muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1190, Karar No: 2019/4154, Tarih: 25.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1190 E.  ,  2019/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalılar ... Yatırım San. ve Tic. AŞ ve ... aleyhine 22/09/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 03/09/2015 tarihli ... Gazetesinin 1.sayfasında manşet olarak “Küçük abi kudurdu" başlıklı bir yayın yapıldığını, manşet haberinde "Sen Nereye Bağlısın ve Suikast mi Planlanıyor" alt başlıklarının kullanıldığını, aynı yayının gazetenin internet sitesinde de yer aldığını, bu yayında müvekkilinin adı ve soyadının açıkça verilerek büyük boy fotoğraflarının kullanıldığını, söz konusu yayının müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; dava konusu haberin görünür gerçeklik ilkesine uygun olup kamu yararını gözettiğini, haberde yer verilen ifadelerin ifade özgürlüğünün basın yolu ile kullanılması niteliğinde olduğunu ve haberin hukuka aykırılık unsuru taşımadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, söz konusu gazetede yapılan haberin başlığının hakaret içeren ifade içerdiği, bu hali ile davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde, basın özgürlüğü kapsamında kamuyu bilgilendirmeye yönelik olduğu ve haberin verilmesinde kamu yararı bulunduğu anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalıların sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19330, Karar No: 2013/2980, Tarih: 18.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/19330 E.  ,  2013/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ( Kapatılan Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre, sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Yağma suçunun gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (h) bendlerinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, üye ... ve üye ...'un muhalefetine karşın 18.2.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Mağdurun aşamalarda, "Ticari takside çalıştığını, suç tarihi olan 20.12.2010 günü saat 01.00 sıralarında bir müşteriyi bırakıp durağa döndüğü sırada, soruşturma sırasında kimliği belirlenen sanık ... ile yaşı nedeniyle soruşturması ayrılan ... Bülbül isimli şüphelinin müşteri olarak aracına bindiğini, nereye gideceklerini söylemediklerini, 200 metre kadar sonra birisini alacaklarını söylediklerinden, dar bir sokağa girdiğini, 15 metre gittikten sonra aracı durdurduklarını, arkada oturan ...'ın araçtan indiği sırada karanlık nedeniyle tam görememekle birlikte, sağ ön aynadan sol elinde bıçak olduğunu sandığı bir şey gördüğünü, önde oturan ...'ın '50.- TL paran var mı?' diye sorduğunu, gasp edebileceklerinden korktuğundan, istenilen parayı verdiğini, ancak şahısların kendisini tehdit etmediklerini, zor kullanmadıklarını, zarar verme ve bıçak dayama gibi bir olayın da olmadığını" beyan ettiğinden, sanık da aynı yönde ifade verdiğinden, bu durumda sanığın mağdurdan 50.- TL paranın alınmasına yönelik olarak cebir ve tehditte bulunduğuna ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, yazılı biçimde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, bu nedenle mahallî mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/7737, Karar No: 2014/5233, Tarih: 27.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7737 E.  ,  2014/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/285-2013/86

Davacı Ş.. Ö.. vekili Avukat B.. K.. tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 30/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; haberin yapıldığı gazetenin yerel düzeyde yayın yapması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28109, Karar No: 2014/15268, Tarih: 14.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28109 E.  ,  2014/15268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/155774

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2011

NUMARASI : 2011/235 (E) ve 2011/619 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların gerçekleştirdikleri eylem neticesinde alınan adli rapora göre mağdurun dördüncü derecede kemik kırığının yanısıra yaşamsal tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; sanıklar hakkında daha ağır cezayı gerektiren suç olan, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama nedeniyle TCK'nin 86/1-3e, 87/1-d-son maddeleri gereğince ceza tayini gerekirken, yaralanma sırasında kemik kırığınında meydana geldiğinden bahisle ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2784, Karar No: 2016/3577, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2784 E.  ,  2016/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk, İstanbul 2. Sulh Hukuk, Silivri Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince; ... ... Nolu Cezaevi Müdürlüğünün 13.11.2012 tarihli cevabî müzekkeresinde hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin "... ... ... Sok.No:... D:... .../..." olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Silivri Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün beyanında cezaevine girmeden önceki ikamet adresini ".../..." olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesince; çelişkiyi gidermek amacıyla hükümlünün en son alınan beyanında cezaevine girmeden önceki son ikametgahını ".../..." olarak belirttiği ve hükümlünün 08/01/2012 tarihinde kendisinden alınan ilk beyanında da son ikametgah adresinin ".../..." olduğunu beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, ...nce 15.07.2015 tarihinde alınan imzalı beyanından cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin ".../..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6718, Karar No: 2023/5756, Tarih: 23.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6718 E.  ,  2023/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1443 E., 2022/751 K.

DAVA TARİHİ : 07.06.2017

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/36 E., 2021/15 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı vekili; ... ili, ...ilçesi,... köyü’nde kain 375 ada 83 parsel sayılı taşınmazın davacıların babası ...'ye ait olduğunu ve davacılara intikal ettiğini ancak kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın kime ait olduğu tespit edilemediğinden davalı ... Hazinesi adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptal edilerek veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya tescil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Hazinesi temsilcisi; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazda imar ve ihya faaliyetlerinin tamamlanmış olduğu, taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunduğu, mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarının da bu yönde olduğu, davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı ... temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; davanın ispatlanamadığını, davacıların mülkiyete delil belge sunulmadığını, Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından davaya konu taşınmazın davacılara babalar...den kaldığı, 1970 yılından bu yana davacıların taşınmaz üzerinde zilyetliklerini sürdürdükleri, terk olgusunun gerçekleşmediği gerekçesiyle davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temsilcisi temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temsilcisi temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile kararın hükmen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3, üncü ve 14 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Davaya konu taşınmazın kadastro tespitinde zeytinlik vasfında,1.176 m2 yüzölçümüne sahip, belgesizden kime ait olduğu bilinmediği belirtilerek hak kaybına neden olmamak için Maliye hazinesi adına 29.05.2009 tarihinde tescil edildiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinde; çekişmeli taşınmazın 979.90 m²lik kısmı zeytinlik ve 196.91 m²lik kısmı bahçe alanı olarak toplamda 1176.81 m² olduğu, 979.90 m²’lik zeytinlik alanında tarımsal üretim olarak zeytin yetiştiriciliği yapıldığı, dağınık halde 7 adet 80-100 yaşlarında bakımlı zeytin ağacı bulunduğu, üretim yapılan bu alanın makinalı tarıma uygun olmadığı, geleneksel yöntemlere uygun olduğu, 196.91 m² lik bahçe kısmında ise tarımsal üretim yapılmadığı, taşınmazın içerisinde zeytin ağacı bulunmayan bölümün eski yıllarda tarımsal üretimde kullanıldığı, davaya konu taşınmazın imar ve ihyasının 1966 yılından önce tamamlandığı yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

Dinlenilen mahalli bilirkişiler ve tanıklar; davaya konu taşınmazın davacıların babası ... tarafından kullanıldığını, taşınmazın bir kısmının bahçe bir kısmının ise zeytinlik olduğunu, ...’nin taşınmazı 1970 yılına kadar kullandıktan sonra taşınmazın mirasçılarına kaldığı, mirasçılarından Yunanistan’da yaşayan oğlu...’in bir kaç senede bir yazları bir kaç aylığına Türkiye’ye gelerek bu şekilde çekişmeli taşınmazı kullandığını, gelemediği zamanlarda da taşınmazı farklı kişilere emanet ettiğini, zeytinleri toplattığını, taşınmazın sadece zeytinlik olan kısımlarını kullandığını, taşınmazın bahçe olarak kullanılan kısmının ise su olmadığı için kullanılamadığını ifade etmişlerdir.

Hemen belirtilmelidir ki; taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinilebilmesi için diğer kazanma koşullarının yanında ekonomik amaca uygun zilyetliğin de bulunması gerekmektedir.

Davaya konu taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen 196.91 m² lik kısmının bahçe alanı olduğu, bu kısımda uzun yıllar tarımsal üretim yapılmadığı hususunun gerek bilirkişi raporları gerekse de mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşılmış olmakla, bu durum karşısında ekonomik amaca uygun kazanmaya elverişli zilyetliğin varlığından söz edilemez.

Davaya konu taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen 196.91 m² lik kısmının bahçe alanı olduğu, bu kısımda uzun yıllar tarımsal üretim yapılmadığı hususunun gerek bilirkişi raporları gerekse de mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşılmış olmakla, bu durum karşısında ekonomik amaca uygun kazanmaya elverişli zilyetliğin varlığından söz edilemez.

Öte yandan; dava konusu taşınmazın üzerinde 7 adet 80-100 yaşlarında sınırlı sayıda zeytin ağacı bulunduğu ve bu ağaçların ürün verdiği anlaşılmaktadır.

Yerel bilirkişiler ve tanıklar çekişmeli taşınmazın davacılara babalarından kaldığını, 1970 yılından sonra Yunanistan’da yaşayan oğlu...’in birkaç senede bir olmak üzere bir kaç aylığına gelerek çekişmeli taşınmazı kullandığını, gelemediği zamanlarda da farklı kişilere taşınmazı emanet ettiğini ve zeytinleri toplattığını ifade etmiş olup 1970'li yıllarda davacıların taşınmazın bulunduğu köyden ayrılarak ülke dışına çıktıkları ve adada kalan birine sahip çıkma ve gözetme görevini verdikleri ve bu gözetim görevinin yapıldığı anlaşılmaktadır

Emek ve masraf gerektirmeyen zilyetliğin sürdürülmesi taşınmazın daha verimli hâle getirilmesi gibi çalışmaların imar ve ihya sayılmayacağı Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamalarında belirtilmiştir.

Hal böyle oluncu; taşınmaz bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 1176.81 m² lik bir taşınmaz parçası içinde 7 adet zeytin ağacının mevcut olması, kapama zeytin bahçesi niteliğinde olmaması, zeytin ağacının özelliği gereği kendi kendine yetişebilmesi, tek başına zeytin toplama işleminin taşınmazın mülkiyetinin kazanılması için yeterli bir olgu olmaması, taşınmaz maliki olduğunu iddia eden kişilerin yurtdışında yaşaması ve birkaç senede bir birkaç aylığına gelmek suretiyle taşınmazın fiilen ve somut olarak sahiplenilmemesi, davacıların kadastro tespit tarihine kadar ekonomik amaca uygun iktisap sağlayan süreye ulaşan eylemli zilyetliklerinin bulunmaması ve zilyetliği terk olgusunun gerçekleşmiş olması birlikte değerlendirildiğinde davacı lehine iktisap şartlarının oluşmadığı sonucuna varıldığından davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre, bir kısım davacıların Türk vatandaşlığından çıkıp Yunan vatandaşı olduğu hususu nüfus kayıtlarından anlaşılmakla, Adalet Bakanlığı'ndan mirasbırakanın ölüm tarihi itibariyle Yunanistan ile Türkiye arasında hukuki ve fiili karşılıklılık olup olmadığı tespit edilmeden ve mirasbırakanın ölüm tarihi itibariyle karşılıklılık olmadığı takdirde mirasçı olunamayacağı gözetilmeden karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Hazine temsilcisinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Hazine temsilcisinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

23.10.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

- KARŞI OY -

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) zilyetlikle kazanım koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de (BAM) İDM kararının usul ve Yasa'ya uygun olduğu kabul edilerek davalı ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.