muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5043, Karar No: 2018/19097, Tarih: 07.11.2018

Aksi uygulama, yukarıda belirttiğimiz Anayasa ve Yasa hükümlerinde yer alan hak arama, Yasa yoluna başvurma ve aleyhe bozma yasağı gibi temel hukuk ilkelerinin askıya alınması sonucunu doğurur.

Ayrıca Yargıtay temyiz nedenleriyle bağlı olmaksızın, temyiz dilekçesinde ileri sürülsün veya sürülmesin son karara etkili olan tüm hukuka aykırılıkları kendiliğinden inceleyip hükmü bozabilmektedir. Yargıtay'ca yapılacak denetimde, mevcut delillerin yerel mahkemece yanlış değerlendirildiği ve bu nedenle somut olaya ilişkin hukuki nitelemenin yanlış yapıldığı sonucuna varılırsa, karar esastan bozulmakla birlikte, uygulanması gereken hukuk kurallarınıda gösterilmektedir. Lehe temyiz davasında; suç niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü belirlenirse, cezanın tür ve miktarı yönünden önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı şartı ile Kanuna aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmeli, suç niteliği dışındaki sair hallerde ise, yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek, aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hüküm onanmalıdır.

Somut olayımızda; aleyhe temyiz davası bulunmadığı, başkaca temyiz nedenlerinin yerinde olmadığının belirlenmesi karşısında, eğer tekerrüre esas alınan ilamın TCK'nın 106/1-1.cümlesi kapsamında olmaması ve 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile CMK'nın 253. maddesine ekleme yapılmasaydı, ilk derece mahkemesi kararı eleştirilerek onanacaktı.

Kuşkusuz ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını gerektiren başka neden/nedenler varsa, indirim uygulanırken yapılan yanlış hesap nedeniyle bozma kararı verilecekti. Ancak, tüm bozma nedenlerinin ilamda yer alması zorunluluğu, bozmanın niteliğine göre, örneğin yaştan indirim (TCK m.31), tahrik hükmünden indirim (TCK m.29, m.129), akıl hastalığından indirim (TCK m.32/2) veya suçun birlikte işlenmemesi nedeniyle daha az cezayı gerektiren haller (örneğin, TCK'nın 106/2-c maddesi yerine TCK'nın 106/1-1. maddesinin uygulanması zorunluluğu gibi) yahut fiilin nitelikli hallerden olmadığına olmadığına ilişkin tespit, ceza miktarında değişiklik gerektiren diğer bozma neden/nedenleri olursa tüm bozma nedenlerinin ilamda yer alması gerekir.

Oysa somut olayımızda, Dairemiz bozmasında sair temyiz itirazları reddedildiği için, bozma sonrası yerel mahkeme sadece tekerrürle ilgili olarak yasa bozmasına konu TCK'nın 106/1-1. maddesinden uzlaşma işlemlerini tamamlayacak ve uzlaşmaya varılırsa sanık hakkında tekerrür hükmünü uygulamayacak; eğer uzlaşmaya varılamazsa eleştiri doğrultusunda ve kazanılmış hakkı gözeterek aynı cezayı verecektir. Bu yeni hükümde, temyiz öncesi ceza üzerinden indirim ve artırım söz konusu olamayacağı için, aleyhe temyiz davası bulunmaması nedeniyle, aynı cezaya hükmolunacaktır.

Eğer Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı, örneğin tahrik indirimi, yaş indirimi, akıl hastalığı indirimi veya suç vasfında değişiklik, yahut nitelikli suç olmaktan çıkan bir durumla ilgili olsaydı ve Dairemiz bunlardaki hatayı gözden kaçırmış olsaydı, o zaman yanlış hesap sonucu eksik ceza verilmesi eleştiri değil, bozma nedeni olabilecekti.

Şimdiki duruma göre; Başsavcılık ile Dairemiz arasında yerel mahkemenin indirim uygulamasındaki hata dışında anlaşmazlık bulunmamaktadır. Kaldı ki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.04.2014 tarihli onama talep eden tebliğnamesinde de aleyhe temyiz olmadığından bahisle sanık hakkında eksik ceza tayininin bozma nedeni yapılmadığı belirtilmektedir. Bu durumda sadece tekerrürle ilgili yasa bozması, yukarıda açıkladığımız gibi, ceza miktarını değiştirmeye sebebiyet vermeyecektir.

Kaldı ki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da; Dairemizin 06.06.2018 tarih ve 2017/12516 Esas, 2018/11410 Karar sayılı ilamına yönelik itirazında (23.07.2018 esas ve KD-2015/378135 sayılı yazısı),

"Şartların oluşmasına karşın yerel mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gibi bazı hukuka aykırılıklar başka bozma nedeni bulunsa bile bozma nedenlerine eklenmemeli ve eleştiri ile yetinilmelidir" denilerek, sonucu değiştirmeyecek hususların bozma nedeni yapılmaması gerektiğine işaretle Dairemizle aynı düşünceyi paylaşmaktadır. Somut olayımızda da, sonuca etkili olmayacak bir husustan da bozma istenmesi yönündeki görüşe iştirak edilmemektedir.

Bu nedenlerle;

Dairemizin 30.05.2018 gün ve 2014/20378 esas, 2018/10802 karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19338, Karar No: 2013/29461, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19338 E.  ,  2013/29461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6748, Karar No: 2017/1518, Tarih: 27.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6748 E.  ,  2017/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı ... firmasından 2008 yılında traktör alıp eski traktörünü davalıya verdiğini ve 13.03.2009, 13.03.2010, 13.03.2011, 13.03.2012 ödeme tarihli dört adet de bono verdiğini, bonoların bedellerinin bayiye ödendiğini, 2009-2010-2011 yılı senetlerinin iade edildiğini, iade edilmeyen 2012 yılına ait senedin takibe konulduğunu, icra baskısı altında bono bedelinin bir kez daha ödenmek zorunda kalındığını, traktör üzerindeki rehnin de kaldırılmasının bononun ödendiğine dair delil olduğunu ileri sürerek, takip dosyasına ödenen paranın kötüniyet tazminatı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, husumetin sadece icra takip alacaklısına yöneltileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili, dava konusu bononun bedeli davacıdan tahsil edilmeden kendileri tarafından diğer davalıya ödenip senedin iade alındığını, davacının 35 ZDN 07 plakalı traktörü teslim aldığının sabit olduğunu, ödemenin belgeyle kanıtlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının senet bedelini ödediği konusunda davacı defter ve kayıtlarında bilgi ve belgeye rastlanmadığı, dava konusu senedin alacaklı elinde olması nedeniyle davacının iddiasını yazılı belge ile kanıtlaması gerektiği, davacının dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olması nedeniyle davalı ... Traktör ve Tarım Makinaları Zir. Oto Servis Hizmetleri San. İç ve Dış Ticaret Ltd. Şirketi temsilcisinin davacı tarafça ödeme yapılmadığına dair yemin ettiği, davalı ... ve Tarım Makinaları A.Ş ile davacı arasında davaya konu bir husumet olmadığı gerekçesiyle, davalı ... ve Tarım Makinaları A.Ş ye yönelik davanın husumet yokluğudan usulden reddine, diğer davalı açısından ise esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14372, Karar No: 2012/22600, Tarih: 02.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14372 E.  ,  2012/22600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, voleybol sahası, oturma alanı, mini bar, havuz, duş, spor alanı, yeşil alan, su sporları alanı ile şezlong alanı ve gölgelik yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6031, Karar No: 2012/5964, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6031 E.  ,  2012/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Üsküdar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2011 gün ve 2011/256 Esas, 2011/564 Karar sayılı hükme karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 27.01.2012 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/73, Karar No: 2024/14640, Tarih: 15.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/73 E.  ,  2024/14640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/594 E. 2016/265 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/594 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 22.04.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın şikâyet ve savunma kısmında dosya ile alakası olmayan başka bir olay anlatılarak hükümde karışıklığa neden olunması ve bu suretle 5271 sayılı CMK'nın 230/1-a maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3877, Karar No: 2015/4457, Tarih: 12.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3877 E.  ,  2015/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tire 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.12.2014

NUMARASI :Esas no:2014/54 Karar no:2014/479

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek eş tarafından tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın eş yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.03.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/3826, Karar No: 2020/160, Tarih: 21.01.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3826 E.  ,  2020/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılan inşaatta oluşan bağımsız bölümlere arsa sahiplerinin müdahalesinin önlenmesi ve ecrimisil, karşı dava ise tapu iptâli ve tescil talebine ilişkin olup mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen hüküm taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz olunmuştur.

Dosyanın incelenmesinde; Dairemizin 06.11.2019 tarih 2019/3283 Esas, 2019/4383 Karar sayılı geri çevirme kararı ile davalı-karşı davacının temyiz talebi yönünden asıl dava değeri üzerinden nispi oranda harç yatırılmasına karar verilmiş ise de, asıl dava reddedilmiş olup yatırılacak harcın maktu harç olacağının anlaşılmasına göre Dairemizin 06.11.2019 tarih 2019/3283 Esas, 2019/4383 Karar sayılı geri çevirme kararının kaldırılarak tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak ecrimisil alacağı yönünden 50.000,00 TL, el atmanın önlenmesi kalemi yönünden de 60.000,00 TL olmak üzere toplamda 110.000,00 TL dava değeri üzerinden dava açılmış olup, mahkemece icra edilen keşif ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 30.06.2015 tarihli celsede 96.129,00 TL üzerinden, 15.10.2015 tarihli celsede ise netice olarak toplamda 650.000,00 TL üzerinden eksik harcın ikmâl edilmesi için süre verilmiş, davacı-karşı davalı tarafından ise 09.07.2015 tarihli Sayman Mutemet Alındısı ile 1.642,00 TL, 23.10.2015 tarihli Sayman Mutemet Alındısı ile 7.580,00 TL ile noksan harç ikmâl edilmiştir. Buna göre davacı-karşı davalının harçlandırdığı talebi 650.000,00 TL olup davanın reddedilmesi nedeniyle vekille temsil olunan davalı-karşı davacılar lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekâlet ücreti tayin edilmesi gerekirken eksik vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle kararın

bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin tüm, davalı-karşı davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı-karşı davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4. maddesindeki “...2.725,00 TL...” rakamının karar metninden çıkartılarak yerine “...49.550,00 TL...” rakamının yazılmasına kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalıdan alınmasına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken bakiye 174,10 TL harcın temyiz eden davalı-k.davacılardan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.