muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13574, Karar No: 2023/7, Tarih: 09.01.2023

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 10.11.2021 tarih ve 2021/335 E- 2021/2524 K. sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 13.06.2022 tarih ve 2022/724 E. - 2022/7076 K. sayılı ilâmı ile; takip dayanağı olan senedin düzenleme yeri içermediği, düzenleyenin adının yanında yalnızca “Karabağ Mah. Stadyum Cad. 2036 Sk. D:12” şeklinde ibarelerin yer aldığı ancak herhangi bir idari birimin bulunmadığı, aval verenin adresinin de düzenleme yeri sayılamayacağı bu haliyle dayanak senedin kambiyo senedi vasfında olmadığı gerekçesine dayanılarak mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğünün 2018/7519 Esas sayılı takip dosyasından davacı borçlu aleyhine başlatılan takibin iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı temyiz dilekçesinde; senetteki imzanın borçluya ait olduğunun tespit edildiğini, keşide yeri olarak Karabağ Mahallesi şeklinde belirtilen mevkin kendi muhtarlığı olan ve tüzel kişiliğe bağlı bir ... olduğunu, verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, takibe dayanak senedin kambiyo senedi vasfına haiz olmadığı gerekçesiyle takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin 1. fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 170/a maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 776/1-f maddesi

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulup uyulmadığına ilişkin ara kararı oluşturulmadan doğrudan esas hakkında, bozma kararına uygun şekilde karar verilmesi karşısında "mahkemenin bozma kararına eylemli uyduğu" kabul edildiğinden bu usuli hata sonuca etkili görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulup uyulmadığına ilişkin ara kararı oluşturulmadan doğrudan esas hakkında, bozma kararına uygun şekilde karar verilmesi karşısında "mahkemenin bozma kararına eylemli uyduğu" kabul edildiğinden bu usuli hata sonuca etkili görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Alacaklının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6585, Karar No: 2019/3115, Tarih: 08.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6585 E.  ,  2019/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı belediyeden ihale yoluyla kiraladığı yerde büfe ve belediyenin öngördüğü tarzda çevre düzenlemesi yaptığını kira bedellerini geciktirmeden ödediğini, ancak davalının kendisine ihtarda bulunmadan kiralananı haksız şekilde içinde bulunan malzeme ve eşyalarla birlikte yıktığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kiralananın içinde bulunan malzeme ve eşyalarla yıkılması, kira dönemi içerisinde işyerini çalıştıramamaktan dolayı oluşacak kar mahrumiyeti sebebiyle toplamda 15.000,00TL maddi tazminat ile yıkım nedeniyle toplum içinde küçük düştüğünü belirterek, bu sebeple de 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; dava konusu büfenin ihale ile kira karşılığında davacıya kullandırılmaya başlandığını, ancak sözleşme yapıldıktan sonra büfenin bulunduğu yerin kendilerine ait olmadığının dolayısıyla kiralama konusunda ehliyetsiz olduklarının anlaşıldığını, davacıya büfeyi tahliye etmesi gerektiğinin bildirildiğini, buna rağmen davacının tahliye işlemini gerçekleştirmediğini, davacının büfe içerisinde bulunduğunu belirttiği malzeme ve demirbaşların dava konusu büfe içerisine sığmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, kira sözleşmesinin geçerliliği için kiraya verenin malik olmasının gerekmediği kiraya verenin kira süresi boyunca kiralananı kiracının kullanımına uygun bulundurma yükümlülüğü bulunduğu, yıkım işlemi nedeniyle davalının kusurlu olduğu yıkım tarihi olan 09/05/2013 ile kira müddetinin bitim tarihi olan 02/03/2015 tarihleri arasındaki davacının kar mahrumiyeti tutarı 86.933,00 TL, yıkılan büfenin yapı değeri 15.120,00 TL, içerisinde bulunması mümkün olan malzemelerin değeri olan 6.525,00 TL olmak üzere toplam 108.578,00 TL maddi zararın oluştuğu gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin kabulüne, davaya konu haksız eylemin doğrudan davalıya yönelik ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmayışı gerekçesiyle manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan kira sözleşmesinin haksız feshi ile yapılan usulsüz yıkım nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Dava; kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan kira sözleşmesinin haksız feshi ile yapılan usulsüz yıkım nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK'nun 112. ( 818 sayılı BK md. 96) maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kardan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Davalı kiralayanın kiralananı yıkmış olması nedeniyle davacı kiracının kiralayan davalıdan kira sözleşmesine güvenerek yaptığı harcamalar ile kazanç kaybı zararı (mahrum kalınan kar) adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilecektir. Ancak kar kaybının hesabında kiracının aynı şartlarla benzer bir taşınmazın kiralanması için gereken makul süre tespit edilip, bu süre içindeki kiracı kazanç kaybının ne olabileceği tespit edilerek mahrum kalınan kazanç kaybının belirlenmesi gerekmektedir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kazanç kaybı(kâr kaybı) zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen Borçlar Kanununun 325. maddesi hükmünde gösterilen kesinti yönteminin uygulanması gerekir. Bu yönteme göre kâr kaybı, sözleşme ifa ile bitse idi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden yapması gereken bilcümle zorunlu harcama kalemleri ile sözleşme süresinden evvel feshedildiğinden süresinden evvel fesih nedeniyle sağladığı yani tasarruf ettiği haklar ve yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarları toplamı indirilerek bulunur. Elde edilecek fark

