muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2215, Karar No: 2024/2773, Tarih: 14.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2215 E.  ,  2024/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/953 E., 2023/852 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/268 E., 2023/18 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; karar ilamının kararı temyiz etmeyen ve aleyhine hüküm tesis edilen davalı 3MB Enerji şirketine usulüne uygun tebliğ edilmediği belirlenmiştir.

1-Tebligat Kanunu'nun 12 nci maddesine göre hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanun'un 13 üncü maddesine göre de tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. 25.01.2012 tarihli ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gerektiği, bu kişilerin de bulunmaması halinde bu hususların tebliğ evrakına yazılarak tebligat, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.12.2011 tarih ve 2011/21-882 Esas, 2011/767 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Tebligat Kanunu'nun 13 üncü maddesinde, kendisine tebligat yapılacak şahısların derecelendirildikleri görülmektedir. Bir kere, hükmi şahıslar namına kendilerine tebligat yapılabilecek salahiyetli mümessiller mutad iş saatlerinde işyerlerinde bulundukları ve o sırada evrakı bizzat alacak durumda oldukları takdirde memur ve müstahdemlere tebligat yapılamaz. Saniyen, memur veya müstahdemlere tebligat yapılabilecek hallerde de, önce kendisine tebligat yapılacak şahsın, şirketin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle muhatap hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen veya evrak müdürü gibi esasen bu işlerle tavzif edilmiş bir kimse olması, böyle bir kimsenin bulunmaması halindedir ki (bu durum tebliğ mazbatasına dercedilmek suretiyle) o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme tebligat yapılabilir. Daha önce kendisine tebligat yapılması gereken kimselerin bulunmadıklarını veya tebligatı bizzat alamayacak durumda olduklarının ispatı bakımından mazbatada yer alacak kayıt bilhassa önemlidir (E. Moroğlu, Makalelerim I, İstanbul 2001, s. 4-5).Gıyabi hükmün davalı şirkete doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmakla; yukarıda belirtilen hükümler uyarınca gerekçeli kararın, davalı şirkete açıklandığı gibi öncelikle, Ticaret Sicil Müdürlüğünden şirketin tasfiye ve terkin durumu açıkça yazılmak suretiyle sicil kayıtlarının hepsi, tasfiye ve terkin durumuna girmiş ise girdiği tarihler ve buna ilişkin bilgi ve dayanakları; tasfiye sürecinde ise tasfiye memurları isimleri celp edilmeli, tasfiye devam etmekte ve henüz terkin edilmemişse, tasfiye memurlarına Tebligat Kanunu’na uygun olarak normal tebligat yapılması, şayet şirket tasfiye ve terkin durumunda değilse yeni sevk adresi varsa o adrese, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasını (Tebligat Kanunu 35 inci maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 nci maddesindeki prosedür işletildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15388, Karar No: 2024/2549, Tarih: 16.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15388 E.  ,  2024/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/115 E., 2021/190 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2014/341 Esas, 2016/173 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, karar verilmiştir.

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, karar verilmiştir.

2. İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2014/341 Esas, 2016/173 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/5172 Esas, 2021/3745 Karar sayılı kararı ile " Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, "asgari hadden uzaklaşmayı gerektiren teşdit sebepleri bulunmadığı" belirtildiği halde, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle çelişkiye neden olunması, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarının çelişkili olduğu, katılanın hırsızlık yapması nedeniyle kendisini uyardığında tartışma çıktığını ve üzerine atılı suçu işlediğini savunduğu, olaydan önce katılan ya da tanığın satırla üzerine yürüdüğü şeklindeki savunmasının çelişkili ve soyut olduğu, katılandan kaynaklanan suça sürüklenen çocuğa yönelik haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektiren herhangi bir söz ya da davranış bulunmadığı gözetilmeksizin, koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, nedenleriyle" bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/115 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, aynı süre ile denetime tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; meşru savunmaya, beraat kararı verilmesi gerektiği’ne, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ve katılanın hurda toplama işi ile uğraşmaları nedeniyle tanıştıkları, 03.03.2014 günü saat 16:00 sıralarında katılanın yanında tanık ... bulunduğu halde Kağıthane ilçesindeki Hacı Ethem İlköğretim Okulunun yanında hurda kağıt topladıkları sırada suça

sürüklenen çocuğun katılanı görerek yanına geldiği ve ona hitaben "burada ne geziyorsunuz" dediği akabinde katılan ve suça sürüklenen çocuk arasında tartışma yaşandığı, suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan bıçak ile katılana doğru bir tek hamle yaptığı ve onu Adli Tıp raporu ile de sabit olduğu şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında, işlemiş olduğu yaralama eylemini tevil yollu ikrar ettiği, her ne kadar eylemin kasten öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğundan bahisle kamu davası açılmış ise de, 21.05.2014 tarihli Adli Tıp raporu, katılanın beyanları, suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında kasten öldürmeyi gerektirecek nitelikte herhangi bir husumetin olmayışı, suça sürüklenen çocuğun bıçak ile katılanı tek bir darbe ile yaralaması, katılanın vücudunda meydana gelen yaralanmanın niteliği, olayın oluş şekli ve nedeni, tüm aşamalarda tarafların kasten öldürmeye yönelik bir iddia ve beyanlarının da bulunmadığı hususları dosya kapsamındaki deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, suçun silahla nitelikli kasten yaralama kapsamında kaldığının mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılan ve tanık beyanları, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 21.05.2014 tarihli; "batına nafiz delici kesici alet yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

5. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/5172 Esas, 2021/3745 Karar sayılı bozma ilamının gereğinin yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik hayati tehlike oluşturacak nitelikteki kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakkaniyete uygun ve sonuca etkili bir ceza tayini yerine aynı Kanun'un 3 üncü maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesine aykırı şekilde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, eylemin niteliğine göre dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine ilişkin tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/115 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2696, Karar No: 2015/4239, Tarih: 24.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/2696 E.  ,  2015/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 144 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda dava konusu taşınmazın 15.04.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak ayrıntılı cevap verilmesi istenildiği halde gelen yazı cevaplarında dava konusu taşınmazın yukarıda belirtilen özellikleri hakkında ayrıntılı bilgi verilmediği, "Söz konusu parselde bulunan taşınmaz mücavir alan içinde olup tarla olmasından dolayı çöp toplama ve taşıma hizmetlerinden yararlanmaktadır" şeklinde bilgi verildiği, bir önceki geri çevirme kararı üzerine dosyaya gönderilen ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 05.08.2014 tarihli yazısında ise dava konusu taşınmazın dava tarihinden önce 1/1000 ölçekli uygulama imar içerisinde DSİ sulama kanalı olduğu bildirilmekle beraber diğer hususlarla ilgili açıklama yapılmadığı görülmüştür.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın 15.04.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise (özellikle, kamulaştırma amacıyla imar planına alınıp alınmadığı hususunun araştırılarak) tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 144 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 203 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin emlak beyanının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 144 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 203 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin emlak beyanının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Köyü 144 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 15.04.2013 olan değerlendirme tarihi ve emsal alınarak incelenen 203 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 27.07.2012 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... Köyü 144 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 203 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilmesinden ve dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerin yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra geri çevirme kararında belirtilen bu eksiklikler yerine getirilmeden dosyanın gönderilmesi halinde sorumlular hakkında yasal işlem yapılacağı hususu da dikkate alınarak temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine üçüncü kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1584, Karar No: 2015/3355, Tarih: 03.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1584 E.  ,  2015/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Suç tarihinde 17 yaşında olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında yanlış gerekçe ile indirim oranının 1 / 3 yerine 1 / 4 olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla cezaya hükmolunması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde netice cezanın “1 yıl 3 ay 16 gün” iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde netice cezanın “1 yıl 1 ay 10 gün” e indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9405, Karar No: 2018/15125, Tarih: 24.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9405 E.  ,  2018/15125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)... Mahallesi 577 ada 28 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda soyut ifadelerle Kamulaştırma Kanunu çerçevesinde pazarlıkla yapılan satış emsal alınıp değer biçilip serbest satış alınmadığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2) 28/04/2018 tarihli Resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı kanunun 6.maddesi uyarınca, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Kanuna göre alınan harçlardan muaf hale geldiği anlaşıldığından,

Doğru olmadığı gibi,

2) 28/04/2018 tarihli Resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı kanunun 6.maddesi uyarınca, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Kanuna göre alınan harçlardan muaf hale geldiği anlaşıldığından,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan harçların iadesine, 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.