muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16041, Karar No: 2020/6319, Tarih: 03.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16041 E.  ,  2020/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet

1-'2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında '2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan CMK'nin 223/8. maddesi gereğince davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA

2-'2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen fiillerin sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu sanığa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13050, Karar No: 2021/10645, Tarih: 20.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/13050 E.  ,  2021/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... İdaresi ve davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi, ... İli ... İlçesi ... Köyünde yer alan ve dava dilekçesine ekli krokide (M) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün orman sayılan yerlerden olmasına rağmen 6831 sayılı Orman Kanunu’na göre yapılan orman kadastrosu sırasında, orman sınırları dışarısında bırakıldığını belirterek, taşınmazın orman sınırları içerisine alınarak orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava dilekçesi ekinde yer alan krokide (M) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümüne yönelik davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... İdaresi vekli tarafından esasa ilişkin olarak, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 11/3. maddesine göre hak sahibi gerçek kişilerin de eldeki davada yasal hasım oldukları gözetilerek taraf teşkili sağlanmadığı gibi, dava konusu taşınmaz bölümünün en eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasındaki durumu incelenerek taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmemiş ve Orman İdaresinin tescil talebi hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerektiği hususu da göz önüne alınmamıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davaya konu taşınmazın bulunduğu yöreye ilişkin, orman kadastrosuna ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtilmeli, yine yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı temin edilerek dosya arasına alınmalı, öncelikle dava konusu taşınmaz bölümünün orman kadastrosuna göre konumu belirlenerek, orman kadastro tutanaklarının ilgili taşınmaz hakkındaki bölümünde adları yer alan hak sahibi gerçek kişiler ile dava konusu taşınmaz bölümleri, tapulu ise tapu kayıt maliklerinin davaya dahil edilmesi sağlanarak iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanmalı, bu kişilerce açılan davalar varsa eldeki dava ile birleştirme hususu değerlendirilmeli, bilahare mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen ..

... ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri ile orman bilirkişi eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak temyize konu taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı hususlarının açıklandığı ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten, müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 20.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9033, Karar No: 2022/3289, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9033 E.  ,  2022/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/181 Esas, 2019/331 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı,davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Kocaeli İli, İzmit (Yeni Başiskele) İlçesi, Yenimahalle Mahallesi, 2826 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/60 Esas - 2010/59 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 8124,28 m²’lik kısmının tapusunun iptaline karar verildiği, kararın 11/03/2010 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 17/10/2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4730, Karar No: 2014/10936, Tarih: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4730 E.  ,  2014/10936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2012 tarih ve 2011/373-2012/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinden ...'ın 01.03.2010-12.01.2011 tarihleri arasında davalı şirketin ... Şubesi Acentesi olarak çalıştığını, 27.02.2010 tarihli acentelik sözleşmesinin ... tarafından keşideci diğer davacı tarafından da kefil sıfatıyla imzalandığını, davalının; 17.01.2011 tarihinde müvekkiline teslim edilen kargonun kaybolması nedeniyle acentelik sözleşmesini feshettiğini, kaybolan kargo bedeli için 27.12.2010 tarihli ihtarname ile 24439.26 TL talep ettiğini, müvekkillerince; talebin reddedilmesi ve davalı hakkında hakedilen alacaklara ilişkin icra takibine başlanılması üzerine, davalının acentelik sözleşmesi sırasında verilen evrakı doldurmak suretiyle müvekkileri aleyhine kambiyo senetlerine mahsus takip yoluyla takibe başladığını müvekkillerinin iddia edildiği gibi bir borcunun bulunmadığını, bahsi geçen senedin acentelik sözleşmesi sırasında teminat olarak verildiğini ileri sürerek ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/9382 esas sayılı takip dosyasında yürütülen takibin iptaline, davalının haksız ve kötüniyetli takip nedeniyle alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının acentelik yaptığı 25.11.2010 tarihinde dağıtım bölgesi dahilinde bir kargo paketinin kaybolduğunu, müvekkilinin kargo bedelinin ödenmesini istemesine karşın davacıların ödemeye yanaşmadığını, bu nedenle müvekkilinin kayıp kargo bedelini tazmin için 24439.26 TL ödemede bulunduğunu, sonrasında acentelik sözleşmesini feshettiğini, davacıların fesih sonrasında kayıp kargo bedeli, acente kasa incelemesinde oluşabilecek açıklar ve acente sözleşmesine aykırı diğer fiiler karşılığı olarak 19.01.2011 düzenleme tarihli 21.02.2011 vadeli 64700.00 TL tutarlı bono tanzim edip müvekkiline verdiğini, müvekkilince yapılan hesaplama ve hak edişlerin mahsubu sonrasında kalan borç miktarı olan 19364.65 TL'nin tahsili için bu bono üzerinden icra takibi başlatıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlık konusu bononun taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmesi kapsamında oluşacak davalı alacağının teminatı olduğu, sözleşmenin 39. maddesi uyarınca bu tutarda bir teminat senedinin verileceğinin kararlaştırıldığı, ancak senedin daha sonra 19.01.2011 tarihinde ve davacı sorumluluğunda kaybolan kargo bedelinden dolayı düzenlendiği, alınan bilirkişi raporu uyarınca davalı şirketin 19364.76 TL tutarında alacaklı bulunduğu bu nedenle senedin bedelsizliğinden ve davacıların borçlu olmadıklarından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10757, Karar No: 2021/1889, Tarih: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10757 E.  ,  2021/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki kamyonet tipi araçla gündüzün meskun mahalde yağışlı havada tek yönlü caddeyi ters istikametten geçerek kontrolsüz dört yönlü kavşağı da geçip kaza mahalli olan çift yönlü 9 metre genişliğindeki caddeye geldiğinde seyrine göre solundan sağına doğru anne ve babasıyla birlikte karşya geçmekte olan ve yolun diğer yarısını geçmiş olan 10 yaşındaki yayaya çarpması sonucu yayanın hayatını kaybettiği, kaza mahallinden hemen öncesindeki kavşağa geldiğinde hızını düşürmeyen ve mahal şartları üzerindeki hızda seyreden, yolun büyük kısmını geçen yayaya karşı etkin fren tedbirine başvurmayan suça sürüklenen çocuğun kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin cezanın fazla olduğuna dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ssuça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesini düzenleyen 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğun kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1.010 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 20.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3957, Karar No: 2012/11140, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3957 E.  ,  2012/11140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya faturalara dayalı olarak mal sattığını, davalının borcuna karşılık verdiği, 06.07.2009 keşide tarihli 7.800 TL bedelli çekin bedelinin ödenmemesi üzerine, çeke dayalı olarak yaptığı icra takibinin, davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya olan borcuna karşılık nakit ve çekle ödemeler yaptığını, davacıya çekten dolayı borcunun kalmadığını belirterek davanın reddine, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının aldığı mallara karşılık içinde davaya konu çekin de bulunduğu çeklerle ödeme yaptığı ve 03.07.2005 tarihli tediye makbuzu düzenlediği, çeklerin davalı defterinde ödeme olarak gözüktüğü, ancak davacının çek bedelini davacıdan tahsil edemediği, davalının çekle ödeme yaptığını savunup malların teslim edilmediğini savunmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takip dosyasında 7.800 TL asıl alacağa itirazının iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren artan ve eksilen oranlarda reeskont faiz yürütülerek takibin devamına, %40 İcra İnkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı 18.02.2012 tarihli cevap dilekçesinde ödeme savunmasında bulunup ekli delil listesinde 10 nolu bentte yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/34689, Karar No: 2011/3432, Tarih: 23.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/34689 E.  ,  2011/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/312235

MAHKEMESİ : Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2006

NUMARASI : 2006/353

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kaçak olarak kullanılan elektrik tutarının değerinin azlığı ve suçun işleniş şekli ve özellikleri nedenleriyle, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9138, Karar No: 2022/2978, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9138 E.  ,  2022/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/163 E. - 2017/443 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Bursa İli, Karacabey İlçesi, Boğazköy Köyü, 194 ve 913 parsel sayılı sırasıyla 352 ve 4632 m² yüzölçümlü, arazi vasıflı taşınmazların Hazine tarafından açılan davalar sonucunda Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014-201 Esas - 2014-563 Karar ve 2014/427 Esas - 2015/61 Karar sayılı ilamları ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısımlarının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararların taraflarca temyiz edilmeyerek 10.11.2015 ve 17.03.2016 tarihlerinde kesinleştiği, eldeki davanın 25.04.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve taşınmazların gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı ...'den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.