muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1705, Karar No: 2012/1349, Tarih: 01.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/1705 E.  ,  2012/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almak

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi:

Tayin olunan ceza miktarına nazaran müdafiin duruşma talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müşteki ...’ın sahibi olduğu ... Ölçü Aletleri İthalat İhracat San. Ve Tic.A.Ş.’nin Diyarbakır’daki yatırımı ile ilgili olarak T.Kalkınma Bankası aracılığıyla verilen yatırım kredisinde usulsüzlük yapıldığına dair alınan ihbar mektubu üzerine iddiaların incelenmesini teminen Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Teşvik ve Uygulama Genel Müdürlüğünce Müsteşarlık makamından alınan onay ile konunun incelenmesi için Stj.Hazine Kontrolörü olan sanığın görevlendirildiği, 09/07/2003-11/07/2003 tarihlerinde şirket nezdinde incelemeler yapan sanığın Ankara’ya dönüşünde müştekiyi arayarak şirkete ikinci el makine alındığını, bunun yatırım teşviki kapsamında olmadığını, 50 milyar vermesi halinde lehe rapor düzenleyeceğini, aksi halde genel teşvik mevzuatı ile ilişkilendirip krediyi iptal ettireceğini belirttiği, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan tüm beyanlarına nazaran da para vermek niyetinde olmayan müştekinin durumu sanığın amiri konumundaki kurul başkanı ...’e anlattığı ve onun yönlendirmesi ile sanığı yakalatmak amacıyla olayın kolluğa ihbar edildiği, bilahare fotokopisi alınan senedin müşteki tarafından sanığa verildiği, ancak duyum ve şüphe üzerine sanığın senedi yok etmesi sebebiyle ele geçirilemediği, Kurumun cevabi yazıları, Kontrolör ...'un 05/05/2004 günlü raporu ile bu raporda vurgu yapılan T.Kalkınma Bankası müfettişlerinin raporu da nazara alındığında sanığın yapmaması gereken bir işi yapmak için nitelikli rüşvet istediği sübut bulan dava konusu olayda, kabule göre sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddenin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olayın başlangıcından itibaren rüşvet verme niyetinde olmayan müştekinin teklifi sanığı yakalatmak, suçun maddi kanıtlarını ortaya çıkartmak amacıyla kabul etmiş gibi göründüğü ve sanığı oyalayarak, durumu kurul başkanına, milletvekiline ve Emniyet Şube Müdürüne bildirdiği gibi belli işaretler konulan fotokopisi alınmış senedi sanığa verdiği, bu haliyle taraflar arasında özgür iradeye dayalı bir rüşvet anlaşmasının bulunmadığı, rüşvet alma suçunun icra hareketlerine doğrudan doğruya başlayan sanığın elinde olmayan engel neden yüzünden tamamlayamadığı eyleminin rüşvet almaya kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin tatbikinde 53/2-3. maddeleri nazara alınarak bir karar verilmesi yerine "53/1. maddede sayılan haklardan yasaklanmasına, bu hak ve yetkilerden birini kötüye kullanarak suç işleyerek mahkum olması halinde aynı maddenin 5. fıkrasının uygulanacağına" şeklinde içeriği belli olmayan bir karar verilmek suretiyle infazda tereddüt yaratılması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12441, Karar No: 2014/13744, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12441 E.  ,  2014/13744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/275-2013/135

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 31/08/1995-11/01/1996 ve 01/06/1996-11/03/1997 tarihleri arası davalı nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 31/08/1995-11/01/1996 tarihleri arası davalı nezdinde 4 ay 11 gün süreyle çalıştığının tespitine ve diğer döneme yönelik talebin ise hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç reddedilen talep yönünden dosyadaki bilgi ve belgelere uygun bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet tespitine yönelik talebinin bir kısmının hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır. Yasada yer alan 5 yıllık süre hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerektiği gibi davacının aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesinin veya 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının, hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağı ve hak düşürücü sürenin, kesilmesi ve durmasının mümkün bulunmadığı hukuksal gerçeği de ortadadır.

