muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/38487, Karar No: 2013/1961, Tarih: 21.01.2013

Mevcut delil durumu karşısında iş sözleşmesi haksız olarak feshedilen davacının kıdem, ihbar tazminatı isteklerinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının ibraname içeriğinde yer almayan fazla çalışma isteğinin, apartmanın kapıcı dairesinde oturup iş ve çalışma hayatı içiçe geçtiği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Kapıcılar oturdukları apartmanın servis, temizlik ve kaloriferlerini yaktıklarından sadece kapıcı dairesinde oturdukları için iş ve çalışma hayatının içiçe geçtiğinden söz edilemez. Böyle olunca apartmanın kaç daireli ve kaloriferlerde hangi yakıt kullanıldığı belirlenmeli, kömürle ısıtılan kalorifer kullanılıyorsa kış aylarında, davacının kaloriferi yakması ve başında durması gereken saatler belirlenip fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile anılan isteğin de reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15935, Karar No: 2017/26524, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15935 E.  ,  2017/26524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8142, Karar No: 2016/16475, Tarih: 24.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/8142 E.  ,  2016/16475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dairemiz bozma ilamında; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal ile dava konusu taşınmazın karşılaştırılmasında Arsa metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerlerine göre emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğunun anlaşılmasına karşın, dava konusu taşınmazların daha değerli kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı olmayan rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabul göre de; her ne kadar taleple bağlı kalınarak hüküm kurulmuş ise de; bozma öncesi karara karşı sadece davalı idarenin temyize geldiği ve bu durumda bozma kararından önceki bedelin davalı idare yönünden usuli müktesep hak niteliğinde olduğu gözetilmeden, bozma sonrası dava konusu taşınmaza daha yüksek bedel belirleyen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1808, Karar No: 2007/3962, Tarih: 10.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1808 E.  ,  2007/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.06.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki intifa hakkının ve haciz şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 6459 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 1/13 arsa paylı 3 numaralı mesken kaydında davalılardan ... lehine mevcut intifa hakkının ve intifa hakkı üzerindeki Vergi Dairesi Müdürlüğü lehine konulan haciz şerhinin terkini istemiyle açılmıştır.

Mahkemece anılan bağımsız bölümdeki intifa hakkının kaldırılmasına karar verilmiş, Vergi Dairesi lehine olan intifa hakkı üzerindeki haciz şerhi ile ilgili istek hakkında hüküm kurulmamıştır.

Hükmü davacı, Vergi Dairesi Müdürlüğü ve davalılardan ... temyiz etmişlerdir.

Dava konusu mesken niteliğindeki 3 numaralı bağımsız bölümün maliki ... Kağıt Pazarlama ve Ticaret A.Ş’dir. Kayıt şirket üzerine 23.09.2004 tarihli resmi senetle geçmiştir. Kayıt üzerinde davalı ... lehine 22.10.2002 tarihli intifa hakkı üzerinde bu kişinin borcu nedeniyle Vergi Dairesi Müdürlüğü yararına haciz şerhi bulunmaktadır. Davacı idare 23.09.2004 günlü işlem sırasında davalı ...’nın açıkça intifa hakkını koruduğunu bildirmediğinden, örtülü biçimde vazgeçilen bu hakkın hükmen terkinini istemiştir.

23.09.2004 günlü resmi senet incelendiğinde, aynı işlemle 1,2,3,5,7 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin dava dışı şirkete satış işleminin yapıldığı bu işleme taraf olan davalı ...’nın sadece çıplak mülkiyet hakkını sonraki malike temlik yoluyla devrettiği, varolan intifa hakkı konusunda bir beyanda bulunmadığı görülmektedir. Hak sahibinin iradesini başka türlü açıklamadığı durumlarda varolan hakkını koruduğu kabul edilir ve hak sahibinin iradesi yorum yoluyla aleyhine genişletilemez. Mahkemece somut olaya uygun düşmeyen değerlendirmeyle davalı ... yararına olan intifa hakkından vazgeçtiğinin kabulüyle intifanın terkini açıklanan nedenle doğru değildir.

Kabule göre de; davacı intifa hakkının hükmen terkini dışında Vergi Dairesi Müdürlüğü lehine mevcut alacak nedeniyle intifa hakkı üzerindeki haczinde terkinini dava etmiş iken, bu konuda bir hüküm kurulmaması da doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11538, Karar No: 2008/12172, Tarih: 12.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11538 E.  ,  2008/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çınar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise,

İcra emrinde alacaklı vekilince 9.850 YTL asıl alacak ve 2.900 YTL işlemiş faiz talep edilmiştir. Borçlu vekilinin şikayeti üzerine mahkemece yapılan inceleme sonucu asıl alacağın 4.125 YTL olarak düzeltilmesi yerinde ise de, takip talebinde 2 nolu alacak kalemi olarak talep edilen 2.900 YTL işlemiş faizin alacaklının bu talebi aşılarak 4564 YTL olarak düzeltilmesine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16548, Karar No: 2012/34015, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16548 E.  ,  2012/34015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza su sporları ünitesi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9165, Karar No: 2015/1728, Tarih: 04.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/9165 E.  ,  2015/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi evrakta sahteciliği

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine

Temyizin kapsamına göre; sanıklar ... ile ... hakkındaki hükümlere hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... ve sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ... ve ...'in ... Köyünde ikamet ettikleri, ...'nın .... Kaymakamlığı'na .... Köyü .... Mevkii'nde ormanlık alanda ağaç kesimi yapıldığına ilişkin şikayeti üzerine, olay mahalline 26.08.2001 tarihinde gidilerek düzenlenen olay yeri tespit tutanağında ağaçların ... köyünde ikamet etmeyen ... tarafından kesildiğinin tespit edildiği, Orman İşletme Şefi olan ...'ın otluk köyüne giderek sanıkların da olduğu ortamda söz konusu kesimin bu köyde oturan birilerince üstlenilmesi halinde alınacak cezanın az olacağını, ...'in köyde oturmaması nedeniyle fazla ceza alacağını belirtip köyde oturanlardan birinin suçu üstlenmesini istemesi üzerine, sanıkların suça konu 31.08.2001 tarihli suç tutanağı ve 01.09.2001 tarihli olay yeri tespit tutanağını imzaladıkları olayda; sanıkların memur olan diğer kişilerin suçlarına yardım eden olarak katıldıkları ve bu nedenle suç tarihi nazara alındığında haklarında ''765 sayılı TCK'nun 339/1, 80, 65/3, 59/2 ile 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 43, 39/1, 62. maddelerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, her iki uygulama karşılaştırılıp lehe olanla hüküm kurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4439, Karar No: 2010/12372, Tarih: 29.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4439 E.  ,  2010/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı davalılar ... ...-... İnş. Müh. San. Ltd. Şti. avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... ile davalılar ... ... ve 3 arkadaşı vekili avukat ... ve vekili avukat ... geldi, diğer davalılar tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalılardan satın alınan ve murisleri ...’na ait daire ile birleştirilen dosyanın davacılar murisi ...’a ait dairenin bulunduğu binanın 17.8.1999 depreminde yıkılıp kullanılamaz hale geldiğini, mahkemece yaptırılan tespitte binanın yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde inşa edildiğinin belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik daire bedeli olarak asıl ve birleştirilen davalar nedeniyle ayrı ayrı 40.000.00 er YTL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilesini istemişlerdir.

Davalılar, binanın Deprem yönetmeliğine uygun yapıldığını, fay hattı üzerinde bulunan binaların yıkıldığını, diğer binaların sağlam kaldığını, depremin mücbir sebep olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Davalı ... ... ile ... mirasçıları yönünden açılan davanın reddine, davalılar ... İnş. Ltd şrketi ile davalı ... ... yönünden davanın kısmen kabulü ile B.K nun 43 maddesi gereğince hakkaniyet indirimi yapılarak asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı 4.427.27 er TL nin olay

2010/4439-12372

Tarihinden itibaren faizi ile adı geçen davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmiş; Hüküm, davacılar ile davalılar ... İnş. Ltd. şirketi ile ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

1–Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine.

2010/4439-12372

Tarihinden itibaren faizi ile adı geçen davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmiş; Hüküm, davacılar ile davalılar ... İnş. Ltd. şirketi ile ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

1–Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine.

2–Davacılar, davalı yükleniciler tarafından ayıplı olarak inşa edilen konutlarının 17.8.1999 depreminde yıkılmış olması nedeniyle kullanılamaz hale gelen konutlar nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuşlardır. Mahkemece bilirkişi raporuna göre belirlenen evlerin bedelinden B.K. nun 43.maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de olayda hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir. Zira müteahhit satıcı davalılar davacılara karşı BK 217. maddesi delaletiyle aynı kanunun 194 maddesi gereğince “ satıcının ayıba karşı tekeffülü “ hükümlerine göre sorumlu olup, binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde oluşan davacı zararlarının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece aksine düşüncelerle hakkaniyet indiriminde bulunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3–Davada TUS sorumlusu olduklarından bahisle haklarında dava açılan davalılardan ... ... ve Cevdet ... mirasçıları hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi nedeniyle adı geçen davalılar lehine tek bir vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olmasıda ayrıca bozma nedenidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, 406,45 TL kalan harcın davalılardan alınmasına, 29.9.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

2010/4439-12372

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; satın alınan dairenin 1999 yılında meydana gelen deprem sonucu yıkılıp kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davası olup, mahkemece, bayındırlık birim fiyatlarıyla hesap yapılarak daire bedeli belirlenmiş, bu bedelden de %35 indirim yapılmıştır. Belirlenen tazminat miktarından ayrıca %35 oranında hakkaniyet indirimi yapılamayacağı yönündeki bozma gerekçesine aynen katılmaktayız. Ne var ki; mahkemece tazminat hesabı belirlenirken yıkılan dairenin bayındırlık birim fiyatlarına itibar edilmiş ve sayın çoğunluk tarafından bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmıştır. Oysa ki; Mahkemece rayiç bedel yerine bayındırlık birim fiyatlarının esas alınması kanımızca isabetli değildir. Şöyle ki;

Davacılar ile davalılar (asıl ve birleşen dosyada) arasında daire alım satım sözleşmesi olduğu dosyada bulunan tapu kayıt örneğinden anlaşılmaktadır. Öyle olunca uyuşmazlığa alım satımın yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanununun satım aktine ilişkin hükümleri ve Borçlar kanunu’nun 98. maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla Borçlar Kanunu’nun 41 ve 42. maddesi hükümleri uygulanarak uyuşmazlık çözülmelidir. Satım sözleşmesinin düzenlendiği tarih (tapuda devir) itibariyle 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

B.K.nun 217. maddesi, menkul satımına ilişkin hükümlerin kıyas yoluyla g.menkul satımında da uygulanacağını işaret etmiştir. Bu durumda BK.nun 194. maddesi gereğince satıcı bulunan davalı şirket ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca sorumludur. Esasen bu konuda gerek mahkeme gerekse dairemiz arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca zararın belirlenmesinde ise az yukarıda açıklandığı üzere yerel mahkemece hesaplama yapılırken bayındırlık birim fiyatları baz alınmıştır. Ne varki burada artık BK.nun 98/2. fıkrası uyarınca BK.nun 41 ve 42. maddeleri uygulanarak zarar miktarı belirlenmelidir.

B.K.nun 98. maddesinin 2. fıkrası; “haksız fiillerden mütevellit mesuliyete müteallik hükümler, kıyasen akde muhalif hareketlere de tatbik olunur.” Düzenlemesi uyarınca artık tazminat miktarı belirlenirken BK:nun 41 ve 42. maddelerinin gözetilmesi gerekir.

BK.nun 41. maddesi uyarınca ; haksız filin doğabilmesi için diğer bir kimseye zarar ika edilmesi ve o fiili işleyenin de kusurlu bulunması gerekir. Yine zararın tazmin mükellefiyetinin doğması için de hakikaten bir zararın meydana gelmesi şarttır. Bu zararı ispat külfeti de elbette davacıdadır. Yine BK.nun 42. maddesi de zararın tayini başlığını taşımakta olup, “zararı ispat etme külfeti davcıya yüklenmiş, 2. fıkrasında ise zararın hakiki miktarının ispatı mümkün olmadığı takdirde hâkim halin mutad cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevkifan tayin eder” düzenlemesiyle, zarardan kastedilenin bir malın değerinde malikin iradesi zıddına meydana 2010/4439-12372

gelmiş eksilmeden ibarettir. Zararın gelecekte meydana gelebilecek bir çoğalmanın imkansız hale gelmesi veya bir kar mahrumiyeti de olabilir. (Senai Olgaç, Türk Borçlar Kanunu, 1969 baskı, sh. 271) Gerek BK.nun 41. maddesi gerekse 42. maddesinde kastedilen zarardan gerçek zarar olduğu anlaşılmaktadır. Aksini düşünmek gerek yasa koyucunun amacına gerekse genel hukuk prensiplerine aykırı olur. Yasalarımızda da ayıba karşı tekeffül davalarında zararın bayındırlık bakanlığı birim fiyatlarıyla hesaplanacağı yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi, yanlar arasında da böyle bir kararlaştırma olduğu iddia ve ispatlanmış değildir. Burada kastedilenin gerçek zarar olduğu ve haksız fiil tarihindeki serbest piyasa rayiçleri olduğunda duraksama olmamalıdır. Nitekim Yargıtay 15. hukuk Dairesinin uygulaması da bu yöndedir

Ayrıca, 4. HD.nin 25.5.1965 tarih ve 964/10279 E. Ve 1995/2804 K. Sayılı kararı da bu yöndedir. Emsal kararda, “haksız eylemlerden doğan zarar ve ziyanın tazmini gerçek zararın karşılığının rayiç değerlerin tazminat olarak hesaplanması ile mümkün olur.” gerekçesiyle karar bozulmuştur. Diğer emsal karar TD.nin 29.1.1965 tarih ve 654/682-65/270 sayılı kararıdır. Nitekim Dairemizin 23.2.2009 tarih ve 561-2168 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yine Hukuk Genel kurulu’nun 20.3.2002 tarih ve 2002/11-176 E. 2002/214 K, 10.12.2003 tarih ve 2003/4-754 e. 2003/749 K., 16.2.2005 tarih ve 2005/21-33 e. Ve 2005/68 K. Sayılı kararlarında da tazminatın amacının zarar görenin gerçek zararını karşılanması olduğu benimsenmiştir. Gerçekten de yükleniciler karşısında daha zayıf olan tüketicilerin yüklenicinin kusur ile yıkılan daireyi bayındırlık birim fiyatları ile eski hale getirmesi olanaksızdır.

Somut olayda da, davacıların davalılardan satın aldıkları dairenin 17.8.1999 tarihindeki depremde yıkıldığı anlaşıldığından bu tarih (depremin oluştuğu tarih ) itibariyle gerçek zararlarını isteyebirler. Öyle olunca mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bilirkişi aracılığıyla dairenin rayiç imalat değeri belirlenmeli ve bu miktara hükmedilmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyoruz.