muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/23126, Karar No: 2012/3383, Tarih: 21.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/23126 E.  ,  2012/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ...geldi. Karşı taraf davacı ... Kılsızoğlu ile vekili gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av. ...'un yokluğunda karar verilmesi isteğini de içerir mazeret telgrafı bulunduğu anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayeti anneye bırakılan müşterek çocuklar için ara kararı ile aylık 200'er lira tedbir nafakası takdir edildiğinin ve bu nafakaların da iştirak nafakası olarak devamına karar verildiğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.02.2012(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/260, Karar No: 2014/8196, Tarih: 02.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/260 E.  ,  2014/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/09/2012 tarih ve 2011/167-2012/209 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının ürettiği ilaç ürünlerinin tanıtımına, pazarlanmasına ve sipariş alınmasına ilişkin yüklendiği edimleri yerine getirmesine ve hizmet bedeline ilişkin faturayı düzenleyip davalıya göndermesine rağmen davalının faturayı ticari kayıtlara işlemeyip iade ettiğini, oysa Ekim ayına ilişkin olarak 622.110,00 YTL sipariş gerçekleştirildiğini, davalının bunun 515.338,00 YTL olan kısmı için fatura tanzim ederek siparişleri karşıladığını, bu kısım siparişlerin bedellerinin davalının hesaplarına ulaşmadığı ve faturanın bu nedenle zamanından önce düzenlenip gönderildiği gerekçesiyle faturanın iade edilmemesi karşısında, bunun hizmet faturasının bedeline esas teşkil edecek matrah yönünden davalının kabul ve ikrarının bulunduğu anlamına geldiğini, sözleşmede hizmet bedeli faturasının ay bitmeden, satılan malın vadesine uygun olacak şekilde davacıya ödemenin yapılacağının kararlaştırıldığını, satış bedellerinin davalıya ulaşması koşulunun aranamayacağını ileri sürerek, davacının 121.540 YTL fatura bedeli kadar davalıdan alacaklı olduğunun tespitini, ıslah dilekçesi ile bu meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağını kendi ticari defter ve kayıtları ile kanıtlayamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının alacağını kendi ticari defter ve kayıtları ile kanıtlayamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının faturaya süresinde itiraz edip iade ettiği, davalının satılan mal bedeline ilişkin kabulünün olmadığı, tarafların ticari defterleri usulüne uygun ise de, davacı defterinde kayıtlı olan anılan faturanın davalı defterine işlenmediği, bu durumda davacının ya davalı defterleri ile ya da davacının başka delillerle yaptığı satışları kanıtlayabileceği, bu yönde dosyaya bir kanıt sunamadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.10.2009 tarihli kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak dava konusu faturanın davalı defterlerinde kayıtlı olmadığı, davacının çekişme olmayan satışlarının 624.752,74 TL olduğu, buna karşılık davalının satış iadelerinin 428.148,24 TL olduğu ve böylelikle net satış rakamının 196.604,50 TL olduğu ve 04/10/2005 tarihli teklif yazısına göre aylık cironun 200.000 TL’na kadar olması halinde komisyon oranı %5 olarak kararlaştırılmış olmakla bu durumda davacı alacağı 9.830,23 TL + 1.769,44 TL KDV olmak üzere toplam 11.559,67 TL olduğu, davacı talebinin ve iade mal bedellerinin toplam satışlardan düşülmemesi gerektiği yönünde görüş oluşması durumunda ise davacı talebinin 147.441,65 TL olarak hesaplandığı ancak davacı talebinin 121.540 TL olup bu tutarın dikkate alınması gerektiğinin bilirkişi raporunda belirtildiği gerekçesiyle davacının davasının ıslah edilmiş şekli ile kabulü ile 121.540 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.497,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/697, Karar No: 2020/2634, Tarih: 16.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/697 E.  ,  2020/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile duruşma talepsiz olarak davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.03.2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat .... ve karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 111 ada 28 parsel sayılı taşınmazda bulunan yaklaşık 550 adet fıstık ağacının vekil edeni ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ....., son celse de alınan beyanında, dava konusu ağaçların davacı tarafından dikildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 111 ada 28 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fıstık ağaçlarının davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 111 ada 28 parsel sayılı taşınmazın fıstıklık niteliğinde taraflar adına paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerindeki bağ ve fıstıklığın Abdursabur oğlu Mustafa Aslantaş tarafından dikildiği hususunda tapuda şerh olduğu, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında 28 parsel üzerinde 576 adet 35-40 yaşlarında antepfıstığı ağacının olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 111 ada 28 parsel sayılı taşınmazın fıstıklık niteliğinde taraflar adına paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerindeki bağ ve fıstıklığın Abdursabur oğlu Mustafa Aslantaş tarafından dikildiği hususunda tapuda şerh olduğu, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında 28 parsel üzerinde 576 adet 35-40 yaşlarında antepfıstığı ağacının olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad. 114/1-h, 115). Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Bununla birlikte 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/11. maddesi, muhdesatın tespiti davasının yukarıda açıklanan hukuki yarar şartı olmaksızın görülebilmesine izin veren özel yasal düzenleme getirmiştir. Anılan Kanun maddesinde, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebileceği belirtilmiştir.

Bununla birlikte 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/11. maddesi, muhdesatın tespiti davasının yukarıda açıklanan hukuki yarar şartı olmaksızın görülebilmesine izin veren özel yasal düzenleme getirmiştir. Anılan Kanun maddesinde, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebileceği belirtilmiştir.

Kadastro Kanunu, kadastro bölge ve çalışma alanlarında üzerinde çalışma yapılan taşınmazlara uygulanan özel nitelikli bir Kanun'dur. 33. maddesinde, Kadastro Kanunu'nun uygulandığı alanların dışında da uygulanabilecek genel nitelikli maddelere yer verilmiştir. 19. madde, genel nitelikli maddeler arasında sayılmamıştır. Buna göre ancak, aynı Kanun'un 12/3. maddesi gereğince, on yıllık hak düşürücü süre içinde kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak genel mahkemelerde açılan davalara 19. madde uygulanır ve iddianın kanıtlanması halinde muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyeti ile tapunun beyanlar hanesine tesciline karar verilebilir. On yıllık süre kamu düzenine ilişkin olup, hak düşürücü niteliktedir ve olumsuz dava koşuludur. Hak düşürücü sürenin geçmesi, işin esasının incelenmesini önler. Hak düşürücü süre tüm defi ve itirazlardan önce göz önünde bulundurulur. Yargılama bitinceye kadar hak düşürücü sürenin geçtiği taraflarca ileri sürülebileceği gibi, görevden ötürü hakim tarafından da kendiliğinden dikkate alınır

Somut olayda, dava konusu 111 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kök parseli olan 80 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 03.10.1983 tarihinde kadastro tespitinin yapıldığı, tespitte, taşınmaz üzerindeki bağ ve fıstıklığın Abdursabur oğlu Mustafa Aslantaş tarafından dikildiği hususunda şerh olduğu, tespitin 20/06/1984 tarihinde kesinleştiği, yine davacının kadastro tespiti sırasında beyanda bulunarak, tarla olan bu yer içerisine babası Mustafa Arslantaş tarafından 25 yıl önce bağ çubukları ve 10 yıl önce de fıstık fidanları dikilmek suretiyle bağ ve fıstıklık haline getirildiğinin belirtildiği, Mahkemece 27/11/2015 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan Ziraat bilirkişi raporunda fıstık ağaçlarının 35-40 yaşında olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, gerek kadastro tespit tutanağı ve gerekse tüm dosya kapsamı dikkate alındığında dava konusu ağaçların kadastro tespitinden önce taşınmaz üzerinde bulunduğu sabittir. Temyize konu dava ise, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde belirtilen on yıllık hak düşürücü süre geçirildikten sonra 14/04/2015 tarihinde açılmıştır.

O halde, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar yönünden davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

O halde, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar yönünden davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 2.540,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine,

taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 16/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26933, Karar No: 2014/15150, Tarih: 29.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26933 E.  ,  2014/15150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/189227

MAHKEMESİ : Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2012

NUMARASI : 2012/466 (E) ve 2012/847 (K)

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda sanığın, yakınana ait markete girip, 700 gram kaşar peynirini montunun iç kısmına gizleyerek parasını ödemeden kapıdan çıkarken görevliler tarafından yakalanması biçimindeki eylemin işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden TCK.nun 145.maddesi gereğince, sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5761, Karar No: 2013/5816, Tarih: 20.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5761 E.  ,  2013/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte asker olduğu, ancak tebligatın daha önce bildirdiği ev adresinde annesi ... ...'a yapıldığı, askeri şahıslara tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14.maddesine göre kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiğinden, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık vekilinin 15.08.2012 havale tarihli temyiz niteliğinde olan dilekçesi süresinde kabul edilip, mahkemenin 29.08.2012 gün, 2011/699 esas, 2012/470 karar sayılı red kararı kaldırılarak, 06.04.2012 tarihli karara yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17814, Karar No: 2013/10647, Tarih: 17.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17814 E.  ,  2013/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; 01.10.2008 gününden önce meydana gelen olaylara 1479 sayılı Kanunun 63. maddesinin, anılan tarihten itibaren gerçekleşen olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 39. maddesinin uygulanması gerektiği gözetildiğinde, 28.07.1999 tarihinde meydana gelen olayda yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin tahsili yönündeki talebe ilişkin davanın yasal dayanağı, 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi olduğu halde, mahkemece; belirtilen madde ile birlikte, davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Yasanın 39. maddesi olarak gösterilmesi isabetsiz bulunmakla birlikte; bu isabetsizliğin sonuca etkisinin bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15575, Karar No: 2014/18434, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15575 E.  ,  2014/18434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne Başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.