muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12113, Karar No: 2018/5810, Tarih: 04.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12113 E.  ,  2018/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 27.10.2012 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde, davalının kullandığı aracın davacıların içerisinde bulunduğu minibüse arkadan çarpması sonucu, davacılarda değişik oranlarda iş gücü kaybı meydana geldiğini, müvekkillerinin manevi olarak yıprandıklarını, yapılan tedaviler neticesinde bir kısım müvekkillerinde daimi iş gücü kaybı meydana geldiğini, bu olay nedeni ile müvekkillerinde oluşan manevi zararın kısmen de olsa telafisi amacı ile, davacı ... yönünden 40.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 30.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 15.000,00 TL manevi tazminatın ve davacı ... yönünden de 15.000,00 TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren yasal faizle davalıdan tahsili ile davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’a, 3.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’a, 3.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’a, 2.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...’a, 2.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...’a olay tarihi olan 27.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 996,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/744, Karar No: 2021/2623, Tarih: 08.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/744 E.  ,  2021/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/03/2018 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/05/2018 günlü karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine dair verilen 10/12/2020 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair karar verildiği, davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince davacının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-a-4 uyarınca kaldırılarak davanın görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; hükmün davalı vekilince temyiz edildiği görülmektedir. Bölge Adliye Mahkemesi’nin ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak yeniden inceleme yapılmak üzere dosyanıın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair kararı HMK 353 maddesi kapsamında kesin olarak verilen kararlardan olup temyizi mümkün değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 08/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23477, Karar No: 2017/13353, Tarih: 11.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23477 E.  ,  2017/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazın .... Belediyesinin 13/06/2014 gün 2935 sayılı yazısı ve .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/172 Esas sayılı dosyasında dava konusu taşınmaza bitişik 262 parsel sayılı taşınmaza arsa vasfı ile değer biçilmiş olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmaza tarım arazisi olarak değer biçilmesi doğru değildir.

Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünde

sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre,

2)Davalıya ödenmesine karar verilen ve davacı idarece iş bu dosyada bloke edilmiş olan fark bedele yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4398, Karar No: 2022/13066, Tarih: 22.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4398 E.  ,  2022/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrili adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMK’nın 298. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında mağdur ...’na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3-Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçlarından TCK’nın 142/2-h, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezalarının verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçlarından TCK’nın 142/2-h, 35 ve 62. maddelerin uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen kararların temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanık müdafiinin 27/12/2019 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen süre tutum dilekçesi verdiği ve gerekçeli kararın 11/02/2020 tarihinde tebliği üzerine CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek bir dilekçe sunmadığının anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17320, Karar No: 2012/37843, Tarih: 11.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17320 E.  ,  2012/37843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şejlong koymak, restaurant, market, oturma yeri ve gölgelik yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmaığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, evrak üzerinde yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11434, Karar No: 2012/7165, Tarih: 02.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11434 E.  ,  2012/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1)Sanık ...:

1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılması

2)Sanık ...:

a)1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılması

b)2001 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için: Beraat

1-Sanık ...'un UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 06.10.2011 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 28.09.2007 tarihinde öldüğü gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiği anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak anılan sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizlerine gelince:

a)5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan suçlardan kurulan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

b)5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 22.12.2001'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8839, Karar No: 2008/10156, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8839 E.  ,  2008/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil, mümkün değilse zeytin ağaçlarının ve mahsul bedelinin tahsili istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; temliken tescil isteminin ve mahsul bedeli isteminin reddine, ağaç bedellerinin tahsili isteminin kısmen kabulüne dair verilen 11.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve temyize cevap yoluyla davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 15.09.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1091, Karar No: 2010/2389, Tarih: 15.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1091 E.  ,  2010/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...,.... ile ...'i yaralamaktan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/07/2008 gün ve 301/272 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ı yaralama suçundan kurulan hükümlerde, doğrudan verilen para cezası miktar bakımından kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'i hayati tehlike geçirecek şekilde bıçakla yaralama suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca belirlenerek, 86/3-e. maddesine göre artırım yapıldıktan sonra, 87/1-d, son maddesi uyarınca ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde doğrudan TCK.nun 87/1-d, son maddesi uyarınca ceza tayini yasaya aykırı ise de;sanık hakkında TCK.nun 86/1,86/3-e ve 87/1-d,son maddeleri uyarınca uygulama yapılması halinde de 5 yıldan daha az bir hapis cezasına hükmedilemeyeceğinden, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle doğrudan TCK.nun 87/1-d, son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası verilmesi sonuca etkili görülmemiş ve bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdurlar ..., ... ve ...'i yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdurlar ... ve ...'i yaralama suçlarının niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikte indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'i yaralama suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının diğer temyiz itirazlarına gelince;

A)Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'i yaralama suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Mağdur ve yakınlarının sanığı hırsızlıkla suçlamaları üzerine aralarında tartışmanın başladığı, kalabalık grubun sanığın üzerine yürümesi nedeniyle tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında hareketli bir ortamda sanığın bıçağını çekip rastgele sallayarak hayati bölgelerini hedef almadan mağdur ...'i üç yerinden bıçakla yaraladığı, mani hal bulunmamasına rağmen eylemini sürdürmediği anlaşılmakla, suç vasfı yaralama niteliğinde olduğundan, mağdurdaki yara yerleri ve yaraların niteliğide dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılarak yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek adam öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Kabule görede;

Mağdurdaki bıçak yaralarından iki adedinin yüzeysel olduğu, bir adedinin batına nafiz olduğu, hayati tehlike yarattığı anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK.nun 35. maddenin uygulanması sırasında, yaraların sayısı, yer ve niteliklerine göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, hiç yaralanma meydana gelmemiş gibi en alt sınırdan uygulama yapılması,

b)Tahrik hükmü uygulanırken, uygulama maddesinin kararda gösterilmemesi

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 15.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1611, Karar No: 2022/867, Tarih: 08.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1611 E.  ,  2022/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddi kararına karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen başvurunun esastan reddine ilişkin karar süresi içinde davacı tarafça duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak saptanan 08.02.2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ...′nin davaya konu 4 no.lu parselini mirastan mal kaçırmak amacıyla davalı damadına temlik ettiğini ileri sürerek mirasçılar adına tapu iptali-tescile karar verilmesini istemişler, aşamada terekeye atanan temsilci vasıtasıyla davayı sürdürmüşlerdir.

II. CEVAP

Davalı, temlikin gerçek olduğunu, muvazaa bulunmadığını, mirasbırakanın hem borçlarının ödendiğini hem de bakım ihtiyacının karşılandığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22/05/2019 tarihli ve 2014/720 Esas, 2019/319 Karar sayılı kararında; muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı taraf, davada dayandığı iddialarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03/03/2020 tarihli ve 2019/1627 Esas, 2020/316 Karar sayılı kararında; davalının bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığı, bunun aksi kabul edilse dahi mirasbırakanın bakımını üstlenen kızı Fatma'nın eşi olan davalıya minnet duygusu ile temliki gerçekleştirdiği, bu hususun tanık beyanlarıyla da doğrulandığı, temlikteki gerçek irade ve amacın mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı gerekçe gösterilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafça temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı taraf, dava süresince ileri sürdüğü iddialarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve mirasçılar adına tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk