muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12612, Karar No: 2014/10834, Tarih: 07.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12612 E.  ,  2014/10834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı davalılardan ...Ltd. Şti.’nin maliki, ...’ın sevk ve idaresindeki, aracın dava dışı üçüncü kişiye ait aracın tam kusurlu çarpma sonucu hasarlanan dava dışı araç için hak sahiplerine hasar bedelini ödediklerini belirtip, kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle zorunlu mali mesuliyet sigortası genel şartlarının 4/d maddesi uyarınca dava dışı aracın hak sahiplerine ödenen 6.036,00 TL hasar bedelinin 23.02.2012 ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinii istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, kazaya araç sürücüsünün alkollü oluşunun sebebiyet vermediğini, kazanın buzlanmadan ve ağır kış şartlarından meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı ... hakkındaki davanın sigorta akdinin taraf olmadığı için pasif husumetten reddine, davalı ...Ltd. Şti. hakkındaki davanın kabulü ile 6.036,00 TL’nin 23.02.2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte anılan davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 309,31 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına 7.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2085, Karar No: 2022/2688, Tarih: 01.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2085 E.  ,  2022/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 26. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde Etib Teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, ancak sendika ile kurum arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmesinden sonra 30,00 TL civarında olan yevmiyesinin 24,00 TL’ye düşürüldüğünü, sendikalı olduktan sonra yevmiyesinin düşürülmesi nedeni ile hak kazandığı tüm alacakların kendisine eksik ödendiğini iddia ederek ücret farkı alacağı ile birlikte bir kısım fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, dava dışı ... ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi ile işçilere farklı menfaat ve yararların sağlandığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın katılma yoluyla istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından (katılma yolu ile) temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalının karar tarihi itibariyle kesin nitelikteki karara karşı katılma yoluyla istinaf ve temyiz yoluna başvurma hakkı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Katılma yolu ile başvurma” başlığını taşıyan 348 inci maddesinde; “(1) İstinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir. (2) İstinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi bölge adliye mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir.” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmüne göre, normal hal ve şartlar altında istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmayan bir taraf, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı süresi içinde vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir (M. Atalı/İ. Ermenek/E. Erdoğan, Medeni Usul Hukuku, ... 2021, 620).

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı yönünden miktar itibariyle kesin olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu halde, kural olarak davalının istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır. Bir hak mevcut olmadığı halde istinaf yoluna başvurulması halinde, başvurunun esasına ilişkin inceleme yapılmadan istinaf başvurusunun reddi gerekir (HMK m. 341). Diğer taraftan, davalının kesin nitelikteki karara karşı doğrudan istinaf yoluna başvurma hakkı yok ise de, Kanunun 348 inci maddesi gereğince, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davalının, davacının istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulü ile başvurunun esastan incelenmesi gerekirken, istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine dair kesin olmak üzere karar verilmesi hatalıdır.

Belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Kanununun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır (HMK. m. 366). Dosya kapsamına göre, davalı bakımından dava değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının altındadır. Kural olarak davalının, istinaf başvurusunun “kesinlik sebebiyle reddine dair” kesin nitelikteki kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Ancak davalının, davacı tarafın temyiz dilekçesine karşı iki haftalık yasal süre içinde cevap vermek suretiyle katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Bu halde, Kanunun 366 ve 348 inci maddeleri gereğince davalı tarafın katılma yoluyla temyiz hakkı mevcuttur. Davalının katılma yolu ile temyiz talebi yerinde görülerek temyiz incelemesi yapılmış; Mahkemece, davalının katılma yoluyla istinaf başvurusu hakkında hatalı karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, her iki tarafın istinaf başvurularının esastan incelenmesi gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme yapılmak suretiyle davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34466, Karar No: 2016/12100, Tarih: 25.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34466 E.  ,  2016/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlular hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü takipte borçlu icra mahkemesine başvurarak, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiş; mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/73 E. sayılı dosyasının 16.08.2013 tarihli ara kararının 3. maddesinde; “Davacı şirket lehine yapılmış ve yapılacak (İİK 206/1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı Amme alacaklarının tahsil usulü hakkında kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın, …. icra takipleri …. işlemlerinin tedbiren durdurulmasına, İİK 179/b maddesinin 1. bendi gereğince verilecek tedbir kararının dava tarihi olan 01.08.2013 tarihinden itibaren uygulanmasına” yönelik tedbir kararı verildiği ve tedbir kararının halen devam ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi, sözü geçen tedbir kararından sonra 12.03.2015 tarihinde başlatılmış olup, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce yalnızca icra takiplerinin "durdurulması" ile sınırlı olarak tedbir kararı verildiğinden ve icra hâkimi de mahkemenin vermiş olduğu bu kararı yorumlayamayacağından, tedbir kararından sonra açılan takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... . İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22/06/2015 tarih ve 2015/375-554 E.K. sayılı kararının hüküm bölümünün birinci maddesinde yer alan “iptaline" sözcüğünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine "durdurulmasına" sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16438, Karar No: 2025/6522, Tarih: 15.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/16438 E.  ,  2025/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/10 E., 2016/546 K.

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yol çalışmasında yol kenarında bulunan şikâyetçiye ait ceviz ağaçlarının dallarının kırılması şeklindeki dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesinde düzenlenen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün verildiği 24.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4441, Karar No: 2022/11941, Tarih: 14.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4441 E.  ,  2022/11941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca tescil davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-İstinaf talep dilekçesinde adları yer almayan davalılar ..., ..., ... ve ...’nın, Avukat ...’e verdiği vekaletnameler dosya arasında bulunmamaktadır.

Varsa eklendikten, yoksa ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin davanın reddine dair kararı ayrı yasal yollara tabi olup ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı ve davacı idarenin istinaf dilekçesi için ayrı bir tebliğ evrakı hazırlanıp, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 10/04/2019 tarihli kararı, 11.11.2021 tarihli kararı ve davacı idarenin bu kararlara karşı temyiz dilekçesi için ise ayrı bir tebliğ evrakı hazırlanmak suretiyle kararlar ayrı ayrı usulüne uygun olarak tebliğ edildikten ve istinaf süresi ile temyiz süresi beklenildikten ,

2-Davalı ... mirasçısı ..., 23.04.2016 tarihinde vefat ettiği halde ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne dair kararı 06.11.2017 tarihinde, ölü olan ...’a tebliğ edilmiş olup yapılan tebligat usulsüzdür.

...’ın veraset ilamı ilgilisinden temin edilip tespit edilen mirasçılarına, ilk derece mahkemesi kararı için ayrı, bölge adliye mahkemesi kararı için de ayrı bir tebliğ evrakı hazırlanarak ayrı ayrı tebliğ edilmek suretiyle istinaf süresi ve temyiz süresi de beklendikten,

3-Davalı ...’na ilk derece mahkemesinin davanın reddine dair kararı tebliğ edilmemiş olup adı geçene yalnızca ilk derece mahkemesi kararı ile davacı idare vekilinin bu karara ilişkin istinaf dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edildikten ve istinaf süresi beklenildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6546, Karar No: 2012/10410, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6546 E.  ,  2012/10410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1)2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 62, 53, 51. maddeleri gereğince sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Cezanın ertelenmesine.

2) 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 62, 53, 51 maddeleri gereğince sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Cezanın ertelenmesine.

3) 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 62, 53, 51 maddeleri gereğince sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Cezanın ertelenmesine.

Sanığın 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak suretiyle "katma değer vergisi" ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması, yıllar itibariyle kullanılan son faturaların sırasıyla 30.12.2002, 30.12.2003 ve 30.12.2004 tarihli olmaları karşısında suç tarihlerinin 26.01.2003, 21.01.2004, 21.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık müdafiinin 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 tarihiden iddianamenin düzenlendiği 04.04.2008 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine hükmolunması yasaya aykırı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- "Sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi iddianamenin dayanağını oluşturan 27.11.2007 gün ve 1180/85 sayılı Kaçakçılık Suçu Raporu ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 10.12.2007 tarih ve 29929 sayılı “mütalaa” yazısının “sahte fatura kullanmak” suçu ile ilgili olduğu ve 04.04.2008 günlü iddianame ile bu suçtan dava açıldığı gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen “sahte fatura düzenlemek” suçundan mahkumiyet kararı verilerek, 213 sayılı VUK'nun 367 ve 5271 sayılı CMK'nun 225. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanığın, birden çok sahte faturayı farklı dönemlerde defter ve kayıtlarına intikal ettirerek KDV beyannamelerinde indirim konusu yaptığı anlaşılmakla, zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasının arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra sonuç cezalar birbirleriyle karşılaştırılmak suretiyle lehe yasanın tespiti ile hapis cezasının ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesinde öngörülen deneme süresi 765 sayılı TCK'nun 95. maddesinde öngörülen sürelerden daha az ise de; deneme süresinin iyi halli geçirilmesi halinde hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nun 51/8. maddesine göre infaz edilmiş sayılacağı, 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesine göre ise, esasen vaki olmamış sayılacağından, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesiyle birlikte değerlendirildiğinde sonuçları itibariyle lehe olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nun lehe olduğunun kabulüyle yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeyip denetime olanak vermeyecek şekilde yazılı biçimde hüküm kurulması,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiç bir şekilde uygulanmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

5- Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4430, Karar No: 2019/6535, Tarih: 12.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4430 E.  ,  2019/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 14/05/2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 12/11/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... vekili.... ile davacı ... ve vekili Av. ..., karşı taraftan davalı ... ile vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, kat irtifakı tesis edilmiş binanın zeminde bulunan mevcut dükkanları 1978 yılında ana yapının bağımsız bölümlerine (dairelere) isabet eden arsa paylarının değerleri ile orantılı olmadığından düşük olduğunu ayrıca davacıların, 1999 tarihinde tüm taraflara ait dükkanların arkasında bulunan bahçenin .... Belediyesine tadilat projesi verilmek suretiyle vaziyet planında gösterildiği ve bahçeyi ticari alana çevirerek dükkanlarına kattıkları, davalının ise aynı tadilat projesine istinaden merdiven boşluğunu dükkana çevirmek suretiyle kullandığını, kat mülkiyeti kanununa göre arsa paylarının belirlenmesinde bağımsız bölümlerin büyüklüğü, konumu, bulunduğu kat, iş yeri yada mesken oluşu manzarası gibi değer arttırıcı ve azaltıcı tüm niteliklerin bilirkişiler marifetiyle incelenmesi suretiyle düzenlenmesinin gerektiği bahçe kısmına isabet eden payın dükkanların tespit edilecek payları oranında 11. ve 13. bağımsız bölüm nolu dükkanların paylarına katılması suretiyle arsa paylarının tescilinin gerektiğini bu suretle dava konusu 27 ada 17 parsel üzerinde mevcut olan binanın maliklerinin mevcut arsa paylarının ve kat irtifakı kaydının iptali ile tadilat projesinin de dikkate alınmak suretiyle yeni oluşacak arsa paylarının taraflar adına tapuya tesciline karar verilmesi istenilmiştir.