muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/588, Karar No: 2022/262, Tarih: 12.04.2022

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiş iken,28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya ... hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur",

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya ... hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur."

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur."

Hâlini almıştır.Görüldüğü gibi TCK'nın 103. maddesinde çocuğun cinsel istismarı tanımlamış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun, maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit hâli, çocuğa karşı gerçekleştirilen cinsel davranışın organ ya da sair bir cisim sokulmadan vücut dokunulmazlığının ihlali şeklinde işlenmesi ve kastın da cinsel arzuları tatmin amacına yönelmesi bakımından ikinci fıkrada hüküm altına alman nitelikli hâlinden ayrılır. İkinci fıkradaki nitelikli hâlde maddi unsur, vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması olup, failin kastının da bu tür bir eylemin gerçekleştirilmesine yönelik olması gerekmektedir. Suçun temel şeklinin aksine, ikinci fıkrada tanımlanan nitelikli hâlinin oluşabilmesi için eylemin cinsel arzularının tatmini amacına yönelik olması şart değildir.Üçüncü fıkrada suçun birden fazla kişi tarafından birlikte, insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle, üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya ... hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından, kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi nitelikli hâl olarak sayılmıştır. Buna göre çocuğa karşı cinsel istismar eylemi, koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından işlenirse verilecek ceza yarı oranında artırılacaktır.Dördüncü fıkrada, cinsel istismarın on beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte maruz kaldığı fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan kişilere karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi, cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli hâl olarak kabul edilmiştir. Ancak bunun için, uygulanan cebrin en fazla kasten yaralama suçunun temel şeklini oluşturacak boyutta olması gerekir. Bu bakımdan, beşinci fıkraya göre, cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanacaktır.Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan mağdurenin aşamalarda; dayısı olan sanığın zaman zaman kendilerini ziyaret ettiğini, 2015 yılının kış aylarında sanığın yine ziyarete geldiğini, akşam saatlerinde anne ve babasının işe gittiğini, kardeşlerinin ise dışarıda oyun oynadıklarını, evde sanıkla birlikte yalnız kaldıkları sırada sanığın, yanına gelerek kendisinin üzerini çıkartıp göğüslerini emdiğini, yine sanığın cinsel organına dokunmasını kendisinden istediğini ancak dokunmadığını, bu olayın 3 farklı zamanda gerçekleştiğini iddia ettiği, sanığın ise Kollukta; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini ve katılan mağdurenin akli dengesinin yerinde olmadığını, Mahkemede ise; katılan mağdurenin babası olan ...’ın eşinden boşanma sebebi olarak kendisini gördüğünü ve bu nedenle intikam almak için kızı olan katılan mağdureyi yönlendirdiğini savunduğu olayda;Necmettin Erbakan Üniversitesi . Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğince düzenlenen 29.06.2016 ve 23.12.2016 tarihli raporlarla iddia edilen fiile karşı bedensel ve ruhsal bakımdan kendisini savunabilecek durumda olmadığı ve fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği tespit edilen katılan mağdurenin dayısı olan sanık hakkında iftira atması için herhangi bir nedenin bulunmaması, sanığın Mahkemede tanık Sibel ve katılan ...’in bir kaç yıl önce boşandıklarını, ...'in boşanmadan kendisini sorumlu tuttuğunu, bu sebeple kendisinden intikam almak istediğini ve katılan mağdureyi yönlendirdiğini belirtmesine karşın Sibel’in 05.12.2017 tarihinde Mahkemede eşiyle boşanmasının geçimsizlikten kaynaklandığını, sanığın boşanma kararı almalarında herhangi bir tesirinin olmadığını beyan etmesi, tanık Kadir’in 05.12.2017 tarihinde Mahkemede sanığın, mağdureye yönelik eylemini anlatır görgüye dayalı beyanda bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdureye yönelik eyleminin sabit olduğunun kabulü gerekmektedir.Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Genel Kurulun sayın çoğunluğu ile aramızda çıkan uyuşmazlıklar;

Tanık ...’ın 15/12/2017 tarihli celsede beyanı alınırken CMK’nın 45 ve 48. maddelerine aykırı davranılması,

Tanık ...’ın beyanında annesi olan tanık ...’un da olaya ilişkin bilgisi olduğunu belirtmesi karşısında tanık ...’a bu hususun sorulmayarak mübayenetin giderilmemesi,

Tanıklar ... ve ...’un birbiriyle zıt olan beyanlarında Yerel Mahkemece hangi gerekçeyle tanık ...’ın beyanlarına üstünlük tanındığının gerekçeli kararda yer almaması ve bu bağlamda sanık hakkında mevcut delillerle mâhkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığına ilişkindir.

Tanık ...’ın beyanında annesi olan tanık ...’un da olaya ilişkin bilgisi olduğunu belirtmesi karşısında tanık ...’a bu hususun sorulmayarak mübayenetin giderilmemesi,

Tanıklar ... ve ...’un birbiriyle zıt olan beyanlarında Yerel Mahkemece hangi gerekçeyle tanık ...’ın beyanlarına üstünlük tanındığının gerekçeli kararda yer almaması ve bu bağlamda sanık hakkında mevcut delillerle mâhkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığına ilişkindir.

Sanık ...’un yeğeni olan mağdure ...’a karşı basit cinsel istismar suçundan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince 01/03/2018 tarihinde mahkûmiyetine karar verilmiş, verilen hükmün katılan katılan ... vekili ile sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince;

'...olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin gerekçesinde yer alan sübuta ilişkin deliller ile dosya içeriğinin çelişmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,' isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde delillerin takdirine ilişkin bir isabetsizlik bulunmadığı, ve kararın onanması gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.CMK’nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece itirazın yerinde görülmemesi üzerine dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda çıkan uyuşmazlıklar hususunda yapılan değerlendirmede;

1-) Olayın tek görgü tanığı olan sanığın yeğeni, mağdurenin ise ağabeyi olan tanık ...’ın duruşmada alınan beyanında CMK’nın 45 ve 48. maddelerine aykırı davranılmıştır. 5271 sayılı CMK’nın 'Tanıklıktan çekinme' başlıklı 45. maddesi;

'(1) Aşağıdaki kimseler tanıklıktan çekinebilir:

a) Şüpheli veya sanığın nişanlısı.

b) Evlilik bağı kalmasa bile şüpheli veya sanığın eşi.

c) Şüpheli veya sanığın kan hısımlığından veya kayın hısımlığından üstsoy veya altsoyu.

d) Şüpheli veya sanığın üçüncü derece dahil kan veya ikinci derece dahil kayın hısımları.

e) Şüpheli veya sanıkla aralarında evlâtlık bağı bulunanlar.

(2) Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle tanıklıktan çekinmenin önemini anlayabilecek durumda olmayanlar, kanunî temsilcilerinin rızalarıyla tanık olarak dinlenebilirler. Kanunî temsilci şüpheli veya sanık ise, bu kişilerin çekinmeleri konusunda karar veremez.

(3) Tanıklıktan çekinebilecek olan kimselere, dinlenmeden önce tanıklıktan çekinebilecekleri bildirilir. Bu kimseler, dinlenirken de her zaman tanıklıktan çekinebilirler','Kendisi veya yakınları aleyhine tanıklıktan çekinme' başlıklı 48. maddesi; 'Tanık, kendisini veya 45 inci maddenin birinci fıkrasında gösterilen kişileri ceza kovuşturmasına uğratabilecek nitelikte olan sorulara cevap vermekten çekinebilir. Tanığa cevap vermekten çekinebileceği önceden bildirilir.' şeklinde hükümler içermektedir.Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 05/12,2017 tarihli duruşmada 'Sanığı tanır, mağdurun kardeşi olduğunu beyan etmekle, CMK'nın 45/1. maddesi gereğince engel hali var, CMK'nın 48/1. maddesi gereğince tanıklıktan CMK'nın 51/1. maddesi gereğince yeminden çekinme hakkı hatırlatıldı. Tanıklık yapacağını beyan eden tanığa CMK'nın 53. maddesi uyarınca gerçeği söylemesinin önemi, gerçeği söylememesi halinde yalan tanıklık suçundan dolayı cezalandırılacağı, doğruyu söyleyeceği hususunda mahkemece yemin verdirilebileceği, izinsiz duruşma salonunu terk edemeyeceği anlatıldı. CMK'nın 59. maddesi gereğince tanıklık yapacağı olayla ilgili olarak bilgi verildi.' şeklindeki ifadeyle tanık ...’un beyanı alınmıştır. Tanık ...’un CMK’nın 45. maddesinde engel hali ve CMK'nın 48/1. maddesi gereği tarafına tanınan hak sanığın yeğeni olmasından kaynaklanmaktadır. Ancak yukarıda belirtildiği üzere 'mağdurun kardeşi olduğunu beyan etmekle' ibaresi yer almıştır. Bu kapsamda tanığın sanık olan dayısına karşı aleyhe tanıklıktan çekinebileceği hususu tanığa açıkça anlatılmamıştır. Duruşmada meydana gelen olay ve vakaların ispatı ancak duruşma tutanakları ile mümkün olduğuna göre bu durumun aksini iddia etmek de hukuka uygun değildir.Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.12.2019 tarih 271-708 sayılı kararı ve diğer birçok kararında da belirttiği üzere; 'Ceza muhakemesinin amacı olan maddi gerçeğe ulaşabilmek için, delil elde edilmesi aşamasında şahsi ve toplumsal değerlerin korunması da gereklidir. Kanun koyucu bu amaçla, delil serbestliği ilkesine, öğreti ve uygulamada 'delil yasakları' olarak adlandırılan bir takım sınırlamalar getirmiştir. Delil yasakları; 'delil elde etme' ve 'değerlendirme' yasakları olarak ikiye ayrılmaktadır. Delillerin elde edilme şekline ilişkin yasaklara 'delil elde etme yasakları' hukuka uygun olarak elde edilmiş bulunsa bile bir delilin yargı mercilerince ortaya konulup değerlendirilebilmesine ilişkin yasaklara ise 'delil değerlendirme yasakları' denilmektedir.İfade alma ve sorgunun yasak usullerle gerçekleştirilmesi, tanıklıktan çekinme hakkı olanlara bu hakkın hatırlatılmaması, aramanın herhangi bir karara dayanmadan yapılması, ses veya görüntülerin montajlanması delil elde etme yasağına; tanıklıktan çekinen şahidin önceki ifadelerinin okunamaması, iletişimin denetlenmesi sırasında tesadüfen elde edilen delillerin CMK'nın 135/6

.İfade alma ve sorgunun yasak usullerle gerçekleştirilmesi, tanıklıktan çekinme hakkı olanlara bu hakkın hatırlatılmaması, aramanın herhangi bir karara dayanmadan yapılması, ses veya görüntülerin montajlanması delil elde etme yasağına; tanıklıktan çekinen şahidin önceki ifadelerinin okunamaması, iletişimin denetlenmesi sırasında tesadüfen elde edilen delillerin CMK'nın 135/6. maddesinde sayılanlar dışındaki bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılamaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir.Kanuna aykırılıktan daha geniş bir içeriğe sahip olan hukuka aykırılık kavramının kapsam ve çerçevesi belirlenirken, gerek pozitif hukuk metinlerine, gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığı gözetilmeli ve aykırılığın varlığı durumunda, 'hukuka aykırılığın mevcudiyeti' kabul edilmelidir. İlgili kararda ve diğer birçok kararda yer alan bu belirlemede tanıklıktan çekinme hakkı olanlara bu hakkın hatırlatılmaması delil elde etme yasağı şeklinde yorumlanarak bu hususun hukuka aykırı olduğunun altı çizilmiştir.2-)Tanık ...’ın beyanında annesi olan tanık ...’un da olaya ilişkin bilgisi olduğunu belirtmesi karşısında tanık ...’a bu hususun sorularak mübayenet giderilmemiştir.Olayın tek görgü tanığı konumunda bulunan ve Yerel Mahkemece beyanları mahkûmiyet kararına esas alınan tanık ... 05/12/2017 tarihli celsede 'Sanık ... de salonda yer yatağında her birimiz ayrı ayrı bu şekilde yatıyorduk. Ancak daha sonra sesler duydum. 'dayı yapma!' şeklinde kardeşimin sözleri üzerine uyandım. Sanık olan dayıma herhangi bir şey söylemedim. Direk yatak odasına giderek annemi uyandırdım. Daha sonra ben anneme sanığı evden kov dedim. Bu şekilde dayım olan sanığı evden kovduk. Sanık evden çıktıktan sonra annem bana ' bu olayı kesinlikle babana anlatma' dedi.' şeklindeki beyanına karşın aynı celse hazır bulunan tanık ...’a bu hususun sorulmayıp mübayenetin giderilmeden karar verilmesi hukuka aykırıdır.

3-)Tanıklar ... ve ...’un birbiriyle zıt olan beyanlarında Yerel Mahkemece hangi gerekçeyle tanık ...’ın beyanlarına üstünlük tanındığının gerekçeli kararda yer almamış ve bu bağlamda sanık hakkında mevcut delillerle mâhkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.Anayasamızın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olması, bu bağlamda yargılama sonucunda ulaşılan kanaatin, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açıkça hükmün gerekçesine yansıtılmasının gerekmesi karşısında; tanık ... ile tanık ...’un birbiriyle çelişen beyanlarında hangi gerekçeyle tanık ...’ın beyanlarına üstünlük tanındığının açıklanması gerekmektedir. Bu kapsamda diğer mevcut deliller karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi mümkün değildir.Tüm bu hususlar neticesinde sayın çoğunluk görüşüne katılmayarak bu yöndeki karşı oyumu sunuyorum." görüşüyle,Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; İtirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 06.03.2019 tarihli ve 9134-7875 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kapatılmasına ve arşivde bulunan dosyaların Yargıtay 9. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden dosyanın, uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede ön sorun ve uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10065, Karar No: 2015/6178, Tarih: 12.02.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/10065 E.  ,  2015/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi; müdafelerin isteği üzerine sanıklar ....hakkında duruşmalı, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii duruşmaya gelmeyen ve müdafiinin mazereti kabul edilmeyen sanık ... hakkında ise duruşmasız olarak yapıldı.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yapıtırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanıklar .... müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle resen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan hapis cezalarının miktarı ile tutuklama tarihlerine göre, sanıklar ... hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 12.02.2015 tarihinde saat: 15.00'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...’nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yüzüne karşı sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 12.02.2015 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.