde çalışmadığını, davacının dini bayramlarda köyüne gittiğini, davacıya çalıştığı süre boyunca oturduğu meskenin elektrik parasının ödeneceğine dair yazılı bir taahhütte bulunulmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının asgari geçim indirimi alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının asgari geçim indirimi alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Asgari geçim indirimi bireyin ya da ailesinin asgari düzeyde geçimi için zorunlu olan ve belirli esaslara göre tespit edilen kısmın toplam gelirden indirilerek vergi dışı bırakılması uygulamasıdır. Bu uygulama 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 32.maddesinin 28/03/2007 tarihinde 5615 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenmesi neticesinde yürürlüğe girmiştir. Asgari Geçim İndirimi vergi mükellefi ile devlet arasında vergi hukukunu ilgilendiren ilişkiden kaynaklanmakta olup, ücretin içindeki bir kısmın vergi kapsamı dışına çıkartılmasından ibarettir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 23 maddesinin 6. fıkrasındaki düzenlemeye göre kapıcıların ücretleri gelir vergisinden istisna edilmiştir. Asgari Geçim İndirimi, ücretlilerin kazançlarından alınan gelir vergisini ilgilendirdiğinden kapıcıların asgari geçim indiriminden faydalanmaları mümkün değildir. Bu nedenle, davacının asgari geçim indirimi alacağı talebinin reddi gerekirken asgari geçim indirimine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/471, Karar No: 2018/5448, Tarih: 11.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/471 E.  ,  2018/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı köy aleyhine 09.11.2012 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili 09.11.2012 tarihli dilekçesi ile öncesi 1256 sayılı mera parselinden 21.06.2010 tarihinde köy inkişaf sahası olarak ... adına ham toprak cinsi ile tescil edilen 2083 sayılı parsel, ile öncesi 1758 sayılı mera parseli iken 21.06.2010 tarihlerinden ham toprak cinsi ile ... adına tecsil edilen 2084 sayılı parsellerden ifrazen oluşan 46 adet parselin ... Bakanlığının görüşü alınmadan 21.01.2011 tarihinde davalı köy adına arsa cinsi ile tescil işleminin yasaya aykırı olduğu nedeni ile tapusunun iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalı köy vekili köy yerleşim alanı içerisinde kalması nedeniyle konut amaçlı olarak imar planı uygun görülerek onaylayıp dağıtılmak üzere ... ili Özel İdaresi tarafından 29.09.2010 tarih 195 sayılı kararı ile köy yerleşim alanı olarak dağıtılmasına uygun görülüp aslı mera parseli iken ihdasen ham toprak cinsi ile 2083 ve 2084 sayılı parseller olarak ... adına tescil edilip daha sonra yerleşim alanı olarak dağıtılmak üzere hak sahibi şahsılara tapuların verilmesi aşamasına gelinmiş olunduğunu 50 yılla aşkın süredir köylü tarafından kullanılmış olup, kuralların çekildiği ... kayıt aşamasında bulunulduğu nedenleriyle davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekili imar parsellerinin tesciline dair idari işlemin iptaline ilişkin idari yargıda dava açılmadığı bu hususta ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/455E-2013/252K. sayılı davanın reddine ilişkin emsal kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinden 2013/20787 Esas ile 16.06.2014 tarihinde onandığı, 2014/18662 Esası ile 26.03.2015 tarihinde karar düzeltme talebi red edilerek kesinleştiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dava ihbar edilen ... davaya cevap vermemiştir.

Dava ihbar edilen ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 11.09.2013 tarihinde keşif yapılmış, bilirkişi raporları alınmıştir. Dava konusu taşınmazların öncesinde mera parseli iken ... İl Özel İdaresinin 29.09.2010 tarih, 195 Esas ve 195 sayılı kararı parselasyon işlemi yapılarak köy tüzel kişiliği adına tescil edilmiş olduğu,böylelikle ortada bir idari işlemin varlığı ve konunun esasen kamu hukuku alanına ilişkin olduğu, idarenin kamu gücünü kullanılarak yaptığı idari işlemlerin iptali için öncelikli olarak idari yargı yoluna başvurulması gerektiği belirtilerek, dari yargı yoluna başvurulmadan açılan ... iptal ve tescil davasının reddine, Davalı ... davada kendisini vekille temsi ettirdiğinden karar tarihi itibariye yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 1.500 TL'nin davacılardan alınarak davalı Hazineye verilmesine, davalı ... Belediye Başkanlığı davada kendisini vekille temsi ettirdiğinden karar tarihi itibariye yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 1.500 TL'nin davacılardan alınarak davalı Hazineye verilmesine, 26.05.2015 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili ve davalı ... ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı ... vekilinin ve davalı ... Belediyesinin vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; davalı ... davada kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde hüküm fıkrasının 4. Maddesinde davalı ... Belideye Başkanlığı lehine olacak şekilde çelişkili yazılan 4 no'lu hüküm fıkrasının yasaya aykırı olduğu ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 4. Maddesinin çıkarılması suretiyle yine vekil ile temsil edilen davalı ... Belediye Başkanlığı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL'nin davacı Hazineden alınarak davalı ... Belediyesine verilmesine şeklinde yazılması gerekirken yasaya aykırı şeklinde yazılan hüküm fıkrasının 5. maddesinin aşağıda belirtilen şekilde HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin ve davalı ... vekilininin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz eden davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 4 no'lu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yine davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5 no'lu bendinin hükümden çıkartılarak yerine, 5 no'lu bent olarak "davalı ... Belediye Başkanlığı davada kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL'nin davacı Hazineden alınarak davalı ... Belediyesine verilmesine" cümlesinin yazılmasına hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21745, Karar No: 2012/19156, Tarih: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21745 E.  ,  2012/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 204/1, 204/3, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2003 tarihli iddianamesinde, sanığın İstanbul 7. noterliğinin 17.05.2001 gün ve 10280 yevmiye numaralı vekaletnamesinde kendi adı ve imzasını silerek yerine katılanın adını yazıp imzasını atmak suretiyle sahtecilik yaptığı, bu sahte vekaletnameye dayanılarak Menemen 2. Noterliğinin 24/05/2001 gün ve 05279 yevmiye nolu sözleşmesi ile müştekiye ait ...plakalı aracın Koyundere Belediye Başkanlığı'na hibe edilmesini sağlandığının iddia olunması, sanığın suça konu aracı eşi olan katılan ile birlikte Koyundere Belediye Başkanlığı'na bağışlamak için belediye başkanına söz verdiklerini, aracı 1998 yılında teslim ettiklerini, kendi adına suça konu araçla ilgili tanık ...'ye vekaletname verdiğini, sahte vekaletnameyi ise katılan ile adı geçen tanığın birlikte düzenlediğini, kendisine bu şekilde komplo kurulduğunu ve sahte vekaletnamedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunması, vekaletnamenin aslının ele geçirilmemesi, fotokopisi üzerinde imza incelemesi de yapılmaması, Koyundere Belediye Başkanlığı'nın 30/07/1998 tarihli encümen kararında katılanın ... plakalı aracı belediye'ye hibe ettiğine ilişkin 30/07/1998 tarihli dilekçesi ve bu yönündeki talebinin kabulüne karar verilmesi, yine 21/05/2001 tarihinde tanık ...'nin Menemen İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne katılanın sürücü belgesi fotokopisini ibraz edip sahte vekaletnameyi de kullanarak kayıp nedeniyle suça konu araca ilişkin trafik ve tescil belgelerini alması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle suça konu vekaletname aslı araştırılıp ele geçirilmesi halinde üzerinde imzanın sanığa veya katılana ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelenmesi yaptırarak, katılan tarafından 30/07/1998 tarihinde adı geçen belediye'ye aracın hibe edildiğine ilişkin dilekçe verilip verilmediği, aracın hangi tarihte ve kim tarafından belediye'ye teslim edildiği de araştırılıp toplanan tüm deliller ile birlikte, 765 sayılı TCK'nun 347. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu da karar yerinde tartışılmadan ve sanığın müsnet suçu işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu da açıklanıp gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11170, Karar No: 2018/5303, Tarih: 21.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/11170 E.  ,  2018/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ait ... plakalı vasıtanın yoğun yağış nedeniyle 10/11/2007 tarihinde saat 16:00 sıralarında meydana gelen trafik kazasından dolayı ... plakalı tırın arkasına yanaşarak durduğunu, dikkatsiz ve kontrolsüz şekilde gelen ... plakalı vasıtanın durmakta olan davacının aracına çarptığını ve savrularak kaydığını, daha sonra ... 3743 plakalı, 14 DZ 820 plakalı ve en arkadan ... plakalı vasıtaların birbirine çarparak davacının aracına çarptıklarını ve maddi hasara sebebiyet verdiklerini, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/76 D.İş sayılı dosyasıyla davacının aracında 23.500,00 TL maddi hasar oluştuğu 22/11/2007 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edildiğini ve aracın pert olacağının belirlendiğini, davacının kazada kusurlu olmadığını, davalıların durmakta olan araca arkadan zincirleme bir şekilde çarptıklarını belirtmiş, araçta meydana gelen maddi zarar olarak 16.500,00 TL, çekme bedeli olarak 500,00 TL, araç kiralama bedeli için 500,00 TL ve 400,00 TL tespit masrafı olarak toplam 17.900,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemiştir.

Davacı vekili birleşen dosyaya sunduğu dilekçesinde, davacının kendine ait ... plaka sayılı aracı ile 10/11/2007 tarihinde yoğun yağış olması sebebiyle ileride meydana gelen trafik kazası sebebiyle ... plaka sayılı TIR' ın arkasında trafiğin akmasını bekler vaziyette durur iken, önce ... plaka nolu aracın kendisine arkadan çarptığını, arkasından da ... 3743, 14 DZ 820 ve ... plaka sayılı araçların da birbirleri ile çarpıştıklarını ve en son davacının aracına çarparak maddi hasara uğramasına sebebiyet verdiklerini, davalının ... plakalı aracın maliki olduğunu ileri sürerek; toplam 17.900,00TL' nin kaza tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizleri ile birlikte davalı ...'den tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Asıl dosyadaki davanın kısmen kabulü ile 8.250,00 TL araç hasar bedeli, 250,00 TL araç çekme bedeli, 250,00 TL araç kiralama bedeli olmak üzere toplam 8.750,00 TL'nin kaza tarihi olan 10/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, ... şirketinin tazminatın 8.500,00 TL'sinden sorumlu olmasına ayrıca ... şirketinin faizden dava tarihi olan 30/11/2007 tarihinden itibaren sorumlu olmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, tespit masrafının yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmesine, Asıl dosyadaki davalılar ..., ... Anonim ... A.Ş, ..., ... Taş Tic. A.Ş, ..., ... Kon. San. Tic. Ltd. Şti'ye yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davaya konu zincirleme kazada davalıların kusuru bulunduğu ve zarardan sorumlu oldukları iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece dosya kapsamında birden fazla bilirkişi raporu alınmış, sonuç olarak ...'dan alınan 09/06/2011 tarihli

tarihli kusur raporunu hükme esas alarak davacının maliki olduğu kamyonetin önünde meydana gelen hasardan önündeki aracı güvenli takip mesafesinde izlemediğinden %100 oranında sorumlu olduğu, davalı sürücü ...'ın davacının maliki olduğu kamyonetin arkasında meydana gelen hasardan güvenli takip mesafesinde izlemediğinden %100 oranında sorumlu olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.