muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14228, Karar No: 2018/17026, Tarih: 05.07.2018

1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120'nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000,00 TL ihbar tazminatı, 7.500,00 TL kıdem tazminatı, 2.500,00 TL ücret, 2.000,00 TL fazla mesai ve 500,00 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500,00 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000,00 TL'lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000,00 TL'lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500,00 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000,00 X 10/11 = 2.727,00 TL ihbar tazminatına, 3.000,00 X 1/11 = 273,00 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273,00 TL ihbar tazminatı, 227,00 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500,00 TL borcu kalmış olacaktır.

Davalının dava tarihinden önce ve dava tarihinden sonra 20.11.2009 tarihinde ödemeler yaptığı görülmüş, kayıtları sunulmuş olmakla, davalı ödeme sırasında açıkça hangi alacak için ödeme yaptığını belirtmemiş ve işçi tarafından da buna ilişkin bir makbuz gösterilmiş olmadığından mahsup işleminin Borçlar Kanunu'na göre ve muacceliyet sırasına göre yapılması gerekir. Buna göre, fesihten önce ödenmemiş ücret ve ücret benzeri işçilik alacakları, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar, işe başlatmama tazminatı, kıdem ve ihbar tazminatı şeklinde mahsup yapılması dosya içeriğine ve emsal dosyalara uygun düşecektir.

4-Ayrıca, davalının dava tarihinden önce ve dava tarihinden sonra 20.11.2009 tarihinde ödemeler yaptığı görülmüş olduğundan dava tarihinden önce ödenen tutarlar yönünden davanın reddine karar verilmeli, dava tarihinden sonra ödenen tutarlar yönünden ise talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilerek, avukatlık ücreti ve yargılama gideri buna ve yargılama sonunda hesaplanan miktarlara göre belirlenmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24929, Karar No: 2024/5688, Tarih: 23.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/24929 E.  ,  2024/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3442 E., 2019/1981 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, delil niteliğinde olmayan duyumsal imgelerin değerlendirilip hüküm verildiğine, köy ihtiyar heyeti üyeleri dinlenmeden karar verildiğine, sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde bir adet devrik ve bir adet dikili ağacın motorlu testereyle kesilerek taşındığının görülmesi üzerine traktör izlerinin takip edildiği ve cami yolunda yüklü olarak terk edilmiş halde görüldüğü ve aracın köy muhtarına ait olduğunun öğrenildiği, sanığın oğlunun babasının cami için emval naklederken hastalandığını ve hastaneye geldiklerini beyan etmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, devrik ağaçları kestiğini beyan etmiştir. Sonraki savunmasında ise cami için ağaç kesildiğini duyduğu için keşifte suçu kabul ettiğini, köylülerin kendi aracını alıp cami için ağaç kestiğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. Katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alucra Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16251, Karar No: 2010/12378, Tarih: 29.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16251 E.  ,  2010/12378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı, davalılar avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ayrı ayrı açtıkları ve sonradan birleştirilen davalarında, yüklenici olan davalılardan satın aldıkları dairelerinin bulunduğu binanın 17.8.1999 depreminde yıkıldığını ve evlerinin kullanılamaz hale geldiğini, bir kısım davacıların yakınlarının enkaz altında kalarak vefat ettiklerini, ayrıca eşyalarının da enkaz altında kaldığını, mahkemece yaptırılan tespitte binanın yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde inşa edildiğinin belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; asıl davanın davacılarından ...’in yıkılan evi için 20.000.00 YTL maddi tazminat ile ölen gelini ile torunları nedeniyle 90.000.00 TL manevi tazminat, ...’in ölen eşi nedeniyle 10.000.00 TL, ölen çocukları nedeniyle2.000.00 TL desdekten yoksun kalma tazminatı ile 90.000.00 TL manevi tazminat, 2004/86 esas sayılı dosya nedeniyle yıkılan ev için 30.000.00 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 1.000.00 YTL, 2004/88 esas sayılı dosyada; yıkılan ev nedeniyle 30.000.00 TL, eşinin ölümü nedeniyle 20.000.00 TL,çocuklarının ölümü nedeniyle 10.000.00 Er TLdesdekten yoksun kalma tazminatı, enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 1.000.00 YTL maddi tazminat ile 90.000.00 TL manevi tazminat, 2004/134, 136, 138, 145, 146 ve 237 esas sayıl dosyalarda; evlerinin yıkılması nedeniyle 30.000.00 TL, enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 1.000.00 TL, 2004/184 esassayılı dosyada; yıkılan ev nedeniyle 30.000.00 TL, eş ve çocuğunun ölümü nedeniyle 2.000.00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile toplam 120.000.00 TL manevi tazminat, 2004/191 esas sayılı dosyada; yıkalan ev nedeniyle 20.000.00 TL maddi tazminat, 2004/193 sayılı dosyada yıkılan ev nedeniyle 28.000.00TL ile enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 2.000.00 TL tazminat, 2004/234 sayılı dosyada; ev için 20.000.00 TL, eşyalar için 3.000.00 TL ve 2004/252 sayılı

2009/16251-2010/12378

dosyada; evin yıkılması ve eşyaların enkaz altında kalması nedeniyle toplam 40.000.00 TL maddi tazminat ile kızlarının ölümü nedeniyle 40.000.00 TL desdekten yoksun kalma tazminatı ile 20.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilesini istemişlerdir.

2009/16251-2010/12378

dosyada; evin yıkılması ve eşyaların enkaz altında kalması nedeniyle toplam 40.000.00 TL maddi tazminat ile kızlarının ölümü nedeniyle 40.000.00 TL desdekten yoksun kalma tazminatı ile 20.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilesini istemişlerdir.

Davalılar, binanın deprem yönetmeliğine uygun yapıldığını, fay hattı üzerinde bulunan binaların yıkıldığını, diğer binaların sağlam kaldığını, depremin mücbir sebep olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, B.K nun 43 maddesi gereğince hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile;

2004/80 esas sayılı dosyada; ... yönünden yıkılan ev nedeniyle 2.034.85 TL maddi, gelini ve torununun ölümü nedeniyle 11.000.00 TL manevi tazminatın, ... Yönünden eşinin ve çocuklarının ölümü nedeniyle toplam 33.493.82 TL desdekten yoksun kalma tazminatı ile 12.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/86 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.563.66 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 549.25 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/88 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.469.44 TL, enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 728.00 TL maddi tazminat ile eşinin ölümü nedeniyle 36.486.13TL, oğlu Emir’in ölümü nedeniyle 1.371.60 TL, kızı Burçin’in ölümü nedeniyle 7.309.26 TL dedekten yoksun kalma tazminatı ile 12.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine,

2004/134 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.563.66 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 689.00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/136 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.563.66 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 514.25 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/138 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.563.66 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/145 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.563.66 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/146 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.732.26 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 656.50 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/184 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.658.59TL maddi, M.Feza Moramollu yönünden eşinin ölümü nedeniyle 36.876.24TL

2009/16251-2010/12378

2004/146 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.732.26 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 656.50 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/184 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.658.59TL maddi, M.Feza Moramollu yönünden eşinin ölümü nedeniyle 36.876.24TL

2009/16251-2010/12378

Oğlunun ölümü nedeniyle 2.131.61 TL desdekten yoksun kalma tazminatı ile her bir davacı için ayrı ayrı 8.000.00 er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine,

2004/191 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.732.26 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine,

2004/193 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.732.26 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 506.73 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/234 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.274.64 TL ve enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 906.75 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/237 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 4.541.48 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine.

2004/252 esas sayılı dosyada; Yıkılan ev nedeniyle 2.732.26 TL, enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle 738.25 TL maddi tazminat ile kızlarının ölümü nedeniyle toplam 9.733.09 TL dedekten yoksun kalma tazminatı ile 8.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine,

karar verilmiş; hüküm, 2004/191 esas sayılı dosyanın davacısı ... ile 2004/193 esas sayılı dosyanın davacısı ... dışındaki davacılar ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1–Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

karar verilmiş; hüküm, 2004/191 esas sayılı dosyanın davacısı ... ile 2004/193 esas sayılı dosyanın davacısı ... dışındaki davacılar ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1–Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, davalı yükleniciler tarafından ayıplı olarak inşa edilen konutlarının 17.8.1999 depreminde yıkılmış olması nedeniyle kullanılamaz hale gelen konutları ile enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle maddi tazminat ve bir kısım davacıların yakınlarının depremde enkaz altında kalarak vefatı nedeniyle de desdekten yoksun kalma tazminatı isteğinde bulunmuşlardır. Mahkemece bilirkişi raporuna göre belirlenen ev ve eşyaların bedeli ile desdekten yoksun kalma tazminatından B.K. nun 43.maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de olayda hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir. Zira müteahhit satıcı davalılar davacılara karşı BK 217. maddesi delaletiyle aynı kanunun 194 maddesi gereğince “ satıcının ayıba karşı tekeffülü “ hükümlerine göre sorumlu olup, binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde oluşan davacı zararlarının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece aksine düşüncelerle hakkaniyet indiriminde bulunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2009/16251-2010/12378

3–Kararın hüküm kısmında 2004/252 esas sayılı dosya yönünden hüküm kurulurken ret ve kabule göre taraflar lehine hükmedilen vekalet ücretinin iki kez hükmedilmiş olması da ayrıca bozma nedenidir.

SNUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün kararı temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılan 9.610.00 TL. Kalan temyiz harcının davalılardan alınmasına, 29.9.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; satın alınan dairenin 1999 yılında meydana gelen deprem sonucu yıkılıp kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davası olup, mahkemece, bayındırlık birim fiyatlarıyla hesap yapılarak daire bedeli belirlenmiş, bu bedelden de % 35 indirim yapılmıştır. Belirlenen tazminat miktarından ayrıca % 35 oranında hakkaniyet indirimi yapılamayacağı yönündeki bozma gerekçesine aynen katılmaktayız. Ne var ki; mahkemece tazminat hesabı belirlenirken yıkılan dairenin bayındırlık birim fiyatlarına itibar edilmiş ve sayın çoğunluk tarafından bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmıştır. Oysa ki; Mahkemece rayiç bedel yerine bayındırlık birim fiyatlarının esas alınması kanımızca isabetli değildir. Şöyle ki;

Davacılar ile davalılar (asıl ve birleşen dosyada) arasında daire alım satım sözleşmesi olduğu dosyada bulunan tapu kayıt örneğinden anlaşılmaktadır. Öyle olunca uyuşmazlığa alım satımın yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanununun satım aktine ilişkin hükümleri ve Borçlar kanunu’nun 98. maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla Borçlar Kanunu’nun 41 ve 42. maddesi hükümleri

2009/16251-2010/12378

Uygulanarak uyuşmazlık çözülmelidir. Satım sözleşmesinin düzenlendiği tarih (tapuda devir) itibariyle 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

B.K.nun 217. maddesi, menkul satımına ilişkin hükümlerin kıyas yoluyla g.menkul satımında da uygulanacağını işaret etmiştir. Bu durumda BK.nun 194. maddesi gereğince satıcı bulunan davalı şirket ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca sorumludur. Esasen bu konuda gerek mahkeme gerekse dairemiz arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca zararın belirlenmesinde ise az yukarıda açıklandığı üzere yerel mahkemece hesaplama yapılırken bayındırlık birim fiyatları baz alınmıştır. Ne varki burada artık BK.nun 98/2. fıkrası uyarınca BK.nun 41 ve 42. maddeleri uygulanarak zarar miktarı belirlenmelidir.

B.K.nun 98. maddesinin 2. fıkrası; “haksız fiillerden mütevellit mesuliyete müteallik hükümler, kıyasen akde muhalif hareketlere de tatbik olunur.” Düzenlemesi uyarınca artık tazminat miktarı belirlenirken BK:nun 41 ve 42. maddelerinin gözetilmesi gerekir.

B.K.nun 98. maddesinin 2. fıkrası; “haksız fiillerden mütevellit mesuliyete müteallik hükümler, kıyasen akde muhalif hareketlere de tatbik olunur.” Düzenlemesi uyarınca artık tazminat miktarı belirlenirken BK:nun 41 ve 42. maddelerinin gözetilmesi gerekir.

BK.nun 41. maddesi uyarınca ; haksız filin doğabilmesi için diğer bir kimseye zarar ika edilmesi ve o fiili işleyenin de kusurlu bulunması gerekir. Yine zararın tazmin mükellefiyetinin doğması için de hakikaten bir zararın meydana gelmesi şarttır. Bu zararı ispat külfeti de elbette davacıdadır. Yine BK.nun 42. maddesi de zararın tayini başlığını taşımakta olup, “zararı ispat etme külfeti davcıya yüklenmiş, 2. fıkrasında ise zararın hakiki miktarının ispatı mümkün olmadığı takdirde hâkim halin mutad cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevkifan tayin eder” düzenlemesiyle, zarardan kastedilenin bir malın değerinde malikin iradesi zıddına meydana gelmiş eksilmeden ibarettir. Zararın gelecekte meydana gelebilecek bir çoğalmanın imkansız hale gelmesi veya bir kar mahrumiyeti de olabilir. (Senai Olgaç, Türk Borçlar Kanunu, 1969 baskı, sh. 271) Gerek BK.nun 41. maddesi gerekse 42. maddesinde kastedilen zarardan gerçek zarar olduğu anlaşılmaktadır. Aksini düşünmek gerek yasa koyucunun amacına gerekse genel hukuk prensiplerine aykırı olur. Yasalarımızda da ayıba karşı tekeffül davalarında zararın bayındırlık bakanlığı birim fiyatlarıyla hesaplanacağı yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi, yanlar arasında da böyle bir kararlaştırma olduğu iddia ve ispatlanmış değildir. Burada kastedilenin gerçek zarar olduğu ve haksız fiil tarihindeki serbest piyasa rayiçleri olduğunda duraksama olmamalıdır. Nitekim Yargıtay 15. hukuk Dairesinin uygulaması da bu yöndedir

Ayrıca, 4. HD.nin 25.5.1965 tarih ve 964/10279 E. Ve 1995/2804 K. Sayılı kararı da bu yöndedir. Emsal kararda, “haksız eylemlerden doğan zarar ve ziyanın tazmini gerçek zararın karşılığının rayiç değerlerin tazminat olarak hesaplanması ile mümkün olur.” gerekçesiyle karar bozulmuştur. Diğer emsal karar TD.nin 29.1.1965 tarih ve 654/682-65/270 sayılı kararıdır. Nitekim Dairemizin 23.2.2009 tarih ve 561-2168 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yine Hukuk Genel kurulu’nun 20.3.2002 tarih ve 2002/11-176E. 2002/214K,

2009/16251-2010/12378

10.12.2003 tarih ve 2003/4-754 e. 2003/749 K., 16.2.2005 tarih ve 2005/21-33 e. Ve 2005/68 K. Sayılı kararlarında da tazminatın amacının zarar görenin gerçek zararını karşılanması olduğu benimsenmiştir. Gerçekten de yükleniciler karşısında daha zayıf olan tüketicilerin yüklenicinin kusur ile yıkılan daireyi bayındırlık birim fiyatları ile eski hale getirmesi olanaksızdır.

2009/16251-2010/12378

10.12.2003 tarih ve 2003/4-754 e. 2003/749 K., 16.2.2005 tarih ve 2005/21-33 e. Ve 2005/68 K. Sayılı kararlarında da tazminatın amacının zarar görenin gerçek zararını karşılanması olduğu benimsenmiştir. Gerçekten de yükleniciler karşısında daha zayıf olan tüketicilerin yüklenicinin kusur ile yıkılan daireyi bayındırlık birim fiyatları ile eski hale getirmesi olanaksızdır.

Somut olayda da, satıcılar davacıların satın aldıkları dairenin 17.8.1999 tarihindeki depremde yıkıldığı anlaşıldığından bu tarih (depremin oluştuğu tarih) itibariyle gerçek zarardan sorumludurlar. Öyle olunca mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bilirkişi aracılığıyla taşınmazın imalat rayiç değeri belirlenmeli ve bu miktara hükmedilmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyoruz.