muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5663, Karar No: 2014/11064, Tarih: 02.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5663 E.  ,  2014/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVŞANLI 1. ASLİYE HUKUK (İŞ)MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2010/496-2012/18

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirket bünyesinde 1994 yılının mart ayında çalışmaya başladığını, uzun zamandır ücretinin geç ödendiğini, yol harcırah ve giderlerinin eksik ödendiğini, bu nedenlerle 31.08.2010 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini, çalışma süresi boyunca fazla çalışma, hafta tatili ve bayram tatili çalışmalarına karşılık ücretlerinin ödenmediğini ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, husumetin son çalıştığı D.. N.. Ltd. Şti’ne yöneltilmesi gerektiğini, işe giriş tarihinin 01.01.1995 olduğunu, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında istifa ile işten ayrıldığını ve müvekkilini ibra ettiğini, yıllık izinlerini kullandığını, kış aylarında fazla mesainin sözkonusu olamayacağını, davacının asgari ücretle çalıştığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi kapsamında iş akdini feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyaya sunulan imzalı ücret bordroları ve hesap pusulalarında 2010/Ocak, mart ile 2009/Mart, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında fazla mesai ücretinin tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, bu imzalı belgelerin davacıya gösterilerek imzaların aidiyeti belirlenip, sonucuna göre davacının fazla mesai alacağı hesabından bu ayların dışlanıp dışlanamayacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11506, Karar No: 2018/8405, Tarih: 25.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11506 E.  ,  2018/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan ve mahkemedeki savunması sırasında beyan ettiği ".../İzmir" adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresine yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, sanık müdafiinin öğrenme üzerine 04.12.2014 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında 2008 yılında şirketi kurduğunu ancak işletmeciliğini soyadını hatırlamadığı Hakkı isimli bir şahsa bıraktığını, bu kişiye vekaletname verdiğini, faturaları bu kişinin bastırdığını, alkol tedavisi gördüğü için 2008-2009 yıllarında hastanede yattığını, hiç bir işlemle uğraşmadığını, her şeyi bu şahsın yaptığını, Hakkı'nın nerede olduğunu bilmediğini belirtmesi, dosya arasında bulunan 07.05.2013 tarihli tutanakta sanığın yetkilisi olduğu Tasfiye Halinde ... Isıl İşlem Metal Ürünleri İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. tarafından 2009 ve 2010 yıllarında adına fatura düzenlenen 936 000 7796 vergi kimlik numaralı Yamasa Yazıcı Ltd. Şti yetkilisi Salih Yazıcı'nın vergi müfettişine verdiği ifadesinde 2009 ve 2010 yılllarında Tasfiye Halinde ... Isıl İşlem Metal Ürünleri İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti'nden malları firma adına hareket eden muhatab oldukları Hakkı Besici'den aldıklarını belirtmesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların ve Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının dosyada üç klasör halinde Yücel Yayla isimli şahsa ait 2004 yılına ilişkin bir kısım fatura ve belgelerin bulunduğu ancak bunların dava konusu ile alakalı belgeler olmadığının anlaşılması karşısında, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenmesi, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın imza ve yazı örnekleri alınarak suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sanığın 2008 ve 2009 yıllarında hastanede bulunduğuna ilişkin savunmasının doğruluğunun araştırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5122, Karar No: 2012/134, Tarih: 16.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5122 E.  ,  2012/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek 5237 sayılı Yasanın 145. maddesi gereğince cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık Ahmet Felek savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.01.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7188, Karar No: 2017/12677, Tarih: 14.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7188 E.  ,  2017/12677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından tedbir nafakasının miktarı, lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi, tazminatların miktarı ve ziynet taleplerinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tedbir nafakası ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı kadın 26.09.2014 tarihli boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde, 750 TL. nafakaya hükmedilmesi talebinde bulunmuş, nafakanın niteliğini belirtmemiştir. Mahkemece kadının yoksulluk nafakası talebi olmadığı gerekçesiyle yoksulluk nafakasına hükmedilmemiştir. Hakimin davayı aydınlatma ödevi (HMK m. 31/1) gereğince nafakanın niteliği yönünden isteğin açıklattırılması ve delillerin bu çerçevede değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı kadın, ziynet eşyası alacağını, gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı-karşı davalı açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacı-karşı davalı kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağıyla ilgili olarak kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde ise, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227 - 238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Mehmet'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcını yatıran Seda'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2019/2176, Karar No: 2019/32254, Tarih: 30.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/2176 E.  ,  2019/32254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat(Asıl karar), Temyiz isteminin reddine(Ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... müdafii Av. ...'ın mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 15.11.2018 tarihli 2018/578 Esas - 2018/665 Karar sayılı ek kararını temyiz ettiği ancak tebliğnamenin bu hususta görüş içermediği anlaşıldığından, anılan temyiz yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6587, Karar No: 2014/13736, Tarih: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6587 E.  ,  2014/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2009/1032-2013/508

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2009/1032-2013/508 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmak üzere davalıya teslim ettiği içinde cep telefonu kontör yükleme kartları bulunan kolilerin davalı tarafından alıcılarına eksik veya hiç teslim edilmediğini, zarar bedelinin tazmini için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından koli içeriğinin beyan edilmeden teslim edildiğini, bu nedenle müvekkilinin hasardan sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın su baskını sonucu tüm evrak ve belgelerin zayi olması nedeniyle başka belge sunamadıklarını beyan ederek defter ve belgelerini bilirkişi incelemesine sunmadığı, kolilerin kargo firmasına 06.08.2004 tarihinde ambar tesellüm fişleri ve sevk irsaliyeleri ile birlikte teslim edildiği, sevk irsaliyelerinde koli içinde bulunan kontörlerin miktarı, seri numaraları ve bedellerinin yazılı olduğu, davalı taşıyıcının kurye ve sorumlu elemanları ile gönderilen kartların alıcıları tarafından düzenlenen durum tespit tutanaklarına göre eksik teslimin yapıldığının ve miktarının sabit olduğu, davacının eksik teslim edilen kontör kartlarının seri numaralarını çok kısa zamanda (bir günlük sürede) tespit edebildiği, dava konusu beş adet faturanın açıklama kısmında belirtildiği üzere seri aralığının ve bu seri aralığına göre miktar ve birim fiyatlarının belli olduğu, GSM şirketine yazılan müzekkereye verilen cevapta kayıp kontör kartlarının kullanıma kapatılmasının teknik olarak mümkün olduğu, kayıp kontör kartları üzerinde herhangi bir bloke işleminin uygulanmadığı ve kartların tamamının kullanıldığının bildirildiği, dolayısıyla davacının kontör yükleme kartlarını konuşmaya kapatma imkanı bulunduğu halde bunu yapmaması nedeniyle ortaya çıkan zarardan kendisinin sorumlu olduğu, sadece kontör kartlarının kaybolması nedeniyle kartların yeniden basım ve düzenleme masraflarını talep edebileceği,

alacak miktarının yargılama sonucunda belirlendiği, dolayısıyla davacının icra inkar, davalının kötüniyet tazminatı taleplerine ilişkin koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının icra takibine itirazının 35.84 TL asıl alacak yönünden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 35 oranını geçmemek kaydıyla reeskont faizi yürütülerek takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesi kapsamında eksik teslim nedeniyle uğranılan zarara yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, Dairemiz bozma ilamında eksik teslimin varlığının belirlenmesi durumunda, taşımaya konu kontör yükleme kartlarının kullanıma kapatılması halinde, kartların yeniden basım ve düzenleme masraflarının istenebileceği belirtilmiş olup somut olayda kontör kartlarının kullanıma kapatılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, kontör kartlarının kullanıma kapatılmaması nedeniyle davacının zararının artmasına neden olup olmadığı hususunda gerekirse yeni bir bilirkişi raporu alınarak müterafik kusur değerlendirmesi yapılması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksinin kabulü ile zararın oluşmasında tüm sorumluluğun davacıya yüklenmesi suretiyle yazılı şekilde karar tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2732, Karar No: 2009/3567, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2732 E.  ,  2009/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Hükme esas bilirkişi kurulu raporlarında emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olan bu rapora itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21526, Karar No: 2017/10205, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21526 E.  ,  2017/10205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklar hakkında İİK'nın 331/1. maddesine aykırılıktan cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçlardan hüküm kurulmamışsa da, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müşteki(müştekilerin) zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu şirketin vergi dairesine verdiği en son tarihli beyanname örnekleri istenilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;