muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1507, Karar No: 2020/212, Tarih: 27.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/1507 E.  ,  2020/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının davalı işyerinde teknisyen olarak 18/02/1992-18/06/1995 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile davacının 18/02/1992-30/09/1994 tarihleri arasında kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle davalı kurumda çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16/09/1999 gün 1999/21-510-527, 30/06/1999 gün 1999/21-549-555- 03/11/2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ihtilaflı dönemde davacının 24/09/1993 ile 30/09/1994 tarihleri arası davadışı 3851 sicil numaralı ... Tarım İl Müdürlüğü işyerinden bir kısım bildiriminin olduğu, davalı 27143 sicil numaralı ... Valiliği Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Teşekkül işyerinden 15/02/1992 tarihli işe giriş bildirgesinin Kurum'a 10/03/1992 tarihinde intikal ettirildiği, davacı ve davalı arasında 12/02/1992 tarihli sözleşme imzalandığı, davalı işyerine ait davacının imzası bulunan 1992/3,4,5.aylarına ilişkin ücret bordrolarının olduğu, davacı tarafından ücret ödemesinin elden yapıldığının beyan edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının çalışmalarının hangi işveren nezdinde geçtiği ve davacının ücretlerinin elden ödendiği beyanı karşısında ücretin kimin tarafından, nereden ödendiğini belirlenmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; öncelikle davacıya hangi tarihler arasında hangi işverenlik nezdinde çalıştığını, dava dışı ... Tarım İl Müdürlüğü ünvanlı işyerinde fiili ve gerçek çalışmasının olup olmadığını açıklattırmak, davacının Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin bildirimi yapılan sürelerin arası mı olduğu yoksa dava dışı işyeri tarafından Kuruma eksik bildirim mi yapıldığı hususu üzerinde durmak, ayrıca dava dışı işyerinin Kanun kapsamında olduğu dönem içerisinde eksik hizmet bildiriminde bulunduğunun tespit edilmesi halinde dava dışı şirket işyerine husumet yöneltilmesi için davacıya mehil vermek, dahil edilen dava dışı işyerinin göstereceği bütün delilleri toplamak, ilgili işyerine ait hizmet tespiti istemine ilişkin olan ihtilaf konusu dönemler için işyerinin bordrolu tanıklarını re'sen tespit ederek duruşmalarda dinlemek, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyerleri bir kamu kuruluşu olması, davalı işyerlerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesinin esas olması dikkate alınarak Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğini araştırmak, davacının ücret ödemelerinin elden yapıldığı beyanı karşısında, başka elden ücret alan olup olmadığını araştırmak, ücretin kimin tarafından, nereden ödendiğini açıklatarak ücreti elden aldığı kişinin kim olduğunu tespit etmek, buna dair ödenen ücretin kaynağı da ortaya konulmak suretiyle davanın kamu düzenine ilişkin olduğu göz önüne alınarak araştırmayı genişletmek, tüm delilleri birlikte değerlendirmek, çalışmanın gerçek ve fiili çalışmaya dayandığının belirlenmesi halinde davacının hangi tarihler arasında hangi işverenlik nezdinde çalıştığını açıkça ortaya koyan infaza elverişli bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine,

27/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32860, Karar No: 2017/4946, Tarih: 02.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32860 E.  ,  2017/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13.11.2013 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu tayin olunan 2240 TL ve doğrudan verilen 60 TL adli para cezalarına ilişkin kararın suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, hesap hatası yapıldığından bahisle el çekilen dosya tekrar ele alınarak gerekçeli kararın alt kısmına ''tavzih kararı'' adı altında yapılan ekleme ile suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu verilen 2240 TL adli para cezasının 2400 TL olarak düzeltilmesine ilişkin 03.01.2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek, 13.11.2013 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasında, eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek, bu suçtan mahkumiyet kararı verildiği halde, suç vasfından dolayı beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde

düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 4 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesinden sonra sonuç cezanın 2400 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 2240 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/307, Karar No: 2008/317, Tarih: 09.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-307 E.  ,  2008/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Taraflar arasındaki “fazla çalışma ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 13. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.06.2007 gün ve 1092-361 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 14.11.2007 gün ve 33927-34075 sayılı ilamı ile, (.....1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, belirttiği saatlerde çalışarak fazla mesai yaptığını iddia etmiştir. Davacı delil olarak sadece davalı işverenin kayıtlarına dayanmıştır, işveren kayıtlarında ise davacının fazla çalışma yaptığına dair herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Bilirkişi tarafından davacının dava dilekçesinde belirtilen çalışma şeklinden farklı bir çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapora itibar edilerek anılan alacak hüküm altına alınmıştır.

İspat yükü kendisinde olan davacı dava dilekçesinde belirttiği şekilde fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı halde davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I-Davacı vekilinin önceki hükme yönelik temyiz itirazlarının tümü Özel Dairece reddedildiği ifade olmakla, direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:1-Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-İkinci bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi

gereğince BOZULMASINA,

istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine, 09.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42378, Karar No: 2017/17349, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42378 E.  ,  2017/17349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7720, Karar No: 2023/400, Tarih: 23.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7720 E.  ,  2023/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kambiyo senedine dayalı ilamsız takipte borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının borca itirazının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı borçlu şirket tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu şirket tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu şirket vekili dava dilekçesinde özetle; şirket yetkilisi tarafından verilen senedin, eski borcun tasfiyesi için yapılan bir yenileme işlemi olduğunu, eski borç olan çek borcunun daha sonra verilen bu senet ile ortadan kalktığını, bu hususun taraflar arasındakı 04.01.2019 tarihli protokolle de sabit olduğunu belirterek borca itirazın kabulüne, takibin durdurulmasına, karşı tarafın alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı tarafa dava dilekçesinin tebliğ edildiği görülmekle alacaklı tarafça dosya kapsamına cevap dilekçesi sunulmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı keşideci borçlunun, lehtara ve cirantalara karşı ileri sürebileceği şahsi def'ilerini, iyiniyetli hamile karşı ileri süremeyeceği, mevcut bir borç için salt poliçe taahhüdünde bulunmak veya yeni bir alacak senedi düzenlemenin tek başına yenileme anlamına gelmeyeceği, davacı borçlu taraf 04.01.2019 tarihli protokol ile borcun yenilendiğini iddia etmişse de TBK 133. maddesinde açıkça düzenlendiği üzere yenileme için mevcut borcun sona erdirilmesi gerektiği, 04.01.2019 tarihli protokolde ise borcun sona erdirilmediği, taraflar arasında takibe konu borcu sona erdirme iradesi bulunmadığı gerekçeleriyle davacının borca itirazının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dava dilekçesindeki itiraz sebeplerinin tekrar edildiği görülmüştür ve delillerinin toplanmadan ve tanıkları dinlenmeden davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ispat açısından tanık dinletmeleri için kendilerine fırsat verilmediği, son beyanları alınmadan yargılamanın sona erdirildiği, dava dilekçelerine ekli sundukları protokol uyarınca borcun yenilendiği, mahkemenin bu hususu göz ardı ettiği, mesleki mazeretlerini belgelendirdiklerini buna rağmen mahkemece mazeretlerinin reddedilerek yokluklarında dosyanın karara çıkartıldığı, mazeretlerinin haklı olup olmadığının dahi değerlendirilmeden eksik incelemeyle karar verildiği ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip alacaklısı çeki ciro ile alan hamil olup, keşideci ile lehtar ciranta arasında yeni bir senet düzenlenerek yenilendiği iddiasının, protokolde taraf olmayan ve kötü niyeti de ispatlanmayan takip alacaklısına karşı ileri sürülemeyeceği, davacı/keşideci borçlunun İİK'nın 169/a maddesinde belirtilen nitelikteki bir belge ile ödeme iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince adı geçen davacı yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki itiraz sebeplerinin aynen tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senedine dayalı ilamsız takipte borca itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, ...

2. HMK md. 27

3.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesi

3. Değerlendirme

Davacı borçlu şirketin tek ortağı ve yetkilisi Veysel Medet Avcı'nın 13.09.2021 tarihinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 2021/259 E. - 2022/600 K. Sayılı 21.04.2022 tarihli kararından önce dosya istinaf aşamasındayken öldüğü anlaşılmakla taraf teşkili sağlandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden sonuca gidilmesi doğru olmayıp Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması cihetine gidilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3032, Karar No: 2022/6119, Tarih: 26.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3032 E.  ,  2022/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAHİLİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : AVANOS ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusu kabul edilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararı HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereği kaldırılarak davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ün 4218 parsel sayılı taşınmazını kızı olan davalı ...'e intifa hakkı saklı kalmak kaydıyla satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını, ayrıca murisin yaşı itibariyle fiil ehliyeti bulunmadığını, anılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tüm mirasçıların payları oranında tapu kaydının iptali ve tescile karar verilmesini istemişler, aşamada taşınmazın temlik edilmesi üzerine HMK’nın 125. maddesi uyarınca ... davaya dahil edilmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ..., taşınmazı bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, ayrıca mirasbırakana baktığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Dahili davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Avanos Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2017/217 E., 2019/417 K. sayılı kararıyla; adli tıp raporuna göre mirasbırakanın temlik tarihinde fiil ehliyeti bulunduğu, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından mirasbırakanın dava konusu tek taşınmazını satmaya ihtiyacı olmadığı, davalı ...’in yargılama aşamasında taşınmazı akrabası olan dahili davalı ...’e satmış olmasına karşın taşınmazda oturmaya devam ettiği, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, davalılar arasındaki temlikin de muvazaalı olduğu kanıtlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı ... vekili, kararın hukuka aykırı olduğunu, taşınmazın üçüncü kişiye devredildiğini ve davanın alacak davasına dönüştüğünü, kararın bozulması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı ... vekili, kararın hukuka aykırı olduğunu, taşınmazın üçüncü kişiye devredildiğini ve davanın alacak davasına dönüştüğünü, kararın bozulması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 09/12/2021 tarihli ve 2019/1729 E., 2021/2302 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın mirasbırakan tarafından davalı kızı ...'e mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik edildiği, yargılama aşamasında taşınmazı temlik alan ...’ün iktisabının da iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak isabetsizlik bulunmadığı, ancak davadaki talebin terekeye iade istemine ilişkin olduğu gözetildiğinde taşınmazın tamamının değeri üzerinden harç alınması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun bu yönden kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazı bedelini ödemek suretiyle satın aldığını ayrıca mirabırakana baktığını, taşınmazın müvekkili adına kayıtlı olmaması nedeniyle davanın konusuz kaldığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.