muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4908, Karar No: 2025/3938, Tarih: 10.03.2025

bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde işyeri koşullarının etkili olmadığı

kanaatine varıldığı, olay tarihindeki iş güvenliği mevzuatını ihlal ettiğine dair bir sonuca ulaşılamadığından,

davalı işveren ... Süt Ürünleri A.Ş.’ye atfı kabil kusurunun bulunmadığı kanaatine varıldığı, kazalı ...’ın olay tarihinde 36 yaşında aklıselim sahibi bir kişi olduğu, sandalyeye oturacağı

sırada mümkünse masadan tutunarak ya da başka bir arkadaşından

yardım alarak dengeli pozisyonda ve güvenlikli şekilde oturmaya çalışması gerektiği, bu olayın meydana gelmesinde %50 oranında kusurlu olduğu, dava konusu olaydan önce %49 malul olan ve engelli kadrosu nedeniyle çalışmasına devam eden davacının

dengesini kaybetmesinde (iş şartları etkili olmaksızın) bünyesel faktörlerinin %50 oranında etkili olduğu

sonucuna varıldığı tespitlerine yer verilmiş olup, bu tespitler ışığında davalı işverenin söz konusu olayda kusurunun bulunmadığının anlaşıldığı, kusur raporu dosya kapsamına ve olayın oluşuna uygun bulunduğu,

davalı işveren ... Süt Ürünleri A.Ş.’nin kusurunun bulunmadığı, kazanın meydana gelişinde sorumluluğu gerektiren herhangi bir sorumsuz, objektif dahi, davacıya karşı kusuru ispat edilememekle, davacının, davalı aleyhindeki maddi ve manevi tazminat taleplerinin tamamının reddi gerektiği davacının fazla sürelerle çalışma yaptığına, yorgun çalıştırıldığına dair bir iddiasının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olayın iş kazası olduğu, birbirini doğrulayan Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu uyarınca davacının kaza nedeni ile maluliyeti olmadığı, yapılan geçici iş görmezlik ödemeleri yönünden değerlendirme yapıldığında ise hükme esas alınan 22.08.2023 tarihli kusur heyet bilirkişi raporu ile hesap bilirkişi raporunun gerekli hukuki ve teknik verileri içermekte olup denetime elverişli, yasal düzenleme, içtihat, dosya kapsamı ve oluşa uygun bulunduğu, davalı şirketin kaza nedeni ile kusurunun tespit edilemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacı yönünden engelli işçiler için özellikle alınması gereken iş güvenliği eğitimi ve tedbirlerin alınmadığı, bu nedenle kazaya sebebiyet verildiğinin gözden uzak tutulduğunu, ortopedik olarak engelli olan davacı yönünden gözetilmesi gereken kuralların işverence gözetilmediğini, davacıya gerekli eğitimlerin verilmediğini, davacıya atfedilecek kusur da olmadığını, kazanın tamamen davalının önlem almamasından kaynaklandığını, bilirkişilerin sağlık gözetimi ile olay arasında nedensellik bağı kurulmadığına dair beyanlarının yerinde olmadığını, işveren yönünden kusur izafesi gereken bir durum olduğu olgusu göz önünde bulundurulmayarak düzenlenen raporun kabul edilemeyeceğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21799, Karar No: 2012/41655, Tarih: 24.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/21799 E.  ,  2012/41655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/111152

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2009

NUMARASI : 2009/117 (E) ve 2009/323 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Suça konu yakıtın çalındığı 48 .. ... plaka sayılı aracın yakıt deposunda kilit sisteminin bulunup bulunmadığının tespit edilmediği gibi dosya içeriğinden de bu hususun anlaşılamamış olması karşısında; öncelikle suça konu yakıtın çalındığı deponun kilit sisteminin bulunup bulunmadığı ve ayrıca kilit sistemi mevcut ise deponun açık bırakılıp bırakılmadığı araştırılıp sonucuna göre eylemin niteliğinin belirlenmesi gerekirken, olay anında aracın yakıt deposunun kilit sisteminin bulunması ve deponun kilitlenmemesi halinde TCK.nun 141/1 maddesindeki suçun, deponun kilitli olması halinde ise TCK.nun 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suçun oluşacağı gözetilmeden, hiç bir araştırma yapılmadan yazılı madde ile uygulama yapılması,

2- 28/12/2008 tarihinde şüphe üzerine emniyet görevlileri tarafından yakalanan sanıklardan G.. E..'in verdiği bilgiler doğrultusunda diğer sanıklar da yakalandığında jandarma bölgesinde Beçin beldesinde 48 .. ... plaka sayılı araçtan yakıt çalındığının tespit edilmiş olması, sanıkların şüphe üzerine 28/12/2008 tarihinde gece yakalanmalarına karşın, yargılamaya konu edilen eylemi hangi zaman aralığında işlendiğine dair herhangi bir tespitin yapılmadığı gibi yargılama aşamasında da bu hususun açıklığa kavuşturulmamış olması ve suça konu araçtan yakıt çalınırken görgü tanığının bulunmadığı gibi inkara yönelen sanıkların eylem saati konusunda herhangi bir açıklamada bulunmamış olmaları karşısında; şüpheli durumun sanıklar lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, eylemin gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğine dair bilgiye nasıl ulaşıldığının karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadığı gibi ayrıca gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde şüphe üzerine yakalanan sanıkların 26/12/2008-28/12/2008 tarihleri arasında herhangi bir zaman dilimi içerisinde yargılamaya konu edilen eylemi işleme ihtimalleri düşünülmeden eylemin gece işlendiğinden bahisle TCK.nun 143/1 maddesindeki artırım hükümlerinin uygulanması,

3- 5271 sayılı CMK.nun 326/2 maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen bir suç nedeniyle mahkum edilen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine her iki sanığın yargılama giderlerinin tamamından müteselsilen sorumlu tutulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23992, Karar No: 2019/16499, Tarih: 17.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23992 E.  ,  2019/16499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya üzerinde yapılan incelemede, uyuşmazlık konusu döneme ait ücret bordroları ile hizmet alım sözleşmelerinin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmış olup, dosyanın Dairemize “dosya ekleri kalemde ibaresi ile” gönderildiği de dikkate alınarak söz konusu belgeler ile eklerin,

2-... 2. İş Mahkemesinin 2012/412 E ve 2013/15 K sayılı dosyasının aslının veya onaylı suretinin,

3-... 1.İş Mahkemesinin 2006/1656 E ve 2008/478 K sayılı dosyasının aslının veya onaylı suretinin,

4-Hizmet döküm cetveline göre davacının çalıştığı tespit edilen ..., ..., ..., ..., ... sicil numaralı işyerlerine ilişkin tescil bilgileri, işe giriş ve işten ayrılış bildirgeleri Sosyal Güvenlik Kurumundan temin edilip, anılan işyerleri ile ilgili alt işveren veya aracı kaydı bulunup bulunmadığı da belirlendikten sonra, ilgili belgeler ile celbedilen dosyalar eklenerek dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7136, Karar No: 2020/102, Tarih: 15.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/7136 E.  ,  2020/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Akörü köyü 208 ada 6 parsel sayılı 27173 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden iki katlı kargir ev ve tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar miras bırakanı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı, Hazine taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) harfi ile gösterilen 4271 m² yüzölçümlü bölümün ham toprak ve çalılık niteliğiyle Hazine adına tesciline; (B) harfi ile gösterilen 22.902 m² yüzölçümündeki bölümün tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından (B) harfi ile gösterilen bölüme yönelik temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.11.2013 gün ve 2013/6548 E. - 10711 K. sayılı kararıyla bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; ''Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda, taşınmazın 1974 tarihli memleket haritasında açık renkli, 1995 tarihlide ise münferit yapraklı ağaç rumuzlu açık renkli bölümde yer aldığı, eğiminin % 20-25 olduğu, üzerinde bölüm belirtilmeden münferit tespih çalısı, menengiç, badem, incir, asma ağaçları bulunduğu açıklanmış, ziraat uzmanı raporunda ise kuzeyde (B) harfli bölümünde bu ağaçların bulunduğu, az eğimli olduğu, (A) harfli bölümünün ise yüksek eğimli ve çalılık olduğunun açıklanması nedeniyle (B) harfli bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Ancak, dosyada bulunan google fotoğrafında taşınmazın tamamının yoğun ağaçlık olduğu, (A ve B) harfli bölümleri arasında bir fark bulunmadığı görülmektedir. Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu iddia ettiğine göre, taşınmazın niteliğinin, tespit tarihine kadar imar ve ihya edilip edilmediğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının, tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı, gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile kadastro tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilen hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip belirlenmesi gerekir.

O halde; mahkemece önceki keşiflerde görev almamış üç orman mühendisi, bir fen, bir ziraat uzmanından oluşan bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, öncelikle taşınmazı geniş çevresiyle gösteren kadastro paftası ile varsa 1974 tarihinden daha eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal

renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, ziraat uzmanından taşınmazdaki ağaçların sayısı, yaşı, dağılımı, hakim ağaç türü ve hangi bölümde eğimin ne kadar olduğu konusunda rapor alınmalı, hakim ağaç türüne göre, 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi gereğince % 12'den fazla eğimli maki ve fundalık yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı ve orman sayılacağı; 1/ı maddesi gereğince sahipli olmayan aşılı, aşısız zeytinlik, fıstıklık niteliğindeki yerlerin orman sayılacağı gözönünde bulundurulmalı, bu şekilde elde edilecek tüm deliller çerçevesinde karar verilmelidir.'' denilmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine,

Antalya ili, Kaş ilçesi, Akörü köyü, Süvecik mevkii 208 ada 6 sayılı parselde kayıtlı taşınmazın teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 4271,13 m²lik kısmına ilişkin kadastro tespitinin iptali ile bu kısma aynı ada içerisinde son parsel sayısından sonra gelmek üzere yeni bir parsel sayısı verilerek "ham toprak - çalılık vasfıyla" Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ifraz sonrası geriye kalan ve (B) harfi ile gösterilen 22902,25 m²'lik kısmın 208 ada 6 parsel sayısı verilerek tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 15/01/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43965, Karar No: 2024/7164, Tarih: 22.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/43965 E.  ,  2024/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2529 E. 2020/427 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu sonucunda, yukarıda tarih ve sayısı bildirilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin, suça konu yapının yıkılmayan kısmının imar kirliliğine neden olduğuna, mahkemenin değerlendirmesinin hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yargılamaya konu zemin kat çıkma beton üzeri seramik kaplamanın sanık tarafından yapılmadığı, keşif sırasında yıkılmış olduğu anlaşılan teras kata çıkan merdiven ve teras kattaki sundurma profil yapının ise bina niteliğinde olmadığı anlaşıldığından suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ruhsata aykırı olarak yapılan demir merdiven ile çatıdaki sundurmanın, yargılama bitmeden kaldırıldığının ve yapının ruhsata uygun hale getirildiğinin, iş yeri önündeki seramik kaplamanın ise bina vasfında olmadığının anlaşılması karşısında, kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, yapı tatil tutanağı, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, yapı tatil tutanağı, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erdemli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21959, Karar No: 2013/18290, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21959 E.  ,  2013/18290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya Düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 23/01/2011 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ... ile boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.