muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17103, Karar No: 2009/19312, Tarih: 23.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17103 E.  ,  2009/19312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 1993/11-638 sayılı bozma kararında; “Davacı Hazine, tutanağa ekli 11.04.1986 tarihli dilekçesi ile taşınmazın kayıp kişilerden kalan tapulu yer olduğunu iddia ettiği halde, kendisinden buna dair delilleri ve tapu kaydı numarası sorulup, keşfen uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, taşınmazı dıştan çevreleyen tüm parsellere ait tutanak ve dayanaklar getirtilip, denetlemeye elverecek şekilde uygulanma yapılarak dava konusu taşınmazın yönünü ne şekilde gösterdiğinin saptanmaması da usul ve yasaya aykırıdır.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Orman Yönetimi ve Hazinenin davasının reddine, ... Göğüs’ün davasının kabulüne, dava konusu 96 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile payları oranında hak sahipleri adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24471, Karar No: 2009/1638, Tarih: 27.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24471 E.  ,  2009/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK.nun 82/12. Maddesine dayalı meskeniyet şikayetidir.

İİK.nun 18. Maddesi uyarınca İcra Mahkemesi duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.

Meskeniyet şikayetinin niteliği dikkate alındığında  mahkemenin duruşma açarak şikayeti sonuçlandırması gerekmektedir.

Somut olayda da mahkemece anılan Kanun hükmüne uygun olarak duruşma açıldığı ve borçluya duruşma gününü bildirir ihtarlı davetiyenin tebliğ edildiği, borçlunun duruşmaya gelmeyip 4.7.2008 tarihli mazeret dilekçesini sunduğu ve duruşmaya gelmediği görülmektedir.

Yukarıda zikredilen Kanun hükmü uyarınca mahkemece keşif günü  tayin edilip bilirkişi inceleme yapılmasına ve bu masrafları yatırması için borçluya mehil tayinine karar verilmesi ve sonucuna göre  hüküm tesisi gerekirken, borçlunun duruşmaya gelmeyerek iddiasını ispatlayamadığından bahisle şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10660, Karar No: 2023/8877, Tarih: 08.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10660 E.  ,  2023/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Üniversite Rektörlüğünde alt işveren işçisi olarak çalışmaya başladığını, 30.01.2009 tarihli Bakanlık müfettişi raporlarında asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, davacı işçinin hâlen çalışmasını davalı bünyesinde sürdürdüğünü, davacının aylık ücretinin asgari ücret katsayısı ile tespit edildiğini ancak ... sözleşmesinde açıkça belirtildiği hâlde davacı işçinin asgari ücret artışlarından yararlandırılmadığını, ücretin hâlen eksik ödenmeye devam edildiğini ve ayrıca ilave tediye alacaklarının hiç ödenmediğini ileri sürerek fark ücret ile ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 2018 Mart ayında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde hükmünde bu hususta düzenleme yapıldığını, davacının daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştığı dönemlere ilişkin olarak ... sözleşmesinden dolayı herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunamayacağını ve bu haklardan feragat ettiğini, davacının aylık ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiğini, ayrıca davacının sürekli işçi kadrosuna geçtikten sonra hak kazandığı ilave tediye ücretinin ödendiğini i savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli kararıyla; davacının 26.03.2018 tarihli sulh sözleşmesi ile sürekli işçi kadrosuna geçirildiği, davacının sulh sözleşmesi ile alt işveren işçisi olarak çalıştığı döneme ilişkin ... sözleşmesinden dolayı hak ve alacaklarından feragat ettiği, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesiyle birlikte hizmet alım sözleşmelerinin hükümlerini yitirdiği, taraflar arasında kadroya geçiş aşamasında ücretin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak ödeneceğine dair sözleşme bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçeler tekrar edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.03.2022 tarihli bozma ilâmı ile; diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihten sonraki dönemler yönünden ilave tediye alacağının ödenip ödenmediği araştırıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılarak davalı tarafından ilave tediye alacağının ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacı ile aynı işi yapan bazı işçilerin daha fazla ücret aldığını, sürekli işçi kadrosuna geçirilirken taraflar arasında ... bir ... sözleşmesi imzalanmadığını, bu nedenle davacı ile alt işverenler arasında imzalanan ... ... sözleşmelerinin hâlen geçerli olduğunu, davacının aynı hakları korunarak kadroya geçirileceğinin davalı yetkilileri tarafından taahhüt edildiğini, davacının alacaklarının ödenmediğini, sulh sözleşmesinin geçerli olmadığını, davanın tamamen kabulü hâlinde davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmeyeceğinden vekâlet ücretinin de hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihten sonraki dönemler yönünden ilave tediye alacağının ödenip ödenmediği ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihten sonraki dönemler yönünden ilave tediye alacağının ödenip ödenmediği ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri ile karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17219, Karar No: 2012/1922, Tarih: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/17219 E.  ,  2012/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanıkların cezalarından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3321, Karar No: 2016/6771, Tarih: 10.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3321 E.  ,  2016/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223. maddesi gereğince düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.11.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14725, Karar No: 2013/2107, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14725 E.  ,  2013/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31363, Karar No: 2018/3458, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31363 E.  ,  2018/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu .... Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicile kayıtlı bulunduğu ".... Mahallesi.... İş Merkezi No:30 ...." adresinde zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19863, Karar No: 2024/11142, Tarih: 09.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19863 E.  ,  2024/11142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/3279 D.İş

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a muhalefet

Şüpheli hakkında, 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan yürütülen soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, şikâyetçi tarafından bu karara itiraz edildiği, Trabzon 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3279 D.İş sayılı kararıyla itirazın kabulüne karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108520 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108520 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/04/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Trabzon 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/06/2022 tarihli 2022/2063 değişik iş sayılı kararı ile yalnızca şüpheli ... yönünden

kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığı nazara alındığında, şüpheli Soner İlhan bakımından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kesinleştiği halde, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/09/2022 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar ile şüpheli Soner bakımından yeniden karar verildiği anlaşılmış ise de, 02/09/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın şüpheli Soner bakımından yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Trabzon 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/09/2022 tarihli ve 2022/3279 değişik iş sayılı kararı ile, 28/04/2021 tarihinde şüpheli ...'e önödeme önerisi tebliğ edildiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca 10 gün içinde önödemeyi gerçekleştirmediği, süresinden sonra önödeminin yerine getirilmesinin geçersiz olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Trabzon 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/09/2022 tarihli ve 2022/3279 değişik iş sayılı kararı ile, 28/04/2021 tarihinde şüpheli ...'e önödeme önerisi tebliğ edildiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca 10 gün içinde önödemeyi gerçekleştirmediği, süresinden sonra önödeminin yerine getirilmesinin geçersiz olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 75 inci maddesinin birinci fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere; "Failin on gün içinde talep etmesi koşuluyla bu miktarın birer ay ara ile üç eşit taksit hâlinde ödenmesine Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilir. Taksitlerin süresinde ödenmemesi hâlinde önödeme hükümsüz kalır ve soruşturmaya devam edilir." şeklinde bir düzenleme eklendiği, Cumhuriyet savcılığınca yapılan 28/04/2021 tarihli önödeme ihtarında, taksit miktarlarına ve ödeme şekline ilişkin 7188 sayılı Kanun ile getirilen açıklamaların yer almadığı cihetle, anılan önödeme ihtarının geçersiz olduğu ve 10 günlük sürenin işlemeye başlamadığı, dolayısıyla şüpheli Erdinç tarafından yapılan 25/07/2022 tarihli önödemenin geçerli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar kanun yararına bozma ihbarnamesinde, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından önödeme nedeniyle verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın önödemenin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına ilişkin Trabzon 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3279 D.İş sayılı kararının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 75. maddesinde 24.10.2019 tarihinde yapılan değişiklik ile failin talebi halinde taksitlendirme imkanı getirildiği, şüpheli ...'e gönderilen 28.04.2021 tarihli önödeme ihtarının ise bu kanun değişikliği ile getirilen taksit imkanına ilişkin açıklamaları içermediği, dolayısıyla usulüne uygun önödeme önerisinde bulunulmadığından 10 günlük sürenin de başlamayacağının kabulüyle önödemenin süresinde olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozulması istenmiş ise de, dosyanın tetkikinde şüpheli ...'e 28.04.2021 tarihinde tebliğ edilen önödeme önerisinde gerekli ihtar ve açıklamanın yer aldığı, bu yönde bir başvurusu bulunmayan şüphelinin 5237 sayılı Kanun'un 75/1. maddesinde öngörülen 10 günlük süreden sonra 25.07.2022 tarihinde ödemede bulunduğu anlaşılmakla, önödemenin süresinde olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına ilişkin Trabzon 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3279 D.İş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR