muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2483, Karar No: 2018/2022, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2483 E.  ,  2018/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.05.2015 tarihli ve 2014/282 E., 2015/395 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/16137 E. 2016/8174 K. sayılı ilamı bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararları, yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 tarihli ve 2008/15-278 E., 2008/254 K.; 21.10.2009 tarihli ve 2009/9-397 E., 2009/453 K.; 07.05.2014 tarihli ve 2013/4-1121 E., 2014/626 K. sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince, yerel mahkemece bozulan ilk kararında;

“…ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA DAVANIN KISMEN KABULÜNE,

24.780-USD alacağın 7.080-USD sinin 22.11.2004 dava tarihinden, 17.700-USD' sinin ıslah ve birleşen dava tarihi 13.09.2005 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca USD cinsi 1 yıllık mevduata kamu bankalarınca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, (TBK 99/2)

Fazla talebin REDDİNE,” şeklinde karar verilmesine karşılık, direnme olarak adlandırılan kararında;

“…ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA DAVANIN KISMEN KABULÜNE,

1-) 24.750-USD alacağın 7.080-USD 'sinin 22.11.2004 dava tarihinden, 17.700-USD 'sinin ıslah ve birleşen dava tarihi 13.09.2005 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca USD cinsi 1 yıllık mevduata kamu bankalarınca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ÖDENMESİNE, (TBK 99/2)

Fazla talebin REDDİNE,” karar verildiği anlaşılmaktadır.

“…ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA DAVANIN KISMEN KABULÜNE,

1-) 24.750-USD alacağın 7.080-USD 'sinin 22.11.2004 dava tarihinden, 17.700-USD 'sinin ıslah ve birleşen dava tarihi 13.09.2005 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca USD cinsi 1 yıllık mevduata kamu bankalarınca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ÖDENMESİNE, (TBK 99/2)

Fazla talebin REDDİNE,” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında farklılık bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 20.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14002, Karar No: 2010/6730, Tarih: 10.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14002 E.  ,  2010/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Mahkemesi’nce verilen 07.10.2008 tarih ve 2007/605 - 2008/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı asil ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirkete ait otobüste yolculuk yaptığı sırada biletinde numarası yazılı koltuğa oturduğunda koltuğun ıslak ve pis olması nedeniyle üstünün ıslandığını, bu durumu otobüs görevlisine söylediğinde koltuğa gazete koyarak oturmasını istediğini, bu durumu kabul etmediğini, otobüs görevlisinin kendisine yumruk attığını, aldığı darbeler sonucu burnunun kanadığını, gözlüğünün kırıldığını, 5 günlük iş göremez raporu verildiğini ileri sürerek, iş gücü kaybının dikkate alınarak toplam 1.000,00 YTL maddi, 9.000,00 YTL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olaya davacının sebebiyet verdiğini, otobüs görevlisine hakaret edip, tokat atmış olduğunu, haksız olan davacının tazminat taleplerinin yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacının davalı şirketin biletli otobüs yolcusu olduğu, kendisine tahsis edilen koltuğun ıslak ve oturmaya müsait olmaması nedeniyle davacı ile otobüs görevlisi arasında tartışma çıktığı, tartışmanın büyüdüğü, meydana gelen yumruklaşma sonucu davacının 5 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı, davacının olay sırasında gözlüğünün kırıldığı, ancak kırılan gözlüğün faturasının mevcut olmadığı, tedaviye ilişkin fatura ve belgesinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının maddi zararını kanıtlayamadığından maddi tazminata ilişkin davanın reddine, takdiren 1.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, haksız eylem sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, davalı şirkete ait otobüste yolculuk ettiği sırada otobüs görevlisi ile tartıştığını ve görevli tarafından yaralandığını, bu nedenle yapmak istediği yolculuğu gerçekleştiremediğini, gözlüğünün kırıldığını ve taksi ücreti ödediğini ileri sürerek, maddi tazminat isteminde bulunmuş, otobüs biletini ibraz etmiştir. Bu durumda, davacının otobüs biletini sunmuş olmasına göre yolculuğu yapamaması nedeniyle uğradığı zararın belirlenebileceği, terminalden İnegöl Devlet Hastanesi arası taksi bedeli olarak 5,00 TL ödediğini iddia etmiş olup, bu husustaki isteminin yerinde olup olmadığının da olay tarihinde anılan mesafe için ödenecek taksi ücretinin tespitinin mümkün bulunması nedeniyle kanıtlanabilir bir zarar niteliğinde olduğu, kırılan gözlüğüne ilişkin istemin belgelendirilmediği anlaşılmış ise de bu durumda da olay tarihi itibariyle ortalama kalitedeki genel gözlük ve cam fiyatları dikkate alınarak makul bir bedelin tespit edilmesi suretiyle davacının uğradığı maddi zararın tayin edilmesinin mümkün olması karşısında yazılı gerekçe ile davacının maddi tazminata ilişkin isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 21.7.2004 tarihi itibariyle kesin olup, anılan miktar 01.01.2008 tarihi itibariyle de 1.250,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda mahkemece davalının 1.000,00 TL ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir. Hüküm tarihi olan 07.10.2008 tarihi itibariyle bu miktarın kesinlik sınırı içinde bulunmasına göre davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4 ncü maddesi uyarınca reddine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10924, Karar No: 2025/4481, Tarih: 13.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/10924 E.  ,  2025/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

(İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesi)

SAYISI : 2013/863 E., 2014/577 K. (2013/786 E, 2014/1111 K.)

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 17.01.2024 tarihli noksan ikmali kararı üzerine suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin sunduğu 14.06.2024 tarihli temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen beraat kararlarını da kapsadığı hâlde, Ek Tebliğname'de sadece Bakanlık vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden temyiz istemiyle ilgili görüş bildirildiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz istemi yönünden ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11888, Karar No: 2024/12862, Tarih: 02.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11888 E.  ,  2024/12862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara 45. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaanın tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2013/362 Esas, 2013/182 Karar sayılı kararıyla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.06.2013 tarihli ve 2013/15679 Esas, 2013/15328 Karar sayılı ilâmıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalar tefrik edilerek, 15.02.2018 tarihli ve 2015/430 Esas, 2018/59 Karar sayılı karar ile; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli ve 2019/1141 Esas, 2021/325 Karar sayılı ilâmıyla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen dava yönünden kısmen kabul kararı verilmiş; işbu karar asıl ve birleşen dava yönünden davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 06.12.2023 tarihli ve 2023/13735 Esas, 2023/19088 Karar sayılı ilâmıyla, istinaf incelemesi yapılmadan Dairemizce temyiz incelemesi yapılamayacağı gerekçesiyle istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının yargılama aşamasında 08.01.2015 tarihinde vefat ettiği ve alınan mirasçılık belgesi ile davaya mirasçıları tarafından devam edildiği; dolayısıyla karar tarihi itibarıyla taraflar arasındaki iş ilişkisinin sona erdiği, bu durumda somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının yargılama aşamasında 08.01.2015 tarihinde vefat ettiği ve alınan mirasçılık belgesi ile davaya mirasçıları tarafından devam edildiği; dolayısıyla karar tarihi itibarıyla taraflar arasındaki iş ilişkisinin sona erdiği, bu durumda somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen tutar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8668, Karar No: 2012/14549, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8668 E.  ,  2012/14549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/117-2012/41 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 14.834,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.834,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 24.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “24.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27111, Karar No: 2014/17827, Tarih: 03.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27111 E.  ,  2014/17827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/109850

MAHKEMESİ : Kestel(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/190 (E) ve 2012/30 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık Mükerrem'in, katılanla ¼'er oranda hissedar oldukları arazide bulunan meyve ağaçlarını oğlu C. D.'a kestirdiği ve bu şekilde mala zarar verme suçuna azmettirdiği iddia ve kabul olunan somut olayda; tanık Cevdet'in kendi hisselerine düşen yerdeki ağaçları kestiğini beyan etmesi, tapu kaydına göre de suça konu arazide sanığın da hissesinin bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suça konu arazide keşif yapılarak, kesilen ağaçların kimin hissesine düşen yerde olduğunun tespitiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ile katılanın aynı konutta beraber yaşamayan kardeş olmaları karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 167/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20887, Karar No: 2012/21960, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/20887 E.  ,  2012/21960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ücreti, ekat kesintisi, bayram tatili ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 17.11.2008 tarihinde ...'ın taşeron firması olan davalı şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 30.11.2010 tarihinde iş sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, sözleşmeden kaynaklanan alacaklarının ödenmesi için noter aracılığı ile ihtarname gönderdiğini ancak alacaklarının ödenmediğini belirterek alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf duruşmaya gelmediği gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde mahkemece taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanmadığını, tebligatların müvekkiline ulaşmadığını ve cevap haklarının kısıtlandığını, mahkemece Ticaret Sicil Müdürlüğü yada Sosyal Güvenlik Kurumundan adres araştırması yapılmadığını bu sebeple davaya cevap veremedikleri gibi delillerini de sunamadıklarını, müvekkilinin davadan haberdar olmadığını ancak mahkeme ilamının icra takibine konu edilmesi ve ihtiyati haciz kararı ile haciz ihbarnamesi gönderilmesi üzerine haberdar olduklarını bu nedenle taraf teşkili sağlanmadığından kararın bozulmasını istemiştir.