muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5116, Karar No: 2022/6227, Tarih: 28.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5116 E.  ,  2022/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çarşamba Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Çarşamba Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, Samsun İli Terme İlçesi Bazlamaç Mahallesi çalışma alanında bulunan 228 ada 114 ve 115 parsel sayılı sırasıyla 6.397,34 ve 9.130,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldıkları, 228 ada 114 parsel sayılı taşınmazın 1990 yılından beri ...’in kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının bu kişiye ait olduğu, 228 ada 115 parsel sayılı taşınmazın ise 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının bu kişiye ait olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ..., adına kullanıcı şerhi verilen taşınmazın bir bölümünün kadastro tespiti sırasında çekişmeli 228 ada 115 parsel sayılı taşınmazın içerisinde gösterildiğini ileri sürerek, bu bölümün ifrazı ile 228 ada 114 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 228 ada 115 parsel sayılı taşınmazın 19.08.2019 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 8.623,30 metrekarelik bölümünün ifrazı ile 228 ada 114 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle bu taşınmazın 15.020,64 metrekare yüzölçümlü ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1990 yılından beri ...’in kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerh yazılmasına; 228 ada 115 parsel sayılı taşınmazın ise 506,97 metrekare yüzölçümlü olarak ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerh yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5593, Karar No: 2011/7892, Tarih: 06.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5593 E.  ,  2011/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 23/02/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluş biçimi,olayın gerçekleştiği tarih ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/172, Karar No: 2018/528, Tarih: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/172 E.  ,  2018/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşıldığı sanıkların savunmalarında bildirdiği ve ticaret sicilde kayıtlı olan “..." adresinde borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

1)Sanıklar hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Kabule göre de;

1)Sanıklar hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4820, Karar No: 2024/3774, Tarih: 21.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4820 E.  ,  2024/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 14.09.2015, 20.09.2015 olan suç tarihinin 14.09.2015 olarak gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın 14.09.2015 günü babası olan mağdur ... ve abisi olan ...'ın ikamet ettikleri eve alkollü şekilde gelerek mağdur ...’den kendisine para vermesini istediği, mağdur ...'in parası olmadığını söylemesi üzerine aşağı indiği, az sonra ele geçirilemeyen ekmek bıçak elinde olarak geri geldiği ve mağdurlar ... ile ...'ı elindeki bıçakla "Sizi öldüreceğim, Allahını kitabını sinkaf ettiklerim." demek suretiyle tehdit ettiği, mağdurların kolluk görevlilerini aradığı ve sanığın mağdurlardan herhangi bir şey alamadığı, sanık hakkında 6284 sayılı Kanun kapsamıda tedbir kararı verilmesine karşın 20.09.2015 günü alkollü şekilde tekrar ikametlerine gelerek mağdur ...’i “Senin ananı avradını sinkaf ederim, seni öldüreceğim.” demek suretiyle tehdit ettiği dediği iddia edilen olayda, sanığın babası olan mağdurdan para istemesi ve aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdurları tehdit etmesi şeklindeki eylemlerinin yağma suçuna teşebbüs ya da yağmada “daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150 nci maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılıCeza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

