muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2024, Karar No: 2020/3824, Tarih: 03.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/2024 E.  ,  2020/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun eleştirili esastan reddine

İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/436 Esas, 2019/465 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükme karşı, sanıklar ... ve ... ile savunmanları tarafından CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulduğu; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 04/02/2020 günlü ve 2020/344 - 2020/394 Karar sayılı karar ile "Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kesin, nitelikli yağma suçundan temyizi olanaklı olarak istinaf başvurularının eleştirili esastan reddine karar verildiği; sanıklar ve savunmanlarının temyizleri üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 20/03/2020 tarihli ek kararı ile "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün kesin olması nedeniyle temyiz taleplerinin reddine" karar verildiği; red kararının temyiz edilmediği anlaşılmakla; nitelikli yağma suçu yönünden temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I- Sanık ... hakkında yapılan incelemede:

İstinaf mahkemesinin kararı, sanığın vekaletnameli savunmanı Avukat ... tarafından 02/03/2020 tarihli dilekçe ile, sanık tarafından da 18/02/2020 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir.

Sanık ...'e istinaf mahkemesinin dosya üzerinden verdiği kararının cezaevinde 03/02/2020 tarihinde tebliğ edildiği; sanığın cezaevi idaresi aracılığı ile gönderdiği dosyaya ekli 07/07/2020 ve 13/07/2020 tarihli dilekçeleri ile "Temyiz başvurusundan vazgeçtiğini," bildirdiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmanı Avukat ... 27/08/2020 tarihli dilekçesi ile müvekkili sanık ... temyizden feragat ettiği için kararın kesinleştirilmesini talep etmiştir.

Sanık, cezaevi idaresi aracılığı ile gönderdiği 11/09/2020 tarihli dilekçesisinde "Temyizden feragat dilekçemden feragat ediyorum, temyiz hakkım elimden alınmasın" diye yazılı beyanda bulunmuştur.

Sanığın özgür iradesi ile temyiz isteminden vazgeçmesinden sonra, kendisinin bu irade beyanından vazgeçtiğini bildirip, temyiz talebinde bulunması temyiz hakkı vermeyeceği; temyiz yasa yolundan vazgeçmesinin geçerli kabul edilmesinin zorunlu olduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nin 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle sanık ... yönünden dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede:

II-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede:

T.C. Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve 5271 sayılı CMK’nin 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, istinaf mahkemesinin bozma kararından sonra kurulan 29/11/2019 tarihli kararda gerekçesiz yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 04/02/2020 günlü ve 2020/344 Esas, 2020/394 Karar sayılı "İstinaf Başvurularının Eleştirili Esastan Reddi" hükmünün, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. madde ve fıkrası uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8017, Karar No: 2022/9019, Tarih: 17.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8017 E.  ,  2022/9019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebliğe çıkartıldığı, iade gelmesi üzerine sanığa ait MERNİS adresi araştırılıp Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebligat çıkarılması gerekirken bu husus araştırılmadan bildirdiği son adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat usulüne uygun değilse de sanığın 20.09.2021 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen cezanın yerine getirilme fişine ilişkin talepte bulunduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine başlayan temyiz isteminin CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21.12.2021 tarihinde geçerli mazeret olmadan temyiz edilmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6048, Karar No: 2012/200, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6048 E.  ,  2012/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, 07.07.2007 ödeme tarihli ve 10.05.2007 tanzim tarihli 4.000 Euro meblağlı, alacaklısı ... olan ve arkası davalı tarafından ciro edilen asıl alacak ve faizi ile birlikte 9.385,20 TL. miktarlı senede dayanılarak aleyhinde icra takibi yapıldığını, ... plaka nolu araca LPG takılması konusunda 1.250 TL'ye anlaştıklarını; 250 TL. peşin, kalanı ise 4 taksit olmak üzere senet düzenlendiğini, senedin üst kısımlarının boş kaldığını, borcunu ödediğini ancak daha sonra yüklü miktarda senedin doldurulacağının söylendiğini, bunun üzerine Cumhuriyet Savcılığına bedelsiz senedin işleme konulması suçundan şikayette bulunduğunu belirterek borcunun olmadığının ve senedin üst kısımlarının sonradan doldurulduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıyı tanımadığını, senedin kendisine müşteri senedi olarak geldiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının boş senedi imzalayarak davalıya verdiği, içeriğinin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair yazılı bir belgenin davacı tarafça ibraz edilmediği, kendisine hatırlatılan yemin deliline başvurma hakkını da kullanmadığı, takibe konu senet miktarı ve para cinsi ile tanık beyanında geçen hukuki ilişki çerçevesindeki borç miktarı ve para cinsinin örtüşmediği, dolayısı ile davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3156, Karar No: 2018/4397, Tarih: 22.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/3156 E.  ,  2018/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a- Kenevir ekme b- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm-Karar : a- Kenevir ekme suçundan mahkûmiyetb- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik kanun yolu isteğinin incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararların yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/09/2014 gün ve 2013/475 Esas-2014/395 Karar sayılı ilamının CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmüne uygun şekilde tebliğinin yapılması gerektiği halde; tutuklu sanığa kararın bir suretinin “okumak/almak suretiyle tebellüğ ettim” demek suretiyle yapılan tebligat usulüne uygun olmadığından; sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10107, Karar No: 2012/30567, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10107 E.  ,  2012/30567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ... okulu yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikte gözetilerek dosyada tapu kaydı, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilip refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken görevsizlik kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında TCK.nun 154/1. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasında, kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturması halinde Kabahatler Kanununun 24. maddesine göre mahkemece idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, idari yaptırım kararına mülki amirin karar vereceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11076, Karar No: 2011/11242, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/11076 E.  ,  2011/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.11.2009 gününde verilen dilekçe ile Mera Tespit Komisyonu Kararının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; Davanın ... yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen 03.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı Belediye ve dahili davalı Hazine tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera komisyonunun 09.10.2009 tarihli 39 sayılı yayla tahsis kararının iptali istemiyle ... ve Akçatekir Belediyesi hasım gösterilerek açılmıştır.

Davalılardan ..., davanın Hazine’ye yönetilmesi gerektiğini, davalı Belediye ise kendilerine husumet düşmeyeceğini, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ... hakkında açılan davanın husumet noktasından reddine, davaya dahil edilen Hazine ve Belediye yönünden açılan davanın kabulüne, mera komisyonu kararının iptaline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı, davalı Belediye ile davaya dahil edilen Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı Belediye ile davaya dahil edilen Hazine’nin temyiz itirazlarına gelince;

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hukuk usulü uygulamasında bir kimsenin davaya dahil edilmek suretiyle leh veya aleyhine hüküm kurulması mümkün değildir. Dolayısıyla, mahkemenin Hazine’yi davaya dahil etmek yoluyla hüküm tesisi doğru değildir. Dava Adana Valiliğine karşı açılmış olup valilik bu gibi davalarda taraf olamaz ise de Hazine yargılamaya katılarak husumeti benimsemiş ve işin esası hakkında savunma yapmış olduğundan bu husus bozma nedeni sayılmamış, hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davacının bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2).bentte yazılı nedenlerle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden davacı ve davalı Belediye'ye yükletilmesine, 30.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/223, Karar No: 2018/8188, Tarih: 27.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/223 E.  ,  2018/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ...... iptali-tescil/tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davacı ... yönünden davanın ...... nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.03.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... Akça geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı ...... iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’ın maliki olduğu 2269 ada 14 ( eski 773 ada 1 ) parsel sayılı taşınmazı ikinci eşi davalı ...’a 1969 yılında satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, öte yandan davalı ...’ın da anılan taşınmazı diğer davalı çocuklarına devrettiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın ...... kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tazminini istemişler, yargılama aşamasında davacılardan ... davadan ...... etmiştir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın bedelinin taraflarından ödenip satın alındığını, ancak o tarihteki adetler gereği mirasbırakan adına tescil ettirildiğini, çekişmeye konu temlikin taşınmazın iadesi anlamı taşıdığını, 44 yıl sonra dava açılmasının kötüniyetli olduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ... yönünden ...... nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1911 doğumlu mirasbırakan ...’ın 23.08.2007 tarihinde ......ü ile geriye mirasçı olarak ilk eşi ......’den olma davacı oğlu ......’yü, dava dışı kızı ......’ı ve 17.03.2010 tarihinde ölen oğlu ......’ın davacı eşi ... ile davacı çocukları ..., ... ve ... ile ikinci eşi davalı ... ve ......’dan olma davalı çocukları ...............’i bıraktığı, mirasbırakanın 15.09.1967 tarihinde üçüncü kişiden satın alma yoluyla malik olduğu 773 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 1400/4262400 payını 16.07.1969 tarihinde davalı eşi ......’a satış suretiyle temlik ettiği, 773 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 1400/4262400 payın 07.02.1994 tarihinde yapılan imar işlemleri neticesinde dava konusu 2269 ada 14 parsel sayılı

taşınmaza şuyulandırıldığı, davalı ...’ın da dava konusu 2269 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki tam payından 1/6 payı uhdesinde tutarak kalan 5/6 payı eşit oranda davalı çocukları ............’e 06.01.2012 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve ......lu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği ......lu taşınmazını, ......da yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve ...... Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan ...... kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalılar dava konusu 2269 ada 14 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 773 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 1400/4262400 payın 3. kişiden satın alındığını, ancak o dönemde mevcut adetler gereğince mirasbırakan adına tescil ettirildiğini savunmuşlar, bu savunma tanık beyanları ile doğrulandığı gibi davadan ...... eden davacı ... da 03.09.2013 tarihli ...... dilekçesinde bu hususu doğrulamıştır. O halde, mirasbırakan tarafından davalı ...’a yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı olmadığı, taşınmazın asıl sahibine iadesi amacı taşıdığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanıgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20391, Karar No: 2024/1263, Tarih: 23.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20391 E.  ,  2024/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1633 E., 2018/2010 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/1633 Esas, 2018/2010 Karar sayılı kararının, sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1-Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık ...'e tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 19.11.2018 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğunun, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'e tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,