muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7948, Karar No: 2015/20250, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7948 E.  ,  2015/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/886-2014/348

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3057, Karar No: 2014/4423, Tarih: 05.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/3057 E.  ,  2014/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : FETHİYE 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Kenevir ekme

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet (Kenevir ekme suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, Başkan Vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla,

B) Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesi:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, oybirliğiyle,

05.06.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükümle ilgili:)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/785-2012/101 ve Dairemizin 2011/10681- 2012/7975 sayılı kararlarına yazdığım karşı oy gerekçelerimde açıkladığım nedenlerle;

TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasına 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce, belirtilen fıkra gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin hüküm niteliğindeki karara karşı başvurulacak kanun yolunun, hüküm tarihi itibarıyla "itiraz" olmayıp "temyiz" olduğu ve hükmün incelenmesi gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.05.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/22724, Karar No: 2014/31060, Tarih: 22.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/22724 E.  ,  2014/31060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 16.04.2013 gün ve 2012/23752 Esas - 2013/7495 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vd.vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.05.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26750, Karar No: 2012/30789, Tarih: 15.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/26750 E.  ,  2012/30789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında Devrekani Sulh Ceza Mahkemesinin 22.11.2005 tarih 2005/58 esas, 2005/161 karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... hakkında aynı kararda kasten yaralama suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.05.2008 tarih, 2008/5521 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığa verilen adli para cezasının CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği ve anılan hükmün de kesinleştiği, ancak diğer yönlerden bozulan karar hakkında mahkemesince yeniden yargılama yapılırken bu hususlar gözününde bulundurulmayarak, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesine muhalefet ve 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında ise 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri uyarınca hatalı şekilde yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla, anılan hükümler yok hükmünde kabul edilerek sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre yerinde görülmeyen o yer C.Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

1- Temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında; kaldırılan bu Yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5. madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa hapis cezası yanında tayin edilen 489 TL temel adli para cezasının 450 TL'ye, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesinin uygulanmasıyla tayin olunan 407 TL'nin 375 TL'ye indirilmesi ve hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili para cezası ile toplanmasıyla sonuç para cezasının 2175 TL adli para cezasına indirilmesi ve hükümden ödenmeyen para cezasına gecikme faizi uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5120, Karar No: 2019/14474, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5120 E.  ,  2019/14474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/582, Karar No: 2018/11716, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/582 E.  ,  2018/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden usulden reddine,... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ...Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Genel Müdürlüğünden alınmasına, peşin temyize başvurma harçının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/480, Karar No: 2025/5120, Tarih: 15.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/480 E.  ,  2025/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/50 Esas, 2024/44 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kahramanmaraş 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.04.2024 Tarihli ve 2024/641 Esas, 2024/500 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının nüfus kaydı ile merkezî nüfus idaresi sistemindeki adresinin sorgulamasında ve Göksun İlçe Jandarma Komutanlığı tutanağında yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:129 .../Siirt olduğunun görüldüğü gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Eruh Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.09.2024 Tarihli ve 2024/50 Esas, 2024/44 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının son görev yeri olan Eruh/Siirt ilinde mevcut görevini bıraktığı ve nerede olduğunun bilinmediği, ikametinin tespit edilemediğine ilişkin 27.03.2024 tarihli kolluk tutanağı uyarınca ...'nın kayıp olduğu ve açılan dava aşamasında ...'nın nerede olduğunun tespit edilememesi nedeniyle davanın mahiyeti gereği acele görülmesi gereken davalardan olduğu hususu da göz önünde bulundurularak kayıp şahsın hakkında açılan davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkemenin, davacıların dava açmış oldukları Kahramanmaraş 4. Sulh Hukuk Mahkemesi olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunma amacıyla özgürlüğünün kısıtlanması istenilenin yerleşim yeri adresinin Eruh/Siirt olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Eruh Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Eruh Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17858, Karar No: 2022/4092, Tarih: 26.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17858 E.  ,  2022/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

MAHKEMESİ : Isparta Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Isparta Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında Sütçüler İlçesi Kesme/... Köyü çalışma alanında bulunan 176 ada 30 parsel sayılı 6990,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1953’ten beri ...’in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın bir bölümünün kendi zilyetliğinde bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 176 ada 30 numaralı parsel üzerinde bulunan davalı ... ... lehine verilmiş kullanıcı şerhinin iptaline, taşınmazın beyanlar hanesine, "Taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. İşbu taşınmazda bulunan ve bilirkişiler tarafından müştereken tanzim edilen 22.07.2019 tarihli raporun eki olan Ek-1 ile krokilenmiş (A) kısmının ... oğlu ... ...'in, (B) ve (C) kısmının ... oğlu ...'ın fiili kullanımında olduğu, üzerinde bulunan güllüğün kendisine ait olduğu"nun yazılarak Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun harç yönünden kabulüne, Isparta Kadastro Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli ve 2019/7 Esas, 2020/2 Karar sayılı kararının HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davalının sıfatı gereği harç alınmasına yer olmadığına, davanın kabulüne, 176 ada 30 numaralı parsel üzerinde bulunan davalı ... ... lehine verilmiş kullanıcı şerhinin iptaline, çekişmeli 176 ada 30 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine, "Taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. İşbu taşınmazda bulunan ve bilirkişiler tarafından müştereken tanzim edilen 22.07.2019 tarihli raporun eki olan Ek-1 ile krokilenmiş A kısmının ... oğlu ... ...'in, 22.07.2019 tarihli raporun eki olan Ek-1 ile krokilenmiş B kısmının ... oğlu ...'ın, 22.07.2019 tarihli raporun eki olan Ek-1 ile krokilenmiş C kısmının ... oğlu ...'ın fiili kullanımında olduğu, üzerinde bulunan güllüğün kendisine ait olduğu"nun yazılarak Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; davalı Hazine vekili tarafından yargılama giderlerine yönelik temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8152, Karar No: 2024/6632, Tarih: 01.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8152 E.  ,  2024/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1513 E., 2023/2119 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/290 E., 2023/140 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının değişken ruh haline sahip olduğunu, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, sadakatsiz davranışlarda bulunduğunu, son zamanlarda erkek ile ilgilenmediğini, ortak çocukları okula götürmediğini, yemek temizlik yapmadığını, psikolojik rahatsızlıklarının bulunduğunu, yatağını ayırdığını, sosyal medyadan başka erkeklerle yazıştığını, bu olaylar nedeniyle erkeğin durumu kadının ailesine bildirdiğini, bu olaylardan sonra kadının erkeğin arkadaşları ve ailesinin yanında erkeği sevmediğini, onunla birlikte olmak istemediğini ve bırakıp gideceğini belirttiğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP