muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10972, Karar No: 2017/387, Tarih: 24.01.2017

5) İş bu parselin aynı bilirkişilerin raporlarında (B) harfi ile gösterdikleri mavi ile taralı 9.512,85 m²'lik kısmının tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalılar Hazine vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçelerinde ki açıklamalara göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

1) Davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden; davalı Hazine ve Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazların tespit maliki olmadıkları gibi, tespitin iptali ve taşınmaz vasfının değiştirilmesi yönünde 3402 sayılı Kanunun 26/D maddesine göre davaya usulünce katılımları olmadığı, bu yönde açılmış bir davalarının da bulunmadığı davada 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30/2. maddesi koşullarının da olmadığı gözetilerek temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacıların çekişmeli taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları bakımından;

Çekişmeli taşınmazlardan 236 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davacıların murisinden kalmadığı ve davalı kullanımında olduğu belirlenip hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Çekişmeli taşınmazlardan 397 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise (C) harfi ile gösterilen 10.322,26 m²'lik kısmı ile (D) harfi ile gösterilen 1.062,31 m²'lik kısımlarının bu parselden ifrazı ve son parsel numarası vermek suretiyle ve orman vasfıyla Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen 9.512,85 m²'lik kısmın ise tespit gibi tesciline karar verilmesinde de temyiz edenlerin sıfatına göre usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir. Ancak, mahkemece 397 ada 9 sayılı parselin (A) harfi gösterilen 4.102,58 m²'lik kısmının bu parselden ifrazı ile 397 ada 10 nolu parsele ilavesi ile ve bu parsel numarası ile asli müdahil davacı ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi 397 ada 10 parsel nolu taşınmazın davalı olmaması ve tapu kaydının mevcut olması nedeniyle doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3 nolu bendinde yer alan '... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkinde kain 397 ada 10 sayılı parsele ilavesi ile ve bu parsel numarası ile'' ilişkin cümlenin kaldırılarak yerine ''Son parsel numarası vermek suretiyle'' ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, hükmün 3 nolu bendinde yer alan ''... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkinde kain 397 ada 10 sayılı parsele ilavesi ile ve bu parsel numarası ile'' ilişkin cümlesinin kaldırılarak yerine ''son parsel numarası vermek suretiyle'' ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine 24/01/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10197, Karar No: 2012/22989, Tarih: 05.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10197 E.  ,  2012/22989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki ...'nün 28.02.2008 tarihli kararında Denizli ili merkez ilçesi, Pamukkale Beldesinin Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 13.12.1980 gün ve A-2587 sayılı kararıyla I. derecede doğal ve arkeolojik sit alanı olarak belirlendiği, yine dosya kapsamındaki 18.03.2009 tarihli fen bilirkişi raporuna göre ağaç dikilen alanın Pamukkale'de seyir kulesi ile Karahayıt yolu üzerinde olduğu belirtilmekle; yargılama konusu alanın 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 13.12.1980 gün ve A-2587 sayılı kararıyla I. derecede doğal ve arkeolojik sit alanı olarak belirlenen Denizli Merkez Pamukkale Beldesi, (Hierapolis) Antik Kenti çevresinde; Pamukkale Kasabası Kocaçukur bölgesi ile Pamukkale kuzey kapısı ziyaretçi kabul merkezi arasındaki yolun sağ ve sol şarampolüne kuruldan izin almaksızın Doğa ve Çevre Vakfı tarafından yöresel olarak pamukkale çiçeği olarak adlandırılan 750 adet zakkum ağacı fidanı, 200 adet zeytin fidanı, 200 adet de defne fidanının diktirildiği, sanığın söz konusu vakfın başkanı olduğu, dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarına göre keşif sırasında dikilen ağaçların yerinden sökülerek alanın eski hale getirildiği gözetilerek sanığın atılı suç yönünden kastının bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin kastının bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10906, Karar No: 2018/3549, Tarih: 07.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/10906 E.  ,  2018/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2011-20.12.2013 günlerinde verilen dilekçeler ile asıl davada tahsise dayalı elatmanın önlenmesi, birleştirilen davada yap-işlet-devrete dayalı tespit talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın husumetten reddine, birleştirilen davada karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 19.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve birleştirilen davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, tahsis hakkına dayalı elatmanın önlenmesi; birleşen dava, yap işlet devret sözleşmesine dayalı tespit ve alacak isteğine ilişkindir.

Asıl davada; davacı vekili, davalının kira sözleşmesi uyarınca dava konusu taşınmazı kullandığını, ancak kira sözleşmesinin süresi bitmesine rağmen taşınmazı fuzuli olarak işgal ettiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada; davacı vekili, dava konusu yere ilişkin her ne kadar bilahare kira sözleşmeleri yapılmış ise de bu kira sözleşmelerinin idarelerin kamu gücünü kullanması sonucunda baskı ve korkuyla imzalandığını, müvekkilinin dava konusu yerleri esasen 2005 tarihli yap-işlet-devret sözleşmesine istinaden kullandığını ve herhangi bir ücret ödememesi gerekirken kendisinden kira bedeli alındığını, yap-işlet-devret sözleşmesinin ortadan kaldırılmasına ilişkin herhangibir bir beyan veya anlaşma olmadığını ileri sürerek tespit ve alacak isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın husumet nedeniyle reddine, birleşen davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen davacılar ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

6100 sayılı HMK’nun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Somut olaya gelince; hükmün gerekçesinde 2005 tarihli yap-işlet-devret sözleşmesinin geçerli olduğu, davacının bu sözleşmeyle bağlı olduğu, bilahare yapılan kira sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmesine rağmen hüküm sonucunda birleşen davada davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinden hüküm sonucu ile gerekçe arasında çelişki meydana gelmektedir.Mahkemece, gerekçenin hüküm sonucuna uygun olarak oluşturulması gerekmektedir.

Bu itibarla gerekçe ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla gerekçe ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19510, Karar No: 2011/4633, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19510 E.  ,  2011/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.09.2009 gün ve 2009/232 Esas, 2009/441 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan reşit olmayuan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 23.03.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15248, Karar No: 2014/6400, Tarih: 20.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15248 E.  ,  2014/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2010/545-2013/239

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı, ecrimisil ve elektrik su bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından KDV ve gecikme cezasına ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının KDV hariç 46.616 TL kira bedelini, 6183 sayılı yasanın 51. maddesine göre işleyecek gecikme cezası ile bunların toplamı üzerinden KDV alacağını, sözleşmenin feshedildiği 20.01.2010 ile tahliye edildiği 12.05.2010 tarihleri arasındaki 20.000 TL ecrimisil bedeli ile ödenmeyen 15.224,75 TL elektrik su bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.06.2007 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin ikinci maddesinde, kira bedelinin, aylık KDV hariç 5000 TL olduğu, onbirinci maddesinde ise, "süresinde ödenmeyen kira bedellerine 6183 Sayılı Kanun’un 51. maddesinde belirtilen oranlarda gecikme zammı uygulanacağı" kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılan bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir.Anılan madde hükmüne göre; "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.

Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir.

"6101 sayılı TBK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde; "TBK.nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü öngörülmüştür.

"6101 sayılı TBK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde; "TBK.nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü öngörülmüştür.

Bu durumda mahkemece, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve görülmekte olan davalara da uygulanması gereken az yukarıda açıklanan Kanun hükümleri ve sözleşmede kararlaştırılan 6183 Sayılı Kanun 51. maddesi uyarınca inceleme ve araştırma yapılması gerekir. Ayrıca davacı dava dilekçesinde kira bedelini KDV ile birlikte tahsilini istediğine göre bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11882, Karar No: 2020/8261, Tarih: 07.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11882 E.  ,  2020/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde olay tarihinde saat 20.00 sıralarında su sayacının çalındığını komşusunun kendisine haber vermesi ile öğrendiğini ve olay anında kimseyi görmediğini belirttiği, suça sürüklenen çocuk ...'un suçu ikrar ettiği ancak olayla ilgili olarak belirli bir saat belirtmediği gibi bu dosyada yargılaması yapılarak hakkında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçu işlemediğini ve dosyamız şikayetçisine yönelik eylemleri nedeni ile yargılamaları ayrı yapılarak haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen yaşı büyük sanıklar ... ile ... 'in de aşamalarda alınan ifadelerinde suçu kabul etmeyerek belirli bir saat belirtmedikleri ve yine soruşturma aşamasında kollukta ifadeleri alınan yaşı büyük ...'in farklı tarihte ve farklı şikayetçilere yönelik olaylarla ilgili olarak saat belirttiği, yaşı büyük ...'ın ise olay günü saat 20.00 sıralarında ... , ... ve ...'i üçünü birlikte sokakta gördüğünü ancak dosyamız şikayetçisine yönelik hırsızlık olayını gördüğüne ilişkin herhangi bir beyanının da bulunmadığının ve dosyada yer alan 18.02.2013 tarihli Azat Kayuk'un Yer Gösterme Tutanağı'na göre olay günü saat 23.00 sıralarında suça sürüklenen çocuk ... ile ve yaşı büyük sanık ...'ın başka şikayetçilere ait binadan su sayacı çaldıkları sırada binanın çatısında yakalandıklarının anlaşılması karşısında; eylemin işlendiği saatin kesin olarak bilinmemesi nedeniyle kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulduğunun belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 17.02.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3654, Karar No: 2019/6831, Tarih: 12.11.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3654 E.  ,  2019/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriklerine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve sanığın kollukta yasal susma hakkını kullanmış olmasının müsnet suç yönünden delil veya örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin ilk yakalama tarihi olan "10.08.2016" yerine bölge adliye mahkemesinin karar başlığında “15.07.2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği, kanunda öngörülen suç tipine uyduğu ve yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18550, Karar No: 2016/7732, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18550 E.  ,  2016/7732 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/108-2015/273

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davacı idare vekilinin dava ve temyiz dilekçelerinde geçen Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/109 Esas, 2011/126 Karar sayılı dosyası dosya içine alındıktan,

2-Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Yasa uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Giresun Valiliğinden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin paftaların istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28/02/2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, içinde ise yapılaşma yönünden kısıtlı alan daolup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.