muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/617, Karar No: 2023/3521, Tarih: 06.06.2023

Somut uyuşmazlık bakımından çözüme kavuşturulması gereken husus, itiraz üzerine takibin durdurulmasına ilişkin kararın, itiraz dilekçesi olmaksızın alacaklıya tebliğ edilmesinin bir yıllık hak düşürücü süreyi başlatıp başlatmadığı hususudur.

2004 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, "Takibe itiraz edildiği, 59 uncu maddeye göre alacaklının yatırdığı avanstan karşılanmak suretiyle üç gün içinde bir muhtıra ile alacaklıya tebliğ edilir." hükmünü, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrası ise "Takip talebine itiraz edilen alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren bir sene içinde mahkemeye başvurarak, genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebilir." hükmünü haizdir. Anılan hükümlere göre takibe itirazın alacaklıya tebliğ edilmesi zorunlu olduğu gibi itirazın iptali davası için öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre itiraz alacaklıya tebliğ edilmeden işlemeye başlamaz. Anılan hükümlerde itirazın alacaklıya tebliğinden bahsedilmişse de burada kastedilen itiraz dilekçesinin alacaklıya tebliğ edilmesidir. Zira itirazın iptali davasının takibe itirazı hükümden düşürmek için açıldığı gözetildiğinde alacaklının takibe hangi gerekçelerle itiraz edildiğini bilmesi gerekmektedir. Bu nedenle somut olaydaki gibi itiraz dilekçesi tebliğ edilmeksizin sadece takibin durdurulmasına ilişkin kararın alacıklıya tebliğ edilmesi bir yıllık hak düşürücüyü başlatmayacaktır. Aksi yorum, belirtilen hükümlerin amacına ve itirazın iptali davasının amacına ve niteliğine aykırıdır.

Bu itibarla, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, işbu itirazın iptali davasının hak düşürücü süre içerisinde açıldığı gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17006, Karar No: 2021/21529, Tarih: 15.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17006 E.  ,  2021/21529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin yokluğundaki karar duruşmasında Siverek T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” hükmün usulüne uygun tefhim edilmediği, karar tebliği yapılan müdafinin kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22/11/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08/01/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Mahkemenin 24/01/2008 tarihli kararında suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, bu kararın müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının olmasına rağmen 08/12/2020 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın ertelenmemesi,

Mahkemenin 24/01/2008 tarihli kararında suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, bu kararın müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının olmasına rağmen 08/12/2020 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın ertelenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanunun 51/3. maddesi gereğince takdiren 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, aynı Kanunun 51/6 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden ve ya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine” cümlelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13591, Karar No: 2015/18781, Tarih: 22.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13591 E.  ,  2015/18781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2009/536-2013/108

S.. K.. ve müşterekleri ile M.. A.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.02.2013 gün ve 536/108 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı H.. H.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 70 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacılar tarafından yapıldığının ağaçların da yine davacılarca dikilip yetiştirildiğinin tespiti ile bu parsellerde yapılan muhdesatların değerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Y.. B.., yapıların davacılarca yapıldığını, ağaçların da kendileri tarafından dikilip yetiştirildiğini, davalı H.. K.. ise; dava dilekçesindeki hususların doğru olduğunu bildirmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 31.10.2012 tarihli teknik bilirkişi raporunda B ve C harfleri ile gösterilen kargir ev ve tandırlığın ayrıca D harfi ile gösterilen bahçedeki ağaçların ve su deposunun davacılardan D.. K..'a A harfi ile gösterilen kargir ev ve E harfi ile gösterilen bahçedeki ağaçların davacı S.. K..'a ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı H.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 70 ada 5 parsel 28.05.1969 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında paylı olarak H.. A.. oğulları Hacı S.. K.., Y.. B.., H.. B.., M.. oğulları Hacı, Hikmet, Şükrü, Şemsi ve Sadrettin adlarına tespit edilmiş, tespite itiraz davası sebebiyle tapu hükmen 25.10.2004 tarihinde yine yukarıda isimleri belirtilen malikler adlarına aynı paylarla tescil edilmiştir. Davada M.. oğulları Hacı, Hikmet, Şükrü, Şemsi ve Sadrettin'in adreslerinin bulunamaması sebebiyle menfaatlerinin korunması ve adlarına gerekli işlemlerin yapılabilmesi bakımından açılan dava sonucunda Yozgat Defterdarı kayyım olarak tayin edilmiştir. Kayyım davada H.. H.. vekili tarafından temsil edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur(4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir(HMK 114/1-h, 115 m.)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; taraflar arasında Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinde 2007/45 Esas ve 2014/8 karar sayılı dava dosyasında görülen ortaklığın giderilmesi davası davacılarca takip edilmemesi üzerine mahkemece 02.10.2013 tarihinde önce işlemden kaldırılmış, üç aylık süre içerisinde davanın yenilenmemesi üzerine de 08.01.2014 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Diğer bir deyişle eldeki davanın görülmesinin şartlarından biri olan ortaklığın giderilmesine ilişkin bir dava mevcut değildir. Eldeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının açılması sırasında varolan güncel hukuki yarar ortadan kalmıştır. Şu halde davanın görülmesinde güncel hukuki yararın bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Davalı H.. H.. vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan sebeple, yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11071, Karar No: 2014/10624, Tarih: 30.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/11071 E.  ,  2014/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2009

NUMARASI : 2008/690-2009/579

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin, dava dışı kişilere ait taşınmazı, Bakırköy 22. Noterliğinin 26.04.1999 tarih ve 21458 yevmiye sayılı vekaletnamesine istinaden vekil olarak hareket eden davalı M.. T..'dan satın aldığını, adlarına tescilin yapıldığını, taşınmazın önceki maliklerinin müvekkilleri aleyhine tapu iptal ve tescil davası açtıklarını, yargılama sonunda vekaletname üzerinde sahtecilik yapılarak vekilin baba adının değiştirildiğinin anlaşıldığını, müvekkilleri adına olan tapunun iptal edildiğini, sahtecilik fiiline noter katibi S.. D..'ın aracı olduğunu, S.. D..'ın bu fiili nedeniyle yargılanarak mahkum olduğunu, davalı M.. K..'ın ise sahteciliğin gerçekleştiği tarihte noter olduğunu belirterek; her bir müvekkilinin maruz kaldığı zarar için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, 6.000,00 TL'şer den toplam 24.000,00 TL'nin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece; davanın HUMK'nın 409/5 maddesi uyarınca 05.11.2009 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 17.11.2011 tarih, 2011/13783 E.; 2011/12053 K. Sayılı ilamıyla; davacılar vekiline çıkartılacak yazılı muhtıra ile verilecek kesin süre içinde eksik giderlerin tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı bildirildikten sonra eksiklik giderilmediği takdirde sonucuna göre bir karar verilerek ilgiliye tebliğin sağlanması gerektiği gerekçesiyle dosyanın geri çevrilmesine karar vermiş, eksiklikler giderilerek dosya yeniden temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmiş, uyuşmazlığın noter ve noter katibinin sorumluluğundan kaynaklandığından bahisle dosya dairemize gönderilmiştir.

Dava; tazminat istemine ilişkindir.

HUMK’nın 409/1. maddesi hükmü gereğince; “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." Aynı maddenin 5. bendine göre işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Dava; tazminat istemine ilişkindir.

HUMK’nın 409/1. maddesi hükmü gereğince; “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." Aynı maddenin 5. bendine göre işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Buna göre HUMK 409/1-5.maddesi gereğince dava dosyasının yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve bunun sonucunda da yenilenmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için taraflara öncelikle duruşma gününün bildirilip, herhangi bir şekilde haberdar edilmesi ve ondan sonra mazeretsiz olarak gelmedikleri takdirde HUMK 409/1 ve 5.maddesindeki işlemlerin uygulanması gerekir.

Somut olayda, 03.02.2009 tarihli ilk celseye davacı vekili katılmış, yargılama, davalılar adına çıkartılan tebligat parçalarının dönüşünün beklenmesi için 16.04.2009 gününe bırakılmıştır. 16.04.2009 tarihli celse için davacı vekili posta pulu ekli mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece, davacı vekilinin mazeret dilekçesi kabul edilerek, duruşma gününün ekli pulla davacı vekiline bildirilmesine karar verilmiş, duruşma 16.07.2009 gününe bırakılmıştır. 16.07.20 09 tarihli 3.celsede taraflarca takip edilmeyen davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 05.11.2009 tarihli ilamla da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından;16.04.2009 tarihli celsenin sonunda mahkemece belirlenen 16.07.2009 tarihli yeni duruşma gününün posta pulu ekli mazeret dilekçesinin varlığına rağmen davacılar vekiline tebliğ edilmediği, dolayısıyla davacı tarafın duruşma gününden usulüne uygun olarak haberdar edilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle mahkemece; yukarıda açıklanan usul hükümlerine aykırı olacak şekilde şartları oluşmadığı halde HUMK. 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan dava, 07.10.2008 tarihinde açılmıştır. Dosyadaki nüfus kayıtları ve veraset ilamlarından, davalı M.. T..'ın 04.07.2001 tarihinde, davalı M.. K..'ın ise 02.06.2005 tarihinde, dava açılmadan önce öldükleri anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 28/1.maddesi gereğince; gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan istifade (hak) ehliyeti ölümle sona erer. Hak ehliyetinin Medeni Usul Hukukunda büründüğü şekil taraf ehliyetidir. Bu nedenle, ölmüş olan kişinin taraf ehliyeti yoktur.

04.05.1978 gün ve 4/5 sayılı İ.B.K'da; dava tarihinden önce ölen kişinin taraf ehliyetini yitireceği, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı, dava tarihinde şahsiyeti sona ermiş olan kimsenin mirasçılarına halefiyet kuralı uygulanamayacağı, mirasçılara tebligat yapılmak suretiyle davaya devam edilemeyeceği vurgulanmış, içtihatlar bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

04.05.1978 gün ve 4/5 sayılı İ.B.K'da; dava tarihinden önce ölen kişinin taraf ehliyetini yitireceği, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı, dava tarihinde şahsiyeti sona ermiş olan kimsenin mirasçılarına halefiyet kuralı uygulanamayacağı, mirasçılara tebligat yapılmak suretiyle davaya devam edilemeyeceği vurgulanmış, içtihatlar bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

Bir davada tarafların, taraf ehliyetine sahip olmaları dava şartlarındandır. Dava tarihinden önce ölmüş olan kişiye karşı dava açılmış olması halinde mahkemenin, davayı, dava şartı yokluğundan re'sen reddetmesi gerekir.

O halde mahkemece; kendiliğinden gözönünde bulundurulması gereken bu usül kuralı gözardı edilerek ölü kişiler hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10448, Karar No: 2022/1959, Tarih: 10.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10448 E.  ,  2022/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davası sonunda Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07/09/2021 tarihli 2019/23 Esas 2021/261 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...’nin ölümü üzerine davalı ile birlikte mirasçı kaldıklarını, davalının tek erkek evlat olduğunu, mirasbırakan ...'nin, 642 parsel sayılı taşınmazını ve 685 parsel sayılı taşınmazdaki 100/483 payını, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı oğluna satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile mirasçılar adına tescile karar verilmesini istemişler; davacılardan ...’nin davanın seyri sırasında ölümü üzerine mirasçıları yargılamaya katılmışlardır.

II. CEVAP

Davalı, çekişme konusu taşınmaları bedelini ödeyerek satın aldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/10/2016 tarihli, 2015/104 Esas - 2016/558 Karar sayılı kararıyla; tanık ve mahalli bilirkişi beyanları nazara alındığında mirasbırakanın paraya ihtiyacının bulunmadığı, hatta bankada bir miktar nakit parasının olduğu, dava konusu taşınmazları satma ihtiyacı içinde olmadığı, işlemlerin gerçek bir satış olmayıp, erkek çocuğu kayırmak amacıyla yapılan işlemler olduğu, iddianın ispatlandığı, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 24/01/2017 tarihli, 2017/29 Esas - 2017/35 Karar sayılı kararıyla; ...çekişme konusu taşınmazlarda davacıların 1/5’er miras payına isabet eden değerin dava tarihi itibarıyla 86.038,76 TL, davacıların toplam 4/5 miras payına isabet eden değerin 344.155,07 TL olarak keşfen saptandığı, bu değer üzerinden eksik peşin harcın tamamlanması gerektiği, bu hususta davacı tarafa önel verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek HMK’nın 353/1-a-4. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verilmiş; kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli, 2017/26 Esas - 2017/74 Karar sayılı kararıyla; tanık ve mahalli bilirkişi beyanları nazara alındığında mirasbırakanın paraya ihtiyacının bulunmadığı, hatta bankada bir miktar nakit parasının olduğu, dava konusu taşınmazları satma ihtiyacı içinde olmadığı, işlemlerin gerçek bir satış olmayıp, erkek çocuğu kayırmak amacıyla yapılan işlemler olduğu, iddianın ispatlandığı, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar