muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8424, Karar No: 2012/11832, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8424 E.  ,  2012/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma dışında kalan bölümden yararlanma olanağı kalmadığından bu bölümün bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırma dışında kalan bölümden yararlanma olanağı kalmadığından bu bölümün bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı ile içindeki pilon ve trafo yerleri nedeniyle taşınmazın kamulaştırmadan geriye kalan kısımlarının herbirinin yüzölçümleri belirlenip bu bölümlerde yapı yapılmasının ve inşaat ruhsatı almasının mümkün olup, olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevaba göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava, BOTAŞ Genel Müdürlüğüne karşı açıldığı halde, hüküm fıkrasında dava dışı kurumların adlarının yazılması,

3-Kabule göre de;

a)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Taşınmaz üzerindeki enerji nakil hattı nedeniyle önceden irtifak hakkı kamulaştırması yapılarak bedelin davacıya ödenmesine karar verildiğinden, irtifak hakkı nedeniyle davacıya ödenen bedelin bu dosyada belirlenen değerden indirilmesi gerektiği gözetilmeden fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4473, Karar No: 2016/873, Tarih: 21.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/4473 E.  ,  2016/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 3455 ada 307 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 30/12/2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 03/06/2005 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Somut emsal alınan ... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınan ... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03/06/2005 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcısını, satıcısını, satış bedelini gösteren) onaylı örneği ve tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12245, Karar No: 2014/18869, Tarih: 15.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12245 E.  ,  2014/18869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 02/06/2014

Numarası : 2014/152-2014/399

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz nedenlerle ve sendika üyeliği nedeniyle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın 1 yıllık ücret tutarı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin davacının istifası nedeniyle sona erdiğini iddia ile davacıyı yargılama sırasında ödenen tazminatların iadesine ve ayrıca 26.05.2014 tarihinde işbaşı yapmak üzere işe davet ettiği halde davacının işe başlamadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin yargılama aşamasında mahkemeye sunmuş olduğu 26/05/2014 havale tarihli dilekçesi ile davalı işverenin davacıya işten ayrılmadan önceki görev tanımı ve çalışma koşulları ile işe geri almaya hazır olduklarını beyan ile davalı tarafın davacının işe iade istemini kabul etmiş olmakla feshin geçersizliğine ve davacının iş aktinin feshinin sendikanın yetki almasını engellemediği, Bakanlıkça yetki verildiği ve Mahkememizin 2013/416 E. Sayılı dosyasında olumlu yetki tespitine itiraz edildiği, bu çerçevede davacının iş akdinin sendikal nedene dayalı olarak fesih edildiğine dair iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle davacının işe iadesine ve sendikal tazminatın da reddine karar verilmiştir.

İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalı temyizi yerinde değildir. Ancak yargılama sonucunda feshin sendikal nedene dayanmadığı kabul edilmişse de, söz konusu karar eksik araştırmaya dayanmaktadır.

Somut olayda davacı sendikaya üye olmuş ve üyesi bulunduğu Petrol İş sendikasının 15.05.2013 tarihinde işyerinde çoğunluğu sağladığı tespit edilmiştir.Davacının iş sözleşmesi 10.02.2014 tarihinde feshedilmiştir. Dosyada olduğu gibi sendikanın yetki tespitinden sonra yapılan fesihlerde sendikal neden bulunup bulunmadığı daha ayrıntılı bir şekilde araştırılmalıdır. Özellikle bu bağlamda, yetki tespitine itiraz edilip edilmediği, edilmişse sonucunun ne olduğu, TİS bağıtlanıp bağıtlanmadığı ve işverenin yetki tespitinin öğrenildiği tarihten kesinleştiği tarihe kadar işverence yapılan fesihler ve fesihlerde sendika üyesi olan ve üye olmayan işçi oranı, üyelikten bu dönemde istifa eden ve istifa ederek işyerinde çalışmaya devam eden işçiler olup olmadığı titizlikle araştırılmalı ve fesihte sendikal sebep bulunup bulunmadığı bu araştırmanın sonucuna göre değerlendirilmelidir.

Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda; mahkemece, belirtilen hususlar araştırılmaksızın feshin yetki tespitini engellemediği gerekçesiyle feshin sendikal nedene dayanmadığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda; mahkemece, belirtilen hususlar araştırılmaksızın feshin yetki tespitini engellemediği gerekçesiyle feshin sendikal nedene dayanmadığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı tarafından temyiz harcı peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12539, Karar No: 2015/10688, Tarih: 05.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12539 E.  ,  2015/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2011/142-2014/153

Davacı Z.. Y.. vekili Avukat Mustafa tarafından, davalılar C.. Ö.. ve diğeri aleyhine 01/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; olayın gelişim biçimi davalılar tarafından söylenen sözlerin ağırlığı davacının sosyal konumu ve olay tarihi gözetiltiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan saygın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 05/10/2015
Yargıtay — Esas No: 2015/1941, Karar No: 2015/6331, Tarih: 28.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1941 E.  ,  2015/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/325157

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/356 (E) ve 2013/414 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklardan Emel' in 2006 ve 2007, Adil ve Kadir' in ise 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri ve sanık Adil' in şirkete ait istenen defter ve belgeleri ibraz etmediğinin iddia olunması, vergi inceleme raporlarında şirketin çok yüksek miktarlarda hasılat yapmış görünmesine karşın alımlarının cüzi kaldığı, araç ve gerecinin bulunmadığı ve kurulduğu 2006 yılından itibaren gerçek faaliyetinin olmadığının belirlenmesi, sanık Adil' in, okuma yazmasının ve şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, imza beyannamesi dışındaki belgelerde atılı olan imzanın kendisine ait olmadığını, 13.02.2007 tarihli hisse devir sözleşmesinden haberinin bulunmadığını ve sahte fatura düzenlemediğini ve diğer iki sanığın da sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle öncelikle dosya içinde bulunmayan 2010 takvim yılına ait suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, ardından 13.02.2007 tarihli hisse devir sözleşmesi, aynı tarihli 06308 yevmiye numaralı vekaletname, şirketin sanık Adil' e devriyle alakalı diğer belgeler ve 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait faturalar üzerinde sanıklar yönünden imza ve yazı incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek yıllara göre sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulması, sanıklar Adil ve dava dışı şirket ortağı B.D. tarafından şirket işlerini yürütmesi için sanık Kadir' e verilen vekaletnamede fatura düzenleme yetkisi bulunmadığı cihetle; bu konuda B. D. tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra şirketi, yıllara göre fiilen kimin yönettiği de araştırılıp açıklığa kavuşturulmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdiri gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile her üç sanığın sahte fatura düzenleme eylemleri ile sanık Adil' in defter ve belge gizleme eyleminden ötürü mahkumiyet ve beraat kararları verilmesi,

2- Sanıklar Adil ve Kadir hakkında; 02.12.2011 gün ve VDENR-2011-2771/64 sayılı vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporunun 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın da vergi suçu ve ekindeki raporlara atıf yapılarak aynı suçlardan verildiği halde 05.04.2012 tarihli iddianamede mütalaa ve ekindeki raporlara kısmen aykırı şekilde "2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kamu davası açıldığı, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak, açılan davada CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, ''2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanıklar Adil ve Kadir' in hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet ve beraat kararları verilmesi,

3- Kabule göre ise;

a- Sahte fatura düzenlemek suçunun 213 sayılı VUK’nın 359. maddesinin (b) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile "on sekiz ay” dan, "üç yıl” hapis cezasına yükseltilmiş olması karşısında; sanık Emel yönünden 2006 ve 2007, Kadir yönünden ise 2007 yılından uygulama yapılırken suç tarihi itibariyle yürürlükte olan Kanun hükmüne göre on sekiz ay olması gereken temel cezanın altı ay, yine sanık Kadir yönünden 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarından uygulama yapılırken de suç tarihi itibariyle üç yıl olması gereken temel cezanın on sekiz ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b- Sanık Emel yönünden aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılmadan noksan ceza tayini,

c- Sanık Adil hakkında iddianame ile 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenlemek ayrıca 2011 yılında defter ve belgeleri gizlemek suçlarından dava açılmasına karşın mahkemenin gerekçe, kısa karar ile hükümde 2007 yılındaki 359/b-1 ve 2008, 2009, 2010, 2011 yıllarındaki 359/a-2 suçlarından beraat kararı verilmek suretiyle hükümlerin karıştırılması,

d- Suç tarihi itibariyle engel adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar Emel ile Kadir hakkında yüklenen "sahte fatura düzenlemek" fiili nedeniyle bir zararın bulunup bulunmadığı ve bu zararın ödenip ödenmediği katılan kurumdan sorulup araştırılmadan, sanık Emel yönünden CMK' nın 231. maddesi yönünden hiç değerlendirilme yapılmadan, sanık Kadir yönünden ise zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

d- Suç tarihi itibariyle engel adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar Emel ile Kadir hakkında yüklenen "sahte fatura düzenlemek" fiili nedeniyle bir zararın bulunup bulunmadığı ve bu zararın ödenip ödenmediği katılan kurumdan sorulup araştırılmadan, sanık Emel yönünden CMK' nın 231. maddesi yönünden hiç değerlendirilme yapılmadan, sanık Kadir yönünden ise zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

e- Sanık Kadir hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (e) bendinin uygulanmasının takdire bağlı olduğu, (c) bendi yönünden ise sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından fıkra hükmünün uygulanamayacağı ve (a),(b),(d) bentlerinin uygulanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.