muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7214, Karar No: 2021/10667, Tarih: 21.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7214 E.  ,  2021/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ...4. İş Mahkemesi

No : 2014/691-2018/178

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı tarafından temyiz edilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek temyiz isteğinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/09/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Av. Hakkı Onur Aytemir ile davacılar adına Av. Osman Can Ayaz geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamından davacılar murisi sigortalının vefatı ile sonuçlanan iş kazasının meydana gelişinde sigortalının kusursuz olduğu, davalı işverenin %10, dava dışı kasten öldürme suçu failinin %90 oranında kusurlu bulundukları, hükme esas bilirkişi hesap raporunda ilk peşin sermaye değerlerinin %55’inin maddi tazminatlardan tenzil edildiği, buna karşılık ilk derece mahkemesi gerekçesinde tenzili gereken Kurum ödemeleri hususunun “Bu nedenle, davacılara SGK tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalı taraf kusur oranı olan % 100'ünün, mahsubu gerekmektedir.” şeklinde açıklandığı, davalının bu konuyu istinaf itirazına konu etmesi sonucunda bölge adliye mahkemesince anılan istinaf nedeninin “İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 09/01/2018 tarihli bilirkişi raporunda ilk peşin sermaye değerinin % 55’inin hak sahiplerinin zararından indirimi yapılmış olmasına ve bu hesaba uygun karar verilmesine rağmen gerekçede sehven "..davacılara SGK tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalı taraf kusur oranı olan % 100'ünün, mahsubu gerekmektedir..." ifadesinin kullanıldığı anlaşılmaktadır. Ancak bu husus kararın ortadan kaldırılmasını gerektirecek mahiyette olmayıp sonucu itibari ile karar doğrudur.” gerekçesi ile karşılandığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Yine Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde istinaf mahkemesince yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda hükme esas bilirkişi hesap raporunda davacıların tazminini talep edebilecekleri maddi tazminat tutarları belirlenirken kendilerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan iş kazası ölüm gelirlerinin ilk peşin sermaye değerlerinin %55’inin hesaplanan maddi tazminat tutarlarından tenzil edilmesi isabetlidir. Ne var ki ilk derece mahkemesince bu şekilde düzenlenen bilirkişi hesap raporu hükme dayanak kılınmışken aynı hükmün gerekçesinde tenzilatın %100 oranında yapılması gerektiğinin açıklanması gerekçe ile hüküm arasında çelişki meydana getirdiğinden isabetsiz olmuştur. Öte yandan bu hususun istinaf itirazına konu edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince anılan hususun hatalı olduğu kabul edilmesine karşın, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkinin giderilmesi noktasında Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesi gerekçesinde mevcut olan hataya karşın ilk derece mahkemesi kararının sonucu itibariyle yerinde olduğundan bahisle davalının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi de hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370, 371 ve 373. maddeleri gereğince bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek onanmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370, 371 ve 373. maddeleri gereğince bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 24/10/2019 Tarih, ...Karar sayılı kararının kaldırılmasına, ...4. İş Mahkemesi‘nin 14/02/2018 tarih ve 2014/691 Esas, 2018/178 Karar sayılı kararının gerekçesinde yeralan "Bu nedenle, davacılara SGK tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalı taraf kusur oranı olan %100'ünün, mahsubu gerekmektedir." rakam ve sözcüklerinin tamamen silinerek yerlerine geçmek üzere, bu nedenle ve 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi dikkate alındığında davacılara SGK tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin %55’inin mahsubu gerekmektedir" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve ilk derece mahkemesi hükmünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı avukatı yararına takdir edilen 3.050,00 TL. duruşma avukatlık parasının davacılara yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11808, Karar No: 2014/594, Tarih: 20.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11808 E.  ,  2014/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 5.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 5.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2157, Karar No: 2008/3853, Tarih: 27.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2157 E.  ,  2008/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanı babası H.adına kayıtlı 41 adet Tunceli'de bulunan taşınmazlar ile 1 adet Mersin'de bulunan taşınmazını davalı oğullarına mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek, pay oranında iptal, tescil ve tenkis talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazların çoğunun Tunceli'de olduğu, Türk Medeni Kanununun 576. maddesi ve HUMK.'nun 13/son maddesi hükmü gereğince, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal-tescil olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacı, miras bırakanı H.....maliki olduğu Tunceli'de bulunan 41 adet taşınmaz ile Mersin'de bulunan 1 adet  taşınmazını davalı oğullarına mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürmek suretiyle eldeki davayı açtığı görülmektedir.

Mahkemece, taşınmazların çoğunun Tunceli'de olduğu ve bu yer mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek, Türk Medeni Kanununun 576. maddesi ve HUMK.'nun 13/son maddesi hükmü gereğince dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, miras bırakanın ölüme bağlı tasarruflarının (vasiyetname miras mukavelesi... gibi) iptali konusunda açılacak davalarda miras bırakanın son ikametgahı mahkemesinin yetkili olacağı tartışmasızdır. (TMK'nun 576. maddesi)

Oysa, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davaların yapısı itibarı ile terekeye karşı işlenen haksız fiil niteliğini taşıdığı ve genel olarak Borçlar Kanununun 18. maddesinden kaynaklandığı 01.04.1974 tarih 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme kapsamında bulunduğu tartışmasızdır.

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davada muris muvazaasına dayanıldığı gözetildiğinde taraflar arasındaki çekişmenin taşınmazların aynına yönelik olduğu açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK.'nun 13/1 maddesinde gayrimenkulün aynına ilişkin davaların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde çözüme kavuşturulacağı, davanın birden ziyade gayrimenkule yönelik olması halinde de her hangi birinin bulunduğu yer mahkemesinde  ikame olunabileceği hükme bağlanmıştır. Bilindiği üzere, bu yetki kamu düzeniyle ilgili olup, yargılamanın her safhasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK.'nun 13/1 maddesinde gayrimenkulün aynına ilişkin davaların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde çözüme kavuşturulacağı, davanın birden ziyade gayrimenkule yönelik olması halinde de her hangi birinin bulunduğu yer mahkemesinde  ikame olunabileceği hükme bağlanmıştır. Bilindiği üzere, bu yetki kamu düzeniyle ilgili olup, yargılamanın her safhasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Somut olayda davacı tercih hakkını kullanarak taşınmazın -1- tanesinin bulunduğu Mersin'de davasını açmıştır. O halde, yukarıda değinilen ilkeler özellikle HUMK.'nun 13/son maddesi hükmü gözetildiğinde bir kısım taşınmazların Tunceli ilinde bulunduğu gerekçesiyle, mahkemece dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine dair kurulan kararın yasal ve doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, Tunceli'de bulunan taşınmazlar bakımından o mahkemeye talimat yoluyla keşif yapılmasının temin edilmesi, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ondan sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10507, Karar No: 2012/30731, Tarih: 06.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/10507 E.  ,  2012/30731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK 52/2.maddesinin uygulanması sırasında sanığa verilen 833 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'sı üzerinden adli para cezasına çevrilme sırasında 16.660 TL yerine, 16.666 TL adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sonuç adli para cezasının 16.660 TL olarak tespiti ile sair kısımların aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3564 TL temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 06.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10883, Karar No: 2014/12448, Tarih: 25.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10883 E.  ,  2014/12448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/39-2013/193

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 1444 parsel A blokta bulunan 1,2 ve 3;B blokta bulunan 3 nolu bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olduğu, davacının, taşınmazın yaklaşık 30 m2 lik kısmına komşu 707 parsel maliki davalının duvar yapmak suretiyle tecavüz ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davalı taraf, taşınmazların 40-50 yıldır zemindeki sınırları ile kullanıldığı,çekişmeli duvarın kendisi tarafından değil davacı tarafından yapıldığı savunmasında bulunmuştur.

Bilindiği üzere; elatma haksız eylem olup elatmanın önlenmesi davaları haksız eylemi gerçekleştiren kişi ya da kişiler aleyhine açılır.

Öte yandan, Türk Medeni Kanununun 6. maddesi gereğince "Herkes iddiasını ispat etmekle mükelleftir".Yine 6100 sayılı HMK'nın 190/1 maddesi gereğince "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda; davacı taraf dava dilekçesinde delil olarak “tapu kayıtları,tanık,keşif,bilirkişi ve 07.10.2009 tarihli ihtarnameye ” dayanmıştır. Davacı vekili,04.05.2010 tarihli 1. celsede "... delillerimizi dilekçe ekinde bildirdik.Başkaca delilimiz yoktur" şeklinde bildirimde bulunmuştur. Öte yandan, 26.08.2010 tarihinde yapılan keşif ve 16.09.2010 tarihli bilirkişi raporundan da elatma olgusunun kim tarafından gerçekleştirildiği hususu duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilememektedir. Dolayısıyla davacının davasını ispatlayabildiğini söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca; iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken soyut bilgilere dayanarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17044, Karar No: 2012/4043, Tarih: 07.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17044 E.  ,  2012/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31875, Karar No: 2024/6203, Tarih: 07.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/31875 E.  ,  2024/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/540 E., 2021/372 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Kaçak sigara satışı yapıldığı yönündeki ihbar üzerine Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden temyiz dışı sanık ...'in sahibi, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise çalışanı olduğu iş yerinde suça sürüklenen çocuk huzurunda yapılan aramada, girişte bulunan masa üzerinde ve alt kısmında görünür vaziyette 7 farklı marka toplam 156 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, sanık ...'in sahibi olduğu iş yerinde günlük 30,00 TL karşılığında çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde sigara satışı yaptığını, suça konu sigaraların kaçak

olduğunu ve kaçak sigara satmanın suç olduğunu bilmediğini, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ve kurum zararını ödeyecek gücünün bulunmadığını beyan etmiştir.

Temyiz dışı sanık ... savunmasında, kendisinin fabrikada çalışması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ...'i, dükkanda durması için işe aldığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 07.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14602, Karar No: 2014/83, Tarih: 23.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14602 E.  ,  2014/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

... tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali tescil, men'i müdahale ve kal davasına ilişkin hükmün temyizen incelenmesi görevi Yargıtay .... Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle, dosyanın Yargıtay .... Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, ....01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1468, Karar No: 2017/3838, Tarih: 11.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1468 E.  ,  2017/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 06/03/2014 tarihli tahsis işlemine göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, özürlülük oranını % 20 olarak belirleyen Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının çalışma gücü kaybı oranını % 20 olarak belirleyen Kurum işleminin iptali ile çalışma gücü kayıp oranının % 40 olarak kabul edilerek 06/03/2014 tarihli talebine göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 5510 sayılı Yasanın Geçici 10/2, mülga 506 sayılı Yasanın 60/C-b. ve Geçici 87/c. maddeleri gereğince davacının davasının kabulü ile 49747115356 T.C. Kimlik nolu davacı ...'nın, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesi gereğince meslekte kazanma gücünü %40 oranında kaybettiğinin ve 06/03/2014 tarihli tahsis talebine istinaden 01/04/2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile davalı ...'nın aksi yöndeki işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 16/04/1996-06/11/2013 tarihleri arasında ve 31/12/2013 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-(b) maddesi kapsamında sigortalı olduğu, 07/11/2013-30/12/2013 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın 4/1-(a) maddesi kapsamında sigortalılığının bulunduğu, Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından Konya Numune Hastanesinin 09/12/2013 tarihli Sağlık Kurulu raporu gereğince davacının çalışma gücünün % 40'ını kaybettiğine karar verildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 31. maddesine göre rapor (09/12/2013) tarihinden itibaren 3. derece engelliler için uygulanan indirimden yararlandırıldığı, davacının 06/03/2014 tarihli talebine Kurum tarafından verilen 10/07/2014 tarihli cevapta maluliyetinin % 20 olarak belirlendiğinin ve 5510 sayılı Yasanın 28/5. maddesi gereğince en az % 40 maluliyetinin bulunması gerektiğinin belirtilerek aylık bağlanmasının mümkün olmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurum 3. İhtisas Kurulundan alınan 06/07/2015 tarihli raporda davacının çalışma gücünün % 60'ını kaybetmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.