muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5790, Karar No: 2019/15102, Tarih: 08.07.2019

2-İş sözleşmesinin kim tarafından, ne şekilde feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Fesih bildiriminde “fesih” sözcüğünün bulunması gerekmez. Fesih iradesini ortaya koyan ifadelerle eylemli olarak işe devam etmeme hali birleşirse bunun fesih anlamına geldiği kabul edilmelidir. Bazen fesih işverenin olumsuz bir eylemi şeklinde de ortaya çıkabilir. İşçinin işe alınmaması, otomatik geçiş kartına el konulması buna örnek olarak verilebilir. Dairemizce, işverenin tek taraflı olarak ücretsiz izin uygulamasına gitmesi halinde, bunu kabul etmeyen işçi yönünden “işverenin feshi” olarak değerlendirilmektedir.

Fesih bildiriminin yazılı olarak yapılması, 4857 sayılı İş Kanununun 109. maddesinin bir sonucudur. Ancak yazılı şekil şartı, geçerlilik koşulu olmayıp ispat şartıdır.

Fesih bildirimi karşı tarafa ulaştığı anda sonuçlarını doğurur. Ulaşma, muhatabın hâkimiyet alanına girdiği andır.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının 15.08.2010 tarihinde iş kazası geçirmesi nedeniyle 01.07.2013 tarihinde işverene karşı tazminat davası açtığı ve bu nedenle 11.07.2013 tarihinde işverence işten kovularak çıkarıldığı iddia edilmiş, davalı ise davacının istirahat raporunun 13.07.2013 tarihinde sona ermesine rağmen işe başlamadığı ve mazeret de bildirmediği, bunun üzerine 10.10.2013 tarihinde iş akdine son verildiğini savunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının 15.08.2010 tarihinde iş kazası geçirmesi nedeniyle 01.07.2013 tarihinde işverene karşı tazminat davası açtığı ve bu nedenle 11.07.2013 tarihinde işverence işten kovularak çıkarıldığı iddia edilmiş, davalı ise davacının istirahat raporunun 13.07.2013 tarihinde sona ermesine rağmen işe başlamadığı ve mazeret de bildirmediği, bunun üzerine 10.10.2013 tarihinde iş akdine son verildiğini savunmuştur.

Dosya içeriği, tanık anlatımları ve özellikle görgüye dayalı bilgi sahibi olduğu anlaşılan davalı tanığı ...’un beyanlarından, işyerinde iş kazası geçiren davacının istirahat raporu bitiminde işbaşı yapmadığı, bir daha da işyerine gelmediği, bu şekilde iş akdini eylemli olarak sona erdirdiği anlaşılmıştır. İş akdinin sona erdiği tarih itibariyle hak edilip de ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğu ve bu nedenle davacı tarafından yapılan feshin haklı olduğu dikkate alındığında Mahkemece kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak iş akdini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1575, Karar No: 2022/5131, Tarih: 06.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1575 E.  ,  2022/5131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

No : 2021/844-2021/473

İlk Derece

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

No : 2017/135-2020/39

Dava,27.05.2007 tarihli iş kazası sonucu maruz kaldığı %14 oranındaki sürekli iş göremezlik oranının, %33 olarak belirlenmesi nedeniyle,sürekli iş göremezlik oranının, %33 olarak tespitine,%14 oranı üzerinden bağlanan gelirin, bu oran dikkate alınarak artırılmasını ve fark gelirin ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, kararın davalı Kurum vekili tarafından temyizi üzerine de verilen ek karar ile temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen ek kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344. maddesi gereğince, istinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Anılan Kanunun 366. maddesine göre de "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352’nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır."

Eldeki davada, Bölge Adliye Mahkemesinin, davalı Kurum vekiline temyiz posta masrafının 1 hafta içinde yatırılmasına ilişkin muhtırayı 25.12.2021 tarihinde tebliğ ettiği,masrafın 1 haftalık süre geçtikten sonra 05.01.2022 tarihinde yatırıldığı,süresinde masrafın yatırılmaması nedeniyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği,davalı Kurum vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa hükümlerine aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz posta masrafının yatırılmadığı , Mahkemece verilen ek kararın, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344. maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşılmakla, anılan ek karara yönelik davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 10.01.2022 tarihli “temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

Yukarıda sözü edilen yasa hükümlerine aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz posta masrafının yatırılmadığı , Mahkemece verilen ek kararın, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344. maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşılmakla, anılan ek karara yönelik davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 10.01.2022 tarihli “temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7364, Karar No: 2013/6465, Tarih: 01.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7364 E.  ,  2013/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2011 tarih ve 2011/123-2011/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar ...r ve ... ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...r ve ...'in müştereken malik oldukları taşınmazın ... ... Bank A.Ş arasındaki kredi borçlarına karşılık 40.000,00 TL limitle ipotek edildiğini, ... davalıdan 17.500,00 TL tutarında teminat mektubu aldığını, bu mektup henüz nakte çevrilmeden teminat mektubu bedelini ödemeye hazır olduklarını belirtir bir ihtarnameyi davalı bankaya gönderdiklerini, ihtara yanıt verilmediğini, ardından alacak ve borçları devralan ... Fon Bankasına, ...'ye, ...ye aynı içerikli ihtarın gönderildiğini, tüm çabalarına karşılık borcu ödemek için muhatap bulamadıklarını, müvekkiller hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapıldığını, cebri icra tehdidi altında 40.000,00 TL'nin ödendiğini ileri sürerek 17.500,00 TL tutarındaki teminat mektubu bedeli dışında fazla tahsil edilen 22.500,00 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teminat mektubu bedellerinin ödenmemesi üzerine davacıların bildirdikleri adrese gönderileni ihtarname ile ödeme yapılması gerektiğinin bildirildiğini, borçluların temerrüde düşürüldüğünü, bunun üzerine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, davacıların İİK 153. maddesine göre ödeme yaparak sorumluluktan kurtulabilecekleri halde bu yola başvurmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ...r ve ...'in ... Bank A.Ş'ye teminat mektubu paraya çevrilmeden yaptıkları ihtar ile borcu ödemeye hazır olduklarını belirtmeleri karşısında alacaklı banka ve daha sonra borcu temlik alan davalının uzun süre alacağın tahsili yoluna gitmeyerek borç miktarının çoğalmasına sebebiyet verildiği, alacaklı olan davalı tarafın da borcun artmasında müterafik kusurunun bulunduğu, BK'nın 98'inci madde yollaması ile 42 ve 43'üncü maddeleri uyarınca müterafik kusur nedeniyle alacaklı davalının kusuru oranında borçtan kurtulacakları ve bu oranda indirim yapılması gerektiği, borcun artmasında alacaklının %20 oranında, borçlular ...r ve ...'in de %80 oranında kusurlu oldukları kanaatine varıldığı gerekçesiyle fazladan yapılan 22.500 TL ödemeden kusur oranında indirim yapılarak davanın ...r ve ... yönünden kısmen kabulü ile 4.500 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ...r ve ... vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıda (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava ipoteğin kaldırılmaması nedeniyle uğranıldığı iddia olunan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacılardan ... (...) sözleşmenin asıl borçlusu olup davacılar ...r ve ... ise davacı ... ... yararına gayrimenkullerini ipotek verenlerdir. Dosyada mevcut ipotek akit tablosu "Bankalar Kanununun izin verdiği konularda adı geçen lehine açılmış ve açılacak her türlü krediler ile verilmiş ve verilecek teminat mektuplarından ve kontgarantilerden, ithalata ilişkin poliçelere bankaca konulan aval ve kabul şerhlerinden adı geçenin keşideci, ciranta ve kefil sıfatıyla imzalamış olduğu ve imzalayacağı kambiyo senetlerinden, yine adı geçenin alacaklı bankaya vermiş olduğu ve vereceği kefalete dayalı taahhütlerinden, velhasıl sebep ve ciheti ne olursa olsun adı geçenin alacaklı Bankaya doğmuş ve doğacak tüm borçlarından 40.000,00 TL'sine kadar olan kısmı ile bu meblağa ilaveten ve ayrıca bu borçlarla ilgili olarak taahhütnamelerde belirtilen akti faizleri ile temerrüt faizlerini ve bunların gider vergilerini, komisyonlar ile kredi taahhütnamelerinden doğan her türlü masrafları, icra takip ve yargılama giderlerini %10 avukatlık ücretini ve bunun gider vergisinin tahsilini teminen taşınmaz malımızı Bankaya teminat olarak 1. derecede ve fekki bankadan bildirilinceye kadar ipotek etmeyi kabul ediyorum" şeklinde düzenlenerek davacılar ...r ve ...'e vekaleten davacı ... ... tarafından imzalanmıştır. İpotek akit tablosunun metnine göre davacıların iddia ettikleri gibi davacı ... ... yararına sadece 17.500,00 TL tutarındaki teminat mektubu için ipotek verildiğinin kabulü doğru değildir. Davacılar delil olarak dayandıkları ihtarlarında bankaya ve haleflerine 17.500,00 TL ödemek istediklerini ve bu nedenle tevdii yeri bildirilmesini istemişlerdir. Bu durumda, davacıların kendilerininde mahkemeden tevdii mahalli tayini isteyebilecekleri halde bu yola başvurmadıkları ve ayrıca ipoteğin limitinin 17.500,00 TL olmayıp 40.000,00 TL olduğu gözetilmeksizin, davacıların 17.500,00 TL'nin deposu mukabilinde ipoteğin kaldırılmasını talep etmelerine karşılık tevdii yeri bildirmemesi nedeniyle davalı Bankanın kusurlu olduğu kanaatine varılarak yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacıların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek örülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacıların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek örülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13254, Karar No: 2016/9518, Tarih: 18.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13254 E.  ,  2016/9518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.10.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ..., Av. ... ile temyiz edilen davacı ... vekili Avukat ..., Davacı ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen dosyada davacılar, mirasbırakan anneleri ...'nın maliki olduğu 3249 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 10 numaralı bağımsız bölümü kızı olan davalıya, mirastan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın bakımıyla uzunca bir süre kendisinin ilgilendiğini, temlikin minnet duygusuyla yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; tarafların ortak mirasbırakanı ...'nın maliki olduğu 3249 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümü 17.08.2001 tarihinde satış suretiyle kızı davalı ...'e temlik ettiği, 1928 doğumlu olan murisin 19.02.2009 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davanın tarafları kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; ugulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın ölümü ile geriye 3 farklı bağımsız bölüm ile bir miktar paranın kaldığı, bunlarında 17.09.2009 tarihli miras taksim sözleşmesi ile taraflar arasında paylaşıldığı, öte yandan tanık anlatımlarına göre murisin bakımı ile davalı ve eşinin ilgilendiği, hastalığı ve ameliyatı sebebi ile birçok masraf yapıldığı, bütün masraflara davalın ve ailesinin katlandığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01/04/1974 tarih ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; başka taşınmazları ve bir miktar parası olan mirasbırakanın ölümünden sonra miras taksim sözleşmesi ile taşınır-taşınmaz malların paylaşıldığı, dava konusu taşınmazın temlikinde ise mirasbırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, davalının kendisi ve eşi ile ilgilenmesi, maddi ve manevi destekte bulunmasından duyduğu minnet sonucu devri yaptığının kabulü gerekir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2328, Karar No: 2018/10421, Tarih: 28.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/2328 E.  ,  2018/10421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ... Belediye Başkanlığından alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16116, Karar No: 2017/26560, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16116 E.  ,  2017/26560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10673, Karar No: 2010/18168, Tarih: 25.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10673 E.  ,  2010/18168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı temsilcisi yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 30.10.2007 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, alınacak cevaplarla,

2-Dava konusu 248 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu maliki ... ... ile davacılar arasındaki hukuki ilişkiyi ispatlayan veraset belgesi de eklenerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.