muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/27732, Karar No: 2010/17344, Tarih: 03.11.2010

3- Hırsızlığı yapabilmek amacıyla “yıkma, kırma” eylemlerinin 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun unsuru olduğu gözetilmeden ayrıca anılan yasanın 516/3. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu oluştuğu gerekçesiyle sanıklar ... ve ...’in cezalandırılmasına karar verilmesi,

4- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanık ...’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCY.nın 142/1-a; 116/2-4,119/1-c ve 152/1-a. maddelerinde öngörülen cezaların alt sınırları ve suç tarihine göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunması ve adı geçen sanığın, kendisine uzlaşma önerisinde bulunulduğu 28/09/2006 tarihinde 18 yaşını tamamlamadığı ve hükümden önce 5560 sayılı Yasa ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK.nun 253/4 ve 254. maddeleri gereğince, uzlaşma teklifinin ... olmayan sanığın kanuni temsilcisine yapılması gerektiği, inceleme tarihinde ise sanığın 18 yaşını doldurduğunun anlaşılması karşısında; yakınana ve sanığa 5271 sayılı CMK.nun 253, 254. maddeleri

./..

-3-

uyarınca uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

5-Sanıklar ... ve ...’ın eylemlerine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 80/1, 522/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2. maddeleri sanık ...’ın eylemlerine uyan aynı yasanın 493/1-son, 80/1, 522/1, 55/3. maddeleri ile 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan sanıklar ... ve ... yönünden 142/1-a, 143/1, 43/1, 31/2; 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 31/2; 152/1-a, 43/1, 31/2; sanık ... yönünden 142/1-a, 143/1, 43/1, 31/3; 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 31/3; 152/1-a, 43/1, 31/3; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uygulamaya göre sanıklar yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12452, Karar No: 2009/15930, Tarih: 28.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12452 E.  ,  2009/15930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 111 ada 34 parsel sayılı 5175,77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çayır niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (B) harfli 2093,16 m2'lik bölümün davalı adına, (A) harfli 3082,61 m2'lik bölümün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 40-50 olduğu, taşınmazın üzerinde kısmen fındık ceviz ve erik ağaçlarının bulunduğu, kısmen çayırlık halde olduğu, doğu tarafının ise ladin gürgen kestane ağaçları ile kaplı olduğu, doğu bölümün toprağının humuslu olduğu,1973 tarihli hava fotoğraflarında batı bölümünün meyve ağacı ve çayırlık, doğu bölümünün ise ladin, gürgen ve kestane ağaçları ile kaplı olarak gözüktüğü, 1960 atrihli memleket haritasında ise, tamamının açık renkli alanda kaldığı açıklanarak (A) harfli 3082.61 m2'lik bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfli 2093.16 m2'lik bölümün ise orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilerek taşınmazın resmi belgelerdeki konumu ile (A) ve (B) harfli bölümleri gösterilmiştir. 05.09.2008 havale tarihli fenni bilirkişi raporunda ise (A) harfli kültür arazisinin 1353.69 m2 olduğu, (B) harfli orman arazisinin ise 3822.08 m2 olduğu belirtilerek taşınmazın (A) ve (B) harfli bölümlerini gösteren kroki sunulmuştur. 24.03.2009 havale tarihli uzman orman bilirkişi kurulu ve fenni bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda ise orman alanının (A) harfli 3082.61 m2, kültür arazisinin ise (B) harfli 2093.16 m2 olduğu açıklanarak kroki düzenlenmiş ve mahkemece bu kroki esas alınarak hüküm kurulmuştur. Ancak, orman ve fenni bilirkişilerin ayrı ayrı olarak düzenledikleri raporlarda orman olan ve olmayan bölümleri farklı yüzölçümleri ile hesapladıkları ve bu bölümlerin gösterildiği, krokilerin de şeklen birbirinden farklı olduğu, taşınmazın halen bir bölümü üzerinde ladin gürgen, kestane ağaçlarının bulunduğu bunların taşınmaz üzerindeki dağılımlarının gösterilmediği gözönüne alındığında sözkonusu raporların yetersiz ve birbiri ile çelişkili oldukları anlaşılmaktadır.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli;uzman ziraat bilirkişiden taşınmazın üzerindeki ağaçların yaşları ,dağılımları ,adetleri hususunda rapor alınmalı,keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve davalı Özal Konak'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 28/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22385, Karar No: 2014/20774, Tarih: 23.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22385 E.  ,  2014/20774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanıklar ... ve ... hakkında; beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne, sanıklar ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıklar ... ve ...’ın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün oy çokluğu ile, diğer sanık ... yönünden mahkumiyet hükmünün ve sanıklar ... ile ... hakkındaki beraat hükümlerinin oybirliği ile ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Sanık ...’in; ... Yapı Kooperatifinin başkanı, aynı zamanda sitenin yöneticisi olduğu, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile B ve D bloklarının yapımı işinin müteahhit olan sanık...’e devredildiği, sanık ...’ın lise mezunu şantiye şefi olduğu, sanık ...’ün D blok 4 nolu daireyi sanık ...’e sattığı, 9 katlı ve henüz inşaatı tamamlanmamış binanın 2.katındaki daireyi sanık müteahhitten satın alan ve iskan ruhsatı verilmemesine rağmen dairede oturan sanık ...’in evine, üvey annesi ile birlikte misafirliğe gelen 23 yaşındaki zihinsel özürlü ölenin, binanın ikinci katındaki asansör kapısından asansör boşluğuna düştüğü olayda; sanık ...’in olayın meydana geldiği D bloğu müteahhite devrettiğinden olaydaki konumu gözetildiğinde kendisine bir kusur izafe edilemeyeceği gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle mahkumiyet hükmü kurulması;

b) Mahkeme tarafından hükme esas alınan 10.10.2012 tarihli bilirkişi heyet raporu dosya oluş ve içeriğine uygun görülmekle; kazanın oluşumunda asli kusurlu olan ve mahkemece de kusuru bu şekilde kabul edilen sanık ... hakkında temel cezası belirlenirken, TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeksizin asgari hadden ceza tayini,

Kabule göre de;

b) Mahkeme tarafından hükme esas alınan 10.10.2012 tarihli bilirkişi heyet raporu dosya oluş ve içeriğine uygun görülmekle; kazanın oluşumunda asli kusurlu olan ve mahkemece de kusuru bu şekilde kabul edilen sanık ... hakkında temel cezası belirlenirken, TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeksizin asgari hadden ceza tayini,

Kabule göre de;

c) Sanık ...’e ait adli sicil sabıka kaydının incelenmesinde, sanığın daha önceden Mersin 9.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.05.2009 kesinleşme tarihli, 5237 sayılı TCK’nın 203/1 maddesi uyarınca, 5 ay hapis cezasına mahkum olduğu, sanığın 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmasına rağmen, hükmedilen hapis cezasının ertelenmiş olması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Müteahhitlik yapan sanık ...'ten daire satın alan ve sitenin inşaatı bitmeden satın aldığı daireye taşınıp oturmaya başlayan sanık ...'in evine ziyarete gelen katılan ...'un yanında getirdiği 23 yaşındaki zeka özürlü oğlunun asansör boşluğuna düşerek ölmesinde, sanık ...'e kusur affedilmeyeceğinden beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/11060, Karar No: 2017/967, Tarih: 08.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11060 E.  ,  2017/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı tarafından düzenlenen Mart/2005 ile Nisan/2013 tarihleri arasındaki tüketilen elektrik bedeline ilişkin faturalarda kayıp kaçak bedeli adı altında bir miktarı tüketilen elektrik bedeline ekleyerek tahsil ettiğini, bu tahsilatın haksız ve hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL'nin davalıdan ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; ...nin 01/01/2013 tarihi itibariyle ... ... Elektrik Parekende Satış A.Ş ve davalı ...olarak ikiye bölündüğünü, TTK.nun 176.maddesi kapsamında davalının sorumluluğunun kalmadığını, sorumlunun yeni unvanı ile Enerjisa ... ... Elektrik Parekende Satış A.Ş olduğunu, esasa yönelik olarak da özetle; kayıp kaçak bedeli tahsilinin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ... ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin 01/01/2013 tarihinden itibaren ... ... Elektrik Parekende Satış A.Ş. ve ... ... Elektrik Dağıtım A.Ş. olarak bölündüğü, davalı ...'ın y.TTK 176. maddesi kapsamında bölünme sözleşmesine göre kendisine borç tahsis edilen şirket ( ...) bu suretle 1. derecede sorumlu bulunduğu; bu şirket ( ...) alacaklıların alacaklarını ifa etmezse bölünmeye katılan diğer şirket ( ...) 2. derecede sorumlu bulunduğu, davacının, y.TTK 179-(4) maddesi kapsamında 1. derecede sorumlu ...'a karşı dava açıp, takip yapmadan 2. derecede sorumlu ...'a karşı bu davayı açmasının erken açılan dava niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile işbu davada davalının, y.TTK 176. maddesi kapsamında 2. sorumluluğu doğduğu takdirde, davacının ileride dava açma hakkı saklı kalmak üzere davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davada uyuşmazlık; davacı şirketin davaya konu alacağı nedeniyle davalı şirketin sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Türk Ticaret Kanununun176.maddesine göre; ''(1) Bölünme sözleşmesi veya bölünme planıyla kendisine borç tahsis edilen şirket, bu suretle birinci derecede sorumlu bulunan şirket, alacaklıların alacaklarını ifa etmezse, bölünmeye katılan diğer şirketler, ikinci derecede sorumlu şirketler, müteselsilen sorumlu olurlar.

(2) İkinci derecede sorumlu olan şirketlerin takip edilebilmeleri için, alacağın teminat altına alınmamış ve birinci derecede sorumlu şirketin;

a) İflas etmiş,

b) Konkordato süresi almış,

c) Aleyhinde yapılan bir icra takibinde kesin aciz vesikası alınmasının şartları doğmuş,

(2) İkinci derecede sorumlu olan şirketlerin takip edilebilmeleri için, alacağın teminat altına alınmamış ve birinci derecede sorumlu şirketin;

a) İflas etmiş,

b) Konkordato süresi almış,

c) Aleyhinde yapılan bir icra takibinde kesin aciz vesikası alınmasının şartları doğmuş,

d) Merkezi yurt dışına taşınmış ve artık Türkiye’de takip edilemez duruma gelmiş veya

e) Yurt dışındaki merkezinin yeri değiştirilmiş ve bu sebeple hukuken takibi önemli derecede güçleşmiş, olması gerekir.''

Türk Borçlar Kanununun 203.maddesine göre ise; bir işletme, başka bir işletme ile aktif ve pasiflerin karşılıklı olarak devralınması ya da birinin diğerine katılması yoluyla birleştirilirse, her iki işletmenin alacaklıları, bir malvarlığının devralınmasından doğan haklara sahip olup, bütün alacaklarını yeni işletmeden alabilirler.

Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumunun 27.09.2012 tarih 28424 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 12.09.2012 tarihli 4019 sayılı kurul kararı ile Elektrik Piyasası Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi hükmü çerçevesinde, dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin dağıtım şirketleri tarafından 01/01/2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine ilişkin hazırlanan, “Dağıtım Ve Perakende Satış Faaliyetlerinin Hukuki Ayrıştırılmasına İlişkin Usul Ve Esaslar”ın kabul edilerek, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin 01/01/2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine karar verilmiştir.

Somut olayda da yukarıdaki karar çerçevesinde ; ... ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi de 01.01.2013 tarihli bölünme sözleşmesi ile ... ... Elektrik Parekende Satış A.Ş ve davalı ...olarak ikiye bölünmüştür.

Ancak; 01.01.2013 tarihli bölünme sözleşmesi ile davaya konu abonelik sözleşmesinden kaynaklanan borç ve alacakların aidiyetine ilişkin hükümler TBK'nın 203.maddesine göre davacı bakımından hüküm doğurmaz. Davacı ile abonelik sözleşmesi imzalayan davalı şirketin bölünme sözleşmesi imzaladıktan sonra davacı abonenin, abonelikten doğan hak ve alacaklarının hangi şirkette kaldığını takip etme gibi bir yükümlülüğü olamayacağı gibi davalı şirketin davacı abone bakımından tedarikçi sıfatı ile de sorumluluğu devam ettiğinden dava tarihi itibariyle bu davada taraf sıfatı bulunmaktadır. (Keza; bölünme sözleşmesi iç ilişkiyi ilgilendirir.) Davalının davacı ile yaptığı abone sözleşmesinin tarafı olarak akdi sorumluluğu, bölünme sözleşmesi ile ortadan kalkmaz, davalının tedarikçi (dağıtıcı) sıfatından kaynaklanan sorumluluğu devam etmektedir.

Kaldı ki; somut olayda talep 01.01.2013 tarihinden önceki döneme aittir. Davalının bölünmeden önceki borçtan sorumluluğu BK nın 203. maddesine göre devam eder.

Bunun yanında; TBK m.196- BK m. 174'e göre; borcun nakli ancak alacaklının muvafakati ile olur. Bölünme sözleşmesinin borcun nakli mahiyetinde olduğu kabul edilse bile alacaklının muvafakati ile borcun nakli olabilir.

Kaldı ki; somut olayda talep 01.01.2013 tarihinden önceki döneme aittir. Davalının bölünmeden önceki borçtan sorumluluğu BK nın 203. maddesine göre devam eder.

Bunun yanında; TBK m.196- BK m. 174'e göre; borcun nakli ancak alacaklının muvafakati ile olur. Bölünme sözleşmesinin borcun nakli mahiyetinde olduğu kabul edilse bile alacaklının muvafakati ile borcun nakli olabilir.

Davalı şirketin, tedarikçi sıfatından dolayı davacıdan tahsil edilen kayıp- kaçak bedelinin iadesi talebi bakımından davalının somut olayda pasif husumet ehliyeti bulunduğu göz ardı edilerek yukarıdaki gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece karar tarihi sonrasında 17.06.2016 tarih 29745 sayılı R.G. de yayımlanarak yürürlüge giren ancak bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümlerden 6719 Sayılı Kanunla değişik 6446 Sayılı Kanunun 17.,18.,19., maddeleri ile gecici 19 ila 20. maddelerine göre inceleme yapılarak tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9231, Karar No: 2011/11984, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9231 E.  ,  2011/11984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Gerekçeli kararın davacı vekiline kalemde yapılan tebliğ işleminde tebligat mazbatasında kime tebliğ edildiği anlaşılamadığı gibi tebliğ edenin adı, soyadı, imzası da bulunmadığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin gerekçeli kararının davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden,

2- Gerekçeli kararın davalı ...'e tebliğ edildiğine ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması veya kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Dava konusu 29 nolu bağımsız bölümün önceki ve en son malikini gösteren tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.