muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6800, Karar No: 2024/18408, Tarih: 03.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6800 E.  ,  2024/18408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/138 E., 2022/363 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun iş yeri kepengini zorlayarak açtıktan sonra şikâyetçinin işyerine girmesi şeklinde eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin 18.03.2016 olan ilk mahkumiyet tarihi ile 14.09.2022 olan ikinci mahkumiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16613, Karar No: 2019/682, Tarih: 13.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16613 E.  ,  2019/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/01/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, hakaret nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata faiz yürütülmesi isteminde bulunmamış olup; mahkemece, olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Taleple Bağlılık başlıklı 26.maddesinin 1. fıkrasına göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Bu nedenle davacı, dava dilekçesinde faiz talep etmediği halde mahkemece talep aşılarak olay tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru değildir.

Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan “ olay tarihi olan 29/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte’’ ibaresinin çıkarılmasına; davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminat miktarını belirlerken somut olayın özellikleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirebilecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgür bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Davaya konu olayda kullanılan ifadeler, olayın oluş biçimi, olay tarihi ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınmaksızın ve manevi tazminatın zenginleşme amacı taşımadığı da değerlendirilmeksizin, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken fazlaya hüküm verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle çoğunluğun kararın düzeltilerek onanması görüşüne katılmıyorum.13/02/2019
Yargıtay — Esas No: 2006/2680, Karar No: 2010/2188, Tarih: 18.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/2680 E.  ,  2010/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2005 gün ve 2002/827 Esas, 2005/261 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımlarına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 18.06.2003 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14409, Karar No: 2023/3674, Tarih: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14409 E.  ,  2023/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ile göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 97 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini ve göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya tescili ile baraj gölü sahasında kaldığından tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın ½'sinin davacıya ait olmasına rağmen bilirkişilerce muhdesat bedelinin tamamının davalıya verildiğini, davalı tarafa dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlarla ilgili daha önce herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğini, dava konusu taşınmazın sınırları dışında kalan muhdesat kısımlarının hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiğini, bilirkişi raporunda bir kısım ağaçlara ayrıca bedel biçilmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda verim miktarlarının resmi verilerin aksine yüksek alındığını, kapitalizasyon faiz oranının ve objektif değer artışı oranının hatalı olduğunu, bilirkişi raporundaki yapı hesaplamalarının hatalı olduğunu, yapıların yıpranma oranlarının daha yüksek olduğu halde düşük hesaplama yapıldığını, bilirkişi raporunda belirtilen sondaj kuyusunun dava konusu taşınmaza sulu tarım arazisi vasfı kazandırmak üzere yapıldığını, yasal faiz işletilme tarihlerinde hata yapıldığını,davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artışı oranının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda üretim masraflarının resmi veri cetveline göre alınmasının hatalı olduğunu, masrafların yüksek olarak alındığını, dava konusu taşınmaz üzerinde asma, incir ve badem ağaçlarının olmasına rağmen bilirkişi raporunda kırmızı renkte belirtilen kısmın sadece asma bahçesi olarak kabul edilerek hesaplama yapıldığını yıpranma paylarının çok yüksek hesaplandığını, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların aynı zamanlarda yapılmış olmasına rağmen farklı yıpranma payı alındığını, gölgelik çardağın yalnızca malzeme bedelinin verilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmaza ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/312 Esas sayılı muhdesatın aidiyeti davasındaki bilirkişi raporunda ve hükümde 95 adet ceviz ağacının olduğu kabul edilmesine rağmen eldeki dava dosyasının da değerlendirilmemesinin hatalı olduğunu, yapılan hesaplamada incir vs. ağaçlarının adetinin eksik hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kısmen kapama fıstık bahçesi, kısmen kapama meyve bahçesi ve kısmen de tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre değer biçilmesinde, dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak gelir metoduna göre belirlenen m² birim fiyatına uygun objektif değer artış oranı uygulanmasında, taşınmaz üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yapının yaşına göre yıpranma payı düşülerek, taşınmaz üzerinde bulunan ve taşınmaza kapama bahçe niteliği kazandırmayan bir kısım ağaçlara da maktuen değer verilmesinde ve Dairenin kaldırma kararı doğrultusunda yargılama yapılarak kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 97 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya tescili ile baraj gölü sahasında kaldığından tapudan terkinine karar verilmesi yerindedir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Hükme esas alınan bilirkişi raporunun tetkikinde; tamamının kamulaştırılmasına karar verilen dava konusu taşınmazda, davalının ½ pay sahibi olduğu, fen raporunda işaretli toplam 8.475,15 m² lik bölümün kapama meyve bahçesi, 1.554,19 m²lik kısmın kapama fıstık bahçesi, 1.442,33 m²lik kısmının kapama bağ olarak, kalan 7.813,33 m²lik kısmının ise tarım arazisi vasfı ile kamulaştırma bedelinin belirlendiği, dosya arasında mevcut ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/312 Esas 2015/298 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ölçüleri ve adeti tek tek belirlenen yapı ve ağaçların davalıya aidiyetine karar verildiği, verilen kararın temyiz edilmeden 14.07.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

5.Kamulaştırma bedeli tespit edilirken kapama meyve bahçesi, kapama bağ ve kapama fıstıklık olarak belirlenen toplam kamulaştırma bedelinin davacı payına düşen bedele, toplam yapı bedeli ve ağaçların yaş ve cinsine göre maktuen belirlenen ağaç bedelinin ilave edilmek suretiyle kamulaştırma bedeli mükerrer ağaç bedeli eklenmek suretiyle fazla bedel belirlenmesi doğru görülmemiştir.

6.Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların özellikleri ve ölçümlerinin kıymet takdir raporuna göre çok farklı olduğu, ağaçların da yaş, cins ve adedinin farklılığı gözönüne alındığında, idare tarafından düzenlenen kıymet taktir raporu ile hükme esas alınan rapor arasındaki çelişkilerin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/312 Esas sayılı dosyası da dikkate alınarak giderilmesi için açıklamalı ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

7.Taşınmazın 1/2 pay sahibi olan Bahattin Alkan payının davacı idare adına dava öncesinde tescil edildiği anlaşıldığından uzlaşma tutanaklarının dosya arasına alınarak muhtesat aidiyeti dosyası ile birlikte değerlendirilerek dava konusu taşınmazın çaplı krokisi içinde kalan muhdesatların bedeline hükmedilmesi gerekirken, taşınmazın dışında bulunan muhdesatların da bedeline hükmedilmesi hatalı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4012, Karar No: 2025/497, Tarih: 21.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/4012 E.  ,  2025/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.01.2024

SAYISI : 2022/527 E., 2022/1679 K.

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından verilen 30.01.2024 tarihli ve 2022/527 Esas, 2022/1679 Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/244 Esas, 2019/976 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca kurulan “1 yıl 4 ay 26 gün” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca “1 yıl 1 ay 3 gün” hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından verilen 30.01.2024 tarihli ve 2022/527 Esas, 2022/1679 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22189, Karar No: 2017/5812, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22189 E.  ,  2017/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18019, Karar No: 2020/20239, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/18019 E.  ,  2020/20239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar sanığın yokluğunda verilen karar, sanığın 22.02.2006 tarihli duruşmada bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı ve tebligatın iade edildiği, tebliğ memuru tarafından tebligat evrakı üzerine yazılan yeni adrese yapılan tebligatında bila iade edildiği, yerel mahkeme tarafından daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış en son adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat usulsüz olsa da, sanığın 21.08.2008 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin gerekçeli kararın suretini talep ettiği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine başlayan temyiz isteminin CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.01.2020 tarihinde geçerli mazeret olmadan temyiz edilmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.