muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7994, Karar No: 2013/22720, Tarih: 12.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7994 E.  ,  2013/22720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2012 tarih ve 2010/814-2012/1096 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinden aldığı 7 adet çek yaprağını kaybettiğini, çek iptali talebiyle açılan davaların çek yapraklarının boş olması ve müvekkilinin keşideci sıfatı taşıması nedeniyle reddedildiğini, müvekkilinin aynı zamanda davalı bankadan araç kredisi kullandığını, kredi borcu ödenmiş ise de, kaybedilen çek yapraklarının iadesi ya da çeklerin iptal edildiğine ilişkin mahkeme kararı ibrazı halinde araç üzerindeki rehin şerhinin kaldırılacağının bildirildiğini, daha sonra kayıp çek yaprakları bedeli olan 3.290 TL'nin yatırılmasının istendiğini, paranın yatırıldığı hesabın ise hukuka aykırı olarak bloke edildiğini ileri sürerek, blokenin kaldırılarak paranın faiziyle iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, keşidecilerin rızası hilafına ellerinden çıkan çeklerle ilgili ödemeden men talimatı verilemeyeceğinden, çek kayıp dahi olsa karşılıksız çıkması halinde bankanın yasal sorumluluk bedelini ödemek zorunda kalacağını, bu riskin keşidecilere yansıtılması gerektiğini, bankaca alınan teminatın yasal ve haklı olduğunu, taşıt kredisi ile ilgisinin bulunmadığını saunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı banka nezdinde bulunan hesabından almış olduğu 7 adet boş çek yaprağını kaybettiği, bu aşamada 3167 sayılı Yasanın 1. maddesindeki şartların oluşmadığı, bu 7 adet çekin karşılıksız çıkması ihtimaline binaen davalı bankanın davacının hesabından bloke ettiği 3.290 TL'ye yönelik depo eyleminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının hesabındaki blokenin kaldırılmasına, paranın bloke tarihinden itiaren işleyecek faiziyle iadesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının davalı bankadan almış olduğu 7 adet çekin karşılıksız çıkması ihtimaline binaen davacının hesabına konulan blokenin kaldırılması talebine ilişkindir. Davaya konu bloke, karşılığı bulunmayan çek yaprakları için bankanın sorumlu olduğu miktarın teminatı olarak konulmuştur. Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı ile davalı banka arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesinin 8. maddesinde bankanın bu kredi için dilediği zaman birden fazla teminat türlerinin birlikte gösterilmesini, teminatların değiştirilmesini, yeni veya ilave teminat veya bankanın tayin edeceği miktarda nakdin verilmesini isteyebileceği, 10. maddesinde ise bankanın mevcut, doğmuş veya doğabilecek bütün hak, alacak ve taleplerinin teminatı olarak bankanın kendi elindeki ya da kendi yerleri içinde veya şubelerinde ya da muhabirlerinde ya da başka yerlerde bulunan ve bankanın şubelerinin veya muhabirlerinin zilyetliğinde ve/veya emrinde bulunan malvarlığı değerleri üzerinde hapis ve rehin hakkı bulunduğu belirilmiştir. Söz konusu sözleşme hükümleri karşısında bankanın nakit teminat isteyebileceği kabul edilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, depo eyleminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5001, Karar No: 2017/5927, Tarih: 28.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5001 E.  ,  2017/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 11.09.2012 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde açtığı dava ile ... Köyü, ... mevkiinde bulunan 190 ada 2 nolu parselde yapılan tetkik ve inceleme neticesinde 23/09/2009 tarihli tapulu kesim inceleme ve arazi kontrol raporuna göre, tapulu kesime konu ağaçların parselin kuzeydoğu sınırında 1500-2000 m² kadar bir küme şeklinde karaçam ağaç türü olduğu ağaç çaplarının yaklaşık 20-60 cm, yaşlarının yaklaşık 25-70 yaşlarında olduğu iddiasıyla bu kısmın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... niteliği ile ... adına tescili ve dava konusu parsele elatmanın önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Asliye hukuk mahkemesi ise davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil ile el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, 26.10.1990 – 26.11.1990 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Çekişmeli 190 ada 2 parsel sayılı 7280 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile senetsizden, 1937 tarihli 543 tahrir sıra nolu vergi kaydına dayanarak davalı ... adına tesbit edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından 1966 tarihli hava fotoğrafları ve 1957 tarihli memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın açık alanda kaldığı, ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22483, Karar No: 2016/9442, Tarih: 09.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/22483 E.  ,  2016/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının boşanma davasının kabulü ile kusur belirlemesi; velayet kişisel ilişki nafakalar ve tazminat talebinin reddi ve ıslah talebi hakkında karar verilmemesi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, iştirak nafakasının miktarı, reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.05.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davacı-karşı davalı baba arasında kişisel ilişki kurulurken, okul yarıyıl tatilleri ile yaz tatili döneminde kişisel ilişki düzenlenmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin İlkay'dan alınıp ...'e verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden İlkay'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/2893, Karar No: 2025/2813, Tarih: 10.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/2893 E.  ,  2025/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/699 E., 2023/501 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti

SUÇ TARİHLERİ : 08.10.2021, 19.12.2021

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2022/89 Esas, 2023/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a maddesi, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası, 37.550 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/699 Esas, 2023/501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Uyuşturucu madde ticaretine ilişkin delil bulunmadığı, fiziki takipte görgüye dayalı bir bilginin olmadığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanması gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasının kapsamına göre; 08.10.2021 tarihinde sanığın ikameti önünde bekleyen aracın görüldüğü, sanığın ikametinin bulunduğu apartmandan çıkan tanık ...'ın araca bindiği, tanıktan kısa süre sonra sanığın aynı apartmandan çıktığının görüldüğü, tanığın binmesi üzerine hareket eden araç durdurulduğunda tanıklar ... ve ...'dan eroinin ele geçirildiği birinci olayda; 10.12.2021 tarihinde tanıkların içerisinde olduğu aracın sanığın ikameti önünde durduğu, tanık ...'nin ikametin olduğu apartmana girip kısa süre sonra araca döndüğü ve tanığın binmesi üzerine hareket eden araç durdurulduğunda tanıklar ... ve...'ten eroinin ele geçirildiği ikinci olayda sanığın uyuşturucu ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay ve fiziki takip tutanakları, tanık beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu maddeleri ticareti yaptığına dair kabulde, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, dava dosyasına uyuşturucu bağımlılığına ve bu bağımlılığa ilişkin gördüğü tedavi evraklarını sunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/699 Esas, 2023/501 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3899, Karar No: 2018/11597, Tarih: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3899 E.  ,  2018/11597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının ise taraflarca takip edilmediğinden bahisle açılmamış sayılmasına (HMK m. 150/5) karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı vekili 29.09.2016 tarihli oturuma bir mazeret bildirmeksizin katılmamış, kararın verildiği 15.12.2016 tarihinde ise HMK'nın 150.maddesinde belirtilen 3 aylık süre dolmamasına rağmen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen davacı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'ilerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/19910, Karar No: 2023/2563, Tarih: 22.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/19910 E.  ,  2023/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2010/9 Esas, 2014/226 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2010/9 Esas, 2014/226 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09.11.2020 tarihli ve 2017/6352 Esas, 2020/6955 Karar sayılı kararı ile;

" Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ancak;

1- Dosya kapsamına göre; göndericisi ... ..., alıcısı ... şahıs, ... firması olup Kanada ülkesine gönderilmek üzere DHL kargo şirketine teslim edilen koli içerisinde 2.850 gram afyon sakızı ele geçirildiği anlaşılmakla; hakkında beraat hükmü verilen diğer sanık ... ...'ın soyut beyanı dışında aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada, İranlı ... ...i isimli şahsı kolinin nakliyesi için ...'e yönlendirdiğini beyan ederek tevilli ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2020/364 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin

üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis ve 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın çelişkili savunmaları, olayların kesinleşen Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/119 Esas, 2010/124 Karar nolu ilamında belirtilen olaylarla benzerlik göstermesi temyiz dışı sanık ...'in beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Göndericisi ... ..., alıcısı ... şahıs, ... firması olup Kanada ülkesine gönderilmek üzere DHL kargo şirketine teslim edilen koli içerisinde 2.850 gram afyon sakızı ele geçirildiği, bu suretle sanığın İranlı ...'in eylemlerine iştirak edip, kendi ticari itibarını kullanarak içinde uyuşturucu bulunan kolinin nakli ve teslimini sağlayarak uyuşturucu madde nakli suçunu işlediği, ancak hakkında beraat hükmü verilen temyiz dışı sanık ...'in soyut beyanı dışında aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada, İranlı ... ...i isimli şahsı kolinin nakliyesi için ...'e yönlendirdiğini beyan ederek tevilli ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2020/364 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19181, Karar No: 2019/9167, Tarih: 30.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/19181 E.  ,  2019/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 13/03/2012 tarihli turşuluk biber alım satımına ilişkin sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye göre davalı alıcıya ihracata hazır hale getirilmiş olarak toplam 350 ton kırmızı kardola ve makedon cinsi biber temin edeceğini, teslim edilen kardola cinsi biberin kilogram fiyatının 1,75 TL, makedon cinsi biberin kilogram fiyatının 1,50 TL üzerinden hesaplanacağı, haziran ayında hasadın başlamasından sonra davalıya ürün teslim etmeye başladığını, 10/08/2012 tarihine kadar davalıya yaklaşık olarak 35 ton biber ile 12 ton da saplı biber teslim ettiğini, davalının kalan biberleri teslim almadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşme konusu ürünleri teslim etmediğini, davacıya yüklü miktarda avans verdiğini ve avanslar karşılığında kendisine senetler verildiğini, ancak davacı tarafın buna rağmen ürünleri teslim etmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile yapılan sözleşme uyarınca davalıya satmak için ürettiği biberlerin davalı yanca teslim alınmaması nedeniyle uğradığı zararın tazminini istemiştir. Davalı, davacının sözleşme konusu ürünleri teslim etmediğini savunmuştur. Mahkemece, yapılan yargılama, benimsenen bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre davalının, sözleşme hükümleri uyarınca taahhüt ettiği ürünü üretici davacıdan almaması nedeniyle oluşan 318.900,00 TL zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davacının talep miktarı gözetilerek 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.