muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4016, Karar No: 2009/4451, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4016 E.  ,  2009/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 155 ada 2, 159 ada 1 ve 4 parsel sayılı 641.63, 695.93, 92.16 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında ise ayrıca tapu kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve dava konusu edilen 155 ada 2, 159 ada 1 ve 4 sayılı parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre çekişme konusu 155 ada 2 sayılı parsele yönelik davacı tarafın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

2- 159 ada 1 ve 4 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece bu parsellerin davalı tarafın sonradan dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı, davacı tarafın dayandığı tapu kaydı kapsamında kalmadığı ve davalı tarafa ait olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; davacılar dava dilekçesinde sadece 155 ada 2 sayılı parseli dava konusu etmişlerdir. Davacı ...’in daha sonra mahkemeye verdiği 26.08.2009 tarihli dava ile ilgili yazılı beyanlarına ilişkin dilekçede ve davacıların keşifte alınan beyanlarında 155 ada 2 sayılı parsel yanında yine aynı davalı adına tespit edilen 159 ada 1 ve 4 sayılı parsellerin de dava edildiği belirtilmiştir. Dosyaya getirtilen 159 ada 1 ve 4 sayılı parsellere ilişkin tutanak asıllarının incelenmesinden bu parseller hakkında askı ilan süresi içinde dava açılmadığından tespitlerinin kesinleştirildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece bu parseller hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, dava konusu oldukları kabul edilerek esastan araştırma ve inceleme yapılarak davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile bu parsellere yönelik hükmün BOZULMASINA, 22.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12300, Karar No: 2019/3200, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12300 E.  ,  2019/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

... İnş.Hiz.Tah.Tur.Pet. A.Ş.'nin müdürü olan sanığın, "2010 yılında sahte fatura kullanma” suçunu işlediğinin iddia olunduğu davada; vergi raporlarında, şirketin, haklarında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi tekniği raporları bulunan şirket ve kişilerden toplam 1.093.356,07 TL tutarında, 96 adet sahte faturayı 2010 yılı yasal defterlerine kaydedip, KDV'lerini ilgili dönemlerde indirim konusu yapmak sureti ile vergi ziyaına neden olduğunun tespit edilmesi; sanığın, kullanılan faturaların sahte olmadığını, gerçek alışverişe dayalı olduğunu ve ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığını savunması; dosya kapsamında bir kısım havale makbuzları, ödeme belgeleri, banka hesap hareketleri dökümü ve hakediş belgeleri bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Faturaları düzenleyen şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan tespitler bulunduğu belirtilen vergi raporlarının ilgili vergi dairelerinden sorularak onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinden kanaat sahibi olacak sayıda kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaların ayrıntılarının, faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin sorulması,

4- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirket ve kişilere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan şirkete ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ve kişiler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

5- Son fatura tarihinin 24.09.2010 olması ve faturaların KDV indiriminde kullanıldığının belirtilmesi karşısında, suç tarihi olan “25.10.2010” yerine gerekçeli karar başlığında "2010" şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5482, Karar No: 2019/9859, Tarih: 10.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5482 E.  ,  2019/9859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın ... Turizm Ltd.Şti yönünden reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan ... Turizm İnş. Tic Ltd Şti ile 15/04/2008 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira sözleşmesi ile Otel içerisindeki hamam, sauna, sağlık kulubünün 3 yıl süreyle kiraladığını, Nisan 2009 tarihinde otelin mülkiyetinin diğer davalı ... Turizm Ltd. Şti'ye geçtiğini, davalının kiralanana girmesine engellediğini, bu engelleme nedeniyle ticari faaliyetini sürdüremediğini, Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/94 D. İş sayılı dosyada tespit yaptırdığını ve eşyalarını mahkeme vasıtasıyla aldığını belirterek fazla ödemiş olduğu 20.000,00 Euro kira bedelinin, 87.014,52 TL gelir kaybının ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Turizm Yatırım ve İşletmecilik Ltd. Şti, taşınmazı 16/07/2008 tarihinde satın aldığını, davacının öncelikli kira ilişkisini ispat etmesi gerektiğini, kapalı sezonda gelen davacının otele alınmadığını iddia etmesinin gerçek dışı olduğunu, davacının kiracılığı ile ilgili bir bildirimde bulunmadığını, bilakis faaliyetine devam etmek istemediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, yoksun kalınan maddi tazminat davasının kabulü ile 87.014,52 TL'nin 17/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine; kira bedeli iade davası ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, davalılardan ... Turizm Ltd. Şti'nin temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin ilamı ile, davalı ... Tur Limited Şirketi'ne duruşma gününü bildirir davetiyenin Tebligat Yasası ve Tebligat Tüzüğü hükümlerine göre yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmediği, davalıya yöntemine uygun duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece daha önce verilen 2009/865 esas 2012/11 karar sayılı ilamın davalı ... yönünden kesinleştiği, yine manevi tazminat talebinin reddine ilişkin kararın davalı ... şirketi yönünden kesinleştiği, bu nedenle bu yönlerden yeniden hüküm kurulamayacağı, davacının ödediği kira bedelinin iadesinin talep edilemeyeceğine dair önceki mahkeme hükmünün kesinleştiği ve bu miktardan kiraya veren ... şirketinin sorumlu olup, diğer davalının bir sorumluluğunun olmayacağı, davalı ... şirketinin kira ilişkisinde taraf olmadığı, tapuya şerh edilmemiş kira sözleşmesinin iyi niyetli üçüncü kişilere karşı ileri sürülemeyeceği, davacının yoksun kaldığı kar iddiası yönünden ise iddiasının sabit olmadığı gibi davacının vergi dairesine sunduğu beyannamelerde 2008 yılında zarar ettiğini bildirdiği, ilk yıl dahi her hangi bir kar sağlamadığı, dosyaya davacı tarafından maddi zarara ilişkin esas alınabilecek veri ve delil sunulmadığı, daha önce bilirkişi tarafından yapılmış hesaplamanın tahmine dayalı olup gerçek zararı göstermediği kaldı ki kiracılık ilişkisinde davalı ... taraf olmadığından yoksun kalınan kardan da sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... yönünden maddi tazminat davasının subuta ermediğinden reddine, davacının manevi tazminat yönünden davasının mahkemenin 2009/865 esas, 2012/11 karar sayılı ilamı ile reddedilip kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacının davasının davalı ... yönünden ve maddi tazminata ilişkin olarak kabulü ile; 87.014,52 TL 'nin 17/04/2009 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacı tarafa verilmesine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) TBK'nın 310. maddesinde ise; "Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davaya dayanak yapılan 15/04/2008 başlangıç tarihli, 3 yıl kira sözleşmesi davacı ile davalılardan ... Ltd Şti. arasında düzenlemiştir. Kiralananın el değiştirmesi ile birlikte davalı ... Turizm Yatırım ve İşletmecilik Ltd. Şti. kira sözleşmesinin tarafı haline gelmiş olup yeni malik olarak kira sözleşmesi ile bağlıdır. Bu nedenle Mahkemenin, davalının kira sözleşmesinin tarafı olmadığı gerekçesiyle davacının kâr kaybı zararından sorumlu olmayacağı yönündeki gerekçesi yerinde değildir. Kira sözleşmesinin süresi sona ermeden, davalıdan kaynaklanan nedenlerle, sözleşmenin fiilen sonlandırıldığı iddia edilmiş olup böyle bir durumda yoksun kalınan kazanç kaybının talep edilebileceği açıktır. Ancak kâr kaybı hesabı yapılırken kiracının, dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceği bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı alacağına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece davacının bir önceki yıl zarar ettiği, maddi zararına ilişkin veri ve delil sunmadığı gerekçesiyle de kâr kaybı isteminin reddine karar verilmiştir. Burada kârdan yoksun kalanın zararı, sözleşmenin süresinden önce sona ermesi nedeniyle mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalmasıdır. Bu zarar kiralanan işyerinden tespit edilemiyorsa, bu durumda aynı özelliklere sahip benzer işletmelerin gelir–gider durumlarının vergi dairesi, esnaf odası, ticaret odası ve benzeri resmi kurumlardan araştırılıp, benzer işyerlerinin muhtemel cirosu, kâr oranı, işletme giderlerinin ciroya oranına ilişkin ayrıntılı bilgiler toplandıktan sonra bilirkişi marifeti ile bu veriler değerlendirilerek muhtemel aylık kârı tespit edilmeli ve dava konusu aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayabileceği makul süre ile sınırlı olarak kâr kaybına hükmedilmelidir. Bu ilkeler gözetilerek davacının kâr kaybı istemi ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK' ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK' un 428.maddesi uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16648, Karar No: 2017/26642, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16648 E.  ,  2017/26642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15393, Karar No: 2015/7105, Tarih: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15393 E.  ,  2015/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/179601

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2013/76 (E) ve 2013/257 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

SUÇ TARİHİ : 12/01/2013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S..'in balkona çıkıp balkon kapısını tornavida ile açmak suretiyle mağdurun evine girdiği, evden Lcd TV ve bir miktar ziynet eşyalarını aldığı iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1- TCK'nın 142/4. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağı, atılı suçların kovuşturulmasının şikayete tâbi olmadığı da gözetilmeden, şikayetçinin şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- Şikayetçinin ifadesinde; saat 17:00'de ailesiyle evden çıktığını, 23:30'da eve geldiklerinde olayı fark ettiğini belirtmesi, sanığın da savunmasında 18:00 ile 18:30 sıralarında şikayetçinin evine girdiğini belirtmesi karşısında; kış saati uygulamasına göre güneşin 16:48'de batıp, gece vaktinin 17:48'de başlaması dikkate alındığında konut dokunulmazlığı eyleminin oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın eylemini gece sıralarında gerçekleştirdiği anlaşıldığından suçun şikayete tabi olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/65, Karar No: 2025/3482, Tarih: 26.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/65 E.  ,  2025/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1267 E., 2022/1285 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2018/422 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d, 62/1, 58 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/1267 Esas, 2022/1285 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın, sanık müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İstemi

Yağma suçunun değil hırsızlık suçunun gerçekleştiğine, ilişkindir.

2. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sanığın suçu işlediğine dair delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alındığında müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, sanık müdafiinin mazeret dilekçesi sunması üzerine mazeret dilekçesi ret edilerek müdafii yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ..., sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz istemi yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10119, Karar No: 2012/27157, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10119 E.  ,  2012/27157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Şanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Kanun ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olmak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile katılan ... vekilinin temyiz, talebinin incelemesine gelince;

Sanıklar ..., ... ve ...'in suç tarihinde geceleyin saat 21:00-22:00 sıralarında sıralarında kamu kurumu niteliğinde olan okulun 1. katındaki kantinin kapı kilidini kırıp, içeriden hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından; yine sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine, 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, katılan ... vekilinin temyiz talebinin sadece vekalet ücretinin kendisine verilmesine yönelik olduğu anlaşıldığından mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundun reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.