muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3571, Karar No: 2015/6430, Tarih: 11.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3571 E.  ,  2015/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/156650

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/213 (E) ve 2012/104 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan Şaban ve Mustafa'nın, ....... şirketinin ortakları olduğu, bu şirketi temsile yetkili olarak sanık Şaban'ın atandığı, 10.10.2008 tarihinde sanık Mustafa'nın şirketteki hissesini noter satışı ile sanık Şaban'ın oğlu olan diğer sanık İbrahim'e devrettiği, Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından yapılan kiralık araç alım ihalesini ........... şirketinin kazanması üzerine 2007 yılı içerisinde iki adet sözleşme imzalandığı, bu sözleşme kapsamında ............ şirketinin Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş. den aylık hak edişlerini alabilmesi için vergi borcu ve sigorta prim borcu yoktur yazılarını ibraz etmesi gerektiği, ancak anılan şirketin vergi borcu ve sigorta prim borçlarının olması nedeni ile bu yazıları ibraz edememesi üzerine, farklı tarihlerinde Bursa Vergi Dairesi Başkanlığından alınmış gibi tamamen sahte oluşturdukları 9 adet vergi borcu yoktur yazıları ile Sosyal Güvenlik Kurumu Bursa İl Müdürlüğünden alınmış gibi tamamen sahte oluşturdukları 10 adet sigorta prim borcu yoktur yazılarını, Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye sunarak aylık hak edişlerini ve sözleşmenin bitiminde de daha önce yatırdıkları teminatlarını aldıkları, sanıkların bu surette nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1) Resmi belgede sahtecilik suçu açısından, ....... şirketini temsile yetkili sanık Şaban'ın tevil yollu ikrarı, suça konu sahte yazıların SGK ve Vergi Dairesi Başkanlığı kayıtlarında mevcut olmadığı, dolayısıyla sahte olarak üretildiği, mahkemece yargılama sırasında üzerlerinde yapılan incelemede de iğfal kabiliyetlerinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında sanıklar Mustafa ve İbrahim'in resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararı ile sanık Şaban hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin mahkumiyete yönelik kabulde,

2) Nitelikli dolandırıcılık suçu açısından, sanıkların hareketinin basit bir incelemeyle tespitinin mümkün olması, katılan kurumların denetim olanağını ortadan kaldırmayacak nitelikte bulunması ve işveren kurumdan daha önce hak edilen alacağı tahsil için gerçekleştirilen eylemde kurumun bir zararının oluşmaması nedeniyle; sanıklar hakkında unsur yokluğu nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2) Nitelikli dolandırıcılık suçu açısından, sanıkların hareketinin basit bir incelemeyle tespitinin mümkün olması, katılan kurumların denetim olanağını ortadan kaldırmayacak nitelikte bulunması ve işveren kurumdan daha önce hak edilen alacağı tahsil için gerçekleştirilen eylemde kurumun bir zararının oluşmaması nedeniyle; sanıklar hakkında unsur yokluğu nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Şaban ve katılan SGK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6115, Karar No: 2010/6891, Tarih: 08.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/6115 E.  ,  2010/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : BERAAT, ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme gelince,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16114, Karar No: 2015/22505, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16114 E.  ,  2015/22505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi, yabancı dil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.06.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan TİS’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak Kamu Personeli Dil Sınavında 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar idarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır.

Açıklanan nedenlerle; söz konusu zam ve primin, kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu anlaşılmakla, davanın kabulü yerine reddine ilişkin yerel mahkemenin bozulması gerektiği kanaatiyle, Dairenin onama yönündeki görüşüne katılmıyorum. 30.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2014/18881, Karar No: 2015/8265, Tarih: 03.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18881 E.  ,  2015/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, yanlar arasında imzalanan bayilik sözleşmesine ve buna ek olarak düzenlenen ek protokole istinaden davalı şirkete 20.000,00-TL bedelli bir yıllık süreli kesin teminat mektubu verildiğini, müvekkilinin rahatsızlığından dolayı teminat mektubunun süresinin süre bitiminden önce uzatılamadığını, davalının muaccel hale gelmiş borcu olmadığı halde teminat mektubunu nakde çevirdiğini ileri sürerek, nakde çevrilen teminat mektubu tutarının davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı bayinin asgari alım taahhüdünü yerine getirmediği gibi vadeli teminat mektubunun süresini uzatmadığını, yapılan işlemlerin sözleşmeye uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, yanlar arasındaki sözleşmenin 23.2. maddesi uyarınca dava konusu teminat mektubunun vadesi gelmeden 20 gün önceden ya süresinin uzatılması gerektiği ya da yeni bir teminat mektubunun düzenlenmesi gerektiği, aksi halde vadesi geldiğinde söz konusu teminat mektubunun nakde çevrilebileceğinin öngörüldüğü, bu itibarla, davalının kendisine davacı tarafından verilmiş olan teminat mektubunu vadesi geldiğinde nakde çevirmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, usulüne uygun muhtıraya rağmen süresi içerisinde temyiz posta masrafları yatırılmadığından 09.07.2014 tarihli ek karar ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına hükmedilmiş, bu ek karar da davacı vekilince temyiz edilmiştir. .

1-Mahkemece muhtırada belirtilen sürede temyiz posta giderinin yatırılmaması nedeniyle davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılarak temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; davacı yanca dosyaya gider avansı yatırıldığı ve buna göre eksik kalan temyiz posta giderinin belirlenerek bu miktarın yatırılması konusunda HUMK' nun 434/3 maddesi uyarınca çıkarılan muhtırada bir açıklık bulunmamaktadır. Dolayısıyla bu şekildeki muhtıra usule uygun kabul edilemez. Öte yandan dosya içerisinde bulunan tahsilat makbuzundan davacının temyiz posta giderini yatırdığı da anlaşıldığından davacının ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 09.07.2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve HUMK’un 432/V hükmü uyarınca ilk temyiz dilekçesine göre temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte de açıklanan nedenlerle yerel mahkemece verilen 09.07.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15940, Karar No: 2017/26529, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15940 E.  ,  2017/26529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9665, Karar No: 2023/9478, Tarih: 11.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9665 E.  ,  2023/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/358 E., 2023/125 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 23.03.1992 - 31.03.1992 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer’i müdahil vekili, 506 sayılı Kanun'un 2 ve 6 ncı maddelerinden belirtildiği üzere işe giriş bildirgesinin salt işe alınmayı göstermekle birlikte çalışmanın varlığının Yargıtay’ın 79/8 maddeye dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul ettiği ilkelere uygun bir şekilde belirlenmesi gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ve 2018/14-2020/94 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.10.2020 tarihli ve 2020/1631-2020/1491 sayılı kararıyla fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...işyeri unvanının sürekli değiştiği anlaşılmış olup bu şirketler arasında nasıl bir bağ olduğu araştırılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, söz konusu şirketler arasında nasıl bir bağ olduğunun giderek davacının hangi işveren yanında çalıştığının tespiti amacıyla, şirketler arasında devir, birleşme, intikal olup olmadığının belirlenmesi için ticaret sicil kayıtları, Kurum ve Vergi dairesi kayıtları getirtilerek irdelenmeli sonuca göre de işveren belirlenmelidir. .." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, söz konusu şirketler arasında nasıl bir bağ olduğunun giderek davacının hangi işveren yanında çalıştığının tespiti amacıyla, şirketler arasında devir, birleşme, intikal olup olmadığının belirlenmesi için ticaret sicil kayıtları, Kurum ve Vergi dairesi kayıtları getirtilerek irdelenmeli sonuca göre de işveren belirlenmelidir. .." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davanın kabulü ile; ... T.C. kimlik numaralı davacı ...'ın, Fer'i müdahil Kurumda 222174.35 sicil numaralı dosyada işlem gören işyerinden düzenlenerek 22.04.1992 tarih ve 451931 varide sayısı ile kurum kayıtlarına intikal eden ilk işe giriş bildirgesine istinaden sigortalılık başlangıç tarihinin 23.03.1992 olduğu ve 23.03.1992 - 31.03.1992 tarihleri arasında anılan işyerinde 0,240.300,00 TL (yirmi dört kuruş) prime esas kazançla 9 gün çalıştığının tespitine, ..." dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; Fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19672, Karar No: 2021/15022, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19672 E.  ,  2021/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 09/12/2015 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/79, Karar No: 2011/304, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/79 E.  ,  2011/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabûlü ile açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, atılı diğer suçtan beraatine dair Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2006 gün ve 2005/190 Esasa, 2006/638 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların yasa maddelerinde öngörülülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 21.10.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5208, Karar No: 2023/9060, Tarih: 06.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/5208 E.  ,  2023/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.10.2015 tarihli ve 2015/2322 soruşturma sayılı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 35, 43, 31/3 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/34 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama ve basit tehdit suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86/2 , 106/1-2. (son) madddelerinden, 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddesi uyarınca düşmelerine karar verilmiştir.

3. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/34 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2018/2248 Esas, 2020/3350 Karar sayılı kararı ile;

"...Mağdur ... ve tanık ...’in olayın hemen ardından sıcağı sıcağına alınan beyanları ve dosya kapsamı bir bütün halinde ele alındığında, olay tarihinde saat 20.00 sularında suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'ın yanına gelip "Gel seninle işim var" diyerek Kızılmescit Cami'nin yanına gittikleri, üzerinde para olup olmadığını sorduğu mağdurun kendisinde 10 TL olduğunu söylemesi üzerine mağdurdan kendisine dondurma almasını istediği ancak mağdurun kabul etmemesi karşısında "Sen şu araya gel de ben senin tüm paranı alayım da gör" demesi üzerine mağdurun korkarak dondurma alacağını söyleyip olay yerinden ayrıldığı, aynı gün içinde saat 20.20 sularında mağdurla sanığın bir düğünde yeniden karşılaştıkları ve suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'ın koluna girerek mezarlığa doğru gittikleri ve burada mağduru darp ettikten sonra suça sürüklenen çocuğun elini cebine götürerek "Neşterimi çıkarıp sende iki- üç delik açayım da gör" demesi üzerine mağdurun olay yerinden kaçtığı olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin bir bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,.."