muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5643, Karar No: 2024/2250, Tarih: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5643 E.  ,  2024/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.01.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/923 E., 2022/1966 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.01.2023 tarihli ve 2022/923 Esas, 2022/1966 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/1Esas, 2022/14 Karar sayılı kararıyla nitelikli dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/923 Esas, 2022/1966 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/923 Esas, 2022/1966 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 25.01.2023 tarihli ve 2022/923 Esas, 2022/1966 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ermenek Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5009, Karar No: 2010/4848, Tarih: 22.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5009 E.  ,  2010/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gereçkeli karar başlığında yanlış yazılan sanığın adının nüfus kaydına uygun olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür,

Sanığın merdiven otomatiği kablosunu kofra çıkışından bağlamak suretiyle elektrik enerjisi hırsızlığı suçunu işlediği eylemle ilgili olarak;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda elektrik hırsızlığı suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145.maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden "suça konu değerin azlığı" gerekçesiyle yazılı şekilde, sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/697, Karar No: 2022/20595, Tarih: 20.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/697 E.  ,  2022/20595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : İade, onama

I. 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan da kamu davası açıldığı halde bu konuda bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemece bu suç yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülerek katılan vekilinin bu suça ilişkin temyiz talebi bakımından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II. Sanık hakkında 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiin temyizinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4434, Karar No: 2019/9136, Tarih: 27.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4434 E.  ,  2019/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : .... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle, sigortalısı ....'ün 06.12.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde % 37,2 oranında sürekli işgöremezlik meydana gelmesi sonucu 48.866,76' TL ilk peşin değerli gelir bağlandığı, sigorta müfettişinin davalı işverenin iş kazası olayının meydana gelmesinde % 80 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini belirterek, şimdilik 10.000,00 TL'nin, aşamada ıslahen 39.093,40 TL'nin gelir bağlama kararının onay tarihi olan 12.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan (teselsüle de dayanılarak) tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, sigortalının zaman zaman müvekkili şirkete hurda getirip satan biri olduğunu, aslında kendi işini yaptığını, denetim sırasında bu durumun beyan edilmesine rağmen itibar edilmediğini, olaydan sonra müvekkilinin iyi niyetli olarak kendisini sigortalı olarak gösterdiğini, kazanın sigortalının kendi işini yaparken, müvekkili şirket ile hiçbir alakası olmayan bir yerde ve zamanda meydana geldiğini, iş kazası olmadığını, bir an için meydana gelen kazanın iş kazası olduğu kabul edilse bile ortada kaçınılmazlık gereği müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, bu nedenle meydana gelen kazada müvekkili işverenin hiç bir kusuru olmadığını, sigortalının meydana gelen kaza nedeniyle meslekte kazanma gücünü % 37,2 oranda kaybettiğini kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesini istediğini beyan etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, Mahkemece, YSK raporu ile de maluliyet oranının % 37,2 olduğunun, sigorta müfettişi raporu ve alınan kusur raporu ile davalı Niğdemsan Metal Geri Dönüşüm Hurdacılık İnşaat. Taah. Nak. Yedek Par. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin % 80 oranında, Kurum sigortalısı ...'ün % 20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, davalı vekiline olayın iş kazası olmadığının tespiti yönünde dava açmak üzere süre verildiği, verilen süre içerisinde davalı tarafça olayın iş kazası olmadığının tespiti yönünde dava açılmadığı, hesap raporu da gözetilerek, "Davanın kabulü ile;

1- Gelire ilişkin 39.093,40 TL rücu tazminatının gelir bağlama onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine..." karar verilmiştir.

Davacı SGK vekili istinaf dilekçesinde, işveren davalının %100 kusurlu olduğunu;

Davalı vekili ise, kazalının müvekkili şirketten sigortalı görünse de kendi işini yapan biri olduğunu, kazanın işyerleriyle ilgisi bulunmadığını, öyle olsa bile %80 kusurun fazla olduğunu, kaçınılmazlığın gözetilmediğini ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuşlardır.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi taraf vekillerinin istinaf başvurularını HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri, aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava; iş kazası sonucu malül kalan sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, ödenen gecici iş göremezlik geliri ve tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21/1 . maddesidir.

5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiştir.

1-06.12.2011 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu %37.2 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirlerin tahsilinin istendiği davada, Mahkemece, alınan kusur raporunda davalı işveren % 80, sigortalının ise % 20 kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

1-06.12.2011 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu %37.2 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirlerin tahsilinin istendiği davada, Mahkemece, alınan kusur raporunda davalı işveren % 80, sigortalının ise % 20 kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Öte yandan, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında kurumun taraf olmaması nedeniyle bağlayıcı nitelikte bulunmamakta, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir.

Rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurum'un rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat dosyasındaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Eldeki davada, davalı işyerinde kaynak işçisi olarak çalışan sigortalının oksijen kaynağı ile hurda demir parçasını keserken gözünde koruyucu gözlük de bulunmadığından kopan bir demir parçasının sağ gözüne isabet etmesi sonucu sağ gözünde görme kaybına yol açan iş kazası ile ilgili olarak Mahkemece, alınan kusur raporunda davalı işverenin % 80, sigortalının ise % 20 kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Ancak meydana gelen iş kazası ile ilgili davacı Kurum müfettişi tarafından düzenlenen 19.11.2015 tarihli soruşturma raporunda, her ne kadar davalı işverenin %80, sigortalının %20 oranında kusurlu olduğu belirtilmişse de sigortalının kendisine verilen koruyucu gözlüğü olay sırasında takmamış olduğu belirtilmek suretiyle sigortalının kusurunun ağır kusur niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

Ayrıca, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının davalı işveren yetkilisi Yusuf Yüngeniş hakkında vermiş olduğu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın gerekçesinde, olayın kazalının kendi dikkatsizliğinden meydana geldiği de belirtilmiştir.

Buna göre, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, müfettiş raporu ile Mahkemece alınan kusur raporu arasında çelişki meydana gelmiş olup, mahkemece, sigortalının ağır kusurunun varlığı karşısında oluşa uygun, ve çelişkileri gidermek için, iş kazasının gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden alınacak raporla tarafların kusur oranı ve aidiyetinin belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken çelişkili kusur raporuna dayanılarak hüküm kurulması bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32922, Karar No: 2019/20036, Tarih: 24.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/32922 E.  ,  2019/20036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ..., davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar tarafından davaya karşı cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davalı ... ve ... Belediyesi Spor Kulubü İktisadi İşletmesi aleyhine açılan davanın pasif dava ehliyeti bulunmaması sebebi ile usulden reddine, davacının hizmet sözleşmesinin tazminatı gerektirir şekilde sona erdirildiği, işçilik alacaklarından bir kısmının ödenmediği kanıtlandığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda dosya içeriğinden, dava dilekçesi ve duruşma gününün, davalılar ... ve ... Belediyesi Spor Kulubü İktisadi İşletmesi’ne tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının bulunmadığı görülmektedir. UYAP sisteminde de anılan davalılara tebliğe hazırlanmış tebliğ evraklarına rastlanılamamıştır. Yine dosya içeriğinden, bilirkişi raporları ve ıslah dilekçesinin ise tebliğe çıkarılmakla birlikte tebliğ edilemediği görülmektedir. Yargılamanın taraf teşkili sağlanmadan yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı tarafa dava dilekçesinin tebliğ edilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 122. maddesi gereğidir. Mahkemece yapılması gereken iş, davalılar ... ve ... Belediyesi Spor Kulubü İktisadi İşletmesi’ne usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği yapılmak suretiyle bu madde uyarınca taraf teşkili sağlandıktan sonra diğer usuli eksiklikler de tamamlanarak karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3918, Karar No: 2014/6424, Tarih: 12.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3918 E.  ,  2014/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1939 yapılıp kesinleşen ilk orman tahdidi ile 1985 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon 2/B uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin, çekişmeli taşınmazlara en yakın kadastro parsellerini gösterir, taşınmazlar ve geniş çevresine ait 1966 yılındaki tapulama çalışmaları sonucunda düzenlenen orjinal kadastro paftasının, istenerek dosya arasına alınması, Bundan sonra, dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve çekişmeli taşınmazlar ve çevresinin memleket haritası ve hava fotoğraflarında hangi sembolle gösterildiği ve ne olarak göründüğü, hava fotoğrafındaki bitki örtüsünün ne olarak gözüktüğünün açıklanması suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Bunlardan ayrı; çekişmeli taşınmaza komşu 168 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının hükmen oluştuğu belirtildiğine göre bu parselin tesciline esas teşkil eden dava dosyasının bu dosya içine konulması,Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.