muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14500, Karar No: 2023/1299, Tarih: 16.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14500 E.  ,  2023/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Hükmü Kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 148 ada 102 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, bedelin fahiş belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, objektif değer artışının yüksek belirlenmesi gerektiğini, kapital faizin hatalı belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, bedelin fahiş belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, objektif değer artışının yüksek belirlenmesi gerektiğini, kapital faizin hatalı belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği; ancak objektif değer artış oranının %50 oranında olması gerektiği, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, objektif değer artışı verilmemesi gerektiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun)369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2215, Karar No: 2013/20550, Tarih: 11.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2215 E.  ,  2013/20550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma ( Yoksulluk Nafakası )

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.09.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ......ğelmedi. Gelmeyen davalının mazeret dilekçesi gönderdiği ve temyizi doğrultusunda karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.09.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12087, Karar No: 2012/14424, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12087 E.  ,  2012/14424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan ve davalı idareye ödenen 13.157,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının Maltepe Askeri Lisesini bitirdikten sonra kaydolduğu Kara Harp Okulundan 01.08.2000 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, davacı adına çıkarılan 5.647,00 TL ana para borcu, 6.233,93 TL faiz borcu ve faiz borcunun tahsili için açılan davadan kaynaklanan 1.277,18 TL yargılama giderinin davalı idare hesabına yatırıldığını, daha sonra davacının askerlik muayenesi esnasında sağ böbreğinin bulunmadığı ve askerliğe elverişli olmadığının anlaşıldığını, bu durumun doğuştan olduğunu, askerliğe elverişli olmamasına rağmen, yapılan sıhhi kontrollerin ciddi olmamasından dolayı Askeri Lise'ye ve Harp Okulu'na alındığını, okula girerken böbreğinin birinin olmadığının tespit edilememesinde davacının kusurunun bulunmadığını, davalı idarenin tahsil ettiği miktarın haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek davalı idareye ödenen toplam 13.157,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının Kara Harp Okulundan 01.08.2000 tarihinde kendi isteğiyle ilişiğinin kesildiği, davacı tarafından adına çıkarılan 5.647,00 TL ana para, 6.233,93 TL faiz ve 1.277,18 TL yargılama gideri borcunun davalı idareye ödendiği, en son ödemenin 08.10.2002 tarihinde yapıldığı, davacının 30.03.2010 tarihinde yaptırdığı sağlık kontrolünde sağ böbreğinin bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır. 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun 115. maddesinde askeri öğrencilerin kendilerine yapılan masrafları ödemek suretiyle istifa edebilecekleri, yapılacak hesaplamada personel ve amortisman giderleri hariç, masrafların, sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için kanuni faizi ile birlikte hesaplanacağı belirtilmiştir. Davalı idare, bu yasal düzenlemeye ve Kara Kuvvetleri Komutanlığına Bağlı Askeri Öğrencilerin Eğitim ve Öğrenimleri Süresince Tazminata Esas Maliyetleri Broşüründeki verileri dikkate alarak davacıya yapılan eğitim masraflarını tahsil etmiş, ayrıca davacının 6000 Sayılı Yasadan yararlanmak için yaptığı müracaat üzerine, tahsil edilen 5.352,99 TL personel amortisman giderini davacıya iade etmiştir. Bu durum karşısında, davacının okulla ilişiğinin kesilmesinin sağlık sebeplerine dayalı olmadığı, kendi isteğiyle ayrıldığı, davalı idarece eğitim masraflarının tahsil edilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı dikkate alınarak mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken, davacının askeri öğrencilikten ayrılmasının sağlık sebebine dayalı olduğu gerekçesiyle, davalı idareye ödenen miktarın iadesi yönünde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4547, Karar No: 2019/6664, Tarih: 22.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/4547 E.  ,  2019/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazların, dosya arasında bulunan fen bilirkişi raporuna göre, Mahmudiye Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilen 101 ada 1 ve 2 parsel, 102 ada 1 parsel, 103 ada 1 parsel, 104 ada 1 parsel, 105 ada 1 parsel, 106 ada 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21 parsel, 107 ada 1 parsel, 108 ada 1 parsel, 109 ada 1 parsel ve 110 ada 1 parsel numaralı kadastro parsellerinden geldikleri, bu taşınmazların Mahmudiye Köyü İhtiyar Meclisi'nin 03.07.2006 tarih ve 2 kararı ve Mesudiye Tapu Müdürlüğü'nün 03.07.2006 tarih ve... yevmiye numarası ile S.S. Mahmudiye Konut Yapı Kooperatifine satışının yapıldığı, sonrasında ise Ordu İl Genel Meclisi'nin 07.09.2007 tarih ve 2007/134 sayılı kararı ile onanıp kesinleşen imar planı kapsamında imar parsellerinin oluşması sonucunda iş bu davaya konu taşınmazların oluştuğu anlaşılmakla; Dava dosyasının denetlenebilmesi için, ... İlçesi ... Köyü'nde yapılan tesis kadastrosu sırasında 101 ada 1, 2; 102 ada 1; 103 ada 1; 104 ada 1; 105 ada 1; 106 ada 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21; 107 ada 1; 108 ada 1; 109 ada 1 ve 110 ada 1 sayıları ile tespitleri yapılan taşınmazlara ait tesis kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin (tapu kaydı, vergi kaydı, Mahkeme ilamı vs.) ve tesis kadastro sonucu oluşan ilk tapu kayıtlarının ve bunların tüm tedavüllerinin (imar, ifraz, satış vs.) ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması; yine anılan raporda taşınmazların Köy Tüzel Kişiliği tarafından S.S. Mahmudiye Konut Yapı Kooperatifine satıldıkları belirtilmekle, anılan kadastro parsellerinin satışına ait akit tablolarının ve yine Kooperatif tarafından yapılan satışlara ilişkin akit tablolarının tümünün Tapu Müdürlüğünden istenerek dosya arasına konulması; yine teknik bilirkişi raporlarında kadastro parsellerinin imar planına tabi tutuldukları belirtildiğinden, imar planını gösterir pafta ile imar ve parselasyon plan örneklerinin,

2- Davacı Hazinenin dayandığı Mesudiye Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1985/84 Esas ve 2001/166 Karar sayılı dava dosyasının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4282, Karar No: 2014/10085, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4282 E.  ,  2014/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.12.2013

No : 2012/1174-2013/1271

Dava, davacının davalı işverenin A..Ş..F..daki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1 - Davacının işçi sicil kartından, davalı işyerinde, geçici işçi olarak, 29.09.1988 – 03.02.1991 tarihleri arası dönemlerde, şeker ambarı bölümünde gösterilen 05.09.1991 – 18.11.1991 tarihleri arasında, işçi sicil kartında, meydan (inşaat) bölümü belirtilmesine rağmen, işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesinde, anılan dönem, şeker ambarı olarak gösterilmiş, 19.11.1991 – 27.09.1999 tarihleri arasında, işçi sicil kartında şeker ambarı bölümünde çalışmaları görülmesine rağmen, işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesinde, 19.11.1999 – 11.03.1999 tarihleri arasında şeker ambarında, 23.09.1999 – 30.01.2000 tarihleri arasında laboratuar bölümünde gösterilen davacının, işçi sicil kartında, 28.09.1999 – 01.10.2008 tarihleri arasında laboratuar bölümünde geçen çalışmaları olduğu, mahkemece, davalı işverenin A.. Ş..F..daki çalışmaları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanma istemli emsal davalarda düzenlenen 19.11.1999 ve 13.10.2001 tarihli keşif tutanakları ile bilirkişi raporlarını değerlendiren bilirkişi raporunu esas alarak, davacının 29.09.1988 – 01.10.2008 tarihleri arasındaki çalışmalar yönünden davanın kabulüne dair, hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarının irdelenmesinde laboratuar bölümündeki çalışmaların kabulü yönünden isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının 05.09.1991 – 18.11.1991 tarihleri arasında sicil kartına göre meydan (inşaat) bölümünde, işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesine göre ise şeker ambarında belirtilen, yine, 23.09.1999- 27.09.1999 tarihleri arasında sicil kartına göre şeker ambarında, işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesine göre ise laboratuar bölümünde görülen çalışmalara ilişkin olarak davacının, işyerinin hangi bölümünde görevli olduğu ve davacının yaptığı işin ne olduğuna ilişkin çelişki giderilmeden ve bilirkişi raporu ile emsal dava dosyalarındaki bilirkişi raporlarında meydan bölümünün dışlandığı, şeker ambarı bölümü yönünden ise somut bir irdeleme yapılmadığı, davacının 05.09.1991 – 18.11.1991 ve 23.09.1999- 27.09.1999 tarihleri arasındaki dönemlerdeki çalışmalarının geçtiği bölüm ve yaptığı iş tespit edilip, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamında belirtilen koşulları taşıyıp taşımadığının somut olarak araştırılıp irdelenmediği anlaşılmıştır.

O nedenle, 05.09.1991 – 18.11.1991 ve 23.09.1999- 27.09.1999 tarihleri arasındaki dönemlerdeki çalışmalarında, hangi işi yaptığının dökümlü olarak bildirilmesi için, davalı işverenden bilgi istenmeli, çalışılan bölüm ve yapılan işe ilişkin çelişki giderilmeli; davacının, 05.09.1991 – 18.11.1991 ve 23.09.1999- 27.09.1999 tarihleri arasındaki dönemlerdeki çalışmalarında meydan bölümünde olması halinde; meydan bölümündeki dönem dışlanmalı, meydan bölümü dışında şeker ambarı bölümünde çalışma olması, ya da, dava dosyası kapsamındaki bilirkişi raporu ve emsal olarak kabul edilen dosyalardaki keşif tutanakları ve bilirkişi raporlarında etraflıca araştırılıp 506 sayılı Yasanın ek 5. maddesi kapsamında somut olarak değerlendirilen bölümlerden olmayan bölümlerde çalışmasının olduğunun tespit edilmesi durumu ile sicil kartı ve işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesinde çelişki bulunmayan şeker ambarı bölümündeki çalışmaları yönünden, davacının çalışma koşullarının belirlenmesi için, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmalı, davacının gördüğü işin türü ve niteliği, kapsamı, diğer bir anlatımla yaptığı işin geçtiği yerin sözü edilen olumsuz fiziksel dış etkenlere maruz kalan yerlerden olup olmadığı, açık ve kesin biçimde ortaya konulmalı, ilgili madde hükmüne göre sınırlı olarak sayılan iş kolunda çalışanların itibari hizmet süresinden yararlanabileceği de gözetilerek denetlemeye elverişli, çelişkiden uzak olarak düzenlenecek rapora göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik araştırma ve incelemeye karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2 – Kabule göre ise;

A-) Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5.

maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, kurulan hükümde, kabul edilen dönemler yönünden işveren tarafından bildirilen çalışma gün sayısı ve buna isabet eden itibari hizmet gün sayısının açık ve net olarak belirtilmemesi;

B-) Hüküm fıkrasının 6. paragrafında düzenlenen yargılama giderleri kısmında, yargılama giderinin infazda tereddüte yer verecek şekilde davalıdan tahsiline hükmolunması;

Usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan T.. Ş..F..A.Ş. Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 06.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4427, Karar No: 2011/10377, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4427 E.  ,  2011/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında, ... köyü 195 ada 2 parsel sayılı 1.756,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, davalı yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 21.05.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan Orman Bilirkişi ... , Ziraat bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda ve keşifteki hakim gözleminde; 1.756,29 m2 yüzölçümlü çekişmeli taşınmaz üzerinde 15 tane pırnal meşe çalısı ve 3 tane 20-25 yaşlarında kızılçam ağacı bulunduğu belirtilmiştir. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda ayrıca çekişmeli taşınmazın 1963 ve 1976 tarihli memleket haritalarında açık alan, 1995 tarihli memleket haritasında ise çalılık olarak gözüktüğünü belirtmiş ve rapora ekli aplikeli 1995 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmaz çevresinde yapraklı ağaç, ibreli ağaç ve çalılık rumuzları bulunan yeşil renkli alanda işaretlenmiştir.

Bu durumda; çekişmeli taşınmazın en az 1995 yılından bu yana kullanılmadığı, üzerinde 15 tane pırnal meşesi ve 3 tane kızılçam ağacı bulunduğundan henüz imar ihya edilmediği, kadastro tespit tarihi olan 2008 yılına kadar 20 yıl süreyle nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve duruşmada dinlenen tanık çekişmeli taşınmazın önceleri davalının babası ölümüyle de davalı tarafından ... yıllar kullanıldığını ifade etmişler ise de resmi belgelerle örtüşmeyen tanık ve yerel bilirkişi beyanlarına değer verilemez .

Çekişmeli taşınmazın 1995 tarihli memleket haritasındaki görünümü ve eylemli durumu karşısında imar ihya edilmediği, tarım arazisi niteliğinde bulunmadığı, davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek Hazinenin davasının kabulüne karar vermek gerekirken aksi düşünce ile dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA 22/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.