muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33638, Karar No: 2013/1996, Tarih: 23.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33638 E.  ,  2013/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Zamanaşımı nedeniyle düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ...'nın davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında İzmir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün katılan olarak yazılması, yine suç tarihinin hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, “1995 yılı ve öncesi” olduğu nazara alınmaksızın, gerekçeli karar başlığında, 10/02/2009 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20/03/1997 tarih, 6736 sayılı kararı ile belirlenen 1. derecede arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan Seferihisar ilçesi, Sığıcak mahallesi, 100 ada, 37 parsel sayılı taşınmazı tel çit ile çevreleyerek, tek katlı ev inşa ettiğinin, muhtelif meyve ve zeytin ağaçları diktiğinin belirlendiği, hükme esas alınan tarafsız bilirkişi kurulu raporu ile inşai ve fiziki müdahale teşkil eden betonarme ev ve tel çitin yıpranma durumu nazara alındığında 25 yıl önce inşa edildiklerinin yine meyve ve zeytin ağaçlarının da 15-20 yaşlarında olduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında, dava konusu yapıları 1991 yılında satın aldığını ev ve ağaçların mevcut olduğunu herhangi bir müdahalede bulunmadığını beyan ettiği, bu itibarla suç tarihi olan 1995 yılından sanık hakkında kamu davasının açıldığı 12/05/2010 tarihine kadar, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin inşai ve fiziki müdahalenin devam ettiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6899, Karar No: 2014/7721, Tarih: 28.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6899 E.  ,  2014/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kapama kayısı ürününe ait kuru ve sulu şartlarda 2003 ve 2004 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden,

2-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, domates ve pancara ait 2003-2004 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir raporunun davacıdan,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

4-Davalılardan ...'e mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, dosyada adı geçen davalıya daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olup bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliğ işlemi geçerli değildir.

Bu nedenle davalının tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp Tebligat Yasası ve ilgili Yönetmelik hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/855, Karar No: 2013/1456, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/855 E.  ,  2013/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2010 gün ve 2010/84 Esas, 2010/337 Karar sayılı hükme karşı sanığın vâki temyiz talebinin “hükmün kesin olduğu” gerekçesiyle reddine dair aynı Mahkemenin 13.09.2010 tarihli Ek Kararının Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6472, Karar No: 2011/6304, Tarih: 02.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6472 E.  ,  2011/6304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Davacı, Kilis İli ......, İlçe ......., Köyü Ziyaret mevkiinde bulunan 2368 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 76. maddesi gereğince bir davada öne sürülen maddi olguların hukuki nitelemesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulmak ve uygulamak yargıcın kendiliğinden yapması gereken bir görevdir. Yargıç, tarafların ileri sürdükleri olgu ve istem sonucu ile bağlı ise de hukuki nitelendirmeleri ile bağlı değildir.

Davacı, dava konusu edilen taşınmazın kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemişse de dava dilekçesinin hukuki nitelemesi usul ve yasaya uygun olarak yapılarak, davacı ile tapuda adı yazılı kişinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, hukuki nitelemede yanılgıya düşülüp mülkiyetin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine 02/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26797, Karar No: 2015/25612, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26797 E.  ,  2015/25612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6368, Karar No: 2012/9020, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6368 E.  ,  2012/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 05.05.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 242/1 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.05.2009 tarihi itibariyle, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 39 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 07.04.2006 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz (242/1 parsel) ile somut emsal alınan (39 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22325, Karar No: 2013/18714, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22325 E.  ,  2013/18714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 17.12.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde,Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7363, Karar No: 2021/13150, Tarih: 07.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7363 E.  ,  2021/13150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/10/2020 tarih, 2020/272 (E) ve 2020/1232 (K) sayılı kararının, sanık müdafi tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/10/2020 tarih, 2020/272 (E) ve 2020/1232 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılanın Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğretim görevlisi olduğu sanığın kızının da aynı fakültede okuduğu bu sebeple tanıştıkları, sanığın kızının katılanın öğretmenliğini yapmış olduğu dersten bütünlemeye kalmış olduğu, bu nedenle sanığın olay günü ve öncesinde katılanı telefon ile bir çok kez aradığı ve husumet beslediği, olay günü olan 27/07/2015 günü sanığın katılanın evine giderek binanın girişine çağırdığı ve yanında bulunan bıçak ile katılana saldırdığı katılanı, bıçakla, sırtta sağ skapula (kürek kemiği) altında 3 cm., sol skapula üzerinde 3 cm., sol omuz üzerinde 3 cm. ve sol femurda (uyluk kemiğinde) 3 cm'lik olmak üzere toplam 4 yerinden, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokmayacak şekilde yaraladığı olayda,

1) Darbe sayısı ve şiddeti, yaranın niteliği, engel halin olmayışı dikkate alınarak, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanığın "kasten yaralama" suçundan, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nin 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve kullanılan silahın etki derecesi göz önünde bulundurularak, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması,

2) Dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında, ... Devlet Hastanesi ve Trakya Üniversitesi Hastanesi Psikiyatri Polikliniğince değişik tarihlerde yapılan muayene ve tedavilerde, "Psikotik belirtili ağır depresif nöbet, depresif nöbet, anksiyete bozukluğu, psikotik belirtili ağır depresif nöbet, bipolar duygulanım bozukluğu, şizoaffektif bozukluk" tanıları ile kayıtların bulunduğu, yine Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezince değişik suçlardan "Bipolar Bozukluk, Psikotik Özellikli Manik Epizod" isimli akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi gereğince ceza sorumluluğunun olmadığına dair sağlık kurulu raporlarının ve ... Sultan 1. Murat Devlet Hastanesince Şizoaffektif Bozukluk tanısı nedeniyle verilen TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında cezai ehliyeti olmadığına dair rapor bulunduğu, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 06/05/2016 tarihli raporunda, Şizoaffektif Bozukluk denilen akıl hastalığı nedeniyle 27/07/2015 tarihinde işlenen yaralama suçuna karşı ceza sorumluluğunun olmadığının tespit edildiği, aynı şekilde Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 19/01/2018 tarihli raporuyla şizoaffektik bozukluk denilen akıl hastalığı nedeniyle 27/07/2015 tarihinde işlenen yaralama suçuna karşı ceza sorumluluğunun olmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 24/10/2018 tarihli raporunda ise, sanıkta bipolar affektif bozukluk denilen akıl hastalığı bulunmakla birlikte, bu suçu işlediği esnada herhangi bir akli arıza içerisinde bulunduğunu gösteren tıbbi bulgu veya emareye rastlanmadığının ve söz konusu suçu bu akıl hastalığının ceza ehliyetini etkilemeyen serbest ara devresi içerisinde işlemiş bulunduğunun tıbbi kanaatine varıldığı belirtilerek, sanık ...’nun 27/07/2015 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu yönünde görüş bildirildiği anlaşılmakla, dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi bakımından, tüm adli raporlar, tedavi belgeleri ve dava dosyasının Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek suç tarihi itibariyle ve halen akıl hastalığı olup olmadığı ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesi kapsamında rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafinin temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/10/2020 tarih, 2020/272 (E) ve 2020/1232 (K) sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,