muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8564, Karar No: 2023/9979, Tarih: 19.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı 15.01.2001 tarih 949 varide sayılı Bağ-Kur'a giriş bildirgesine istinaden 04.10.2000 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edilmiş olduğundan davacının Kuruma tescil edildiği tarihe göre gerek 619 sayılı KHK’nın Geçici 1 inci maddesi hükmünün gerekse benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci madde hükmünün somut olayda uygulanma olanakları bulunmayıp anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerektiği, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kaydının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılacaklarının düzenlendiği, yukarıda açıklanan yazılı kayıtlara göre dava konusu dönemde oda kaydı ve vergi kaydı bulunan davacının vergi mükellefiyetinin başlangıç tarihinden itibaren dava konusu dönem için devam eden vergi ve oda kaydı nedeniyle talebinde haklı olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne,İbrahim ve ... oğlu, 01.01.1969 doğumlu, ... TC kimlik numaralı davacı ...'nın 03.11.1994-03.10.2000 tarihleri arasında sürekli olarak zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, ilgili sürelerle ilgili olarak ilk itirazlarının olduğunu, 619 sayılı KHK ve 4956 sayılı Kanun gereği 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescili yapılmayanların tescili 04.10.2000 tarihi itibari ile yapılır hükmünün yer aldığını, davacı taraf Bağ-Kurl'u olmak için 15.01.2001 tarih ve 949 varideli giriş bildirgesi ile kuruma müracaat ettiğini ve tescilin açıklanan mevzuat gereği 04.10.2000 olarak yapıldığını, sigortalının bu tarihten önce bir müracaatının olmadığını dolayısı ile mevcut kanun maddeleri gereğince davacı tarafın talebinin yapılamadığını, idarenin yapmış olduğu işlemin yasalar gereği olduğunu, idarenin dava açılmasına sebebiyet vermediğini, davanın yersiz ve hukuka aykırı olarak açıldığın belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri nazara alındığında; davacının 1479 sayılı Kanun kapsamındaki kayıt ve tescil işlemi 15.01.2001 tarihli işe giriş bildirgesine istinaden yapılmış olup, davacının talep ettiği 03.11.1994 -03.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunmasının yeterli olduğu, davacının dava konusu dönemde vergi kaydı kesintisiz olduğu gibi, esnaf ve sanatkarlar odası kaydı ile şoförler ve otomobilciler odası kaydının da bulunduğu, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmasında hata olmadığı anlaşılmakla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacının vergi kaydına istinaden 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edilip edilemeyeceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4956 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 18 inci madde

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13872, Karar No: 2018/21442, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13872 E.  ,  2018/21442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan .... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Tur. Elektronik Proje Danışmanlık San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2017 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan ilk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda normal zamanda 20 dakika, kış döneminde ise fazla çalışma yapıldığından bahisle yasal ara dinlenme süresi olan 1 saat kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve tanık beyanlarında ara dinlenme sürelerine ilişkin kış döneminde farklı bir uygulamadan bahsedilmediğine göre ara dinlenme süresinde farklılığa gidilmemesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8453, Karar No: 2022/7371, Tarih: 18.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8453 E.  ,  2022/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/33458

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/11/2020 tarihli ve 2020/14326 soruşturma, 2020/10317 esas, 2020/1056 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve 136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. (2 kez) maddeleri gereğince 300,00 Türk lirası ve 3.600,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli ve 2020/1220 esas, 2020/1353 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/3. maddesinde yer alan, ''Bu Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılanlar dışındaki ateşli silahın bir adet olması ve mutat sayıdaki mermilerinin ev veya işyerinde bulundurulması halinde verilecek ceza bir yıldan iki yıla kadar hapis ve yirmibeş günden yüz güne kadar adlî para cezasıdır.

'', şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, adli para cezasının alt sınırının 25 gün olduğu ve alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen temel cezanın 30 gün adli para cezası üzerinden belirlenmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.03.2021 gün ve 841 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2021 gün ve KYB - 2021/33458 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/3. maddesinde yer alan, ''Bu Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılanlar dışındaki ateşli silahın bir adet olması ve mutat sayıdaki mermilerinin ev veya işyerinde bulundurulması halinde verilecek ceza bir yıldan iki yıla kadar hapis ve yirmibeş günden yüz güne kadar adlî para cezasıdır.

'', şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, adli para cezasının alt sınırının 25 gün olduğu ve alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen temel adli para cezasının 30 gün üzerinden belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

./..

S/2

'', şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, adli para cezasının alt sınırının 25 gün olduğu ve alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen temel adli para cezasının 30 gün üzerinden belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

./..

S/2

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli ve 2020/1220 esas, 2020/1353 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının “d” bendi gereğince BOZULMASINA, hükmün 1. fıkrasında yer alan "30 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "25 gün" yazılması ve 2. fıkradaki "15 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "12 gün" yazılması, 4. fıkradaki "(15\*20=300) 300,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "(12\*20=240) 240 TL" yazılmasına, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına, infazın bu şekilde "3600 TL ve 240 TL adli para cezaları" üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21907, Karar No: 2012/20063, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21907 E.  ,  2012/20063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıkların 2001 ve 2002 yılları için 765 sayılı TCK 102/4, 102/4 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına

Sanık ... için CMK 223/2-e maddesi gereğince Beraat

Sanık ... 213 VUK 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59/2, 5728 sayılı Kanunun 562 . maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

I- Sanık ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi ve fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hukuka ayrılıkların bu aşamada temyize konu edilemeyeceği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, vaki istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanıklar hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

III- Sanık ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek” suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4334, Karar No: 2022/16611, Tarih: 22.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4334 E.  ,  2022/16611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu arazi niteliğindeki Aydınkavak Köyü, 107 ada, 31 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın %5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve patatesin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafı (kalem kalem masraf dökümü) ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

4) 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Kanun'un 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden ağaç değerlerinden enkaz ve kesme bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz ve kesme bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Doğru olmadığı gibi;

5)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5914, Karar No: 2022/6951, Tarih: 02.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5914 E.  ,  2022/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı taraf vekillerince istinafa başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen hususlar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi 15.02.2019 tarihinde emeklilik nedeniyle son bulmuş olmakla hükmün ileriye yönelik etkisi bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 45.945,47 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.