muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1434, Karar No: 2011/1389, Tarih: 08.03.2011

yıkılan ev ve müştemilatıyla, kesilen ağaçların objektif (rayiç) değeri, binanın yıkımı nedeni ile mahrum kalınan kira gelirinin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir. Dairemiz ve HGK'nın uygulamaları da bu yöndedir (HGK 27.02.1985 gün 1983/15-73 Esas 1985/254, 15.H.D., 08.11.2010 gün ve 2009/3916 Esas 2010/6057 Karar).

Mahkemece yapılması gereken iş; bilirkişiden ek rapor alınarak davalı tarafından kesilen ağaçlar ile yıkılan evin objektif (rayiç) değerinin, tarafların anlaşmayı sağlayamadıkları 2005 yılı piyasa fiyatlarıyla tutarını hesaplamak, ayrıca bu tarihe kadar işleyecek kira kaybını zararını saptamak ve hüküm altına almaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan, hukuki değrlendirmede ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın tümüyle reddi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5433, Karar No: 2012/7524, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5433 E.  ,  2012/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 92.335,47 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalı ...'ın yaptığı müracaat üzerine Deniz Harp Okulu Komutanlığı'nca, 6000 Sayılı Yasa gereğince borcun yeniden yapılandırıldığı ve öğrenim dönemi faizinin 10.484,20 TL olarak hesaplandığı anlaşılmaktadır. Öğrenim dönemi faizinin hesap yöntemine ilişkin (başlangıç tarihlerini ve hangi tarihe kadar faiz yürütüldüğünü de gösterir) belgelerin Deniz Harp Okulu Komutanlığı'ndan getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4169, Karar No: 2022/16338, Tarih: 18.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4169 E.  ,  2022/16338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

...

...

A) Sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13966, Karar No: 2011/13895, Tarih: 17.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/13966 E.  ,  2011/13895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali istemine ilişkin olup, hüküm asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine,17.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9260, Karar No: 2011/16061, Tarih: 04.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9260 E.  ,  2011/16061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı Orman İdaresi ile 14.3.1991 tarihli ve 49 yıl süreli 13 ve 33 nolu bölmelerde ağaçlandırma ve bu bölgelerin imar ve ihyas için sözleşme yapıldığını, buna göre bu hakların 3. kişiye devredilemeyeceğinin ancak eski muhtarın bu yeri 99 yıllığına davalıya devrettiğini, devrin Orman İdaresi ile yapılan sözleşmeye aykırı olduğunu, davalı ile yapılan sözleşmenin hukuki sonuç doğurmadığını belirterek davalı ile yapılan 9.4.2002 tarihli sözleşmenin geçersizliğinin tesbiti ile müdahalenin menine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davada zamanaşımının gerçekleştiğini taraflar arasındaki sözleşmenin geçerli olduğunu davacının iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacı köy ile davalı arasında yapılan 9.4.2002 tarihli kira sözleşmesinin taahhütname hükümleri ve sahanın orman alanı olup özel tasarrufa açık olmaması nedeniyle geçersizliğinin tesbiti ile sahadan elçektirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu yer davacı köye 6831 sayılı Orman Kanunun 57.maddesi hükmüne göre ağaçlandırılması ve bakımı için 14.3.1991 tarihli sözleşme ile 49 yıllığına tahsis edilmiştir.Davacı köy tarafından 9.4.2002 tarihli 99 yıllık sözleşme ile saha aynı amaçla davalıya kiralanmış ve köy ihtiyar heyetinin kararı zamanın kaymakamı tarafından da onaylanmıştır.Davalı tarafından bakım ve dikimi yapılan saha hakkında dava dışı orman idaresi ve davacı köy arasında düzenlenen taahhütnameye göre izin hakkının devrinin mümkün olmadığı 4.maddesinde düzenlenmiştir.Davacı köy, davalıya kiraladığı bu saha ile ilgili olarak taahhütnamedeki devir yasağı ve orman sahası üzerinde özel tasarruf yapılamayacağı gerekçesi ile 2011/9260-16061

