muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10151, Karar No: 2024/11872, Tarih: 17.09.2024

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılamada davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmak suretiyle 14.02.2021 tarihine kadar hesaplanan fark ücret alacağının tespit edildiği ve davacının ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin uygulandığını, davacının ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı uygulandığını, oran içeren bir sözleşme bulunmadığını, fark taleplerinin yerinde olmadığını, ücreti düşürülmediğinden dava dilekçesindeki taleplere hak kazanılamayacağını, hükmedilen faiz başlangıcı ile faiz oranına da itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen fark alacakların davalı lehine usuli kazanılmış hak dikkate alınarak hesaplanmasına, faiz oranı ve faiz başlangıcına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3067, Karar No: 2018/10965, Tarih: 05.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3067 E.  ,  2018/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Perakende Satış Aş. Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketlerce düzenlenen elektrik faturalarında, kayıp-kaçak, psh sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedelleri adı altında haksız ve kanunsuz olarak fazladan tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazlaya dair talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik kayıp kaçak bedeli olarak 100,00TL, psh sayaç okuma bedeli oarak 100,00TL perakende satış hizmeti olarak 100,00TL iletim bedeli olarak 100,00TL, dağıtım bedeli olarak 100,00TL olmak üzere toplam 500,00TL 'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı şirketlerden tespit edilecek sorumlulukları oranında tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak, açılan davanın miktar itibariyle Büyükşehir Tüketici Hakem Heyeti'nin görev sınırı içinde kaldığından bahisle davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 29.12.2016 tarih ve 2016/15050 E.- 2016/17031 K. Sayılı ilamı ile, "taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinin, tacir olan davacı şirketin ticari faaliyetleri için elektrik tedarik etmek üzere aktedildiği anlaşıldığından, davaya bakma görevinin ticaret mahkemelerinin görevi içerisinde olduğu, buna görw yargılamanın genel hükümlere göre Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yapılması gerekirken, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla, açılan davada miktar itibariyle Büyükşehir Tüketici Hakem Heyetinin karar vermesi gerektiğinden bahsolunarak görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğu" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yasa uyarınca açılan dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davanın açıldığı tarihteki durum ve koşullar gözetilerek davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalı ...'ın aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalı ...'ın aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Eldeki davada, dosya kapsamında davacı tarafça yapılan yargılama gideri toplam 11.390,20 TL olmasına karşın ( 1000 TL bilirkişi ücreti ile 106,50 TL posta gideri, 10.000 Tl ek bilirkişi ücreti, başlangıçta yatırılan 29,20 TL peşin harç ve 254,50 TL davetiye gideri olmak üzere), mahkemece hüküm fıkrasının 3. Bendinde davacının yaptığı yargılama giderlerinin 22.607,40 TL olarak hüküm altına alınması doğru görülmemiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının tüm, davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. Bendinde yer alan "...22.607,40 TL..." ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine "...11.390,20 TL..." ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8929, Karar No: 2023/4627, Tarih: 04.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8929 E.  ,  2023/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/263 Esas, 2020/15 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 31

... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/766 Esas, 2020/1277 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve sınırının aşılması şartlarının oluştuğuna, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı olmadığına, haksız tahrik indiriminin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve sınırının aşılması şartlarının oluştuğuna, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı olmadığına, haksız tahrik indiriminin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ile suça sürüklenen çocuğun amcası temyiz dışı sanık ...'ın önceden ortak iş yaptıkları, ortaklıklarının bozulduğu ve sanık ...'ın mağdura 3.000 TL borcu olduğu, olay günü mağdurun alacağını istemek için sanık ...'ın iş yerine gittiği, aralarında tartışma çıktığı, o sırada iş yerinde bulunan suça sürüklenen çocuğun araya girerek tartışmanın büyümesine engel olduğu, mağduru dışarı çıkartarak sakinleştirdiği, evine kadar götürdükten sonra iş yerine döndüğü, kısa bir süre sonra mağdurun tekrar iş yerine gittiği, sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun iddiasına göre bu sırada mağdurun elinde bıçak olduğu, tekrar sanık ... ile tartışmaya başladıkları, suça sürüklenen çocuğun tartışmayı ayırarak tekrardan mağduru dışarı çıkardığı ve gönderdiği, sanık ...'ın bankaya gitmek için araç ile iş yerinden ayrıldığı, ancak yolda mağdur ile karşılaşması üzerine durarak araçtan indiği, aralarında kavga başladığı, her ikisinin de demir levye veya benzeri bir aleti tutarak birbirlerinin elinden almaya çalıştıkları ve karşılıklı birbirlerine vurdukları, tanık Murat'ın kavgayı ayırmaya çalıştığı, bu sırada sesleri duyan suça sürüklenen çocuğun olay yerine geldiği, yanında bulundurduğu ele geçirilemeyen bıçakla mağdura doğru üç kez hamle yaparak bıçağı sapladığı, mağdurun sırtında iki adet 5 cm'lik ve göğüs bölgesinde bir adet 5 cm'lik kesi oluşturacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, mağdurun yaralanmaları nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Adlî tıp raporları, sosyal inceleme raporu, suça sürüklenen çocuk savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Eleştiri nedeni yönünden;

Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdurun sırtında oluşan iki adet, göğsünde bir adet

beş cm'lik yaralanmalarının, solda hemotoraks ve pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

beş cm'lik yaralanmalarının, solda hemotoraks ve pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, meşru savunma ve sınırının aşılması şartlarının oluştuğuna, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı olmadığına, haksız tahrik indiriminin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin mağdur ve tanıkların beyanlarıyla uyumlu adlî tıp raporları ile saptandığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, olayda kullanılan suç aletinin öldürmeye elverişli olduğu, mağdurda meydana gelen yaralanmaların yerleri, nitelikleri ve nicelikleri birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun kastının, öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/766 Esas, 2020/1277 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5198, Karar No: 2015/13828, Tarih: 15.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5198 E.  ,  2015/13828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...'yı temsilen... Avukat ... Çinar ile davalı ... adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. İş Mahkemesinden verilen 10.03.2014 tarihli ve 2013/1441 esas, 2014/335 sayılı kararı Dairenin 18.09.2014 tarihli ve 2014/19123 esas, 2014/24485 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 15.04.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan ...’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak Kamu Personeli Dil Sınavında 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar idarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır. Dolayısıyla söz konusu zam ve primin kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu, bu nedenle dairenin bozma kararının maddi hataya dayandığı kanaatiyle, çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2015
Yargıtay — Esas No: 2011/4513, Karar No: 2012/227, Tarih: 10.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4513 E.  ,  2012/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut Dokunulmazlığını Bozmak ve Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek yersiz indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7844, Karar No: 2017/7347, Tarih: 16.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/7844 E.  ,  2017/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : .... ve diğerleri vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve diğerleri aleyhine 17/02/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ....'nin sahibi olduğu "..." adlı internet sitesinde ve ... Gazetesi'nin 23/01/2015 tarihli sayısında; "İşte ...'de Görevli İmamlar Ve Karanlık Faaliyetleri: ... ..." başlıklı haberin yayınlandığını, haberde davacının ... İl İmamı olarak ... bünyesinde görevlendirildiğinden bahsedildiğini, bu haber nedeniyle davacının kişilik haklarının davalılar tarafından ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davaya konu haberin son zamanda Türkiye’nin gündeminden düşmeyen güncel bir konu ile ilgili olduğu, aynı zamanda basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının fotoğrafları da yayınlanarak kamuoyunda suçlu olarak ilan edildiği, yasa dışı bir örgütün il imamı olarak gösterildiği, haberin objektif sınırlar içerisinde kalmak sureti ile yapılmış bir yayın olmadığı, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, davaya konu haber yayını nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.