muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4810, Karar No: 2024/5752, Tarih: 17.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4810 E.  ,  2024/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 12.07.2024

SAYISI : 2023/1062 E., 2024/996 K.

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ..., ...

DAVA TARİHİ : 06.04.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/633 E., 2022/1581 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleştirilen ortaklığın giderilmesi davasından dolayı dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ek kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz edilen kararın, 6100 sayılı Kanununun 362. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 12.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanunun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan, " Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." uyarınca 6100 sayılı Kanunun 4. maddesinde münhasıran sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5750, Karar No: 2010/1981, Tarih: 01.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5750 E.  ,  2010/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır.

Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu edilen ... gazetesinin 15/11/2007 günlü sayısında yer alan ve davalılardan ... tarafından yazılan “... Vaziyeti” başlıklı yazı bir bütün olarak ele alındığında, davacı ... Kaymakamı’nın, ödül alan bir kompozisyon yazısı nedeniyle jüri üyeleri hakkında soruşturma açtırdığının belirtilerek, bu olgunun eleştirildiği anlaşılmaktadır.

Bir kamu yöneticisi olan davacı, kişilik haklarına yönelmemek koşuluyla, görevi gereği yaptığı eylem ve işlemlerin eleştirilmesine katlanmak durumundadır.

Yerel mahkemece, dava konusu edilen yazının basın özgürlüğü kapsamında ve eleştiri sınırları içinde kaldığı gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1735, Karar No: 2024/3561, Tarih: 21.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1735 E.  ,  2024/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/48 E., 2023/121 K.

HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/54 E., 2022/592 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafla yapılan satım sözleşmesi gereğince davalı firmanın Halley Bisküvileri Otomatik Koli Dolum sisteminin kurulmasını üstlendiğini, yaptırılacak sistemin niteliğini, özelliklerini, yapım süresinin, iade koşullarının taraf iradelerine uygun olarak kararlaştırıldığını, teknik şartnameli bir sözleşme düzenlendiğini, karşılıklı imzalandığını, bu iş için 102.942,40 Euro ödediklerini, kendi üzerine düşen tüm edimlerini yerine getirdiklerini, buna rağmen karşı tarafın koli paketleme işleminin otomatik olarak gerçekleştirileceği vaadi ile yapımı üstlendiği sistemi, sözleşme şartlarına uygun bir şekilde teslim etmediği gibi zararlarının çoğalmasına neden olduğunu belirterek, ayıplı mal teslimi nedeniyle sahip oldukları haklar saklı kalmak kaydıyla davacı şirketin işletmesine kurulumu yapılan Robotlu Koli Dolum Makinesinin performans yetersizliği nedeniyle davalıya iadesine, davalıya ödenen 102.942,40 Euro'nun ödemenin gerçekleştiği tarihten itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında kurulan ticari satım sözleşmesi gereğince, Türk Ticaret Kanun'un ilgili maddeleri uyarınca davacının ayıp ihbarında bulunmadığını, taraflar arasında yapılan 16/10/2012 tarihli sözleşme ile davacı tarafından kendilerine Halley Otomatik Koli Dolum Sistemi siparişi verildiğini, siparişi yerine getirmek için çalışmalara başladıklarını, davacı tarafın 02/11/2012 tarihinde bir maille sistemin 4.1.3 matris yerine 3.2.2 matrisine dönüştürülmesini istediğini, davacının değişiklik nedeniyle doğacak fiyat farkını başka siparişlerle telafi edeceğini belirtmesi ve karşılıklı iyi niyet ve şifahi sözlere güvenerek değişiklik teklifini kabul ettiklerini, kendi fabrikalarında yapılan ön kabulle sistemin faturasının kesilerek % 90 ödeme aldıklarını, makinenin sevkıyatını gerçekleştirdiklerini, teslimattan sonra davacı tarafın 28/08/2013 tarihli maille sistemin düzgün çalıştığını ve istenilen kapasitelere cevap verdiğini bildirdiğini, sözleşme kapsamı dışına çıkılmış olmasına rağmen %98 verimin karşılandığını, bu kapasitenin davacı şirket tarafından kabul edildiğini, kabulden sonra kendilerine usulüne uygun yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 2015/122 E., 2017/217 K. sayılı kararı ile; dosyaya sunulan kök ve ek rapor ile taraflar arasında yapılan satış sözleşmesi gereğince nitelikleri belirtilen makinanın davalı tarafça kurularak teslim edilmediği, sözleşme şartlarına aykırı teslim edilen makinanın davacının iade etme seçimlik hakkını kullandığı gerekçesiyle, davacı tarafından davalıya satılan robotlu koli dolum makinesinin davalıya iadesine, makinenin bedeli olarak davalıya ödenen 102.942,40 Euro'nun iadenin gerçekleştiği tarihten itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; ayrıca talep edilen işçilik bedelinin ise, davacı tarafın bu hususla ilgili olarak kaç işçi çalıştırdığı, çalıştırılan işçilerin davacının çalıştırmış olduğu kendi işçileri olduğu, ayrıca makina da performans yetersizliği olmasına rağmen davacının makinayı belirli bir süre kullandığı hususu da dikkate alınarak bu talebin reddine, karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekili ve davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin 2020/916 E. - 2021/1250 K. sayılı, 28.12.2021 tarihli kararı ile; özel ve teknik bilgi gerektiren dava konusu makine hakkında bilgisi bulunan konusunda uzman üç makine mühendisinin de içerisinde yer alacağı bilirkişi heyetinden tarafların iddia ve özellikle teknik itirazlarını karşılar bilirkişi raporu ve gerekirse ek rapor alınması; sözleşme şartlarında değişiklik yapılıp yapılmadığının tartışılması; teknik itirazların karşılanarak ayıbın türü, niteliği, niceliğinin tespiti, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tartışılması; davacı vekilinin dava dilekçesi içeriğinde işçilik giderleri yönünden açık bir talepte bulunup bulunmadığının tartışılması; açık bir talepte bulunduğunun değerlendirilmesi halinde iş sahibinin kaç işçi çalıştırdığının belirsiz olduğu gerekçesiyle, talebin reddi kararı hatalı olduğundan işin esasına girilmesi; kabule göre dava konusu makinenin faturası, sözleşme hükümleri ve keşif sırasında yapılacak tespitlere göre infazda tereddüt yaratmayacak şekilde kararda makinenin ayırıcı teknik niteliklerinin gösterilmesi gerekçesi ile sair hususlar incelenmeksizin taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu karar doğrultusunda, ilk derece mahkemesince, davanın eser sözleşmesi kapsamında teslim edilen makinenin ayıplı olduğu gerekçesiyle ödenen bedelin iadesi talebine ilişkin olduğu, makinenin kurulumunun yapılarak davacı tarafça çalıştırılmaması nedeniyle bilirkişi kurulu tarafından Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararında belirtilen ayıbın türü, niteliği, niceliğinin tespitinin yapılamadığı, ayıbın türü, niteliği ve niceliği konusunda ispat yükünün davacıda olduğu, bu şekilde davacı tarafından makinenin ayıplı olduğunun ispat edilemediği, her ne kadar ıslah dilekçesi ile davacı tarafından ek işçilik giderinin de tahsili talep edilmiş ise de, dava dilekçesinde işçilik giderine ilişkin dilekçe içeriğinde beyan olduğu, ancak dava dilekçesinin sonuç kısmında işçilik giderinin tahsilinin talep edilmediği, ayrıca dava dilekçesi içeriğinde de işçilik giderinin talep edildiğinin belirtilmediği, bu nedenle işçilik giderine ilişkin açılmış bir davanın bulunmadığı, ıslahın da söz konusu olmayacağı gerekçesi ile davacının malın iadesi ve alacağın tahsiline ilişkin davasının reddine, ıslah dilekçesi ile talep edilen işçilik alacağı konusunda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1. Dosyada dayanılan deliller içerisinde, yüklenici tarafından işin ayıplı yapıldığına ilişkin, davacı iş sahibince delil tespiti yaptırılmış olması, ilk derece mahkemesince dava konusu makine başında makine mühendisi bilirkişinin de içerisinde yer aldığı bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak teknik incelemelerin yapıldığı, bilirkişi kurulu raporunun ve bilirkişi kurulu ek raporunun düzenlenmiş olması doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararın kaldırılmasına ilişkin kararında, teknik itirazların karşılanarak ayıbın türü, niteliği, niceliğinin tespiti, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tartışılması; davacı vekilinin dava dilekçesi içeriğinde işçilik giderleri yönünden açık bir talepte bulunup bulunmadığının tartışılması; sözleşme hükümleri ve keşif sırasında yapılacak tespitlere göre infazda tereddüt yaratmayacak şekilde kararda makinenin ayırıcı teknik niteliklerinin gösterilmesi belirtilmişse de Halley bisküvileri üretim ve paketleme işinin davacı iş sahibinin Gebze'de bulunan fabrikasında gerçekleştiği, Ankara fabrikasında üretimin olmadığı sabit olmakla, dosya kapsamında mevcut delil tespiti raporu ve bilirkişi tarafından sistemin demonte hale getirilmeden önce mahallinde yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi kurulu raporu, bilirkişi kurulu ek raporuna rağmen, dava konusu Halley bisküvileri otomatik koli dolum sistemi makinesinin yeniden kurulup çalıştırılmasının istenmesinin davacıya yüklenemeyecek bir ödev olması dikkate alınarak önceki raporlardaki değerlendirmeler esas alınarak, yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile yapılacak bilirkişi incelemesine ve alınacak rapora göre değerlendirme yapılması gerekirken, anılan makine çalıştırılamadığından dolayı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

2. Bozma nedenine göre, kararı temyiz eden taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2. Bozma nedenine göre, kararı temyiz eden taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1.) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/54 E. - 2022/592 K. sayılı kararın BOZULMASINA, (2.) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11186, Karar No: 2008/227, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11186 E.  ,  2008/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, ... imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 3 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmaz mal, arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa kabul edilip buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen 2005 yılına ait Tarım İl Müdürlüğü verilerine göre ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5791, Karar No: 2006/7146, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5791 E.  ,  2006/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 8.10.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada Türk Medeni Kanunun 740.maddesine dayanılarak komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesi istenmiştir. Gerçekten anılan hüküm uyarınca mülkiyetin aşkın kullanılması, komşu parsel malikine zarar vermekte ise ortaya çıkan zararın mahkeme aracılığıyla giderilmesi istenebilir. Somut olayda davacı, taşınmazı sınırına komşusu davalı tarafından dikilen kavak ağaçlarının gölge ve sitilleri ile zarar verdiğini, kavakların kesilmek suretiyle müdahalesinin önlenmesinin istemiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan ziraat bilirkişi raporunda sınır üzerine dikilmiş 72 adet kavak ağacının tekniğe uygun dikimi yapılmadığından komşu taşınmazda yetiştirilecek ürünü gölgelemek suretiyle ürün kaybına neden olacağından kesilmesi gerektiğini belirtmiş ve bu rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. ve 389.maddeleri gereğince hüküm fıkrasının çok açık olması gerekir. Yani hüküm fıkrasında verilen karar ile taraflara yükletilen ve bahşedilen vazife ve haklar hiçbir tereddüdü gerektirmeyecek ve infazda şüphe uyandırmayacak biçimde çok açık olarak yazılmalıdır. Somut olayda da fen bilirkişiye dava konusu ağaçların yeri ve adedi krokide belirlenmesi, teknik bilirkişiye infaza elverişli kroki ve rapor düzenlettirilmesi bundan sonra oluşacak duruma göre sonuca gidilmesi gerekir. Bu hususlar yerine getirilmeden eksik inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, istek halinde yatırılan harcın iadesine, 20.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.