muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10213, Karar No: 2016/2336, Tarih: 13.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10213 E.  ,  2016/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında 09.02.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme kapsamında davalı adına isabet eden bağımsız bölümlerin tapusunun, davalının talimatı ile dava dışı üçüncü kişilere devredildiğini, yapılan vergi incelemesi sonucunda bağımsız bölüm değerlerinin eksik gösterilmesi nedeniyle vergi cezası tahakkuk edildiğini, müvekkilinin ödediği vergi cezasından esasen davalı yüklenicinin sorumlu olduğunu, bu nedene dayalı olarak başlatılan icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı arsa sahibinin görevinin davalı dairelerinin tapuda devrini yapmaktan ibaret olduğu, üçüncü kişilere yapılan satışın değerini bilmek durumunda olmadığı, değerin düşük gösterilmesinden ve dolayısıyla doğan vergi cezasından davalı yüklenicinin sorumlu olduğu gerekçesiyle, itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı yararına icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava tarihi 06.05.2013 olup, gerekçeli kararda 18.06.2013 tarihinin yazılması maddi hata mahiyetinde olduğundan, HMK'nın 304. maddesi uyarınca mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilecek olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21149, Karar No: 2014/5592, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21149 E.  ,  2014/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/245-2013/175

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, aynı bölgede açılan dava sonucunda mahkemece değeri tesbit edilen başka parsele ait bedel esas alınarak değerlendirme yapıldığından ,alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi,dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14471, Karar No: 2013/3383, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14471 E.  ,  2013/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Köyü 101 ada 98 parsel sayılı 3378,89 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Dairece bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2008/13731-18000 sayılı ve 22.12.2008 günlü bozma kararında özetle; [Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1964 tarihli memleket haritasında meyve bahçesi rumuzlu orman sayılmayan alanda kaldığının bildirilmesi üzerine Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, davalının babası.....'ın ormandan tarla açarak fidan dikme suçundan sanık olarak yargılandığı ve Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 09.06.1963 gün ve 268-102 sayılı ilâmında mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme dayanak alınan orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeninin birlikte düzenledikleri 26.06.2008 tarihli raporlarında özet olarak; "Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 1963/268-102 sayılı Araplı Köyünden .....'ın mahkumiyeti dosyasında ve yine Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 1950/241-338 sayılı dosyasına konu yer için açılan Tire Sulh Hukuk Mahkemesinin 1951/424 Esas ve Tire Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/394 Esas sayılı tazminat ve elatmanın önlenmesi davalarına konu olan taşınmazların dayanak krokilerinin, dava konusu 101 ada 98 sayılı parselin dışında kaldığı ve yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosu sırasında sözü edilen mahkeme kararına konu yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tesbit ve tescil edilen 101 ada 2 sayılı parselin sınırları içine alınmış olduklarını tesbit ettiklerini" bildirmişlerse de, ceza ve tazminat dosyalarının dayanağı krokilerin 101 ada 2 sayılı parselin hangi bölümlerine ait olduğu kadastro paftasında gösterilerek keşfi ve bilirkişi raporlarını denetleme ve izleme olanağı sağlanmamıştır. Gerek 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/G, gerekse 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/g ve 26/2 maddeleri gereğince "Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerlerin Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması gerekir. Böyle bir yerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış olması veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmaz".

Bu nedenle; yörede 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma (özellikle bilirkişilerin raporlarında infaz edildiğinden söz ettikleri Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 09.06.1963 tarih 268-102 sayılı ilâmına ilişkin çalışma tutanağı sahifesinin), işi bitirme tutanakları ile askı ilan tutanağının ve tahdit haritasının orjinalinden çekilmiş onaylı fotokopi örneği ile Tire Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/394 Esas sayılı ve Tire Sulh Hukuk Mahkemesinin 1951/424 sayılı tazminat ve elatmanın önlenmesi dosyalarının ve yine Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.1950 gün ve 241-338 sayılı zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılan dava dosyası ya da bu dosya bulunamıyorsa kararı, Orman İdaresinden ve mahkemesinden varsa bilirkişi raporu ile krokiler getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında bir orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeni ya da fen elemanı aracılığı ile ve yerel bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, ceza ve tazminat davalarına konu olan taşınmaz ya da taşınmazların yeri, suç zabıt varakası ile keşif tutanaklarındaki mevki, miktar, nitelik ve krokilerinde belirlenen hudut anlatımlarından (şahıs, dere, yol, orman vs.) yararlanılarak kadastro paftası üzerinde nereye isabet ettiğinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması; çekişmeli taşınmaz ya da başka bir parsel içerisinde kalıp kalmadığının orman kadastro çalışma tutanaklarından da yararlanmak suretiyle belirlenmesi; orman ve fen bilirkişiden keşfi ve uygulamayı gösterir krokili raporun alınması; ceza dosyasının halefiyet yoluyla davalı yönünden H.U.M.K.'nun 237. maddesine göre kesin hüküm olacağının düşünülmesi; bundan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi] gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ..... Köyü 101 ada 98 nolu parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında ceza davalarına konu olan taşınmazın dava konusu 101 ada 98 sayılı parsel sınırları içerisinde değil, 101 ada 2 nolu orman parseli içerisinde kaldığı, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu sırasında ceza davalarının gözetilerek sözü edilen mahkeme kararına konu olan yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tespit ve tescil edilen 101 ada 2 sayılı parselin sınırları içerisine alındığı, bu durumun orman parselinin edinme sebebi sütununda açıklandığı, çekişmeli taşınmazın, üzerinde 60 yıllık incir ağaçları olan tarım arazisi niteliğinde bulunduğu saptanarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28.03.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9691, Karar No: 2020/6896, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9691 E.  ,  2020/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizleri olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yaz saati uygulaması göz önünde bulundurulduğunda, güneşin olay günü saat 04.47’de doğduğu; dosyada mevcut CD çözüm tutanağı ve olay tutanaklarına göre, suça sürüklenen çocukların saat 02.50’de eylemi gerçekleştirdiklerinin belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu gece vakti işlendiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasa'nın 116/4. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmeyip eksik ceza tayin edilmesi,aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında tebliğnamede zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği görüşü bulunmakta ise de, TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçun TCK'nun 143/1. maddesiyle birlikte işlenmesi halinde aynı Yasa'nın 66/3. maddesi yollamasıyla 66/1-d, 66/2, 67/4. maddeleri gereğince asli zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay, kesintili zamanaşımı süresinin ise suç tarihinden itibaren 10 yıl 15 ay olması gerektiği, bu durumda suça sürüklenen çocuklar hakkında zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmakla; zamanaşımı nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinin 23/06/2014 olması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda 142/1-b. maddesini yürürlükten kaldırıp ve 142/2-h. maddesini yürürlüğe koyan 6545 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinin 28/06/2014 olması karşısında;suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, suç tarihi itibarıyla henüz yürürlükte bulunmayan ve daha fazla cezayı içeren TCK'nun 142/2-h maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Yaz saati uygulaması göz önünde bulundurulduğunda, güneşin olay günü saat 04.47’de doğduğu; dosyada mevcut CD çözüm tutanağı ve olay tutanaklarına göre, suça sürüklenen çocukların saat 02.50’de eylemi gerçekleştirdiklerinin belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca hırsızlık suçu gece vakti işlendiği halde, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasa'nın 143/1 maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmeyip eksik ceza tayin edilmesi,

3-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1. maddesinde yer alan "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

3-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1. maddesinde yer alan "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir." şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezası hakkında hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun

51. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ün suç tarihinde sabıkasız olduğu; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ve suça sürüklenen çocuk ...’ın adli sicil kaydında ise TCK 50/1-d maddesi uyarınca verilmiş bir yere gitmekten yasaklanma tedbiri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların bulunduğu,suça sürüklenen çocukların adli sicil kayıtlarına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı, dolayısıyla hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi için aranan “Kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu,suça sürüklenen çocukların suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermedikleri nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyecekleri konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezalarının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, "hükmedilen hapis cezasının süresi dikkate alınarak TCK 51.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerektiği, alınmaması halinde ise gerekçesinin gösterilmesi gerektiği halde gerekçe gösterilmeksizin sosyal inceleme raporu alınmadan ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan,suça sürüklenen çocuklar hakkında başka bir dosyadan alınan sosyal inceleme raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

5-Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. Maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin ve adli tıp giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine ,01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.