muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11887, Karar No: 2014/20402, Tarih: 22.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11887 E.  ,  2014/20402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/286295

MAHKEMESİ : Demirköy Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2012

NUMARASI : 2010/88 (E) ve 2012/70 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağı içeriğine, keşif ve bilirkişi raporuna ve dosya kapsamına göre; sanığın orman işletme müdürlüğünden tapulu kesim izni aldığı orman işletmesinin damgalamış olduğu ağaçlar dışında tapu sınırları dışında kesinleşmiş orman kadastrosu ve 3660 m², 101 ada 343 no.lu orman parseli içinde ağaçları ve orman diri örtüsünü dozerle sökerek açma yaptığı, bina yapmak için temel kazdığı subuta ermiş olduğu gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19333, Karar No: 2010/32169, Tarih: 29.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19333 E.  ,  2010/32169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet itirazında bulunulan taşınmaz şehir merkezinde olup, lüks sayılabilecek özellikleri taşımaktadır. Borçlunun Eskişehir'in daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği, değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi, kabul şekli itibariyle de, karara mesnet yapılan bilirkişi raporunda meskenin değerinin 80.000 TL, haline münasip evi ise 75.000 TL'ye alabileceği belirtilmesine rağmen haczin kaldırılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15774, Karar No: 2013/17301, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15774 E.  ,  2013/17301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan belediye başkanlığı yazısı, bilirkişi raporları, fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taşınmazın tapu kaydında yer alan irtifak hakkı nedeniyle taşınmazda oluşacak değer kaybının hesaplamada dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline 24.03.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Taşınmazın tapu kaydında yer alan irtifak hakkı nedeniyle taşınmazda oluşacak değer kaybının hesaplamada dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline 24.03.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1098, Karar No: 2015/1656, Tarih: 23.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1098 E.  ,  2015/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .., mağdur .. yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe sayısı ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Davaya konu olan olayda, sanığın, mağdurun sol koltukaltı ve sırt bölgelerine her biri toraksa nafiz olan iki bıçak darbesi vurarak solda hemotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve şiddeti, yaraların yerleri ve niteliği birlikte dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- "Belli Haklardan Yoksun Kılma" hükümlerini düzenleyen TCK.nun 53. maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin "c" bendinde belirtilen hakların sanığın kendi alt soyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, diğerleri yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20611, Karar No: 2014/7663, Tarih: 24.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20611 E.  ,  2014/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 8319 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 8319 ada 1 parsel ile emsal olarak incelenen ... Mahallesi 5795 ada 5 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 8319 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 09.10.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 5795 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 20.06.1996 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5- Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 5795 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 20.06.1996 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu 8319 ada 1 parsel ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 5795 ada 5 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1535, Karar No: 2012/1206, Tarih: 02.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/1535 E.  ,  2012/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

İHBAR OLUNAN : Başak Groupama Sigorta A.Ş.

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.07.2009 tarih ve 2008/303-2009/267 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.01.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalanmış olan Art Carpet San.ve Tic.A.Ş.’ye ait bir adet halı dokuma makinesinin davalı tarafından yurt dışından Türkiye’ye taşınması sırasında meydana gelen trafik kazasında sözkonusu makinenin ağır derecede hasarlandığını, makinenin onarımının mümkün olmadığının tespit edilmesi üzerine müvekkili şirket tarafından sigortalıya tazminat ödenmek suretiyle müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 412.387,00 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olayda geçerli bir sigorta poliçesinin olmadığını, abonman şeklinde yapılmış olan poliçenin İş Finansal Kiralama A.Ş.adına olması nedeniyle davaya konu taşıma için Art Carpet A.Ş. ile yapılan poliçenin geçerli olmadığını, ayrıca poliçenin kaza meydana gelip hasar oluştuktan sonra düzenlendiğini, bu nedenlerle geçerli bir sigorta poliçesinin bulunmadığını, geçerli bir poliçenin varlığı kabul edilse bile talep edilebilecek azami tazminat miktarının 84.500,00 Euro’nun YTL karşılığı olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu taşımaya ilişkin olarak düzenlenen poliçenin geçerli olduğu, davalı taşıyıcının sorumluluğunu kaldıran bir durumun mevcut bulunmadığı, sigortalı makinenin 422.500 Euro olup, 200.000 Euro sovtaj bedeli düşüldüğünde bakiye zararın 222.500 Euro olduğu, bu miktarın dava tarihindeki TL karşılığının 392.490,00 TL bulunduğu, davacının davalıya rücu hakkının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 392.490,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

./...

