muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20644, Karar No: 2014/7664, Tarih: 24.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20644 E.  ,  2014/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 3291 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 3291 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen ... Mahallesi 10220 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 3291 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 06.06.2011 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 10220 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 12.01.2001 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 10220 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 12.01.2001 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu 3291 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 10220 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Getirtilerek cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10501, Karar No: 2013/18054, Tarih: 31.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10501 E.  ,  2013/18054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve Kamulaştırma Kanununun 11.maddesinin 1-g fıkrasına göre kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan serbest satışlara göre taşınmaz değerinin hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsal bulunmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 27.02.2012 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmemiş olması,

3)..., 02.11.2011 tarihli 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alındığından, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmadığı halde muafiyet kararı verilmesi,

4)Davanın niteliği gereği davalılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken her bir vekil için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8590, Karar No: 2010/12030, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8590 E.  ,  2010/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9647, Karar No: 2018/16570, Tarih: 03.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9647 E.  ,  2018/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ... Apartmanı ünvanlı işyerinde 2001 Ocak ayından iş akdinin haksız feshedildiği 2012 yılı Mayıs ayı sonuna kadar mesai mefhumu olmaksızın hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, bazı aylar ücretinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili,ulusal bayram genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının bir süre kapıcı olarak çalıştıktan sonra bina sakinlerinin bina işleriyle ilgilenmemesinden istifade ederek karar defterini ele geçirerek kendisini yönetici tayin ettiğini, istediği gibi aidat belirlediğini, tahsilat yaptığını, hatta apartmana baz istasyonu kurulması için Turkcell ile sözleşme yaparak 3 yıllık peşin yaklaşık 20.000.00 TL'yı alarak kayıplara karıştığını, kapıcı olduğu dönemde de istediği gibi izin kullandığını, başka işlerle uğraştığını, apartman işleriyle çoğu zaman eşi ve çocuklarının ilgilendiğini, 4,5 yıl boyunca tüm kayıt ve hesapları elinde bulundurduğundan ücret ve haklarını almadığına yönelik beyanının gerçeği yansıtmadığını, bina reklam gelirlerini zimmetine geçirmek suretiyle binaya ait giderleri ve sigorta primini de ödemeyerek icralık olmasına sebebiyet verdiğini savunarak haksız ve kötüniyetli açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 06/02/2001 tarihinde davalı yanında çalışmaya başladığı, 08/05/2012 tarihinde iş akdinin sona erdiği, her ne kadar davacı vekilince kıdem ve ihbar tazminatı talep edilmiş ise de, davacının apartman karar defterlerini ele geçirerek imzaları da taklit ederek kendisini yönetici olarak atadığı ve Turkcell ile sözleşme yaparak sözleşme ücretini kendi hesabına yatırttığı akabinde bu olayın öğrenilmesinden sonra işyerini terk ettiği, dolayısıyla davacı tarafından yapılmış bir fesih bulunmadığı gibi böyle bir fesih olsa dahi haklı nedene dayandığı bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceği gibi her ne kadar davacı vekilince dava dilekçesinde ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve hafta tatil ücreti talep edilmiş ise de davacının apartmandaki yönetim boşluğundan kaynaklı olarak kendisinin yönetici gibi davrandığı, dolayısıyla fazla çalışma, hafta tatillerinde çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olgusunun gerçekleşmediği, bu nedenle davacının bu alacak taleplerinin de doğmadığı, aynı gerekçe ile davacının yıllık izin hakkının da bulunmadığı kanaati ve gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendlerin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Aynı ilkeler hafta tatili ve genel tatil alacağı bakımından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından sunulan karar defterine göre davacının 07.09.2009 tarihinde yönetici seçildiği bu tarihe kadar kapıcı olarak çalıştığı, yöneticilik yaptığı dönemde kendi mesaisini kendisinin belirlediği anlaşılmaktadır. Ancak davacının kapıcılık yaptığı dönemde apartmanın kaloriferli olması nedeniyle tanık beyanları gözetilerek kış aylarında yaptığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Taleplerin yazılı gerekçe ile tümden reddi isabetsiz olmuştur.

3.Taraflar arasında davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücrete hak kazanıp kazanmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacının davalı işveren nezdinde 11 yıl çalıştığı sabittir. Davacı çalıştığı süre zarfında yıllık ücretli izin hakkının kullandırılmadığını beyan etmiştir. Mahkemece davalı tarafça hiçbir delil sunulmamasına rağmen yıllık izin ücreti talebi de diğer talepler gibi reddedilmiştir. Davalı yıllık izinlerin kullandırıldığına ilişkin herhangi bir belge ibraz edememiş ise de; davacının çalıştığı 11 tam yıl boyunca izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece, HMK 31. mad. uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının 11 yıl boyunca izin kullanıp kullanmadığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8443, Karar No: 2008/9250, Tarih: 15.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8443 E.  ,  2008/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Orman İdaresi tarafından açılan ve dava konusu parselin kesinleşen orman tahdidi sınırları içinde kalmasına rağmen Mera Komisyonunca mera olarak davalı köye tahsis kararının iptali ve orman cinsi ile Hazine adına tescili isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 15.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6452, Karar No: 2022/13155, Tarih: 26.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6452 E.  ,  2022/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekilinin 03/10/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 12 Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17014, Karar No: 2014/14197, Tarih: 16.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17014 E.  ,  2014/14197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

16.01.2014 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1- Dava konusu taşınmazın 03.06.2011 gününden önce belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, Karayolları Genel Müdürlüğü'nün kamulaştırma amacı doğrultusunda 1/1000 ölçekli imar planının yapılıp yapılmadığı vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2- Dava konusu ... Köyü 1344 (ifrazla 2730) parsel sayılı taşınmazın 03.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Karahüseyinli Köyü 2938 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 14.10.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, (Emsal taşınmaz yönünden belediye ve tapu müdürlüğü yazıları çelişkili olduğundan belediyenin 24/07/2014 tarihli yazı örneği tapu müdürlüğüne, tapu müdürlüğünün 08/05/2014 tarihli yazısı ise belediyeye yazılacak müzekkereye eklenerek çelişkinin sebebinin de açıklattırılması) ayrıca ilk tesis tarihlerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... Köyü 1344 (ifrazla 2730) parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

./..

2014/17014-14197 -2-

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan Karahüseyinli Köyü 2938 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 14.10.2008 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilmesinden ve noksanlıkların giderildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7383, Karar No: 2010/9957, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7383 E.  ,  2010/9957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili ve davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2573, Karar No: 2021/1463, Tarih: 29.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/2573 E.  ,  2021/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İhbarda bulunan ... ve ...'ın dilekçeleri üzerine sanıklar hakkında yapılan soruşturma sonucunda Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2008 tarihli ve 2007/392 soruşturma sayılı dosyada kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu defa yeni bir delil elde edilmemesine rağmen 06/04/2011 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nin 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanun'un 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliği sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında mahkumiyet kararı verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın suçtan zarar görenler ... ve Hazineye tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın suçtan zarar görenlere tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/392 soruşturma sayılı dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanıklar ... ve ... müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12020, Karar No: 2018/2139, Tarih: 19.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12020 E.  ,  2018/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2018 (Pzt.)