muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9181, Karar No: 2019/2808, Tarih: 18.04.2019

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı taraf mirasbırakanın davacıya da eşi üzerinden yer verdiğini savunmuştur. Davacı taraf bu iddiaya karşı koymamıştır. Davalının bildirdiği ... ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 159 m2’lik avlulu ahşap ev niteliğindeki ... ada ... sayılı parselin tapu kayıtlarının incelenmesinde, 08.09.2002 tarihinde yapılan kadastro çalışması ile senetsizden davacının eşi ... adına tespit ve tescil edildiği, dinlenen tanık beyanları uyarınca ... ada ... sayılı parselin esasen mirasbırakana ait olmasına karşın kadastro tespiti sırasında damadı adına yazılmasına onay vermesi nedeniyle ... adına tescil edildiği, mirasbırakanın mal kaçırma amacı ile hareket ettiğinin kabul edilmesi halinde maliki olduğu iki taşınmazdan bir tanesini davacı kızının eşine vermesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, çelişki yarattığı, yine mirasbırakan ile davacı kızı arasında mal kaçırmasını gerektirecek bir husumetin ortaya konulamadığı, mirasbırakanın ölümüne kadar kendisinin de ikamet ettiği köy yerinde bulunan davalıya ait evin yapımı sırasında katkı sağlamasının sağlıklı bir şekilde hayatını idame ettirebilme, toplum deyimiyle başını soktuğu evin yenilenmesi amacı taşıdığı, eve yapılan katkının ... ada ... sayılı parselin davacının eşine verilmesinin karşılığı anlamına gelmeyeceği bir bütün halinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın yaptığı temlik ile mirastan mal kaçırma amacı taşımadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3409, Karar No: 2023/2983, Tarih: 26.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3409 E.  ,  2023/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/929 E. ve 2023/1012 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/716 Esas - 2020/596 Karar

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 07.07.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6 Hukuk Dairesi'nin 07.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam 203.670,60 TL dava değeri üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11916, Karar No: 2017/25909, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11916 E.  ,  2017/25909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30169, Karar No: 2014/10577, Tarih: 14.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30169 E.  ,  2014/10577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Altınova Belediye sınırları içerisinde olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2012 gününde 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planı veya 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı araştırılarak; plan içinde değil ise; belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8804, Karar No: 2017/5161, Tarih: 09.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8804 E.  ,  2017/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2015 tarih ve 2014/461-2015/772 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı şirkete teslim edilen 22.04.2014 tarihli 1ZW44R016814146526 takip numaralı, alıcısı ... Tekstil olan 100 karton ID slims markalı sigaranın taşıma esnasında kaybolduğunu, müvekkilinin davalı şirkete sözlü ve yazılı olarak başvurusuna cevap verilmediğini ileri sürerek, 5.750,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ürün miktarı olarak 1000 paket sigara olarak beyanda bulunduğunu, davacının gönderinin değeri ile ilgili herhangi bir bedel bildiriminde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı arasında 100 karton ID slims marka sigaranın alıcısı ... Tekstil’e gönderilmek üzere 22.04.2014 tarihinde kargo taşıma sözleşmesi düzenlendiği, sözleşme gereği dava konusu sigaraların davalıya teslim edildiği, ancak bu sigaraların teslimat adresine ulaşmadığı, sigaraların kaybolduğu, 1.000 paket sigaranın 2014 tarihinde alış fiyatı üzerinden 5.710,00 TL olduğu, taşıyıcının eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içerisinde uğradığı zarar ve hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.710,00 TL tazminatın 22/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

HMK 281. maddesine göre taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler.

Ayrıca, 6100 sayılı Kanun'un 184. maddesine göre, hakim tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.

Ayrıca, 6100 sayılı Kanun'un 184. maddesine göre, hakim tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.

Tahkikatın bittiğinin tefhiminden sonra, sözlü yargılama aşamasına geçileceği konusunda şüphe yoktur. Burada açıklığa kavuşturulması gereken husus, tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği celseden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir gün tayininin zorunlu olup olmadığı hususudur.

Sözlü yargılama 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 186. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde, "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmünü amirdir.

Bu maddede, taraflara davetiye çıkarılacağı belirtilmiş ise de, HMK'nin 184. maddesine uygun olarak, tarafların tamamının hazır olduğu yargılama sırasında, hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verip, tarafların bütün tahkikat hakkındaki açıklamalarını dinleyip, tahkikatı gerektiren bir hususun kalmadığını belirledikten sonra, yüzlerine karşı tahkikatın bittiğini tefhim etmişse, sözlü yargılama hakkında da görüşlerini sorması gerekir.

Tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği duruşmada, taraflardan bir kısmının hazır olmaması veya hazır olan taraflardan biri ya da tamamının, mahkemeden sözlü yargılama için duruşma günü tayin edilmesini istemeleri halinde, sözlü yargılama için HMK'nın 186. maddesine uygun olarak duruşma günü belirlenmesi ve bu durumun duruşmada olmayan taraflara meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesi gerekir.

Tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği duruşmada, tarafların tamamının hazır ve sözlü yargılama için yeni duruşma günü verilmesini istemediklerini beyan etmeleri halinde, bu husus duruşma tutanağına yazıldıktan sonra, sözlü yargılamaya geçilir, taraflara HMK'nin 186/2. maddesine göre son sözleri sorulur, son sözleri dinlendikten sonra, mahkeme hükmünü verir.

Tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği duruşmada, tarafların tamamının hazır ve sözlü yargılama için yeni duruşma günü verilmesini istemediklerini beyan etmeleri halinde, bu husus duruşma tutanağına yazıldıktan sonra, sözlü yargılamaya geçilir, taraflara HMK'nin 186/2. maddesine göre son sözleri sorulur, son sözleri dinlendikten sonra, mahkeme hükmünü verir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporu davalı vekilline 26.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. 01.12.2015 tarihli mazeret dilekçesiyle, iki haftalık yasal süre geçmediğinden bilirkişi raporuna itirazlarını sunmak üzere davalı vekilince süre ve mesleki mazeretinin kabulü talep edilmesine rağmen mahkemece, bilirkişi raporuna itiraz hakkı tanınmadan ve davalı vekilinin mazereti değerlendirilmeden aynı gün karar verilmiştir. Ayrıca, mahkemece, taraf vekillerinin sözlü yargılama için yeni duruşma günü verilmesi hususunda beyanları alınmamış, sözlü yargılamaya geçildiği belirtilmeden duruşmanın bittiği belirtilerek hüküm verilmiştir. Bu suretle, HMK’nin 281 ile 184 vd. maddelerinde belirtilen usullere uyulmadan hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan, adil yargılanma hakkı ile hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır. Mahkemece, bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15643, Karar No: 2007/748, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15643 E.  ,  2007/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... ... ve ... ...'den dava konusu aracı harici sözleşme ile satın aldığını ve 5.000.000.000 TL'nı adı geçen davalılara ödediğini, akabinde davalı ... aracılığı ile diğer davalı ... tarafından temin edilen satış yetkisini içerir vekaletname verildiğini ve vekaletnameyi kullanarak noterde kat'i satış sözleşmesinin düzenlendiğini, ancak sonradan aracın kayıt sahibi diğer davalı ... Kılıçarslan tarafından böyle bir vekaletname verilmediğinin anlaşıldığını ve aracın zabıta marifetiyle elinden alındığını ileri sürerek aracın adına tescilini, elinden alındığı dönem için uğradığı 900.000.000 TL zararının tahsilini, bunun mümkün olmaması halinde fazlası saklı kalmak üzere aracın raiç değeri olan 6.000.000.000 TL ile araca yaptığı masrafları 1.270.000.000 TL ve uğradığı zarar 900.000.000.000 TL nın toplam olan 8.170.000.000 TL nın tüm davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar ... ... ve ... ..., dava konusu araçla bir ilgilerinin bulunmadığını, resmi veya harici şekilde davacıya araç satmadıklarını savunarak davanın reddini dilemişler, diğer davalılarda davanın reddi gerektiğini savunmuşladır.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın reddine, 5.137.084.500 TL'nın diğer davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar Salıh ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ... ve ... ...'den haricen satın aldığı aracın daha sonra kendisine kati satışının yapıldığını, ancak katı satişa dayanak vekaletnamenin sahte olması nedeniyle aracın adına tescilini yaptıramadığını ve elinden alındığını iddia ederek bu davayı açmıştır. Hükmü temyiz eden davalılar ise akdi ilişkiyi inkar etmişlerdir. Her şeyden önce davacının davada ileri sürdüğü iddiasını, bir başka deyişle hükmü temyiz eden davalılardan harici satımla araç aldığını ve akdi ilişkiyi yasal delillerle ispatlaması zorunludur. Ne varki davacı bu yönde herhangi bir yasal delil ve belgi ibraz edememiştir. Bu durumda davacını hükmü temyiz eden davalılarla var olduğunu iddia ettiği akdi ilişkiyi ispatlayamamıştır. Ne varki davacı dava dilekçesi ve delil listesinde yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece davacının iddiası ile ilgili olarak davalılara yemin teklif etme ... olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davalılar ... ... ve ... ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4569, Karar No: 2013/16422, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4569 E.  ,  2013/16422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık kovuşturma aşamasında ve temyiz dilekçesinde bir takım eşyalarla birlikte sim kartını kaybettiğini savunduğu, temyiz dilekçesine de kayıp eşya tutanağı eklediği, GSM şirketinden gelen görüşme kayıtlarında da suça konu cep telefonu sanık adına kayıtlı hatla olay sabahı saat 05:40 ve 09:27 sıralarında iki kez kullanıldıktan sonra ileri tarihlerde telefonu kullanan ve beyanlarına başvurula... ve ...dan önce olay günü saat 11:51 sıralarında... adına kayıtlı... numaralı hatla kullanıldığının anlaşılması nedeniyle,... isimli şahsın tanık olarak dinlenilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13809, Karar No: 2013/314, Tarih: 14.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13809 E.  ,  2013/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.11.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi uyarınca taşınmaz mal satışına belediye meclisinin yetkili olduğu, belediye meclisince bu konuda satışı yapan belediye encümenine herhangi bir yetki devri yapılmadığının ve davacıların murisine yapılmış usulüne uygun bir satışın mevcut olmadığının anlaşılmış bulunduğuna göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.