muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8626, Karar No: 2012/14614, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8626 E.  ,  2012/14614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, ... Köyü, 104 ada 2 parsel sayılı 12.537,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle ... adına tesbit edilmiştir. Bilgilendirme ilânı sırasında, Oman İşletme Şefliği taşınmazın orman sayılan yerlerden olabileceği iddiasıyla tutanağa itiraz etmiş ve kadastro komisyonunun 15.01.2008 tarihli kararıyla taşınmaz orman sayılan yerlerden olabileceğinden malik ve cinsi kadastro mahkemesince belirlenmek üzere, 3402 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüyle 104 ada 2 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli 101 ada 6 parsele ait kadastro tesbit tutanağı orman işletme şefliğinin taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu konusundaki itirazı üzerine, kadastro komisyonunun 15.01.2008 tarihli kararıyla taşınmaz orman sayılan yerlerden olabileceğinden, malik ve cinsi kadastro mahkemesince belirlenmek üzere 3402 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş olduğundan, davada Kadastro Müdürlüğünün davacı sıfatı bulunmamakta ise de; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından ve kadastro müdürlüğüne davacı sıfatı verilmiş olması sonuca etkili olmadığından, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 18/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12346, Karar No: 2010/7512, Tarih: 27.05.2010

10. Hukuk Dairesi 2008/12346 E., 2010/7512 K.

**10. Hukuk Dairesi 2008/12346 E., 2010/7512 K.**

**- İLK PEŞİN DEĞER

- RÜCU DAVASI

- TRAFİK KAZASI NEDENİYLE SORUMLULUK**- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 63 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, trafik kazası sonucu maluliyet durumuna giren sigortalıya bağlanan aylığın ve diğer giderlerin 1479 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereğince rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 30.03.2000 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu sigortalıya maluliyet aylığı bağlandığı, ilk davada anılan aylığın ilk peşin sermaye değerinin istenildiği, birleşen davada ise, kaza sonucu bacağa takılan protezin zaman içinde kullanılamaz hale gelip değiştirilmesi üzerine, Kurumun ödediği yeni protez bedelini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 1479 sayılı Kanun'un 63. maddesinde yer alan, "'Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar. Ancak, Kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere ve diğer sorumlulara rücu eder..." düzenlemesi karşısında, mahkemece davalının, sigortalıya bağlanan maluliyet aylığının ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet eden miktarından sorumlu bulunduğunun kabulünde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, anılan maddenin ilk halinde Kurumca sigortalıya yapılan yardımların üçüncü kişilere rücu edebileceği düzenlenmiş iken, 14.03.1985 tarihli 3165 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası Kurumun sigortalıya yapılan ve yapılacak yardımların tutarı için üçüncü kişilere istihdam edenlere, araç sahiplerine (bu ibare Anayasa Mahkemesi'nin 27.03.2002 gün, 343-41 sayılı kararı ile iptal edilmiştir) ve sorumlulara rücu edeceği belirlenmiş, 20.06.1987 tarihli 3396 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle yapılan değişiklik sonucu ise yardımların ilk peşin değeri için rücu edileceği öngörülmüştür. 3396 sayılı Kanun gerekçesinde bu durum, "Üçüncü bir kimsenin suç teşkil eden fiili sonucunda Kurum sigortalının hak sahiplerine kanunda belirtilen yardımları yapmaktadır. Kurum yapılan bu yardımları, kusurlu üçüncü kişilere ve sorumlulara rücu davası açmak suretiyle geri almaktadır. Ancak 11. maddeyle getirilen yeni düzenleme ile Kurum, yapılan yardımların yalnız ilk peşin değerleri için rücu davası açabileceğinden, bundan sonra ek rücu davaları açamayacaktır..." şeklinde ifade edilmiştir. Böylece 3165 sayılı Kanun'un hemen sonrasında ve 3396 sayılı Kanun ile yasa koyucunun, rücu davalarını herhangi bir ayırım yapılmaksızın tüm yardımların ilk peşin sermaye değeri ile sınırlı biçimde açılmasını amaçladığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, yukarıda belirtilen düzenlemede, "...yardımların ilk peşin değeri..."nin rücu edilebileceğinin belirtilmiş olması, bağlanan aylıkların ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilmesi, ikinci protez bedelinin karşılanmasının rücu edilebilecek birinci protezin ilk ve tek peşin değerini aşmak anlamına geleceği, takılan ikinci protezin birinci protezle aynı amaca yönelik olup, süren bir tedavinin parçası olarak değerlendirilemeyeceği, kazaya bağlı olarak gelişen bir durum nedeniyle yeni bir protez kullanımı gereksinimi dışında, eskimeye bağlı değiştirmelerin anılan madde kapsamında sorumluluk doğurmayacağı, bunların sosyal sigorta ilkeleri doğrultusunda Kurumca karşılanmasının gerekeceği, aksi düşüncenin sorumluluğun belirsiz koşullara bağlı olarak sürmesine yol açacağı anlaşılmakla, birleşen davaya konu ikinci protez bedelinin tahsilinin mümkün olmadığının gözetilmemesi;

2-Rücu davalarında faiz başlangıcının gelirler için onay, diğer giderler için sarf ve ödeme tarihi olduğu gözetilmeyerek, onay tarihindeki belirsizlik giderilmeden hüküm tesisi;

3-Kabule göre, davanın kabulüne karar verilmesine rağmen ıslah talebinin dikkate alınmamış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O halde taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S on uç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21144, Karar No: 2014/11331, Tarih: 05.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21144 E.  ,  2014/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., ... ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... ... ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve

söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar,örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta,kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan

kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi,Olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nun “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Şırnak Mehmetçik İlköğretim Okulu'nda 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlamaları yapılırken, sanıkların da etkinlikleri izledikleri, bu sırada gürültü yapmaları nedeni ile bahsi geçen okulda 5188 Sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun kapsamında Şırnak İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından istihdam edilen katılan ... tarafından uyarıldıkları, aralarında çıkan tartışmada her iki sanığın birlikte katılan ...'i alınan adli muayene raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde döverek yaraladıkları, araya giren tanıkların katılanı sanıkların elinden kurtardıkları, olay yerine gelen polislerin sanıklardan ...'ı yakalayarak polis merkezine götürdükleri, diğer sanık ...'nin olay yerinden kaçtığı, bilahare polis merkezinin önünden geçerken yakalandığı esnada katılan ...'i görünce "seni öldüreceğim, seni dışarıda görmeyeyim" şeklinde tehdit ettiği, yine bu sırada şikayetçiye orada bulunan kişilerin duyabileceği şekilde "orospu çocuğu, ananı sinkaf ederim" dediği, izin alarak gittiği tuvaletteki aynayı kırdığı, hastaneye götürülmek istendiğinde polis memurlarına hitaben sizi sürdüreceğim diyerek direndiği somut olayda;

1- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların birlikte katılan ...'e karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlemesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 265/3 maddesi gereğince sanık ... hakkında öngörülen cezada arttırım yapılmaması suretiyle

eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın diğer sanık ... ile birlikte sözü geçen okuldaki kutlamalar sırasında görevi yaptırmamak için direnme suçunu sadece katılan ...'e karşı gerçekleştirmesine rağmen TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14118, Karar No: 2016/15282, Tarih: 27.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14118 E.  ,  2016/15282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinde, temyiz eden davalılardan ...’ın temyiz harcı yatırdığına ilişkin belge yoktur.

Bu itibarla, temyiz eden davalı ... vekiline muhtıra gönderilerek temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas-2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa, geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, temyiz eden davalının temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur. Bu itibarla;

1-Davalı evvelce temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin gönderilmesi, evvelce yatırılmamış ise buna ilişkin Mahkeme tutanağı hazırlanarak bu tutanağın gönderilmesi,

Somut uyuşmazlıkta, temyiz eden davalının temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur. Bu itibarla;

1-Davalı evvelce temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin gönderilmesi, evvelce yatırılmamış ise buna ilişkin Mahkeme tutanağı hazırlanarak bu tutanağın gönderilmesi,

2- Davalı evvelce temyiz harcı yatırmamış ise davalı vekiline yukarda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi,

3-Temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi,

4-Yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin Mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24344, Karar No: 2014/32311, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24344 E.  ,  2014/32311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/15651

MAHKEMESİ : Çarşamba(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/911 (E) ve 2012/747 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında düzenlenen suç tutanağında, ihbar mektubuna istinaden gidilen mahalde yazılı ağacın kesildiğinin tespit edilip dilekçede sanığın isminin verildiğinin belirtilmesine; ağacın kesim tarihinin 2009 yılı 9. ayı olarak tespit edilip dinlenilen bir kısım tanıkların beyanlarından sanığın 2009 yılı 10. ayında İstanbulda olduğunun anlaşılmasına göre ihbarcının kimliğinin araştırılıp tespiti halinde tanık olarak ifadesinin alınmasından sonra bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3269, Karar No: 2024/6582, Tarih: 10.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/3269 E.  ,  2024/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2500 E., 2022/3305 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/347 E., 2022/96 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 04.03.1996 yılı ile 04.04.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, 070120136506 sigorta sicil numaralı ... için 1252948 07 sicil numaralı davaya konu işyerinde ilk tescil tarihinin 04.03.2013 olduğunu, Kurum kayıtlarında, 04.03.1996-04.12.2013 tarihleri arasında aynı işyerinde çalıştığına dair herhangi bir bildirime rastlanılamadığı belirterek, iddianın yöntemince araştırılması ve kanıtlanması gerektiğini belirterek, Kurum yönünden davanın ret edilmesini savunmuştur.

Davalı işveren ... vekili, hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, davacının işyerinde 04.12.2013 tarihi öncesine ilişkin sürekli bir çalışması olmadığını, bu devrede genellikle kış aylarında olmak üzere çağrı üzerine gündelikçi niteliğinde gelerek, bazen 09:00-13:00 bazen de 17:00 saatlerine kadar hizmet ettiğini, davalının genellikle Antalya dışında İstanbul ve Ankara'da bulunması nedeniyle, davacının yaz aylarında çalışması olmadığını, davacının 04.03.2013 tarihinden itibaren işe alınması ise,davalının o tarihlerde belinde oluşan sağlık sorunları nedeniyle sürekli çalışmasına ihtiyaç duyulması nedenine dayalı olduğunu, belirtilen tarih öncesi sürekli çalışma olgusu gerçekleşmediğinden, sigortalılık hakkı da bulunmayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğu bu çelişkinin giderilmediği, tarafsız olmayan bu tanıkların beyanları esas alınmak suretiyle hüküm kurulamayacağı, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç