muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26924, Karar No: 2014/10167, Tarih: 26.05.2014

Yukarıdaki açıklamaya göre somut olayda; suç tarihinde posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın müştekiler adına Ümraniye 2. İcra Müdürlüğünün 2006/7693 ve 7695 Esas sayılı icra takip dosyalarından gönderilen ödeme emirlerini içeren tebligat evraklarını, müştekiler tebligat adreslerinde ikamet etmemelerine rağmen bizzat müştekilere tebliğ etmiş gibi tebligat evraklarını onların yerine imzalayarak üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edilmesi, hükme esas alınan 12.11.2008 tarihli bilirkişi incelemesinin müştekiler ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen site yöneticisi O.K.'nin imzaları üzerinde yapılıp, tebligat evraklarındaki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılmadan ve müştekilerin tebligat tarihinde fiilen nerede ikamet ettikleri, tebliğ işlemlerinin yapıldığı Y.S. sitesi H. Mah. Y. Sokak .. Blok No:. Ç. adreslerinde ikamet edilip edilmediği, adreslerin boş olup olmadığı araştırılmadan kararın verilmiş olması, Ümraniye PTT Merkezi Müdürlüğünün 20.07.2009 ve 21.10.2009 tarihli yazılarına göre sanığın PTT Genel Müdürlüğü ile I. K. Tekstil ve Nakliyat Tic. Ltd. Şti. arasında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5584 sayılı Posta Kanununun 6 ve 10. maddeleri uyarınca düzenlenen “Posta Tekeli Dışında Kalan Gönderilerin Taşınması ve Dağıtımı Hizmetlerine İlişkin Sözleşme” kapsamında çalıştırılan şirket elemanı olduğunun sanığın görevinin “kayıtsız” gönderileri “postaya verilirken ve teslim tesellüm sırasında herhangi bir kayıt tutulmayan postalar” dağıtmak olmasına rağmen personel yetersizliği nedeniyle “kayıtlı” gönderi dağıtım işlerinin de yaptırıldığının belirtilmesi karşısında; suç tarihinde tebligat işlemlerinin yapıldığı adreslerin boş olup olmadığı, adreslerde fiilen kimlerin ikamet ettikleri araştırılıp, tebligat evrakları üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, şirket elemanı olup PTT İdaresi personeli olmayan sanığın üzerine atılı eyleminin sübutu halinde ise yaptığı görev itibariyle kamu görevlisi sayılmaması nedeniyle TCK'nun 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme sonucu suç vasfının yanlış tayini ile yazılı şekilde sanığın “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Suça konu belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13445, Karar No: 2010/607, Tarih: 27.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13445 E.  ,  2010/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 5617 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... hakkında açılan davanın husumetten, diğer davalılar hakkında açılan davanın ise kesin hükmün nedeniyle reddine ilişkin karar Dairece; “ 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü süre hazine yönünden dolduğundan davanın reddi “gereğine değinilerek karar düzeltme aşamasında bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı Hazine'nin, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına , 27.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1731, Karar No: 2015/739, Tarih: 20.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1731 E.  ,  2015/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Uyuşmazlık, tacir olmayan davacı ile davalı şirket arasındaki alım satımından kaynaklanmakta olup, satıma konu malların cinsi ve miktarı gözetildiğinde ticari satım niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8612, Karar No: 2019/2492, Tarih: 08.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8612 E.  ,  2019/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...’nin ... parsel sayılı taşınmazdaki 10 adet bağımsız bölümü davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin manevi baskı ve kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak gerçekleştirildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazların satış suretiyle kendilerine devredildiğini, mirasbırakanın davacıya da bir daire bıraktığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1945 doğumlu mirasbırakan ...’nin 18.05.2015 tarihinde ölümü üzerine dava dışı eşi ..., davacı kızı ... ile davalı çocukları ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un mirasçı kaldıkları, dava konusu ... parsel (yeni ... parsel) sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10 no’lu bağımsız bölümlerin tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken, intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetlerini 28.02.2012 tarihinde, 1 nolu bağımsız bölümü davalı ...’e, 3 nolu bağımsız bölümü davalı ...’ye, 4 ve 5 nolu bağımsız bölümleri davalı ...’a, 6 nolu bağımsız bölümü davalı ...’ya, 7 nolu bağımsız bölümü davalı ...’e, 8 nolu bağımsız bölümü davalı ...’a, 9 ve 10 nolu bağımsız bölümleri 1/3’er pay ile ..., ... ve ...’a satış göstermek suretiyle devrettiği, anılan taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümün halen mirasbırakan ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Ne var ki, mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Ne var ki, mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; çekişme konusu bağımsız bölümlerin hepsi aynı binada yer almaktadır.Davacı dava dilekçesinde mirasbırakanın kendisine de binadaki 2 nolu bağımsız bölümü verdiğini, ancak değeri düşük olduğu için kabul etmediğini belirtmiştir.Mahkemece yapılan keşif sonucu davacının değeri düşük şeklinde ifade ettiği bağımsız bölüm ile dükkanlar hariç olmak üzere diğer bağımsız bölümlerin değeri aynıdır. Hatta 2 nolu bağımsız bölüm mirasçılar adına intikal ettirilmemiş olup, hâlen tapuda mirasbırakan adına kayıtlıdır.Davalılar da savunmalarında bu bağımsız bölümün davacıya bırakıldığını kabul etmişlerdir.Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ışığında değerlendirildiğinde mirasbırakanın anılan temlikleri yaparken gerçek irade ve amacının mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, temlikleri paylaştırma amacı ile yaptığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; kararı temyiz eden Taliha, Bülent ve Erol adına kayıtlı taşınmazlar bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; mahkemece kurulan hükmün infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.Şöyle ki, dava edilen taşınmazlar bağımsız bölüm niteliğinde olduğu halde hükümde 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın tapu kaydının iptaline karar verilmesi de isabetli değildir.

Davalılar ..., ... ve ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13023, Karar No: 2020/3056, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13023 E.  ,  2020/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine göre olay tarihinde Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı'nda deniz üsteğmen olarak görevli olan sanığın, olay günü saat 14.05 sıralarında, kendisine ait sol direksiyonlu otomobil ile iki yönlü cadde üzerinde seyir halinde iken, kaza yerine 100 metre mesafedeki sola virajda direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu, virajı hemen geçtikten sonra soldaki kaldırıma aracının sol ön tekeri ile çarparak kaldırım üzerine çıkıp, kaldırımda aynı istikamette yürüyen iki yayaya aracının sağ önü ile çarpması şeklinde meydana gelen ve iki kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tamamen kusurlu olmakla birlikte, ölen kişi sayısı, ve ölen ... Başcı'nın yakınlarının zararlarının sanık tarafından giderilmiş olması sebebiyle, ölen ... Başcı yakınlarının sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmeleri, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;

2-TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın geçmişi, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre, iki kişinin ölümü ile sonuçlanan olaya ilişkin sanık tarafından ölen ... Başcı'nın yakınlarının zararlarının giderilmesi, hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan sanığın dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması, sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanması isteminin bulunması göz önüne alındığında, olayın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olmakla birlikte ölen yakınlarının zararlarını giderme gayreti gösteren sanık hakkında, ''meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kusura dayalı taksirinin yoğunluğu'' şeklindeki dosya içeriği ile uygun düşmeyen yetersiz ve yanlış gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesi gereğince paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7691, Karar No: 2021/13162, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7691 E.  ,  2021/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde, Gaziantep E Tipi Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun duruşmalarda hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı isteyip istemediği sorulmadan yokluğunda yargılamaya devam olunarak mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3012, Karar No: 2016/5565, Tarih: 04.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3012 E.  ,  2016/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 7359 ve 7361 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, hıyar ve taze fasulyenin 2009-2013 yılları itibarıyla (5 yıllık) sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, 2013 yılı itibariyle kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin ve ilçede ekilmesi mutad münavebe ürünlerinin ne olduğunun ... ve ... Gıda Tarım ve Hayvancılık ilçe Müdürlüklerinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, hıyar ve taze fasulye ile 2013 yılı itibarıyla komşu ilçelerde yetişen ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin ve ilde ekilmesi mutad münavebe ürünlerinin ne olduğunun ... Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından ve istenilen hususun yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/964, Karar No: 2025/4373, Tarih: 12.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/964 E.  ,  2025/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/744 E., 2020/1160 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVATARİHİ : 03.05.2019

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 15.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, maddi tazminat yönünden reddi ile manevi tazminatın kısmen kabulü ile 600 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, manevi tazminata ilişkin hüküm fıkrasına ''dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte'' ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız yargılama nedeniyle avukatlık ücreti ödediğine, bu miktarın maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/258 Esas - 2019/49 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.01.2017 - 07.01.2017 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 04.02.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, davacının gözaltında olduğu süreçte kamu görevlisi olduğu ve maaşından herhangi bir kesinti yapılmadığı, bu itibarla maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat bakımından kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, manevi tazminata ilişkin hüküm fıkrasına ''dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle'' ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, manevi tazminata ilişkin hüküm fıkrasına ''dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle'' ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.