muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2512, Karar No: 2022/5732, Tarih: 14.09.2022

9. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen karar

Mahkemenin 12/03/2019 tarihli ve 2019/29 Esas, 2019/62 Karar sayılı kararıyla; bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle iddianın ispatlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

10. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Dördüncü Bozma Kararı

Dairenin 01.07.2021 tarihli ve 2019/4470 Esas, 2021/3696 Karar sayılı kararıyla; “... dava açıldıktan sonra da sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 125. maddesinde, dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usuli işlemler düzenlenmiştir. Söz konusu maddede, “Dava konusunun devri” kenar başlığı altında; "Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir: a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olurlar. b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür." şeklinde düzenleme getirilmiştir. O halde, kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi zorunlu bulunan anılan yasal düzenlemeler gözetilmek suretiyle, Mahkemece davacı tarafa seçimlik hakkının hatırlatılması, bu yöndeki usuli eksikliğin giderilmesi ve sonucuna göre işlem yapılarak ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Kabule göre de, açılan veraset ilamının iptali davası sonucunda davacıların miras payları değişmesine rağmen, iptal edilen veraset ilamı esas alınarak hüküm kurulması da doğru değildir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

12. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.12.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararıyla; hükmüne uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapılarak Adli Tıp Kurumunun 31.05.2010 tarihli raporu ile işlem tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetini haiz olduğunun saptandığı, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığı iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle, davacının davasını tazminata dönüştürmüş olması nedeniyle 41.250,00 TL bedele hükmedilmiştir.

13. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

14. Temyiz Nedenleri

13. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

14. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz isteminde özetle; dava konusu yapılan taşınmazın satış işlemi sonrasında bedelinin ödendiğini, kayıt malikinin davalı olmadığını, bu nedenle davanın öncelikle usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, dinlenen tanıkların da devrin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmadıklarını, dava konusu taşınmazın devir tarihinden çok önceki zamanda mirasbırakan tarafından satılığa çıkartıldığını, ancak istediği rakamların verilmemesi üzerine işlemin gerçekleşmediğini, mirasbırakanın asıl amacının dava konusu taşınmazı satmak olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

15. Gerekçe

15.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil ile bedel istemine ilişkindir.

15.2. İlgili Hukuk

15.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

15.3. Değerlendirme

Hükmüne uyulan (IV/11.) numaralı paragraftaki bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/12.) numaralı paragrafta gösterilen şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

V. SONUÇ

15.3. Değerlendirme

Hükmüne uyulan (IV/11.) numaralı paragraftaki bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/12.) numaralı paragrafta gösterilen şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasa ile bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.313,34 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1838, Karar No: 2013/3554, Tarih: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2013/1838 E.  ,  2013/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kardeşi olan katılan ile ortak mirasçı olduğu ve mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmaz üzerinde bulunan iki adet turunç ağacını kesmesi ve dokuz adet mandalina ağacının ürünlerini toplaması şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK' nın 308/1. maddesinde düzenlenen ihkakı hak suçunu oluşturduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

29.09.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’ nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13557, Karar No: 2013/11608, Tarih: 17.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13557 E.  ,  2013/11608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/10/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların kendisini emniyet görevlisi olarak tanıtmak suretiyle hesaplarında dolandırıcılık yaptıklarını, davalı ...'in hesabına 28.849,14 TL yatırmak zorunda kaldıklarını belirterek uğradıkları maddi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar ise, dava konusu edilen miktarı çektiklerini kabul etmekle birlikte olayın asıl mağdurlarının kendileri olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu 28.849,14 TL'nin davalıların da içinde bulunduğu dolandırıcılık eylemi sonucu, davalı ...'in hesabına davalı Müslüm Demir vasıtasıyla yatırılıp, tespit edilen diğer kişilerce alındığı sabit olmakla, davalıların diğer sanıklara veya haksız fiile katılanlara kusurları oranında rücu imkanı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/883 esas sayılı dava dosyası ile Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2011/510 esas sayılı dava dosyasında davalılar hakkında dolandırıcılık eylemi nedeniyle ceza mahkemesinde açılan davada yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda yerel mahkemece, davalıların dolandırıcılık suçundan yargılandığı kamu davalarının kesinleşmesi beklenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bu bozma nedenlerine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20725, Karar No: 2012/38779, Tarih: 18.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20725 E.  ,  2012/38779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun 17.02.2012 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, yurt dışında seyir yapan gemide görevli olduğu için gönderilen ödeme emri ile takibin kesinleştiğini , ödeme emri tebligatının çıkartıldığı adresi hiç kullanmadığını, tebligatın yıllardır boş olan büro adresine yapıldığını, 16.02.2012 tarihinde tebligattan haberdar olduğunu ve 1.900TL borcu olduğunu ileri sürerek gecikmiş itirazının kabulü ile takibin durdurulmasını istediği, dilekçesine, tebliğ tarihi itibariyle yurt dışında olduğunu ispata yönelik hizmet belgesi eklediği anlaşılmıştır.

İİK’nun 65. maddesi gereğince gecikmiş itirazdan söz edilebilmesi için tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması ve gecikmiş itirazda bulunacak kişinin, mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekir. İcra hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celse de alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra mahkemesinde gerekli karar verilebilir.

Tebliğ işleminin usulsüz olduğunun belirlenmesi halinde, HMK.nun 33.maddesinde yer alan hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğu kuralı doğrultusunda başvuru İİK.nun 16. maddesine dayalı tebliğ işleminin usulsüzlüğü şikayeti olarak vasıflandırılarak (Hukuk Genel Kurulu’nun 05.06.2001 tarih ve 1991/12-258 - 1991/344 sayılı kararı)., 7201 Sayılı Kanunu'nun 32. maddesi gereğince ödeme emri tebliğ tarihinin borçlunun bildirdiği öğrenme tarihine göre düzeltilmesi ile yetinilmesi, aksi takdirde uyuşmazlığın İİK.nun 65. maddesinde koşulları belirlenen gecikmiş itiraz prosedürü çerçevesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda borçluya ödeme emrinin 03.02.2012 tarihinde "adreste kimse bulunamaması nedeniyle çaycı S...e sorulduğu, muhatabın S.kapalı olduğunun imzadan imtina edilerek beyan edilmesi üzerine tebliğ imkansızlığı nedeni ile evrakın muhtarlığa teslim edilerek 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı ve haber vermek üzere çaycı S....ye haber bırakıldığı"şerhiyle tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu tebliğ şerhinde, adresin sürekli kapalı olduğu ve tevziat saatinden sonra borçlunun adrese dönüp dönmeyeceği tesbit edilemediğinden yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür.

Bu durumda mahkemece 6100 Sayılı HMK’nun 33. maddesi (ve yürürlükten kaldırılan aynı yasa hükmüne karşılık gelen 1086 Sayılı HUMK’nun 76.maddesi) hükmüne göre usulsüz tebligatın varlığı halinde gecikmiş itirazdan söz edilemeyeceği de nazara alınarak usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32.maddesi gereğince tebligat tarihinin, borçlunun usulsüz tebliğden haberdar olduğu 16.02.2012 olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29522, Karar No: 2020/13407, Tarih: 23.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29522 E.  ,  2020/13407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin dilekçelerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazların merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı 27.10.2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 05.11.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ...E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 27.10.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12448, Karar No: 2018/9815, Tarih: 04.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12448 E.  ,  2018/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

A) Sanıklar ...,,... ve ... hakkında kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkındaki kamu davasının düşürülmesi gerektiği Mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanık ...,... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarihli, 2012/11-1512 esas ve 2014/366 karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere, sahte fatura düzenleme suçu ile muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçunun, ya da sahte fatura kullanma suçu ile muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanma suçunun birbirine dönüşebileceği gözetilerek, yargılamaya devam edilip hüküm kurulması gerekirken, “muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma suçlarına ilişkin 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilmediği” şeklindeki hatalı gerekçeyle sanıklar hakkındaki kamu davasının CMK'nin 223/8. maddesine göre düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7969, Karar No: 2016/915, Tarih: 01.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7969 E.  ,  2016/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın işyerinde yakalanan dava konusu bandrolsüz eserler üzerinde hak sahibi olan Meslek Birliğinin sanıktan şikayetçi olup, hak sahibi olduğunu ispatlaması ve davaya katılmasına karar verilmesi karşısında, 5846 sayılı Kanun'un 71/1. maddesi tatbik edilerek belirlenen sanığın cezasında, aynı Kanun’un 81/13. maddesi gereğince üçte bir oranında artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı,

1- Konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı olup olmadığına,

2- Suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanıkların ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanları olsa bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceğine ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığına,

3- Bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve ... sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Anayasa Mahkemesi, 19.11.2014 tarih ve...Başvuru Numaralı Kararında (07.03.2015 tarih ve...sayılı R. Gz.), ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınmasının adil yargılanma hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. Anılan Kararda (özetle); bireysel başvuru konusu olayda, 3167 sayılı (mülga) Kara Avcılığı Kanunu'na aykırı davrandığı iddiası üzerine, Sulh Ceza Mahkemesince 22/1/2003 tarihinde başvurucunun ev ve müştemilatında arama yapılmasına karar verilmiş ancak arama esnasında o tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 97 (CMK m. 119/4) maddesine göre, ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmamıştır. Başvurucu aleyhine 3167 sayılı mülga Kara Avcılığı Kanunu'na dayalı olarak Hukuk Mahkemesinde tazminat davası açılmış, başvurucu tazminata mahkum edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 97/2. maddesine göre, hâkim veya Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın ev ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulması gerektiğini, aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” bir bütün olarak yargılamanın adil olup olmamasına etkisini incelerken;