muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13518, Karar No: 2012/18492, Tarih: 04.12.2012

Bu kapsamda,yerel mahkemece gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16828, Karar No: 2014/2258, Tarih: 17.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16828 E.  ,  2014/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLVADİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/48-2013/322

Taraflar arasında görülen kişisel eşya alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, ziynet eşyası, çeyiz eşyası ve kişisel eşyaların aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece, çeyiz eşyaları yönünden davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine, ziynet ve kişisel eşyalar yönünden ise reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin dava dilekçesine ekli listede belirtilen ve kendisine teslim edilmeyen ziynet eşyalarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesine ekli olarak sunduğu listede ziynet eşyalarına ilişkin 5 kalem halinde saydığı müvekkiline ait altınların davalıda kaldığını belirterek, aynen iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı tarafından ise giderken altınların davacı üzerinde olduğu belirtilerek, davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, Yargıtay yerleşik içtihatlarında ziynet eşyasının kadının özel malı sayıldığı, bu nedenle kadının üzerinde taşınması gerektiği belirtilmekte olup, davacının ziynet eşyası talebinin reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekili delil listesinde vs. delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davacıya, talep edilen ve teslim edilmeyen ziynet eşyalarının, miktarı, nitelikleri ve davalıda kalıp kalmadıkları yönünden davalı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde noksan inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/886, Karar No: 2015/1860, Tarih: 26.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/886 E.  ,  2015/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ...Hizmetleri Ltd. Şti.'nde satış elemanı olarak çalıştığı, suç tarihinde müşterilerden tahsil ettiği 2793,73 TL tutarında çek ve 3617,86 TL nakit para ile şirketin kendisine tahsis ettiği ... plakalı aracı alarak kayıplara karıştığı, aracın sonradan ...'de terk edilmiş olarak bulunduğu, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın atılı suçu işlediği kendi ikrarıyla da sabit olduğundan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Atılı suçun düzenlendiği TCK'nın 155/2 maddesinde hapis ve para cezasının birlikte düzenlenmesine rağmen mahkemece sadece hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/945, Karar No: 2017/12, Tarih: 17.01.2017

**Ceza Genel Kurulu         2016/945 E.  ,  2017/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 21.09.2011

Sayısı : 7-643

Sanık ...'nın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraatine; 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80 ve 59. maddeleri uyarınca iki kez 26 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ise 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.09.2011 gün ve 7-643 sayılı hükümlerden, beraat hükmünün katılan vekili, mahkûmiyet hükümlerinin ise sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 26.12.2014 gün ve 23835-22493 sayı ile; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmü ile 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına, sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise;

“Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin en son faturanın düzenlendiği 31.12.2005 olduğu gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK hükümleri yerine suç tarihinde yürürlükten kalkmış olan 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddelerinin uygulanması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 29.01.2015 ve 24015 sayı ile;

"'Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır' şeklindeki eleştirinin bozma nedeni olması gerekip gerekmediği hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 29.01.2015 ve 24015 sayı ile;

"'Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır' şeklindeki eleştirinin bozma nedeni olması gerekip gerekmediği hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

Hukuki bir kuralın hiç uygulanmaması veya yanlış uygulanması yasaya muhalefettir. Somut olayda yerel mahkeme maddi vakıaya ve dosya kapsamına uygun olmayan bir uygulama ile fazla ceza tayin etmiştir. Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, bir başka nedenden dolayı yerel mahkemenin anılan kararının bozulmasına karar verirken, CMUK’nun 320/1. maddesi gereğince eleştiri konusu yapılan ancak bir bozma nedeni olan husus yönünden de, CMUK’nun 326/son maddesinin tatbik edilmesinin gözetilmesi gerektiğine işaret ederek bozma kararı vermesi gerekmektedir. Bir bozma nedeni hakkında eleştiri yapılarak başka bir nedenden dolayı hükmün bozulması halinde, hukuka aykırı olduğu bozma ilamındaki eleştiri ile sabit olan bir husus, mahkemesince hukuka uygunmuş gibi değerlendirilecek ve yapılacak uygulama ile sanık yararına hukuka aykırı bir durum doğması söz konusu olabilecektir. Yüksek Daire tarafından CMUK’nun 326/son maddesi işaret edilerek, lehe ve aleyhe tüm bozma nedenleri hakkında bozma kararı verilmiş olması halinde, yerel mahkemece hukuka uygun bir uygulama yapıldıktan sonra, CMUK’nun 326/son maddesi gereği sanığa verilen 'ceza yönünden' uygulama yapılacaktır. Zira CMUK’nun 326/son maddesi, kazanılmış hakkı yalnızca ceza yönünden kabul etmiş, önceki kararla verilen ceza dışında kalan diğer hususlar kazanılmış hak konusu olarak görülmemiştir. Yüksek Daire tarafından tespit edilen hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmadığında, CMUK’nun 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hakkın kapsamı da, sanıklar lehine hukuka aykırı olarak genişleyecektir. Bu nedenle bozma nedeni yapılan hususla birlikte, aleyhe temyiz olmadığı gerekçesiyle eleştiri konusu yapılan sebebin de ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozma nedeni yapılmasına karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 20.04.2016 gün ve 2051-3442 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Özel Dairece eleştiri konusu yapılan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması hususunun bozma nedenine eklenmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Özel Dairece eleştiri konusu yapılan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması hususunun bozma nedenine eklenmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 320. maddesinde; “Yargıtay, temyiz dilekçesi ile layihasında irad olunan hususlar ile temyiz talebi usule ait noksanlardan dolayı olmuş ise temyiz dilekçesinde bu cihete dair beyan edilecek vakıalar hakkında tetkikler yapabileceği gibi hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet edilmiş olduğunu görürse talepte mevcut olmasa dahi bu hususu tetkik eder”,

