muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28063, Karar No: 2015/4559, Tarih: 09.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28063 E.  ,  2015/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/39287

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2010/256 (E) ve 2012/537 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ve sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun eşi olan Behçet Şensoy'un 26.08.2008 tarihinde kollukta alınan beyanında olay günü sanığın elinde bulunan ucu parlak kesici aletle aynı zamanda oğlu olan B.. Ş..'a doğru saldırdığını eşi olan mağdur Şeker' in ise oğulunu kurtarmak amacıyla hamle yaptığını ve bıçağın bu esnada eşinin kaşına geldiğini beyan etmesi, B.. Ş..' un ise 26.08.2008 tarihinde kolluk beyanında sanığın kendisine doğru saldırdığını ancak o esnada annesinin araya girdiğini ve bıçağın annesi olan mağdurun kaşına geldiğini beyan etmesi karşısında sanığın eylemi hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesince olası kastın uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme aykırı olarak  BOZULMASINA, 09.02.2015  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8584, Karar No: 2016/15965, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8584 E.  ,  2016/15965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Tur. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını, birleşen dava ile de işsizlik ödeneğini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Şirket, davacının haklı bir sebep olmaksızın istifa ederek işten ayrıldığını ancak davacının istifa ettiği tarihte otelin iş yoğunluğu dikkate alınarak sezon bitimine kadar çalışmasının istendiğini, izinlerin otelin müşteriye kapalı olduğu kış aylarında kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosya davalısı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... İnş. San. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın altı günü 07:30-20:00 saatleri arasında çalıştığı ve bir buçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada yirmi bir saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilmiştir. Taraf iddia ve savunmaları, tanık anlatımları, davacının çalıştığı işyeri ve yaptığı iş ile dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının sezon dışı dönemde haftanın altı günü 08:30-18:30 saatleri arasında bir saat ara dinlenmesi ile çalıştığı ve haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Bu durumda, davacının fazla çalışma alacağı sezonda haftada yirmi bir saatten, sezon dışı dönemde ise haftada dokuz saatten hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Genel tatil alacağı yönünden de aynı ilke geçerlidir.

Somut olayda; dosyadaki bir kısım ücret bordrolarında fazla çalışma ve genel tatil ücreti tahakkuk ettirildiği, ancak bordroların imzasız olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının ücretini aldığı bankadan banka hesap hareketleri celp edilmeli ve imzasız bordro ile tahakkuk ettirilen fazla çalışma ve genel tatil ücretinin ödenip ödenmediği tespit edilerek, ödeme yapıldığının anlaşılması halinde ödenen tutarlar hesaplanan alacaklardan mahsup edilmelidir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre de; mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı ret vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına rağmen, birleşen dava yönünden kurulan hükümde vekalet ücretinin “davalılara verilmesine" karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davalıya verilmesine” yazılması da hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7014, Karar No: 2017/14038, Tarih: 17.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/7014 E.  ,  2017/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl davada menfi tespit ve sözleşmenin uyarlanması, birleşen davada itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı kiracı, taraflar arasında ihale sonucu düzenlenen 25/12/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 24/12/2013 tarihinde sona erdiğini, 2013 yılında yapılan ihaleye, ihale bedeli yüksek olduğundan girilmediğini, davalının, sözleşmenin 14. maddesine göre ecrimisil ve kullanım bedeli talep ettiğini, aile hekimlerinin kamu hizmeti verdiğini, kiralanandan çıkıp istedikleri yerde bu hizmeti vermelerinin mümkün olmadığını, kamu hizmetinin aksamaması için aynı binada hizmete devam etmek zorunda olduklarını, kira sözleşmesinin 14 maddesinin TBK'nun 20 vd.maddelerine göre hükümsüz olduğunu, yine TBK'nun 346.maddesinde kiracı aleyhine düzenleme yapılamayacağının açıkça düzenlediğini belirterek, ecrimisil ve kullanım bedeli olarak talep edilen alacakla ilgili yapılan takibin iptaline, kira sözleşmesinin 14.maddesinin ve aleyhe olan diğer hükümlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı kiracının sözleşmenin bitiş tarihini bilmesine rağmen ihaleye katılmadığını, sözleşme süresi bitmesine rağmen taşınmazı kullanmaya devam ettiğini beyanla davanın reddini dilemiştir.

Birleşen davada, davacı kiraya veren, dava konusu taşınmazın sağlık ocağı olarak 25/12/2010 tarihine ihale edilerek 3 yıllığına kiraya verildiğini ve kira süresinin 2013 Aralık ayında sona erdiğini, kiracının sözleşmede belirtilen süre bitmesine rağmen taşınmazı kullanmaya devam ettiğini, bu nedenle sözleşmenin 14 maddesi gereği, sözleşmenin sona ermesinden yeni sözleşme imzalanmasına kadar geçen zaman dilimine ilişkin ceza miktarı hesaplanarak kiracı aleyhine takip yapıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kötüniyetli davrandığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ve birleşen davada davalı tarafın sözleşmedeki cezai maddenin iptaline ilişkin talebin kabulü ile sözleşmenin 14. maddesinin iptaline, birleşen dosyada davacı tarafın ... 2. İcra Müdürlüğünün 2014/3760 esas sayılı dosyasına konu olan 1886,08 TL ecrimisil ve 22,32 TL işlemiş yasal faiz yönünden talebin kabulüne, bu miktarlara ilişkin alacak ve faizine yönelik icra takibinin devamına, kalan miktarlara ilişkin alacak ve faiz talebine yönelik itirazın reddine karar verilmiş, davalı-birleşen dosya davacısı ile katılma yoluyla davacı-birleşen dosya davalısı tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Taraflar arasındaki 25/12/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 2886 sayılı yasa gereği ihale ile yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmenin 14. maddesinde '' Kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin %1'i oranında ceza, itirazsız olarak ödenir '' hükmü bulunmaktadır.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “Kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde ile tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına alındığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Somut olayda, kira sözleşmesi sona erdiği halde kiracı taşınmazı tahliye etmemiştir. Kira sözleşmesinin 14. maddesindeki hüküm, T.B.K'nın 179 ve devamı maddelerinde düzenlenen cezai şart niteliğindedir. Cezai şart geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi ya da belli bir yerde belirli bir zamanda yerine getirilmemesi durumunda, borçlunun ödemesi gereken bir edimdir. Tarafların serbest iradesi ile kararlaştırılan bu cezai şart geçerli olup tarafları bağlar. TBK'nın 346. maddesinde, kiracıya, kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirelemeyeceği, özelikle, kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olacağı düzenlenmiş ise de kiracı fuzuli şagil olmakla kira sözleşmesinin 14. maddesi hükmünün bu kapsamda değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemece, asıl davada menfi tespit istemi ve kira sözleşmesinin 14. maddesinin iptaline ilişkin talebinin reddi gerekir. Birleşen davada ise, kira sözleşmesinin 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesi gereğince süre bitimi itibariyle sona erdiği ve sözleşmenin 14. maddesinde yer alan taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1'i oranında cezanın uygulanacağına ilişkin hükmün geçerli olduğu gözetilerek alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-) HMK'nın 166.maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları koşulu ile birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür. Ancak, birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların tahkikat safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurmaktadır. Diğer bir anlatımla, asıl ve birleşen davalar birbirinden bağımsız, müstakil davalardır. Bu nedenle, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı karara bağlanması, yargılama giderleri ile vekalet ücretlerinin ayrı ayrı tayin edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; asıl ve birleşen davalar bakımından yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmadığı gibi, hangi dava için ne kadar harca hükmedildiği de açıklanmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece; asıl ve birleşen davada ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlere asıl ve birleşen davada verilen hükmün davalı-birleşen dosya davacısı yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada verilen hükmün harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14756, Karar No: 2016/1490, Tarih: 10.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/14756 E.  ,  2016/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mahkemede alınan savunmasında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel halinin bulunmaması hususları nazara alınarak davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergisinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK' nun 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken sanığın yanıltılarak gümrüklenmiş değerin zarar olarak bildirilmesi ve zararın giderilmediğinden bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,10/02//2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16107, Karar No: 2023/3344, Tarih: 06.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16107 E.  ,  2023/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/89 E., 2021/989 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/989 Karar sayılı ek kararının, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32403, Karar No: 2014/31691, Tarih: 12.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/32403 E.  ,  2014/31691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/394592

MAHKEMESİ : Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/84 (E) ve 2013/384 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekiye ait tarlada bulunup mülkiyeti tarafları arasında ihtilaflı olan 12 adet zeytin ağacındaki zeytinleri topladığının iddia edilmesi karşısında, öncelikle sanığın ve tanık Kudret'in beyanlarında, bahse konu ihtilafa ilişkin evvelce açıldığı belirtilen dava dosylarının tespit edilerek dosyaya getirtilmesi ve mahalinde mahalli ve uzman bilirkişi vasıtaları ile de keşif yapılmak suretiyle suça konu ağaçların kime ait olduğunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespiti yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan H.. D..'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11808, Karar No: 2019/5306, Tarih: 30.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11808 E.  ,  2019/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araç ile davalı ... idaresinde olup diğer davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunan aracın çarpışması sonucunda müvekkiline ait araçta hasar meydana geldiğini, müvekkiline ait araç sürücüsünün kusuru olmadığını, müvekkiline ait araçta meydana gelen hasarın davalı tarafından ZMSS kapsamında karşılandığını ancak araçta meydana gelen değer kaybının sigorta poliçesi kapsamında kalmasına rağmen müvekkiline ödenmediğini, ayrıca dava konusu aracın kaza sonrasında hasarlanıp çalışamamasından kaynaklanan kazanç kaybının olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile araçta meydana gelen değer kaybı olarak 7.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 29/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alnarak müvekkiline verilmesini, kazanç kaybı karşılığı olarak şimdilik 3.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında taleplerini yükseltmiştir.

Davalı .... vekili, sigorta poliçesi teminatının maddi hasar yönünden araç başına 25.000,00 TL olduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ve

sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ile sınırlı olduğunu, davacı şirketin söz konusu kaza ile ilgili tüm zararlarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; değer kaybına ilişkin maddi tazminat talebinin kabulü ile; 11.250,00 TL'nin kaza tarihi olan 29/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı (25.000,00 TL) olarak, faizin sigorta şirketinin temerrüt tarihi olan 31/12/2013 tarihinden başlatılmasına), kazanç kaybına ilişkin maddi tazminat talebinin kabulü ile; davacı için 3.025,85 TL'nin kaza tarihi olan 29/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi, kazaya karışan .... plaka sayılı (karşı) aracın ZMSS poliçesini düzenlemiş olup, kaza tarihindeki ZMSS poliçe limiti, araç başına maddi hasar için 25.000,00 TL'dir. Davalı ... AŞ tarafından bahse konu kazaya ilişkin olarak davacı tarafa 12/12/2013 tarihinde 20.452,23 TL ve 13/12/2013 tarihinde ise 3.680,77 TL olmak üzere toplam 24.133,00 TL ödenmiş olup, davalı ... şirketinin bakiye poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu tutulması gerekir.

Bu durumda mahkemece, davalı ... AŞ'nin bakiye limit miktarı ile sınırlı şekilde sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu şekilde poliçe limiti aşılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye geri verilmesine 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14957, Karar No: 2015/22819, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14957 E.  ,  2015/22819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/283-2014/421

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazlar başka mahalleden olduğu gibi değerlendirmeye esas alınan emsallerin ortalamasının alınması ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların tüm özellikleri karşılaştırılıp üstün ve eksik yönleri açıkça belirtilmeden soyut ifadelerle bedel belirlenmiş olması nedenleriyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu ./..

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.