muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14619, Karar No: 2020/4417, Tarih: 02.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/14619 E.  ,  2020/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli ve 2015/1932 Esas, 2016/726 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazdaki muhdesatların müvekkillerine aidiyetine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebi esastan reddedilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (472l s.lı TMK mad.684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad.718).

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Kavak ve söğüt ağaçları, kendiliğinden yetişebilen ya da ekonomik amaçla yetiştirilen ve kesilip satılabilen ağaçlar olması nedeniyle muhdesat niteliğinde kabul edilmemektedir. Muhdesat. şahsi bir hak olup (TMK mad.722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez . Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır . Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad.106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde , tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir . Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad.l 14/1-h, 115).

Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

26.05.2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhdesatlara da hukuki değer verilemeyeceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Bunun yanında, davacının talebinin bir yandan da mülkiyet hakkının ihlali açısından incelenmesi gerektiğinden (Anayasa Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2016/58283 numaralı ... başvurusu), davacının, Hazineye ait ve özel mülkiyete konu olamayacak bir taşınmazı kullanması sebebiyle haksız zilyet durumunda olduğu açık olmakla birlikte , mülkiyet hakkı sahibinin davalıyı taşınmazdan tahliyesi yoluna gidip gitmediğinin, ecrimisil bedeli tahsil ettirilip ettirilmediğinin, davacının ağaç dikerek ve yetiştirerek taşınmazı kullanması nedeniyle ağaçların davacı yararına ekonomik bir değerinin bulunduğundan, ağaçlar yönünden davacının Anayasa'nın 35. maddesi kapsamında korunmaya değer bir menfaatinin bulunup bulunmadığı, yapılan müdahalenin kanunilik ölçütünü taşıyıp taşımadığı, müdahalede kamu yararına dayalı bir amaç olup olmadığı hususları yanında davacının mülkiyet hakkına yapılan müdahaleyle gerçekleştirilmek istenen amaç ile bu amacı gerçekleştirmek için kullanılan araçlar arasında makul bir ölçülülük ilişkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, bu değerlendirmede ölçülülük ilkesinin elverişlilik, gereklilik ve orantılılık olmak üzere üç alt ilkeden oluştuğunun gözetilmesi, özellikle kamusal makamların tutum ve davranışlarının inceleme konusu yapılması, olayın gelişiminde kamu makamlarının edilgen tutumu sebebiyle bütün zarara tek başına davacının katlanması sonucuna yol açılıp açılmayacağının, şahsi olarak aşırı ve olağan dışı bir külfet yükleyip yüklemeyeceğinin, davacının mülkiyet hakkının korunması ile kamunun yararı arasında olması gereken adil dengenin davacı aleyhine bozulup bozulmadığının ve müdahalenin ölçülü olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Somut olaya gelince; Mahkemece, dava konusu taşınmaz tespit edilip tapulama tutanakları, tapu ve dayanak kayıtları, dosya arasına alınarak, yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda davacının tespitini istediği muhdesatların mera niteliğinde olan taşınmaz içerisinde yer aldığının belirlenmesi halinde yukarıda açıklandığı üzere Devletin hüküm ve tasarrufunda olan bu taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhdesatlara hukuken değer verilemeyeceğinin dikkate alınması, özellikle yukarıda yazılı mülkiyet hakkının ihlali bakımından da inceleme, araştırma ve değerlendirme yapılarak, davalı mülkiyet sahibi Hazine'nin, davacının bu haksız kullanımına karşı suskunluk ve eylemsizliği var ise bunun davacıyı meşru bir beklenti içerisine sokup sokmayacağının ortaya konulması, talebe konu muhdesatların niteliklerinin de tespit edilip gözetilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ... vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/1.maddesi gereği kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi (4.) Hukuk Dairesine, dosyanın ise ilk derece mahkemesi ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2994, Karar No: 2014/14899, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2994 E.  ,  2014/14899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ...Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından ...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini,. davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tesbit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31136, Karar No: 2019/11439, Tarih: 17.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/31136 E.  ,  2019/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kesmiş olduğu kızılağaçların Maliye Hazinesine ait cinsi kışlak merası olan arazide olması nedeniyle, suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ancak davadan haberdar edilip duruşmalara çağrılmayan Maliye Hazinesine gıyabi kararın tebliğ olunması gerektiği,

