muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/747, Karar No: 2016/1905, Tarih: 28.03.2016

Bu durumda mahkemece, şikayetçi avukatların 14. İcra Müdürlüğü'nün 2014/7360 ve 7361 E. Sayılı dosyalarına konu vekâlet ücretlerinin, Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi uyarınca şikayetçi avukatların çalışması sonucunda, müvekkil yararına, ilam gereğince tahsil edilecek para üzerinde rüçhan (imtiyaz) hakkı bulunduğu, şikayet olunan Ankara Seğmenler Vergi Dairesi'nin ilk sıradaki alacaklı ile iştirake şikayet etmemesi nedeniyle alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun'un 21/2. maddesinin ikinci cümlesindeki alacaklardan olmadığının kabulü gerektiği, 3. İcra Mahkemesi'nce haciz işlemiyle ilgili icra memur işlemine şikayet üzerine karar verildiği, diğer anlatımla, işbu sıra cetveline şikayet ile ilgili kesin hüküm bulunmadığı, işbu şikayetin sıraya yönelik olduğu, yeni yapılacak sıra cetvelinin tebliği üzerine şikayet olunanlarca vekalet ücretinin Avukatlık Kanunu'nun 174/2. maddesi uyarınca haklı azil nedeniyle doğmadığı ileri sürülerek, sıra cetveline itiraz davası açılabileceği, bu aşamada azlin haksız olduğunun şikayetçilerce ileri sürülmesinin mahkemenin görevini etkileyemeyeceği ve sonuca bir etkisinin bulunmadığı gözetilerek, öncelikle şikayetçi avukatların rüçhanlı avukatlık ücretlerinin ayrılması, kalan paranın birinci sırada yer alan haciz sahibi şikayet olunan İnş. San. ve Tic. A.Ş ile Ankara Seğmenler Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçede belirtilerek, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, şikayetçi avukatların dayandığı vekalet ücreti alacağının esas ve miktarı ile ilgili itirazların yeni yapılacak sıra cetvelinin tebliği üzerine şikayet olunanlarca süresinde asliye hukuk mahkemesinde açılacak sıra cetveline itiraz davasında çözümleneceği, işbu şikayetin sadece sıraya ilişkin olduğu ve miktara ilişkin bir itiraz içermediği gözden kaçırılarak, yazılı şekilde, yanılgılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

.../...

S.6

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçiler yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2499, Karar No: 2011/5381, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2499 E.  ,  2011/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2006 gün ve 2005/1095 Esas, 2006/163 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 17.04.2006 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13313, Karar No: 2013/12610, Tarih: 10.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13313 E.  ,  2013/12610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Katılan vekilinin hükmü yasal süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17985, Karar No: 2009/18495, Tarih: 11.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17985 E.  ,  2009/18495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 29.06.2009 gün ve 2009/7991-10853 sayılı ilamıyla onama kararı verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Budaklı Köyü 131 ada 95, 120, 122 ve 142, 129 ada 27 parsel sayılı sırasıyla 3942,90 m2, 1111,21 m2, 263,42 m2, 6310,97 m2, 1909,29 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 142 parsel belgesizden ham ... niteliği ile Hazine, diğer parseller belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 120 parsel bahçe niteliğiyle 3/4 hissesi ..., 1/4 hissesi ..., 129 ada 27 parsel iki katlı ev ve bahçesi niteliği ile ...'a, 131 ada 95 parsel bağ niteliği ile ... ...'a, 131 ada 122 parsel ise çeşme niteliği ile Budaklı Köyü Tüzelkişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların kendisine ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, 131 ada 120, 122, 142 ve 129 ada 27 sayılı parseller yönünden davanın reddine, parsellerin tespit gibi tesciline, 131 ada 95 sayılı parselin tespitinin iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline, 142 sayılı parselin orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından 142 parsele yönelik, davacı ... tarafından 120, 122, 27 ve 142 sayılı parsellere yönelik olarak temyiz edilmekle Dairece onanmıştır. Bu kez, davacı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) Davacı ...'in dava konusu 181 ada 27, 122 ve 142 sayılı parsellere yönelik karar düzeltme istemi yönünden;

Dairemiz kararı karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygun olduğundan, davacı ...'in 131 ada 27, 122 ve 142 sayılı parsellere yönelik karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2) Davacı ...'in dava konusu 131 ada 120 sayılı parsele ilişkin karar düzeltme istemine gelince;

Dava konusu 131 ada 120 sayılı parsel, belgesizden 3/4 payı ..., 1/4 payı ... adına tespit edilmiş; davacı ...'in açtığı dava mahkemece, davacının dayandığı Haziran 1945 tarih 7 nolu tapunun 131 ada 120 sayılı parsele uyduğu, bilirkişi ve tanıklar zeminin davacıya, üzerindeki cevizlerin ise davalı ...'ya ait olduklarını bildirmişlerse de, tespit tanıklarının beyanlarından ... ile davacının tespit sırasında 3402 Sayılı Yasanın 13/B-a maddesi gereğince aralarında anlaşmış oldukları nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve tespit tanıkları, davacının taşınmazı ceviz dikmesi için davalı ...'a verdiğini, ...'un da 20 yıl önce cevizleri diktiğini ve 20 yıldır cevizleri yarı yarıya paylaştıklarını, yörede ortakçılık adı verilen bu adet gereği arazinin mülkiyeti veren tarafta kaldığını, dikilen ağaçların ise yarı yarıya paylaşıldığını, tespit tanıkları ayrıca tespit sırasında davacı ... tanığın birlikte bulunduğunu ve tespitteki bu şekli ile anlaştıklarını açıklamışlardır.

Dava konusu taşınmazın davacının dayandığı tapu kaydı kapsamında bulunduğu mahkemenin de kabulündedir. Tapulu taşınmazlar, kural olarak kayıt sahibi veya mirasçıları adına tespit edilir. 3402 Sayılı Yasanın 13/B-a maddesinde ise, kayıt maliki veya mirasçıların kadastro teknisyenleri huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına tespit edileceği belirtilmiştir. Kadastro teknisyenlerinin muvafakatta bulunan kimselerin beyanlarını kadastro tutanağına geçirip kendilerine imzalatmaları gerekir. Yine aynı Yasanın 13/son fıkrasında da noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlediği satış vaadi senedi teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılır denilmiştir.

Somut olayda; 3402 Sayılı Yasanın 13/B-a ve 13/son maddelerinde sözü edilen kadastro teknisyenleri tarafından muvafakatları alınarak beyanlarını kadastro tutanağına geçirdikleri imzalı anlaşmaları bulunmadığı gibi, yine noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlenen satış vaadi senedi de bulunmamaktadır. 3402 Sayılı Yasanın 13/B-a ve son maddesindeki koşulları oluştuğundan söz edilemez. Bu nedenlerle, davacı gerçek kişinin davasının kabulüne, taşınmazın davacı adına tesciline, üzerindeki ceviz ağaçları davalı ... tarafından dikildiğinden, ziraat bilirkişi raporunda belirtilen ceviz ağaçlarının ... tarfından dikildiği konusunda 3402 Sayılı Yasanın 19. Maddesi gereğince muhdesat şerhi verilmelidir. Mahkemece anılan yönler gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz ve Dairece hükmün onanması maddi yanılgı niteliğindedir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.'nın 440. Maddesinde yazılı hallerden hiç birine uymayan davacı ...'in 131 ada 27, 122 ve 142 sayılı parsellere yönelik karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

2) İkinci bentte açıklanan nedenlerle; davacı ...'in karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairenin 29.06.2009 gün ve 2009/7991 - 10853 sayılı onama kararının 131 ada 120 sayılı parsele yönelik KALDIRILMASINA, mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 11.12.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1587, Karar No: 2023/17058, Tarih: 11.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/1587 E.  ,  2023/17058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2022/185 Esas ve 2022/451 Karar sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından vekalet ücreti verilmesi yönünden yapılan talebin kabulüne, katılan lehine 5.100,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli, 2022/185 Esas ve 2022/451 Karar sayılı ek kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarih ve KYB-2023/16313 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11/10/2021 tarihli ve 2021/20495 esas, 2021/15262 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, "..Mahkemece hüküm kurulduktan sonra yargılamadan el çekmiş olacağı, bu aşamadan sonra ek kararla yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine hükmedilmesinin ceza muhakemesinin yüzyüzelik ilkesi sebebiyle hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2020 tarihli ve 2019/422 esas, 2020/192 sayılı ek kararın CMK'nın 309 uncu maddesi uyarınca BOZULMASINA, ek karardaki vekalet ücretine ilişkin hükmün iptaline,." şeklindeki açıklamaya nazaran,

Dosya kapsamına göre, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli kararının kesin olarak verildiği, katılan vekilinin 22/04/2022 tarihli dilekçesi ile talepte bulunması üzerine mahkemesince 29/04/2022 tarihli ek karar ile vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla, kararın kesinleşmesinden sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

B. İnceleme konusu dosyada, Yerel Mahkemenin 21.04.2022 tarihli karar ile dosyada karar verdikten sonra kararda değişiklik yapamayacağı, bu nedenle katılan vekilinin talebi üzerine mahkemece vekalet ücreti verilmesine ilişkin 29.04.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bir hükme yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulması mümkün olmadığından bu husustaki istem yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18780, Karar No: 2016/7170, Tarih: 06.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18780 E.  ,  2016/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2013/255-2014/411

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz, kesilen ağaçlar bedeli ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz, kesilen ağaçlar bedeli ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaza bilirkişi raporunda değer biçmeye esas alınan Şeker pancarı, buğday ve soğanın veriminin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünce gönderilen Alaca İlçesi 2012 yılı maliyet cetvelinde gösterilmeden ve bu kararda İlçe Tarım Müdürlüğü verileri getirtilerek kontrol edilmeden ortalama verimlerden düşük alınması ve hasat dönemi kilogram satış fiyatı ile dekar başına üretim giderleri yönünden 2013 resmi verileri getirtilip rapor denetlenmeden karar verilmesi,

2) Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın ortalama net gelir hesabında 3 yıllık münavebe uygulandığına göre, esas alınan ürünlerin net geliri toplamının üçe bölünmesi suretiyle ortalama net gelirin tespiti gerekirken bölme işlemi yapılmadan üç yıllık toplam net gelir üzerinden değerlendirme yapılması suretiyle bedel tespiti,

3) El atılan kısımda olup da yol yapım çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazda kavak ve söğüt ağaçlarının kesildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı vekilince 200 adet kavağın, davalı idare vekilinin dilekçesine göre ise 30 adet kavağın kesildiği beyan edilmiş bilirkişi raporunda ise el atılan alanda davacının iddia ettiği kadar kavak ve söğüt bulunamayacağı da belirtilmiş olması karşısında bu çelişki giderilmeden davacının beyanına göre hesaplama yapılması doğru değildir.

Bu durumda, tarafların beyanları da dikkate alınarak dava konusu taşınmazın idarece el atılan kısmında kaç adet ağaç olduğu, cinsleri ve el atma tarihindeki yaşlarına ilişkin olarak taraflara her tür delille kanıtlama imkanı verilip, gerekirse dikim aralıkları tespit edilerek fen bilirkişisinden bu konularda ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden ve ayrıca ağaçların yaş ve cinsine göre değerlerinin tespiti için 2013 yılı resmi, verileri getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verilmesi,

4) 6001 sayılı K.. M.. Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun uyarınca davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4) 6001 sayılı K.. M.. Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun uyarınca davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)Kamulaştırmasız el atma bedeli için maktu ve ayrı, ecrimisil için ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş ise de ;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekalet ücretine kamulaştırmasız el atma bedeli ve ecrimisilin toplamı üzerinden hükmedilmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda, açıklanan nedenlerle, hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10673, Karar No: 2021/1598, Tarih: 17.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10673 E.  ,  2021/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kiracı olduğu taşınmazın davalı kiraya veren tarafından diğer müteahhit davalıya yıktırıldığını, müvekkilinin işyeri yıkılınca gelir kaybına uğradığını, müzikli restaurant için müzisyenler ile sözleşme yapıldığını ve müzisyenlerin cezai şart için ihtarname gönderdiğini belirterek müzisyenlerin talep ettiği 42.000 TL, yıkılan bina bedeli 35.000 TL, gelir kaybı olarak şimdilik 1.000 TL olmak üzere toplam 78.000 TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kiracının mevcut haliyle taşınmazı kiraladığını, işyerlerinin kaçak olduğunu, davacının işyerini kendisinin boşalttığını ve davacıya yeni yer tahsis ettiklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bina hakkında yıkım kararı olduğu, davacının gelir kaybını ve müzisyenlere ceza ödediği hususunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın temyizi üzerine, Dairemizin 09.02.2017 tarihli ve 2017/3425 E., 2017/1052 K. sayılı ilamı ile; "1- ... davacı vekilinin bina bedeline yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin gelir kaybına ve müzisyenlerin talep ettiği cezai şarta yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Sözleşmenin haksız feshi durumunda kiracı, kiraya verenden kâr kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilecektir. Ancak kâr kaybının hesabında kiracının benzer koşullarla bir işyerini kiralaması için gereken makul süre tespit edilip bu süre içindeki kiracının mahrum kaldığı kârının belirlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, iki taraflı sözleşmelerin karşı tarafça haksız feshedildiği hallerde Borçlar Kanununun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kâr kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen Borçlar Kanununun 325. maddesi hükmünde gösterilen kesinti yönteminin uygulanması gerekir. Bu yönteme göre kâr kaybı, sözleşme ifa ile bitse idi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden yapması gereken bilcümle zorunlu harcama kalemleri ile sözleşme süresinden evvel feshedildiğinden süresinden evvel fesih nedeniyle sağladığı yani tasarruf ettiği haklar ve yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarları toplamı indirilerek bulunur. Elde edilecek fark miktara da net kâr denilir. Bu yönteme uygun kâr kaybı zararı hesaplanırken davacının davalıya ödemesi gereken kira paraları da elbette davacının yapması zorunlu giderler içindedir.

Bu durumda mahkemece davalıların, davacıya yeni bir yer tahsis edildiğine ve halen taşınmazda faaliyette bulunduğuna dair savunması üzerinde de durularak yukarıda açıklanan ilkeler ışığında davacının gelir kaybı talebinin incelenerek bir karar verilmesi gerekir.

Öte yandan davacı işyerinde çalışacak müzisyenler için sözleşme yaptığını ve işyerinin yıkılması nedeniyle müzisyenler tarafından kendisinden cezai şart istendiğini belirttiğine göre mahkemece bu konu üzerinde de durularak davacının bir ödeme yapıp yapmadığı davalı tarafın kusuru ile oluşan bir zararın olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; davalı şirket yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulü ile davacının vergi beyannameleri gereği aylık kazancının 353,78 TL olduğu ve benzer koşullarda bir iş yerinin yeniden çalıştırılabilmesi süresinin 3 ay olduğu gerekçesiyle talep gibi 1.000 TL kâr kaybı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacının kâr kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak dosya, inşaat mühendisi bilirkişiye tevdi edilmiş, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından davacı kiracının aynı nitelikte bir işletmeyi benzer koşullarla 3 aylık bir süre içerisinde yeniden kiralayabileceği, kâr kaybı hesabının ise uzmanlık alanı dışında kalması nedeniyle hesaplanamadığı belirtilmiştir. Mahkemece, kâr kaybının hesaplanması amacıyla bu defa dosya mali müşavir bilirkişisine tevdi edilmiş, mali müşavir bilirkişi ise davacı kiracının ortalama yıllık vergi beyannamelerinin incelenmesi neticesinde aylık kâr kaybının 353,78 TL olabileceğini belirtmiştir.