muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26077, Karar No: 2014/27950, Tarih: 24.09.2014

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut olayda, davalı M.. şirketi vekilinin ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı itirazının değerlendirilmemesi hatalıdır.

4- Hükmedilen alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31377, Karar No: 2018/1725, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31377 E.  ,  2018/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam ettiğinin bildirilmesi karşısında şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip,delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9814, Karar No: 2014/10615, Tarih: 30.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9814 E.  ,  2014/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2011/192-2012/670

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde satış sorumlusu olarak asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma ücretleri ile ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, iddia ederek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı iddiasının doğru olmadığını, davacının müvekkili şirkette hiç çalışmadığını, çalışmasının kabul edilse dahil müvekkili şirketin çalışma saatlerinin haftanın beş günü sabah 09:00 - 18: 00 saatleri arasında olduğunu, genel tatil ve dini bayramlarda çalışmanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazı kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacı tanığı Kenan Özbay’ın beyanına göre davacının fazla çalışma süresi ve ücreti hesaplanmıştır. Bununla birlikte bu tanığın ancak çalıştığı süreyle sınırlı olarak davacının çalışma şekli ile ilgili bilgi sahibi olabileceği göz ardı edilmiştir. Davacı tanığının davalı işyerinde hangi aralıklarla çalıştığı ise kendi açtığı davadan anlaşılmaktadır. Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Diğer taraftan, bilirkişi raporunda davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilmesine rağmen tüm hafta tatilleri için hesaplama yapılarak hafta tatili ücretinin belirlenmesi ve bu şekilde hükme çelişkili raporun esas alınması da yerinde değildir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3691, Karar No: 2022/5029, Tarih: 25.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3691 E.  ,  2022/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı davacı vekili tarafından kanun yararına temyiz isteminde bulunulmuş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davalı tarafça düzenlenen elektrik faturalarıyla tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmün taraflarca temyiz isteminde bulunulmamış olması nedeniyle 11.09.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili tarafından sunulan 17.03.2022 tarihli dilekçeyle, işbu karar ile ilgili kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine, ilk derece mahkemesince talep ile ilgili değerlendirme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363. maddesi uyarınca; kanun yararına bozma istemlerinin Adalet Bakanlığına gönderilmesi ve ancak aşamadan sonra uygun görülmesi halinde Adalet Bakanlığınca veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz isteminde bulunulması gerekmektedir.

Buna göre, dosyanın gerekli değerlendirme için Adalet Bakanlığı’na gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 25/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6956, Karar No: 2012/13330, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6956 E.  ,  2012/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını tahsil için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin 18 Aralık 2009'da imzaladığı senet tutarı 26.000 TL değerindeki borcuna istinaden faizi ile birlikte icra dosyasına32.620,00 TL ödediğini, imzaladığı senet dışında başka borcu olmadığını, kefaleti de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının takip tarihi itibariyle davacı bankaya borçlu olduğu, davalı borçlunun 12.03.2010 tarihinde yapmış olduğu toplam 32.612 TL ödemenin infaz aşamasında dikkate alınması gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 13.515,00 TL üzerinden açıldığı halde mahkemece 27.248,76 TL asıl alacak ve fer'ilerine hükmedilmesi talep aşımı niteliğinde olup, HUMK 74. (HMK 26.) maddesine aykırıdır. Öte yandan dava konusu kredi sözleşmesinin teminatı olarak verilen bono ile ilgili kambiyo senetlerine özgü yolla girişilen takipte yapılan ödemelerin dava konusu kredi borcu ile ilgili olduğu tarafların kabulünde olup, davadan önce yapılan ödemelerle ilgili dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 20.09.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 20.09.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/11546, Karar No: 2022/12910, Tarih: 28.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11546 E.  ,  2022/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor,hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda yasadaki yönteme uyulmadan değer biçmeye esas alınan ... İlçesi, ... Mahallesi 3455 parsel ile ... Mahallesi 181 ada 8 parsel sayılı taşınmazların tespit edilen m² değerlerinin aritmetik ortalaması alınmak suretiyle tespit edilen m2 bedeline göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1913, Karar No: 2021/6638, Tarih: 12.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/1913 E.  ,  2021/6638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye azmettirme, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER :1-Sanık ... hakkında;

