muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12598, Karar No: 2010/9550, Tarih: 07.10.2010

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 7.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8204, Karar No: 2020/243, Tarih: 14.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8204 E.  ,  2020/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekcesine göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu 357/17 parsel sayılı taşınmaz yönünden ilk karar gereği hüküm altına alınmış olan 132.202,11 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 03.06.2015 tarihine kadar, bozma sonrası ödenmesine hükmedilen 158.934,51 TL den ilk karar ile hüküm altına alınmış olan bedelin mahsubu ile bulunan 26.732,40 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ikinci karar tarihi olan 28.03.2019 tarihine kadar ve bankaya nemalandırılmak üzere yatırılan 71.174,45 TL bedele ise 24.05.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar, 358 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden ilk karar gereği hüküm altına alınmış olan 18.104,55 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 03.06.2015 tarihine kadar, bozma sonrası ödenmesine hükmedilen 18.153,06 TL den ilk karar ile hüküm altına alınmış olan bedelin mahsubu ile bulunan 48,51 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ikinci karar tarihi olan 28.03.2019 tarihine kadar ve bankaya nemalandırılmak üzere yatırılan 13.529,90 TL bedele ise 24.05.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faize

hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verildiği gibi, 358 ada 14 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise bankaya nemalandırılmak üzere yatırılan 24.490,05 TL bedele ise 24.05.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verildiği gibi, 358 ada 14 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise bankaya nemalandırılmak üzere yatırılan 24.490,05 TL bedele ise 24.05.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1/c bendinin çıkartılmasına, yerine (Dava konusu 357/17 parsel sayılı taşınmaz yönünden ilk karar gereği hüküm altına alınmış olan 132.202,11 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 03.06.2015 tarihine kadar, bozma sonrası ödenmesine hükmedilen 158.934,51 TL den ilk karar ile hüküm altına alınmış olan bedelin mahsubu ile bulunan 26.732,40 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ikinci karar tarihi olan 28.03.2019 tarihine kadar ve bankaya nemalandırılmak üzere yatırılan 71.174,45 TL bedele ise 24.05.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) paragrafının yazılmasına,

b) 3/c bendinin çıkartılmasına, yerine çıkartılmasına, yerine (ilk karar gereği hüküm altına alınmış olan 18.104,55 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 03.06.2015 tarihine kadar, bozma sonrası ödenmesine hükmedilen 18.153,06 TL den ilk karar ile hüküm altına alınmış olan bedelin mahsubu ile bulunan 48,51 TL bedele 24.05.2013 tarihinden ikinci karar tarihi olan 28.03.2019 tarihine kadar ve bankaya nemalandırılmak üzere yatırılan 13.529,90 TL bedele ise 24.05.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) paragrafının yazılmasına,

c) 2/c bendinin sonuna (bankaya nemalandırılmak üzere yatırılan 24.490,05 TL bedele ise 24.05.2013 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1306, Karar No: 2011/5068, Tarih: 20.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1306 E.  ,  2011/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bartın İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 21.10.2009 tarihli kira parası 4500.-TL, 21.01.2010 tarihli kira parası 4.500.-TL, 21.04.2010 tarihli kira parası 4.500.-TL toplamı olan 13.500.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve 13.500.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatı olan 5.400.-TL'nin davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı borçlunun tahliye yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Örnek 13 ödeme emrinde 30 günlük ödeme sürelesinin yazılmadığı görülmüştür. İ.İ.K.nun 269/1.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken Borçlar Kanununun 260.maddesinde yer alan yasal ödeme süresi olan 30 günlük ödeme süresinin borçluya verilmemesi durumunda tahliye istenemez. Yasal koşulları içermeyen ödeme emri tahliye yönünden hukuki sonuç doğurmayacağından mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 06.05.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 21.10.2009 ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede aylık kiranın 1500.-TL olduğu ve üç ayda bir peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında kiranın tamamını ödediklerini borçlarının bulunmadığını savunmuşlar, temyizde ise 31.12.2011'e kadar kiraların alındığına dair 21.10.2009 düzenleme tarihli protokol başlığı altında ödeme belgesi ibraz etmişlerdir. Mahkemece 21.10.2009 tarihli protokol aslı istenerek, kira alacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2349, Karar No: 2016/7715, Tarih: 21.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2349 E.  ,  2016/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında 2006-2007 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat Sanıklar hakkında 2004-2005 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Ortadan kaldırılma Sanıklar ... ve ... haklarında 2006-2007 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan : Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ... müdafiinin, sanıklar ... ve ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 17.03.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 25.03.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılan sanık ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 14.04.2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle; sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının "sahte fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak ...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2009 gün ve 2009/26327 esas sayılı iddianamesi ile sanık ...'ün "sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, kararın gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenlediği kabul edildiği halde iddianame dışına çıkılıp dava konusu yapılmayan "sahte fatura kullanmak'' suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

2- Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde tespiti bakımından, 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlenen faturaları kullandıkları belirtilen şahısların ve şirket yetkililerinin tespiti ile suça konu faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanık ile muhatap olup olmadıklarının sorulması, gerektiğinde suça konu faturaların sanığa aidiyeti hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sahte fatura düzenlemek suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; ilgili yıllara ait fatura asılları veya onaylı örneklerinden yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeksizin, sanık ... yönünden ise hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/709, Karar No: 2022/2421, Tarih: 14.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/709 E.  ,  2022/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışındaki bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy çokluğuyla karar verildi. 14.03.2022(Pzt)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, temyiz edilen hükmün davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden de onanması gerektiğini düşündüğümden, değerli çoğunluğun ilamın 2. ve 3. bentlerinde yazılı bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/1639, Karar No: 2019/3716, Tarih: 22.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1639 E.  ,  2019/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

53/1-2-3, 58/9, 62/1, 63. maddeleri gereğince hapis

cezası ile mahkumiyetine dair istinaf başvusunun

düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16396, Karar No: 2018/10292, Tarih: 10.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16396 E.  ,  2018/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'in işyerinden çaldığı kalemlerin değer tespitlerinin yapılmadığı, kalemlerin değer tespitinin yapılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

2- Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a yönelik eyleminin tamamlanması karşısında, hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanarak eksik ceza tayini,

3- Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'ın işyerinden çaldığı kitabın değerinin 25 TL olması karşısında, malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'ın işyerinden çaldığı giysinin değerinin 49,99 TL olması karşısında; malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Suça sürüklenen çocuğun müşteki Melike Yıldırım'ın işyerinden çaldığı çorapların toplam değerinin 22,50 TL olması karşısında, malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında alınan beyanında, eşyaları çaldığı yerleri tek tek göstererek iadeyi sağladığını belirttiği, müşteki Metin'in işyerinden çıktıktan sonra yakalandığında, kolluk tarafından tutulan tutanakta üzerinden çıkan diğer müştekilere ait eşyaları nereden çaldığının sorulup sorulmadığının belli olmadığı, suça sürüklenen çocuğun bilgi vermesi üzerine müştekilere ulaşılıp iade sağlanmış ise hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının gerektiği anlaşıldığından tutanağı düzenleyen görevlilerin duruşmada dinlenilerek bu hususun açıklığa kavuşturulup sonucuna göre, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

7- Suça sürüklenen çocuğun müşteki ... ve ...'a yönelik eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalması sebebiyle cezada 3/4 oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 3 ay 10 gün olduğu ve bu miktar üzerinden para cezasına çevirme yapılması gerekirken hesap hatası ile çocuğa fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

7- Suça sürüklenen çocuğun müşteki ... ve ...'a yönelik eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalması sebebiyle cezada 3/4 oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 3 ay 10 gün olduğu ve bu miktar üzerinden para cezasına çevirme yapılması gerekirken hesap hatası ile çocuğa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10911, Karar No: 2013/18207, Tarih: 01.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10911 E.  ,  2013/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç ve yapı bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç ve yapı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu davalı idarece kesilen ağaçlara ve yıkılan yapıya değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 21.15-TL. harcın mahsubu ile, bakiyesinin yatırana iadesine, davacı tarafça karşılanan 21,15-TL. nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafından yapılan 479,00-TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.