muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2886, Karar No: 2012/4835, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2886 E.  ,  2012/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; alıkoyma eylemi ... ile kabul edilerek beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.07.2006 gün ve 2004/287 Esas, 2006/253 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönünden sanığın savunmasının alındığı 07.01.2005 tarihinden itibaren, reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçu yönünden karar tarihi olan 24.07.2006 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5926, Karar No: 2023/5101, Tarih: 19.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/5926 E.  ,  2023/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçundan sanık Ali Çap’ın beraatine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 29.03.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/101 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesi uyarınca 20 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/21 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 13.05.2023 gün ve 94660652-105-34-6904-2022-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60198 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarihli ve 2006/16.HD-220 Esas, 2006/231 Karar sayılı ilâmında yer alan, “Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır. Bu nedenle kararda belli bir sürenin öngörülmesi, yaptırımın bu niteliğine aykırı olacaktır.” şeklindeki açıklama ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır. Bu cezalara alacaklının şikâyeti üzerine karar verilir. Kişi, icra takibine konu olan borcu tamamen ödediği takdirde, bu ceza düşer." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, disiplin ve tazyik hapsinin kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli kararı ile sanığın 20 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 20 gün disiplin hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-2004 sayılı Kanun’un 339/1. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme ile müştekinin sanığın mal beyanında bulunmadığı, malvarlığında meydana gelen artışları ve Sosyal Güvenlik Kurumu'na kayıtlı olarak çalışmasına rağmen bu durumu icra müdürlüğüne bildirmediğinden bahisle şikayetçi olduğu hususu birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda

sanığın eyleminin mal varlığını bildirmeme kapsamında olup, 10 güne kadar disiplin hapsini gerektirdiği gözetilmeden fazla ceza tayininde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/21 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmeme eyleminden dolayı hükmolunan disiplin hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında disiplin hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; 19.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4960, Karar No: 2022/1373, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4960 E.  ,  2022/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında ''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, eleştiri dışında cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B)Sanıklar hakkında ''2009 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçun, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C)Sanık ... hakkında ''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;Sanık ... hakkında ''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, TCK'nin 67/2-d maddesi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan ve hakkında beraat hükmü kurulan sanık ... hakkındaki dava zamanaşımını süresini kestiği ve bu nedenle sanığın sorgusunun yapıldığı tarihten itibaren olağan dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirkette sigortalı yapacakları vaadiyle kendisinin notere götürülüp imza attırıldığını ve 2 ay kadar bu şirkette çalıştığını beyan etmesine karşın bir isim belirtmemesi, diğer sanık ...'ın da sanık ...'ı tanıdığını ve yetkili olduğunu beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili takvim yılına ilişkin temin edilecek faturaların, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imza örnekleri alınarak faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın da bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10270, Karar No: 2024/19015, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10270 E.  ,  2024/19015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/575 E., 2024/950 K.

ŞİKÂYETÇİLER :......

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve mahkeme tarafından zorunlu müdafilik sebebiyle baro tarafından atanan müdafie vekâlet ücretine hükmolunmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla beraate dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3284, Karar No: 2018/2622, Tarih: 04.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/3284 E.  ,  2018/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında belirlenen 5 yıl hapis ve 30 gün adli para cezasından, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu " 4 yıl 2 ay hapis 25 gün adli para cezası" yerine "4 yıl 2 ay hapis 24 gün adli para cezası" yazılmak suretiyle eksik adli para cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7548, Karar No: 2012/4757, Tarih: 18.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7548 E.  ,  2012/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 192 parsel sayılı 29700 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 4753 sayılı Yasaya göre oluşan tapu kaydına dayanılarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı ... tarafından davalı Hazine aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sırasında davacı ...'ün ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 192 parsel sayılı taşınmazın davacılar ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/1. maddesi hükmünce koşullarının varlığı halinde bu nitelikteki taşınmazların zilyedi adına tespit ve tescil edileceği belirtilmiştir. Dava konusu taşınmazın Hazine'ye ait 13.08.1962 tarih ve 221 sayılı tapu kaydının kapsamı içinde kaldığı, ancak tapu kaydının oluşturulduğu güne kadar zilyet davacı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Kadastro sırasında dava konusu 192 parsel sayılı taşınmaz 29700 m2 yüzölçümü ile tespit edilmişse de uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 15.07.2011 havale tarihli rapor ve eki haritada taşınmazın yüzölçümü 29197 m2 olarak belirlenmiştir. Mahkemece dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi tarafından tespit edilen 29197 m2 yüzölçümü ile tesciline karar verilmesi gerekirken taşınmazın yüzölçümünün hüküm kısmında gösterilmemesi isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1 numaralı bendinin 1. satırındaki “Kışla Köyü” sözlerinden sonra gelmek suretiyle “..29197 m2 yüzölçümündeki...” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10904, Karar No: 2012/13208, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10904 E.  ,  2012/13208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2010 gün ve 2010/260 Esas, 2010/399 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 25.09.2008 tarih ve 2008/179 Esas, 2008/2781 Karar sayılı hükmü ile reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkûmiyet kararı ile ilgili hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen, 5 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulan ve denetim süresinde herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesi ile hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; hükmün yeniden açıklanmasına dayanak yapılan Gevaş Sulh Ceza Mahkemesinin 25.11.2009 tarih ve 2009/37 Esas 2009/58 sayılı kararında da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup, yeni bir suç işlendiğinden henüz bahsedilemeyeceği gözetilerek bu kararın sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğine dayanak yapılamayacağı nazara alınmadan, sanık hakkındaki hükmün açıklanması suretiyle CMK.nın 231/11. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2072, Karar No: 2025/3130, Tarih: 15.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2072 E.  ,  2025/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçundan sanık ...’in beraatine dair Amasya İcra Ceza Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/588 Esas, 2023/801 Sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2024 tarihli ve 2024/21 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10.02.2025 gün ve 94660652-105-05-15512-2024-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2025 gün ve KYB-2025/22836 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Müşteki vekilinin, sanığın mal varlığında meydana gelen artışları ve Sosyal Güvenlik Kurumu'na kayıtlı olarak çalışmasına rağmen bu durumu icra müdürlüğüne bildirmediğinden bahisle şikayetçi olduğu, 2004 sayılı Kanun’un 339/1. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanığın eyleminin mal varlığındaki artışı bildirmeme kapsamında olup, 2004 sayılı Kanun'un 339. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekir iken anılan Kanun'un 340. maddesi uyarınca hüküm kurularak gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulmasında,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarihli ve 2006/16.HD-220 Esas, 2006/231 Karar sayılı ilâmında yer alan, “Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır. Bu nedenle kararda belli bir sürenin öngörülmesi, yaptırımın bu niteliğine aykırı olacaktır.” şeklindeki açıklama ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır. Bu cezalara alacaklının şikâyeti üzerine karar verilir. Kişi, icra takibine konu olan borcu tamamen ödediği takdirde, bu ceza düşer." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, disiplin ve tazyik hapsinin kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, Amasya 4. Asliye Esas No 025/2072 Ceza Mahkemesinin 09.01.2024 tarihli kararı ile sanığın 10 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 10 gün disiplin hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2024 tarihli ve 2024/21 değişik iş sayılı kararının, CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirdiği belirlendiğinden,

1-Sanık ...’in üzerine atılı beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan İİK'nun 339. maddesi uyarınca sanığın 10 GÜNE KADAR DİSİPLİN HAPSİ İLE CEZALANDIRILMASINA,

2-Müştekinin feragatı veya borcun itfa edilmesi halinde davanın ve bütün neticeleri ile birlikte cezanın İİK’nun 354 ncü maddesi uyarınca düşürülmesine,

3-Müştekinin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 5.600,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak müştekiye verilmesine,

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.