muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5684, Karar No: 2016/1304, Tarih: 08.02.2016

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CMK'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır. Bu durumda sanıklar suçu ikrar etse de da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından ikrar soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Bu amir hükümlere göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılıktır (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g). Bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, mahkumiyete yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/9354, Karar No: 2019/8236, Tarih: 09.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9354 E.  ,  2019/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Belediyesi'nin asıl işveren olduğu ve alt işvereni bir şirket bünyesinde temizlik işçisi olarak 02/02/2005 ile 31/12/2010 tarihleri arasında, kış aylarında 05:00-14:00 saatleri ve yaz aylarında ise 20:00-05:00 saatleri arasında iş durumuna göre çalıştığını, 31/08/2009 tarihinde işine son verildiğini, belli bir aradan sonra tekrar işe alınarak aralıksız çalışmaya başladığını ve halen çalışmaya devam ettiğini, davalı tarafından dönem dönem gerçekleştirilen ihaleler neticesinde işyeri devirleri yapıldığını, alt işverenlerin sürekli değiştiğini ileri sürerek 02/02/2005-31/08/2009 tarihleri arası için kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacakları, 02/02/2005-31/12/2010 tarihleri arası içinse fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili, davacının ihaleyi alan işveren şirketin işçisi olduğunu, ve belediye ile arasında hizmet akdi bulunmadığını, ihaleyi alan şirket ile aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığından davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunanlar ... Ltd. Şti ve ... Ltd. Şti. vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının çalışmasının asıl işverende kesintisiz ve dava tarihi itibari ile halen asıl işverende çalışıyor olması nedeniyle bu davayı açmasının hukuka ve kanuna aykırı olduğunu, davacı yıllık izin ücretine ve ihbar tazminatı hak kazandı ise bu alacakların devralan son işveren ve asıl işveren tarafından ödenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... Mühendislik vekili, davanın belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğini, işbu alacak davasında gerçek sorumlunun idare olduğunu ve alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, ücretli yıllık izinlerini kullandığını, diğer taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğinin ispat yükümlüğünün işverene ait olduğu ve iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğinin işverence ispat edilemediği, davacının fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, hafta tatili kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğinin ispat yükümlüğünün işverene ait olduğu ve iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğinin işverence ispat edilemediği, davacının fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, hafta tatili kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarında hafta tatili ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin hafta tatili alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, hafta tatili çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında hafta tatillerinde çalışmaların yazılı delille kanıtlaması mümkündür. Hafta tatili ücretlerinin tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt yoksa ödenen tutarın dışında hafta tatili çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerekir.

İspat yükü üzerinde bulunan davacı, ayda 3 defa hafta tatili kullandığını 1 defa hafta tatili kullanmadığını iddia ederek, bu iddiasını ispat için takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanmıştır.

İspat yükü üzerinde bulunan davacı, ayda 3 defa hafta tatili kullandığını 1 defa hafta tatili kullanmadığını iddia ederek, bu iddiasını ispat için takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı taraf iki tanık dinletmiş ise de, davacı tanıklarından ikisi de davacının haftanın 6 günü çalışıp bir günü izin kullandığını beyan etmişlerdir. Ayrıca davalı tarafından sunulan puantaj kayıtlarında da davacının haftada bir gün izin yaptığı belirtilmiştir. Bu durumda, davacının hafta tatili çalışmasını ispat ettiğinden söz edilemeyeceğinden, davacının hafta tatili alacak talebinin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

3-Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Ulusal bayram ve genel tatil ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Bu durumda işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının ücret bordrolarında ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkuklarının bulunduğu görülmüştür.

Dosya içeriğine göre, davacının ücret bordrolarında ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkuklarının bulunduğu görülmüştür.

Bu nedenle davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağı tüm çalışma dönemine ilişkin ücret bordrolarındaki dönem ücretleri esas alınarak ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkuku bulunan aylar dışlanarak yapılacak hesaplamaya göre hüküm altına alınmalıdır. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

4-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, haftalık 6 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.

Davacı fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmediğini iddia ederken, davalı ise bordrolarda yazılı “ek kazanç” ibaresi altında yapılan ödemelerin fazla çalışma ücret alacaklarına istinaden yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece bu savunmaya yönelik bir değerlendirme yapılmamıştır.

Dosya kapsamındaki ücret hesap pusulalarında yer alan “ek kazanç” tahakkuklarının ne olduğu taraflardan sorularak bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerekirken değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26735, Karar No: 2011/2368, Tarih: 10.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/26735 E.  ,  2011/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar alınmasının yanısıra değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, suça konu cep telefonlarının değeri araştırılarak uygulama koşulları tartışılmadan 5237 sayılı TCK.nun 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.03.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17930, Karar No: 2016/10087, Tarih: 28.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17930 E.  ,  2016/10087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ve mağdurların,...İlçesindeki 9 pafta 12 ada 172 parseldeki taşınmazın hissedarları oldukları, tarafların söz konusu taşınmaz üzerinde inşaat yapılması hususunda sanık ile 26/02/2008 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıkları, sözleşmenin tarafların yükümlülükleri başlıklı 6.bölümünün g bendinde "ağaçların kesimi ile ilgili işlemlerin karşılıklı mutabakatla belirleneceğine" dair hüküm bulunmasına rağmen sanığın her hangi bir mutabakatta bulunulmamasına rağmen suç tarihinde bahçedeki 250 limon, 20 kıbrıs akasyası ve 2 nar ağacını kestirdiği iddia olunan olayda;

Mahkeme tarafından suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/705, Karar No: 2020/3178, Tarih: 18.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/705 E.  ,  2020/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai işlemin iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz, davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesi; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmünü içermektedir..

Aynı kanunun "Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesinde; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir."

"İstinaf Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; "Kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş olan istinaf dilekçesi, bu mahkemece yukarıdaki fıkraya göre işlem yapıldıktan sonra kararı veren mahkemeye örnekleriyle birlikte gönderilir. Bu durum derhâl mahkemesine bildirilir." hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine

Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasının temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilmişse, temyiz defterine kaydedilerek durumun derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirileceği, sonrasında ise temyiz dilekçesinin ekleriyle birlikte kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderileceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı taraflarca istinaf dilekçesi verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda başvuru hakkında verilen kararın tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkarılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı ilk derece mahkemesine davalı vekili tarafından temyiz, davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçelerinin bölge adliye mahkemesine derhal bildirilmesi, sonrasında temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, düzenlenen temyiz formu ile dosyanın doğrudan Dairemize gönderildiği, dolayısıyla UYAP sisteminde dosya ilk derece mahkemesi tarafından temyiz incelemesine gönderilme kayıtlarının oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 18.Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 18.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6577, Karar No: 2007/6663, Tarih: 26.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6577 E.  ,  2007/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yargıcı ile davalılar 1-... 2-Tapu Sicil Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.06.2007 gün ve 333-200 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, nüfus kayıt düzeltilmesi isteminden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 18.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 18.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5215, Karar No: 2022/10938, Tarih: 08.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/5215 E.  ,  2022/10938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 17/06/2020 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 08/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.