muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9496, Karar No: 2018/3537, Tarih: 09.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/9496 E.  ,  2018/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haber edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ... hakkında duruşmanın yapıldığı 08.12.2014 tarihli celsede şikayetçi olduğundan ve talebi bulunduğundan bahisle katılma kararı verilmiş ise de; bizzat katıldığı 3. celsedeki 09.02.2015 tarihli beyanında şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşılmakla, katılan ...'in temyiz isteminin talebe aykırı olarak REDDİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülerek;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3659, Karar No: 2018/1998, Tarih: 19.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3659 E.  ,  2018/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16383, Karar No: 2013/14586, Tarih: 19.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16383 E.  ,  2013/14586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili .... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı idare, davalının ....sınırları içinde kalan ormanlık yerde "açma" eylemi gerçekleştirip, orman örtüsünü tahrip ederek idarenin zarara uğramasına neden olduğu iddiasıyla zararın ödetilmesini istemiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; 30/05/2007 ve 18/03/2008 tarihlerinde tanzim edilen suç zabıt varakaları uyarınca orman alanı içinde ağaç kesmek yoluyla "açma"gerçekleştirdiği ve boşluk alana fidan diktiği iddiası ile davalı hakkında kamu davası açılmış ise de, bilirkişi raporuna göre, açma yapıldığı iddia olunan alanın 25-30 yıl önce açıldığı anlaşıldığından davalı sanığın eyleminin "işgal ve faydalanma" olarak değerlendirilerek mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 17/03/2011 tarihinde Yargıtay 3.Ceza Dairesinde onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Dava konusu edilen tazminat tutarının bir kısmı ise ağaç kesilerek açıldığı iddia olunan sahanın yeniden ağaçlandırılması için gerekli olan ağaçlandırma giderine ilişkindir.

Şu durumda, dava konusu yerde davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği ve orman örtüsünün tahrip edilmediği anlaşıldığından ağaçlandırma gideri istemine ilişkin olan davanın reddi yerine kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2701, Karar No: 2025/7033, Tarih: 22.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2701 E.  ,  2025/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/530 E., 2023/173 K.

SUÇ : Mala zarar verme

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11314 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müşteki ...'nin komşusu olan sanık ...'ın ikametinin terasına çıkarak müştekiye hitaben "seni yaşatmayacağım, seni oraya gömeceğim" şeklinde tehditlerde bulunarak elindeki silah ile havaya ateş açtığı eylemine ilişkin olarak, sanık hakkında Çorum Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma evresi sonunda silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kamu davası açmaya yeterli delil elde edilemediğinden bahisle 09/09/2020 tarihli ve 2020/11066 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip anılan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında yeni delil elde edildiğinden bahisle 09/09/2020 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararının UYAP uygulamaları düzeltme talep formu düzenlenerek silinmesinin talep edildiği, anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 26/11/2020 tarihli ve 2020/11066 soruşturma, 2020/3221 esas sayılı iddianamesi ile silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ve söz konusu kamu davasına ilişkin yargılama sonunda, mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesinde yer alan, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Somut olayda, Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2023 kararına konu mala zarar verme suçuna ilişkin, Çorum Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapılarak 09/09/2020 tarihli ve 2020/11066 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı sonrası aynı eylem nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılması için 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesi uyarınca yeterli ve yeni delil olması ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmesi gerektiği, dosya kapsamında sulh ceza hâkimliğince verilen bir kararın bulunmadığı gibi sanık hakkında açılmış bir kamu davası da bulunmadığı halde, sanığın mahkûmiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında; 11.06.2020 olan suç tarihinin, 12.06.2020 tarihi olarak yanlış yazılmasının, mahâllinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

II. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında; 11.06.2020 olan suç tarihinin, 12.06.2020 tarihi olarak yanlış yazılmasının, mahâllinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, katılan ...'nin, olay günü ikamet etmiş olduğu köyde yoğun yağış nedeni ile sel afeti meydana geldiğini, eşi ile birlikte ikametinin önünü temizlediği esnada karşı komşusu olan ve aralarında önceye dayalı husumet bulunan hükümlü ...'ın evinin terasına çıkarak kendisine hitaben "Seni yaşatmayacağım, seni oraya gömeceğim" diyerek elindeki tüfek ile katılanın ikametine doğru ateş ettiğini, ancak üzerlerine ateş edildiğini algılayamadığını ve eşi ile birlikte ikametine girdiğini, ertesi gün bahçe kapısının üzerinde saçma izleri olduğunu görmesi üzerine hükümlünün tüfek ile ikametine doğru ateş ettiğinin farkına vararak hakkında şikâyetçi olduğunu belirtmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, ilk etapta hükümlü hakkında Çorum Cumhuriyet Başsavcılığınca, silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kamu davası açmaya yeterli delil elde edilemediğinden bahisle 09.09.2020 tarihli ve 2020/11066 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ardından anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar dosyanın taraflarına henüz tebliğe çıkarılmadan dosyaya 11.09.2020 tarihli kolluk evrakının (hükümlünün evinin önünde plastik tapa ve el ve yüz svaplarında atış artığı olduğunun tespitine dair uzmanlık raporunu içeren) sunulması üzerine, soruşturma savcısınca sanık hakkında yeni delil elde edildiğinden bahisle 09.09.2020 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararının UYAP uygulamaları düzeltme talep formu düzenlenerek silinmesinin talep edilmesinden sonra Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2020 tarihli ve 2020/11066 soruşturma, 2020/3221 esas sayılı iddianamesi ile silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ve bu kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonunda, mala zarar verme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış ise de; taraflara tebliğ işleminin yapılmamasından dolayı anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmemesi karşısında ve 5271 sayılı Kanun'un 172/1-2. maddesinde, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran,

Mala zarar verme suçundan Çorum Cumhuriyet Başsavcılığınca, 09.09.2020 tarihli ve 2020/11066 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesi beklenip, sonradan anılan kararla ilgili kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilip bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmesi hâlinde hükümlü hakkında aynı suç nedeniyle kamu davasının açılabileceği, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kesinleşmediği gibi, dosya kapsamında sulh ceza hâkimliğince verilen bir kararın bulunmadığı, sözü edilen suç nedeniyle soruşturmaya devam edilmek suretiyle iddianame düzenlenip dava açılamayacağı, bu nedenle hükümlü hakkında usûlüne uygun şekilde açılmış bir kamu davasının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlünün mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2020/530 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2390, Karar No: 2020/3667, Tarih: 02.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2390 E.  ,  2020/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikte olan hükümleri temyiz ettiğinden ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, CMK'nın 296/2 ve 302/1. maddeleri uyarınca temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4950, Karar No: 2025/1976, Tarih: 17.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4950 E.  ,  2025/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/522 Değişik iş

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 26.02.2024 tarihli ve 2023/164934 Soruşturma, 2024/16590 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/332 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2024/522 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.03.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18184 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94279 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94279 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18184 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94279 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94279 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2024 tarihli kararı ile ''..1-Şüphelinin sahte fatura alıp kullandığı belirtilen ve haklarında karşıt inceleme raporu ve Vergi İnceleme Raporu düzenlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairelerinden sorularak şayet karşıt inceleme raporu düzenlenmiş ise onaylı suretlerinin celbine, ayrıca aynı mükellefler hakkında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının sorulması ile celbinin gerektiği, kaç adet sahte faturanın şüpheli tarafından düzenlendiği ve bu faturaların sahte olduğuna ilişkin kabulün ve anlatımın ne olduğu, 2-Şüpheliden sahte fatura alıp kullandığı, sahte fatura düzenlendiği iddia olunan ve haklarında karşıt inceleme raporu ve Vergi İnceleme Raporu düzenlenen şirket yetkililerinin ve şahısların faturalardan kimlik bilgilerinin tespit edilerek bilgi sahibi olarak dinlenilmesi ve bu kişilerin düzenlenen iddianamenin kabul kısmına yönelik tespitlerin bulunması gerektiği, 3-Vergi Dairesi Başkanlığı Hukuk İşleri Servis'nden şüpheliden sahte fatura aldığı ve verdikleri iddia edilen şahıslar ile ilgili dava açılıp açılmadığının sorularak açılmış ise dosya numaralarının istenilerek dosya getirtilmesi, 4-Düzenlenen faturalar ile ilgili imza yazı inkarında bulunan şüpheli hakkında dosyaya savcılığınızca alınan örneklerin inceleme yapılmak üzere bilirkişiye gönderilmesi gerektiği..'' şeklindeki gerekçe ile iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında;

Şüpheli hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suçundan açılan kamu davasına ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 09/05/2023 tarihli vergi tekniği raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu, olaya ilişkin yeterli anlatımın yapıldığı, eksik olduğu düşünülen hususların yargılamanın her aşamasında mahkemesince giderilebileceği, iade kararında sayılan gerekçelerin de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi nedenleri arasında sayılmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/332 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 170. maddesi gereğince iddianamenin iadesine karar verilmiştir.