muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3150, Karar No: 2016/9211, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3150 E.  ,  2016/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2012/497-2014/720

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır, ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilip, bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek, il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dosyamızın taşınmazı değerlendirme tarihi 27.11.2012 olup, bilirkişi incelemesinde kıyasi emsal kabul edilen 592 ada 12 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi 12.02.2004'dür. Eski tarihli bu satışın emsal olarak kabul edilmeside uygun bulunmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinden iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13899, Karar No: 2021/11939, Tarih: 17.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/13899 E.  ,  2021/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/412 esas, 2018/283 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/04/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 17/05/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2014 tarihli ve 2014/95499 soruşturma, 2014/1154 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetim süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerinin yapıldığı, 30/04/2017 tarihinde infazın tamamlandığı,

3- Sanığın erteleme süresi içerisinde 28/10/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı, kriminal incelemede ele geçen maddenin tanımlanamayan bir madde olduğunun belirtilmesi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/03/2017 tarihli ve 2016/164578 soruşturma, 2017/22478 sayılı karar ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 27/03/2017 tarihli ek raporunda, sanıkta 28/10/2016 tarihinde ele geçen maddenin uyuşturucu madde olduğunun belirlenmesi üzerine, erteleme kararı kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 15/08/2017 tarihli, 2014/95499 soruşturma, 2017/29323 esas ve 2017/24033 sayılı iddianamesi ile, sanığın TCK’nın 191/4-b-c yollamasıyla 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22/05/2018 tarihli ve 2017/412 esas, 2018/283 sayılı kararı ile; “…sanık hakkında 28/10/2016 tarihinde aynı suçtan soruşturma başlatıldığı, 08/11/2016 tarihli rapor esas alınarak kovuşturmaya yer olmadığına dair 06/03/2017 tarihli kararın verildiği ve kesinleştiği, kesinleşmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan sonra ortaya çıkan yeni delil üzerine yeni bir soruşturma yürütülüp neticelendirilmeden, kesinleşmiş soruşturmaya sonradan dahil olan bir rapor üzerine TCK’nın 191/4. ve 5. maddeleri anlamında bir ihlali sabit kabul edip mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı” gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/11/2014 tarihli ve 2014/95499 soruşturma, 2014/1154 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 28/10/2016 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma evresi sonucunda ele geçen maddenin uyuşturucu madde olarak değerlendirilmediği gerekçesiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2017 tarihli ve 2016/164578 soruşturma, 2017/22478 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, elde edilen 27/03/2017 tarihli ek uzmanlık raporunda şüpheli üzerinde ele geçirilen maddenin uyuşturucu madde olduğunun tespiti sonucu denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiği gerekçesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/412 esas, 2018/283 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.", 191/4-b maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ve 191/5. maddesinde " Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Kanun’un 172/2. maddesinde, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklinde düzenlemeye yer verildiği;

Somut olayda, sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca uyuşturucu kullanma eylemi nedeniyle verilen 04/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını takiben, erteleme süresi içerisinde işlenmiş olan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, 06/03/2017 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmiş olduğu ve şüpheli lehine müktesep hak doğurduğu sonradan dosyaya dahil olan delil üzerine açılan kamu davası nedeniyle mahkumiyet kararı verilemeyeceği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de,

5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinde erteleme süresi içerisinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı bir soruşturma veya kovuşturma yapılamayacağı şeklinde yer alan düzenleme dikkate alındığında, esasen 28/10/2016 tarihinde işlenen suçtan dolayı ayrı bir soruşturma yapılmaması, erteleme kararı verilen soruşturma dosyası üzerinden yürütülüp sonuçlandırılması gerekirken ayrı soruşturmaya kayıtla kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi anılan düzenlemeye aykırı olup usûlen hatalı olduğu anlaşılmakla birlikte,

Sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, anılan beraat kararı sonrası aynı eylemden ötürü uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olamayacağı, kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonrası aynı eylem nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesi kapsamında yeni delil elde edilmesi durumunda merciinden kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasını takiben iddianame düzenlenmesi gerektiği, bu hususun kovuşturma şartı olduğunun kabulü gerekeceği ve mahkemece, anılan Kanun’un 223/8-2. cümlesi uyarınca kovuşturma şartının yerine getirilmediği hallerde durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, söz konusu suç ile ilgili bir daha kovuşturma yapılmasını önleyecek şekilde beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/412 esas, 2018/283 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında 17/05/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/11/2014 tarihli ve 2014/95499 soruşturma, 2014/1154 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, sanığın erteleme süresi içerisinde 28/10/2016 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ele geçen maddenin uyuşturucu madde olarak değerlendirilmediği gerekçesiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/03/2017 tarihli ve 2016/164578 soruşturma, 2017/22478 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinden sonra, 27/03/2017 tarihli ek uzmanlık raporunda şüpheli üzerinde ele geçirilen maddenin uyuşturucu madde olduğunun belirlenmesi üzerine, şüphelinin erteleme kararını ihlâl ettiği gerekçesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/412 esas, 2018/283 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.", 191/4-b maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ve 191/5. maddesinde "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı, yine 5271 sayılı Kanunun 172/2. maddesinde, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklinde düzenlemeye yer verildiği;

Somut olayda, sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle verilen 04/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını takiben, erteleme süresi içerisinde işlenmiş olan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, 06/03/2017 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmiş olduğu ve şüpheli lehine kazanılmış hak doğurduğu, sonradan dosyaya dahil olan delil üzerine açılan kamu davası nedeniyle mahkûmiyet kararı verilemeyeceği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de,

5237 sayılı Kanunun 191/5. maddesinde erteleme süresi içerisinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı bir soruşturma veya kovuşturma yapılamayacağı şeklinde yer alan düzenleme dikkate alındığında, 28/10/2016 tarihinde işlenen suçtan dolayı ayrı bir soruşturma yapılmaması, erteleme kararı verilen soruşturma dosyası üzerinden yürütülüp sonuçlandırılması gerekirken ayrı soruşturmaya kayıtla kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi anılan düzenlemeye aykırı olup usûlen hatalı olduğu anlaşılmakla birlikte,

Sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, anılan beraat kararı sonrası aynı eylemden ötürü uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olamayacağı, kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonrası aynı eylem nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 172/2. maddesi kapsamında yeni delil elde edilmesi durumunda mercinden kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasını takiben iddianame düzenlenmesi gerektiği, bu hususun kovuşturma şartı olduğunun kabulü gerekeceği ve mahkemece, CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca kovuşturma şartının yerine getirilmediği hallerde durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, söz konusu suç ile ilgili bir daha kovuşturma yapılmasını önleyecek şekilde beraat kararı verilmesi, kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma” kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 tarihli ve 2017/412 esas, 2018/283 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 17/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4399, Karar No: 2019/10228, Tarih: 20.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4399 E.  ,  2019/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2018 gün ve 2018/658 Esas, 2018/892 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 20.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/84, Karar No: 2022/809, Tarih: 15.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/84 E.  ,  2022/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

.

Sarkıntılık suretiyle basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın TCK'nın 102/1-2.cümle, 62, 53, 51 ve 51/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 37. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.02.2015 tarihli ve 320-45 sayılı hükmün katılan mağdure vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 27.11.2018 tarih ve 3104-7026 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.10.2019 tarih ve 71698 sayı ile;

"...16.07.2014 günü saat 20.30 sıralarında sanığın aynı büroda çalışan katılanın odasına gelip anlamsız bir takım sözler söyledikten sonra 'eli ile yanağından tutarak dudaklarından öpmeye çalışmak' suretiyle atılı suçu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece de suçun sübut bulduğuna kanaat getirilmiş ve sanık hakkında TCK'nın 102/1 madde 2.cümlesi, 62, 53/1-3, 51/1-3 maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, hapis cezasının ertelenmesine, 3 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

Katılan, meydana gelen olaydan sonra olayı önce arkadaşı ...'e anlattığını, akabinde Begüm İlerci, ... arkadaşı... Çengel, büronun yöneticisi Av. ... ve nihayetinde diğer patronu olan ...'a anlattığını, sanığın kendisinden özür dilemesini istediğini, hatta patronlarının beyanlarından sanığın ... akdinin feshedileceği anlamını çıkardığını, ... ile konuşmasından önce Baro'ya ve Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunduğunu beyan etmiştir.

Sanık ise aşamalardaki tüm savunmalarında atılı suçlamayı reddetmiştir.

Olayın görgü tanığı bulunmamaktadır.

Olayın oluş tarihi 16.07.2014 olup şikayet tarihi ise 20.08.2014'tür. Katılan alınan ifadesinde sanığın kendisinden özür dilemesini beklediği için şikayetini ertelediğini, özür dilemediği gibi işten çıkarılması için girişimlerde bulunduğu gerekçesi ile şikayette bulunduğunu ifade etmiştir. Olay tarihi ile şikayet tarihi arasında bir ayı geçen bir süre mevcuttur.

Katılanın olayın akabinde olayı resmi makamlara iletmek yerine arkadaş çevresinden bazı kişiler ile ... arkadaşı ve patronlarına anlattığı, kendi beyanına göre sanıktan beklediği özrün gelmemesi ve işten çıkarılması ihtimalinin doğması üzerine şikayette bulunduğu gözetildiğinde, olayın intikal şekli ve zamanına göre sanığın atılı suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak bir delille ispatlanamadığı, şüpheden sanığın yararlandırılması gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Katılanın olayın akabinde olayı resmi makamlara iletmek yerine arkadaş çevresinden bazı kişiler ile ... arkadaşı ve patronlarına anlattığı, kendi beyanına göre sanıktan beklediği özrün gelmemesi ve işten çıkarılması ihtimalinin doğması üzerine şikayette bulunduğu gözetildiğinde, olayın intikal şekli ve zamanına göre sanığın atılı suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak bir delille ispatlanamadığı, şüpheden sanığın yararlandırılması gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 22.01.2020 tarih ve 7082-625 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; yargılama konusu suçla doğrudan ilişkisi olmayan ve duruşmada ortaya konularak tartışılmayan hususların da esas alınması suretiyle oluşturulan hükmün, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe niteliğinde bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli karar duruşma zaptının "Gereği Düşünüldü" başlıklı bölümünde özetle; "İlk duruşma öncesinde duruşma hakiminin mahkeme kaleminde bulunduğu sırada adliyenin sabit telefonundan Yargıtay 13. Ceza Dairesinin Başkanı ... Ruhi Us adına avukat damadının görüşmeye geleceği bilgisi sonrasında sanık ve vekili Avukat.....'ın duruşma hakiminin odasına geldiği ve ... Ruhi Us'un...Aykaş'ın kayınpederi olduğunu söyledikleri ve ... Coşan'ın facebookta uygunsuz fotoğraflarının bulunduğunu söyledikten sonra duruşma hakiminin bunları ispatlamazsanız çok kötü bir şey, duruşmada savunma hakkınız varken bu şekilde girişimlerde bulunamazsınız denildiği, daha sonra ... Belediye Başkanı olduğunu söyleyen ...'ın ilk duruşmadan önce duruşma hakimiyle görüşmeye geldiği, kabul edilmediği, yargılama haricinde duruşma hakiminin vicdani kanaatini etkilemeye yönelik girişimlerin sanık ve yakın çevresi tarafından gerçekleştirildiği, yargılama konusu olayda sanığın suç tarihinde ... Coşan'a yanağından tutmak suretiyle öpmeye yönelik davranışının sabit olduğuna ve ... verenin mağdureyi özür dilenecek beklentisi içerisinde oyaladığı, mahkemede tam bir vicdani kanaat oluştuğundan..." şeklinde hususların bulunduğu,

... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli ve 320-45 sayılı gerekçeli kararının "Değerlendirme" başlıklı bölümünde özetle;