muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3597, Karar No: 2019/6827, Tarih: 12.11.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3597 E.  ,  2019/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriklerine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin, müsnet suç yönünden delil veya örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin ilk yakalama tarihi olan "01.06.2016" yerine Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin karar başlıklarında “20.02.2017” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği, kanunda öngörülen suç tipine uyduğu ve yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25601, Karar No: 2017/14834, Tarih: 04.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/25601 E.  ,  2017/14834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, müvekkilinin 10/07/2006 tarihinde davalı iş yerinde grafiker olarak çalışmaya başladığını, işe girdiği tarihten Mayıs 2008 tarihine kadar işveren tarafından sigortasının yapılmadığını, Mayıs 2008 tarihinde kısa bir süre sigorta yapıldığını, sonrasında işten çıkartılmış gibi gösterilerek sigortası işten çıkış tarihine kadar yatırılmadığını, müvekkilinin aylık olarak 2.500,00 TL maaş aldığını, maaşının çoğu zaman banka kanalıyla ödenmekle çoğu zaman da elden ödendiğini beyanla müvekkilinin 10/07/2006 tarihinden 28/10/2010 tarihine kadar davalı iş yerinde sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı Mahkemece temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 18.06.2014 tarihli 6545 Sayılı Kanun'un 31. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar, hizmet tespiti talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun iş bölümü kararına ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin bozma kararının bulunmasına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve hizmet tespiti taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz incelemesi Dairemizin görevine girmeyip Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin görevine girdiğinden, dava dosyasının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6723 sayılı Kanun ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27682, Karar No: 2014/12078, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27682 E.  ,  2014/12078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle kesilen ağaç bedelerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması nedeniyle kesilen ağaç bedelerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20241, Karar No: 2024/17115, Tarih: 19.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20241 E.  ,  2024/17115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2575 E., 2019/958 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin düşme kararının kaldırılarak mahkûmiyet hükümlerinin kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 29.04.2019 tarihli ve 2018/2575 Esas, 2019/958 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanık ...'e tefhim olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 02.05.2019 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'e tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığa süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4463, Karar No: 2020/4512, Tarih: 28.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/4463 E.  ,  2020/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar, mirasbırakanları Mustafa Adıyaman'ın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 69, 90, 108, 655, 1013, 1553, 1711, 2415, 2541, 2742, 2766, 2775, 3387, 6 parsel sayılı taşınmazlarını davalı eşine satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazların tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına payları oranında tescile karar verilmesini istemiş, aşamada talebini miras payları oranında daraltmıştır.

Davalı, mirasbırakanın minnet duygusu ile taşınmazları devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ara kararla 1711 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine, diğer parseller yönünden davacılar...,..,...,... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, 1. 90. 108. 655, 1013, 1553, 2415, 2541, 2742, 2766, 2775 ve 3387 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne dair verilen karar Dairece "... Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda, 1711 sayılı parsel dışındaki taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verildiği halde; gerekçeli kararda, kısa kararla kabul kapsamına aldığı dava konusu taşınmazlardan 6 sayılı parsel hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemek suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı ... yönünden dava dışı eşi Ayşe Uslu'nun kendinden önce öldüğü ve mirasçı olmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulü ile payları oranında iptal ve tescile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1938 doğumlu mirasbırakan Mustafa Adıyaman'ın 11.11.2004 tarihinde evli ve çocuksuz olarak öldüğü, geride mirasçı olarak davalı eşi ... ile kendinden önce ölen kardeşi ...'dan olma yeğeni Adem ve Keziban, kendinden önce ölen kardeşi Ayşe'den olma dava dışı İsmail ve Dursun ile davacı ... ile davacı kardeşleri ...,...,...,...,...,... ve ... ile dava dışı yeğenleri İsmail ve ...un kaldığı, mirasbırakanın çekişme konusu 69, 90, 108, 655, 1013, 1553, 2415, 2541, 2742, 2766, 2775, 3387 parseller ile tefrik edilen dosyada çekişme konusu 1711 parsel sayılı taşınmazını davalı eşine 21.04.2003 tarihinde sattığı, mirasbırakan ile davalının 30.01.1961 tarihinde evlendiği, çekişme konusu taşınmazların dava tarihi itibarıyla toplam değerinin 73.016,84 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Böyle bir durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davalının mirasbırakan eşine uzun yıllar baktığı, mirasbırakanın çekişme konusu taşınmazları dosya kapsamı, tanık beyanları ve taşınmazların toplam değeri dikkate alındığında minnet duygusu ile davalıya devrettiği, mal kaçırma amacının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, temlikin mal kaçırmak amacıyla yapılmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4952, Karar No: 2017/10884, Tarih: 23.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4952 E.  ,  2017/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında ... Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 21.05.2014 tarih, 2014/1586 sayılı karara karşı yapılan itiraz üzerine ... Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 19.08.2014 tarih, 2014/İHK-531 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete trafik sigortalı araç içinde yolcu olan davacının yaşanan trafik kazasında %30,2 oranında malul kaldığını, maluliyeti nedeni ile bakım ihtiyacının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 41.000,00 TL bakıcı giderinin 12.12.2011 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

... Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının talebinin reddine karar verilmiş; bu karara davacı vekili, İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir. ... İtiraz Hakem Heyeti tarafından, itirazın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maluliyet nedeni ile bakıcı gideri istemine ilişkindir. Uyuşmazlık hakem heyeti ve itiraz hakem heyeti komisyonunca davacının bakım ihtiyacı halinde bulunduğuna ilişkin sağlık kurulu raporu olmadığı, davacının bakım ihtiyacının ne düzeyde olduğunun da davacılar tarafından tam izahatının yapılmadığı gerekçeleri ile talebin ve itirazın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde "Bedensel zararlar özellikle şunlardır: tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar, ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar" denilmek suretiyle, cismani zarar halinde, zarar görenin talep edebileceği zarar türleri örnekseme yoluyla sayılmış olup, cismani zarar sonucu doğan bakım ihtiyacı ve bunun için yapılacak giderin de madde kapsamında olduğu açıktır. Uğranılan cismani zarar nedeniyle doğan bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin doğru tespiti açısından ise, bakım ihtiyacının boyutunun belirlenmesi büyük önem arzetmektedir.

Eldeki davada davacı ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası için alınan %30.2 oranındaki maluliyet raporunu sunmuştur. Ancak söz konusu raporda davacının belirlenen maluliyetine göre bakım ihtiyacı içinde olup olmadığına dair olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde hakem heyetince, davacının mevcut maluliyet durumu değerlendirildiğinde bakım ihtiyacı halinde olup olmadığı ve ihtiyaç halinde ise süresine ilişkin Adli Tıp Kurum 3. İhtisas Dairesinden denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1262, Karar No: 2007/2569, Tarih: 12.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1262 E.  ,  2007/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalıların miras bırakanları adına kayıtlı ..parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, tapunun iptali ile kamuya terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, duruşmalara gelmemiş, bir cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ..Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının tapudan terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih ve 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı keşfen saptanmak ve bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle, davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edildiğine göre, yargılama giderlerinin davacı Hazineye yükletilmesi doğru olmadığı gibi Hazine yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması da doğru değildir.

Davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  12.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7253, Karar No: 2025/2878, Tarih: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7253 E.  ,  2025/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3113 E., 2024/2084 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'in 24.12.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1 ve 298. maddeleri uyarınca reddine karar verilmekle, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2024 tarihli ve 2023/19 Esas, 2024/277 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2024/3113 Esas, 2024/2084 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, iştirak iradesi bulunmadığına, aksi halde yardım eden sıfatının oluşacağına, haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlayarak işlendiğine ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE