muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10867, Karar No: 2024/5461, Tarih: 25.04.2024

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/147 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31705, Karar No: 2015/1832, Tarih: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31705 E.  ,  2015/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın komşu oldukları, sanığın katılana ait kurumaya yüz tutmuş erik ağacını kesmek suretiyle mala zarar verdiği iddia edilen olayda, sanığın ağacın arazi sınırında kendiliğinden yetiştiğini beyan etmesi ve 24.03.2012 tarihli görgü tespit tutanağının da bu hususu doğrulaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması amacıyla, suça konu yerin öncelikle tapu kayıtları getirtilmek suretiyle, olay yerinde keşif icra edilerek gerekli ölçümler yapılıp bilirkişi raporunun alınması ile sanığın ağacın bulunduğu yer üzerinde hukuken korunan hakkı bulunup bulunmadığının tespitinden sonra delillerin değerlendirilmesi ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre,

Sanığın sübut bulan eylemin TCK'nın 152/1-c maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu nazara alınmadan suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15119, Karar No: 2009/23351, Tarih: 23.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15119 E.  ,  2009/23351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin gelmeyerek mazeret ileri sürdüğü 24.11.2008 günlü duruşmada mahkemece “davacının işbu tarihten başlayarak 10 gün içinde tensipte öngörülen tahkikat gideri olarak belirlenmiş 450 TL bilirkişi avansını, mahkeme keşif yolluğunu ve belirlenecek keşif gününde mahkeme heyetini keşif mahalline götürecek gideri veya vasıtayı sağlamak üzere10 günlük kesin mehil verilmesine” karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen kesin mehil ile ilgili karar şikayetçiye tebliğ edilmediğinden ve dolayısiyle şikayetçi bu karardan haberdar olmadığından, gereğinin yerine getirilmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemenin verilen süreye rağmen, hacizli mal ile ilgili itirazın tahkiki için öngörülen giderler şikayetçi tarafından karşılanmadığından, itirazın bu nedenle reddine yönelik kararı doğru bulunmadığından bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11619, Karar No: 2016/11610, Tarih: 13.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/11619 E.  ,  2016/11610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10539, Karar No: 2018/1062, Tarih: 08.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10539 E.  ,  2018/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde olaşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın düzenlediği iddia edilen sahte faturaları kullanan kişiler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının dosya kapsamında bulunması karşısında; bu faturaları kullanan gerçek veya tüzel kişilerin bağlı bulunduğu vergi dairesinden ve yine bu kişilerden ve kayıtlarından suça konu faturaların araştırılması, suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, sanığın düzenlediği iddia edilen faturalara ulaşılmadığından bahisle ve eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2807, Karar No: 2018/6416, Tarih: 30.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/2807 E.  ,  2018/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket, inşaat yapı malzemeleri işi ile uğraştığını, davalı belediyeye bu kapsamda mal sattığını ve fatura tanzim ettiğini, davalı belediyenin borcu ödememesi üzerine icra takibi başlattığını, davalının borcun 2.256,87 TL'sini kabul edip geriye kalan 3.370,75 TL asıl alacak ile 11.795,49 TL işlemiş faize itiraz ettiğini ve takibin itiraz edilen hususlar yönünden durduğunu ileri sürerek, itirazın haksız olması nedeniyle itirazın iptali ile davalının asıl alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, süresi içerisinde davaya cevap vermemiş, duruşmada ise itiraz ettikleri kısım yönünden davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile itirazın 2.361,62 TL yönünden iptali ile takibin davalının icra takibinde kabul ettiği 2.256,87 TL dahil 4.618,49 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, faturaya dayalı alacak istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın davacıya ait defter kayıtları ile ispatlandığı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; raporda lehe delil olarak kabul edilen davacı defterlerinin kapanış tasdiki yapılmamıştır. Usulüne uygun açılış ve kapanış tasdiki yapılmayan defterler sahibi lehine delil olamaz. Bu durumda ispat yükü faturadaki malları satıp davalı belediyeye teslim ettiğini ileri süren davacıdadır. Davacı teslim ettiğini yazılı delil ile kanıtlayamamıştır. Ne varki davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece, davacıya yemin delili hatırlatılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38581, Karar No: 2017/17059, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38581 E.  ,  2017/17059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Mahkemenin 25.03.2016 tarihli 2016/69 esas ve 2016/188 karar sayılı nihai kararı, davacı vekili tarafından 03.06.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de, muhtıra tebliğine rağmen temyiz harçlarının tamamlanmaması gerekçesiyle, Mahkemenin 21.04.2017 tarihli ek kararıyla davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir. Ek karar, davacı vekiline tebliğ edilmiş ise de, temyiz edilmemiştir.

Anılan sebeple, davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair Mahkemenin 21.04.2017 tarihli ek kararına karşı, bir temyiz talebi olmadığı halde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 07.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14567, Karar No: 2023/10882, Tarih: 11.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14567 E.  ,  2023/10882 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/71 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararı

ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.11.2022 tarihli ve 2021/1909 Esas, 2022/11682 Karar sayılı kararı ile;

"Yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/11 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

"Sanığın aracında yapılan aramada afyon sakızının ele geçirildiği olayda ...'ın uyuşturucu getireceği bilgisi ile Edirne otoban girişinde tertibat alan polisin dedektör köpek ile birlikte arama yaptığı ve uyuşturucunun aracın konsol içinde bulunduğu, konsolun fotoğrafları daha sonra mahkememize ibraz edildiğinde bir boşluk şeklinde olup dikkatlice bakıldığında bu boşluğun içinin görüldüğü, sanığın iki paket halindeki afyon sakızı olduğu da Kriminal Dairece tespit edilen uyuşturucuyu bu yerde bıraktığı, savunmada her ne kadar uyuşturucu olduğunu bilmediğini ve bilseydi bu şekilde açıkta bırakmayacağı ifade olunmuş ise de, aşamalardan beri yapılan iletişim tespitinde sanığın yurt dışına götüreceği ve tiryak denilen sigara içine sarılarak içilen bir maddeden bilgisi olduğu ve yine konuşmalar itibarıyla telefonların dinleniyor olmasından çekinmesinden de suç konusu yasak bir eşya götüreceğinden bilgisi olduğunu gösterdiği, bu anlamda sanığın uyuşturucu götüreceğini bildiğinde dair Mahkememiz vicdani kanaate varıldığı, sanığın irtibatlı olduğu ancak açık kimlik bilgileri tespit

edilemeyen, hakkındaki soruşturma tefrik edilen faili meçhul kişi hakkındaki soruşturmanın tamamlanmadığı, soruşturma dosyasının daimi aramaya kaydedildiği, kovuşturma aşamasına geçilmediği ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmediği anlaşıldığından bu husustaki yerleşik Yargıtay uygulaması uyarınca sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmadığı" gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/11 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8585, Karar No: 2019/1206, Tarih: 21.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/8585 E.  ,  2019/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkilinin ... ilçesi ... mevkii, 23 pafta 20242 parsel sayılı taşınmazın 124/1728 arsa paylı depolu dükkan vasıflı ... numaralı bağımsız bölümünün maliki olduğunu, müvekkilinin dükkan vasıflı ... numaralı bağımsız bölümü iktisap ettiği tarihten sonra lokanta olarak çalıştırmaya başladığını, ancak davalı kat maliklerinden ...'in muhalefeti nedeni ile iş yeri ruhsatını yenileyemediğini, müvekkiline ait ... numaralı bölümün tapuda depolu dükkan vasfıyla kayıtlı olup anılan dükkanın içinde bulunduğu ana taşınmazın imar durumunun başlangıçta konut+ işyeri iken daha sonra tüm kat maliklerince kabul edilen 26 Mart 1992 tarihli tadilat projesiyle ana taşınmazın tamamının işyerine dönüştürüldüğünü, müvekkilinin bir kısım hissesini cebri satış, bir kısmını da satış suretiyle edindiği ... numaralı, depolu dükkan vasıflı bağımsız bölümünü bugünkü haliyle iktisap ettiğini, cebri satışa konu icra dosyasında alınan kıymet takdirini içeren bilirkişi raporu ile satış ilanında belirtilen niteliklerini halen muhafaza eden bağımsız bölümün gerçekte bu niteliklerde olmadığını, anataşınmazın bir kısım ortak alanlarının bu bağımsız bölüme satış öncesinde dahil edildiğini ve bu şekilde satışların gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması üzerine müvekkilinin tüm kat malikleri ile görüştüğünü ve yapılan araştırmada mevcut fiili durumun tadilat projesiyle düzeltilebileceği, bu düzeltmeye imar mevzuatı açısından olanak bulunduğunun anlaşılması üzerine kat maliklerinin çoğunluğunun buna muvafakat ettiğini, ancak bir kısım kat maliklerinin bir takım maddi menfaatler temin etmek amacıyla ve kötüniyetli olarak muvafakat etmediklerini, bu nedenle bağımsız bölümün hali hazır durumunun tespiti ile mevcut fiili durumun ruhsat ve projeye bağlanarak düzeltilebilmesi için tüm kat malikleri adına müvekkiline yetki verilmek suretiyle murazaanın giderilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece davacının taşınmazda yaptığı tadilatlar ile ruhsat ve projeye aykırılığı kendi fiilleri ile meydana getirdiği, davacının kendi fiilleri ile meydana getirdiği proje aykırılıkların düzeltilmesi hususunda diğer maliklerin muvafakatlarını talep etmesinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının taşınmazda yaptığı tadilatlar ile ruhsat ve projeye aykırılığı kendi fiilleri ile meydana getirdiği, davacının kendi fiilleri ile meydana getirdiği proje aykırılıkların düzeltilmesi hususunda diğer maliklerin muvafakatlarını talep etmesinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının talebinin bağımsız bölümün hali hazır durumunun tespiti ile mevcut fiili durumun ruhsat ve projeye bağlanarak düzeltilebilmesi için tüm kat malikleri adına yetki verilmek suretiyle murazaanın giderilmesi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının talebi ile ilgili olarak davacının taşınmazda yaptığı tadilatlar ile ruhsat ve projeye aykırılığı kendi fiilleri ile meydana getirdiği, davacının kendi fiilleri ile meydana getirdiği proje aykırılıkların düzeltilmesi hususunda diğer maliklerin muvafakatlarını talep etmesinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemişse de, mahkemece kat maliklerinin iradesi yerine geçilerek mevcut fiili durumun ruhsat ve projeye bağlanarak düzeltilebilmesi için tüm kat malikleri adına yetki verilmeyeceğinden, sonuç itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5504, Karar No: 2008/11632, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5504 E.  ,  2008/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, davalı Kooperatif Başkanlığı ile aralarındaki sözleşme gereğince Belediyenin yapacağı hizmetler karşılığında sanayi sitesinde köşeden bir dükkanın Belediyeye verilmesinin taahhüt edilmesine rağmen, dükkanın verilmediğini öne sürerek, dükkanın verilmesine, bu mümkün olmazsa bedeli olan 15.000 YTL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, heriki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava ... Belediye Başkanlığı adına açıldığı halde, karar başlığında Belediye Başkanı olan ... kişinin adının yazılması maddi hataya dayalı olup, her zaman mahallinde düzeltilmesi mümkün olduğundan davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki 3.6.1996 tarihli sözleşmede, davacı ... Belediye Başkanlığının, davalı kooperatife, yapacağı inşaatta yardım edeceği, daha açık bir anlatımla istimlak ve dolgu işlerini yaparak, plan ve projede yardımcı olacağı, buna karşılık davalı Kooperatifinde davacı Belediyeye bu inşaattan bir dükkan vereceği kararlaştırılmıştır. Davacı Belediye sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirdiği halde, dükkanın verilmediğini belirterek bu davayı açmıştır. Dosyadaki delillere göre, davacı ... Belediye Başkanlığı, kendisine verilmesi taahhüt edilen dükkanın rayiç bedelini isteyebilir. Mahkemece, davacının davalıya gönderdiği ihtarname tarihi olan 18.3.2005 itibariyle dükkanın rayiç bedeli belirlenerek, talepte gözetilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece dolgu bedeline hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 11,00 YTL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.