muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/446, Karar No: 2021/335, Tarih: 01.07.2021

Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 13.12.2012 tarihli yazısı ekinde dosya içerisine gönderilen EET İç ve Dış Ticaret AŞ hakkında düzenlenen 29.05.2007 tarihli ve 26 sayılı vergi tekniği raporunda; 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yılları yönünden yapılan inceleme sonucunda, gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, sahte belge düzenlemek amacı ile mükellefiyetinin devam ettirildiği ve bu kapsamda düzenlenen belgelerin sahte belge mahiyetinde olduğu,

Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret hakkında düzenlenen 14.05.2009 tarihli ve 38 sayılı vergi tekniği raporunda; 2006 ve 2007 takvim yılları yönünden yapılan inceleme sonucunda, mükellefin gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, tamamen sahte fatura düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirildiği ve mükellef tarafından düzenlenen tüm belgelerin komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte belgeler olduğu,

Tespitlerinin yer aldığı,

Ayrıca aynı yazı ekinde gönderilen İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 15.06.2007 tarihli mütalaası ile EET İç ve Dış Ticaret AŞ yetkilileri hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığına, 01.06.2009 tarihli mütalaası ile de Güven Sıvacı hakkında Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Sanık aşamalarda; suç tarihlerinde ... Araşt. Prodük. Halkla İliş. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin yöneticisi ve yetkilisi olduğunu, ticari faaliyetlerinin gerçek olduğunu, yoğun bir iş yükü altında çalıştıklarını, işlerini yaparken anketörlük hizmeti ve veri girişi hizmeti satın aldıklarını, üniversite hocaları ile de çalışma yaptıklarını, akademisyenler tarafından hazırlanan raporların kendilerine geldiğini, bu raporları ilgili kuruma verdikten sonra paralarını aldıklarını, daha sonra da akademisyenlere ödeme yaptıklarını ve faturaları da akademisyenlerden aldıklarını, bu sebeple EET İç ve Dış Ticaret AŞ ve Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret isimli firmaları tanımadığını, sahte fatura konusunda herhangi bir kastının olmadığını, kullandıkları belgeler arasında sahte belge olması hâlinde de bunları bilerek kullanmadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Seğmenler Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan ... Araşt. Prodük. Halkla İliş. San. ve Tic. Ltd. Şirketi’nin yetkilisi olan sanık ...’nun, 2006 yılında, sahte fatura düzenlediği tespit edilen EET İç ve Dış Ticaret AŞ’ye ait 26.05.2006 ve 02.06.2006 tarihli iki adet fatura ile Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret’e ait 01.12.2006, 04.12.2006, 06.12.2006, 08.12.2006, 11.12.2006, 13.12.2006, 15.12.2006, 18.12.2006, 20.12.2006, 21.12.2006, 22.12.2006, 25.12.2006 ve 27.12.2006 tarihli on üç adet faturayı, 2007 yılında ise Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret’e ait 05.01.2007, 10.01.2007, 15.01.2007 ve 22.01.2007 tarihli dört adet faturayı ilgili dönem KDV beyannamelerine konu ederek kullandığının iddia ve kabul edildiği olayda;

1- Sanığa atılı 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının sübutu bakımından eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığının incelenmesinde;

Anket hizmetleri alanında faaliyette bulunmak amacı ile mükellefiyet tesis ettiren ... Araşt. Prodük. Halkla İliş. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi raporlarında; adı geçen şirket yetkilisi olan sanığın, 29.05.2007 tarihli, 26 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen EET İç ve Dış Ticaret AŞ ve 14.05.2009 tarihli, 38 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret’e ait faturaları ilgili dönem KDV beyannamelerinde kullanarak indirim konusu yaptığının, 2006 takvim yılında kullanıldığı belirlenen KDV hariç 136.000 TL tutarındaki söz konusu faturaların, 166.766 TL olarak gelir tablosu dökümünde yer alan satılan hizmet maliyetine oranının %81.55, 2007 takvim yılında kullanıldığı belirlenen KDV hariç 84.750 TL tutarındaki söz konusu faturaların, 84.750 TL olarak gelir tablosu dökümünde yer alan satılan hizmet maliyetine oranının %100 gibi yüksek bir oran olduğunun, mükellef kurumun 8.000 TL’yi aşan ödemelerini Vergi Usul Kanunu’nun 332 No.lu Genel Tebliği'ne göre herhangi bir banka, özel finans kurumu ya da Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü aracılığıyla gerçekleştirmesi gerekirken belirtilen meblağı aşan fatura bedelleri de dahil olmak üzere sahte fatura tutarlarının nakit olarak ödendiğinin defter kayıtlarında gösterildiğinin tespit edildiği, faturaları düzenleyen firmalar hakkında hazırlanan ve dosya içerisine getirtilen 29.05.2007 tarihli, 26 sayılı ve 14.05.2009 tarihli, 38 sayılı vergi tekniği raporlarında da, EET İç ve Dış Ticaret AŞ ile Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret isimli firmaların gerçek bir ticari faaliyetlerinin bulunmadığı, sahte belge düzenlemek amacı ile mükellefiyet tesis ettirdikleri ve düzenlenen belgelerin sahte belge mahiyetinde olduğu tespitlerinin yer aldığı, ayrıca İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 15.06.2007 tarihli mütalaası ile EET İç ve Dış Ticaret AŞ yetkilileri hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığına, 01.06

. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret isimli firmaların gerçek bir ticari faaliyetlerinin bulunmadığı, sahte belge düzenlemek amacı ile mükellefiyet tesis ettirdikleri ve düzenlenen belgelerin sahte belge mahiyetinde olduğu tespitlerinin yer aldığı, ayrıca İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 15.06.2007 tarihli mütalaası ile EET İç ve Dış Ticaret AŞ yetkilileri hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığına, 01.06.2009 tarihli mütalaası ile de Güven Sıvacı hakkında Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, sanığın da aşamalarda, adı geçen firmalarla ticari ilişkisini ispatlar nitelikte bir belge ibraz edemediği gibi bu firmaları tanımadığı, sahte fatura konusunda herhangi bir kastının olmadığı, kullandıkları belgeler arasında sahte belge olması hâlinde de bunları bilerek kullanmadığı şeklindeki suçtan kurtulmaya yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura kullanma eylemlerinin sabit olduğu, sanığın yetkilisi olduğu şirketin anket hizmetleri alanında faaliyette bulunması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında belirtilen; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı hususlarının tespitine olanak bulunmadığı, ayrıca mevcut deliller karşısında, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen EET İç ve Dış Ticaret AŞ ve Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret isimli firma yetkilileri hakkında açılmış bir dava bulunup bulunmadığının araştırılarak dosyaların getirtilmesinin ise sonucu değiştirmeyeceği, bu suretle suçun sübutu bakımından herhangi bir eksik araştırma bulunmadığı sonucuna varılmalıdır.

2- Sanığa atılı 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olarak zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından eksik araştırmayla karar verilip verilmediğinin incelenmesinde ise;

Sahte fatura kullanma suçunun, gerçekte herhangi bir mal alım satımına dayanmayan fatura bilgilerinin kaydedildiği beyannamenin ilgili vergi dairesine verilmesiyle oluştuğu, bu itibarla sahte fatura kullanma suçları yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanmasında kıstas olarak düzenlenen sahte fatura sayısının değil, aynı takvim yılında farklı dönemlerde verilen beyanname sayısının dikkate alınmasının gerektiği cihetle; sanığın yetkilisi olduğu ... Araşt. Prodük. Halkla İliş. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen ve 2007/02, 04, 07 inceleme dönemini konu alan 22.03.2010 tarihli ve 15 sayılı vergi inceleme raporu ile eki tutanakta; mükellef şirketin, kullandığı sahte faturaların, yalnızca Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret’e ait 05.01.2007, 10.01.2007, 15.01.2007 ve 22.01.2007 tarihli dört adet fatura olduğu belirtilmesine rağmen aynı rapor ve tutanakta, bu faturaların ilgili dönem KDV beyannamelerinde kullanılarak indirim konusu yapıldığı şeklindeki tespitlere yer verildiği, ancak sanığın, 2007 yılında kullandığı belirtilen ve iddianameye konu edilen dört adet faturanın 2007 yılı Ocak ayında düzenlenmesi nedeniyle bilinen uygulamaya göre faturaların, düzenlendiği aya ilişkin KDV beyannamesiyle kullanılması gerektiği göz önünde bulundurulduğunda, sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında 2007 yılının 2, 4 ve 7. aylarının incelenmesine dair vergi raporundaki “ilgili dönem KDV beyannamelerinde kullanılarak indirim konusu yapıldığı” tespitinin anlaşılabilmesi yönünden iddianameye konu edilen dört adet faturanın 2007 yılında bir beyannameye mi yoksa birden fazla beyannameye mi konu edilerek kullanıldığı hususu ilgili vergi dairesinden sorularak sonucuna göre sanık hakkında zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, sanığa atılı 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının sübutu bakımından eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığına yönelik uyuşmazlık konusu yönünden reddine, sanığa atılı 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olarak zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından eksik araştırmayla karar verilip verilmediğine yönelik uyuşmazlık konusu yönünden ise değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi yönünden eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Sanığa atılı 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının sübutu bakımından eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığına yönelik uyuşmazlık konusu yönünden REDDİNE,

b) Sanığa atılı 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olarak zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından eksik araştırmayla karar verilip verilmediğine yönelik uyuşmazlık konusu yönünden ise DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.10.2017 tarihli ve 7983-6988 sayılı sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2012 tarihli ve 1130-542 sayılı sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi yönünden eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.07.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16910, Karar No: 2013/14891, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16910 E.  ,  2013/14891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna

göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. iç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın 01/02/1988 tarihinde vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için sanık ... ile resmi nikah yapmadan birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9014, Karar No: 2013/13568, Tarih: 24.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9014 E.  ,  2013/13568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekilinin sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyizinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin sanık hakkında 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği en aleyhe 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12272, Karar No: 2018/8704, Tarih: 16.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12272 E.  ,  2018/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 18/06/2001-02/02/2013 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, ekonomik sebeplerle işçinin maaşında indirim yapılmasının teklif edildiğini, davacının bunu kabul etmeyince işverenlikçe iş akdine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve agi ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili, davacının hiçbir sebep yokken kendi el yazısı ile yazdığı yazıyla istifa ettiğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş yerinden maaşından indirim yapılması üzerine haklı nedenle kendisinin ayrıldığı bu nedenle haklı nedenle de olsa iş akdini kendisi feshettiği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddiyle davanın kısmen kabulüne yönelik karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının iş akdinin sona erme şekli konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin kanuni düzenlemesi ise aynı Yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanunu'nda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.