Kira sözleşmesinin geçersizliğinin tesbiti ile sahadan el çektirilmesini talep etmiştir. Borçlar Kanunu 1.maddesi hükmünde” Akit,iki tarafın karşılıklı ve birbirine uygun surette rızalarını beyan etmeleridir.”şeklinde tarif edilmiştir. Davacı köy adına tasarrufta bulunmaya yetkili organlar tarafından orman idaresi tarafınan kendisine ağaçlandırma ve bakımının yapılması amaçlı olarak tahsis ve teslim edilmiş alan 9.4.2002 tarihli noterde yapılan sözleşme ile aynı amaçla davalıya kiralanmıştır. Taraflar arasında kurulan bu sözleşmenin BK.nun 20.maddesi hükmüne aykırı olduğunu söyleyebilmek için;konusunun imkansız veya gayri muhik ya da ahlaka adaba aykırı olması gerekir. Bu unsurların saptanması halinde akit mutlak butlanla batıl olup aktin başından itibaren geçersiz olur. Yine aktin gabin, hata, hile, ikrah altında yapıldığı iddiası var ise aktin iptalini Ya da feshini talep edebilir.(BK.21.,24.,28.,30.maddeleri) Davacı bu bu sebeplerden tahsisli orman sahasının orman niteliği ve taahhütname hükümlerine göre alt kiraya verilmesinin kanunen mümkün olmadığı ve aksine sözleşmenin yok hükmünde olduğu iddiasına dayanmıştır. Dava konusu sahanın kiraya verilmesi nedeniyle orman idaresi tarafından davacı köyün tahsisinin kaldırıldığı iddia ve ispat edilmediği gibi aynı bölgede başka köylerde de bu şekilde köy tarafından kiraya verildiği, orman idaresi tarafından kanunda belirtilen öncelik sırasına göre özel sahıslara da kiralanabildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Davalı 1993 tarihinde kiraladığı alanı imar ederek ürün alınabilir aşamaya getirdiği, dava tarihine kadar sözleşmenin uzun bir süredir uygulandığı da gözetildiğinde az yukarıda izah edilen BK.hükümlerine göre aktin feshini, geçersizliğini gerektirir Bir durum yoktur. Taraflar arasında özgür iradeleri ile kira akdi yapılmış, taraf iradeleri biraraya gelerek aktin konusunu ve koşullarını belirlemişlerdir. Taşınmazın orman vasfı ve taahütnameye aykırı davranma nedeniyle sözleşmeden kaynaklanan haklarını dermeyan edecek kişi köy tüzel kişiliği değil, BK.nun 259.maddesinin kıyasen uygulanması yoluyla dava dışı orman idaresidir.Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14321, Karar No: 2023/11678, Tarih: 11.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14321 E.  ,  2023/11678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/222 E., 2023/123 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumda büro görevlisi olarak çalışmaya başladığını ve 05.01.2011 tarihinde sendikaya üye olduğunu, bilahare 01.03.2011 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi doğrultusunda intibakları yapılırken ilk işe girişi ile sendikaya üye olduğu tarih arasındaki kıdemi dikkate alınmadan derece ve kademesinin belirlendiğini iddia ederek kıdemine uygun kademe derece tespitiyle bir kısım fark alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sendika değişikliği ve toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan intibakları işe giriş tarihinden itibaren yapıldığından herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.....2019 tarihli ve 2016/362 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararıyla; davacının derece kademeye yönelik tespit talebinin reddine, fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 17.....2020 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/5744 Esas, 2021/376 Karar sayılı ilâmı ile; hatalı hesap raporuna dayalı karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/5744 Esas, 2021/376 Karar sayılı ilâmı ile; hatalı hesap raporuna dayalı karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli kararı ile; dosya kapsamına ve denetime uygun 01.03.2022 tarihli bilirkişi ek raporu esas alınarak dava tarihi itibarıyla davacının derece/kademesinin 7/24 olarak tespitine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 15.....2022 tarihli ilâmı ile; kademe tespitinin hatalı olduğu, ayrıca yapılan fark alacak hesaplamasında işe giriş tarihlerine göre ücret skalasının dikkate alınıp alınmadığının denetlenebilir olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma sonrası bilirkişi raporu ve ek rapor alındığı, dava tarihi itibarıyla kademe ve derece tespiti yapılarak ve işe giriş tarihlerine göre ücret skalası dikkate alınarak fark alacakların hesaplandığı, ayrıca davacının talebi, Yargıtay bozma ilâmı ile oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporlarıyla kademe ve derecesinin eksik ve hatalı olarak tespit edildiğini, buna karşı sunulan beyanlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, işe giriş tarihi itibarıyla uygulanan ücret skalasının da hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kademe derece tespitinin doğru yapılıp yapılmadığı ve buna bağlı olarak fark alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi (Mülga 2822 sayılı Toplu ... Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun 9 uncu maddesi).

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi (Mülga 2822 sayılı Toplu ... Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun 9 uncu maddesi).

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.05.2017 tarihli ve 2017/22-2094 Esas, 2017/910 Karar; 13.12.2017 tarihli ve 2016/9(7)-100 Esas, 2017/1688 Karar; 13.12.2017 tarihli ve 2016/9(7)-594 Esas, 2017/1694 Karar sayılı kararları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3993, Karar No: 2014/11288, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3993 E.  ,  2014/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 22/10/2013

Numarası : 2010/646-2013/506

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirketin ihalesini aldığı MEDAŞ Kulu Başmühendisliğine ait işyerinde elektrik arıza bakım ve onarım elemanı olarak çalıştığını, davalı şirketin 01/06/2010 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden ve ihbar koşullarına uymadan haksız ve kötü niyetli olarak işine son verdiğini sözlü olarak bildirdiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin üst işveren Meram EDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından ihale edilen ve işletmesi kendisi tarafından yapılan işyerinde çalıştığını, söz konusu iş yerinin özelleştirilmesi neticesi MEDAŞ Genel Müdürlüğünden işyerini devralan ALARKO Holdingin söz konusu işyerini işletmeye başladığını, davalı şirketin işletmesini yapmakta olduğu işyerini terk etmek zorunda kaldığını, ancak şirketin davacının iş akdini sona erdirmeyerek davacı işçiye işletmesini yine kendisinin yapmakta olduğu, bir başka işyerinde görevlendirdiğini, davacıya görevlendirme yapılırken taraflar arasında akdedilmiş olan iş sözleşmesinde yer alan ve davacı işçinin müvekkil şirkete vermiş olduğu, taahhüde göre işlem yapıldığını, davacı işçiyi görevlendirme yazısı gönderilmiş olmasına rağmen davacının yeni iş yerindeki görevine gelmediğini, ve iş yerini devralan ALARKO Holding bünyesinde çalışmaya başlaması üzerine, davalı şirketin davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin davacıya usulüne uygun bir şekilde görevlendirme yazısı göndermiş olmasına rağmen davacının söz konusu yerde çalışmaya başlamayarak işine 01.06.2010 tarihi itibariyle ALARKO Holding bünyesinde çalışmaya devam ettiği, dolayısıyla davacının davalı şirket ile yaptığı iş sözleşmesinde farklı yerlerdeki görevlendirmeleri açık bir şekilde kabul edeceğini taahhüt etmesine rağmen ilgili iş değişikliğini, kabul etmediğini, bu suretle iş sözleşmesine aykırı davrandığını, dolayısıyla davalı şirket tarafından yapılan feshin haklı fesih olduğu ve diğer alacak taleplerini ispat edemediği gerekçesiyle her iki davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İş akdinin işçi tarafından feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş akdinin işçi tarafından feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ile davalı S. Mühendislik San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan iş sözleşmesinin 9. maddesinde “...işçi, işverenin Türkiye'de yerleşik bulunan diğer işyerlerinde .. çalışmayı kabul etmiştir” hükmü yer almaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesinde, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21'inci madde hükümlerine göre dava açabilir” hükmü yer almaktadır.

İş Kanunu’nun 22.maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma koşullarını değiştirecek işveren davranışlarına engel olmak ve bazı hallerde işçinin sözleşmesinin feshedilmesi yerine çalışma koşullarında belirli değişiklikler yapılması yoluyla iş sözleşmesinin sürdürülmesini sağlamaktır. Anılan hüküm, işçinin korunması esasına da uygun olarak, esas ve şekil bakımından mutlak emredici bir nitelik taşımaktadır. Bu açıdan aksinin kararlaştırılması mümkün değildir (Narmanlıoğlu, Ünal, İşverenin Çalışma Koşullarında Değişiklik Yapma Hakkını Saklı Tutan Sözleşme Hükümleri Bağlayıcı mıdır?, MESS, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2006, Sayı:3 s, 12).

İş Kanunu’nda sözleşmesinin devamı sırasında işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmasının yolu kapanmış değildir. Kanun koyucu böyle bir ihtiyacın doğması halinde 22.maddenin birinci fıkrası hükmünü öngörmüştür. İşveren, geçerli bir değişiklik nedeninin bulunması halinde maddede belirtilen yönteme uymak suretiyle çalışma koşullarını esaslı tarzda değiştirebilecektir.