muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6188, Karar No: 2016/8497, Tarih: 31.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/6188 E.  ,  2016/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satın alma, taşıma veya bulundurma ve nitelikli hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'un, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 5 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, ...... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2012 tarihli ve 2007/212 Esas, 2012/1034 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 5 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli, 2015/544 Esas, 2015/1160 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25.03.2016 gün ve 94660652-105-41-177-2016 KYB sayılı Kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.04.2016 gün ve 2016/144517 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1)Kayden 05/10/1989 doğumlu olup, suçun işlendiği 19/04/2007 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapıldığı hâlde, atılı bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satın alma, taşıma veya bulundurma suçu yönünden indirim yapılmamış bulunulmasında,

2)Fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satın alma, taşıma veya bulundurma suçundan belirlenen 5 ay hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hüküm uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin, sadece suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin, sadece suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararına göre, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin kanun yararına bozma talebini inceleme görevi Yüksek .......Ceza Dairesi'ne ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5106, Karar No: 2010/10879, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5106 E.  ,  2010/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın kısmen kiraz, kısmen elma bahçesi niteliğinde olduğu kabul edildiğinden kiraz ve elma ağaçlarının teknik olarak hangi aralıklarla dikilmesi (1 dekarda kaç tane elma veya kiraz ağacı bulunması) gerektiğinin; 15-16 yaşındaki kiraz ve elma bahçesinin dekar başına ortalama verim miktarlarının ve 2009 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan kilogram satış bedellerinin İl Tarım Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19219, Karar No: 2013/5321, Tarih: 27.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19219 E.  ,  2013/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2012/2197, Karar No: 2013/17320, Tarih: 20.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2197 E.  ,  2013/17320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ..., ..., ... ile sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

Suç tarihinde yürürlükte olan 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 31/1-a maddesi uyarınca "meydana gelen ölüm olaylarının köylerde varsa resmi tabip veya sağlık kuruluşu yetkilileri, yoksa köy muhtarları tarafından, olayın meydana geldiği tarihten itibaren 10 gün içerisinde nüfus müdürlüğüne bildirileceğine” dair düzenleme karşısında, suç tarihinde Yaycı Köyü Muhtar Vekili olarak görev yapmakta olan sanık ...'ın, Alikamerli Köyü nüfusuna kayıtlı ... isimli şahıs hakkında mernis ölüm tutanağı düzenleme yetkisi bulunmadığı cihetle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi kapsamında "memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağı gözetilip, suça konu mernis ölüm tutanağının Yaycı Köyü Muhtarlığına ait mühür ile ve aynı köyün muhtarı sıfatıyla sanık ... tarafından düzenlendikten sonra ölüm olayının tescil edilmesi için İl Nüfus Müdürlüğüne ibraz edildiğinde, öldüğü bildirilen şahsın kendisinin ve aile bireylerinin tüm nüfus işlemlerinin Alikamerli köyü kütüğünden yapıldığı, Yaycı Köyü ile ilgililerin bulunmadığı, ölüm olayının meydana gelip gelmediği ve nerede gerçekleştiği hususunda şüpheye düşülerek İl Jandarma Komutanlığına ilgili şahıslardan gizli olarak araştırma yapılması için yazı yazılmasıyla kolluk görevlilerince yapılan araştırmada ...'nın sağ olduğunun tespit edildiği cihetle "belgede sahtecilik" suçlarında "aldatma yeteneğinin" somut olayda ne şekilde gerçekleştiği de karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ... ile ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1951, Karar No: 2017/5419, Tarih: 25.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/1951 E.  ,  2017/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Yargılama sırasında sanığın askerliğini yapmakta olduğunun anlaşılması karşısında, 353 sayılı Kanun'un 20. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kovuşturmanın askerliğinin bitmesine kadar geri bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

C-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü değerlendirilmeden, sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine mernis adresine çağrı kağıdı tebliğine rağmen 10 günlük yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığı gerekçesiyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin infaz dosyasının kapatıldığının anlaşılması karşısında, bu durumun, "kendine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar" olarak kabul edilmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3, Karar No: 2022/132, Tarih: 16.03.2022

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2022/3 E.  ,  2022/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

2022/Bşk-3 2022/132 2015/20932

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 9 ve 4. Ceza

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 185-205

Sanık ... hakkında cinsel taciz ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İnegöl (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince 04.10.2010 tarih ve 589-323 sayı ile, sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 25.02.2014 tarih ve 25863-5982 sayı ile konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına, cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise eylemin cinsel istismar suçunu oluşturabileceğinden mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra verilen görevsizlik kararı üzerine yargılamayı yapan İnegöl Ağır Ceza Mahkemesince 24.12.2014 tarih ve 185-205 sayı ile, sanığın cinsel istismar suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2017 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince verilen ve Daire Başkanı tarafından imzalanan tarihsiz ve 8767-6859 sayılı karar ile dosyanın devredildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.09.2021 tarih ve 22074-7982 sayı ile;

"İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükmün içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan 4. madde düzenlemesine göre temyiz incelemesini yapma görevi daha önceden anılan dosya ile ilgili temyiz incelemesini yaparak bozma kararı veren Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 20.12.2021 tarih ve 39954-29592 sayı ile;

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 20.12.2021 tarih ve 39954-29592 sayı ile;

"İddianamede açıklanarak hükümde kabul edilen eyleme, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Başkanlar Kurulu tarafından kabul edilerek, Yargıtay Büyük Genel Kurulunca onaylandıktan sonra 09/07/2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay iş bölümü kararına, sanık hakkında çocukların cinsel istismarı suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, temyizin incelenmesi Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevine girdiği,"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 9 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" kısmının ikinci maddesinde; "Bu işbölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup, temyiz incelemesi bu işbölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." denildikten sonra, dördüncü maddesinde; "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına gönderen dairece yapılır. Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır" hükmü getirilmiştir.

2017/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.

2017/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.

İncelemeye konu dosyada, Yerel Mahkemece kurulan ilk hükmün, Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozulmasına karar verilmiş ise de bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün cinsel istismar suçuna yönelik olduğu anlaşıldığından, bu hükmü temyizen inceleme görevi anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 9. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.09.2021 tarihli ve 22074-7982 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 9. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5338, Karar No: 2019/1383, Tarih: 27.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/5338 E.  ,  2019/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 36007 ada 11 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini, mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak satış yolu ile davalı gelini Nevriye’ye temlik ettiğini, mirasbırakanın ilk eşinin ölümü üzerine oğlu ...ve davalı gelini ile birlikte oturduğunu ancak temlikten sonra evden kovulması nedeniyle davacı ... ile evlenip daha önce sattığı başka bir taşınmazın parası ile Torbalı’da mütevazi bir ev alıp buraya yerleştiğini, mirasbırakanın davalıya yaptığı temlikten pişmanlık duyarak açmış olduğu tahliye ve ecrimisil davasında temlikin bedelsiz olduğunu ikrar ettiğini ileri sürerek çekişme konusu 36007 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına tescilini, olmadığı taktirde tenkisini istemişler; aşamalarda, davayı miras paylarına hasretmişlerdir.

Davalı, isteğin zamanaşımına uğradığını, 1979 yılından beri ikamet ettiği çekişme konusu taşınmazı yaklaşık 12 yıl önce mirasbırakandan satın aldığını ve taşınmazın rayiç bedelini mirasbırakana ödediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu mirasbırakan ...’ın 03.05.2014 tarihinde ölümü üzerine davacı eşi ..., ilk eşinden olma davacı çocukları ... ve ... ile dava dışı çocukları ... ve ...’ın mirasçı kaldıkları, davalı ...’nin ise mirasbırakanın oğlu ...’ın eşi olduğu, çekişme konusu 122 m2 miktarlı, bir katlı avlulu ev vasıflı 36007 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken mirasbırakanın bizzat intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 01.08.2002 tarihinde davalı ...’ye satış yolu ile temlik ettiği, eksiğin giderilmesi suretiyle getirilen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/508 esas (yetkisizlikle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin

2015/23 esasına kayıtlı) sayılı dosyasında, mirasbırakanın, çekişme konusu 11 parsel sayılı taşınmazdaki intifa hakkına dayalı olarak davalıya karşı 01.11.2012 tarihinde açtığı tahliye ve ecrimisil istekli davanın yargılaması sırasında mirasbırakanın ölümü üzerine davayı takip etmek istemeyen bir kısım mirasçı bakımından karar verilmesine yer olmadığına, davayı takip edenler bakımından ise aktif dava ehliyeti ve hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve kararın Yargıtay 14. Hukuk Dairesince 26.09.2018 tarihinde onandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı yanın tanık deliline dayandığı ve tanıklarını bildirdiği halde bu tanıklar dinlenilmeyerek davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Somut olaya gelince; davalı yanın tanık deliline dayandığı ve tanıklarını bildirdiği halde bu tanıklar dinlenilmeyerek davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Hal böyle olunca; davalı tanıkları dinlenerek ve yukardaki ilkeler gözetilerek mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.