muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1627, Karar No: 2024/5185, Tarih: 09.10.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık müdafinin temyiz sebebi; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin ve koşulları bulunmadığı halde bilinçli taksir uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

2-Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebebi; Ölenin anne ve babası olan ... ile ...'ı temsil etmesine rağmen, aşamalarda farklı vekil ile temsil edilen ölenin eşi ...'a da hükmün vekalet ücretine ilişkin paragrafında yer verildiğinden bahisle vekalet ücretinin üç değil iki eşit parçaya bölünmesi gerektiğine ilişkindir.

3-Katılanlar ... ile arkadaşları vekili; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen incelenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay sonrası alkolmetre ile yapılan ölçüm ile kaza anında 2.03 promil alkollü olduğu tespite edilen sanık sürücü ..., meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50 km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama cadde üzerinde Kurtköy istikametinden Sultanbeyli istikametine doğru gece vakti seyrettiği sırada orta refüj üzerindeki aydınlatma direklerinin bakım çalışması kapsamında kaza mahallinde sol şerit içerisinde park halinde bulunan hidrolik platformlu kamyondan inmiş ve kamyonun arka kısmında kaplama üzerinde bulunan yaya kamyon şoförü ...'ya otomobilinin ön kısmı ile çarpması ve akabinde duramayarak önünde bulunan kamyonun arka kısmına çarpması ile kamyona yüklü vincin ucunda bulunan sepette çalışma yapan elektrik teknisyeni ...'ın 7.5 metre yükseklikten yere düşmesi sonucu iki kişinin ölümüne sebibiyet verdiği olayda,

dosya kapsamında alınan 13/12/2016 tarihli, İTÜ Ulaştırma Anabilim Dalı, Karayolları ve Trafik öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyet raporu doğrultusunda, olayın meydana gelmesinde sanık sürücünün asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılanlar ..., ... vekili ile katılanlar ... ile arkadaşları vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonucu kurulan hükmün vekalet ücretine ilişkin (6) numarası ile gösterilen (8.) paragrafında sehven ölenin eşi olan ...'a da yer verilmesi sonucu, vekaletname de adına verilmiş yetki bulunmamasına rağmen vekalet ücretinin üç eşit parçaya bölünmesine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 11.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılanlar ..., ... vekili ile katılanlar ... ile arkadaşları vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün vekalet ücretine ilişkin (8.) paragrafında yer alan "... (eş)" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle, hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15856, Karar No: 2015/23962, Tarih: 10.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15856 E.  ,  2015/23962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2014/993-2015/62

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olup, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dosyaya getirtilen değerlendirme tarihindeki emlak vergisine esas alınan değerlerin karşılaştırılmasında, emsal olarak incelenen 1310 ada 149 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan daha fazla değerde olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğunun kabulü ile yasal olmayan gerekçelerle değerlendirme yapılması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Somut olayda, dosyada bulunan delil ve olgulara göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz edenin sıfatına göre, davanın niteliği gereği ve el atmanın gerçekleştirildiği tarih itibariyle harcın nispi olarak tahsil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7584, Karar No: 2016/8720, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7584 E.  ,  2016/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğan ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayı küçüğün mernis adresinin “... Mah. ... Cad. NO:1 İç Kapı No:2 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... Mah ... Sok No:3/3 .../...” adresinde annesi ve babası ile birlikte ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüğün annesi ve babası ile birlikte “... Mah ... Sok No:3/3 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşılmış olup bu adresin ... Adliyesi'nin yargı sınırları içerisinde olması nedeniyle ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da ... 2. Sulh Hukuk ve ... 13. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36017, Karar No: 2017/14295, Tarih: 15.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36017 E.  ,  2017/14295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya mahkeme başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada hâkim veya mahkeme başkanının sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra hâkim veya mahkeme başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce maktu temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davacı- karşı davalı vekiline gönderilen muhtırada maktu temyiz karar harcı ile birlikte temyiz yoluna başvurma harcının da yatırılması gerektiğinin belirtildiği, ancak davacının temyiz yoluna başvurma harcı zaten yatırmış olduğu ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce maktu temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davacı- karşı davalı vekiline gönderilen muhtırada maktu temyiz karar harcı ile birlikte temyiz yoluna başvurma harcının da yatırılması gerektiğinin belirtildiği, ancak davacının temyiz yoluna başvurma harcı zaten yatırmış olduğu ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacı- karşı davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde harcın istinaf harcı adı altında kesildiği ve talep halinde iade edileceği de belirtilerek maktu temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davacı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davacı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21874, Karar No: 2015/8536, Tarih: 20.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21874 E.  ,  2015/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1986 tarihinde 1 gün süreyle çalıştığının tespitine eksik kalan dönemlere ilişkin yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına, eksik bildirilen hizmetlerin diğer hizmetler ile birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 1/10.1986 tarihinde işe girdiğinin tespiti ile eksik bildirilen sürelere ilişkin yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına, eksik bildirilen hizmetlerin diğer hizmetler ile birleştirilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının sigorta başlangıç tarihi olarak 18 yaşını bitirdiği 17.9.1989 tarihinin esas alınmasına, işe giriş bildirgesinde belirtilen 6.10.1986 tarihinde sigortalı olarak bir gün çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş.

506 sayılı Yasanın, sigortalı sayılmayanlara dair, 3/ I,H bendinde, resmi meslek ve sanat okullarıyla, yetkili resmi makamların müsaadesiyle kurulan meslek veya sanat okullarında tatbiki mahiyetteki yapım ve üretim işlerinde çalışan öğrenciler zikredilmiş, böylece anılan öğrencilerin sigortalı sayılmadıkları düzenlenmiştir. Anılan düzenleme gözetildiğinde, bu kapsamda çalışanların sigortalı sayılmamaları için, öncelikle öğrenci olmaları, öğrencisi bulundukları okulun mevzuatı gereği staj yapma zorunluluğunun bulunması ve yapılan işin öğrenimin devamı niteliğinde, öğrendiklerini uygulamaya yönelik nitelik taşıması gereklidir. Çalışmanın hizmet akdi unsurlarını taşır şekilde, üretime yönelik olması halinde staj mahiyetinde olmayacağı açıktır.

Somut olayda; davacının .... Endüstri Meslek Lisesine 30.9.1985 tarihinde kayıt olduğu, öğrenim gördüğü sırada davalı şirket ile yapılan anlaşma üzerine staj eğitimi için davalı işyerine devam ettiği, davacının velisi ile davalı işveren arasında 3308 Sayılı Kanun gereğince meslek eğitimi sözleşmesi yapıldığı, aylık sigorta primleri bildirgesinin okul tarafından düzenlendiği ve kısa vadeli sigorta kapsamında bildirimlerin yapıldığı, davacının davalı şirkette aldığı eğitim gereği çalışmasının zorunlu staj mahiyetinde olduğu uzun vadeli sigorta kollarına tabi bir çalışma olmadığı anlaşıldığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ne iadesine

20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7365, Karar No: 2014/3495, Tarih: 26.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/7365 E.  ,  2014/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında; Beraat

Sanık ... hakkında; 213 sayılı VUK.nun 359/a-2.; 5237 sayılı TCK.nun 62, 51. maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası.

I- Sanıklar ... ve ... hakkında "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazların incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazların incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

III- Sanık ... hakkında "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

İncelenen dosya içeriğine göre; 2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşıldığı cihetle; sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14862, Karar No: 2023/12256, Tarih: 18.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14862 E.  ,  2023/12256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/163 E., 2023/350 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç