muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12444, Karar No: 2009/14109, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12444 E.  ,  2009/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.06.2008 gününde verilen dilekçe ile hasılat kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kiracılık sıfatının tespiti ve kira sözleşmesi üzerine çıkartılan muarazanın giderilmesi istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında önceden görülen davada kira sözleşmesinin 31.07.2008 tarihinde sona ereceğinin tespit edildiği, davalının ayrıca ihtar çekerek davacıyı mecurdan elçekmesinin istenmesine gerek bulunmadığı nedenleriyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 01.08.1985 başlangıç tarihli sözleşme kiralananın niteliğine göre hasılat kirasına ilişkindir. Dolayısıyla uyuşmazlığın çözümünde Borçlar Kanununun 270. vd maddelerinin nazara alınması gerekir.

Hasılat kirasına dair“sukût ile tecdit” başlıklı BK. m. 287 hükmü “ Kira, muayyen bir müddet için akdolunup da bu müddetin hitamında kiralayanın malûmatıyla ve muhalefeti olmaksızın kiralananın istimaline devam olunduğu yahut mukavelede fesih hakkında gösterilen ihbarı iki taraftan hiçbiri yapmadığı taktirde; hilafına mukavele yok ise, bir senelik bir müddetin hitamından altı ay evvel ihbar suretiyle fesholuncaya kadar seneden seneye akit tecdit edilmiş sayılır” şeklindedir. Taraflar arasında daha önce görülerek Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleşen davada mahkemenin de doğru olarak saptadığı gibi 01.08.1985 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin

susma ile yenilenmesi sonucu 31.07.2008 tarihinde sona ereceği saptanmıştır. Buna göre, bir senelik bir müddetin bitmesinden (31.07.2008 tarihinden) altı ay önce, kiracıya fesih ihbarı yapılmamışsa, kira seneden seneye yenilenmiş sayılır. Davalı, 31.07.2008 tarihinde süresi sona eren kira için, 16.06.2008 tarihinde ihtarname gönderdiğinden, altı ay öncesini kapsamayan bu ihtar hüküm ve sonuç meydana getirmez. Diğer taraftan, ihbar suretiyle fesih için ihtar şart olduğundan, mutlaka bulunması gerekir.

Mahkemece, eldeki uyuşmazlık bu çerçevede değerlendirilerek bir hüküm kurulması gerekirken 01.08.1985 başlangıç tarihli sözleşmenin 31.07.2008 tarihinde kendiliğinden feshi gerekirmiş gibi ihtar koşulunun gözardı edilmesi doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6877, Karar No: 2023/974, Tarih: 27.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6877 E.  ,  2023/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 02.08.2017 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçu isnadı ile 13.04.2015 tarihinde tutuklandığını, 12.05.2016 tarihinde tahliye edildiğini, ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli 2016/167 Esas 2017/77 sayılı dosyası ile beraatine karar verildiği, hükmün kesinleştiğini belirterek, haksız tutuklama tedbiri nedeniyle 23.000 TL maddi, 80.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2. Davalı vekili tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davacının maddi zararını ispatlayamadığını, talep edilen manevi tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. ... Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/281 Esas, 2017/483 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.06.2019 tarihli ve 2019/2607 Esas, 2019/1747 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.10.2021 tarihli, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; tazminat isteme koşullarının oluşmadığına, davanın reddi gerektiğine, davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin hazine üzerine bırakılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; tazminat isteme koşullarının oluşmadığına, davanın reddi gerektiğine, davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin hazine üzerine bırakılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

Davacı vekilinin temyiz istemi; avukatlık ücretinin maddi zarara dahil edilmesi gerektiği, maddi tazminat miktarının eksik hesaplandığı ve manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacı ... ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/167 sayılı dosyasında 13.04.2015-09.06.2016 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yargılamadan sonra 21.03.2017 tarihli kararla beraat etmiş ve beraat kararı 29/03/2017 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı vekili 02.08.2017 tarihli dilekçesiyle haksız tutuklamadan doğan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacı ... ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/167 sayılı dosyasında 13.04.2015-09.06.2016 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yargılamadan sonra 21.03.2017 tarihli kararla beraat etmiş ve beraat kararı 29/03/2017 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı vekili 02.08.2017 tarihli dilekçesiyle haksız tutuklamadan doğan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacının davasının süresinde açtığı, tazminat isteminin dayanağı olan CMK’nın 141 ve devamı maddelerindeki koşulların mevcut olduğu açıktır. Anayasanın 19. maddesi gereğince herkesin kişi hürriyeti ve güvenliğine sahip olduğu, haksız tutuklanan kişilerin uğradıkları zararın tazminat hukukunun genel prensiplerine göre devletçe ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Toplanan delillerden sonra dava dosyası teknik bilirkişiye tevdi edilmiş ve dosyada mevcut hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, dosyada mevcut hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, davacının 13.04.2015-09.06.2016 tarihleri arasında tutuklu kaldığı süre içinde daha fazlası ispatlanamadığından net asgari ücret üzerinden bilirkişi raporunda kazanç kaybının 13.936,50 TL manevi tazminat yönünden, manevi kayıplarda kişinin mal varlığının aktifinde bir azalma meydana gelmediği gibi pasifinde çoğalma meydana gelmez, manevi tazminatın amacı yapılan yasa dışı bir işlem veya eylem nedeniyle duyulan acıların ve ızdırapların bir ölçüde giderilmesidir. Manevi tazminat taraflar için bir zenginleşme nedeni olmayacağı gibi bir yoksullaşma nedeni de olmamalıdır. Objektif bir kriter olmamakla birlikte hükmedilecek manevi tazminatın davacı sanığın sosyal ve ekonomik durum üzerine atılan suçun niteliği tutuklanmasına neden olan olayın oluş tarzı gözaltında kaldığı süre gibi unsurlar nazara alınarak zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktarın hakim tarafından manevi tazminat olarak tayin ve takdir olunması gerekir olduğu yönünde mahkememizin kabulü bulunmakla; davacının haksız gözaltından doğan maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen yerinde olup yasal koşulları taşıdığı değerlendirilmekle ve fazlaya ilişkin talep ispatlanamadığından reddi suretiyle yukarıda açıklandığı şekilde belirlenen maddi tazminata ve davacının gözaltında kaldığı süre, duyduğu elem ve ızdırap gözetilerek zenginleşme vasıtası olmayacak şekilde hak ve nesafet kuralları çerçevesinde 40.000 TL manevi tazminata, 13.936,50 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekili tarafından dava dilekçesine ekli olarak 18.12.2015 tarihli ve 3.000 TL bedelli serbest meslek makbuzu sunulmuş ve bu miktar da maddi tazminat olarak talep edilmiş ise de; tazminat davasının dayanağı olan ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/167 Esas, 2017/77 Karar sayılı ve 21.03.2017 tarihli kararına havi dosyasında beraat eden sanık (davacı) yararına 3.960 TL vekalet ücretine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, vekalet ücretine dayalı olarak talep edilen 3.000 TL'sinin maddi tazminat kapsamına dahil edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin vekalet ücretinin de maddi tazminat kapsamında kabulü gerektiğine, manevi tazminat miktarının az takdir edildiğine ilişkin, davalı vekilinin de davanın reddi gerektiğine, ret edilen kısım için davalı yararına vekalet ücreti tayini gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen istinaf istemlerinin reddi, ancak;

1-)Davacının sanık olarak yargılanıp beraat ettiği ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/167 Esas, 2017/77 Karar sayılı ve 21.03.2017 karar tarihli dosyasında tutuklu kaldığı 13/04/2015 - 09/06/2016 tarihleri nedeni ile, bu tarihler arasında geçerli net asgari ücret üzerinden maddi tazminat miktarının 15.334,42-TL olarak tespiti gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibarla ve 13.936,50-TL olarak eksik şekilde tayini,

2-)Hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlarda gözetilerek, zenginleşme sonucunu doğurmayacak şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerektiği, mahkemece dahi bu hususlar uyarınca takdir edileceği belirtildiği halde, 423 gün süre ile tutuklu kalan davacı yararına bu ölçülere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı, taraf vekillerinin istinaf istemleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılıklar Anayasanın 141/son. ve 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte yanılgılar olduğundan, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde maddi tazminat miktarı olarak yazılı "13.936.50" ibaresinin çıkartılması ve yerine "15.334,42" ibaresinin yazılması; hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde manevi tazminat miktarı olarak yazılı "40.000,00" ibaresinin çıkartılması ve yerine "20.000,00" ibaresinin yazılması sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/167 Esas, 2017/77 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 13.04.2015 - 09.06.2016 tarihleri arasında 1 yıl 1 ay 26 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 29.03.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olması, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen tazminat miktarının 35.334,42 TL olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun’un, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davalı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

1. Geliri ve kazanç kaybı miktarı konusunda itibar edilebilecek herhangi bir belge ibraz edemeyen davacının tutuklulukta kaldığı süre için, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargıtay İçtihadı birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 29.05.195729.05.1957 tarih ve 1957/4 Esas ve 1957/16 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararında da açıklandığı üzere vekalet ücreti yargılama giderlerindendir. Buna göre karşı tarafa yüklenmesi gereken vekalet ücretinin bağımsız bir varlığı olamayacağından ayrı bir dava konusu da yapılamayacaktır. Davacının kendi vekili ile yaptığı ve sadece tarafları bağlayan ücret sözleşmesi niteliğindeki vekalet akdi uyarınca ödenmesi kararlaştırılan bedelin kuruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmelidir.

Anılan içtihadı birleştirme kararı ve yerleşik Yargıtay uygulamaları nazara alındığında, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında beraat etmiş olması nedeniyle davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiği, maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzu ile ispatlanan kısmın ise davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayandığı, bu nedenle koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında zarar kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, maddi tazminat hesabına dahil edilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (a) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.06.2019 tarihli ve 2019/2607 Esas, 2019/1747 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B.3) bendinde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.06.2019 tarihli ve 2019/.2607 Esas, 2019/1747 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/32263, Karar No: 2021/6628, Tarih: 29.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32263 E.  ,  2021/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu ve anılan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, 31.03.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26082, Karar No: 2022/1184, Tarih: 14.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26082 E.  ,  2022/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), özel hayatın gizliliğini ihlal (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2018 gün ve 2017/165 Esas, 2018/152 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak bu suçlardan mahkumiyetlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafisinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanıkların nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Nitelikli cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince eylemin sadece nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.12.2019 gün ve 2019/1121 Esas, 2019/2468 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5464, Karar No: 2010/8336, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5464 E.  ,  2010/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın kamu yararı kararının alındığı 22.4.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığının, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının ve etrafının meskun olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığından,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe bitkisi olarak alınan çayır otunun dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan,

Sorularak, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.