muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11018, Karar No: 2014/17409, Tarih: 02.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11018 E.  ,  2014/17409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmazın üzerinde verim çağında 21 yaşında 76 adet asma,31 yaşında 1 adet armut,16 yaşında 1 adet-11 yaşında 3 adet-3 yaşında 4 adet ceviz, 31 yaşında 2 adet-21 yaşında 7 adet- 4 yaşında 3 adet elma, 21 ve 3 yaşında 1er adet erik, 21 yaşında 6 adet incir, 11 yaşında 5 ve 4 yaşında 4 adet incir, 16 yaşında 8 adet nar, 11 yaşında 5 ve 4 yaşında 4 adet şeftali ağacı olmak üzere toplam 122 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın tamamının kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17031, Karar No: 2021/1258, Tarih: 18.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17031 E.  ,  2021/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralamadan kurulan hükümde hesap hatası yapılmasına ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralamadan kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede;

Sanığın, usulüne uygun olarak 15.08.2016 tarihinden tebliğ edilen hükümlere karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 13.11.2017 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...’u kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’u kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak ;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 86/2 ve 86/3-e. maddeleri gereğince belirlenen “6 ay” hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim yapıldığında “4 ay 15 gün” hapis cezası yerine “4 ay 20 gün” hapis cezası bulunması, bu ceza üzerinden TCK’nin 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın "3 ay 22 gün" hapis cezası yerine "3 ay 26 gün" hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince TCK’nin 29. maddesinin uygulandığı paragraftaki “4 ay 20 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “4 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi, TCK'nin 62/1. maddesinin uygulandığı paragraftaki "3 ay 26 gün" ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine "3 ay 22 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’u kasten yaralamadan kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

4) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’u kasten yaralamadan kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha az ceza içeren mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın tekerrüre esas daha ağır bir ilamı bulunduğu anlaşılmakla ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafların hükümlerden çıkartılarak yerine "Sanığın, tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır ceza hükmünü içeren İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarih 2014/99 Esas, 2014/711 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 142/1.e, 62. maddelerinden verilen ve 05.12.2014 tarihinde kesinleşen “1 yıl 8 ay” hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan cezalar yönünden sanığın CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 18/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1940, Karar No: 2018/5663, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/1940 E.  ,  2018/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiin yüze karşı verilen 18.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmünü süresinde temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuğun yasal süre geçtikten sonra 09.11.2015 tarihli temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14004, Karar No: 2010/16675, Tarih: 25.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14004 E.  ,  2010/16675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için arana, 5271 sayılı CYY.nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı 2kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin azlığı" kavramının 765 Sayılı TCK.nun 522.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 Sayılı Kanuna özgü ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği, sanığın eyleminde, 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığı için bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6984, Karar No: 2008/7493, Tarih: 21.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6984 E.  ,  2008/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 160 ada 6 parsel sayılı 1814,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal nedeniyle taşınmazın ... Süvari mirasçıları adına hisseleri oranında tescili istemiyle dava açmış, yargılama sırasında çekişmeli taşınmazın muris eşi ...’a babası ... tarafından ev yeri olarak verildiği iddiasına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kök muris ...’dan kalan taşınmazların mirasçılar arasında taksimi sonucu çekişmeli taşınmazın davalıya isabet ettiği kabul edilmek sureti ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın tarafların kök murisi ...’dan intikal ettiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık ortak muristen kalan taşınmazın usulen taksim edilip edilmediği ve taksim edilmişse kimin payına düştüğü hususundadır. Keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişinin ve tanıkların beyanları ile duruşmada dinlenen tanıkların bu konudaki beyanları arasında çelişki olup, mahkemece mevcut çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için kök muristen kalan tüm taşınmazlar belirlenerek, bu taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri getirtilmeli, taraflara yeni tanık bildirme imkanı tanınmalı, mahallinde daha önce dinlenen yerel bilirkişi ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından kök muristen intikal eden taşınmazların mirasçıları arasında usulüne uygun taksim edilip edilmediği ve edilmiş ise taksimin ne zaman yapıldığı, çekişmeli taşınmazın taksimde kime düştüğü, davalının taksimden sonra çekişmeli taşınmazda fiili kullanımının olup olmadığı maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, getirtilen tutanaklar incelenerek beyanlar denetlenmeli, bundan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7687, Karar No: 2015/8366, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/7687 E.  ,  2015/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı kooperatifin inşaat işyerinde, davalı kooperatifin bir kısım işlerini yüklenen diğer davalı (taşeron) ... Ltd.Şti'nin işçisi olarak 28.04.2008-15.04.2010 tarihleri arasında kış dönemlerinde ara vermek suretiyle çalıştığı halde, Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir..

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş  içtihadı gereğidir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı  çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra, o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra, o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işverenlere ait inşaat işyerinden bildiriminin bulunmadığı, 1.4.2008 ile 6.6.2009 tarihleri arasında dava dışı bir işyerinden bildirilmiş 168 gün çakışan çalışmasının bulunduğu, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin .... Ltd. Şti adına 08.11.2008 tarihi itibariyle 506 sayılı yasa kapsamına alındığı, mahkemece somut delillerle kanıtlanamayan davanın reddine karar verildiği, ancak bordrolarda kayıtlı davacı tanıklarının, davacının çalışmasını doğruladıkları, davalı tanıklarının ise bu beyanlarla çeliştiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; yukarıda belirtildiği gibi, somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmenin mümkün olduğu ve somut olayda bordro tanıklarının da davacının çalıştığını doğrulayan anlatımlarının bulunduğu gözden uzak tutulmadan, gerekirse, davacının tesbitini istediği sürelere ilişkin işverence SGK'na verilmiş dönem bordrolarında kayıtlı tarafsız diğer tanıklar da saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, kooperatifin inşa edildiği arsanın sahipleri olan ... beyanlarına başvurmak, davalı kooperatifin inşaat sırasında anlaşmış olduğu diğer şirket çalışanlarından(..... vs.) davacının talebiyle aynı tarihte çalışması bulunan işçileri tespit ederek bu dönemde kooperatifte kaç kişinin çalıştığına ve davacının çalışmasına dair beyanları alınarak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27793, Karar No: 2012/28204, Tarih: 24.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27793 E.  ,  2012/28204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle, sanık müdafii mazeret bildirmeden, usülen yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarını reddine, ancak;

Av....'in katılan ... vekili olmasına rağmen mahkemece katılanlar ..., ... ve ... lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 8 fıkrasında bulunan ..., Mehmet Şirin Çevik, ... isimlerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1945, Karar No: 2017/677, Tarih: 20.02.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1945 E.  ,  2017/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ... ... Alışveriş Hizmetleri Ltd. Şti. ile davalı ... ... ... A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen ........2014 gün ve 2014/1069-2014/431 sayılı hükmü bozan Dairemizin 24.....2015 gün ve 2015/1410-2015/6623 sayılı ilâmı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız ihtiyati tedbir sonucu kur farkından kaynaklanan vergi yükümlülüğü nedeni ile uğradığı zarar ile mahrum kalınan faiz kaybından oluşan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizden verilen 24.....2015 tarih ve 2015/1410 Esas, 2015/6623 Karar sayılı bozma ilâmına karşı taraf vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

...-... ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

...- Haksız ihtiyati tedbir sonucu kur farkı nedeni ile girdiği vergi yükümlülüğü nedeni ile uğradığı zarardan kaynaklanan istem mahkemece 27.09.2007 tarih 2002/1791 E.-2007/599 K. sayılı kararında reddedilmiş, bu karar Dairemizin 02.06.2010 tarih 2009/2559 Esas, 2010/3143 Karar sayılı kararı ile (....) nolu bentte açıklandığı üzere sair red kararı ile kesinleşmiştir. Ne var ki red talebi yönünden ....05.2012 tarihli kararında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş ise de, bu istek kalemi yönünden davalı yararına sadece bu istek kalemi üzerinden vekâlet ücreti hesaplanmamış, bozma konusu yapılan .../.../2014 tarihli karar da da reddolunan bu miktar yönünden davalı yararına ücret hesaplanıp tahsil hükmü kurulmamıştır. Mahkemece, haksız ihtiyati tedbir sonucu kur farkı ve vergi yükümlülüğü nedeni ile uğradığı zarardan kaynaklanan isteminin reddi kararı yönünden davalı taraf lehine ilk karar tarihi olan 2007 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanıp karar verilmesi gerekirken bu konuda karar vermemesi doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile de bozulması gerektiği halde bu hususun da bozma kapsamı dışında bırakılması doğru olmadığından davalının bu yöndeki karar düzeltme talebi yerinde görülerek bu hususun da bozmaya ilave edilmesi uygun bulunmuştur.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile de bozulması gerektiği halde bu hususun da bozma kapsamı dışında bırakılması doğru olmadığından davalının bu yöndeki karar düzeltme talebi yerinde görülerek bu hususun da bozmaya ilave edilmesi uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, .... bent uyarınca davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile yerel mahkeme kararının Dairemizin 24.....2015 tarih ve 2015/1410 Esas, 2015/6623 Karar sayılı bozma ilâmına ilaveten anılan gerekçe ile de davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 261,00 TL para cezası ile bakiye ...,60 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, ....02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.