muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30782, Karar No: 2019/12447, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/30782 E.  ,  2019/12447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Tem. İnş. Ltd. Şti M.N.A. Tabdot Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının Belediye çalışanı olmadığını, alacakları için Belediyeye husumet yöneltmesinin mümkün olmadığını, temizlik işlerinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale sonucu verildiğini, çalışanların emir ve talimatları bu firmadan aldığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tem. İnş. Ltd. Şti. M.N.A.Tabdot Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı vekili; ihale konusu yapılan işlerin anahtar teslimi olmayıp tamamıyla temizlik işlerini kapsadığını, davacının asıl işveren tarafından işten çıkarıldığını, müvekkil şirketin personel belirleme yetkisi olmadığın, emir ve talimat verme hakkı bulunmadığın savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde ... Tem.İnş.Ltd.Şti. M.N.A.Tabdot Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde ... Tem.İnş.Ltd.Şti. - M.N.A.Tabdot Oto Tur. Ltd. Adi Ortaklığı davalı olarak gösterilmiş ve dava dilekçesi bu şekilde tebliğ edilmiştir. Ortaklığı oluşturan her iki şirket adına tebligatlar tek olarak çıkartılarak dava dilekçesinde bildirilen adrese tebliğler yapılmış ve yargılama bu şekilde sonuçlandırılmıştır. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığı gibi ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm ortaklara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9661, Karar No: 2021/2036, Tarih: 31.05.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/9661 E.  ,  2021/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı ... AŞ vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/11/2017 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen 08/10/2019 günlü kararın istinaf incelenmesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK 353/1-a-6 maddesi uyarınca Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (tüketici mahkemesi sıfatıyla) 08/10/2019 tarih, 2017/541 esas, 2019/334 karar sayılı kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden karar verilmesi için mahkemesine gönderilmesine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 17/02/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü;

-K A R A R-

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı zarar görene ödenen tazminatın davalı sigortalıdan rücuen tazminine ilişkindir.

Davacı ... vekili; müvekkiline trafik sigortalı, davalı adına kayıtlı motosikletin dava dışı 211 promil alkollü sürücünün seyri esnasında direksiyon hakimiyetini kaybederek park halindeki bir araca çarparak sebep olduğu kazada, motosiklette yolcu olarak bulunan ve %20 oranında maluliyeti bulunan dava dışı Efsun Şentürk’e tazminat ödediğini belirterek, sigortalı aracın alkollü olarak kullanılması nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 250.784,64 TL nin sigorta âkidi olan davalıdan rücuen tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; kazaya karışan aracın maliki olsa da üzerinde fiili ve ekonomik hakimiyeti bulunmadığını, çalıştığı işyeri sahibinin motosikleti kendisine devrettiğini, kaza tarihinde motosikleti kullanan ...’un patronunun kuzeni olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalının işleten sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 94. maddesi gereğince sigorta ettiren davalının araç işleteninin devrini 15 gün içinde sigortacıya bildirmesi gerektiği, somut olayda işletenin değiştiğinin sigortacıya bildirildiğinin iddia ve ispat edilmediği, sigorta sözleşmesinin tarafı olan davalının sigorta poliçesinin ve sigorta genel şartlarının kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmekle yükümlü olduğu ve davalıya husumet düştüğü, davacının istinaf itirazının bu nedenle yerinde görüldüğü, bu durumda ilk derece mahkemesince tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmesi nedeniyle istinaf istemine konu karara yönelik denetim yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın karara uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere mahal mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Öncelikle bölge adliye mahkemesinin dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair verdiği kararla ilgili usul hükümleri gözden geçirilmelidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendi gereği, 6 alt bent halinde sayılan usule ilişkin ilk derece mahkemesi kararları bölge adliye mahkemesince, mahkeme kararının esasını incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir. Maddede sayılan durumlar çok temel usûl hataları olarak karşımıza çıkmaktadır. İlgili maddede 6 bent olarak sayılan bu hususların tümünün ortak özelliği, bu hatalar sonucunda gerçek bir ilk derece yargılamasının yapılmamasıdır. Bu hallerde bölge adliye mahkemesi ise bir yargılama yapmamakta, sadece denetim görevi yapmaktadır. Zira esastan inceleme yapılması demek yargılama yapılması demek olup, bölge adliye mahkemesinin duruşmasız ve esasa girmeksizin usule ilişkin olarak verdiği bu yöndeki kararları ise kesindir.

6100 sayılı Kanunun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinin (6) numaralı alt bendinde ifade edilen “Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması” hali de önemli bir usul eksikliği niteliği taşıdığından, bölge adliye mahkemesine dosyanın esasını incelemeden kararı kesin olarak kaldırma yetkisi tanınmıştır. 28/07/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun’un 35. maddesiyle (6) numaralı alt bent “mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması” şeklinde değiştirilmiştir. Delillerin hiçbirinin toplanmadığı veya gösterilen delillerin hiç değerlendirilmediği gerekçesi ile verilen kaldırma kararlarına kesinlik tanınmasının sebebi; davanın esasına ilişkin olmayan, yargılama usulüne ilişkin açık ve ağır nitelikteki böyle bir ihlalin tespitine rağmen söz konusu ihlal giderilmeksizin ilk derece mahkemesinin kararında ısrar etmesinin önüne geçmek suretiyle davaların uzamasını ve mahkemelerin iş yükünün çoğalmasını engellemektir.

Yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde temyize konu karar incelendiğinde; ilk derece mahkemesince taraf delilleri toplanarak yapılan yargılama sonucunda davalının işleten sıfatının bulunmadığından, pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararını istinaf incelemesine tabi tutan bölge adliye mahkemesi ise yargılamanın esasına ilişkin olan husumet konusunu inceleyip değerlendirme yaparak davacının istinaf başvurusunu kabul etmiştir. Şu halde, eldeki davada ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri delillerin hiç toplanmadığından veya hiç değerlendirilmediğinden bahsedilemeyeceği gibi, dava dosyasının esası incelenmeksizin ilk derece mahkemesine geri gönderilmesinin kanunda öngörülen gerektirici sebepleri bulunmamaktadır. Bu nedenle bölge adliye mahkemesince verilen kararın usuli anlamda bir geri gönderme kararı niteliğinde bulunmadığı açıktır. Hal böyle olunca buna bağlı olarak bölge adliye mahkemesince verilen kararın kesin olduğundan da söz edilemez.

Şu halde; davacının istinaf başvurusu kabul edilmiş olmakla HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca işin esasının bölge adliye mahkemesince incelenip karara bağlanması gerekirken, Kanun’da bulunmayan bir gerekçe ile dosyanın ilk derece mahkemesine geri gönderilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 31/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12033, Karar No: 2019/9502, Tarih: 24.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12033 E.  ,  2019/9502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı taraf işyerinde vardiya sistemi bulunduğunu, yaz-kış fark etmeksizin sabah saat 07.00’den akşam saat 15.30’a kadar çalıştığını iddia etmiştir. Dosyaya ibraz edilen kök bilirkişi raporunda, davacının bir gün 24 saat çalıştığı, ertesi 48 saat dinlendiği, bu durumda hizmet süresi içinde bir hafta 3 gün, diğer hafta 2 gün çalıştığının anlaşıldığı belirtilerek davacının bir hafta 9 saat, diğer hafta ise 6 saat fazla çalışma yaptığı esasıyla fazla çalışma alacağına ilişkin hesaplama yapılmış, Mahkemece davacı lehine fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmiştir. Ancak, davacının dava dilekçesinde belirttiği çalışma saatlerine göre talebi dikkate alındığında fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10601, Karar No: 2022/3946, Tarih: 10.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10601 E.  ,  2022/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulduğu kabul edilerek inceleme yapılmış, Mahkemece muhteviyeti itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçundan ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2006 ve 31.12.2007 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.09.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4342, Karar No: 2025/2735, Tarih: 22.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4342 E.  ,  2025/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın, ... Menkul Yönetimi ... 2. El Satış Yönetmeni olan ...'ün işbirliği ile dolandırıldığını, müvekkilinin iradesinin16 adet araç alımı konusunda sakatlandığını, araçlar için gönderilen 1.627.000,00 TL'nin de müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek 1.627.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek olan ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından açılan davanın 14.09.2023 tarihinde takip edilmediği, başvuruya bırakıldığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 150. maddesi gereği yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 14.09.2023 tarihli duruşmada; davacı vekilinin herhangi bir mazeret bildirmeksizin duruşmada hazır olmadığı ve davalı vekilince davanın takip edilmeyeceğinin beyan edildiğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, istinaf dilekçesinde iddia edilenin aksine dosya kapsamında 14.09.2023 tarihli duruşma günü için gönderilmiş bir mazeret dilekçesinin bulunmadığı, davacı tarafın davayı takip etmemesi nedeniyle verilen işlemden kaldırma kararının Mahkemece re'sen davacı tarafa tebliğ edilemeyeceği, davacı tarafından dosyanın takip edilmesi gerektiği ve HMK'nın 150/3 hükmü kapsamında dosyanın işlemden kaldırıldığı 14.09.2023 tarihinden itibaren üç aylık süre içerisinde yenileme talebinde bulunulmadığı, bu minvalde Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız fiile dayalı tazminat davasıdır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız fiile dayalı tazminat davasıdır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7384, Karar No: 2012/18157, Tarih: 28.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7384 E.  ,  2012/18157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ağaçlandırma, basketbol sahası ve oturma alanları yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açıldığı gözetilerek taşınmazın tapu kaydında “korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı” şerhi bulunduğu, ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun kararı ve ekleri getirtilerek doğal sit alanı içinde olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1484, Karar No: 2021/2356, Tarih: 11.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2021/1484 E.  ,  2021/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 17, 116 ada 6, 118 ada 30, 67, 72, 124 ada 1 ve 125 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 10.056.63, 15.064.80, 1.267.63, 511.40, 241.89, 26.04 ve 2.060.84 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazlar üzerinde davalının hakkı bulunmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kadastro çalışmaları neticesinde dava konusu 102 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile, 116 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile, 118 ada 30 parsel sayılı taşınmazın su deposu ve arsa vasfı ile, 118 ada 67 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfı ile, 118 ada 72 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfı ile, 124 ada 1 parsel sayılı taşınmazın su deposu ve arsa vasfı ile, 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfı ile ... adına tespitinin yapıldığı, 124 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde köyün içme suyunun biriktirildiği su deposunun, 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bir adet beton çeşmenin ve 118 ada 72 ve 30 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bir adet içme suyunun biriktirildiği kaptajın bulunduğu, 102 ada 17 nolu parselin kültür tarımı yapmaya elverişli olduğu, 116 ada 6 nolu parselin çayır olarak kullanılıdığı, davalının senetsizden iktisap ettiği taşınmazların toplamının 40-100 dönüm sınırını geçmediği, taşınmazların ... Hazinesi ile bir ilgisi olmayıp tamamen kültür arazisi çayır ve arsa niteliğinde olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, Mahkemece yapılan keşif ve sonrasında dosyasına sunulan bilirkişi raporları uyuşmazlığın çözümüne yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazlar başında yapılan keşifte usule aykırı olarak taşınmazlar tek tek gezilmemiş; taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve niteliği hususunda mahalli bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı beyan alınmamış; dava konusu 118 ada 30 ve 72 parsellere komşu mera parseli bulumasına rağman usulünce mera araştırması yapılmamış; uyuşmazlığın çözümünde hava fotoğraflarından yararlanılmamış; taşınmazların kullanım durumalarını ve niteliklerini kesin olarak belirlemekten uzak olan tek kişilik ... bilirkişi raporu ile yetinilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.