muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11441, Karar No: 2012/8254, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11441 E.  ,  2012/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLARIN;

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜMLER : 1- Beraat

2- Beraate ilişkin verilen karara karşı müştekinin temyiz talebinin CMK.nun 296. maddesi uyarınca reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Müşteki ...'un temyiz talebinin reddine dair verilen 19.12.2007 tarihli ek kararı Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteğinin CMK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Üst Cumhuriyet Savcısının 14.12.2007 tarihli asıl hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince,

14.12.2007 tarihli dilekçesi ile duruşmaya katılamayacağına dair mazeret bildirip toplanmasını istediği delilleri bildiren müşteki ...'un bu talebinin davaya katılma isteği niteliğinde olduğu gözetilerek, bu hususta bir karar verilmemesi;

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3931, Karar No: 2012/10131, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3931 E.  ,  2012/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2006/553-2010/620 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üstlendiği spor salonu inşaatı işinde, inşaatta meydana gelebilecek riskler nedeni ile davalı ile 11/10/2005 tarihli “İnşaat bütün tehlikeler sigorta poliçesi” akdedildiğini, poliçenin ek bakım evresinde inşaata döşenen parkenin su basmasından kaynaklı olarak hasar gördüğünü, bu hasarın davalıdan talep edilmesine rağmen hasar bedelinin ödenmediğini, oysa inşaatın geçici kabul işlemlerinin 21/04/2006 tarihinde başladığını ve kesin kabulünün yapılmadığını, bu nedenle hasarın teminat kapsamında bulunduğunu ileri sürerek 7.260 TL'nın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçedeki menfaat sahibinin davacın olmadığını davanın husumetten reddi gerektiğini, esasa ilişkin olarak da zararın poliçe teminatı dahilinde ve süresinde gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, inşaat alanındaki sulu zeminlerin plana uygun yapılmamış olması nedeni ile zararın meydana geldiği, meydana gelen bu rizikonun genel şartların 3/d maddesi uyarınca teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21168, Karar No: 2017/5798, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21168 E.  ,  2017/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4311, Karar No: 2016/3645, Tarih: 19.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4311 E.  ,  2016/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan suça sürüklenen çocuk . müdafiinin süre tutum dilekçesinde hükmü sadece sanık sıfatı ile temyiz etmiş olması karşısında, 02.07.2014 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde, yasal süresinden sonra katılan sıfatı ile yapmış olduğu temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiş ve suça sürüklenen çocuk . hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk . katılan . yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin savunmalarının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve saireye yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde suça sürüklenen çocuk . ile katılan . arasında yan bakma nedeni ile tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine katılan . suça sürüklenen çocuk . yumruk vurmak suretiyle hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, suça

sürüklenen çocuğun babasına haber verilmesi üzerine babası olan temyiz dışı sanık . olay yerine geldiği ve aralarında kavga çıktığı, suça sürüklenen çocuğun katılan . bıçakla göğüs sol tarafında yaklaşık 1 cm'lik göğüs boşluğuna nafiz kesi oluşturacak, sol pnömotoraksa ve sol göğüs tüpü takılmasına neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, ancak tek bıçak darbesinden sonra eylemine kendiliğinden son verdiği olayda;

Suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun eylemine kendiliğinden son verip olay yerinden ayrılması dikkate alındığında; ortaya çıkan kastının bıçakla kasten yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan, TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca, meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın tayinin de alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14460, Karar No: 2017/18306, Tarih: 12.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14460 E.  ,  2017/18306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 52/2, CMK'nın 326/son, TCK'nın 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın suç tarihi olan 02.05.2011 tarihinde şikayetçi ...'in araç kiralama işletmesine gelerek ... adına tanzim edilmiş ancak kendi resminin yapıştırılı olduğu sahte sürücü belgesi ile araç kiraladığı, şikayetçiye sahte olarak tanzim edilen sürücü belgesinin bir fotokopisini verdiği, daha sonra kiraladığı araçla işletmeden ayrıldığı ve aracı geri getirmediği, ayrıca kiralama ücretini de ödemediği, bu şekilde sanığın Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan sahte sürücü belgesini kullanmak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınabilecek daha ağır cezayı içeren Hatay Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1998/124 E., 2000/256 K. sayılı 23/04/2009 infaz tarihli, 4 yıl 11 ay 1 gün hapis cezası hükmü yerine daha hafif cezayı içeren Kale Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/69 E, 2009/766 K sayılı 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanığın Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2000 tarih ve 1998/124 esas, 2000/256 karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kale Ceza Mahkemesinin 2008/69 esas, 2009/766 karar sayılı ilamına konu olan 1 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09//2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7777, Karar No: 2013/15678, Tarih: 26.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7777 E.  ,  2013/15678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazın tel örgü dışında kalan 1025 m2 lik bölümü ve 14 parsel sayılı taşınmazın yine tel örgü dışında kalan1144 m2 lik bölümü le dava konusu 63, 64 ve 73 parsellerin tamamının dava tarihi itibari ile askeri yasak bölge içinde olup, olmadıkları, yasak bölge içinde iseler kaçıncı derece yasak bölgede oldukları davalı idareden sorularak,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp, yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

3) Dava konusu 3, 14,63, 64 ve 73 parsel sayılı taşınmazların askeri havaalanı yanında olduklarından, uçuş emniyeti gerekçesi ile taşınmazlarda inşaat yasağı olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8836, Karar No: 2015/24138, Tarih: 16.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8836 E.  ,  2015/24138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından, her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar lehine takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.12.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/19052, Karar No: 2024/9273, Tarih: 23.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19052 E.  ,  2024/9273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/39 E., 2016/89 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça konu emval hakkında karar verilmediğine, nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; kararın haksız ve yersiz olduğuna, ceza neticesinde ailesinin mağdur olacağına ve hükmün bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan koruma faaliyeti sırasında motorlu testere sesi duyulması üzerine sese doğru gidildiğinde sanığın elinde motorlu testere ile kesilen ağaçların yanından uzaklaşmaya başladığının görüldüğü, motorlu testere üzerinde talaş fazlası olduğunun, iki adet ağaç kesildiğinin,

ağaçlardan birinin devrik olduğunun tespit edildiği ve sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, iki adet göknar ağacının kar sonucu zarar gören dallarını motorlu testere ile yakmak amacıyla kestiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman parseli sınırları içinde yakacak vasıflı göknar ağaçların dikiliden kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan ve 6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Muhafaza altına alınan orman emvalinin müsadere talebi hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Muhafaza altına alınan orman emvalinin müsadere talebi hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, orman bilirkişisi raporunda yakacak nitelikte emval veren ağaç kesildiğinin tespiti karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim uygulanmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (2,3 ve 4) numaralı bentleri çıkarılarak yerine;

"2-Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesi uyarınca sanığın

cezasından yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

3-Sanığın eylemini motorlu testere ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezasından 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 2 ay 30 gün hapis ve 4 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

4-Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5-Sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak günlüğü takdiren 20,00 TL'den olmak üzere adlî para cezasına çevrilerek sanığın 60,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına", ibareleri yazılmak suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1226, Karar No: 2007/4907, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1226 E.  ,  2007/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazla bilirkişiler tarafından somut emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Somut emsal olarak incelenen 885 sayılı parselin incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Değerlendirme tarihi olan 2005 yılı itibariyle dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen taşınmazların belirlenen vergiye esas değerlerinin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5441, Karar No: 2018/3327, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5441 E.  ,  2018/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğu için ancak yasayla zincirleme suça özel bir sonuç bağlanması halinde bunlara tek bir sonuç bağlanacağı, bunun dışında zincire dahil olan suçların hepsinin ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruyacağında şüphe yoktur. Başka bir anlatımla TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı ticari işletmedir.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, şikayetçisi farklı olan Ankara 12. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/193 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın derdest bulunduğu anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre;