muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2830, Karar No: 2023/8922, Tarih: 21.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz bıçak bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın ikametinde iken alkol alıp kendisini kolundan yaraladıktan sonra hastaneye kaldırıldığı ve hastanede üzerinde bir adet bıçak ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.05.2015 tarihli raporu ile ele geçen bıçağın, imal durumu, tip ve nitelikleri itibariyle sustalı çakı olduğu, namlusunun otomatik olarak açılmasını temin eden susta mandalı ile açılan namlusunu sapa sabitlenmesini sağlayan susta kilidinin sağlam ve işler durumda olduğu, bu itibarla sustalı çakının 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesine göre yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık savunmasında, atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

T.C. Anayasası'nın "hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS)’nin "adil yargılanma hakkı" kenar başlıklı 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde, bir suç ile itham edilen herkesin kendisine yöneltilen suçlamanın niteliği ve nedeninden en kısa zamanda, anladığı bir dille ve ayrıntılı olarak haberdar edilmek ve savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olmak hakkının bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un "Delillerin tartışılması" başlıklı 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verileceğinin düzenlendiği, sanığın tüm değerlendirmeleri dinleyerek son sözü söyleme hakkının bulunduğunun belirtildiği halde, bozma üzerine sanığa / müdafiine meşruhatlı davetiye çıkarılıp, usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulüne uygun meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeden yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1717, Karar No: 2023/3597, Tarih: 07.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1717 E.  ,  2023/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/969 E., 2021/264 K.

DAVA TARİHİ : 07.08.2017

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/170 E., 2019/209 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalılar hakkında ... İli ... İlçesinde bulunan 79 nolu bölmedeki orman alanını sürmelerinden dolayı orman alanını işgal ve faydalanma suçundan 04.12.2013 tarihli suç tutanağının düzenlendiğini, suç tutanağına istinaden açılan ceza davasında davalıların mahkumiyetlerine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, ceza mahkemesinde alınan raporda 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 114 üncü maddesine göre toplam iki alandaki ağaçlandırma bedeli olarak 23.897,00 TL hesaplandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, idarenin uğradığı 23.897,00 TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, ceza mahkemesinde toprak analiz inceleme talebinin reddedilerek eksik inceleme ile karar verildiğini, keşif yapılması durumunda söz konusu arazinin kesinlikle kullanılmadığının ortaya çıkacağını, müvekkillerin kendi arazisini kullandıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalılar hakkında orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi suçunu işlendiklerinden bahisle mahkumiyetlerine karar verildiği, kararın kesinleştiği ancak Mahkemece icra edilen keşif neticesinde orman mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 29.03.2019 ve 09.09.2019 tarihli raporlarda, dava konusu 101 ada 1 parsel içerisinde kalan ve A rumuzu ile gösterilen taşınmazın ormanlık alan sayılmadığının, dava konusu 160 parselin ise dosya arasında bulunan tapu kaydından davalı ...'e ait olduğunun belirlendiği, ceza davasında davalılar hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de davacı kurumun herhangi bir zararının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalıların orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi suçunu işlemiş olduklarının kesinleşmiş ceza kararı ile sabit olduğunu, davalılar tarafından işlenen suç nedeni ile müvekkil idarenin zarara uğradığını, Mahkemece davalıların atılı suçu işlemiş oldukları göz ardı edilerek hukuki dayanaktan yoksun bir gerekçe ile davanın reddine karar verildiğini, orman bilirkişi raporunda B harfi ile değerlendirilen ve hukuk dava dosyasında 101 ada 1 parsel olarak ifade edilen taşınmazın 4 cephesinin de meşe cinsi yapraklı orman ağaçları ile kaplı olduğunu, 1973 tarihli hava fotoğraflarında orman içi açıklık olarak göründüğünü, üzerinde tarımsal faaliyete rastlanmadığını, amenejman haritasında tamamının orman toprağı-bozuk baltalık olduğunu, ceza yargılamasındaki raporlar ile bu dava kapsamında alınan bilirkişi raporlarındaki çelişkiler giderilmeden verilen red kararının doğru olmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıların baba/oğul oldukları, ... İli ... İlçesi ... Köyü... mevkiinde 2 ayrı yerde yaklaşık 16 dekar orman alanı sürdükleri, işgal ve faydalanma suçunun 20-25 yıllık eski açma suretiyle yapıldığı iddiasıyla haklarında 04.12.2013 tarihli suç tutanağı tanzim edilerek kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde işgal ve faydalanma suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği, hükmün kesinleştiği, davacı idare tarafından mahkûmiyet hükmüne dayanılarak davanın açıldığı, ceza mahkemesince bilirkişi raporu doğrultusunda suça konu alanların orman sayılan yerlerden olduğunun ve davalılarca orman alanı işgal edilerek faydalanıldığının, suçun yeniden tarla açmak suretiyle işlenmediğinin kabulü ile davalıların mahkûmiyetine dair verilen kararın kesinleştiği, Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda taşınmazın ormanlık alan sayılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu kabulü ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 74 üncü maddesi karşısında Mahkemenin bu gerekçesinin yerinde görülmediği, ceza mahkemesince suçun tarla açmak suretiyle işlenmediğinin kabul edilmesi, davalılar hakkında düzenlenen suç tutanağında orman alanından ağaç kesildiğine dair bir tespitin yer almaması, aksine işgal ve faydalanma suçunun 20-25 yıllık eski açma suretiyle yapıldığı yönünde belirlemede bulunulması, yine ceza dosyasında yer alan “tutanaktır” başlıklı 04.12.2013 tarihli belgede; herhangi bir usulsüz kesime rastlanmadığının kayıt altına alınması, Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2014 tarihli ve 2013/619 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında; yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçunun işlendiğine dair soyut beyan dışında yeterli delil elde edilemediğinin belirtilmesi, davalılar tarafından suça konu alanın babadan kalma yer olduğunun, ağaç kesmediklerinin, açma yapmadıklarının savunulması, dosya kapsamında da davalıların açma yaptığı ve ağaç kestiği yönünde ve savunmanın aksini ispata yeter nitelikte delil bulunmaması karşısında davalıların 6831 sayılı Kanun’un 114 üncü maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemeyeceği, hayatiyetini kaybeden ağaç bulunduğunun kanıtlanamadığı, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2017/4310 E., 2020/496 K. sayılı ilamının da aynı yönde olduğu, sonucu itibariyle kararın doğru bulunduğu gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca istinaf başvurusu kısmen kabul edilmesine rağmen yeniden davanın reddine karar verilmesinin çelişki yarattığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6831 sayılı Kanun'a muhalefet nedeniyle aynı Kanun'un 114 üncü maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinin tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi,

2. 6831 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesi,

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2017/4-2399 E., 2021/1607 K. sayılı kararı,

3. Değerlendirme

1. Davalılar hakkında açılan ceza davasında işgal ve faydalanma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, kararın kesinleştiği görülmüştür.

2. Ceza mahkemesince suçun tarla açmak suretiyle işlenmediğinin kabul edildiği, davalılar hakkında düzenlenen suç tutanağında orman alanından ağaç kesildiğine dair bir tespitin bulunmadığı, ceza dosyasında yer alan “tutanaktır” başlıklı 04.12.2013 tarihli belgede; herhangi bir usulsüz kesime rastlanmadığının ifade edildiği, Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2014 tarihli ve 2013/619 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında; yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçunun işlendiğine dair soyut beyan dışında yeterli delil elde edilemediği belirtilmiştir.

3. Dosya kapsamında da davalıların açma yaptığı, ağaç kestiği yönünde ve savunmanın aksini ispata yeter nitelikte delil bulunmadığından davalıların 6831 sayılı Kanun’un 114 üncü maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemeyeceği ve hayatiyetini kaybeden ağaç bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmekle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5832, Karar No: 2007/309, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5832 E.  ,  2007/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı hazine tapu kaydına ve kadastro öncesi sebebe dayanarak genel kadastro sonucu davalılar adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve tescili isteği ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen reddine kısmen kabulüne 122 parsel yönünden reddine, 12 ve 109 nolu parseller yönünden kabulüne hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm 122 sayılı parsel yönünden davacı hazine ve 12 ve 109 nolu parseller yönünden davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştrıma , inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.Davacı Hazine davaya konu taşınmazların Hazine adına tapuda kayıtlı olduğunu ileri sürerek ... oğlu ... mirasçıları adına olan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir. 12 ve 122 nolu parseller ... oğlu ..., 109 nolu parsel ile ... adına tapuda kayıtlı bulunduklarına göre husumette bir yanılgı yoktur. Dava dilekçesindeki ileri sürülüşe ve savunmaya göre uyuşmalık Hazine tapularının ve dayanağı belirtmelik tutanaklarının düzenlendiği güne kadar 3402 sayılı Kadastro yasasının 46/1 ve 14 maddesi koşullarının davalılar yararına oluşup oluşmadığı yönünde toplanmaktadır. Hazinenin dayandığı tapu kayıtları 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca oluşturulmuştur. Tapunun dayanakları arasında bulunan belirtmelik tutanakları getirtilerek taşınmazların ne sebeple Hazine adına tapuya bağlandığı üzere durulmadığı gibi, toprak tevzi paftaları getirtilmemiş, tapu kayıtlarının uygulaması

yoluna gidilme iki ayrı keşifte dinlenen birer yerel bilirkişinin soyut içerikli sözleri ve uzmanlığa yeterli olmayan ziraat teknisyeni raporlarına dayanılarak hüküm tesisi yoluna gidilmiş, tanık bilgisine başvurulmamış ve yöntemine uygun mer’a araştırmasıda yapılmamıştır. Öte yandan dosya içerisinde bulunan belirtmelik tutanaklarınında taşınmazlarla ilgisi saptanamamış ve kayıtlarda sözü edilen vergi kayıtlarıda getirtilip yerlerine uygulanmamıştır. Birinci keşifte dinlenen yerel bilirkişi 1942 doğumlu olup tapuların oluşturulduğu 1964 tarihinde 22 yaşında olmakla ...’ın ve mirasçılarının tapu tarihine kadar taşınmazlardaki zilyetliklerinin başlangıç tarihi ve süresi ile ilgili yeterli bilgiye sahip olduğuda söylenemez. Ayrıca ... dışındaki belirtmelik bilirkişilerinin hayatta olup olmadığı araştırılmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, Hazine tapularının dayanakları olan krokilerin toprak tevzi paftasından çıkartılmış onaylı örnekleri getirtilmeli, aynı şekilde tapularla ilgili belirtmelik tutanakları mercilerinden istenilmeli, belirtmelik tutanaklarında vergi kayıtlarından söz edilmesi halinde özel idare müdürlüğünden celp edilmeli, belirtmelik tutanaklarında adları geçen bilirkişilerin hayatta olup olmadıkları zabıta marifetiyle araştırılmalı, taraflardan komşu köylerden ve de taşınmazların bulunduğu köyden olmak üzere taşınmazları ve öncesini iyi bilen oldukça yaşlı tanıklar göstermeleri istenmeli, yerel bilirkişi istemindede aynı yol izlenmeli, daha sonra önceki keşiflerde dinlenen yerel bilirkişilerle kadastro sırasında dinlenen tesbit bilirkişileri, hayatta bulunan belirtmelik bilirkişileri ve de taraflarca gösterilecek tanıklar eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak Hazinenin dayanadığı tapu kayıtları ve haritaları yerel ve teknik bilirkişi aracılığıyla gereği gibi yerlerine uygulanmalı, keza vergi kayıtları olduğunda bu kayıtların dahi uygulaması yapılarak taşınmazlara ait olup olmadıkları saptanmalı, kayıtlarda geçen sınırlı arazi üzerinde bilirkişilere göstertilip düzenlenecek krokiye yerleri işaret ettirilmeli, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar yönünden tanıkların bilgisine başvurulmalı, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin mer’a yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, değilse kimden kaldığı ... ve mirasçılarının zilyetliklerinin başlangıç tarihi. Süresi ve sürdürülüş biçimi, 109 nolu parselin kararda yazıldığı gibi devamlı olarak Murat nehrinin etkisi altında kalıp kalmadığı,olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, taşınmazların bulundukları yer ve yöre ile ilgili yetkili makamlarca verilmiş mer’a tahsis kararı yada kaydı olup olmadığı mercilerinden sorulup olduğunda getirtilerek uygulaması yapılmalı, ziraat teknisyeninin görüşü ile yetinilmeyerek birisi ziraat mühendisi diğeri jeoloji mühendisinden oluşturulacak iki kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin mer’a olup olmadığı, değilse toprak yapıları, bitki örtüleri işleniş tarzları, ve süresi ve toprak karakterleri, 109 nolu parselin çay yada dere yatağı olup olmadığı veya Murat nehrinin devamlı yada gecici olarak etkisinde kalıp kalmadığı, gecici olarak kalması halinde senenin hangi aylarına münhasır olduğu ve dolayısıyla tarımsal faliyete engel bir halin bulunup bulunmadığı konularında teknik verilere dayalı gerekçeli rapor alınmalı, oluşacak duruma göre zilyetliğin başlangıç tarihi ve süresi ile ilgili olarak komşu parsellerin malik yada zilyetlerinin tanık sıfatı ile bilgilerine başvurulmalı, gerektiğinde taşınmazların kuru yada sulu arazi olup olmadığı yönü araştırılmalı, buarada davalılar ve miras bırakanları ..

... adına belgesiz zilyetliğe dayalı olarak taşınmaz tesbit yada tescil edilip edilmediği yönünden mercileri nezdinde araştırma yapılıp olduğunda tutanakları getirtilmeli, fen bilirkişisine yapılan keşif uygulamaları ve kayıtlarda yazılı sınır yerlerini izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davacı hazinenin 122, davalıların ise 12 ve 109 nolu parsellerle ilgili hükme yönelik temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 6.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/141, Karar No: 2018/15867, Tarih: 18.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/141 E.  ,  2018/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili; haczedilen malların borçlu şirkete ait olduğunu açıklayarak davanın kabulü ile üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nin 99. maddesine dayalı, alacaklının istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de, toplanan deliller, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; davacı; dava dilekçesinde, tanık, borçlu şirket, 3. kişi ... ve haczedilen malların satın alındığı iddia edilen Ramazan Yıldırım isimli şahsa ait ticaret sicil ve vergi kayıtları ile zabıta araştırması ve her türlü yasal delile dayanmıştır.

Bu bilgilere göre; temyize konu olayda 3. kişi ile borçlu arasında danışıklı işlem olduğu, davacı alacaklı tarafından iddia edilmesine rağmen, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir. Bu nedenle, öncelikle borçlu ve 3. kişi bünyesinde 28.01.2015 haciz tarihinden itibaren geriye doğru çalışanların tamamının listesini gösterir SGK kayıtlarının getirtilmesi, Vergi Dairesi’ndeki kayıtlar üzerinden, haciz adresinde, haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin faaliyet gösterdiğinin araştırılması, davacı vekili dava dilekçesinde tanık deliline de dayandığından tanık isim ve adreslerini bildirmesi için süre verilmesi ve bildirilen tanıkların 6100 sayılı HMK'nin 234. maddesi ve devamı maddeleri uyarınca dinlenip diğer bilgi ve belgeler de dikkate alınarak sonucuna göre uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2469, Karar No: 2020/13928, Tarih: 01.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2469 E.  ,  2020/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, sanık ile birlikte müştekinin iş yerinin penceresini zorlayarak açmak suretiyle iş yerine girip, bir miktar para ve diz üstü bilgisayarı çaldığı olayda, eyleminin TCK’nın 116/2, 119/1-c ,31/3. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre,aynı Kanun'un 66/1-e ve 2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, mahkumiyet kararının verildiği 11/06/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulanan maddenin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine 116/1. olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün açıklandığı 11.06.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.