muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9632, Karar No: 2014/9070, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9632 E.  ,  2014/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 07.05.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15263, Karar No: 2017/17286, Tarih: 02.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15263 E.  ,  2017/17286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 24/10/2007 tarihinde ... Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi’nde okul hizmetlisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 30/06/2010 tarihinde haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı ve husumet itirazlarının olduğunu, davacıyı Okul Aile Birliği’nin işe aldığını, talimat ve emirleri doğrultusunda okulun temizlik işlerinde çalıştırıldığını, müvekkili idare ile herhangi bir şekilde sözleşmeye dayalı iş ilişkisinin olmadığını, davacının 2007 Ekim ayında işe başladığını, 2008 Haziran ayında işten ayrıldığını, 2008 Eylül ayında yeniden çalışmaya başladığını, 2008 Haziran ayında işten ayrıldığını, 2009 Eylül ayında yeniden çalışmaya başladığını ve 2010 Haziran ayında işten tamamen ayrıldığını, davacının 17/02/2010 tarihli ibranamede işten kendisinin ayrılmak istediğin ve her türlü sosyal haklarını ve hak etmiş olduğu istihkaklarının hepsini eksiksiz olarak aldığını belirttiğini, davacının maaşının ... Endüstri Meslek Lisesi Okul Aile Birliği’nce çalıştırılanların ücret çizelgesinde belirtildiği üzere en son 2010 Haziran ayında 650,00 TL. olduğunu, davacının çalışma saatlerinin 08:00-17:00 olduğunu, hafta tatilinde, bayram ve diğer tatillerde çalışmadığını, zaten mevsimlik işçi olarak çalışan davacının yaz aylarında ve sömestr tatilinde dinlenmesini tamamladığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, fazla mesai yaptığı ancak karşılığının ödenmediği iddiasıyla dava açmış, iddiasını ispat bakımından dinlettiği tanıklar, iddiayı doğrulamışlardır. Dosyada mevcut okul müdürü imzalı günlük çalışma planı, davacının imzasını içermediği gibi tarih de içermemekte olup sadece bu belgeye istinaden fazla mesai yapılmadığı kabul edilemez.

2-Davacı, fazla mesai yaptığı ancak karşılığının ödenmediği iddiasıyla dava açmış, iddiasını ispat bakımından dinlettiği tanıklar, iddiayı doğrulamışlardır. Dosyada mevcut okul müdürü imzalı günlük çalışma planı, davacının imzasını içermediği gibi tarih de içermemekte olup sadece bu belgeye istinaden fazla mesai yapılmadığı kabul edilemez.

Dosyadaki bilgi ve belgeler hep birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalı işyerinde haftanın 6 günü, hafta içi 08.00-19.30, cumartesi günü ise 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı, hafta içi 1,5 saat, hafta sonu da 1 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde, haftalık çalışmasının 59 saat olup davacının haftada 14 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesi ile haftada 6 gün çalışmadan bahsetmiş, tanıkları da bu şekilde çalışmayı doğrulamıştır. Davacının istisnai bir durum olan açık öğretim ve açık lise sınavları gibi durumların Pazar gününe denk gelmesi durumunda çalıştığı hususu ise hesaba elverişli şekilde ispat edilememiştir. Bu itibarla, hafta tatili talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6986, Karar No: 2014/7092, Tarih: 10.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6986 E.  ,  2014/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... ile davalı ... Hiz. Ltd. Şti. vekili Av. ... Bayan ve davalı ... vekili Av. ...'ın gelmiş başka gelen olmadığından olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkili ile davalı ... arasında düzenlenen 23.09.2003 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 02.12.2006 günlü ek sözleşme uyarınca 01.03.2007 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alınarak teslimi gereken bağımsız bölümlerin yapı kullanım izin belgesinin alınmadan Aralık 2005 ayında teslim edildiğini, bağımsız bölümler ile ortak alanlarda eksik ve kusurlu işler bulunduğunu, yapı kullanım izin belgesi almaması nedeniyle bireysel elektrik ve su aboneliği yapılamadığını, yüklenicinin ödemesi gereken fatura bedellerinin de ödendiğini, bunun yanında sözleşmeye uygun yapılmayan istinat duvarının davalı ... Ltd.nin bitişik parselde gerekli tedbirleri almadan yaptığı kazı nedeniyle zarar gördüğünü, davalı ... şirketinin ise, denetim görevini yerine getirmeyerek zararın oluşumuna neden olduğunu ileri sürerek, gecikme tazminatı, yüklenici adına yapılan ödeme, eksik ve kusurlu işler bedeli ile yıkılan istinat duvarı bedelinden şimdilik 20.000, 00 TL nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.10.2009 tarihli ıslahla bilirkişi raporunda belirlenen dava konusu değerlerle yapı kullanma izin belgesi için yapılan giderlerin tahsiline ve müvekkillerince teminat olarak tutulan yükleniciye ait dairenin satışı için yetki verilmesin istemiştir.

Davalıların vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalıların vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının yapı kullanım izin belgesi alınması için yapılan giderler dahil 116.097,87 TL alacağı bulunduğu, davacı vekilinin 16.04.2013 tarihli dilekçede, yükleniciye ait olup da arsa sahiplerince satılan 13 no'lu bağımsız bölümünün değerinin bu miktardan mahsubu ile bakiye 11.197,87 TL'nin tahsilini istediği, ancak teslim süresinin ek protokol ile 01.03.2007 tarihine uzatılması nedeniyle davacıların gecikme tazminatı alacağı bulunmadığı, bedeli talep edilen istinat duvarının yargılama sırasında davalı şirketçe yapılması nedeniyle bu kalem yönünden de davacıların alacağının bulunmadığı, dava sırasında çöken istinat duvarı için yapılan 20.232,23 TL harcamanın 3.890,25 TL'sinin davacılar tarafından bakiye kısmın kat maliklerince yapılması nedeniyle 16.341,98 TL ile kat maliklerince ödenen ... prim borçları yönünden davacıların istemde bulunamayacakları, davacıların talep edebileceği eksik ve kusurlu işler bedeli, resmi kurumlara yapılan ödemeler ile elektrik ve su borcu nedeniyle yapılan ödemelerin, yükleniciye ait olup davacılarca satılan 13 no'lu bağımsız bölümün değerinden az olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar ... Hiz. Ltd. Şti. ve ... yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ... Hiz. Ltd. Şti. ve ...'a verilmesine, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/37377, Karar No: 2021/10692, Tarih: 24.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37377 E.  ,  2021/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

I- Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz incelemesinde

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde

Dosya arasında bulunan ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 2013-A-1688/45 sayılı Vergi Tekniği Raporundan 2009 takvim yılında düzenlenen faturaların 1-2-3-4. dönemlerine ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29408, Karar No: 2020/6353, Tarih: 10.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29408 E.  ,  2020/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.05.2012 tarihinde davalı nezdinde işe başladığını, kesintisiz çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesinin davalı işverence 24.06.2013 tarihinde tek taraflı feshedildiğini, maaşın elden ödenen 200,00 TL’lik kısmının işverence düzenli ödenmediğini, kesintiler yapıldığını, müvekkiline işi olmadığı halde başkaca işlerin de yaptırıldığını, işverence küfür ve hakaret edildiğini, son defasında müvekkili tarafından ücrette yapılan kesintiye itiraz edildiğinde işverence haksız yere işten çıkartıldığını, işyerinde fazla çalışma yaptırıldığını, hemen hemen her hafta sonu çalıştırıldığını, dini ve milli bayramlarda da çalışmaya devam ettiğini, ancak karşılığının ödenmediğini, ayrıca müvekkili bakımından da haklı fesih sebebi oluştuğunu, ancak işverence işten çıkartılan müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, çalıştığı dönem boyunca müvekkili davacıya yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 14.05.2012 tarihinde işe başladığını, 09.06.2013 tarihine kadar işyerinde çalıştığını, bu tarihte yıllık izne ayrıldığını, 23.06.2013 tarihinde yıllık izni bitmesine rağmen işyerine gelmediğini, işyerini terk ettiğini, müvekkili şirket tarafından arandığını ancak ulaşılamadığını, devamsızlığa ilişkin geçerli mazareti varsa bildirmesi için ... 4. Noterliğinin 01.07.2013 tarih ve 21491 yevmiye numaralı ihtarı ile bildirimde bulunulduğu, ancak davacı tarafça bu ihtara da cevap verilmediğini, bu sebeple haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının işyerinde fazla çalışma yapmadığını, davacının diğer iddilarının da gerçeğe uygun olmadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin sona erme şekli ve davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin sona erme şekli ve davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde, iş sözleşmesinin davalı işverence 24.06.2013 tarihinde tek taraflı feshedildiğini, maaşın elden ödenen 200,00 TL’lik kısmının işverence düzenli ödenmediğini, kesintiler yapıldığını, müvekkiline işi olmadığı halde başkaca işlerin de yaptırıldığını, işverence küfür ve hakaret edildiğini, son defasında müvekkili tarafından ücrette yapılan kesintiye itiraz edildiğinde işverence haksız yere işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalı ise davacının 09.06.2013-23.06.2013 tarihlerinde yıllık izin kullandığını, izin bitince işe devam etmediğini, davacının kendisinin işten ayrıldığını savunmuştur. Mahkemece, ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamındaki belgelere, tanık anlatımları ve mevcut delillere göre, davacı iş sözleşmesinin işverence 24.06.2013 tarihinde feshedildiğini ispatlayamadığı gibi, belirtilen tarihte işveren tarafından kendisine hakaret ve küfür edildiği hususunu da ispatlayamamıştır. Buna göre, davacının 24.06.2013 tarihinden itibaren işyerini haksız şekilde terk etmek suretiyle iş sözleşmesini feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.