muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15717, Karar No: 2020/4005, Tarih: 10.03.2020

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflar vekilleri temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut uyuşmazlıkta; davacı, doğum izninden döndükten sonra başhemşirelik görevine iade edilmemiş ve kendisine dahiliye bölümü sorumlu hemşireliği görevi verilmiştir. Davacı bu durumu kabul etmediğini noter ihtarnamesi ile de işverene bildirmiştir. Mahkemece, isabetli bir şekilde görev değişikliğinin esaslı değişiklik niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Ancak; ilk derece mahkemesince, davacının 15.10.2014 tarihinden sonra işe devam etmediği ve iş akdini eylemli olarak feshettiği, haklı nedenle de olsa iş akdini sona erdiren işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilmeksizin, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27024, Karar No: 2015/25684, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27024 E.  ,  2015/25684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2150, Karar No: 2018/7674, Tarih: 05.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2150 E.  ,  2018/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/10/2016 tarih ve 2015/235 E. - 2016/294 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/02/2017 tarih ve 2017/92-2017/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının ... nezdinde tescilli "Biscolata" ibareli pek çok markasının bulunduğunu, "Biscolata" markasının tanınmış marka olduğunu, davacının 2013/57262 numaralı "..." marka başvurusuna davalı tarafından 2005/26066 sayılı "..." ve 2012/50594 sayılı "..." markaları gerekçe gösterilerek yaptığı itirazın kısmen kabul edildiğini ve 30. sınıfta yer alan "pastacılık, fırıncılık mamulleri, tatlılar" malları dışında kalan diğer malların tescil kapsamından çıkarıldığını, volcano ibaresinin sıcak akışkan çikolatalı kek anlamına geldiğini, volcano ibaresini tanımlayıcı kabul ederek fırıncılık ve pastacılık ürünleri için tescil izni veren ...'nin diğer mallar yönünde verdiği kısmi ret kararının hukuka aykırı olduğunu iddia ederek davalı ... YİDK'nın 2015-M-4204 sayılı kararının "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, kokolinler, karamel dolgulu şekerleme ve çikolatalar, dondurmalar, yenilebilir buzlar" yönünden kısmen iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili; taraflara ait markalarda dikkat çekici ve esaslı unsurun "volcano" ibaresi olduğunu, markalar arasında görsel, işitsel, global ve çağrışım yapma sureti ile benzerlik bulunduğunu, markalar arasında mal ve hizmet sınıfı bakımından ayniyetin mevcut olduğunu, davacının marka başvurusunun davalının markasının serisi olarak algılanacağını ve davacının davalının markasının itibarından haksız kazanç elde edeceğini, davacının dava konusu marka başvurusunun aynı zamanda dürüstlük kuralına da aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının "..." başvuru markası ile davalının "...", "..." tescilli markaları arasında marka başvuru kapsamından çıkartılan 30. sınıfta yer alan "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Kokolinler. karamel dolgulu şekerleme ve çikolatalar, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar" emtiaları yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ilk bakışta göze çarpan unsurun volcano ibaresi olduğu ve bu ibarenin taraf markalarında belirgin şekilde öne geldiği, başvuru markasıyla davalı markası arasında belirtilen emtialar yönünden benzerlik bulunduğu bu sebeple 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibasın oluşacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1564, Karar No: 2019/507, Tarih: 10.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1564 E.  ,  2019/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken, hesap hatası sonucu “2 yıl 4 ay” hapis cezası yerine “2 yıl 6 ay” hapis cezasına, aynı Kanunun 31/2 maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılırken ‘1 yıl 2 ay’ hapis cezası yerine ‘1 yıl 3 ay’ hapis cezasına, buna bağlı olarak aynı Kanunun 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken ‘11 ay 20 gün’ hapis cezası yerine, 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1205, Karar No: 2015/21271, Tarih: 23.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/1205 E.  ,  2015/21271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ...'nin miras kalan hissedarı olduğu evin bahçesinde bulunan dut ağacının dallarının bitişikte bulunan ve sanık ...'in bakmakta olduğu ...'e ait evin çatısına zarar verdiğinden bahisle ... tarafından diğer şüpheli...' e kestirildiği olayda;

Katılanın dut ağacının yarı gövdesinden yukarısının kesildiğini beyan etmesi, sanıkların zarar verdiği için dallarını budadıklarını savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için suça konu yere ilişkin tapu kayıtları getirtilerek katılan ve tanık ...’in hak sahibi olup olmadıkları tespit edilip, olay yerinde keşif yapılarak suça konu ağacın sanığın çatısına zarar verip vermediği, ne suretle budandığı hususunda

bilirkişi raporu alınarak, sanığın eyleminin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 740. maddesinin 1.fıkrasında hukuka uygunluk sebebi olarak düzenlenmiş olan yasal düzenlemenin kapsamında kalıp kalmadığının da tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17736, Karar No: 2013/9814, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17736 E.  ,  2013/9814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.02.2012 tarih ve 2010/424-2012/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Re/Max müşteri temsilciliği sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 4. maddesi gereğince davalının sözleşmenin geçerli olduğu süre ve bitmesinden itibaren 2 yıl içinde aynı ilçe sınırları içinde bu sözleşme konusu işi yapması halinde 20.000 USD cezai şart ödemesinin kararlaştırıldığını, davalının 2009 yılında müvekkile ait iş yerinden ayrıldığını, ''Tetra Gayrimenkul'' ismi altında kendisinin şirket kurduğunu ve aynı ilçe sınırları içinde emlak komisyonculuğu yapmaya başladığını, bu durumun sözleşmeye aykırı olduğunu ve cezai şartı ödemesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 USD cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Re/Max müşteri temsilciliği sözleşmesinin geçersiz olduğunu, sözleşme sayfalarının davacı şirket yetkilisi tarafından imzalanmadığını, sadece son sayfasının kim olduğunu bilmedikleri dava dışı ... isimli bir şahıs tarafından imzalandığını, davacının imzalamadığı bir sözleşmeye dayanarak dava ikame edemeyeceğini, ayrıca müvekkilinin davacının müşterilerini tanımak veya işlerin esrarına nüfuz etmek gibi bir davranışta bulunduğunun davacı tarafça ispatlanması gerektiğini, cezai şartın müvekkilini ekonomik yıkıntıya uğratacak kadar ağır ve fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin geçerli olduğu ilçe sınırlarının, taraflarca sözleşme çerçevesinde açıkça belirlenmediği, dolayısıyla cezai şarta ilişkin bu hükmün uygulanmasına olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın redine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, cezai şart bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 4-9. maddesinde "işbu sözleşmenin geçerli olduğu süre ile sözleşmenin taraflarca sona erdirilmesinden itibaren 2 yıl içerisinde müşteri temsilcisi işbu sözleşme çerçevesinde yürüttüğü işe benzer ya da rekabet halinde RE/MAX Franchise Alan'ın işi ile

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, cezai şart bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 4-9. maddesinde "işbu sözleşmenin geçerli olduğu süre ile sözleşmenin taraflarca sona erdirilmesinden itibaren 2 yıl içerisinde müşteri temsilcisi işbu sözleşme çerçevesinde yürüttüğü işe benzer ya da rekabet halinde RE/MAX Franchise Alan'ın işi ile

bir başka şekilde bağlı işi bu sözleşmenin geçerli olduğu ilçe sınırları dahilinde yapamayacaktır" hükmü yer almakta ve maddenin devamında ihlal halinde, davalının cezai şart ödeyeceği öngörülmektedir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, her ne kadar madde metninde geçen "ilçe" nin hangi ilçe olduğu belirtilmemiş ise de, tarafların, davacının faaliyet gösterdiği yerin bulunduğu ilçe sınırlarını kastettikleri açık olduğundan mahkemenin bu yöndeki gerekçesine itibar edilemez. Anayasa'nın 48. maddesi uyarınca herkes çalışma hürriyetine sahip olup uyuşmazlığa uygulanması gereken 818 sayılı Yasanın 19,20, 155, 161 ve TMK'nın 23'ncü maddeleri karşısında davalının daha önce çalıştığı ilçede sözleşmenin sona ermesinden sonra 2 yıl süre ile mesleğini icra edememesi bir rekabet etmeme koşulu değil, kelepçeleme sözleşmesi niteliğinde olup, davalının ekonomik özgürlüğünü kısıtlayan bu hüküm ve dolayısıyla da buna dayalı cezai şart koşulu da geçersizdir. Bu nedenlerle, mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karar sonucu itibariyle doğru bulunduğundan, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca, sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca, sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27138, Karar No: 2015/443, Tarih: 15.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27138 E.  ,  2015/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/14773, Karar No: 2010/991, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/14773 E.  ,  2010/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal

bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin istek konusu süre içinde fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır(Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/ 25857 E, 2008/ 20636 K., Yargıtay 9.HD. 28.4.2005 gün 2004/ 24398 E, 2005/ 14779 K. ve Yargıtay 9.HD. 9.12.2004 gün 2004/ 11620 E, 2004/ 27020 K.). Gerçekten bir işçinin uzun süre ve her gün aynı şekilde günlük çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına uygun düşmez. Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, Yargıtay’ın yapılmasını öngördüğü indirimi çalışma süresinden indirim olarak algılamak gerekir. Fazla çalışma ücretinden indirim; takdiri indirim yerine kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davacı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacının sonbeş yıl her gün 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Hesaplama tamamen tanık beyanlarına dayanmış olmakla hesaplanan fazla çalışma ücretinden indirime gidilmesi gerekirken tamamının hüküm altına alınması hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25476, Karar No: 2019/9189, Tarih: 01.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25476 E.  ,  2019/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 12.01.2015 tarihinde 10.700,00.-TL karşılığında davalıdan dava konusu kullanılmış kamyoneti satın aldığını, bu aracı almazdan evvel ekspertiz incelemesine soktuğunu ve yapılan fiziki incelemesi sonucu araçta enjektör bakımı gerekli görüşü dışında bir sorun olmadığının tespiti üzerine aracın satın alındığını ancak kısa süre sonra motor arızası veren aracın motor aksamının değişmesi gerektiğinin tespit edildiğini, aracın gizli ayıplı olduğunu, aracın tamiri için gerekli bedelin tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davalının dava konusu aracı satın almadan önce ekspertiz incelemesine tabi tuttuğunu, yapılan etraflı incelemeye rağmen davaya konu edilen türde bir ayıba ve arızaya rastlanmadığını, araçtaki arızanın satıştan önce de var olduğu iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu ifade ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına alınan bilirkişi kök ve ek raporları da gözönüne alınmak suretiyle; davanın kabulü ile, davalı tarafın ... 19. İcra Dairesinin 2015/3715 sayılı takip dosyasında yaptığı itirazının iptali ile takibin fatura bedeli alacak, diğer alacaklar ve işlemiş faizlerin tamamı üzerinden devamına. Davacı tarafın en az %20 miktarında icra inkar tazminatı talebinin kabulü ile takipteki tüm kalemlerin toplamı üzerinden davacı yararına takip çıkışı toplam bedelin %20'si miktarında icra inkar tazminatına hükmedilerek davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hüküm fıkrasında davanın kabulüne karar verildiği ifade edilmiş daha sonra hükmün 1. bendinde davalı tarafın ... 19. İcra Dairesinin 2015/3715 sayılı takip dosyasında yaptığı itirazının iptali ile takibin fatura bedeli alacak, diğer alacaklar ve işlemiş faizlerin tamamı üzerinden devamına karar verilmiş; 2.bendinde ise takipteki tüm kalemlerin toplamı üzerinden davacı yararına takip çıkışı toplam bedelin %20'si miktarında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Karar bu hali ile infaz kabiliyeti taşımamaktadır, takip kalemleri içerisinde işlemiş faizlerde olup icra inkar tazminatı hesabına bu şekilde faizinde dahil edilmesi hatalıdır. Mahkemece, bu şekilde eksik, açık olmayan şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.