muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27162, Karar No: 2013/5659, Tarih: 07.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27162 E.  ,  2013/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya veresiye mal teslim makbuzları ile yem satıp teslim ettiğini, düzenlenen 14.10.2009 tarihli faturaya rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, 2.240 TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile 2005 yılından sonra bir alışverişlerinin olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık satım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı fatura ve veresiye teslim fişlerine dayanmıştır. Davalı ise, davacı ile 2005 yılından sonra alış verişlerinin bulunmadığını, fişlerdeki malların kendisine teslim edilmediğini, imzanın bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı gibi, davacıya ait ... Ticaretin düzenlediği 10 adet veresiye fişlerindeki alış veriş aralığının 24.8.2006-2.9.2007 tarihleri olduğu, teslim alan bölümünde davalının adının yazılı olduğu, karşısındaki imzaların birbirinden farklılık arzettiği, davaya konu faturanın da davacı işletmesinin kapandıktan sonra açılan dava dışı ...'a ait işletme defterinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, veresiye fişlerinin davacı adına kayıtlı olmasına rağmen fatura ve ticari defter kayıtlarının ise dava dışı ...'a ait olduğu, bu nedenle veresiye fişlerinin başkasının ticari kayıtları ile ispat edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Davacı tarafından tek taraflı olarak düzenlenen fatura tek başına alacağın varlığını göstermez. Fatura konusu miktarın istenebilmesi için faturaya ve satıma konu malın alıcısına teslim edilmesi gereklidir. Faturanın davacının ticari defterinde kayıtlı bulunması da sonucu değiştirmez. Davacının defter ve kayıtları ancak tacirler arasında ihtilaflarda veya davalının davacının defter ve kayıtlarını kabul etmesi halinde delil olabilir. Davacının fatura konusu malın davalıya teslim edildiğine dair veresiye teslim fişlerindeki, davalı imzasını taşıyan mallar için satım ilişkisini ispat ettiği kabul edilmelidir. O halde, veresiye teslim fişlerindeki davalı imzasını taşıyan fişler belirlenerek bu mallar için davacının talep hakkının bulunduğu kabul edilmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile, faturanın davacı ticari defterinde kayıtlı olmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halindeiadesine, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9239, Karar No: 2015/3748, Tarih: 07.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/9239 E.  ,  2015/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 2022 sayılı Kanun kapsamında özürlü aylığı almak amacıyla, sahte olduğunu bildiği sağlık kurulu raporunu mal müdürlüğü aracılığıyla katılan kuruma gönderdiği ve bu suretle resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçlarını iddia edildiği olayda;

Sanığın sonradan savcılık kanalıyla Devlet Hastanesine sevk edilerek aldırılan sağlık kurulu raporuna göre tüm vücut fonksiyon kayıp oranının %84 olduğu, sanığın yukarıda zikredilen 2022 sayılı kanun ve bu kanunun uygulanmasına yönelik yönetmelik uyarınca halihazırdaki özür durumunun kendisine özürlü aylığı bağlanmasını gerektirdiği, sahte olduğu tespit edilen sağlık kurulu raporuna istinaden almış olduğu maaş miktarının halihazırdaki özür durumu ile uyumlu olduğu, sanığın sahte sağlık kurulu raporuna istinaden almış olduğu aylık nedeniyle de ...'nın herhangi bir zararının oluşmadığı, sanığın üzerine atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının bulunmadığı gerekçelerine dayanan ve sanığın beraatine ilişkin olan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11149, Karar No: 2019/5909, Tarih: 19.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11149 E.  ,  2019/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.11.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, mirasbırakan ...'in, % 74 oranında vücut fonsiyonlarını kaybeden davacı eşi ...'yi terk ederek kardeşi olan davalı ...'ın yanına gittiğini, davacı ...'nin geçimini sağlayamaması nedeniyle mirasbırakan aleyhine açtığı tedbir nafakası davasının kabul edildiği tarihten 3 gün sonra çekişme konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... nolu bağımsız bölümün satış suretiyle davalıya devredildiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakana 2009 yılında kanser teşhisi konulduğunu, ölümüne kadar tüm bakımı ile kendisinin ilgilendiğini, bu bakım karşılığında taşınmazın temlik edildiğini, mirasbırakanın eşini hastalığından dolayı terk etmediğini, aksine davacıların mirasbırakana bakmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın, çekişme konusu taşınmazı kendisine bakmayan davacılara nafaka vermemek amacıyla kardeşi olan davalıya satış göstermek suretiyle bedelsiz olarak temlik ettiği, her ne kadar davalı tarafça temlikin bakım karşılığında bağış suretiyle yapıldığı iddia edilmiş ise de resmi şekilde yapılmış bir bağışlamanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1954 doğumlu mirasbırakan ...’in 14.08.2014 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı eşi ... ile davacı çocukları ... ve ...’i bıraktığı, mirasbırakanın ... ada ... parsel sayılı taşınmazda yer alan ... nolu bağımsız bölümü, 21.12.2012 tarihinde kardeşi olan savalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1954 doğumlu mirasbırakan ...’in 14.08.2014 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı eşi ... ile davacı çocukları ... ve ...’i bıraktığı, mirasbırakanın ... ada ... parsel sayılı taşınmazda yer alan ... nolu bağımsız bölümü, 21.12.2012 tarihinde kardeşi olan savalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK’nın m. 241’de; “Mahkeme, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edindiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verebililir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK’nın m. 241’de; “Mahkeme, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edindiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verebililir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, taraflar, 5’er kişilik tanık listesi vermişler, ancak mahkemece 09.02.2016 tarihli celsede “Taraflarca, kendilerince belirlenecek 2'şer tanığın ismi bildirildiğinde adlarına davetiye çıkarılmasına, taraflarca iki hafta içinde isim bildirilmediğinde delil listelerindeki ilk iki tanık adına davetiye çıkarılmasına” şeklinde ara karar sonrasında tarafların bildirdikleri 2’şer tanığı dinlenerek sonuca gidilmiştir.

Ancak, HMK m. 241 uyarınca, mahkemece bir kısım tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilebilmesi için bu tanıkların hangi hususta beyanda bulunacaklarının bilinmesi, dinlenen tanıklar ile aynı nitelikte ise ancak bu halde anılan hüküm uyarınca dinlenilmeyen tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmesi gerekirken usule aykırı şekilde taraf tanıkları dinlenmeden işin esası hakkında hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, tarafların bildirdikleri dinlenilmeyen tanıklarının dinlenmesi, mirasbırakan adına kayıtlı başkaca aktif-pasif tapu kaydı bulunup bulunmadığının taraflardan da sorulmak suretiyle araştırılması, varsa tapu kayıtlarının istenilmesi, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27030, Karar No: 2015/25690, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27030 E.  ,  2015/25690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2706, Karar No: 2019/4967, Tarih: 04.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2706 E.  ,  2019/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde temlik alan davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirket aleyhine icra takibine geçildiğini, takibe konu çek üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek müvekkili şirketin davalı alacaklıya borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı bankanın çeki kredi borcuna mahsup etmek amacıyla ciro yolu ile aldığını, iyiniyetli yetkili son hamil olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu çekin 27.500,00 TL bedelli 15/04/2013 keşide tarihli keşidecinin davacı şirket lehtarının ... Orman Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. lehtarın cirosundan sonra ... Hırdavat İnş. Mak. İmal Reklam Tur. Emlak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Anadolubank A.Ş’nin cirosunun yer aldığı, çekin takip konusu edildiği, bilirkişi raporuna göre, keşideci imzasının şirket yetkilisi ... ’un eli ürünü olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temlik alan davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2016 tarih, 2015/11025 esas 2016/2299 karar sayılı ilamıyla “Davacı vekili çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını belirterek menfi tespit isteminde bulunmuştur. Hükme esas alınan imza incelenmesine ilişkin 05.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda mukayese imzaların fotokopi belgeleri üzerinde inceleme yapılmak suretiyle sonuca varıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, yeniden çekin keşide tarihi olan 15.04.2013 tarihinden önceki ihtilafsız döneme ait davacı şirket yetkilisi tarafından resmi kurumlar önünde atılan imza asılları getirtilip yeniden bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, çekteki keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmaması karşısında davacının menfi tespit isteminin yerinde olduğu ancak davacı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin dava konusu çekin lehtar ve ciro silsilesi karşısında son hamil konumunda bulunan davalının kötüniyetli olduğunu kabul bakımından yasal şartlar mevcut olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı temlik alan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi ek raporu davalı temlik alan vekiline 31.03.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, bilirkişi raporuna karşı tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta içinde itiraz hakkının bulunduğu belirtilmiş ancak, 11.04.2017 tarihli celsede dosya karara çıkarılmıştır. Ayrıca davalı vekilinin UYAP üzerinden mazeret dilekçesi gönderdiği ancak mahkemece mazeret konusunda bir karar verilmediği gibi HMK’nın 186. maddesi uyarınca mahkemece tahkikatın bitirilmesinden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafa davetiye de çıkarılmamış, bu suretle davalının savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden temlik alan davalıya iadesine, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24301, Karar No: 2016/7235, Tarih: 29.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/24301 E.  ,  2016/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, uyuşturucu madde ticareti (değişen suç vasfına göre uyuşturucu madde kullanmak), nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Tüm sanıkların; Sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 62, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Tüm sanıkların mağdur ...'a karşı, dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 35/2, 52/2, 53, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

3-Sanıklar ..., ...'in mağdur ...'e karşı 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 53, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

4-Sanık ... mağdur ...'e yönelik; 765 sayılı TCK'nın 503/1, 61, 59/2, 5237 sayılı TCK 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

5-Sanık ...'ın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 191/1-2-3-4-5-6, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçları ile sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar... ile ...'nın polis, sanık ...'ın ise emekli polis oldukları, sanık ...'a ait üzerinde ... sayılı sahte plakaların takılı olduğu, gerçekte ... plakalı otomobil ile katılan ...'ın yetkilisi olduğu... sekstil isimli iş yerine giderek ön muhasebeci ...'a polis kimliği göstererek mali şubeden geldiklerini ve haklarında faturalarla ilgili şikayet olduğunu, şirket yetkilisi ile görüşmek istediklerini söyleyip, mağdur ... ile telefon aracılığıyla görüşerek ...Caddesi'nde buluşma konusunda anlaştıkları, mağdur ...'un şüphelenerek mali şubeyi aradığı ve Mali Şube polislerin yönlendirmesi ile sanıklar ile buluştuğu, araçlara binerek birlikte şirket muhasebecisine gitmek üzere yola çıktıkları, yolda ...'nın şikayet belgelerini sorması üzerine birlikte Emniyet Müdürlüğüne geldikleri ve polislerin sanıkları yakaladığı, yapılan araştırmada benzer şekilde... A.Ş'ye, ... eşya sanayi, .... Şti'ne de gittikleri ve bu şirketlerden para istedikleri, araçta yapılan aramalarda bu şirketlere ait faturalar ile 27 gr afyon sakızı ve 4,5 gr esrar ele geçirildiğinin iddiasıyla açılan kamu davasında;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararındaki anlatım ve sevk maddelerine göre sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik, uyuşturucu madde ticareti, nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davasının açıldığı, belirtilen suçlar arasında uyuşturucu madde ticareti suçunun cezasının diğer suçların cezasından daha ağır olduğu ve tebliğname tarihinin de, 28/06/2014 tarihindeki işbölümü değişiklikten önce olduğu anlaşılmakla,

Görevsizlik kararındaki nitelendirme, sevk maddeleri, temyizin kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (10.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/797, Karar No: 2018/6157, Tarih: 09.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/797 E.  ,  2018/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.05.2016 tarih ve 2014/343-2016/536 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya Yurtiçi Mal Taşımacılığı Sorumluluk Sigortası yaptırdığını, davacının taşımacılığını üstlendiği gıda emtiasını davacıya ait çekici ve römork ile yola çıktıktan sonra trafik kazasına karıştığını, taşınan emtianın ağır hasar gördüğünü, davalı ... şirketine zararın poliçe kapsamında ödenmesi talebiyle hasar ihbarı yapıldığını, davalı şirketin poliçenin ... içi sorumluluk sigortası kapsamında olduğu hasarın ise ... dışına satışı yapılan emtia ile ilgili olarak meydana geldiğini belirterek ödeme yapılmayacağını bildirildiğini, taşınan ve trafik kazasında zarara uğrayan emtianın ... içinden yüklendiğini, kazanın ... içinde olduğu, henüz Türkiye Cumhuriyeti hâkimiyet sahasından çıkmadan gerçekleşen rizikonun ... içi mal taşımacılığı olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek poliçe gereği 79.966,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davalının davacı ... ettirenin kendi sorumluluğu altındaki ve kiralayacağı araçlarla ... içinde taşımasını yapacağı inşaat ve gıda malzemelerinin taşımalarını poliçedeki tarife hükümlerine göre sigorta ettiği, davacının dava öncesinde sunduğu belgelerden taşımanın ...'dan Irak'a yapılan gıda malzemesi taşıması olduğunun belirlendiğini, somut olayda her ne kadar emtianın zarar görmesine sebep olan olay ...'da meydana gelen kaza olsa da davacının üstlendiği işin ... dışı taşıma olduğunu, davacının üstlendiği bu tür taşıma işi için ... veya ... dışı taşıyıcı sorumluluk poliçesi yaptırmış olmasının gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.