muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17029, Karar No: 2022/17451, Tarih: 21.12.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından ... alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma ... bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendine göre, istisna kapsamında trafo merkezlerinin işletilmesine yönelik hizmet alımı işleri için hizmet alımı yapıldığını, sözleşmenin anahtar teslim ... mahiyetinde olduğunu, müvekkilinin ihale makamı olup dava konusu alacaklardan sorumlu olmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu ... sözleşmelerinden kaynaklanan fiyat farkının müvekkili tarafından ödenmesinin mümkün olmadığını, sorumluluklarının bulunmadığını ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ile dava dışı şirketler arasında 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) dayanak olacak şekilde ... 20. Bölge Müdürlüğünün trafosunun bakım ve güvelik ile koruma dışındaki bütün işletme işlerinin verilmesine dair hizmet alım ilişkisi bulunduğu, davacının da bu kapsamda yüklenici firma işçisi olarak çalıştığının görüldüğü, davacının iddiasının kapsamına göre davalı ve dava dışı şirketler arasında asıl ve alt işveren ilişkisinin tespitinde bir hata bulunmadığı, davacının sendika üyesi olduğu tarihte işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesi hükümleri gereğince talep edilen alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ... sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 sayılı Kanun 'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 sayılı Kanun 'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4435, Karar No: 2024/6621, Tarih: 19.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4435 E.  ,  2024/6621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2019/4 Esas, 2021/432 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 2010/05819 sayı ile tescilli endüstriyel tasarımının bulunduğunu, davalı tarafın bu tasarıma konu ürünlerin taklidini üreterek satışa arz ettiğini, bu durumun İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/92 D. İş sayılı dosyası içerisinde bulunan 25.03.2015 tarihli bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, davalının eyleminin müvekkilinin tasarımına tecavüz teşkil ettiğini, davalının haksız kazanç elde etmesine ve müvekkilinin kârdan yoksun kalmasına neden olduğunu, davalı tarafından yapılan taklidin kalitesiz malzeme ve kötü işçilikle yapıldığından müvekkilinin piyasadaki itibarının zedelendiğini ileri sürerek müvekkilinin tasarımından ... haklarına tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasına, üretilen ürünlere el konulmasına, 6.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL itibar tazminatının tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak davalının davacıya TÜRKPATENT nezdinde tescilli tasarımlarına tecavüzde bulunduğu, davacının maddi zararının kesin ve ihtaratlı bildirime rağmen taraflara ait ticari defter ve kayıtların sunulmaması nedeni ile tespit edilemediği, maddi tazminat miktarının Mahkemece 10.000,00 TL olarak belirlendiği, tecavüz nedeni ile davacının 10.000,00 TL manevi zarara uğradığı, davacı her ne kadar itibar kaybı tazminatı talep etmiş ise de davacının itibar kaybına uğradığına ilişkin dosya kapsamında bilgi, belge ve delilin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı adına tescilli endüstriyel tasarımlar açısından davalının tecavüzde ve haksız rekabette bulunduğunun tespiti ile tecavüz ve haksız rekabetin durdurulmasına ve önlenmesine, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği takdir olunan 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 18.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarım hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi.

3. Değerlendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarım hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentleri kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Yargıtayın bozma ilamına uyan İlk Derece Mahkemesi bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Zira uyulan bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bozmadan önce Mahkemece verilen 15.06.2016 tarihli kararda, "3.000,00 TL itibar tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine," ve "Davalı eylemlerinin menine, imar, ihtal, ihraç, stoklanması, satış ve pazarlanması, ilam, reklam, katalog ve diğer benzeri basılı kağıtlarda kullanılmasının durdurulması ve yasaklanmasına, hükmün ilanına, " karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine davacının sair temyiz itirazları reddedilerek 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 52 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki seçimlik haklardan hangisini talep ettiği açıklattırılarak seçimlik hakkın niteliği itibariyle tazminatın belirlenmesi için Mahkeme kararı bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde yukarıda yazılı şekilde karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının sair temyiz itirazları reddedilip davacı lehine maddi tazminat yönünden bozulan ilk kararda hükmedilen ve davalı tarafından temyiz edilmemekle davacı lehine usuli kazanılmış hak doğuran itibar tazminatına ve ilk kararın hüküm fıkrasının 4 üncü bendinde yazılı "Davalı eylemlerinin menine, imar, ihtal, ihraç, stoklanması, satış ve pazarlanması, ilam, reklam, katalog ve diğer benzeri basılı kağıtlarda kullanılmasının durdurulması ve yasaklanmasına, hükmün ilanına," ilişkin karar verilmesi gerekirken, itibar tazminatının ve belirtilen diğer taleplerinin reddi doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bend uyarınca Mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/180, Karar No: 2014/13919, Tarih: 01.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/180 E.  ,  2014/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2007/303-2013/147

E.. D.. ile A.. D.. aralarındaki alacak davasının kabulüne dair Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.03.2013 gün ve 303/147 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.07.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat F.. K.. geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı E.. İ.. vekili, davacının davalı ve F.. N..D..'nın evlatlığı olduğunu, F..N..in 1998 yılında öldüğünü, geriye mirasçı olarak davacı ile davalının kaldığını, murisi öldüğünde üzerine kayıtlı birçok gayrimenkul ile kooperatif hisseleri vesair mal varlığı bıraktığını, ancak murisin ölümünden sonra davalının davacıya karşı iyi davranmadığını, evden kovduğunu, davacının 18 yaşına gelmeden önce de murisin tüm malvarlıklarını peyderpey bir kısmı muvazaalı bir kısmı da gerçek satışlarla elden çıkartıp, paraya çevirip bu satıştan elde ettiği bedeli kendisine ait banka hesaplarına ve gizli kasalara yatırdığını, davalı tarafın bu satış ve devirlerden yaklaşık olarak 3-4 milyon TL gelir elde etmesine rağmen davacının miras paylarını kendisine vermediğini, istediğinde ise evden kovduğunu, davalı tarafın son olarak Beykoz İlçesi Akbaba Köyü ..parselde kayıtlı taşınmazı davacının reşit olmasından 10 gün önce muvazaalı olarak tapuda devir ve intikal ettirdiğinin öğrenildiğini, davacının herhangi bir işte çalışmadığını, hayatını idame ettirmekte zorlandığını, geçimini eş ve komşularının yardımı ile sağladığını açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak muvazaalı yollarla satıp paraya çevirdiği malların satış günü rayiç bedellerinin tespiti ile davacının miras payına düşen 3/4 nispetindeki payı tutarının gayrimenkullerinin ve kooperatif hisselerinin satış ve devir tarihlerinden itibaren 100.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, daha sonra 06.03.2013 tarihinde taleplerini 22.335,04 TL daha artırarak 122.335,04 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı A.. Ş..vekili, eşi ile sağlığında eşinin yeğeni E.. İ..’yi evlat edindiklerini, eşinin ölümünden sonra da davacıya iyi baktığını, ancak gerçek anne ve babasının olumsuz etkilerinin davacıyı hırçın ve başarısız duruma soktuğunu, 1998-1999 yılında ÖIşık Lisesi 5. sınıfta okurken özel ders aldırdığını, durumu nedeniyle psikolojik destek verildiğini, 1999-2000 yılında başarısızlığından dolayı Koşuyolu'nda başka okula verilip servisle gidip geldiğini, 2000-2001 öğretim yılında okula yakın olmak için Koşuyolu Örnek sitesine taşınılıp davacı için özel ders aldırılmaya devam edildiğini, 2002 yılında Özel Marmara Radyo Televizyon Gazetecilik Meslek Lisesi'ne kayıt edildiğini, oldukça hareketli ve enerjik olan davacının çok istediği binicilik sporuna gittiğini, İngilizce ve Matematik dersleri için de harcamalar yapıldığını, 2005-2006 öğretim yılında babasının bütün fedakarlıklarına rağmen okuldan kaçıp babası ve ailenin diğer fertleri tarafından engellenemez hale geldiğini, 2006 yılında davacının evden kaçarak evlendiğini, babasının kabul etmemesine rağmen kızının düğününe katılarak hediyelerini taktığını, davalının davacı ve eşine Koşuyolu Örnek sitesindeki daireyi eşyaları ile birlikte tahsis etmesine rağmen davacının tüm eşyaları satması, davalının arabasının anahtarını gizlice alıp bilgisayarı ve 3.000 TL parayı yine gizlice habersizce alması sonucu davalının Koşuyolundaki bu daireyi kapattığını, açılan davayı kabul etmediğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 30.10.2012 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davasının kabulü ile 122.335,04 TL alacağın 26.250 TL'sına 10.05.2005 tarihinden, 67.500 TL'sına 07.10.2005 tarihinden, 28.585,04 TL’sına 01.05.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi, dosya kapsamı ve yapılan açıklamalara göre davacının talebi TMK’nun 352, 363. maddelerinde yer alan çocuk mallarının korunmasına ilişkin hükümlere, velayet hakkına sahip olan davalının aykırı davranması sebebine dayalı, velinin, dürüstlük kurallarına aykırı olarak başkasına devrettiği malvarlığı sebebiyle alacak isteğine ilişkin olup, Türk Medeni Kanunu'nun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından kaynaklanmaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4/1. maddesi gereğince Aile Mahkemesi görevlidir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınır. Bu açıklama karşısında Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, görev hususu nazara alınmaksızın yazılı gerekçeyle davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa yönelen temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2.208,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20271, Karar No: 2022/6446, Tarih: 18.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20271 E.  ,  2022/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : VAN Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2020 tarihli 2019/201 esas ve 2020/158 sayılı kararı

b) İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istekleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1- Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından "ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanunun 81.maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3.maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infazına" ibaresinin çıkarılarak yerine "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde "...iptal edilen hususlar" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEKLERİNİN ESASTAN REDDİNE,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde "...iptal edilen hususlar" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEKLERİNİN ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18.05.2022 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

22.4.2019 tarihli Olay Tutanağına göre, aynı gün saat 12.30 sularında İran’dan Türkiye’ye giriş yapmak üzere Kapıköy Gümrük Kapısına gelen İran vatandaşı ... isimli şahsın pasaport işlemlerini müteakiben, x-ray taramasında şahsın valizinde şüpheli yoğunluk tespit edilmesi üzerine yapılan kontrolde, zulalanmış vaziyette uyuşturucu olduğu değerlendirilen madde bulunduğu görülmüş, sonrasında yapılan detaylı arama neticesinde daralı ağırlığı 2099 gram gelen afyon sakızı ele geçirilmiştir.

Yürütülen soruşturma sonucunda sanık hakkında açılan kamu davasına istinaden yapılan yargılama sonucunda, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.8.2020 tarihli kararıyla, adı geçen sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçundan dolayı TCK’nın 188/1 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına hükmolunmuş; Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.8.2020 tarihli kararıyla sanık ile müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Olay tutanağı ile diğer belgeler incelendiğinde, sanığın Türkiye’ye giriş yaparken gümrük işlemleri sırasında x-ray noktasında valizinin aranması sonucunda uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, görevlilerin müdahalesi nedeniyle sanığın gümrükten geçiş yapamadığı ve valizindeki uyuşturucu maddeleri ülkeye sokamadığı, dolayısıyla sanığın işlediği uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçunun tamamlanmadığı ve teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmaktadır.

İthal “uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin maddeten, Türkiye’nin siyasi sınırlarının her hangi bir yerinden sokulması” (Erman/Özek’ten aktaran: Birsen Elmas, Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara 2020, s. 63) olarak tanımlanmakla birlikte,