muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3812, Karar No: 2013/975, Tarih: 13.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/3812 E.  ,  2013/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ... (...), ...

SUÇ : Kasten öldürme, eşini öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : 1- TCK.nun 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

2- TCK.nun 82/1-d, 35, 29, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

3- ...'i yaralamak suçundan: TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası.

4- ...'i tehdit suçundan; TCK.nun 106/1, 29, 62, 53.maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar ... ve ... vekilinin 26/09/2011 tarihli süre tutum dilekçesi ile, kovuşturma aşamasında katılma talebinde bulunmayan maktulün kardeşleri ...,... yönünden de temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; katılan sıfatları dolayısı ile temyiz yetkileri bulunmayan ... ve ...'in temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme; eşi olan mağdur ...'ya karşı öldürmeye teşebbüs suçları ile mağdur ...'e karşı tehdit ve kasten yaralama eylemlerinin sübutu kabul, kasten öldürme ve eşe karşı öldürmeye teşebbüs suçları yönünden oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve kasten öldürme ile eşe karşı öldürmeye teşebbüs suçları yönünden tahrike ilişen cezayı

.../...

azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya. göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede vasfa, TCK.nun 51 ve CMK.nun 231. maddelerinin koşullarının oluştuğuna; katılanlar ... ve ... vekilinin eksik incelemeye, vasfa, haksız tahrik nedeninin bulunmadığında yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

A- Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Hak yoksunlukların uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, sanığın, TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartlı salıverilme tarihine kadar, aynı maddenin 1-a,b,c,d ve e bendindeki diğer haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Hak yoksunlukların uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, sanığın, TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartlı salıverilme tarihine kadar, aynı maddenin 1-a,b,c,d ve e bendindeki diğer haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası hükümden çıkarılarak, yerine; "Sanık hakkında kasten işlediği suçtan ötürü hapis cezasına hükmedildiğinden, TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e bentlerindeki haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; aynı fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına,"; ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

Sanık hakkında mağdur ...'yu kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'i kasten yaralama ve mağdur ...'i tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

B- Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, suç tarihinde mağdur ... ile evli olduğu, mağdur ...'nun davacı sıfatı ile, eşi olan sanığa karşı olaydan beş ay kadar önce boşanma davası açtığı, sanığın ise mağdur ...'dan boşanmak istemediği, mağdur ...'nun boşanma davası açmadan önce internet aracılığı ile tanıştığı maktul ... ile duygusal ilişki yaşamaya başladığı ve maktule sürekli olarak para gönderdiği, mağdur ...'nun, boşanma davası açtıktan bir süre sonra sanık ile birlikte yaşadıkları ve kendisi adına tapuda kayıtlı olan daireyi satıp, ev eşyalarını da toplayarak, maktulle birlikte yaşamak için Konya iline gittiği, Konya'da üniversite öğrencisi olan maktul ve ev arkadaşı mağdur ... ile aynı evde kalmaya başladığı, maktulün ve mağdur ...'in; mağdur ...'nun başka bir kişi ile evli olduğundan haberdar olduğu, bir süre sonra mağdur ...'nun evli olduğu halde, kendileri ile birlikte kalmasından rahatsız olan mağdur ...'in; sanığın kimliğine ve telefonuna

.../...

.../...

ulaşarak, mağdur ...'nun Konya ilinde maktulle birlikte yaşadığını sanığa bildirerek, sanıktan mağdur ...'yu buradan uzaklaştırmasını istediği, bunun üzerine sanığın, avukatı olan tanık ... ile birlikte gerek eşinin kendisini aldatıp aldatmadığını öğrenmek, gerekse eşi tarafından götürülen eşyaların tespitini yapmak için Konya iline giderek, mağdur ... ve arkadaşı tanık ... ile buluştukları, mağdur ... ve maktulün birlikte kaldıkları eve girdikleri sırada mağdur ... ve maktulün birlikte odadan çıktığını gören sanığın, öfkeye kapılarak mağdur ...'ya bıçakla saldırdığı, mağdur ...'in kendisini engellemeye çalışması üzerine, elindeki bıçakla bu kez maktule saldıran sanığın, maktulü beş bıçak darbesi ile yaraladığı, maktulün dışarı kaçması üzerine, saldırıdan korunmak için odaya sığınan mağdur ...'nun peşinden giden sanığın, mağdur ...'yu bıçaklamaya başladığı, mağdur ...'in müdahale etmek istemesi üzerine, "beni bırak, yoksa seni de öldürürüm" diyerek onu tehdit ettiği, bu sırada sanıktan bıçağı almak için araya giren mağdur ...'in, elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, kapıcı olan tanık ... ...'in olay yerine gelerek sanığın elinden bıçağı aldığı, mağdur ...'nun baş, kol, el ve sol skapula bölgesinden aldığı altı adet bıçak darbesi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda;

a- Sanık hakkında eşi olan mağdur ...'ya yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet yönünden;

Sanık hakkında, 13 yıl ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul bir ceza verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde yukarı hadden 20 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi;

b- Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanığın mağdur ...'yu bıçakladığı sırada, araya girerek bıçağı elinden almaya çalışan mağdur ...'in; yaralanabileceğini öngördüğü halde, eylemine devam ederek, mağdur ...'in yaralanmasına neden olması karşısında, sanığın eyleminin olası kastla yaralama kabul edilerek, cezasından TCK.nun 21/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c- Sanık hakkında mağdur ...'e karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanığın elinde bıçak olduğu halde, kendisini engellemeye çalışan mağdur ...'i öldürmekle tehdit ettiği anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK.nun 106/2-a fıkrası uyarınca silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, vasıfta hataya düşülerek TCK.nun 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;

.../...

d- Sanık hakkında mağdur ...'e karşı tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanığın elinde bıçak olduğu halde, kendisini engellemeye çalışan mağdur ...'i öldürmekle tehdit ettiği anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK.nun 106/2-a fıkrası uyarınca silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, vasıfta hataya düşülerek TCK.nun 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;

.../...

d- Sanık hakkında mağdur ...'e karşı tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Mağdur ...'den kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız eylem ve söz bulunmadığı halde; sanık hakkında hükmedilen temel cezalar üzerinden TCK.nun 29. maddesi uyarınca 3/4 oranında haksız tahrik indirimi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

e- Sanık hakkında eşi olan mağdur ...'ya karşı öldürmeye teşebbüs; mağdur ...'e karşı tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Hak yoksunlukların uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında, sanığın, TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartlı salıverilme tarihine kadar, aynı maddenin 1-a,b,c,d ve e bendindeki diğer haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), mağdur ...'e yönelik tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından, sanığın ceza miktarı itibari ile kazanılmış haklarının CMUK.nun 326.maddesi uyarınca korunmasına, 13/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 14/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/9565, Karar No: 2015/21434, Tarih: 11.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9565 E.  ,  2015/21434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ödenmeyen ücret alacağını işverenden talep etmesi üzerine iş akdine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücretinin bordrolarda tam olarak gösterildiğini, bordroların davacı tarafından ihtirazı kayıt konmadan imzalandığını, ücretlerin son birkaç yıldır banka hesabına yatırılarak ödendiğini, bordrolarda gösterilen ücretlerin gerçek ücret olduğunu, davacının 4-5-6-7-8-9 Nisan 2011 ve devam eden günlerde izinsiz olarak işe gelmediğini, hakkında tutanaklar tutulduğunu, devamsızlık sebebiyle ......Noterliğinin 13.04.2011 tarih ve 3284 yevmiye nolu ihtarnamesinin gönderildiğini, ihtarnamede işe gelmediği günler ile ilgili mazeretini 3 gün içerisinde bildirmesinin istendiğini, ihtarnamenin 22.04.2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davacının mazeret bildirmediğini, davacının işyerini terk etmek sureti ile iş akdini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesini, 04.04.2011 tarihinde, ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle eylemli olarak feshettiği, davacının bu fesihte 4857 sayılı Yasanın 24/II-e maddesine göre haklı nedene dayandığı anlaşıldığından, 04.04.2011 fesih tarihi kabul edilerek kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekir. Haklı nedenle iş sözleşmesini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece fesih tarihinin 13.04.2011 kabul edilerek kıdem tazminatının fazla olarak hüküm altına alınması ve ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Davacı taraf ücret alacağını dava dilekçesinde 500,00 TL olarak talep etmiş olup yargılama sırasında da bu alacak kalemini artırmadığı halde talep aşılarak 1.510,60 TL olarak hüküm altına alınması taleple bağlılık kuralına aykırıdır. Ayrıca, ücret alacağının da işten ayrılış tarihi olan 04.04.2011'e göre hesaplanmaması isabetsizdir.

4- Davacının dosyadaki delillere göre ayda bir hafta tatilinde çalıştığı sabit olduğu halde tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanan seçeneğe göre hüküm tesisi de ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14674, Karar No: 2010/8125, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14674 E.  ,  2010/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı, davalılar avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... Gelmiş, davalılar tarafından gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkiline ait dairenin bulunduğu binanın 17.8.1999 depreminde yıkılıp kullanılamaz hale geldiğini, mahkemece yaptırılan tespitte binanın yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde inşa edildiğinin belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik daire bedeli olarak 30.000.00 YTL ile enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 1.000.00 YTL nin olay tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilesini istemiştir.

Davalılar, binanın deprem yönetmeliğine uygun yapıldığını, fay hattı üzerinde bulunan binaların yıkıldığını, diğer binaların sağlam kaldığını, depremin mücbir sebep olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü B.K nun 43. maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 2.647.60 TL daire bedeli ile 1.000.00 YTL eşya bedelinin faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1–Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı, davalı yükleniciler tarafından ayıplı olarak inşa edilen konutların 17.8.1999 depreminde yıkılmış olması nedeniyle kullanılamaz hale gelen konut ile enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuşlardır. Mahkemece

2009/14674-2010/8125

2–Davacı, davalı yükleniciler tarafından ayıplı olarak inşa edilen konutların 17.8.1999 depreminde yıkılmış olması nedeniyle kullanılamaz hale gelen konut ile enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuşlardır. Mahkemece

2009/14674-2010/8125

bilirkişi raporuna göre belirlenen daire ve eşyaların bedelinden B.K. nun 43.maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de olayda hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir. Zira müteahhit satıcı davalılar davacıya karşı BK 217. maddesi delaletiyle aynı kanunun 194 maddesi gereğince “ satıcının ayıba karşı tekeffülü “ hükümlerine göre sorumlu olup, binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde oluşan davacı zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece aksine düşüncelerle hakkaniyet indiriminde bulunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 196.97 TL onama harcın davalılardan alınmasına, 7.6.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, satın alınan dairenin 1999 yılında meydana gelen deprem sonucu yıkılıp kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminata ilişkin davası olup, mahkemece, bayındırlık birim fiyatlarıyla hesap yapılarak daire bedeli belirlenmiş, bu bedelden de % 35 indirim yapılmıştır. Belirlenen tazminat miktarından ayrıca % 35 oranında hakkaniyet indirimi yapılamayacağı yönündeki bozma gerekçesine aynen katılmaktayım. Ne var ki; mahkemece tazminat hesabı belirlenirken yıkılan dairenin bayındırlık birim fiyatlarına itibar edilmiş ve sayın çoğunluk tarafından bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmıştır. Oysa ki; mahkemece rayiç bedel yerine bayındırlık birim fiyatlarının esas alınması kanımızca isabetli değildir. Şöyle ki;

Davacı ile davalılar arasında daire alım satım sözleşmesi olduğu dosyada bulunan tapu kayıt örneğinden anlaşılmaktadır. Öyle olunca uyuşmazlığa alım satımın yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanununun satım aktine ilişkin hükümleri

2009/14674-2010/8125

ve Borçlar kanunu’nun 98. maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla Borçlar Kanunu’nun 41 ve 42. maddesi hükümleri uygulanarak uyuşmazlık çözülmelidir. Satım sözleşmesinin düzenlendiği tarih (tapuda devir) itibariyle 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

2009/14674-2010/8125

ve Borçlar kanunu’nun 98. maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla Borçlar Kanunu’nun 41 ve 42. maddesi hükümleri uygulanarak uyuşmazlık çözülmelidir. Satım sözleşmesinin düzenlendiği tarih (tapuda devir) itibariyle 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

B.K.nun 217. maddesi, menkul satımına ilişkin hükümlerin kıyas yoluyla g.menkul satımında da uygulanacağını işaret etmiştir. Bu durumda BK.nun 194. maddesi gereğince satıcı bulunan davalı şirket ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca sorumludur. Esasen bu konuda gerek mahkeme gerekse dairemiz arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca zararın belirlenmesinde ise az yukarıda açıklandığı üzere yerel mahkemece hesaplama yapılırken bayındırlık birim fiyatları baz alınmıştır. Ne varki burada artık BK.nun 98/2. fıkrası uyarınca BK.nun 41 ve 42. maddeleri uygulanarak zarar miktarı belirlenmelidir.

B.K.nun 98. maddesinin 2. fıkrası; “haksız fiillerden mütevellit mesuliyete müteallik hükümler, kıyasen akde muhalif hareketlere de tatbik olunur.” Düzenlemesi uyarınca artık tazminat miktarı belirlenirken BK:nun 41 ve 42. maddelerinin gözetilmesi gerekir.

BK.nun 41. maddesi uyarınca ; haksız filin doğabilmesi için diğer bir kimseye zarar ika edilmesi ve o fiili işleyenin de kusurlu bulunması gerekir. Yine zararın tazmin mükellefiyetinin doğması için de hakikaten bir zararın meydana gelmesi şarttır. Bu zararı ispat külfeti de elbette davacıdadır. Yine BK.nun 42. maddesi de zararın tayini başlığını taşımakta olup, “zararı ispat etme külfeti davcıya yüklenmiş, 2. fıkrasında ise zararın hakiki miktarının ispatı mümkün olmadığı takdirde hâkim halin mutad cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevkifan tayin eder” düzenlemesiyle, zarardan kastedilenin bir malın değerinde malikin iradesi zıddına meydana gelmiş eksilmeden ibarettir. Zararın gelecekte meydana gelebilecek bir çoğalmanın imkansız hale gelmesi veya bir kar mahrumiyeti de olabilir. (..., Türk Borçlar Kanunu, 1969 baskı, sh. 271) Gerek BK.nun 41. maddesi gerekse 42. maddesinde kastedilen zarardan gerçek zarar olduğu anlaşılmaktadır. Aksini düşünmek gerek yasa koyucunun amacına gerekse genel hukuk prensiplerine aykırı olur. Yasalarımızda da ayıba karşı tekeffül davalarında zararın bayındırlık bakanlığı birim fiyatlarıyla hesaplanacağı yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi, yanlar arasında da böyle bir kararlaştırma olduğu iddia ve ispatlanmış değildir. Burada kastedilenin gerçek zarar olduğu ve haksız fiil tarihindeki serbest piyasa rayiçleri olduğunda duraksama olmamalıdır. Nitekim Yargıtay 15. hukuk Dairesinin uygulaması da bu yöndedir

Ayrıca, 4. HD.nin 25.5.1965 tarih ve 964/10279 E. Ve 1995/2804 K. Sayılı kararı da bu yöndedir. Emsal kararda, “haksız eylemlerden doğan zarar ve ziyanın tazmini gerçek zararın karşılığının rayiç değerlerin tazminat olarak hesaplanması ile mümkün olur.” gerekçesiyle karar bozulmuştur. Diğer emsal karar TD.nin 29.1.1965 tarih ve 654/682-65/270 sayılı kararıdır. Nitekim Dairemizin 23.2.2009 tarih ve 561-2168 sayılı kararı da bu

2009/14674-2010/8125

doğrultudadır. Yine Hukuk Genel kurulu’nun 20.3.2002 tarih ve 2002/11-176 E. 2002/214 K, 10.12.2003 tarih ve 2003/4-754 e. 2003/749 K., 16.2.2005 tarih ve 2005/21-33 e. Ve 2005/68 K. Sayılı kararlarında da tazminatın amacının zarar görenin gerçek zararını karşılanması olduğu benimsenmiştir. Gerçekten de yükleniciler karşısında daha zayıf olan tüketicilerin yüklenicinin kusur ile yıkılan daireyi bayındırlık birim fiyatları ile eski hale getirmesi olanaksızdır.

Somut olayda da, davacı yanın satın aldığı dairenin 17.8.1999 tarihindeki depremde yıkıldığı anlaşıldığından bu tarih itibariyle diğer davalılarla birlikte gerçek zarardan sorumludurlar. Öyle olunca mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bilirkişi aracılığıyla taşınmazın rayiç değeri belirlenmeli ve bu miktara hükmedilmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyorum.