muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3515, Karar No: 2014/19739, Tarih: 14.10.2014

Davalı ... Hazinesinin bu konuda aleyhine açılan tazminat davaları ile ilgili herhangi bir arşiv kaydı veya bilişim sistemleri üzerinden oluşturulmuş bir veri tabanı bulunmadığından, konuya ilişkin temyiz incelemesi yapan dairemizce, aynı yıl içinde aynı hukuksal nedenlerle açılan mükerrer tazminat davalarının bulunduğu da tespit edilmiş olup, bunlara örnek olarak; 12.CD, 16.12.2013/25273-29105 ve 25.3.2013/2459-538 sayılı ilamları gösterilebilir.

Yine aynı şekilde, beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar tebliğ edilmesine rağmen bu kararlara kesinleşme şerhleri verilmesi gözardı edilmekte, unutulmakta ve daha sonra bu tebligat parçaları çeşitli nedenlerle dosyadan çıkarılmaktadır. Dolayısıyla, uygulamada beraat kararları ile ilgili sağlıklı bir kesinleştirme işlemi yapılmadığı görülmektedir. Açıklanan nedenlerle bu hakkın kullanılmasının hukuki olarak sınırlandırılması yapılırken, hak kayıplarını önlemeye yönelik bir yolun bulunması da zorunluluk arzetmektedir. Somut olayda da buna benzer bir durum söz konusu olup, karar sonrası kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın tebliğine ilişkin tebligat parçaları dosya içinde bulunmamaktadır. Bu durumda da ya tebligat parçaları sonradan dosyadan çıkarılmış veya karar sonrası tebliğ işlemi hiç yapılmadığı algısı doğmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile kanun koyucu kişilere tanıdığı hakların belli sınırlar içinde kullanılmasını istemiş, hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiç bir şekilde korunmayacağını belirtmiştir.

Sonuç olarak, bu yöndeki hakların sağlıklı bir şekilde öne sürülmesi ve çözüme kavuşturulması için süre sınırlamasının yapılması ve bu hususun meri mevzuat nazara alınarak bir çözüme kavuşturulmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Buna göre;

1- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanunu'nun 47/5.maddesi, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için, başvuru yollarının tüketildiği tarihten, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren 30 gün içinde yapılmasını,

2- İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 35.maddesine göre de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bireysel başvuruda iç hukuk yollarıyla nihai kararın verilmesinden itibaren 6 aylık süre içinde başvuru yapılmasını,

3- 818 sayılı (Mülga) Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 72. maddesi haksız fiiller için açılacak tazminat davasının her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağını,

2- İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 35.maddesine göre de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bireysel başvuruda iç hukuk yollarıyla nihai kararın verilmesinden itibaren 6 aylık süre içinde başvuru yapılmasını,

3- 818 sayılı (Mülga) Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 72. maddesi haksız fiiller için açılacak tazminat davasının her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağını,

4-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde ilgili idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri ve öngörülen 60 günlük sürede davaların açmalarını,

5-2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 39. maddesinde ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrayacağını, öngörmüş ayrıca Adalet Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı ile Bağlı Kuruluşlar Arşiv Yönetmeliğinde beraatle sonuçlanan dosyalar için birim arşivinde saklanma süresi beş yıl olarak öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere yasal mevzuatlarda hak aranma ile ilgili çeşitli süreler öngörülmüş ve bu süreler de en uzun olan süre Borçlar Kanunu ve İcra İflas Kanununda öngörülen 10 yıllık hak arama süreleridir. Kanaatimizce en uzun olan bu süreler nazara alınarak, bir sonuca varılması gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, 466 sayılı Kanun kapsamında görülen tazminat davalarında:

1-C.G.K'nın 06.05.2014/141-229 sayılı kararında belirtildiği gibi beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren 3 ay içinde tazminat davalarının açılması,

2-Bunun yanında, kararlar Yazı İşleri Yönetmeliğine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş ve kesinleştirme işlemleri yapılmamış yada kesinleştiği tespit edilmemiş ise, tazminat davalarının karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla bir süre geçtiğinde, somut olayın, tarafların ve davanın özelliği de nazara alınmak suretiyle süresi içinde açılmadığının kabulü gerekmektedir.

Davaya konu olay açısından baktığımızda; davacılar hakkında verilen 1993 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usulüne uygun olarak kesinleştirildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmamış ve karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davaların reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin eksik incelemeye ve davanın süresinde açıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, davaların reddine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1331, Karar No: 2023/2690, Tarih: 16.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1331 E.  ,  2023/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/96 E., 2016/516 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade - Onama

I - Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/96 Esas, 2016/516 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında Türbe Camiine yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II- Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Verilen Mahkûmiyet Kararı ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Kararları Yönünden

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1 maddesi gereği suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen, gerekçeli kararın tebliği üzerine temyiz başvurusunda bulunan şikâyetçi ... vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A- Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Kararları Yönünden

A- Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Kararları Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ...'ın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddeleri gereğince öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddeleri gereği 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı süresini kesen son işlemin suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 10.05.2016 tarihi olduğu ve sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/96 Esas, 2016/516 Karar sayılı kararına yönelik ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararların, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

B- Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Verilen Mahkûmiyet Kararı ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Kararları Yönünden

Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233. ve 234. maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/96 Esas, 2016/516 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafîî ve şikâyetçi ... vekilinin temyiz istekleri yukarıda açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/582, Karar No: 2006/2102, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/582 E.  ,  2006/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemi ile açılmıştır. Davaya konu taşınmaz ... Köyünde olup 1175 parsel numarası ile ... ... adına 3.3.1983 tarihinde kadastro yolu ile tesbit ve tescil edilmiştir. Davalı ...'de taşınmazın bulunduğu köyde ikamet etmektedir. Dava dilekçesinde adres olarak ... Köyü gösterilmiştir. Yerel bilirkişi ve tanıklar 10 yıla aşkın süredir taşınmazın davacı elinde olduğunu açıklamıştır. Dayanılan satış vaadi sözleşmesi yasanın öngördüğü biçimde düzenlenmiş ve tesbit edilen satış değeri de davacı tarafça ödendiğinden davacıya temlik isteme hakkını verir netilektedir. Teslimin yapılmış olduğu davacı zilyetliği ile de sabittir. Sonradan aynı taşınmazın tapuda satış yolu ile davalı eline geçmesi tek başına davanın reddine yeterli sayılmaz.

Davalı ... taşınmazın bulunduğu köyde ikamet eden kişi olduğuna göre, davacının zilyetliğinin satış vaadi sözleşmesine dayalı olduğunu bilebilecek durumdadır. Bu olguyu bilmediği yolundaki savunmasını kanıtlaması gerekir. Davalı ... keşifte dinlenen tanık beyanlarına göre bu olguyu bilmediği konusunu kanıtlayamamıştır. Davalının satın alırken iyiniyetli olduğu kanıtlanamadığına göre davanın kabulüne karar verilecek yerde aksine düşünce ile davanın reddi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10532, Karar No: 2014/17724, Tarih: 17.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10532 E.  ,  2014/17724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/01/2014 tarih ve 2013/122-2014/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Nakliyat ... Sigorta Poliçesi ile sigortalanan dava dışı sigortalıya ait emtianın Gebze'den Hollanda'ya nakliyesi sırasında hasarlandığını, müvekkili şirket tarafından sigortalıya hasar tazminatı ödendiğini, taşıma işini üstlenen davalının zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 7.325,00 TL'nin 28.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile sigortalı arasında yapılan taşıma anlaşması gereğince emtianın yükleme ve istifleme işlerinin sigortalı şirketin çalışanları tarafından yapıldığı, yapılan yüklemenin fazla tonajlı ve yanlış olduğu, bu hususun sigortalıya bildirilmesine rağmen sigortalı firmanın gerekli önlemleri almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, emtianın araç içine hatalı istiflendiği, bağlama, sabitlemenin iyi yapılıp yapılmadığı ve yüklemenin dava dışı sigortalı tarafından yapıldığına dair bir belge bulunmadığı, meydana gelen hasarın CMR 17/4'de belirtilenlerin hiçbirinin kapsamına girmediği, davalının meydana gelen hasar nedeniyle üst taşıyıcı olarak sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hasarın taşıma sırasında meydana geldiğinin kanıtlanmış bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 374,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25736, Karar No: 2015/10651, Tarih: 09.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/25736 E.  ,  2015/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda suça konu araziyi, kardeşi ...'den 25.000 TL karşılığında 2005 yılında haricen satın aldığı ve bu tarihten itibaren de kullandığına dair beyanı, usule uygun olarak dinlenen tanıklar ..., ... ve ...'in, sanığın söz konusu yeri ...'den satın aldığı ve arazi üzerinde tasarrufta bulunduğuna dair açıklamaları ile sanığın söz konusu araziye kestane ağacı diktiği, bu ağaçların bakımıyla birlikte ticaretini yaptığı ve anılan hususun müşteki tarafından da teyit edildiği sabit olan eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı gerekçe ile hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4159, Karar No: 2010/4591, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4159 E.  ,  2010/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Köyü 594, 595, 598, 599, 600, 730, 731 ve 732 sayılı parsellerin bulunduğu yerin 4753 Sayılı Yasaya göre yapılan toprak tevzii sırasında 28 ada 2 sayılı tevzi parseli içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; ... Köyü 28 ada 2 sayılı toprak tevzi parseline ait belirtmelik tutanaklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden araştırılarak getirtilmesi,

2) ... Köyü Haziran 1937/16, Haziran 1962/142, Eylül 1962/38 numaralı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle birlikte kadastroda revizyon gördükleri parsel numaraları da belirtilmiş olarak yerel tapu idaresi ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden ayrı ayrı getirtilmesi,

3) Çekişmeli taşınmazların güney sınırındaki ... Köyü 596 ve 597 sayılı parsellerin güneyi ve kuzeyde Taşgelik yolundan sonra gelen yerin kadastro sırasında hangi köy sınırları içinde kaldığı belirlenerek o köylere ait çekişmeli taşınmazlarla kenarlaştırılmış kadastro pafta örneğinin ve bu paftalara göre çekişmeli taşınmazların güney ve kuzey sınırındaki en yakın komşu parseller belirlenerek, bu parsellerin kadastro tutanak suretleri ile dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilmesi,

4) ... Köyünde 1995 yılına kadar orman kadastrosu yapılmadığı dosya kapsamından bellidir. Ancak; 1995 yılından sonra yapılmış bir orman kadastro çalışması varsa buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

5) 3 numaralı bentte ... kadastro paftaları getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 06/04/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4259, Karar No: 2024/8419, Tarih: 23.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4259 E.  ,  2024/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanığın 18.10.2023 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanığın 05.02.2024 tarihinde vermiş olduğu ek temyiz dilekçesinin süresinde ve gerekçeli olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/1022 Esas, 2023/1320 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/710, Karar No: 2012/8109, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/710 E.  ,  2012/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza restaurant, iskele, su sporları alanı, yeşil alan, yürüyüş yolları, şemsiye ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.