muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/449, Karar No: 2023/6884, Tarih: 28.11.2023

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen karar, hükmüne uyulan bozma kararına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ne var ki; Mahkemece, kısa kararda davalıya iadesine hükmedilen tazminat miktarı "2.218,48 TL" olarak yazıldığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu miktarın "218,48 TL" olarak yazıldığı, ancak gerekçeli karar içeriğinde de açıkça belirtildiği üzere hükmedilen tazminatın "2.218,48 TL" olduğunun anlaşıldığı, dolayısıyla kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmayıp yanlışlığın maddi hataya dayalı olduğu ve bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin değinilen yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile,

Hükmün 2. bendinde yer alan "218,48 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "2.218,48 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27580, Karar No: 2015/4948, Tarih: 17.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27580 E.  ,  2015/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01.07.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğru olduğu gibi, üzerindeki ağaçlar kapama meyve bahçesi niteliğinde kabul edilip, taşınmaza net meyve geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra ağaç bedelinin tespit edilmesi de yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacılar vekilinin tüm, davalı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Zemini arsa niteliğinde olan taşınmaz üzerindeki ağaçların bedeline, objektif değer artırıcı unsur eklenilmemesi gerekirken, objektif değer artırıcı unsur ilave eden rapora itibar edilerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12679, Karar No: 2016/18801, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/12679 E.  ,  2016/18801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 12.05.1989 -09.11.2015 tarihleri arasında haberleşme teknisyeni olarak çalıştığını, iş aktinin davalı tarafından çalışmalarından verim alınamaması ve hizmetinden istifade edilememesi sebebi ile bildirimli olarak feshedildiğini, davalının İş Kanunu 19.maddesine göre açık ve kesin olarak belirtilmesi gerektiğini ve davalının muğlak genel ifadeler kullandığını, davacının yetersizliğine hangi ölçütlerle karar verildiğinin önem taşıdığını bu değerlendirmelerde objektif kriterlerin dikkate alınması gerektiğini, bu hususun tanıkla ispat edilemeyeceğini, davalının ileri sürdüğü fesih gerekçesi ile bağlı olduğunu davacının çalışma süresi gözönüne alınarak ödenmesi gereken tazminat miktarının asgari sınırdan fazla olarak takdiri gerektiğini, davalının feshin son çare olması ilkesine uymadığını açıklayarak davacının iş aktinin feshinin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine ve davacının 4 aylık ücreti ile diğer hakları ile birlikte işgüvencesi tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktinin İş Kanunu 17,18,19. maddelerine göre işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli sebeple tazminatları ödenerek feshedildiğini, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, iş aktinin 06.11.2015 tarihinde feshedildiğini, davalının hizmetinden istifade edilmemeye başlanması üzerine savunmasının istendiğini ve savunması yeterli görülmeyerek İş Kanunu 17,18,19.maddelerine göre iş aktinin feshedildiğini, davacının beklenen hizmeti veremediğini, feshin geçerli ve haklı sebebe dayandığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş aktinin haklı sebeple feshedildiğinin ispat yükü kendisinde olan davalı taraf savunduğu hususları somut olarak ispat edememiş olup, davacının iş aktinin feshinin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş aktinin haklı sebeple feshedildiğinin ispat yükü kendisinde olan davalı taraf savunduğu hususları somut olarak ispat edememiş olup, davacının iş aktinin feshinin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (08.04.2008 gün ve 2007/27773 Esas, 2008/7819 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır. İşletme gerekleri ile fesihte emeklilik nedeninin gösterilmesi ve davacının emekliliğe hak kazanması halinde işe başlatmama tazminatı alt sınırdan belirlenmektedir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 26 yıl çalıştığı, işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 8 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 6 aylık ücreti oranında belirlenmesinin dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 214,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL. ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 31.10.2016 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10790, Karar No: 2015/8188, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10790 E.  ,  2015/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2015

NUMARASI : 2015/466-2015/880

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 3. Sulh Hukuk ve Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “C. Mah. Atikhisar Cad. No:89 İç Kapı No:1 Merkez/ÇANAKKALE” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önce “G.Merkez Mah. Ay Sok. No:6 D:2 Bağcılar/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “G. Merkez Mah. Ay Sok. No:6 D:2 Bağcılar/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8761, Karar No: 2013/6949, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8761 E.  ,  2013/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2008 gün ve 2008/715 Esas, 2008/632 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağdurenin bu ifadelerini doğrulayan teyzesi tanık ...'nun anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre sanığın mağdureye ismini yazması için kalem kâğıt verdikten sonra mağdureyi bacağının arasına alarak sıkıştırmak suretiyle bedensel temas içeren eylemiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığı halde mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9459, Karar No: 2021/8941, Tarih: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9459 E.  ,  2021/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Belediyesi'nin 5366. Sayılı Yasa kapsamına göre belediye meclisince alınan 2005/109 sayılı meclis kararı ve Bakanlar Kurulu'nun 2006/10299 sayılı kararı ile ... Mahallesi ile ...Mahallesi yenileme alanı (... Kentsel Yenileme Projesi ) ilan edildiğini, ... Belediyesi'nin yaptığı 02/11/2007 tarih ve 20 sayı ile avam proje yapıldığını ve ... Büyük Şehir Belediye Başkanlığının onayı ile kentsel yenileme projesinin hayata geçtiğini, bu proje kapsamında 2493 Ada, 11 Parsel sayılı taşınmazda 19 no.lu mesken için davalı ile sözleşme yapıldığını, sözleşmede inşaat bedelinin 79.500.00 TL olduğunu, ancak daha sonra yeni inşaat bedeli olarak 171.602.00 TL'nin benimsendiğini, bu koşullarla taşınmazının davalı TOKİ'ye devredildiğini, ancak davalının 125,5 m2 yerine 100 m2'lik konut verdiğini ve kar amacı güderek daha yüksek fiyatlı inşaat bedeli'nin 250.071.00 TL olarak idarece kararlaştırıldığını, bu durumda zarara uğradığını ileri sürerek yeni inşaatın değerinin hesaplanarak borçlu olmadığının tespitini istemiş,davayı ıslah ederek sözleşme tarihi olan 04.06.2013 tarihi itibarı ile 170.571,00 TL olan borcun 115.008,00 TL olarak tespitini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Eldeki dava, davacı ile davalı arasında imzalanan ... ... Kentsel Yenileme Toplu Konut Projesi Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Eldeki dava, davacı ile davalı arasında imzalanan ... ... Kentsel Yenileme Toplu Konut Projesi Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

