muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7191, Karar No: 2017/1149, Tarih: 14.02.2017

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve 1948 yılında ilan edilerek kesinleşen ... kadastrosu ile 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmü gereğince yapılan aplikasyon vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin ... sayılan yerlerden olduğu, (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamakla davacı ile davalı ... ve ... Yönetiminin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak ret sebebi ortak olan davalıların tümü aleyhine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ... Yönetimi ve ... vekilleri lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 7. maddesinin (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bentlerinin hükümden çıkarılarak, yerine "Davalı ... Yönetimi ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/3 maddesi gereğince takdir edilen 750.-TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11178, Karar No: 2011/15351, Tarih: 21.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11178 E.  ,  2011/15351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece ,davalı şirket hakkında açılan davanın kabulüne, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile davalı ...'ın icra dosyasına yaptığı itirazının 1563,61-TL üzerinden iptaline, taşınmazın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki deliller ile delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.02.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 750 TL olarak belirlenmiş ve her ayın 4'üne kadar peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı ... sözleşmeyi müşterek-müteselsil kefil sıfatıyla imzalmıştır. Davacı 08.06.2010 tarihinde başlatmış olduğu tahliye talepli icra takibinde aylık 750 TL'den 2009 yılı Aralık ayından 2010 yılı Haziran ayına kadar ödenmeyen 7 aylık kira bedeli ile sözleşmenin 4. maddesi uyarınca muaccel hale gelen Temmuz 2010- Ocak 2011 arasındaki aylara ait 7 aylık kira bedeli olan toplam 10500-TL'nin 70-TL yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiş, davalı ödeme emrinin tebliği üzerine, süresinde yaptığı itirazında kira sözleşmesinden doğan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, borcunun olmadığını bildirmiştir. Davalı, takip konusu dönem kira bedellerini elden ödediğini, ödemeye yönelik belgesi olmadığını, davacı tarafa yemin yöneltmek istediğini beyan etmiştir.Davalı yemin deliline dayanmış olduğundan takip konusu dönem kiralarıyla ilgili olarak davacıya yemin teklif edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ayrıca davalı kiralananı boşalttığını da ileri sürdüğünden Mahkemece kiralananın hangi tarihte boşaltıldığı üzerinde durulmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliye karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2189, Karar No: 2022/512, Tarih: 27.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/2189 E.  ,  2022/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 35. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen uyarlama ve tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın reddine yönelik olarak verilen karar, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27/01/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ve Av. ..., ile davalı vekili Av. ..., geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının gurme market olarak işletmek üzere kiraladığı dava konusu taşınmazı sözleşmeye aykırı olarak süpermarket olarak işlettiğini, sözleşme müzakerelerinde ciro ile ilgili kasten yanlış bilgilendirildiğini, bu nedenle de zarara uğradığını beyan ederek; şimdilik 150.000 TL maddi zararının davalı kiracıdan tahsili ile kira bedelinin güncel kiralar esas alınarak uyarlanmasına karar verilmesini istemiş, yargılama sürecinde davasını ıslah ederek talebini 179.747 TL’ye artırmıştır.

Davalı; hileli davranışlarının bulunmadığını, her iki tarafın tacir olduğunu, sözleşmenin beş yıl boyunca devam ettiğini, beş yıldan sonra açılan davanın yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; koşulları oluşmayan uyarlama isteminin reddine, sözleşmeye aykırı kullanım nedeniyle tazminat isteminin kabulü ile 179.747 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; davacı tarafın davalının sözleşme sırasında hileli davranışta bulunduğuna yönelik iddiasını ispat edemediği, bu durumun varsayılması halinde dahi sözleşme tarihinden itibaren dava tarihine kadar beş yıldan fazla süre geçtiği, bu süre zarfında akdin feshi, sözleşmeden cayma ve benzeri bir yasal girişimde bulunulmadığı, sözleşme süresi içerisinde TBK'nın 138. madde gereğince bir uyarlama koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin kira parasının uyarlanmasına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 112. maddesinde; alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için bu yüzden bir zarara uğramış olması gerektiği düzenlenmiştir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi menfi zarar da olabilir. Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır ki kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kâr kaybı ise kârdan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu eylem yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının, müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Somut olay değerlendirildiğinde; taraflar arasında 26/11/2010 tarihinde imzalanan kira sözleşmesi ile kiralananın ‘...,Market’ konseptinde işletilmek üzere on yıl süre ile kiraya verildiği ve kira bedelinin ciroya göre belirlenmiş olduğu hususlarında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafça; kiralananın sözleşmeye aykırı olarak ‘Süpermarket’ konseptinde kullanılmakta olduğu ve bu durumun ciro düşüklüğüne sebebiyet verdiği iddia edilerek sözleşmeye aykırı fiili kullanım nedeniyle oluşan zararın tazmini talep edilmiştir. Kira sözleşmeleri tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerden olup sözleşmeyle bağlılık ilkesi gereğince taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır. Bu kapsamda davalı kiracı, sözleşme hükümlerine aykırı davranarak cironun ve kiranın düşmesine sebebiyet vermesi halinde, doğan zarardan kiraya verene karşı sorumludur. Ayrıca ciro üzerinden kira bedelinin belirlenmesi halinde, kiracının cirosu, kira bedeline esas alınacağından, kiracının cironun düşmesine neden olacak kusurlu davranışlardan da kaçınmak zorunda olması, dürüstlük kuralının bir gereğidir. Her ne kadar bölge adliye mahkemesince; market olarak kiraya verilen taşınmazın cirosunun kimi zaman düşük kimi zaman yüksek olabileceği, tarafların tacir olması nedeniyle bunun öngörülebilir olduğu, akde aykırılık iddialarının bizzat kullanıma ilişkin olmadığı belirtilerek davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmazın sözleşmede kararlaştırılan konseptte kullanılmamasının cironun düşmesine dolayısıyla davacının elde edeceği kira gelirinin azalmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakta olup, bu hususun önemli ve doğrudan kiralananın bizzat kullanımı ile ilgili olduğunun kabulü gerekir.

O halde bölge adliye mahkemesince; davacı tarafından açılan İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/632 esas sayılı tahliye davasında alınan bilirkişi raporu ile değerlendirilen emsal taşınmazlar da dikkate alınarak, dava konusu olan taşınmaza gerek konumu gerekse nitelikleri bakımından emsal olabilecek ve ‘... Market’ konseptinde işletilen taşınmazlar tespit edilmeli, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve belirlenen emsaller tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (büyüklüğü, konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli vb.) kira bedeline etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, dava konusu kiralanan ile birlikte bu çerçevede değerlendirme yapılarak davacının gerçek zararı tespit edilmeli, ayrıca dava konusu taşınmazın 200 metre yakınında açıldığı belirtilen Ümraniye ...., Süperin açılışına bağlı olarak dava konusu kiralananın cirosunun olumsuz etkilenip etkilenmediği hususu da gözetilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının kira parasının uyarlanmasına yönelik temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın aynı Kanun'un 373/2. maddesi uyarınca kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2317, Karar No: 2021/4573, Tarih: 26.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2317 E.  ,  2021/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34586, Karar No: 2014/612, Tarih: 15.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34586 E.  ,  2014/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2013/151-2013/604

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçluların temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 126. maddesinde satış hazırlığı sırasında icra müdürlüğünce düzenlenecek satış ilanında satışın yapılacağı yer, gün ve saatin açıkça belirtilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu kural ihalenin düzenli yapılmasını ve alıcıların katılacağı saatin önceden tespit edilmesini ve satışın tarafların menfaatine uygun şekilde yapılmasını sağlamaya yöneliktir. Kural olarak şartnamede ilan edilen saatlerde ihalenin başlayıp bitirilmesi gereklidir, ancak; artırmanın devam etmesi halinde ihale saatinin belirlenen saatten sonraya taşması durumu bu kuralın tarafların menfaatine uygun gelen istisnasıdır.

Ayrıca, artırmanın yapılışı ve sonuçlanması hakkında icra müdürlüğünce bir tutanak düzenlenir. Bu tutanakta, İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 49.maddesinde belirtildiği gibi, artırmanın yapıldığı gün, başlama ve bitme saati, sürülen pey miktarı, pey sürenlerin adı ve soyadları, en yüksek peyin üç defa bağırıldığı, ihalenin yapıldığı, ihale yapılmamış ise artırmanın on gün daha uzatılmış olduğu yazılır ve bu tutanak icra müdürü, tellal ve alacaklı tarafından imzalanır.

Somut olayda, şikayete konu 18/02/2013 tarihli 22 numaralı bağımsız bölüme ilişkin ihale tutanağının üst kısmında yazılı ihaleye başlama ve bitiş saatlerinde kalemle git gel ve karartma yapıldığı, ancak tutanağın alt kısmında başlama ve bitiş saatlerinin satış ilanına uygun yazıldığı, mahkemece ihale tutanağında imzası bulunan telal ve icra müdüründen bu husus sorulmadan salt tutanağın üst kısmındaki düzeltmenin paraflanmadığı gerekçesi ile ihalenin feshine karar verildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece huzurda dinlenen tanık beyanlarında ihalenin başlama ve bitiş saatlerine ilişkin farklı anlatımların olduğu da dikkate alınarak, söz konusu ihale tutanağında yazılı satışa başlama ve bitiş saatleri hususunda, tutanakta imzası bulunan tüm zabıt mümzileri dinlenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece huzurda dinlenen tanık beyanlarında ihalenin başlama ve bitiş saatlerine ilişkin farklı anlatımların olduğu da dikkate alınarak, söz konusu ihale tutanağında yazılı satışa başlama ve bitiş saatleri hususunda, tutanakta imzası bulunan tüm zabıt mümzileri dinlenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21, Karar No: 2015/12723, Tarih: 14.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/21 E.  ,  2015/12723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalıya satılan ... marka ... plakalı aracın değişimi için müvekkili şirket aleyhinde açılmış olan davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/299 Esas, 2010/657 Karar sayılı ilamı ile aracın ayıptan ari misli ile değiştirilmesine karar verildiğini, davalının motorlu taşıtlar vergi borcunu ödememesi nedeniyle tescilin yapılamadığını, müvekkilin davalının 2011,2012 ve 2013 yıllarına ait vergi borcunu ödeyerek aracın şirket adına tescilini sağladığını, borcun ödenmesi için yapılan tüm taleplerin sonuçsuz kalması üzerine davalı aleyhinde ....İcra Müdürlüğü'nün 2013/20004 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını,davalının itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek, itirazın iptalini, %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin defalarca talepte bulunmasına rağmen davacının dava konusu aracın trafik tescil kaydını üzerine almaktan kaçındığını, mahkemece aracın ayıp nedeniyle iadesine karar verilmesinden sonra müvekkilin dava konusu araçla ilgili vergi borcundan sorumlu tutulamayacağını, icra inkar tazminatının koşulları oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacıya -0- km araç sattığı, ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/299 Esas 2010/657 Karar sayılı dosyasının incelenmesinden aracın davacı tarafından kullanıldığının anlaşıldığı, davalının dava konusu aracı ayıpsız olarak davacıya iade etmekle yükümlü olduğu,vergi borcunun bir çeşit hukuki ayıp niteliğinde olması sebebiyle davalının aracın kendi kullanımında olduğu süreye ilişkin vergi borcundan sorumlu olduğu, davacı her ne kadar faiz talebinde bulunmuş ise de takip öncesi davalıyı usulüne uygun ihtarname ile temerrüde düşürdüğüne ilişkin belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının ....İcra Müdürlüğü'nün 2013/20004 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline, takibin 2.793,08 TL.yönünden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, kabul edilen miktar üzerinden %20 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27437, Karar No: 2016/3666, Tarih: 29.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2015/27437 E.  ,  2016/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve basit yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... ve .... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/705 esas, 2015/195 sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/191-105 sayılı kararıyla karşı görevsizlik kararı verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen,...Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/05/2015 tarihli ve 2015/381 değişik iş sayılı kararının, ...Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2015 gün ve 350199 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;