muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16574, Karar No: 2014/18386, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16574 E.  ,  2014/18386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna Göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden annesinden sigorta maaşını alabilmek için 17/06/1993 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1678, Karar No: 2024/5989, Tarih: 29.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/1678 E.  ,  2024/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2843 E., 2022/2469 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/195 E., 2022/252 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 20.09.2012-07.02.2014 tarihleri arasında asgari ücretle dağıtım elemanı olarak çalıştığını, davacı çalışırken 23.01.2014 tarihinde davalı şirketin başka bir çalışan ... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın kaza yapması sonucu yaralandığı, çalışma gücünde kayıp olduğu, kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 133.785,95 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, görev ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, kazanın meydana gelmesinde davalının kusuru bulunmadığını, davacının tedavi masraflarının davalı tarafından karşılandığını, davacının işverenin verdiği eğitimlere riayet etmediğini, davacıya çalışma gücünü kaybettiğine dair rapor verilmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davalı işverenin %20 kusurlu, dava dışı araç sürücüsünün %55 ve davacı kazazedenin %25 oranında kusurlu ve davacının davaya konu iş kazası nedeni ile % 23 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle davanın kısmen kabulü ile 133.785,95 TL maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkemece maddi tazminat hesabı yaparken davalı işverenin %20 kusurlu, araç sürücüsünün %55 ve davacı kazazedenin %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle teselsül hükümleri gereğince davalı yana %75 oranında kusur atfedilerek maddi tazminat hesabı yapıldığını, bu gerekçeyi kabul etmediklerini, araç sürücüsü hakkında dava açılmadığını, araç sürücüsüne atfedilen kusurdan davalı şirketin sorumlu olamayacağını, dosyada yer alan tüm itirazlarının gözönünde bulundurularak davalı şirkete araç ruhsat sahibine atfedilen %20 kusur oranını kabul etmediklerini, bu konudaki bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmadığını, kazanın meydana gelmesinde davalı şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını, davacının KTK'da emredici olarak düzenlenmiş olan emniyet kemeri takma zorunluluğuna aykırı olarak davrandığını, bu hususta düzenlenen bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, davalı tanıklarının genel olarak trafik kuralları ve emniyetli bir seyir için uyulması gereken emredici kurallarla ilgili sürekli olarak bilgilendirildiklerini, eğitimler verilerek sözlü olarak da uyarıldıklarını belirttiklerini, maddi-manevi tazminat talebinin sadece işverene yöneltildiğini, müşterek ve müteselsil alacak tahsil talebi olmayan davada sonuç ve talep kısmının aşılarak karar verilmesinin HMK, TBK, TMK ile düzenlenmiş olan hakkaniyet hükümlerine aykırılık yarattığını, bu yönüyle hem davalı tarafa atfedilen kusur ve kusur oranı açısından hem de teselsül hükümlerinin gerekçe gösterilerek doğru hesaplanmayan maddi tazminata ilişkin hükmün bozularak kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvuruda bulunduklarını, davacı kaza sonrası geçici süre istirahat raporu aldığını, davacının tüm sağlık giderlerinin davalı işverence karşılığını, davacı hakkında ATK tarafından düzenlenen %23 oranında maluliyeti kabul etmediklerini, davacı lehine hükmedilen 25.000,00 TL manevi tazminatın çok fahiş olduğunu, manevi tazminatın sebepsiz zenginleşme aracı olarak görülemeyeceğini beyanla yerel mahkeme kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden Kanun'a aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21'inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davalı vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde 30.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, temyize konu İlk Derece Mahkemesi kararında davalı şirket aleyhine hükmolunan manevi tazminat miktarlarının 25.000,00 TL olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile davalı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verdiği gözetildiğinde, kabulüne karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden ;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin maddi tazminat alacağı yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin maddi tazminat alacağı yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Davalı vekilinin manevi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11376, Karar No: 2012/10124, Tarih: 26.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/11376 E.  ,  2012/10124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz, isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık savunmasında elindeki suç aleti bıçakla mağdurun üzerine yürüyüp birkaç kez salladığını beyan etmesi, tanıklar Hilmi ve İsmail'in de ifadelerinde sanığın elinde bıçakla mağdurun üzerine yürüdüğünü, tanık İsmail'in engellemesiyle eylemine devam edemediğini, mağdura yönelik tehdit içeren bir söz de söylemediğini beyan etmeleri karşısında, eyleminin yaralamaya teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2, madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/411, Karar No: 2012/1144, Tarih: 27.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/411 E.  ,  2012/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ile fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, haksız olarak kesildiği ileri sürülen gecikme tazminatı ve sözleşme dışı imalât bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı ve fer'i müdahil vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında imzalanan 12.07.2006 tarihli sözleşmeyle davacı yüklenici ...-...Köyü İçme Suyu İnşaatı işini üstlenmiştir. Sözleşmenin 9.2.1 maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi (YİGŞ) sözleşmenin ekleri arasında sayılmıştır. Sözleşme kapsamındaki işlerle ilgili kesin hakediş 20.02.2008 tarihinde düzenlenmiştir. Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 41. maddesi yollamasıyla 40. maddesinin (a) bendi onikinci fıkrasında yüklenicinin hakedişlere itirazı olduğu takdirde karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu “idareye verilen .... dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gerektiği, yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılacağı düzenlemesi yapılmıştır. Şartnamenin bu hükmü delil sözleşmesi niteliğinde olduğundan görevi gereği mahkeme ve Yargıtayca kendiliğinden gözetilir. Ceza kesintisiyle ilgili kesin hakedişe yapılan itiraz hakedişe itiraz dilekçesi eklenmediği gibi itiraz kaydında itiraz dilekçesinden de bahsedilmediğinden usulüne uygun itiraz yapılmamış olması sebebiyle kesin hakedişte yapılan kesinti kesinleşmiştir.

Bu durumda haksız yapıldığı ileri sürülen gecikme cezası kesintisi ile ilgili istemin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Bu durumda haksız yapıldığı ileri sürülen gecikme cezası kesintisi ile ilgili istemin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Davacı yüklenici idarenin talimatıyla proje dışına çıkılarak ... yerine ... boru döşenmesi su deposunun projede öngörülenden daha büyük imâl edilmesi nedeniyle fazla imalât yapıldığı ileri sürülerek bunların bedelini de talep etmiştir. Davalı iş sahibi ihale evrakı, proje, metraj özeti ve pursantaj cetvelinde su deposunun 100 m3 olup burada yapılan fazla imalât bulunmadığını, borunun cinsinin de işin ihaleye çıkması ve davacı yüklenicinin teklif vermesinden önce yaklaşık maliyet aşamasında değiştirildiğini ve yüklenicinin bunları bilerek teklif verdiğini ve sözleşmesini imzaladığını ileri sürmüştür. Bilirkişi raporuna karşı da davalı aynı itirazlarını ısrarla tekrarlamasına rağmen mahkemece ihale evrakı ve ekleri ile projeler getirtilerek ek rapor alınmadan dava sonuçlandırılmıştır.

Davalı yanca bilirkişi raporuna itiraz edildiği ve itirazları teknik nitelikli olduğundan, mahkemece hükme esas alınan raporu veren kuruldan hukukçu bilirkişi çıkartılıp teknik bilirkişiden temyiz aşamasında dosyaya kazandırılan ihale dosyası ve tüm ekleriyle projeleri de inceleyip ... boru yerine ... boru yapımının ihaleye çıkmadan önce değiştirilip değiştirilmediği, davacı yüklenicinin boru cinsiyle ilgili değişikliği bilerek ihaleye katılıp katılmadığı ve yine ihale evrakı ile projesine göre su deposunun hacminin kaç m3 olduğu, gerek boru cinsinin değiştirilmesi gerekse su deposu ile ilgili davacı yüklenicinin fazla imalât olup olmadığı konusunda itirazları da karşılayacak biçimde gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp, değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile kısmen kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ve fer'i müdahilin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalı ve feri müdahile geri verilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/138, Karar No: 2011/3623, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/138 E.  ,  2011/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü Karşımahalle 103 ada 43 parsel sayılı 9255,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle verasette iştirak olarak ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tesbitinin iptali ve Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen yeşil renkle boyanmış 7469,94 m2 bölüm yönünden tesbitin iptaline ve en son parsel numarası verilerek orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE, (B) ile gösterilen kırmızı ile taralı 1786,05 m2 bölümün tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli parselin bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.