muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4927, Karar No: 2021/9246, Tarih: 20.05.2021

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı bakımından 500,00 TL, yıllık izin bakımından 500,00 TL talep etmiş olup; 01.09.2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatını 2.257,23 TL daha arttırarak toplam 2.757,23 TL kıdem tazminatı; yıllık izin bakımından ise 180,25 TL artırarak toplam 680,25 TL yıllık izin talebinde bulunmuştur.

Bozma sonrası hükme esas alınan 09.11.2020 tarihli ek bilirkişi raporunda kıdem tazminatının bozmaya uygun şekilde net 2.289,21 TL hesaplandığı görülmektedir. Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 07.11.2019 tarihli, 2016/14835 esas ve 2019/19400 karar sayılı ilamında yıllık izin ücreti hususunda bozma bendine yer verilmediğinden, yıllık izin ücreti miktarının da bozma öncesindeki gibi net 680,25 TL olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olmakla birlikte, Mahkemece bozma sonrası söz konusu alacaklar hüküm altına alınır iken, davacının dava dilekçesindeki kıdem tazminatı ve yıllık izin talebine ilişkin miktarlar dikkate alınmaksızın, yalnızca ıslah ile arttırılan miktarlar dikkate alınmak suretiyle net 2.257,23 TL kıdem tazminatı ve net 180,25 TL yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının ilgili alacaklara ilişkin dava dilekçesindeki talep ettiği miktarların dikkate alınmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda makul bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Aynı ilke, davacı tarafça taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları ile ispatlanan hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, tanık anlatımları ile belirlenen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından belirlenen tutarlara Mahkemece makul bir indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, bu husus dikkate alınmaksızın hüküm kurulması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, dava tarihinin 02.01.2013 olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın başlığında dava tarihinin 02.07.2013 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata mahiyetinde olup, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12684, Karar No: 2010/16289, Tarih: 12.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12684 E.  ,  2010/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde tahliye ve 19.722 TL kira alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 18.452 TL.nın tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı kiralayan vekili dava dilekçesinde, davalının 01.04.2003 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı bulunduğunu, sözleşmede %30 artış şartı kabul edilmesine rağmen davalının eksik ödeme yaptığını belirterek takip eden 2004-2008 yıllarına ait 19.722 TL kira farkı alacağının tahsili ile akdin feshi ve tahliye talebinde bulunmuş, yargılama sırasında davacının mecuru satması nedeniyle tahliye talebi konusuz kalmıştır.

Davalı kiracı vekili cevabında, kira sözleşmesindeki artış şartına ilk yıl uyulduğunu, sonraki yıllar sözlü olarak anlaşmak suretiyle kirayı artırdıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 18.552 TL kira farkı alacağının tahsiline, tahliye talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu mecur (mesken) ile ilgili taraflar arasında düzenlenen 01.04.2003 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kiranın 550 TL olarak kararlaştırıldığı, özel koşullar bölümünün 5.maddesinde ise kiranın her yıl %30 dan az olmamak üzere TÜFE oranında artırılacağı şartı kabul edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözleşmedeki %30 dan az olmamak üzere TEFE artış şartının devam eden kira dönemlerinde geçerli olduğu ve her yıl TEFE oranı daha düşük olduğundan %30 oranında artırılması gerekeceği belirtilerek davalının buna göre 18.452 TL eksik ödemede bulunduğu açıklanmıştır.

Davada, 1.4.2003 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinde kararlaştırılan "%30 dan az olamaz" koşulu gereğince 2004-2008 yılları için eksik ödenen (bakiye) kira parasının tahsili ve akdin feshi talep edilmektedir.

Kira sözleşmesinin uzun süreli olması ve her yılın kira parasının artışına ilişkin özel kurallar veya yöntemlerin kabul edilmesi halinde, bu kural ve yöntemlerin sözleşme serbestisi ilkesi gereğince geçerli olduğu ve tarafların buna uymak zorunda bulunmalarında bir uyuşmazlık yoktur.

Dosya kapsamına göre dava konusu 2004-2008 yıllarına ait kira parasının artırılması konusunda davacı kiralayan tarafından davalı kiracıya bir ihtarname gönderilmediği gibi taraflar arasında kira miktarı yönünde bir uyuşmazlık da bulunmadığı ve mahkemece kira parasının tespitine ilişkin bir davanın da görülmediği anlaşılmaktadır. Davalının iddiasına ve banka hesap ekstrelerine göre her yıl kira parasının sözlü anlaşma gereğince artış yapılarak ödeme yapıldığı ve davacı (kiralayan) ın bir itirazının bulunmadığı saptanmıştır.

Bu durumda taraflar arasında kira parası konusunda bir anlaşmazlık olmadığı, aksine özgür iradeleri ile sözlü olarak kira parasının miktarı yönünde aralarında uzlaşma sağlandığı anlaşıldığına göre davacının kira farkı alacağı talebine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece; yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13518, Karar No: 2021/7297, Tarih: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13518 E.  ,  2021/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılından her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve eylemlerin her takvim yılında zincirleme biçimde işlendiği de gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanığın eylemlerin her takvim yılı bakımından tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7031, Karar No: 2013/101, Tarih: 14.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/7031 E.  ,  2013/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04/04/2012 gün ve 73/185 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalılar adına kayıtlı 2 parsel sayılı taşınmazın 1.223,64 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş; taraf vekillerinin temyiz itirazı üzerine Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi'nin 28.06.2010 gün ve 2010/6491-7622 sayılı kararı ile hüküm bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de, aynı Yüksek Dairenin 06.10.2011 gün ve 2011/10728-9971 sayılı kararı ile işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi gereğine işaret edilerek hüküm ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere ve incelenen tutanaklara göre; dava konusu...köyü,....Mevkii'ndeki 32.750,00 metrekare miktarındaki 2 parsel sayılı taşınmazın tarla niteliği ile davalılar adına yapılan kadastro tespitinin 03.02.1958 tarihinde kesinleştiği, yapılan keşif sonucu Fen Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ekli krokide A harfi ile gösterilen 14.661,49 metrekarelik taralı kısmın Jeoloji Mühendisi bilirkişilerce yeni kıyı kenar çizgisi içerisinde, deniz tarafında kaldığının belirtildiği, Mahkemece istekle bağlı kalınarak 1.223,64 metrekarelik miktar üzerinden kabul kararı verilirken kroki üzerinde işaretlenmeyerek infazda duraksama yaratıldığı, davacı Hazinenin ıslah da etmediği görülmüş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. Kabul edilen kısmın kroki üzerinde işaretlenmesi ve infazın sağlanması zorunludur.

Açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının (kamu düzeni ilkesi gözetilerek) kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK. 428. maddesine uyarınca BOZULMASINA, HUMK. nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK. nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22184, Karar No: 2015/4894, Tarih: 16.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22184 E.  ,  2015/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazların tapudaki satış değerinin gerçeği yansıtmadığı, harç ve vergiyi eksik ödemek için değerinin düşük gösterildiği, belirtilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin % beş'i oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük oranda kabulüyle az bedele hükmedilmesi

3-Davanın niteliği gereği, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin % beş'i oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük oranda kabulüyle az bedele hükmedilmesi

3-Davanın niteliği gereği, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1306, Karar No: 2012/1159, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1306 E.  ,  2012/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in beraatine, diğer sanıkların ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2006 gün ve 2005/267 Esas, 2006/28 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri, sanıklar ... ... ve ... ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davaları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında ırza geçme suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında tek ırza geçme suçundan dava açıldığı halde, ırza geçme suçundan beraatine ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan da mahkûmiyetine karar verilerek hükmün karıştırılması,

Diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında reşit olmayan mağdure ile

.../...

-2-

rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin babası müşteki ... ...'ın "benim kızım aklı selim değildir" şeklindeki soruşturma aşamasındaki anlatımı, iddianamedeki "mağdurenin görünüm itibarıyla kendisine karşı fiillere mukavemet edecek akli gelişime sahip olmadığı" şeklindeki tespit ve dosya içeriği karşısında; suçların oluşumuna ve unsurlarına etkisi bakımından mağdurenin akli durumu üzerinde durularak Adli Tıp Kurumu ya da tam teşekküllü bir hastaneye sevki ile suç tarihi itibarıyla kendisinde herhangi bir akıl hastalığı veya zayıflığı bulunup bulunmadığı, var ise suçların ahlaki redaetine müdrik ve ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, ifadesine itibar edilip edilmeyeceği ve durumunun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamacağı konularında rapor alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Sanıklar ... ... ve ...'nın soyadlarının, hüküm fıkrasında nüfus kayıtlarına göre yanlış yazılması,

Sanıklar ... ... ve ...'nın soyadlarının, hüküm fıkrasında nüfus kayıtlarına göre yanlış yazılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/11605, Karar No: 2021/13596, Tarih: 25.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11605 E.  ,  2021/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/52 Esas, 2017/87 Karar sayılı kararının 11.04.2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 06.04.2019 tarihinde kasıtlı olarak işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/130 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03.06.2021 tarihli ve 2020/19744 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2021 tarihli ve 2021/76437 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların mahkûmiyetlerine esas kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinin uygulanması neticesinde tayin olunan 120 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevirme işlemi yapılması sonucunda 2.400,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 86/3-e maddesine göre belirlenen 180 gün adli para cezasından TCK’nin 35/2. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılırken 135 gün yerine 120 gün, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 112 gün yerine 100 gün ve günlüğü 20 TL’den çevrilmesi sırasında 2240 TL adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 2000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanıklara eksik ceza belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/130 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince, aleyhe sonuç doğurmamak üzere, KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15937, Karar No: 2017/26526, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15937 E.  ,  2017/26526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11324, Karar No: 2013/12389, Tarih: 19.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11324 E.  ,  2013/12389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Barosuna kayıtlı Avukat olan sanığın, katılanın vekili sıfatıyla Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/175 esas sayılı alacak davasında davacı tarafça delil olarak ileri sürülen ve katılanın imzasının taklit edilerek sahte olarak üretildiği iddia edilen taahhütname ile ilgili olarak gerekli itirazları yapmadığı gibi bu dosyanın 08/11/2007 ve 26/12/2007 tarihli duruşmalarına mazeret bildirmeden katılmadığı, ayrıca kısmen katılan aleyhine sonuçlanan iş bu dava ile ilgili karar kendisine tebliğ edildiği halde yasal süresi içinde temyiz etmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın bu şekilde gerçekleşen eyleminin ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı gerekçelerle beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.