muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10953, Karar No: 2012/3890, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10953 E.  ,  2012/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığından gelen yazıda, dava konusu taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları içinde, imar planı dışında olup belediyece evsel atıklarının günlük olarak toplandığı belirtilmiş ise de, tüm belediye hizmetlerinden (yol, su, elektrik, kanalizasyon, çöp toplama vs.) yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskûn olup olmadığı hususunda bilgi verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 05.07.2010 gününden önce tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskûn bulunup bulunmadığı hususlarının ayrıntılı olarak belediye başkanlığından sorulup alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

2-Dosyadaki tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın maliki olan ...'ün mirasçılık belgesinde mirasçısı olarak gözüken oğlu ...'ün 09.11.2007 tarihinde ölü olduğu nüfus kaydından anlaşılmakla, ...'ün mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile davalılar dışında mirasçıları olduğunun tespiti halinde bu mirasçılarına da mahkeme kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2991, Karar No: 2024/6393, Tarih: 13.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2991 E.  ,  2024/6393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/121 E., 2016/135 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, Resmî belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanıkların GTİP’i ve eşya tanımı farklı olan eşyayı ve beyan harici eşyayı gümrük vergilerini ödemeksizin ülkeye sokma eyleminde bulunduklarına, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri; eylemin gümrük tarifesini oluşturan unsurlarda veya vergilendirmeye esas olan sayı, baş, ağırlık gibi ölçülerinde aykırılık görülmesi nedeniyle, beyana göre hesaplanan gümrük vergisi ile muayene sonuçlarına göre alınması gereken ithalat vergileri arasındaki farka ilişkin Gümrük Kanunu uygulamasını gerektirdiği ve Gümrük Kanunu'nun 234/1-a maddesi kapsamında kaldığı değerlendirilmekle, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesindeki "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilir" kuralı da gözetilerek mahkemece bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta bir karar verilmemesinin usul ve esasa aykırı görülmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

... adına Ambarlı Gümrük Müdürlüğüne tescilli 23.01.2015 tarihli ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın, kırmızı hat kriterine göre gümrük memurlarınca yapılan fiziki muayenesinde; beyan harici 10 kap 9900 adet 305,4 kilogram saç tokası cinsi eşya, 15 kap 360 adet duvar saati cinsi eşya, 7 kap 336 adet mumluk cinsi eşya ele geçirilmiştir.

Şahıs firmasının sahibi ... ve beyannameyi düzenleyen gümrük müşaviri ... Hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

Dosya kapsamındaki bilirkişi raporuna göre, beyanname ekinde bulunan konişmento, fatura, çeki listesi evraklarında gümrük beyanına aykırılığın bulunmadığı, gümrük müşavirinin sunulan belgeler doğrultusunda beyannameyi düzenlediği, suça konu eşyaların aslında beyanname eki faturada adet ile birlikte kıymet olarak yer aldığı, fatura içeriğinde ürünlerin mamul olarak doğru nitelendirildiği, ancak ürün cinsinin hatalı belirtildiğinden GTİP farklılığının oluştuğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilirkişi raporuna göre, beyanname ekinde bulunan konişmento, fatura, çeki listesi evraklarında gümrük beyanına aykırılığın bulunmadığı, gümrük müşavirinin sunulan belgeler doğrultusunda beyannameyi düzenlediği, suça konu eşyaların aslında beyanname eki faturada adet ile birlikte kıymet olarak yer aldığı, fatura içeriğinde ürünlerin mamul olarak doğru nitelendirildiği, ancak ürün cinsinin hatalı belirtildiğinden GTİP farklılığının oluştuğu belirtilmiştir.

Sanık ... savunmasında, gümrük müşaviri olduğunu, sanık ...'in verdiği evraklar doğrultusunda beyannameyi düzenlediğini, ... tarafından mumluk ve duvar saati cinsi eşyanın "ahşap süs eşyası", saç tokası cinsi eşyanın ise "metal süs eşyası" olarak sipariş verilmesi ve faturalandırılması nedeniyle bu kapsamda beyannameyi düzenlediğini, bu nedenle GTİP farklılığı oluştuğunu, verilen evraklar doğrultusunda beyannameyi düzenlediğini, eşyalar arasında saç tokası, duvar saati, mumluk eşyaların bulunduğunu bilmediğini ifade etmiştir.

