muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4250, Karar No: 2019/8390, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4250 E.  ,  2019/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 11. fıkrasında, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği” hükmünün yer aldığı; buna göre; somut olayda suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı ve bu durumda hükmün değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği gözetilmeyerek, mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde de daha önce temyiz incelemesinden geçmeyen ve bozma kararı verilmeyen karara ilişkin sonuç ceza 1 yıl 1 ay 10 gün olarak belirlenmesine rağmen, hatalı olarak 1412 sayılı Yasa’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun 6 ay 20 gün hapis cezası karşılığı 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3670, Karar No: 2022/6876, Tarih: 20.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3670 E.  ,  2022/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar yasal süre içerisinde davacı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı ....’nun 976 ada 2 parsel sayılı taşınmazından 1/3 payını davalı eşi Sabahat’e, 1/3 payını da diğer davalı oğlu Yılmaz’a satış suretiyle devrettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ..., mirasbırakan ile birlikte uzun yıllar Almanya’da çalıştıklarını, biriktirdikleri para ile İstanbul Sarıyer’de 912 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 5 no.lu bağımsız bölümü satın aldıklarını, 1992 yılında bu taşınmazın satılmasının ardından elde edilen paranın mirasbırakan tarafından kullanıldığını, karşılığında ise kendisine mirasbırakan tarafından bahse konu pay devrinin yapıldığını, muvazaanın olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ...; temlik işlerinde muvazaa bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III.    İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/11/2020 tarihli 2018/542 Esas 2020/257 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın mal kaçırma kastının bulunmadığı, muvazaa olgusunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davalılara bedelsiz olarak devredildiğini, asıl amacın diğer mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu, mirasbırakan ve davalı annesi Sabahat tarafından davacıya evlendiği günden beri mesafeli davranıldığını, sürekli dışlandığını, dinlenen tanıkların da muvazaayı doğrular mahiyette beyanda bulunduklarını belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davalılara bedelsiz olarak devredildiğini, asıl amacın diğer mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu, mirasbırakan ve davalı annesi Sabahat tarafından davacıya evlendiği günden beri mesafeli davranıldığını, sürekli dışlandığını, dinlenen tanıkların da muvazaayı doğrular mahiyette beyanda bulunduklarını belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesinin 08/03/2022 tarihli kararı ile mirasbırakanın davalı eşi ile birlikte 912 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki daireyi ortaklaşa satın aldıktan sonra dava konusu taşınmaz üzerine bina yapmak amacıyla sattıkları, aldıkları parayı inşaata harcadıkları, ayrıca davalı oğlu Yılmaz'ın bu inşaat işlerini yüklendiği ve birçok işin masrafını yaptığı, mirasbırakanın bunlara karşılık olarak dava konusu taşınmazdaki payından 1/3'ünü üzerinde bırakarak 1/3'er payını davalı eşi ve diğer davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, davalı ...'ın temlik tarihinde ekonomik durumunun iyi olduğu, dava konusu hisseyi babasından satın alabilecek gücü bulunduğu, kaldı ki dava konusu taşınmaz üzerine 1990’lı yıllarda inşa edilen binanın birçok masrafının davalı ... tarafından karşılandığı, mirasbırakan tarafından yapılan pay temlikinin muvazaalı olmadığı, kaldı ki davacıdan mal kaçırma gayesiyle yapıldığının davacı tarafından da ispatlanamadığı gerekçesiyle, HMK’nın 353.1.b.1. maddesi uyarınca, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki iddialarının tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

(III) ve (IV./3.) numaralı paragraflardaki gerekçeler yerinde bulunmakla; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. Maddesi gereğince ONANMASINA,  onama harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 20/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3363, Karar No: 2010/2513, Tarih: 08.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/3363 E.  ,  2010/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 4369 sayılı yasa ile değişik 359/b-1 maddesinin 3 kez uygulanmasıyla 3 kez 18 ay hapis

I- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.12.2001 ve 24.08.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı yasanın 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II- Sanığın 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

a) Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları birbirinden ayrı bağımsız suçlar olup kararın gerekçe bölümünde sanığın sahte fatura düzenlediğinin kabulüne rağmen hüküm fıkrasında iddianame kapsamı dışına çıkılarak sahte fatura kullandığı belirtilerek hükmün karıştırılması,

b)Kabul ve uygulamaya göre; sanığın 2003 takvim yılında hangi tarihli faturaları sahte olarak düzenlediği karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı,

c) Hükümden sonra 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri uyarınca, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5233, Karar No: 2021/322, Tarih: 13.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5233 E.  ,  2021/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... müdafiinin suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, cinsel amacın bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ...'in asli fail olmadığına ve sanık ...'in suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.01.2021 gününde sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden oybirliğiyle, sanık ... yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kastıyla hareket etmediğinden sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi kanaatiyle mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşünmekteyiz. Zira 5237 sayılı TCK.nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma başlıklı 109. maddesinde suçun tanımında ''hukuka aykırı olarak'' ifadesine yer verilmiştir. Bu ifadeden kasıt bizce hukuka özel aykırılıktır. Bu çeşit suçlarda suçun yasal unsurlarından olan hukuka aykırılık dışında bu ibareye özellikle yer verilmesi suçu işleyen failin hukuka aykırılığı bilerek eylemi gerçekleştirmesi gerekir. Dolayısıyla bu ibareyle hakim, failin eylemi icra ederken bir hukuka uygunluk nedeni olup olmadığını ve bunun yanında failin haksızlık bilincine sahip olup olmadığını araştırması gerekir. (Koca, Üzülmez; TCK Özel Hükümler s. 449; Özbek ve diğerleri TCK Özel Hükümler S: 434; Artuk, Gökçen ve diğerleri, Ceza Hukuku Özel Hükümler)

Davaya konu olayımızda suça sürüklenen çocuk ...ile sanık ... tarafından kaçırılan mağdure ... sanık ...'ın ... Merkezdeki evine kalmak maksadıyla getirilmiştir. Eve geldiklerinde saat 23:00 civarı olup mevsim kış olması itibarıyla soğuk olduğundan sanık ... diğerlerini evine almış, sanık ...'ın babasını arayarak durumu kendisine bildirmiştir. Mağdur ve diğerlerine vaktin geç olduğunu yarın mağduru babasının evine göndereceğini ifade ederek amacının mağdurun hürriyetini kısıtlama olmadığını vurgulamak istemiştir. Tüm bunlar dikkate alındığında sanığın mağduru hürriyetinden yoksun kılma kastı olmadığından sanığın müsnet suçtan beraati gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız. 13.01.2021

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2021/19754, Karar No: 2022/3885, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19754 E.  ,  2022/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bakırköy 22. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2020 gün ve 2020/79 Esas, 2020/261 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

5271 sayılı CMK'nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı, ayrıca sanığın mahkumiyeti halinde suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla davaya katılan kişiler lehine sanığın vekalet ücretine mahkum edildiği de dikkate alındığında, Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik talebinin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesinin kabul gerekçesinde belirtildiği şekilde tutarlı ifade vermediği tespit edilen mağdurun duruşma anlatımında kendisini sanığın evine götürdüğünü beyan ettiği okul arkadaşı ile olayı ilk kez anlattığını söylediği rehberlik öğretmeninin teminiyle konuyla ilgili ayrıntılı ifadelerinin alınması ve mağdurun aşamalarda istismar eylemlerinin gerçekleştiğini iddia ettiği yerlerde keşif yapılmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması karşısında, söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 01.03.2021 gün ve 2021/260 Esas, 2021/485 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir suretinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26801, Karar No: 2015/25616, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26801 E.  ,  2015/25616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8909, Karar No: 2017/3518, Tarih: 31.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8909 E.  ,  2017/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Medya Yatırım San ve Tic. A.Ş (... Gazetesi) ve ... aleyhine 30/06/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... tarafından kaleme alınan ve davalı ... Gazetesi ile bu gazetenin internet sitesinde 07/01/2014 tarihinde yayınlanan ''Paralel İstihbarat-200 İş Adamına Şantaj'' başlıklı yazıda yayımlanan haberin gerçek olmadığını ileri sürerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının kişilik haklarının zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içeriğinden, dava konusu yayında kullanılan ifadelerin, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, kamu oyunun bilgilendirilmesi niteliğinde olduğu, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı, ayrıca yayın nedeniyle maddi zarardan da bahsedilemeyeceği sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5458, Karar No: 2015/4790, Tarih: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/5458 E.  ,  2015/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Irza geçme eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9944, Karar No: 2014/11031, Tarih: 29.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/9944 E.  ,  2014/11031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1-Davacı şirketin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortakları ile hisse devirlerini, faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin,

2-Davacının dayandığı 20.12.2010 tarihli kira sözleşmesi ile faturaların ilgili Vergi Dairesi'ne bildirilip bildirilmediği vergilerin kimin tarafından yatırıldığı konusunun sorularak buna ilişkin yazı cevabının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahal Mahkemesi'ne İADESİNE, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.