muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/31092, Karar No: 2011/7191, Tarih: 25.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/31092 E.  ,  2011/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm yağma suçu yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla Adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanıklar ... ve ... haklarında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2010 ve 08.12.2010 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıkların, kurdukları ve üyesi oldukları çıkar amaçlı suç örgütünün faaliyeti çerçevesinde suç işledikleri iddiasıyla 5271 sayılı CMK’nın 250/1-b maddesi gereğince haklarında özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış ise de, yargılamaya konu diğer suçların örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmediği kabul edilerek, 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesindeki suçtan sanıkların beraatlarına karar verilmiş olması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün, 2009/8-151 sayılı kararında da belirtildiği gibi, doğal yargıç ilkesi, savunma hakkı, özel görevli Mahkemenin görev alanının sınırlı oluşu dikkate alınarak, görevsizlik kararı verilip, dosyanın genel görevli ve yetkili Mahkemeye gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile savunmanlarının temyiz dilekçelerinde, sanık ... savunmanı Av. ... ... ve sanık ... savunmanı Av. ... ’ın duruşmada ileri sürdükleri

tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ... ve ... açısından duruşmalı, sanık ... için ise duruşmasız temyiz incelemesi yapılan ve diğer yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 25.05.2011 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Tezcan’ın katıldığı oturumda sanık ... savunmanı Av. ... ... ve sanık ... savunmanı Av. ... ’ın yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/7916, Karar No: 2023/9454, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7916 E.  ,  2023/9454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/804 Esas, 2023/754 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.08.2017 Tarihli ve 2017/28 Esas, 2017/31 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... 'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 21.10.2020 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının adresinde değişiklik yaptığını şu anda ... Mah. 1154/1 Sk No:1E İç Kapı No:7 ... /Diyarbakır adresinde ikamet ettiğini, bu nedenle ikametgah değişikliğine izin ve dosyanın Diyarbakır Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 21.10.2020 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yerlerinin ... Mah. 1154/1 Sok. No:1E İç Kapı No:7 ... /Diyarbakır olarak değiştirilmesi konusunda vasi ...'a yetki ve izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.11.2020 Tarihli ve 2020/691 Esas, 2020/774 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının 4721 sayılı Kanun'un 404 üncü maddesi gereğince vesayet altına alınmasına, kısıtlanma halinin devamına, ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 02.11.2020 tarihli dilekçesi ile kısıtlının adresinde değişiklik yaptığını şu anda ... Mah. 2201 Sok. No:3A İçkapı No:1 .../Batman adresinde ikamet ettiğini, bu nedenle ikametgah değişikliğine izin ve dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 06.11.2020 tarihli ek kararıyla kısıtlının ikamet adresinin ... Mah. 2201 Sok. No:3A İçkapı No:1 .../Batman olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.02.2021 Tarihli ve 2021/4 Esas, 2021/6 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının 4721 sayılı Kanun'un 404 üncü maddesi gereğince vesayet altına alınmasına, kısıtlanma halinin devamına, ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 18.01.2023 tarihli dilekçesinde; vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 31.01.2023 tarihli ek kararıyla ... Mahallesi Eski Ankara Asfaltı Caddesi Vehbi Koç Vakfı Koç Özel Lisesi Tuzla/İstanbul adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.2023 Tarihli ve 2023/804 Esas, 2023/ 754 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ve vasinin talebi olmaksızın verilen adres değişikliğine izin ve yetkisizlik kararının geçerli olmadığı, vesayet makamının izni olmadan yapılan adres değişikliğinin vesayet makamının yetkisini değiştirmeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 404 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

Kısıtlı ve vasinin talebi olmaksızın verilen adres değişikliğine izin ve yetkisizlik kararının geçerli olmadığı, vesayet makamının izni olmadan yapılan adres değişikliğinin vesayet makamının yetkisini değiştirmeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 404 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla dosya hakkında karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26439, Karar No: 2015/3436, Tarih: 24.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26439 E.  ,  2015/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/33-2012/131

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dosyada mevcut bilgilere göre; bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan.. mahallesi..ada .. parsel sayılı taşınmazın mevcut olmadığı ve tapu kaydının bulunmadığı gibi bilirkişilerce bu parselin sehven emsal alındığını beyan ettikleri dikkate alındığında mevcut olmayan emsal üzerinden taşınmazın m2 bedeli tespit edildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21697, Karar No: 2013/21966, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21697 E.  ,  2013/21966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat.... ..... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalıştığını haksız olarak sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı vekili cevabında, davacının yurtdışı işyerinde bir süre çalıştığını ancak alacak istemlerinin şartları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi hesaplamaları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dosya içeriğinden davacının davalının yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalışması konusunda taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesi bulunduğu anlaşılmıştır. Sınırlı sayıdaki puantajlar dosyaya sunulmuş ise de puantajlarda işyerine giriş çıkış saatlerinin bulunmadığı, mahkemece fazla mesai hafta tatili ve genel tatil alacakları şahit anlatımları ile belirlenmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette olduklarından seri nitelikte görülen davalarda mahkemece dinlenen davacı şahitlerin bir dosya üzerinden tüm davacılar için tek beyanda bulundukları, davcıların işyerinde yaptıkları işlerin demirci, kalıpçı, çelik kapı montajcısı gibi bir birinden farklı işler olduğu ve davası olan çalışanların işlerinde farklı olduğu halde bir ayrım yapılmadan normal günlük mesai saati dışında tüm işçiler için aynı sürelerde fazla mesai yaptıklarını beyan ettikleri görülmüştür. Davalı vekili de temyizde bazı işçilerin şahitlerin çalıştıkları projeden farklı yerde çalıştıklarını ve Kazakistan'da kışın aşırı soğuk olduğunu bu mevsimde çok soğuk günlerde çalışmanın sözkonusu olamayacağını iddia etmiştir. Bu durumda mahkemece davacının şahitlerle aynı projede yer alıp almadıkları, yaptığı işin niteliğine göre hangi saatlerde çalıştığı normal günlük mesai saatlerinin dışında varsa çalışmasının her ay, her mevsim veya yılın tüm günlerinde nasıl gerçekleştiği konusunda şahitlere açıklattırılarak fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının belirlenmesi gerekir. Sunulan bir kısım puantajlarda bazı genel tatil günlerinde çalışma olmadığı görülmekle bunlarında değerlendirmeye alınması gerekir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kullanılan ve ödenen yıllık izin ücretleri konusunda yapılan değerlendirme sonucunda; davacının yıllık izin alacağı bulunmadığı tespiti yapıldığı halde raporun sonuç kısımında nasıl belirlendiği anlaşılmayan izin alacağının tutarının yazılı olduğu görülmektedir. Mahkemece bu çelişkili, durum giderilmeden raporun sonuç kısmındaki tutarlar üzerinden yıllık izin ücreti konusunda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23933, Karar No: 2015/24425, Tarih: 01.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23933 E.  ,  2015/24425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/270147

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2007/435 (E) ve 2011/434 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanık Z.. Z.. hakkında hakkında sahte araç muayenesi yapmak suçundan açılan kamu davasında, UYAP ortamında yapılan araştırmada, aynı mahkemeye ait Dairemizin 25.02.2015 gün 2013/3923 Esas ve 2015/22841 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilen benzer nitelikteki fiili nedeniyle mahkumiyet hükmü bulunduğu, anılan dosyanın gerekçeli kararında devam eden başka davalarda da sanık hakkında benzer iddialarda bulunulduğunun belirtildiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği de gözetilerek açıklanan ilkeler doğrultusunda sanığın fiilinin her biri yenilenen kastla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, sanık hakkında varsa benzer nitelikteki diğer dava dosyalarının da tespit edilip, mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin intikal ettirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, suça konu motorlu araç trafik belgesinde yer alan aracın muayenesine ilişkin bölümün sahte olarak düzenlenmesi şeklinde gerçekleşen eylemde; sahtecilik suçunun işlenmesi ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek, kayden sabıkasız olan ve takdiri indirim hükmü uygulanıp cezası ertelenen sanık S.. A.. hakkında “olaydan kaynaklanan vergi kaybı ve kamusal zarar nedeniyle” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık S.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c madde ve fıkrasında yer alan hak yoksunluğunun, aynı Yasanın 53/3. bendi de gözetilerek uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.