2010/1535

2012/1206 S-2

2-Dava, davacı nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalanan makinenin CMR kapsamında gerçekleştirilen taşınması sırasında oluşan hasar nedeniyle sigortalıya ödenen tazminatın davalı taşıyıcıdan rücuan tazmini istemine ilişkindir.Taşıma rizikolarına karşı sigortalanmış bir adet halı dokuma makinesinin davalı tarafından Belçika’dan Türkiye’ye taşınması sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu tamir olamayacak şekilde hasarlandığı, oluşan hasarın niteliğine göre tam ziya halinin meydana geldiği sonucuna varılarak davalının sorumluluğuna karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda yük senedinde, ekli dokümanlar arasında fatura, test raporları gibi malın cinsini ve kıymetini belirlemeye elverişli belgelerin mevcut olduğu, bu durumda davacının sınırlı sorumluluk esasına tabi olmaksızın gerçek zararı tazmin ilkesi çerçevesinde ödediğini talep hakkının bulunduğu belirtilerek tazminat miktarı olarak fatura bedelinden sovtaj bedeli düşülmesi sonucu bulunan 222.500,00 Euro’nun dava tarihindeki TL karşılığı olan 392.490,00 TL hesaplanmış olup, mahkemece bu miktara hükmedilmiştir.

Davaya konu taşıma CMR kapsamında bulunduğundan olayda CMR hükümlerinin uygulanması zorunludur.CMR kapsamında yapılan taşımalarda meydana gelen kayıp ve hasarlarda taşıyıcı kural olarak anlaşmanın 23 ve 25. maddeleri uyarınca belirlenen esaslar çerçevesinde sorumludur.Anılan maddeler uyarınca taşıyıcının sorumluluğu sınırsız olmayıp, ödemekle yükümlü olacağı tazminat kayıp veya tam ziya halinde eksik brüt ağırlığın kilogramı başına 8.33 hesap birimini aşamayacak olup, eksik brüt ağırlığa göre yapılacak bu hesaplama sonucu bulunan miktar ile taşıma nedeniyle yapılan diğer masraflar toplamı taşıyıcının azami olarak sorumlu tutulabileceği tazminat miktarını oluşturacaktır.Buna göre, CMR’de temel ilke taşıyıcının gerçek zararı aşmamak üzere sınırlı sorumlu olması, meydana gelen gerçek zararın anılan maddelerde belirlenen sınırlı sorumluluk miktarını aşması halinde taşıyıcı, anlaşma uyarınca sınırlı sorumluluk miktarı kadar sorumlu olacaktır.Taşıyıcının sorumluluğunun bu şekilde sınırlandırılmış olmasına rağmen anlaşmada düzenlenen istisnai durumlarda bu ilke uygulanmayacaktır. Bu durumlar, 24. maddede düzenlenen belli bir ücret karşılığında sevk mektubuna sınırı geçen bir değerin beyan edilmesi ile 29. maddede düzenlenen hasarın taşıyıcının kötü hareketinden veya isteyerek kötü harekete eşdeğer sayılan kusurundan kaynaklanması halinde taşıyıcı sorumluluğu kaldıran, sınırlayan hükümlerden yararlanamayacaktır.Anılan maddeler uyarınca somut olay değerlendirildiğinde taşıyıcının sınırlı sorumluluk halini kaldıran istisnai durumların somut olayda bulunmadığı anlaşılmıştır.Bu durumda, taşıyıcının sorumluluğunun anlaşmada öngörülen sınırlı sorumluluk esaslarına göre tespiti gerektiğinden mahkemece, davalı taşıyıcının sorumlu olacağı azami miktarın anlaşmanın 23 ve 25. maddeleri uyarınca hesaplattırılarak meydana gelen gerçek zararın bu maddeler uyarınca hesaplanan azami sorumluluk miktarını geçmesi halinde taşıyıcının gerçek zarar miktarı ile değil, anlaşma uyarınca ödemekle yükümlü olduğu azami miktarla sınırlı olarak sorumluluğuna hükmedilmesi, gerçek zarar miktarının anılan maddeler uyarınca hesaplanacak azami sınırın altında kalması halinde ise gerçek zarar miktarı ile sorumlu tutulmasının gerekmesine göre mahkemece davalının sorumluluğunun bu esaslara göre tayini gerekirken, bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

