muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8472, Karar No: 2023/3992, Tarih: 04.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/8472 E.  ,  2023/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/339 E., 2022/171 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan cezanın süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/610 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 13.880,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2022/339 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1/3 oranında indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1/3 oranında indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Vazgeçme nedeniyle temyiz dışı Suriye uyruklu sanık ... ve sanık ...'in ortak kullandıkları ikamette uyuşturucu madde sattıkları yönünde kolluk görevlilerine bilgi verilmesi üzerine arama kararı ile ikamete gidildiğinde...in ikametten çıktığı görülerek yakalandığı, üzerinden 1 adet şeffaf poşet içerisinde 12 gram metamfetamin, alüminyum folyo içinde 4 gram afyon sakızı ve 2.210,00 TL para ele geçirildiği, ikamette yapılan aramada 1 adet alüminyum folyo rulosu, 1 adet alüminyum folyoya sarılı 1 gram metamfetamin ele geçirildiği,...in ise samimi ikrarda bulunmak istediğini beyan ederek ... ile birlikte uyuşturucu madde satışı yaptıklarını, olay günü evde bulunan ... ile... ...'ın ...'in evine uyuşturucu almak için geldiklerini, kendisinin getirdiği uyuşturucu maddeyi ...'in tanıklara verdiğini bildirdiği, uzmanlık raporuna göre ele geçirilen maddelerin metamfetamin ve esrar olduğunun tespit edildiği, ... ve ... ...'ın sanıkları teşhis ettiği olayda; mahkeme huzurunda dinlenen ... ...'ın teşhisteki beyanını doğrulaması, sanıkların savunmaları, kriminal raporlar, tanık beyanları, ihbar tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın aynı suçu birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlediği kabul edilerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilip, sanığın sübut bulan deliller toplandıktan sonra etkin pişmanlık yönünde yaptığı savunmasının bu aşamaya kadar toplanan delillerin mahkûmiyetine yeterli bulunması sebebiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanuni süresi içerisinde öne sürdükten sonra, sanığın 14.04.2023 tarihli beyanında temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin yer almadığı, 28.12.2021 tarihli duruşmadaki mütalaada "5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53, 54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca sanığın cezalandırılması" talep edilmiş ise de 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası açıkça belirtilmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanan kanun maddesi olarak gösterilmesi gerekirken, 52 nci maddenin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

4. ... Kriminal Polis Laboratuvarınca suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün, (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2022/339 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/401, Karar No: 2021/3853, Tarih: 03.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/401 E.  ,  2021/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2.4, 151/1, 31/3. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.01.2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 05.07.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 14/07/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29567, Karar No: 2013/5690, Tarih: 25.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29567 E.  ,  2013/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekili, müvekkilinin cezaevinde tutuklu olarak bulunmakta iken kendisine ödeme emri gönderilerek yürütülen takipte, yaptıkları şikayet üzerine Bursa 2. İcra hukuk Mahkemesi ‘nin 16/12/2011 tarih ve 2011/975 sayılı kararı ile müvekkiline gönderilen ödem emrinin iptaline ve İİK 54/1 uyarınca işlem yapılmasına hükmedildiğini, icra müdürlüğünün 14/09/2012 tarihli vasi atanıncaya kadar takibin durdurulması taleplerinin reddi ile kendisine borçlu vekili olarak ödeme emri gönderilmesine dair kararın ve buna bağlı olarak gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, icra müdürlüğünün 14/09/2012 tarihli kararı ile borçlu A......Y......vekili sıfatıyla ödeme emri tebliğine ilişkin işlemin ve borçlu vekiline gönderilen ödeme emrinin iptaline, takibin borçluya vasi tayin edilinceye kadar durdurulmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir .

İİK.nun 54.maddesinde ; "Mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur" hükmü yer almaktadır.

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen yazı cevabında, borçlunun cezaevinde  tutuklu olarak yattığı belirtilmiştir.

Somut olayda, İİK 54 maddesi uyarınca  tutuklu olan borçluya kendisine bir mümessil tayin etmesi için icra müdürlüğünce uygun  süre verilir. Anılan maddeye göre mümessil tayininden maksat bir avukatın vekil tayin edilmesi veya Medeni Kanun hükümlerine göre Sulh Hukuk Mahkemesine müracaat edilerek  kendisine bir temsilci tayin ettirmesidir.

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen yazı cevabında, borçlunun cezaevinde  tutuklu olarak yattığı belirtilmiştir.

Somut olayda, İİK 54 maddesi uyarınca  tutuklu olan borçluya kendisine bir mümessil tayin etmesi için icra müdürlüğünce uygun  süre verilir. Anılan maddeye göre mümessil tayininden maksat bir avukatın vekil tayin edilmesi veya Medeni Kanun hükümlerine göre Sulh Hukuk Mahkemesine müracaat edilerek  kendisine bir temsilci tayin ettirmesidir.

Borçluya ödeme emrinin cezaevinde tebliğ edilmesi üzerine icra müdürlüğünce İİK 54. madde uyarınca borçluya cezaevinde tutuklu olarak bulunması sebebiyle bir temsilci bildirmesi aksi halde ödeme emrinin kendisine tebliğ edileceğini belirten muhtıra tebliğ edildiği buna rağmen borçlunun anılan maddeye uygun biçimde bir temsilci tayin edip icra dairesine bildirilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda  icra müdürlüğünce, borçluya ödeme emri tebliğ edilerek takibe devam edilmesinde yasaya aykırı bir durum yoktur.Öte yandan, borçlu tarafından daha sonra tayin edilen vekile ödeme emri tebliğine de karar verilmiş olması borçlunun yararına olup bunun iptalinin istenmesinde hukuki yarar yoktur . Kaldı ki, her dava ve şikayet açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceğinden şikayet tarihinde  henüz vekile tebliğ  edilmiş ödeme emri  de bulunmadığından şikayetin konusu da yoktur.