Anılan Kuruma gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten sonra temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7864, Karar No: 2017/5965, Tarih: 01.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/7864 E.  ,  2017/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 93 parsel sayılı incirlik ve kestanelik vasıflı taşınmazı davalıdan 24.10.2008 tarihinde satın aldığını, davalının satım tarihinden itibaren taşınmazı terk ve teslim etmediği gibi beş yıldan beri içindeki incir, kestane ve elma ağaçlarının ürünlerini satıp gelir elde ettiğini ileri sürerek 24.10.2008 satış tarihinden dava tarihine kadar beş yıllık dönem için ilerde arttırılmak üzere 5.000-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı vekilinin 03.02.2015 tarihli mazeret dilekçesinde toplanmayan delilleri olduğunu bildirmediği gibi yokluklarında mahkemece davanın kabulüne karar verilmesini istediği gözetildiğinde ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 48,60 bakiye peşin harcının temyiz eden davacıya iadesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4175, Karar No: 2022/13725, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4175 E.  ,  2022/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

1-Hükmü temyiz eden davacı vekiline İtiraz Hakem Heyeti kararının Sigortacılık Kanunu'nun 30/16 maddesi uyarınca Komisyon müdürü tarafından tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmamış olup, tebliğ belgesinin dosya içerisine alınması,

2-07.02.2022 tarihli ek karara ve ek kararın Sigortacılık Kanunu'nun 30/16 maddesi uyarınca Komisyon müdürü tarafından tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmamış olup, ek kararın ve tebliğ belgesinin dosya içerisine alınması için dosyanın itiraz hakem heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12004, Karar No: 2014/13951, Tarih: 15.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12004 E.  ,  2014/13951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/1179-2014/580

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine karşı yapılan vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.004,75 TL kira alacağı, 418,62 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.423,37 TL için davalı kiracının itirazının iptaline, icra inkar tazminatına, konusuz kaldığından tahliye hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hüküm ve davacı alacaklıya ait temyiz dilekçesi temyiz isteminde bulunan davalıya 28.08.2014 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçesi Sulh Hukuk mahkemesi için sekiz günlük ve katılma yoluyla temyiz için on günlük yasal süreler geçtikten sonra 12.09.2014 tarihinde verilmiş olduğundan 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 432/4.maddesi ve 1.6.1990 gün 1989/3,1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalının temyiz isteminin REDDİNE,

2- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davacı vekilinin takip konusu miktardan indirilen apartmana yapılan demirbaş giderinin alacaktan düşülmesine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

2- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davacı vekilinin takip konusu miktardan indirilen apartmana yapılan demirbaş giderinin alacaktan düşülmesine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı 13.03.2008 tarihli, bir yıl süreli, aylık 450 TL bedelli ve % 10 artış öngörülen kira sözleşmesine dayanarak, 2.460 TL asıl alacak ve 9.575,28 TL işlemiş faiz için takip başlatmış, eldeki davada ise 1.910 TL kira alacağı ve 1.200 TL işlemiş faiz yönünden davalı kiracının itirazının iptalini istemiştir. Davalı kiracı süresinde yaptığı itirazında apartman yönetimine demirbaş niteliğinde harcama yaptığını belirtmiş, yargılama sırasındaki savunmasında ise apartman yönetimine demirbaş mahiyetinde mal sahibinin ödemesi gereken miktarların tarafından ödendiğini, bunların toplamının 1.447,25 TL olduğunu, bu ödemelerin davacının bilgisi dahilinde olduğunu, bu nedenle 2011 yılına ait kira artış miktarının apartman yönetimine aktarıldığını ve iki yıllık sürede aynı kira ödenip, artış yapılmamış gibi göründüğünü belirtmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporunda davalı kiracının istenen döneme ilişkin 2.452 TL kira borcu tespit edilmiş, bu miktardan kiracının Apartman yönetimine ödediği 1.447,25 TL düşüldükten sonra 1.004,75 TL üzerinden davalı kiracının itirazının iptaline karar verilmiş ise de; sözleşmedeki artış şartına rağmen davacı alacaklı tarafından takip konusu aylar kirasının artışsız istendiği ve davalı borçlu tarafından da kira artışı karşılığı apartman yönetimine 1.447.25 TL ödendiğinin belirtildiğine göre bu kalem ödemenin kira alacağından düşülmesi doğru değildir. Kabule göre de yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre dağıtılması gerekirken davacı kiraya verenden fazla alınması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının demirbaş gideri ve yargılama gideri paylaşımına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11806, Karar No: 2014/19991, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11806 E.  ,  2014/19991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 33. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2011/19-2014/18

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2011/19-2014/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalı A.. Yatırım Menkul Kıymetler A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde yatırım hesabı bulunduğunu ve en son 06.02.2002 tarihinde hesap mutabakatı yapıldığını, davalının müvekkilinin yatırım hesabında talimat olmadan işlem yaptığının tespit edilmesi üzerine davalıya ihtarname göndererek hesap özetleri istediğini, gönderilen ekstre ve hesap özetlerine itiraz ettiğini ayrıca, talimatı olmadan işlem yapılmamasının ihtar edildiğini, hesap ekstreleri incelendiğinde talimatsız işlemler yapıldığının ve davalı tarafın müşteriye ait sermaye piyasası araçları ve nakit üzerinde hak ve yetkisi bulunmaksızın kendisi veya üçüncü şahıslar yararına tasarrufta bulunduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 53.300.000.000 (eski) TL'nin, 2000 TL'sinin 07.02.2002, 51.3000 TL'sinin 15.02.2002 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen, 1.508.133.210 (eski) TL'nin ise 23.05.2002 tarihinden itibaren davalı şirketten 3095 sayılı Yasanın 2/2 maddesi uyarınca işleyecek faiziyle birlikte tahsiline, 323 lot Gentaş, 230 lot Sapaz, 1.000 lot İzmir demir çelik, 1000 lot Garanti, 100 lot Eczacı yatırım, 100 lot Metaş, 1.000 lot GSD holding, 100 lot Raks elektronik hisse senedinin iadesine, 06.02.2002 tarihinden sonra yapılan veya yapılacak hisse senetlerinin de işbu senetlerin tahsil tarihine kadar olan miktarının aynen iadesi ile bunlara terettüp eden kar paylarının faiziyle birlikte tahsiline, müvekkilinin yatırım hesabının dışına usul ve yasaya aykırı olarak çıkarılan başka hisse senetleri var ise bunların tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .. Yatırım A.Ş. vekili, davacının 06.02.2002 tarihinden sonra da birçok talimat vererek hesabında görünen işlemleri gerçekleştirdiğini, bu tarihten önceki talimat, ordino ve imzaları ile bu tarihten sonraki imza ve talimatlarının aynı olduğunu, davacının hesabı ile ilgili gerek müvekkili gerekse de çalışanları tarafından hiçbir usulsüz işlem gerçekleştirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. İ.. ve davalı C.. O.. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalı .. Yatırım A.Ş. vekili, davacının 06.02.2002 tarihinden sonra da birçok talimat vererek hesabında görünen işlemleri gerçekleştirdiğini, bu tarihten önceki talimat, ordino ve imzaları ile bu tarihten sonraki imza ve talimatlarının aynı olduğunu, davacının hesabı ile ilgili gerek müvekkili gerekse de çalışanları tarafından hiçbir usulsüz işlem gerçekleştirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. İ.. ve davalı C.. O.. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişkinin 06.02.2002 tarihine kadar ihtilafsız olarak süre geldiği ve bu tarihe kadar davacının davalıya faks yoluyla gönderdiği talimatlarla davalı