muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5999, Karar No: 2008/7767, Tarih: 30.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5999 E.  ,  2008/7767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, ayıplı ifa nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı yüklenici tarafından üstlenilen çelik çatı imalâtının ayıplı ifa edildiği ve bu nedenle çöktüğü, davalının işi ayıplı ifa etmesi sonucu davacı iş sahibinin tazminat talep hakkı doğduğu sabittir. Mahkemece davacının uğradığı zararın tesbitinde Ağlasun Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/1 D.iş sayılı dosyasında alınan 15.01.2004 günlü bilirkişi raporu esas alınmıştır. Davacı vekili 06.12.2005 tarihli dilekçesinde taleplerini açıklamış; 50.000,00 YTL hasar bedeli, 30.000,00 YTL hammadde zararı ve 20.000,00 YTL’de fabrikanın çalışmamasından kaynaklanan zararlarını dava konusu yaptığını bildirmiştir. Yukarıda ifade edilen davaya dayanak tesbit raporunda ise davacının çöken çatı nedeniyle, çatının yeniden yapılması için gereken bedel 74.262.027.527 TL, hammadde kaybı 2.520.000.000 TL, kâr kaybı 28.728.000.000 TL, işçilik zararı ise 3.640.000.000 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece talep aynen kabul edilmiş olmakla yukarıda işaret edildiği gibi çatı imâli ve kâr kaybı talepleri hakkında istemlerin aşıldığı, işçilik zararı konusunda ise istem olmadığı halde tesbit raporundaki bu kalem ayrılmaksızın hükmedilmesi nedeniyle istek dışı bir konuda karar verildiği, dolayısıyla HUMK’nın 74. maddesine aykırı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere, dava konusu yapılan istemler ve bu istemlerin aşılarak karar verilmesi yanında ayrıca, hükme esas alınan tesbit raporunda çatı imâli hesabının 2004 yılı fiyatlarıyla yapılması yerindeyse de hesapta olayda uygulanması mümkün olmayan bayındırlık birim fiyatlarının kullanılması da hatalı olmuştur. Yanlar arasında, yapılacak hesapta bayındırlık birim fiyatlarının uygulanacağına dair herhangi bir anlaşma bulunmamaktadır.

Keza davalının sorumluluğu sözleşme ilişkisinden kaynaklanmasına göre hükmedilen bedele BK’nın 101. maddesi uyarınca temerrüt tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken daha önce temerrüt oluşmadığı için dava tarihi yerine 27.12.2003 tarihinden itibaren faize karar verilmesi de yerinde görülmemiştir.

Keza davalının sorumluluğu sözleşme ilişkisinden kaynaklanmasına göre hükmedilen bedele BK’nın 101. maddesi uyarınca temerrüt tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken daha önce temerrüt oluşmadığı için dava tarihi yerine 27.12.2003 tarihinden itibaren faize karar verilmesi de yerinde görülmemiştir.

Son olarak belirtilen tesbit raporunda davacının kâr kaybı maddi dayanakları açıklanmaksızın ve Yargıtay denetimine elverişli olmayacak bir tarzda hesaplanmış olup bu yönüyle de hükme esas alınabilmesi mümkün değildir.

Şu halde mahkemece yapılacak iş; konu hakkında uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyeti marifetiyle inceleme yaptırılarak, çatıda oluşan hasar bedelinin 2004 yılı serbest piyasa-mahalli piyasa rayiçleriyle hesaplatılması, çöken yerin bir depo olduğu dikkate alınarak bu deponun çatısının çökmesi nedeniyle bağlı olduğu bildirilen fabrikada faaliyetlerin durmasına neden olup olmadığının, fabrikaya ait defter ve vergi kayıtlarının tetkiki ile belirlenerek, eğer bu çökme olayının fabrikanın faaliyetlerine etkisinin olduğu saptanırsa bunun bedelinin hesaplattırılması, HUMK’nın 74. maddesi uyarınca taleple bağlı kalınarak ve faiz başlangıcının da dava tarihi olması gerektiği gözetilerek hükme varılması gerekir. Değinilen yönler nazara alınmaksızın eksik incelemeyle karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1267, Karar No: 2017/10118, Tarih: 03.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/1267 E.  ,  2017/10118 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan faili meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/12/2015 tarihli ve 2015/144157 soruşturma, 2015/96527 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/05/2016 tarihli ve 2016/1027 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2017 gün ve 819 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda müştekinin, “Facebook” adlı sosyal paylaşım sitesinde, kendisine ait olan hesapta paylaştığı fotoğraf altına ... isimli kullanıcının hakaret içerikli yazılar yazdığından bahisle şikayetçi olması üzerine, kullanıcı profiline yapılan bağlantı IP numarasının tespitinin yapılamadığı bu nedenle kovuşturma olanağının bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, ... isimli kullanıcının facebook hesabında paylaştığı telefon numaralarına ait hat sahiplerinin tespit edilmesi karşısında, hat sahiplerinin beyanlarına başvurularak soruşturmanın genişletilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.'" hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

İncelenen dosyada, müştekinin, “Facebook” adlı sosyal paylaşım sitesinde, kendisine ait olan hesapta paylaştığı fotoğraf altına ... isimli kullanıcının hakaret içerikli yazılar yazdığından bahisle şikayetçi olduğu, IP bilgisinin tespiti yapılamadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Ancak ... isimli kullanıcının facebook hesabında paylaştığı telefon numaralarına ait hat sahiplerinin açık kimlik bilgileri tespit edildiği halde bu kişiler dinlenilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/05/2016 tarihli ve 2016/1027 değişik iş sayılı kararının,, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı yasa maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 03/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13871, Karar No: 2010/13129, Tarih: 22.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13871 E.  ,  2010/13129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 SK 359/b-1, 80,59 mad uyarınca 17 ay 15 gün hp

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesine ekli doktor raporu ile belgelediği mazeretine istinaden eski hale getirme talebinin yerinde ve temyizin süresinde olduğu kabul edilip incelenerek gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK.nun 5728 sayılı Kanunla değişik 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/3527, Karar No: 2015/5017, Tarih: 19.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3527 E.  ,  2015/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 05.03.2006-08.12.2011 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde mermer ustası olarak çalıştığını, davalının 15.11.2010 tarihinde sezon sonu olduğu ve sezonun bittiği gerekçesi ile iş akdini feshettiğini, yeni sezonda işe alacağını belirtmesine rağmen davacıyı işe almadığını, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, haftanın 7 günü 7.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, resmi bayramlarda çalıştığını ve bunlara ilişkin ücretlerin ödenmediğini, davacının aylık 1.800,00 TL net maaş almasına rağmen davalı tarafından asgari ücretin bankaya yatırıldığını, geri kalanının ise elden ödendiğini, evli ve 2 çocuk sahibi olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının işçilik alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, davalı şirketin işyerinde taşeronlar ile yaptığı sözleşme gereği personel temin etme yolunu tercih ettiğini, davalı şirketin davacının iş akdini feshetmediğini, davacının şirketten herhangi bir hak ve alacağının kalmadığını, 08.12.2010 tarihli ibranamenin davacının el yazısı ve imzasını taşıdığını ve çalışma dönemlerine ilişkin meblağları aldığını, davacının imzasını taşıyan ibranameye ihtirazı kayıt koymadığını, dolayısı ile fazla çalışma talebinin reddinin gerektiğini, kaldı ki şirketin işçilere fazla çalışma yaptırmasının mümkün olmadığını, sektörün çalışma döneminin kış mevsimi hariç 9 ay olduğunu, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili alacağının da olmadığını, kıdem ve ihbar tazminatı dışında hak ve alacaklar için aylık ve 3 aylık bordrolarda sütun açıldığını, davacının bunları ihtirazı kayıt koymadan imzaladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 28/05/2006 tarihinde çalışmaya başladığı ve iş akdinin 21/10/2011 tarihinde sona erdiği her ne kadar 28/05/2006 tarihindeki giriş bildirgesi dava dışı Beden Mermer tarafından verilmiş ve 21/11/2006 tarihinde yine dava dışı ... tarafından işe giriş bildirgesi verilmiş ise de tanık beyanlarına göre davacının bu süre zarfında aynı işyerinde çalıştığı ve üç şirketinde adresinin işe giriş bildirgelerinde aynı olduğu ve dolayısıyla davacının 28/05/2006-31/10/2011 tarihleri arasındaki çalışmasının davalıya ait işyerinde geçtiği ve işçilik alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 28.05.2006 - 31.05.2011 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş olup, davacıya ait sigortalı hizmet cetveline göre; davacının 28.05.2006 - 12.12.2006, 21.11.2006 - 01.01.2007 ve 22.07.2008 - 15.12.2008 tarihleri arasında geçen çalışmasının dava dışı ... tarafından, 18.03.2009 - 31.08.2009 ve 01.09.2009 - 30.11.2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının dava dışı ... tarafından ve davacının 01.04.2010 - 08.12.2010 ve 08.04.2011 - 31.10.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ise davalı şirket tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece dava dışı işverenler ile davalı şirketin irtibatının ne şekilde olduğu araştırılıp, bu işverenler nezdinde gözüken çalışmaların fiilen davalı nezdinde geçip geçmediği araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, kabul edilen Yasanın 132 inci maddesinde “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için yasal koşulların varlığı aranmalıdır. Ancak 6098 sayılı Borçlar Kanununun yürürlükte olmadığı dönemde imzalanan ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. İbranamenin feshi izleyen bir aylık süre içinde düzenlenmesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmamış oluşu 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenen ibra sözleşmeleri için geçersizlik sonucu doğurmaz.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlülüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlülüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

Dairemizin kökleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir

İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21'nci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanununun 31'inci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz .

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda, dosyada 08.12.2010 tarihli 01.04.2010 - 08.12.2010 tarihleri arası çalışmaya ilişkin ibraname bulunmakta olup, fazla çalışma ve ücret sütununda bir miktar ödeme yapıldığı yazılı olan bu belge davacıya gösterilip imzanın aidiyeti ve içeriği hakkında beyanı alınarak yazılı miktarın mahsubu gerekip gerekmeyeceğinin düşünülmemesi ve ihtirazi kayıt olmayan bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunan sürelerden daha fazla süre ile fazla çalışma yapıldığına ilişkin iddiaların yazılı belge ile kanıtlanması gerektiği düşünülmeden ve böyle bir belge bulunmadığı halde bu aylara ilişkin çalışma dönemi dışlanmadan fazla çalışma ücretlerinin hesaplanması da hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3853, Karar No: 2021/5252, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3853 E.  ,  2021/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem kararındaki maddi hatanın düzeltilmesine dair verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili,21.02.2016 tarihinde davalıya sigortalı... plakalı aracın ışık kontrollü kavşakta geçmesi ile davacının sürücüsü olduğu...plakalı araca çarpması sonucu davacının %5 maluliyet oranında yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 5.100,00 TL kalıcı maluliyet taleplerinin ticari avans faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, bedel artırım dilekçesi ile talebini 48.197,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, başvurunun kabulüne ile 48.297,20 TL tazminatın 20.05.2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine, karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalının itirazının kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem kararının düzeltilmesine, başvurunun kabulü ile 48.197,20 TL olarak düzeltilmesine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

21.02.2016 tarihinde çift taraflı trafik kazası gerçekleştiği, kazaya karışan araçlardan birinde sürücü konumunda olan davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/15767 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulmuş, kazadaki yaralanma nedeniyle şüphelinin kazada yaralanan davacıya meydana gelen kazadan kaynaklı olarak maluliyeti nedeni ile uğramış olduğu zarar için 20.10.2016 tarihli 5.000,00 TL bedelli senet karşılığında anlaşıldığı belirtildiği ve uzlaşmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.