muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1230, Karar No: 2017/4693, Tarih: 11.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1230 E.  ,  2017/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 63, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

1-Sanık ... hakkında hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...’ın hükme esas alınan mesaj içeriklerinin yer aldığı telefonunu polislere kendi rızası ile teslim ettiği ve kovuşturma aşamasında CD’ye aktarılan mesajların içeriğine müdahale edildiğine dair herhangi bir itirazının bulunmadığı, mahkemece kovuşturma aşamasında el konulan delilin incelenmesine karar verilerek, soruşturma aşamasında CMK 134. madde gereğince alınması gerekli el koyma kararı eksikliğinin giderildiği bu nedenle mahkeme aşamasında incelenerek hükme esas alınan delillerin hukuka aykırı kabul edilemeyeceği, ayrıca sanığın “öz yönetimleri sahiplenerek özgür yarınları inşa edeceğiz” başlıklı dergi kapağında fotoğrafının bulunduğu ve yurt dışında örgütsel faaliyetlerinin devam ettiği,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2-Sanık ... hakkında hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın hendek kazma olaylarının yaşandığı tarihlerde Bodrum’da sigortalı olarak çalıştığı yönündeki savunması karşısında iletişimin tespitiyle elde edilen delillerin somut olaylarla irtibatlandırılması veya başka delillerle desteklenmesi halinde hükme esas alınacağı ayrıca suç tarihinde İdil ilçesinde meydana gelen hendek kazma olaylarının, ne şekilde gerçekleştiği ve sonuçlandığı, olaylar nedeniyle gerçekleşen eylemlerin yer aldığı tutanakların ele geçirilen örgütsel dokümanların tanık beyanlarının sanığın örgütle hiyerarşik bağını gösteren diğer maddi delillerin tespiti yapılmaksızın yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ...’ın TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için yazı yazılmasına 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

11.07.2017 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Muammer Çalık'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ... ile sanıklar ... ve ...'nin savunmalarını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluklarında, 12.07.2017 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2025/260, Karar No: 2025/1432, Tarih: 13.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/260 E.  ,  2025/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/905 E., 2019/1698 K.

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/28 E., 2018/221 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından İlk Derece Mahkemesine verilen 19.03.2019 tarihli karar düzeltme talebini içeren dilekçe ile Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/1814 Esas, 2018/1738 Karar sayılı kararının düzeltilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 05.04.2019 ek kararla; ''Davacının 19.03.2019 tarihli talebinin, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/1814 Esas, 2018/1738 Karar sayılı ve 27.12.2018 tarihli kararının kesin olduğu, İstinaf başvurusu kesin olarak reddedildiği ve bu karara karşı karar düzeltme yasa yolu bulunmadığından talebinin reddine," karar verilmiştir.

Ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 29.11.2019 tarihli, 2019/905 Esas, 2019/1698 Karar sayılı karar ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı tavzih talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2020 tarihli ek karar ile davacının tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ek kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.12.2021 tarihli, 2021/5787 Esas, 2021/9108 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı karar düzeltme talep etmiş; Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından, davacının 29.12.2021 - 06.01.2022 tarihli dilekçeleri hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

...’nün 05.08.2022 tarihli yazısı üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ve davacı tarafın talep dilekçesi dosyaya eklenmesi üzerine dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine 15.02.2023 tarihinde karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 09.11.2023 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 21.02.2024 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 09.11.2023 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 21.02.2024 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 07.11.2024 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafın tekrar talep dilekçesi dosyaya sunmuş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,13.02.2025 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12109, Karar No: 2022/11749, Tarih: 15.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/12109 E.  ,  2022/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet: Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesi,

10/11/2020 tarihli, 2019/602 esas ve 2020/310 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun eleştirili esastan reddi; Ankara Bölge

Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 05/02/2021 tarihli,

2021/78 esas ve 2021/76 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıkta ve sanığın uyuşturucu madde sattığı alıcı İlker’de ele geçirilen uyuşturucu maddelerin eroin olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 188/4-a maddesi uygulanırken bonzai maddesinin de yazılmış olması; TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulamasında ise, suçun işlendiği yerin kız yurduna 200 metreden daha yakın mesafede olmasına rağmen dosya içerisinde fiziken yer alan kısa karar ile gerekçeli kararda, UYAP sisteminde kayıtlı bulunan evraklardan farklı olarak ilkokul ve camiye 200 metreden daha yakın mesafede olduğunun belirtilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin eleştirili esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararı eleştiri dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8593, Karar No: 2018/2324, Tarih: 22.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8593 E.  ,  2018/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife üyelik başvurusunda bulunduğunu, kooperatifin çalışma bölgesinin Kadınhanı Belediyesi hudutları olması ve müvekkilinin de Atlantı Kasabası'nda ikamet etmesi nedeniyle başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, davalı kooperatifin anasözleşmesinin 4. madddesindeki çalışma bölgesini ''belediye hudutları'' ile sınırlayan ibarenin yoklukla sakat olduğunun tespitine, bu mümkün olmadığı takdirde davalı kooperatifin sağladığı haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemenin 16.10.2012 tarih ve 2012/86 E, 2012/218 K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 02.07.2013 tarih ve 2013/3286 E., 2013/4598 K sayılı ilamı ile bozulmuştur.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının ikamet adresinin davalı kooperatifin çalışma bölgesi dışında olduğundan davanın reddine, karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/304, Karar No: 2012/79, Tarih: 06.03.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/7-304 E.  ,  2012/79 K.**

* FİKİR VE SANAT ESERLERİ YASASINA AYKIRILIK SUÇU

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASININ KOŞULLARI

* HAK SAHİBİNİN İZNİ OLMAKSIZIN KORSAN OLARAK ÇOĞALTILMIŞ BANDROLSÜZ MÜZİK VE FİLM CD'LERİNİ YOL VE KALDIRIM ÜZERİNDE SATMASI

* HAKLARA TECAVÜZÜN ÖNLENMESİ

* FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU (5846) Madde 71

* FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU (5846) Madde 72

* FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU (5846) Madde 75

* FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU (5846) Madde 81

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 141

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 174

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

**"İçtihat Metni"**

Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına aykırılık suçundan sanık Kazım’ın 5101 sayılı Yasa ile değişik 5846 sayılı Yasanın 81/9–1–a, 5237 sayılı TCY’nın 62 ve 54/1–4. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suç eşyasının zoralımına ve adli sicil kaydına konu erteli ilamla ilgili gereğinin yapılabilmesi için mahkemesine yazı yazılmasına ilişkin Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.07.2007 gün ve 344–622 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 02.06.2011 gün ve 10547–7665 sayı ile;

“5728 sayılı Yasa ile 5846 sayılı Yasada yapılan değişikliklerin lehe olup olmadığının tartışılmasının gerekmesi ve 5271 sayılı CMK’nun 5560, 5728 ve 6008 sayılı Yasalar ile değişik 231. maddesinin 5, 6 ve 14. fıkralarında değişiklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.09.2011 gün ve 276477 sayı ile;

“İtirazlarımız Özel Dairenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının şartlarının bulunup bulunmadığının saptanması ile 5846 sayılı Yasada yer alan değişikliklerin sanık lehine bulunup bulunmadığının tespiti yönünden bozulan hükmün kaldırılmasına ve sair yönlerden incelenmesine yöneliktir.

…1-Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasının Koşullarının Bulunup Bulunmadığı Yönünden Yapılan İnceleme;

Sanığın birçok sabıkası olup, dosyada bulunan en son sabıka kaydına göre Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesince 05.10.2005 tarihinde 5846 sayılı Kanunun 81/9–1–a, 5237 sayılı Kanunun 62 ve 51/1–4 maddelerinden verilip, 07.11.2005 tarihinde kesinleşen 50000 TL adli para cezası bulunmakta olup cezası ertelenerek 2 yıl denetim süresi öngörülmüştür.

…1-Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasının Koşullarının Bulunup Bulunmadığı Yönünden Yapılan İnceleme;

Sanığın birçok sabıkası olup, dosyada bulunan en son sabıka kaydına göre Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesince 05.10.2005 tarihinde 5846 sayılı Kanunun 81/9–1–a, 5237 sayılı Kanunun 62 ve 51/1–4 maddelerinden verilip, 07.11.2005 tarihinde kesinleşen 50000 TL adli para cezası bulunmakta olup cezası ertelenerek 2 yıl denetim süresi öngörülmüştür.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde, beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkûmiyet halinde bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, süre ile yeni bir suç işlenmemesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmiş olup, 5237 sayılı Yasanın ertelemeyi düzenleyen 51/8. maddesinde ise denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı belirtilmiştir.

