muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13981, Karar No: 2010/16610, Tarih: 23.12.2010

... bakımından nitelik kaybetmesi nedeniyle 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesinin birinci fıkrası gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yer olmaması (Bu tür yerlerin ister itiraz sonucu, isterse itiraz edilmeden kesinleşen orman sınırı içinde kalması halinde, o yer tapulu olsa dahi mülkiyetinin tapu sahibine intikal etmeyeceği.), tapu kaydının yolsuz tescil niteliğinde olması halinde, sahibine hiç bir zaman mülkiyet hakkını kazandırmayacağı, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesinin birinci fıkra hükümlerine uymadığı, yani aslında orman olmadığı ve tapulu bulunduğu halde, yanlışlıkla orman sınırı içine alınmış ve sahibi tarafından itiraz edilmediği için hukuken orman sayılan yer haline dönüştüğü anlaşılarak, nitelik kaybetme ya da etmeme konusunda inceleme kurulları tarafından hiçbir araştırma yapılmadan, orman sınırlarının düzeltilmesi sonucu 2. maddenin ikinci fıkrası gereğince orman sınırları dışında bırakılması, çekişmeli taşınmazı içine alan ilk orman kadastrosu itirazsız kesinleşmiş olması, dayanılan tapu kaydının, taşınmaz orman sınırları içine alınmadan önce oluşturulması ve yüzölçümü ile geçerli olarak çekişmeli taşınmazı kapsaması, 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmemiş olması, 3116 Sayılı Yasanın Muvakkat 1. maddesi ya da başka bir kamulaştırma Yasası gereğince kamulaştırılmamış olması, orman sınırlamasının düzeltilmesi sonucu orman sınırı dışında bırakma işleminin 1744 Sayılı Yasanın yürürlükten kalktığı 1 Ocak 1984 tarihine kadar tamamlanmış olması koşullarının birlikte aranacağı, somut olayda, çekişmeli taşınmazın öncesi orman sayılan yer iken nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, çekişmeli parselin ifraz edildiği kadastro parsellerinin tesbitine esas alınan tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa hükümleri karşısında hukuki değerini yitirdiği, bu nedenle çekişmeli taşınmazın bu bölümünün tapu sahibi adına orman sınırları dışına çıkarıldığı kabul edilemeyeceği gibi, yöntemince uygulanmayan ve kapsamı yöntemince saptanmayan Ağustos 1322 tarih 2(1) sıra numaralı bu tapu kaydı, orman içinde kalan sınırlar ve mevkii ismi olan sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içerdiğinden, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, kayıt yüzölçümünden çok fazlaya, 248, 249 ve 250 sayılı parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kalan bölümlerine uygulandığından, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken, nitelik kaybı nedeniyle 1744 Sayılı Yasanın 2/1 maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan, eylemli olarak taşlık ve çalılık nitelikli çekişmeli parseli kapsadığının söylenemeyeceği,

Çekişmeli taşımaz, 1946 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu halde, 1963 yılında arazi kadastro ekiplerince bu durum göz önünde bulundurulmadan ikinci kez kadastrosunu yaparak o tarihde kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam eden taşınmaz hakkında sicil oluşturduğu 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayalı Yasanın 22/1. maddesi hükümlerine göre " Evvelce tespit, tescil veya sınırlandırma suretiyle kadastrosu veya tapulaması yapılmış olan yerlerin yeniden kadastrosu yapılamaz. Bu gibi yerler ikinci bir defa kadastroya tabi tutulmuşsa, ikinci kadastro bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayılır ve Türk Medeni Kanununun 934 üncü maddesine göre işlem yapılır. Süresinde dava açılmadığı takdirde, ikinci defa yapılan kadastro, tapu sicil müdürlüğünce re'sen iptal edileceği ", bu nedenle orman kadastrosundan sonra yapılan kadastronun ikinci kadastro olması nedeniyle TMY'nın 1026 (EMY. 934, İsviçre MY. 976) maddesi hükmüne göre iptal edilmesi gerektiği, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin ikinci kadastronun bulunduğu hallerde uygulanamayacağı, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı aksine, 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri olmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararların yok hükmünde, buna dayanan tescilinde, M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu, Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin özel yasalarına tabii olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olduğu, nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)”, gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesinde yasaya aykırı bir yön yoktur.

Kaldı ki, karar tarihinden sonra 27.01.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5831 Sayılı Yasanın 5. Maddesiyle, 6831 Sayılı Yasaya eklenen Ek.10. Maddesi uyarınca, Orman Yasasının; 20.06.1973 tarih ve 1744 sayılı Yasayla değişik 2. Maddesi, 23.09.1983 tarihli 2896 ve 05.06.1986 tarihli 3302 Sayılı Yasalarla değişik 2. Madde 1. Fıkra (B) bendi uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan yerler, çıkarma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez, yasa hükmü “orman sınırları dışına çıkarma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren” denmek suretiyle, orman dışına çıkarma tarihine kadar geriye yürütülmüştür.

Yine karar tarihinden sonra çıkan 30.04.2010 gün ve 2004/1- 2010/1 sayılı İçihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen ve tapuya tescil edilen orman kadastro (tahdit) sınırları içinde bulunan ve 1996/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile kabul edilen konunun bu içtihadı birleştirmenin kapsamı dışında olduğu, aynı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen, ancak tapuya tescil edilmeyen yerlerde 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre maki komisyonlarının yaptığı işlemlerin bir tespit niteliği taşıdığı, teknik ve hukuki anlamda orman kadastro (tahdit) sınırı dışına çıkarma işlemi olmadığı, 27/01/2009 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5831 Sayılı Yasanın 5. maddesi ile 6831 Sayılı Orman Yasasına eklenen ek 10. madde hükmünün maki tespit komisyonlarınca 5653 Sayılı Yasa uyarınca maki olarak tespit edilen yerlere de uygulanması gerektiği ve bunun sonucu olarak bu yerlerin tespit tarihinden itibaren imar, ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılmasına olanak bulunmadığı kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle; parselin (A) bölümüne ilişkin davanın kabulü, diğer bölüme ilişkin davanın reddi isabetliyse de, çekişmeli parselin (A) bölümünün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığından, 6831 Sayılı Yasanın 2/2 Maddesinin “Orman sınırları dışına çıkartılan bu yerler Devlete ait ise Hazine adına, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ise bu müesseseler adına, hususi orman ise sahipleri adına orman sınırları dışına çıkartılır. Uygulama kesinleştikten sonra tapuda kesin tashih ve tescil işlemi yapılır.” Hükmü gözetilerek, Hazine adına tapuya tesciline karar verilen çekişmeli parselin tapu kaydının beyanlar hanesine 6831 Sayılı Yasanın 2/B Maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığına ilişkin şerh yazılmasına karar verilmesi gerekirken, bu niteliği belirtilmeden Hazine adına tapuya tescil edilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında birinci bendde yer alan “1- Davanın kısmen Kabulüne, dava konusu ... ili Merkez İlçesi ... Mahallesi 6650 ada 6 sayılı parselin bilirkişi ... ... ...’in raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile gösterip kırmızı kalemle boyadığı 258 m2 bölümünün tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline.” cümlesinin hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine; bir numaralı bent olarak “1- Davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli ... Mahallesi 6650 ada 6 sayılı parselin ... Bilirkişi ... ... ...’in raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile gösterip kırmızı kalemle boyadığı 258 m2 bölümünün tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, bu bölümün tapu kaydının beyanlar hanesine tapu “6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı”nın yazılmasına, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23/12/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3281, Karar No: 2018/6153, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3281 E.  ,  2018/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkumiyetlerine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraati ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile tüm sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında ayrıca beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.10.2013 tarihli raporunda, mağdurede ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu ve depresif belirtiler denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiğinin, mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun, ruh sağlığının ...'ın eylemleri neticesinde bozulduğu ve diğer sanıkların fillerinin de mevcut bozulmayı arttırdığının bildirilmesi karşısında, sanık ... hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması hususunda şüphe oluştuğundan, şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesi de nazara alındığında söz konusu maddenin sanık ... hakkında uygulama imkanının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde tatbiki suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1375, Karar No: 2010/1384, Tarih: 22.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/1375 E.  ,  2010/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına dair, Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2004 gün ve 2000/162 Esas, 2004/327 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2021/8554, Karar No: 2021/14117, Tarih: 12.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8554 E.  ,  2021/14117 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 32. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 26. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “… Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı iş yerinde fazla mesai yaptığı hususunda tanık deliline dayanmış olup itibar edilen bilirkişi raporunda da davacının fazla mesai ücreti talebi davacı tanığının beyanları dikkate alınarak hesaplanmıştır. Dosya kapsamından ise davacı tanığının davalıya karşı davasının olduğu anlaşılmış olup bu itibarla sırf husumetli tanık beyanlarına dayalı olarak davacının fazla mesai ücreti hususunda karar verilmesi hatalıdır. Ancak dosya kapsamı, yapılan işin niteliği ve davalının beyanı dikkate alındığında, davacının yazın 08:00-18:00, kışın ise 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağının buna göre değerlendirilerek bir sonuca varılması gerekmektedir.

Davacının hafta tatili alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebi yönünden salt husumetli tanık beyanlarıyla söz konusu hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yaptığına ilişkin iddianın kanıtlandığı kabul edilerek hüküm tesis edilmesi isabetli olmamıştır.” gerekçesiyle verilen kararına karşı Bölge Adliye Mahkemesince “… dava tarihinin 16.12.2016 olduğu görülmüştür. Davacı tanığı ....'nün Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 21.08.2015 tarihinde talimatla tanık olarak dinlenildiği tarihte davalı işverene karşı açılmış davası bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle "Davacı tanığı ....'nün Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde talimatla tanık olarak dinlenildiği 21/08/2015 tarihinde davalı işverene karşı açılmış davası bulunmadığı” gerekçesi ile kısmen direnilmiş olup, davacı tanığının dinlendiği tarihten yaklaşık olarak bir yılı aşkın bir süre sonra davalı işverene karşı dava açtığı ve dosyada tanık olarak dinlendiği zamanda husumetli olduğunu gösterir başkaca bir verinin de bulunmadığı gözden kaçırılarak verilen bozma ilamının yerinde olmadığı, bu nedenle kısmî direnmenin doğru olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373'üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14653, Karar No: 2013/17408, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14653 E.  ,  2013/17408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan bağın (üzümün) 2008 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden (Arıcak) getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14016, Karar No: 2016/5156, Tarih: 16.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14016 E.  ,  2016/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.03.2016 (Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2014/19453, Karar No: 2014/18910, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19453 E.  ,  2014/18910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müştekilerin Isparta'daki askeri birliklerine katılmak üzere sanığın da içinde bulunduğu sivil otobüsle Ankara'dan yola çıktığı, sanığın, müştekilerle yolda tanışarak ... Dağ ve Komanda Birliğinde Astbsubay olarak görev yaptığını, orda kendilerine yardımcı olabileceğini, yanında bulunan askerlerin tezkere aldıklarını, bu nedenle kendisine bir koruma ve posta gerektiğini, ama bu görev için takım elbise alınmasının zorunlu olduğunu söylediği, paralarının olup olmadığını sorduğu, müştekilerin de paralarının olduğunu belirtmeleri üzerine, "siz paraları bana verin,... isimli mağazada takım elbise alalım, mağazadakileri ben tanıyorum, bana indirim yaparlar" dediği, müştekilerin de ayrı ayrı 350 TL olmak üzere 700 TL para verdikleri, sanık ve müştekilerin bir yerde durup takım elbise denemeye başladıkları, bir süre sonra sanığın ortadan kaybolduğu, böylece dolandırıcılık suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda, sanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, bu gerekçelere ve Yargıtay bozma ilamına dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11453, Karar No: 2012/19927, Tarih: 25.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11453 E.  ,  2012/19927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 04/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, okul müdürü olup davalılarında okul aile birliği başkanı ve üyesi olduğunu, kendisi hakkında verdikleri dilekçe ile şikayetçi olduklarını gerçeğe aykırı olarak yolsuzluklar yaptığını iddia ederek kişilik haklarına saldırıda bulunduklarını beyan etmiş, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların amacının bilgi alışverişi olduğu, olayın akışına uygun bilgilendirmek amacı ile hareket edildiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.