muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9797, Karar No: 2022/15847, Tarih: 13.12.2022

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Davanın belirsiz alacak davası olarak değil kısmi dava olarak açıldığını ikinci talep artırım dilekçesine itibar edilemeyeceğini, alacağın birinci talep artırım dilekçesiyle bilinebilir hale geldiğini, ikinci bedel artırım dilekçesinin iddianın genişletilmesi yasağı ile karşılaşacağını, dava konusu iş kazasının meydana gelmesinde tüm kusurun davacıda olduğunu, davacı işçinin kazanın meydana geldiği gün müvekkil şirkette çalışmaktayken fabrika içinde ham mermer bloğu getiren kamyondaki mermer kalıbını, vince bağlı olan ve uzaktan kumanda ile çalışan çelik halatlara bağladığını, davacı işçi, mermer bloğunu vince bağlı olan çelik halatlarla bağladıktan sonra, mermer bloğunun bulunduğu kamyonun kasasından inmesi ve uzaktan kumandaya bağlı bulunan vinçle mermeri kamyon kasasından çıkarması gerekirken kamyonun kasasından inmeyerek uzaktan kumanda ile mermer bloğunu kamyon kasasından indirmeye çalışması ve 18 yıllık mermer atölyelerinde ustabaşı olarak çalışmış ve yeterli düzeyde tecrübe sahibi olmasına rağmen davacı işçinin tamamen kendi kusurundan kaynaklı olarak işbu kazayı geçirdiğini, meydana gelen iş kazasında ne müvekkil şirketin ve yetkililerinin ne de ...'ün kusuru olmadığını işbu nedenle kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıda olduğunu, davacıya ... 1.İş Mahkemesinin 2015/540 esas 2017/1083 karar sayılı ilamına müstenit müvekkillerin önceki avukatı Ümit Olgun tarafından 11/01/2018 tarihinde 137.114,00 TL 13/02/2018 tarihinde 8.588,40 TL ve bu ödemelerden önce ek olarak davacı işçiye davadan önce ve dava sırasında toplamında 45.000,00 TL ödeme yapıldığını bu kapsamda davacının alacaklarının fer’ileri ile karşılandığını, davacının kaldırma kararından sonra yerel mahkeme dosyasına maddi ve manevi tazminatların ödendiğini belirtir beyan dilekçe sunduğunu, bu kapsamda ... 1. İş Mahkemesi 2015/540 esas 2017/1083 karar sayılı ilamındaki hak ve alacakların alındığının davacı tarafça kabul edilmesinden dolayı yerel mahkemece, maddi tazminat hakkında 84.178,43 TL'lik kısım için karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hak ve hukuka uygun olduğunu, manevi tazminatın Bölge Adliye Mahkemesi ortadan kaldırma kararından sonra artırılmasının hatalı olduğunu, ... Bölge Adliyesi 8. Hukuk Dairesi tarafından verilen kararda, tüm yargılama giderleri ve hükmedilen vekalet ücretlerinin hatalı olduğunu, ayrıca davacının açmış olduğu iş bu dava, ... yönünden, meydana gelen iş kazasında kusursuz olduğundan reddedildiğini, ancak müvekkilinin ... lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, Müvekkilimiz ... lehine hem maddi tazminat hem de manevi tazminat açısından lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

A) Davalılar vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

A) Davalılar vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere ... Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, ... Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihi sonrası için 78.630,00 TL’dir.

6100 sayılı HMK’nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alındığında, davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatların birbirlerinden ve diğer hüküm fıkralarından bağımsız olarak kesinlik incelemesine tabi tutulması gerektiği gözetilerek, temyize konu iş bu manevi tazminat hükmünün 65.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan 78.630,00 TL’lik temyiz (kesinlik) sınırının altında kaldığı anlaşılmakla anılan hükme yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B) Davalılar vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminat ile müvekkillerinden ...’ya yönelik hüküm fıkrası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, davacı vekilinin temyiz süresi içerisinde ve temyiz usulüne uygun şekilde sunmadığı dilekçesinin kanunen geçerli bir temyiz olarak değerlendirilemeyecek olmasının açıkça anlaşılabilir olmasına, bu kapsamda temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenleriyle, somut olayın özelliklerine göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasında ikinci talep artırım dilekçesine itibar edilip edilmeyeceği noktasında uyuşmazlık bulunmakta olup, bu kapsamda öncelikle usuli kazanılmış hak kavramı üzerinde durmak faydalı olacaktır.

Usuli kazanılmış hak (usuli müktesep hak) kavramı, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usuli kazanılmış hak (usuli müktesep hak) kavramı, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.( HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)

Belirsiz alacak davası ile ilgili olarak; 6100 sayılı H.M.K.'nun 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası, özellikle zararın baştan belirlenemediği ancak bir incelemeden sonra zararın tam olarak tespitinin mümkün olduğu tazminat taleplerinde söz konusu olur. Alacaklının böylesi bir davayı açabilmesi için alacağının miktarını tam ve kesin olarak belirlemesinin objektif olarak mümkün olmaması gerekir. Alacak miktarı biliniyorsa ya da bilinebilecek durumda ise böyle bir dava açılamaz. Çünkü bu durumda her davada arandığı gibi hukuki yarar aranacak olup alacak miktarının biliniyor yada bilinebilecek olması halinde davacının hukuki yararından söz edilemez.

Belirsiz alacak davasında yapılan yargılama sırasında alacağın miktarının tam olarak belirlenmesi ile davacı talebini iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın artırabilecektir. Alacağın belirli hale gelmesi sonrasında ortaya çıkan yeni talep eksik belirtilirse davacının bundan sonraki yeni artırma isteği iddianın genişletilmesi yasağıyla karşılaşacaktır. Çünkü böylesi bir durumda alacağın belirsizliği değil davacının kendi ihmalinden kaynaklanan bir durum söz konusudur.

Öte yandan HMK`nin 33.maddesine göre Hâkim, Türk hukukunu resen uygulamak zorundadır. Bir davada olayları belirtmek ve açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme ise Hâkime aittir. Bu nedenle tarafların hukuki nitelendirmeyi doğru yapmak zorunluluğu yoktur. Başka bir ifade ile Hâkim, bildirilen hukuki sebeplerle bağlı olmayıp, hukuki sebebi kendiliğinden bulup uygulamakla sorumludur.

Öte yandan HMK`nin 33.maddesine göre Hâkim, Türk hukukunu resen uygulamak zorundadır. Bir davada olayları belirtmek ve açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme ise Hâkime aittir. Bu nedenle tarafların hukuki nitelendirmeyi doğru yapmak zorunluluğu yoktur. Başka bir ifade ile Hâkim, bildirilen hukuki sebeplerle bağlı olmayıp, hukuki sebebi kendiliğinden bulup uygulamakla sorumludur.

Bu açıklamalar doğrultusunda, davaya konu iş kazasından kaynaklı tazminat davalarında davacının maddi tazminat alacağının tespiti, yargılama sürecinde taraflarca gösterilecek delillere göre belirlenip hesap edilecek olmasına göre davanın açıldığı tarih itibariyle davacının maddi tazminat alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyecek olması nedeniyle ve hukuki nitelendirmenin Hakime olduğu hususu da dikkate alınarak davayı 6100 sayılı H.M.K’nun 107.maddesine dayalı belirsiz alacak davası olarak değerlendirerek dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin de bu doğrultuda irdelenmesi, sonucuna göre yargılama sürecinde sunulan maddi tazminatın artırılmasına dair istemin de ıslah olarak değil; talep artırım talebi olarak değerlendirilmesi ve buna göre de zamanaşımının dava tarihi itibariyle tüm alacak yönünden kesildiğinin kabul edilerek talep artırıma yönelik dilekçeye yönelik zamanaşımı def’inin reddine karar verilmesi gerektiği açıktır. (Dairemizin 13.04.2022 Tarih ve 2021/3834 E- 2022/5880 K’da aynı yöndedir)

Bu açıklamalar doğrultusunda; davacının maddi tazminat isteminin belirsiz alacak davası olarak kabulünün gerektiği, nitekim yargılamanın devamında 27.02.2017 tarihinde hesap bilirkişiden alınan raporla davacının maddi tazminat alacağının 93.891,96 TL olarak belirlendiği ve davacı vekilinin 27.09.2017 tarihli bedel artırım açıklamalı dilekçesiyle maddi tazminat istemini anılan miktara artırdığı anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2017 tarihli ilk kararında maddi tazminat yönünden ... hakkında açılan davanın reddiyle beraber; diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile (geçici iş göremezlik ödeneğinin rücuya kabil kısmının da mevcut hesaptan tenzil ederek maddi tazminatın belirlendiği 13.11.2017 tarihli hesap raporuna itibarla) 84.178,43 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın davacı vekilince; davalı ... yönünden verilen ret kararının, ceza dava dosyasında iş bu davalı hakkında verilen karar gereğince ortadan kaldırılması ve talep ettikleri maddi ve manevi tazminatların anılan davalı yönünden de hüküm altına alınması ve hükmedilen manevi tazminatın azlığı yönlerinden istinaf edildiği, davalı şirket vekilince; davacının geçirmiş olduğu iş kazasının tamamen davacının kusurundan kaynaklı olduğu, davacı işçinin tam kusurlu olduğu ceza dosyasındaki kabullerle beraber çelişkinin giderilmesi yönünden istinaf edildiği anlaşılmıştır.

Bu yönle davacı tarafın maddi tazminatın hesabına dair açık istinaf itirazının bulunmadığı anlaşılmakla davalılar lehine 84.178,43 TL’lik maddi tazminat miktarı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu halde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.07.2018 tarihli kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılamada, hesap bilirkişiden alınan 13.01.2020 tarihli ek hesap raporuna göre; maddi tazminat alacağının işlemiş (bilinen) devre verileri ileri çekilmek suretiyle 216.623,00 TL olarak tespit edilmiş, davacı vekili de 28.01.2020 tarihli ikinci bir talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat istemini bu miktara artırmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen 08.07.2020 tarihli son kararda bu ikinci talep artırım dilekçesine itibar edilmediği ve ilk kararda hüküm altına alınan maddi tazminat miktarının davalı tarafça ödendiğine işaretle “ maddi tazminatın 84.178,43 TL’lik kısmına ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin iş bu temyize konu edilen kararında davacının ikinci talep artırım dilekçesine itibar edilmesi gerektiğine işaretle kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; davacının ilk kararı maddi tazminatın miktarı yönünden istinaf etmemiş olması nedeniyle davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak ve giderek ikinci talep artırıma itibarın mümkün olamayacak olmasına göre (aynı yönde Dairemizin 29.03.2022 tarih ve 2022/2336 E- 2022/4490 K) Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın miktarı yönünden davacının ikinci talep artırımına itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

2- Öte yandan davalılardan ... hakkında davanın husumetten reddine karar verilmiş olmasına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 13/2. maddesinde müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiştir. Aynı tarifenin 7/2.maddesinde davanın husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiş olmasına göre anılan davalı lehine tazminat istemlerinin reddi nedeniyle diğer davalılardan bağımsız olarak tek ret vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken ret sebebi farklı olan diğer davalılarla beraber yazılı şekilde manevi tazminatın kısmen reddolan kısmından vekalet ücreti takdiri de hatalı olmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin yeniden esas hakkında vermiş olduğu hüküm bozulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesince, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin yeniden esas hakkında vermiş olduğu hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereğince, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1733, Karar No: 2015/3153, Tarih: 23.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1733 E.  ,  2015/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/193923

MAHKEMESİ : Çan(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2009/260 (E) ve 2013/179 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, sanığın krokide A işaretli orman alanından  4 adet ağaç keserek işgal ve faydalanmada bulunduğu ancak kesim yapılan yerde ekili bulunan kavak ağaçlarının 8-10 yıllık olduğunun belirlenmesi dikkate alındığında,  kesme eylemini en son 2001 yılında gerçekleştirebileceğinin anlaşılması karşısında, ağaç kesmenin işgal faydalanma eyleminin unsuru olup  sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesi kapsamında kalan tek açma suçunu oluşturduğunun gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

B-KABULE GÖRE DE:

I) 6831 sayılı Kanunun 91. maddesine aykırılık eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 53/1. maddesinin uygulanması,

2-Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/1. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması gerektiği gözetilmeksizin, 3 gün adli para cezası olarak tayin edilmesi,

3-Sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle denetim süresi belirlenirken dayanak yasa maddesinin TCK’nın 51/3. maddesi yerine 52/3. maddesi olarak gösterilmesi,

4- Suç tarihinde 65 yaşından büyük olduğu anlaşılan ve adli sicil kaydında hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. madde hükmü uyarınca birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,

II) 6831 sayılı Kanunun 93. maddesine aykırılık eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanığa ağaç kesme suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesine karşılık, işgal suçundan verilen hapis cezasının ertelenip ertelenmediği açıkça belirtilmediği halde, denetim süresi belirlenmesi,

2) Suç tarihinde 65 yaşından büyük olduğu anlaşılan ve adli sicil kaydında hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. madde hükmü uyarınca birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,

2) Suç tarihinde 65 yaşından büyük olduğu anlaşılan ve adli sicil kaydında hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. madde hükmü uyarınca birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,  23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10846, Karar No: 2018/1042, Tarih: 15.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10846 E.  ,  2018/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 3. Sulh Hukuk ve Alucra Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Alucra Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Alucra İlçe Emniyet Amirliğince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.