muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13613, Karar No: 2010/17727, Tarih: 26.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/13613 E.  ,  2010/17727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 26.10.2010 günü temyiz eden davalı tebligata rağmen gelmedi. Davalı vekili Av. ...'nun yokluğunda karar verilmesini isteğini içerir mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.10.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/5327, Karar No: 2025/4384, Tarih: 14.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5327 E.  ,  2025/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/241 Değişik iş

ŞİKÂYETÇİ : Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 23.01.2024 tarihli ve 2023/281073 Soruşturma, 2024/6367 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2024 tarihli ve 2024/70 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2024 tarihli ve 2024/241 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 14.02.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/18166 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96190 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96190 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Adı geçen şüpheli hakkında tanzim edilen iddianemenin, İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2024 tarihli kararında yer alan "..Şüphelinin alınan ifadelerine göre muhasebecisine vekaletname verdiği beyanı karşısında; Vergi dairesinden e-tebligat başvuru formuna ilişkin evrakın celp edilerek e-tebligat adresinin kim tarafından alındığı, kapalı zarf ve şifrenin kime verildiği, iletişim bilgisi olarak sunulan telefon numarasının kimin kullanımında olduğu tespit edilmeden..,." şeklinde gerekçe ile iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan , "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Şüpheli hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 12/09/2023 tarihli vergi tekniği raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporunun, 10/10/2023 tarihli vergi inceleme tutanağı ile mütalaa formunun bulunduğu, olaya ilişkin yeterli anlatımın yapıldığı, eksik olduğu düşünülen hususların yargılamanın her aşamasında mahkemesince giderilebileceği, iade kararında sayılan gerekçelerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi nedenleri arasında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2024 tarihli ve 2024/70 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 170/5. maddesi uyarınca iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2024 tarihli ve 2024/70 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 170/5. maddesi uyarınca iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 23.01.2024 tarihli ve 2023/281073 Soruşturma, 2024/6367 Esas sayılı iddianamenin, "...şüphelinin alınan ifadesine göre muhasebecisine vekaletname verdiği beyanı karşısında; vergi dairesinden e-tebligat başvuru formuna ilişkin evrakın celp edilerek e-tebligat adresinin kim tarafından alındığı, kapalı zarf ve şifrenin kime verildiği, iletişim bilgisi olarak sunulan telefon numarasının kimin kullanımında olduğunun tespit edilmesinin gerektiği..." şeklindeki gerekçe ile iade edildiği anlaşılmış ise de, 12.09.2023 tarihli ve 2023-2013-4-53/54 sayılı vergi inceleme raporunda; şüphelinin e-tebligat sistemine dahil olmamasından dolayı isteme yazısının 12.06.2023 tarihinde şüpheliye elden tebliğ edildiğinin belirtilmesi ile defter ve belgeleri ibraz yükümlülüğünün mükellefe ait olması karşısında, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, her ne kadar dosya içerisinde 28.09.2022 tarihli ve E-92811 sayılı isteme yazısı mevcut değil ise de bu hususun iddianamenin iadesi gerekçeleri arasında yer almadığı, belirtilen eksikliğin mahkemesince giderilebileceği anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi bu nedenlerle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2024 tarihli ve 2024/241 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15189, Karar No: 2017/13274, Tarih: 23.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15189 E.  ,  2017/13274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Mağdurun sanığın babası olduğu, olay tarihinde gündüz vakti saat 12.00 sıralarında evde kahvaltı yaptıktan sonra sanığın mağdurdan para istediği, mağdurun cebinde bulunan 3-4 TL parayı sanığa verdiği, sanığın, bu paranın yetmeyeceğini belirterek 20-30 TL daha para vermesini istediği, mağdurun "bende yok" demesi üzerine, masada duran ekmek bıçağı ile para vermesi için mağduru tehdit edip, bıçakla basit tıbbi müdahale ile iyileşemez şekilde yaraladığı ve bu şekilde zor kullanmak suretiyle babası olan mağdurdan para almaya çalıştığı anlaşılmakla; sübut bulan eylemin TCK'nin 149/1-a-d, 150/2 ve 35/1-2. maddelerine uyan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden; soruşturma aşamasında oğlu olan sanığa iftira atması için bir neden bulunmayan mağdurun, kovuşturma aşamasında oğlunun fazla ceza almamasını sağlamak için değiştirdiği ve inandırıcı olmayan beyanı hükme esas alınmak suretiyle, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın yaralama eylemini bıçak ile babasına karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının aynı olayda iki nitelikli halin TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,

b) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-a, e, 29. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasından TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 7 gün hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 1 yıl 27 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7013, Karar No: 2010/3347, Tarih: 24.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7013 E.  ,  2010/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/07/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Kargo Yurtiçi ve Yurtdışı Taş. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ...tarafından temyiz olunmuştur.

Sürücüsü olduğu bisiklet ile yan yoldan ana yola çıkmak isteyen desteğe, davalılardan ...’nın sürücüsü olduğu diğer davalı ... Kargo Yurtiçi ve Yurtdışı Taşımacılık AŞ'ye ait aracın çarpışması nedeniyle desteğin öldüğü anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece benimsenen ve ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporunda; hız ve gereken koşullara uyma kuralına aykırı davranan davalı sürücünün % 40 oranda, desteğin ise kurallara uygun araç kullanmaması nedeniyle % 60 oranda kusurlu bulunduğu belirtilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, ceza mahkemesince belirlenen kusur oranları hukuk yargıcı yönünden değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda, dosyadaki bilgi ve belgeler ile davalının kusura yönelik itirazları gözetilerek, maddi olaylar etraflıca değerlendirilmek sureti ile konusunda uzman bilirkişi ya da kurumlardan kusur raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik ve karar vermeye yeterli bulunmayan kusur raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ...yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5123, Karar No: 2019/10633, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5123 E.  ,  2019/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2018 gün ve 2018/79 Esas, 2018/178 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13873, Karar No: 2018/3656, Tarih: 07.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13873 E.  ,  2018/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... mahallesi 232 ada 281 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak yapıya resmi birim fiyatlarına göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın zemin bedeli yönünden alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1- Mahkemece dava konusu ve emsal taşınmazın emlak vergisine esas rayiç değerleri ilgili kurumlardan getirtilip, bu bilgilere göre karşılaştırma yapılmadan ve 2012 tarihli kıymet takdir raporunda taşınmazın m2 sine 30,00 TL değer biçildiği halde değerlendirme tarihi olan 2014 yılı itibariyle m2 birim bedeline 30,52 TL deger biçen rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tescili için derhal ilgili Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına karar verilmemesi,Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın tescili için derhal ilgili Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına karar verilmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20933, Karar No: 2015/7777, Tarih: 11.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20933 E.  ,  2015/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 21.11.2013 tarihli geri çevirme kararı eksiksiz olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Davalı ...’in dava açıldığı tarihte ölü olduğu anlaşılmış, ancak dosya içerisinde aile nüfus kayıt tablosu bulunmadığı için mirasçılarına tebligat yapılıp yapılmadığı denetlenememiş olduğundan adı geçenin verasete esas olacak şekilde aile nüfus kayıt tablosunun getirtilerek mirasçılarının tespit edilmesi ve gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- ... tarafından açılan davada davalı olan ...’ün dosya içerisinde mevcut 07.03.1978 tarihli veraset ilamında gösterilen mirasçılarından bir çoğunun ölü olduğu, ancak dosya içerisinde aile nüfus kayıt tablolarının bulunmadığı, bu nedenle tüm mirasçılara tebligat yapılıp yapılmadığının denetlenemediği anlaşıldığından adı geçenin mirasçılarına ait verasete esas olacak şekilde aile nüfus kayıt tablolarının getirtilerek gerekçeli karar tebliğ edilmeyen mirasçıları varsa tespit edilip gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek (daha önce tebligat yapılanlara yeniden yapılmaksızın) temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10577, Karar No: 2017/18180, Tarih: 11.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10577 E.  ,  2017/18180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 629 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, etrafında bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre dava konusu taşınmaz üzerindeki ceviz ağaçlarının sayısı nazara alındığında kapama ceviz bahçesi olduğu anlaşılmakla; kapama niteliğindeki ceviz ağaçlarına, ortalama verim miktarı ile değerlendirme tarihi olan 2014 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre bulunacak net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek kapama ceviz bahçesi bedelinden; taşınmazın zemininin tarım arazisi olarak ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ceviz ağaçlarının bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.