321. maddesinde; “Yargıtay, aleyhine itiraz olunan hükmü hangi cihetten kanuna muhalif görmüşse o cihetten bozar.

Hükmün bozulmasına sebep olan kanuna muhalefet keyfiyeti, bu hükme esas olarak tespit edilen vakıalarda olmuş ise bu muameleler dahi aynı zamanda bozulur”,

326. maddesinin 4. fıkrasında ise; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" hükümleri yer almaktadır.

Temyiz nedenini oluşturacak hukuka aykırılıklar Kanunun 307 ve 308. maddelerinde gösterilmiştir. CMUK'nun 307. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur" denildikten sonra 2. fıkrasında, "Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesini" kanuna muhalefet olarak belirtilmiş, 308. maddesinde ise sekiz bent halinde gösterilen hususlarda kanuna "mutlaka muhalefet" edilmiş sayılacağı kabul edilmiştir.

Bu maddelere göre, Yargıtay temyiz nedenleriyle bağlı olmaksızın, temyiz dilekçesinde ileri sürülsün veya sürülmesin son karara etkili olan tüm hukuka aykırılıkları kendiliğinden inceleyip hükmü bozabilecektir. Yargıtayca yapılacak denetimde, mevcut delillerin yerel mahkemece yanlış değerlendirildiği ve bu nedenle somut olaya ilişkin hukuki nitelemenin yanlış yapıldığı sonucuna varılırsa, karar esastan bozulmakla birlikte, uygulanması gereken hukuki kurallar da gösterilmelidir. Lehe temyiz davasında ise, suç niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü belirlenirse, cezanın tür ve miktarı yönünden önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı şartı ile kanuna aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmeli, suç niteliği dışındaki sair hallerde ise, yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek, aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hüküm onanmalıdır.

Buna göre eleştiri, temyiz mahkemesince aleyhe temyiz bulunmaması veya sonuca etkili olmaması nedeniyle mutlak bozma sebebi teşkil etmeyen bir hukuka aykırılığa uyarıcı, öğretici ve yol gösterici nitelikte işaret edilmesi olup, kural olarak “onama” kararlarında söz konusudur. Hükmün sanık lehine belirlenen hukuka aykırılıklar veya zorunluluklar nedeniyle bozulması durumunda sanığın aleyhine tespit edilen hukuka aykırılıklar da bozma sebebi yapılmalı ve hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmelidir. Aksi takdirde sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacaktır.

Görüldüğü gibi, hükmün bozulmasını gerektiren başka bir nedenin bulunması halinde, yerel mahkemece düzeltilmesi mümkün olabilecek nitelikteki hukuka aykırılıklar da eleştiri konusu yapılmakla yetinilmeyerek bozma nedenine eklenmelidir. Böylece bozma üzerine kurulacak yeni hükümde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak gözetilerek hukuka aykırılıklar giderilmiş olunacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, koşulları oluştuğu halde TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması ve aleyhe temyiz bulunmaması durumunda, bu hususunun diğer bozma nedenlerine eklenmesi mi yoksa eleştiri konusu mu yapılması gerektiği tartışılmalıdır.

Uyuşmazlık konusu olan tekerrür, 765 sayılı TCK’nda cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken, yeni sistemde koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz rejimi olarak düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanacaktır. Tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun kesinleşmeden sonra işlenmesi yeterli olup, cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmamaktadır. Ancak kanun koyucu tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki cezanın infaz edilmesi şartını aramadığı halde, infazdan sonra belirli bir sürenin geçmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağını hüküm altına almıştır. Buna göre, beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, beş yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına mahkûmiyet halinde ise cezanın infaz tarihinden itibaren üç yıl geçmekle tekerrür hükümleri uygulanmayacaktır.

