muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14087, Karar No: 2022/14311, Tarih: 03.11.2022

2.Dairemizin 17.03.2022 tarihli ilâmı ile arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği ve bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, davacı gibi sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağını, davacının ücreti korunarak bu ücretin üzerine %4'lük zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, söz konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını ve uygulanan faizlere itiraz ettiklerini ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki döneme ilişkin dava konusu alacak hakkında nasıl bir karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihâi kararların bozulması 6100 sayılı Kanun' un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1741, Karar No: 2013/18836, Tarih: 25.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1741 E.  ,  2013/18836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.06.2012 tarih ve 2011/188-2012/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından ciro edilen 15/03/2007 tarihli 16.250,00 TL bedelli çek için Ankara 17. İcra Müdürlüğü nezdinde icra takibi başlattıklarını, icra dosyasına sırayla 22/11/2007, 09/01/2008, 08/02/2008, 25/02/2008, 20/03/2008, 09/07/2008, 18/09/2008 ve 24/11/2008 tarihlerinde keşideci şirket hakkında işlem yapıldığını, borçlu şirket tarafından yapılan şikayet üzerine, Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/241 esas sayılı dosyasında takip dosyasındaki son işlem tarihinden dava açılış tarihine kadar TTK 726. maddesindeki çekler için öngörülen 6 aylık zaman aşımı süresinin gerçekleşmiş olması sebebi ile icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, söz konusu kararın Yargıtayca temyiz ve karar düzeltme aşamasından geçerek kesinleştiğini, oysaki söz konusu sürenin dolmadığını belirterek, Ankara 17. İcra Müdürlüğü'nün 2007/7969 takip sayılı dosyasından yürütülen icra takibine konu çek ile ilgili olarak zaman aşımının oluşmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra mahkemesinin kararının kesinleştiğini, bu kararın ortadan kaldırılamayacağını, zaman aşımının maddi bir vakıa olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2007/7969 takip sayılı dosyasının incelenmesinde, davacı tarafından borçlular Akif Özgür Yılmaz ve AR Yılmaz Ltd. Şti. aleyhine 24/08/2007 tarihinde kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip başlatıldığı, sırasıyla davalı şirket hakkında davacı tarafın talepleri üzerine ilk olarak 22/11/2007, 09/01/2008, 08/02/2008, 25/02/2008, 09/07/2008 tarihlerinde talepte bulunulduğu ve rehinli araca ilişkin rehnin devamına karar verilmesinin istendiği, bu tarihten sonra 09/03/2009 tarihine kadar davalı şirket ile ilgili bir talepte bulunulmadığı, 09/07/2008 tarihinden icranın geri bırakılmasına ilişkin davanın açıldığı 17/02/2009 tarihine kadar ki süre içerisinde başkaca bir işlem yapılmadığı, TTK'nın726. maddesi uyarınca hamilin cirantalardaki keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat haklarının ibraz müddetinin bitiminden itibaren 6 ay geçmekle zaman aşımına uğrayacağı, takip sırasında son işlem tarihinden İİK 33/a maddesi uyarınca zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/37, Karar No: 2018/2022, Tarih: 05.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/37 E.  ,  2018/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET)

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından karar vermeye yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı , davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, elektrik enerjisi kullanımından ötürü faturalarına yansıtılan ve kendilerinden haksız olarak tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ve sayaç okuma bedeli için ödenen miktarların (dava tarihinden itibaren 10 yıl geriye doğru) temerrüt/dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte aboneliklerinin başlangıcından itibaren geriye dönük olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ,şirketlerinin 30/09/2009 tarihinde özelleştirildiğini, bu tarihten öncesine ilişkin talepler bakımından muhatabın o tarihte hisseleri elinde bulunduran dava dışı ... olduğunu, davada iadesi talep edilen bedellerin ... uygulama ve mevzuatına dayanmakta olup talebe konu işlemlerin iptal kararının niteliği gereği idari yargının yetki alanında olduğunu, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 05.06.2017 tarih ve 2016/16920 E. -2017/9020 K. sayılı ilamı ile ''...karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği ve bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığı...'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ise; 6719 sayılı yasanın 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.maddesine eklenen 10.fıkra hükmü ve 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 20.Maddesi hükmü gereğince davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafında temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ise; 6719 sayılı yasanın 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.maddesine eklenen 10.fıkra hükmü ve 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 20.Maddesi hükmü gereğince davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafında temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda;davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde 22.498,00 TL nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bundan ayrı olarak, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında karar verilmesi halinde nispi harç alınacağı, usule ilişkin nihai kararlarla, davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlarda maktu harç alınacağı kuşkusuzdur.Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle maktu harca hükmedilerek bakiye harcın davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden nispi harç üzerinden hüküm tesisi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında karar verilmesi halinde nispi harç alınacağı, usule ilişkin nihai kararlarla, davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlarda maktu harç alınacağı kuşkusuzdur.Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle maktu harca hükmedilerek bakiye harcın davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden nispi harç üzerinden hüküm tesisi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci ve üçüncü bette açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38194, Karar No: 2017/16602, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38194 E.  ,  2017/16602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16459, Karar No: 2014/31699, Tarih: 25.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16459 E.  ,  2014/31699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2012/303-2014/270

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle belirlenmesinden sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Fen bilirkişi raporunda ; dava konusu taşınmaza "yol ve park olarak el atıldığıı" belirtilmiş ise de; ne kadarının yol da ne kadarının park alanında kaldığı gösterilmemiştir. Fen bilirkişiden bu bölümlerin de ölçekli kroki üzerinde alanları ile gösterilmesi sağlandıktan sonra yolda kalan kısımların terkinine, park alanında kalan kısmın, ise tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2- Fen bilirkişi raporunda ; dava konusu taşınmaza "yol ve park olarak el atıldığıı" belirtilmiş ise de; ne kadarının yol da ne kadarının park alanında kaldığı gösterilmemiştir. Fen bilirkişiden bu bölümlerin de ölçekli kroki üzerinde alanları ile gösterilmesi sağlandıktan sonra yolda kalan kısımların terkinine, park alanında kalan kısmın, ise tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11206, Karar No: 2023/8312, Tarih: 21.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11206 E.  ,  2023/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin, İlk Derece Mahkemesince verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı da temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de; bu hususta Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilmiş, temyize tabi bir hüküm bulunmadığı anlaşılmış, temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/379 Esas, 2021/50 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/1089 Esas, 2021/1190 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; kararın gerekçesiz olduğuna, cezanın fazla belirlendiğine, İlk Derece Mahkemesinin kabulünün çelişkili ve hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; kararın gerekçesiz olduğuna, cezanın fazla belirlendiğine, İlk Derece Mahkemesinin kabulünün çelişkili ve hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuğun, kız arkadaşı olan tanık S.S’nin okulda rahatsız eden ve S.S.’nin eski erkek arkadaşı olan tanık B.S ile konuşmak için yanında inceleme dışı sanık ... ve tanık B.U.K olduğu halde ticari bir taksiyle tanık B.S ile konuşmaya geldikleri, bu sırada tanık B.S’nin yanında katılan ..., inceleme dışı katılan ... ve diğer tanıklar E.G, M.G ile M.K.S’nin olduğu, suça sürüklenen çocuğun taksiden inmeden tanık B.S’nin araca binmesini istediği, tanığın kabul etmemesi üzerine taksiden indiği, kalabalık grupla arasında sözlü tartışma başladığı, akabinde tanık B.S ile suça sürüklenen çocuğun konuşmak için ara sokağa girdikleri, burada aralarında yeniden kavga çıktığı, katılan ...’ın tarafları ayırmak için olaya müdahale ederek suça sürüklenen çocuğu tuttuğu, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun katılanı bıçakla yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adlî raporlar, tutanaklar, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin

suça sürüklenen çocuk tarafından kasten yaralama suçunun kanunî tanımındaki unsurları bilerek ve isteyerek hareket ederek doğrudan kastla işlediği gerçekleştirildiğinin katılanın beyanları ile uyumlu adlî muayene raporuyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelik haksız bir davranış ve saldırığı bulunmadığı, haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Hesap hatası yönünden;