muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7373, Karar No: 2018/4996, Tarih: 02.07.2018

Hüküm fıkrasında sanıklardan ...'nun soyadının "... ", ...'in isminin "... ", ...'ın isminin "... " olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1-Sanıklara yüklenen suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve örgüte üye olma suçlarından doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükümleri temyiz

etme hakkı bulunmadığı anlaşılan İçişleri Bakanlığı, ..., ..., ..., ... ve ... Rektörlüğünün usulsüz olarak bu suçlar yönünden de davaya katılmasına karar verilmesi hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden vekillerinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Hükümlerden sonra 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 235. maddesinde düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçu için aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hapis cezasının alt ve üst sınırlarının değiştirilmesi, bu suç sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmesi durumunda cezanın yarı oranında artırılmasını öngören 3. fıkranın ise;

"İhaleye fesat karıştırma suçunun:

a)Cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi halinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz. Ancak, kasten yaralama veya tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suçlar dolayısıyla cezaya hükmolunur.

b)İşlenmesi sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmemiş ise, bu fıkranın (a) bendinde belirtilen haller hariç olmak üzere, fail hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklinde yeniden düzenlenmesi karşısında; TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü nazara alınıp haklarında ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat ve mahkumiyet kararları verilen sanıkların suçları arasındaki bağlantı ve iştirak ilişkisi de gözetilerek hukuki durumlarının birlikte mahkemesince yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29314, Karar No: 2014/41367, Tarih: 11.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29314 E.  ,  2014/41367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinin tatbikinde, gönüllü olmak şartıyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi gerekirken infazı kısıtlar şekilde ağaç dikim ve bakım hizmetlerinde çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince kararın 4. maddesinde, “ ...kamuya yararlı ağaç dikim ve bakım hizmetlerinde çalıştırılma” ibaresinin “…kamuya yararlı bir işte çalıştırılma,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7238, Karar No: 2011/6594, Tarih: 31.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7238 E.  ,  2011/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2008 tarih ve 2005/401-2008/490 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 31.05.2011 gününde davalı avukatı .... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan 02.08.2004 tarihli uçak kiralama sözleşmesi uyarınca davalıya ait uçağın personeli ile birlikte müvekkiline tahsis edildiğini, sözleşmede her bir yolcu için 20 kg yük-bagaj taşınmasının da kararlaştırıldığını, davalının müvekkilinin yolcularını taşımasına rağmen bagajlarını almadığını, ertesi gün kiralanan başka bir uçakla bagajların Bologna’ya ulaştırıldığını, yolcuların müvekkili aleyhine bu nedenle davalar açtıklarını, masraflar yaptığını, tutarların fatura edilerek davalıya tebliğ edildiğini, süresinden sonra iade ettiğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunarak, taşımadan doğan tüm sorumluluğun davacıya ait olduğunu, 09.08.2004 tarihli uçuşla ilgili olarak olumsuz hava şartları, çok aşırı ters rüzgarların varlığı ve teknik kapasite nedeniyle bir kısım yolcuların bagajlarının sonradan gönderilmesinin zorunlu olduğunu, sorumluluğun davacı tarafından kabul edildiğini, sözleşme hükmünün de bunu gerektirdiğini, takibe konulan faturanın tebliğ edilmediğini, içeriğinin bilinmediğini ve borcu kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, taraflar arasında tam kapasiteli uçak kiralama sözleşmesinin bulunduğunun tartışmasız olduğu, davalının, davacı tarafından temin edilen yolcuları bagajları ile birlikte taşıma

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, taraflar arasında tam kapasiteli uçak kiralama sözleşmesinin bulunduğunun tartışmasız olduğu, davalının, davacı tarafından temin edilen yolcuları bagajları ile birlikte taşıma

yükümlülüğünün bulunduğu, davalının, bagajların taşınmaması yönünde davacı talimatının bulunduğu ve hava muhalefeti olduğu yönündeki savunmasını kanıtlayamadığı, iddia kapsamı taşımanın eksik ifa edildiği, davacının bu nedenle yaptığı masraflara ait faturalar ile davalıya yansıttığı faturanın defterlerinde kayıtlı bulunduğu, bu bedellerin piyasa rayiçlerine uygun olduğu, takipten önce davalı tarafın temerrüde düşürüldüğünün kanıtlanmadığı, inkar tazminatı isteminin yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibine yaptığı itirazın kısmen reddine, 46.978.97 YTL asıl alacağın takip tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline imkan verecek şekilde itirazın iptali ile takibin devamına ve asıl alacağın %40’na karşılık gelen 18.791.00 YTL inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar dava dilekçesinde gecikme nedeniyle yolculara öğle yemeği ve konaklama gideri ödendiğinden bahsedilmemiş ise de icra takibine konulan faturanın bu kalem alacağı da kapsadığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, tam kapasiteli uçak kiralama sözleşmesinin gereği gibi ifa edilmediği ve bu nedenle giderler yapıldığı iddiasına dayalı, dava dışı firmaya ödenen meblağın tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

02.08.2004 tarihli yazılı sözleşme ile davalı tarafa ait uçağın personeli ile birlikte davacı tarafa kiralandığı, 09, 16 ve 23 Ağustos 2004 tarihlerinde davacının temin ettiği yolcuların İstanbul-Bologna-İstanbul uçuşlarının gerçekleştirildiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki çekişme, davalının bu uçuşlarla ilgili olarak edimlerini tam olarak yerine getirip getirmediği, yerine getirmediği sabitse davacının bu nedenle ayrıca gider yapıp yapmadığı, yapmış ise bunun tutarı noktalarında toplanmaktadır.

Davacı vekili, özellikle yolcuların taşınmasına rağmen bagajlarının alınmaması olmak üzere, davalının ayıplı ifası nedeniyle müvekkilinin giderler yaptığını ileri sürmüştür. Dava dışı firmanın, bagaj nakli, otel ve konaklama gideri ile kayıp bagaj ödemesi nedeniyle davacıya faturalar düzenlediği anlaşılmaktadır. Davalı taraf, bagajların alınmamasının nedenin hava koşullarına bağlı mücbir sebepten kaynaklandığını ve talep edilen tutarın gerçeği yansıtmadığını savunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi temel alınan bilirkişi raporları da uyuşmazlığa çözmeye elverişli değildir. Davacının yaptığını iddia ettiği giderleri talep edebilmesi için öncelikle dava dışı üçüncü kişiye ödemesini kanıtlaması gerekmektedir. Her ne kadar mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava dışı firmanın düzenlediği faturalar ile bu faturaların toplamının davalı tarafa yansıtıldığı uyuşmazlık konusu faturanın davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu tespit edilmiş ise de davacının, dava dışı firma tarafından düzenlenen faturaları ödeyip ödemediği, bu bakımdan kayıtların ne durumda olduğu açıklamasına yer verilmemiştir. Mahkemece de davacı tarafa ödemeye dair kanıtlarını sunması imkanı

tanınmamıştır. Ayrıca, davalı taraf, yolcuların bagajlarının alınmamasının hava koşulları nedeniyle mücbir sebepten kaynaklandığı savunmasına ve bilirkişi raporu alındıktan sonra Devlet Meteoroloji Genel Müdürlüğünden uçuş tarihlerini kapsayan rasat bilgisini sunmasına rağmen gerektiğinde bu yöndeki araştırmanın mahkeme kanalıyla yapılarak hava koşullarının mücbir sebep sayılıp sayılmayacağı hususu üzerinde durulmamıştır. Öte yandan, dava dışı firmanın düzenlediği faturalarda belirtilen hizmetlerin gerçekten verilip verilmediği, rayiçlerine uygun olup olmadığı yönleri de incelenmemiştir. 8.641.29 Euro tutarlı fatura yolcuların İstanbul’dan alınmayan bagajlarının sonradan İtalya’ya nakline ilişkindir. Oysa, yolcuların değişik mahkemelerde açtıkları davalarda kendilerinin İtalya’ya götürüldükten sonra bagajlarının sonradan geleceğinin söylendiği, beklenmesine rağmen getirilmediği, İstanbul’a döndükten sonra bagajlarını alabildikleri iddia edilmiştir. Başka bir ifadeyle bagajlarının hiç taşınmadığını bildirmişlerdir. O halde, davacının kaç adet bagaj nakli yaptığı ve bunların dayanaklarının neler olduğu incelenmeden salt faturanın varlığının esas alınması doğru görülmemiştir. Ayrıca, kayıp bagajlarla ilgili olarak da kayıpların hangi taşımada ve kimin sorumluluğunda gerçekleştiği de irdelenmemiştir. Bagajların davalı sorumluluğunda değil de, sonradan başka firma sorumluluğunda kaybedilmesi söz konusu ise bu kayıptan davalının sorumlu olmayacağı açıktır. Yine gecikme nedeniyle yolcular için yapılan konaklama ve otel giderleri bakımından araştırma yapılmadan salt faturanın esas alınması da yanlıştır.

Bu durum karşısında, davacıya dava dışı firmaya yaptığı ödemelerle bu ödemelerin dayanakları hizmetlerin nasıl ve hangi tarihlerde verildiklerine dair kanıtlarını sunması için süre verilmesi, gerektiğinde taşımalara ilişkin resmi mercilerden araştırma yapılması, davacının ödemesinin olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, davalının mücbir sebebin varlığı savunması üzerinde durulması, havayolu taşımacılık sektöründe uzmanın da bulunduğu bilirkişi kurulu oluşturulması, gerektiğinde defter ve kayıtlar üzerinde inceleme yaptırılması, faturalar kapsamı hizmetlerin gerçekten yaptırılıp yaptırılmadığı ve yapılan harcamaların rayicine uygun olup olmadığı yönlerinde yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde tüm kanıtları değerlendirir denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12, Karar No: 2024/10562, Tarih: 24.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/12 E.  ,  2024/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/364 Değişik İş

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/345 Esas, 2023/294 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/364 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.05.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 07.12.2023 tarihli ve 2023/18884 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133428 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133428 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında, sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ve her takvim yılları içerisinde değişik zamanlarda birden çok kez sahte belge kullandığı anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen tek bir zincirleme suç hükümlerinin uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde her vergilendirme dönemi için ve her takvim yılları için ayrı ayrı olmak üzere iki kez zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sonucu fazla ceza tayin edilmesi sebebiyle itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2013/82 Esas, 2014/764 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddeleri uyarınca (2 kez) 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hükümler temyiz edilmeksizin 28.11.2017 tarihi itibarıyla kesinleştirilmiştir.

2. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

3. Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda uyarlama talep edilmesi üzerine duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde; Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/345 Esas, 2023/294 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 62. maddeleri ile 7394 sayılı Kanun uyarınca; "...1-Sanığın üzerine atılı 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenlemek suretiyle Vergi Usul Kanununa muhalefet suçunu işlediği sabit olduğu, 213 sayılı kanunun 7394 sayılı kanunun 4 ve 5. Maddeleri ile değişik 213 sayılı kanunun 259. Maddesinin 3. 4 .5 . Ve 6. Fıkra hükümlerine göre 4369 sayılı yasa ile değişik 213 sayılı vergi usul kanununun 359/b maddesinin daha lehe suçun işleniş biçimi göz önüne alınarak, eylemine uyan 4369 sayılı yasa ile değişik 213 sayılı vergi usul kanununun 359/b maddesi gereğince takdiren 3 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın aynı takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda suçu işlediği anlaşılmakla verilen cezada TCK'nun 43. Maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın farklı takvim yılları içerisinde birden çok kez zincirleme şekilde atılı suçu işlediği sabit olduğundan TCK'nın 43/1. Maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 4 YIL 8 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın yargılama sürecindeki davranışları ve sosyal ilişkileri dikkate alınarak sanığa verilen cezadan 5237 Sayılı TCK m. 62 gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 3 YIL 10 AY 25 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 7394 sayılı yasa ile 213 sayılı yasaya eklenen ek 4. Fıkrası uyarınca sanığın herhangi bir etkin pişmanlık göstermediği anlaşılmakla, söz konusu yasanın sanık lehine uygulanmasına yer olmadığına..." denilmek suretiyle hüküm kurulmuş; Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/364 Değişik İş sayılı kararı ile Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/345 Esas, 2023/294 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafinin itirazın reddine karar verilmiştir.

4. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir.

4. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir.

5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359/son maddesinden önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” hükmü uyarınca, ceza tayin edilirken zincirleme suç hükümlerinin bir kez uygulanabileceği, farklı takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmesi ve fatura sayısının, temel cezanın ve zincirleme suç hükümlerinin alt ve üst sınırlarının belirlenmesinde göz önüne alınabileceği gözetilmeden, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin iki kez tatbik edilmesi karşısında; itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/364 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.