muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7395, Karar No: 2014/14443, Tarih: 05.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7395 E.  ,  2014/14443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BARTIN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2009/573-2013/1159

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili davacı dava dilekçesinde; davacı S.. B..'in olay tarihinde kamyonu ile saman taşırken davalı kurumun elektrik hatlarının bakımını zamanında ve düzenli olarak yapmamasından dolayı hizmet kusurundan kaynaklanan sebeple elektrik hattının saman yüklü kamyona değmesi sonucu kamyonundaki yüklü samanların yandığını, ayrıca kamyonunda zarar gördüğünü, davacının olay nedeniyle 5.000,00 TL zararı olduğunu, kurum hakkında açılan işbu davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet yönünden davaya konu yangının çıkmasına sebep olduğu ileri sürülen elektrik hattının TEDAŞ'a ait olduğunu, öncelikle davanın husumet yönünden bu olmadığı takdirde esastan reddedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahalli Mahkemece; açılan davanın haksız fiil nedeniyle alacak davası olduğu, davacının ziraat bilirkişi raporuna göre saman zararının 1.545,45 TL, kamyondaki zararın ise 1.000,00 TL olduğunu, alınan kusur raporuna göre davalının olayda %100 kusurlu olduğunu, bu raporlara itibar edilerek 1.545,45 TL saman değeri, 1.000,00 TL kamyon kasa değeri olmak üzere toplam 2.545,45 TL maddî tazminatın olay tarihi olan 21/03/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, karara esas alınan 11/10/2013 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu olayın meydana gelmesinde davalının %100 kusurlu olduğu rapor edilmiştir. Mahkemece belirlenen bu kusur oranına göre istem kısmen kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; yangına neden olan tellerin nizami yüksekliklerinin yerden 5,5 metre yükseklikte olması gerekirken 3,80 metre olmasının olayın meydana gelmesinde birinci derecede etkin olduğu kabul edilebilir ise de; dava konusu yangın olayının 21/03/2004 günü saat 14.30 da görüş açısının geniş olduğu bir zaman diliminde (gündüz) meydana geldiği, ayrıca, araç sürücüsüne tellerin alçak vaziyette olduğunun tanıklarca da bildirilmesine rağmen, olayın görüş açısının açık olduğu gündüz saatinde meydana gelmesi ve araç sürücüsünün tellerin alçak olduğunu gördüğü hâlde tanıkların sözlü uyarılarına rağmen aracı durdurmaması nedeniyle, sürücünün aracı yol durumu ve görüş açısına uygun olmayacak biçimde kullanmasınında yangın olayında etken olduğu göz ardı edilemez. Bu durumda; yangının oluşumunda davacıya hiç kusur verilmemesi dosya kapsamına ve olaya uygun düşmemektedir.

Hâl böyle olunca, mahkemece yeniden kusur oranlarının belirlenmesi için dosya kapsamına uygun bir bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan yön gözetilmeden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23431, Karar No: 2013/11996, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23431 E.  ,  2013/11996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafından nedensiz ve ihbarsız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma yapmadığını, bayram ve genel tatillerde de çalışmadığını, çalışması halinde ise ücretinin ödendiğini, davacının herhangi bir sebep yokken işyerini kendisinin terkettiğini, kendisine ulaşılmaya çalışıldığı halde sonuç alınamadığını, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna dayanılarak alacaklar kısmen hüküm altına alınmıştır.

Karar taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yargılama sırasında, davalı işveren tarafından yıllık izin ücretlerinin işçiye usulüne uygun şekilde kullandırıldığına dair belirtilen belgeler sunulmadığı değerlendirilerek, çalışma süresine göre yıllık izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Davalı delil listesinde yemin deliline dayanmış olup, 09.07.2012 tarihli bilirkişi ek raporuna karşı beyanlarını içeren dilekçesinde de davacıya yıllık izinlerini kullanmadığı hususunda yemin teklif ettiklerini belirtmiştir. Davalı işverenin davacının senelik ücretli izinlerini kullandığını belirterek bu konuda davacıya yemin teklifinde bulunmasına rağmen mahkemece davalının yemin teklifi hakkında gerekli usul işlemleri yapılmadan talebin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5410, Karar No: 2019/4822, Tarih: 07.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/5410 E.  ,  2019/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ile diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın park bekçisi müşteki ile parkın kapalı olduğu saatte içeri girmeleri nedeniyle tartıştıkları ve müştekinin bıçakla hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; suça sürüklenen çocuk ...’ın bıçakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın tekme ve yumrukla müştekiye saldırdığı, müştekiyi tutarak kaçmasına engel olduğu, müştekinin direncini kırdığı, suça sürüklenen çocukların fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurdukları tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nin 37. maddesinin yollaması ile TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 31/3 ve 62. maddeleri gereği hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, uygulama alanı bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuk ...’ın olayda yardım eden sıfatı bulunduğu kabul edilerek TCK’nin 39. maddesinin uygulanması ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5966, Karar No: 2018/4704, Tarih: 25.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/5966 E.  ,  2018/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2017 tarihli ve 2017/482 soruşturma, 2017/48 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/02/2017 tarihli ve 2017/4268 soruşturma, 2017/214 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2017 tarihli ve 2017/231 değişik iş sayılı kararının;

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 76/3. maddesinde “Bu gibi hallerde kovuşturma, şikayet olunan hakim ve savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet savcısına ve yargılaması o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” hükmüne yer verilmiş bulunduğu cihetle, anılan maddenin hakim ve savcıların şüpheli olduğu durumda uygulanabileceği, dosyada savcının müşteki olduğu ve müştekinin hakaret içerdiği iddia edilen sözlere Bilecik'te muttali olduğu da nazara alındığında, soruşturmanın Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiği gözetilmeden, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 03/07/2017 gün ve 94660652-105-11-5376-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 76/2. maddesinde hakim ve savcılar hakkında disiplin cezasını gerektirecek mahiyette olan ihbar ve şikayetin kötü niyetle yapıldığı veya delillerin uydurulduğunun anlaşılması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı ceza hükmolunup kovuşturmanın şikayet olunan hakim ve savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet savcısına ait olduğunun hüküm altına alınmış olduğu ve şüphelinin 18/05/2016 tarihli 'Hakimler Savcılar Yüksek Kurulu'na' başlıklı dilekçe ile müştekiyi şikayet ettiği belirlenmekle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarihli ve 2017/231 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5009, Karar No: 2020/4973, Tarih: 12.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/5009 E.  ,  2020/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İzmir 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulmuş ve dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davacı vekili tarafından 04.03.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiği bildirilmiş olup vekilin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisinin bulunduğu anlaşılmıştır.

06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 215. maddesinde “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi yer almaktadır.

Anılan sebeple, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine usulen engel oluşturan davadan feragat beyanının İlk Derece Mahkemesince değerlendirilip karara bağlanması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6919, Karar No: 2016/3983, Tarih: 03.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6919 E.  ,  2016/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; sanığın diyaliz hastalarını beraat eden diğer sanık...'ın üzerine kayıtlı ticari taksi ile hastaneye götürdüğü, bunun için bir kısmı miktar itibariyle eksik, bir kısmı da tamamen sahte faturalar düzenlediği, sorgusunda fiilen taksiyi kendisinin kullandığını ve faturaları kendisinin düzenlediğini ikrar ettiği olayda; bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda ...... Gelir Müdürlüğünün 12.03.2014 tarihli yazı ekine göre sanık hakkında mütalaa verildiğinin anlaşıldığı ancak mütalaada bahsi geçen 04.12.2007 tarih, ....-2007-1914/34 sayılı vergi suçu raporunun dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; bahsi geçen vergi suçu raporu ve varsa eklerinin ilgili idareden getirtilmesi ve dosyaya eklenmesinden sonra iddianame içeriğinde anlatılan fiillere ilişkin olması halinde bu belgelere göre yargılama yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve değerlendirme sonucu beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8474, Karar No: 2011/3508, Tarih: 20.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/8474 E.  ,  2011/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

Davacı vekili, davacının T.... bünyesinde P..... işyerinde ilaç ve kozmetik ürünleri tıbbı satış temsilciliği  departmanı kapsamında çalışmaya başladığını, 24/10/2009 tarihli toplantıda sözlü olarak herkesin kovulduğunun söylendiğini, davalı şirket ve bağlantılı şirket patronu E. P. tarafından ortağı M. T.’nun malını çalmakla suçlandığını, müvekkiline ve diğer çalışanlara önce istifa baskısı yapıldığını sonra hiçbir gerekçe göstermeden "kapattık kardeşim kovdum sizi çekin gidin" denildiğini davalı şirketlerin yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, nakliye, güvenlik, ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığını, çalışanların tüm firmalara hizmet verdiğini, toplam çalışan sayısının 500 kişinin üzerinde olduğunu,  davalının sözlü fesih şeklinin yasaya uygun ve geçerli olmadığını, feshin son çare olduğu ilkesine uyulmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının P.... İlaç ve Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti bünyesinde çalışmaya başladığını, işten ayrılmış olduğu tarihe kadar müvekkil firmaya hizmet verdiğini, davanın T..... İlaç Kozmetik ve Gıda Sanayi Ticaret Ltd. Şti adına açılmış olduğunu, davacının P..... İlaç ve Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti bünyesinde çalıştığını, dava dilekçesindeki bayanları kabul etmediklerini, keyfi bir işten çıkarma durumunun olmadığını, müvekkili şirketin çalışanların mağdur olmaması için davacıya ve diğer çalışanlara ödemeler yaptığını, ibranamenin tamamen özgür iradesiyle imzalandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketlerin  grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı P..... işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki  şirketin  aynı  işkolunda  faaliyet  gösterdiği,  yönetim,

Mahkemece, davalı şirketlerin  grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı P..... işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki  şirketin  aynı  işkolunda  faaliyet  gösterdiği,  yönetim,

muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete birlikte hizmet verenlerin toplamına bakılarak  fesih tarihinde toplam 30 dan fazla işçinin çalıştığı, işverenin feshinin yazılı olmadığı, yetersizlik ve ekonomik nedenlerle feshin yazılı yapılmasının ve savunma alınmasının geçerlilik şartı olduğu, davacının savunmasının alınmadığı, ayrıca ilaç mümessili olan davacının Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan eski şirket yöneticisi Mert Taşçıoğlu’nun eylemlerine katıldığının ispatlanamadığı, bu dosyada davacının sanık da olmadığı, Mert Taşçıoğlu'nun yönetici olduğu dönemde birlikte çalışmalarının davacının  M. T. ile hareket ettiğini göstermeyeceği, şirkete haciz gelmesi döneminin ve o dönemdeki ekonomik sorunların kısa bir süre ve geçici dönem olduğu, bu itibarla feshin haklı nedenle yapıldığının ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle, feshin geçersizliğine, davcının ... işyerinde işe iadesine, haklardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir. Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışması işyeri belgeleri dikkate alındığında davalılardan P.... bünyesinde geçmiştir. Davacı T..... bünyesinde P..... işyerinde ürün tanıtımı işiyle uğraştığını iddia ederken, davalı taraf işçinin Pharmatek işçisi olduğunu ve fesih tarihinde çalışan sayısının 30’un altında bulunduğunu savunmuştur. Davalılar arasındaki hukuki ilişki delil durumuna göre net olarak anlaşılamamaktadır. Asıl işveren-alt işveren, birlikte istihdam gibi durumlar davalıların ticaret sicili kayıtları, SGK evrakları, faaliyet konularını gösterir belgeler ile birlikte ve gerek duyulursa konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. Bu şekilde işyerinde çalışan işçi sayısı da tartışılmalı, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle hükmün  BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iade edilmesine, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5869, Karar No: 2020/9000, Tarih: 02.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5869 E.  ,  2020/9000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Boşanma istemine ilişkin olarak açılan davada... 1. Aile Mahkemesi ile ... 11. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

... 1. Aile Mahkemesince davalı vekilinin cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu, davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde ikametgah belgesi sunulmuş ise de ikametgah belgesi tek taraflı beyan üzerine düzenlenmesi nedeni ile mahkememizin yetkili olduğu konusunda tek başına yeterli olmamakla davacı tarafın sürekli ikamet etme niyeti ile oturduğu yerin... ili olduğunu kanıtlaması gerektiği, (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 08/03/2007 tarihli 15287-3665 sayılı, 27/10/2004 tarihli 11391-12638 sayılı, 02/06/2004 tarihli 6332-7153 sayılı ilamları da aynı doğrultudadır.) davacı tarafın, sürekli ikamet etmek amacı ile... ilinde olduğunu kanıtlayamamış olması, dosyaya ikametgah belgesi dışında delil sunmamış olması, davalı tarafın talebi ile celp edilen kayıtlardan tarafların davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yerin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Aile Mahkemesince ise, davacının 22/01/2019 tarihinde... 1.Aile Mahkemesi'nde boşanma davası açtığı, davanın açıldığı tarihten önce, davacının, incelenen nüfus kayıtlarında 14/12/2018 tarihinde yerleşim adresini... iline aldırdığı,

dosyaya ekli 31/12/2018 tarihli vekaletnamede de adresinin... ili olduğu, dava tarihi itibariyle davacının ikamet adresinin... ili olduğu, yetkiye ilişkin olarak seçimlik yetkisini kullanarak yerleşim yeri mahkemesi olan... ilinde yetkili mahkemede davasını açtığı gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Somut olayda; davanın açılması sırasında seçim hakkı davacı tarafta olup birden fazla yetkili mahkemenin bulunması halinde davacı dilediği yetkili yerde davasını açabilir. Uyap üzerinden yapılan araştırmada davacının yerleşim yeri adresinin "Selimbey Mahallesi Yunus Sokak No:60/2 İpekyolu/VAN" olduğu, eldeki davada davacının seçim hakkını kullanarak boşanma davasını yerleşim yerinde açtığı açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Türk Medeni Kanununun 168. maddesi gereğince yetkili olan... 1. Aile mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9068, Karar No: 2013/17785, Tarih: 27.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9068 E.  ,  2013/17785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl Karar; mahkumiyet

Ek Karar; temyiz talebinin reddi

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, 14.08.2012 günü sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, yasal süreden sonra 10.09.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 17.09.2012 günlü ek kararı usul ve yasaya uygun görülmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının istem gibi ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.