muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9455, Karar No: 2007/3157, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9455 E.  ,  2007/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin Toprakbank A.Ş. Bahçekapı şubesinin müşterisi olup, kullanmış olduğu krediler için 1998 yılından beri şirket taşınmaz ve araçlarının kredi teminatı olarak gösterildiğini, 2001 yılı başında kredi borçları ve ödemelerinin sona erdiğini müvekkili şirketin araçlar üzerindeki kredi teminatlarının fekki için başvuruda bulunduğunu ancak 28.12.2001 tarihinde Toprak Sigorta A.Ş.’ye 2001 yılı için kasko sigortası poliçe bedeli olarak 6.233.304.679.TL’sinin ödendiğini ve müvekkilinin bu bedel kadar borçlu bulunduğunu belirtilerek teminatların çözülmediğini oysa müvekkiline herhangi bir poliçe teslimi yapılmadığını, ödeme planı verilmediğini araçların 2001 yılı içinde toprak sigortanın kasko teminatı altında bulunmadığını, geçerli bir poliçenin mevcut olmadığını buna rağmen davalı bankanın kredi sigortasından komisyon almak için haksız ve usulsüz olarak hiçbir sigorta mefaati temin edilemeyeceği ve hiçbir mecburiyet ve talimat olmadığı halde Toprak Sigorta A.Ş.’ye müvekkili adına 6.233.304.679.TLsi sigorta primi bedeli ödediğini iddia ettiğini, bankanın bu ödemeyi yaptıysa ödemesinin kendi kusuru ile haksız ve usulsüz yaptığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında davacı şirketin bankaya 6.8.2003 tarihi itibariyle muhatabı TOBB lehtarı davacı olan 30.000 USD bedelinde teminat mektubundan kaynaklı 30.000 USD gayrinakit riski, Ak Tolga İnşaat ve Tic. Ltd.Şti.ne kefaletinden de gayrinakit 20.000 USD ve Toprak Sigorta A.Ş.’ye yapılan sigorta ödemesinden dolayı da 6.262.008.924.TL. nakit riski bulunduğunu, teminatların risklerinin tümünü karşılayıp karşılamayacağının şüpheli olduğunu, risk tamamen bitmeden rehinlerin kaldırılamayacağını risklerin teminatı olan rehinli araçların kasko sigortası yaptırılması gerektiğini bankanın araçları daimi mürtekin sıfatıyla 2001 yılında sigorta ettirdiğini, bankanın sigorta ettirmek için kredi borçlusundan talimat alma zorunluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre poliçe bedellerinin vadelerinden evvel ödendiği, iptale alınan poliçelerin arasında dava konusu poliçelerin bulunmadığı, poliçelerin geçerli bulunduğu gerekçesi ile yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre poliçe bedellerinin vadelerinden evvel ödendiği, iptale alınan poliçelerin arasında dava konusu poliçelerin bulunmadığı, poliçelerin geçerli bulunduğu gerekçesi ile yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10102, Karar No: 2012/30577, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10102 E.  ,  2012/30577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında hazineye ait taşınmaza yeşil alan, kumsal, kapalı şezlong alanı, Aquapark havuz, soyunma kabini, büfe, bar, restaurant alanı, yürüyüş alanı, beton zemin ve su sporları alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiklerinden bahisle dava açılmış ise de, dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanıkların tecavüz ettikleri iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3970, Karar No: 2015/5768, Tarih: 02.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3970 E.  ,  2015/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 298 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Beraat eden sanık ...'ün beyanında, "olay tarihinde bir siyasi partinin ilçe başkanı olduğunu, seçimlerden önce sanık ...'in kendi işyerine geldiğini, kendisinin münferit olarak seçmen listesine itiraz etme hakkının olmadığını, köyde oturmayan bazı kişilerin köyde ikamet ediyormuş gibi görünüp seçmen listelerinde kayıtlarının bulunduğunu, oysa bu kişilerin ... il merkezinde ikamet ettiklerini, buna dair belgelerinin olduğunu söyleyerek itiraz edip etmeyeceğini sorduğunu, bunun üzerine dilekçe yazarak itiraz ettiğini, sanık...'in getirdiği belgelere istinaden başvuru yaptığını, bu kişilerin köyde oturup oturmadıklarını bilmediğini" ifade etmesi, tanık olarak dinlenen ... mahallesi muhtarı ...'ın ise, "talep üzerine kendisi tarafından düzenlenmiş suça konu ilmuhaberi sanık ...'e verdiğini" beyan etmesi ve olayla ilgisi olmadığını beyan eden sanık...'in tanık ...'ın aynı eylem nedeniyle sanık olarak yargılandığı ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/893 Esas sayılı dosyasında vermiş olduğu beyanı ile tüm dosya ve deliller karşısında; resmi belgede sahtecilik ve 298 sayılı kanuna muhalefet suçlarının unsurları itibariyle oluştuğu ancak resmi belgede sahtecilik suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2560, Karar No: 2012/1905, Tarih: 14.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/2560 E.  ,  2012/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.11.2009 tarih ve 2007/259 - 2009/683 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.02.2012 günde hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Avustralya'nın Fremantle şehrinden İstanbul'a ihraç edilen 6x20' konteyner muhteviyatı toplam 4080 karton "kaymağı alınmış süt tozu" yükünün taşıyanı olduğunu, davalı SABAY Shipping & Intl Fwdg Co. Ltd.'nin, söz konusu yükün İstanbul'da alıcısına teslim edilmesi için davacının acentesi sıfatıyla hareket ettiğini, ancak acente SABAY'ın, acentelik görevini suistimal ettiğini ve konu yükü, orijinal konşimento ibraz edilmeksizin Kiraz Süt Mamülleri Yem ve Gıda San. Tic. A.Ş.'ne teslim ettiğini, malı ihraç eden (satıcı) Fayrefıeld Foods Ireland Ltd, semeni tahsil edemediğini, böylece malın orijinal konşimento ibraz edilmeden teslim edilmiş olması nedeniyle mal bedeli kadar zarara uğradığını ve bu zarardan davacıyı sorumlu tuttuğunu bildirdiğini, acente SABAY'm acentelik görevini suistimal etmiş olması yüzünden müvekkilinin pasifinde çoğalma meydana geldiğini, acente S AB AY'ın, tüm yazışmalarda S AB AY Shipping & Intl Fwdg Co. Ltd unvanını kullandığını, acentenin bildirilen adresinde kurulu iki şirket mevcut olduğunu, her iki şirketin de aynı adreste kurulu olması ve unvanlarının birbirine çok benzemesi karşısında herhangi bir husumet sorunu yaşamamak için davacı tarafça her iki davalı aleyhine de icra takibi başlatıldığını, davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazlarının iptaline ve icra icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19.10.2009 tarihli dilekçesi ile de 55.748,19 USD'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönüünden reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönüünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalılar hakkında 14.03.2006 tarihinde 220.320 USD karşılığı 296.594,00 TL üzerinden icra takibi yapıldığı, davalı tarafa ödeme emri gönderildiği, 25.3.2006 tarihinde davalılar tarafından itiraz edildiği, 19.06.2008 tarihli sulh protokolünde ise davacı tarafın varlığını iddia ettiği alacak miktarını, icra takibine ve daha sonra itirazın iptali davasına konu ettiği kadar değil sadece 55.748,19 USD olarak ortaya koyduğu, sulh sözleşmesinin 19.06.2008 tarihini taşıdığı, davacı tarafın icra takibine giriştiği ve daha sonra itiraz üzerine itirazın iptali davasını açtığı tarihte davalı tarafın davacı yana likit borcu olmadığı, sulh protokolüne konu borcun muacceliyetinin de bahis konusu edilemeyeceği, davalı tarafın davacı yana herhangi bir borcu bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemenin "davalı tarafın davacıya herhangi bir borcunun ispatlanamadığı" gerekçesi doğru değil ise de, davanın erken açıldığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12922, Karar No: 2017/5872, Tarih: 24.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12922 E.  ,  2017/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket tarafından kasko ... poliçesi ile ... edilen ... plakalı aracın ile 12.01.2014 tarihinde ... ili, ... ilçesi, ... ... Sokak istikametini takiben, Şakrak sokak kavşağına geldiğinde sağdan sola doğru işaretleme olmaksızın refüj çizgisi istikametine doğru daralan yolda fren yapınca kayarak park yeri kaldırım çıkıntısına çarparak hasarlandığını, olay yerinde tutulan tutanağa göre, meydana gelen kazada yolun bakım ve denetiminden sorumlu olan kurumun kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu olay nedeniyle sigortalı araçta müvekkili şirket tarafından yaptırılan ekpertiz sonucu 30.000,00-TL hasar tespit edildiğini ve 12.03.2014 tarihinde sigortalı vasıta sahibine ödeme yapıldığını, sigortalılarının hukukuna halef olmaları nedeniyle kazaya neden olan kurumdan gerekli önlemleri almadığı ve kazanın meydana gelmesine neden olduğu için fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 22.500-TL tazminatın ödenme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazlarının olduğunu, davacının davayı açmakta hukuki menfaati bulunmadığını, davacının istediği bedelin fahiş olduğunu ve maddi gerçekliği yansıtmadığını, kazanın meydana geldiği yerde herhangi bir yol daralması ya da orta kaldırım daralması bulunmadığını savunarak davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, dair hüküm kurulmuş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30003, Karar No: 2014/8614, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30003 E.  ,  2014/8614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2012

NUMARASI : 2011/705-2012/551

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 34 ES 953 plaka sayılı aracını davalılardan N.. F..'a 30.000 TL'ye satıp devrettiğini ancak karşılığında verilen senedi tahsil edemediğini, davalı N.. F..'ın satım tarihinin ertesi günü aracı diğer davalı G. Oto Ltd Şti ye 25.000 TL ye devrettiğini ileri sürerek, hileli şekilde yapılan bu fiiller nedeni ile Noter satış sözleşmesinin iptali ile aracın üzerine tescilini istemiştir.

Davalı N.. F.. davaya cevap vermemiş, diğer davalı G. Oto Ltd Şti ise iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; hile, genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata’da yanılma, hile’de yanıltma söz konusudur. Borçlar Kanununun 28/1. maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak Suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir. Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebilir. Somut olayda da davacı, hile hukuksal nedenine bağlı olarak, tanık deliline de dayanmıştır. Öyle olunca Mahkemece, Hile iddiası kapsamında aracın N.. F.. tarafından çok kısa bir süre sonra diğer davalı G..Oto Ltd ye satılması üzerinde durularak davacı tanıkları da dinlenilerek her iki taraf tanık beyanları değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43451, Karar No: 2017/24514, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43451 E.  ,  2017/24514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde çalıştığını, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, üyeliğinin işverene ve ilgili mercilere bildirildiğini, fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13 olarak eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin 55/1. maddeye göre ödenmesi gereken hizmet zammı ile toplu iş sözleşmesinin 55/2. maddesine göre ödenen hizmet zammı arasındaki hizmet zammı farkının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, hizmet zammı alacağının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince her bir aya ait olan alacağın ayrı ayrı belirlenecek sonraki ayın 2. günü olan temerrüt tarihlerinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 30.04.2015 tarihli bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dosya içeriğinden, davacının sendika üyesi olduğu, üyeliğinin işverene bildirildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okulların-dan mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 09/05/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.(1)(2) ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne 27.02.2013 tarih ve 1868 sayılı cevap yazısında davacının ilkokul mezunu olduğu, müdürlüklerinde Yönetim Hizmetleri biriminde çalıştığını, valilik oluru ile şoförlük yapmakla birlikte gerekli olduğu durumlarda bakım-onarım, kaynak işleri de dahil olmak üzere amirlerinin verdiği görevleri yaptığı bildirilmiştir. Davacının dosya içeriğindeki belglerden kaporta ustası olarak göreve başladığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 30.04.2015 tarihli bozma ilamında teknik elemanların iş tanımı getirtilerek, işyerinde kadrolu teknik elemanların ne iş yaptıkları, davacının yaptığı iş ile teknik elemanların yaptıkları işin aynı olup olmadığı, davacının ağırlıklı olarak ve çoğunlukla teknik elemanların yaptığı işlerde çalıştırılıp çalıştırılmadığı araştırılarak, kısmi ve arızı olarak yapılan teknik işler hariç olmak üzere, alacak talep edilen sürenin tümünde teknik elemanlar ile aynı işleri yapıp yapmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek yerel Mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece bilirkişi raporu alınmış bilirkişi raporunda dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının yaptığı teknik işleri kısmi ve arızi nitelikte değil süreklilik arz edecek şekilde yaptığı ve kadrolu teknik elemanlarla aynı işi yapıp yapmadığı hususunun tespit edilemediği sonucuna varılmıştır. Bu halde davacının fiilen yaptığı iş ve bu işin madde kapsamında kalıp kalmadığı hususu açıklığa kavuşmamıştır.Davacının fiilen yaptığı iş, uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak belirlenmeli, yapılan işin Toplu iş sözleşmesi 55. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olup olmadığı, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı yasanın ilgili maddesi de göz önünde bulundurularak belirlenmeli, teknik iş kapsamında olduğu belirlendiği taktirde bu işin tüm hesaplama döneminde yapıp yapmadığı tespit edilmeli, yapmadığı dönemler var ise bu dönemler ayrıca değerlendirilmelidir. Hesaplamaya esas emsal ücreti de doğaldır ki her somut dosya davacısının emsali işçi ücretine göre belirlenmelidir. Bu doğrultuda eksik bilirkişi raporu ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 09/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/462, Karar No: 2008/1064, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/462 E.  ,  2008/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12.12.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 19.4.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle ceviz ağaçlarından büyük olanının zarar verici dallarının kesilmiş bulunmasına ve boyu itibariyle henüz zararlandırıcı bir yönü bulunmayan küçük ceviz ağacının gelişme çağında zararlandırıcı yapının oluşması halinde dava açmak hakkının saklı bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.