muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2109, Karar No: 2024/7298, Tarih: 10.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2109 E.  ,  2024/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2144 E., 2020/1862 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama

Cezaevinde başka suçtan hükümlü olan sanık ... müdafiinin temyiz talebinde bulunmadığı, hükmün sanık ...'a usulüne uygun olarak 21.10.2020 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 03.11.2020 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği fakat temyiz dilekçesinde temyiz nedeni göstermediği, mahkeme karar eteğinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ibarenin bulunmadığı ve "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma ... açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'a 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1. maddesini içerir şerhli davetiyenin usulüne uygun tebliği ile kararı temyiz etmeleri halinde düzenlenecek ek tebliğname ile kararın Dairemize gönderilmesi, ayrıca sanık ... hakkında düzenlenen, 14.07.2022 tarihli ve 2020/85386 numaralı tebliğnamesinde, sanık ... hakkında temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesine rağmen (Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2020 tarihli kararında sanık hakkında istinaf isteminin reddine karar verilmiştir) sanık ... hakkında, kapatılan 2022/4286 sayılı dosyada, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2022 tarih, 2020/112197 No.lu tebliğnamesi ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu nedenle, sanık ... yönünden iki farklı görüş içeren tebliğname bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnameler arasındaki çelişkilerin giderilmesi nedenleriyle,

Dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17227, Karar No: 2017/26767, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17227 E.  ,  2017/26767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5811, Karar No: 2022/16523, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5811 E.  ,  2022/16523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2014 tarihli ve 2014/29646 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından da dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suç yönünden mahallinde her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüş, mahkumiyet hükümlerini eksik vekalet ücretine hükmolunması nedeniyle temyiz eden şikayetçi vekilinin sanıklar ... ve ...’e yüklenen suçtan doğrudan zarar görüp kamu davasına katılma hakkı bulunduğu halde şikayetçi adına vekilinin katılma talebi hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla, katılan sıfatını alabilecek olan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkındaki davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında “Sahte fatura düzenleme ve kullanma”, sanık ... hakkında “Defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik şikayetçi hazine vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Şikayetçi hazine vekilinin 28.10.2014 tarihli dilekçe ile sanıklar ... ve ... hakkında açılan davalara ilişkin katılma talebinde bulunduğu, davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen duruşmaya katılmadığı ve sanıklar ... ve ... hakkındaki davalara yönelik CMK'nin 237. maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almadığı, temyiz hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... ve ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi, sanık ... ve katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ile sanık ...’nın temyizinin incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması, en son matrahlı KDV beyannamesinin 2010 yılı Eylül ayında verilmesi, Ba-Bs form analizi sonucuna göre 2010 takvim yılında düzenlendiği bildirilen faturaların da en son 2010 yılı Eylül ayında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin 2010 yılı Eylül ayı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması, en son matrahlı KDV beyannamesinin 2010 yılı Eylül ayında verilmesi, Ba-Bs form analizi sonucuna göre 2010 takvim yılında düzenlendiği bildirilen faturaların da en son 2010 yılı Eylül ayında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin 2010 yılı Eylül ayı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8988, Karar No: 2016/1897, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8988 E.  ,  2016/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasabette bulunma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK'nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerine göre, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımı süresine tâbi olduğu ve suç tarihi olan 25.12.2004'ten, inceleme gününe kadar, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının denetim süresi içerisinde geçen süreler hariç, bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5341, Karar No: 2016/1518, Tarih: 10.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5341 E.  ,  2016/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde 1948 yılında yapıldığı belirtilen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın konumunu gösterir orman tahdit haritası ile varsa aplikasyon ve 2/B haritalarının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneğinin eksiksiz bir şekilde ...nden temin edilerek,

2) Dayanak tapu kaydının oluşumuna esas teşkil eden ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 07/11/1968 tarihli, 965/87 E. - 968/288 K. sayılı dosyası aslının,

3) Dayanak tapu kaydının ... köyüne ait olduğu, dava konusu taşınmazın ise ... köyünde bulunduğu anlaşılmakla ... köyü ile ... köyünün aynı köy olup olmadığı veya bu köylerin birbirinden bölünme yoluyla oluşup oluşmadığı, ihdas tarihleriyle birlikte ilgili yerlerden sorularak alınacak cevabî yazının dava dosyasına getirtilmesi,

4) Yukarıda sayılan evrakların getirtilmesinin ardından, dosya keşfe katılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek haritalarda değişik açı ve uzaklıktaki en az 4 ya da 5 orman sınır noktası ile komşu ve yakın komşu parseller birlikte gösterilecek şekilde müşterek imzalı krokili rapor alınması, ayrıca, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 07/11/1968 tarihli, 965/87 E. - 968/288 K. sayılı kararına esas tescil krokisi ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlendikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, tescil krokisinin kapsamını kadastro paftası üzerinde gösterir ek rapor alınarak, bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6723, Karar No: 2012/22475, Tarih: 28.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6723 E.  ,  2012/22475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza park yeri yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'nada duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6628, Karar No: 2019/7831, Tarih: 12.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6628 E.  ,  2019/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2018 tarih ve 2018/134 - 2018/357 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgütle irtibatlı okullara göndermenin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da delil olarak kabul edilmeyeceği tespit edilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13476, Karar No: 2010/818, Tarih: 19.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/13476 E.  ,  2010/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6999, Karar No: 2017/5419, Tarih: 15.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6999 E.  ,  2017/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.07.2016 tarih ve 2016/147 Esas, 2016/327 Karar sayılı ilamı ile ... TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve ablası ... vasi olarak atanmıştır.

Vasinin 21.12.2016 havale tarihli talep dilekçesi üzerinde ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yeri adresini “... ili, ... mahallesi, ...” olarak değiştirmesine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kısıtlı adayının “U... adresinde mi, “...” adresinde mi yoksa aynı adreste “A... da mı ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/06/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11724, Karar No: 2020/19441, Tarih: 17.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/11724 E.  ,  2020/19441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ile katılan arasında, her iki tarafça da kabul edildiği üzere husumet bulunduğu, aralarında daha önceden meydana gelen olaylara ilişkin görülmekte olan ceza davalarının bulunduğu, katılan ...’in, sanığın babası ile yaşadığı tartışma nedeniyle sanığın babasının vefat etmesine yol açtığı, sanık savunmasına göre katılanın olay günü sanığa sinkaflı küfür ederek, “babanın ölümüne sebep oldum, bak bana bir şey olmadı, Devletin ambülans şoförünü kimse içeri atamaz.” şeklinde sözler söylediği, katılanın cenaze töreninde hazır bulunduğu sırada sanığın, arkadan gelerek elindeki bıçakla, 2 darbe ile katılanı kafasından yaraladığı, katılanın arkasına dönüp sanığın elindeki bıçağı almaya çalıştığı sırada elinden 2 yerden yaralandığı, cenaze töreninde hazır bulunanların olaya müdahale etmeleri üzerine sanığın elindeki bıçakla olay yerinden kaçtığı olayda, taraflar arasında husumet bulunması, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve sanığın eylemine çevrede bulunanların müdahalesi neticesinde son verdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesi üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2) Katılan ...’in, sanığın babası ile yaşadığı tartışma nedeniyle sanığın babasının vefat etmesine yol açtığı, sanık savunmasına göre katılanın olay günü sanığa sinkaflı küfür ederek, “babanın ölümüne sebep oldum, bak bana bir şey olmadı, Devletin ambülans şoförünü kimse içeri atamaz.” şeklinde sözler söylediği olayda, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/737, Karar No: 2024/3777, Tarih: 19.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/737 E.  ,  2024/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

H Ü K Ü M L Ü

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/5199 E., 2023/1813 K.

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2022/5199 Esas, 2023/1813 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hüküm tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...'a, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla da kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın öğrenme üzerine 17.11.2023 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu ve yöntemine verilen önem dikkate alındığında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; '"Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." şeklindeki düzenleme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 13 üncü maddesinde güvence altına alınan etkin başvuru hakkı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." hükmü ile aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; "Hüküm fıkrasında, ... kanun yollarına başvurma ... olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." şeklindeki düzenlemeye uygun olarak kararın tebliğinin şeklî değil, faydalı, amacına uygun, hak arama hürriyetini ve etkin başvuru hakkını engellemeyecek biçimde olması gerekmektedir

Hak arama özgürlüğü ile yakından ilişkili ve emredici vasıftaki bu hükümlere göre (...)'ya ve kanun yoluna başvuru hakkı olanlara hüküm açıklanırken ve hazır değilseler tebliğ edilen gerekçeli kararda başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresinin bildirilmesi zorunludur. Bu yasal düzenlemelerin ortak amacı bireylerin yargı ya da idarî makamlar önünde sonuna kadar haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân sağlamaktır. Çünkü son derece dağınık ve değişken olan mevzuat karşısında insanların hakkını aramakta güçlük çekeceğini değerlendiren kanun koyucu, ilgilisinin, başvurulacak kanun yolu, mercii ve süresini de içerir şekilde karar ve işlemlerden Devlet tarafından haberdar edilmesini, hak arama, hak ve hürriyetlerin korunması ve etkin başvuru hakkı bakımından zorunluluk haline getirmiştir