muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20271, Karar No: 2022/6446, Tarih: 18.05.2022

İthal “uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin maddeten, Türkiye’nin siyasi sınırlarının her hangi bir yerinden sokulması” (Erman/Özek’ten aktaran: Birsen Elmas, Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara 2020, s. 63) olarak tanımlanmakla birlikte,

gümrük (sınır) kapılarının bulunduğu yerlerde uyuşturucu maddenin Türkiye’ye sokulmuş sayılması için gümrük kontrol noktasından herhangi bir şekilde geçirilmiş olması gereklidir. Gümrük kontrolünün amaçlarından biri kaçak veya yasak eşyanın ülkeye girişinin önlenmesi olup, gümrük işlemleri sırasında uyuşturucu veya uyarıcı maddenin polis ya da gümrük görevlisi gibi yetkililer tarafından yakalanması halinde, maddenin ülkeye sokulmasına engel olunduğundan, ithal suçunun tamamlandığından söz edilemez. Zira uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etmek, esas itibariyle ülkeye sokulan maddenin satılması, satışa arz edilmesi ya da başkalarına verilmesi gibi kullanmak amacı dışındaki eylemlerin icrasına yönelik olarak işlenen bir suç olup, uyuşturucu veya uyarıcı maddenin gümrük işlemleri sırasında yakalanması halinde, elverişli hareketlerle doğrudan doğruya ithal suçunun icrasına başlayan failin elinde olmayan nedenlerle, uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ülkeye sokulmasına engel olunarak ithal suçunun tamamlanması ve aynı zamanda maddenin ülke içinde satışı, satışa arz edilmesi ve başkalarına verilmesi gibi tasarruflarda bulunulması önlenmektedir.

Doktrinde de yukarıda açıklanan görüşü destekleyen yazarlar bulunmaktadır. Örneğin ..., “Gümrük kapısı olan yerler bakımından suça konu olan ve saklanan/bildirilmeyen maddenin gümrük işlemleri sırasında yetkililer tarafından yakalanması halinde failin tamamlanmış ithal suçundan dolayı değil de ithal suçuna teşebbüsten dolayı cezalandırılması gerektiği” görüşündedir (Yiğit İltaş, Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde İmal ve Ticareti Suçu, Adalet Yayınevi, Ankara, 2020, s. 192). Savaş/Mollamahmutoğlu’na göre de, “İthal suçu: maddenin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak yabancı ülkeden yurda gümrükte saklanarak veya beyan edilmiyerek sokulması ile tamamlanır. Fail gümrükte işlemler sırasında yakalanmış ise suç tamamlanmamıştır. Eylem … teşebbüs derecesinde kalmıştır.” (Vural Savaş-Sadık Mollamahmutoğlu, Türk Ceza Kanununun Yorumu, 3. Cilt, Seçkin Yayınevi, Ankara 1999, s. 3609-3610).

Somut olayda, İran’dan Türkiye’ye giriş yapmak üzere gelen sanığın valizinde taşıdığı uyuşturucu madde gümrük işlemleri sırasında görevliler tarafından yapılan aramada ele geçirilmiş olup, sanığın uyuşturucu maddeyi gümrükten geçirmesine ve ülkeye sokmasına engel olunduğundan dolayı, sanığın elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icrasına başladığı uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi ithal etme suçu, elinde olmayan nedenlerle tamamlanamamış ve teşebbüs aşamasında kalmıştır.

Somut olayda, İran’dan Türkiye’ye giriş yapmak üzere gelen sanığın valizinde taşıdığı uyuşturucu madde gümrük işlemleri sırasında görevliler tarafından yapılan aramada ele geçirilmiş olup, sanığın uyuşturucu maddeyi gümrükten geçirmesine ve ülkeye sokmasına engel olunduğundan dolayı, sanığın elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icrasına başladığı uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi ithal etme suçu, elinde olmayan nedenlerle tamamlanamamış ve teşebbüs aşamasında kalmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; sanık hakkında TCK’nın 188/1. maddesi uyarınca tayin edilen cezadan TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, sanığın eylemi tamamlanmış suç olarak kabul edilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu kanaatini taşıdığımdan, sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.8.2020 tarih ve 2020/814 sayılı kararının bozulması yerine, temyiz isteminin esastan reddi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.18.5.2022
Yargıtay — Esas No: 2008/5169, Karar No: 2008/10311, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5169 E.  ,  2008/10311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI VE KARŞI

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Arig Kurt tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 13.03.2005 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan 5000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, taşınmazın eski ... ve sonra kendisi tarafından 60 yıldır zilyet edildiğini, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiş, dava Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/169 esasına kayıt edilmiş, ... tarafından dava ... Yönetimine yaygınlaştırmıştır. ... 13.07.2005 tarihli dilekçesiyle dava edilen taşınmazın 3, 5-4 dönüm kadar bölümünün kendisine atalarından kaldığını, bu bölümün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescilini istemiştir. Davacı ... 25.07.2005 tarihli dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü ... mevkiinde bulunan 2000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tapuya tescilini istemiş, dava Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/91 esasına kayıtlı dava ile birleştirilmiş, Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.07.2006 gün ve 2005/91-169 sayılı görevsizlik kararının 06.10.2005 tarihinde kesinleşmesiyle ...’un 08.11.2006 tarihli istemiyle dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. ... tarafından 10.02.2006 tarihli dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü ... mevkiinde bulunan 10000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ... adına tapuya tescilini istemiş, ... tarafından dava konusu edilen taşınmazın sınırlarını bildirdiği 5000 m2 yüzölçümündeki bölümünün adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Hazinenin açtığı bu davada Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/253 esasına kayıtlı dava ile birleştirilmiştir. Mahkemece ...’un davalarının REDDİNE, ... ve ...’ün davalarının AÇILMAMIŞ SAYILMASINA, Hazineni davasının KISMEN KABULÜNE, ... bilirkişiler ... ... tarafından düzenlenen krokili raporda (A1) ile gösterilen 2236.39 m2 ve (A2) ile gösterilen 3026.79 m2 olmak üzere toplam 5263.18 m2 yüzölçümündeki bölümünün ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca genel kadastroda tapulama dışı bırakılan ve tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1943 yılında yapılıp kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında, daha önce sınırlaması

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca genel kadastroda tapulama dışı bırakılan ve tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1943 yılında yapılıp kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında, daha önce sınırlaması

kesinleşen ... kadastrosunun aplikasyonu, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılmış, 27.05.2005 tarihinde ilan edilmiştir.

Genel arazi kadastrosu 1954 yılında yapılıp, 28.01.1955 ila 28.02.1955 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz ... deresi yatağı olduğu paftasında işaretlenerek, tapulama dışı bırakılmıştır.

kesinleşen ... kadastrosunun aplikasyonu, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılmış, 27.05.2005 tarihinde ilan edilmiştir.

Genel arazi kadastrosu 1954 yılında yapılıp, 28.01.1955 ila 28.02.1955 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz ... deresi yatağı olduğu paftasında işaretlenerek, tapulama dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş ... kadastro tutanak ve haritaları ile memleket haritasının ve ... fotoğraflarını uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu ve ... ... bilirkişi raporları ve yerel bilirkişi beyanlarıyla çekişmeli taşınmazın 1954 yılında yapılan genel kadastroda ... deresi yatağı olarak tapulama dışı bırakıldığı, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapılıp kesinleşen ... kadastrosunda ve daha sonra 1999 yılında, daha önce sınırlaması kesinleşen ... kadastrosunun aplikasyonu, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ile 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında ... kadastrosu sınırları dışında bırakılmışsa da devlet ... ile ayırıcı unsur olmadığı, kışın kar suları veya yağış rejimine göre yağışın bol olduğu dönemlerde akan ... Deresinin yatağı olduğu, taşınmazın 1999 yılından sonra üzerine ağaçlar dikilmek suretiyle imar ihya çalışmalarının başladığı, üzerin baraka ve sulama havuzu yapıldığı, imar ihya edildiği kabul edilse dahi, bu tarihten sonra 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolmadığı belirlenerek ...’un davasının reddine yolunda hüküm kurulmasında isabetsizlik yoktur. ancak kendilerini avukatla temsil ettiren yönetimler yararına harcı ödenen dava değerine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesinin göre 732.00.-YTL şer vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, harcı tamamlanmamış dava değeri üzerinden avukatlık ücretine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında 3. bendde yer alan “6.600.00.-YTL nispi avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve ... Yönetimine ayrı ayrı verilmesine” cümlesi kaldırılarak; bunun yerine, “732,00YTL şer avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve ... Yönetimine ayrı ayrı verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/07/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/949, Karar No: 2020/2651, Tarih: 03.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/949 E.  ,  2020/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.10.2012 tarih ve 2012/25615 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan da kamu davası açılmış ise de; atılı 2008 takvim yılındaki suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9511, Karar No: 2024/7976, Tarih: 30.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9511 E.  ,  2024/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/771 E., 2023/2038 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/535 E., 2022/767 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kadının başvurusunun kısmen kabulüne, davalı erkeğin istinaf başvursunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, kendisine ve ailesine sürekli hakaret ettiğini, rencide edici sözler söylediğini, sürekli şiddet uyguladığını, evin ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, eş ve çocuklarının maddî-manevî ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini ileri sürerek, tüm bu nedenlerle tarafların boşanmalarına, kadın için 3.500,00 TL nafakaya, küçük çocuklar için 1.500,00'er TL nafakaya, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanma davası açılmasını gerektirecek herhangi bir geçimsizlik olmadığını, eş ve çocuklarına karşı sorumluluklarını yerine getirdiğini, düzenli olarak tatile ve seyahatlere gittiğini, eşiyle halen görüştüğünü eş ve çocuklarının ihtiyaçlarıyla ilgilendiğini belirterek, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2018 tarih ve 2017/888 Esas, 2018/1368 Karar sayılı kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Gönderme Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2018 tarih ve 2017/888 Esas, 2018/1368 Karar sayılı kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı kadın vekili tarafından delillerinin toplanmamasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın kaldırılmasına delillerinin toplanmasına ve taleplerinin kabulüne karar verilmesi yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 22.04.2019 tarih ve 2019/422 Esas, 2019/423 Karar sayılı kararı ile her ne kadar dava dilekçesinde açıkça tanık deliline dayanılmamış ise de kadının dilekçesinde dayandığı vakıalara çocuklarının şahit olduğunu belirtmesi, çocuklarını tanık olarak dinletmek istediğini gösterdiği; davacı kadının dosyaya sunduğu tanık listesinde ortak çocukları ..., ..., ... ve ...'ın dinlenmelerini talep ettiği; dava dilekçesinde davacı kadın tanık deliline dayandığına ilişkin açıkça bir ifadede bulunmamış ise de, dayandığı vakıalara çocukların tanıklık ettiğini belirterek tanıklarını çocukları olarak hasrettiği; bu itibarla süresinde bildirilen davacı tanıklarından davacının hasretmiş olduğu ortak çocukları ..., ..., ... ve ...'ın dinlenilmemesinin doğru görülmediği gerekçesi ile davacı kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına ve dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 22.09.2020 tarih ve 2019/324 Esas, 2020/434 Karar sayılı kararı ile davalı ...'ın davacı eşi ...'yi evlilik birliği içerisinde defalarca darp ettiği, ...'ye ve ailesine yönelik küfür, hakaret ve onur kırıcı söylem ve eylemlerde bulunduğu, davacı eşinin ve evinin ihtiyaçlarıyla layıkıyla ilgilenmediği, gerçekleşen bu olaylar nedeniyle davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, çocuklar ... ve ...'nın reşit olması nedeni ile velâyet konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir yoksulluk nafakasına, çocuklar ... ve ... için dava tarihinden reşit oldukları tarihe kadar aylık 500,00er'TL tedbir nafakasına, kadın lehine 25.000,00 TL maddî - 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, taraf vekillerince kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve miktarları, vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, taraf vekillerince kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve miktarları, vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2021 tarih ve 2020/1458 Esas, 2021/598 Karar sayılı kararı ile dava açıldıktan sonra taraflar arasında gerçekleşen cinsel ilişki ile ilgili olarak kadının zorla olduğunu, erkeğin ise rızaen olduğunu iddia ettikleri, kadının bu olayla ilgili olarak ilk istinaf dilekçesinde olayın akabinde gelişen olayların ayrıntılı anlatımı olarak tanık olduğunu iddia ettiği ortak çocuk ...'in dinlenilmesi sırasında davacı vekilinin bu konu ile ilgili olarak ...'e yönelttiği sorunun Mahkemece reddedildiği; bu husus tanık ...'den sorularak dava devam ederken gerçekleşen cinsel ilişkinin rıza veya zorlama ile olup olmadığının tespit edilerek mevcut duruma göre değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle tarafların sair istinaf sebepleri incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin Üçüncü Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2021 tarih ve 2021/248 Esas, 2021/386 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, çocuklar ... ve ...'nın reşit olması nedeniyle velâyet konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın için aylık 2.000,00 TL tedbir- yoksulluk nafakasına, çocuklar ... ve ... için dava tarihinden reşit oldukları tarihe kadar aylık 1.000,00'er TL tedbir nafakasına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî-100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

F. Bölge Adliye Mahkemesinin Üçüncü Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, taraf vekillerince kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve miktarları, vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2022 tarih ve 2021/1819 Esas, 2022/1311 Karar sayılı kararı ile her ne kadar davanın kabulüne karar verilmiş ise de, taraflara hangi kusurların verildiğinin gerekçeye yazılmadığı gibi kusur derecelendirilmesinin de yapılmadığı, mahkeme kararlarının gerekçeli olmak zorunda olduğu, yerel mahkeme kararının gerekçesiz olması nedeniyle tarafların sair istinaf sebepleri incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

G. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

G. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta davalı erkeğin, davacı kadını evlilik birliği içerisinde defalarca darp ettiği, kadına ve ailesine yönelik küfür, hakaret ve onur kırıcı söylem ve eylemlerde bulunduğu, davacı eşinin ve evinin ihtiyaçlarıyla layıkıyla ilgilenmediği, geçimsizliğe sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, çocuklar ... ve ...'nın reşit olması nedeniyle velâyet konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın için aylık 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, çocuklar ... ve ... için dava tarihinden reşit oldukları tarihe kadar aylık 1.000,00'er TL tedbir nafakasına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî-100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusuru, kadın için verilen tedbir-yoksulluk nafakası miktarını, kadın lehine verilen tazminat tutarları açısından nispi vekâlet ücreti verilmemesini istinaf etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle kusuru, davanın kabulünü, kadın için tedbir-yoksulluk nafakası ve maddî-manevî tazminat verilmesini, çocuklar için tedbir nafakası verilmesini istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile erkek vekilinin tüm istinaf talebinin esastan reddine; kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası miktarına yönelik istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince takdir edilen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrüre sebebiyet verilmemek kaydı ile davacı kadın için dava tarihi olan 25.08.2017 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere hükmedilen aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarı ile aylık 3.500,00 TL ye yükseltilerek erkekten alınarak kadına ödenmesine, boşanma hükmünün kesinleşmesiyle birlikte aylık 3.500,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamı ile erkekten alınarak kadına ödenmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme