muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5535, Karar No: 2022/19891, Tarih: 29.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5535 E.  ,  2022/19891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini de kapsadığı halde, bu suç yönünden kurulan hükümlere ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23032, Karar No: 2024/4738, Tarih: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23032 E.  ,  2024/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3801 E., 2023/533 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2021/3801 Esas, 2023/533 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 241-807 sayılı kararı ile, sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin, sanık ve müdafii tarafından istinaf edildiği, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirilmeksizin yalnızca sanığın istemi incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.10.2023 tarihli ve 205-542 sayılı kararında da belirtildiği üzere; Bölge Adliye Mahkemesince bu talep değerlendirilmeden karar verilmesinin hükmün kanun yolu incelemesi bakımından bütünlüğünü bozması, ilk derece mahkemesince verilen bir kararın istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesi denetiminden geçmiş olmasının, söz konusu kararın olay tespiti bakımından hatasız olduğu konusunda kesin bir güvence oluşturmaması, Yargıtayın görevi olan hukuksal denetimi sağlıklı bir şekilde gerçekleştirebilmesi için somut olayın objektif bir bakış açısıyla, hukuksal açıdan duraksamaya yer bırakmayacak biçimde tespit edilmiş ve delil değerlendirmesinin hatasız şekilde gerçekleştirilmesine bağlı olması, sanık hakkında kurulan hükmün bir bütün teşkil etmesi ve herhangi bir noktadan kanun yoluna gidilmesi veya bozulması hâlinde diğer noktalarının kesinleşmesinin, diğer bir deyişle kısmi kesinleşmenin mümkün olmaması, sanık ve müdafii aynı hükme karşı istinaf yoluna başvurmuş olmalarına rağmen sadece müdafinin talebi üzerine verilen kararın usulüne uygun olarak istinaf yolu incelemesinin sonuçlandırılmış olduğunu göstermemesi, verilen bu karar hukuk aleminde varlığını sürdürürken bu kez sanığın istinaf talebi ayrıca değerlendirilerek aynı hüküm hakkında yeni bir istinaf kararı verilememesi, sanık hakkındaki hükme dair daha önce istinaf merciince karar verilmiş olması hâlinde merciin bu hükmü yeniden incelemesinin ancak daha önce verilmiş kararın bozularak ortadan kaldırılması hâliyle sınırlı bulunması hususları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde;

İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından değerlendirilmeksizin yalnızca sanığın istemi incelenerek esastan ret kararı verilmesi nedeniyle sanık ve müdafiinin istinaf talepleri birlikte değerlendirilerek yeniden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından değerlendirilmeksizin yalnızca sanığın istemi incelenerek esastan ret kararı verilmesi nedeniyle sanık ve müdafiinin istinaf talepleri birlikte değerlendirilerek yeniden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14960, Karar No: 2015/22823, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14960 E.  ,  2015/22823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/275-2014/424

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazlar başka mahalleden olduğu gibi değerlendirmeye esas alınan emsallerin ortalamasının alınması ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların tüm özellikleri karşılaştırılıp üstün ve eksik yönleri açıkça belirtilmeden soyut ifadelerle bedel belirlenmiş olması nedenleriyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu ./..

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16668, Karar No: 2017/26648, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16668 E.  ,  2017/26648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5902, Karar No: 2020/10163, Tarih: 01.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5902 E.  ,  2020/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi asıl dosya davalıları vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Mahkemenin 2013/618 Esas sayılı dosyasına kayıtlı olarak açtığı davasında;

Başbakanlık ... ile ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş'yi davalı göstererek; 30.06.2009-26.11.2012 tarihleri arasında ... ... Sitesi'nde bina görevlisi olarak çalıştığını, aylığının gecikmeli ve eksik ödenmesi, oturduğu kapıcı dairesine doğalgaz aboneliği yaptırılmaması nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı 27/09/2013 tarihinde Diyarbakır 1. İş Mahkemesi'nin 2013/1135 Esas sayılı dosyasına kayıtlı olarak açtığı davasında ise; bu defa Başbakanlık ... ve ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş ve ... ... Site Yönetimini davalı göstererek aynı gerekçelerle, aynı taleplerde bulunmak suretiyle iki davanın birleştirilmesini istemiştir. Diyarbakır 1. İş Mahkemesi tarafından birleştirme kararı verilmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının Başbakanlık ... tarafından oluşturulan diğer davalı ... Geçici Site Yönetimi nezdinde ve ...’den iş üstlenen ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş. firması işçisi olarak çalıştığı, her üç davalının da davacı işçinin alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tüm davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/12730 Esas, 2018/10552 Karar sayılı ilamı ile HMK 297/2. maddesi gereğince asıl ve birleşen davalar bakımından ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle; birleşen davanın davalılar Başbakanlık ... ve ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş. bakımından HMK'nın 114/1-ı maddesi gereğince derdestlik nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne dair karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, asıl dosya davalıları Başbakanlık ... ile ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, asıl dosya davalıları Başbakanlık ... ile ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, asıl dosya davalılarının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda; davacı 02.01.2012-26.11.2012 tarihleri arasında fazla çalışma yaptığını ve hafta tatili gününde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı Site Yönetimi vekili tüm sitenin kalorifer kazanlarının otomasyon sistemleriyle çalıştığını, insan müdahalesi olmadığını, kömür alımının ise günde 2-3 defa olduğunu davacının fazla çalışması bulunmadığını ileri sürmüştür.

Davacı tanığı Mehmet Sıddık; “Mesaimiz imza çizelgesine göre sabah 08.00’de başlayıp akşam 16:00’da sona eriyordu, ancak kış aylarında kazan yakılması nedeniyle mesai saatleri belli olmuyordu gece 24:00’e kadar çalışılıyordu, yaz aylarında bahçe sulaması gibi işler nedeniyle mesai akşam saat 20:00’ye kadar uzuyordu, hafta tatili yapmıyorduk, haftanın tüm günlerini belirtiğim şekilde çalışıyorduk,” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Karara dayanak alınan bilirkişi raporunda ise; günlük yada haftalık çalışma süresine ilişkin bir belirlenme yapılmaksızın, varsayıma dayalı şekilde kış aylarında kalorifer için günlük 3 saat, yaz aylarında ise bahçe sulama için günlük 1 saat fazla çalışma yapıldığı ve hiç hafta tatili yapılmadığı kabulüyle hesaplama yapılmıştır.

Oysa, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından daha önce temyiz incelemesi yapılmış olan 2017/20783 esas sayılı dosyasında, davalı işyerinde bina görevlisi olarak çalışan dosya davacısının “kalorifer yakılmayan dönemde 08.00-17.00 saatleri arasında 1 saatlik dinleme süresi hariç günlük 8 saat ve haftanın 6 günü olmak üzere 48 saat çalışarak haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı, kaloriferlerin yakıldığı dönemde ise normal mesai dışında günlük 2 saatten haftanın 6 günü çalışılan haftalarda haftalık 12 saat, haftanın 7 günü çalışılan haftalarda ise haftalık 14 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiş olduğu anlaşılmakla, davacının bozma ilamında belirtilen şekilde çalıştığı hususunun kabulü ile yapılacak hesaplamaya göre fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacaklarının yeniden belirlenmesi dosya kapsamına daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, yazılı şekilde çalışma süreleri somutlaştırılmadan farazi değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporuna göre verilen karar isabetsiz bulunup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11493, Karar No: 2024/10638, Tarih: 07.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11493 E.  ,  2024/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/111 E., 2024/179 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/354 E., 2021/61 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli ve 2021/1999 E., 2023/1639 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 11.11.2020 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine..." dair bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, davanın reddigerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, davanın reddigerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4173, Karar No: 2010/6203, Tarih: 29.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4173 E.  ,  2010/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/162013

MAHKEMESİ :(GAZİANTEP) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :02/04/2007 gün ve 451/177

SUÇ :Kasten öldürmekten ve izinsiz bıçak taşıma

Y.. S..'ı kasten öldürmekten ve izinsiz bıçak taşımaktan sanık İ.. U..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GAZİANTEP) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/04/2007 gün ve 451/177 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosyada mevcut Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2007 gün ve 2006/451 esas sayılı yazısı ekinde bulunan aynı tarihli nüfus kayıt örneği ve Dairemizce Uyap-Mernis kapsamındaki yetkiye dayanılarak temin edilen 29.09.2010 günlü nüfus kayıt örneğinden, sanık İ.. U..'un hükümden sonra 16.09.2007 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, ölüm tarihini içeren nüfus kayıt örneğinin getirtilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin

BOZULMASINA, 29.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5788, Karar No: 2012/8979, Tarih: 04.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5788 E.  ,  2012/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 11.333.33 TL'lik takibe vaki itirazın iptali ve inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ödeme emrinin davalı borçlunun ikamet adresine tebliğ edildiği, takibin davalı borçlunun ikamet adresinde başlatılması gerektiği gerekçesiyle davacının yetkiye ilişkin itirazın kaldırılması davasının reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, ödenmeyen miras hissesine göre kira alacağı istemişse de hukuki niteliğin tayini HUMK.nun 72/2 ve 179/3 ve 6100 sayılı HMK.nun 31.madde hükümleri gereğince hakime ait olduğundan bu aydınlatma yapılarak, dava ecrimisil isteğine dayanmakta olup, bu istek aynı zamanda haksız fiil niteliği taşımaktadır.İlamsız icra takibinin taşınmazın bulunduğu yer olan ...’te yapılmış bulunmasına göre davalının icra takibindeki yetki itirazının reddi ile davanın İİK.nun 67/1.maddesi hükmü gereğince görülüp esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile sonucundan anlaşılacak şekilde yetkiye ilişkin itirazın kaldırılması davasının reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9794, Karar No: 2016/7638, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9794 E.  ,  2016/7638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının, 19.10.2012 havale tarihli temyiz dilekçesinde; sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebi bulunduğu halde tebliğnamede bu suça ilişkin bir görüşe yer verilmediği anlaşıldığından, 18.04.2016 tarihinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği halde, bu hususta ek tebliğname düzenlenmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmesinin temini amacıyla dosyanın yeniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.