muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7216, Karar No: 2023/7113, Tarih: 04.12.2023

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl ve birleştirilen dava yönünden zilyetlikle kazanım şartları oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, Bingöl ili, Merkez ilçesi, ... köyünde bulunan kadastro teknisyeni bilirkişileri ... ve ... tarafından düzenlenen18.10.2012 hakim havale tarihli raporuna ekli krokide (K) harfi ile gösterilen 25.675,67 m2'lik taşınmazın 1/2'sinin davacı ... adına ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 1.718,445 m2'lik yüz ölçümüne sahip taşınmazın 1/2'sinin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; birleştirilen dava yönünden, ekli krokide (K) harfi ile gösterilen 25.675,67 m2'lik taşınmazın 1/2'sinin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 1.718,445 m2'lik yüz ölçümüne sahip taşınmazın 1/2'sinin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, bölgede toplulaştırma yapıldığını, çekişmeli taşınmazların hangi parsele denk geldiğinin belirlenmediğini, eksik araştırma ile karar verildiğini öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro sırasında tescil harici bırakıldıktan sonra ihdasen tescil edilen yerin tapu iptali ve tescili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı, Bingöl Merkez ilçesi, ... Mahallesinde tescil harici bırakılan taşınmaz bölümleri hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır.

2. Mahkemece kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği için aranan şartların bulunduğu gerekçesiyle kabule karar verilmişse de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa bu tutanakların dayanağı belgeler getirtilmemiş, belgelerdeki sınırların dava konusu taşınmazı ne şekilde okuduğunun tespiti yapılmamıştır. Bunun yanında, davacılar adına senetsizden tespit edilen taşınmazlara ilişkin araştırma usulüne uygun şekilde yapılmamıştır. Yetersiz hava fotoğrafı incelemesi ve eksik araştırma ile hüküm kurulmuştur.

3. O halde Mahkemece, dava konusu taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları (tespite esas dayanakları) tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmeli, bölgede toplulaştırma yapıldığı anlaşıldığına göre taşınmaza ilişkin kroki eklenerek toplulaştırma sonucunda oluşan tapu kayıtları dosya arasına alınmalı, Harita Genel Müdürlüğü WEB sitesinin harita sorgulama sayfasına girilerek taşınmazın bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya arasına alınmak suretiyle buradan elde edilen verilere göre dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin farklı dönemlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının en az üç tanesi tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden, bu fotoğraflardan yararlanılarak üretilmiş memleket haritaları ile en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları ise ilgili kurumlardan getirtilmeli, komşu taşınmazlara ait kadastro tutanakları, hükmen oluşmuş iseler mahkeme dosyaları celp edilmelidir.

4. Bundan sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik mahalli bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşif sırasında, dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle kime ait olduğu, kimden kime ne zaman ve ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve hangi tasarruflarla zilyet edildiği, özellikle imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmelidir.

5. Ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan nizalı taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, değerlendirme tarihi açıkça yazılmak suretiyle üzerinde bulunan ağaç türü ve yaşlarını belirten, imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, önceki tarihli ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeler şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmaz ile çevresinin yakın plan ve panaromik fotoğrafları çektirilip üzerine taşınmazın sınırlarının işaretlenilmesi istenilmeli; Mahkeme hâkiminin, taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalıdır.

6. Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulundan, taşınmazın kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması suretiyle hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle ve temin edilebilecek en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, taşınmazın taşlık-çalılık gibi imar ihyaya muhtaç olan yerlerden mi yoksa boş (hali) nitelikte mi bulunduğu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren başladığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlemesi istenilmelidir.

7. Fen bilirkişisine keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verir krokili rapor düzenlettirilmeli, toplulaştırma sonucunda hangi parsele isabet ettiği tespit edilmeli, bundan sonra taşınmazın öncesine ait niteliği doğru şekilde belirlenerek imar-ihya gerektirmeyen yerlerden olması halinde 20 yıllık zilyetlik süresinin dava tarihine kadar gerçekleşmesi gerektiği dikkate alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

8. Kabule göre de, toplulaştırma sonucuna göre dava konusu edilen taşınmazın hangi taşınmazın içerisinde kaldığı belirlenmeli, Hazine dışında tapu maliki bulunduğunun tespit edilmesi halinde usulünce onlara da husumet yöneltilmesi gerekeceğinin düşünülmeli ve davanın tapu iptal ve tescil davasına döndüğü de göz önünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Değinilen hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/227, Karar No: 2013/1833, Tarih: 11.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/227 E.  ,  2013/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, sigortalının kasten ölümüne sebep olan davalıdan, sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların, 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 63. maddesidir. Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Anılan madde kapsamında, Bağ-Kur’a tanınan rücu hakkı, halefiyet esasına dayanmayan, kanundan doğan bağımsız rücu hakkı niteliğindedir. Anılan maddenin “yapılan yardımların ilk peşin değeri için Kurum rücu eder” hükmü karşısında, yasanın buyurucu nitelikte olan bu hükmünün aksine, kural olarak ilk peşin değerin üstünde bir rücu alacağına hükmolunamaz. Hâl böyle olunca da artık, sigortalının ya da hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebilecekleri tazminat miktarının hesap edilmesi ve tazmin sorumlularının sigortalı ya da hak sahiplerine yapmış oldukları ödemelerin rücu alacağından düşülmesi mümkün değildir.

Dava dilekçesinde, davacı vekili tarafından 27.675,70 TL. nin talep edilmesi, ilk hükümden sonra Kurumca bildirilen gelirin ilk peşin sermaye değerinin 2.027,68 TL. olması, bozma kararı sonrasında ise Kurumca ilk peşin sermaye değerinin 27.675,70 TL. olarak bildirilmesi, bilirkişi tarafından ise ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının 20.256,56 TL. olarak belirlenmesi karşısında; Mahkemece, Kurumdan, ilk peşin sermaye değerli gelir tutarındaki çelişkilerin sebebi ayrıntı olarak sorularak, Kurum verileri ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilememesi halinde, sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesinde esas alınan veriler Kurumdan celp edilerek, alanında uzman bilirkişi heyeti vasıtası ile sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ile davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19146, Karar No: 2015/3402, Tarih: 04.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19146 E.  ,  2015/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaçam Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/342 Karar no:2014/142

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verildiğinin, bu hususun temyizin kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinin, eşini evden kovan davacının terk eden eş konumunda olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.03.2015 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Dava, Türk Medeni Kanununun 164. maddesine dayanan terk hukuki sebebine dayalı olarak açılmış, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden terk sebebiyle boşanma davasının yasal koşullarının oluştuğu da anlaşılmıştır. Ne var ki, mahkemece dava sebebi yanlış nitelendirilerek Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca şiddetli geçimsizliğe dayalı olarak boşanma hükmü kurulmuştur.

Hüküm; davacı erkek eş tarafından, davalı kadın eş yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmiştir. Temyiz sebeplerini “davalı müşterek evi kendisi terk edip gitmiştir. Evi terk etme nedeni ise oturdukları müşterek konutun mülkiyetinin kendisine verilmesini istemesidir. Bu durum davalı için haklı nedenle evi terk etme sebebi olamaz, davalı evi terk etmede tamamen kusurlu olup, evliliğin bitmesine sebep olduğu için lehine nafaka bağlanamaz” şeklinde ifade etmiştir.

Her ne kadar temyiz sadece nafakalara yönelik olsa da; davacının boşanma hükmünü temyiz etmemesi, aleyhe yorumlanarak, artık davanın sebebi Türk Medeni kanununun 166/1. gibi değerlendirme yapılması sonucunu doğurmaz. Zira, davacı temyizinde açıkça davasının terk hukuki sebebine dayandığını ifade etmekte olup, davaya uygulanacak esaslar ve boşanma şartları da Türk Medeni Kanunun 164. maddesinde düzenlenen kurallar çerçevesinde belirlenecektir.

Her ne kadar temyiz sadece nafakalara yönelik olsa da; davacının boşanma hükmünü temyiz etmemesi, aleyhe yorumlanarak, artık davanın sebebi Türk Medeni kanununun 166/1. gibi değerlendirme yapılması sonucunu doğurmaz. Zira, davacı temyizinde açıkça davasının terk hukuki sebebine dayandığını ifade etmekte olup, davaya uygulanacak esaslar ve boşanma şartları da Türk Medeni Kanunun 164. maddesinde düzenlenen kurallar çerçevesinde belirlenecektir.

O halde; terk hukuki sebebine bağlı davanın koşullarının oluştuğu, davalı kadın eşin eve dönmemekte haklı olduğunu ispatlayamadığından, boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu, bu haliyle de kadın eş yararına tedbir nafakası takdir edilmesi doğru ise de, tam kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 175’den kaynaklanan yoksulluk nafakası hükmedilemeyeceğinden davalı kadın eşin buna ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan yoksulluk nafakası hükmedilmesinin yerinde olduğuna ilişkin değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/2504, Karar No: 2013/8416, Tarih: 19.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2504 E.  ,  2013/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı, ... ... Merkezlerinde 1990 – 2007 yılları arasında usta öğretici olarak tam gün ve sürekli olarak çalışmasına rağmen, çalıştığı sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle eksik günlerin tespitini talep etmiş, Mahkemece, tanık beyanlarına göre her yıl öğretim dönemi sonunda işyerinde üretilen ürünlerin sergisinde davacının üçer gün görevlendirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. ...’na bağlı ... ...Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir. Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1 - Geçici personel olarak:

1 - Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2 -Ek ders görevi verilmek yoluyla: 4’üncü maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir.”; aynı yönetmeliğin 8’inci maddesi; “Geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir.” ve 9’uncu maddesi; “Uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. ... Müdürü, Cumartesi, Pazar günleri de dâhil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 8.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Somut olayda; davacının davaya konu dönemde “part-time” esasına göre çalıştığı Mahkemece de kabul edilmiştir. Bu nedenle; kamu kurumu niteliğindeki işyerinde davacının usta öğretici bordrolarına göre ders ücreti karşılığı çalıştığı, günlük çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirildiği nazara alındığında, işverence yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığından davanın reddi gerekirken, tanıkların resmi belgeler karşısında soyut düzeyde kalan beyanına itibar edilerek, her öğretim yılı sonunda sergide görevlendirildiğinden bahisle, puantaj ve ek ders ücret bordrolarıyla çelişecek şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı ... adına Hazine vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28743, Karar No: 2019/5568, Tarih: 26.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/28743 E.  ,  2019/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Köyü 335 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın ...... Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın vergi değeri dava konusu taşınmazın vergi değerinden yaklaşık 8 kat fazla olmasına rağmen emsal taşınmaza dava konusu taşınmazdan %5 değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi;

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA

bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.