muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3888, Karar No: 2015/3346, Tarih: 05.03.2015

Ne var ki, mahallinde yapılan uygulama neticesinde fen bilirkişileri H.. K.. ile A.. A.. tarafından düzenlenen 09.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda, çekişmeye konu taşınmazda davalıların elattıkları bölümler (A), (D) ve (F) harfleri ile gösterildiği ve elatılan bölümler arasında (E) harfi ile gösterilen 24,68 m²'lik bölüm bulunmadığı halde, bu kısmın da kabul kapsamına alınmış olması doğru değildir.

Ancak, anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden; hükmün 2. maddesindeki; '' Davalıların, davacı adına kayıtlı Karaman İli Merkez Başkışla köyü 4908 parsel sayılı taşınmazın harita bilirkişilerinin 09/07/2013 günlü krokili raporlarında (D) harfi ile gösterilen 31,23 m²'lik bölümüne tuvalet yapmak-ağaç dikmek, (E) harfi ile gösterilen 24,68 m²'lik bölümünü kendi taşınmazı içerisine alarak kullanmak, sahiplenmek, (F) harfi ile gösterilen 487,54 m² lik bölümüne ise ağaç dikmek suretiyle vuku bulan müdahalelerinin önlenmesine, '' cümlesinin hükümden çıkarılarak, yerine; "Davalıların, davacı adına kayıtlı Karaman İli Merkez B.. köyü 4908 parsel sayılı taşınmazın harita bilirkişilerinin 09/07/2013 günlü krokili raporlarında (D) harfi ile gösterilen 31,23 m²'lik bölümüne tuvalet yapmak-ağaç dikmek ve (F) harfi ile gösterilen 487,54 m²'lik bölümüne ise ağaç dikmek suretiyle vuku bulan müdahalelerinin önlenmesine,'' ibaresinin yazılmasına, sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine, davalılar H.. Ö.., H.. Ü.., A.. E.., M.. E.., Y.. E.. ve T.. T..'in bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6779, Karar No: 2016/282, Tarih: 18.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/6779 E.  ,  2016/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yetkilisi olduğu işyerinde katılan adına sahte 3 adet ... abonelik sözleşmesi düzenlediği iddia olunan olayda, sanığın savunmasında sözleşmelerin çalışanları tarafından düzenlendiğini beyan etmesine rağmen hiçbir isim söylemediği, abonelik sözleşmelerindeki imzaların katılanın eli ürünü olmadığının tespit edildiği, sanık tarafından kurulum işlemi gerçekleştirilen 10.08.2007 tarihli abonelik sözleşmesindeki yazılı adreste ikamet eden tanığın suç tarihi ve öncesinde ikamet adresine ... kurulumunun yapılmadığını beyan ettiği, diğer sözleşmedeki yazılı adreslerin ise gerçek olmadığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sözleşmelerin imzalanmasında menfaati bulunan sanığın sübut bulan eyleminin hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme gözetilip, sanığa önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15431, Karar No: 2012/363, Tarih: 17.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15431 E.  ,  2012/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Basın Yay. San. Tic. A.Ş ve diğerleri aleyhine 31/03/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

a-Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolay uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen 7.500,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3142, Karar No: 2024/808, Tarih: 14.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3142 E.  ,  2024/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E., 2023/1 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında; Ordu ili Kumru ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan taşınmazlardan, 106 ada 10, 25 ve 107 ada 4 parsel sayılı sırasıyla 4.697.23, 2.276,40 ve 246,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, hibe, harici-rızai taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak, 2/3 hissesi ..., 1/3 hissesi ... adlarına; 107 ada 1 parsel sayılı 4.889,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 2/3 hissesi ..., 1/3 hissesi ... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazların babası ...’den intikal ettiğini beyan ederek, davalılardan ... adına yapılan tespitlerin iptal ile taşınmazların 1/2'şer hisse ile kardeşi davalı ... ve kendi adına tespit ve tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında paya ilişkin tapu kaydına da dayanmıştır.

Asli müdahil ... vekili, dava konusu 106 ada 10, 25 ve 107 ada 4 numaralı parsellerde davalı ... adına tespit olunan 1/3 hissenin iptali ve bu taşınmazların tamamının kendi adına tescili istemi ile davaya katılmış, tapu kaydı ve satış senetlerine dayanmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davacının ve asli müdahilin davasının kısmen kabulüne, çekişme konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, 107 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1/2'şer hisse ile ... ve ... adlarına; 106 ada 10 ve 25 parsel sayılı taşınmazların ... adına; 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı ve asli müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davacının ve asli müdahilin davasının kısmen kabulüne, çekişme konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, 107 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1/2'şer hisse ile ... ve ... adlarına; 106 ada 10 ve 25 parsel sayılı taşınmazların ... adına; 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı ve asli müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarihli ve 2016/13218 Esas, 2019/9001 Karar sayılı kararıyla "dayanak tapu kayıtları ve komşu parsellerin tespitine esas tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm payları kapsayacak şekilde tüm tedavülleri ile getirtilmeli, tarafların tapu kaydındaki payları duraksamasız belirlenmeli, dayanılan kayıtların başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılmalı, kaydın diğer paydaşlarının kimler olduğu belirlenip, başka paydaşlar varsa aralarında taksim olup olmadığı hususları tartışılıp değerlendirilmeli ve sonrasında taşınmazları ve çevreyi iyi bilen yaşlı ve yansız mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla mahallinde yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte taşınmazların kim tarafından, ne zamandan beri ve ne şekilde kullanıldıkları, kimden kime, ne şekilde intikal ettikleri hususlarında tanık ve mahalli bilirkişilerden maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, kayıtların sınırları tek tek okunarak kapsamları kesin olarak belirlenmeli, tanık ve mahalli bilirkişi beyanları komşu parsellerin tespitlerine dayanak belgelerle denetlenmeli; uzman fen bilirkişisinden, keşfi ve uygulamayı takibe ve denetlemeye elverişli gerekçeli ve krokili rapor alınmalı, raporunda dayanak kaydın sınırlarını işaretlemesi istenmeli, tapu kaydının taşınmazı kapsaması durumunda paya ilişkin tapu kaydının mülkiyet belgesi niteliğinde olduğu dikkate alınmalı; bu taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalması halinde ise keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların geçmişte kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, murisin sağlığında bu taşınmazların zilyetliğini devredip devretmediği, taşınmazlarda kimin, hangi tarihten itibaren hangi sıfatla zilyet olduğu maddi olaylara dayalı olarak sorulup, önceki keşifte yer alan beyanlar da dikkate alınarak zilyetliğin devredilmiş olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi" için bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların ortak kök muristen kalmış olduğu ve dayanak tapu kayıtları kapsamında kaldığı, tapu kayıtları uyarınca davacı ve asli müdahilin eşit hisselerle paydaş olduklarının anlaşılmış olması karşısında; kök muristen kalan taşınmazlar üzerinde taksim anlaşmasının bulunmadığı, davacının 106 ada 25 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki eve ilişkin bir talebinin olmadığı, davalı ... 04.04.2008 tarihli duruşmada davayı kabul beyanının bulunduğu da gözetilerek davacının davasının kabulüne, asli müdahilin davasının reddine karar verilmiş, hüküm asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına ve temyiz edenin sıfatına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanun'a uygun olup asli müdahil vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Asli müdahil ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9738, Karar No: 2017/7692, Tarih: 19.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9738 E.  ,  2017/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5275 sayılı Kanunun 105/A-8. maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayan hükümlülerin TCK.nun 292. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği, somut olayda İnfaz Hakimliğinin “kapalı ceza infaz kurumuna iade” kararı usulüne uygun olarak 03.09.2013 tarihinde tebellüğ eden ve kararı tebellüğ ettikten sonra 2 gün içerisinde kapalı ceza infaz kurumuna teslim olması gerekirken teslim olmayan sanığın, sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15685, Karar No: 2015/29308, Tarih: 20.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/15685 E.  ,  2015/29308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/165788

MAHKEMESİ : Beydağ()(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2008/57 (E) ve 2010/151 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Daha önce İlçe Kaymakamını şikayet etmiş olan sanığın, sağlık raporunu onaylatmak amacıyla Özel Kalem Müdürlüğüne girmek istediği sırada, katılan görevli polis memuru tarafından engellenmesi ve iteklenmesi üzerine yaralanmasının verdiği öfkeyle söylediği ''hepinize kan kusturacağım, görürsünüz siz'' biçimindeki sözlerle tehdidinde haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4452, Karar No: 2010/14583, Tarih: 16.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/4452 E.  ,  2010/14583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 S.Y.nın 359/b-1. maddesine göre 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.11.2006 gün ve 6/213 sayılı kararında açıklandığı gibi, 18.10.2007 günlü kararda, 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. maddelerinde belirtilen şekilde başvurulabilecek kanun yolu başvuru süresinin başlama tarihi, şüpheye yol açmayacak surette açık biçimde gösterilmediğinden sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilerek, temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suçların işlendiği tarihlerde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 2000 takvim yılı yönünden en aleyhe kabulle 31.12.2000, 2001 yılı takvim yılı için ise 31.05.2001 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/918, Karar No: 2011/11702, Tarih: 03.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/918 E.  ,  2011/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminatına ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 03/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21, Karar No: 2021/2172, Tarih: 16.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/21 E.  ,  2021/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

...; (24.08.2016)

... ve ...; (01.12.2016)

...; (18.09.2014 )

...; (12.09.2014)

...; (27.05.2014)

...; (5271 sayılı Kanunun 232/2-c maddesi gereğince verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.)

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/2, 3713 Sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararlarının kaldırılarak CMK 223/2-e gereğince beraatlerine dair karar

4- Sanık ... hakkında; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan CMK'nın 223/2-e uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşma istemlerinin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-) Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri ile, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'nın yakalanıp daha sonrasında adli kontrol ile serbest bırakılmaları karşısında, suç tarihlerinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianamenin düzenleme tarihi olan "01.12.2017" tarihi yerine Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında; ... yönünden "01.12.2016" olarak, sanık ... yönünden ise "09.10.2016" gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.