muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/16819, Karar No: 2009/15287, Tarih: 23.11.2009

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 24.1.1983 tarihli giriş bildirgesiyle vergi kaydına göre 20.4.1982 tarihinde kayıt ve tescilinin yapıldığı, 2006 yılı içinde yapıldığı anlaşılan işlemle davacının oda kaydının ve vergi kaydının sona erdiği tarih esas alınarak sigortalığının Kurumca 28.12.1984 tarihinde sona erdirildiği,davacının vergi kaydının 1.5.1980-28.12.1984 tarihleri arasında olduğu, sicil kaydının bulunmadığı, 13.4.1981 tarihinden beri devam eden Tuhafiye ve Züccaciyeciler Odası’ndaki kaydının oda yönetim kurulunun 23.3.2005 tarihli kararı ile vergi kaydının sona erdiği 28.12.1984 tarihi itibariyle silindiği, Kurumun oda kaydının silindiğini mahallinde yaptığı inceleme sonucu tutulan 28.9.2006 tarihli tutanakla tespit ettiği, davacının 5458 sayılı Yasa’dan yararlanarak pirim borçlarını ödemek istediğine dair dilekçesi üzerine Kurum’un 26.4.2006 tarihli yazısı ile 16.362.00 TL borcu olduğunu bildirdiği ve davacının Ziraat Bankası’ndan kullandığı kredi ile 25.5.2006 tarihinde tüm pirim borcunu tam olarak ödediği bu tarihten önce davacının pirim ödemesinin bulunmadığı, 25.5.2006 tarihli tahsis talebinin ise oda kaydı 28.12.1984 itibariyle silindiğinden 20.4.1982-28.12.1984 arasında toplam 2 yıl 8 ay 8 gün sigortalılığı bulunduğundan reddedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davacının oda yönetimince kaydının silindiği 28.12.1984 tarihinden silinme işleminin yapıldığı 23.3.2005 tarihine kadar sigortalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

Somut olayda oda kaydının silinmesinde, davacının kusurunun bulunduğu ileri sürülmediğine göre 28.12.1984 tarihi itibariyle oda tarafından geçersiz sayılmasına bağlı olarak Bağ Kur sigortalılığının da 28.12.1984 tarihinde sonlandırılması uygun görülmemiştir. Davacının sigortalılığının oda kaydının oda yönetim kurulu kararı ile silindiği tarih olan 23.3.2005 tarihine kadar geçerli olduğunun kabulü ile 28.9.2006 tarihli hesap ekstresindeki gibi pirim borçlarının 5458 sayılı Yasa’dan yararlanarak süresinde yatırıldığı anlaşılan 20.4.1982-28.12.1984, 22.3.1985-23.3.2005 tarihleri arasındaki sigortalılık sürelerinin geçerli olduğunun kabulü ile tahsis talep tarihi itibariyle aylığa hak kazanıp kazanmadığı konusunda bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7631, Karar No: 2024/3264, Tarih: 25.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7631 E.  ,  2024/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/998Esas,2022/1089 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/110E., 2019/771 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Mercedes marka araçların yetkili satıcısı olduğunu, davacı ile davalı arasında 31.03.2015 tarihinde yapılan satış sözleşmesi ile .... Turk A.Ş Aksaray Kamyon fabrikası imalatı 80 adet, Aktirik Beyaz 2015 model ... 50 adet araçların alımı konusunda mutabakata varıldığını, bu sözleşme ile toplamda 130 adet araç alımı konusunda anlaşmaya varıldığını ve MBT'den %9,5 indirim sağlandığını, ancak davalının sözleşmeye aykırı olarak 130 araç yerine 12 adet araç satın aldığını ve bu durumda MBT'den uygulanması gereken indirimin %6 olduğunu, bu nedenle davalı tarafa sözleşmeye aykırı ve sözleşmede belirtilen yükümlülüklere aykırı davranarak alımı gerçekleştirmemiş olması nedeniyle araç başı %3,5 yani 2.590 euro olmak üzere toplam 12 araç için (fazladan alınmış olan indirim iadesi) 98.945,88 TL + KDV indirim iadesi faturası gönderildiğini, ilgili bedelin davacı tarafça ödendiğini, davalı tarafın MBT'nin söz konusu araçlar için verdiği indirimleri davacıdan fatura karşılığı istemesi sonucu oluşacak zararın davacının talebi ile nakden ve defaten şirket hesabına ödemekle yükümlü olduğu konusunda tereddütün bulunmadığını, ancak davacı tarafça davalı adına kesilen .... no.lu faturanın ödenmeyerek davacıya iade edildiğini, işbu nedenle İstanbul Anadolu 16. İcra Dairesinin 2017/282 sayılı dosyasında takip başlatıldığı, ancak bu takibe yasal dayanaktan yoksun olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali, takibin devamı ve alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının taahhüdüne aykırı davrandığı ve bu sebeple davacı tarafça düzenlenen faturanında sözleşme kapsamına uygun görüldüğü ve takip konusu 112.075,55 TL asıl alacağa yönelik yapılan itirazın haksız olduğu, aynı zamanda davalının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 117 nci maddesi uyarınca temerrüde düşürülmediği ve dosyada temerrüt ihtarınında bulunmadığı anlaşıldığından, işlemiş faiz talebinin dosya kapsamına uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanı kısmen kabulüyle takip dosyasının 112.075,55 TL alacağa yönelik yapmış olduğu itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren avans faiz işletilmek suretiyle takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının, icra takibinde borcun sebebi ve dayanak belgesi olarak "21.12.2016 tarihli ....nolu faturaya konu indirim iade bedelini" belirtmiş; ödeme emri ekine de bu belgeyi eklediğini, bu bakımdan bu delil dışındaki hiç bir belge icra takip dayanağı yapılmadığından itirazın iptali davasında ileri sürülebilecek ve hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığını, mahkeme kararının dayanağını teşkil eden bilirkişi raporu incelendiğinde ise hesaplamaların sözleşme ve ticari defterler gibi icra takip dayanağı yapılmayan deliller üzerinden yapıldığını, bu delillerin takip dayanağı yapılabilecek güçte olup da takipte dayanılmayan belgelerden olduğundan huzurdaki davada ispat vasıtası olarak kullanılamayacağını, mahkemece bu yönün gözetilmediğini, davanın, cezai şarta bağlı bir talebe müstenit olup cezai şart asıl alacağa bağlı ve alacağın ferisi niteliğinde olduğunu, asıl alacağın ödenmesi durumunda cezai şarttan doğan talep hakkı saklı tutulmamış ise artık cezai şartın ileri sürülemeyeceğini, somut olayda davacının 12 adet aracı devrederken cezai şartı saklı tutmadığını, bu sebeple asıl alacak ödenirken saklı tutulmayan cezai şartın sonradan talep edilmesinin de mümkün olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında, akdedilen 31.03.2015 tarihli satış sözleşmesinin Fiyat başlıklı C bendinde 31/12/2015 yılı sonuna kadar davalının toplam 130 araç alım taahhüdü vermesi sebebiyle ana üretici Mercedes-Benz Türk A.Ş 'den(MBT) indirim alındığı ve 4140 ve 3340 tip araçlar için %9,5 indirim uygulandığı; diğer hükümler başlıklı G.9 maddesinde 31.11.2015 tarihine kadar alım taahhüdünü tamamlanmaması durumunda ihtara ve ihbara gerek kalmaksızın, üretici firma MBT 'nin araçlar için yapmış olduğu indirimlerin (beher araç için 5.000 euro) davacı Koluman'dan isteyip istememesine bağlı olmaksızın zararın oluştuğunun peşinen kabul edileceği ve ilk talep halende alıcı tarafından davacı satıcıya iade edileceği hususlarının düzenlendiği, taraflar arasında ihtilafsız olan sözleşme uyarınca davalının 31.12.2015 tarihine kadar toplam 130 araç alınacağı taahhüdü karşılığında davacının dava dışı üretici tarafından verilen ve satın alınan 12 araca uygulanan indirim oranının taahhüde uyulmaması halinde davalı tarafından iade edileceğine ilişkin sözleşmenin diğer hükümler başlıklı G.9 maddesindeki düzenleme cezai şart niteliğinde olmayıp davacının sözleşmede belirtilen sayıda araç satışı satışlarının gerçekleşmemesi nedeniyle üreticiye iade edilen indirim tutarı olduğundan davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazının yerinde görülmediği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 222 nci maddesi uyarınca mahkeme ticari davalarda tarafların defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine re'sen karar verebilecek olup, taraflar arasında ihtilafsız olan ve davaya konu takip talebinde dayanak olarak gösterilen 31.03.2015 tarihli satış sözleşmesine dayalı olarak davacı tarafça dava dışı üretici şirkete yapılan ödemelerin ispatı ve tespiti için ticari defterlerin incelenmesinde usule aykırılığın bulunmadığı, somut olayda davalı sözleşmede taahhüt ettiği sayıda araç almadığı sabit olup, taraflar arasında ihtilafsız olan sözleşmenin G.9 maddesi uyarınca bu taahhüdü nedeniyle yapılan indirim bedelini iade etmekle sorumlu olduğu, bu durumda mahkemece sözleşme hükümleri uyarınca hesaplama yapan bilirkişi raporu uyarınca yapılan fazla indirim bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşmeye dayalı olarak yapılan ve davacı tarafça ödenen indirim bedelinin, davalının sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle davalıdan tahsili talebiyle başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 117 nci maddesi ve 131 ve 179 uncu maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2615, Karar No: 2024/4510, Tarih: 02.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2615 E.  ,  2024/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/337 E., 2023/555 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 31. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/39 E., 2023/71 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesinin uyarlanması talepli davada dava konusu uyuşmazlığın sözleşme ilişkisinden kaynaklandığı, sözleşmenin taraflarca imzalandığı ve sözleşmede tahkime ilişkin şart bulunduğu, davacının sözleşmedeki dava şartını yerine getirmediği, davalı tarafından tahkim ilk itirazının usulünce ileri sürüldüğü gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; tahkim şartının ilk itiraz olduğu ve davalı tarafından tahkim ilk itirazının usulünce ileri sürüldüğü anlaşıldığından davacı vekilinin tüm temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1423, Karar No: 2020/8037, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1423 E.  ,  2020/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kolluk görevlilerince düzenlenen 23/08/2015 tarihli yakalama tutanağı ve dosya kapsamına göre, olaydan sonra araştırma üzerine sanık ... yakalandığında, mağdura ait büyükbaş hayvanı bıraktıkları tanık ...’ın ahırını kolluk görevlilerine göstererek, henüz parasını almadıkları çalınan 1 adet büyükbaş hayvanın soruşturma aşamasında mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanıklar ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla cezalar tayini,

2- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmediği, sanık ...’ın adli sicil kaydı incelendiğinde, sanığın sabıka kaydında bulunan 2 adet ilamdan birinin suç tarihi 27/09/1984 olup, Erzincan Sulh Ceza Mahkemesinin 1987/43-606 E/K sayılı mahkumiyet kararındaki adli para cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelendiği, kararın 24/02/1988 tarihinde kesinleştiği, sanığın sabıkasındaki diğer ilamın suç tarihi 20/11/1986 olup, Erzincan Sulh Ceza Mahkemesinin 1987/1901-264 E/K sayılı mahkumiyet kararındaki adli para cezasının da 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelendiği, kararın 06/03/1987 tarihinde kesinleştiği, her iki ilamdaki erteleme kararlarının kesinleşme tarihlerinden itibaren beş sene içinde, sanığın diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmaması nedeniyle, cezaları tecil edilmiş olan mahkumiyetlerin esasen vaki olmamış sayılma koşullarının oluşması karşısında, sanık ...’ın, denetim sürelerinin sırasıyla 24/02/1993 ve 06/03/1992 tarihlerinde bitmesinden sonra 23/08/2015 tarihinde işlediği suçla ilgili olarak söz konusu mahkumiyetler esas alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5034, Karar No: 2019/2699, Tarih: 18.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/5034 E.  ,  2019/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketten satın aldığı mal bedelini ödemediğini alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan satın alınan ürünlerin bedelinin ödendiğini ve herhangi bir borçlarının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının mal teslimini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.02.2016 tarihli ve 2015/15140 Esas – 2016/3272 Karar sayılı ilamı ile "Davacı icra takibinde faturalara dayanmış olup davalı taraf itirazında ve davaya cevabında ödeme def'inde bulunmuştur. İtirazın iptali davası takip ile sıkısıkıya bağlıdır. Bu durumda davalı tarafın takip konusu borcu ödediğini kanıtlanması gerekir. Mahkemece ispat külfetinin tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı tarafça sunulan ödemeye ilişkin belgelerin yeni bir belge olmayıp bozma öncesi yapılan yargılamada sunulan raporda da değerlendirilen ticari defterlere kayıtla sabit olan ödemeler olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde sunulmuş olan ödeme belgelerine göre ( 27.06.2012 tarihli 5.000 TL, 28.06.2012 tarihli 5.000 TL ve 28.02.2012 keşide tarihli çeke istinaden 25.000 TL ) toplam 35.000 TL ödeme bulunduğu ve bu ödemelerin tarihi itibariyle hepsinin takibe dayanak faturaların tarihlerinden sonraya tekabül ettiği görülmektedir. Bu durumda ispat yükü kendine düşen davalı faturalara mahsuben ödeme yaptığını usulüne uygun delillerle ispatladığına göre ödemelerin faturaya ilişkin olmadığını ispat yükü yeniden davacıya geçmiş olup buna ilişkin delil sunamayan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde taraflara iadesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16534, Karar No: 2016/4513, Tarih: 07.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16534 E.  ,  2016/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin, üzerindeki yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin, üzerindeki yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9023, Karar No: 2013/15235, Tarih: 05.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9023 E.  ,  2013/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde gelen olmadı. Evrak üzerinde inceleme yapılarak işin karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldü.

Belli saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin haricen satın almış olduğu 10.000 m² yüzölçümlü taşınmazın, kadastro çalışmaları sırasında tarafların ortak murisi olan....adına tespit gören 181 ada 24 ve 25 nolu parseller içerisinde kaldığını, üçüncü kişiler tarafından 181 ada 24 ve 25 nolu parsellere yönelik olarak ....görülen 1995/62 esas numaralı dava nedeniyle de müvekkilinin satın almış olduğu taşınmazın ifrazının mümkün olmadığını, bu davanın devam ettiği sırada muris .... vefat ettiği için mirasçılarının ....24.04.1996 tarih ve 17937 yevmiye numaralı .....Sözleşmesini yaptıklarını, yargılamanın sonucunda 181 ada 24 ve 25 nolu parsellerin ölü muris .... adına tesciline karar verilmesi nedeniyle müvekkilinin taksim sözleşmesine dayanarak açtığı tescil davasının ise mirasçılardan... sözleşmede imzasının bulunmadığı gerekçe gösterilerek reddedildiğini, ancak taksim sözleşmesinde 24 ve 25 nolu parsellerin 10.000 m² sinin müvekkili tarafından haricen satın alındığını kabul eden davalıların yasal miras payları oranında müvekkilinin aleyhine sebepsiz zenginleştiklerini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmazın rayiç değerinden şimdilik 10.000 TL.nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ...; davacının davaya konu taşınmazı İdris ....dan satın aldığını, bu nedenle açılan davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

...

Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımından dolayı reddi gerektiğini, ayrıca taksim sözleşmesinde mirasçılardan ...’ın imzasının bulunmaması nedeniyle davacının bu sözleşmeye dayanarak ....Hukuk Mahkemesinde açmış olduğu tescil davasının red edilmiş olduğunu, kaldı ki taksim sözleşmesinin imzalandığı sırada müvekkillerinin tasarrufuna geçmiş bir malvarlığı bulunmadığından sözleşmedeki beyanın taahhüt olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı tarafça dayanılan taksim sözleşmesinin yapıldığı 24.04.1996 tarihinde dava konusu taşınmazların.... davalı olduğu, nasıl sonuçlanacağı belli olmayan davanın konusunu oluşturan taşınmazlar hakkında yapılan sözleşmenin geçerli olmayacağı, bu nedenlerle taşınmazların muris adına tescili nedeniyle sebepsiz zenginleşenin davacının taşınmazı satın aldığı kişi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.