muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1698, Karar No: 2019/8325, Tarih: 23.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1698 E.  ,  2019/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan ... ile aralarında 01/02/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, diğer davalının ise kira sözleşmesini müşterek ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kira sözleşmesine göre aylık kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde sonraki aylara ilişkin kira bedellerinin muaccel hale geleceğinin kararlaştırıldığını, davalının ihbar yükümlülüğüne uymayarak taşınmazı tahliye ettiğini belirtmiş, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2008 ve 2009 yılları kira bedelleri ile ödenmeyen site aidatı, çevre ve temizlik vergisi, elektrik ve su borcuna ilişkin 39.206 TL alacağın muaccel hale geldiği tarihten itibaren kira sözleşmesine göre hesaplanacak aylık %10 gecikme faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu kiralananın kendilerine tesliminin gerçekleşmediğini, dolayısıyla kira sözleşmesinden kaynaklanan herhangi bir borcun bulunmadığını beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 36.680 TL kira alacağından 16.400 TL sinin ödeme emrinin tebliğinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bakiye 20.280 TL nin ise yine ödeme emrinin tebliğinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kiracı ... ’den tahsiline karar verilmiş; Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Her ne kadar davalı kiracı, ... olmasına rağmen, Mahkemece kurulan hüküm başlığında davalının adının ... olarak yazılmış olması yerinde değilse de, bu husus esasa etkili bir hata olmadığından ve mahallince düzeltilebilecek maddi bir hata olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2-) Her ne kadar davalı kiracı, ... olmasına rağmen, Mahkemece kurulan hüküm başlığında davalının adının ... olarak yazılmış olması yerinde değilse de, bu husus esasa etkili bir hata olmadığından ve mahallince düzeltilebilecek maddi bir hata olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

3-) Taraflar arasında 01/02/2008 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasında geçerli kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin ayın dördüncü gününe kadar ödenmesi gerektiği hususu ve zamanında ödenmeyen kira bedeli ve yönetim giderlerine aylık %10 oranında tazminat uygulanacağının kiracı ve kefil tarafından kabul ve taahhüt edildiği hususu kararlaştırılmıştır. Mahkemece, her ne kadar hükmedilen alacağa yasal faiz işletilmesi öngörülmüş ise de her davanın, açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında kira sözleşmesinin başlangıç tarihi ile talep edilen kira bedelleri ve yönetim giderleri 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun yürürlük tarihi öncesi döneme ait olduğundan ve kira sözleşmesindeki gecikme faizine ilişkin hüküm tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırıldığından geçerli olup tarafları bağlar niteliktedir. Bununla birlikte kira bedellerinin ödeme günü belli ve muayyen olduğuna göre bu durumda vade tarihinden itibaren kira alacağına faiz uygulanması gerekirken Mahkemece, kira bedeli ve aidat alacağına ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ’nün hüküm başlığında ... olarak yer almasının mahallince düzeltilebilecek maddi bir hata olması nedeniyle bozma sebebi yapılmamasına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5556, Karar No: 2017/3076, Tarih: 25.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5556 E.  ,  2017/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın bahse konu şirketle herhangi bir ilgisinin bulunmadığından bahisle üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, sahte fatura düzenlemek suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda herhangi bir fatura bilgisinden bahsedilmediği gibi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, bu faturaları kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünden de tespit yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;a-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, zincirleme şekilde tek bir suçtan hüküm kurulması,

b-Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3 vd. maddeleri uyarınca denetim süresinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde açıkça gösterilmemesi,

c-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32485, Karar No: 2021/3005, Tarih: 16.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32485 E.  ,  2021/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 158/1-d, 53/1-2-3, 207/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın, katılan ...'ın Mudanya'da işlettiği Anıl oto isimli iş yerinden kendi fotoğrafını yapıştırdığı ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını ibraz ederek, araç kiraladığı, kira sözleşme süresi bitmesine rağmen suça konu aracı teslim etmeyerek Aydın ili Söke ilçesine gittiği, araçtaki GPRS cihazını satın aldığı başka bir aküye bağlayarak kendisine ulaşılmasını engellemeye çalıştığı, yapılan soruşturma kapsamında aracın GPS cihazının ele geçirildiği, GPS cihazı üzerinde yapılan parmak izi incelemesinde ise diğer sanık ...'a ait parmak izinin elde edildiği ve bu şekilde sanıkların iştirak halinde hareket ederek dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, teşhis, bilirkişi raporu, oto kira sözleşmesi ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerine atılı değişen suç vasfına göre nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanıkların üzerlerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun kamuya karşı işlediği, yine sanık ... hakkında, katılanı farklı kişi olan, ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını kullanarak resmi belgede sathecilik eyleminden dolayı kamu davası açıldığı ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün sanığın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 11.02.2021 günlü 2017/14412 Esas ve 2021/1331 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına, karar verilmiş olması karşısında tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi karşısında, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

TCK'nın 158/1-d maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmüş olduğu halde, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümler kurulurken adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından ve bu husus sanıklar yönünden kazanılmış hak teşkil ettiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 158/1-d maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmüş olduğu halde, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümler kurulurken adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından ve bu husus sanıklar yönünden kazanılmış hak teşkil ettiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27624, Karar No: 2013/23203, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27624 E.  ,  2013/23203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, genel tatil, fazla çalışma, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde 01.01.2006-28.12.2009 tarihleri arasında 700,00 TL net ücretle çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının 27.02.2007-30.09.2007 tarihleri arasında alt işveren işçsi olarak çalıştığını, ihale makamı olduklarından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket, davacının 01.11.2006-01.10.2009 tarihleri arasında bordroda yazan ücret ile çalıştığını, davacının ... sözleşmesinin feshedilmediğini, yeni alt işveren nezdinde çalışmasını sürdürdüğünü, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının hizmet süresi ve işyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır.

Somut olayda; davacı 01.01.2006-28.12.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını iddia ederken, davalı Şirket davacının 01.11.2006-01.10.2009 tarihleri arasında çalıştığını ve ... sözleşmesinin feshedilmediğini, davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğini savunmuştur. Davacı emekli çalışan olup davalı Şirkete bağlı olarak davalı ... nezdindeki çalışmalarının ...'ya bildirilmediği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarından davalı ile aralarında dava(husumet) bulunan Nadir Doğan, çalışma süresi konusunda davacıyı doğrulamıştır. Yargıtay'ca incelenen emsal dosyalardan da davalı alt işverenin dönem dönem sigortasız işçi çalıştırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Davalılar arasındaki 01.01.2006-01.10.2009 dönemine ilişkin hizmet alım sözleşmesi celp edilmiş, 01.11.2006 öncesi ve 01.10.2009 sonrasına ilişkin hizmet alım sözleşmeleri getirtilmemiştir. Mahkemece, 01.11.2006'dan önceki ve 01.10.2009 tarihinden sonraki dönemlere ilişkin hizmet alım sözleşmeleri celp edilmeli, önceki ve sonraki alt işverenlerden davacının kendi şirketleri nezdinde çalışıp çalışmadığı sorulmalı, davalı ...'den davacının çalışmasına ilişkin varsa tüm kayıtlar getirtilmeli, gerekirse tanıklar da yeniden dinlenerek 01.11.2006'dan önceki dönemde ihaleyi alan şirkette kendilerinin ve davacının çalışması olup olmadığı, davacının davalı alt işverenden sonraki alt işveren döneminde de çalışmaya devam edip etmediği açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Davacının davalı ... nezdinde işe başladığı tarih belirlendikten sonra, sonraki alt işveren nezdinde de çalışmaya devam ettiği tespit edilirse işyeri devri nedeni ile feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacakları reddedilmeli, aksi halde ise tespit edilen hizmet süresine göre kabulüne karar verilmelidir. Hizmet süresi ve işyeri devri olgusu bulunup bulunmadığı hususlarında eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

... sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, ... sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı ..., işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı ... bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca davacının çalıştığı işyerinin faaliyet gösterdiği alanda uzman bir bilirkişiden de görüş alınarak davacının fesih tarihindeki gerçek ücreti saptanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacının ücreti hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunduğundan, feshin kesinleştiği tarih itibariyle ücretin tespiti emsal ücret araştırması yapılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Davacı ve davalı taraf delil olarak işyeri kayıtlarına dayandığına göre; işyerine giriş çıkışlarda kart basılıyorsa buna ilişkin kayıt ve belgeler, alt işverendeki işçi şahsi sicil dosyası, puantaj kayıtları, günlük çalışmalara ilişkin tüm kayıt ve belgelerle asıl işverenin alt işverenin çalışmasını denetlemek amacıyla tuttuğu kayıtlar, günlük çalışma düzenini belirleyen her türlü kayıt ve belge ile nizamiye giriş kayıtlarının getirtilmesi ve bu suretle toplanacak tüm delillerin yeniden değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Dosyada tek davacı ... dinlenmiş olup, dinlenen davacı tanığının da aynı sebeple davalı aleyhine dava açtığı ve birbirlerine tanıklık etmek sureti ile mahkemeden çıkacak sonuçtan menfaat elde edeceği tartışmasız olduğundan, başka delillerle desteklenmeden tek başına husumetli olan tanık beyanları ile sonuca gidilmesi hatalıdır. Davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili

ve genel tatillerde çalıştığının anlaşılması halinde ise; davacının yaptığı işin niteliği, çalıştığı işyeri, emsal dosyalardaki hesaplama yöntemleri birlikte değerlendirildiğinde, davacının kış aylarında fazla çalışma yapmadığı anlaşılmakla, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının 01 Nisan- 30 Ekim tarihleri arasındaki dönem için hesaplanması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Davacı vekilinin ıslah dilekçesinin 10.04.2012 tarihli duruşmada davalı ... vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilinin 12.04.2012 tarihinde ıslaha karşı zamanaşımı defiinde bulunduğu, ancak mahkemece zamanaşımı defiin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Süresinde yapılan zamaaşımı defii dikkate alınarak gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.