muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8535, Karar No: 2012/13256, Tarih: 12.06.2012

Davalı ..... A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ........ A.Ş. hakkında davanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmediğinden davalı şirket hakkındaki davanın  açılmamış sayılmasına, karar verilmiş, davalı Milli Savunma Bakanlığı ile davalı şirket arasında alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu, davacının yaptığı işin niteliğinin fazla çalışma yapmaya elverişli olduğu, ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları,elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı dikkate alınarak görüşüne başvurulan hesap bilirkişisinin tanık anlatımlarına göre düzenlediği rapora itibarla raporda hesaplanan fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacağından % 30 hakkaniyet indirimi yapılarak, davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Kararı süresi içinde davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan  çalışmaların  denkleştirmeye  tabi  tutulamayacağını     zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m.69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan kanuni çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesine göre hükümlerine göre günde 7.5 saat çalışmasını gerektiren  işlerde çalışan  işçinin 7.5 saati aşan  çalışma süreleri ile 7.5 saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5. maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan  çalışmalar doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık 45 saat  olan yasal sürenin aşılmamış  olmasının önemi yoktur.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda,  davacı davalı Milli Savunma Bakanlığına ait işyerinde alt işveren  durumundaki şirketler işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları, elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı gerekçesiyle  tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmış ise de yapılan araştırma karar verilmeye yeterli değildir. Mahkemece öncelikle her iki davalıdan işyeri kayıtları, hizmet alım sözleşmesi, ihale belgeleri, teknik ve idari şartnameler, işe  giriş ve çıkış kayıtları, kamu idaresi tarafından alt işverene verilmiş işle ilgili olarak özellikle alt işverende çalışan işçilerin  özlük haklarına yönelik tuttuğu kayıt ve belgeler getirtilmeli, davacı işçilerin çalıştıkları işyerlerini günlük çalışma düzenine ilişkin olarak asıl işveren tarafından yapılmış düzenlemeler varsa ilgili belgeler getirtilmeli, alt işverenin üstlendiği işte çalışacak işçi sayısı ve günlük çalışma sürelerinin kanuni sınırları aşmasının mümkün olup olmadığı, bu hususta asıl işverenin izninin veya icazetinin gerekip gerekmediği araştırılıp tespit edilmeli, belirtilen tüm bu yönler açıklığa kavuşturulduktan sonra bilirkişiden yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda hesaplama yapılmak üzere ek  rapor alınmalı, alınan bilirkişi raporu dosyadaki tüm delillerle birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden  dava sonucundan yararı olan ve  işverene aynı   haklarla   ilgili   dava   açan   tanık   beyanlarına    itibarla    bilirkişi  tarafından  yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/20625, Karar No: 2011/2435, Tarih: 15.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/20625 E.  ,  2011/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.2.2011 günü duruşmalı temyiz eden davacı karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı karşı davacı ... ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davalı vekili Av...'nın yokluğunda karar verilmesi ile ilgili mazeret telgrafı gönderdiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.02.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/30708, Karar No: 2014/12177, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30708 E.  ,  2014/12177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... yönünden husumetten reddine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11568, Karar No: 2010/7123, Tarih: 14.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11568 E.  ,  2010/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/01/2003 gününde verilen dilekçe ile karşılıklı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile karşı davanın reddine dair verilen 17/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanma ve araçların hasarlanmasından dolayı uğranılan karşılıklı maddi ve manevi zararların ödetilmesi isteklerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı-karşı davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle önceden açılıp sonuçlanan ceza davasında, karşı şeride geçerek kazaya yol açan davacı-karşı davalının olayda 6/8 oranda kusurlu olduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen kusur oranı hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de kusurluluğa ilişkin maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Bu bağlamda, ceza mahkemesince kusurlu bulunup cezalandırılan kişi, hukuk mahkemesinde kusursuz kabul edilmez.

Ceza mahkemesi kararı, davacı-karşı davalının şerit ihlalinde bulunduğu biçimindeki maddi olguya dayanmaktadır. Eldeki dava dosyasında bu maddi olgu belirlemesinin aksini gösterecek güçte kesin kanıtlar bulunmadığından, karşı şeride geçenin davalı-karşı davacı olduğuna ve davacı-karşı davalının kusuru bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporlarına göre karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, ceza davasında kabul edilen kusur oranları üzerinden karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/253, Karar No: 2023/1716, Tarih: 28.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/253 E.  ,  2023/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/560 E. 2022/946 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - onama

Katılan vekilinin, sanık hakkında kurulan hükmü, 25.10.2022 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettikten sonra katılanın 26.10.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanığın temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2015 tarihli ve 2015/9343 Soruşturma, 2015/3043 Karar sayılı

kararı ile sanık hakkında kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 109 uncu maddesinin birinci, ikinci fıkraları ve üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2015/806 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2015/806 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine sanık hakkında kasten yaralama, silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/399 Esas, 2022/7190 Karar sayılı kararı ile,

3. Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2015/806 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine sanık hakkında kasten yaralama, silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/399 Esas, 2022/7190 Karar sayılı kararı ile,

"a) Sanığın, katılana yönelik kasten yaralama ve silahla tehdit eylemlerinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir ve tehdit unsurunu oluşturduğu ve ayrı suç olarak değerlendirilmeyeceğinin mahkemece de kabul edildiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ... hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hukuki anlamda ... olan eylem vasıf yönünden üçe bölünerek kasten yaralama ve tehdit suçlarından beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla işlemesi karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanmaması ve 5237 sayılı TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince ... ceza belirlenirken, aynı Yasanın 109/3-a-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, ... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Tüm dosya kapsamına göre, sanığın, ikametinin camına taş atılması nedeniyle dışarı çıktığı sırada kaçışan çocuklardan, koşarken yere düşen katılanı yakalayıp bıçak göstererek "seni keserim" şeklinde tehdit ... bıçakla yaraladıktan sonra kolundan tutarak ikametine doğru götürdüğü olayda, taş atanın kim olduğunu bilmeyen sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/560 Esas, 2022/946 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, 29, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

a) Tembih ve azarlama niteliğinde mağdurun kolundan tutmasının atılı suçu oluşturmayacağına,

b) Hükmolunan cezanın yüksek olduğuna,

c) Eksik ve hatalı inceleme ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, ikametinin camına taş atılması üzerine yakaladığı on üç yaşındaki katılanı bıçakla tehdit ... yaraladıktan sonra kolundan tutup ikametine doğru yürüterek bir süre alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

a) Tembih ve azarlama niteliğinde mağdurun kolundan tutmasının atılı suçu oluşturmayacağına,

b) Hükmolunan cezanın yüksek olduğuna,

c) Eksik ve hatalı inceleme ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, ikametinin camına taş atılması üzerine yakaladığı on üç yaşındaki katılanı bıçakla tehdit ... yaraladıktan sonra kolundan tutup ikametine doğru yürüterek bir süre alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Katılan aşamalarda, yanındaki arkadaşlarının taş atıp kaçması üzerine sanığın kendisini koşarken ayağının burkulması ile yere düştüğü sırada yakaladığını, önce yumrukla vurduğunu ve ensesinden sırtına doğru anlamadığı birşey yaptığını, sonra da ayağa kaldırıp ikametine doğru götürdüğünü, yolda elindeki bıçağı göstererek "seni keserim" şeklinde tehditte bulunduğunu, "bırak" diye ısrar edince montundan bıraktığını ve kaçmaya başladığı sırada arka karın boşluğunda bir ağrı hissettiğini, baktığında elbiselerinin kan olduğunu gördüğünü, kazağını yarasına sardığını ve sonra da hastaneye başvurduklarını ifade ettiği belirlenmiştir.

3. 12.11.2015 tarihli kolluk tutanağı ile aynı ... yakalanan sanığın üzerinden uç kısmı 2 cm kan lekesine benzer az miktarda kurumuş lekenin bulunduğu bıçağın ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. Abant ... ... Üniversitesi ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/783 sayılı raporu ile toraks arka duvar sağ lateralde 8.9. kostalar hizasında 2 cm'lik bıçak giriş yerinin olduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

5. Katılanın beyanını doğrular nitelikte olan tanık M.M.A.'nın beyanı dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanığın atılı suçlama ile ilgili kısmi ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Eylemin Tembih ve Azarlama Niteliğinde Olduğuna Yönelik;

Sanığın, katılanı olduğu yerde yakalayıp bıçakla yaraladıktan sonra kolundan tutup yürüttüğü sırada elindeki bıçakla tehdit etmek suretiyle bir süre alıkoyması şeklinde gerçekleşen eyleminin tembih ve azarlama sınırlarını aşarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna ilişkin sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Cezanın Yüksek Olduğuna Yönelik

Mahkemece, sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değeri" nazara alınarak ... cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaştığının belirtilmesi ve ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 ... maddeleri uyarınca birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği durumlarda ... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle tayin edilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemece, sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değeri" nazara alınarak ... cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaştığının belirtilmesi ve ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 ... maddeleri uyarınca birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği durumlarda ... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle tayin edilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle

uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/560 Esas, 2022/946 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.