muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7219, Karar No: 2012/12374, Tarih: 09.11.2012

Taşınmazların öncesi orman veya 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamında eğimi % 12'yi aşan (toprak muhafaza karakteri taşıyan) çalılık niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde, orman kadastrosunun yapıldığı tarihten dava tarihine kadar zilyetlik süresinin dolmadığı gözetilmeli, aksi takdirde dosyadaki tüm deliller değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 09/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21358, Karar No: 2024/493, Tarih: 16.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/21358 E.  ,  2024/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/914 E., 2021/739 K.

..., Avukat ...

DAVA TARİHİ: 28.11.2016

HÜKÜM/KARAR: Davanın Kısmen Kabulü/Davalı İstinafının Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/395 E., 2018/350 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait fabrikanın işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, 14.11.2015 tarihinde yangın sonucu hasar oluştuğunu, davalının ekspertiz raporu sonrası 995.600,00 TL tazminat teklifinde bulunduğunu, ihtirazi kayıtla anılan tutarın tahsil edildiğini, değişik iş tespit dosyasında zararın 2.923.368,00 TL olarak belirlendiğini, bakiye alacaklarının net olmadığını, bilirkişi raporu ile alacaklarının belirleneceğini ileri sürerek, belirsiz alacak kapsamında şimdilik 100.000,00 TL’nin yangın tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Yargılama sırasında, dava değerini 292.949,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının alacağının belirli olduğunu, belirsiz alacak davası açılamayacağını, hasar sonrası ekspertiz incelemesi yaptırıldığını, hasarın 1.600.000,00 TL olarak belirlendiğini, %22,62 oranında eksik sigorta indirimi yapıldığını, sovtaj indirimi sonrası tazminatın 1.152.480,00 TL olarak hesaplandığını, sigortalının fabrikada yangın su tesisatı ve yangın dolaplarının olduğunu, yangında kullanmak üzere 10 ton su depolama kapasitesi bulunduğunu belirttiğini, Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 1439 uncu maddesine göre, rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır denildiğini, bu nedenle belirlenen tazminattan %15 indirim yapılarak tazminatın 979.608,00 TL olarak tespit edildiğini, davacıya 995.600,00 TL ödemede bulunulduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya ait işyerinde çıkan yangından fabrikanın hasar gördüğü, tazminat miktarının 1.287.949,00 TL olduğu, davadan önce 995.600,00 TL'nin sigorta şirketince ödendiği, arta kalan bakiye alacağın 292.349,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 292.349 TL’nin 21.02.2016 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; süresinde zamanaşımı def'inde bulundukları halde mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadığını, yangının 14.11.2015 tarihinde meydana geldiğini, davanın 28.11.2016 tarihinde 100.000,00 TL tutarlı açıldığını, 20.11.2018 tarihinde ıslah dilekçesiyle talebin 292.949,00 TL’ye çıkarıldığını, Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 154/2 nci maddesine göre, dava açılmasıyla zamanaşımının kesileceğini, alacağın dava dışı kalan kısmı için zamanaşımının işlemeye devam edeceğini, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasının zamanaşımını kesmeyeceğini, TTK’nın 1420 nci maddesine göre, davanın 2 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğunu, alacağın muacceliyet tarihinin, rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği günden itibaren 5 günlük ihbar tarihinin son günü olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak kabul edilmesi için davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenememesi gerektiğini, dava tarihi itibariyle davacının alacak tutarını bildiğini, değişik iş dosyası, ekspertiz raporu ve diğer bilgiler ile alacağın belirlenmesinin mümkün olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, ekspertiz raporu, değişik iş dosyaları ile yangından dolayı hasar miktarının tespit edildiği, ancak alacak miktarının tam ve kesin olarak bilirkişi raporu ile belirlendiği, dava tarihinde uyuşmazlık konusu miktarın tam ve kesin olarak bilindiğinin kabul edilemeyeceği, davacının ıslah dilekçesinin bedel artırımı niteliğinde bulunduğu, davanın belirsiz alacak olarak açıldığı, zamanaşımı süresinin dolmadığı, tazminat miktarına yönelik olarak istinaf isteminde bulunulmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b/1 inci maddesine göre esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından işyeri yangın sigorta poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle, bina ve demirbaşlardaki hasar bedelinin sigortacıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 inci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1453 üncü maddesi, Yangın Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, belirsiz alacak olarak açılan davada davacı tarafın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107/2 nci maddesine göre yaptığı bedel artırımı bakımından zamanaşımı süresinin dolmamış olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir suretinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35693, Karar No: 2017/3959, Tarih: 11.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35693 E.  ,  2017/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 29.08.2014 tarihli ek karara göre temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve malen sorumlu ...'nın temyizine göre yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 29.08.2014 tarihli ve 2014/65 Esas 2014/582 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın ve malen sorumlunun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, redde dair ek kararın ONANMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6695, Karar No: 2012/7445, Tarih: 03.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6695 E.  ,  2012/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2002 takvim yılı için; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

-2003 takvim yılı için; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihlerinin en son sahte faturaların düzenlendiği 31.12.2002 ve 10.09.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk CezaKanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 31.12.2002 ve 10.09.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6588, Karar No: 2017/175, Tarih: 18.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6588 E.  ,  2017/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’in hükmün tefhim edildiği karar duruşmasında hazır olmadığı, duruşma zaptının yazımından kaynaklı anlam karmaşası söz konusu olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuç ceza doğru olarak belirlendiğinden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3984, Karar No: 2021/12269, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3984 E.  ,  2021/12269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporuna ilişkin bilirkişi ücretinin ... İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden sosyal inceleme raporu düzenlenmesine ilişkin bilirkişi ücreti ödemesine dair kısmın” çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12403, Karar No: 2013/1829, Tarih: 05.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12403 E.  ,  2013/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yılılk izin ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait ... yerinde ....09.2006-........2009 tarihleri arasında çalıştığını, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ... yerinde fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ... akdinin izinsiz ve mazeretsiz olarak devamsızlık yapması nedeniyle, 4857 Sayılı Kanunun 25/II- g maddesi gereğince haklı feshedildiğini, ... yerinde fazla mesai yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını gösterir delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

...- ... sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki ... günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır . İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel ... kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Somut olayda, davalı işveren davacının ... akdinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini savunmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen 26.....2009 -28.....2009 ve 29.....2009 tarihli tutanaklarda davacının izinsiz ve geçerli bir mazeret bildirmeden işe gelmediği belirtilmiştir. ... verence düzenlenen 30.....2009 tarihli fesih ihtarnamesi ile de ; davacıya tebliğden itibaren ... gün içerisinde mazeretine bildirmesi aksi halde ... akdinin feshedileceği bildirilmiştir.

Davacı tarafça, işveren tarafından ibraz edilen bu belgelerin gerçeğe aykırı düzenlendiğini gösterir bir delil ibraz edilmemiştir. Davacı tanıkları feshe ilişkin bilgilerinin bulunmadığını beyan etmişlerdir. Bu durumda, davalı işverenin devamsızlık haklı nedenine dayalı olarak ... sözleşmesinin feshettiğine ilişkin iddiasının ispatladığı kabul edilmelidir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem ve ihbar tazminatı istemleri yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

...-.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle ... yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda ; dosya içerisine davalı tarafça ibraz edilen ücret bordroların bir kısmında fazla çalışma ücret tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Ücret bordrolar imzasız olmakla birlikte, ödemelerin davacının banka hesabına yapıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen miktarların davacının banka hesabına yatırılıp yatırılmadığı araştırılmalı, bordrolarda gösterilen fazla çalışma ücretlerinin ödendiği belirlendiği takdiri de, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak ödeme bulunan dönem dışlanmak sureti fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmalıdır. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3252, Karar No: 2021/4911, Tarih: 16.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3252 E.  ,  2021/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiş, karar karşı, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, şiddet olayının kadının hamileliği döneminde gerçekleştiği, bu olaydan sonra tarafların evliliklerine devam ettikleri en son ayrılma olayında şiddet olmadığı, şiddet olayından sonra evliliğin devam ettiği, affedilen veya en azından hoşgörü ile karşılanan şiddet olayının erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği belirtilerek kadının boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi koşulları oluşmadığı, ancak boşanma kararı istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden kusura yönelik karar gerekçesinin HMK 353/1-b.2 maddesi gereğince düzeltilmesine, kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde sürekli fiziksel şiddet vakıasına dayanmıştır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin davacı kadına evlilik içinde süreklilik arzeder şekilde fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurludur. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu erkeğin kusursuz olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

2- Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı erkek tam kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında kişilik hakları zarar gören, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen davacı kadın yararına TMK m. 174/1-2 gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2021 (Çar.)