muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2889, Karar No: 2019/8398, Tarih: 24.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2889 E.  ,  2019/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500 TL' nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davalı lehine takdir edilen 500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa hükümlerini değerlendiren ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73. maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil

mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6544, Karar No: 2018/14309, Tarih: 05.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/6544 E.  ,  2018/14309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 20/11/2017 tarihli ve 2017/43265 esas, 2017/25231 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı kararından dönülmesi mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar vekillerinin temyizi üzerine, İlk Derece Mahkemesi kararının Dairemizin 20/11/2017 tarihli ve 2017/43265 esas, 2017/25231 karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş ise de, temyiz incelemesinde, dosya içeriğinin ve tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde maddi hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, maddi hataya dayanan Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep bulunmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 28/04/2015 tarihli ve 2014/10669 esas, 2015/15479 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece, dinlenen davacı tanığı ...’ün davalı işverene karşı dava açmış olması sebebiyle husumetli olduğundan, beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına yönelik talepler reddedilmiştir. Ne var ki, yargılama esnasında dinlenen diğer davacı ... davalı tanıklarının beyanlarının dosya içeriğiyle birlikte değerlendirilmemesi yerinde değildir.

Somut olayda, Mahkemece, dinlenen davacı tanığı ...’ün davalı işverene karşı dava açmış olması sebebiyle husumetli olduğundan, beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına yönelik talepler reddedilmiştir. Ne var ki, yargılama esnasında dinlenen diğer davacı ... davalı tanıklarının beyanlarının dosya içeriğiyle birlikte değerlendirilmemesi yerinde değildir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ile mevsimsel hava koşullarının çalışmanın yoğunluğuna etki etmesi de nazara alınarak, her iki taraf tanıklarının beyanlarının ve dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden, davacının kış dönemi (15 kasım-15 nisan aralığı) hariç olmak üzere, 07:00-18:00 saatleri arasında (bir saat ara dinlenme ile), ayda iki hafta haftanın altı günü, ayda iki hafta ise haftanın yedi günü çalıştığının esas alınarak, ücret bordrolarındaki tahakkukların da değerlendirilmesi suretiyle fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ( takdiri indirim de uygulanarak) hesaplanması; kış döneminde ise fazla çalışma ve hafta tatili çalışması olmadığının kabul edilmesi yerinde olacaktır. Yazılı gerekçeyle, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına yönelik taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Mahkemece, aylık ücret alacağına yönelik talebin reddine ilişkin gerekçe açıklanmaması hatalı ise de; davacı işçinin, bir başka dava dosyasında tanık olarak alınan beyanında, ödenmemiş aylık ücret alacağının bulunmadığını ifade ettiği anlaşılmakla, aylık ücret alacağına yönelik talebin reddi sonucu itibariyle doğru görülmüştür.

4-Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına yönelik talep bakımından ise, davacı işçinin, bir başka dava dosyasında tanık olarak alınan beyanında, kendisinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını ifade ettiği anlaşılmakla, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetlidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10993, Karar No: 2014/1864, Tarih: 04.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10993 E.  ,  2014/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.09.2012 tarih ve 2012/119-2012/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sigortalısının, ...'dan Türkiye'ye susamlı hamburger ekmeği nakliyesi işini üstlendiğini, sigortalıya ait frigofirik aracın İtalya'da davalı şirkete ait gemiye yüklendiğini, aracın frigofirik tesisatının geminin elektrik sistemine bağlandığını, geminin elektrik sisteminde meydana gelen teknik arıza nedeniyle emtianın tamamen zarar gördüğünü, müvekkilince sigortalısına 17.755,04 TL ödendiğini ileri sürerek, 17.755,04 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın yükün deniz yolu ile taşınması sırasında meydana gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu yükün bozulmasına sebebiyet veren ısı farklılığının deniz yolu ile taşıma sırasında meydana gelmediği, ısı farklılığının yükün içinde bulunduğu araç gemiden tahliye edildikten sonra aracın soğutucu tesisatının arıza ya da başka bir sebeple çalışmamasından kaynaklandığı, davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, zarardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3384, Karar No: 2014/12233, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3384 E.  ,  2014/12233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ağaç bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili ve el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı yöneticinin, yönetici seçildiğine ilişkin kararın ve yöneticiye bu davayı açmak üzere varsa kat malikleri kurulunca verilmiş yetki kararının ilgili yönetimden,

2-Davaya konu taşınmazın tüm maliklerini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2011 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2518, Karar No: 2019/5371, Tarih: 18.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2518 E.  ,  2019/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2018 tarih ve.... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi gereğince takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16350, Karar No: 2011/9553, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16350 E.  ,  2011/9553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile 25 evlek tarlada ortak ekim yapmak amacıyla 2005 yılı Nisan ayında anlaştıklarını, yapılan anlaşmaya göre kendisinin tarlayı sürüp ekime hazırlayacağını, tüm sebze fidelerinin ortak alınacağını, kalan tüm giderlerin yarı yarıya paylaşılacağını; anlaşmaya uygun olarak tarlayı sürüp, gübrelemeyi yaparak, fidanlara can suyu vermesine rağmen davalının sadece dört işçi gönderdiğini, hasat zamanı geldiğinde davalının yeni şartlar öne sürerek, hasat masrafı olarak kendisinden 2.000,00 TL istediğini, bu bedeli de kabul etmesine rağmen davalının anlaşılmaz bir şekilde ortaklığı bozarak hasat zamanı ürünleri sattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla net karın yarısından 2.000,00 TL düştükten sonra 5.500,00 TL net kar alacağının hasat ya da hasat satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıyla ortaklık sözleşmesi yapmadığını, sözleşme yapıldığı iddia edilen tarihlerde gırtlak kanseri olması nedeniyle Hacettepe Üniversitesi Hastanesinde tedavi gördüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile, 5.256,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm dahili davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların murisi ile ekim yapmak amacıyla aralarında ortaklık sözleşmesi yaptıklarını iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Akdi ilişkinin davacı tarafça yazılı delille ispat edilmesi gerekmektedir. Tanıkla ispat için, o yöredeki örf ve adetin istikrarlı bir şekilde uygulandığının sabit olması gerekir. 2010/16350 2011/9553

Bu konuda da İlçe Tarım Müdürlüğü, ... Odası ve sair kurumlardan gerekli araştırmalar yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Şayet ilgili kurumlardan taraflar arasında kurulan ortaklık sözleşmesine dair istikrar kazanmış örf ve adet kuralı bulunmuyor ise, davacının dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olduğu nazara alınarak davacı tarafa yemin hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun şekilde karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.