muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5084, Karar No: 2021/6175, Tarih: 01.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/5084 E.  ,  2021/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.02.2014 tarih, 2014/1146 esas numaralı iddianamesi mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da kamu davası açıldığı halde, Mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında suça konu iş yerini ... isimli kişi ile birlikte açacaklarını, işlerle onun ilgilendiğini, ona vekalet verdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve sanığın suça iştirakinin tespiti bakımından,

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının dosya içerisine aldırılıp, bu mükellef hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması,

b)Suça konu faturaları düzenleyen kişiler belirlenerek, CMK'nin 48. maddesine göre tanık olarak dinlenmeleri ve ticari ilişkiyi kiminle kurdukları, kiminle görüşme yaptıkları, faturaları kime verdikleri, faturanın alınmasında sanığın iştiraki olup olmadığının sorulması,

c) Savunmada adı geçen ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi;

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

b)Suça konu faturaları düzenleyen kişiler belirlenerek, CMK'nin 48. maddesine göre tanık olarak dinlenmeleri ve ticari ilişkiyi kiminle kurdukları, kiminle görüşme yaptıkları, faturaları kime verdikleri, faturanın alınmasında sanığın iştiraki olup olmadığının sorulması,

c) Savunmada adı geçen ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi;

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükelef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyetin sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

e)Suça konu sahte faturaların gelir vergisi indiriminde kullanıldığının belirtilmesi nedeniyle 16.03.2010 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 31.12.2009 olarak hatalı yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

01.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10085, Karar No: 2008/1780, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10085 E.  ,  2008/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bilirkişi raporlarında emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olmakla bu raporlara itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşın- maza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar ... Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9485, Karar No: 2009/10196, Tarih: 11.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9485 E.  ,  2009/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sapanca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı ilamda davacıların yatırdığı 3.105.000.000 TL peşin harç ile 4.347.000.000 TL ıslah harcı, yargı giderleri içinde ve davanın  kabul-ret oranına göre hesap edilerek davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Alacaklı tarafından yargı giderleri içinde bulunan bu kalemlerin, mükerrer olacak şekilde 17.441,06 YTL karar ve ilam harcı içinde de tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece borçluların bu kalemlere ilişkin itirazları kabul edilerek, icra emrinin düzeltilmesi yerine itirazlarının tümden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2307, Karar No: 2015/3291, Tarih: 18.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2307 E.  ,  2015/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2013/867-2014/361

Dosya kapsamından, mahkemece temyiz eden davalılara eksik temyiz harcını tamamlamlamaları için ihtarda bulunularak kesin süre verildiği, verilen süre içerisinde harcın tamamlanmaması nedeniyle de ek kararla, hükmün davalılarca temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği, davalılara tebliğ edilen söz konusu ek kararın davalılarca temyiz edilmediği anlaşılmıştır.

Şu durumda, mahkemenin ek kararının davalılarca temyiz edilmemesi nedeniyle dosyanın tetkiksiz olarak mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahkemesine tetkiksiz olarak İADESİNE 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12755, Karar No: 2024/612, Tarih: 15.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/12755 E.  ,  2024/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1340 E., 2021/657 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1340 Esas, 2021/657 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede ise;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin eylemleri kendisinin gerçekleştirmediği, lehe hükümlerin uyulanması hususlarına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik -ancak aynı Kanun'un 289. maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkrasının (h) bendindeki düzenlemeler ile hukuka kesin aykırılık hallerinin var sayıldığı durumlarda temyiz dilekçesi veya beyanında bu husus gösterilmiş olmasa dahi Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.05.2020 tarihli ve 2019/20-358 Esas, 2020/197 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği gibi hiçbir temyiz nedeni içermediği tespit edilen bir temyiz başvurusu bakımından aynı Kanun'un 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık hallerinin kendiliğinden gözetilemeyeceği, ancak bir temyiz nedeninin varlığı hâlinde mutlak hukuka aykırılık hâlleri kapsamında temyiz incelemesi yapılabileceğinden hukuka kesin aykırılık sebebiyle hükmün bozulacağı hususu da nazara alınarak- yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulmadığı ve bu hususta bir karar alınmadığı, hüküm tarihinde Bursa E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olan sanığın duruşmada hazır edilmediği anlaşılmakla; sanığın hükmün açıklandığı 04.12.2019 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığının ve bu şekilde aynı Kanun’un 289/1-h maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hâlinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7375, Karar No: 2014/19601, Tarih: 02.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/7375 E.  ,  2014/19601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yasak bıçak taşıma, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Yasak bıçak taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15699, Karar No: 2014/26606, Tarih: 25.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15699 E.  ,  2014/26606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 25.12.2014 (Prş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı (kadın) yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilemesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2024/2866, Karar No: 2024/4741, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2866 E.  ,  2024/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/459 Esas, 2022/485 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.07.2022 Tarihli ve 2021/211 Esas, 2022/1039 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının son ikametgah adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Azdavay Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.09.2022 Tarihli ve 2022/459 Esas, 2022/485 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde; kısıtlı adayının devamlı oturmak niyetiyle kaldığı adresin kış aylarını geçirdiği tespit edilen ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Karesi/Balıkesir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14627, Karar No: 2013/30002, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14627 E.  ,  2013/30002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'ya yüklenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ...'ya yüklenen hırsızlık suçları bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yenikent İlköğretim Okuluna girerek öğretmen odasındaki bilgisayar kasası ve monitörü çaldıktan sonra, aynı okul içerisindeki kantine de girip muhtelif gıda maddelerini çalan sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, kantin işletmesinin bir başka şahsa ait olduğu gerekçe gösterilerek, sanığın kantin işletmesinin okuldan bağımsız olarak yapıldığını bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da açıklanmadan, sanık hakkında ayrıca TCK'nın 142/1-b maddesi ile de cezaya hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5774, Karar No: 2016/2125, Tarih: 23.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5774 E.  ,  2016/2125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.02.2016 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldiler. Davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni/sürücüsü olduğu iki aracın yaya vaziyetteki davacıların murisine çarpması sonucu 30.08.2000 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacı ...'nın eşi, diğer davacıların babası olan ...'ın hayatını kaybettiğini, davalı ...'ın 5/8, davalı ...'in 3/8 kusuru ile kazanın oluşumuna neden olduklarını belirterek, davacı ... için 20.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 15.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; kazada müvekkillerinin asli kusurlu olmadığını, manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 15.000 TL, davacılar ..., ... ve .... için ayrı ayrı 10.000 TL olmak üzere toplam 45.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava; davacılar murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK.'nun 56. maddesi gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminatın değerlendirilmesinde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de göz önünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir. Bu bakımdan kazanın meydana geliği tarihteki paranın satın alma gücü dikkate alındığında davacılar için hükmedilen manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu değerlendirilerek, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir miktar daha az manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.