muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25348, Karar No: 2017/11624, Tarih: 26.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25348 E.  ,  2017/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafından borçlu sanık ...'in ortağı ve yöneticisi olduğu ... İnşaat Yapı Malzemeleri Mobilya Plastik Mimarlık Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ne ait işyerinde bulunan malzemelerin ve bayilik hakkının şirketin alacaklısı ... Ltd. Şti.'ne alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiği iddiasıyla şikayette bulunulduğu, sanığın savunmasında devrin şirketin borcunun kapatılması için yapıldığının savunulması nedeniyle bu devrin alacaklısını zarara sokmak maksadıyla yapılıp yapılmadığının tespiti için, her iki şirkete ait defter ve kayıtların karşılıklı olarak incelenip, tarafların göstereceği her türlü delillerin toplanarak, gösterecekleri tanıklar dinlenip, borcu karşılamaya yetecek başka mal varlığı bulunup bulunmadığı sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-5237 sayılı Kanun'da cezaların içtima müessesesinin bulunmamasına karşın hapis cezasından çevrili adli para cezası ile gün adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20498, Karar No: 2015/11962, Tarih: 25.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20498 E.  ,  2015/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş meydana gelen olayda her ne kadar sanık tali kusurlu ise de mağdurun vücut fonksiyonlarında ağır 4 derecede etkili kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması gözetilip hakkında alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/604, Karar No: 2017/7077, Tarih: 11.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/604 E.  ,  2017/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren ....080 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün .../... sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca ...'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12394, Karar No: 2024/3497, Tarih: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12394 E.  ,  2024/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1745 E., 2021/2077 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/68 Esas, 2021/249 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 223/2-d. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/1745 Esas, 2021/2077 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet

savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1., 29/1., 62. ve 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşulları içerisinde gerçekleştirdiğine, haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşulları içerisinde gerçekleştirdiğine, haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'in eşi tanık ... ile maktul arasında olay tarihinden önce başlayan ve yaklaşık bir buçuk yıl süren duygusal ve cinsel boyutlu münasebet olduğu, sanığın, eşinin maktulle ilişkisi olduğu yönünde şüphelenmeye başladığı, iş yerindeyken maktulün cep telefonunun ekran görüntüsü de eşinin fotoğrafı olduğunu ve eşiyle maktul arasındaki arama kayıtlarını gördüğü, bu nedenle maktulle aralarında tartışma çıktığı, eşi ve maktulü bu ilişkiye son vermeleri için birçok kez uyarmasına rağmen maktul ve sanığın eşinin ilişkilerini devam ettirdikleri, sonrasında sanığın durumu maktulün babasına anlattığı, olaydan bir gün önce sanığın, eşinin misafir gelecekmiş gibi gıda malzemeleri aldırıp hazırlık yapmasından şüphelenmesi üzerine iş yerinden izin aldığı, olay günü sabah eşi ile maktul arasındaki ilişkinin devam edip etmediğinden emin olmak maksadıyla işe gidiyormuş gibi evden çıkıp evin bodrum katına saklandığı, bir süre burada bekledikten sonra ikinci katta bulunan evinin kapısına geldiği, içeriden eşi ile bir erkek sesi geldiğini duyması üzerine kapıyı çaldığı, kapının açılmaması nedeniyle kapıyı tekrar çaldığı, eşinin kapıdakinin kim olduğunu sorması üzerine sanığın "bir şey unuttum alıp gideceğim" diyerek kapının açılmasını sağlamaya çalıştığı ancak içeriden gelen seslerin bir anda kesildiği, bunun üzerine sanığın kapıyı defalarca kez çalmasına rağmen kapıyı açan olmadığı, sanığın ahşap olan kapının kilit kısmına tekme atıp kırmak suretiyle kapıyı açtığı, elinde kelebek tabir edilen öldürmeye elverişli bıçak ile içeriye girdiği ve maktule elindeki bıçağı savurduğu, sanığın savurduğu bıçağın sol karın bölgesine isabet etmesi sonucu maktulün yere düştüğü, maktulün ise mutfaktan eline aldığı bıçak ile kendisini korumaya çalıştığı sırada sanığın da sırt, göğüs kafesi üst kısmı ve bacak bölgelerinden yaralandığı, gürültü ve çığlık seslerine gelen tanık ...'ın, tanık ... ile sanığı maktulün başında tartışırken gördüğü, maktulün başucunda siyah saplı ekmek bıçağı olduğu, sanığın koluna girip sanığı dışarı çıkardığı, bu nedenle sanığın eylemine devam edemediği, maktulün tedavi için kaldırıldığı Konya Şehir Hastanesinde öldüğü, maktul hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13.11.2020 tarihli otopsi raporuna göre maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı mide ve abdominal aorta yaralanması nedeniyle iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama

sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğine göre tanığın aşamalarda değişmeyen beyanları, maktul hakkındaki otopsi raporu ve sanığın adli raporu dikkate alınarak maktul ve sanıktaki yara yerleri ile yaraların niteliği gözetildiğinde, sanığın elinde öldürmeye elverişli bıçakla içeri girdiği, maktulün de kendisini korumak maksadıyla mutfaktan eline bıçak aldığı ve ilk saldırının sanık tarafından yapıldığı, bu nedenle meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre; sanığın maktulle aynı iş yerinde çalıştıkları, sanığın eşi ile maktul arasında yaşanan ve cinsel boyuta varan ilişkiden haberdar olmasına rağmen tanık olan eşini affederek müşterek yaşamlarına devam ettikleri, ancak maktulün sanığın eşi ile olan birlikteliğini devam ettirdiği, maktulün kendi telefonunda dahi sanığın eşinin fotoğrafının ekran görüntüsü olarak bulunduğu, bu birlikteliğin üçüncü kişiler tarafından da duyulduğu, bunun üzerine sanığın işten ayrıldığı, sanığın maktulü defalarca uyarmasına rağmen bu davranışlarını devam ettirdiği, olay tarihinde sanığın, maktulü evinde yine eşi olan tanıkla birlikte yakalaması, maktulün ısrarlı davranışlarının oluşturduğu boyut dikkate alındığında sanık hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 29/1. maddesi uyarınca 15 yıl olan makul sınır ile 12 yıl olan azami indirim düzeyi arasında bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, makul düzeyde indirim yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi "haksız tahrikin derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/1745 Esas, 2021/2077 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6099, Karar No: 2019/15366, Tarih: 04.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6099 E.  ,  2019/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihi olan 19/11/2011 de kış saati uygulaması ile birlikte güneşin 06.43'de doğduğu, 16.52'de battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 17:52’den sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, somut olayımızda suç saatinin 21.00 olduğu, suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,aleyhe temyiz bulunmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, Adli sicil kaydında bulunan Kadıköy 5 Asliye Ceza Mahkemesi 2005/453 Esas 2006/926 Karar 10/01/2012 yerine getirme tarihi 17/03/2007 kesinleşme tarihi 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilam, tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7219, Karar No: 2023/6544, Tarih: 20.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7219 E.  ,  2023/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1467 E., 2022/497 K.

DAVA TARİHİ : 09.08.2018

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/415 E., 2021/25 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; kadastro çalışmaları sırasında Kocaeli ili, Kartepe ilçesi, Maşukiye köyü 3945 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit gördüğünü, bu taşınmazın yol olarak kullandığı kısmının mirasbırakan eşi Mustafa Yıldız tarafından 25.10.1979 tarihli zilyetlik devir sözleşmesi ile dava dışı İbrahim Er'den satın alındığını, ancak kadastro tespitinin davalının beyanı üzerine hatalı yapıldığını ileri sürerek taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile kendisine ait 3944 parsel sayılı taşınmaza ilave edilerek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazının davacı ile bir ilgi ve alakasının bulunmadığını, iddiaların yersiz ve mesnetsiz olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu 3495 parsel sayılı taşınmaza komşu parsellerden 3944 parsel sayılı taşınmaz davacıya ait olmasına rağmen 3943 parsel sayılı taşınmazın dava dışı bir kişinin özel mülkiyetinde olması değerlendirildiğinde davacının hak talep ettiği kısmın geometrik ve jeolojik olarak arazi yapısıyla uyumlu olmadığı, dinlenen tanıkların büyük kısmının iddiaları destekler nitelikte beyanda bulunmadıkları ve davacı lehine beyanda bulunan tanığın ise yaşı itibariyle 1970 yılında yapılan kadastro öncesi satışa ilişkin beyanlarına itibar etmenin mümkün olmadığı, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı, hükmün eksik inceleme sonucu tesis edildiğini, dayandığı 25.14.1979 tarihli zilyetlik gayrimenkul satış senedinin yargılama sürecinde ve keşif esnasında uygulanmadığını, senet zemine uygulansaydı 3943, 3944 ve 3945 parsellerin bu senet kapsamında olduğunun tespit edileceğini, senet tanıkları hayatta olmalarına rağmen davalı tarafça bu hususun saklandığını, gerçeğin tespitinin önlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava konusu 3945 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen kısmının kendi parseline ait olduğunu ve kendi zilyetliğinde bulunduğunu ispatlayamadığı göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, dava konusu taşınmazın mirasbırakanı ...ve dava dışı ....tarafından ortaklaşa satın alınıp parasının ödendiğini, taşınmazın vergilerinin de ödendiğini, satış sözleşmesinin 3943, 3944 ve 3945 parselleri kapsadığını, arsanın ikiye bölünmesi neticesinde satın alan Mustafa ve Engin'e üçer dönüm yer isabet etmesi gerektiğini, ancak davalının kendilerinin İstanbul'da ikamet etmelerini fırsat bilerek taşınmazı kadastro sırasında kendi adına tespit ettirdiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 713 üncü ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafından 141,43 m2'lik bölümü dava konusu edilen 3945 parsel sayılı taşınmazın Kocaeli ili, Kartepe ilçesi, Maşukiye Mahallesi çalışma alanında yapılan kadastro çalışmaları neticesinde 999,61 m2 yüz ölçümü ve bahçe vasfıyla intikal, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı ... adına tespit gördüğü, tespitin itiraza uğramadan 31.05.2016 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Davacı tarafından 141,43 m2'lik bölümü dava konusu edilen 3945 parsel sayılı taşınmazın Kocaeli ili, Kartepe ilçesi, Maşukiye Mahallesi çalışma alanında yapılan kadastro çalışmaları neticesinde 999,61 m2 yüz ölçümü ve bahçe vasfıyla intikal, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı ... adına tespit gördüğü, tespitin itiraza uğramadan 31.05.2016 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.