... ilçesi, ... Mah. 123 ada (eski 2489 ada) ...Sokak, numara 41 adresinde ... numaralı blok zemin, kat 1 numaralı dairenin dava konusu olduğu, ... Yenileme Proje kapsamında davacı ...' ün malik olduğu 19 numaralı daire karşılığında 25/04/2008 tarihinde anlaşma tutanağı ile 79.500,00-TL bedel peşinat olarak yeni yapılacak 125.5 m2' lik konut için belirlenen yaklaşık 171.602,00-TL bedel üzerinden düşüldükten sonra konut talep edenin 92.102,00-TL bakiye borcu bulunduğuna dair 25/04/2008 tarihinde muvafakatname imzalandığı, muvafakatname ile 125,50 m2' lik konut için belirlenen 171.602,00 TL bedel üzerinden m2 maliyetinin yaklaşık 1.367,35-TL olduğu, 107.65m2 brüt kullanım alanlı konut için belirlenen KDV' siz yaklaşık 250.071,00-TL bedel üzerinden m2 maliyetinin 2.323,00-TL olduğu, 2013 yılı konut m2 maliyetinin Toki tarafından 2008 yılına göre 2013 yılı için %69,89 arttırılmış olduğu, konut maliyetinin yeniden değerleme oranına göre bilirkişi tarafından yapılan incelemesinde Toki tarafından uygulanan %69,89 oranındaki konut maliyet artışının yeniden değerleme oranına göre çok yüksek kaldığı ancak davacıya ait arsa nitelikli taşınmazın kat irtifakı, daire nitelikli 30/600 arsa paylı teras kat 19 numaralı dairesi karşılığında 25/04/2008 tarihli anlaşma tutanağı ile belirlenen 79.500,00-TL bedelin de Toki tarafından inşaat maliyet bedeline uygulanan %69,89 artış oranı ile değerlendirildiğinde 79.500,00-TL X 1,69,89 = 135.063,00 TL olarak dikkate alınması gerektiği, bu durumda ... numaralı Blok, 107,65 Brüt kullanım alanlı daire bedelinin 250.071,00TL olduğu, davacıya ait ... ilçesi, ...Mah. ... pafta, 2493 ada, 11 parsel sayılı arsa nitelikli taşınmazın, kat irtifaklı daire nitelikli, 30/600 arsa paylı, teras kat, 19 numaralı daire bedelinin 135.063,00-TL olacağı, bu halde davacının 250.071,00-TL - 135.063,00-TL = 115.008,00-TL borçlu olacağı yönünden rapor tanzim edilmiş , davacı söz konusu rapora istinaden davasını ıslah ederek menfi tespit talebini 55.563,00 TL ye yükseltmiştir. Bilirkişi tarafından esasen davacının Toki tarafından inşaat maliyet bedeline uygulanan %69,89 artış oranı ile davacının TOKİ ye ne kadar borçlu olduğu rapor edilmiştir. İlk derece mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince söz konusu rapor davacının kalan borcu olduğu kanaatine varılarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Oysa ki davacının kendi özgür iradesi ile gayrimenkul satış sözleşmesi akdettiği ve sözleşmede yer alan tüm hükümler üzerinde müzakerede bulunulduğu satıcının sözleşme yükümlerinin sebepleri ve sonuçları hususlarında alıcıyı aydınlattığı, alıcı tarafından sözleşme hükümlerini tam olarak okuduğu ve anladığının sözleşmeye dercedilği, sözleşmenin tüm hükümlerinin tarafların gerçek arzu ve iradelerine uygun olduğu, sözleşmedeki hak ve borçların müzakere edilmiş olduğu ve karşılıklı olarak ifa edileceğinin kabul ve taahhüt edildiği anlaşıldığından davacının kendi hür iradesi ile imzalamış olduğu sözleşme nedeniyle borçlu olmadığının tespitini isteyemeyeceği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, az yukarıda belirtilen hatalı gerekçe ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesi yönünden 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddesi uyarınca, düzeltilerek ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23016, Karar No: 2014/10235, Tarih: 14.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23016 E.  ,  2014/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kabule göre; 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK.nun 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9871, Karar No: 2015/31793, Tarih: 14.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/9871 E.  ,  2015/31793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/24629

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : Asıl Karar: 01.10.2013 - Ek Karar : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/554 (E) ve 2013/381 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, iftira

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin ve sürenin işlemeye başlayacağı zamanın, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, 01.10.2013 tarihli ilamda, sürenin başlangıcı konusunda tefhim ve tebliğden itibaren denilerek yanılmaya sebep olunduğu, yine sanığın sorgu adresine tebligat çıkarılmadan mernis adresine tebligat çıkarılıp tebligat mazbatasını imzalayan E... Y.....'ın kim olduğunun ve muhatabın adreste bulunmama sebebinin belirtilmemesi nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine aykırı işlem yapıldığı anlaşıldığından öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğunun kabulü ile 24.12.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik sanık ile müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, sanık ile müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanık ile müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça konu nüfus cüzdanı aslının ele geçirilememesi nedeniyle iğfal kabiliyetine sahip olup olmadığının tespit edilememesi ve onaysız fotokopiden ibaret olan belgenin hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.