muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6918, Karar No: 2020/7319, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6918 E.  ,  2020/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, faturalardaki malları gerçekten aldığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından,

a) Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Dosya kapsamında faturaları düzenleyen bir kısım mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan açılan davalara ilişkin belgelerin bulunduğu, UYAP ortamında yapılan sorgulamada, faturaları düzenleyen mükelleflerin bir kısmının temsilcileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin Dairemizin temyiz incelemesinde bozularak mahkemelerine gönderildiği anlaşıldığından, söz konusu dosyalar ile araştırma yapılmayan faturaları düzenleyen diğer mükellefler hakkında da dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 2008 takvim yılı için suç konusu son fatura 23.12.2008 tarihli olduğundan suç tarihinin 25.01.2009 ve 2009 takvim yılı için suç konusu son fatura 18.12.2009 tarihli olduğundan suç tarihinin 25.01.2010 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 2008 ve 2009 olarak yazılması yasaya aykırı,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11342, Karar No: 2017/9824, Tarih: 04.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11342 E.  ,  2017/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili ve TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, dava konusu 8 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 3500m2’lik kısmının kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunması nedeniyle tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın kamulaştırma işlemi ile vekil edeni adına tescilinin sağlandığını, kamu hizmeti ifa edildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece önceki hükümde, davanın kabulü ile, taşınmazın 5765, 754 m2 olan ve 4.2.2003 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide işaretlenmiş bulunan sahanın tapu kaydının iptali ile kıyı kenar çizgisi olarak tesciline, kalan kısmın yine tapu maliki olan ..... Müdürlüğü adına tapuya kaydedilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 11.10.2013 tarih 2012/13350 Esas, 2013/14803 Karar sayılı ilamı ile, “..Hüküm, Asliye Hukuk Mahkemesi'nce hakem sıfatıyla verilmiştir. 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanunu'nun 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik 4. maddesi; bu Kanun'un 1.maddesinde sayılan kurumlar arasında çıkan taşınmazın aynına ilişkin uyuşmazlıkların genel mahkemelerde bakılacağını hüküm altına almıştır. 4916 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesinde yazılı kurumlar arasında ortaya çıkan taşınmazlara ilişkin uyuşmazlıklara hakem sıfatı ile bakılmasına son verilmiş, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin bu sıfatla işe bakıp sonuçlandırması benimsenmiştir. Mahkemece 3533 sayılı Kanunda yapılan değişiklik gözden kaçırılarak Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davanın görülmesi gerekirken, hakem sıfatıyla davaya bakılıp yürütülmüş olması doğru değildir....” gereğine işaret edilmek üzere karar bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 8 ada, 2 parselde davalı adına kayıtlı 24.688,50 m2 yüzölçümlü taşınmazda 14/05/2015 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 20,01 m2, B hafi ile gösterilen 156,39 m2 ve C harfi ile gösterilen 4635,11 m2'lik kısımlarının tapusunun iptali ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine, ıslah dilekçesi ile talep edilen bakiye 295,22 m2'lik kısmın iptali yönündeki talebin reddi ile geride kalan 19274,16 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hükme esas alınan 14.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısmın 820,01 m2 olarak belirtildiği görülmüştür. Mahkemece, gerekçe ve hüküm yerinde 14.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilmiş ise de, maddi hata sonucu iptaline karar verilen A harfi ile gösterilen kısım 20,01 m2 olarak belirtilerek bakiye 295,22 m2,lik kısmın iptali yönündeki talebin reddi ile geride kalan 19274,16 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Ne var ki; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün 1. fıkrasının HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (1) numaralı bendindeki “Açılan davanın Kısmen Kabul, Kısmen reddi ile, .... İli, Merkez, Yeşil Mahalle, 8 ada, 2 parselde davalı adına kayıtlı 24.688,50 m2 yüzölçümlü taşınmazda 14/05/2015 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen A harfi ile gösterilen 20,01 m2, B hafi ile gösterilen 156,39 m2 ve C harfi ile gösterilen 4635,11 m2'lik kısımlarının tapusunun iptali ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine, ıslah dilekçesi ile talep edilen bakiye 295,22 m2'lik kısmın iptali yönündeki talebin reddi ile geride kalan 19274,16 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline " cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “Açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile Zonguldak İli, Merkez, Yeşil Mahalle, 8 ada, 2 parselde davalı adına kayıtlı 24.688,50 m2 yüzölçümlü taşınmazda 14/05/2015 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen A harfi ile gösterilen 820,01 m2, B hafi ile gösterilen 156,39 m2 ve C harfi ile gösterilen 4635,11 m2'lik kısımlarının tapusunun iptali ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine, talep edilen bakiye 154.224 m2'lik kısmın iptali yönündeki talebin reddi ile geride kalan 19076,99 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17658, Karar No: 2017/5186, Tarih: 10.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/17658 E.  ,  2017/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdura ait 3 adet cinsi belirtilmeyen güvercinin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; suça konu güvercinlerin cinsi ile suç tarihi itibariyle değerinin tespit edilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun şüphe üzerine yakalandığında, kolluk görevlilerine üzerinde ele geçirilen suça konu güvercinleri mağdurun ahırından çaldığını ikrar ederek bahse konu yeri göstermek suretiyle çalınan güvercinlerin mağdura iadesini sağlamış olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği dikkate alınmayarak fazla cezaya hükmedilmesi,

3- Suça konu güvercinlerin çalındığı ahır olarak belirtilen yerde gerekirse mahallinde keşif yapılarak suç tarihinde bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tespit ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3850, Karar No: 2007/3379, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3850 E.  ,  2007/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İcra Mahkemesi

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'ın 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ...İcra Mahkemesinin 16.12.2004 tarihli ve 2004/3772-3980 sayılı kararın infazı sırasında, 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine sanığın anılan kanunun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 1.6.2005 tarihli ve 2004/3772-3980 sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 24.07.2007 gün ve 37903 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 16.8.2007 gün ve K.Y.B.2007/165232 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, ödeme şartını ihlal eylemi İİK'nun 340. maddesinde "bir aydan üç aya kadar hafif hapis cezası" ile müeyyide altına alınmış iken, yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün mükerrer Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İİK’nunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile İİK'nun 340.maddesindeki eylemin müeyyidesi 3 aya kadar tazyik hapsi öngörülmüştür. Öte yandan 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’un 3.maddesi ile değişik 7.maddesinin 1.fıkrası ile “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür.....”, Ancak 5237

sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1.fıkra 1.cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesine göre müeyyidenin İcra Mahkemesince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir. Ancak mahkemece 16.12.2004 tarihli 2004/3772-3980 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen 1 ay hafif hapis cezası süre yönünden kazanılmış hak olarak kabul edilmesi gerektiğinden, yeniden takdir edilecek cezanın 1 aylık süreyi de geçemeyeceği nazara alınmalıdır.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının yazılı emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılık halinin giderilmesinin de başkaca çözümünün mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, İnegöl İcra Mahkemesinin 2004/3772-3980 sayılı kararının, BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMK'nun 309/ 4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Borçlu sanık ...'ın 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun'un 7., 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddeleri dikkate alınarak 1 ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20.00 YTL'den hesaplanarak sonuç olarak 600.00 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına 28.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12508, Karar No: 2013/14331, Tarih: 07.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12508 E.  ,  2013/14331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Tapu iptali ve tescil, muhtesatın tescili

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil, muhtesatın tescili davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.03.2012 gün ve 123/33 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de; duruşma isteminin gider olmadığından reddine karar verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde ada ve parsel numarası yazılı 11 parça taşınmazın ortak muristen kaldığını, 1952 yılında yapılan taksim sonunda vekil edenlerinin miras bırakanı ...’a kaldığını, vekil edenlerinin taşınmazları aralarında fiilen taksim ederek kullandıklarını, ancak kadastro çalışmaları sırasında 1/2 oranında davalıların miras bırakanı adına tespit edildiğini açıklayarak, tapu kayıtlarının iptaliyle kullanım durumu dikkate alınarak ifrazen ayrı parsel numarası verilmek suretiyle vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 20.01.2012 tarihli ıslah dilekçesinde bir kısım parseller üzerindeki bina ve ağaçların muhdesat olarak ilgililer adına beyanlar hanesinde gösterilmesini istemiştir.Davalılar vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın ortak muris ...’dan mirasçıları ... ve ...’ye kaldığını, ... payının tek mirasçısı ...’a ondan da vekil edenlerine intikal ettiğini, taksim iddiasının gerçek dışı olduğunu, taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesine ilişkin davanın sürüncemede bırakılması amacıyla eldeki davanın açıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davacıların taşınmazlara yönelik tapu iptali ve tescil talepleri, davacılardan ... ve ...’ın muhdesata ilişkin talepleri ile davacılardan ...’ın taşınmaz üzerindeki binaya ilişkin taleplerinin reddine, davacılardan ...’ın 851 ada 1 parsel üzerindeki ağaçlara ilişkin talebinin kabulü ile ziraat bilirkişi raporunda gösterilen kavak ağaçları dışındaki ağaçların davacı ...’a ait olduğunun tespiti ile beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından davanın kadastro öncesi miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayalı tapu iptali, tescil ve muhdesat tespiti ile beyanlar hanesinde gösterilmesi isteğine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, dava konusu 11 parça taşınmazın ortak kök muris Süleyman’dan mirasçıları davacıların yakın murisi ... ve ...’ye kaldığı kadastro sırasında taşınmazların adı geçen bu kişiler adına tespit edildiği, ... payının 26.08.2003 tarihinde davalıların yakın murisi ...’a intikal ettiği, davacılar tarafından taksim ileri sürülmüş ise de taksim olgusunun davacı tarafça kanıtlanamadığı, davalıların il dışında olmaları nedeniyle taşınmazları kullanamamış olmalarının taksimi kanıtlamaya yeterli olamayacağı, dava dışı 549 ada 43 parselin ... Kadastro Mahkemesi'nin 16.12.1998 tarih 1997/93 esas 1998/48 karar sayılı ilamı ile ortak kök muris ... terekesinin taksim edilmemiş olması nedeniyle ... mirasçıları adına tesciline karar verildiği, kararının aşamalardan geçerek kesinleştiği, bahse konu bu ilam HMK'nun 303. maddesi (HUMK'nun 237.m.) uyarınca kesin hüküm olmasa dahi, terekenin taksim edilmediği yönünde güçlü delil niteliğinde olduğu anlaşıldığına, dava konusu parsellerden 851 ada 1 parsel üzerindeki kavaklar dışındaki ağaçların ... tarafından tespitten önce dikildiği belirlendiğine göre Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33850, Karar No: 2020/18531, Tarih: 15.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33850 E.  ,  2020/18531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 18.04.2012-07.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, evlenme nedeni ile işten ayrıldığını, tazminatlarını talep ettiğinde ödeme yapılmadığını ihtar çekilmesine rağmen ödeme olmadığını, Türkiye İş Kurumu’na şikayet ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı belgeleri aldığından özlük dosyasının mahkemeye sunulamadığını, ayrılmak istediğini söylediğini daha sonra annesi ile gelip kendisinden 30.000,00 TL talep ettiğini, bu paranın ödenmemesi üzerine evlilik cüzdanı ibraz edip tazminatı istediğini, Şubat ayı ücreti ile Mart ayında 10 günlük ücretinin kaldığını diğer ücretlerini ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde 2013 yılı Eylül, Ekim, Kasım, Aralık, 2014 yılı Ocak, Şubat, Mart (7.gününe kadar) ücret alacağının ödenmediğini iddia etmiş, davalı vekili cevap dilekçesinde davacının Şubat ayı ücreti ile Mart ayında 10 günlük ücretinin kaldığını diğer ücretlerin ödendiğini savunmuş, Eylül 2013-Ocak 2014 arasındaki aylar için ücretin kendisine elden ödendiğine ilişkin olarak yemin teklif edileceği belirterek yemin deliline dayanmış, yargılama esnasında da yemin teklifinde bulunmak istediklerini açıklamıştır.

Mahkemece yemine ilişkin usuli işlemler yerine getirilmeksizin ücret alacağı talebinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17672, Karar No: 2009/21968, Tarih: 17.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/17672 E.  ,  2009/21968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çavdır Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :17.7.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre  davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiztir.

2) Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* kadına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece  Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle  karar verildi.  17.12.2009