muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7303, Karar No: 2014/27165, Tarih: 30.09.2014

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin... ilinde saat 06:59'da doğduğuı, katılanın akşam saat 20:30'de işyerini kapattığı ertesi gün sabah saat 08:30 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık eyleminin gerçekleşmiş olduğu yine olay tarihinde saat 06:10 sıralarında emniyete suça konu adreste kapıları zorlayan şahıslar olduğuna dair ihbar gelmesi üzerine yapılan araştırma sonucunda suça sürüklenen çocuğun yakalanmış olduğu dikkate alınarak işyeri dokunulmazlığını bozma eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 116/4.. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2- Birden fazla kişi tarafından işyeri dokunulmazlığı suçunun işlendiğinin anlaşılmasına karşın suça sürüklen eçocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- -İşyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından müştekinin maddi bir zararının olmadığı gözetilmeden, müştekinin zararı tazmin edilmediğinden bahisle yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 30.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2347, Karar No: 2019/13243, Tarih: 12.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2347 E.  ,  2019/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen 02.02.2015 tarihli sosyal inceleme raporunun dosya içerisinde bulunduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, mahkûm olan suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdiği yargılama giderleri miktarı belirlenip payları oranında hükmedilmesi gerekirken, yargılama giderine hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin suça sürüklenen çocuk ... yönünden istem gibi, suça sürüklenen çocuk ... yönünden isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuğun karar tarihinden sonra 04/11/2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14148, Karar No: 2017/18144, Tarih: 11.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14148 E.  ,  2017/18144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve ilgili yönetmeliği uyarınca ... alanında kalan taşınmazın kıymet takdir komisyonu tarafından takdir edilen bedelinin yeniden değerlendirilerek artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve ilgili yönetmeliği uyarınca ... alanında kalan taşınmazın kıymet takdir komisyonu tarafından takdir edilen bedelinin yeniden değerlendirilerek artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.... Mahallesi 21 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10451, Karar No: 2020/2357, Tarih: 11.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10451 E.  ,  2020/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunmasına rağmen faturaları aldığı belirtilen ... Otomotiv Nakliye ve Petrol Ürünleri Madeni Yağ....Ltd Şirketinin 08.10.2008 tarihinde mükellefiyet tesis ettirip, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği, yoklamalarda adreste olmayıp, iş yerinde emtiasının bulunmadığı ve sahte fatura ticareti organizasyonu kapsamında kurulmuş bir şirket olup sahte fatura düzenlediğine dair raporlar ve açılan davada İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/137 esas, 2014/504 karar sayılı ilamı ile yetkilileri hakkında mahkumiyet kararı verildiği, temyiz incelemesi için gönderildiği, Dairemizce 22.01.2020 tarih, 2016/5434 esas, 2020/564 karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onandığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki eksik inceleme yapıldığından bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, buna göre; 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-Aynı takvim yılının farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle suç tarihinin son kullanılan 30.12.2008 tarihli faturanın KDV beyannamesinde kullanıldığı 25.01.2009 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 2008 olarak yazılması yasaya aykırı,

4-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14489, Karar No: 2012/697, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14489 E.  ,  2012/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın tapu kaydında "1. derece sit alanında bulunduğu" şerhi bulunduğu ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun ilgili kararı ve ekleri getirtilerek doğal sit alanı içinde kalıp kalmadığı da araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9798, Karar No: 2020/1176, Tarih: 20.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9798 E.  ,  2020/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatif ortağı olan davalı hakkında ödemekle yükümlü bulunduğu ortak gider aidatı ve faizleri için takip başlattıklarını, davalı hakkında başlatılan takipte mevcut kalemlerin davalının üyeliği süresince işlemiş alacaklar olduğunu, takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin 16/04/2012 tarihli noter aracılığı ile istifasını kooparatife gönderdiğini, takip konusu kalemlerin kendi üyeliği süresinde oluşmadığını, kooperatifin üyeler arasında ayrımcılık yaptığını, yönetimin borçluların faizini affedip daha sonra diğer ortaklara ek masraf çıkarttığını savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 24.04.2012 tarihinde noter kanalı ile kooperatife istifa iradesini bildirdiği, ihbarnamenin kooperatife 26.04.2012 tarihinde ulaştığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 13. maddesinde ortağın anasözleşmeye uygun olarak ortağın çıkma dileğini noter aracılığı ile kooperatife bildirmesi halinde çıkmanın gerçekleşeceği, bu itibarla davalının 26.04.2012 tarihi itibari ile istifasının kabulünün gerektiği, davalının bu tarihten sonraki aidatlardan sorumlu olmadığı ancak ortak giderlere katlanmakla yükümlü olduğu, davalı istifa tarihine kadarki tüm aidatlarını da ödediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 81/2 maddesi uyarınca tasfiye haline girmiş kooperatiflerde çıkma veya çıkarılma halinde ortağın konutu geri alınamaz ancak bu kişilerin tasfiye masraflarına katlanması gerekir. Davalının kooperatif bağımsız bölümünü aldıktan sonra istifa ettiği sabittir. 29.04.2012 tarihli ve 31.03.2013 tarihli genel kurullarda tasfiye payı olarak nitelendirilebilecek ödeme kararı alınmıştır. Davalının bu masraflara katılması kanun hükmü gereğidir. Bu gerekçe ile davalının ödemesi gereken miktarın belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; davacının kötüniyetli olduğu gerekçelendirilmeden kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; davacının kötüniyetli olduğu gerekçelendirilmeden kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7496, Karar No: 2017/15202, Tarih: 06.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7496 E.  ,  2017/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile üzerindeki ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile üzerindeki ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6230, Karar No: 2019/432, Tarih: 15.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6230 E.  ,  2019/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

