muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25386, Karar No: 2022/2234, Tarih: 23.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25386 E.  ,  2022/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme,

iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 151/1. maddesi yerine sehven ikinci kez aynı Yasanın 116/2. Maddesinin yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 12/02/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçlarına, sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içinde yer alan 21/01/2016 ve 04/02/2016 tarihli oturumda suça sürüklenen çocukların 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocukların savunma hakkının kısıtlanması,

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocukların savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3274, Karar No: 2019/8465, Tarih: 11.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3274 E.  ,  2019/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince 12.02.2019 tarihinde talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanun'un 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince 12.02.2019 tarihinde istinaf yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen kısmen kabul kararı hakkında davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmişse de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4363, Karar No: 2011/932, Tarih: 16.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/4363 E.  ,  2011/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59/2, 647 sayılı Kanunun 6, 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesinde ön görülen para cezasının suç tarihi itibariyle aynı Kanunun 19. maddesinde belirlenen 440 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla adli para ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan temel adli para cezasının 440 TL'ye sonuç adli para cezasının ise 366 TL'ye indirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14029, Karar No: 2009/15557, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14029 E.  ,  2009/15557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalılardan işverenlere ait işyerinde 1.1.1998-23.1.2006 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,kararın bozmaya uygun olmasına,delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının Kastamonu Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına ait El Dokumaları Atölyesinde 1.1.1998-23.1.2006 tarihleri arasında kesintisiz olarak 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmet akdiyle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı 1.11.1998 tarihinden önce kursiyer olarak çalıştığından 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olmadığı,1.11.1998 tarihinden sonra ise davalı işverence bildirilen süre kadar çalıştığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizin 23.2.2009 tarihli kararı ile eksik inceleme ve araştırma ile sonuca varıldığı gerekçesiyle bozulmuş,mahkemece bozma kararına uyularak bir önceki karar gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten davacı 1.11.1998 tarihinden önce davalıya ait işyerinde kursiyer olarak çalışmış,Ekim 2004-Ocak 2006 tarihleri arasındaki çalışmaları ise işyerinde tutulan ve davacının imzasının bulunduğu işyeri giriş-çıkış föylerine uygun olarak davalı Kuruma bildirilmiştir.Bu nedenle mahkemece 1.1.1998-31.10.1998 ve 1.10.2004-23.1.2006 tarihleri arasındaki dönemlere yönelik istemin reddine karar verilmesi doğrudur.

1.11.1998-30.9.2004 tarihleri arasındaki istem dönemine gelince;Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının parça başı ücret karşılığı çalıştığı, davalı işverenle bu döneme ilişkin bildirimlerin parça başı alınan toplam ücretin günlük asgari ücrete bölünerek bulunan gün sayısı kadar Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği,dinlenen tanıkların bu dönemde parça başı çalışan kişilerin işyerine gelmek mecburiyetinde olmadıkları ,parça başı işi evlerinde de yaptıkları ,işin acele bitirilmesi gerektiğinde işyerine geldiklerini beyan ettikleri,işyeri tarafından davacıya her ay parça başı karşılığı yapılan ödemelere ilişkin belge düzenlendiği anlaşılmaktadır.Bu deliller karşısında mahkemece 1.11.1998-30.9.2004 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istem yönünden varılan sonuç doğru olmamıştır.

Dokuma işininin;işyeri ve davacının evinde yapılması giderek parça başı ücret ödenmesi hizmet aktinin niteliğini değiştirmeyeceğinden davacının belli bir işi işverenin emir ve talimat doğrultusunda bir çalışma gücü içinde yerine getirmesi karşısında yapılacak iş ;1.11.1998-30.9.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden bu dönemde işveren tarafından çalışmaları uzunca süre davalı Kuruma bildirilen ve işveren vekili konumunda bulunmayan davacı ile aynı işi yapan işyeri çalışanlarının tanık olarak beyanlarına başvurularak davacının her ay çıkardığı parça başı işin bir ayda kaç günde yapılabileceği konusunda beyanlarına başvurmak,davacının yaptığı dokuma işinde uzman olan bir bilirkişi ile bir hukukçu ve bir muhasebeciden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak işverence aylık parça başı işlere ödenen ücret belgeleride nazara alınarak davacının her ay dokuduğu parça başı işi ayın kaç gününde yapabileceği belirlenerek davacının 1.11.1998-30.9.2004 tarihleri arasında her ay kaç gün çalıştığını belirlemek,1999 yılında davacının imzası bulunan ücret bordrolarıda dikkate alınarak davacının çalıştığı ancak davalı işverence eksik bildirilen süreleri tespit ederek sonuca varmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3069, Karar No: 2010/1344, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3069 E.  ,  2010/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 13.10.2008

Nosu : 75-611

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı tarafından Kemer/Antalya’da işlettiği otelin saunasını 1.6.2004 tanzim tarihli sözleşme ile (19) aylığına kiraladığını ve 15.000 Euro peşin ödeme yaptığını, daha sonra taraflar arasında ek sözleşme yapılıp sözleşmenin bitim tarihinin 31.5.2005 ve aylık kira bedelinin de 50.847 Euro olarak değiştirildiğini, müvekkilinin geri kalan borcunun iki taksidini ödeyip bakiye (5) taksit için ise dava konusu çekleri verdiğini, ancak davalı şirketin 2004 yılı kasım ayı içinde oteli kapatarak tadilata aldığını bu durumdan da müvekkilini haberdar etmediğini, müvekkilinin otelin kapalı olduğu dönemde çalışamadığı ve kazanç elde edemediğini, bu nedenle kira bedeli olarak verilen çeklerden dolayı da sorumluluğu bulunmadığını belirterek çekler nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işlettiği otelin sezonluk olarak faaliyette bulunduğu ve kış sezonunda kapalı kaldığını müvekkilinin tüm yıl boyunca oteli açık tutmak gibi bir taahhüdünün bulunmadığını, davacının da bu hususu bildiğini, davacının 1.5.2005 tarihli tutanakla kiralanan yeri müvekkiline teslim ettiğini ve kira sözleşmesinin sona erdiğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında davalıya ait otelin bir kısmının davacı tarafından kiralanması hususunda 1.6.2004 tarihli sözleşme yapıldığı, sözleşme süresinin (19) ay olmasına rağmen ek sözleşme ile bu sürenin (12) ay olarak belirlendiği yıllık kira bedelinin 50.847 Euro olduğu ancak davalının oteli 25.10.2004-29.4.2005 tarihleri arasında kapatarak tadilata aldığı bu süre zarfında davacının kiraladığı yerlerden faydalanamayıp gelir elde edemediği, otelin sezonluk olarak kiralandığı hususundaki davalı savunmasının yerinde olmadığı bu nedenle davacının kira bedeli olarak davalıya verdiği dava konusu (5) çek bedelinden sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının tazminat isteğinin ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26380, Karar No: 2015/6959, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26380 E.  ,  2015/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2014

NUMARASI : 2011/279-2014/429

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılmasına karar verilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent eklenerek, (Tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9445, Karar No: 2010/6118, Tarih: 11.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/9445 E.  ,  2010/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 11/05/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25408, Karar No: 2013/19149, Tarih: 16.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/25408 E.  ,  2013/19149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2003 yılındaki suçtan; Ortadan kaldırma,

2004 yılındaki suçtan; Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin, dava konusu faturaların KDV indirimine konu edilmesi nedeniyle kullanılan son fatura tarihlerine göre 2003 takvim yılı için 26.01.2004, 2004 takvim yılı için ise 21.09.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş,

1-Katılan vekilinin, sanık hakkında 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin, sanık hakkında 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde anılan suçtan sanığın mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık

hakkında 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6364, Karar No: 2022/10934, Tarih: 08.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/6364 E.  ,  2022/10934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 14/02/2022 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 08/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16189, Karar No: 2016/4495, Tarih: 16.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/16189 E.  ,  2016/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/289196

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2014/275 (E) ve 2014/516 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

14.06.2010 tarihli kararda; suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... ...'a karşı mala zarar verme suçundan kesin para cezasına hükmedilmiş olduğu ve verilen cezanın kesinleştirilip infazının gerçekleştirildiği ancak 04.07.2014 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce verilen hükümler açıklanırken, bu suç yönünden yeniden verilen kararın yok hükmünde olduğu ancak; sonuç cezanın kesinlik sınırında bulunması sebebi ile bu hüküm yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

I- Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında mağdurlara yönelik mala zarar verme suçudan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasına ilişkin hükümler miktar itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... ...'in bu suça yönelik talebinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında mağdur ... ...'a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal, mağdurlar ... ..., ... ... ve ... ...'e karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu ise infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur ... ...'e karşı hırsılık eyleminin de gece sayılan zaman diliminde işlendiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereği artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında mağdurlar ... ..., ... ... ve ... ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;