muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6032, Karar No: 2014/4777, Tarih: 04.03.2014

5- Davacının asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediği kabul edilmiş ise de, dosyaya sunulan bir kısım imzasız bordroda asgari geçim indirimi tahakkukları bulunmaktadır. Yine, davacının son otuziki günlük ücretinin de ödenmediği kabul edilmiş ise de, sunulan imzasız 2010 yılının mayıs ve haziran bordrolarında ücret tahakkuku bulunmaktadır. Bordrolar imzasız ise de anılan tahakkukların banka aracılığıyla ödenip ödenmediğinin araştırılmaması hatalıdır. Anılan nedenle, işçi ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap bilgileri taraflardan sorulmalı, hesap dökümleri ilgili bankadan istenerek bordrolarda tahakkuk ettirilen miktarların ödenip ödenmediği değerlendirilmelidir.

6- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, brüt ücret üzerinden hesaplanan yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından, damga ve gelir vergisi kesintilerinin yapılmasıyla yetinilerek, alacakların net miktarı tespit edilmiştir. Gerek 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 77. maddesi, gerekse 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80. maddesi uygulaması açısından, söz konusu ücret alacakları prime esas kazançlar içerisinde olup, işçi payına düşen prim kesintilerinin nazara alınmaksızın alacakların net tutarının belirlenmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6616, Karar No: 2017/8935, Tarih: 12.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6616 E.  ,  2017/8935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme tarafından davacı erkeğe 14/10/2015 tarihli birinci oturumda davasını ispata yarar tanık ve delillerini bildirmesi için iki haftalık kesin süre verilmiş, davacı erkek de 22.10.2015 tarihinde tanık listesi sunmuştur. Mahkeme tarafından davacı tarafça bildirilen tanıklara usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen tanıklar mazeret bildirmeksizin duruşmaya gelmemişlerdir. Davacı erkek tanıklarının dinlenmesinden açıkça vazgeçmediğine ve tarafların da duruşmada tanıklarını hazır etme yükümlülükleri bulunmadığına göre usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen tanıkların zorla getirtilerek (6100 sayılı HMK m. 245) tanıklar dinlendikten sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.07.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/29195, Karar No: 2014/14479, Tarih: 10.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29195 E.  ,  2014/14479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 139/2. maddesinde öngörülen incelemenin dairede yapılmasını gerektiren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa "defter ve belgelerin ibrazı" için yapılan tebligatın hukuken gerçerliliği bulunmayıp suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34740, Karar No: 2014/4997, Tarih: 24.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34740 E.  ,  2014/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca mağdurlar ...’a yönelik yağma suçundan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanlarının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14726, Karar No: 2013/2106, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14726 E.  ,  2013/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/251, Karar No: 2016/8949, Tarih: 21.09.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/251 E.  ,  2016/8949 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 25.12.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli 2014/552 esas ve 2015/240 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının paraya çevrilip taksitlendirilmesine karar verilmesi,

2- ... Kriminal Polis Laboratuvarının 14.09.2012 tarihli ekspertiz ra- poruna göre, suça konu silahın polnet ortamında kayıp eşya ve belge projesinden yapılan sorgulamasında, "28.05.2011 yılında ... ilinden çalıntı" kaydının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, bu husus araştırılarak sonucuna göre akıbeti hususunda karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca cezanın niteliği itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12149, Karar No: 2013/19932, Tarih: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12149 E.  ,  2013/19932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, kendisine 4-5 yıldır herkese uygulanan ücret zammından daha düşük zam yapıldığını işe sonradan girenlerin ücretinin kendisini geçtiğini,bu durumu patrona iletmesine rağmen bir sonuç çıkmadığını, zam farkı ve ödenmeyen fazla mesai alacakları nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 9 yılı aşkın hizmet süresi olan bir işçinin kazanılmış haklarını kaybedeceğini bilerek hiçbir neden yokken keyfi olarak istifa etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ibraz edilen 2010 yılı ücret hesap pusulaları ve bordrolarda fazla mesai tahakkuklarının gösterildiği ve tahakkuk ettirilen miktarların davacının banka hesabına yatırıldığı ancak çalışılan diğer yıllara ait ücret hesap pusulaları ve ücret bordroları ibraz edilmediğinden ve davacı tanıklarının da fazla mesai

ücretlerinin ödenmediğini beyan etmeleri dikkate alındığında, davacının haklı nedenle iş akdini feshettiği kanaatine varıldığından kıdem tazminatı talebinin haklı olduğu, işyerinde fazla mesai yapıldığı, ibraz edilen bordrolardaki süre dışında fazla mesai ücretinin ödendiği işveren tarafından kanıtlanmadığından, bir işçinin günlük çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırı bulunduğundan, hastalık, mazeret, izin gibi çalışılmayan günlerin olmasının kaçınılmaz bulunduğu bilinmekle fazla çalışma ücretinden takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

Somut olayda davacı kendi el yazısı ile yazdığı dilekçesinde özel nedenlerinden dolayı 14.09.2010 tarihinde istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığını belirtmiştir. Yargılama aşamasında ise davacı bu dilekçeyi tazminatlarının verileceği vaadi ile yazdığını belirtmiştir. Davalı ise davacının özgür iradesi ile istifa ettiğini ve bu nedenle kıdem tazminatını alamayacağını belirtmiştir. Yapılan yargılamada taraf tanıklarının beyanını başvurulmuştur. Tüm yargılama süreci boyunca davacı iradesi dışında kendisinden istifa dilekçesinin alınmış olduğu konusunda kendi soyut iddiası dışında herhangi bir delil sunamamıştır. Bu nedenle davacının istifa dilekçesinin geçerli olduğunun kabulü gerekecektir. Mahkemece aksi kanaatle davacının istifasının geçerli olmadığından hareketle kıdem tazminatının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/134, Karar No: 2024/3465, Tarih: 27.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/134 E.  ,  2024/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/ 398 E., 2023/ 679 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanığın taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, katılanlar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli 2019/ 9848 Esas, 2021/2738 Karar sayılı ilamı ile ''Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.06.2015 tarihli, 2015/23028 soruşturma numaralı, 2015/51905 karar sayılı "kovuşturmaya yer olmadığı" kararının verildiği dikkate alınarak, bu soruşturma dosyasının temyiz incelemesine imkan sağlayacak şekilde getirtilip dosyaya eklendikten sonra, "kovuşturmaya yer olmadığı" kararının suçtan zarar gören katılanlara usulünce tebliğ edilip edilmediği, edilmişse itiraz olup olmadığı, olmuşsa itirazın reddedilip reddedilmediği, reddedilmişse temyiz konusu davanın iddianamesi olan 06/10/2015 tarihli iddianame düzenlenmeden önce itirazı inceleyen sulh ceza hâkimliğinin dava açılması hususunda karar verip vermediği, itiraz olmadığından "kovuşturmaya yer olmadığı" kararının kesinleşmesi halinde, bu kararın kesinleşmesinden sonra temyiz konusu dava açılmadan ortaya çıkan "yeni delil" olup olmadığı tespit edilerek, kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, kovuşturma şartı gerçekleşmemişse, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeyerek, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

Sanığın olayda kusurunun bulunduğuna yönelik soruşturma aşamasında alınan 07.05.2015 tarihli bilirkişi raporu ile sanığın kusursuz olduğuna ilişkin kovuşturma aşamasında alınan 08.02.2016 tarihli rapor arasında çelişki olduğu dikkate alınarak, dosyanın konusunda uzman bilirkişi heyetine verilip yeni bir rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı BERAAT kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu;” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamı üzerine Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğuna, cezalandırışması gerektiğine, raporlar arasında çelişki bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğuna, cezalandırışması gerektiğine, raporlar arasında çelişki bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;atılanların ikamet ettikleri evlerindeki doğal gaz kaçağından zehirlendikleri, olay nedeni ile evlerine doğal gaz bağlantısı yapan Başkent Doğalgaz A.Ş.'de çalışan sanıktan şikayetçi oldukları olayda; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/06/2015 tarih, 2015/23028 soruşturma ve 2015/51905 Esas sayılı sayılı dosyasında sanık hakkında aynı eylem nedeniyle yapılmış soruşturma sonucunda verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın itirazın reddi kararı kesinleştiği ve usulünce açılmış bir kamu davasının bulunmadığı anlaşıldığından, CMK.nun 173/6, 172,2 ve 223/7 maddeleri uyarınca sanık hakkındaki mükerrer kamu davasının reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında aynı eylem nedeni ile iki ayrı soruşturma yapıldığı, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.06.2015 tarihli, 2015/23028 soruşturma numaralı, 2015/51905 karar sayılı "kovuşturmaya yer olmadığı" kararının verildiği, kyok kararının Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 2023/2101 değişik iş sayılı, 24.05.2023 tarihli itirazın reddine ilişkin kararı ile kesinleştiği, kyok kararı kesinleşmeden aynı eylem nedeni ile 06.10.2015 tarihli iddianame ile eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından, mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aynı eylem nedeni ile sanık hakkında mükerrer dava açıldığı anlaşılmakla, Ankara 66. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1382, Karar No: 2017/1171, Tarih: 14.06.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1382 E.  ,  2017/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 12. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.10.2014 gün ve 2014/109 E., 2014/741 K. sayılı kararın davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 17.09.2015 gün ve 2015/24497 E., 2015/25466 K. sayılı kararı ile;

(...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Devlet Hastanesinde çalıştığını, 01.01.2010 tarihinde maaşının tek taraflı olarak düşürüldüğünü ve bu tarihten sonra da müvekkilinin düşük maaş almaya devam ettiğini, bu uygulamanın 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca işçi ücretlerinde tek taraflı indirime gitmenin hukuka aykırı olduğunu, davalının müvekkilin istihdam eden şirketle arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunması sebebiyle müteselsil sorumlu olduğunu, bu sebeple müvekkiline eksik ödenen ücret farkı alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; Sağlık Bakanlığının ihale makamı olduğunu, işveren statüsü bulunmadığını, şirkete gerekli hak edişlerin ödendiğini, davacının ücretinin indirilmediğini, yeni yapılan sözleşme ile ücretin farklı olduğunu, hizmet alımında çalıştırılacak işçi sayısının tespiti ve ücretler konulu genelgeler olduğunu, davacının ücretinin genelgeler ile belirlendiğini, yeni yapılan sözleşme ile ücretin farklı olduğunu, indirim yapılmadığını ücretlerin ödendiğini ve husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin ücretinin düşürülüp düşürülmediği ve düşürülmüşse aradaki fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin ücretinin düşürülüp düşürülmediği ve düşürülmüşse aradaki fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı bakanlığa bağlı hastanede alt işveren nezdinde çalışan davacı, ücretinin 2010 yılında haberi olmadan düşürülüğünü belirterek eksik ödenen ücret farkını istemiştir. Tüm dosya kapsamına göre davacının ücretinde azalma olduğu anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca işçinin rızası olmadan ücrette indirim yapılamayacağı dikkate alındığında; davacı işçinin 01.01.2010 tarihinde aldığı ücret ile indirim sonucu ödenen miktar arasındaki farkın çalışılan süreye göre, davacının ücretinin hiçbir dönem asgari ücretin altına düşürülmeyeceği de gözetilerek hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, bilirkişi tarafından uyuşmazlık döneminde asgari ücrete yapılan artış oranlarının uyarlanarak zamlı şekilde belirlenen ücrete göre hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Taraflar arasında ücrete asgari ücret artış oranında zam yapılacağına ilişkin bir sözleşme hükmü veya işyeri uygulaması bulunduğu iddia ve ispat edilmiş değildir. Davacı işçinin düşürülmeden önceki son ücreti esas alınarak bu ücret ile ödenenler arasındaki farklar tespit edilerek hüküm altına alınması gerekir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER: Davalı Sağlık Bakanlığı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava fark ücret alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı Sağlık Bakanlığına bağlı hastanede değişik alt işverenler bünyesinde çalıştığını ve halen çalışmasının devam ettiğini, ücretinin 4857 sayılı İş Kanununun 22. ve 62. maddelerindeki emredici hükümlerine aykırı biçimde müvekkilinin rızası dışında tek taraflı olarak düşürüldüğünü, davalı Bakanlığın asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu ileri sürerek fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili davacının ücretinin düşürülmediğini, mevzuat hükümleri uyarınca hazırlanan hizmet alımına ait sözleşmeye göre şirket çalışanları için asgari ücret farkı dışında bir ödeme yapılamayacağını savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının ücretinin rızası dışında düşürüldüğü ve davacının ücret indirimine rızasının bulunmadığı gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.