muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2267, Karar No: 2024/3325, Tarih: 14.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2267 E.  ,  2024/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/143 E., 2023/208 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve müdahil vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 06.06.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/208 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına karşı Mahkemece direnilmesi üzerine karar davacı vekili ve müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

K A R A R

Antalya ili ...ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 128 ada 18 parsel sayılı 627,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu (2613 sayılı Kanun) ile 5602, 509 ve 766 sayılı Kanunlara göre yapılan kadastro/tapulama çalışmaları sırasında, kadastroya tabii tutulmayarak tespit harici bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunup ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerden olduğu ve ...'in 1990 yılından beri kullanımında bulunduğu belirtilerek ve beyanlar hanesi bölümünde taşınmaz üzerindeki yapının aynı kişinin kullanımında olduğu yazılmak suretiyle tarla vasfıyla, 128 ada 19 parsel sayılı 654,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise aynı nedenle ve vasıfla edinme sebebinde eşit paylarla ... ve ...'ın 1990 yılından beri kullanımında bulunduğu belirtilmek suretiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

İtirazı kadastro komisyonu tarafından reddedilen davacı ... vekili dava dilekçesiyle; 128 ada 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazın, davacıya ait 128 ada 325 parselin arka dağ tarafına bakan cephesi olduğunu, davacıya ait olan 325 parselin içinde yaklaşık 2000 yılında yapıp bitirdiği ve halen oturduğu bu evin bir kısmının dava konusu taşınmazlarda kaldığını, tapulama harici 1.500,00 metrekare olan taşınmazın 128 ada 18 ve 19 olarak ikiye bölündüğünü ileri sürerek, 128 ada 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların davacı adına tesciline, tescilin mümkün olmaması halinde davacının adının kullanıcı hanesine yazılmasına karar verilmesi istemiyle Kadastro Müdürlüğünü davalı olarak göstermek suretiyle dava açmış, yargılama sırasında tespit maliki olan Hazinenin davaya katılımı sağlanmıştır.

Asli müdahil ... vekili 28.01.2021 tarihli müdahale dilekçesinde; 128 ada 19 parselin öncesinde babası olan ... İrban'ın satın aldığını, 1976 yılından beri de asli müdahilin kullanımında olduğunu, taşınmaz ile ilgili olarak asli müdahilin kardeşi ...'ın ...Sulh Ceza Mahkemesinin 1196/153 E sayılı dosyasında ceza alarak 147 gün ceza evinde kaldığını, taşınmazın davacı ile ilgisinin bulunmadığını, dava konusu edilen 128 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tespitte olduğu gibi aynen korunarak ... ve ... adlarına 1/2'şer hisse olarak tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin önceki kararı ile "dava konusu 128 ada 19 parsel yönünden; mahkeme gözleminde, bilirkişi heyet raporundaki hava fotoğrafları ve uydu görüntülerine göre taşlık çalılık olduğu, taşınmazın üzerindeki ağaçların kendilinden yetişen ağaçlar olduğu, eğiminin fazla olup taşınmazın imar ihya edilmediği, tarım toprağı sıfatını kazanmadığı ve taşınmazı ağıl olarak kullanmanın ekonomik amacına uygun zilyetlik sayılmayacağı, dava konusu 128 ada 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise parselin bir kısmında 3 katlı yapının bulunduğu ve bu yapıda davacının 20 yıldan fazla süre ile ikamet ettiği keşifte dinlenilen beyanlarla anlaşıldığı ancak; bilirkişi heyet raporunda parselin imar ihya edilmediği, tarım toprağı sıfatının oluşmadığı, taşınmazın üzerindeki ağaçların kendiliğinden yetişen ağaçlar olduğu ve taşınmazın üzerinde çok yıllık çalıların bulunduğunun belirtildiği, taşınmazın imar ihya edilmeden 18 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının üzerine bina yapıldığı, bu nedenle şahıslar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davacı ...'in Kadastro Müdürlüğüne yönelik davasının pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, Hazine'ye yöneltilen davanın sübut bulmadığından reddine, müdahil davacı ...'ın davasının sübut bulmadığından reddine, 128 ada 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8.maddesine göre yapılan kadastro tespitleri ve komisyon kararları gibi işlem yapılarak tarla vasfıyla Hazine adına tapuya tescillerine" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin önceki tarihli kararına karşı davacı vekili ile asli müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuş Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı ...'in, her iki taşınmazda zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının kendisi lehine gerçekleştiği gerekçesiyle tespitin iptali ve taşınmazın adına tescili istemiyle eldeki davayı açtığı, müdahil ...'ın aynı gerekçelerle yalnızca 128 ada 19 parsel yönünden dosyaya müdahil olduğu, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıkları davacının bina yapmak, ağaç dikmek gibi kullanımlarından bahsetmişlerse de keşif neticesi alınan bilirkişi raporlarına göre taşınmazların eğimi, üzerindeki ağaçların niteliği, hava ve uydu fotoğraflarında taşınmazların görünüşü dikkate alındığında öncesi çalılık olan ve tarla niteliği ile tespit gören taşınmazlarda imar ihyanın tamamlanmadığının ve kazanma koşullarının oluşmadığının açık olduğu, 18 parsele davacıya ait binanın bir kısmı taşma yapmışsa da bina yapmanın imar ihya faaliyeti sayılamayacağı, müdahilin yeniden keşif isteminin de mahkemece gerekçeleri ile reddedildiği, bu kapsamda yukarıda açıklanan bilimsel delillere göre yeniden keşif yapılmasının dosyaya bir katkı sunmayacağı, gerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili ile asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 06.06.2023 tarihli kararı ile çekişmeli 128 ada 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacıya ait evin bir kısmının bulunduğu, keşifte dinlenen kişilerin de taşınmaz üzerindeki ağaçları davacının diktiğini beyan ettikleri, bu haliyle, taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, 128 ada 19 parsel sayılı taşınmaz hakkında, davacı...vekilinin 128 ada 19 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde olmadığı, ancak; ilk derece mahkemesince, mahallinde yapılan keşiften sonra davaya katılan asli müdahilin iddia ve savunmaları hakkında, taşınmaz başında keşif yapılmadan karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin, dava konusu 128 ada 19 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin dava konusu 128 ada 18 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının reddine, 128 ada 19 parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulüne, asli müdahil vekilinin ise 128 ada 19 parsel sayılı (Daire ilamında maddi hataya dayalı olarak 128 ada 18 yazıldığı) taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarını kabulü ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; önceki kararındaki gerekçelerle ve müdahil davacının gösterdiği tanıklardan ikisinin aynı zamanda tespit bilirkişi olması nedeniyle yapılan keşifte dinlendiğini ve 19 parselin çalılık vaziyette olduğunun ve kimsenin ektiğini görmediklerini bildirdikleri, davacıya ait olduğu iddia edilen 19 parsel üzerinde meyve ağaçlarının bulunmayıp, kendiliğinden yetişen yabani ağaçların bulunduğu, meyve ağaçlarının davacıya ait tapulu komşu taşınmaz üzerinde kaldığı belirtilerek önceki hükümde direnilmesine karar verilerek önceki hüküm yeniden tesis edilmiş; karar, davacı vekili ile asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekili ile asli müdahil vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler direnme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi direnme kararının ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan 427,60'ar TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1446, Karar No: 2013/14108, Tarih: 16.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1446 E.  ,  2013/14108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.11.2012
Yargıtay — Esas No: 2011/5938, Karar No: 2014/13391, Tarih: 25.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/5938 E.  ,  2014/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/59900

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2005- 17/06/2005

NUMARASI : 2003/323 (E) ve 2003/783 (K)-(2005/159, 160, 151 müt.)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2011 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlüler R.. G.., R.. S.. ve Y.. K.. lehine Yasanın belirlenmesi için ayrı ayrı duruşma açılmadan verilen 17.06.2005 ve 03.06.2005 tarihli ek kararların kanun yolu anlatımının yanıltıcı nitelikte olduğu anlaşılmakla, öğrenme tarihi itibari ile süresinde olan temyiz taleplerinin ayrı ayrı incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Çalınan bir kısım eşyaların iadesini sağlayan hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/4.maddesi uyarınca yakınana kısmi iadeye rızası sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlüler yararına önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 59.maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 168/4 (koşulları oluşması halinde), 53, 116/1-4, 119/1-c, 151, 53. maddeleriyle değerlendirme ve uygulama yapılarak mala zarar vermek suçu bakımından 5271 sayılı CMUK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler R.. G.., R.. S.., Y.. K..'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8356, Karar No: 2021/9742, Tarih: 25.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8356 E.  ,  2021/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660 TL adli para cezasına ilişkin hükümerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdur ...'in evinden çalınan eşyaların, başka bir hırsızlık suçundan yakalanan suça sürüklenen çocukların üzerinden çıkması üzerine mağdura iade edildiğinin anlaşılması karşısında şartları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde; 5237 Sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca cezadan 1 kat artırım yapılırken hesap hatası sonucu “12 ay yerine” 1 yıl hapis cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini devam eden işlemlerin doğru yapılması sebebiyle sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6032, Karar No: 2011/7660, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6032 E.  ,  2011/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığı'nın dosyaya getirtilen 08.12.2009, 11.02.2010 ve 05.04.2010 günlü yazılarından dava konusu parselin imar planı dışında olduğu, belediye mücavir alanı içinde kaldığı, alt ... hizmetlerinden yol, su, elektrik, çöp toplama hizmetlerinden yararlandığı, dava konusu taşınmaza yaklaşık 800-900 mt. mesafede yerleşim alanının bulunduğu, yerleşim yerine yakın bir mesafede olmasından dolayı meskun mahal niteliğinde olduğu, ...-... kasabasının ulaşımını sağlayan yol üzerinde olup ulaşım sorunu olmadığı, iskan amacına uygun yapılaşmanın yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulu'nun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan Belediye Başkanlığının yukarıda sözü edilen yazıları içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığının belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1150, Karar No: 2024/7160, Tarih: 22.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1150 E.  ,  2024/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1027 E., 2023/1673 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarih ve 2013/173 Esas, 2015/55 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme" suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; "2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası , 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2022/1027 Esas, 2023/1673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine ve hakkında ceza tayin edilirken lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine ve hakkında ceza tayin edilirken lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; Samsun Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, "2011 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "2012 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak hüküm kurulması,

B. Kabule göre de; "sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme" suçlarının ayrı ve bağımsız suçlar olması nedeniyle; mahkemece her bir suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2022/1027 Esas, 2023/1673 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/661, Karar No: 2011/4708, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/661 E.  ,  2011/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.07.2006 gün ve 2003/663 Esas, 2006/616 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 24.09.2003’den inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.