muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22365, Karar No: 2013/18512, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22365 E.  ,  2013/18512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, O kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, Astsubay olarak çalışmakta iken Gölcük depreminde vefat eden oğlundan intikal eden maaşı alabilmek için eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16819, Karar No: 2020/8389, Tarih: 08.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16819 E.  ,  2020/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hırsızlık suçundan tayin olunan 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının uzun süreli olması nedeniyle seçenek yaptırıma çevrilemeyeceği, ancak CMUK'nın 326/son maddesi gereğince infazın bozmadan önceki kararda verilen toplam 13.000 TL üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 10.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kısa kararda sadece hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2813, Karar No: 2020/5616, Tarih: 08.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2813 E.  ,  2020/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanık hakkında aynı mükellefiyete ilişkin aynı faturalar nedeniyle...Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2013 tarihli 2013/41781 esas sayılı iddianamesi ile “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan bir başka davada,...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli 2013/767 esas ve 2014/214 karar sayılı ilamıyla beraat hükmü verildiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince sanık hakkında...Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2015 tarihli 2015/6812 esas sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer dava niteliği taşıyan davanın reddine karar verilmesi gerekirken beraatine dair hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

a) Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/953, Karar No: 2013/1810, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/953 E.  ,  2013/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2012 gün ve 2011/452 Esas, 2012/171 Karar sayılı hükme karşı sanığın vaki temyiz talebinin “hükmün kesin olduğu” gerekçesiyle reddine dair aynı mahkemenin 18.10.2012 tarihli Ek Kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11532, Karar No: 2010/7001, Tarih: 10.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11532 E.  ,  2010/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 08/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... Makine Takım Tezgahları San ve Tic. AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, olayda davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle, istem reddedilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... Makine Takım Tezgahları Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/466 Esas sayılı dava dosyası ile açılmış bulunan ceza davasında verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalılardan ... Makine Takım Tezgahları Sanayi ve Ticaret AŞ'nin tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/87, Karar No: 2019/549, Tarih: 17.09.2019

**Ceza Genel Kurulu         2019/87 E.  ,  2019/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi : İSTANBUL 7. Ağır Ceza

Tarihi : 25.04.2018

Sayısı : 271-138

Yağma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda değişen suç vasfına göre kasten yaralama suçundan sanık Adem Akgül'ün, TCK’nın 86/2, 86/3-e, 62, 51 ve 63. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve mahsuba ilişkin İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.07.2007 tarihli ve 176-202 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.04.2014 tarih ve 24053-8095 sayı ile;

"Olay günü katılanla kavga eden sanığın, katılanı bıçakla adli raporda belirtildiği üzere yaraladığı ve kavga sırasında katılana ait yere düşen paraları aldığı, katılan paraları geri isteyince, sanığın katılanı bıçakla tehdit ederek olay yerinden paralarla birlikte ayrılması biçiminde gerçekleşen eylemin, yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 26.04.2018 tarih ve 271-138 sayı ile;

"Her ne kadar Yargıtay 6. Ceza Dairesince Mahkememizin 2007/176-2007/202 E/K sayılı ilamı ile sanığa verilen TCK 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince ceza verilip bu mahkûmiyetin ertelenmesine karar verilmesi üzerine bu kararın doğru olmadığı, sanığın bıçakla tehdit ederek olay yerinden paralarla ayrılması iddiası ile olay yerinden ayrıldığına ilişkin eylemin yağma suçunu oluşturduğundan bahisle bozma kararı verilmiş ise de Dosya içeriğinden, müşteki sanık beyanlarından sanık ve müştekinin önceye dayalı tanışıklıkları bulunduğu, sanık ile müştekinin sanığın eşyalarını müştekinin evine koyması, karşılığında da kira bedeli ödemesi konusunda anlaştıkları, sonrasında sanığında müştekinin evinde kalmaya başladığı, aralarında eşyaların alımı ve kira bedellerinin ödenmesi hususunda alacak verecekten kaynaklı husumet oluştuğu bu açıklamalardan dosya içeriğinden sanık ile önceden tanışan ve aralarında husumet bulunan müştekinin iddiası dışında sanığın yağma suçunu işlediğini ortaya koyacak hiçbir delilin bulunmadığı, sanık ile aralarında husumet ve borç alacak ilişkisi bulunan müştekinin soyut iddiasına dayanılarak sanık hakkında yağma suçundan hüküm kurulmasının hak ve adalet ilkeleri ile bağdaşmayacağı hususunda mahkememizde tam bir vicdani kanaat oluştuğu," gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2018 tarihli ve 57179 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 11.02.2019 tarih ve 2680-718 sayı ile; Yerel Mahkeme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu mu yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun,

2- Kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

Belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, gerekçeli kararın iddia kısmında bozmaya uyularak yargılamanın sonuçlandırıldığı belirtilmesine rağmen gerekçe ve hüküm kısmında bozmaya direnildiğinin belirtilmesinin, maddi hata mı yoksa hükümde çelişki mi oluşturduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılanın, başkasından kiralamış olduğu daireyi kirasını ödemesi şartıyla sanığa verdiği, daha sonra dairenin kira, elektrik ve su borcunun ödenmediğini tespit etmesi üzerine içerisinde sanığa ait eşyalar bulunduğu hâlde dairenin giriş kapısının kilidini değiştirdiği, 20.04.2007 tarihinde iş yerine gelen sanık ile bu nedenden dolayı tartışma yaşadığı, tartışma sırasında sanığın katılanı göğsünden ve sol el bileğinden yaraladıktan sonra katılanın kendisine karşı koymasını önleyip ona ait paraları aldığı iddiası ile kamu davası açıldığı,

Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 08.10.2006 tarihli geçici genel adli muayene raporunda; katılanın, sağ hemitoraks ön duvarında 7. İKA’da 1 adet 2 cm genişliğinde delici kesici alet yarası ve sol el bileğinin lateratinde 1 adet 2 cm’lik delici kesici alet yarası mevcut olduğunun tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 26.04.2007 tarihli raporda; katılanın yaralanmasının basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun bildirildiği,

20.04.2007 tarihli yakalama ve üst arama tutanağında; sanıkta yapılan üst araması sonucunda toplam 60 TL çıktığı,

Anlaşılmaktadır.

Katılan Yusuf Kenan Kollukta; 2005 yılı Şubat ayında eşi ile yaşadığı şiddetli geçimsizlikten dolayı iş yerinin karşısında bulunan daireyi aylık 275 TL ücret karşılığı kiraladığını ve ev sahibi ile buna yönelik kontrat yaptıklarını, koltuk takımı ve çekyat alıp bu daireye koyduğunu, ara sıra bu dairede kaldığını, 2005 yılı Ağustos ayında, iş yerinde çalışan Havva Akgül isimli bayanın erkek kardeşi olan ve zaman zaman iş yerine uğraması nedeniyle tanıdığı sanığın, yanına gelerek “Ev sahibim bizi evden atıyor, sokakta kaldık, eşyalarımı geçici olarak senin dairene koyabilir miyiz?” dediğini, yanında çalışan Havva’nın güvendiği birisi olması nedeniyle kiraladığı daireye sanığın da eşyalarını geçici olarak koymasına izin verdiğini, sanığın eşyalarını koyduktan yaklaşık 15 gün sonra gelip “Sokakta kaldığını, kalacak yeri olmadığını, dairede kalıp kalamayacağını” sorduğunu, Havva'nın da “Kiranın yarısını Adem versin, kalmasına izin verirsen sevinirim.” dediğini, bunun üzerine kira parasının yarısını vermesi şartıyla sanığın dairede tek başına kalmasına izin verdiğini, sanığın kalmaya başladıktan yaklaşık bir ay sonra kendisinden habersiz olarak eşi ve iki çocuğunu da kiraladığı daireye getirip hep beraber yaşamaya başladıklarını öğrenmesi üzerine sanık ile görüşüp kendilerine ev bulup çıkmalarını istediğini, sanığın o tarihlerde kış ayı geldiği için “Kiranın tamamını vereyim, bu şekilde ailem ile kalayım, bahar mevsimi geldiğinde ev bulup çıkarım.” dediğini, kendisinin de kirayı vermesi şartıyla bunu kabul ettiğini, 2006 yılında kiranın 300 TL’ye çıktığını, 2006 yılı Mart ayında sanık ve ailesinin getirdikleri ev eşyalarını bırakarak ortadan kaybolduklarını, sanığın kaldığı süre boyunca, hiçbir kira, elektrik ve su borcunu ödemediğini öğrendiğini, ev sahibi ile kendisi muhatap olduğu için bu borçları kendisinin ödediğini, bunun üzerine kiraladığı dairenin giriş kapısının kilidini değiştirdiğini, bu tarihten yaklaşık 15 gün önce sanığın kendisini telefonla arayarak “Ev eşyalarımı ver, yoksa kötü olur.” diyerek kendisini tehdit ettiğini, kendisinin de “Borçlarını ver, eşyalarını al.” diye cevap verdiğini, sanık gizli numaradan aradığı için bu numarayı bilmediğini, 08.10.2006 tarihinde saat 17.00 sıralarında iş yerinde bulunduğu esnada sanığın telefonla arayarak yanına geleceğini söylediğini, kendisinin de çabuk gelmesini çıkmak üzere olduğunu belirttiğini, kısa bir süre sonra sanığın iş yerine gelerek kendisine olan borcunun ne kadar olduğunu sorması üzerine "2.500 TL" dediğini, sanığın “Sen benim evimi nasıl kapatırsın, eşyalarımı nasıl vermezsin.” diye bağırmaya başladığını, “Eşyaların olduğu gibi duruyor, borcunu ver, al eşyalarını git.” diye cevap verdiğini, sanığın da “Eve gidip eşyalara bakalım

.500 TL" dediğini, sanığın “Sen benim evimi nasıl kapatırsın, eşyalarımı nasıl vermezsin.” diye bağırmaya başladığını, “Eşyaların olduğu gibi duruyor, borcunu ver, al eşyalarını git.” diye cevap verdiğini, sanığın da “Eve gidip eşyalara bakalım.” dediğini, bu teklifi kabul etmeyerek pencereyi kapatmak için sırtını döndüğünde sanığın bağırarak üzerine saldırmaya başladığını, bu sırada sanığın elinde üzerinden çıkardığı ekmek bıçağı türü bir bıçak gördüğünü, sanığın saldırısı sonucunda sol kolundan ve göğsünün sağ kısmından bıçak ile yaralandığını, saldırıyı bertaraf etmeye ve kendisini korumaya çalışırken sanık ile aralarında uzun süre boğuşma yaşandığını, bu boğuşma sırasında sanık itince yere düştüğünü, tişörtünün cebinde bulunan 1.100 ruble, 2.500 euro ve 2.750 doların yere saçıldığını, sanığın acele bir şekilde bunları toplamaya başladığını, “Bırak lan onları” diye bağırdığını, bunun üzerine sanığın paraları alıp elindeki bıçak ile iş yerinden ayrıldığını, yerde sadece 250 dolar kaldığını,