muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13511, Karar No: 2010/9665, Tarih: 04.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13511 E.  ,  2010/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/08/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ...’a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davalılar ... ile ... Basın Yayın Ltd Ş'ne yönelik temyiz itirazına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Penguen dergisinin 24.07.2008 günlü sayısında yer alan "Postacı ve bekçi köpeği” konulu karikatürün kurum ve çalışanlarının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Yerel mahkemece, karikatürün davacı ya da çalışanlarına yönelik olmadığı, dünya genelindeki postacı-bekçi köpeği kavgasına bir ölçüde cinsellik katarak güldürme amacı taşıdığı, davacının resmi logosunun kullanılmadığı, dünyada posta-telefon-telgraf anlamına gelen PTT kısaltmasının kullanıldığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; şapkasında ve çantasında PTT işareti bulunan postacının bekçi köpeği ile cinsel ilişki içinde olduğu gösterilen dava konusu karikatürün, mesaj verme ya da güldürme amacının dışına çıktığı, alaycı ve küçük düşürücü öğeleri ön plana çıkartarak davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davacı yararına uygun bir manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ile ... Basın Yayın Ltd Ş yönünden BOZULMASINA; davalılardan ...'a yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17604, Karar No: 2013/17848, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17604 E.  ,  2013/17848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda kuru tarım arazisi olarak belirtilen dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda %6.43 alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Değerlendirmeye alınan buğday, saman ve kuru soğanın kuru arazide 2008 yılına ilişkin verilerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2O13 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8896, Karar No: 2024/8665, Tarih: 18.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8896 E.  ,  2024/8665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2024/424 E., 2024/513 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı olarak açılan boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı artırılarak karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları sebebiyle temelinden sarsıldığını ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları sebebiyle temelinden sarsıldığını ileri sürerek kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına ve erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli ve 2017/262 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar erkeğin yaşlı ve hasta olan annesine Türkiye'de bakarken eşini yalnız bırakıp yurt dışına giden ve "kim bakarsa baksın ben gidiyorum" diyen kadının az, baskın ve sert bir karaktere sahip olup çevresini baskı altına alan, son iki senedir ailesi ile bağlarını silen ve komşuları olan S. ve M. ile dedikoduya sebebiyet verecek güven sarsıcı davranışları bulunan erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata ve erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili tazminatların miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası, davalı-davacı erkek vekili kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ve 2020/693 Esas, 2022/537 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili tazminatların miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 05.07.2022 tarihli kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle; tazminatların miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışındaki temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.İlk Derece Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/731 Esas, 2022/657 Karar sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verilerek kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyularak verdiği karara karşı taraf vekillerince tazminatların miktarı yönünden temyize başvurulmuş, İlk Derece Mahkemesince başvuruların Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/2826 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararı ile dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Üçüncü Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2023/76 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verilerek kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına ve kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen bozma sonrası verdiği kararlara karşı süresi içinde taraf vekilleri kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı yönünden temyize başvurmuşlardır.

D. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen bozma sonrası verdiği kararlara karşı süresi içinde taraf vekilleri kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı yönünden temyize başvurmuşlardır.

2.Dairenin 13.02.2024 tarihli kararı ile; hâkimin bozmaya uyarak el çektiği dosyada yeniden karar vermesinin doğru olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin üçüncü kararının bozulmasına ve İlk Derece Mahkemesinin ikinci kararı yönünden tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle; tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

E.İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verilerek kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına ve kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen son kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde kesinleşen yönler ve aleyhe hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmanın amacına uygun karar verilip verilmediği ve kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11903, Karar No: 2021/5652, Tarih: 07.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11903 E.  ,  2021/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs

Karar : 6352 sayılı Kanunun Geçici 1/2. maddesindeki kovuşturmaya devam olunması koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanunun Geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının kaldığı yerden devamına ilişkin karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli ve 2016/199 değişik iş sayılı kararı

Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan sanık hakkındaki 6352 sayılı Kanunun Geçici 1/2. maddesindeki kovuşturmaya devam olunması koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanunun Geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının kaldığı yerden devamına ilişkin karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2016/199 değişik iş sayılı kararı, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun Geçici 1/2. maddesindeki kovuşturmaya devam olunması koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanunun Geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının kaldığı yerden devamına ilişkin kararın, itiraz kanun yoluna tabi olup, CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan ve duruşmayı sona erdiren hüküm niteliğindeki kararlardan olmaması nedeniyle temyizinin mümkün bulunmadığı, katılan vekilinin 12.01.2016 tarihli itiraz isteminin değerlendirilmesi için dosyanın merciine gönderildiği ve mercii İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli, 2016/199 değişik iş sayılı kararıyla katılan vekilinin itirazının reddine karar verilmesinin ardından katılan vekilinin 02.03.2016 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11168, Karar No: 2017/4883, Tarih: 19.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11168 E.  ,  2017/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

09/02/2012 tarihli ... Devlet Hastanesince düzenlenen adli raporda katılanda olay nedeniyle meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, 02/05/2012 tarihli ...Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen adli raporda ise yaralanmanın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığının bildirildiği, basit tıbbi mudahale ile giderilebilip giderilemeyeceği hususunda bir açıklama içermediği görülmekle, yaralanmanın niteliği ATK'dan yeni bir rapor alınarak tereddüte meydan vermeyecek şekilde belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesinden kaynaklanan hakları saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11344, Karar No: 2016/3013, Tarih: 23.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11344 E.  ,  2016/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,.... Kasabası 170 ada 3, 11 ve 13 parsel sayılı taşınmazların Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 23.02.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.Musa Aktay ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 4650 Sayılı Kanunla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu 170 ada 3 parsel 242,64 m², 170 ada 11 parsel ise 217,56 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. 170 ada 3 parsel üzerinde verim çağında 9 yaşında 1 ceviz, 24 yaşında 2 ceviz, 9 yaşında 4 erik ağacı olmak üzere toplam 7; 170 ada 11 parsel üzerinde verim çağında 19 yaşında 1 ceviz, 7 yaşında 1 erik, 24 yaşında 2 kiraz olmak üzere toplam 4 ağacın bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazların tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tamamının tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti,

2-Dosyada bulunan kıymet takdir komisyonu raporunda, taşınmazın üzerindeki muhdesatın enkazı mal sahibine bırakıldığı belirtilmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamayacağından, enkaz değeri tespit edilerek bunun kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği belirlenip enkazın akıbeti araştırılarak enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması

halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi, aksi halde enkaz bedeli düşülmemesi gerektiğinden, yeterli araştırma yapılmadan enkaz bedellerinin düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi, aksi halde enkaz bedeli düşülmemesi gerektiğinden, yeterli araştırma yapılmadan enkaz bedellerinin düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.