765 sayılı TCK'nin 64/2, 450/1-4, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca; Müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında;

765 sayılı TCK'nin 64/1, 450/1-4, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca; Müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

3-Sanık ... hakkında;

5237 sayılı TCK'nın 82/1-a-d, 38/3, 62, 53. maddeleri uyarınca; 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ...'in maktul ...'e yönelik eylemlerinin sübutları kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ...,... ve ... müdafiinin, duruşmalı incelemede ve temyiz itirazlarında, usule, mahkumiyetlere yeterli delil bulunmadığına, sanık ...'ın cezai ehliyetinin olmadığına, sanık ... müdafiinin, Savaş'ın cezai ehliyeti olmadığına ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına; sanık ... müdafiinin, usule ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin, duruşmalı incelemede ve temyiz itirazlarında sanık ...'ın cezai ehliyeti olmadığına ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar ...,... ve ...'in maktul ...'in kardeşleri, sanık ... ise babası olduğu, 2000 yılına kadar Sinop ili Boyabat ilçesinde ikamet ettikleri, 1997- 2000 yılları arasında maktul ...'in Boyabat Kız Teknik ve Meslek Lisesinde eğitim-öğretim gördüğü, aynı ilçede bir başka okulda müdürlük yapan tanık ... ile ilişki yaşadıklarından bahisle söylentiler çıkması üzerine ailecek İstanbul iline taşındıkları, burada maktulün bir anaokulunda öğretmenlik yapmaya başladığı, birkaç ay sonra maktülün evlerine gelmemesi üzerine tanık ... ile ilişkiye devam ettiği şeklinde duyumların alındığı, bu sürede maktulün amcası İsmail'in evinde kaldığı ve tekrar evlerine döndüğü, bu nedenlerle sanık ...'ın oğulları olan diğer sanıklara maktulü öldürmelerini, cesedi Alaplı ilçesi Çay köyündeki ikametlerine gömeceğini söyleyerek ikametlerinden ayrıldığı, sanık ...'ın azmettirmesi üzerine sanık ...'ın bu iş için bir araç satın aldığı, olay günü sanıklar Savaş, Seven ve İzzet'in maktulü nasıl öldürecekleri konusunda fikir birliğine varmaları üzerine maktulün ikametine gittikleri, aynı odada yatmakta olan kız kardeşleri Hatice'yi uzaklaştırmalarının ardından uyumakta olan maktulün boynuna sanık ...'in kabloyu doladığı ve sıkmaya başladığı, sanıklar Savaş ve Seven'in de maktulün direncini kırmak için omzunu ve kollarını tuttukları, maktulün ölmesinden 2 saat sonra sanıkların temin ettikleri araç ile hatırlayamadıkları boş bir araziye maktulü gömdükleri, birkaç gün sonra da sanık ...'ın sanık ...'a işi hallettiklerini bildirdiği olayda,

1) Maktulün uyku halindeyken sanıkların eylemlerini gerçekleştirdiği gözetildiğinde, maktulün beden bakımından kendini savunamayacak kişi olduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 37/1 delaletiyle 82/1.a.d.e maddeleri ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nin 64/2 maddesi delaletiyle 450/1-4, 59, 31, 33; sanıklar İzzet ve Seven hakkında 765 sayılı TCK'nin 64/1 maddesi delaletiyle 450/1-4, 59, 31, 33 maddeleri ile uygulama yapılmış ise de; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğü giren 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uygulamasının, 765 sayılı

TCK'nin 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olduğu dikkate alınarak lehe kanun karşılaştırılması yapılması gerekirken, sanıklar Yaşar, İzzet ve Seven hakkında belirtildiği şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de; sanıklar İzzet ve Seven ile maktul ... arasında usul füru ilişkisi olmamasına rağmen, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nin 450/1 maddesi uyarınca uygulama yapılması,