1-2009 yılına ait defter ve belgelerin ibrazı hakkındaki yazının 21/12/2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, süresi içinde ilgili belgelerin yetkili birime ibraz edilmediği, sanığın bu şekilde defter ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddia edilerek açılan kamu davasında; sanığın iş yerinin faal olduğu ve incelemenin iş yerinde yapılması gerektiği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekçe gösterilerek beraat hükmü kurulmuş ise de, vergi inceleme raporunda sanığın 31.12.2009 tarihinde faaliyetine son verdiğinin belirtilmesi karşısında, iş yerinin faal olmadığının anlaşıldığı; ancak sanığın, yapılan tebligatın usulsüz olduğunu çünkü tebligatı alan kardeşi .... 'ın tebliğ tarihinde kendisi ile aynı konutta ikamet etmediğini, söz konusu tebligattan ancak dava tarihinde haberdar olduğunu savunması nedeniyle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; tebligatı teslim alan Ahmet Tarık Demirtaş'ın tanık olarak dinlenmesi, tebliğ tarihinde sanıkla aynı konutta ikamet edip etmediğinin sorulması; ayrıca tebligatın yapıldığı tarihte .... ile sanığın aynı konutta birlikte oturup oturmadıkları konusunda kolluk araştırması yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 21.12.2012 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 06.01.2013 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin "01/03/2013" olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7529, Karar No: 2012/1414, Tarih: 08.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/7529 E.  ,  2012/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesine ek olarak düzenlenen sözleşme uyarınca verilmesi kararlaştırılan 8 adet dairenin davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline, olmadığı takdirde değerinin tespitiyle 560.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi talebiyle açılmıştır. Davalı, ek sözleşmenin kandırılarak imzalatıldığını, bu nedenle kendisini bağlamadığını, kaldı ki davacının ek sözleşme uyarınca edimlerini ifa etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının tescil isteminin kabulüyle 1195 Ada 4 parseldeki 8 adet bağımsız bölümün davalı adına olan tapusunun iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında biçimine uygun düzenlenen 19.02.2003 tarihli ek sözleşmede, 04.06.1996 tarihinde imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahibine verilmesi kararlaştırılan 4 parseldeki 8 adet daireden kooperatif lehine feragat edildiği, buna karşın aynı yerdeki 87 parsel üzerinde inşa edilmiş bulunan A bloktan 2, 4, 14 ve 16 nolu dairelerin üçüncü maddede belirtilen teknik koşullara uygun biçimde ve anahtar teslimi olmak kaydıyla 31.12.2003 tarihinde ...a teslim edileceği kabul edilmiştir.

Mahkemece davacının ek sözleşmedeki edimlerini ifa ettiği gerekçesiyle tescil isteminin kabulüne karar verilmiş ise de davalı arsa sahibi, sözü edilen dört dairenin halen yapılmadığını, teslime hazır olduğu iddiasının da gerçekle bağdaşmadığını savunmuştur. Yüklenici kooperatifin tescile hak kazanabilmesi için, ek sözleşmede kararlaştırılan edimlerini ifa ettiğini kanıtlaması zorunludur. Oysa mahkemece bu hususta inceleme yapılmış değildir. Ayrıca Belediye cevabi yazılarından 86 nolu parselle ilgili ruhsatın düzenlenmediği bildirilmiştir. O halde mahkemece yapılması gereken iş, davalıya ait ek sözleşmedeki dairelerin teslime hazır olup olmadığı, iskân ruhsatı araştırılarak davacının edimini ifa edip etmediği saptanmalı, var ise eksik vs. masraflar belirlenerek davacıya verilmek kaydıyla asıl davada tescil istemi kabul edilmeli, birlikte ifaya karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12805, Karar No: 2017/25944, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12805 E.  ,  2017/25944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.