muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20349, Karar No: 2013/16054, Tarih: 28.10.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ....... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...’ın, resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ın 23.05.2004 günü vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 13.12.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, hukuken geçerli bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığı anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22637, Karar No: 2014/7467, Tarih: 18.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22637 E.  ,  2014/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/171 esas -178 karar sayılı dava dosyası mahkemesinden getirtilip dosya içerisine konulduktan,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.10.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3474, Karar No: 2022/7049, Tarih: 27.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3474 E.  ,  2022/7049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonucunda; yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi;

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası.....’in 4 parseldeki 4 numaralı bağımsız bölümü davalıya satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakan babasının dava konusu taşınmazı kendisi için aldığını, davacıya da evlenmeden önce ev aldığını, amacının mal kaçırma değil paylaştırma olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.03.2016 tarihli ve 2015/32 E., 2016/177 K. sayılı kararıyla;davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 14.10.2019 tarihli ve 2016/12998 E., 2019/5218 K. sayılı kararıyla;“...Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar murisin diğer çocuklarıyla bir problemi olmadığını bildirmişlerdir. Yine tanıklar mirasbırakanın diğer çocuklarından mal kaçırmasını gerektirir somut bir bilgi ortaya koyamamışlardır. Taşınmazın davalıya bedelsiz temlik edildiği sabit ise de murisin amacının çocuklarından mal kaçırmak olmayıp davalının polis olan eşinin İstanbul'a tayin edilebilmesi için oturacakları ev olması amacıyla temlik ettiği sonuca varılmaktadır. Bu durumda yukarıda değinilen 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İBK'nın olayda uygulama yeri yoktur. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme isteği Dairenin 04.06.2020 tarihli ve 2020/838 E., 2020/2190 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.10.2020 tarihli ve 2020/180 E., 2020/354 K. sayılı kararıyla;mirasbırakanın mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir bir durum bulunmadığı, davaya konu taşınmazın devrindeki amacının çocuklarından mal kaçırmak olmadığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Mahkemenin 16.10.2020 tarihli ve 2020/180 E., 2020/354 K. sayılı kararıyla;mirasbırakanın mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir bir durum bulunmadığı, davaya konu taşınmazın devrindeki amacının çocuklarından mal kaçırmak olmadığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, tanık olarak dinlenen tarafların annesi Hikmet’in; mirasbırakanın 2010 yılında parkinson, 2011 yılında da alzheimer hastalığına yakalandığını, amacının bütün çocuklarına ev vermek olduğunu, ilk olarak davalıya ev aldığını ancak diğerlerine ev veremeden vefat ettiğini bildirdiğini, tanık beyanından dava konusu taşınmazın satış işlemi yapılarak aslında hibe edildiğini ve mirasçılar arasında paylaştırma yapılmadığını, mirasbırakanın akit sırasında hukuki elhiyetinin de bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.2.2. TMK 6. maddesinde;"Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür", HMK 190/1. maddesinde; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir " düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/3.) numaralı paragrafta gösterilen şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

V.SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16952, Karar No: 2014/26839, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16952 E.  ,  2014/26839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2013

NUMARASI : 2012/162-2013/191

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Ö.. Gıda Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 14.09.2011 tarihinde haksız olarak davalı tarafından feshedildiğini, belirtilen dönemde hafta tatili ile genel tatil günleri dahil, yıllık izin kullanmaksızın sürekli üç vardiya sistemiyle çalışan davacının ayda iki veya üç kez mesai yaptığını, fazla mesai, hafta ve genel tatil çalışmaları karşılığı ek ücretlerinin ödenmediğini, sözleşmenin feshinden sonra da ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödenmediğini, alacaklarının tahsili amacı ile İzmir 28. İcra Müdürlüğünün 2012/1575 sayılı dosyası üzerinden davalı şirket aleyhine takip başlattığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine yüzdekırkdan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Ö..A.Ş. vekili; müvekkili şirketin meyve, sebze ve hamur işlerine yönelik gıda üretime yaptığını, meyve ve sebze yetişmesi mevsimlere göre değiştiğinden, mevsime göre yoğunluğu artan bantlama, paketleme gibi yan işlerin taşeron firmalara yaptırıldığını, davacının da bu işlerin yapımını üstlenen diğer davalıların işçisi olarak mevsimlik işçi konumunda çalıştığını, 13.09.2011 tarihinde makinenin son açıcısına sıkışan hamuru spatula ile temizlemesi gerekirken, bıçak kullandığını ve bıçağın silindirin arasına kaçması üzerine 885,00 TL zarara sebebiyet verdiğini, iş sözleşmesinin de bu sebeple haklı olarak feshedildiğini, ihbar ve kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığını, mevsimlik işçi olarak çalışan davacının yıllık izin hakkı bulunmadığını, vardiyalı çalışan davacının fazla mesai yapmadığını, hafta tatilini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı R..B.. Atık Yönetimleri Tem. Malz. San. ve Tic. A.Ş. ile B.. Hizmet İşlemleri Tem. Malz. San. ve Tic. A.Ş. vekili; davacının, 13.09.2011 tarihinde diğer davalı Ö.. A.Ş. işyerinde ikinci vardiyada çalıştığı sırada mantı pavan hattına bıçak sıkıştırmak suretiyle işverene ait makineye zarar vermesi üzerine yapılan soruşturma sonucunda söz konusu olayda kusurlu olduğu ve bu durumun davacının savunmasıyla sabit olduğunun tespit edilmesi, iş güvenliğini tehlikeye düşürmesi sebepleriyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, davacının diğer işçilik alacaklarına ilişkin taleplerinin de asılsız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı Ö..Gıda Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında; davacının çalıştığı davalı firmaya zarar verip vermediği hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı işveren tarafından davacı işçinin 13.09.2011 tarihinde makinenin son açıcısına sıkışan hamuru spatula ile temizlemesi gerekirken, bıçak kullandığı ve bıçağın silindirin arasına kaçması üzerine 885,00 TL zarara sebebiyet verdiğinin tespit edilmesi üzerine iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği savunulmuştur. Mahkemece, davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin feshini işvereni zarara uğratmasına dayandırdığı; ancak zarar miktarının ödeme belgesi, servis fişi yada sözkonusu zarara uğrayan makinenin ne kadar süre çalışamadığına dair düzenlenmiş bir tespit belgesi ile ispatlanamadığı, bu sebeple işverene ait makine, tesisat veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğrattığı hususu da ispatlanamadığından feshin haklı sebebe dayanmadığı belirtilmiştir. Ancak yargılama sırasında davalı işveren tarafından dosyaya ibraz edilen 02.11.2011 tarihli fatura içeriği ve buna bağlı olarak yaptırılan işlemler araştırılmamıştır. Bu sebeple davacının sebep olduğu iddia edilen zararla ilgili olarak araştırma yapılarak zarar miktarının tespiti ile ibraz edilen fatura uyarınca yapılan işlemler açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının yıllık izin ücreti talebine ilişkin olarak olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1005, Karar No: 2023/3612, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1005 E.  ,  2023/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2681 E., 2022/2182 K.

KARAR : Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.01.2023 tarihli ek karar ile davacı erkek vekili tarafından

temyiz harç ve giderlerinin kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle ve 17.01.2023 tarihli dilekçe ile davacı erkek vekili tarafından temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinde bulunulmakla; ön inceleme sonucunda, ek karar yönünden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davacı vekiline 26.12.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davacı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmadığı gibi Dairemize ibraz edilen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 98 inci maddesinde ifade edilen eski hale getirme talebine ilişkin dilekçenin anılan kanunun 95 vd. maddelerinde yer alan şartları taşımadığından eski hale getirme talebi de yerinde görülmemiştir.

Bu kapsamda temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek kararın onanması, Dairemize karşı yapılan eski hale getirme talebinin reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı vekilinin eski hale getirme talebinin REDDİNE,

Bu kapsamda temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek kararın onanması, Dairemize karşı yapılan eski hale getirme talebinin reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı vekilinin eski hale getirme talebinin REDDİNE,

2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2624, Karar No: 2020/9209, Tarih: 09.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/2624 E.  ,  2020/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirket hakkında ... 15.İcra Müdürlüğünün 2011/82 esas sayılı dosyası ile başlatılan takipte ...6. İş Mahkemesinin 2007/435 esas sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi ile tespit edilen alacaklarının faizi ile birlikte tahsilinin istendiğini, davalı tarafça icra takibine haksız ve kötü niyetli şekilde itiraz edilerek takibin durdurulduğunu, mahkeme kararı ve bilirkişi raporuyla belirlenmiş olan müvekkilinin alacaklarının alınabilmesi için davalı borçlunun icra takibine yaptığı haksız ve hukuka aykırı itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, itirazın iptali davasında talep edilen izin alacağı hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamasının hatalı olduğuna dair gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.Bozmaya uyan Mahkemece, 08.03.2018 tarihli duruşmada takipsiz bırakılan dosyanın üç aylık yenileme süresinin dolmasına rağmen yenilenmediği gerekçesiyle, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 Sayılı Kanun 'un 150/4. maddesi gereğince, dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Aynı maddenin 5. fıkrasına göre ise işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.