muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14862, Karar No: 2023/12256, Tarih: 18.09.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.12.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fark alacakların hesabına esas ücret belirlenirken dosya içerisindeki ücret bordrolarında davacıya “4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı, sadece olması gereken yevmiyesi ile ödenen yevmiye üzerinden fark ücret alacağının hesaplandığı, ücret bordrolarındaki “% 4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemeler yeniden değerlendirilerek denetime uygun rapor alınması gerektiği, davacının temel ücreti hatalı belirlendiğinden fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının da hesaplandığı, davacıya ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapılan dönemde toplam ne kadar ödeme yapıldığı tespit edilerek sonuca gidilmesi gerektiği ve varsa fark alacakların hüküm altına alınması gerektiği, ikramiye alacağına davacının talebi de dikkate alınarak en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine, en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek davacıya “% 4 ... "ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4" adı altında yapılan ödemelerin dikkate alındığı bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi uygulanmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, arabuluculuk başvuru tarihinden sonraki talepler yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının temel ücretinin belirlenmesi ile davacıya bordrolarda yapılan ödemelerin dikkate alınıp alınmadığı ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4887, Karar No: 2017/526, Tarih: 26.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/4887 E.  ,  2017/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkili arasında düzenlenen frenchise anlaşması gereğince gönderilmesi gereken mal ve promosyonlu ürünlerin gönderilmediğini, anlaşmanın ihlalinden doğan promosyon bedeli, işci ücretleri ve kıdem tazminatlarından doğan zararları olduğunu, bu kayıplarından şimdilik 10.000 TL lik kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak taahhütlerini yerine getirmeyerek müvekkili şirketi zarara uğrattığını, marketi satışa kapattığını, sözleşmeye uygun olarak ödeme yapıp sipariş vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının malların bedelini peşin olarak ödemeyip sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sözleşmenin fiilen sona ermesi nedeniyle davacının taleplerinin yasal dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı tarafından yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/537, Karar No: 2024/8312, Tarih: 26.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/537 E.  ,  2024/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1269 Esas, 2023/1236 Karar

HÜKÜM : Usulden Reddine, Kısmen Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/249 E., 2021/172 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun Kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali talebinin dava şartı yokluğundan usulden reddine, marka hükümsüzlüğüne ilişkin talebin kısmen kabulüne, dava konusu markanın kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişinin 2019/45749 sayılı "..." ibareli marka başvurusunu yaptığını, davacı adına tescilli "PETEK" ibareli markalara dayalı olarak bu başvuruya itiraz ettiğini, davalı Kurum tarafından davacı itirazının reddine karar verildiğini, oysa dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, dava konusu başvurunun davacının seri markalarının devamı olarak algılanabileceğini, işletmeler arasında bağlantı olduğu izlenimi doğurabileceğini, marka kapsamlarının da benzer olduğunu, davalı başvurusunun kötü niyetle yapıldığını, davacının "petek" ibareli ürünlerinin, piyasa değeri, reklam tanıtım faaliyetleri, sponsorlukları gibi hususlar değerlendirildiğinde sektörel tanınmışlığa sahip olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2020-M-4518 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı başvurusunun kapsamında 35. sınıf hizmetlerin yer aldığını, tarafların faaliyet alanlarının farklı olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceğini, davacının gerekli gereksiz markaları tescil ettirerek gerçekten tescil için başvurusu yapılmış tüm başvurulara itirazda bulunmasının kötü niyet taşıdığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında marka işaretleri bakımından benzerlik bulunmadığı, dava konusu başvuru kapsamındaki bir kısım hizmetler yönünden emtia benzerliği olduğu, ancak işaret benzerliği şartı gerçekleşmediğinden dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, tanınmışlık iddiasının yerinde olmadığı, davalının kötü niyetli bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; iptali istenen YİDK kararının davacıya 21.05.2020 tarihinde tebliğ edildiği, 25.03.2020 tarihli 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile dava açma sürelerinin 13.03.2020 tarihinden 30.04.2020 tarihine kadar durdurulduğu, daha sonra 30.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren "Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair" 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi birinci fıkrasında düzenlenen durma süresinin, 01.05.2020 tarihinden 16.06.2020 tarihine kadar uzatıldığı, 7226 sayılı Kanun ile pandemi dolayısıyla uzayan süreler dikkate alındığında dava açmak için hak düşürücü sürenin 15.06.2020 tarihinde başlayıp 17.08.2020 tarihinde dolduğu, somut davanın ise iki aylık hak düşürücü süre ile pandemi nedeniyle uzayan süreler dolduktan sonra ve 25.08.2020 tarihinde açıldığı, eldeki davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı;

Davalı adına tescilli 2019/45749 sayılı markanın kapsamında 35. sınıf hizmetler yer aldığı, davaya dayanak davacının 2017/75938, 154898, 205934 sayılı markaların ise 30. sınıf mallarını içerdiği, ticari bir malı üretenin bu malı satışa sunması ticari hayatın gereği olduğundan, davacı markalarının kapsamında bulunan 30. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez" malları ile bu malların satışına özgü 35. sınıftaki perakendecilik hizmetleri arasında benzerlik mevcut olduğu, bunun dışında kalan başvuru kapsamında kalan hizmetlerle, davaya dayanak davacı markalarının kapsamlarındaki 30. sınıf mallar arasında, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı, her ne kadar dosyada mevcut bilirkişi raporunda, dava konusu markanın kapsamında yer alan 5., 29. ve 32. sınıftaki bir kısım malların satışına özgü perakendecilik hizmetlerinin de, davacı markasının kapsamındaki 30. sınıf mallarla benzer olduğu açıklanmış ise de, davacı markalarının kapsamında 5., 29. ve 32. sınıf malların bulunmadığı, bir an için 30. sınıf mallarla yukarıda belirtilen sınıflardaki mallar arasında kısmen benzerlik kurulması mümkün ise de bunun, anılan malların satışına özgü perakendecilik hizmetlerine de sirayet ettirilemeyeceği,

Davacı tarafın markaları "Petek Beyaz Kristal", "Petek Küp Şeker" ve "Petek Toz Şeker" ibareli olduğu, söz konusu markalarda yer alan "Beyaz Kristal, Küp Şeker, Toz Şeker" ibareleri, anlamları itibariyle tanımlayıcı nitelikte olduklarından, başvurunun asli unsurunu "Petek" ibaresinin oluşturduğu, dava konusu davalı markası ise "..." ibareli olduğu, markanın asli unsuru bir bütün olarak "..." ibaresi olduğu, taraf markalarında ortak olarak yer alan "PETEK" ibaresi, 30. sınıf mallar yönünden doğrudan doğruya tanımlayıcı ya da tasviri bir işaret olmadığından, ayırt edici niteliği haiz olduğu, bu ibarenin, davalı markasında da aynen asli unsur olarak kullanılması, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerliğe yol açmakta olduğu, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunduğu ve davalı markasının hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu,

Her ne kadar davacı tarafça, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına da dayanılmış ise de her iki iddianın da dosya kapsamındaki delillerle ispat edilemediği, bu iddialara itibar etmennin mümkün olmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

YİDK kararının iptali istemine ilişkin davanın, dava şartı yokluğu nedeni ile HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine,

Marka hükümsüzlüğüne ilişkin davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2019/45749 sayılı "..." ibareli markanın, 35. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçiçi 1 inci maddesi, 2480 sayılı Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararı

3. 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci bendi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçiçi 1 inci maddesi, 2480 sayılı Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararı

3. 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci bendi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7225, Karar No: 2019/4773, Tarih: 21.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7225 E.  ,  2019/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davacı ile davalı arasında 01.05.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, tahliye taahhüdüne rağmen davalının kiralananı tahliye etmediğini, tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlatılan icra takibine itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; boş arsaya olan yerin işyeri haline getirildikten sonra arsa sahibinin kötü niyetli olarak davayı açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, kira sözleşmesinin 3+2 yıllık düzenlendiğini, bu nedenle süre bitmeden dava açıldığından süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir, hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Taraflar Kiralananın Borçlar Kanununa tabi olması halinde süreli sözleşmelerde kira süresinin sonunda ve yerleşen içtihatlara göre bir ay içinde akdin feshi ve kiralananın tahliyesi istenebilir. Süre bitiminden önce akdin yenilenmeyeceği hususundaki irade karşı tarafa ulaşmış ise, o takdirde kira süresinin bitiminden itibaren bir ay içinde dava açılması zorunlu değildir. Bu durumda tahliye için başka bir sebep aramaya gerek kalmaz.

Olayımızda; davacı ile davalı arasında düzenlenen 01.05.2013 başlangıç tarihli ve 3+2 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasında düzenlenen 17.05.2013 tarihli yazılı tahliye taahhüdü (ek sözleşme) ile davalının taşınmazı 30.06.2015 tarihinde tahliye edeceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede Kiralananın 271m2 arsa olduğu belirtilmiş, Mahkemece de taşınmazın arsa olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ve davalı tarafından da temyiz edilmemiştir. Sözleşme bu niteliği itibariyle TBK'nun kira sözleşmesine ilişkin genel hükümlerine tabidir. TBK 352/1 maddesinde düzenlenen tahliye taahhüdüne dayalı tahliye isteği TBK'nun genel hükümlerine

tabi taşınmazlar için uygulanamaz ise de, TBK'nun genel hükümlerine tabi taşınmazlarda akdin bitim tarihini belirler. Borçlar Kanununa tabi süreli yazılı kira sözleşmesine konu olan taşınmazlara ilişkin tahliye davaları İcra İflas Kanununun 272. maddesi uyarınca akdin sonunda ve bir ay içinde açılması yada icra takibi yapılarak tahliye istenmesi mümkündür. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin bitim tarihi olan 30.06.2015 tarihine nazaran14.07.2015 tarihinde başlatılan takip süresindedir. Bu şekilde takibin yapılmasında ve 21.08.2015 tarihinde dava açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Takip yasal sürede yapıldığına göre, başka bir sebep aramaksızın davanın kabulüne, itirazın iptaline ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.