muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11570, Karar No: 2015/10757, Tarih: 02.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/11570 E.  ,  2015/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/11/2014

Numarası : 2013/499-2014/687

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 02.06.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı B.. Ü.. vekili Av.E.. K.. geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini ve çalıştığı süre zarfında hak ettiği yıllık izinlerin büyük bir kısmı kullandırılmadığını, kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma alacağı talep etmiştir.

Davalı, iş sözleşmesini davacı işçinin kendisinin sonlandırdığını, davacının istifa etmeden 4 gün önce dava dışı bir şirketin hisselerinin yarısını devraldığını, davacının başka bir şirketi devralarak bu şirketin işlerini yürütmek üzere kendi isteği ile istifa ettiğini, dava dilekçesinde hangi yıla ait yıllık iznini kullanmadığını açıkça beyan etmesi ve buna ilişkin bir talepte bulunması gerektiğini, yıllık izinlerin büyük bir kısmının kullanılmadığı iddiasının hangi yıllara ilişkin talepte bulunulduğunun belirsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu uyarınca davacının fazla çalışma karşılığı ücretleri ödenmediğinden davacı işçinin feshinin haklı nedene dayandığını, davacının hak ettiği 210 günlük yıllık izinlerin kullandırıldığı ya da ücretinin ödendiğinin ispat edilemediğini belirterek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı vekili, bilirkişi raporuna itirazlarını içeren 04.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile,"... davacı tüm yıllık izinlerini kullanmıştır ve yıllık izin ücreti alacaklısı değildir. Davacıya yıllık iznini kullanıp kullanmadığıhususunda yemin teklif ediyoruz..." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüş ayrıca ve açıkça bir yemin metninin ise tanzim edilmediği görülmüştür.

Somut olayda, davalı vekili, bilirkişi raporuna itirazlarını içeren 04.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile,"... davacı tüm yıllık izinlerini kullanmıştır ve yıllık izin ücreti alacaklısı değildir. Davacıya yıllık iznini kullanıp kullanmadığıhususunda yemin teklif ediyoruz..." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüş ayrıca ve açıkça bir yemin metninin ise tanzim edilmediği görülmüştür.

Mahkemece, davalı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği 17.07.2014 tarihli duruşmanın 3 nolu ara kararı ile "davalı vekilinin yemin teklifinin icrası yönünden davacı vekilince davacı asilin gelecek duruşmada hazır edilmesinin istenilmesine" karar verilmiş, takip eden ve yine davalı vekilinin mazeret nedeniyle katılmadığı 22.10.2014 tarihli duruşmada davacı asil, " ben davalı işyerinde çalıştığım sürece hiç yıllık iznimi kullanmadım ayrıca yıllık izin ücreti adı altında herhangi bir ödeme de yapılmamıştır" şeklinde beyanda bulunup beyanında da ısrar ettiği görülmüştür.

Ancak mahkemece, davacının yemini yaptırılırken talep gözetilmeksizin ve bu husus yemin metni kapsamında açıklattırılmadan sonuca gidilmesi eksikliktir. Çünkü dava dilekçesinde belirtilen " ...çalıştığı süre zarfında hak ettiği yıllık izinlerin büyük bir kısmını kullandırmamış, kullandırılmayan yıllık izin ücretleri de verilmemiştir" şeklindeki talebi aşar vaziyette ve sanki çalıştığı süre zarfında hiç yıllık izin kullanmamış gibi değerlendirilerek yıllık izin alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26808, Karar No: 2015/5064, Tarih: 19.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/26808 E.  ,  2015/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-... vekili avukat ... Aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 7.6.2013 gün ve 541-167 sayılı hükmün Dairemizin 30.4.2014 tarih ve 24547-14111 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı şirketin 9 nolu parselde inşaa ettiği binadan 7 nolu daireyi satın aldığını diğer davalı bankaya da konut finansmanını temin için müracaat ettiğini, davalı bankanın 31.10.2007 tarihinde hazırladığı ekspertiz raporunda inşaat seviyesinin % 80 ve inşaatın 2008 yılında tamamlanabileceğinin belirtilmesi üzerine 01.11.2007 tarihinde davalı bankadan kredi çektiğini ancak satın aldığı bağımsız bölüm inşaatının temel seviyesinde bulunduğunu ve bitme imkanının bulunmadığının ortaya çıktığını ileri sürerek, geriye etkili olarak sözleşmenin feshi ile ödenen bedelin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka, davanın reddini dilemiştir.

Davalı şirket, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir savunmada da bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ile davalı banka arasında düzenlenen 01.11.2007 tarihli konut finansmanı sistemine ilişkin kredi sözleşmesinin iptaline, 31.777.34.TL' nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davalı banka tarafından temyizi üzerine hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu kez davacı tarafça karar düzeltme talep edilmiştir.

1-Davacının davalı ....'den 9 nolu parselde yapılacak inşaattan 7 nolu daireyi satın aldığı, davalı banka tarafından düzenlenen ekspertiz raporuna göre 1.11.2007 tarihinde davalı bankadan kredi kullandığı ve davalı şirkete ödendiği, davalı Banka tarafından sunulan ekspertiz raporunda kredi verilen dairenin görüldüğüne ve %80 bitmiş olduğuna dair açıklamalar bulunduğu oysa yargılama aşamasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda, binanın inşaat seviyesinin % 15 olduğunun açıklandığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Konut kredi sözleşmesinin gereği olarak ekspertiz işleminin davalı bankanın sorumluluğunda olduğu ve davalı bankanın hazırladığı ekspertiz raporuna güvenerek davacının kredi kullandığı , anılan raporda da inşaata başlanmadığı halde % 80 tamamlanmış gibi yanıltıcı açıklama yapıldığı ve davacının bu nedenle uğradığı zarardan davalı bankanın da sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Açıklanan nedenle mahkeme kararının onanması gerekirken yanılma sonucu bozulduğu anlaşılmakla , davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 30.04.2014 gün ve 2013/2457-14111 sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının onamasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dairemizin 30.4.2014 gün 2013/2457-14111 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının ONANMASINA, peşin alınan 52,40 TL harcın istek halinde iadesine, 19.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5010, Karar No: 2012/10347, Tarih: 06.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5010 E.  ,  2012/10347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kale Köyü 119 ada 36 parsel sayılı 6.526,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar murisi ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve taksim iddiasına dayanarak, dava dışı diğer parsellerle birlikte dava açmış, keşif sırasında 119 ada 36 parsele ilişkin davasından feragat etmiştir. Mahkemece 119 ada 36 parsele ilişkin dava tefrik edilip ayrı esasa kaydedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın davalılar murisi ... mirasçılarının miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, yasaya uygun gerektirici nedenlere, vekalet ücretinin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8236, Karar No: 2019/15608, Tarih: 15.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8236 E.  ,  2019/15608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmediği ve katılan vekilinin temyiz isteminin de suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11409, Karar No: 2015/14036, Tarih: 02.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/11409 E.  ,  2015/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...............'ın dava konusu 646 parsel sayılı taşınmazdaki 3/10 payını dava dışı oğlu ................'a verilen vekaletname ile davalı gelini .......'ye satış suretiyle devrettiğini, davalının ev hanımı olup alım gücü bulunmadığını, 106 yaşında olan murisin temyiz kudretinin en zayıf olduğu dönemde devrin yapıldığını ve bu hususta tam teşekküllü hastaneden rapor alınmadığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescile olmazsa tenkise karar verilmesini istemişler, aşamada ehliyetsizlik iddiasından vazgeçmişlerdir.

Davalı, dava konusu devir nedeni ile murise satış bedelini ödediğini, ayrıca muris ............'ya kendisinin baktığını, temlikin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin karar Dairece; “... miras bırakan tarafından yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ayrıca murisin temlik tarihinde hukuki ehliyetinin bulunmadığı ileri sürülerek eldeki dava açıldığı, ne var ki, mahkemece hukuki ehliyetsizlik iddiası konusunda bir araştırma yapılmadığı..." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların ehliyesizlik iddiasından vazgeçtikleri, ayrıca 05.01.2010 tarihli sağlık raporunda hukuki ehliyeti haiz olduğunun belirtildiği, ancak muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davacıların miras payı oranında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ............'nun 646 sayılı parseldeki çekişme konusu 3/10 payını vekili olan dava dışı oğlu ..... eliyle ..............'ın eşi olan gelini davalı ...'ye 15.06.2010 tarihinde satış suretiyle devrettiği, murisin anılan payını öncesinde 20.02.2003 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile kızı olan eldeki davacı ...'a temlik ettiği, ancak .......... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/318 E. sayılı dava dosyasında, ......'ın kendisini kandırarak devri sağladığını, kendisine bakmadığını ve kendisi ile oğlu ..............'ın ilgilendiğini belirterek iptal ve tescile karar verilmesini istediği ve yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden 27.05.2010 tarihinde kesinleştiği, 1904 doğumlu olan murisin 25.01.2011 tarihinde öldüğü ve geriye davacı olan kızları ......, .... ve ...... ile dava dışı çocukları .............., ...., ...., ..... ve ölen oğlu Kemal'den olan torunları dava dışı Yılmaz ve Ahmet'in kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarihli, 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 237.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtilmelidir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı savunması ve tanık anlatımlarına göre, devir tarihinde 106 yaşında olan murisin bakımının davalı ve ailesi tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın dava konusu 646 sayılı parseldeki 3/10 payını temlikinde gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, kendisi ile ilgilenen, bakımını yapan gelini .......'ye bakılmasından duyduğu minnet sonucu devri yaptığının kabulü gerekir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11801, Karar No: 2015/8186, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11801 E.  ,  2015/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2015

NUMARASI : 2015/239-2015/636

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 11. Sulh Hukuk ve Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “S.-. Yaşlı Bakım ve Huzurevi, A.Mah. 6782 Sok. No:40 Evka-2 Çiğli/İZMİR” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin Bayraklı/İZMİR olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve Bayraklı İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre de kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce “F.E.Baksı Mah. Cüneyt Sivarioğulları Sok. No:27/3 Bayraklı/İZMİR” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1215, Karar No: 2009/11227, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1215 E.  ,  2009/11227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki olduğu 1660 parsel sayılı 7765 m2 mandalina bahçesinde bulunan 220 adet ağacın toplanmaya hazır meyvelerini davalı şirkete 16.11.2005 tarihli sözleşme ile kilogramı 70 Ykr’dan sattığını, bahçeden çıkacak ürüne göre bedelin iki taksitle ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ne var ki davalının, ürünün ancak bir kısmını topladığını, ödemesi gereken satış bedelinin tamamını da ödemediğini, toplanmayan meyvelerin zarar gördüğü gibi bir sonraki yıl ürününe de zarar verdiğini ileri sürerek, İlçe Tarım Müdürlüğünce tespit ettirmiş olduğu toplam 14.748,00 YTL zarar miktarının sözleşme tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, ihracata elverişli ürünleri satmayı taahhüt eden davacıya ait bahçeden iki seferde olmak üzere toplam 4051 kg ürün aldıklarını, bedellerini de ödediklerini, kalan ürünlerin ise davacı tarafından değerlendirilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “davanın kısmen kabulüne 349,00 YTL’nın 28.12.2005 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” ilişkin verilen ilk hüküm, davacının temyizi üzerine Dairemizce, “Davacı, davalı ile imzalanan tarımsal ürün sözleşmesine dayanarak alacak ve tazminat talep etmiştir. Davacı ile davalı arasında imzalanan 16.11.2005 tarihli sözleşme gereğince; davacı bahçesindeki 220 ağaçtan çıkabilecek tahmini 10 ton ihracata elverişli mandalinayı, kilogramı 70 Ykr den davalı almayı kabul etmiş, bu sözleşmede fire miktarı 500 kg olarak kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin ödeme planına ilişkin 4. maddesinde bedelin 05.12.2005 ve 28.12.2005 tarihlerinde iki taksitle ödeneceği öngörülmüştür. Davacı tarafından ilçe tarım müdürlüğüne yaptırılan tespit sonucu alınan 26.12.2005 tarihli raporda; ağaç başına ortalama verimin 110 kg olduğu ve her bir ağaçta ortalama 10 kg ürün kaldığı bildirilmiş, dinlenen davacı tanıkları da bahçeden 20 ila 25 ton arası ürün çıktığını beyan etmişlerdir. Davalı şirket, bahçede yetişmiş, toplanmaya hazır olan meyveyi satın almış olup, davalının ticari ünvanından da anlaşıldığı üzere bu ... ile iştigal eden basiretli bir tacir olarak bahçedeki ürünün tespit raporuna ve tanık beyanlarına göre ortalama veriminin yaklaşık yarısını ve fire miktarını da açıkça belirterek sözleşmeyi imzaladığına göre, artık sözleşmede kararlaştırılan net ürün miktarının bedelini ödemelidir. Topladığı ya da ağaçta kalan 9500 kg meyvenin ihracata uygun olmadığını savunamaz. Davacı da sözleşmede kararlaştırılan bu miktar dışındakilerin bedelini isteyemez. Kaldı ki davalının topladığı meyvelerden ihracata uygun olmayanları davacıya iade ettiğine veya davacının yetişmiş ve kendilerine satılan ürünü başka şekilde değerlendirdiğine dair bir savunması da bulunmamaktadır. Davalının son toplamadan sonra ağaçta kalan meyveler dışındakileri aldığı kabul edilmelidir. Bu durumda davalı 10 ton ürün bedelinden 500 kg fire bedeli düşülerek 9500 kg ürün bedelini davacıya ödemelidir. Ne var ki davalının ürünü toplamakta gecikmesi nedeniyle davacı da geriye kalan ürünü değerlendirerek zararının artmasını engellemek durumundadır. BK. 98 maddesi delaletiyle aynı yasanın 44. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlarla zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödeyenin durumunu ağırlaştırmış ise hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Buna göre davacının kalan ürünü değerlendirip değerlendirmediği, değerlendirmediyse ise bunda kusurlu olup olmadığı, başka bir ifade ile davacının da zararın meydana gelmesinde müterafık kusuru araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekir

. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlarla zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödeyenin durumunu ağırlaştırmış ise hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Buna göre davacının kalan ürünü değerlendirip değerlendirmediği, değerlendirmediyse ise bunda kusurlu olup olmadığı, başka bir ifade ile davacının da zararın meydana gelmesinde müterafık kusuru araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekir.” Gerekçeleriyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez, davacının tüm ürünü davalıya satmış olması nedeniyle kalan ürünü değerlendirmeyi düşünmediği, davalının da kalan ürünün değerlendirilmesi için bir çalışmasının olmadığı, bu nedenle bu hususta davacının müterafık kusurunun bulunmadığı belirtilerek, 9.500 kg ürün bedeli olan 6.650 YTL’den daha önce ödenmiş olan 2.500 YTL’nin mahsubundan sonra kalan miktar olan 4.150 YTL’nin 28.12.2005 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.