muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2385, Karar No: 2011/6422, Tarih: 19.07.2011

Davacının uyuşmazlık konusu dönemde vergi ve esnaf sicilinde kaydının bulunmadığı dosya içerisinde bellidir. Esasen davacı vekili de yargılama sırasında fiili çalışmanın bulunmadığını devam eden oda kaydına dayalı olarak sigortalı olarak kabullerinin gerektiğini ileri sürmüştür. Uyuşmazlık davacının dava konusu olan 11.08.2005 ile 16.02.2009 dava tarihi arasında kalan dönemde esnaf sicilinde kayıtlı olup olmadığı, vergi ve sicil kaydı yoksa sırf oda kaydına dayanılarak anılan dönemde davacının ... sigortalısı olduğunun kabulünün mümkün bulunup bulunmadığına ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasa'nın 3165 sayılı Yasa ile değişik 24/I(a) maddesine göre “ ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkâr siciline kayıtlı olanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olanlar ... sigortalısıdır.” 25. maddeye göre “gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da esnaf ve sanatkâr siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı oldukları tarihten itibaren bu Kanuna göre sigortalıdır.”

Gerçekten 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkârlar Kanunu, Esnaf ve Küçük Sanatkârları 2. maddesinde tanımlamıştır. Bu tanıma göre “ ister gezici olsun, ister bir dükkânda veya belli bir sokağın belli yerinde sabit bulunsunlar, ticareti sermayesi ile birlikte vücut çalışmalarına dayanan ve geliri o yer gelenek ve teamülüne nazaran tacir niteliğini kazanmasını icap ettirmeyecek miktarda sınırlı olan ve bu bakımdan ticaret sicili ve dolayısıyla Ticaret ve Sanayi Odasına kayıtları gerekmeyen, aynı niteliğe (sermaye unsuru olsun, olmasın) sahip olmakla beraber, ayrıca çalıştığı sanat, meslek ve hizmet kolunda bilgi, görgü ve ihtisasını değerlendiren hizmet, meslek ve küçük sanat sahipleri ile bunların yanlarında çalışanlar ve geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin birinci maddeye göre kuracakları dernekler (odalar) bu Kanun hükümlerine tabidir. 507 sayılı Yasa'nın 2.5.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’nun aynen kabulüne dair 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “Esnaf ve Sanatkâr siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkârlar çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler.” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır.” 62 sayılı K.H.K.’nun geçici 2. maddesine göre “Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde yaptırılmak zorundadır.” İlgili yönetmelik ise 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 1.1.1985 tarihinde sona ermiştir.

Yukarıda açıklanan yasal sisteme göre 1479 sayılı Yasa'nın 24 ve 25. maddelerinde esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşları kayıtları ... sigortalılığına esas alınmıştır. 507 sayılı Yasada tanımı yapılan, ticareti sermayesi ile beden gücüne dayalı olup, kazancı tacir niteliğini kazandırmayacak miktarda sınırlı olan bakkal, manav, lokantacı, kasap, tamirci, berber, şoför vs. gibi esnaf ve küçük sanatkârların faaliyette bulunabilmeleri ve bu Kanuna göre kurulu esnaf ve sanatkâr derneklerine (odalarına) kaydedilebilmeleri için esnaf ve sanatkâr siciline kayıt koşulu getirilmiştir. Oda kaydının sicile kayıt tarihine göre yapılması gerekmektedir. Bu nedenlerle sicil kaydı olmaksızın yapılan oda kayıtlarının yasal dayanağı olmadığı ortadadır. Bu durumda 1479 sayılı Yasa'nın kapsama aldığı kanunla kurulu meslek kuruluşları 507 sayılı Yasaya göre kurulan dernekler dışında kalan kuruluşlardır. 507 sayılı Yasaya göre esnaf siciline kayıt zorunluluğu olmayan başka bir anlatımla, esnaf ve küçük sanatkâr tanımı dışında kalan 5590 sayılı Yasaya göre kurulan ticaret ve sanayi odalarına kayıtlı tüccar ve sanayiciler, aynı şekilde faaliyetlerini esnaf odalarına değil kanunla kurulu ilgili meslek odaları, birlikleri kayıtlarına göre sürdürebilen mimar, mühendis, eczacı, tabip gibi meslek mensupları kanunla kurulu bu meslek kuruluşları kayıtları ile ... kapsamına alınacaklardır. Hal böyle olunca, yasal dayanağı olmadan oluşturulan esnaf odası kaydı Yasa'nın anladığı anlamda kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı niteliğinde bulunmadığından bu kayda geçerlilik tanınarak davacı zorunlu Bağ-kurlu kabul edilemez. Ayrıca, davacının sigortalılık koşullarını taşımadığı dönem için sonradan toplu olarak prim ödemek suretiyle hizmet elde etmesi de mümkün bulunmamaktadır. Öte yandan 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarla Meslek Kuruluşu Kanununun Geçici 3. maddesinde Oda Üyeliğine istinaden Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu üyesi olan, ancak bu Kanunun yürürlüğe girmesiyle üyelik şartlarını taşımadıkları için oda üyelikleri sona erenlerin bu Kuruma olan üyeliklerinin yükümlülüklerini yerine getirmeleri kaydıyla devam edeceği bildirilmiştir.

Kural olarak yukarıda açıklandığı biçimde esnaf sicil kaydına dayalı olarak oluşturulmayan oda kaydı nedeniyle zorunlu ... sigortalılığı mümkün değilse de, Somut olayda, usulsüz olarak oluşturulmuş bir tescil söz konusu değildir. Öte yandan 5362 sayılı Yasanın geçici 3. Maddesiyle oda kaydı bulunmakla birlikte sicil kaydı bulunmayan sigortalılar bakımından, ... sigortalılıklarının sürdürülmesi bakımından bir hak getirilmiş olup davacının bu haktan yararlanıp yararlanmadığının da değerlendirilmesi gerekir. Anılan yasal düzenleme gereği olarak davacının Kuruma olan yükümlülüklerini yerine getirmek suretiyle ... sigortalılığının devamını sağlamasının mümkün bulunduğu ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15531, Karar No: 2012/33234, Tarih: 15.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15531 E.  ,  2012/33234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan takipte borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre evin bulunduğu semtin düşük gelirli ailelerin ikamet ettiği, şehrin en eski semtlerinden olduğu, 80-100 yıllık yığma-kargir yapıda, iki oda-bir antreden ibaret, 56.800 TL değerinde olduğu, haline uygun bir evin bu bedelden daha ucuza alınamayacağı belirtilmiştir. Ancak, mahkemece belirlenen bedele satılması halinde dahi 16.750 TL tutarındaki borcun ödenmesinden geriye 40.098 TL. Para kalacağını ve bu parayla başka bir ev alınmasının mümkün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı H.M.K.'nun 266. maddesine göre; Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Buna göre taşınmazın değerinin belirlenmesi ve borçlunun haline uygun meskenin ne kadara alınabileceği hususları özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden bilirkişi görüşünün alınması zorunludur.

6100 Sayılı H.M.K.'nun 266. maddesine göre; Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Buna göre taşınmazın değerinin belirlenmesi ve borçlunun haline uygun meskenin ne kadara alınabileceği hususları özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden bilirkişi görüşünün alınması zorunludur.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak, taşınmazın bulunduğu semtten daha uygun fiyata ev alınabilecek başka bir semt bulunup bulunmadığı, var ise daha uygun fiyata ev alınabilecek  değerin tesbit edilerek bu kısmın borçluya verilmek ve bu bedelden daha düşük bir bedelle satılmamak kaydı ile kısmen kabul, aksi takdirde ise şikayetin tamamen kabulüne karar verilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle şikayetin reddedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20240, Karar No: 2013/240, Tarih: 15.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/20240 E.  ,  2013/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Düden Vergi Dairesi Müdürlüğünde Gelir Şefi olan sanığın, 2660068513 vergi kimlik numaralı mükellefi ... adına 31.05.2005 tarihinde tahakkuk ettirilen 12.606 TL harcı hesap kartına işlemeyerek vadesi dolan harcın takibe alınmamasına ve zamanaşımına uğramasına sebebiyet verdiği iddia edilmiş ise de, temyiz dilekçesinden sonra sanık tarafından ibraz edilen katılan ...'nın 02.11.2011 tarihli yazısında 12.606 TL vergi aslı ile 28.817.32 Türk lirası gecikme zammının 06.12.2005 tarihinde tahsil edildiğinin bildirilmesi karşısında, mahkemece bu husus araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5036, Karar No: 2014/6448, Tarih: 03.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5036 E.  ,  2014/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: zaman aşımı nedeniyle ortadan kaldırma

21/01/2010 tarihinde mahkumiyet kararı vererek dosyadan el çeken mahkemenin, dosyayı re'sen yeniden ele alarak verdiği 14/11/2011 tarihli zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırmaya ilişikin ek karar hukuken yok hükmünde bulunduğundan, anılan ek karara yönelen katılan vekilinin 19/12/2011 tarihli temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33937, Karar No: 2014/28153, Tarih: 25.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33937 E.  ,  2014/28153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2011/743-2012/379

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş akdinin haklı nedenle sonlandırılıp sonlandırılmadığı ve feshin nasıl yapıldığı uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesinde, davacının iş akdinin işverence sonlandırıldığı belirtilmiş, yargılama safhasında dava dosyasına ibraz edilen 29.11.2011 havale tarihli tanık listesinde ise, “işten ayrılmak zorunda bırakıldığı” ifade edilmiştir. Gerek davacı gerekse davalı tanıkları iş akdinin davacı tarafça sona erdirildiğini beyan etmişlerdir.

Taraf tanık beyanları ile tanık listesinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde, iş akdinin davacı tarafça haklı nedenle sonlandırıldığı anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Bu nedenle Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile feshin işverence yapıldığının kabulü ile ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12901, Karar No: 2013/5404, Tarih: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12901 E.  ,  2013/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sorgusunun yapıldığı 16.10.2008 tarihli duruşma tutanağında, sadece iddianamenin kabulü kararı okunarak sanığın savunmasının alındığı, iddianame ve eklerinin okunduğuna dair bir ibarenin tutanak içeriğinde bulunmadığı görülmüş ise de; Karabük Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda düzenlenen 26.09.2008 tarihli Kalem Sorgu Zaptından, iddianamenin bir örneğinin sanığa tebliğ edildiği, böylece iddianame içeriğinden haberdar olan sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu yöndeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13382, Karar No: 2020/929, Tarih: 03.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13382 E.  ,  2020/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 08/08/2019

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma neticesinde...Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/07/2019 tarihli ve 2019/114549 soruşturma, 2019/36692 esas ve 2019/25684 sayılı iddianamenin iadesine dair...44. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/472 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin...10. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/08/2019 tarihli ve 2019/940 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; suç tarihinde şüphelinin sevk ve idaresi altında bulunan 06 KP 586 plaka sayılı araçla seyir halinde iken almış olduğu alkolün etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybederek maddi hasarlı zincirleme trafik kazasına neden olduğu olay nedeniyle, şüpheli hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen iddianamenin,...44. Asliye Ceza Mahkemesince "iddianamede şüphelinin 1,45 promil alkollü olduğu belirtilmiş ise de soruşturma dosyası içinde buna ilişkin alkolmetre çıktısının aslı veya onaylı örneğinin bulunmadığı" şeklindeki gerekçe ile iadesine karar verilmiş ise de, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun "Alkol, Uyuşturucu veya Uyarıcı Maddelerin Etkisi Altında Araç sürme Yasağı" başlıklı 48. maddesinde yer alan, "Madde 48 – (Değişik madde: 24/05/2013-6487 S.K./19. m.d) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılır. ..... Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin tespiti için kullanılacak teknik cihazların sahip olacağı asgari koşullar ile diğer usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir." ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı" başlıklı 97. maddesinde yer alan "...Trafik görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:

a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır.

a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır.

b) Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten fazlasında ise her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır..." şeklindeki düzenlemelere göre, karayolunda alkollü araç sürmeleri yasak olan sürücülerin, alkol oranlarının tespitinin kolluk tarafından teknik cihazlar kullanılarak yapılabileceğinin belirtildiği, dosya içerisinde bulunan ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olan trafik görevlilerinin ıslak imzası ile kazaya karışan şüphelinin de aralarında bulunduğu kişilerin imzasını içerir alkol tespit tutanağında da şüphelinin 1,45 promil alkollü olduğunun belirtildiği gibi şüphelinin alınan ifadesinde alkol aldığını beyan etttiği, bu haliyle mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli olduğu ve yargılamanın her aşamasında alkolmetre çıktısının aslı veya onaylı örneğinin mahkemesince ilgili yerlerden temin edilerek eksikliğin tamamlanabileceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince...10. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/08/2019 tarihli ve 2019/940 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29/11/2019 gün ve 94660652-105-06-15541-2019-kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şüpheli ... hakkında Aankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinden bahisle soruşturmaya başlandığı, dosya kapsamında bulunan 12/06/2019 tarihli ve polis memurlarınca müştereken imza altına alınan kaza tespit tutanağında şüphelinin 1,45 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, ayrıca sorşturma dosyasında şüphelinin kazadan sonra 1,45 promil alkollü olduğunun alkolmetre ile yapılan ölçüm neticesinde tespit edildiğine dair Başpolis Ali Osman Keren tarafından imzalanmış tutanağın bulunduğu, bununla beraber şüphelinin aynı tarihte polis memurlarınca alınan ve kendisinin de imzalamış olduğu ifadesinde açıkça alkollü olarak araç kullandığını ve meydana gelen kazada kusurlu olan tarafın kendisi olduğunu beyan ettiği, her ne kadar dosya kapsamında şüpheliye uygulanan alkol ölçümüne ilişkin alkolmetre çıktısının aslı ya da onaylı bir örneğinin bulunmamakta ise de mevcut diğer deliller beraberce değerlendirildiğinde söz konusu eksikliğin iddianamenin iadesine sebebiyet verecek nitelikte olmadığı, müştereken imza altına alınan tutanaklar ve şüpheli beyanları ile oluşan kanaat doğrultusunda tanzim edillen iddianame ve soruşturma dosyası kapsamında iddianamenin iadesini gerektirecek nitelikte bir eksiklik bulunmadığı, bununla beraber iddianamenin iadesine gerekçe gösterilen eksikliğin, dosya kapsamında bulunan diğer deliller göz önünde bulundurulduğunda, kovuşturma aşamasında giderilebilecek nitelikte olduğu anlaşılarak, iddianamenin iadesine ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,...10. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/08/2019 tarihli ve 2019/940 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.