muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15, Karar No: 2024/1917, Tarih: 08.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/15 E.  ,  2024/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/4 E., 2023/334 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 13.10.2022 tarihli ilâmı ile kararın ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde müdür olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin haftanın altı günü 07.30-22.30 saatleri arasında olduğunu, genel tatillerde çalışmasının devam ettiğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ile ... ... ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, davacının mağaza müdürü olup kendi çalışma saatlerini belirlediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2016 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde fazla çalışmaların ücrete dâhil olduğunun belirlendiği, davacının çalışma koşullarını kendisinin belirlemediği, davacının fazla çalışma ücreti ile ... ... ve genel tatil ücretinin ödenmediğini tanık beyanlarıyla ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 13.09.2017 tarihli kararı ile davacı tanığı H.Ö'nün mobil güvenlik görevlisi olarak çalışmakta olup davacının çalışma saatlerini bilebilecek konumda olduğu, işyerinde çalışanları denetleyen bölge müdürü bulunduğu bu nedenle davacının kendi çalışma şartlarını belirleyen bir çalışan olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 29.....2020 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların 2010-2014 tarihleri arasına ilişkin olduğu ancak davalı tarafça tanık ile davacının 2012-2014 yılları arasında aynı bölge çalıştıklarını beyan ettiği bu nedenle tanık ile davacının hangi tarihlerde aynı bölgede çalıştıkları araştırıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 25.05.2022 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.10.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 29.....2020 tarihli bozma ilâmında açıkça gerekirse davacı tanığının yeniden dinlenmesi gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece bozma öncesi dinlenen davacı tanığı H.Ö'nün yeniden dinlenmesi isabetli ise de bozma öncesinde dinlenmeyen S.Ö'nün bozma sonrası tanık olarak dinlenmesinin bozma ilâmına aykırı olduğu, davacı tanığı H.Ö'nün beyanları dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiği buna göre davacı tanığı H.Ö. ile davacının 01.11.2012-14.08.2014 tarihleri arasında aynı bölgede çalışmalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında Mahkemece fazla çalışma ücretinin bu dönemle sınırlı olmak üzere hesaplanması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti 01.11.2012-14.08.2014 tarihleri arasındaki dönem yönünden hesaplanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının haftalık 36 saat fazla çalışma yaptığının tanık beyanları ile ispatlandığını, Mahkemece olması gerekenden daha az fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının haftalık 36 saat fazla çalışma yaptığının tanık beyanları ile ispatlandığını, Mahkemece olması gerekenden daha az fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; hükme esas alınan davacı tanığının davalı Şirket çalışanı olmadığını, tanık beyanı dikkate alınmaksızın karar verildiğini, tanığın hangi dönemlerde çalıştığına ilişkin kurum kayıtlarının incelenmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2077, Karar No: 2011/4544, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2077 E.  ,  2011/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, belediye ya da mücavir alan içinde yer alıp almadığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 210 ada 18 parsel sayılı ve emsal alınan 164 ada 11 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2010 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

3-Dava konusu taşınmazın 07.05.2010, emsal alınan taşınmazın ise 31.12.2007 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşlerse bunlara ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsine göre rayiç değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden,

Getirtildikten ve alınacak cevap yazıları dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2289, Karar No: 2008/3930, Tarih: 27.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2289 E.  ,  2008/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalı adına kayıtlı olan 181 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp; kıyıda kalan kısmının tapusunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın 10 m2'lik bölümün uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanan kıyı-kenar çizgisinin içerisinde kaldığı ve bu tür yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitine esas alınan tapu kaydının; "Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.07.1977 tarih 368-394 sayılı ve Hazinenin de taraf olduğu 7360 m2'lik yer için tesis edilen tescil ilamına dayalı olarak" 09.09.1977 tarih ve 121 sayılı tapu kaydı ile tesis edildiği, ayrıca, yol fazlası olan 290 m2 yerinde "idari yolla" belediye adına oluşturulan 23.07.1974 tarih ve 45 nolu tapu kapsamında kaldığı bu taşınmazların 27.12.1979 tarihinde tevhit ve ifraz işlemlerine tabu tutularak tedavül görmesiyle oluşan tapu kayıtlarından olduğu; öte yandan, dava konusu taşınmazın bir bölümünün 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mahkemece, saptanan kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. O halde, davacı Hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Davalının temyizine gelince; gerçekten de davalının dayanağını teşkil eden 09.09.1977 tarih ve 121 sayılı tapu kaydının tescil ilamı ile oluştuğu sabittir.

Bilindiği üzere; maddi anlamda kesin hüküm, yargısal (kazai) kararlara tanınan yasal gerçeklik (hakikat) vasfıdır. Bu vasıf yargısal (kazai) kararların gerçeğe (hakikata) uygun olarak verildiğinin kabul edilmesini zorunlu kılar. Kesin hüküm kuralı, haklı ve adil kararların korunması yanında, kişiler arasındaki çekişmelerin sonsuza dek davam etmesini önlemek, toplumun istikrar ve düzenini sağlamak, hukukun ve yargının güvenirliğini korumak amacıylada kabul edilmiştir.Bütün yasal yollar kapandıktan ve verilen hüküm kesinleştikten sonra, aynı davanın tekrar yargı önüne getirilmesi, toplumda sonu gelmeyen çekişmelere, huzursuzluklara, istikrarsızlıklara, kazanılmış hakların her zaman ortadan kaldırılabileceği endişesine neden olur. Çelişkili kararların çıkmasına sebebiyet verir. Bu itibarla, tarafları, mevzuu ve sebebi aynı olan Devletin iştiraki, hakimin tarafsız araştırması ve iradesi ile kurulan, tüm yasal yollardan geçmek suretiyle; diğer bir anlatımla şekli yönüylede kesinleşen önceki hükmün korunmasında kamunun büyük yararı bulunmaktadır.

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237.maddesinde düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı gibi, mahkemece kendiliğinden (resen) gözönünde tutulur.Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Somut olaya gelince, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde davalıların tapu kaydının oluşum şeklinin nedeni üzerinde durularak bir değerlendirme ve irdeleme yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılarak tespit dayanağı tapunun ilk tesislerinden olan 09.09.1977 tarih ve 121 sayılı kaydın eki tescil krokisinin yerinde uygulanması, çekişmeli taşınmazın tescil krokisi kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması, kroki kapsamında kaldığının saptanması halinde kesin hükmün oluştuğu gözetilerek davanın reddedilmesi, aksi halde kabul kararı verilmesi gerekirken, değinilen yön gözardı edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9283, Karar No: 2025/2385, Tarih: 11.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/9283 E.  ,  2025/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/593 E., 2023/983 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (3 kez), 86/3-a (3 kez), 125/1 (3 kez), 43, 62 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 5 ay 18 gün ve 2 ay 16 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2023 tarihli ve 2023/593 Esas, 2023/983 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 gün ve 2024/98265 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2023 tarihli ve 2023/9365 esas sayılı iddianamesi ile sanığın, resmi nikahlı eşi olan müştekiye karşı üç kez basit kasten yaralama, bir kez silahla kasten basit yaralama iddiası ile kamu davası açılmasına rağmen, sanık hakkında silahla kasten basit yaralama suçundan hüküm kurulmamasında,

2. Mahkemesince sanığın hakaret suçunu zincirleme şekilde işlediği kabul edilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmasına rağmen, üç kez mahkumiyetine karar verilerek yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1 Numaralı İstem Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay’ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay’ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi gerekmektedir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi gerekmektedir.

İncelenen somut olayda; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. 2. cümle, 86/3-a,86/3-e uyarınca açılan davadan hüküm kurulmadığı ancak açılmış dava hakkında mahkemesince zamanaşımı süresi içinde her zaman hüküm kurulabileceği anlaşıldığından, bu aşamada kanun yararına bozma yoluyla incelenmesi olanaklı görülmemiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2 Numaralı İstem Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde;

(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/06/2005-5377 S.K./6.mad) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır. Şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

İncelenen somut olayda; Sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında değişik zamanlarda şikayetçiye hakaret etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/1., 43/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği ve iddianamede de sanığın hakaret suçundan bir kez cezalandırılıp 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması talep edildiği gözetilmeden 3 kez cezalandırılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1 Numaralı İstem Yönünden

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kasten yaralama suçu yönünden yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2 Numaralı İstem Yönünden

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hakaret suçundan sanık hakkında Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2023 tarihli ve 2023/593 Esas, 2023/983 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, hakaret suçundan kurulan hükmün 1.2.3.4. Bentlerinden "(AYRI AYRI ÜÇER KEZ)" ibaresinin çıkarılmasına

İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9110, Karar No: 2013/10149, Tarih: 18.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9110 E.  ,  2013/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine; kayden maliki olduğu 887 parsel sayılı taşınmaza davalının ev yapmak ve meyve ağaçları dikmek sureyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteklerinde bulunmuştur..

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının çekişmeli taşınmazın tamamına yönelik el atmasının önlenmesine, üzerinde bulunan ev ve eklentileri ile meyve ağaçlarının kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... 'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.008,96.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/555, Karar No: 2015/15532, Tarih: 16.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/555 E.  ,  2015/15532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2014/140-2014/108

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu . Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 1 ve 14 parsel sayılı 132612.37 ve 5614.41 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, 101 ada 1, 103 ada 1 ve 107 ada 23 parsel sayılı 832863.69, 1333704.75 ve 526471.79 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla tescil edilmiştir. Davacı ...., tapu kaydına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...., çekişmeli 101 ada 1, 102 ada 1, 14, 103 ada 1 ve 107 ada 23 parsel sayılı taşınmazların, tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davanın, davacının babası Yusuf Çelebi mirasçıları adına tescil istemine ilişkin olduğu belirtilerek davacı tarafa kendisi dışındaki mirasçıların davaya katılımını sağlaması veya miras şirketine temsilci tayin edilmesi için verilen kesin süre içinde dava koşulunun sağlanmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Davacı, dava dilekçesinde dava konusu her bir taşınmaz için farklı farklı birden fazla tapu kaydına dayanmış ve ekinde tapu senedi örnekleri sunmuştur. Mahkemece Tapu Müdürlüğünden dayanılan tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilip, nihai kayıtların malikinin kim ya da kimler olduğu incelenmeden ve kayıt malikinin davacının murisi olduğu belirlenmeden yorum yoluyla tüm mirasçılar adına tescil istendiği gerekçesiyle hüküm kurulmuştur. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, dava dilekçesine ekli tapu kayıtları getirtilip, aynı taşınmaz için birden çok kayda dayanıldığının saptanması halinde hangi tapu kaydına dayanıldığı davacıya sorulup, kesin olarak belirlenmeli; bundan sonra kayıtların davacının murisine mi ait olduğu, yoksa davacının paylı ya da müstakil olarak adına kayıtlı taşınmazlar mı olduğu belirlenip, bunun sonucuna göre değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı .... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.