muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22940, Karar No: 2017/27666, Tarih: 30.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22940 E.  ,  2017/27666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonar dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10/10/2011 - 13/06/2013 tarihleri arasında mikser şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, sundukları cevap dilekçesinde davacının talep ettiği alacakları hak etmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı ve davacının fazla mesai yaptığı iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle fazla mesai alacağı talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık mevcuttur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; bordroda tahakkuku yapılan ve banka aracılığıyla ödenen fazla mesai bulunduğu gerekçesiyle 2011 yılının Aralık ayı ile 2012 yılının Ocak, Şubat ve Mart ayları dönemi için fazla mesai alacağı hesaplanmamıştır. Ancak ücret bordroları imzasız olduğundan tanık beyanlarına göre fazla mesai ücreti belinlenmeli, bankayla ödenen fazla mesai ücreti miktarı mahsup edilerek varsa bakiyesi hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Yine bilirkişi raporunda kış dönemi için davacıya sefer primi ödendiği gerekçesiyle fazla mesai ücreti hesaplanmamış ise de davacının sefer primi almış olması sabit ücret üzerinden hak ettiği fazla mesai alacağını ortadan kaldırmaz. Anılan dönem için de çalışma saatlerine göre fazla mesai süresi belirlenerek sabit ücret üzerinden fazla mesai ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9977, Karar No: 2014/9069, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9977 E.  ,  2014/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. Fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28.11.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8456, Karar No: 2022/19559, Tarih: 23.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8456 E.  ,  2022/19559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP'tan ve dosya üzerinden yapılan incelemede, nüfus kayıt örneğine göre katılan ...’nun 19/04/2020 tarihinde öldüğü mahkemece tespit edilip, müteveffanın mirasçılarının duruşmadan haberdar edildiği, müteveffa ...mirasçıları tarafından verilen vekaletnameleri sunan Av.... ve Av. ...’nun duruşmalara katıldığı ve kararı temyiz ettikleri, mahkemece müteveffa ... hakkında daha önceden verilen katılma kararının hükümsüz kaldığı gözetilmeden, Av. ...’nun katılan ... vekili olarak duruşma tutanaklarında belirtilip, mütevaffa ...mirasçıları yönünden davaya katılma hususunda herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 243. ve 237/2. maddeleri uyarınca müteveffa ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nun davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizin 23/12/2020 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen mahkemenin 18/06/2015 tarihli kararında sanık hakkında katılanlar ... ve ...’na yönelik zincirleme suretle mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 43/2-1, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilip, bozma üzerine 29/11/2021 tarihli kararda, sanık hakkında katılan ...’ya yönelik dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-c, 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis ile müteveffa ... mirasçıları katılanlara yönelik dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-c, 62. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 3 ay hapis cezalarının, yalnızca 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının infaz edilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Müteveffa ...’nun 19/04/2020 tarihinde ölmesi nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı gözetilmeden, hüküm fıkrasının “3. No’lu” bendinde mütaveffa ... mirasçıları katılanlar yerine yazılı şekilde katılan ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

2- Müteveffa ...’nun 19/04/2020 tarihinde ölmesi nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı gözetilmeden, hüküm fıkrasının “3. No’lu” bendinde mütaveffa ... mirasçıları katılanlar yerine yazılı şekilde katılan ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiileri ile müteveffa ... mirasçıları katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından “2-ı. No’lu” bendi çıkarıltılarak yerine “Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan hükmolunan 10 ay hapis ve 1 yıl 3 ay hapis cezalarının, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi ile; hüküm fıkrasının “3. No’lu” bendindeki “Katılan ...” ibareleri çıkartılarak yerine “müteveffa ... mirasçıları olan katılanlar” ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10216, Karar No: 2009/9931, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10216 E.  ,  2009/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 17.549 YTL borcun 9.689,33 YTL'sinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1- 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun 112. maddesine 03.07.2003 tarihinde 4917 sayılı Yasa ile eklenen 5.maddesinde “Türk Silahlı Kuvvetleri’nden her ne şekilde olursa olsun mecburî hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar (Türk Silahlı Kuvvetleri’nde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malûlü olarak Türk Silahlı Kuvvetleri’nden ayrılanlar hariç), her yıl kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askerî öğrenci, subay ve astsubay naspedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanunî faizi ile birlikte tazminat olarak öderler. Öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarının hangi unsurlardan oluşacağı ve tahsiline ilişkin usul ve esaslar; Millî Savunma, İçişleri ve Maliye Bakanlıkları tarafından müştereken yürürlüğe konulacak yönetmelikte belirlenir” denilmektedir. Yasanın uygulanmasını gösteren ve 17.12.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelik’in 5. maddesinde ise, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malulü olarak ayrılanlar hariç olmak üzere her ne şekilde olursa olsun mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar ile ilgili maliyet hesabında; Öğrencilik dönemine ait 3 Eylül 1985 tarihli ve 18857 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Askerî Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümleri uygulanarak yapılacak hesaplamada; yiyecek, giyim-kuşam, öğrenci harçlıkları, kitap-kırtasiye,

vize-diploma-sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım giderleri, ilaç-tedavi giderleri, barındırma, askerî liseler hazırlık sınıfları yabancı dil eğitimleri, atış, personel ve amortisman giderleri ile görmüş olduğu kurs masraflarının dikkate alınacağı açıklanmış; aynı yönetmeliğin 6. maddesinin (b) fıkrasında masrafların yapıldığı yıl esas alınarak, ayrıldığı ve ilişiğinin kesildiği tarihe kadar kanuni faizi hesaplanarak tazminat hesabı yapılacağı belirtilmiştir.

vize-diploma-sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım giderleri, ilaç-tedavi giderleri, barındırma, askerî liseler hazırlık sınıfları yabancı dil eğitimleri, atış, personel ve amortisman giderleri ile görmüş olduğu kurs masraflarının dikkate alınacağı açıklanmış; aynı yönetmeliğin 6. maddesinin (b) fıkrasında masrafların yapıldığı yıl esas alınarak, ayrıldığı ve ilişiğinin kesildiği tarihe kadar kanuni faizi hesaplanarak tazminat hesabı yapılacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı 30.8.2003 tarihinde astsubay naspedilerek Türk Silahlı Kuvvetlerinde göreve başlamış ve 6.12.2007 tarihinde de resen emekli edilmiştir.Bu sebeple davacı astsubay nasbedilmekle öğrenciliği dönemine ilişkin olarak ilgili okul komutanlığına vermiş olduğu yüklenme senedi hükümleri sona ereceğinden borcunun 926 sayılı Yasanın 112.maddesi ve ilgili Yönetmelik hükümlerine göre tespiti gerekir. Bu durumda; mahkemece davacının, yukarda belirtilen yasa ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca; öğrencilik dönemine ilişkin olarak adına yapılan masrafların tamamından sorumlu tutulması gerekirken, yüklenme senedinde bulunmadığı gerekçesiyle bakım-onarım, personel ve amortisman giderlerinin hesaplamaya dahil edilmemesi ve böylece eksik tazminat hesaplanması,

2- Davacıya Teknik Okullar Yetiştirme masrafı 9.9.2002-30.8.2003 tarihleri arasında yapılmıştır. Bu sebeple bu kalem masrafın faizinin başlangıç tarihi 3.8.2003 olarak alınmalı iken daha sonraki 24.3.2006 tarihinden itibaren faiz hesabı yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8249, Karar No: 2019/5600, Tarih: 07.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8249 E.  ,  2019/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.04.2019 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... ve vekili Av. ... geldi. Diğer davalı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ile davalı ... ve vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, müvekkilinin borçlu davalı Şura Mühendislik Ltd.Şti'den inşaat aşamasında olan yerden bağımsız bölüm satın alarak bedelini ödemesine rağmen, dairenin tesliminin yapılmadığından hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığını, dava konusu taşınmazını 28.07.2011 tarihinde davalı ...'e sattığını, satışın gerçek olmadığını inşaata borçlu şirketin devam ettiğini belirterek, bu tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, satışın gerçek olduğunu, müvekkilinin taşınmazı raiç bedelden aldığını ve mal kaçırma amacı olmadığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket temsilcisi, yaptığı sitenin kaba inşaatı bitmeden borçlarını ödeme güçlüğü içine düştüğünü, bu sırada dava dışı Doğu Petrol şirketine olan borçlarını da ödeyemeyince taşınmazı mevcut hali ile anılan şirketin sahibi Mehmet'e devrettiğini, satışın alacaklıları zarara uğratmak amacı ile yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapuda 350.000,00 TL bedel ile satışının yapılmasına rağmen tasarruf tarihi (28/07/2011) itibariyle toplam değerinin 1.008.918,78 TL olduğu satış bedeli ile gerçek değerler arasında bariz fark bulunduğu, tapuda yazılı bedeller dışında başka bedel ödendiği de geçerli bir belge ile ispat edilmediği, bedel farkı nedeniyle İİK'nun 278. maddesi uyarınca tasarrufların iptale tabi olduğu, ayrıca davalı şirket ile diğer davalı arasında süregelen iş ilişkisi bulunduğu, daha önce yapılan inşaat işlerinde de satış görüşmelerinin davalı şirket temsilcisi Mehmet Abi ile yapılmasına rağmen tapuların benzer şekilde diğer davalı tarafından alıcılara devredildiği, yine davaya konu taşınmazın devrinden sonra da inşaat faaliyetlerinin davalı şirket tarafından sürdürüldüğü tanık anlatımlarıyla da sabit olduğu, diğer davalı ...'in davalı şirketin içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastını bildiği veya bilmesi gerektiği, borçlularından mal kaçırma ve hakkında yapılmakta olan icra takibinden kurtulma amaçlı hareket ettiğini bilmemesinin mümkün görünmediğinden yapılan tasarrufun İİK'nun 280. maddesi gereğince de iptali gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve dava konusu taşınmaz üzerindeki 700.000,00 TL ipotek bedeli dikkate alındığında ivazlar arasında bedel farkı olmadığından mahkemenin bu yönde yaptığı tesbit yerinde olmamakla birlikte, davalılar arasında iptali istenilen satıştan önce devam eden ticari ilişkilerinin bulunduğu taraflarında kabulünde olup üçüncü kişinin borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve alacaklılarını ızrar kastını bilebilecek şahıslardan olduğu, buna göre İİK'nun 280. maddesi gereğince yapılan değerlendirme yerinde olduğu gibi, davalıların bu satışın alacağa mahsuben yapıldığı yönündeki kabulleri dikkate alındığında, İİK'nun

279/2-2 maddesine göre ödemenin mutad ödeme aracı ile yapılmadığından satışın batıl olması nedeni ile tasarrufun bu gerekçe ile de iptali gerektiğinden, karar sonuç itibari ile doğru olup davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.005,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 07/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11392, Karar No: 2016/3037, Tarih: 24.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11392 E.  ,  2016/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ...Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2013/526-2015/217

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bulunan cari hesap ilişkisi nedeniyle müvekkilinin davalıdan alacaklı olduğunu, ödenmeyen alacak için ... İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyasından icra takibini başlattıklarını, davalının takibe ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan 3.660 takım ve sonrasında 5 takım ilavesi ile toplam 3.665 takım ürün siparişi verdiğini ve bu ürünlerin teslim alındığını, davacı tarafından dava konusu 16.11.2011 tarihli ... seri numaralı 85.791,90 TL bedelli faturanın teslim edilmediği halde 95 takım için fazladan fatura düzenlenmiş olduğunu, bu faturaya ait ...nolu sevk irsaliyesinin eksik takımlar için ihtirazi kayıt konularak imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının, dava konusu faturada belirtilen malların bir kısmının kendisine teslim edilmediğine ilişkin savunmasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ : Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalının davacı yanca gönderilmiş olan tüm faturaları ihtirazi kayıt koymaksızın ticari kayıtlarına işlediğinin kendisince sunulan 04.11.2013 havale tarihli belge ekindeki ticari kayıtlarından anlaşılmış bulunmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.