muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19941, Karar No: 2015/31939, Tarih: 08.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/19941 E.  ,  2015/31939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/37760

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

NUMARASI : 2008/318, 2011/446

SANIKLAR : C.. E.., T.. Ö..

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 17/08/2007

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında mahkumiyetine, sanık hakkında beraatine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık .. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün” ve “600 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“ ve “100 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi,hüküm fıkrasından ”TCK 53.madde gereğince sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması ve hükmün adli para cezasına ilişkin kısmın en başına gelecek şekilde “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” denilmesi suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanık .. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Müşteki beyanları ve müştekiye imzalattıkları 17/08/2007 tarihli abone sözleşmesi fotokopisi ve sanıkların müştekiye verdikleri .. yetkilisi olduklarına dair kartvizitlere göre sanıkların birlikte müştekinin yanına gidip kendilerini .. satış temsilcisi olarak tanıtarak yetkileri olmadığı halde abone yaptıklarını söyleyerek müştekiden birlikte para aldıkları anlaşıldığından sanığın mahkumiyeti yerine dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olmadığından beraatine karar verilmesi,

Müşteki beyanları ve müştekiye imzalattıkları 17/08/2007 tarihli abone sözleşmesi fotokopisi ve sanıkların müştekiye verdikleri .. yetkilisi olduklarına dair kartvizitlere göre sanıkların birlikte müştekinin yanına gidip kendilerini .. satış temsilcisi olarak tanıtarak yetkileri olmadığı halde abone yaptıklarını söyleyerek müştekiden birlikte para aldıkları anlaşıldığından sanığın mahkumiyeti yerine dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olmadığından beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7457, Karar No: 2016/3964, Tarih: 03.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7457 E.  ,  2016/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl Karar: Beraat

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Yüklenen mühür bozma suçundan doğrudan zarar gören şikayetçi kurumun, duruşmadan haberdar edildiği halde kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmadığından, hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle, şikayetçi kurum adına vekilinin temyiz isteminin reddine dair aynı mahkemenin 11.06.2015 gün ve 2013/319 Esas, 2015/172 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın istem gibi ONANMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/591, Karar No: 2014/171, Tarih: 08.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/591 E.  ,  2014/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : BAKIRKÖY 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza

Günü : 17.09.2009

Sayısı : 302-319

4926 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık Ferhat Atar'ın aynı kanunun 81/4, 5237 sayılı TCK'nun 62 ve 52. maddeleri uyarınca iki kez 10 ay hapis ve 80 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Bakırköy 2. Fikri ve Sinai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 17.09.2009 gün ve 302-319 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 08.04.2013 gün ve 2132-8189 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.06.2013 gün ve 57364 sayı ile;

Suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nun 43. maddesi şöyledir;

'(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.

(2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz',

Suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesi şöyledir;

...Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır' şeklindedir.

5846 sayılı Kanunun bandrol yükümlülüğüne aykırılık fiili incelendiğinde;

Kanunun 81/1. maddesinde musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılmasının zorunlu olduğu, ayrıca, kolay kopyalanmaya müsait diğer eserlerin çoğaltılmış nüshalarına da eser veya hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılmasının zorunlu olduğu ifade edilmiştir. Kanunun 81/4. maddesinde ise yazılı suçun maddi unsurunu bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz etme, satma, dağıtma veya ticari amaçla satın alma ya da kabul etme oluşturmaktadır.

Bandrol ise 08.11.2001 tarihli Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin tanımlar başlıklı 4. maddesinin (b) bendinde, 'Fikir ve sanat eserlerinin izinsiz çoğaltılmalarının ve taklit edilmelerinin önlenmesi amacıyla; fikir ve sanat eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınların üzerine yapıştırılan, sökülmesi halinde parçalanan ve yapıştırıldığı malzemenin özelliğini kaybettiren nitelikte güvenlik şeridi içeren holografik özellikli bir güvenlik etiketini veya dijital olarak üretilen güvenlik etiketini' ifade etmektedir.

Suç ile korunan hukuki yarar fikir ve sanat eserlerinin izinsiz çoğaltılmalarının ve taklit edilmelerinin önlenmesi olup, bu kanun kapsamında bandrolleri Kültür Bakanlığı bastırmakta ve ücret karşılığı satmaktadır.

