muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1927, Karar No: 2017/3910, Tarih: 13.11.2017

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18/h maddesine göre vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beş bin Türk lirasından fazla davaya konu olan belediye uyuşmazlıklarının sulh ile tasfiyesi, kabul ve feragate karar vermek yetkisi belediye meclisinin görev ve yetkileri arasındadır. Somut olayda davalı belediyenin önceki belediye başkanı tarafından

imzalanan “çalışma listesi” başlıklı belgede davacıya yaptırılan imalâtların bedellerinin toplam 291.864,15 TL olduğu, ödemenin 52.424,05 TL kalan borcun 239.440,01 TL olduğu açıklanmış ise de 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18/h maddesine göre belediye başkanının bu konuda yetkilendirildiği kanıtlanamadığından bu belgedeki rakamların alacağın belirlenmesinde esas alınması mümkün değildir. Ancak davacının yaptığını açıkladığı imalatlar için usulüne uygun ihale ile sözleşme yapılmamış olsa bile davalı yararına olan imalat bedellerinin yapıldığı yıl itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı tarihteki piyasa fiyatı bedellerinin ödenmesi gerekir. Yargılama sırasında mahkemece alınan 30.11.2013 tarihli rapor ile 29.03.2013 tarihli ek raporda gerçekleştirilen imalâtın yapıldığı tarihteki piyasa fiyatının 223.027,50 TL olduğu açıklanmış olup Dairemiz uygulamalarına göre piyasa fiyatlarının içinde KDV dahil olduğundan yapılmış bulunan imalâtın bedelinin bu miktar olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu miktardan yapıldığı belirlenen 52.424,05 TL ödemenin mahsubu ile davanın 170.603,62 TL üzerinden kabulü gerekirken tümüyle kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenlerle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3427, Karar No: 2015/17722, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3427 E.  ,  2015/17722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2014/87-2014/748

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğrudur.

Ancak;

1-) Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde kapama şeklinde fındık ağaçları bulunduğundan, taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra ağaç bedelinin tespiti gerekirken, fındık ağaçlarına maktuen değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-) Taşınmazın kamulaştırılan bölümünün terkini yerine, tamamının terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5180, Karar No: 2014/14596, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5180 E.  ,  2014/14596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 10.10.2013 gün ve 2013/11349 Esas - 2013/17460 Karar sayılı ilama karşı davacı ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırılmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair karar düzeltme istekleri HUMUK.nun 440.maddesinde yazılı nedenlerin hiç birisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden ve bu husus yönünden kararın düzeltilerek onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin karar düzeltme isteklerinin kabulü ile Dairemizin 10.10.2013 gün 2013/11349-17460 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazın emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı ... Belediye Başkanlığı ile davalı TEDAŞ'tan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-Harca ilişkin 5. bendinin çıkartılmasına yerine (alınması gereken 21,15 TL harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile Hazineye gelir kaydına, tahsil edilen harcın ... Belediye Başkanlığı ile davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğünden alınarak davacı tarafa verilmesine, fazla yatırılan harçların istek halinde yatıran tarafa iadesine) cümlesinin yazılmasına,

2-Vekalet ücretine ilişkin 5.bendindeki (23.326,00 TL. ve 3.539,00 TL.) rakamının çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (1.200,00 TL) rakamlarının yazılmasına,

3-Yargılama giderlerine ilişkin 7.bendinin çıkartılmasına, yerine (davacı tarafça yatırılan 1.366,50 TL. Yargılama giderinin ... Belediye Başkanlığı ile davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğünden alınarak davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile davalı ... Belediyesinden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyiz eden davalının temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13736, Karar No: 2012/35011, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13736 E.  ,  2012/35011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza oturma yeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı, yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4191, Karar No: 2016/1555, Tarih: 08.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4191 E.  ,  2016/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/276230

Mahkemesi : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2014/56 - 2014/245

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava dışı İ... Ç... isimli şahsın, olay tarihinde, idaresindeki araçla, meskûn mahalde seyrederken, hatalı manevra sonucu frene basıp direksiyon hakimiyetini kaybederek aracını kaydırıp, yolun sağ tarafına daha önce sanıklar tarafından park edilen araçlara ve mağdurlara çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanıkların eylemi ile meydana gelen olay arasında illiyet bağının bulunmadığı, anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, eksik inceleme ile sanıkların beraatine karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17624, Karar No: 2014/8976, Tarih: 02.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17624 E.  ,  2014/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/148733

MAHKEMESİ : Antalya 12. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2011/1554 (E) ve 2012/667 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21933, Karar No: 2015/23377, Tarih: 12.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/21933 E.  ,  2015/23377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1 - Sanık müdafiinin 11.09.2013 tarihli temyiz dilekçesinde yer alan “Müvekkilim ... uzun yıllardır Adana il merkezinde ikamet etmektedir. Adana il merkezinde 01/01/1998 tarihinden bu yana SGK'na tabi işyerlerinde çalışmıştır. Bir süredir...'da bir işyerinde çalışmaktadır. Müvekkilimin 01/04/1969 doğumlu T.C Kimlik no:... kardeşi... 09/03/2000 tarihinde kayıp gerekçesi ile kendi fotoğrafını vererek müvekkilimin kimlik bilgilerini yazdırmak sureti ile T.C Kimlik numarası bulunmayan nüfus cüzdanını 4315 kayıt no su ile Adana ili ... İlçesi Nüfus Müdürlüğünden almıştır. O tarihten buyana İstanbul'da ikamet eden ... İstanbul'da öz ağabeyi ...'a ait bilgileri içerir kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanını kimlik olarak kullanmıştır. Karıştığı olaylarda bu kimliği kullanmış işlediği suçlarla ilgili müvekkilimin adli sicilde kaydı oluşmuştur.” şeklindeki savunması, dilekçeye ekli tanık listesi ile bir kısım fotokopiden ibaret belgeler sunması karşısında; suç işlediği iddia ve kabul olunan sanığın gerçek kimik bilgilerinin tespiti ile dilekçede sunulan iddialarının doğruluğunun araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş

2 - Emanete kayıtlı belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.,
Yargıtay — Esas No: 2017/2411, Karar No: 2017/14024, Tarih: 17.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2411 E.  ,  2017/14024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının kiracı olduğu taşınmazın 25/02/2014 tarihinde satın aldığını, dava konusu taşınmaza konut olarak ihtiyacı olduğunu belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı TBK’nun 350/1. maddesi hükmüne göre ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak tahliye davalarının belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde bu kanunun 328. maddesinde fesih bildirimi için öngörülen sürelere uyularak belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde açılması gerekir. TBK’nun 353. maddesi uyarınca kiraya veren, daha önce veya en geç davanın açılması için öngörülen sürede dava açacağını kiracıya yazılı olarak bildirmişse dava, bildirimi takip eden uzayan bir kira yılı sonuna kadar açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup, davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Davaya dayanak 20/09/2012 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, 17/06/2014 tarihinde keşide ettiği, 18/06/2014 tarihinde tebliğ olunan ihtarname ile ihtiyaç iddiası ve tahliye istemini bildirerek 05/09/2014 tarihinde işbu davayı açmıştır. Kira sözleşmesi, yıldan yıla yenilenerek, davanın açıldığı tarihe nazaran 20/09/2014 tarihinde dönem sona ermiştir. Bu durumda dönem bitmeden 05/09/2014 tarihinde açılan dava süresinde değildir. Davanın sözleşme süre bitimini beklenmeden açılması sebebiyle süre yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14614, Karar No: 2014/17535, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14614 E.  ,  2014/17535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/05/2003 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.