İşverenin, çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanun'un 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin dördüncü kısmında işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi (SSİYön.Madde16) , dört aylık sigorta primleri bordrosu (SSİYön. Madde 17), sigortalı hesap fişi (SSİY. Yön. Madde 18) vs.dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması halinde artık Kanun'un 79/10 (eski 8) maddesinde yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Maddede belirtildiği üzere yönetmelikle tespit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi çalışmaların sigorta müfettiş raporu ile saptanması durumunda da hak düşürücü sürenin geçtiğinden sözedilemeyeceği açıktır. Bir sigortalının askere gitmeden önce çalıştığı işyerini askerliğe müteakip girmesi durumunda hizmet akdi mecburi hizmet nedeniyle kesilmiş olduğundan artık hak düşürücü sürenin oluştuğundan bahsedilemez. Davacıya ödenen ücretten sigorta primi kesilen hallerde, davacının iş ve sosyal sigorta mevzuatının öngördüğü sigorta hak ve yükümlülüklerini yerine getirmesi nedeniyle Kurumun Yasa'dan kaynaklanan denetim ve inceleme görevini yapmaması karşısında hak düşürücü sürenin işlemeyeceği kabul edilmelidir.

Davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma kısmen bildirildiği hallerde, eksik bildirimlere yönelik olarak açılan davada hak düşürücü süre işlemeyecektir. (Hukuk Genel Kurulunun 23.06.2004 gün ve 2004/21-369 E, 2004/371 K. sayılı kararı)

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı adına 01/11/1995 tarihli imzalı ve fotoğraflı işe giriş bildirgesinin davalı tarafından Kuruma verildiği, çalışmalarla ilgili bildirim yapılmadığı, davalı ile davacı arasında 31/08/1995-31/05/1997 tarihleri dönem için 2 yıllık profesyonel futbolcu sözleşmesi imzalandığı, TFF kayıtlarına göre davacının 31/08/1995- 11/01/1996 tarihleri arası Bolu Sporda, 12/01/1996-31/05/1996 tarihleri arası geçici transferle İnegöl Sporda, 01/06/1996-11/03/1997 tarihleri yine Bolu Sporda futbol oynadığı, tanıkların fiili çalışmayı doğruladıkları anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davacının İnegöl spora geçici transfer olması nedeniyle davalı nezdindeki çalışmasının kesintiye uğradığı ve bu nedenle talep edilen diğer dönem yönünden 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle ret kararı verilmiş ise de, taraflar arasında 1995-1997 yılları arası dönem yönünden sözleşme yapılmış ve davalı tarafından işe giriş bildirgesi verilmiştir. Sözleşme süresince davacı davalı Bolu Sporun uhdesinde bulunmaktadır. Geçici olarak bir başka kulübe transfer olması taraflar arasındaki sözleşmeyi etkilememektedir. Geçici transfer olduğu kulupten sezon bitimi ayrılıp yine esas sözleşme yaptığı kulübe dönmektedir. Dolayısıyla davacının geçici transferle bir başka kulübe gitmesi davalı nezdindeki çalışmasını kesmeyecektir. Bu durumdada hak düşürücü süreden de bahsedilemeyecektir.

Yapılacak iş,hak düşürücü sürenin oluşmadığı göz önünde bulundurularak, davacının 01/06/1996-11/03/1997 tarihleri arasına yönelik talebininde kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden B.. Ç..'ya yükletilmesine, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/719, Karar No: 2017/4814, Tarih: 07.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/719 E.  ,  2017/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in yetkilisi bulunduğu ... Gıda Şirketi adına, kendi üretiminde ham madde olarak kullanmak üzere ithal lisansı kapsamında Kapıkule Gar Gümrük Müdürlüğü'nden 04/07/2005 tarihli, Mersin Gümrük Müdürlüğünden 08/07/2005 tarihli, İzmir Gümrük Müdürlüğünden 17/08/2005 tarihli, Gebze ... 25/08/2005 tarihli beyannameleriyle vergiden muaf ithal edilen ham ayçiçek ve soya yağlarının ... firmasına 10/07/2005, 26/09/2005 ve 31/08/2005 tarihli faturalar ile satılması, 04/07/2005 tarihli beyannamenin ekinde yer alan Eur.l Dolaşım Sertifikalarının... (Alıcı) kutusunda; Notify: ... Yağ ve Gıda Endüstrisi Tic. Ltd. Şti. yazılı olması ve 04.07.2005, 25.08.2005 ve 08.07.2005 tarihli beyannamelerde yazan ithal bedelleri kadar paranın... Gıda Şirketi'ne ... Firması tarafından havale edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; dava konusu muafen ya da az vergi ödeyerek gerçekleştirilen ithalatların baştan beri ... tarafından kendi firması adına yapıldığının kabulü gerektiği; bu kabule göre de sanıkların gerçekte gümrük kontrolü altında işlenmek üzere vergiden muafen eşya ithal etme hakkı bulunmayan şahsa ait eşyayı kendisine aitmiş gibi sahte içerikli belgelerle yurda ithal etme fiilini işlediğinin sabit olduğu, eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanun'un 3/1-c madde bendinde öngörülen, "Gerçeğe aykırı belge ile gümrük idaresini yanıltarak, vergilerini hiç ödememek veya eksik ödemek suretiyle eşya ithal veya ithale teşebbüs etmek” ve 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanunun 3/2. madde fıkrasında öngörülen “Eşyayı, sahte belge

-2-

kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükümleri kapsamında kaldığı nazara alınıp;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 34. maddesi hükmü dikkate alındığında, belirlenen suç vasfına göre, usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisinde bulunularak, sonucuna göre ve sanıkların olaydaki fonksiyonuna göre hukuki durumu takdir edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7639, Karar No: 2023/8077, Tarih: 13.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7639 E.  ,  2023/8077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/581 E., 2023/100 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çift ölüm aylığı bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurumun davacıya babasından dolayı Bağ-Kur aylığı bağlamaması yolundaki işleminin iptali ile davacının babasından dolayı da ölüm aylığına hak kazandığının tespitine ve birikmiş aylıkların faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2020/175-2021/30 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/2451-2022/1061 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı belirgindir..." gerekçesi belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı, anlaşıldığından Yargıtay bozma ilamı gereğince davanın reddine kararı verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı, anlaşıldığından Yargıtay bozma ilamı gereğince davanın reddine kararı verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin somut uyuşmazlıkta uygulanamayacağını, babasının vefat ettiği tarihteki mevzuatın uygulanması gerektiğini, Hukuk Genel Kurulu'nun kararlarının bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya çift ölüm aylığı bağlanıp bağlanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 34 ve 54 ncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3631, Karar No: 2021/10657, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3631 E.  ,  2021/10657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Müştekinin 17.03.2016 tarihli ifadesinde köpeğinin bir buçuk - iki metre yükseklikte beton duvarla çevrili bahçeye girdikten sonra on basamak aşağıda bulunan kömürlüğe bağladığını beyan ettiğinin, 27.10.2015 tarihli Görgü Tespit Tutanağına göre köpeğin bağlı olduğu yerin binanın dışında kömürlük girişinde olduğunun ve 23.03.2016 tarihli tutanağa göre müştekinin ikametinin bahçe duvarı olmadığı, köpeğin bağlı bulunduğu yerin de ikametin bahçesi içerisinde olduğu ve yol ile bahçe arasında herhangi bir engel olmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun köpeği çaldığı kömürlüğün binanın eklentisi niteliğinde olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, suça sürüklenen çocuğun köpeği binanın eklentisi içinden çaldığının anlaşılması halinde eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesindeki, binanın eklentisi niteliğinde sayılmayan yerden çaldığının anlaşılması halinde ise eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınan TCK'nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturacağı ve uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde hırsızlık suçu yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9061, Karar No: 2014/9089, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9061 E.  ,  2014/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. Fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.