30.04.2012-RK
Yargıtay — Esas No: 2012/8874, Karar No: 2014/14859, Tarih: 08.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/8874 E.  ,  2014/14859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2011

NUMARASI : 2006/1471-2011/936

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, izin ücreti alacağı, izin ödeneği, iş arama süresi çalışma ücreti ile önceki dönem fazla çalışma ücreti faizi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.01.1991- 30.01.2002 tarihleri arasında çalıştığını, 29.09.2001 tarihli ihbar ile 7 aylık ihbar öneli verilerek hizmet akdinin işveren tarafından feshedildiğini, bu nedenle İzmir 1. İş Mahkemesi 2002/305 E ile dava açtığını ancak davalı işveren nezdinde tekrar işe başlaması gerekçesiyle ve davalının talebi üzerine davadan feragat ettiğini, feragat sonrasında 01/08/2003 tarihinde tekrar işyerinde çalışmaya başladığını, ancak davalı işverenin SGK kurumuna bildirimleri yapmadığını, bu nedenle İzmir 5. İş Mahkemesinde hizmet tespit davası açtığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının TİS gereğince 7 aylık ihbar öneli içerisinde çalışması gerektiğinin 29/6/2001 tarihinde kendisine tebliğ edildiğini, 30/1/2002 tarihinde ihbar önelinin bitmesi üzerine iş ilişkisinin sonlandırıldığını ve haklarının ödendiğini, davacının buna rağmen İzmir 1. İş Mahkemesi 2002/305 esasına kayden dava açtığını, ancak davacının davadan feragat ettiğini, feragat iradesi doğrultusunda davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, kesinleşen ilam sonrasında davacının hizmet akdine dayalı bir çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının yeniden işe gireceğinden davadan feragat etmesinin, feragatin hukuki sonuçlarına bir etkisinin olmadığı, zira işçinin yeniden işe başlayacak olması sebebi ile önceden doğmuş olan tüm yasal haklarından feragat etmesinde hukuka aykırı bir durum olmayıp, işçinin tek başına mahkemeye özgür iradesi ile bildirdiği tercihi olduğu, feragatın davayı ve davaya konu talepleri sonuçlandıran bir işlem olduğu, saike bakılmaksızın feragatten geri dönmek mümkün olmadığından ve İzmir 1. İş Mahkemesinin 2002/305 E sayılı dosyası ile kesin hüküm oluştuğundan bu döneme ilişkin taleplerin reddine, davacının 01.08.2003-06.03.2006 tarihlerindeki çalışma dönemi yönünden ise, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ilk dönem çalışmasının hizmet süresinin tespitinde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının15.01.1991-31.01.2002 tarihleri arasındaki çalışmasında hakettiği tazminat ve işçilik alacakları hakkında açtığı dava görülürken yeniden çalışmaya başlayacağını belirterek feragat dilekçesi verdiği bunun üzerine mahkemece davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği açıktır. Eldeki davada ise davacının iki dönem halinde çalıştığı , ilk dönem çalışması için açtığı davanın feragatla sonuçlanması nedeniyle anılan döneme ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir. Ancak davacının feragat dilekçesini yeniden işe girmesi nedeniyle verdiği, dolayısıyla serbest iradesinden bahsedilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Bu durumda feragat nedeniyle red kararı kesin hüküm teşkil etmeyeceğinden mahkemece davacının ilk dönem çalışmasının da değerlendirilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.