muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1439, Karar No: 2014/104, Tarih: 04.03.2014

Ancak banka veya kredi kartının kanunlarda suç olarak düzenlenen eylemlerle ele geçirilmesi ve şartların varlığı halinde, TCK'nun 245/1. maddesindeki suçun yanında ayrıca hırsızlık ya da yağma gibi suçlar da oluşabilecektir. Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 gün ve 17-65 sayılı kararında da yer verildiği gibi; 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun kanundaki düzenleniş şekli gözönüne alındığında bileşik suç olarak düzenlenmediği görülmektedir. Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu ile birlikte oluşabilecek diğer suçlara kanunda öngörülen ceza miktarları da, bu suçun bileşik suç olarak düzenlenmediğini açıkça ortaya koymaktadır. Bu nedenle, banka veya kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi durumunda oluşabilecek hırsızlık, yağma, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık gibi suçlar ile banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu arasında gerçek içtima kuralı uygulanarak fail her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılmalıdır. (Veli Özer Özbek, Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçu, Bilişim Hukuku Konferansı, Yargıtay Başkanlığı, 2008, s.108; Fahri Gökçen TANER, “Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçu Bir Bileşik Suç mudur?”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Yıl: 2007, Cilt 56, Sayı 2, s. 80)

Diğer taraftan, 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinde belirtilen teşebbüs, failin işlemeyi amaçladığı bir suçun elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle sonuca ulaşamaması halidir. Aynı kanunun 245. maddesinde tanımlanan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu da, teşebbüse elverişli olan suçlardandır. Bu suç, haksız yararın elde edilmesiyle tamamlanacak, bu aşamaya kadar gerçekleştirilen ancak failin elinde olmayan nedenlerle tamamlanamayan suçtan dolayı fail teşebbüs hükümleri gereğince sorumlu olacaktır.

Ne var ki söz konusu suçun maddî unsurunun varlığından söz edilebilmesi için başkasına ait bir kartın her ne surette olursa olsun ele geçirilmesi yetmeyecektir. Bu kartın ilgilinin rızasına aykırı olarak kullanılmasına veya kullandırılmasına yönelik davranışlarda da bulunulması gerekecektir. Dolayısıyla, yolda bulduğu bir cüzdanı alarak başkasına ait bir kartı ele geçirmiş olan kişi, bu kartı kullanmaya veya kullandırmaya yönelik başkaca bir davranışı yoksa, TCK'nun 245/1. maddesinde öngörülen suça teşebbüsten cezalandırılamayacaktır. Bununla birlikte, kart kullanılmış ancak yarar sağlanamamışsa suç teşebbüs aşamasında kalacaktır. Suç, fail kendisine veya başkasına yarar sağladığında, başka bir deyişle söz konusu yarar failin tasarruf alanına girdiğinde tamamlanacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Şikâyetçilerin suça konu banka kartını rızalarıyla sanığa teslim etmeleri sözkonusu olmadığından, eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturmadığı sabittir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Şikâyetçilerin suça konu banka kartını rızalarıyla sanığa teslim etmeleri sözkonusu olmadığından, eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturmadığı sabittir.

Kimliği belirlenemeyen kişilerle birlikte hareket eden sanığın şikâyetçilere ait banka kartını almak için Türk Ekonomi Bankasının bankamatiğinde EURO kalmadığını belirterek onları Yapı Kredi Bankasına yönlendirmesi, sözü edilen bankaya ait bankamatikte cihaza müdahale ederek kartın sıkışmasını sağlaması, olay yerinden yine yardım etme bahanesi ile şikâyetçi Andreas ile birlikte ayrılıp diğer şahısla telefonla görüşerek sıkışan kartı almasını bildirmesi sonucunda, kimliği belirlenemeyen kişinin bankamatikten kartı çıkartıp aldığı sırada olay yerinde bekleyen diğer şikâyetçi Stefanie tarafından yakalanarak kartın geri alınması şeklinde gerçekleşen olayda, banka kartı henüz sanıkların hakimiyet alanına girmeden şikâyetçi tarafından geri alındığından ve kartın henüz ilgilinin rızasına aykırı olarak kullanılmasına veya kullandırılmasına yönelik davranışlarda bulunulmadığından, TCK'nun 245/1. maddesindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun icrai hareketlerine başlanmadığı ve bu suçun yalnızca hazırlık hareketlerinin gerçekleştirildiği görülmektedir. Ancak o ana kadar gerçekleşen ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu henüz oluşturmayan eylemin, hırsızlık suç tipine uyduğu, ancak tamamlanamaması nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...; "TCK'nın 245/1. maddesinde başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlaması cezalandırılmıştır.

Maddenin bu hükmüne göre banka ya da kredi kartlarının her ne suretle olursa olsun ele geçirilmesi veya elde bulundurulması değil, bunların, sahibinin rızası olmaksızın kullanılması ya da kullandırtılması suçun icra hareketlerini oluşturmaktadır.

Kartın ele geçirilmesi ya da kişide bulunması, bir yerde, sahipsiz bulmak suretiyle olabileceği gibi, kart sahibinin vermesi, ondan çalınması suretiyle de olabilir. Buradaki ele geçirme, bir yerde sahipsiz bulmak suretiyle sağlanmış ise, hiçbir suçu oluşturmazken, sahibinin elinden rıza dışında almak ya da diğer deyişle, zilyetliğin rıza dışı elde edilmesi suretiyle gerçekleşmiş ise hırsızlık, hile ile gerçekleşmiş ise dolandırıcılık suçuna teşebbüs niteliği taşıyabilir.

Kartın ele geçirilmesi ya da kişide bulunması, bir yerde, sahipsiz bulmak suretiyle olabileceği gibi, kart sahibinin vermesi, ondan çalınması suretiyle de olabilir. Buradaki ele geçirme, bir yerde sahipsiz bulmak suretiyle sağlanmış ise, hiçbir suçu oluşturmazken, sahibinin elinden rıza dışında almak ya da diğer deyişle, zilyetliğin rıza dışı elde edilmesi suretiyle gerçekleşmiş ise hırsızlık, hile ile gerçekleşmiş ise dolandırıcılık suçuna teşebbüs niteliği taşıyabilir.

Kartın ele geçirilmesi veya bulundurulması, 245/1. maddedeki suçun, "kullanma veya kullandırtma" olarak tarif edilen icra hareketlerine yönelmiş hazırlık hareketleri niteliğindeyken, hırsızlık veya dolandırıcılık suçları bakımından eylemin bu suçlara teşebbüs oluşturmasını sonuçlayabilir.

Ele geçirilen veya bulundurulan kartla maddi yarar temin edildiyse TCK'nın 245/1. maddesindeki suç oluşurken, henüz yarar sağlanamaması halinde, kartın ele geçirilmesi başka bir kısım suçlara teşebbüs olarak değerlendirilebilecektir. Bu tür kartların ele geçirilmesi sahibinin rızası dışında olmuşsa, kartın nesne olarak mali ve ekonomik değeri olmaması nedeniyle, hırsızlık ya da dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmayacak, ancak, kullanıldığında elde edilecek para şeklindeki yararın temini için elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlama olarak kabul edilebilecektir.

İncelemeye konu dosyada, şikayetçi Alman uyruklu ... ve tanık eşi Stefanie Heinzel'in tatillerini Antalya Side turistik beldesinde geçirmek amacıyla suç tarihinde ülkemizde turist olarak bulundukları, Side'de bulunan Türkiye Ekonomi Bankasına ait ATM'den para çekmek istediklerinde daha önce hiç tanımadıkları sanık ... Mercan'ın "bu ATM.de "euro" parasının kalmadığını, kendisinin de euro çekmek için geldiğini, biraz ileride Yapı Kredi Bankasına ait ATM'nin bulunduğunu, buradan para çekebileceklerini söyleyip, bu duruma inanan şikayetçileri Yapı Kredi Bankası ATM'sine götürdüğü, arkalarında tanımadıkları bir erkek kişinin de bulunduğu, bu arada sanığın bu kişiyle yakınlaştığı, bu iki kişinin müdahalesi ile ATM.nin işlem yapmadığı ve mağdura ait kartı vermediği, sanığın müştekiye yönelik aldatma ve hile içerikli faaliyetlerine devamla, onu bankaya götürmek ve kartını almak vaadiyle yanına alarak banka şubesine doğru götürdüğü, diğer suç faili arkadaşının ATM' de sıkışan kartı çıkarıp cebine sokmaya çalıştığı, tanık Stefanie'nin bu kişiye müdahale ederek kartı elinden aldığı anlaşılmaktadır.

Sanığın diğer arkadaşı ile birlikte, maddi ve ekonomik değeri olmayan banka kartını müştekiye hile uygulamak suretiyle ele geçirmeye çalışması eyleminin, kartın zilyetliğinin rıza dışında doğrudan alınmasının söz konusu olmaması nedeniyle hırsızlık değil; TCK'nın 157. maddesinde "hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlama" olarak tanımlanan dolandırıcılık suçuna ilişkin araç niteliği taşıyan banka kartının ele geçirmeye teşebbüs olarak nitelenebileceği ve ATM'den para çekmek üzere cihaza sokulan kartın çıkarılamaması nedeniyle düşülen zor durumdan yararlanmak ve onu banka şubesine yönlendirerek kartı temin ve dolandırmak amaçlı olarak hileye maruz bırakma biçimindeki eylemde, aynı Kanunun 158/b bendinde yer alan "Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle" dolandırıcılık suçuna teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun eylemin hırsızlık suçuna teşebbüs oluşturacağı yönündeki düşüncesine katılamamaktayız" düşüncesiyle itirazın değişik gerekçe ile kabul edilmesi gerektiğinden bahisle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2014 günlü müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3871, Karar No: 2022/9583, Tarih: 21.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/3871 E.  ,  2022/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2022 gün 2010/6-35 ilamat numaralı yazısında; Hükümlüye ait para cezası ödemesi yapılmadığından ilam 6183 Sayılı Yasa gereği tahsil edilmek üzere 02.07.2010 tarihinde Yeditepe Vergi Dairesine gönderildiği ve tahsili ile ilgili herhangi bir bilgi gelmediği kayıtlardan anlaşıldığının belirtilmesi karşısında;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, ... (Kapatılan) 6. Çocuk Mahkemesinin 08/10/2009 gün, 2007/249 Esas ve 2009/280 Karar sayılı ilamının infaz edilme aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilip edilmediği ve varsa ilgili evrakların aslı veya onaylı suretlerinin dosya içerisine konulması,

2- Anılan infaz evrakının Yeditepe Vergi Dairesine gönderildikten sonra suça sürüklenen çocuğa tebliğ yapılıp yapılmadığı ya da infaz edilip edilmediği anılan vergi dairesinden sorularak sonucunun ve varsa ilgili evrakların aslı veya onaylı suretlerinin dosya içerisine konulmasının ardından incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1636, Karar No: 2019/4577, Tarih: 16.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1636 E.  ,  2019/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkeme : GAZİANTEP 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın, mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemiyle birlikte eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca "Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir." kuralı gereğince eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 04.03.2016 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek ve bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 11.01.2016 tarihli hükmün 01.02.2016 tarihinde, sanığın bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sanığın geçerli bir mazeret bildirmediği anlaşıldığından eski hale getirme talebi ile hükmün CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından sanığın temyiz isteğinin, CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6875, Karar No: 2011/425, Tarih: 25.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/6875 E.  ,  2011/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanığın, kurup, yönettiği ve üyesi olarak içinde bulunduğu çıkar amaçlı suç örgütünün faaliyeti çerçevesinde yüklenen suçları işlediği iddiasıyla 5271 sayılı CMK'nun 250/1-b maddesi gereğince hakkında özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış ise de, yargılamaya konu suçun, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmediği kabul edilerek 5237 sayılı TCK.nun 220. maddesindeki suçtan sanığın beraatına karar verilmiş olması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün, 2009/8-151 sayılı kararında da belirtildiği gibi, doğal yargıç ilkesi, savunma hakkı, özel görevli Mahkemenin görev alanının sınırlı oluşu dikkate alınarak, görevsizlik kararı verilip, dosyanın genel görevli ve yetkili Mahkemeye gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7755, Karar No: 2019/21659, Tarih: 04.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7755 E.  ,  2019/21659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ... Meslek Yüksek Okulu vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Karar başlığında dava tarihinin 15.04.2011 yerine 13.11.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalılardan ... T.C. Kapadokya Meslek Yüksek Okulu'nun yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16195, Karar No: 2015/6143, Tarih: 15.09.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16195 E.  ,  2015/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının “ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanununun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır” şeklinde düzenlendiği 13.01.1964 tarihli ve 1963/2-1964/2 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında ise “765 sayılı TCK’nın 403/6. maddesinde sayılmayan maddelerin bu bent kapsamında değerlendirilemeyeceğinin belirtildiği”; afyon sakızı veya ham afyonun 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 1 ve 3. fıkraları kapsamında “uyuşturucu madde” olmasına rağmen, aynı maddenin 4. fıkrası kapsamına girmediği, bu konuda afyon sakızının (ham afyonun) içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 10.02.2015 tarih ve BRS-KİM-15-00220 sayılı uzmanlık raporunda, suç konusu maddelerden 1 numaralı maddenin “afyon sakızı” (ham afyon) olduğunun ve “morfin” içerdiğinin belirtilmesi nedeniyle sanıkların cezasının TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

2- Sanıkların suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, hakkında tayin olunan cezaların TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca arttırılması,

3- Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12684, Karar No: 2022/12670, Tarih: 19.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12684 E.  ,  2022/12670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İncelenmesi gerekli görülen, davalı vekilinin temyize cevap dilekçesinde bahsettiği 25.06.2022 tarihli ek kararın, ek karar taraflara tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin, varsa ek karara ilişkin itiraz/temyiz dilekçelerinin ve kesinleşip kesinleşmediği hususunun sorulması için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklayan mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7449, Karar No: 2025/1367, Tarih: 24.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7449 E.  ,  2025/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1607 E., 2023/1336 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli ve 2022/297 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/1607 Esas, 2023/1336 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, çocukluk çağında kendisine yönelik cinsel istismarda bulunan maktulü öldürme kararı vererek eylemini gerçekleştirmek amacıyla olay tarihinden 20-25 gün öncesinde Karacabey ilçesine gidip maktulün ikamet adresini araştırdığı, eyleminden 10 gün kadar önce bıçak satın aldığı ve aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiği, olay günü de maktulün ikameti yakınına giderek bir süre maktulün ikametinden çıkmasını beklediği, dışarı çıkan maktulle önce konuşup maktule yumruk attığı, kaçmaya çalışan maktulün kolundan tuttuğu, devamında yanında taşıdığı bıçağı çıkararak maktulü birden fazla kez kalp, akciğer, karaciğer, mide, bağırsak ve mesane bölgelerinden bıçaklayarak iç kanama sonucu ölümüne sebep olduğu anlaşılan olayda,

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, maktulün kendisine yönelik cinsel istismar eylemini olay öncesinde tüm aile bireylerine ve kovuşturma aşamasında beyanı alınan psikiyatrist ...'a anlatarak tedavi almış olması, yine olay anında sanığa engel olmaya çalışan tanık ...'ye ve olay sonrası gelen polis memurlarına, maktulün kendisine cinsel istismarda bulunduğuna ilişkin söylemleri, yargılamanın tüm aşamalarındaki istikrarlı beyanları ve tarafların aynı dönemde aynı semtte ikamet ettikleri hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, olayın üzerinden uzun zaman geçmesinin haksız tahriki ortadan kaldırmayacağı, çocukluk döneminde yaşadığı olay nedeniyle hiddet veya şiddetli elem etkisinde kalan sanık lehine 5237 sayılı

Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanması gerektiği halde, haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/1607 Esas, 2023/1336 Karar sayılı kararının "haksız tahrik" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.