5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin sonucu olarak; mükerrir sanık hakkında, sonraki suç nedeniyle kanun maddesinde seçimlik ceza olarak hapis veya adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunması, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve hükümlü hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da; adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemiş olması ve aleyhe yönelen temyizin de bulunmaması durumunda "aleyhe değiştirmeme" ilkesinin gözetilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Hükmün bozulmasını gerektirir başka bir nedenin bulunması halinde de, şartlarının oluşmasına karşın sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve aleyhe yönelen temyizin bulunmaması durumunda, bu husus bozma nedenlerine eklenmemeli ve eleştiri ile yetinilmelidir. Zira bu halde, önceki hükmün sadece sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle, tespit edilen bu tür bir hukuka aykırılığın bozma üzerine verilecek hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gözetildiğinde giderilmesi imkânı bulunmamaktadır. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2014 gün ve 323-181 sayılı kararında da bu husus vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde, koşulları oluştuğu halde TCK’nun 58. maddesi uygulanmamış ise de, hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması göz önüne alındığında, Özel Dairece bu hususun aleyhe temyiz olmaması nedeniyle eleştiri konusu yapılması yerinde olduğundan, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19191, Karar No: 2023/14921, Tarih: 04.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/19191 E.  ,  2023/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2393 E., 2023/1595 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/314 Esas, 2023/63 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

Şikâyetçi ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (h) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Şikâyetçi ...'e yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (h) bentleri, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/2393 Esas, 2023/1595 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının kabulü ile,

"Sanıkların müşteki Nazım'a karşı işledikleri yağma suçunun cep telefonunun sanık Said tarafından alınması ile tamamlandığı, bu telefonla dosyada mevcut görüntülerin de çekilmiş olduğu, daha sonraki arbede sırasında telefonun sanık Said tarafından düşürülmesinin eylemin teşebbüs aşamasında kaldığını göstermeyeceği gözetilmeden müşteki Nazım'a karşı işlenen yağma suçunda TCK'nın 35.maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe istinaf bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." şeklinde eleştiri yapılmıştır.

Bununla birlikte,

Bununla birlikte,

"Olay yakalama tutanağına göre kolluk görevlilerinin saat 14:30 sıralarında müştekilerin bulunduğu yerden gelen bağrışma üzerine olay yerine gittikleri, müştekilerin beyanlarında gece sanıklarla aralarında tartışma olduğunu, sonra uyuduklarını, müşteki Brahim'in bir süre sonra sanık ...'in kılıç benzeri bıçakla pijamasının cebini keserek cüzdanı aldığı, karşı çıkınca da kendisini bıçakla tehdit edip yaraladığını beyan ettiği, müşteki Nazım ise diğer müşteki Brahim'in çanta ve cüzdanının sanık ... tarafından bıçakla saldırılarak alındığı sırada diğer sanık Said'in de kendisinin cep telefonunu zorla alıp karşı çıkınca da bıçağı kendisine savurduğunu ve elinden çekip zorla aldığını, diğer sanık ...'in kendisini de bıçakla yaraladıktan sonra kaçması üzerine tek kalan sanık Said'in kendisine ait cep telefonunu kendisini ittirince düşürdüğünü ve bırakıp onun da kaçtığını, kendilerinin dışarı çıkıp bağırdıklarını ve polisin geldiğini beyan ettiği,

Sanıkların ise kavga olduğunu ancak çalma olmadığını savundukları olay nedeniyle hüküm tesis edilirken diğer 3 nitelikli halin birlikte gerçekleştiği olayda yapılan teşdit yerinde ise de eylemin gece vakti gerçekleşmediği gözetilmeden TCK'nın 149/1-h maddesinin de hüküm fıkrasında gösterilmesi,

Usul ve yasaya aykırı olmakla, sanıklar ve müdafilerinin istinaf nedenleri bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olup, duruşma açılmaksızın anılan maddeler gereğince düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303. maddelerinin verdiği yetkiye istinaden;

Hükmün (1/A-B) ve (2/A-B) sayılı hüküm fıkralarındaki "gece vakti" ibarelerinin çıkartılmasına, "TCK'nın 149/1-a,c,d,h" ibaresi çıkartılarak yerlerine "TCK'nın 149/1-a,c,d," ibaresinin yazılmasına,

Karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve Yasaya uygun görülen hükümlerin 5271 sayılı CMK’nın 303 ve 280/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine,"

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair şikâyetçi beyanını destekleyen kesin delil bulunmadığına,

2. Sanığın kamera görüntüsünde yer almadığına,

İlişkindir.

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın atılı suçu işlediğine dair şikâyetçi beyanını destekleyen kesin delil bulunmadığından sanığın beraatine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü