muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1326, Karar No: 2021/2995, Tarih: 01.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/1326 E.  ,  2021/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ....'nin asıl işveren olduğu işyerinde 21/07/2007 tarihinden iş akdinin feshedildiği 31/08/2013 tarihine kadar elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı işveren ile alt işverenler arasındaki ilişkini muvazaalı olduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmak için başvuruda bulunduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesinde tanınan haklardan yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, izin ücreti, ücret farkı, ilave tediye alacağı ile birlikte Toplu İş Sözleşmesi’nden kaynaklanan bir kısım işçilik ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, yüklenici firma ile müvekkil şirket arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi olmadığını, işçilik hak ve alacaklarının ödenmesindeki sorumluluğun yüklenici firmada olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, ücret farkı, ilave tediye alacağı ile birlikte Toplu İş Sözleşmesi’nden kaynaklanan bir kısım işçilik ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesine karşı davacı ve davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonunda davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davaya konu işçilik alacakları hesabında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının emsali olduğu bildirilen bir işçinin aldığı ücretler esas alınmıştır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, sendikaya üyeliğin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Emsal olarak hesaplamalarda dikkate alınan işçinin öncesinde davalı işyerinde sendika üyesi olarak çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, sendikaya üyeliğin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Emsal olarak hesaplamalarda dikkate alınan işçinin öncesinde davalı işyerinde sendika üyesi olarak çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır.

Davaya konu işçilik alacakları hesabında varsa davacı ile aynı görevi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçinin ücreti esas alınmalı, bu şekilde emsal işçi yoksa davacının sendikaya üye olduğu tarihte almakta olduğu ücreti esas alınarak, Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaya başladığı tarihte yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle artışlar yapılmalı ve tespit edilen ücretlerine göre davaya konu işçilik alacakları hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde ücret tespiti esas alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, Mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 88. maddesinde "İşçilere 6772 sayılı Yasa ile öngörülen ilave tediyeler Yasa hükümlerine göre ödenir" hükmü yer almaktadır.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkca belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde hizmet akdiyle çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 07/03/2013 tarih ve 2013/20 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan iş ortaklığına hisse devrinin 28/05/2013 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Alacağın Toplu İş Sözleşmesi hükmü ile öngörülmesi alacağın dayanağının ilgili Yasa olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında devir tarihine kadar hesaplama yapılması gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4- Davacı, 31/08/2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğini beyan ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümünün incelenmesinde davacının 01/09/2013 tarihinde 1284710 sicilli Beda Enerji isimli şirkette yani davalı işyerinde çalışmasına devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının iş akdinin devam ettiği ve feshe bağlı alacakları talep edemeyeceği hususu düşünülmeden karar verilmesi ayrıca bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18882, Karar No: 2019/17217, Tarih: 25.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/18882 E.  ,  2019/17217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Tem. İnş. Ltd. Şti. ... Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının Belediye çalışanı olmadığını, alacakları için Belediyeye husumet yöneltmesinin mümkün olmadığını, temizlik işlerinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale sonucu verildiğini, çalışanların emir ve talimatları bu firmadan aldığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tem. İnş. Ltd. Şti. ... Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı vekili; ihale konusu yapılan işlerin anahtar teslimi olmayıp tamamıyla temizlik işlerini kapsadığını, davacının asıl işveren tarafından işten çıkarıldığını, müvekkil şirketin personel belirleme yetkisi olmadığını, emir ve talimat verme hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde ... Tem. İnş. Ltd. Şti. ... Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde ... Tem. İnş. Ltd. Şti. - ... Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı davalı olarak gösterilmiş, dava dilekçesi ve diğer tutanaklar ... Tem. İnş. Ltd. Şti. - ... Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı adına, dava dilekçesinde bildirilen adrese tebliğ edilmiş ve yargılama bu şekilde sonuçlandırılmıştır. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığı gibi ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm ortaklara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5438, Karar No: 2019/3561, Tarih: 25.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5438 E.  ,  2019/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız el koymadan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2018 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/06/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Hazine vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koyma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacıya ait TIR çekici ve römorkuna kaçakçılık suçunda kullanıldığı iddiası ile el konulduğunu, ceza yargılaması sırasında araçların iade edildiğini ancak trafik kaydına satılamaz ve devredilemez şerhi konulduğunu, devamında sanık davacının beraatine ve şerhlerin kaldırılmasına karar verildiğini, davalı idarenin temyizi üzerine de Yargıtay ilgili ceza dairesi tarafından kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiğini, ceza dosyası kararının kesinleşmesinin ardından satılamaz devredilemez şerhinin kaldırıldığını ancak bu süreçte davacının maddi zarara uğradığını iddia ederek, araçların muhafaza altında kaldığı süreçteki kazanç kaybının fiilen zapt edildiği tarihten, satılamaması nedeniyle uğranılan gelir ve değer kaybının kayıtlarına şerh konulduğu tarihten, otopark ücretinin de araçların davacıya teslim edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; ceza davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasının davacının suçsuz olduğu anlamına gelmeyeceğini, sadece bu suç nedeniyle ceza verilemeyeceği anlamına geldiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili; ceza davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasının davacının suçsuz olduğu anlamına gelmeyeceğini, sadece bu suç nedeniyle ceza verilemeyeceği anlamına geldiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 02/04/2018 gün ve 2015/15955 esas, 2018/2521 karar sayılı ilamı ile davanın Maliye Hazinesine yöneltilmesinin temsilcide yanılma olarak kabul edilerek, mahkemece öncelikle davacıya süre verilerek dava dilekçesinin Maliye Hazinesine tebliği ile taraf teşkili sağlandıktan sonra uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulmak üzere bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, alınan bilirkişi raporu ile tespit edilen zararın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

a) Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıya ait araca kaçakçılık suçunda kullanıldığı iddiası ile el konulduğu, Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/369 esas ve 2007/355 karar sayılı dosyası üzerinde yürütülen yargılama sırasında davacının 13/03/2002 tarihli talebi üzerine araçların trafik kaydına satılamaz, devredilemez şerhi konulmak kaydı ile davacıya iadesine karar verildiği, ceza yargılaması sonucunda davacı dahil bir kısım sanıkların beraatine, bir kısmı hakkında ise zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı verildiği ve kararın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20/03/2010 gün, 2008/16506 esas ve 2010/5341 karar sayılı ilamıyla davacı hakkındaki kamu davasının da zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ve davaya konu araçların davacıya iadesine karar verildiği ve hükmün bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Zarar verici haksız fiile maruz kalan şahsın mal varlığında haksız fiil sonucu meydana gelen durum ile bu eylemden önce mevcut olan durum arasındaki fark davacının zararını oluşturacaktır. Zarara uğrayan kişinin iradesi dışında, haksız fiil neticesinde, mal varlığının aktifinde azalma ya da mal varlığının pasifinde çoğalma meydana getiren zararlar gerçek zararlardır. Burada zarar verici olay neticesinde kişinin mal varlığının mevcut miktarı ve değeri fiili olarak azalmış olmalıdır. Kaynağına, sebebine, zarar veren ile zarar gören arasındaki hukuki ilişkiye ve her somut olayda farklı şekillerde gündeme gelebilecek benzeri ölçütlere göre, zararın niteliği, kapsamı ve miktarı, her olayın kendine özgü yapısı içerisinde, değişen bir özellik gösterecektir. Açıktır ki, hükmedilecek tazminat, hiçbir şekilde zarar miktarından fazla olamaz. Zarar miktarı tazminatın azami sınırını teşkil eder (Turgut Uyar, Açıklamalı-İçtihatlı Borçlar Kanunu Genel Hükümler, Birinci Cilt, 1990 bası, s.549). Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşamayacağından tazminat miktarının belirlenmesinde, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunlu olup; burada ilke, zarar doğurucu eylem, zarar görenin mal varlığında gerçekten ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da, o miktarda olmalıdır.

Somut olay bakımından trafik sicil kaydına konulan tedbir sebebiyle aracın değer kaybına uğrayacağının kabulü mümkün değildir. Şu halde; yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacının araç değer kaybı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiştir.

b)Davacının el konulan araç nedeniyle kazanç kaybı hesaplanırken yılın her günü gelir elde edeceğinin kabulü de hayatın olağan akışına aykırı olup gerçek zarar kapsamını aştığından kazanç kaybı hesaplanırken bu durum da gözetilmek üzere konusunda uzman bilirkişiden ayrıntılı, açık ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

c)Davaya konu aracın, gelir kaybına yönelik hesaplama, el koyma tarihinden itibaren ileriye yönelik yapıldığı için her ay için belirlenen gelir kaybına o aydan itibaren faiz yürütülmesi gerekirken el koyma tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

d) Araca el konulmasında araç sürücüsünün taşıdığı yüke ilişkin belgelerle birlikte tır karnesini de tam olarak yanında bulundurmaması, yükün taşınmasında şüpheli durumlar olmasının da etkili olduğu göz önünde bulundurularak olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 44. maddesi gereğince hesaplanan tazminattan uygun bir indirim yapılması gerekirken belirlenen kazanç kaybının tamamının hüküm altına alınması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda 2 (a, b, c ve d ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine 25/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6992, Karar No: 2010/10450, Tarih: 06.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6992 E.  ,  2010/10450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında, aylık 600 TL'den 23.1.2008 - 23.9.2008 kira dönemi için toplam 5400.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece üç aylık 1800.-TL kira borcunun depozito karşılığında ödendiğinden bahisle davanın reddine ve talep bulunmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 4.9.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 23.10.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede aylık kiranın 600.-TL olduğu en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ve her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmış olup kira sözleşmesinin özel bölümünün 17. maddesinde aynı dönem içinde kiranın iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde dönem sonuna kadar kiraların muaccel olacağı hüküm altına alınmıştır. Yine kira sözleşmesinin özel bölümünün 13. maddesinde zarar-ziyan bedelinin depozitodan mahsup edileceği belirtilmiştir. Taraflar arasında düzenlendiğinde ihtilaf olmayan bu kira sözleşmesinde yazılı koşullar geçerli olup tarafları bağlar. Davalı borçlu tarafından süresinde icra müdürlüğüne yapılan itirazda 23.7.2008 tarihine kadar tüm kiraların ödendiği kalan miktarın depozitodan mahsup edilmesi gerektiği savunulmuştur. Davacı alacaklı dava dilekçesinde Temmuz, Ağustos, Eylül 2008 kiraları toplamı 1800.-TL'nin ödenmediğinden bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı borçlu tarafından kira sözleşmesi gereğince davacıya teslim edilen 1800.-TL tutarındaki depozito miktarı sözleşmenin özel bölüm 13. maddesine göre kira alacağından mahsup edilemez. Mahkemece 1800.-TL kira alacağı üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8932, Karar No: 2012/27377, Tarih: 27.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/8932 E.  ,  2012/27377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinden TCK'nin 87/1-2. maddesine atıfta bulunulmadığı da gözetilerek, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.