muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13019, Karar No: 2024/11273, Tarih: 10.12.2024

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 04/06/2020 tarihli ve 2020/826 esas, 2020/3055 sayılı ilamında yer alan"...Dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında B, B1, D1, F, M sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, F, B1 ve M sınıfı belgeler ile otomobil kullanılmasının mümkün olmadığı, B sınıfı sürücü belgesi ile otomobil kullanılmasının, D1 sınıfı sürücü belgesi ile de minibüs ve otomobil kullanılmasının mümkün olduğu, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı, bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle F, B1, M sınıfı sürücü belgelerinin geri alınamayacağı gözetilmeden ve sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi..." şeklindeki açıklamalar uyarınca

Muteriz hakkında, evvelce alkollü araç kullandığından bahisle 30/09/2020 tarihinden geçerli olmak üzere sürücü belgesinin geçici olarak geri alındığı gerekçesiyle iş bu inceleme konu eylem sebebiyle muterizin iki yıl süre ile sürücü belgesinin geri alındığının anlaşılması karşısında, Manisa ilinden alınma 48495 belge, AG .... seri sıra numaralı sürücü belgesinin M, A1, A2, A, B1, B, C1, C, D1, D, BE, C1E, CE, D1E, DE, ve F sınıfı araçları kullanmayı kapsadığı, muterizin yalnızca kabahate konu sürücü belgesinin, evvelce işlemiş olduğu kabahat eyleminin hangi araç ile işlediğinin araştırılması akabinde belirlenecek süre uyarınca geri alınması gerektiği cihetle başvurunun bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Gerek 2918 sayılı Kanun'un 48. maddesinde gerekse 18.07.1997 tarihli ve 23053 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97. maddesinde yer verilen düzenlemelere göre; yapılan tespit sonucunda, Kanunda belirtilen sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücülere ait sürücü belgelerinin, sürücü belgesi sınıfı bakımından bir ayrım yapılmaksızın yine Kanunda belirtilen sürelerde geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerektiği,

yasal düzenlemeler ile amaçlanan hususun, sadece alkollü olarak kullanılan aracın belirtilen sürede kullanılmasının engellenmesi olduğunun kabulü mümkün olmadığı gibi anılan Kanun ve yönetmelikte bu sonuca ulaşılabilecek bir anlatımın da mevcut olmadığı anlaşıldığından, talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.

Yz. İşl. Müd. Y.

M.B.
Yargıtay — Esas No: 2017/3923, Karar No: 2019/11057, Tarih: 25.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3923 E.  ,  2019/11057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.11.2019 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ...'ın davacı şirkete olan borcu nedeniyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/118 esas 2005/422 karar sayılı ilamına istinaden ... 2. İcra Müdürlüğünün 2005/3159 sayılı dosyasından 183.888,00.-TL icra takibi başlatıldığını, borçlu ...'ın babası ...'dan intikal eden Çatalca İlçesi, İnceğiz Köyü 933 parsel sayılı taşınmazın 1/4 hissesini 17/07/2012 tarihinde 25.000,00.-TL bedelle kızı ...’a (Atar) tapuda satış yaptığının anlaşıldığını, tasarrufun geçici aciz vesikasından önceki son iki yıl içinde yapıldığını, ancak buna rağmen borçlu ...'ın halen aynı adreste oturmaya devam ettiğini, yapılan satış işleminin hileli tasarruf olması nedeniyle İİK 278-280 maddeleri gereğince satış işleminin alacağın karşılanmadığı oranda müvekkili açısından iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; davacı şirketin tüzel kişiliğinin TTK 7. göre 31/07/2013 tarihi itibariyle ticaret sicilinden terkin edilmiş olup, davacı şirketin tüzel kişiliği bu tarih itibariyle sona ermiş olmakla HMK hükümlerine göre dava şartlarından olan davacı tarafın taraf ehliyeti bulunmadığını, yapılan satış işleminin gerçek bir satış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davacı şirketin tüzel kişiliğinin TTK 7. göre 31/07/2013 tarihi itibariyle ticaret sicilinden terkin edilmiş olup, davacı şirketin tüzel kişiliği bu tarih itibariyle sona ermiş olmakla HMK hükümlerine göre dava şartlarından olan davacı tarafın taraf ehliyeti bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,Dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, İnceğiz Mahallesi, 933 parsel sayılı taşınmazın 1/4 hissesine ilişkin tasarrufların İİK.277.ve devamı maddeleri gereğince ... 2. İcra Müdürlüğünün 2005/3159 sayılı dosyasındaki alacak ve ferileriyle sınırlı olmak üzere iptaline, davacıya dava konusu taşınmazın 1/4 hissesi üzerinde cebri icra yapabilme yetkisi verilmesine;karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve Nadir vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, Usul ve esas yönünden hukuka uygun mahkeme kararına yönelik başvuruların esastan reddine,karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... ve Nadir vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, Usul ve esas yönünden hukuka uygun mahkeme kararına yönelik başvuruların esastan reddine,karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... ve Nadir vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı ... ve Nadir vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... ve Nadir vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ve aşağıda dökümü yazılı 2.673,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20088, Karar No: 2016/13617, Tarih: 06.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20088 E.  ,  2016/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.10.2016 (Prş.)

.
Yargıtay — Esas No: 2019/7329, Karar No: 2019/10975, Tarih: 23.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7329 E.  ,  2019/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hükümlerin verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'ün müdafii ve babası ile suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hırsızlık suçunun işlendiği zaman diliminin saat 02.25 sıraları olduğu gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk hakkında suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesi uyarınca üst sınırdan ceza arttırımı uygulanması gerekirken 1/12 oranında arttırım uygulanması ve aynı suça ilişkin hüküm kurulurken belirlenen 6 ay 15 gün hapis cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucu 4 ay 10 gün yerine 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve sonuç cezanın 3 ay 18 gün hapis cezası karşılığı 2.160,00 TL yerine 2.000,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun babasının 10/01/2018 havale tarihli temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu, İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 14/02/2013 tarihli Sağlık Kurulu Raporu örneğinde suça sürüklenen çocukta hafif mental retardasyon bulunduğunun ve yüzde elli engelli olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 32/1-2 maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocukta suç tarihi itibarıyla akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği iddia olunan fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin 2. fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte, işlediği fiillerle ilgili davranışları yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor alınarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ün müdafiinin ve babasının temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43279, Karar No: 2022/22433, Tarih: 14.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/43279 E.  ,  2022/22433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kıyı Kanununa muhalefet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eyleme ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nca kabul edilen Yargıtay işbölümü kararı uyarınca, temyizin incelenmesi Yargıtay 7. Ceza Dairesi’nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 14/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5571, Karar No: 2012/10058, Tarih: 30.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5571 E.  ,  2012/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat (tüm tarih dönemleri için ayrı ayrı)

I-Katılan vekilinin "2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları yönünden tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçlardan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1609, Karar No: 2017/4522, Tarih: 28.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1609 E.  ,  2017/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı, 15.07.2009 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 30.11.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2015 yılı kira alacağı 6.500 Euro karşılığı 19.877,65 TL’nin işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiştir. Ödeme emri davalı borçluya 01.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlunun takibe itiraz etmemesi üzerine takip kesinleşmiştir.

Davacı alacaklı İcra Mahkemesi'ne başvurarak otuz günlük yasal süre içerisinde kira borcu ödenmediğinden temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı borçlu, ödenmemiş kira borcu olmadığını, kira bedelinin kira süresi dolduktan sonra ödendiğini, ancak davacının kira süresi dolmadan takip başlattığını, kendisinin o tarihte borcu olmadığını, kira süresinin bitmesinden sonra kira bedelini ödediğini, kira bedelinin de 1.500,00 TL olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, borçlu hakkında haciz ve tahliye istemli takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 01.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı 13.10.2015 tarihli 1.500,00 TL’lik ödeme dekontunu dosyaya ibraz etmiş ise de, bunun kira borcuna karşılık olduğuna dair atıf olmadığından kabul edilmediği, kaldı ki kira borcunun tamamını karşılamadığı, borçlu takibe itiraz etmediği gibi 30 günlük yasal süre içerisinde takip konusu kira borcunun tamamını ödemediği, bu nedenle temerrüt şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulü ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 15.07.2009 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Kira sözleşmesinde 2009 yılı kira bedeli 5.000 Euro, 2010 yılı kira bedeli 5.000 Euro ve 2011 yılı kira bedeli 6.000 Euro olarak belirlenmiş olup, bundan kira bedellerinin yıllık olarak ödeneceği anlaşılmaktadır. Ancak sözleşmede kiranın ne zaman ödeneceği belirtilmediğinden kiranın yıl sonuna kadar ödenebileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda takip tarihi itibariyle takibe konu kira parası henüz muaccel olmadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7048, Karar No: 2019/4682, Tarih: 20.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7048 E.  ,  2019/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; mülkiyeti kendisine ait, ... Parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların, davalı kuruma ait elektrik direklerinden çıkan yangın neticesinde yanarak zarar gördüğünü, bu hususta savcılık tarafından soruşturma başlatıldığını, Siirt Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ... D.İş sayılı dosyası ile zararın tespit edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 2.480,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; husumetin davalı kuruma yöneltilemeyeceğini, gerçekleşen olayda herhangi bir kusur ve ihmallerinin bulunmadığını, delil tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunun kusura dayalı herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın, sadece olay yeri tespitine yönelik hazırlanmış olduğunu, bu sebeple hükme esas alınamayacağını, davaya konu olayın 09/07/2014 tarihinde gerçekleşmesine rağmen, delil tespitinin olay üzerinden yaklaşık beş ay geçtikten sonra, 12/12/2014 tarihinde yapıldığını, davaya konu edilen yangının başka sebeplerle çıkmış olma ihtimalinin bulunduğunu, talep edilen tazminat miktarının gerçek zararın üzerinde, açılan davanın ise haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; savcılık dosyasında alınan 28/11/2014 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda, soruşturma konusu yangının çıkış sebebinin, ilgili yönetmeliğe aykırı olarak enerji nakil hattının kavak ağaçlarının yakınında bulunduğu, enerji nakil hattının bakım ve onarımından sorumlu olan personelin asli kusurlu olduğu, bahçelerde bulunan ve yangının çevreye yayılmasına sebebiyet veren kuru otları temizlemeyen bahçe sahiplerinin de tali kusurlu olduğu, yine olayın meydana geldiği yer ve sıcak hava şartlarının, rüzgarın etkisi ile

yangının çevreye yayılmasına neden olduğu ancak, tazminattan indirim yapılması halinde davacının zararının tam olarak karşılanmayacağı, daha fazla mağdur olacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2.480,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia edilen yangın nedeniyle, maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-) Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. (TBK m.69; BK m.58)