muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6105, Karar No: 2023/3720, Tarih: 22.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6105 E.  ,  2023/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile dosyanın aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle 2004/105 Esas sayılı dosya ile birleştirildiği ve sonrasında bu dosyadan tefrik edildiği, yine birleştirilen dava dosyası hakkında da birleştirme ve tefrik kararları verilmesine rağmen tefrik edildiği dosyada geçen yargılama safahatına ilişkin bilgi, belge, tutanak vs. onaylı örneğinin dosya içinde bulunmadığı belirtilerek eldeki dava dosyasının eki niteliğinde olan tüm dosyaların ve bilgi ve belgelerin Mahkeme arşivi veya dosya eklerinin bulunabileceği diğer yerlerden sıkıca ve titizlikle araştırılması, dosyanın eki niteliğinde olan ancak gönderilmeyen başka dosya ve belgelerin bulunması halinde eldeki dosya ile birleştirilmesi, bulunamaması halinde bu hususun resmi belge ile tevsik edilmesi; bu aşamada yapılacak tüm işlemlerin tutanağa bağlanması, bulunan dosya ve eklerinin temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi istenildiği halde, geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmediği;

... tarafından Hazine aleyhine 06.05.1999 tarihinde açılan davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/233 Esasına kaydedildiği, 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kurulması nedeniyle bu kez davanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/101 Esasına kaydedildiği, Mahkemenin 2006/245 sayılı kararı ile davanın 2004/105 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, 02.03.2015 tarihli duruşmada ara karar ile tefrik kararı verilerek 2015/87 Esasına kaydedildiği, yine 2015/90 sayılı karar ile Mahkenein 2015/86 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği ancak bundan sonraki safahate ilişkin bilgi ve belgenin dosya içerisinde olmadığı, ayrıca ... tarafından DSİ aleyhine 03.03.2000 tarihinde açılan davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/194 Esasına kaydedildiği, Mahkemenin 2000/200 sayılı kararı ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/233 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, ancak ikinci kez 2015/103 Esas sırasına kaydedilerek 2015/124 Karar numarasıyla 2015/86 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği ancak bundan sonraki yargılama safahatine ilişkin bilgi ve belgenin dosya içerisinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, dava dosyasının eki niteliğinde olan tüm dosyaların ve bilgi ve belgelerin Mahkeme arşivi veya dosya eklerinin bulunabileceği diğer yerlerden sıkıca ve titizlikle araştırılması, dosyanın eki niteliğinde olan ancak gönderilmeyen başka dosya ve belgelerin bulunması halinde eldeki dosya ile birleştirilmesi, bulunamaması halinde bu hususun resmi belge ile tevsik edilmesi; bu aşamada yapılacak tüm işlemlerin tutanağa bağlanması, bulunan dosya ve eklerinin birbirini takip ettiği hususunun bizzat hakimince kontrol edilmesi, sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8481, Karar No: 2017/20109, Tarih: 02.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8481 E.  ,  2017/20109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 01/02/1986 tarihi ile 30/06/2012 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş akdinin 30/06/2012 tarihinde feshedildiğini, davalı işyerinde kış mevsiminde sabah 08:00 ila akşam 19:00-20:00 arasında ve yaz mevsiminde ise sabah 08:30 ila akşam 20:00 arasında haftanın altı iş günü çalıştığını, davacıya hiçbir zaman fazla çalışma ücreti ödenmediğini, çalıştığı dönemde ücretli izne ayrılmadığını, milli bayramlarda ve bütün resmi bayramlarda çalıştığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tam olarak karşılanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, fazla çalışmaların kendisine ödendiğini, davacının şirketin ortağı olduğunu, davacının babasının da şirket ortağı ve yönetim kurulu üyesi bulunduğunu, davacının aynı zamanda başka bir şirkette ortak olduğunu ve bu sebeple sadakate aykırı davrandığını iş akdinin bu nedenlerle feshedildiğini ancak babasının yönetim kurulunda olması kendisinin de uzun süre çalıştığı için hak etmediği halde kıdem tazminatı ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesai çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla mesainin yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Dosya içeriğinden davacı işçinin, 01.02.1986- 30.06.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, 27.11.2008 tarihinden önceki dönemlerdeki fazla mesai alacaklarının zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Dinlenen davacı tanıklarından ..., davacıyla 2005-2006 yılına kadar beraber çalıştığını, daha sonra davacının Sakarya'da çalışmaya başladığını, Sakarya'daki çalışma şartlarını bilmediğini, diğer davacı tanığı ise davacıyla aynı işyerinde çalışmadığını, komşu işyerinde çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretine ilişkin hesaplamaların davacıyla birlikte ve işyerinde çalışmayan, tanık beyanları doğrultusunda yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacının fazla mesai alacağının, davalı işyerinde çalışmayan, davacının çalışma düzeni hakkında somut ve objektif bilgi sahibi olması beklenemeyecek tanık beyanlarına göre belirlendiği, söz konusu tanıkların beyanlarına itibar edilemeyeceği gözetilmeksizin, davacının tüm hizmet süresince bu tanık beyanlarına göre fazla mesai talebini ispat ettiği kabulü hatalı olup fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın ilgilisine iadesine, 02/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5687, Karar No: 2013/1381, Tarih: 07.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5687 E.  ,  2013/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin murisi...'ın davalı şirket işçisi olarak çalışırken işverenin kusuru neticesinde gerçekleşen trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini, ... .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/369 sayılı kararı ile davalı şirket yetkilisinin ceza aldığını, davalı şirket aleyhine .. .... ... Mahkemesi'nde alacak davası açtıklarını, mahkemece taleplerinin kabul edildiğini, kararın ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/1460 Esas sayılı dosyası ile ilamlı takibe konulduğunu, ancak davalı şirketin borcunu ödemediği gibi muvazaalı bir biçimde dava sırasında tedbir konulan araçların üzerine ihtiyati haciz koydurduğunu, şirket merkezinin ...'dan ...'a taşındığını, şirket yönetim kurulu başkanı ...'ın tasfiye müdürü olarak atandığını, bu sebeple hacizli nakliye araçlarının yakalama işlemlerinin yapılamadığını ve alacaklarının tahsil edilemediğini ileri sürerek, davalı şirketin İİK'nın 177. maddesi gereğince iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın dayanmış olduğu ceza dosyasının ve takibe konulan ... Mahkemesi kararının temyiz edildiğini, henüz kesinleşmediğini, ekonomik kriz nedeniyle şirketin mali durumunun kötüleştiğini, 2010 yılında faaliyetlerinin durma noktasına geldiğini, şirket araçlarının şirketin borçlarından dolayı haczedildiğini, muvazaalı hacizlerin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın İİK'nın 177. maddesine dayalı ilama dayanan alacağın ... emri ile istenildiği halde ödenmemesi nedenine dayalı doğrudan doğruya iflas davası olduğu, ... emri tebliğine rağmen borcun ödenmediği, ilamın kesinleşmesinin zorunlu olmadığı, ...'ca verilmiş bir icranın geriye bırakılması kararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5235, Karar No: 2014/5991, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5235 E.  ,  2014/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLCÜK 2.ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/04/2013

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması-iştirak nafakasının indirilmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Gölcük Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/548 Esas ve 2010/326 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, bu kararda davalı adına 350,00 TL yoksulluk ile müşterek çocuk Ebrar için ise 150,00 TL iştirak nafakası olmak üzere toplam 500,00 TL nafakaya hükmedildiği, davalının Gölcük 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/98 Esas sayılı dosyasında nafaka arttırımı istemiyle dava ikame ettiğini, dava sonucunda müşterek çocuğun iştirak nafakasının 250,00 TL ye yükseltildiğini, davalının yoksulluk nafakasının artırımı talebinin ise SGK kaydına göre aktif olarak çalıştığı ve yetim aylığı aldığının saptanması nedeniyle reddedildiğini, davalının hem çalışması hem de yetim aylığı alması nedeniyle yoksul olmadığı, bu nedenle davalı için müvekkili tarafından her ay ödenen 350,00 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması veya tarafların mali durumlarının tespiti sonrası hakkaniyete uygun bir miktarda indirim yapılmasına, nafakaların 2012 yılından itibaren gelecek yıllarda yıllık artışın ÜFE oranında yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iştirak ve yoksulluk nafakalarının kaldırılması veya indirilmesi istemlerinin reddine; Gölcük 1.AHM'nin 2012/98 Esas 2012/211 Karar sayılı ilâmı ile müşterek çocuk Ebrar için hükmedilen iştirak nafakasının ve Gölcük 1.AHM'nin 2009/548 Esas 2010/326 Karar sayılı ilâmı ile davalı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının 2012 yılından itibaren her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE artış oranında arttırılmasına, karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, yoksulluk nafakasının kaldırılması ya da indirilmesi, bağlanan yoksulluk ve iştirak nafakalarına artış oranı getirilmesi davasıdır.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli ve gelirleri de dikkate alınır.

Hâkim, nafaka takdirinde; tarafların ekonomik durumlarındaki değişikliği araştırıp, gelirleri arasındaki bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli ve gelirleri de dikkate alınır.

Hâkim, nafaka takdirinde; tarafların ekonomik durumlarındaki değişikliği araştırıp, gelirleri arasındaki bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.

TMK. mad. 176/4.hükmüne göre ''Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." Aynı şekilde 331.madde uyarınca; "durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Hakkaniyet bir bakıma adaleti deyimler. Fakat; sevgi, anlayış ve hoşgörü duygularıyla paylaştırıcı ve denkleştirici davranmak, adaletli davranmaktan daha başka ve daha ileride bir anlam taşır.

Dosyadaki bilgi ve belge ile tanık beyanlarına göre davacının aylık gelirinin 2 500,00 TL civarında olduğu, davalının ise babasından 768,00 TL yetim aylığı aldığı, küçüğün 21.06.2003 doğumlu olduğu belirlenmiştir. Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/51 Esas 2009/148 Karar sayılı ilamı ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuk için 150,00 TL, davalı Birgül için 250,00 TL nafakaya hükmedildiği, söz konusu dosyanın temyiz edilmekle kısmen bozulduğu ve bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde yine Gölcük 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/548 E. ve 2010/326 K.sayılı ilamı ile davacı için daha önce bağlanan nafakanın 350,00 TL ye yükseltilmesine karar verildiği, akabinde davalı Gölcük 1.Asliye Hukuk Mahkemesine tekrar dava açarak iştirak ve yoksulluk nafakalarının artırılmasını talep ettiği Gölcük 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/98 Esas 2012/211 Karar sayılı ilamı ile davalının yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine, iştirak nafakasının artırılması talebinin ise kısmen kabul edilerek, müşterek çocuğa bağlanan nafakanın 250,00 TL ye yükseltilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece yoksulluk nafakasının kaldırılması talebinin reddine ilişkin hükmü yerindedir. Ancak, çocuğun okula başlaması, ihtiyaçlarının artması ve nafaka alacaklısının her yıl ÜFE oranında artışı kabul etmemesi nedenleri ile mahkemece, boşanma ve nafaka artırımı davaları sonucu belirlenen yoksulluk ve iştirak nafakalarının gelecek yıllarda TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artış ile sınırlandırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek bulunmamıştır.

Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4724, Karar No: 2022/9201, Tarih: 04.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/4724 E.  ,  2022/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Mağdur ...’ün, elinde bıçakla işyerinden çıktığı ve sanıklar ... ile ...’ in hakaretleri üzerine sanık ...’e bıçak salladığının kabulü karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Tehdit suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 106/2-(a) ve (c) maddelerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22628, Karar No: 2015/7561, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22628 E.  ,  2015/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak dava konusu ...Mahallesi 3278 ada 1 parsel (215 ada 18 parsel) sayılı taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 687,03 TL, emsal alınan 3337 ada 2 parselin değeri ise 1.076,35 TL'dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dolayısıyla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmazın emsalden 2.2 kat daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/324, Karar No: 2014/14446, Tarih: 11.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/324 E.  ,  2014/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, 24.03.2010 tarihinde mağdur ..., 28.03.2010 tarihinde mağdur ... ve 29.03.2010 tarihinde ise mağdur ...'ı hurda satma vaadi ile ... İlçesine davet ettiği, onları hurda bakır almak için ... Sitesine ayrı ayrı tarihlerde götürdüğü, mağdurlara, hurdaları aldığı kişiye daha önce bir miktar para verdiğini ancak bir miktar daha para vermesi gerektiğini belirterek mağdur ...’tan 100 TL, mağdur ...’den 80 TL., mağdur ...’den ise 80 TL. alıp, hurdanın bulunduğunu iddia ettiği yere doğru gittiği sırada binaların arasına girerek ortadan kaybolduğu anlaşılmakla; eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,