muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7503, Karar No: 2015/9024, Tarih: 17.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7503 E.  ,  2015/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA(KAPATILAN) 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2012/1132-2014/329

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı İdare vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . . . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, paydaşı oldukları dava konusu 6362 ada, 1 parsel sayılı taşınmazı, davalı İdare'nin okulun otoparkı olarak uzun yıllardır haksız olarak kullandığını ileri sürerek, son beş yıla ait fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500,00 TL, ıslah yoluyla 7.965,00 TL ecrimisil bedelinin davalı İdareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, imar uygulaması sırasında hazine adına kayıtlı üzerinde Çukurova Elektrik Endüstri Meslek Lisesinin bulunduğu kadastral parselden düzenleme ortaklık payı alınması nedeniyle okul alanında %35 eksilme olduğunu, anılan imar işleminin, idari yargı yerinde iptal edildiğini, davalı İdareye husumet yöneltilemeyeceğini ve zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların paydaşı olduğu 6362 ada 1 nolu parselin davalı idare tarafından okul bahçesi olarak kullanıldığı ve davacıların payına karşılık 5 yılılık süre için toplam 7.965,00 TL ecrimisil alacaklarının olduğu gerekçesiyle, davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacıların paydaş olduğu, imar uygulaması sonucu oluşan dava konusu 6362 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, Çukurova Elektrik Endüstri Meslek Lisesi' nin bahçesi olarak kullanıldığı, davacıların payına karşılık 5 yılılık süre için toplam 7.965,00 TL ecrimisil alacaklarının olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

./..

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacıların paydaş olduğu, imar uygulaması sonucu oluşan dava konusu 6362 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, Çukurova Elektrik Endüstri Meslek Lisesi' nin bahçesi olarak kullanıldığı, davacıların payına karşılık 5 yılılık süre için toplam 7.965,00 TL ecrimisil alacaklarının olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

./..

Öte yandan, davalı Milli Eğitim Bakanlığı tarafından Adana Büyükşehir Belediyesi aleyhine dava konusu 6362 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak imar uygulama işleminin iptali istekli olarak açılan davanın, Adana 1. İdare Mahkemesinin, 06.10.2011 Tarih, 2011/1266 Esas ve 2011/1530 Karar sayılı kararıyla " davanın, üzerinde Çukurova Elektrik Endüstri Meslek Lisesi' nin bulunduğu 6362 ada 1 parsel sayılı taşınmazında içerisinde bulunduğu alanda imar uygulaması yapılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açıldığı, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesinde belediyeler veya valilikce düzenlemeye tabi tutulan arazi ve arsaların dağıtımı sırasında yüzölçümlerinden yeteri kadar sahanın düzenleme dolayısıyla meydana gelen değer artışları karşılığında düzenleme ortaklık payı olarak düşülebileceğinin hükme bağlandığı, dosyadaki bilgi ve belgelerden, okul alanı olarak kullanım amacı devam eden ve imar planında da bu amacın sürekliliği sağlananan uyuşmazlığa konu taşınmazın parselasyon işlemi sonucunda değerinin artması söz konusu olmadığından, okul alanından düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmak suretiyle tesis edien parselasyon işleminde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle " dava konusu işlemin iptaline karar verildiği ve kararın 20.12.2011 tarihinde kesinleştiği, ancak, yeni bir düzenlemenin yapılmadığı, kadastral mülkiyet durumuna dönülmesi için davalı İdare tarafından tapu iptal ve tescil davası açıldığı görülmektedir.

Bilindiği üzere, ecrimisil, kayıt malikinin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği haksız işgal tazminatıdır.

Somut olayda, üzerinde Çukurova Elektrik Endüstri Meslek Lisesinin bulunduğu hazine adına kayıtlı kadastral parselin imar uygulaması sonucunda, davaya konu 6362 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, okul alanından hukuka aykırı olarak düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmak suretiyle oluşturulduğu, bu nedenle imar işleminin iptal edilip kesinleştiği gözetildiğinde, davalı İdarenin taşınmazı kullanımında kötüniyetli zilyet olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı İdare vekilinin bu yöne ilişkin olarak temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9971, Karar No: 2018/23081, Tarih: 12.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/9971 E.  ,  2018/23081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.03.2008 tarihinden, iş akdi haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedildiği 03.07.2015 tarihine kadar davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, ...’te faaliyet gösteren davalı şirketin 12.375.000 TLlik al-sat kirala işlemi gerçekleştirmesi de ciddi önem taşıyan ekspertiz raporlarını firma ziyareti esnasında dile getirmediği gerekçesi ile işten çıkarıldığını, davacı işçinin iş akdinin feshedilmesinin; feshin son çare olma ilkesine ve eşitlik ilkesine aykırı olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile davacı müvekkilinin işe iadesinin teminini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili; müvekkilinin müşterisi olan firmaya verilen kredi işleminde ki olumsuzluklar ve çalışan sorumlulukları ile ilgili yapılan teftiş sonucunda ortaya çıkan usulsüzlükler sebebi ile davacı işçiyi işten çıkardıklarını, işyerine karşı bağlılık ve doğruluk kuralına aykırı davranan davacı işçinin iş akdinin 4857 İş Kanunu'nun 18.maddesi hükümlerine göre feshedildiğini savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece; toplanan deliller doğrultusunda yasal koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; “Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin gerekçeli kararında gerekçe olarak aynen;

“ Yapılan yargılama ve toplanan delillere nazaran yasal koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.” şeklinde bir gerekçe oluşturulmuştur.

Bu itibarla Mahkemenin kararı tamamen gerekçeden yoksun olup, Mahkemece T.C. Anayasa’sının 138 ve 141 ve HMK. nun 297. maddesine aykırı şekilde gerekçesiz karar verilmesi isabetsizdir.” gerekçeleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta davacının iş akdine 03/07/2015 tarihli fesih bildirimi ile; “Gaziantep’te faaliyet gösteren firmanın 12.375 TL’lik sat-geri kirala işlemi gerçekleştirilmesinde, ciddi önem taşıyan ekspertiz raporlarını firma ziyareti esnasında dile getirmediğiniz anlaşılmıştır. Yukarıda belirtilen nedenlerle, Yönetim Kurulu Kararlarıyla ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. ve 18. maddeleri gereğince, ihbar sürenize ait ücretiniz ve kıdem tazminatınız ödenmek suretiyle .... ile olan iş sözleşmeniz sona erdirilmiştir.” denilerek son verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, öncelikle davacının imzasını taşıyan usulüne göre düzenlenmiş bir fesih yazısı ve imzadan imtina tutanağı yoktur. Davalı işverenin davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca geçerli nedene dayanarak feshettiği, ancak yazılı fesih bildiriminin davacıya tebliğ edilmediği, davacının imzasını taşımayan 03.07.2015 tarihli imzadan imtina tutanağında imzası bulunan tutanak tanığının davalı tarafından tanık olarak gösterilmediği, tutanak düzenleyicisi tarafından doğrulatılmayan imzadan imtina tutanağının yazılı fesih bildirimi olarak kabul edilemeyeceği, davalı işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapma yasal zorunluluğuna riayet etmediği, bu nedenle feshin salt bu nedenle geçersiz olduğu anlaşılmakla davanın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçeler ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacının işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 35,90 TL karar harcından peşin harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL harcın davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yapılan harçlar dahil toplam 147,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 2.180,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

9-Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 12.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12340, Karar No: 2013/3629, Tarih: 13.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/12340 E.  ,  2013/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7478 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden önce 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 267.maddesi uyarınca 7478 sayılı yasanın 16.maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre anılan kanunun 3.maddesinin 5560 sayılı yasa ile değiştirilmesinden önce 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğundan ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18329, Karar No: 2014/18345, Tarih: 25.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18329 E.  ,  2014/18345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.09.2013 tarih ve 2012/95-2013/161 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.11.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin muhasebe ve finansman müdürü sıfatı ile görev yapan...'un 2007 yılı sonunda yetkilerine son verildiğini, kararın davalı bankaya yazılı olarak bildirildiğini, 18.01.2008 tarihinde davalı bankanın ... Şubesi'nde bulunan kredili mevduat hesabından kredi kullanmak isteyen davacının, kredi limitinin dolu olduğunun öğrenildiğini, araştırıldığında eski çalışanı ...'un şirket yetkililerinin imzalarını taklit etmek ve sahte talimatlar fakslamak suretiyle, yüksek bedellerde para çektiğinin, sahte talimat faksları ile mevduat ve kredi hesaplarından... veya ... tarafından çekilen paraların çoğu kez aynı gün ve aynı anda davalı bankanın aynı şubesinden, işbirliği halinde oldukları tahmin edilen kişilerin hesaplarına aktarıldığının belirlendiğini, ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından hüküm verildiğini, davalı banka çalışanlarının ağır ihmal ve kusurunun bulunduğunu, talimat asıllarının istenmediğini, sahte imzalarının çoğunun müşteri imza sirküleri ile karşılaştırıldığında ayırt edilebileceğini, talimatlar üzerinde rakamlarla elle oynamalar yapıldığını, ...'un yetkilerinin kaldırıldığını bildirilmesine rağmen sahte talimatlarla yüksek bedelde paranın zimmetine geçirilmesine izin verildiğini ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini istemiş, daha sonra 09.05.2012 tarihli dilekçesi ile istemini artırmıştır.

Davalı vekili, müvekkili bankanın yapmış olduğu işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkili bankanın yapmış olduğu işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı banka tarafından yapılan işlemlerin, bankacılık kural ve teamüllerine uygun olduğu, taraflar arasında düzenlenen 20.04.2006 tarihli Kurumsal Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi'nin 13. maddesinde davacının bildireceği fakstan, bankaya gelecek her talimatın kendisinden gelmiş, yetkilileri tarafından imzalanmış sayılacağının kararlaştırıldığı, çekilecek talimatlar için her tür emniyet tedbirinin alınmasını sağlamayı kabul eden davacı şirket tarafından, kendi şirketlerinin yönetim kurulu üyesi ve finansman yetkilisi olarak görevli bulunan ...'un işlemlerinden haberdar olmadığını, ...'un şirket adına imza yetkisinin kaldırıldığının davalı bankaya bildirildiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11447, Karar No: 2018/3297, Tarih: 26.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11447 E.  ,  2018/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; sanıkların gündüz vakti saat 15.00 sıralarında yardım toplamak bahanesiyle şikayetçi ...’ın ikametinin bahçesine geldikleri, daha sonra şikayetçinin ikametine girerek şikayetçi ... ve ...’ten dikiş ipliği isteyerek, evde büyü olduğunu, ucu yanmış kurdale ile muska yaptırıldığını söyledikleri ve bunların büyüsünü bozmaları gerektiğini belirterek kuru soğan istedikleri, sanıkların soğanı bir bezin arasına sarıp ve birtakım dualar okuyup üfleyerek soğanın olduğu beze vurdukları, daha sonra sanıkların evde bulunan altınları ve paraları istedikleri, şikayetçi ...’in kendi ikametine giderek altın ve paralar ile döndüğü, şikayetçi ...’nın da 50 TL para verdiği, bunun üzerine sanıkların tülbent isteyip altınları ve paraları bu tülbente koyduktan sonra bohça yaptıkları, bohçanın üzerine doğru yine dua okumaya başladıkları ve daha sonra artık büyü bozuldu korkmayın diyerek evden çıktıkları anlaşılmakla, bu şekilde sanıkların hileli söz ve davranışlarla dini duygularını istismar ettiği şikayetçilerden haksız menfaat sağladıkları anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin bu niteliği itibariyle TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326 son maddesinin gözetilmesine, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6002, Karar No: 2013/4858, Tarih: 21.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/6002 E.  ,  2013/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların direnme eylemini tek eylemle birden fazla kamu görevlisine yönelik gerçekleştirmeleri karşısında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

2- Sanıkların üzerinde bulunan adli emanetin 2008/135 ve 2008/136 kayıtlı bulunan bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamında bulundurulması ve taşınması yasak bıçaklardan olup olmadığının tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre hukuksal durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Sanık ...'ın infaz tarihleri itibariyle tekerrüre esas sabıkasının bulunmamasına karşın, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10308, Karar No: 2014/15996, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10308 E.  ,  2014/15996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu sahadaki evin müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatı nedeniyle ve zamanaşımı süresi içinde müsadere talebinde bulunulması mümkün görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak ;

Suça konu sahadaki meyva ağaçların müsaderesi yerine infazı kabil olmayacak şekilde mahsulün müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince kararın müsadereye ilişkin 11. maddesindeki “..mahsulün…” ibaresinin “…. ağaçların…” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.