muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28551, Karar No: 2016/3016, Tarih: 05.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28551 E.  ,  2016/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 62, 52/2-4 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda; sanığın, ...'de halı satım işi yapan katılanı cep telefonundan arayarak kendisinin Sivas ve Tokat'ta halı ticareti yaptığını söyleyip halı satın almak istediğini, deposunun Ankara'da olduğunu belirttiği, metrekaresi 35 TL'den olmak üzere 1000 metrekare halı almak üzere katılanla anlaştığı, güven sağlamak amacıyla toplam ücretten mahsup edilmek üzere 3.000 TL'yi posta yoluyla katılana gönderdiği, bunun üzerine katılanın aracına sığdığı kadarıyla 422 metrekare halıyı yükleyerek Ankara'ya getirdiği, burada sanık ile buluşup onun gösterdiği boş dükkana halıları indirdiği, sanığın yanında para olmadığını, ağabeyinden para alacağını, bunun için Sincan'a gitmesi gerektiğini söyleyerek katılan ile birlikte ... civarına gittikleri, sanığın burada bazı yerlerde telefonla görüştüğü veya görüşmüş gibi yaparak halılar için ödeyeceği parayı bulamayacağını söylediği, sanığın kendisini oyaladığından şüphelenen katılanın, halıları bıraktığı dükkana dönmek istemesi üzerine sanığın, dükkana gelmeden önce araçtan inip kaçtığı, katılan dükkana gittiğinde indirdiği halıların dükkandan alınmış olduğunu gördüğü şeklindeki olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, sanığın suç işleme kastı olmadığına, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", “25 gün” ve “500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafın başına "TCK"nın 50/1-a maddesi gereğince" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13360, Karar No: 2015/9934, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13360 E.  ,  2015/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2015/348 - 2015/637

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 4. Sulh Hukuk ve Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kaydında yerleşim yeri adresinin “M. Sinan Mah., 136 Sk., No: 3 Çankaya/ANKARA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, yaptırılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının “1. K.Mah., 628. Sk., No: 120 D: 2 Konak/İZMİR” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Konak İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15.04.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının “1. K.Mah., 628. Sk., No: 120 D: 2 Konak/İZMİR” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4669, Karar No: 2012/14433, Tarih: 09.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4669 E.  ,  2012/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Dava konusu yerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığının anlaşılmasına göre suça konu yerde mevcut binanın ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasına “suça konu yerde mevcut binanın ve meyve ağaçlarının 5237 Sayılı Yasanın 54. maddesi uyarınca müsaderesine” bendinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33013, Karar No: 2017/11239, Tarih: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33013 E.  ,  2017/11239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taflar asında görülen dava sonucunda verilen kar, süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalı ...- ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekillerince istenilmesi ve davalı ...- ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.12.2016 Salı günü tayin edilerek tafla çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ...- ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. adına vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten son duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tafından düzenlenen por sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten son dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin ücret, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi poruna dayanılak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne kar verilmiştir.

Karı, davacı vekili ve davalı ...- ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazıla toplanan delillerle karın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı ...- ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itizları yerinde değildir.

2-Somut olayda, dava dışı Jandarma.... Merkezi Komutanlığı ile dava dışı....Elektronik San. ve Tic. A.Ş. asında, Konya ve Kastamonu Jandarma Bölge Komutanlıkları ve bağlı İl Jandarma Komutanlıklarına kurulacak .... Telsiz Sistemi işine ilişkin sözleşme imzalandığı anlaşılmaktadır. Davalı ....Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti, belirtilen sözleşme konusu işte, dava dışı....Elektronik San. ve Tic. A.Ş.’nin alt yüklenicisi olak faaliyette bulunmuştur.

Davalı ....Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti, yüklendiği bir kısım işlerle ilgili olak davalı ...- ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. ile alt yüklenicilik sözleşmesi; davalı ...- ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.'de yüklendiği bir kısım işlerle ilgili olak davalı ....İnşaat Müh. Elek. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ile alt yüklenicilik sözleşmesi imzalamıştır. Davalı .... Müh. Elek. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ise yüklendiği işle olak, davalı .... ... İnş. Nak. Hiz. İşl. Tic. Ltd.Şti. ile alt yüklenicilik sözleşmesi imzalanmıştır.

Dosya kapsamına göre, davacının .... telsiz sistemi kurulumu işinde, davalı .... ... İnş. Nak. Hiz. İşl. Tic. Ltd. Şti. işçisi olak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu işte, iş hukuku bağlamında, dava dışı....Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ile davalı ....Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti. asında asıl-alt işverenlik ilişkisi mevcuttur. Bunun haricinde, silsile halinde, diğer şirketlerle alt-alt işverenlik ilişkisinin kurulması kanuna aykırıdır. Ancak bu kanuna aykırılığın işçiye karşı ileri sürülmesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesindeki iyiniyet kullarına göre mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının işçilik alacaklarından tüm davalıların müteselsilen ve müştereken sorumlu oldukları kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacının aylık ücret miktarının belirlenmesinde, ....Ticaret Odası tafından dosyaya sunulan emsal ücret verilerinin esas alınması dosya içeriğine uygun düşecektir. Mahkemece, davacının, söz konusu emsal ücret bildiriminde belirtilen miktardan daha fazla ücret aldığının kabul edilmesi yerinde değildir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi porunda, davacının haftanın yedi günü 07:00-19:00 saatleri asında çalıştığı esas alınak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de, seri halde açılmış dava dosyalarındaki tanık anlatımlarının, işin niteliğinin de naza alınak birlikte değerlendirilmesi neticesinden, eylül ayının sonundan mayıs ayının başına kadar olan kış sezonunda, çalışmanın 08:00-17:00 saatleri asında yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının uyuşmazlığa konu çalışmasının kış sezonunda geçtiği naza alındığında, fazla çalışma ücreti talebinin değerlendirilmesinde, haftanın yedi günü 08:00-17:00 saatleri asında çalıştığı esas alınak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden karın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan karın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yarına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıla yükletilmesine, davalı ...- ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. yarına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle kar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4644, Karar No: 2011/12903, Tarih: 21.09.2011

13. Hukuk Dairesi 2011/4644 E., 2011/12903 K.

**13. Hukuk Dairesi 2011/4644 E., 2011/12903 K.**

**- MAHRUM KALINAN KİRA BEDELİ**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki müspet zararın tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı G.... Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne diğer davalı hakkındaki davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı Belediye avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar arsa maliki olduklarını, taşınmazlarına konutlar yapılması konusunda davalıların kendi aralarında "Kocaeli-G....Toplu konut Projesi kapsamında Arsa Bedeli karşılığı Konut Devrine " ilişkin 31.05.2006 tarihli sözleşme imzaladıklarını,arsa maliki olarak taşınmazlarını tapuda 27.07.2006 ve 18.08.2006 tarihli şartlı bağış sözleşmeleri ile davalı G..... Belediyesine devrettiklerini,davalı Belediyenin de bu taşınmazları diğer davalı Tokiye konut yapması için devrettiğini, davalıların kendi aralarında imzaladıkları protokolde konutların tesliminin ruhsat alım tarihinden itibaren 16 ay içinde yapılmasının kararlaştırıldığı halde konutların halen kendilerine teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeni ile mahrum kaldıkları kira bedeli olan 36.630,00 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı Toki leyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine,diğer davalı aleynine açılan davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davacı ve davalı Belediye tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2011/4644-12903 takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı Toki leyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine,diğer davalı aleynine açılan davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davacı ve davalı Belediye tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2011/4644-12903 takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı G.... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının incelenmesinde,davacılar eldeki dava ile davalıların konutları teslim etmediklerinden geç teslim nedeni ile mahrum kaldıkları kira bedelinin tahsilini istemişlerdir.Davacılar ile davalı belediye arasında yapılan 27.07.2006 ve 18.08.2006 tarihli sözleşmelerde Gölcük Belediyesi ile Toki arasında yapılan 31.05.2006 tarihli protokole ekli listede yazılı olduğu gibi kura sonucu belirlenecek konutların davacılara teslimi koşulu ile şartlı bağış yapılmış ise de bu sözleşmelerde açıkça sözkonusu protokoldeki şartların bu bağış sözleşmesi içinde geçerli olacağı yönünde açıkça bir hüküm bulunmadığı gibi şartlı bağış sözleşmesinde gerek Gölcük Belediyesi ve gerekse Toki yönünden yapılacak konutların hangi süre içinde yapılıp teslim edileceğine dair açık ve bağlayıcı bir hükme de yer verilmemiştir.Davalılar arasında yapılan protokolde belirlenen 16 aylık sürenin davacılar ile davalı Belediye arasında geçerli olduğu kabul edilemez. Davacılar ,teslim yükümlüğü konusunda davalı Belediye yi de ayrıca temerrüde düşürmedikleri dosya kapsamı ile de sabittir. Davalı Toki ile davalı Belediye arasında tanzim edilen 31.05.2006 tarihli sözleşmenin teslim yükümlüğü ile ilgili maddesi davacıları bağlamayacağından ,davacıların bu sözleşmeye dayalı olarak talepte bulunmaları ve davanın kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacıların bütün temyiz itirazlarının reddine (2) bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı G.... Belediye Başkanlığı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 97.90 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 21.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2209, Karar No: 2010/8528, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2209 E.  ,  2010/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ifraz öncesi ana gayrımenkulünde davalı idare tarafından irtifak kamulaştırması yapılmış olup, kamulaştırma tebligatı 11 Nisan 1983 tarihinde bizzat muhattap ...'e tebliğ edilmiş ve Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.09.1983 tarih 1983/396-300 sayılı kararı ile de tescil kararı verilmiştir.

Bu durumda mahkemece kamulaştırma evrakları getirtilip, kamulaştırma krokisi taşınmazın başında zemine aplike edilmek suretiyle taşınmaz üzerinde bulunan pilon ve irtifak hakkının dava konusu taşınmaz üzerinde bulunanlarla aynı olduğu tespit edilmesi halinde kamulaştırma işlemi kesinleşmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu inceleme yapılmaksızın kabul kararı verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42098, Karar No: 2017/24250, Tarih: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42098 E.  ,  2017/24250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2886, Karar No: 2015/5187, Tarih: 07.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2886 E.  ,  2015/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/6904

MAHKEMESİ : Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/15 (E) ve 2012/132 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;

O Yer Cumhuriyet Savcısının, CMUK'nın 310. maddesi hükmüne göre, Asliye Ceza Mahkemesi kararlarını “bir ay” içinde temyiz etmesi gerektiği halde, yasal süresinden sonra 19.04.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık Müdafiilerinin temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ç... Tavukçuluk.. Ltd Şti.yetkilisi sanığın gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifası almadan 2005 takvim yılında sahte faturalar kullandığının kabul edildiği olayda; sanığın kullandığı faturaları düzenleyen E. İ. hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği görülmekle bu şahıs hakkında kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, ayrıca sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Gerekçeli karar başlığında suça konu faturaların 2005 yılı Aralık ayına ilişkin kurumlar vergisi bildiriminde kullanılması karşısında suç tarihinin takip eden yılın nisan ayının 16. günü olduğu gözetilmeden suç tarihinin 16.04.2006 yerine 2005 olarak gösterilmesi,

b) 2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle sanığa verilen ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması,