muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3542, Karar No: 2020/5379, Tarih: 05.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/3542 E.  ,  2020/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalı şirketin abonesi olduğunu, 01.01.2006 ile dava tarihi arasındaki dönemde davalıya kullanılan elektrik bedeli dışında kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli gibi ilave bedeller ödediğini, bu bedellerin haksız olarak tahsil edildiğini, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararıyla bu tür ilave bedellerin alınmayacağı yönünde emsal oluştuğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere haksız tahsil edilen bedelin asgari 5000 TL sinin avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak tarafına iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; bu bedellerin elektrik satışı bakımından birer maliyet kalemi olduğunu, bu nedenle maliyet kalemi olarak hesaplamaya eklenmesinin zorunlu olduğunu, davalının tacir olduğunu, son tüketici konumunda olmadığını, faturalara süresinde itiraz etmediğini, tarifeyi uygulamak zorunda olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, bu ilave bedellerin ve KDV'nin mevzuata uygun olduğu ancak sayaç okuma bedelinin abonenin tüketim miktarı üzerinden nispi olarak değil, okuma başına maktu olarak tahsil edilmesi gerekirken nispi sayaç okuma bedeli alınmasının mevzuata ve hakkaniyete uygun olmadığı, davacıdan fazladan tahsil edilen sayaç okuma bedelinin 14.043,99 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...’ın istinaf talebinin ise, davacının talebinin dava konusu bedellerin haksız alındığı, hiç alınmaması gerektiği iddiasına dayalı olduğu, iddianın ileri sürülme şekli gözetildiğinde taleple bağlılık ilkesi uyarınca mahkemenin talebi aşarak, davacının bu alacak kalemi ile ilgili dava dilekçesinde ayrıca ve açıkça bir talebi bulunmamasına rağmen 14.043,99 TL sayaç okuma bedeline hükmetmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kısmen kabulü ile istinaf konusu karar düzeltilerek yeniden esas hakkında "davanın reddine " karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve dairemizin kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...”düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1,2, 3 , 4, 5 ve 6 nolu bentlerin çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

“1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,”,

“2-Alınması gerekli 31,40 TL harcın peşin alınan 85,39 TL ile 232,00 TL tamamlama harcından mahsubu ile bakiye 285,99 TL harcın talebi halinde davacıya iadesine”

“3-Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 1.980 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”,

“5-Davacı tarafından yapılan toplam 652,10-TL yargılama gideri ile 31,40 TL maktu karar ve ilam harcı toplamı 683,5 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafça yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, yatırılan gider avansından artan kısmın kararın kesinleşmesinden sonra ve istek halinde taraflara iadesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4048, Karar No: 2015/17300, Tarih: 26.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4048 E.  ,  2015/17300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 31 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 31 parsel sayılı taşınmazın 01.08.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya ... planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı ile kavunun 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden,

3-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının 2013 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

5-Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 975,54 m² lik kısmında da ...Müdürlüğünce ”İsale Projesi” kapsamında acele el koyma davası ile el konulduğu belirtilmesi nedeniyle değer düşüklüğü uygulanmış olup, bu hususa ilişkin bilgi ve belgelerin ilgili yerlerden getirtilerek, varsa acele kamulaştırma dosyasının ilgili mahkemesinden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7258, Karar No: 2013/608, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2008/7258 E.  ,  2013/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/135901

MAHKEMESİ : Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/02/2008, 2007/165 (E) ve 2008/59 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Müdahil vekilinin süresinden sonra bulunduğu temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, tahrikin derecesine, müdahil vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın, babası tanık Ramazan'a ait meyhanede çalıştığı, olay günü mağdurun, aynı meyhanede arkadaşı tanık Sedrettin ile birlikte alkol aldığı, gelen hesaba itiraz ederek, adisyon fişini yırtıp attığı, bu şekilde gerilen ortamın önceden kendisini tanıyan ve işyerinde çalışan tanık Kadir'in araya girip hesabı ödemesiyle yatıştığı, mekandan ayrılan mağdurun bir süre sonra geri dönerek tacizkar davranışlarını sürdürdüğü, yanında getirmiş olduğu bıçağını sağa sola sallamaya başladığı, bu esnada mağdura müdahale eden Ramazan'ın elinden yaralanmasına rağmen bıçağı almayı başardığı, akabinde olay yerine gelen sanığın, bıçakla sağ bel ve uyluk arka kısımlarına sekiz, batın bölgesine ise bir kez vurduğu mağduru karaciğer yaralanmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, acil ameliyata alınan mağdurun, yapılan cerrahi müdahale sonucu kurtarıldığı olayda,

a-Özellikle batın bölgesinde hedef alınan yer, darbenin şiddeti ve zararın ağırlığı birarada değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması,

b-Haksız tahrik nedeniyle, temel cezadan 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların sürekliliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 29/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4276, Karar No: 2022/2440, Tarih: 30.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4276 E.  ,  2022/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.12.2010 tarihinde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve yıkım; savunma yoluyla TMK'nın 724. maddesine dayalı temliken tescil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2020 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım; savunma yoluyla TMK’nın 724. maddesine dayalı temliken tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin kayden maliki olduğu 2982 parsel sayılı taşınmaza komşu 2983 No’lu parsel maliki davalının ağaç dikmek ve duvar örmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve tecavüzlü kısımda kalan duvar ve ağaçların kal’ini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazların öncesinde bir bütün halinde dava dışı ...’e ait iken, iki kısma ifraz ederek bir kısmını uhdesinde bırakmak suretiyle kalan kısmını 1978 yılında kendisine sattığını, o tarihte yapılan ölçümlerle sınırlarını tespit ettirdiklerini ve buna göre dava konusu duvarı yaptırıp ağaçları diktiğini, daha sonra çevredeki tüm taşınmazlarda sınır kaymaları olduğunu öğrendiklerini, davacının da taşınmazını bu durumu bilerek satın aldığını, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş; ayrıca TMK’nın 724. maddesine dayalı olarak duvarın ve ağaçların bulunduğu kısım yönünden davacı adına kayıtlı tapunun iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ...’un yargılama sırasında ölmesi üzerine sunulan mirasçılık belgesine göre yasal mirasçıları davalı olarak davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait taşınmazda fen bilirkişi raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle gösterilen kısma davalıların elatmasının önlenmesine, tecavüzlü duvarın ve ağaçların kal’ine dair verilen kararın, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2018/3362 Esas, 2019/4742 Karar sayılı ilamıyla özetle; temyiz dilekçesine ekli olarak sunulan Milas Kadastro Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 114 Karar sayılı ilamından, dava konusu taşınmazların bulunduğu mahalde kadastro yenileme çalışmalarının yapıldığı ve yeni ada/parsel numaraları ile yüz ölçümleri üzerinden uygulama tutanaklarının düzenlendiğinin anlaşıldığı, bu durumda mahkemece yeni oluşan tapu kayıtlarına göre bir karar verilmesi gerekirken, eski tapu kayıtlarına dayanılarak infaza elverişli olmayan şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, taşınmazların güncel tapu kayıtları getirtilmiş; yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile davacıya ait taşınmazda fen bilirkişi raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle sarı renkle gösterilen kısma davalıların elatmasının önlenmesine, tecavüzlü duvarın ve ağaçların kal’ine, davalılara eski hale getirme için kararın kesinleşmesinden itibaren otuz gün süre verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, dosya arasına getirtilen güncel tapu kayıtlarına göre, davacıya ait 2982 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın tapuda 15.384,00 m2 yüz ölçümlü olarak kayıtlı iken, 3402 sayılı Yasanın 22/A maddesi uyarınca yapılan ve 29.05.2015 tarihinde kesinleşen yenileme kadastrosu sonucu 114 ada 9 parsel numarası ile 14.277,64 m2 alanlı olarak yine davacı adına kayıtlandığı; davalı ...’a ait 2983 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın ise 3.016,00 m2 alanlı olarak kayıtlı iken, yenileme kadastrosu sonucu 114 ada 10 parsel numarası ile 3.224,56 m2 alanlı olarak ... mirasçıları adına elbirliği halinde kayıtlandığı, mirasçılardan ...’un 04.02.2016 tarihinde diğer bir mirasçı ...’un payını da satış yoluyla devraldığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, dosya içerisinde yer alan Milas Kadastro Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 114 Karar sayılı ilamının incelenmesinde; 114 ada 9 parsel maliki ... tarafından, 10 No’lu parsel maliki ... mirasçıları aleyhine açılan davada, 2014 yılında 3402 sayılı Yasanın 22/A maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastrosu sonucu oluşan uygulama tutanaklarına itiraz edildiği, yargılama sonunda mahkemece, davanın reddine ve 114 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların komisyon tutanağındaki tespit gibi tesciline karar verildiği, hükmün taraflarca temyiz edilmeksizin 29.05.2015 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazlar yönünden ortaya çıkan yeni oluşum gözetilerek mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif icra edilerek yenileme paftalarının zeminle çakıştırılmak suretiyle bir uygulama yapılması ve bilirkişilerden denetime elverişli ve gerekçeli rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazların bulunduğu alanda yapılan yenileme kadastrosu sonucu oluşan tapu kayıtları gözetilmeksizin, eski tapu kayıtları üzerinden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.