muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6881, Karar No: 2024/4086, Tarih: 07.05.2024

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluştuğundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, rızası ile öpüştüklerine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1.Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Şantaj ve Tehdit Suçları Yönünden

a) Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 107/2, 106/1-1.cümle maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

b) 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.05.2015 tarihli mahkumiyet işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

c) Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B-1) bölümlerinde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Şantaj ve Tehdit Suçları Yönünden

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B-1) bölümlerinde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Şantaj ve Tehdit Suçları Yönünden

Gerekçenin (B-2) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8172, Karar No: 2015/8458, Tarih: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8172 E.  ,  2015/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BUCAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2011/310-2014/27

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar Davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan Sultan mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 1040 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 1/6 payını kızı davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, murisin satış ihtiyacının bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, satışın murisin ölümünden sonra öğrenildiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, satış işlemine davacının da eşlik ettiğini, zira intifa hakkının davacının isteğiyle muris üzerinde bırakıldığını sırf satış bedelinden hareketle muvazaa iddiasında bulunmanın iyi niyetle bağdaşmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin sağlığında iki parça taşınmazından birisini mallarını paylaştırmak amacıyla davacıya, diğerini ise davalı kızına devrettiği, eşine devrettiği taşınmaz bakımından da aynı mahkemenin 2012/219 esas sayılı dosyasında taraflar arasında derdest dava olduğu, mirasçıdan mal kaçırma kastı taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan Sultan çekişme konusu 8 parsel sayılı taşınmazdaki 1/6 payını 29.01.2008 tarihli akitle satış suretiyle kızı davalıya temlik ettiği, murisin anılan payı öncesinde 17.11.2005 tarihli akitle eşi davacıdan satışla edindiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davalının murisin ilk eşinden olma kızı, davacının ise mirasbırakanın 15.06.1995 tarihinde evlendiği üçüncü eşi oldukları, murisin ikinci eşi Hüseyin'den olma dava dışı Ramazan ve Recep isminde iki mirasçısının daha bulunduğu, öte yandan, murisin gerçekten de, maliki olduğu iki taşınmazından birisi olan dava konusu taşınmazı yukarıda açıklandığı şekilde kızı davalıya, diğer 5524 parsel sayılı taşınmazdaki payını ise 05.09.2008 tarihli akitle eşi davacıya satış suretiyle devrettiği, bu temlik bakımından ise bu dosyanın davalısı Emel’in aynı hukuksal nedene dayalı olarak aynı mahkemenin 2012/219 esas sayılı dosyası ile açtığı davanın da eldeki dava ile aynı gerekçeyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda her ne kadar mirasbırakanın mirasçıları arasında mal paylaştırma amacıyla dava konusu taşınmaz payını devrettiği, mal kaçırmanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosya kapsamı ile murisin ikinci eşinden olma dava dışı çocukları mirasçılar Ramazan ve Recep bir kazandırma yaptığına dair bir tespit söz konusu değildir.

Öyleyse, murisin tüm mirasçıları kapsar biçimde bir taksim yaptığını, başka bir deyişle mirasçıları arasında hak dengesini gözetir, kabul edilebilir bir paylaştırma yaptığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Ne varki, mahkemece, davacının muris muvazaası iddiası bakımından yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde bir araştırma da yapılmış değildir.

Öyleyse, murisin tüm mirasçıları kapsar biçimde bir taksim yaptığını, başka bir deyişle mirasçıları arasında hak dengesini gözetir, kabul edilebilir bir paylaştırma yaptığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Ne varki, mahkemece, davacının muris muvazaası iddiası bakımından yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde bir araştırma da yapılmış değildir.

Hal böyle olunca; yukarıdaki ilke ve olgular doğrultusunda davacının muris muvazaası iddiası bakımından gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz toplanması, murisin çekişme konusu taşınmaz payını davalıya temlikinde gerçek iradesinin ne olduğunun saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8009, Karar No: 2022/5799, Tarih: 27.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8009 E.  ,  2022/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Gereği Görüşülüp Düşünüldü:

İstinaf mahkemelerinin ... yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'dan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden

itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesini öngörmüştür. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna ... bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C....-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık tarafından 7188 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra 28.10.2019 tarihinde verilmiş olan temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 37. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7244, Karar No: 2023/9458, Tarih: 10.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7244 E.  ,  2023/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1137 E., 2023/1214 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/267 E., 2023/20 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kurumda sicil gören Selin Tekstil isimli iş yerinde çalışan işçilerden ...'ın 07.11.2015 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde hayatını kaybettiğini, iş kazası nedeni ile hak sahiplerinden ... için 200.050,67 TL, ... için, 48.478,62 TL olmak üzere 312.413,26 TL peşin değerli gelir bağlandığını, kaza nedeni ile kurum müfettişlerinin yaptıkları inceleme neticesinde meydana gelen kazada Menderes Tekstil şirketinin %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen iş kazası nedeni ile hak sahipleri tarafından mahkememizin 2019/62 esas sayılı dosyası ile tazminat davası açıldığını, dosyanın halen derdest olduğunu, ayrıca Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/239 esas sayılı dosayıs ile kamu davası açıldığını, meydana gelen kazaya ilişkin olarak kurum zararı olan 312.413,26 TL'den %10'u olan 31.241,33 TL'nin tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili sunduğu talep artırım dilekçesiyle 312.413,26TL gelirin yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kurumun talep etmiş olduğu alacakların zaman aşımına uğradığını, davanın Güneş Sigorta A.Ş'ye ihbar edilmesi gerektiğini, işçi ...'ın işyerinde çıkan yangında dumandan kaynaklı asfiksi sebebiyle vefat ettiğini, yangının ölümün doğrudan değil dolayı sebebi olduğunu, kazanın meydana geldiği yerde herhangi bir elektrik arızası meydana geldiğinde sigortaları attırıp elektriği kesen bir sistemin bulunduğunu, yangının çıkış sebebinin elektrik arızası olmadığının tespit edildiğini, davalıların yangının çıkmasında bir sorumluluklarının bulunmadığını, yangın vakıasının mücbir sebep olduğunu, davalılar tarafından tüm önlemlerin ve tedbirlerin alınmış olduğunu, hak sahipleri tarafından açılan davanın sonucunun bu davayı etkileyeceğini, davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle; "davalı Menderes ve Selin şirketlerinin aynı holding bünyesinde ve aynı mekanda faaliyet gösterdiği ve sigortalının davalılardan Selin Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. bünyesinde çalışıp bildirimleri yapılan sigortalının diğer davalı Menderes şirketinde iş kazasına uğradığı anlaşılmaktadır. Geçici işverenin yanında iş gören işçinin uğradığı iş kazasından, aksi ispatlanmadığı, uygun nedensellik bağının kurulamadığı ya da kesildiği ispatlamadıkça, işçisini gönderen işverenin birlikte sorumlu olacağından davalı Selin şirketi de davalı Menderes şirketinin kusurundan Mahkememizce sorumlu tutulmuştur. Davalı Selin şirketi de meydana gelen iş kazası sebebi ile % 100 kusurlu olduğu mahkememizce kabul edilmiştir " gerekçesiyle Davanın kabulü ile, 312.413,26 TL ilk peşin sermaye değerinin tahsis onay tarihi olan 25.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma ödenmesine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalılar vekili, yangının asıl nedeninin tespit edilememiş olmasına rağmen olaydaki tüm kusurun müvekkili şirketlere izafe edilmesinin hakkaniyete bağdaşmayacağını, üçüncü kişi konumundaki itfaiye ekibinin kusurunun da illiyet bağı açısından dikkate alınması gerektiğini, olay üzerinden uzun bir süre sonra hazırlanan ve hükme esas alınan 15.04.2022,17.06.2022 tarihli raporların gerçeklikten uzaklaşmış olmasının son derece olağan olduğunu, olaya ilişkin yürütülen savcılık soruşturma dosyasında alınan raporda yangının kesin sebebinin belirlenemediği, mücbir sebep olarak değerlendirilmesi gerektiği yönünden tespit yapıldığını, sadece SGK hesap ve ödemelerinin doğru olduğunun varsayımıyla hareket edildiğini, sigortalı işçinin son ücretinin yüksek hesaplandığını, eşin yeniden evlenme oranının düşük hesaplandığını, Menderes Tekstil ... A.Ş.'nin geçici iş ilişkisi hükümleri kapsamında müteselsilen sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, ıslah zamanaşımının dikkate alınmadığını, ıslah edilen miktarın reddi gerektiğini, ıslah ile arttırılan miktara faiz başlangıç tarihinin hatalı uygulandığını, mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili, istinaf gerekçelerine benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili, istinaf gerekçelerine benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.