muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2408, Karar No: 2018/6276, Tarih: 26.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2408 E.  ,  2018/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15/11/2011-05/01/2013 tarihleri arasında iskelet ustası olarak en son net 1.000,00 TL aylık ücretle, haftanın 6 günü 08.30 ila 18.30 saatleri arasında çalıştığını, bu saatler dışında ayda ortalama 15-20 saat arası fazla mesai yaptığını, genel tatil ve resmi tatillerde çalıştığını ancak fazla çalışma ve genel tatil çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, 2013 yılı Ocak ayından 5 günlük ücret ile 2012 yılı Aralık ücretinin fark ücretinin ödenmediğini, 19.11.2011 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklanan hakları ile ilgili olarak İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nin 2012/831 E. Sayılı dosyasıyla dava açınca davalı tarafından 05.01.2013 tarihinde hürriyetinin tahdit edilerek darp edildiğini ve işten atıldığını, davalının işten çıkartmakta kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ve kötüniyet tazminatları ile ücret, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının açmış olduğu iş kazasına ilişkin tebligatın müvekkiline tebliğ edildiği gün işyerinde çalışan ... isimli kişiyle tartışıp işyerinden kaçtığını, ertesi gün işyerine geldiğinde ...’ya “ben hem çıkarım, hem tazminatımı alırım, kanunen alamıyorsam, zorla alırım” diyerek kül tablasını kırdığını, ...’nın boğazına sarıldığını, darp ve tehdit ettiğini, davacının davalı firma yetkilileri ve çalışanlarına karşı gerçekleştirdiği darp ve tehdit eyleminden sonra 4857 sayılı İş Kanunu madde 25/II/b gereğince haklı nedenle işten çıkarıldığını, davacının fazla mesai alacağının olmadığını, ücretlerinin ödendiğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, asgari ücretle çalıştığını, davacı iddiasının aksine davalı firma yetkililerini darp ve tehdit ettiğinden davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma hesabında 01/01/2013 ila 05/01/2013 tarihleri arasında kalan dönemde 4 gün olduğu halde kök raporda 26 hafta, ek raporda ise 16 hafta varmış gibi fazla hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11811, Karar No: 2023/12100, Tarih: 29.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11811 E.  ,  2023/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/203 E., 2023/378 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... Anadolu 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/322 E., 2021/332 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Dosya kapsamında komşu işyeri tanığı olarak dinlenen Faysal Çağın'ın ve Murat İlter'in çalışma kayıtlarının (sigortalılıkları, 4/b sigortalılık süreleri ve bu sigortalılıklarına esas işyerleri tescil bilgilerinin) davalı SGK'dan, yine aynı tanıkların vergi mükellefiyet dönem, faaliyet konuları ve adreslerinin ilgili vergi dairesinden sorulmak suretiyle ilgili bilgi ve belgelerin celbinin gerektiği 22.06.2023 tarihli Dairemizin geri çevirme kararıyla talep edilmiş olmasına rağmen anılan kişilerin sadece hizmet döküm cetvellerinin gönderildiği,ancak tanıkların 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılıklarına ilişkin sicil dosyalarının Kurumdan celbedilmediği, yine aynı tanıkların vergi mükellefiyet dönem, faaliyet konuları ve adreslerinin ilgili vergi dairesinden sorulmak suretiyle ilgili bilgi ve belgelerin celbedilmediği belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksikliklerin giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25924, Karar No: 2017/3699, Tarih: 03.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25924 E.  ,  2017/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre çoçukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/11471, Karar No: 2022/5191, Tarih: 26.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11471 E.  ,  2022/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 05/10/2021 tarihli, 2021/6624 esas, 2021/8401 Karar sayılı kararıyla;

Beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek suçundan sanık ...'nin, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 339. maddesi uyarınca 10 güne kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/96 esas, 2019/291 sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 04/05/2021 gün ve 94660652-105-48-6406-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2021 gün ve KYB - 2021/67334 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 339/1. maddesinde yer alan ''Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır.'' şeklindeki ile anılan Kanun'un 347. maddesinde yer alan “Bu Bapta yer alan fiillerden dolayı şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, somut olayda sanığın borçlu sıfatıyla Ortaca İcra Müdürlüğünün 2019/828 esas sayılı dosyasında hakkında kesinleşmiş icra takibinin bulunduğu, sanığın üzerine kayıtlı şikayete konu taşınmazın 08/02/2017 tarihinde satıldığı, şikayet hakkının bu tarihten itibaren başlayacağı, şikâyetin ise 25/02/2019 tarihinde yapılmak suretiyle süresinde olmadığı ve sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabule göre de;

Sanık üzerine kayıtlı taşınmaz üzerinde Ortaca 1. İcra Müdürlüğünün 2014/218 esas ve 2012/5002 esas sayılı dosyalarından dolayı haciz şerhi bulunduğu, satışın bu dosyalardan dolayı cebri icra yoluyla yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/96 esas, 2019/291 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/96 esas, 2019/291 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; karar verilmiştir.

I- MADDİ HATA DÜZELTME İSTEMİ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2021 gün ve KD- 2021/67334 sayılı yazısı ile;

“... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04/05/2021 tarihli yazılı ihbarına dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 21/06/2021 tarihli 2021/67334 sayılı tebliğnamede, Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin 01/07/2019 gün ve 2019/96 esas, 2019/291 sayılı kararı yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu,

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 05/10/2021 tarihli, 2021/6624 esas, 2021/8401 karar sayılı ilâmının sonuç paragrafında, Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin 01/07/2019 gün ve 2019/96 esas, 2019/291 sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozulmasına karar verildikten sonra "sanık hakkında beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek eyleminden dolayı hükmolunan disiplin hapsinin kaldırılmasına" şeklinde yazılması gerekirken sehven "sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına" şeklinde yazıldığı anlaşılmakla,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 (1) son cümlesi uyarınca belirtilen yanlışlığın düzeltilmesi hususu, saygı ile bilgilerinize arz olunur. ”

Gerekçesiyle maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- MADDİ HATA DÜZELTME İSTEMİNİN KAPSAMI

İstem, Dairemiz ilamının sonuç paragrafında, sanığın üzerine atılı suçun yanlış yazılması nedeniyle maddi hatanın düzeltilmesi talebine ilişkindir.

III- KARAR

A)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2021 gün ve KD- 2021/67334 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemi yerinde görülmüş olduğundan 6352 sayılı Kanun ile değişik CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek istemin kabulüne,

B) Dairemizce verilen 05/10/2021 tarihli, 2021/6624 esas, 2021/8401 Karar sayılı kararının sonuç paragrafında yer alan "sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına" ibaresi çıkartılarak, "sanık hakkında beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek eyleminden dolayı hükmolunan disiplin hapsinin kaldırılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince DAİREMİZ İLAMININ DÜZELTİLMESİNE, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 26/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6676, Karar No: 2018/1369, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6676 E.  ,  2018/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında beraat

1)Sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanıklar hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

2)Sanıklar hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

... Dünya Çiçek Dek. ve Peyz. Org. İth. İhr. Tic. Aş. temsilcileri olan sanıkların, gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması; sanıkların suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları; sanıklardan ...’ün savunmasında, komşusu olan ... isimli kişinin kimliğini kullanarak bahsi geçen eylemi gerçekleştirmiş olabileceğini, sanıklardan ...’nun savunmasında ise, ... ve... isimli kişilerin şirket işleriyle uğraştıklarını söylemeleri; davanın dayanağını oluşturan 28.09.2010 tarih ve VDENR-2010-1579/26 sayılı vergi tekniği raporunda, şirketin bilinen adreslerinde olmadığının, sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğunun belirtilmesi; dosya içerisinde suça konu faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında; 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturalardaki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması; ... ve ...’in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile sanıkların savunmaları doğrultusunda tanık olarak beyanlarına başvurulması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de tanık olarak dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26042, Karar No: 2013/12284, Tarih: 27.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/26042 E.  ,  2013/12284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanının, yüzüne karşı verilen hükmü, 20.04.2010 havaleli temyiz dilekçesi ile kararı temyiz etmesi üzerine, mahkemece 20.04.2010 günlü ek kararla “Temyiz talebinin süresi içinde yapılmadığından reddine” karar verildiği ve savunmana bu ek kararın 03.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği halde, bu ek karara yönelik temyiz talebi bulunmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/6503, Karar No: 2010/86, Tarih: 18.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/6503 E.  ,  2010/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı olan aracın, meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, 23.000.00 YTL’nın kaza tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kaza, sigortalı aracın alkollü sürücü tarafından kullanılması nedeniyle meydana geldiğinden hasarın teminat dışında kaldığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu ve olay tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğinden, hasarın teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 20.137.88 YTL’nın 27.06.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

TTK’nun 1283. maddesi uyarınca sigortacı, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimsenin ancak gerçekten uğradığı zararı tazmine mecburdur. Somut olayda, davalı sigortacı, rizikonun teminat dışında kaldığından bahisle davanın reddini savunduğuna göre, hasar bedeli hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır. Bu durumda, poliçe teminatı kapsamında gerçekleşen riziko nedeniyle sigortalı araçta meydana gelen gerçek zarar miktarı, alınacak bilirkişi raporuyla belirlenmelidir.

Ekspertiz raporunda ve hükme esas alınan 11.05.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; aracın tamirinin ekonomik olmadığı, pert-total işleme tabi tutulması gerektiği, kaza tarihindeki 2.el rayiç bedelinin 23.000.00 TL olduğu belirlenmiştir. Ancak, araç sovtajının sigortalıda mı kaldığı, yoksa sigorta şirketine mi bırakıldığı hususu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece, aracın tamir edileceği benimsenerek tazminata hükmedilmiştir.

Ekspertiz raporunda ve hükme esas alınan 11.05.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; aracın tamirinin ekonomik olmadığı, pert-total işleme tabi tutulması gerektiği, kaza tarihindeki 2.el rayiç bedelinin 23.000.00 TL olduğu belirlenmiştir. Ancak, araç sovtajının sigortalıda mı kaldığı, yoksa sigorta şirketine mi bırakıldığı hususu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece, aracın tamir edileceği benimsenerek tazminata hükmedilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacı sigortalıdan, hurdanın kendisinde kalmasını isteyip istemediği sorularak, istemesi halinde, aracın kaza tarihindeki hurda (sovtaj) değerinin tespiti yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, 2.el rayiç bedelinden sovtaj değeri indirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yaranına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.