muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3897, Karar No: 2010/6681, Tarih: 08.06.2010

Arsa sahibi ile arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmesinde ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesine göre “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir. Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı devri karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi BK.m 81’den yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "istisna bir akittir ki onunla bir taraf (yüklenici), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez....” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulmuş, 16.12.2009 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak dava ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa malikleri temyiz etmiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulmuş, 16.12.2009 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak dava ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa malikleri temyiz etmiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararından sonra düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak dava konusu bağımsız bölümlere isabet eden arsa paylarının davacılar adına tesciline karar verilmiştir. Ancak yukarıda da değinildiği üzere arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmeleri taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Yüklenicinin temel borcu eseri (binayı) meydana getirmektir. Bir bina inşasından maksat, o yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir.

3194 sayılı İmar Kanununun 26 ve 27. maddelerindeki hükümler gereğince yasadaki ayrık durumlar hariç her türlü inşaatın yetkili merciden alınacak ruhsat ve yetkili merciin onayladığı plana uygun yapılması gerekir. Şayet bir inşaata ruhsatsız başlanmış veya ruhsat olmakla birlikte inşaat ruhsatın eki olan projesine aykırı yapılmışsa o inşaat “kaçak inşaat” kabul edilir ve aynı yasanın 32.maddesi uyarınca da yıkıma tabi tutulur.Yasalar uyarınca yıkımı zorunlu olan bir yerin ekonomik değer olarak varlığı da düşünülemez.

Her ne kadar 24.04.1978 tarihli ve 3-4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, üzerinde bina bulunan ancak kat mülkiyeti ya da kat irtifakı henüz kurulmamış bir taşınmazdan bağımsız bölüm satış vaadi geçerli kabul edilmiş ise de, İçtihadı Birleştirme Kararının konusu yasalara uygun meydana çıkartılmış bir yapıdır. Kaçak ve hakkında yıkım kararı olan bir yapıda anılan İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması yasaların yaptırıma bağladığı eylemin devamına neden olma sonucunu sağlayacağından kaçak binada bağımsız bölüm satışına konu satış vaadi sözleşmesine dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğinin reddi gerekir. Zira bu gibi yerler üzerinde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulma olanağı yoktur.

Mahkemece bozma kararımızın gereği yerine getirilmeyerek binanın fiziki ve hukuki durumu araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılar ... ve ...’ye verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17646, Karar No: 2015/2721, Tarih: 09.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17646 E.  ,  2015/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2003/790-2013/243

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Bilge tarafından, davalılar M.. K.. ve diğerleri aleyhine 27/12/2001 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı M.. K.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2330 sayılı Yasa'dan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, davalı M.. K.. da, cezaevinden gönderdiği dilekçe ile kararı temyiz ettiğini bildirmiştir. Hükümlü davalıya vasi atanması ve harç yatırması gerektiği hususlarında cezaevine yazı yazılmasına rağmen herhangi bir işlem yapılmamış, mahkemece bu konularda bir karar verilmeden dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davalı M.. K.. rücuen tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 40 yıl hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bu işlem yapılmamışsa öncelikle yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebliğe çıkarılmalıdır.

Eğer davalı vasisi, davalının temyizini kabul ediyor ise; temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmediğinden, bu eksikliğin kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene/vasisine yazılı olarak bildirilmeli, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmelidir (1086 sayılı HMUK m.434/3). 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerektiğinden mahkemece bu işlemler yapıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17346, Karar No: 2014/20343, Tarih: 20.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/17346 E.  ,  2014/20343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2010 tarih, 2009/183 esas, 2010/52 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması, sanığın 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesi gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, olay günü olan 08.03.2005 tarihinde, kolluk görevlilerince üzerinde yapılan aramada, korunması gerekli taşınır kültür varlığı olan 2 adet sikkenin ele geçirildiği, bilirkişi heyetinden alınan rapordan anlaşılacağı üzere, ele geçirilen eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli eserlerden olduğu, böylece sanığın 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 67/1. cümlesinde temas eden bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunu işlediğinin sübuta erdiği,

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2010 tarih, 2009/183 esas, 2010/52 karar sayılı ilamıyla, sanığın 08.03.2005 tarihinde işlediği sabit görülen bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesi gereğince mahkumiyetine ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 21.04.2010 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başladığı, daha sonra sanığın, 08.06.2010 tarihinde İmar Kirliliğine Neden Olma suçunu işlediği sabit görülerek sanık hakkında Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarih, 2010/538 Esas, 2011/762 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararların 26.06.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi tarafından denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki 11.03.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesince, dosya yeniden ele alınıp, 23.09.2013 tarihli tensip zaptı ile duruşma açılarak, 31.12.2013 tarihinde önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla,

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 11.03.2010 tarihli kararın kesinleşme tarihi olan 21.04.2010 tarihinden itibaren denetim süresi içinde verilen mahkumiyet kararına konu ikinci suçun işlendiği 08.06.2010 tarihine kadar CMK'nın 231/8. maddesi gereğince dava zamanaşımının durduğu, bu sürenin eklenmesi halinde dahi suç tarihi ile inceleme tarihi arasında lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilmekle;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 08.03.2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9 maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13060, Karar No: 2023/6182, Tarih: 18.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/13060 E.  ,  2023/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/395 E. 2016/485 K.

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2012 tarihli ve 2009/883 Esas, 2012/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis, 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2012 tarihli ve 2009/883 Esas, 2012/583 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 04.05.2016 tarihli ve 2015/8787 Esas, 2016/5764 Karar sayılı kararı ile "...Sanığın, temsilcisi olduğu Ormancı Otomotiv Turizm Ltd. Şti bünyesinde ki 26 RE 868 plakalı aracın kilometresini düşük göstermek suretiyle katılana pahalıya satmak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında sanığın eyleminin, TCK'nun 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,..." nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2016 tarihli ve 2016/395 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığa atılı suçun sübut bulduğuna, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin kabulün hatalı olduğuna, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığa atılı suçun sübut bulduğuna, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin kabulün hatalı olduğuna, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; katılanın, sanığın sahibi olduğu şirketten 26...68 plaka sayılı aracı 60.000 km olduğundan bahisle satın aldığı, başka bir servise götürülmesi soncu kilometresinin 151.000 olduğunun tespit edildiği, aldırılan bilirkişi raporlarında aracın kilometresi ile oynandığının belirlendiği, sanığın müsnet suçu işlediğinin sabit görülmediği, suçlamaları reddettiği, aracı sattığını doğruladığı, kilometre değiştirme işleminin sanık tarafından yapıldığının sabit olmadığı, kaldı ki uyuşmazlığın aynı zamanda hukuki mahiyette olduğu gerekçeleriyle beraat kararı verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, bilirkişi raporları, kurumların cevabi yazıları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın yetkilisi olduğu Ormancı Oto. Tur. ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti. adına, 26...68 plakalı aracın kilometresini düşük göstermek suretiyle katılana pahalıya sattığı ve bu şekilde atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın, 27 yıldır bu işi yaptığını, binlerce kişiye araba sattığını, hiç araba kilometresi düşürmediğini, arabayı İnegöl'de bir müşterisinden aldığı gibi katılana sattığını, atılı suçu işlemediğini savunduğunun, keza, sanık müdafiinin sunduğu 21.03.2018 tarihli tebliğnameye beyan dilekçesinde, sanığın aracı ikinci el olarak aldıktan sonra hemen hemen aynı tarihte katılana sattığını beyan ettiğinin, söz konusu aracın fenni muayenesine ilişkin kayıtların getirtilmediğinin ve servis bakımlarına ilişkin bir kısım belgelerin okunaksız olduklarının incelenen dosya kapsamından anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması bakımından, sanığın aracı aldığını söylediği kişi ile şayet farklı kişilerse katılandan önceki tescil maliki ve kullanıcısının belirlenerek beyanlarının alınması, söz konusu aracın galerici olan sanığa ne şekilde teslim edildiği, buna dair düzenlenen belge bulunup bulunmadığı araştırılarak, gerektiğinde hilenin başka kişiler tarafından da yapıldığının tespit edilmesi halinde, ilgili kişiler hakkında suç soruşturması yapılıp açılması halinde kamu davasının birleştirilmesi aracın fenni muayenesine ilişkin kayıtlarının okunaklı örneklerinin getirtilerek incelenmesi, Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/105 Esas sayılı dosyasının incelemeye konu dosya arasına alınması ve bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2016 tarihli ve 2016/395 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2015, Karar No: 2010/1932, Tarih: 25.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2015 E.  ,  2010/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerin tapu kaydının iptali ile terkin istemine ilişkin olup, hükümde asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7992, Karar No: 2015/9433, Tarih: 24.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7992 E.  ,  2015/9433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVAS ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/536

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davalı C.. A.. hakkındaki davanın kabulüne, 1759 parsel sayılı taşınmaza yönelik davalı İ.. A.. hakkındaki davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı Cemil vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan dedesi Kadir diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 7497 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu Cemil'e, 1759 parsel sayılı taşınmazını da kızı Saniye Aktaş'a satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, daha sonra Saniye'nin muvazaalı olarak aldığı 1759 parsel sayılı taşınmazı yeğeni olan davalı İ.. A..'a yine satış göstererek devrettiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan adına kayıt ve tescilini istemiştir.

Davalı Cemil, 7497 no'lu parseli 1988 yılında satın aldığını ve o tarihten beri kulladığını, satışın gerçek olduğunu, mirasbırakanın çocukları ile arası iyi olup mal kaçırma amacı bulunmadığını, davalı İbrahim, 1759 no'lu parseli malik Saniye bedelini ödeyerek satın aldığını, taşınmazda fiili ziyetliğini sürdürdüğünü, iyiniyetli 3 kişi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ilk eller Cemil ve Saniye bakımından işlemlerin danışıklı olduğu, ikinci el İbrahim'in ise muvazaayı bilmediği, iyiniyetli üçüncü kişi olup tapu siciline güvendiği ve kazanımının korunması gerektiği gerekçesiyle 7497 parsel sayılı taşınmaza yönelik davalı C.. A.. hakkındaki davanın kabulüne, 1759 parsel sayılı taşınmaza yönelik davalı İ.. A.. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Mahkemece, ilk eller Cemil ve Saniye bakımından işlemlerin danışıklı olduğu, ikinci el İbrahim'in ise muvazaayı bilmediği, iyiniyetli üçüncü kişi olup tapu siciline güvendiği ve kazanımının korunması gerektiği gerekçesiyle 7497 parsel sayılı taşınmaza yönelik davalı C.. A.. hakkındaki davanın kabulüne, 1759 parsel sayılı taşınmaza yönelik davalı İ.. A.. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan Kadir 6.7.2002 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak kendisinden önce ölen kızı Gülfidan'dan olma torunu davacı Velalettin, davalı oğlu Cemil ve dava dışı çocukları Raziye, Fatma, Emine, Rıfat, Feriştah, Saniye ve torunları Mariya, Ramazan, Salih ve Gül'ü bıraktığı, mirasbırakanın çekişme konusu 1759 parsel sayılı taşınmazını 10.8.1988 tarihinde kızı Saniye satış yoluyla temlik ettiği, Saniye'nin bu taşınmazı 20.4.2007 tarihinde Cemil'in oğlu olan davalı yeğeni İbrahim'e satarak devrettiği, Saniye tarafından davalı İbrahim aleyhine 1759 ve 1755 parseller için hile hukuksal nedenine dayalı olarak açılan tapu iptal ve tescil davasının kararın 5.3.2012 tarihinde kesinleştiği, yine mirasbırakanın çekişme konusu 7497 parsel sayılı taşınmazını 12.8.1988 tarihinde davalı oğlu Cemil'e satış yoluyla temlik ettiği, Cemil'in bu taşınmazı 19.3.2001 tarihinde dava dışı Mustafa Mucun'a sattıktan sonra 25.4.2002 tarihinde yeniden bu kişiden satın aldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706, Türk Borçlar Kanununun 237 ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.