O halde mahkemece, borçlunun şikayetinin tümden reddi yerine  yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir  .

SONUÇ :Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının reddine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11578, Karar No: 2016/7588, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11578 E.  ,  2016/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar dilekçelerinde, ikamet ettikleri katların teras katı olduğunu, 2009 yılında bina yapıldığında ortak kalorifer sistemi kullanıldığını, doğalgazın gelmesi ile doğalgaz bağlatmak için davalı kuruma müracaat ettiklerini, taleplerinin kabul edilmesi üzerine 2011 yılında ayrı ayrı sözleşme yaparak evlerine doğalgaz bağlandığını, 2011 yılından bu yana doğalgaz kullandıklarını, ancak davalının haksız olarak oturdukları yerin mesken niteliğini gösteren belgelerin eksik olduğu gerekçesiyle gazlarını kesip, sayaçlarını söktüğünü, davalı uygulaması ile mağdur olduklarını ileri sürerek, gaz aboneliğini aldıklarında da yapının aynı özellikte olmasına ve davalı ile sözleşme yapmış olmalarına rağmen, davalının şu an yaptığı uygulamanın haksız olduğuna karar verilmesini ve sözleşmenin devamına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacıların ikamet ettikleri yapılara ilişkin tapu kayıtlarının bulunmadığını, ilgili evrakları tamamlamaları için kendilerine süre verildiğini, evrakları tamamlayacaklarına dair taahhütleri olmasına rağmen gereğini yerine getirmediklerini, bu yapıların kanunen kaçak yapı statüsünde olmasından dolayı gaz arzının sağlanmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasında doğalgaz abonelik sözleşmesi tesis edildiği, sözleşmeyi yapıp yapmamanın davalı insiyatifinde olduğu, davalı kurumun yapmış olduğu sözleşme ile davacılara ait dairelere doğalgaz vermeyi taahhüt ettiği, davacının da gerekli tesisatı .. normlarına uygun olarak çektirip, davalının da bu uygunluğu gördükten sonra davacıya gaz arzını sağladığı, dairelere gaz verilmesinde yasal eksiklikler var ise bu eksiklikler giderildikten sonra gaz verilmesi gerektiği, yasaya uygun olmayan daireye gaz bağlanmasına

ilişkin sözleşmeden kaynaklanan davalının yarattığı muaraza nedeniyle davacıya kusur yüklenemeyeceği, dava konusu aboneliğin yapıldığı dairelerin mesken olarak kullanıldığı, dairelerde bulunanların elektrik, su, doğalgaz vs. gibi yaşamsal ihtiyaçlarının karşılanması gerektiği, kaldı ki kış ayları içerisinde bulunulması sebebiyle de meskende ikamet eden insanların ısınma ihtiyaçları bulunduğu, binanın teknik konumu itibariyle başka türlü ısınmanın da mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine, davacılara ait doğalgaz abonesine gaz arzının sağlanmasına, sözleşmenin aynı şartlarda devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıların teras katta bulunan ve bulundukları binanın inşaat projesi ile yapı ruhsatına aykırı olarak mesken haline dönüştürülen, bu haliyle fiilen mesken olarak kullanılan ancak tapuya kayıtlı olmayan dava konusu alanlara doğalgaz aboneliği tesis edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi, belgelerden ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundan, davacılar ile davalı arasında imzalanan sözleşme gereği davacıların 2011 yılından bu yana doğalgazı nizasız olarak kullandıkları, dava konusu dairelerin mesken olarak kullanıldığı, dava konusu dairelerin teras katta bulundukları, bu alanların bina ruhsat ve projesine uygun olmadıkları, bina ruhsat ve projesinde mesken olarak bağımsız bölüm görülmediklerinden tapularının çıkarılamadığı anlaşılmaktadır.

Ancak, mahkemece; davacılara ait ve fiilen mesken olarak kullanılan tapusuz alanların, bina ruhsat ve projesine uygun olmadıkları tespit edilmiş ise de, söz konusu alanların, bulundukları bina inşaat projesine ve ruhsatına uygun hale gelip gelemeyecekleri, 3194 sayılı İmar Kanunu ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre, niteliğinin mesken olarak tapuya tescilinin sağlanıp yasal hale getirilip getirilemeyeceği konusunda bir araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davaya konu davacılara ait alanların bulundukları bina inşaat projesine ve yapı ruhsatına uygun hale gelip gelemeyeceği, bina inşaat projesinin tadilinin mümkün olup olmadığı ve buna göre dava konusu alanların 3194 sayılı İmar Kanunu ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun ilgili maddeleri gereğince, niteliğinin mesken olarak yasal hale getirilip tapuya tescilinin sağlanıp sağlanamayacağı hususları ilgili belediyeden sorulmak suretiyle, kapsamlı bir araştırma yapılmalı, ihtiyaç duyulması halinde bu konuda yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmalı, gerekirse davacılara, sahip oldukları alanlar hakkında, yukarıda belirtilen kanunların ilgili maddeleri gereğince yasal hale getirmeleri, bulundukları bina inşaat projesinin tadili ve mesken olarak tapuya tescilinin sağlamaları hususunda yetki ve süre de verilmeli, sonrasında hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1706, Karar No: 2013/1783, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/1706 E.  ,  2013/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 242 ada 7 parsel sayılı 817,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın ... mirasçıları adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.