muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14515, Karar No: 2016/8886, Tarih: 02.06.2016

2-) Davalı vekili temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede ise;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı HMK'nun 26.maddesi hükmüne göre, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Davacının toplam alacak talebi 4720,00 TL olmasına karşın mahkemece talep aşılarak toplam 18.605,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsiz olup , bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/3883, Karar No: 2020/1358, Tarih: 27.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/3883 E.  ,  2020/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/20-981 E. 2019/484 K. Sayılı kararı ile sanık ... yönünden, Dairemizin 01/06/2017 gün ve 2017/775 E.- 2017/3565 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla dosyanın incelenmesinde;

1)Gerekçeli karar başlığında, karar duruşmasına katılan ve kısa kararda imzası bulunan Üye Gülsen Curca (196232) yerine, karar duruşmasına katılmadığı anlaşılan Üye Ozan Mutlu(107665)'nun gösterilmesi ve imzasının alınması suretiyle, CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı olacak şekilde hüküm kurulması,

2)Oluşa ve dosya kapsamına göre; "yer ve eşkal bilgileri" verilerek yapılan ihbar üzerine, belirtilen yere gidildiğinde, ihbarda bildirilen eşkale uyan ve sonradan yapılan kimlik tespitinde sanık ... olduğu anlaşılan şahsın beklediğinin görüldüğü, kısa süre sonra, bu şahsın yanına sonradan yapılan kimlik tespitinde dosyası tefrik edilen sanık Maksat Rejepov olduğu belirlenen şahsın geldiği, yapılan fizikî takipte, şahısların ceplerinden bir şeyler çıkarttıkları ve aralarında karşılıklı para alışverişinin olduğunun tespit edilmesinden sonra durdurulan şahısların yapılan kaba üst aramalarında, sanık ...'te, üzerinde sayılar bulunan beyaz kağıtlara sarılı halde 1,5 gram ağırlığında 10 paket eroin ve 0,9 gram ağırlığında afyon sakızı; dosyası tefrik edilen sanık Maksat'ta, üzerinde sayılar bulunan beyaz kağıtlara sarılı 0,2 gram ağırlığında 2 paket eroinin ele geçirildiği olayda; yapılan fizikî takip sırasında gerçekleşen alışveriş nedeniyle kolluk görevlilerin mesleki tecrübe ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak şahısları durdurma ve müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, ihbarın, soyut nitelikte olması ve sanıkların açık kimlik bilgilerini içermemesi nedeni ile CMK'nın 119. maddesi uyarınca adli arama veya yazılı arama emrini gerektirmediği, bu haliyle somut olayda CMK'nın 90/4. maddesi ile PVSK'nın 13/1-A ve Ek 6. maddeleri uyarınca "suçüstü hali" söz konusu olup, haklı sebepten kaynaklanan aramanın "ölçülülük" ilkesine uygun gerçekleştirildiği, PVSK'nın Ek 6. maddesi ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (f) bendi uyarınca, suçüstü halinde yazılı arama emri veya adli arama kararına gerek bulunmadığından, hukuka uygun şekilde elde edilen uyuşturucu maddenin, suçun maddi konusu ve delili olarak hükme esas alınabileceği anlaşıldığından, sanığın işlediği sabit olan eylemi nedeniyle mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1648, Karar No: 2010/1819, Tarih: 22.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1648 E.  ,  2010/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT İSTEMLİ

-KARAR-

Dava, kıyı kenar çizgisinin tespiti isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 7. Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 22.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4960, Karar No: 2025/4386, Tarih: 14.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4960 E.  ,  2025/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/478 Değişik iş

ŞİKÂYETÇİ : İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 29.02.2024 tarihli ve 2022/69142 Soruşturma, 2024/17863 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli ve 2024/161 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2024/478 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.03.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18290 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95043 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95043 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2024 tarihli kararı ile "..şüphelilerin alınan savunmasında üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri gibi şüpheli ...'in söz konusu şirketin aslında babasına ait olduğu, kendisinin görme engelli ve memur olarak çalıştığı bilgilerini verdiği anlaşılmakla salt vergi tekniği raporuna dayanılarak iddianamenin düzenlendiği, hiçbir delil araştırılması yapılmadığından, şüpheli ...'in iddiaları doğrultusunda ifadesinde ismi geçen babası tanık dinlenilmediğinden, iddianameye konu sahte düzenlenen faturalardaki imzalar ile şüphelilerinin imza ve yazı örnekleri karşılaştırılmadığından, iddianameye konu sahte düzenlenen faturalarda isimleri geçen kişilerden en azından 3 kişinin dahi dinlenilerek şüpheliler ile aralarındaki ticari ilişki sorulmadığından, soruşturma aşamasında savcılığın görevleri arasında sayılan şüpheli lehine de delil toplama görevi yerine getirilmediğinden, suçun sübutuna etki edecek deliller toplanmadığından, mahkemeden kovuşturma aşamasında adeta delil toplanılması istenir ve soruşturma yapılması gerektirircesine eksik düzenlendiğinden..." bahisle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki düzenlemeler nazaa alındığında;

Şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan düzenlenen iddianameye ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 07/03/2022 tarihli görüş ve öneri raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheliler haklarında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli ve 2024/161 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli ve 2024/161 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi İkiyaka ... Otomotiv ... ve Tüketim Mad. San.Tic.Ltd.Şti.'nin yetkilisi olan inceleme dışı sanık ... hakkında düzenlenen 06.04.2018 tarihli ve 2018-A-7589/1 sayılı vergi tekniği raporuna istinaden, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2018 tarihli ve 2018/52474 Esas sayılı iddianamesi ile 2015 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, davanın görüldüğü İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/735 Esas sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılamada ...'ın mahkumiyetine karar verilerek, atılı suça iştirak etme ihtimali bulunan incelemeye konu şüpheliler ... ve ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, bu şüpheliler hakkında 07.03.2022 tarihinde Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı tarafından görüş ve öneri raporu tanzim edilmesini müteakip atılı suçtan kamu davası açıldığı belirlenmiş ise de; şüphelilerin alınan ifadelerinde suçlamaları kabul etmediklerini söyledikleri ve şirketin yetkilisi konumunda bulunmadıkları, buna karşın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve 2022/69142 Soruşturma, 2024/17863 Esas sayılı iddianamesinde, "şirketin yetkilisi olan şüphelilerin 2015 takvim yılında komisyon karşılığı sahte fatura düzenledikleri" şeklinde dosya kapsamıyla uyumlu olmayan anlatıma yer verildiği anlaşılmakla; şirket yetkilisi ...'ın beyanına başvurulması, 06.04.2018 tarihli ve 2018-A-7589/1 sayılı vergi tekniği raporu ile İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/735 Esas sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, onaylı bir suretinin dosya arasına alınması, şüpheliler ... ve ... 'a yüklenen suçun mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanması ve 213 sayılı Kanun'un 360. maddesinde yer alan "359 uncu maddede yazılı suçların işlenişine iştirak eden suç ortaklarının bu suçların işlenmesinde menfaatinin bulunmaması halinde, Türk Ceza Kanununun suça iştirak hükümlerine göre hakkında verilecek cezanın yarısı indirilir." şeklindeki hükmün değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18518, Karar No: 2014/21463, Tarih: 16.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18518 E.  ,  2014/21463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2014/156-2014/163

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte ciranta borçlunun, takibin 1 yıldan fazla işlemsiz bırakıldığından dolayı zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle icranın geri bırakılmasını talep ettiği, mahkemece istemin kabulü ile İİK.'nun 71/2 maddesi gereğince borçlu yönünden icranın geri bırakılmasına karar verildiği görülmüştür.

Her ne kadar borçlu başvurusunda İİK. nun 71. maddesine dayanmış ise de, takipte borçluya usulünce yapılan bir ödeme emri tebliği olmayıp, bu borçlu yönünden takip kesinleşmediği için anılan maddenin olayda uygulama yeri yoktur. Bu nedenle borçlunun, icra mahkemesine başvurusu ile ilgili İİK. nun 169/a maddesi kapsamında takip öncesi zamanaşımı hükümleri uygulanmalıdır.

Takip öncesi zamanaşımı itirazının kabulü halinde mahkemece İİK. nun 169 a/ 4-5. maddesi uyarınca takibin durdurulması gerekirken, İİK. nun 71/2 maddesi uyarınca icranın geri bırakılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20.02.2014 tarih ve 2014/ 156 E. - 2014/ 163 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan "İİK. nun 71/2 maddesi gereğince davacı borçlu yönünden zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına" şeklindeki ifadenin karar metninden çıkartılmasına, yerine "İİK.nun 169 a/4-5. maddesi uyarınca bu borçlu yönünden takibin durdurulmasına" kelimelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15076, Karar No: 2017/25127, Tarih: 16.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15076 E.  ,  2017/25127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16/11/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... beldesi, ... Mahallesi 114 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6497, Karar No: 2013/11419, Tarih: 16.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6497 E.  ,  2013/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK’nın 142/1-b, 143, 145, 31/3, 52. maddeleri uyarınca mahkûmiyet (5 kez)

2- TCK’nın 142/1-b, 143, 35/2, 145, 31/3, 52. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

3- TCK’nın 152/1-a, 31/3, 63, 52. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

4- TCK’nın 151/1, 31/3, 52, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

18 yaşından küçük sanık hakkında, CMK'nın 185. maddesi gereğince zorunlu olarak kapalı yapılması gereken 29.01.2007 ve 11.07.2007 tarihli duruşmaların açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin incelemede;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adlî para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanık müdafilerinin anılan hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve İnkılap İlköğretim Okuluna yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

...'a yönelik hırsızlık suçunda kullanılan ve Adlî Emanetin 2005/2679 sırasında kayıtlı tornavidanın müsaderesi yönünde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçların niteliği, hükmolunan cezaların türü gözetilip dosyada bulunan adlî sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.