21.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28107, Karar No: 2016/3960, Tarih: 11.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/28107 E.  ,  2016/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı ve taşınmazına diktiği ... ... cinsi 5000 adet üzüm fidanına gereği gibi baktığı halde fidanların ürün vermediğini, bağdaki fidanların satın aldığı cins olmayıp, şaraplık normal cins olduğunu yaptırdığı tesbit ile öğrendiğini bildirerek bağ tesisi için yaptığı masraflar, yeni bağ tesisi için yapacağı masraflar ile mahrum kaldığı gelirin tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 25.000 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıdan satın aldığı .. .. cinsi 5000 adet üzüm fidanını taşınmazına dikip, gereği gibi baktığı halde ürün vermediğini, bağdaki fidanların satın aldığı cins olmayıp, şaraplık normal cins olduğunu yaptırdığı tesbit ile öğrendiğini bildirerek, bağ tesisi için yaptığı masraflar ile bağın bozularak Alphonse Lavallee cinsine dönüştürme masrafları ve mahrum kaldığı gelirin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, davacının zararı keşif tarihi olan 2013 yılı fiyatları esas alınarak hesaplanmış, mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm verilmiştir. Oysa ki, davacının yaptığı masraflar bakımından yapıldığı yıl fiyatları esas alınarak, diğer kalem alacaklar yönünden dava tarihi itibarıyla hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece, hesap tarzı bakımından değinilen hususları içeren taraf ve yargı denetimine elverişli rapor alınarak hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebeplerine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.700,00 TL peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2168, Karar No: 2017/4936, Tarih: 11.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/2168 E.  ,  2017/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : Sanık ...'ın İşlemiş olduğu "kasten öldürme" suçundan eylemine uyan TCK'nun 82/1-d-e, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, çocuk yaştaki Bebek’i kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince katılma hakkı olan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ilgili İl Müdürlüğüne davanın ihbarı ve gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2711, Karar No: 2015/1201, Tarih: 03.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/2711 E.  ,  2015/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2013 tarih ve 2012/324-2013/236 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.02.2015 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. .... ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin babası ...'nun 1974 yılında kurduğu davalı şirketin 08.03.2011 tarihine kadar ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, toplantılardan ve mali durumdan bilgi verilmediği için görevinden istifa ettiğini, çoğunluk pay sahibi ... ailesinin şirketi kötü yönettiklerini ve genel kurul kararlarını uygulamamaya başladıklarını, müvekkilinin istifasından önceki döneme ilişkin huzur hakkı alacağının 32.500 TL olduğunu, ihtara rağmen davalı şirketin borcunu ödememesi üzerine icra takibi ile 2011 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları için 7.500 TL ve 9.822,70 TL cari hesap alacağının talep edildiğini, davalının haksız ve kötü niyetli olarak takibe itiraz ettiğini, takip dışı huzur alacaklarının ödenmişse miktarının şirket kayıtları ile sabit olduğunu ileri sürerek, asıl davada 10.000 TL'nin tahsilini, birleşen davada da davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiş, daha sonra eksik harcını yatırarak, alacak davasındaki talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirketteki hissesini 08/03/2011 tarihinde devrettiği ve yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığı, davacının yönetim kurulu üyeliği görevi için Ocak 2010-Mart 2011 döneminde toplam 37.500 TL. hakkı huzur ücreti alacağının tahakkuk ettirildiği ve kasa hesabından ödeme şeklinde kayıt düşülerek cari hesabındaki alacağın kapatıldığı, cari hesaptaki bu ödemelerin banka dekontlarına göre davacının şahsına ait kredi kartı, okul ve kira harcamaları için yapıldığı, davalı şirket tarafından bu şekilde davacının huzur hakkı alacağına karşılık toplam 77.626 TL ödemede bulunulduğu, buna göre davacının davalı şirketten huzur hakkı alacağının kalmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket yönetim kurulu üyesinin huzur hakkı alacağından kaynaklanmakta olup, mahkemece davacının 37.500 TL huzur hakkı alacağının tahakkuk ettiği, şirket kayıtlarına kasa hesabından ödeme şeklinde kayıt düşüldüğü, davacının kira, okul, kredi kartı harcamalarının huzur hakkı alacağına mahsuben ödendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı taraf bilirkişi raporuna karşı beyanında dekontlarda şirket adına ödeme yapıldığının belli olmadığını, ödemeleri yapan ...'ya elden para vererek kira, okul ve kredi kartı ödemelerini yaptırdığını, ödemelerin hesap hareketleri incelenerek gerçekten şirket tarafından yapılıp yapılmadığının belirlenmesi gerektiği hususunda itirazlarda bulunduğu halde, mahkemece davacının ek rapor alınmasına ilişkin talebi reddedilerek ve ciddi itirazları üzerinde durulmadan hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece bilirkişi heyetinden ek rapor veya yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, şirket kayıt ve defterleri üzerinde inceleme yapılarak, davacının kira, okul ve kredi kartı harcamalarının şirket tarafından ödenip ödenmediği belirlenerek, dosyada davacının huzur hakkı talep ettiği tarihten önceye ait kira, okul ve kredi kartı harcamalarına ilişkin benzer dekontlar bulunduğundan, davacının şirketten olan huzur hakkı alacaklarını davalının savunduğu gibi tahsil edip etmediği konusunda teamül oluşup oluşmadığı tespit edilerek, HMK'nun 31. maddesinin hakime uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflardan açıklama isteme, soru sorma, delil gösterilmesini isteme yetkisi vermesi karşısında, gerektiğinde dekontlarda ismi geçen ... dinlenip, kira, okul ve kredi kartı harcamalarına ilişkin olarak paraları davacıdan mı, yoksa davalı şirketten mi aldığı hususu açıklığa kavuşturularak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5366, Karar No: 2019/112, Tarih: 07.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5366 E.  ,  2019/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi, bu kapsamda, sanığın kusur durumu ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği göz önünde bulundurularak temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, sözü edilen ölçülere uymayacak şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.