muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/75, Karar No: 2019/8746, Tarih: 05.11.2019

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ... davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 ve 3 nolu bendleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

“1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,”,

“3-Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca belirlenen 1.980 TL maktu vekalet ücreti ile davacı tarafından yapılan 110,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan gider avansının istek halinde davacıya iadesine, davalı tarafça yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,” bendlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 2.037’er TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1132, Karar No: 2019/6301, Tarih: 02.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1132 E.  ,  2019/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen işlem olan 23/12/2014 tarihli mahkumiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4864, Karar No: 2019/1590, Tarih: 13.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4864 E.  ,  2019/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nin 86/1-3-e, 87/1-d, 29, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın katılan ...’a yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan kurum vekilinin sanık hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanık ... ile tanıklar Seda ve Emine’nin eğlenmek için suç yeri olan birahaneye gittikleri, sanığın ve tanıkların oturdukları masanın yakınındaki bir masada çıkartılan hesabın fazla olduğunu düşünen müşteriler ile işletme çalışanları arasında tartışma çıktığı, tanık Seda’nın “niye bağırıyorsunuz, biz buraya eğlenmeye geldik, bağırmayın” diye tepki gösterdiği, katılan ...’ın tanık Seda’ya “sen bağırma, seninle alakalı değil” diye karşılık vermesi üzerine katılan ... ile tanık Seda arasında kavga çıktığı, tanık Emine ve sanık ...’in bu kavgada tanık Seda’nın yanında yer aldıkları, işletme sahibi tanık Tolga’nın kurusıkı tabancasıyla havaya iki el ateş etmesi üzerine tarafların ayrıldıkları, sanık ... ile tanıklar Emine, Seda ve Tolga’nın merdivenlerden inerek dışarı çıktıkları, tanık Seda’nın içeride kalan ceketini almak için sanık ... ile tanık Emine’nin yeniden içeriye dönmek için merdivenleri çıkmaya başladıkları esnada merdivenlerden inen katılan ... ile karşılaştıkları, meydana gelmesinde ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı tespit edilemeyen katılan ... ile sanık ... arasında çıkan kavgada, sanığın elindeki bıçakla katılanı batın sol üst kadranda batına nafiz ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde ve batın sol ön alt kadran, ön aksiller hat SİAS superior ve sağ uyluk bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde 4 bıçak darbesiyle yaraladığı, sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde sol elinden ve sağ dirseğinden yaralandığı, katılan ...’ın bu yaraların etkisiyle yere düştüğü esnada tanık Emin’in müdahalesi üzerine kavganın sona erdiği anlaşılan olayda,

Suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgelerinin mahiyeti, darbe sayısı, engel hal bulunması, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgelerinin mahiyeti, darbe sayısı, engel hal bulunması, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan Kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/03/2019 gününde heyetimizden Başkan ... ve Üye ...'in suç vasfına yönelik karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek sebep ve husumet bulunmaması, mağdurun orada bulunan eşya kutularını sanığa fırlatması üzerine, kavga esnasında sanığın hedef gözetmeksizin mağdurun vücudunun alt kısmına rastgele bıçağı hafifçe girecek şekilde savurması, bıçak yaralarından üçünün yumuşak doku seyirli olması, sadece bir darbenin mideyi hafifçe yaralaması, engel hal bulunmadığı halde sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi gözetildiğinde, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu kanaatine varıldığından sayın çoğunluğun yerel mahkemenin hükmünün bozulmasına yönelik kararına katılmamaktayız.

... ...

Muhalif Başkan Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2010/8488, Karar No: 2012/11025, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8488 E.  ,  2012/11025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2009 tarih ve 2007/186-2009/316 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.06.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının taraflar arasında imzalanan 31.05.2006 tarihli sözleşmeye göre müvekkilince çıkarılacak olan kasedinin masraflarını karşılayacağını, sözleşmede ile radyo reklamlarının davalıya ait olduğunun, kasedin stüdyo çalışması bittikten iki ay sonra piyasaya çıkacağının kararlaştırıldığını, yapacağı masraflar için davalıya 9.000 YTL müvekkilince ödendiğini, sözleşmedeki taahhütlerin yerine getirilmemesi halinde davalının 18.000 YTL ödemeyi taahhüt ettiğini, sözleşmeden doğan tüm edimlerin müvekkilince yerine getirilmesine rağmen davalının hiç bir yükümünü yerine getirmediğini, stüdyo çalışmalarını kalitesiz yaptığını, hedef kitlenin Anadolu olmasına rağmen kaset gönderilmediğini, sözleşmede öngörülen 500 kasedin müvekkile teslim edilmediğini, kasetler için bandrol alınmadığını, herhangi bir reklamın yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 1.500- TL'nin, ıslah dilekçesi ile de 18.750,00 YTL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borçlarını tam ve eksiksiz olarak ifa ettiğini, promosyan çalışmalarının genel seçimlerin ve kış sezonunun yaklaşmış olması, alım gücünün düşmesi nedeniyle işin niteliği gereği beklemeye alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalının 31.05.2006 tarihli sözleşme ile borçlandığı edimi yerine getirmediği, davacının, sözleşme ile kararlaştırılan 18.000 YTL cezai şartı isteme şartının gerçekleştiği, toplam faiz alacağının 2.250,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hükmedilen miktarın davalının ekonomik mahvına neden olmayacağının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 927,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27847, Karar No: 2014/14771, Tarih: 12.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27847 E.  ,  2014/14771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/178553

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2011

NUMARASI : 2009/345 (E) ve 2011/10 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

1- G..-S.. İnşaat Harfiyat ve Petrol Ürünleri Ltd. Şti. sorumlusu olan sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın arkadaşı olan E.. Ş..’nin iş bulma amacıyla kendisinden kimlik fotokopisini aldığını, bunun dışında bu şirkette hiç çalışmadığını, Gaziantep’e hiçbir zaman gitmediğini savunması karşısında; savunmada geçen ve vergi tekniği raporunda şirketin yüzde beş hissesine sahip olduğu anlaşılan E.. Ş.. ile sanıktan önce şirket müdürü olan M.. A..’ın açık kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık olarak dinlenilmeleri, şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname ve şirkete ait belgeler temin edilip yazı ve imza incelemesi yaptırılması, vergi dairesinden şirkete ait faturaları kullanan mükelleflerin bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunması halinde yetkili temsilcileri dinlenilerek faturaları kimden aldıklarının, kiminle ticari ilişki içinde bulunduklarının sorulması, sanık ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına suç tarihinde iş ve işlemlerde bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

Defterdarlık mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak sahte fatura düzenlemek suçlarından her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tüm eylemlerin tek suç oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde tek hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26825, Karar No: 2015/25640, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26825 E.  ,  2015/25640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1326, Karar No: 2020/2765, Tarih: 17.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1326 E.  ,  2020/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula veya dersaneye göndermesinin ve Bankasya'daki mutad bankacılık işlemlerinin müsnet suç yönünden delil veya örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ... kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ... tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2111, Karar No: 2010/6215, Tarih: 22.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2111 E.  ,  2010/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ...'ın 08.03.2007 tarihinde ... Köyünde babası ... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediğinin zabıta araştırması yapılmak suretiyle tespit edilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14018, Karar No: 2014/16750, Tarih: 08.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14018 E.  ,  2014/16750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/125204

Mahkemesi : İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 03/10/2011

Numarası : 2009/782-2011/757

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 16.12.1992 tarih ve 4273 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilmesine karar verilen İstanbul ili, F.. ilçesi, .. ada, .. sayılı parselde bulunan K.. İ.. Camii'nin imamı olan sanık tarafından, izin alınmadan kalem işlerinin yer aldığı duvarlarının boyanarak kalem işlerinin üzerinin kapatıldığı, taban ahşabının sökülüp döşemenin yenilendiği, çatı kiremitlerinin yenilendiği, dış cephenin onarılıp verniklendiği ve kalorifer tesisatı döşendiği, tüm bu uygulamalar için sanığın izin almadığı, İstanbul 4 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu görevlilerince düzenlenen 07.11.2008 tarihli rapordan, Vakıflar Genel Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 24.06.2009 tarihli rapordan ve olay yeri keşfine iştirak eden Sanat Tarihçi ve İnşaat Mühendislerinden alınan 22.12.2010 tarihli rapordan anlaşılacağı üzere, yapılan uygulamaların ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan alınacak izin ve uygun bulunacak projeler doğrultusunda yapılabileceği, uygulamaların fiziki ve inşai müdahale niteliğinde olduğu, bu nedenlerle tescilli kültür varlığı olduğunu bildiği camiide esaslı tadilat niteliğindeki inşai faaliyetleri için izin almayan sanığın suçunun sabit olduğu anlaşılmakla;

Üzerinde müdahale gerçekleştirilen taşınmazın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında tescilli kültür varlığı olması nedeniyle taşınmazda izinsiz ya da izin kapsamı dışında yapılan her türlü inşai faaliyetin suç oluşturacağı, bu bakımdan müdahalenin binanın içinde ya da dışında gerçekleştirilmesinin önem arz etmediği, bu kapsamda tescile esas bilgi ve belgeler getirtilerek, izinsiz yapılan tadilatın yapının tescil edilmesine neden olan kriterlere uygun olup olmadığının, yapıya ait orjinal dokuya uyum sağlayıp sağlamadığının, tescilli kültür varlığında zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, olay yerinde yeniden keşif icra edilerek, sanık tarafından izinsiz yaptırılan