muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6071, Karar No: 2024/12837, Tarih: 25.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6071 E.  ,  2024/12837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/566 E., 2022/411 K.

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31979 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 167/1-a maddesinde yer alan “Yağma ve nitelikli yağma hariç, bu bölümde yer alan suçların; a) Haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin ... zararına olarak işlenmesi hâlinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, 23/10/2020 günü sanığın, katılan eşine ait cep telefonunu yere atarak kırmak şeklindeki eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, sanık ile katılan ...'in suçun işlendiği 23/10/2020 tarihinde nüfus kayıtlarına göre kayden evli oldukları nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 167/1-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hakimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (tek) biçimde uygulanması, Bölge Adliye Mahkemesi/Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır. İncelemeye konu yoklukta verilen İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin gerekçeli kararının sanığın MERNİS adresinde muhtara 28.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP'tan yapılan incelemede Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumunda bu tarihte başka suçtan hükümlü olarak gözüktüğü, ancak dosyadaki evraklar itibarıyla Covid-19 hastalık izni nedeniyle tebligat tarihinde ceza evinde olmama ihtimalinin bulunması inceleme konusu kararın usûle uygun olarak kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti yönünden önem teşkil etmekle dosyada sanığın ceza evinden Covid-19 hastalığı sebebiyle izinli olduğu tarihlere ilişkin evrakların eksiksiz bir şekilde olması gerekmektedir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle dosya içerisinde olmayan ve belirtilen evrakların denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmasından sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2313, Karar No: 2012/7847, Tarih: 26.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2313 E.  ,  2012/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava ve ıslah dilekçesinde 188.758,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 144.389,00 TL için kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin istemin reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, muris ... ’ın maliki olduğu 1059 parselin kuzey ve batı bitişiğinde bulunan 32 dönüm miktarındaki alanın 1973 yılında satın alınarak iyiniyetli zilyet olarak ağaçlandırıldığı, kuyular açıldığı, toprak ve beton havuzlar yapıldığı sulama sistemi kurularak çit ve tel örgü çekildiği; dava konusu taşınmazın tescili istemli davanın fasılasız nizasız 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesi ile reddedildiğini davalı Belediyenin imar planı içerisinde kaldığı, parselizasyon yapılarak 3. kişilere satıldığı kısmen de yolda kaldığı muhdesatların değeri olan ıslah ile birlikte 188 758,00 TL. miktarında zenginleştiği ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir.Davalı, muhtesatlar nedeniyle zenginleşmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın 144 389,00 TL üzerinden kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro çalışmaları sırasında dava konusu yerin kadastro harici taşlık alan olarak bırakıldığı anlaşılmaktadır. Yine, bu alanın kamu yararına Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünce davalı ... Başkanlığına tahsis edildiği, Belediyenin 1991 yılında imar planı içine aldığı ve bunun onaylanarak 01.04.1998 tarihinden itibaren (145 ada1,143-144-203 ada tüm parselleri olarak) adına kayıtlandığı anlaşılmaktadır. Nitekim, davacı tarafından açılan tescil davası şartları bulunmadığından reddolunmuştur. ... Belediyesi Encümeninin 04.07.2001 tarihli davaya konu muhdesatın kaldırılması ve yapıların yıktırılması işlemine dayanılarak açılan tazminat davasının kabulüne ilişkin hüküm, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından tam yargı davası niteliğinde bulunması nedeniyle İdari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.... İlçesi ... Beldesinde bulunan mülkiyeti Belediyeye ait arsalarda bulunan davacıya ait havuz, çit ve tel örgü gibi yapıların yıkımına ilişkin 04.07.2001 gün ve 77 sayılı Belediye Encümen Kararının iptali davasında ... İdare Mahkemesi istemin reddine ( 2001/1121-2002/498 sayılı kararı ile) karar vermiştir.Dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatların davacının babası tarafından yapıldığı ağaçların yine davacının babası tarafından dikilip yetiştirildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Uyuşmazlık, davalı ...’nin taşınmazında bulunan muhtesatlar yönünden davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği ve zenginleşme zamanının tespitinde toplanmaktadır.TMK'nun 729/1.maddesinin yollaması ile 722/1.maddesinde "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Aynı kanunun 723/3 maddesinde ise “...malzeme sahibi iyiniyetli değilse hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir” denilmekte ise de bu hükümde yer alan hak ayni hak niteliğinde olmayıp, şahsi hak (alacak hakkı) dır. Bu hak taşınmazı alan yeni malike karşı ileri sürülemez. (Yargıtay HGK nun 14.11.1962 gün ve 4/140-94 sayılı kararı). Bu durumda davacı BK'nun sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanabilir. BK'nun 61 vd. maddeleri gereğince, “hukuken geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir başkasının (davacının) malvarlığından istifade ederek kendi malvarlığını artıran kimse (davalı) elde ettiği kazanımı geri vermek zorundadır”.Buna göre davacının imar ihya ettiği taşınmazın mülkiyetini kazanan davalının BK'nun 61 vd maddeler gereğince sebepsiz zenginleşip zenginleşmediğini araştırmak gerekir. Davalı, taşınmazı Arsa Ofisinden temin etmiştir. Bu durumda muhtesatın bedelinin ödenmesi gibi bir durum söz konusu olmadığı gibi imar uygulaması sonucu kısmen yol ve imar parsellerinde kalan muhtesatlar yönünden şayet Belediye bir kazanım elde etmiş ise zenginleştiğinin kabulü olanaklı olur. Aksi halde Belediyenin zenginleştiğinin kabulüne ve davacıya muhtesat bedellerini ödemesine gerek bulunmamaktadır

. Davalı, taşınmazı Arsa Ofisinden temin etmiştir. Bu durumda muhtesatın bedelinin ödenmesi gibi bir durum söz konusu olmadığı gibi imar uygulaması sonucu kısmen yol ve imar parsellerinde kalan muhtesatlar yönünden şayet Belediye bir kazanım elde etmiş ise zenginleştiğinin kabulü olanaklı olur. Aksi halde Belediyenin zenginleştiğinin kabulüne ve davacıya muhtesat bedellerini ödemesine gerek bulunmamaktadır.Kabule göre de; 02.02.1991 gün, 1990/1 E-1991/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalma dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Buna göre taşınmazın davanın açıldığı sırada davacı tarafından fiilen kullanıldığının anlaşılması durumunda başka bir ifade ile taşınmazın (muhdesatların) davalıya teslim edilip edilmediği dahi araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1178, Karar No: 2011/5115, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1178 E.  ,  2011/5115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; sanığın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/275 Esas, 2005/1476 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı Kanunun 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanununun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, hüküm tarihi olan 21.12.2005'ten itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15860, Karar No: 2017/16411, Tarih: 23.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15860 E.  ,  2017/16411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davaya konu taşınmazı 19.03.2015 tarihinde satın aldığını, konut olarak kiralanana ihtiyacı olduğunu, davalıya ihtarname tebliğ edildiğini belirterek davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalılardan ...; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalıya ihtar gönderilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Konut ya da çatılı işyeri niteliğindeki bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda bir ay içinde, dilerse TBK’nun 351. maddesi uyarınca edinme günü de dahil olmak üzere edinme tarihinden başlayarak bir ay içinde durumu kiracıya yazılı olarak bildirmek koşuluyla edinme tarihinden itibaren altı ay sonra ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür. Ancak edinmeyi izleyen bir ay içerisinde bildirimin tebliği zorunlu olup bunun sonradan giderilmesi mümkün değildir. Açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Olayımıza gelince; eski malik ile davalı ... arasında uyuşmazlık bulunmayan kira sözleşmesi 15.08.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Davacı dava dilekçesi ile eski malik ile yapılan kira sözleşmesine dayanmış olmakla, dilerse sözleşmenin sonunda bir ay içerisinde tahliye davası açabilir. Bu durumda 21.08.2015 tarihinde açılan dava süresinde olup, mahkemece davanın esastan incelenmesi gerekirken süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1583, Karar No: 2019/5135, Tarih: 04.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1583 E.  ,  2019/5135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içerine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarla ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve sanığın ödemiş olduğu 618,23 TL nin dosya da mevcut 17.06.2013 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olan kamu zararı olduğu, sanığın kamunun uğradığı zararı tazmin mükellefiyeti bulunduğu gözetilmeden, kamu zararına karşılık ödenen 618.23 TL nin sanığa iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CUMK’nun 322. maddesi uyarınca hükümden kamu zararının iadesine ilişkin 10. fıkranın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Gümrük kaçakçılığı suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sayın çoğunluğun onama kararına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkanının sağlanması bakımından, suçtan doğan zararın sanığa bildirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle muhalifim.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde, hakkında cezanın ertelenmesi, H.A.G.B. müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir.

Yakalanan kaçak sigara toplam 111 pakettir.

Mevcut Yargıtay uygulamasında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın aktif konumda olması gerektiği belirtilerek, Cumhuriyet savcısı tarafından sanığa hatırlatma yapılmasına gerek bulunmadığı görüşü benimsenmekte, gerekçe olarak da, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağı ifade edilmektedir.

TCK'nun 4. maddesinde düzenlenen, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağına ilişkin düzenleme, ceza normu düzenleyen maddelerle ilgilidir. Yani sanık işlemiş olduğu fiilin kanunlarda suç olarak düzenlenmiş olduğunu bilmediğini mazeret olarak ileri süremeyecektir.

Etkin pişmanlık hükmü ceza düzenleyen bir norm değildir.

Sanığa bir hak sağlayan, meydana getirmiş olduğu zararı gidermek suretiyle, sonuçları itibariyle onarıcı adaletin sağlanmasını sağlayan, fert ve toplum/devlet bakımından faydalı sonuç doğuran bir müessesedir.

Yasada zarar miktarının sanığa bildirilmesine ilişkin hüküm bulunmaması, yargı makamlarına zararı bildirmeme keyfiyeti sunmaz, aksine Cumhuriyet savcısı soruşturma aşamasında sanığa etkin pişmanlık için yatırması gereken zararın miktarını belirterek bu hakkını hatırlatmalı, soruşturma aşamasında bu gerçekleşmemişse kovuşturma aşamasında hakim tarafından bu eksiklik giderilmelidir.

Sanığa yasada tanınan bir hakkın varlığının sanığa bildirilmesi yargılama makamlarının bir lütfu değil, görevidir. Kanunlarda savcı/hakimin zaten görevi gereği yaptığı, yapması gereken her şeyin yer alması beklenemez.

Özellikle teknik yanı da bulunan gümrük kaçakçılığı suçundan zararın ne olduğu ve hesaplanması, bırakın bu suçlardan yargılanan sanıkların ortalama kültür seviyesine, çok daha birikimli olduğu düşünebilecek sosyal gruplara mensup insanların dahi bilebileceği bir iş değildir.

Esasen Ceza Muhakemeleri Kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına azami önem verilmiştir.(CMK'da yer alan koruma tedbirlerinde yer alan sanık lehine sınırlamalar, savunmada tanınan haklar, duruşmaların umumi araçlarla yayınlanmaması, çocuklar için yapılan özel düzenlemeler, yargı yolunda sanıklar için yapılan düzenlemelerin tümü, sanığın maddi ve manevi kendini baskı altında hissetmeden, savunmasını en iyi şekilde yapıp yargılamanın da bu şekilde sürdürülüp bitirilmesine yöneliktir)

Somut olayda sanığa gümrüklenmiş değerin iki mislini ödemesi konusunda kolluk tarafından bir tebligatta bulunulmuş ise de ödemesi gerektiği belirtilen miktar gümrük vergileridir, sanık bir anlamda yanıltılmış durumdadır.

Sanığın kendisine bildirilen zararı ödediği dosya içindeki makbuzdan anlaşılmaktadır.

Demek ki sanığa doğru bildirim yapılmış olsaydı, ödeme iradesi gösteren sanığın gümrüklenmiş değerin iki misli ödemeyi yapması beklenen bir durum olacaktı.

Belirttiğim sebeplerle, sanığa gümrüklenmiş değerin iki mislinin net rakamla bildirilerek ödeme yapıp yapmayacağı sorulup, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden kurulan yerel mahkeme hükmünün onanması görüşüne katılmıyorum. 04/03/2019

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2021/16912, Karar No: 2023/24827, Tarih: 28.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16912 E.  ,  2023/24827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/237 E., 2016/505 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü maddesinin (a) bendi, 129 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediğine, hükme esas alınan tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık Ö.Ç.'nin olayı doğrulamadığına, dosyadaki delillerin maddi gerçeği yansıtmadığına bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın rahatsızlanması üzerine tedavi amacıyla eşi ile birlikte mağdurun acil tıp teknisyeni olarak görevli olduğu ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine müracaat ettiği, tetkik ve muayenesinin yapılması sırasında sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma sonrasında mağdurun kabinden ayrıldığı, bunun üzerine sanığın mağdura yönelik gıyabında "Gerizekalı, aptal, salak." şeklinde hakaret ettiği, sanığın eyleminin tanıklar Ö.Ç., Y.G. ve Ü.A.'nın anlatımları ile de sabit olduğu bu suretle eylemin ikiden fazla kişinin duyabileceği şekilde işlendiğinden gıyapta hakaret suçunun ihtilat unsurunun oluştuğu bu nedenle atılı suçun işlendiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Mağdurun aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanıklar Ö.Ç., Y.G. ve Ü.A.'nın beyanları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, acil serviste kabin içerisinde gerçekleşen eylemde aleniyet unsurunun oluşmadığı belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.