muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12272, Karar No: 2018/8704, Tarih: 16.04.2018

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, el yazılı istifa dilekçesinde davacı “31/01/2013 tarihi itibari ile çalışmış olduğum şirketim olan denizdurduranlar ltd ştinden kendi isteğimle ayrılmış bulunmaktayım bu tarih itibari ile hiçbir alacağım kalmamıştır." şeklinde beyanda bulunmuştur. Her ne kadar davacı vekili istifa dilekçesi imzalanırken davacının bu istifa dilekçesini serbest iradesiyle imzalamadığını iddia etmiş ise de bu iddiasını ispat edememiştir. Davacı bu dilekçesini özgür iradesi ile yazmış ve dosya kapsamında iradesinin fesada uğratıldığı konusun da herhangi bir delil bulunmamaktadır. Davacı tanıklarının davacının iş akdinin feshi ile ilgili görgüye dayalı bilgileri bulunmamakta olup davalı tanıkları ise davacının maaşına zam yapılacağının söylendiği halde zam yapılmaması üzerine istifa ettiğini beyan etmişlerdir. Hal böyle olunca davacının iş sözleşmesinin haklı hiçbir sebep olmaksızın istifa etmek suretiyle sona erdiğinin kabulü ile kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17201, Karar No: 2014/4517, Tarih: 11.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17201 E.  ,  2014/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan taze fasulye, kabak ve beyaz lahananın 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7944, Karar No: 2014/23234, Tarih: 24.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7944 E.  ,  2014/23234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/03/2014

Numarası : 2012/148-2014/169

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 24/06/2005-19/01/2012 tarihleri arasında konkasör işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından bazı işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesi ile ihtar çekmek suretiyle feshedildiğini, haftada 7 gün 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını bildirerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının hiçbir alacağı bulunmadığını, bu sebeple feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1086 sayılı HUMK.'nun 74, 6100 sayılı HMK.'nun 26. maddelerinde açıkça belirtildiği üzere “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda davacı dava dilekçesi ile haftada 7 gün 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Yine dosyada bulunan davacının tanık olarak dinlendiği bir kısım dosyalardaki beyanlarında da çalışma saatlerinin haftada 7 gün 08.00-20.00 saatleri arasında olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır. Buna rağmen bilirkişi tarafından davacının iş akdinin feshinden önceki son 6 aya kadar 08.00-22.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile talep aşımı yapacak şekilde fazla mesai ücretinin hesaplanmış olması mahkemecede hatalı olan bu bilirkişi raporunun hükme esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması bozma nedenidir.

3- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda davacı dava dilekçesi ile haftada 7 gün 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Yine dosyada bulunan davacının tanık olarak dinlendiği bir kısım dosyalardaki beyanlarında da çalışma saatlerinin haftada 7 gün 08.00-20.00 saatleri arasında olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı ile aynı işi yapan işçilerin açmış olduğu davalara ait Dairemiz emsal 2014/5403 E. sayılı dosyası ile 22. Hukuk Dairesinin 2012/23444 E. sayılı dosyalarında da hesaplama bu çalışma saatleri üzerinden yapılmıştır. Aynı işyerinde çalışma saatlerinin aynı olacağı kuralına rağmen bilirkişi tarafından gerek çalışma saatlerinin 08.00-22.00 saatleri arasında olduğunun kabul edilmesi, gerekse kış çalışma düzenlerinin yukarıda numaraları verilen emsal dosyalardan farklı olarak hesaplanması hatalıdır. Ayrıca davacının imzasının bulunduğu bazı bordrolarda fazla mesai tahakkukunun bulunduğu, bu ayların fazla mesai hesabında dışlanması yerine bilirkişi tarafından gerçek ücret üzerinden fark fazla mesai ücreti hesaplaması da hatalıdır. Yapılacak iş, emsal 22. Hukuk Dairesinin 2012/23444 E. sayılı dosyasında gösterilen hesaplama yöntemi çerçevesinde ve aynı işyerinde çalışan işçi tarafından açılmış olan ve Dairemiz emsal 2014/5403 E. sayılı dosyası ile onanmış olan aynı yargı çevresinde bulunan Konya 2. İş Mahkemesi 2012/150 E., 2014/26 K. sayılı dosyanın mahkemesinden getirtilerek, dosyada bulunan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınmak sureti ile hesaplama yapılarak çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin, hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla mesai ücretine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.

4- Taraflar arasında davacının hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının hafta tatilinde ve bazı ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı tanık beyanları ve emsal Dairemiz 2014/5403 E. sayılı dosyası ile 22. Hukuk Dairesinin 2012/23444 E. sayılı dosyalarından anlaşılmaktadır. Fakat bilirkişi tarafından hafta tatili ve genel tatil ücretleri hesaplanırken imzalı bordrolarda tahakkuk olan aylar dışlanmak yerine gerçek ücret üzerinden fark ücret hesaplaması yapılması hatalıdır. Bu alacaklara ilişkin olarak, bordrolarda tahakkuk olan, davacının imzasını taşıyan ve ihtirazi kayıt bulunmayan ayların hesaplamada dışlanması gerekmektedir. Yapılacak iş, yukarıda da belirtildiği üzere Yargıtay denetiminden geçmiş emsal dosyalar dikkate alınıp, aynı işyerinde aynı çalışma koşulları bulunduğu gözönüne alınarak hafta tatili ve genel tatil çalışmaları belirlenip, bordrolarda tahakkuk olan aylar dışlanmak suretiyle hesaplama yapılarak çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak hafta tatili ve genel tatil ücretlerine hükmedilmiş olması isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

5- Kabule göre; mahkemece taraflar yararına hüküm altına alınan avukatlık ücretlerinin hatalı şekilde hesaplanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14782, Karar No: 2014/11202, Tarih: 07.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14782 E.  ,  2014/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda her ne kadar sanık tali kusurlu ise de; olay nedeniyle 1 kişinin öldüğü, 1 kişinin vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde nitelikli olarak yaralandığı ve meydana gelen zararın ağırlığı gözönünde bulundurulduğunda, mahkemece, her ne kadar “taksirin ağırlığı” gerekçe gösterilmiş ise de aynı zamanda “zararın yoğunluğu” da gerekçe gösterilip alt sınırdan bir miktar ayrılarak ceza tayin edilmesinde isabetsizlik görülmemiş diğer gerekçeler yasal ve yeterli kabul edilmiş olup, tebliğnamede bu yönden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, ceza miktarına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4663, Karar No: 2024/498, Tarih: 05.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/4663 E.  ,  2024/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kısmen kabul, kısmen red

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili, davalı DSİ vekili, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili 21.07.2011 havale tarihli dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği Bahroboğaz köyünde bulunan toplam 30.000,00 m² yüzölçümlü bağ vasfındaki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, taşınmazın Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre tescilini talep etmiştir.

Mahkemece davacının muhdesat aidiyetinin tespiti talebi yönünden davanın kabulü ile fen bilirkişisinin 18/07/2014 havale tarihli raporunda b1 harfi ile göstermiş olduğu 2.122,733 m²'lik kısımda yaşları 10-12 arasında değişen 21 adet badem ağacı, 12 adet incir ağacı, 7-8 yaş aralığında 20 adet ceviz, 2 adet dut, 3 adet kayısı, 3 adet ayva ve yaşları 8-10 arasında olan 10 adet nar ağacı ile 6 adet elma ağacının karışık kapama meyve bahçesi vasfıyla ; f2 harfi ile göstermiş olduğu 1.147,539 m²'lik kısımda 6-8 yaşlarında 5x5 metre aralığında 46 adet zeytin ağacının kapama zeytin bahçesi vasfıyla, g1 harfi ile göstermiş olduğu 29.245,377 m²'lik kısımda bulunan 15-16 yaş aralığında sıra arası ve sıra üzeri 4x4 metre olan bağ teveklerinin bulunduğu kapama bağın, G2 harfi ile göstermiş olduğu 2.647,395 m²'lik kısımda bulunan ve baraj gölü suyu altına girip çıkmış olan 4x4 sıra arası mesafesinde bulunan kapama bağın, c2 harfi ile göstermiş olduğu kısımda bulunup ve inşaat bilirkişisi tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda 3. sınıf A grubu yapı olduğu ve 81,79 m²'lik taban alanına sahip tek katlı 7-8 yıllık bir ev ile 5,76 m² büyüklüğünde olan havuzun ve 100 metre derinlikte 1 adet sondaj kuyusunun davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hükmün davalılar Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekillerince temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/1791 Esas, 2018/8310 Karar ... kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "İlçe belediyesi ve Büyükşehir belediyesinin davaya dahil edilmesi gerektiği, taşınmazın bulunduğu yerde imar uygulaması olup olmadığının araştırılması, hava fotoğrafı irdelemesinin yetersiz olduğu, hüküm kısmında taşınmazın bulunduğu yerin ilçe, köy bilgisinin yer almadığı, davacılar ve murisleri yönünden senetsizden edinim araştırması yapılması gerektiği, 15-20 önceki hava fotoğrafları getirtilerek buna uygun orman araştırması yapılması gerektiği, orman olmadığının anlaşılması halinde imar-ihya-zilyetlik koşullarının sağlanıp sağlanmadığı hususları irdelenerek buna göre karar verilmesi gerektiği" hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının taşınmaza 20 yıldan fazla süredir malik sıfatıyla zilyet olduğu, taşınmazın davacıya babasının uzun süre kullanımından sonra taksim yapılmak suretiyle kaldığı, bu şekilde davasız ve aralıksız olarak zilyetliğin sürdürüldüğü,dava konusu taşınmazın ekonomik amacına uygun bağ bahçe olarak kullanıldığı, dinlenen tanıkların imar-ihyaya ilişkin hatırladıkları olayları anlattıkları, aynı çalışma alanı içinde bulunan ve sulu toprakta 40 kuru toprakta 100 dönüme kadar olan senetsizden edindiği taşınmazlar Dicle Tapu Müdürlüğünden sorulmuş olup cevaba göre davacının toplamda 40.050 m2 susuz tarla vasfında taşınmazı senetsizden zilyetlik yoluyla kazandığı, bu yönüyle kuru toprakta sınıra ulaştığından bahisle; davanın kısmen kabulü ile; Diyarbakır ili Dicle ilçesi Gündoğdu Mahallesi sınırları dahilinde bulunan, Fen Bilirkişisi Gülbin Erdemir Ortaç'ın 11.11.2019 havale tarihli raporunda A, b2, c1, f1 harfleriyle gösterilen toplam 4.429,544 m²'lik alanın Bahçe vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, Diyarbakır ili Dicle ilçesi Gündoğdu Mahallesi sınırları dahilinde bulunan Fen ve Ziraat Bilirkişi raporlarına göre krokide b1 harfiyle gösterilen içinde 16-18 yaşlarında 21 adet badem ağacının, 14-16 yaşlarında 12 adet incir ağacının, 10-12 yaşlarında 20 adet ceviz ağacının, 2 adet dut, 3 adet kayısı, 3 adet ayva, 14-16 yaşlarında 10 adet nar ve 6 adet elma ağacının, f2 harfiyle gösterilen içinde 10-12 yaş aralığındaki 46 adet zeytin ağacının, c2 harfiyle gösterilen 453,341 m²'lik alanda E (ev), D (havuz) ve J (kömürlük) harfleriyle gösterilen ev, havuz ve kömürlüğün davacı ...'a ait olduğunun Tespitine, Fen Bilirkişisi Gülbin Erdemir Ortaç'ın 11.11.2019 havale tarihli raporunda G ve H harfleriyle belirttiği toplam 36.158,809 m²lik alan açısından davanın reddine karar verilmiş, hüküm (G) v (H) bölümlerine yönelik davacılar vekilince, muhdesat aidiyetine karar verilen (b1), (c2), (f2), (E), (D), (J) ve tescil kararı verilen (A), (b2), (c1), (f1) bölümlerine yönelik davalı Hazine vekili ve davalı DSİ vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

A. Fen Bilirkişisi Raporunda (b1), (c2), (f2), (E), (D) ve (J) ile Gösterilen Taşınmazlar Yönünden:

A. Fen Bilirkişisi Raporunda (b1), (c2), (f2), (E), (D) ve (J) ile Gösterilen Taşınmazlar Yönünden:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında, Fen bilirkişisi raporunda (b1), (c2), (f2), (E), (D) ve (J) ile gösterilen taşınmazlar yönünden temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı DSİ vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve bu taşınmazlar hakkındaki hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. Fen Bilirkişisi Raporunda (G) ve (H) ile Gösterilen Taşınmazlar Yönünden:

Dava konusu taşınmazların 1986 yılında 766 ... Tapulama Kanunu'na göre yapılan tapulama çalışmalarında aynı Kanun'un 2. maddesinde "Tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile aynı nitelikte olan sahipsiz kayalar, tepeler, dağlar ve Orman Kanunu uyarınca orman sayılan yerler tapulamaya tabi tutulmaz" hükmü gereğince tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Tapusuz taşınmazın zilyetlikle kazanılmasına ilişkin davalar kamu yararı ağırlıklı davalar olup taraflarca ileri sürülmese dahi 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde düzenlenen imar-ihya ile mülkiyet kazanılmasına ilişkin olumlu olumsuz koşulların resen araştırılması gerekmektedir. Dosya içeriğine göre dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1997-1999 yılları arasında Kralkızı Barajı alanı olarak kamulaştırılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi hükmünün üçüncü fıkrasında fen bilirkişi raporunda belirtildiği haliyle (h1)-(h2) ve (g1)-(g2) şeklinde bir ayrıma gidilmeden (G) ve (H) bölümlerinin tamamı yönünden davanın tümüyle reddine karar verilmesi yerinde olmamıştır.

Şöyle ki; dosya arasında bulunan bilirkişi raporuna göre 1984 tarihli hava fotoğrafında tasarruf edilmediği belirtilen dava konusu (h1) ve (g2) ile gösterilen taşınmazların tescil isteğinin reddedilmesinde usul ve yasaya aykırı yön bulunmamaktadır. Zira 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 17 nci maddesine göre 1997-1999 kamulaştırma tarihinden sonra zilyetliğin, mülkiyetin kazanılması üzerinde olumlu bir etkisi bulunmamaktadır. Ayrıca bu taşınmazlar bakımından muhdesat şerhi verilmesini gerektiren bir olgu tespit edilmemiştir. Bu itibarla taşınmazın bu kısımlarına ilişkin temyiz istemlerinin kabulü mümkün görülmemiştir.

Buna karşılık her ne kadar mülkiyetin kazanılması mümkün olmasa dahi kamulaştırma sahasında kalan (g1) ve (h2) bölümünde muhdesat araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu bölümlere ilişkin muhdesat tespiti yapılması gerekirken mülkiyete ilişkin talebin reddedilip muhdesat yönünden araştırma yapılmaması yerinde değildir.

O halde mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişi raporunda g1 ve h2 ile gösterilen dava konusu taşınmazlar üzerindeki muhdesatların duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmesi, hüküm yerinde taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların yaşı, cinsi ve sayısının belirtilmesi, ağaçların ve diğer yapıların yerini gösterir şekilde teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, muhdesatların mümkünse bütün halinde fotoğraflanması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle bilirkişi raporunda (g1) ve (h2) ile gösterilen taşınmaz bölümlerine ilişkin olarak davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Fen Bilirkişisi Raporunda (A) ve (c1) ile Gösterilen Taşınmazlar Yönünden:

Yine bilirkişi raporunda (A) ve (c1) ile gösterilen alanlarda ziraat bilirkişi raporunda herhangi bir zirai faaliyetin olmadığı belirtilmiş olmasına rağmen bu kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu yönüyle davalı Hazine vekili ve davalı DSİ vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek bu taşınmazlar hakkındaki hükmün bozulmasına verilmiştir.

D. Fen Bilirkişisi Raporunda (b2) ve (f1) ile Gösterilen Taşınmazlar Yönünden: