muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22692, Karar No: 2014/90, Tarih: 07.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/22692 E.  ,  2014/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan “beraat” hükmüne yönelik olduğu belirlenerek bu sanığa hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I- Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın ortağı olduğu ... Gıda İnşaat Şti. adına 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan davada; sanığın savunmasında şirketin ortağı olduğunu ancak sahte fatura düzenlemediklerini söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla adına fatura düzenlenen ...Şti. yetkilileri tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları sanıktan alıp almadıkları, ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması, gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanmasından sonra toplanan delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23799, Karar No: 2015/14232, Tarih: 05.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23799 E.  ,  2015/14232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 2010 yılında iki adet montofon cinsi ineği 8.850,00 TL bedelle davalıya sattığını, davalının 5.000,00 TL'yi nakten davacıya ödediğini, kalan bedelin 1.300,00 TL'sine karşılık bir adet hoşteyn cinsi inek verdiğini kalan bedeli ise ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacıya, 5.000,00 TL nakit verdiğini, kalan bedelin tamamı için ise bir adet inek verdiğini, davacıya borcu kalmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki satış sözleşmesinden kaynaklanan ücretin tahsiline yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır. Mahkemece ispat yükü kendisinde bulunan davacı tarafın davalıdan eski borca mahsuben aldığı ineğin 1.300,00 TL olduğunu ispat edememiş olması gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de davalının duruşmadaki savunmasında akti ilişkiyi doğruladığı, ancak borcunun tamamına karşılık davacıya bir adet inek verdiğini ileri sürmüş olması karşısında ödeme yükümlülüğünü ispat yükü davalı tarafa geçmiş olup, davalı ödeme yaptığı hususunu kanıtlamakla yükümlü hale gelmiştir. Tarafların bu konuda tüm delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu hususlar gözetilmeden ispat yükümlülüğü yer değiştirilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3563, Karar No: 2014/20453, Tarih: 22.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3563 E.  ,  2014/20453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/162302

MAHKEMESİ : Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2010

NUMARASI : 2009/624 (E) ve 2010/317 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Belediye sınırları içindeki meraya yönelik tecavüz suçundan açılan davada, şikayetçi Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1. maddesine aykırı davranılması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de; sanıklar hakkında belediye sınırları içersindeki mera vasfıyla tapuya kayıtlı bulunan taşınmaza otel ve müştemilat yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişi alınarak keşif yapılıp taşınmazların niteliği, bina vasfında olup olmadıkları, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadıkları belirlenmek suretiyle sanıkların tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapıların yapım tarihi araş- tırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık N.. K.. müdafii, katılan hazine vekilinin ve şikayetçi Belediye Başkanlığı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın

8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gere- ğince (BOZULMASINA), 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3405, Karar No: 2019/14607, Tarih: 02.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3405 E.  ,  2019/14607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 18/01/2015 tarihinde saat 22.00 sıralarında, müştekiye ait etrafı duvar ile çevrili bahçeye avlu kapısından girerek evin önünde bulunan 1 çift ayakkabıyı alıp kaçmak isteği sırada yakalandığı olayda, suç tarihi itibariyle bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenen eylemin, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası hali ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca ceza tayini ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde kış saati uygulamasına göre güneşin batış saatinin 16.55 olduğu, gece sayılan zaman diliminin ise saat 17.55'den itibaren başladığı nazara alındığında, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazılığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca ¾ oranında indirim yapılması sırasında 3 ay yerine 4 ay hapis, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 ay 15 gün yerine 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmiş ise de bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3756, Karar No: 2018/12997, Tarih: 01.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/3756 E.  ,  2018/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davacı ...’nun davasının açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’nun 232 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını önce davalılardan ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, ...’ın da davalı diğer kardeşleri ...’ya satış suretiyle devrettiğini, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., kayıt maliki olmaması nedeniyle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, taşınmazları ticari amaçla satın alıp, bedeli karşılığında diğer davalıya devrettiğini, davalı ... ise, ihtiyacı bulunan mirasbırakanın taşınmazı davalı ...'a temlik ettiğini, bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılardan ...'nun davasının açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden temlik işlemlerinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1935 doğumlu mirasbırakan ...’nun 05.12.2008 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı eşi ..., davacı kızları ..., ..., ... ile davalı oğlu ...’ı bıraktığı, mirasbırakanın 232 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını 26.11.1997 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, ...’ın da temlik aldığı payı 01.12.1997 tarihinde davalı ...’a devrettiği, yargılama aşamasında 02.02.2012 tarihinde ölen ... mirasçılarının davaya devam ettikleri, taşınmaz üzerinde ..., zemin ve üç normal kattan oluşan bina bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706, Türk Borçlar Kanununun 237 ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emek de olabileceği kabul edilmelidir.

Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakının gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Somut olayda mahkemece mirasbırakanın 3.kişiye yaptığı temlikin mal kaçırma amacıyla mı yapıldığı, yoksa gerçek bir satış mı olduğu hususu açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Öte yandan dava, 26.07.2011 tarihinde mirasbırakanın kızları ..., ..., ... ve eşi ... tarafından açılmış, ancak ...’ye 24.11.2011 tarihli duruşma günü tebliğ edilmemiştir. 6100 sayılı HMK’nun 150. ( HUMK’nun 409. ) maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için duruşma gününün taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi zorunludur. Eldeki davada bu zorunluluğa uyulmamış, duruşma günü davacı ...’ye hiç tebliğ edilmemiştir.

Öte yandan dava, 26.07.2011 tarihinde mirasbırakanın kızları ..., ..., ... ve eşi ... tarafından açılmış, ancak ...’ye 24.11.2011 tarihli duruşma günü tebliğ edilmemiştir. 6100 sayılı HMK’nun 150. ( HUMK’nun 409. ) maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için duruşma gününün taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi zorunludur. Eldeki davada bu zorunluluğa uyulmamış, duruşma günü davacı ...’ye hiç tebliğ edilmemiştir.

Hâl böyle olunca, mahkemece daha önce dinlenen tanıklar yeniden çağrılarak, yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle beyanlarının alınması, tespit edilen olguların tüm delillerle birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki payın temlikinde gerçek irade ve amacının mal kaçırmak olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varılır ise davacı eş ... bakımından davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın doğru olmadığı gözetilerek, ...’nin payı da dikkate alınmak suretiyle iptal-tescil hükmü kurulması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların değinilen yönlerden yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3659, Karar No: 2016/3187, Tarih: 06.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3659 E.  ,  2016/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Kısa karar ile hüküm fıkrasında suç adının "Vergi Usul Kanununa Muhalefet" olarak yazılması gerekirken "hırsızlık" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından,katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15982, Karar No: 2018/1216, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15982 E.  ,  2018/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Asıl ve birleşen dosya şikayet dilekçelerinde İİK’nın 345/a maddesine yönelik şikayet bulunmadığından tebliğnamede yazılı bu suç bakımından zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nın 333/a ve 338. maddelerinden kurulan hükümler ile Sanık ... bakımından İİK’nın 331. maddesinden kurulan hüküm ve tazminat talebine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede,

Eylemlere, yükletilen suçlara ve tazminat talebinin kısmen reddine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA;

2- Sanık ... hakkında İİK’nın 331. maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçu şikayete konu eksiltilen malvarlığının aynı olması halinde ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetiyle, bu koşullar altında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenleriyle sanık hakkında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan verilip Dairemizin 2017/110 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

b)TCK'nın 51/3. maddesine aykırı olarak hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi,

c)Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kendisini vekille temsil ettiren şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

b)TCK'nın 51/3. maddesine aykırı olarak hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi,

c)Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kendisini vekille temsil ettiren şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

d)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9582, Karar No: 2022/12442, Tarih: 17.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9582 E.  ,  2022/12442 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl 1. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 16.01.2018 tarihli karar ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 28.....2018 tarihli karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılması için doyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak sona erdirilerek bir kısım kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, müvekkilinin ... sözleşmesinin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle kışın ortasında işsiz kaldığını, çevresi, ailesi, komşuları ve çalışma hayatında muhatap olduğu kişiler nezdinde zor durumda kaldığını, bunun da müvekkilinde ... bir çöküntüye ve hüzne neden olduğunu bu nedenle 5.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini, ayrıca ücretinin asgari ücret kadar olan kısmının (1.300,00 TL) banka hesabına maaş adı altında yatırıldığını, kalan 2.450,00 TL’nin ise yine aynı hesaba farklı açıklama ile ödendiğini ve sigorta primlerinin de gerçek ücreti olan 3.750,00 TL üzerinden değil asgari ücret üzerinden yatırıldığını, işverenin bu usulsüz eyleminden dolayı müvekkilinin hak kaybına uğradığını, gerçek ücret üzerinden Sosyal Güvenlik Kurumu (...) primi ödenmiş olsaydı daha yüksek emekli maaşına hak kazanabileceğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğratıldığını iddia ederek maddi ve manevi tazminatın yanında kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP