muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13607, Karar No: 2010/2595, Tarih: 03.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/13607 E.  ,  2010/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 1- Görevi yaptırmamak için direnme,

2- Mala zarar verme,

3- 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 258/1 ve 516/3, 522, 36, 40, 75/2. maddeleri ile 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bucak Sulh Ceza Mahkemesinin 30.04.2002 gün ve 2001/354 esas, 2002/175 karar sayılı ilamı ile verilmiş ve infaz edilmiş olan mahkumiyet nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

... İl Emniyet Müdürlüğünün 26.01.2006 gün ve 06/1290 sayılı yazıları ile şikayetçi polis memurunun olay tarihinde görevli olduğuna ilişkin cevap verilmiş olması ve suça konu bıçak üzerinde inceleme yaparak yeminli olarak görüşünü aktarmış olan bilirkişi mütaalasının yeterli gerekçe içermesi ile bu mütaalanın yasak bıçağa ilişkin yerleşik uygulamaya da uygun olması karşısında, eksik araştırmaya ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8066, Karar No: 2023/7173, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8066 E.  ,  2023/7173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1379 E., 2023/71 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2017 tarihli ve 2017/235 Esas, 2017/227 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2017/1713 Esas, 2018/350 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca erteli 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.10.2022 tarihli ve 2021/6070 Esas, 2022/8472 Karar sayılı kararı ile özetle suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1379 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekili temyiz isteminde özetle; suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde; ''Mağdurun kendi beyanına göre olay tarihinden 7-8 ay sonra rehber öğretmene olayı anlatması, mağdurun aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, SSÇ'nin tüm aşamalarda tutarlı şekilde suçlamaları kabul etmemesi, olaydan uzun süre geçtikten sonra alınan ATK raporlarının mağdurun cinsel organına SSÇ'nin 5 parmağını soktuğu şeklindeki anlatımlarını doğrulamaması, mağdurun çelişki üzerine beyanında olay sırasında kot pantolonu bulunduğunu belirterek gerçekleştiğini iddia ettiği olayın beşeri deney kurallarına göre gerçekleştirilmesinin kıyafetin niteliğine göre zayıf ihtimal oluşu hususları birlikte değerlendirildiğinde mevcut delillere göre SSÇ'nin suçları işlediğine ilişkin kuşku mahkumiyet kararı giderilebilecek düzeyde kesin, yeterli ve inandırıcı deliller ile giderilemediğinden'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmayıp katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1379 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/319, Karar No: 2015/5013, Tarih: 21.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/319 E.  ,  2015/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, olası kastla yaralama, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; tanık .... ve mağdur .....'ın yanlarında maktul .... ile birlikte ..... İlkokulu bahçesinde bulundukları sırada, .... ve suça sürüklenen çocuk ... ile karşılaştıkları, çıkan tartışma sırasında .....'ın tokat attığı .....in; telefonla ... ....'a durumu haber verdiği daha sonra sanıklardan ... ....'ın kullandığı araca binen .... ...., ..., ...., .... ve ...'in; hep birlikte ....'ı aramaya başladıkları ve araç içerisinde .... ....'ın tabanca taşıdığını hep birlikte gördükleri, .....'in .......'e, "tabanca bana lazım, onların icabına bakacağım" şeklinde sözler sarfettiği, olay yerine geldiklerinde sanıklar .. .., ...., ...., .... ve suça sürüklenen çocuk ....'in araçtan indikleri, .... ...'ın taşıdığı ruhsatsız silahın namlusuna mermi sürerek eline aldığı, doğruca maktul ile tanık ... ve mağdur ....'ın bulunduğu okul bahçesine birlikte girdikleri, .... .... karşılaştıkları anda önce ....'ın kafasına silahın kabzası ile vurduğu, ....'in de ....'a tekme ve yumrukla vurduğu, kısa bir süre sonra ... ...'ın elindeki silahla yakın mesafeden bir el ateş ederek ....'in ölümüne neden olduğu, maktulün kafasından çıkan kurşunun arkasında bulunan ..... ....'ın yüzüne saplandığı olayın her aşamasında ve son olarak maktulün öldürülmesi anında ... ...'ın yanında bulundukları anlaşılan olayda; sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ....'in kasten öldürme suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulmaları yönündeki mahkemenin gerekçeleri ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin "D" sırasındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .... ...'ın maktul ....'i kasten öldürme, mağdur ... ....'ı olası kastla yaralama, mağdur ...'ı kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ...., ..., ... ..., .... ve suça sürüklenen çocuk ....'in ....'i kasten öldürmeye yardım, sanık ...'in ayrıca mağdur .....'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... .... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde, eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrik bulunduğuna vesaireye; sanıklar ... ve ... .... müdafiilerinin, sübuta, iştirak iradesinin bulunmadığına; sanık ...., .... ve suça sürüklenen çocuk ..... müdafiilerinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... ... hakkında mağdur .. .....'ı olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulduğu sırada TCK.nun 86/1, 86/3-e 87/1-d-son maddelerinden sonra aynı Kanunun 21/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi ve 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk .... hakkında TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle bu Kanunun 53/4 maddesine muhalefet edilmesi usul ve yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,

a) Sanık ... ... hakkında mağdur ... .... olası kastla yaralama suçundan kurulan hükmün 1-b numaralı bendinin,

"Müşteki ......'e yönelik silahla hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde olası kasıtla kasten yaralama şeklinde sübut bulan eylemine uyan TCK'nun 86/1 maddesi uyarınca suçun işleniş şekli, suçun işlendiği zaman ve yer, sanığın kastı, amacı nazara alınarak takdiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nun 86/3-e maddesi uyarınca eylem silahla gerçekleştirildiğinden cezası 1/2 oranında artırılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca sanığın cezası 1 kat arttırılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK.nun 87/1-d-son maddesi 2. cümlesi uyarınca sanığın cezası 5 yıldan az olamayacağından 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nun 21/2 maddesi uyarınca sanığın cezası 1/2 oranında indirilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nun 62.maddesi uyarınca sanığın cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın bu cezasından başkaca arttırım veya indirim yapılmasına yer olmadığına,

Sanık hakkında TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin uygulanmasına",

Şeklinde değiştirilmesine ve;

TCK'nun 21/2 maddesi uyarınca sanığın cezası 1/2 oranında indirilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nun 62.maddesi uyarınca sanığın cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın bu cezasından başkaca arttırım veya indirim yapılmasına yer olmadığına,

Sanık hakkında TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin uygulanmasına",

Şeklinde değiştirilmesine ve;

b) Suça sürüklenen çocuk .... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükmün 4. bendindeki "Sanık hakkında TCK.nun 53/1-2-3 maddelerinin uygulanmasına" ibaresinin tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılmasına;

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile usul ve yasaya uygun kısmen re'sen de temyize tabi diğer hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarlarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... ... müdafiinin tahliye isteminin reddine, 21/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/10/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... ......'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ...... müdafii Avukat .... ... ...'un yokluğunda 22/10/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/1214, Karar No: 2013/4079, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1214 E.  ,  2013/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın 916,43 m² lik kısmının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan üzümün (kapama bağ) kuru şartlarda 2011 yılı itibariyle (ağaç başına değil) dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21664, Karar No: 2014/21612, Tarih: 18.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21664 E.  ,  2014/21612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarakdeğerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 14.09.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK“dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15442, Karar No: 2018/3450, Tarih: 04.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15442 E.  ,  2018/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali olmazsa tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılardan ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; muris ...'ın 14.03.2011'de vefat ettiğini, 13.11.1991 tarihli vasiyetname düzenleyerek tüm malvarlığını davalıya bıraktığını, ancak murisin vasiyetnameyi düzenlediği sırada ayırt etme gücünün bulunmadığını, vasiyetnameye tanıklık edenlerin davalının akrabası olduklarını ve murisin iradesini özgür ortamda açıklayamadığını, vasiyetnamede vasiyet edilen taşınmazların ve paraların muğlak ve belirsiz olduğunu, murisin akrabalık ilişkisi bulunmayan bir kişiye tüm mal varlığını bırakamayacağını, iradesinin hata, hile, ikrah ve sair nedenlerle sakat olduğunu ileri sürerek öncelikle davaya konu vasiyetnamenin iptalini, mümkün değil ise tenkisi talep etmişlerdir.

Davalı; davaya konu resmi vasiyetnamenin hukuka aykırı olmadığı, vasiyetnameye tanıklık edenlerin TMK'nın 516. hükmünde belirtilen şartları taşıdıkları, resmi vasiyetname düzenlemesi sırasında sağlık kurulu raporu ibraz edilmesinin kanunen zorunlu olmadığı, davacıların iddiasının aksine bir kimsenin akraba olmayan birine de tüm mallarını bırakabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olduğu, davacının iptali gerektirecek herhangi bir delilinin bulunmadığı gibi davasını da ispat edemediği, TMK'nın 505. maddesi gereğince murisin ölümü anında, yasal mirasçıları olan kardeşleri ..., ... ve ...'in saklı paylarının bulunmadığı gerekçesi ile

davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacılardan, ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, temyiz eden davacılar ..., ..., ..., ...'in sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda, davacılar; murisin, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte fiil ehliyetinin olmadığını belirterek, vasiyetnamenin ehliyetsizliğe dayalı olarak iptalini talep etmektedirler.

Fiil ehliyeti yokluğu; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.