muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/434, Karar No: 2016/2050, Tarih: 17.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/434 E.  ,  2016/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyiz talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının itirazının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece davacı vekilinin temyiz talebi, dava değerinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı içinde kaldığından bahisle reddedilmiş, mahkemece verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davaya konu bedellerin toplamı, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, davaya konu bedellerin uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, davaya konu bedellerin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK'nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454E-2014/679K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden yükletilmesnie, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1886, Karar No: 2015/595, Tarih: 14.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1886 E.  ,  2015/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Katılanların evlenecek kız bulmak amacıyla...'a giderken otobüste tanıştıkları sanığın bu konuda yardımcı olacağını söyleyerek telefon numarasını katılanlara verdiği, daha sonra katılan ...'i arayarak...'ın... ilçesinde evlenecek uygun bir kız bulduğunu söylediği, ...'ya çağırdığı katılanları burada bir kız ile tanıştırdığı, katılan ...'in kızı beğenmesi üzerine...'da nişan yapmaya karar verdikleri, sanığın kızın anne ve babasına verilmek üzere katılan İbrahim'den 4.500 TL para aldığı, birlikte...'a gittikleri, sanığın katılanları bir otele yerleştirip ayrıldığı ve bir daha dönmediği iddia edilen olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2- TCK’nın 53. maddesinin (4). fıkrasında kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında aynı maddenin birinci fıkrasının uygulanmayacağının öngörüldüğü gözetilmeden; kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin (1). fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,

2- TCK’nın 53. maddesinin (4). fıkrasında kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında aynı maddenin birinci fıkrasının uygulanmayacağının öngörüldüğü gözetilmeden; kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin (1). fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 ve 62/1 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 5 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması ve TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9939, Karar No: 2017/8944, Tarih: 13.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/9939 E.  ,  2017/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 102 ada 5, 101 ada 154, 105 ada 15, 105 ada 59 ve 105 ada 72 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki muhtelif nitelikteki ve sayıdaki ağaçların vekil edeni ..., 105 ada 86, 105 ada 61 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların ise vekil edeni ... tarafından meydana getirildiğini açıklayarak vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... 13.09.2011 tarihli beyanın da küçük yaştaki ağaçların anneleri tarafından dikildiğini, davacıların da katkıları bulunduğunu, davacıların açmış oldukları davayı kabul ettiğini açıklamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay .... Hukuk Dairesi’nin 03.10.2012 tarih 2012/2833 Esas, 2012/6643 Karar sayılı ilamı ile “... mahkemece davacılar tarafından yetiştirildiği kabul edilen ağaçların yaşı hüküm yerinde gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratıldığı gibi davacılar tarafından meydana getirildiği kabul edilen ağaçların "davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine" karar verilmesi gerekirken talep dışına çıkılarak "mülkiyetlerinin davacılara ait olduğu, başka kimselerin ve diğer hisssedarlara ait olmadığı" şeklinde karar verilmesi"nin doğru olmadığı gereğine işaret edilerek hüküm bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra hükmün 1. bendinde 102 ada 16, 101 ada 154, 105 ada 59, 105 ada 15, 105 ada 72 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki yaş, adet ve niteliği belirtilen ağaçların davacı ... tarafından, 2. bendinde 105 ada 86, 105 ada 61 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki yaş, adet ve niteliği belirtilen ağaçların ise davacı ... tarafından meydana getirildiklerinin tespitine, davacı tarafından karşılanan yargılama gideri, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davalılardan, davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin davacıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya muhtevasına, Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici nedenlere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-)Dosya muhtevasına, Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici nedenlere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; "...Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir..." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir; aksi hal, yeni tereddüt vc ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz (..... 2011/6-18 Esas-2011/30 Karar sayılı, 19.06.1991 gün 323/391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Mahkemece verilen kararın 1. ve 2. bentlerinde davacılar ... ile ...’ın taleplerine yönelik hüküm kurulduktan sonra 4.,5., 6. ve 7. bentlerinde ise "... Davacı tarafından karşılanan 977,50 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinden yürürlükte bulunan ..... uyarınca hesaplanan 1.510,00 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan .... uyarınca hesaplanan 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e ödenmesine, Davacı tarafından karşılanan bakiye gider avansının karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,...” karar verildiği, iki davacı hakkında hüküm tesis edildiği halde yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısımlarda sadece “davacı” olarak yazıldığı görülmektedir. Hüküm bu haliyle açık olmadığı gibi, şüphe ve tereddüt uyandıracak, infazda zorluk çıkaracak şekildedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ilamların infaz edilecek kısım hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hüküm içeriğinin aynen infazı zorunludur. İlamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez. Bu nedenle hüküm fıkrasının hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça yazılması zorunludur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu yönden yerinde olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekteyse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aşağıdaki şekilde hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu yönden yerinde olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekteyse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aşağıdaki şekilde hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4., 5., 6, ve 7. fıkralarındaki “…. davacı…” kelimesinin çıkarılmasına, yerine “…davacılar..” kelimesinin yazılmasına; hükmün düzeltilmiş bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca ONANMASINA, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen sebeple REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10843, Karar No: 2015/4008, Tarih: 10.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/10843 E.  ,  2015/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çorlu 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.01.2014

NUMARASI :Esas no:2012/144 Karar no:2014/39

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek eş tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı kadın eş tarafından ise davacı-karşı davalı erkek eşin kabul edilen boşanma davası ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.03.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı İ.. D.. vekili Av. M.. Y.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı T.. D.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadın eşin tüm, davacı-karşı davalı erkek eşin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirrazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın eş yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin Türkan'dan alınıp İlyas'a verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Türkan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran İlyas'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/10746, Karar No: 2021/3513, Tarih: 23.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/10746 E.  ,  2021/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... 19.03.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 23.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2731, Karar No: 2010/3510, Tarih: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2731 E.  ,  2010/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 33 parsel sayılı taşınmazın 4.604,74 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çekişme konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre bir taraf, davasında haklı olup da dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybetmiş olursa, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasa ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5.Cilt, sayfa 5338 dipnot 159; 10.H.D.21.12.1976,8770/8739 ve dipnot 160:5.H.D.12.09.1977,5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine'nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine'nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3874, Karar No: 2015/4841, Tarih: 07.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3874 E.  ,  2015/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İnegöl 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :18.09.2014

Numarası :2010/254-2014/540

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı S.. G.. şirket yetkilisi olması sebebiyle kendisine husumet yöneltilemeyeceğinden onun hakkında verilen red kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. İspat için kolaylık sağlar ise de sözleşmenin geçerliliği yazılı şekil şartına bağlı değildir. Yanlar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Ancak davalılar vekili cevap dilekçesinin 2. sayfasında davalı şirket yönünden savunmasının üçüncü bendinde N..H..'ın müracaat ve şartları uygun geldiğinden işin yapılmasının bu kişiye verildiği ve bu kişinin de işi Usta Reklam Kanalıyla yaptığı ve U.. Reklam adına ticari temsilcisi gibi davrandığını beyan etmiştir. Ayrıca bilirkişi raporunun “Değerlendirme” başlıklı bölümüne göre davalı şirket, davacı S.. K..'ün U.. Reklam adına kestiği 15.11.2005 gün 18254 sıra numaralı 30.001,50 TL'lik faturayı kendi ticari defterlerine kaydetmiştir. İş bedelinin 30.001,50 TL olduğu da anlaşılmaktadır.

Davalı şirket vekilinin cevap dilekçesindeki az yukarıda belirtilen açıklamaları ve kendi ticari defterlerindeki fatura kaydı birlikte değerlendirildiğinde davacı ile davalı şirket arasında eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu ve fatura miktarındaki işin yapıldığı sabit hale gelmiştir.

Bu durumda mahkemece davalı şirket tarafından ayrıca ödeme savunmasında da bulunulduğundan dava dışı N..H..'ın davacının ticari temsilcisi olup olmadığı ve bu şekilde hareket etmesinin davacı tarafça benimsenip benimsenmediği, akdî ilişkinin kurulduğu tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 32 ve 38. maddelerine göre araştırılıp temerrüt olgusu da değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile davalı şirket hakkındaki davanın da yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.