muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3617, Karar No: 2023/2442, Tarih: 25.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekili

Vermiş olduğu süre tutum dilekçesinde, suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayin edildiğini, her iki suç yönünden de temel cezaların tayininde alt sınırdan hüküm kurulmasının olayın vahametine, hakkaniyete, usul ve kanuna aykırı düştüğünü, suça sürüklenen çocuk hakkında daha fazla ceza tayini gerektiğini ve diğer temyiz sebeplerini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii

Suça sürüklenen çocuğun tevil yollu mağdurenin rızası dahilinde cinsel ilişki olduğuna dair bir beyanı olmadığını, suça sürüklenen çocuğun cinsel birlikteliğin öpüşmek olduğunu zannederek cinsel ilişkiden kastının mağdure ile öpüşmesi olduğunu, mağdurenin beyanı dışında somut bir delilin bulunmadığını, aldırılan raporlara göre de suça sürüklenen çocuğun anal yoldan organ sokma şeklinde bir eyleminin bulunmadığını, suça sürüklenen çocuğun mağdure ile rızası dahilinde öpüşmek dışında organ sokma şeklinde bir eyleminin söz konusu olmadığını, rıza varlığı nedeni ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığını, mağdurenin soyut beyanından başka evde zorla tutulduğuna dair somut bir delilin bulunmadığını, suça sürüklenen çocuk hakkında tüm suçlardan dolayı beraat kararı verilmesi gerektiğini, mürafaa talebinin kabul edilmesini ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "Mağdur ve SSÇ ...'in sınıf arkadaşı olduklarını, suç tarihinden önce mağdur ve SSÇ nin buluşarak öpüştüklerini ve mağdurun sanığın cinsel organını rızası ile ağzına aldığını, SSÇ'nin bu eyleminden sonra mağdura olayı kimseye söylememesi hususunda korkuttuğunu, devamında elinde ilişkilerinin görüntüleri olduğunu, istediği yere gelmemesi halinde bu görüntüleri facebook sitesinde yayınlayacağını belirttiğini, mağdurun bu görüntülerin yayınlanmasından korkarak SSÇ nin istediği ... ... Mahallesi, \*\*\*\*\*\*\*\*\* İlköğretim Okulu karşısında amcası olan ... \*\*\*\*\*'in kaldığı eve gitmek zorunda kaldığını, burada SSÇ nin mağdura çıplak görüntülerini içerir videoyu cep telefonundan gösterdiğini, akabinde SSÇ ...'in mağdurun boğazını sıkarak, 'geç lan içeriye' diyerek zorla evin içerisine götürdüğünü, burada SSÇ'nin mağdura yönelik cinsel yakınlaşmaya çalıştığını, mağdurun direniş gösterip ağlamaya başladığında SSÇ'nin yüzene tokat atarak zorla elbiselerini çıkarttığını, SSÇ'nin zorla mağdurla anal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini, yine mağdurun ağzını zorla açarak ağzına boşaldığını, ardından mağdurun evden kaçarak uzaklaştığını ve durumu annesi olan müştekiye bildirmesi üzerine olayın ortaya çıktığının anlaşıldığı kabul edilmiş,

Sanığın mağdurla rızası dahilinde ilişki yaşadığına dair tevilli ikrarda bulunduğu somut olayda, mağdura ssç tarafından gönderilen mesajın mağdura ait 0543 9\*\* \*\* \*\* nolu hattan 'ilet' seçeneği ile tanık ...'a gönderildiği, mesaj içeriğinde; 'hemen dolmuşa bin yanıma gel, konuşacaklarım var, yoksa videoyu faceye atarım. Hemen gel konuşalım, videoyu silim' yazılı olduğunun ve yine 17/07/2013 tarihinde, saat: 17.07'de içeriğinde 'yanıma gel lan, bin dolmuşa , hesap sorma, hadi' yazılı olduğunun görüldüğünü, Ünye Devlet Hastanesinin raporlarına göre mağdurun fizik muayenede yüzde sağ ve sol moxillada hassasiyetin olduğunu, btm ile giderilebilir nitelikte olduğunu, genital muayenede perineal bölgede ekimoz, laserasyon darp cebir izine rastlanmadığını, Samsun Adli Tıp Kurumunca tanzim edilen 03/02/2014 tarih ve 2014/477 sayılı raporunda mağdurenin vajinal muayenesi sonucunda bakire olduğunun, anal muayenesinde ise, anal girişte iyileşmesi tam olarak tanımlanmayan fissürlerin kişinin vücuduna organ veya sair cisim sokma sonucunda oluşabileceği gibi, kişinin yapısal özellikleri nedeniyle de oluşabileceği beliritilmesi,olayın gelişim biçimi, resmiyete intikal zamanı ve nedeni, tanıkların anlatımı, doktor raporları da bir bütün olarak değerlendirildiğinde suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, 15 yaşını doldurmuş olduğu anlaşılan mağdura yönelik mağdurun boğazını tutup kolundan çekerek ve önceki ilişkilerine ait görüntüleri internette yayacağını söyleyerek TCK'nun 103/4 maddesindeki cebir ve tehdit unsurunu kapsayacak şekilde mağdureye yönelik cinsel istismar suçunu işlemiş olduğu ve aynı zamanda mağduru bulunduğu eve zorla sokarak cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlemiş olduğu sonucuna varılarak aleyhe lehe kanun değerlendirilmesi de yapılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istekleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/123 Esas, 2014/348 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/123 Esas, 2014/348 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6599, Karar No: 2021/11150, Tarih: 30.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6599 E.  ,  2021/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm, süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 09.12.2020 tarihli, 2020/7605 esas ve 2020/17983 karar sayılı ilamı ile davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, davalı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 gün ve 1987/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı ilamı ile 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işveren işyerinde gece bekçisi olarak çalışan davacının günlük çalışma süresinin tespiti noktasında davalı tanıklarının işyerinde beş bekçi bulunduğuna dair beyanlarının temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı ve bu yönde bir araştırma yapılmadan davacının tek bekçi olduğu kabul edilerek bozma yapıldığı anlaşılmakla, Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen bozma kararının bu yönden maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1997 - 15.10.1997 ve 01.08.2005 - Ocak 2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait şantiye işyerinde bekçi olarak çalıştığını, 2012 yılında emekli olduğunu ancak çalışmasına devam ettiğini, emekli olduktan sonraki çalışmalarının işverence Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışmasının sigorta kayıtlarında gösterilen süre kadar olduğunu, davacının bekçi olarak çalıştığını, ancak bu bekçiliğin silahlı ve sürekli uyanık biçimde bir bekçilik olmayıp, geceleri inşaat alanında yatarak oradaki bazı makine ve araçların başkaları tarafından zarara uğratılmaması için göz kulak olmak şeklinde olduğunu, gece inşaat alanında kendisine tahsis edilen yerde yemek yediğini ve bir gürültü olması halinde müdahale etmek ya da haber vermek suretiyle orada uyuduğunu, emekli oluncaya kadar asgari ücret ödenip sigorta yapılarak çalıştığını, bahsettiği şekilde çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının çalışmasının şantiyede gece ve gündüz barınarak devam ettiği, burada bulunan çeşitli alet ve makinelere göz kulak olması şeklinde çalıştığı, evi de aynı yerde olduğundan, mesai ve dinlenmesinin iç içe geçmiş vaziyette olduğu, dinlenme zamanını da aynı işyerinde geçiren işçinin fazla mesai talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle fazla çalışma alacağının reddine, diğer taleplerin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, "yaz kış tüm mevsimlerde kesintisiz olarak haftanın 7 günü saat 18.00’dan ertesi gün 09.00’a kadar bekçi olarak çalıştığını” beyanla fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiştir. Davalı vekili ise, davacının bekçi olarak çalıştığını, ancak bu bekçiliğin silahlı ve sürekli uyanık biçimde bir bekçilik olmayıp, geceleri inşaat alanında yatarak oradaki bazı makine ve araçların başkaları tarafından zarara uğratılmaması için göz kulak olmak şeklinde olduğunu, gece inşaat alanında kendisine tahsis edilen yerde, yemeğini yeyip, bir gürültü olması halinde müdahale etmek ya da haber vermek suretiyle orada uyuduğunu savunmuştur. Davacı tanıklarından Mehmet A., davacının bekçi olarak çalıştığını, akşam 18.00'dan sabah 08.00'a kadar çalıştığını, iş makinalarını beklediğini, Yasin İ., davacının işyerinde bekçi olarak çalıştığını, akşam 18.00'dan sabah 08.00'a kadar çalıştığını, iş makinalarını beklediğini, ayrı bir evi olmadığı için akşamları bekçi olarak kaldığını, gündüzleri işyerinde yattığını, yazın arazide, kışın da şantiyede bekçilik yaptığını, Şahin C. ise, davacının işyerinde bekçi olarak çalıştığını, akşam 18.00'dan sabah 08.00-09.00 civarına kadar çalıştığını, iş makinalarını beklediğini beyan etmişlerdir. Davalı tanıklarından Cemal H., davacının şantiyeye ve arızalı makine olduğu zaman ara sıra onlara baktığını, sadece davacının bekçi olarak çalışmadığını, 5-6 tane bekçinin olduğunu, cumartesi pazar günleri gündüz çekip gittiğini, akşam yatacak yeri olmadığı için yatmak için şantiyeye geldiğini, davacının günlük fiilen işyeri bekleyip çalışması olmadığını, istediği zaman gezip istediği zaman geldiğini, ... ise, davacının gidecek yeri olmadığını, sürekli konteynır da kaldığını, akşam 17.30 da işyerinin paydos olduktan sonra bekçilerden birinin gece 24.00’a kadar diğerinin de 24.00’dan sabah 07.00’a kadar beklediğini, bu şekilde dönüşümlü olarak bir gecede iki kişi çalıştığını, beş bekçinin olduğunu, 5.bekçinin de gündüz inşaatı beklediğini, davacının gececi olan bekçilerden olduğunu, bekçilerin 5 kişi olup fazla çalışmalarına gerek olmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece davacının çalışmasının şantiyede gece ve gündüz barınarak devam ettiği, burada bulunan çeşitli alet ve makinelere göz kulak olması şeklinde çalıştığı, evi de aynı yerde olduğundan, mesai ve dinlenmesinin iç içe geçmiş vaziyette olduğu, dinlenme zamanını da aynı işyerinde geçiren işçinin fazla çalışma talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle fazla çalışma isteğinin reddine karar verilmiştir. Ancak varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Şöyle ki, davalı şirkete ait şantiye işyerinde bekçi olarak görev yapan davacının her ne kadar gece ve gündüz şantiyede barındığı anlaşılmakta ise de, gerek taraf beyanlarından gerekse de taraf tanık beyanlarından, davacının gece bekçisi olarak çalıştığı ve işyerindeki gece bekçiliği işinin 18.00-08.00 saatleri arası gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Ancak davalı tanıklarınca işyerinde beş bekçi bulunduğu ve bunların dönüşümlü olarak çalışkları beyan edilmiş olup bu husus davacı tanıklarından sorulmamıştır. Belirtilen sebeple, davacı tanıkları yeniden dinlenerek işyerinde kaç bekçi çalıştığı, birden fazla bekçi çalışıyor ise bunların kaç tanesinin gündüz kaç tanesinin gece bekçisi olduğu, gece ve gündüz çalışan bekçilerin çalışma saatlerinin tam olarak ne olduğu hususlarında beyanları alınmalıdır. İşyerinde davacıdan başka çalışan bekçi olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan ve davacının gece bekçiliği yaptığı saatler netleştirildikten sonra dava konusu fazla çalışma alacağı yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer yandan, davalı tarafça dosyaya bir kısım para makbuzları sunulmuştur. Söz konusu belgelerde davacının isim ve imzası var ise de, ödemelerin neye ilişkin olduğuna dair bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı taraf, söz konusu ödemelerin, aylık ücret alacağına ilişkin olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, anılan ödemelerin bir kısmının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına ilişkin olduğu kabul edilerek, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanmasında dikkate alınmış ise de, belgelerdeki ödemelerin neye ilişkin olduğuna dair herhangi bir açıklama bulunmadığı göz önüne alındığında, söz konusu ödemelerin ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödemesi olduğunun davalı tarafından ispatlanamadığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4318, Karar No: 2018/166, Tarih: 11.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4318 E.  ,  2018/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2 - CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilmeden; yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi ayrıca hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Adli sicil kaydında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddeleri uyarınca bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, Kars 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/100 esas ve 2005/62 karar sayılı ilamı ile TCK’nın 125/3. maddesi ve TCK'nın 265/1.maddesinden verilen iki ayrı mahkûmiyet hükmünün bulunduğu anlaşıldığından tekerrüre esas alınan ilamın gerekçeli kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11249, Karar No: 2016/6852, Tarih: 17.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11249 E.  ,  2016/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/11/2012 tarih ve 2012/21-2012/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, ...-... seferini yapan davalı şirkete ait uçakla seyahat ederken 4 adet valizini ilgililere teslim ettiğini, ...'a varıldığında valizlerden birinin kayıp olduğunu, valizin bir hafta içerisinde bulunup teslim edileceğinin söylendiğini, ancak teslim edilmediğini, valiz içindeki hediye tutarı 5.500 USD'ın ödenmesini talep ettiğini ancak davalının 550 USD verilebileceğini beyan ettiğini, 04/07/2011 tarihli faturada valizdeki mücevherin fiyatının 4.200 USD olduğunu, yine 03/09/2011 tarihli faturada görünen... marka bir adet telefonun fiyatının ise 220 USD olduğunu, kaybolan valizdeki diğer eşyalarla birlikte zararın 5.500 USD olduğunu, davalıya 10/01/2012 tarihli ihtarname çekildiğini, bir sonuç alınamadığını belirterek 5.500 USD karşılığı 9.735,00 TL'nin dava tarihi itibari ile işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşımanın 11/09/2011 tarihinde yapıldığını, ... Sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiğini, müvekkiline 7 günlük hak düşürücü sürede açıkça ve yazılı olarak bir ihbar yapılmadığını, bu nedenle taşıyıcının kötü niyetli olması dışında taşıyıcı aleyhine dava açılamayacağını, yolcunun özel bir fayda beyanında bulunulmadığını ve gerektirmesi halinde ilave bir ödeme yapılmadığından sorumluluğun 1000 özel çekme hakkı ile sınırlı olduğunu, söz konusu limitin 1131 SDR'ye yükseltildiğini, bir kıymetli taşın ve cep telefonunun el çantası yerine bagaja konularak verilmesinin hayatın olağan akışına uymadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.