muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3931, Karar No: 2024/6566, Tarih: 09.09.2024

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/585 Esas, 2021/1098 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden ve yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından; hükümlünün 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca BERAATİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16675, Karar No: 2023/1575, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16675 E.  ,  2023/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında; cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde verilen kararın; 6217 sayılı Kanun'un 26 ıncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/797 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mağduru taciz ettiğine ve elinde bıçak olduğuna dair kanıtın bulunmadığına, bıçağın kendisine ait olmadığına, polislerin eline nasıl geçtiğini bilmediğine, mahkemenin eksik yargılama ile yanlış karar verdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mağduru taciz ettiğine ve elinde bıçak olduğuna dair kanıtın bulunmadığına, bıçağın kendisine ait olmadığına, polislerin eline nasıl geçtiğini bilmediğine, mahkemenin eksik yargılama ile yanlış karar verdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''İddianame, şikayet, savunma, ele geçen bıçağın incelenmesine dair uzmanlık raporu, 07/11/2015 tarihli kolluk tutanağı, nüfus ve sabıka kaydı ile tüm dosya kapsamı incelendiğinde; olay akşamı mağdurun elinde poşetlerle oturduğu binaya girerken sanığın yolunu kestiği, mağdurun onun yanından geçerek evine girdiği, sonrasında giriş katta oturduğudan mutfağında çalışırken sanığın kendisini gözetlemeye başladığı mağdurun fark etmesi üzerine sanığın "şişt "diye seslendiği, mağdurun balkona çıktığı, sanığın ben yalnızım sahilde geziyordum. anlarsın ya şeklinde taciz içeren sözler söylediği, mağdurun sanığı terslediği, içeri girip kapıyı ve pencereyi örttüğü sanığın mağdurun evinini karşısında kaldırımda alkol almaya başladığı , bu arada elindeki bıçağında mağdur tarafından fark edildiği, 155 i arayan mağdurun bir yandan da sapık var diye bağırarak sanığın yakalanmasını sağladığı, bıçağın sanığın üzerinde çıktığı, niteliği itibari ile 6136 S.K. , 15/1 kapsamında kalan yasak nitelikteki kama benzeri bıçak olduğu, diğer eylemerinin TCK 105/1 maddesindeki cinsel taciz eylemini oluşturduğu, 6136 S.K M suçundan teşdit sebebi görülmemiş ise de cinsel taciz suçu yönünden ısrarlı davranışları mağdurun evine girmesinden itibaren başlayarak, balkondan onu izleyerek , çağırarak , gezme teklifinde bulunarak ve ısrarla suçu işlediği anlaşıldığından ceza tayin edilirken asgari sınırdan bir miktar uzaklaşılmış, sanığın sabıkalı geçmişine, sabıkasında HAGB ilamı bulunmasına rağmen tekrar kasıtlı suç işlemekten kaçınmamasına bu şekilde yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemizde olumlu kanaat bırakmamasına göre hükmün açıklanması geri bırakılmamış, mağdurun samimi görülen anlatımlarına eylemin giriş kattaki evinin hemen önünde olduğuna dair anlatımlarına göre sanığın başka birine seslendiğine dair anlatımlarına itibar edilmemiş, mağdurun eylemin kime yöneldiğnii anlayabilecek olgunlukta olduğu müşahade edilmiş, mağdur beyanlarına itibar ederek hüküm kurmak gerekmiştir.'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan verilen para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın anılan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan verilen para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın anılan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Sanık hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan temyizi kabil hükümle ilgili olarak; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) inci bendinde açıklanan nedenlerle; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) nci bendinde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/797 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararı sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22936, Karar No: 2017/3888, Tarih: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22936 E.  ,  2017/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme’ye ilişkin hükümde İİK 331/1 yerine İİK 331/son maddesinin yazılması yazım hatası olarak kabul edilerek temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde borçlu şirket yetkilisi ...’ın 2009 yılı içinde gerek şahsi hesapları arasında, gerekse şirket hesabına giren paraları bir çok kez aynı gün içinde yanında sigortalı olarak çalışan ..., ... ve eski eşi ... hesabına havale ederek alacaklıları zarara uğratmak kastı ile mevcut eksilttiğini bildirerek şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, şikayetçi vekiline sanık ...’un olaya nasıl iştirak ettiğinin açıklattırılıp isimlerine para havale yapılan kişilerin tanık olarak dinlenilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine sanığın borçlu şirketin yetkilisi olmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde borçlu şirket yetkilisi ...’ın 2009 yılı içinde gerek şahsi hesapları arasında, gerekse şirket hesabına giren paraları bir çok kez aynı gün içinde yanında sigortalı olarak çalışan ..., ... ve eski eşi Taraf hesabına havale ederek alacaklıları zarara uğratmak kastı ile mevcut eksilttiğini bildirerek şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, bu konuda banka kayıtları getirtilip havalelerin neden yapıldığı araştırılıp isimlerine para havale yapılan kişilerin tanık olarak dinlenilip tüm belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik araştırma ve defter ve belgelerin ibraz edilmediği gerekçesi ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

Kabule göre,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/802, Karar No: 2023/7560, Tarih: 21.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/802 E.  ,  2023/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/14 Esas, 2021/451 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kastamonu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 112 ada 277 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti, tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırmaya konu taşınmazın kıymet takdiri raporunda m² birim fiyatının çok düşük belirlendiğini, taşınmaz vasfının arsa olarak kabulü ile m² birim fiyatının 500,00 TL/m² olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.12.2018 tarihli ve 2018/33 Esas, 2018/423 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/556 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/556 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların üstün ve eksik yönleri karşılaştırılırken puanlama tablosuyla hesap arasında çelişki olması, emsallerin metrekare değerlerinin ortalanması alınması ve dava konusu taşınmaz ile emsale ait emlak vergisine esas rayiç m² değerleri ve sözü edilen taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığı araştırılıp bu hususlara ilişkin yazı cevapları getirtilmediğinden denetlenemeyen rapora göre hüküm kurulması ve Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu, emsalin hatalı seçildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihaî kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihaî kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/180, Karar No: 2022/20059, Tarih: 29.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/180 E.  ,  2022/20059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç uydurma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç uydurma suçunun oluşabilmesi için, işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili mercilere işlenmiş gibi ihbar etmek ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurmak gerekmekte olup ayrıca bir kişiye isnatta bulunulmaması gerekmektedir. Uydurulan suçun faili olarak gerçek bir kişi gösterilmiş ise, fiil iftira suçunu oluşturur. Dava konusu dosyada sanıkların suça konu kayıp olduğu iddia edilen zarfların kamera kayıt görüntülerine göre katılan tarafından çöpe atıldığının görülmesi nedeniyle tutanak tuttukları ve böylece katılanın işten çıkarılmasına sebebiyet vermiş iseler de sanıkların katılana iftira kastıyla hareket etmedikleri anlaşıldığından mahkemece verilen beraat kararı sonucu itibariyle isabetli olduğundan bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.12.2022 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6206, Karar No: 2012/10337, Tarih: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6206 E.  ,  2012/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan zemini başka kişiye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan, zemini başka kişiye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan fen bilirkişi raporunda, C harfi ile gösterilen bölümdeki üzüm asmalarının, zeminde kapladığı alan belirlenip, bu bölümün kapama bağ niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre bedeli belirlendikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra; D ve E harfleri ile işaretli bölümlerdeki ağaçlara da yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilerek muhdesat bedelinin tespiti, yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan üzüm bağının yaşına göre, 2009 yılındaki dekar başına üretim giderlerinin ortalama 300,00-TL kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile fazla bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın C harfi ile işaretli bölümü, kapama üzüm bağı olarak değerlendirildiğinden bu kısımda bulunan muhtelif ağaçlar da, bu bedele dahil olduğu halde, yazılı şekilde ağaçlar için ayrıca bedel takdir edilerek fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.