muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16247, Karar No: 2017/1158, Tarih: 16.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16247 E.  ,  2017/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kurum işleminin iptali ile 09.10.2010 tarihi itibariyle 4/b kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve 09.10.2010 tarihinden itibaren alması gereken aylık, SSK primlerinden kendisine düşen kısmın kuruma olan 24.947,41 TL borçtan mahsubu istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, (14.06.1970-05.07.1977) ve (01.03.2007-31.08.2010) tarihleri arası 4/a kapsamında 1560 gün ve (28.12.1989-24.03.2003) tarihleri arası 4/b kapsamında 4766 gün olmak üzere 31.08.2010 tahsis talebine istinaden 6329 gün üzerinden 4/a kapsamında 01.09.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davacının, aylık bağlandıktan sonra Koyulhisar Vergi Dairesinde davacı adına 12.09.2005-11.09.2007 tarihleri arası minübüs ve dolmuş taşımacılığından vergi kaydı bulunması sebebiyle Kurumca re'sen Bağ-Kur tescilinin yapılması sebebiyle 01.03.2007-11.09.2007 tarihleri arası 190 gün 4/a çalışması ile çakışması sebebiyle 4/a çalışmalarının 1260 günün altına düşmesi sebebiyle kurumca 4/a aylığının iptal edilerek yersiz ödenen 24.947,71 TL aylıklar borç kaydedildiği, davacı, 09.10.2010 tarihi itibariyle 4/b kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve 09.10.2010 tarihinden itibaren alması gereken aylık, SSK primlerinden kendisine düşen kısmın kuruma olan 24.947,41 TL borçtan mahsubunu istemiş, Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Koyulhisar Vergi Dairesinde davacı adına 12.09.2005- 11.09.2007 tarihleri arası minübüs ve dolmuş taşımacılığından vergi kaydı bulunması sebebiyle kurumca re'sen Bağ-Kur tescilinin yapılması sebebiyle 01.03.2007-11.09.2007 tarihleri arası 190 gün 4/a çalışması ile çakışması sebebiyle 4/a çalışmalarının iptali sonucu, davacının kurumca kabul edilen 1479 sigortalılık bilgilerinden (28.12.1989-24.03.2003) ve (12.09.2005-11.09.2007) tarihleri arası 15 yıl 2 ay 25 gün olmak üzere 5485 gün prim gün sayısının bulunduğu, en son 23.07.2012 tarihli 6.203,00 TL ödemesi sonucu prim borcunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

./..

./..

Mahkemece yapılacak iş, Koyulhisar Vergi Dairesinde davacı adına 12.09.2005-11.09.2007 tarihleri arası minübüs ve dolmuş taşımacılığından vergi kaydı bulunması sebebiyle kurumca re'sen Bağ-Kur tescilinin yapılması sebebiyle 01.03.2007-11.09.2007 tarihleri arası 190 gün 4/a çalışması ile çakışması sebebiyle Kurumca iptal edilen 190 gün sigortalı hissesine düşen tutar ile yapılan önceki ödemelerin karşılık geldiği süreler 01.09.2010 tarihi itibariyle tahsise yetiyor ise ilk karar gibi aksi halde en son prim borcunu ödeme tarihi olan 23.07.2012 tarihi takip eden aybaşı olan 01.08.2012 tarihi itibariyle aylığa karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurularak yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5502, Karar No: 2018/10469, Tarih: 17.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5502 E.  ,  2018/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Yargıtay 21. Ceza Dairesi’nce 18.05.2016 tarihinde 2016/4134 esas ve 2016/4513 karar sayı ile sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükmün bozulmasına karar verilmesine rağmen; sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de, bu suç nedeniyle Mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçu yönünden suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 21.01.2006 olduğu gözetilmeden, suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri yerine, suç tarihinden önce yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2 maddeleri esas alınarak dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2" ibaresi çıkarılıp yerine "5237 TCK’nin 66/1-e ve 67/4" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6606, Karar No: 2019/1641, Tarih: 12.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6606 E.  ,  2019/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'dan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesini öngörmüştür. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz

isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin 01.06.2018 tarihinde tebliğ edilen kararı 14.06.2018 tarihli dilekçesi ile süresinde temyiz ettiği, ancak temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerini bildirmediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12376, Karar No: 2007/14656, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12376 E.  ,  2007/14656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 347 ila 358 ve aradaki tüm kadastro parselleri görünecek şekilde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19494, Karar No: 2023/10056, Tarih: 27.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19494 E.  ,  2023/10056 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/558 E., 2022/337 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55616 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya aslının, diğer sanıklar bakımından istinaf kanun yoluna başvurulması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinde olması nedeniyle suret üzerinden yapılan değerlendirmede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince ... cezanın 3 yıl hapis cezası üzerinden belirlenmesine karşın, 5 yıl hapis cezası olarak tayin edildiği kabul edilmek suretiyle devam eden artırım ve indirimlerin de 5 yıl üzerinden yapıldığı, yine sanığın olay nedeniyle meydana gelen zararı soruşturma aşamasında giderdiği kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 indirim oranı yerine, 1/2 indirim yapılmak suretiyle sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası belirlenmesini müteakip, sanığın eylemini gece vakti işlemesi nedeni ile anılan Kanun'un 143. maddesi gereğince yarı oranında indirim yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi sonrasında, olay nedeniyle meydana gelen zararı soruşturma aşamasında gidermesi nedeniyle aynı Kanun'un 168/1 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay olarak tespit edilen hapis cezasından, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında, neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası belirlenmesi gerekirken, hesap hatası yapılması sonucunda fazla ceza tayinine sebep olacak şekilde 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4 maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4 maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince ... cezanın 3 yıl hapis cezası üzerinden belirlenmesine karşın, 5 yıl hapis cezası olarak tayin edildiği kabul edilmek suretiyle devam eden artırım ve indirimlerin de 5 yıl üzerinden yapıldığı, yine hükümlünün olay nedeniyle meydana gelen zararı soruşturma aşamasında giderdiği kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 indirim oranı yerine, 1/2 indirim yapılmak suretiyle sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

3. 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası belirlenmesini müteakip, hükümlünün eylemini gece vakti işlemesi nedeni ile anılan Kanun'un 143. maddesi gereğince yarı oranında arttırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi sonrasında, olay nedeniyle meydana gelen zararı soruşturma aşamasında gidermesi nedeniyle aynı Kanun'un 168/1 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay olarak tespit edilen hapis cezasından, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında, neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası belirlenmesi gerekirken, hesap hatası yapılması sonucunda fazla ceza tayinine sebep olacak şekilde 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2021/558 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“ Hükümlünün hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13636, Karar No: 2015/13966, Tarih: 17.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/13636 E.  ,  2015/13966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,..hizmet süresinin 16 yıl 11 ay 2 gün olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının oda ve sicilde kayıtlı olduğu sürelerde de esnaf bağ-kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu .. sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ...sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ...sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 07.09.1998 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi uyarınca 20.04.1982 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, davacının 02.06.1981-31.12.1983, 15.01.1985-28.02.1987,01.03.1987-29.02.1998,01.01.1990-03.09.1992,15.04.1996-24.04.1996, 02.11.2008-20.11.2008, 08.06.2009-10.01.2010 tarihleri arasında vergi kaydının, 04.08.1982-04.08.1998 tarihleri arasında oda kaydının, 18.09.1987-18.08.1998 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının bulunduğu, davacının 03.11.1998 tarihinde Kuruma başvurarak 1479 sayılı yasa'ya tabi sigortalılığına ait prim borcunun vergi kaydına göre ödemek istediğine ilişkin talebi doğrultusunda Kurumun 95/11 sayılı genelge uyarınca davacının vergide kayıtlı olduğu sürelere göre, 02.06.1981-31.12.1983, 15.01.1985-28.02.1987, 01.03.1987-29.02.1998, 01.01.1990-03.09.1992, 15.04.1996-24.04.1996, 02.11.2008-20.11.2008, 08.06.2009-devam şeklinde sigortalı kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nını 24. maddesinde öngörülen koşulları taşıması nedeni ile zorunlu ...sigortalısı sayılan davacının 2654 sayılı Kanun ve 3165 sayılı Kanunla 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde yapılan değişikliklerin hak alanını doğrudan olumsuz yönde etkileyip etkilemeyeceği, giderek meslek kuruluş kaydı ile kazanmış zorunlu ...sigortalılığını ortadan kaldırıp kaldırmayacağı hususunda toplanmaktadır.

Somut olayda; davacının 95/11 sayılı genelge uyarınca oda ve sicil kaydına göre kazanılmış sigortalılık süresinin ortadan kaldırılmasına yol açılacak şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının 20.04.1982-18.08.1998 tarihleri arasında esnaf ... sigortalısı kabul etmekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15288, Karar No: 2015/27750, Tarih: 08.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/15288 E.  ,  2015/27750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/72-2014/174

DAVA: Davacı, teminde güçlük tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının doktor olarak davalı işyerinde çalıştığını, belirli süreli teminde güçlük tazminatı sözleşmesinin süresi bitmeden davalının işten ayrıldığını, sözleşme uyarınca davalının tazminat ödemesi gerektiğini belirterek, tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin, ihbar sürelerine uyarak ve çocuk hastalıkları uzmanlığını kazanması sebebiyle sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, uzmanlık eğitimini kazanmak İş Kanunu uyarınca haklı fesih sebebi değilse de, doktorluk mesleği için hayati öneme sahip bir fırsat olması sebebiyle ihbar sürelerine uyarak iş sözleşmesinin feshedilmesinin iyi niyet kuralları dikkate alındığında haklı bir fesih sebebi olduğu ve davacının eleman ihtiyacını her zaman rahatlıkla karşılayabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı ile davalı arasında mevcut sözleşmeye ek olarak imzalanan belirli süreli teminde güçlük tazminatı sözleşmesinin, kan bağışı merkezlerinde görev yapan doktorların uzun süreli çalışmalarına ihtiyaç duyulması sebebiyle akdedildiği anlaşılmaktadır. 01.08.2010 başlangıç, 01.08.2013 bitiş tarihli sözleşmenin 1. maddesi uyarınca, personele her ay net 1.500,00 TL ödeneceği, 4. maddede ise tarafların haklı sebepler hariç sözleşmeyi süresinden önce feshetmesi halinde personele ödenen teminde güçlük tazminatının her bir ay ödenen net tutarları toplamı ile kuruma maliyet tutarları toplamının faizi ile birlikte ödeneceği öngörülmüştür.

Somut olayda, davalı, 02.07.2012 tarihinde yaptığı bildirim ile eğitimine devam etmek istediği gerekçesiyle 15.08.2012 itibariyle görevinden ayrılma istediğini belirterek sözleşmeyi süresinden önce sona erdirmiştir. Taraflar arasında imzalanan sözleşme ve 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri dikkate alındığında davacının sözleşmeyi fesih gerekçesi haklı sebep teşkil etmediğinden, davalının cezai şart yönünden sorumlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu itibarla, tazminata ilişkin sözleşme hükmü dikkate alınarak, davalının çalıştığı ve çalışması gereken süreler oranlanmak ve takdiri indirim yapılmak suretiyle belirlenecek cezai şart alacağının hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.