muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14144, Karar No: 2016/3431, Tarih: 24.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14144 E.  ,  2016/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Dosyadaki kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirilme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal değerlendirilmesi yapılmaksızın, arsa vasfındaki taşınmazların yörede satılabildiği m2 rayiç bedeli üzerinden tahmini bir bedel kabul edilerek değer biçilmesi doğru olmadığından rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve

Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7494, Karar No: 2008/10213, Tarih: 13.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7494 E.  ,  2008/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet konusu edilen trafik sicilde ..... plakalı borçlu belediye adına kayıtlı aracın belediye başkanının makam aracı olarak kullanıldığı iddia edilmiş olup, bu durum aynı zamanda alacaklının kabulündedir. Kamu hizmetinin yürütülmesi bakımından belediye başkanına ait makam aracının kendiliğinden kamuya tahsisli olduğnun kabulü gerekir. Bu durumda, ..... plakalı araca ilişkin olarak şikayetin kabulü ile haczin kaldırlımasına karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir. Ayrıca, ..... plakalı aracın belediye hizmetinde kullanıldığı belirtilmiş ise de 5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesi uyarınca; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları haczedilemeyeceği için söz konusu aracın hangi kamu hizmetinde kullanıldığı yeterince araştırılmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir. Zira, söz konusu fiilen kullanılan bu mallar yerel yönetim sınırları içerisinde yaşayanlar tarafından ihtiyaç halinde kullanılan mallardır. "Örneğin itfaiye aracı, arazöz, mezarlık, hastane gibi " bunların haczi kamu düzeni ile ilgilidir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1239, Karar No: 2010/2233, Tarih: 01.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1239 E.  ,  2010/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalı adına kayıtlı 473 parsel sayılı taşınmazın 4800 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ile elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen hüküm, Dairece;" çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümü yönünden davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunamadığı ancak davalı davaya karşı koyduğundan yargılama giderleri ve kendini vekille temsil ettiren davacı yararına avukatlık parasına hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, karar düzeltme talebi üzerine; "anılan yerin denizden doldurulmak suretiyle elde edildiği anlaşılmakla dolgu işleminin hangi tarihte gerçekleştirildiğinin keşfen belirlenmesi, yapılan işlemin 2644 Sayılı Yasanın 8 ve 9.maddesi hükümlerinin öngördüğü usül ve esaslara uygunluğunun saptanması, davalı idare yönünden kazanılmış hak olgusunun değenlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmakla, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın ifraz öncesi 3 ve 5 kadastral parsellerden geldiği anılan parsellerin kadastro tespitinin 28.11.1952 tarihinde kesinleştiği ve davanın 2.8.2002  tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın ifraz öncesi 3 ve 5 kadastral parsellerden geldiği anılan parsellerin kadastro tespitinin 28.11.1952 tarihinde kesinleştiği ve davanın 2.8.2002  tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.11.1952  ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olup dava tarihi itibariyle davacının davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan nispi avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek  üzere hüküm bozulmalıdır.

Bozma nedenine göre, davacı Hazine'nin temyiz itirazlarının reddiyle, davalıların temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16826, Karar No: 2022/8895, Tarih: 09.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16826 E.  ,  2022/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 36/1-f maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında ...'nün 01/07/2019 tarihli ve 258 sayılı kararı ile uygulanan 69.300,00 Türk lirası idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 08/11/2019 tarihli ve 2019/2372 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliği'nin 03/12/2019 tarihli ve 2019/4185 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 27/11/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.01.2021 tarihli ve KYB. 2021-2561 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan idari yaptırım kararına karşı kabahatli vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 08/11/2019 tarihli kararında yer alan, "İtiraz edene ait işletmede gerçekleştirilen denetimler sonucu 150 adet büyükbaş hayvanın işletmeye tanımsız olarak sevkinin gerçekleştirildiği tespitini içeren ... Bakanlığı'nın 04/04/2019 tarih ve 120-2019/3 sayılı İnceleme Raporu içeriği, ... Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'na ait 25/04/2019 tarihli resmi yazı içeriği, aksi veya sahteliği ispat edilemeyen resmi belge mahiyetindeki idari yaptırım karar tutanağı, tüm dosya kapsamı ve başvuran vekilinin beyanları birlikte değerlendirildiğinde tanımsız hayvan sevki fiiliyle işlenen müsnet kabahate yönelik 5996 sayılı Kanunun 36. maddesi gereği uygulanan idari yaptırım kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve itirazın haksız olduğu kanaatine varıldığından Kabahatler Kanunu'nun 28/8-a maddesi uyarınca başvurunun REDDİNE..." şeklindeki açıklamalar ile başvurunun reddine karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanunun 36/1-f maddesinde yer alan, "8 inci madde gereği canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmayan canlı hayvan ve hayvansal ürün sahiplerine sığır cinsi hayvanlar için hayvan başına üçyüz Türk Lirası, koyun ve keçi türü hayvanlar için hayvan başına elli Türk Lirası, diğer hayvan türleri ve hayvansal ürünler için araç başına bin Türk Lirası, ayrıca nakil vasıtası sahiplerine bin Türk Lirası, Bakanlıkça izin verilen yerler dışında hayvan satışı yapanlara bin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Tanımlattırılmamış sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçilerin nakil sırasında yakalanması hâlinde tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak en yakın kesimhanede kestirilir ve sahibine teslim edilir. " şeklindeki,

Aynı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerine ilişkin hususlar ile canlı hayvan ticareti yapanlar, nakliyeciler ve nakil ile ilgili şartlar ve bunlara ilişkin işlemler Bakanlıkça belirlenir. Bu hususlarla ilgili Bakanlıkça belirlenen şartlara uyulması zorunludur.", yine anılan maddenin 4. fıkrasına yer alan, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir." şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." şeklindeki düzenlemeler ile benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 10/07/2019 tarihli ve 2018/6852 Esas, 2019/10768 karar sayılı ilamında yer alan, ".... 21/11/2017 tarihli idari para cezası yaptırım kararı tutanağında; idari yaptırım nedeni gösterilmediği gibi, yasal dayanak olarak 5996 sayılı Kanunun 8. maddesine muhalefet nedeniyle anılan Kanunun 36/1-f maddesinin ifade edildiği, yasal dayanak olarak belirtilen her iki maddede de idari para cezasına konu kabahat eylemlerinin neler olacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kanunun 8/4. maddesinde; madde uygulamasına ilişkin çıkartılacak yönetmelikten bahsedilmekle birlikte idari para cezası tutanağında yönetmelik hükümleri konusunda da bir atıf ve açıklamada bulunmadığından itiraza konu idari para cezası tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 25/1-b maddesine aykırı olarak düzenlendiği anlaşılmakla; ..." şeklindeki açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde,

Somut olaya ilişkin idari yaptırım kararında da anılan Yargıtay ilamında belirtildiği şekilde, 5996 sayılı Kanunun 8. maddesine muhalefet nedeniyle anılan Kanunun 36/1-f maddesinin ifade edildiği, yasal dayanak olarak belirtilen her iki maddede de idari para cezasına konu kabahat eylemlerinin neler olacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kanunun 8/4. maddesinde; madde uygulamasına ilişkin çıkartılacak yönetmelikten bahsedilmekle birlikte idari para cezası tutanağında yönetmelik hükümleri konusunda da bir atıf ve açıklamada bulunmadığından itiraza konu idari para cezası tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 25/1-b maddesine aykırı olarak düzenlendiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İdari para cezası karar tutanağında yer alması gereken hususlar 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde gösterilmiş olup, kabahatliye ... Kaymakamlığı İlçe ... Müdürlüğü tarafından uygulanan 01/07/2019 tarih, 258 sayılı idari para cezası tutanağında idari para cezasının, Bakanlıkça belirlenen belgeler olmaksızın hayvan nakli nedeniyle düzenlendiğinin belirtildiği, delil olarak da Bakanlık müfettişi tarafından düzenlenen inceleme raporunun gösterildiği, bu haliyle idari para cezası karar tutanağının 5326 sayılı Kanunun 25. maddesinde sayılan unsurları havi olduğu anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2724, Karar No: 2015/4193, Tarih: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2724 E.  ,  2015/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Limited şirketin müdürü olan sanığın, şirket adına çek düzenleme yetkisi bitmesine karşın katılana olan araç bakım borcuna karşılık suça konu çeki vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin öncelikle mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu çekin aslının temin edilip getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra, çekin TCK'nın 210/1. maddesinde öngörülen resmi belge vasfında olup olmadığı, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Katılan ...'in talimat mahkemesince alınan beyanında; suça konu çeki sanık ...'ın oğlu ...'dan aldığını, ...'ın çeki imzalayarak kendisine verdiğini belirtmesi ve ...'ın cirosu olmadığından çekteki keşideci imzasının sanık ...'ın dosyadaki imzasına benzemediği de dikkate alınarak, sanık ...'ın oğlu ...'ın tanık olarak dinlenerek ve uzman bilirkişiye imza incelemesi yaptırılarak çeki kimin keşide ettiğinin tesbit edilmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar; kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı cihetle; katılanın kovuşturma aşamasında talimat mahkemesinde verdiği ifadesi ile sanığın soruşturma aşamasında Polis Merkezinde yaptığı savunması da dikkate alınarak, katılanın iddiası doğrultusunda dava konusu çekin kendisine sanığın araçlarının bakımını yaparak araç bakımı yapıldıktan sonraki bir tarihte mi yoksa bakımı biten araçların teslimi anında mı verildiği hususu sorularak ve varsa çek teslimine dair belgeler istenip temin edilerek sonucuna göre, dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmayacağı ve çekin teslim tarihi itibariyle sanığın şirket yetkilisi olup olmamasına göre sahtecilik suçunun oluşup oluşmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Kabul ve uygulamaya göre; TCK'nın 158 /1-f-son maddesi uyarınca belirlenecek adli para cezasının miktarının, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilerek eksik adli para cezasının tayin edilmesi,

4)Kabul ve uygulamaya göre; TCK'nın 158 /1-f-son maddesi uyarınca belirlenecek adli para cezasının miktarının, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilerek eksik adli para cezasının tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14335, Karar No: 2014/4176, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14335 E.  ,  2014/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 17/06/2013 tarih ve 2012/230-2013/309 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin giderek 22.10.1999 tarihinde hesap açtırmak istediğini söylediğini ancak, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile evrak üzerinde parasını gönderdiğini ve bunu bankaya el konulmasından sonra öğrendiğini, bankanın fona devrinden sonra parasını almak için bankaya giden müvekkiline paranın nda bulunan mevduat gibi işlem gördüğünden çekilemeyeceğinin ve devlet güvencesi altında da bulunmadığının bildirilmesi üzerine müvekkilinin dosyası üzerinden dava açtığını ancak, davanın reddedildiğini, müvekkilinin baştan beri parasınıolduğunu düşünerek ve bu inançla yatırdığını, havale ve hesap açma talimatlarının usulüne uygun olmadığını, müvekkilince açılan ilk davanın reddinden sonra dosyasında görülen ceza yargılamasının bittiğini ve kararın kesinleştiğini ayrıca,açılan dava sonucu alınan kararın icraya konulduğunu ve tahsil kabiliyeti olmadığının tutanağa bağlandığını, daha önce açılan davada paranın müvekkilinin gerçekte verdiği havale talimatına aykırı olarak ve bankacılık işlemlerine uygun olmayan biçimde gönderilmediğinin ileri sürüldüğü, işbu davada ise bu sebeplerin yanı sıra Mahkemesi'nin kararına, Kıbrıs Mahkemeleri ve yetkili organlarınca verilen kararlar ile diğer maddi vakıalara dayanıldığını ileri sürerek, 27.465,00 TL'nin 22.10.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %87 faizi ile, bu tarihten itibaren ise dönemsel olarak işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yetki, zamanaşımı, husumet, kesin hüküm nedeniyle davanın usulden, müvekkili tarafından gerçekleştirilen işlemin havale işlemi olup, davacının müvekkili nezdinde herhangi bir hak ve alacağı veya mevduatının bulunmadığını, davacının kendi özgür iradesi ile parasını tamamen farklı bir tüzelkişiliği olan yatırdığını, davacının dolandırılmasının söz konusu olmadığını, ceza mahkemesi kararının

.../...

S2

kesin delil niteliğinde bulunmadığını, hükmedilecek faiz oranının ancak vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olabileceğini savunarak, esastan da reddini istemiştir.

.../...

S2

kesin delil niteliğinde bulunmadığını, hükmedilecek faiz oranının ancak vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olabileceğini savunarak, esastan da reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından Sayılı dosyasında açılan davada verilen kararın kesinleşmediği, davacının kesinleşmeyen bu davada da bankaya para yatırmak istediğini, herhangi bir havale yapmadığını, banka görevlilerinin davacı üzerinde yanlış izlenim uyandırdığını ileri sürerek alacağın tahsilini talep ettiği, işbu davada da aynı iddiaları ileri sürdüğü ve haksız fiile dayanarak alacağın tahsilini talep ettiği, her iki davada da (yeni unvanı davalı olarak gösterildiği gerekçesiyle, aynı taraflar arasında daha önce açılmış sayılı dosyası derdest olup, HMK'nın 114/1-1 ve 115/2 maddeleri gereğince dava şartı bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve önce açılan davada da ddianamesine dayanılmış ve ileri sürülen maddi vakıanın aynı maddi vakıalar olması ile önceki davada verilen kararın henüz kesinleşmemiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.