muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10235, Karar No: 2023/4406, Tarih: 27.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10235 E.  ,  2023/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1636 E., 2020/619 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacının istinaf başvurusunun kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/754 E., 2018/635 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; dava, hasar ve ikame araç bedeli istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından istinaf edilmemiş olup, İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan miktar(10.000 TL) davalı yönünden kesinleşmiştir. Kararın davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce İlk Derece Mahkeme kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmuş, davanın kabulü ile 80.201,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında hükmedilen tazminat yönünden aradaki fark 70.201,00 TL 'dir. Buna göre davalının temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8653, Karar No: 2023/1718, Tarih: 04.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8653 E.  ,  2023/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/110 E., 2016/344 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırkağaç Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2016 tarihli ve 2016/63 Esas, 2016/58 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 58, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması ve hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık atılı suçu kabul etmese de, olay yerinde tutulan tutanaklar, çekilen resimler, kıymet takdir tutanağı, şikâyetçinin aşamalardaki beyanları, tanık ...'in aşamalardaki beyanları, özellikle tanık ...'ın aşamalardaki beyanlarından anlaşılacağı üzere; şikâyetçinin Arçelik yetkili servisinde teknisyen olarak çalıştığı, olay günü servis işi için başka bir müşterinin adresine yanında tanık ... ile birlikte araçlarıyla gittikleri, aracında suça konu bir adet Arçelik marka televizyonun bulunduğu, şikâyetçinin gittiği müşterisinin evinde gerekli işlemleri yaptıktan sonra dışarı aracının yanına gittiğinde televizyonun çalınmış olduğunu fark ettiği, daha sonra kolluk kuvvetleri tarafından yapılan araştırmada, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen tanık ...'da suça konu televizyonun bulunduğu, tanık ...'ın beyanlarına göre bu televizyonu sanık ...'tan satın aldığının anlaşıldığı, sanığın suça konu televizyonu nasıl ele geçirdiğine ilişkin bir açıklama yapamadığı, dolayısıyla sanığın suça konu televizyonu çaldığının kabul edildiği, bu nedenle atılı hırsızlık suçunu işlediği sabit görülmüştür.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında, adlî sicil kaydında yer alan Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 kesinleşme tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/243 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği dolayısıyla bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıca sanığın adlî sicil kaydı incelenerek başkaca tekerrüre esas alınabilecek diğer ilamları getirtilmeden ve bu ilamlara ilişkin infaz tarihleri araştırılmadan sanık hakkında yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu tespit edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17253, Karar No: 2017/26774, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17253 E.  ,  2017/26774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9953, Karar No: 2013/16332, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9953 E.  ,  2013/16332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili, birleşen dava dilekçesinde maddi hataların düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

A-Mahkemenin 2012/160 Esas ve 2012/30 Karar sayılı Kamulaştırma Kanununun 14. maddesi gereğince maddi hatanın düzeltilmesi davası yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

B-Mahkemenin 2011/968 Esas ve 2013/214 Karar sayılı kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davası yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin (f) bendi gereğince kamulaştırılan taşınmazlarda tarım arazilerinin değerinin tespitinde kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınır. Bu yöntemde taşınmazın bulunduğu bölgede ekim ve dikimi mutad olarak yapılan ürünlerin dekar başına verimi ile fiyatları ve üretim giderleri dikkate alınır. Yargıtay uygulamalarında gerçekçi bir değere ulaşılabilmesi için arazinin toprak yapısına uygun olarak niteliği belirlenerek bir yılda birden fazla ürün alınma imkanı bulunan yerlerde ülke genelinde bir yıldaki ikinci ürünün hazırlık ve yetiştirme süreleri de dikkate alındığında, yılı aşan süre gerektiği de gözetilerek iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün münavebe esası uygulanarak değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu hususlar dikkate alınmadan münavebeye alınacak her bir farklı ürünün ayrı ayrı ve dekar başına veriminin tümünün hesaplanması gerekirken oransal bir münavebe türü uygulanarak gerçekçi bulunmayan bir değere ulaşılmış olması,

2-Dava konusu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın karayoluna yakın olması, metropol yanında olması, metro istasyonuna yakın bulunması gibi hususların değerinde en fazla %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %95 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5114, Karar No: 2024/209, Tarih: 09.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5114 E.  ,  2024/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/77 E., 2016/655 K.

SUÇLAR : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.02.2016 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi; 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/655 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına

2.Sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Atılı suçları işlemediği,

2.Beraat kararları verilmesi gerektiği,

3.Vesaire,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 20.00 civarında, Iğdır Belediyesinde itfaiye eri olarak görev yapan katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin İtfaiye Binasında bulundukları sırada 2.52 promil alkollü olan sanık ...'ın, elinde adli emanette kayıtlı ekmek bıçağı ile İtfaiye Binasına geldiği, katılanlara hitaben "sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim, sizi öldürürüm, ş.refsizler, o. çocukları, p.zevenkler" şeklinde tehdit ve hakarette bulunduğu anlaşılmıştır.

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 20.00 civarında, Iğdır Belediyesinde itfaiye eri olarak görev yapan katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin İtfaiye Binasında bulundukları sırada 2.52 promil alkollü olan sanık ...'ın, elinde adli emanette kayıtlı ekmek bıçağı ile İtfaiye Binasına geldiği, katılanlara hitaben "sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim, sizi öldürürüm, ş.refsizler, o. çocukları, p.zevenkler" şeklinde tehdit ve hakarette bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Katılanların aşamalardaki birbirleriyle tutarlı beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunmalarında "evim itfaiye binasına 200 metre uzaklıktadır, evimin yanında bulunan iki kullanılmaz bina yıkılmıştı ve yol toz içerisindeydi, bu yolun tozlanmaması için sulanması gerekiyordu. yolun neden sulanmadığını sormak için itfaiyeye gitmiştim, aramızda bir bağrışma oldu, olay günü belimde bir bıçak vardı, biraz alkollü idim, itfaiyeye gidince memurlar birden üzerime geldiler, bu sırada belimde bulunan bıçağı aldılar, kesinlikle bıçak elimde değildi." diyerek üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Suçta kullanılan bıçağa ilişkin Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/109 Esas numaralı emanet eşya makbuzu dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Sanığın agresif tavırlarını içeren olay yeri kamera görüntüleri dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Katılanların aşamalardaki birbirleriyle tutarlı beyanları, sanık savunmaları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, suçta kullanılan bıçağa ilişkin Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/109 Esas numaralı emanet eşya makbuzu ve sanığın agresif tavırlarını içeren olay yeri kamera görüntüleri karşısında, sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve silahla tehdit eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 62.maddesi uygulamasıyla indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/655 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle Gerekçe bölümü (2) numaralı paragrafta belirtilen eleştiri dışında hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9640, Karar No: 2014/10844, Tarih: 01.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9640 E.  ,  2014/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 1. İŞ)

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2009/986-2011/1305

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat C..S.. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, kıdem ve ihbar tazminatlarıyla yıllık izin, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesi istekleriyle bu davayı açmıştır.

Davalı işveren istifaya dayanmış ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarih 05.05.2005 olup, ıslah tarihi olan 18.11.2011 itibarıyla ücret ve yıllık izin alacaklarından kısmi davaya konu olan miktarları dışında kalan kısım zamanaşımına uğramıştır. Davacı vekili de bu durumu gözeterek ıslah talebinde sadece kıdem ve ihbar tazminatı bakımından miktarı arttırmış ve yıllık izin ücreti ile ücret alacakları yönünde ek bir talepte bulunmamıştır. Yıllık izin ücreti ve ücret alacakları bakımından davadaki talep miktarı kısmi dava dilekçesinde yazılı olan 10,00’ar TL’dir. Mahkemece davacının talebini aşar şekilde ücret alacağı olarak 5.787,05 TL ve yıllık izin 3.433,39 TL kabulü hatalı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10266, Karar No: 2008/14503, Tarih: 05.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10266 E.  ,  2008/14503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 279 ada 1 ve 2 (27578 m2 - 34168 m2) parsellerin orman bütünlüğü içindeki yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 27.03.1973 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Yörede arazi kadastrosu 30.01.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmazlar vergi kaydına dayalı olarak tarla niteliğinde davalılar adlarına tesbit ve tescil edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazlara revizyon gören kayıtlardan 521 numaralı olanı 10000 m2 yüzölçümünde D: ... ..., B: ..., K: Yol, G: ... oğlu ... okumaktadır ve 1 numaralı parselin tespitine esas alınmıştır. Yerel bilirkişi ve tanıklar doğuda yazılı ... ... sınırının orman içinde kalmakla birlikte kaydın bu parsele uyduğunu belirtmişlerdir.

520 numaralı vergi kaydı da 4000 m2 yüzölçümlü olup, sınırları D: Yol, B: ..., K:... ..., G: ... ...’nın Memet okumaktadır. Bu kaydın da 2 parsel numaralı taşınmaza uyduğu belirtilmiştir. Vergi kayıtları sahibinin lehine olduğu kadar aleyhine de delil teşkil eder. Çekişmeli 1 ve 2 numaralı parseller bir bütün olarak düşünüldüğünde kuzeyinde 4 ve 5, güneyinde 6 ve 15 numaralı orman parselleri bulunmaktadır. Dayanak vergi kayıtları toplam 14000 m2 yüzölçümlü olup bu miktar çekişmeli taşınmazların yüzölçümünden azdır. Sınırda orman bulunduğuna göre kayıt miktar fazlasının ormandan açıldığı kabul edilmelidir.

O halde; mahkemece, dosya ... elemanına verilerek vergi kayıtlarının kapsamı değişmez sınırdan başlamak üzere 3402 Sayılı Yasanın 20/c ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek belirlenmeli ve miktar fazlasının, sınırda bulunan ormandan açma yapılmak suretiyle oluştuğu kabul edilmeli, miktar fazlası bölüm ayrılarak orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.