...Yasal mevzuat, Ceza Genel Kurulu kararları ve yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1- Sanığın, 07.03.2009 tarihinde Gaziosmanpaşa Hürriyet Mahallesi Beşyüzevler Caddesi üzeri Ülkü İlköğretim Okulu yanında kurduğu seyyar tezgahta 450 adet (bandrole tâbi) bandrolsüz CD ve DVD;

Yine, 09.03.2009 tarihinde Gaziosmanpaşa Hürriyet Mahallesi Beşyüzevler Caddesi üzeri Ülkü İlköğretim Okulu yanında kurduğu seyyar tezgahta bandrolsüz 295 adet (bandrole tâbi) bandrolsüz CD ve DVD'yi satarken yakalandığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmaktadır.

2- İhtilafa konu olay, sanığın iki ayrı eylemleri hakkında TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

3- Sanığın iki gün ara ile aynı yerde 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesine aykırı olarak zorunlu bandrole tâbi sinema ve musiki eserlerini sattığı, bu sebeple de aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlendiği sabittir.

Yine suça konu eylemin niteliği dikkate alındığında ve suç ile korunan hukuki yarar gözetildiğinde suçun mağdurunun belli bir kişi olmadığı da anlaşılmaktadır.

Bu durumda objektif şartların bulunduğu anlaşılmakta olup, iki suçun da aynı suç işleme kararı altında işlenip işlenmediğine yani sübjektif şartın gerçekleşip gerçekleşmediğine bakarak sonuca varmak gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.1998 gün ve 205-304 sayılı kararında da belirtildiği üzere; aynı suç işleme kararının varlığı, olaysal olarak suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlal edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri değerlendirilerek belirlenecektir.

Bu çerçevede değerlendirildiğinde, sanığın 07.03.2009 ve 09.03.2009 tarihlerinde Gaziosmanpaşa Hürriyet Mahallesi Beşyüzevler Caddesi üzeri Ülkü ilköğretim Okulu yanında kurduğu seyyar tezgahta banrdolsüz olarak CD ve DVD satışı yapması eylemlerinin, suçun aynı yerde işlenmesi, iki gün gibi kısa bir aralığının olması ve olayın tezgahta satış suretiyle aynı şekilde gerçekleştirilmesi eylemleri ve aynı iddianame ile kamu davasının açılması eylemleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerini aynı suç işleme kararının devamı niteliğinde bulunduğu, bu sebeple de hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği sonucuna varılacaktır...

Bu sebeplerle Özel Dairenin sanık hakkındaki onama kararı hatalı olmuştur" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Bu sebeplerle Özel Dairenin sanık hakkındaki onama kararı hatalı olmuştur" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 01.07.2013 gün ve 10064-15083 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iki gün ara ile aynı yerde bandrolsüz CD ve DVD satışı yaparken yakalanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.03.2009 gün ve 2009/517 sayılı arama ve el koyma kararına istinaden kolluk görevlilerince 07.03.2009 tarihinde yapılan denetimde sanığın, Gaziosmanpaşa, Hürriyet Mahallesi, Beşyüzevler Caddesi üzerinde kurduğu seyyar tezgahta bandrolsüz CD ve DVD satışı yaptığının belirlendiği, toplam 450 adet bandrolsüz CD ve DVD'nin ele geçirildiği ve eşyaya el konulduğu,

09.03.2009 tarihinde yapılan denetimde ise, sanığın yine Gaziosmanpaşa, Hürriyet Mahallesi, Beşyüzevler Caddesi üzerinde kurduğu seyyar tezgahta bandrolsüz CD ve DVD satışı yaptığı sırada kolluk görevlilerince yakalandığı, toplam 295 adet bandrolsüz CD ve DVD'nin ele geçirildiği ve eşyaya el konulduğu,

Soruşturma dosyalarının iki ayrı fezleke ile Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, evrakın soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcısınca birleştirilerek 26.03.2009 gün ve 11851-189 sayılı iddianame ile sanığın 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesi uyarınca iki kez cezalandırılması talebiyle Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

Yargılama aşamasında yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda, ele geçen eşyaların 5846 sayılı Kanun kapsamında “eser” niteliğinde olup, bandrolsüz olarak satışa arz edilmelerinin 5846 sayılı Kanuna aykırılık oluşturduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

5846 sayılı Kanunun “Haklara tecavüzün önlenmesi” başlıklı 81. maddesi;

“Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur. Ayrıca, kolay kopyalanmaya müsait diğer eserlerin çoğaltılmış nüshalarına da eser veya hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılması zorunludur. Bandroller, Bakanlıkça bastırılır ve satılır. Bakanlıkça belirlenen satış fiyatı üzerinden meslek birlikleri aracılığı ile de bandrol satışı yapılabilir.

5846 sayılı Kanunun “Haklara tecavüzün önlenmesi” başlıklı 81. maddesi;

“Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur. Ayrıca, kolay kopyalanmaya müsait diğer eserlerin çoğaltılmış nüshalarına da eser veya hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılması zorunludur. Bandroller, Bakanlıkça bastırılır ve satılır. Bakanlıkça belirlenen satış fiyatı üzerinden meslek birlikleri aracılığı ile de bandrol satışı yapılabilir.

Bandrol alınabilmesi için, bandrol talebinde bulunanın yasal hak sahibi olduğunu beyan eden bir taahhütnameyi doldurması zorunludur. Bakanlıkça tespit edilen diğer evrak ve belgelerle birlikte başvuru yapılır. Bakanlık, bu başvuru üzerine başka bir işleme gerek kalmaksızın on iş günü içinde bandrol vermek mecburiyetindedir. Beyana müstenit yapılan bu işlemlerden Bakanlık sorumlu tutulamaz.

Bandrol yapıştırılması zorunlu nüshaların tespit edilmesi ve çoğaltılmasına ilişkin materyalleri üreten veya bu materyallerin dolum ve çoğaltımını yapan yerler, bu maddede belirtilen taahhütnamenin bir kopyasını almak, saklamak ve istendiğinde yetkili makamlara ibraz etmekle yükümlüdür.

Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticarî amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır...” şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu madde, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 143. maddesi ile değiştirilerek son şeklini almış olup, değişikliğe ilişkin madde gerekçesinde; “Maddenin üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere dördüncü fıkra eklenmiştir. Bu fıkra metninde bandrol yükümlülüğüne aykırı çeşitli davranışlar şeçimlik hareketli suç olarak tanımlanmıştır. Onuncu fıkrasında yapılan değişiklikle, Kanunun değiştirilen 71. maddesine atıfta bulunulmuştur. Böylece 80. madde kapsamında koruma altına alınan manevi ve mali hakların ilişkin oldukları eserler açısından da aynı türden fiillerin işlenebileceği düşüncesiyle, ayrı bir suç tanımı yapılmaksızın 71. maddedeki bütün suç tanımlarının bu eserler bakımından da uygulanabileceği kabul edilmiştir.

…Maddenin sekizinci ve dokuzuncu fıkraları değiştirilmiş ve metne on, onbir, oniki ve onüçüncü fıkralar eklenmiştir.

…Maddenin sekizinci ve dokuzuncu fıkraları değiştirilmiş ve metne on, onbir, oniki ve onüçüncü fıkralar eklenmiştir.

Bu fıkralarda, bandrol yükümlülüğüne aykırılık oluşturan çeşitli davranışlar ile, sahte bandrol üretimi, ticareti veya kullanılması fiilleri ayrı suçlar olarak tanımlanmıştır. Onikinci fıkrada özel bir içtima hükmüne yer verilmiştir. Buna göre bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71. maddede tanımlanan suçlardan biriyle birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece bandrol yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla cezaya hükmolunacaktır; ayrıca 71. maddedeki suçtan dolaylı cezaya hükmolunmayacaktır. Son fıkrada, bu maddede tanımlanan suçlardan dolayı tüzel kişiler hakkında da bunlara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanacağı hüküm altına alınmıştır” şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Eser, 5846 sayılı Kanunun 1/B maddesinin (a) fıkrasında; "sahibinin hususiyetlerini taşıyan ve ilim, edebiyat, musiki, güzel sanatlar veya sinema eserleri olarak sayılan her nevi fikir ve sanat mahsulleri",

Bandrol ise, Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde; "Fikir ve sanat eserlerinin izinsiz çoğaltılmalarının ve taklit edilmelerinin önlenmesi amacıyla; fikir ve sanat eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınların üzerine yapıştırılan, sökülmesi halinde parçalanan ve yapıştırıldığı malzemenin özelliğini kaybettiren nitelikte güvenlik şeridi içeren holografik özellikli bir güvenlik etiketi veya dijital olarak üretilen güvenlik etiketi" şeklinde tanımlanmıştır.

Bandrolün işlevi ise aynı yönetmeliğin 1. maddesinde; "Eser ve hak sahiplerinin haklarının takip edilmesini sağlamak ve fikri hak ihlalleriyle mücadele etmek" olarak açıklanmıştır.

Görüldüğü gibi, 5846 sayılı Kanunun 81. maddesinde hem eser sahiplerinin hakları korunmaya çalışılmış hem de devletin kayıt dışı ekonomi ile zarara uğraması engellenmek istenmiştir. Bu amaçla kanun koyucu fikir ve sanat eserleri için kamusal açıdan koruma mekanizması oluşturmuş ve bu mekanizmaya aykırı fiilleri de hukuka aykırı kabul ederek, cezalandırma yoluna gitmiştir.

Maddenin 1, 2 ve 3. fıkralarında hangi eserlere, ne şekilde bandrol alınması gerektiği, bandrol alma yetkisine kimlerin sahip olduğu ve bandrolü hangi makamların bastırabileceği hüküm altına alınmış, 4. fıkrasında ise, bandrol alınması zorunlu eserleri bandrol almaksızın çoğaltıp satışa arz etme, satma, dağıtma veya ticari amaçla satın alma yada kabul etme eylemleri suç olarak düzenlenmiştir. Fıkrada sayılan hareketlerden herhangi birinin gerçekleştirilmesiyle suçun oluşacağı kabul edilerek, suçun seçimlik hareketli bir suç olduğu ortaya konulmuştur. Diğer bir anlatımla, 5846 sayılı Kanunun 81. maddesinin 4. fıkrasında, bandrol alınması gereken fikir ve sanat eserlerine bandrol alınmaması suç olarak düzenlenmiş, fikir veya sanat eserleri sahiplerinin haklarının bu şekilde korunması amaçlanmıştır.

Kanun koyucu, bandrol uygulamasıyla fikri haklar dünyasının ekonomik yönünü düzenlediğinden ve buna aykırı davranılarak devletin mevzuat ile oluşturduğu idari düzene yönelik suç işlenmiş olması karşısında bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağduru doğrudan eser sahipleri olmayıp, toplumu oluşturan bireyler olduğunu belirlemiştir.

Nitekim öğretide de, bandrol yükümlülüğüne aykırı davranılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun toplumu oluşturan bireyler olduğu açıkça vurgulanmıştır (Yılmaz Yazıcıoğlu, Fikri Mülkiyet Hukukundan Kaynaklanan Suçlar, İstanbul, 2009, s.450-451; Kerim Çakır, Bandrol Yükümlülüğüne Aykırılık Suçları, Ceza Hukuk Dergisi, sayı 16, Ağustos 2011, s.159).

Bununla birlikte, bandrol alınmaması nedeniyle eser sahiplerinin doğrudan zarar gördüğü durumlar için 5846 sayılı Kanunun 81/13. maddesinde özel bir içtima hükmüne yer verilmiş olup, anılan maddeye göre bandrol yükümlülüğüne aykırılık oluşturan eylemin aynı zamanda aynı kanunun 71/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturması durumunda sanık hakkında sadece 71. maddeye göre cezaya hükmolunacağı, ancak verilecek cezanın üçte biri oranında artırılacağı hükme bağlanmıştır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözülebilmesi için "zincirleme suç" hükümleri üzerinde de durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’na hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Konumuza ilişkin olan zincirleme suç, 765 sayılı Kanunun 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna karşın 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

TCK'nun 43/1. maddesi düzenlemesinden anlaşılacağı üzere, zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için gerekli olan unsurların üzerinde ayrıtılı olarak durulmasında yarar bulunmaktadır.

a) Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi;