muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3376, Karar No: 2024/1693, Tarih: 22.02.2024

2.Sanık müdafii tarafından ilk derece mahkemesine sunulan 02.06.2021 tarihli mazeret dilekçesinin içeriğinde mazeretinin kabulü ile yokluklarında karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin 03.06.2021 tarihli duruşmasında okuyup duruşma zaptına geçirdiği mazeret dilekçesine uygun bir şekilde sanık müdafinin yokluğunda karar vermiş olmasının sanığın savunma hakkını kısıtlamadığı anlaşılmakla sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

3.Katılan beyanları, katılan hakkında suç tarihinde tanzim edilmiş olan adli muayene raporu, temyiz dışı katılan ...'nın suç tarihinde katılanı sanıkların işyerinde darp edilmiş halde gördüğüne dair beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu sanığın atılı suçu katılanın kız kardeşini rahatsız etmesinden duyduğu tahrik altında işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Haksız tahrik indirimi uygulanırken kararın gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca uygulanan indirim oranı 1/2 yerine 1/4 olarak gösterilmiş ise de sanık hakkında lehe olan 1/2 oranında indirim uygulandığı nazara alındığında bu hususun mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu ve sanık aleyhine sonuç doğurmadığı kabul edilmiş ve Cumhuriyet savcısının hüküm ile gerekçe fıkrası arasında çelişki olduğuna dair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6913, Karar No: 2019/5904, Tarih: 03.07.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6913 E.  ,  2019/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter , kayıt ve belgeleri tahrif etme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında “2007 takvim yılına ait defter,kayıt ve belgeleri tahrif etme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların yüklenen suçu işlemedikleri sabit olduğundan CMK'nin 223/2-b madde ve bendi uyarınca beraatleri gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında “2006 takvim yılına ait defter,kayıt ve belgeleri tahrif etme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanıklara yüklenen “ 2006 takvim yılına ait defter,kayıt ve belgeleri tahrif etme” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nin 359/a-2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/07/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7973, Karar No: 2022/8947, Tarih: 16.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7973 E.  ,  2022/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : A) İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2019 tarih ve 2018/178 (E), 2019/152 (K) sayılı ilamı ile;

1)Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2)Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 53 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine,

3)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 53/1 maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

4)Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

B)Kararların istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/06/2020 tarih ve 2019/2323 (E), 2020/1125 (K) sayılı ilamı ile;

1)Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine,

2)Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin istinaf

başvurusunun esastan reddine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 53 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

3) Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

4) Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin lehe istinaf talebinin reddine, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin aleyhe istinaf taleplerinin kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında katılan ...'a yönelik TCK'nin 81/1, 35/2, 53, 63, maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

C)Kararların temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 03/11/2021 tarih ve 2020/5509 (E), 2021/13854 (K) sayılı ilamı ile hükümlerin bozulmasına ve dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine,

D) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/03/2022 tarih ve 2021/3226 (E), 2022/793 (K) sayılı;

1)Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun esastan reddine,

2)Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin katılanlar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 53 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

3) Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

2)Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin katılanlar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 53 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

3) Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

4)Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin lehe istinaf talebinin esastan reddine, Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekilinin aleyhe istinaf taleplerinin kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında katılan ...'a yönelik TCK'nin 81/1, 35/2, 53, 63, maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/03/2022 tarih ve 2021/3226 (E), 2022/793 (K) sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında bozma ilamına uyularak verilen kararların 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizin "Hükmün esasına ilişkin istinaf incelemesi yapılırken, bir hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre tek bir hüküm (esastan red/düzeltilerek esastan red/istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması/bozma şeklinde) kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde lehe ve aleyhe istinaf başvurularının ayrı ayrı değerlendirilmesi suretiyle sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin katılanlar vekilinin aleyhe istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilirken, sanık müdafiinin lehe istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması ve yine sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin lehe istinaf talebinin reddine karar

verilirken, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin aleyhe istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle çelişkiye neden olunması," şeklindeki 03/11/2021 tarih ve 2020/5509 (E), 2021/13854 (K) sayılı bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gereği yerine getirilmeyerek bozma öncesi ile aynı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin, katılanlar ... ve ... vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile diğer yönleri incelenmeyen sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/03/2022 tarih ve 2021/3226 (E), 2022/793 (K) sayılı hükümlerinin öncelikle bu nedenle, sanık hakkında katılanlar ... ve ... ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin ise bağlantı nedeniyle CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12405, Karar No: 2014/17578, Tarih: 22.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12405 E.  ,  2014/17578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2013/117-2013/277

Davacı B.. M.. vekili Avukat M.M. tarafından, davalı V.. E.. aleyhine 19/10/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, kişilik haklarının ihlali nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; davalının geçirmiş olduğu operasyon, bu operasyon sonrası yaşanılan süreç ve kullanılan ifadeler ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/47, Karar No: 2018/722, Tarih: 08.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/47 E.  ,  2018/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/07/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı sürücü, sevk ve idaresindeki otomobili ile seyrini sürdürürken olay mahalline geldiğinde zemin üzerinde bulunan moloz taş yığınını görmeyerek çarpması ve takla atması neticesinde kendisi ve araçta yolcu olarak bulunan dava dışı Umut Ünsal'ın yaralandığını, araçta da maddi hasar meydana geldiğini, kazanın oluşumunda trafik tespit tutanağında belirtildiği üzere davalı belediyenin kusurlu olduğunu belirterek, oluşan zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.Davalı, görevli mahkemenin idare mahkemeleri olduğunu, davacının kontrolsüz ve hız sınırının üzerinde araç kullandığını belirterek, istemin reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, bilirkişi tarafından hazırlanan rapor denetime elverişli kabul edilerek hükme esas alınmış, davacının ıslah ederek artırdığı maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı davalı ... tarafından yol üzerinde yapılan çalışma sırasında harfiyat dökülmek suretiyle kazanın oluşumuna sebebiyet verildiğini belirterek açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı ... kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup, eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUK. m. 2) Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle, mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5149, Karar No: 2024/2311, Tarih: 02.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/5149 E.  ,  2024/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/81 E., 2022/36 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İzmir ili ...ilçesi ...Köyü çalışma alanında, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesine istinaden yapılan kadastro sırasında, 101 ada 1 parsel sayılı 7.516,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " taşınmaz üzerindeki evin ...'e ait olduğu " şerhi yazılarak, "içinde ev olan tarla" vasfıyla Hazine adına tespit edildikten sonra, ...'ün itirazı üzerine Kadastro Komisyonunun 21.03.2013 tarihli kararı ile, taşınmazın vasfı iptal edilerek, "içinde ev olan zeytinli tarla" vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; İzmir ili ...ilçesi ...Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 1955 yılından itibaren önce babası tarafından daha sonra ise davacı tarafından zilyetliğinde bulundurulduğunu, davacının taşınmazın üzerine iki adet ev inşa ettiğini ve hayvan barınağı yaptığını, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarını aşıladığını ve bu surette zilyetliğini sürdürdüğünü ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, zilyetlikle iktisabı mümkün bulunmadığı gibi zilyetlikle kazanım koşullarının da gerçekleşmediğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2015 tarih ve 2013/274 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararı ile; "... çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerlerden olup, davacının miras bırakanı olan ... tarafından 1970'li yıllarda zeytin ve meyve ağacı dikmek suretiyle başlatılan imar ve ihya faaliyetinin yaklaşık 10 yıl sürdükten sonra 1980 yılında tamamlandığı ve bu tarihten sonra davacı tarafından eklemeli olarak 30 - 35 yılı aşkın süre ile nizasız ve fasılasız olarak zilyetliğin sürdürüldüğü ve dolayısıyla taşınmazla ilgili olarak davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği...." gerekçesiyle, dahili davalılar ... ile ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Hazine yönünden davanın kabulüne ve çekişmeli 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.12.2015 tarih ve 2015/18017 Esas, 2015/15430 Karar sayılı ilamıyla; "..