muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/36289, Karar No: 2012/40705, Tarih: 04.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/36289 E.  ,  2012/40705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ... ve ... Belediyelerinden davalı ... belediyesi bünyesine dahil edilen ve 01.04.2009 tarihinde ... sendikaya üye olan işçilerin 01.10.2009 ile 31.03.2009 tarihleri arası dönem için; kapanan belediyeleri ile Belediye İş Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmelerinden veya davalı ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalanması gerektiğinin tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Gemlik İlçesine bağlı ... ve ... Belediyeleri’nin 22.03.2008 tarih ve 26824 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun’un Geçici 2. maddesi uyarınca 29.03.2009 tarihinde yapılan Mahalli İdareler Genel Seçimi ile birlikte tüzel kişilikleri sona erdirilerek personelleri ile birlikte Gemlik Belediyesine katıldıklarını, ... Belediyesi ile Belediye İş Sendikası arasında 16.12.2008 tarihinde 01.01.2009 - 31.12.2009 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını, ... Belediyesi ile Belediye İş Sendikası arasında 11.03.2009 tarihinde 01.01.2009 -31.12.2009 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını, ... ile ... Sendikası arasında ise 01.07.2009 tarihinde 01.01.2009-31.12.2010 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını, kapatılan ve 29.03.2009 tarihi itibarı ile davalı ... Belediyesi’ne bağlanan ... ve ... Belediyesi’nde çalışan işçilerin 01.04.2009 tarihi itibarı ile üyesi oldukları Belediye İş Sendikası’ndan istifa ederek ... Sendikası’na üye olduklarını, üyeliklerinin aynı tarihte işverene bildirildiğini belirterek, ... ve ... Belediyeleri’nden davalı ... Belediyesi bünyesine dahil edilen ve 01.04.2009 tarihinde davacı sendikaya üye olan işçilerin 01.01.2009 ile 31.03.2009 tarihleri arası dönem için; kapanan Belediyeler ile Belediye İş Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmeleri’nden veya davalı ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 5747 Sayılı Yasa’nın ilgili maddeleri ile kapatılan belediyelerin TİS dahil tasarruflarına yönelik katıldığı Belediye tarafından onaylanması veya onaylanmaması nedenine dair herhangi bir veri elde edilemediğinden, kapatılan Belediye’lerin işçisi olan ve 01.04.2009 tarihinden itibaren Gemlik Belediyesi’nde çalışmaya başlayan ve davacı sendikaya üye olan işçilerin kapatılan Belediyeler ile Belediye İş Sendikası arasından imzalanan 01.01.2009-31.03.2009 tarihleri arasındaki TİS’ den yararlanmaları gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları kapsamında yapılan incelemede aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un Geçici 2/ 5.Maddesinde “…Tüzel kişiliği ilk genel mahalli idareler seçimlerine kadar devam edecek belediyelerin her türlü yeni personel istihdamı, yapacakları toplu iş sözleşmesi, taşınır ve taşınmazları, iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanması katıldığı belediyenin,…..onayına tabidir….” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, Küçükkumla ve ... Belediyesi ile Belediye İş Sendikası arasında imzalanan TİS ‘lerin onay makamı 5747 sayılı yasa uyarınca katıldıkları Gemlik Belediyesi’dir. Dosya kapsamından TİS’ lerin Gemlik Belediyesi tarafından onaylanmadığı anlaşılmıştır. 5747 sayılı yasa gereğince Gemlik Belediyesi tarafından onaylanmayan TİS’ler geçerli olmayacağından, mahkemenin Küçükkumla ve ... Belediyeleri ile Belediye İş Sendikası arasında imzalanan TİS’den, işçilerinin 01.01.2009-31.03.2009 tarihleri arasındaki dönemde yararlanmaları gerektiğine dair kararı hatalıdır.

F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1036, Karar No: 2008/707, Tarih: 15.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1036 E.  ,  2008/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Geri çevirme kararında istenilen çekişmeli taşınmazın kuzeyinde bulunan 246 sayılı parselin davalı olduğu, komşu 30, 31 ve 34 sayılı parsellere uygulanan 10.2.1938 tarih 10 sıra numaralı tapu kaydı olduğu ilgili sayfanın fotokopisindeki bölümü kırmızı kalemle işaretlenen kaydın sınırlarının ve miktarının 30, 31 ve 34 sayılı parsellerin tutanaklarına ekli Kadastro Komisyonunca tanzim edilen zemin inceleme tutanaklarında sınırları okunan kayıtla farklı olduğu anlaşılmıştır. 101 ada 246 sayılı parselle ilgili olarak açılan dava dosyası ile, yukarıda bahsedilen çelişkinin sebebine dair Tapu Sicil Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden alınacak yazı cevabının ve 30, 31 ve 34 sayılı parsellere uygulanan tapu kaydının okunaklı bir suretinin bu dosya içine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18309, Karar No: 2018/13857, Tarih: 24.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18309 E.  ,  2018/13857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE TESCİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ..., miras bırakanı babası ...’ın maliki olduğu 103 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payını davalı oğlu ...’ya; 40 ada 9 parsel sayılı taşınmazın büyük bir kısmını ise davalı torunu ...’a mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle devrettiğini, miras bırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde bedellerinin tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Davalı ..., miras bırakanın mali sıkıntıda olduğu bir dönemde kendisine yardımcı olduğunu, yine sağlık sorunları nedeniyle olan tedavi masraflarını karşılamak için miras bırakana oğlu olan diğer davalının sünnet takılarını verdiğini, miras bırakanın da maliki olduğu 103 ada 17 parsel sayılı taşınmazın bir kısım payını torununa devrettiğini belirtmiş, davalı ... ise, köyden arsa almak istediğini, miras bırakanın da bu esnada taşınmaz satmaya ihtiyacı olduğunu, miras bırakana yardımcı olmak için 40 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bir kısım payını bedel karşılığında devraldığını, miras bırakanın mal kaçırma kastı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle hakkında açılan davanın reddine, davalı ... yönünden ise temliklerin mal kaçırma amaçlı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ...’ın 28/12/2011 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı oğlu ... ve dava dışı kızı ...’nin kaldıkları, miras bırakanın maliki olduğu 103 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payını 08/08/2003 tarihli satış ile davalı torununa temlik ettiği, 407/614 oranda paydaşı olduğu 40 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki 300/614 payını da davalı torununa satış suretiyle temlik ettiği, davacının 06/11/2013 tarihinde öldüğü, mirasçılarının davaya devam ettikleri anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı tanıkları, miras bırakanın mal kaçırma amaçlı olarak taşınmazları davalı torununa temlik ettiği iddiasını kanıtlar mahiyette beyanda bulunmamışlar tarafların kız kardeşi olan davalı tanığı ... miras bırakanın maddi yönden sıkıntıda ve aynı zamanda hasta olduğunu, davalı torun ...’a takılan sünnet takılarının miras bırakanın tedavisinde kullanıldığını, bunun karşılığında taşınmazın temlik edildiğini bildirmiş diğer davalı tanıkları da miras bırakanın tedavi için özel hastanelere ve şehir dışına gittiğini, davalı ...’ın mesleğe başladıktan sonra miras bırakana maddi yardımlarda bulunduğunu, miras bırakanın da bunun karşılığında taşınmazı devrettiğini ifade etmişlerdir.

Bu somut olgular yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan tarafından yapılan temliklerin mal kaçırma amaçlı olduğu iddiasının kanıtlandığı söylenemez.

Bu somut olgular yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan tarafından yapılan temliklerin mal kaçırma amaçlı olduğu iddiasının kanıtlandığı söylenemez.

Hal böyle olunca; davanın davalı ... yönünden de reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir.

Kabule göre; TMK 28.maddesi uyarınca ölümle şahsiyetin son bulduğu kuralı gözardı edilerek ölü kişi adına tescil hükmü kurulması da isabetsizdir.

Davalı ...’ın yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5435, Karar No: 2019/15686, Tarih: 10.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5435 E.  ,  2019/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın aşamalardaki tutarlı savunmaları ile suça konu telefonu bit pazarından 130,00 TL’ye aldığını beyan etmesi, sanığın olay tarihinde Kadiri Rasim Ünal İlköğretim Okulunda mesai bitimine kadar çalıştığını ve bu duruma okul idarecileri olan Seda Gedik ve Seval Şekerli isimli öğretmenlerin tanık olduğunu beyan etmesi karşısında adı geçen tanıklar dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15782, Karar No: 2014/14896, Tarih: 09.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15782 E.  ,  2014/14896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSLAHİYE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2014/8-2014/18

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 314 parsel sayılı 17.419,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, miras yoluyla gelen hak, paylaşma, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve bağışlama nedeniyle davalı M.. S.. adına tespit edilmiştir. Davacı F.. D.., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 102 ada 314 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı M.. S.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı F.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalının miras bırakanına 1973 yılında satılarak zilyetliğinin devredildiği, bu tarihten tespit tarihine kadar taşınmazın davalı tarafından miras bırakanının zilyetliğine eklemeli olarak 20 yılı aşkın süredir kullanıldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; davacı ile davalı taraf arasında miras ilişkisi yoktur, davalı taraf, satın alma iddiasına dayanarak taşınmazı malik sıfatıyla zilyet iddiasına dayanmıştır. Zilyetlikte, iyiniyetli olma koşulu aranmadığına göre ihtilafın çözümü davalının taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin malik sıfatıyla olup olmadığı ve 20 yılı aşıp aşmadığı noktasındadır. Mahkemece yapılan keşifte yerel bilirkişi ve davalı taraf tanıkları dinlenmiş ise de davacı tarafın bildirdiği tanıklar dinlenmeden, karar verilmiştir. Eksik araştırma ve uygulamaya göre karar verilemez. Sağlıklı sonuca ulaşabilmek için; mahkemece yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarıyla birlikte kadastro tutanaklarında adları yazılı tespit bilirkişileri ve davalının dayandığı senette imzası bulunan tanıklar ve muhtar ve uzman bilirkişiler huzuruyla mahallinde yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte çekişmeli taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, tespit tarihi itibariyle taşınmaz üzerindeki davalının zilyetliğinin malik sıfatıyla olup olmadığı ve 20 yılı aşıp aşmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına,

09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5605, Karar No: 2010/5602, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5605 E.  ,  2010/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümünün tapusunun iptal edilmesi nedeniyle bu kısım için TMK.nun 1007. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/13009, Karar No: 2013/20121, Tarih: 25.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13009 E.  ,  2013/20121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellike de bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan

çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

Sağlık Bakanlığı nezdinde Türkiye'deki hastanelerde statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması nedeniyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi,

nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (8 saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) 4 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise, Cumartesi ve Pazar günü normal tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Somut olayda davacı, 12 saat çalışıp 24 saat dinlendiğini, 12 günde bir 12 saat çalışma olduğunu belirtmiş ve aşamalarda da bir kısım aylık listeler sunduğu görülmüştür.

Ayrıca davacının müracaatı üzerine tanzim edilen 28.05.2010 tarih ve 45 sayılı iş müfettişi raporunda, " işyerinde güvenlik elemanlarına günlük 12 saat çalıştırılıp 24 saat izin yaptırıldığı, yani ayda 10 gün gece, 10 gün de gündüz 12 şer saat toplam bir aylık süre içinde 20 gün 12 şer saat çalışma yaptılıdığı, yani bir aylık sürede (20x12=240)-(26x7,5=195)=45 saat fazla çalışma yaptırılmakta ve bu çalışmalara karşılık zamlı ücretleri ödenmemektedir" şeklinde tespit yapıldığı anlaşılmıştır.