miktara da net kâr denilir. Bu yönteme uygun kâr kaybı zararı hesaplanırken davacının davalıya ödemesi gereken kira paraları da elbette davacının yapması zorunlu giderler içinde dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, öncelikle davacı kiracının aynı şartlarla benzer bir taşınmazın kiralanması için gereken makul sürenin tespit edilmesi, daha sonra yukarıda açıklandığı şekilde davacı kiracının varsa mahrum kaldığı karının belirlenmesi, gerektiği açıktır. Bu yönüyle karara esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, öncelikle davacı kiracının aynı şartlarla benzer bir taşınmazın kiralanması için gereken makul sürenin tespit edilmesi, daha sonra yukarıda açıklandığı şekilde davacı kiracının varsa mahrum kaldığı karının belirlenmesi, gerektiği açıktır. Bu yönüyle karara esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacının diğer maddi tazminata konu taleplerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kiracının kiralanana yaptırdığı faydalı ve zorunlu imalatları dava tarihinde yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanun'unun 526 vd. maddelerinde düzenlenen vekaletsiz iş görme hükümlerine göre masraf ve harcamaların kiraya verenden istenebilmesi mümkündür. Davada dayanılan ve uyuşmazlık konusu olmayan 02.03.2012 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesinde kiralanan yerde davacı tarafından büfe yapılacağı ve işletileceğinin kararlaştırıldığı, davalı ... tarafından 09.05.2013 tarihinde davalıya öncesinde herhangi bir ihtar yapılmadan büfenin yıkımının yapıldığı hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu bakımdan davacı tarafından yapılan masrafların davalı kiralayandan talep edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece, sözleşmenin 32. maddesindeki büfenin kira müddetinin sonunda herhangi bir bedel talep edilmeksizin belediyeye hibe edileceğine dair hükmü de nazara alınarak, bir karar verilmesi gerekirken bu hususta değerlendirme yapılmadığı gibi, kabule göre de; dava konusu büfenin inşa tarihindeki değeri ile büfenin yıkımı sırasında hasara ve kayba uğradığı iddia olunan demirbaşların ve gıda ürünlerinin alındığı tarih ve bu tarihlerin belirlenememesi halinde ise yıkım tarihindeki değerleri üzerinden yıpranma payları düşülerek tarafların aralarındaki sözleşmenin 32. maddesine göre sözleşme sonunda yapının bedelsiz olarak kiraya verene bırakılacağına ilişkin şart bulunduğundan sözleşmenin bitim tarihine göre kullanılan ve kalan süre oranlanarak kalan kira süresi ile orantılı olarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dava tarihine göre yapılan bilirkişi hesabına göre karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Bunun yanında; yıkım nedeniyle kiralanan da bulunan büfe, müştemilatı, demirbaş ve gıda ürünlerine yönelik olarak, büfe yıkımının davalı tarafından yapıldığı hususunda bir ihtilaf bulunmamakta ise de, büfe dışındaki davacının çay bahçesi olarak kullandığı alanın davalı tarafından yıkılmadığına ve bu nedenle oradaki müştemilat, demirbaş ve gıda ürünlerine yönelik zarar isteminin kendilerine yöneltilmemesi gerektiğine ilişkin davalı savunması dikkate alınmadığı gibi davacının talebinde büfe alanı dışındaki bahsi edilen bahçe alanı kısımda yer alan demirbaş ve gıda ürünlerine yönelik olarak 15.08.2013 tarihinde tutanak tutulduğu, kaldırımın haksız işgali nedeniyle tutulan tutanakta davacının talebine konu aynı tür demirbaş vs. eşyaların belediye denetimi sırasında toplandığı ve bu eşyaların davacıya teslim edildiğinin belirtildiği, bunlara yönelik yıkım tarihinden sonra tutulduğu görülen tutanak karşısında, yıkımda zarar gören müştemilat, demirbaş ve gıda ürünleri yönünden davalının beyanının ve sözü edilen tutanağın da mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden, bu hususlar nazara alınmaksızın karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Her ne kadar; 3 yıllık kira sözleşmesi süresince kiralananı kullanacağına güvenerek kiracı tarafından kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masrafların ve kar kaybının talep edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamakta ise de; yukarıda açıklanan sebeplerle hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde; mahkemece, kira sözleşmesi ve dosya kapsamındaki tüm deliller değerlendirilerek, alanında uzman bilirkişi heyetinden, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli her bir istemin ayrı ayrı değerlendirildiği bir rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre karar vermek gerekirken; yazılı şekilde eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428.maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8135, Karar No: 2007/10477, Tarih: 09.07.2007

11. Hukuk Dairesi 2006/8135 E., 2007/10477 K.

**11. Hukuk Dairesi 2006/8135 E., 2007/10477 K.**

**- KAYIP VE HASAR

- RÜCUAN TAHSİL

- TAŞINAN EMTİANIN ZARARA UĞRAMASI**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 781 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 785 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (İzmir Dokuzuncu Asliye Hukuk Mahkemesi)'nce verilen 16.03.2006 tarih ve 2003/1037-2006/92 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yapılan anlaşma üzerine davalının müvekkilinin müşterisine ait emtiayı İzmir'den İstanbul'a taşıdığını, emtianın araç içinde devrilerek hasarlandığını, sigorta şirketinin müvekkiline karşı dava açtığını, bu davada sulh yoluna başvurarak ödemede bulunduğunu, davalının asıl taşıyan olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek, 15.000.000.000 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı sigorta şirketiyle aralarındaki davayı ihbar etmediğini, esasen hasarın yükleme hatasından kaynaklandığını, davacının yüklemeyi gereği gibi yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, mürekkep emtiasının İzmir'den İstanbul'a taşınması işinin alt taşıyıcı sıfatıyla davalı tarafından yerine getirildiği, emtianın hasarlı taşındığı, hasarlı taşımaya ilişkin davalının katılımıyla tutanak düzenlendiği, üst taşıyıcı olan davacının dava dışı sigorta şirketine 15.000.000.000 TL ödeme yaptığı, rücu hakkının doğduğu, emtianın taşınmak üzere ihtirazı kayıtsız alındığı, hasarın taşıma sırasında meydana geldiği, yüklemeye ilişkin de bir çekincesinin ileri sürülmediği, esasen zararın yükleme hatasından kaynaklandığının ispat edilemediği, zararın belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 13.213.184 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-

Dava, taşınan emtianın zarara uğraması dolayısıyla ödemede bulunan üst taşıyıcının, ödediği tazminatın alt taşıyıcıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi, esas alınan bilirkişi raporu da uyuşmazlığı çözmeye elverişli değildir. TTK'nın 781. maddesi uyarınca taşıyıcı, kural olarak eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içinde meydana gelen kayıp ve hasardan sorumludur. Ancak, kayıp veya hasarın, anılan maddede sayılan nedenlerden birinden kaynaklandığını ispat etmesi halinde de bu sorumluluktan kurtulması mümkündür. Açıklanan nedenlerden biri de hasarın, gönderen veya gönderilenin fiilinden yahut verdikleri emir ve talimattan kaynaklanması halidir. Öte yandan, alt taşıyıcı hasar ve ziyadan dolayı ancak gerçek zarar ile sorumludur. Üst taşıyıcının taşıtana veya onun sigortacısına ödediği tazminat miktarının, rücu edilebilecek üst sınır dışında bir etkisi yoktur.

Somut olayda, davalı alt taşıyan vekili, hasarın istif ve yükleme hatasından kaynaklandığını, müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını savunmuştur. Gönderen firmanın personeli davacı tanığı yüklemenin usulüne uygun yapıldığını açıklamıştır. Yükleme ve istifleme gönderene ait olsa bile davalı taşıyanın yükleme ve istiflemeye nezaret yükümlülüğü mevcut olup, bunun ihlali halinde müterafik kusurunun varlığı kabul edilmelidir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hasarın yükleme hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususu irdelenmemiştir.

Öte yandan, TTK'nın 785. maddesi uyarınca ziyadan doğan tazminat, taşıma senedine geçirilen değere, taşıma senedinde değer gösterilmemiş ve fakat taşıyıcıya bildirilip onun tarafından kabul edilmiş bir değer mevcut ise ona, böyle bir değer bulunmadığı takdirde aynı cins ve vasıftaki eşyanın gönderilene teslim edileceği yerdeki değerine göre tayin olur. Şu kadar ki; tazminatın piyasa değerine göre tayin edildiği hallerde zıya dolayısıyla ödenmemiş bulunan gümrük resmi, taşıma ücreti ve sair masraflar piyasa değerinden indirilir.

Hasardan doğan tazminat ise, ancak eşyanın gönderilene teslim edileceği yerde hasardan önceki değeri ile hasardan sonraki değeri arasında mevcut farka göre tespit edilir.

Davalının imzasının bulunduğu tutanakta matbaa mürekkeplerinin devrik ve hasarlı olduğunun açıklanması ile yetinilmiş, ayrıca bu haliyle bulunduğu kaplar fotoğraflanmıştır. Mürekkep emtiasının bu haliyle tamamının zayi olduğunun kabul edilip edilmeyeceği, sovtajının olup olmayacağı incelenmemiş, tazminatın tutarı anılan madde hükmüne göre değerlendirilmemiştir.

Davalının imzasının bulunduğu tutanakta matbaa mürekkeplerinin devrik ve hasarlı olduğunun açıklanması ile yetinilmiş, ayrıca bu haliyle bulunduğu kaplar fotoğraflanmıştır. Mürekkep emtiasının bu haliyle tamamının zayi olduğunun kabul edilip edilmeyeceği, sovtajının olup olmayacağı incelenmemiş, tazminatın tutarı anılan madde hükmüne göre değerlendirilmemiştir.

Bu durum karşısında, yükleme ve istifin gönderene ait olduğu kabul edilip, emtiadaki kaybın yükleme ve istif hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti, şayet bu nedenden meydana geldiği tespit edilirse gerekli uyarı ve denetleme görevi yapmayan davalının müterafik kusur oranının belirlenmesi, davalının sorumlu olduğu zarar tutarının TTK'nın 785. maddesi hükmü dikkate alınarak değerlendirilmesi yönlerinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınması veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5242, Karar No: 2022/13765, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5242 E.  ,  2022/13765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz istem ve iradesinin sanık ...’e yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

1) Sanık ... hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, sanık ... hakkında 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davaları açıldığı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında ... ve ... sanık olarak gösterildiği halde, hangi sanık yönünden karar verildiğine ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığı gibi, hangi sanık hakkında hüküm kurulduğu da belirtilmeden, kararın gerekçesinde ve hüküm fıkrasında "sanığın" ibaresine yer verilerek 2004 ila 2011 takvim yıllarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kurularak hükmün karıştırılması, yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.