Sanık ... savunmasında, suça konu eşyanın kendisine ait olduğunu Çinli firmadan duvar saati, mumluk ve saç tokası cinsi eşyaları ahşap ve metal süs eşyası olarak bildiği için bu şekilde faturalandırıldığını, beyannamede farklılık olacağını bilmediğini ifade etmiştir.

A. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden Kurulan Beraat Hükmünün İncelenmesinde

1. Resmî belgede sahtecilik suçu yönüyle gümrük müşaviri olan sanık ... açısından suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun (4458 sayılı Kanun) geçici 6 ncı maddesinin 6 ncı fıkrasındaki “Gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları, görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı fiillerinin niteliğine göre Türk Ceza Kanunu’nun Devlet memurlarına ait hükümleri uyarınca cezalandırılır” hükmü uyarınca eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın işlemlerini yürüttüğü firma tarafından ibraz edilen fatura, konişmento ve diğer evraklarda yer alan bilgilerden farklı veya bu bilgilere uymayan nitelikte beyanname düzenlediğine dair bir tespitin bulunmadığı, ilgili mevzuat hükmü uyarınca, ancak beyanda kullanılan verilerin yanlış olduğunu bildiği veya mesleği icabı ve mutat olarak bilmesi gerektiği durumlarla sınırlı sorumlu tutulabilecek sanığın, iş sahibi tarafından kendisine sunulan bilgi ve belgelere göre gümrük müşaviri olarak beyanname düzenleyerek idareye vermesi, iş sahibi tarafından sunulan belgelerde yer alan eşyayı görme ve dayanak belgelerin doğruluğunu araştırma yetki ve yükümlülüğünün bulunmamasına göre, sanığın savunmasının aksine diğer sanığın eylemine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmış olup, yüklenen suçtan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Kaçakçılık Suçu Yönünden ve Sanık ... Hakkında Resmî Belgede Sahtecilik Suçu Bakımından Kurulan Beraat Hükümlerinin İncelenmesinde

1.Sanık ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında ve sanıkların eylemlerine uyan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

2.Dosya kapsamına göre 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği sanıklar hakkında zamanaşımı en son kesen sebep savunmanın alındığı 24.11.2015 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Resmî Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden Kurulan Beraat Hükmünün İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden katılan Gümrük İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Kaçakçılık Suçu Yönünden ve Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Bakımından Kurulan Beraat Hükümlerinin İncelenmesinde

B. Sanıklar Hakkında Kaçakçılık Suçu Yönünden ve Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Bakımından Kurulan Beraat Hükümlerinin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar hakkında kaçakçılık suçu bakımından ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7715, Karar No: 2014/17087, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7715 E.  ,  2014/17087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/215-2012/495

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazın zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal alınan 374 ada 74 parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 4,52 kat, 149 ada 57 parselin ise 4,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen taşınmaz ile ilgili İspir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/820 Esas sayılı dosyası ile tapu iptal ve tescil istemli dava açıldığı anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

Bu durumda; tapu iptal ve tescil ile ilgili davanın taraflarının davaya dahil edilmesi sağlanıp, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanlar da yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ilerde hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

5)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7096, Karar No: 2013/2211, Tarih: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/7096 E.  ,  2013/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Olumsuz yetki uyuşmazlığı giderildikten sonra, katılana duruşma günü bildirilmeden yargılama yapılmak suretiyle CMK.nun 234. maddesine aykırı davranıl- ması,

2- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza restaurant, veleybol sahası, bar, çocuk parkı, beton zemin, şezlong alanı ve yeşil alan yaptırmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettikleri iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarın- ca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31491, Karar No: 2013/19494, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31491 E.  ,  2013/19494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.