muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5488, Karar No: 2024/6827, Tarih: 13.06.2024

01.09.2006-31.12.2006 arası; 01.01.2007-30.06.2007 arası; 01.09.2007-31.12.2007 arası;

01.01.2008-30.06.2008 arası; 01.09.2008-17.10.2008 arası; 11.06.2009-30.06.2009 arası;

01.09.2009-17.12.2009 arası; 11.07.2010- 01.09.2010 arası; 01.06.2011-30.06.2011 arası;

01.09.2011-29.12.2011 arası; 02.03.2012-03.03.2012 arası; 29.06.2012-30.06.2012 arası;

01.09.2012-03.09.2012 arası; 01.01.2013-14.01.2013 arası; 01.03.2013-12.03.2013 arası;

29.06.2013- 30.06.2013 arası; 01.09.2013-03.09.2013 arası; 03.01.2014-28.02.2014 arası;

04.01.2015-02.02.2015 arası; 01.01.2016-12.01.2016 arası günlerde; kesintisiz şekilde asgari ücret karşılığı tam zamanlı olarak hizmet akdine tabi çalıştığının tespitine,

Davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı MEB vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bozma kararından önce verilen Mahkeme kararının yerinde olmasına rağmen bozma sonrası verilen kararın hatalı olduğunu, davacının talebinde belirttiği şekli ile çalışma sürelerinin tespiti gereğine rağmen yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirtmek suretiyle, kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı delil ve belge olmadan sadece tanık beyanlarına dayanılarak karar verildiği, tanık beyanları dışında resmi ve yazılı delillere (işyeri kayıtları, ücret tediye bordrosu, makbuz, ticari defterler...vs) itibar edilmeden hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etti.

3.Davalı MEB vekili davacının çalışmalarının kuruma bildirildiği kadar olduğunu, yaz aylarında çalışmadığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etti.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir.

(09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

(09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

2.Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

3.Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan Mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

4.Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmakta olup, Milli Eğitim Müdürlüğünden okulun açık ve kapalı olduğu dönemler sorularak davacıya ödeme yapılan 2010 Temmuz ve Ağustos ayları dışında bu süreler ve Kuruma bildirimi yapılan süreler de dışlanarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1916, Karar No: 2025/3119, Tarih: 28.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1916 E.  ,  2025/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/956 E., 2022/1154 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirket ile dava dışı önceki malik arasındaki 11.11.2010 tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi kapsamında binanın çatısına baz istasyonu kurulduğunu, ilk iki yıla ait kira bedeli 12.754,00 TL'nin peşin olarak ödendiğini, 12.10.2012 tarihli ihtarname ile davalı tarafça taşınmazın iktisap edildiği ve tesisatın sökülmesinin ihtar edilmesi üzerine görüşüldüğünü, istasyona müdahale hakkının olmadığı bildirildiği halde davalı tarafça yasal yollara başvurmadan tesisatın çatıdan söküldüğünü, İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/2 Değ.İş sayılı dosyasında tesisat ve eklentilerine verilen zararın 26.859,50 TL olarak belirlendiğini, baz istasyonunun ayrı elektrik aboneliği bulunduğunu, davalı tarafça inşaat yapılacağı gerekçesiyle elektriğin haksız olarak kesildiğini, sözleşmenin (3-a) maddesi uyarınca yıllık kira bedelinin 2 katı tutarı olan 12.000,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bozmadan sonra birleştirilen davada davacı vekili; davalının kiralananda hukuka aykırı biçimde yaptığı elektrik kesimi ve yıkım nedeniyle bilirkişi tarafından hesaplanan 26.859,50 TL'nin olayı öğrenme tarihi olan 08.01.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile, yeni istasyon kurulması nedeniyle kurulum bedeli 8.274,00 TL, demontaj bedeli 5.669,04 TL, yeniden kiralanan mecur için ödenen 5.830,76 TL kira bedeli, 15 gün boyunca çalışmayan baz istasyonu için oluşan zarar 50.160,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte; davalının eylemi nedeniyle yeniden sabit bir baz istasyonu kurmak için yapılan 166.437,17 TL toplamı 275.230,47 TL'nin faizi ile birlikte; uğranılan saldırı nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 16.07.2021 tarihli dilekçe ile erlang trafiği sebebi ile oluşan zararın tazmini talebini atiye bıraktığını bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımının oluştuğunu, sözleşmenin tarafı önceki malik olup olayı müvekkilinin gerçekleştirmediğini ve elektrikleri kesmediğini, söz konusu tarihte dava konusu yerde kiracı olarak bulunan şirketin 11.12.2012 tarihinde aboneliğinin sona ermesi nedeniyle elektriğin kesildiğini, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımının oluştuğunu, sözleşmenin tarafı önceki malik olup olayı müvekkilinin gerçekleştirmediğini ve elektrikleri kesmediğini, söz konusu tarihte dava konusu yerde kiracı olarak bulunan şirketin 11.12.2012 tarihinde aboneliğinin sona ermesi nedeniyle elektriğin kesildiğini, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 15.06.2015 tarihli kararla; kira sözleşmesinin kiraya veren önceki malik ile davacı arasında imzalandığı, davalının kira sözleşmesinin tarafı olmadığı gerekçesiyle, davanın husumet yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 08.06.2016 tarihli ilamıyla; "...Eski malik ile davacı kiracı arasındaki sözleşme 10.11.2010 tarihli ve 3 yıl süreli olup taşınmazın 12.09.2012 tarihinde davalı tarafından satın alındığı, buna göre davalının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 310. maddesi uyarınca kira sözleşmesinin tarafı haline geldiğinden davanın davalıya karşı açılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı," gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu kira sözleşmesinin cezai şarta ilişkin (3/a) maddesinin toplanan deliller ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/2 D.İş sayılı dosyası çerçevesinde davalının sözleşmeye aykırı ve kusurlu davranışları ile davacı tarafın tesisata ulaşımına engel olması nedeniyle ihlal ettiği; kira sözleşmesinin (3/a) maddesine göre meydana gelecek her türlü zararın sorumluluğunun kiraya verene ait olduğu gerekçesiyle; denetime elverişli bilirkişi raporları uyarınca, asıl davanın kabulü ile 12.000,00 TL cezai şartın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulüne, 26.859,50 TL tazminatın öğrenme tarihi olan 08.01.2013 tarihinden, 5.830,76 TL kira alacağının ve kurulum bedeli ile demontaj bedeli olan 9.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, 50.160,00 TL çalışmayan baz istasyonu nedeni ile faaliyet zararı talebinin atiye bırakılması sebebi ile reddine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; hükmedilen bedellerin çok düşük olduğunu, sabit baz istasyonuna dair talep ile manevi tazminatın reddinin doğru olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı sunulan itirazların değerlendirilmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; hükmedilen bedellerin çok düşük olduğunu, sabit baz istasyonuna dair talep ile manevi tazminatın reddinin doğru olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı sunulan itirazların değerlendirilmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davanın görev yönünden usulden reddinin gerektiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, sözleşme tarafı olmadığından cezai şart bakımından verilen hükmün hatalı olduğunu, olayın müvekkili tarafından gerçekleştirilmediğini, buna ilişkin somut bir delil bulunmadığını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, kira sözleşmesi bittiğinde yeniden mobil istasyon kurulum ve demontaj bedeli ödeyecek olan davacı lehine söz konusu bedellere hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkiline ödenmeyen, bir önceki yer sahibine ödenen kira bedelinin de davalıdan tahsiline karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, asıl davada kira sözleşmesinden kaynaklı cezai şart istemine; birleşen davada, kiralanan baz istasyonuna davalı tarafça zarar verildiği iddiasıyla tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmasına, bu doğrultuda bilirkişi heyetinden alınan raporun denetime elverişli bulunmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8100, Karar No: 2013/252, Tarih: 16.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8100 E.  ,  2013/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.05.2008 gün ve 2006/23 Esas, 2008/126 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 22.07.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1625, Karar No: 2021/507, Tarih: 21.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1625 E.  ,  2021/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, beraat

1-2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçların Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6146, Karar No: 2014/8075, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6146 E.  ,  2014/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan eşi ... ile 27.02.1997 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7296, Karar No: 2016/16559, Tarih: 24.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7296 E.  ,  2016/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dava konusu taşınmaz ve emsal alınarak incelenen taşınmazın 2011 yılı rayiç m2 birim bedelinin 131.32-TL olmasına rağmen, dava konusu taşınmaza işbu m2 birim bedelinin altında değer biçen rapor yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak

emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.