muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5545, Karar No: 2014/7881, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5545 E.  ,  2014/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak Nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.05.1998 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1633, Karar No: 2013/6002, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1633 E.  ,  2013/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde çekişmeli taşınmazın sınırında ve yakın çevresinde mahkemece verilen tescil ilamları sonucunda oluşan parsellerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

bu hususun mahkemece araştırılarak varsa bu taşınmazlarla ilgili tescil dosyalarının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7867, Karar No: 2006/7538, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7867 E.  ,  2006/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan tutanağa göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılmadığı süresi içerisinde temyiz harcı ile temyiz masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine;

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %1,5 olabileceğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3145, Karar No: 2014/6063, Tarih: 26.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3145 E.  ,  2014/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-Karşı Davalı İstem ve Savunmasının Özeti:

Davacı-karşı davalı ..., davalı-karşı davacının icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi ve icra inkar tazminatı taleplerinde bulunmuştur.

B) Davalı-Karşı Davacı İstem ve Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı ... Tur. Tic. ve San. A.Ş. ise, ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulüne, davalı-karşı davacının davasının ise reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme iş bu temyiz talebi ile ilgili olarak, 25/12/2013 tarih ve 2013/77 E – 2013/135 K sayılı ek karar ile temyiz nispi harcının muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle, davalı-karşı davacı Şirketin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına, HMK'nun 344. Maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine şeklinde karar vermiştir.

İş bu ek karar da süresi içerisinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı ve ek kararı davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Somut olayda mahkemece toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulüne, davalı-karşı davacının davasının ise reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararı davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kararın temyiz edilmesi üzerine, mahkemece eksik yatırılan temyiz harcının tamamlanması için davalı-karşı davacı vekiline usulüne uygun olarak muhtıra tebliğ edilmiştir.

Muhtıraya rağmen, eksik yatırılan temyiz harcı muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde tamamlanmamıştır.

Bunun üzerine mahkeme iş bu temyiz talebi ile ilgili olarak, 25/12/2013 tarih ve 2013/77 E – 2013/135 K sayılı ek karar ile temyiz nispi harcının muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle, davalı-karşı davacı Şirketin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına, HMK'nun 344. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine şeklinde karar vermiştir.

İş bu ek karar da süresi içerisinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık ek kararın HMK'na uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İş bu ek karar da süresi içerisinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık ek kararın HMK'na uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yukarıda da belirtildiği üzere temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK'nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır. Bu açıdan yapılan incelemede mahkemece tebliğe çıkartılan muhtıranın tüm yasal unsurları taşıdığı görülmüştür.

Bu aşamadan sonra mahkemece bir ek kararla, "Davalı-karşı davacı vekilinin mahkeme kararını TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA," karar verilmesi gerekirken, "Davalı-karşı davacı Şirketin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına, HMK'nun 344. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine şeklinde..." şeklinde karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK' nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece verilen 25/12/2013 tarih ve 2013/77 E – 2013/135 K sayılı ek kararın hüküm fıkrasında yer alan; "Temyiz nispi harcı süresinde yatırılmadığından davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş. "nin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına, HMK. nun 344 maddesi gereğince temyiz dilekçesinin REDDİNE," şeklindeki birinci fıkranın (paragrafın) hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine,

"Davalı-karşı davacı vekilinin mahkeme kararını TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA," cümlesinin yazılmasına, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14253, Karar No: 2023/575, Tarih: 13.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14253 E.  ,  2023/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

Suça sürüklenen ... ... müdafiin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükümleri süresinde temyiz etmesinden sonra suça sürüklenen ... ...'nun 25.11.2022 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine dair verilen kararın ise itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı, söz konusu karara ilişkin temyiz istemi aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından incelemenin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin (... Ağır Ceza Mahkemesi Sıfatıyla) 19.12.2019 Tarihli ve 2018/154 Esas ve 2019/508 Karar Sayılı Kararı İle;

1. Suça sürüklenen ... ...'nun 01.01.2002 olan doğum tarihinin düzeltilerek 01.01.2001 olarak tespitine, mağdur ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası, mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü madde, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen ... ...'nın mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi 43, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen ... ...'nın mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi 43, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen ... ...'ın, mağdur ...'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 maddesinin ikinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası, mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 Tarihli ve 2020/333 Esas ve 2020/443 Karar Sayılı Kararı İle;

1. İlk derece mahkemesince ifadesinin alındığı 24.07.2018 tarihli duruşmada reşit olan mağdur ...'in olaydan dolayı kimseden şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında mağdura yaşı nedeniyle baroca atanan vekilinin davaya katılma ve hükmü istinafa hakkı bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar ... ve ..., suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun, suça sürüklenen ... ... hakkında mağdur ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı eyleminden dolayı hüküm fıkrasının "B-2" bendinde bulunan "6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" bölümünün karardan çıkartılarak yerine "5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" yazılmak suretiyle düzeltilerek, diğer hükümler yönünden ise 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; katılan mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmeksizin iadesi ve kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II-TEMYİZ NEDENLERİ

1.Suça sürüklenen ... ... müdafiin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükümleri süresinde temyiz etmesinden sonra suça sürüklenen ... ...'nun 25.11.2022 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği ve 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, katılan ... vekilinin başvurusunun usulden reddine dair verilen kararın itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı, söz konusu karara ilişkin temyiz istemi aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz nedenlerine yer verilmiştir.