Sanığın sabıkasına konu ilam 5846 sayılı Yasaya aykırılık eylemidir. Sanık hakkında verilen hüküm 2 yıl denetim süresi öngörülerek ertelenmiştir. Sanığın 07.11.2005 tarihinde ertelenerek kesinleşen mahkûmiyet hükmü 5237 sayılı Yasada tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için 58. maddede öngörülen süre olan üç yıl geçmeden 25.02.2006 tarihinde incelemeye konu 5846 sayılı Yasaya aykırılık fiilini işlediği anlaşılmaktadır.

Tüm bu değerlendirmeler dikkate alındığında sanığın 5271 sayılı CMK’nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 6. fıkrasının (a) bendinde yer alan kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması objektif şartını yerine getiremediği ve hakkında bu yönde uygulama yapılmasının mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda sanık hakkında özel dairece, hükmün esasına geçilerek inceleme yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılmaktadır.

2- 5846 Sayılı Yasada Yer Alan Değişikliklerin Sanık Lehine Olup Olmadığının Tespiti Yönünden Yapılan İnceleme;

Sanığın seyyar tezgâhta bandrole tabi eserleri bandrolsüz satarken yakalandığı sabit olup eylemine uyan bandrolsüz cd’lerin yol, meydan, pazar, kaldırım, iskele, köprü ve benzeri yerlerde satışı yasaklayan 5846 sayılı Yasanın 81/9–1–a maddesinden uygulama yapılmıştır. Bu durumda 5846 sayılı Yasanın suç tarihinde yürürlükte olan 81/9–1–a maddesinin mi yoksa hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile 5846 sayılı Yasanın 143. maddesi ile değişik 81/4. maddesinin mi lehe olduğunu değerlendirmek gerekecektir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Yasanın 81/9–1–a maddesi, bandrolsüz nüshaların da yol, meydan, pazar, kaldırım, iskele, köprü ve benzeri yerlerde satışını yasaklamakta olup, buna aykırı davranan sanıklar hakkında ‘üç aydan iki yıla kadar hapis veya beş milyar liradan elli milyar liraya kadar adli para cezasına veya zararın ağırlığı dikkate alınarak her ikisine birden’ şeklinde seçimlik bir ceza öngörmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Yasanın 81/9–1–a maddesi, bandrolsüz nüshaların da yol, meydan, pazar, kaldırım, iskele, köprü ve benzeri yerlerde satışını yasaklamakta olup, buna aykırı davranan sanıklar hakkında ‘üç aydan iki yıla kadar hapis veya beş milyar liradan elli milyar liraya kadar adli para cezasına veya zararın ağırlığı dikkate alınarak her ikisine birden’ şeklinde seçimlik bir ceza öngörmektedir.

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 143. maddesi ile değişik 5846 sayılı Yasanın 81/4. maddesi ise ‘bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır’ hükmünü getirmiştir.

Her iki hüküm incelendiğinde görüleceği üzere 5846 sayılı Yasanın 81/9–1–a maddesindeki seçimlik cezanın 5728 sayılı Yasanın 143. maddesi ile değişik 81/4. maddesindeki temel hürriyeti bağlayıcı ceza artırılmak, ayrıca adli para cezası da getirilmek suretiyle tek bir cezaya dönüştürüldüğü anlaşılmaktadır.

Hâkim tarafından sanık hakkında seçimlik cezalardan hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edildiği ve 2 ay 15 gün temel ceza uygulandığı anlaşılmaktadır.

5846 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4. maddesinde hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırının 1 yıl olduğu ayrıca adli para cezasının da getirildiği gözetildiğinde hapis cezasının yeni hükümde tercih edilmesi halinde sanığın aleyhine olduğu görülecektir. Bu durumda 5846 sayılı Yasanın değişiklikten önceki ilk hükmünün, değişiklikten sonraki hükümden çok lehe olduğu anlaşılmaktadır.

Anlatılan sebeplerle Özel Daire tarafından hükmün 5846 sayılı Yasa yönünden TCK’nun 7. maddesi gözetilerek bozulması kararı yasaya aykırı olup hükmün esastan incelenmesi gerekir” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

Dosya, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı,

2- Hükmün 5728 sayılı Yasa ile 5846 sayılı Yasada yapılan değişiklikler nedeniyle sanığın hukuksal durumunun yeniden değerlendirilmesi amacıyla bozulmasının isabetli olup olmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanığın olay günü kaldırım üzerinde seyyar tezgâhta bandrolsüz cd sattığının tespit edildiği ve yedi adet bandrolsüz film ve müzik cd’si bulunarak el konulduğu ve hakkında kamu davası açıldığı,

Yerel mahkemece getirtilen adli sicil kaydına göre sanığın;