muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1047, Karar No: 2017/3603, Tarih: 05.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/1047 E.  ,  2017/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın, mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemiyle birlikte eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili Dairesi olması karşısında, Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 28/04/2014 tarihli 2013/170 esas ve 2014/36 karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek ve bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, sanığın bilinen ve o tarihte mernis adresi olduğu anlaşılan son adresine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sanığın geçerli bir mazeret bildirmediği anlaşıldığından eski hale getirme talebi ile 21/02/2014 tarihinde sanığa tebliğ edilen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından sanığın temyiz isteğinin, CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3160, Karar No: 2019/10053, Tarih: 04.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/3160 E.  ,  2019/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinden; davaya konu kazaya karışan aracın gerçek malikinin tespit ve tesciline ilişkin olarak davalımız ... tarafından dava dışı 3. kişiye karşı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/452 Esas sayılı dosyasında açılan davada verilen kararın kesinleşmesi beklenip, kesinleşmiş karar örneği ve dava dosyasının temin edilip gönderilmesi için, Dairemizce verilen geri çevirme kararı üzerine, anılan dosyanın temin edilerek dosya arasına konulduğu; ancak, anılan dosyada 07.02.2019 tarihinde verilen kararın davanın taraflarına tebliği ile kararın kesinleştirilmesi işlemleri tamamlanmadan yeniden gönderildiği görülmüştür.

Bu nedenlerle; hak kayıplarına sebep olunmaması bakımından, anılan işlemlerin yapılmasında titizlik gösterilmesi; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/296 Esas ve 2019/65 Karar sayılı (bozmadan önceki esası 2015/452) dosyasında verilen kararın kesinleşmesi gerekli görüldüğünden, anılan davadaki kararın kesinleştirilmesi işlemlerinin tamamlatılması; kararın kesinleşmesi beklenip kesinleştiği anda dava dosyasının mahkemesinden getirtilip dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10536, Karar No: 2011/973, Tarih: 04.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/10536 E.  ,  2011/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları A.'ın 2 parseldeki payını mirasçıdan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak davalılar murisi oğlu E..'e aracı kullanmak suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, pay oranında tapu iptali ve tescil ile ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuş; karşı davalarında ise 21 parselde miras bırakanlarına ait payların mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı devredildiğini ileri sürerek, tapu iptal-tescil ve ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davada muvazaa iddiaları sabit görülerek, davanın kabulüne; karşı davanın ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar (karşı davacılar) tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 04.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vd. vekili Avukat Z. K. ile temyiz edilen vd. vekili Avukat N. C.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve karşı dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal-tescil ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; asıl davadan çekişme konusu yeni 2 (eski 1882 p.) parsel sayılı taşınmazda kök muris A.'ın adına kayıtlı payını 20.08.1991'de dava dışı H.'e, onun da 07.05.1992'de yine dava dışı F.'e, F.'in de 12.08.1992'de davalılar murisi E..'e karşı dava konusunu teşkil eden 21 parselde 5/20 payın A., 3/20 payın E.adına kayıtlı iken A. paylarını Ş., F., H.ve G.'e, E.'in de payını eşit hisselerle Ş., F., H. ve G.'e satış suretiyle temlik ettiği ve Ş., F., H. ve G. (eldeki dava davacıları) adına sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Taraflar davalarından, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; ugulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Öncelikle, asıl davada kök muris A..'ın yapmış olduğu temlik yönünden yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda bir inceleme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.

Karşı davada ise, davalılar (karşı dava davacılar) murisi E.'in 21 parselde temlike konu payı yönünden mahkemece muvazaa iddiası yönünden yapılan araştırma ve incelemenin de yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda bir araştırma ve inceleme yapılması taraf delillerinin toplanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda bir araştırma ve inceleme yapılması taraf delillerinin toplanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların, (karşı davacıların) bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 04.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6751, Karar No: 2017/9261, Tarih: 14.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/6751 E.  ,  2017/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ... vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.09.2001-15.4.2007 tarihleri arasında ...' nda geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.09.2001 ile 30.09.2005 tarihleri arasındaki hizmetinin tespitine ilişkin talebin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davacının 01.06.2005 ile 15.04.2007 tarihleri arasındaki hizmetinin tespitine ilişkin talebinin sübut bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının ihtilaflı dönemde 10.01.2005- 31.05.2005 tarihleri arasında 1024649 sicil numaralı ... İnş. ( ... temizlik işi) ünvanlı ....bünyesinde bulunan binaların temizlik işi ... adresli işyerinde sigortalı bildirimlerinin bulunduğu, davacı tanıkları ile ihtilaflı dönem okul müdürlerinin dinlenildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

.../...

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davalı işyerinin 2005 yılından sonra okulun temizlik işlerini ihale ile verip vermediği, davacının 31.5.2005 tarihinden sonra ilgili okulda çalışıp çalışmadığı tespit edilerek işin aynı okulda aynı mahiyette geçtiğinin tespit edilmesi halinde, blok çalışma söz konusu olacağından hak düşürücü sürenin gerçekleşmediği kabul edilerek işin esasına geçilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş, davacının çalışmasının kesintisiz olması halinde 30.09.2005 tarihinden önceki çalışma yönünden hak düşürücü sürenin dolmayacağı göz önüne alınarak, öncelikle ilgili okulun ihtilaflı dönemde temizlik işlerinin ihale aracılığıyla başka işverenlere yaptırıp yaptırılmadığını sormak, eğer ihale ile yaptırıyorsa ihale evraklarını isteyerek ihale evraklarında şirketlere verilen işlerin tarihi netleştirilerek bu dönemler için ihaleyi alan şirketleri davaya dahil etmek, ihale kapsamında ne tür bir işin üstlenildiği açıkça sormak, ihale dönemi dışındaki süreler için ise işverenin resmi kurum olması sebebiyle belgelere dayalı ücret ödemesi dışında çalışma olamayacağı değerlendirilip, talep edilen dönemde ücret ödemelerinin kim tarafından yapıldığını açıklığa kavuşturarak, ilgili okulda ihtilaflı dönemde görev yapan, müdür, amir, yönetici, öğretmen gibi kişileri tespit ederek davacının çalışmasının başladığı ve bittiği tarihler ile eğitime ara verilen dönemde de çalışmasının olup olmadığını netleştirmek, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/5685, Karar No: 2017/7152, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5685 E.  ,  2017/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23523, Karar No: 2020/5628, Tarih: 03.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/23523 E.  ,  2020/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz talelplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesine haklı sebeple son verdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile her iki davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai ücretinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 6 günü 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresi ile çalıştığı ve sonuçta haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabulüne göre hesaplama yapılmıştır. Ancak varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Davacı tanıkları davacının işten çıkış saati ile ilgili çelişkili anlatımda bulunmuşlardır. Özellikle davacı dava dilekçesinde çalışmasının saat 19.00'a kadar sürdüğünü iddia ederken, davacı tanıklarından ..."mesaileri 17:00 da bitmesine rağmen davacı sürekli çalışıyordu, ortalama 3-4 saat çalıştığı oluyordu, " şeklindeki açıklaması davacının dava dilekçesindeki iddiasına göre talep aşımı mahiyetinde olup, itibar etmek mümkün değildir. Yine davacı tanıklarından ..."davacı şef olduğu için belirli bir mesai kavramı yoktu, sabah 08:00 akşam 17:00 'da çıkması gerekiyordu fakat tadilat veya tamirat işi olduğunda Hastaneye gelip onu yapıyordu kaç saat sürerse onu halledip gidiyordu," demişse de dosyada tamirat ve tadilata ilişkin kesin bir tespit söz konusu değildir.

Dosya kapsamına göre davacının bir dönem temizlik personeli olduğu, devamında da şef olarak çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Yine tanık beyanlarına göre görev pozisyonuna bağlı olarak mesai saatlerinde de değişiklik olduğu görülmektedir. Buna göre taraf tanık beyanlarına bakıldığında; davacının temizlik personeli olarak çalışırken haftanın 6 günü 08.00-16.00 saatleri arasında, şef olduğu dönemde ise 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, ancak haftanın 2 günü ortalama ikişer saat fazladan çalıştığı anlaşılmakla, hesaplamanın buna göre yapılması gerekmektedir.

3-Takdiri indirim nedeni ile oluşan red kısım için, davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi da hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ...'ne iadesine 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5703, Karar No: 2018/9336, Tarih: 25.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5703 E.  ,  2018/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, sanık ... sanık müdafinin yokluğunda verilen hükümde “yokluğunda karar verilenler için tebliğden itibaren 15 gün içinde" biçiminde karar verilerek tarafların yanıltılması nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Ticaret Sicil Müdürlüğünden şirket yetkilisi ya da yetkilileri sorulup şirket yetkilisi kesin olarak tespit edildikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığa duruşma davetiyesinin usulünce tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;