muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/30454, Karar No: 2010/171, Tarih: 18.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/30454 E.  ,  2010/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini

belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın

kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendI, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı banka işyerinde Güvenlik Arşive ve Depo bölümünde nöbetçi olarak çalışan ve ortaokul mezunu olan davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davalı bankanın birleşmeden sonra organizasyon değişikliğine gittiğini, davacının görev yaptığı bölümün kadro yapısında ve görev tanımında esaslı değişikliklere gidildiğini, davacının görev yaptığı nöbetçi kadrosunun kaldırıldığını, değerlendirilebileceği bir görev de kalmadığından iş sözleşmesinin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davalının lise ve daha alt seviyede eğitim mezunu işçi çalıştırdığı, şoför, teknisyen, gişe görevlisi veya yardımcı destek elemanı pozisyonlarda gerekirse eğitim vererek başka bölümde istihdam olanağını araştırmadığı, yeni eleman aldığı, çıkarmada soysa seçim kriterine uymadığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olma¬dığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

Türk iş hukukunda 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesi eşit işlem borcuna aykırılık ve 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 30 ve devamı maddelerinde sendika üyesi işçileri koruyucu düzenlemeler dışında, işletme ve işyeri gerekleri ile fesihte, işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde yasal bir kritere veya sosyal bir seçim şartına yer verilmemiştir. Ancak bireysel veya toplu iş sözleşmesi ile işçi çıkartılmasında bazı kriterler öngörülmüş veya işveren işten çıkarmada bazı kriterler gözettiğini ileri sürmüş ise, işverenin sözleşme ile düzenlenen veya kendisini bağladığı kriterlere uyup uymadığının da denetlenmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı bankanın birleşme sonrası yeniden yapılandığı, Güvenlik Arşiv ve Depo bölümünün birleşmeden sonra yeniden yapılanmada Genel Hizmetler Grubu altındaki idari işler, tesisler ve iletişim bölümüne devredildiği, nöbet ve güvenlik hizmetinin alt işverene verildiği, davacının kadrosunun iptal edildiği, bu nedenle istihdam fazlalığı meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bozma sonrası yapılan bilirkişi incelemesi sonunda, işyerinde halen lise, ortaokul ve ilkokul mezunu olan çok sayıda işçinin çalıştığı, işverenin yeni işçi aldığı, davalı işverenin ilkokul/ortaokul mezunlarının iş sözleşmesinin feshinde objektif kriter uygulamaması nedeni ile feshin son çare ilkesine uymadığı şeklinde görüş bildirmişlerdir. Ancak davalı işverenin yeni işe aldığı kişilerin eğitimin en az lise mezunu olduğu, ayrıca özellikle alt işveren uygulamasına gittiği hizmetlerde lise mezunlarını sınava tabi tutarak başarılı olanları bankanın diğer bölümlerinde değerlendirdiği tespit edilmiştir. Davacı işçi ortaokul mezunudur. Bu tespite göre, Güvenlik Arşive ve Depo bölümünde nöbetçi olarak görev yapan ve kadro iptali ile bu hizmetin alt işverene verilmesi nedeni ile istihdam fazlalığı meydana gelen bölümde çalışan davacının, eğitim durumuna göre başka bir bölümde değerlendirme olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle feshin kaçınılmaz olduğu açıktır. Bilirkişilerin diğer tespiti ve mahkemece feshin geçersizliği için kabul edilen işten çıkarılanların belirlenmesinde objektif kriterlere uyulmadığı yönündeki tespit ise yukarda açıklandığı üzere karara gerekçe yapılamaz. Zira işvereni istihdam fazlası işçileri işten çıkarırken, işten çıkarılacakları belirlemede bağlayan bir kural bulunmamaktadır. Kaldı ki lise mezunu olan işçilerin açtığı işe iade davalarında, eğitim durumu nedeni ile başka yerde değerlendirilmesi olanağı kabul edildikten sonra, ilkokul ve ortaokul mezunu olup, başka yerde değerlendirme imkanı kalmayan işçiler için, eğitim durumu artık bir kriter de olmuştur. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 430.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1000 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 18.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10394, Karar No: 2011/20095, Tarih: 06.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10394 E.  ,  2011/20095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla; duruşma için belirlenen 06.12.2011 günü temyiz eden davacı vekili Av..... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Av.....'nin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının payını 8612/13925 pay sahibi olan tapu maliki Sabri Yiğit'ten satın aldığı ve akabinde iş bu davayı açtığı, yargılama aşamasında davalılardan Melikgazi Belediye Başkanlığınca şufa davası açıldığı, davanın kabul edilerek, davacıya ait hissenin tapusunun iptali ile Melikgazi Belediyesi adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Mahkemece oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, dava konusu taşınmaza ne şekilde el atıldığı tespit edildikten sonra Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre emsal karşılaştırması yapılarak taşınmaza değer biçilmesi ve davalı idarelerin el attıkları kısımların miktarına göre tespit edilen değer üzerinden her bir davalı için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı gerekçe ile vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalılardan Melikgazi Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/34402, Karar No: 2011/35158, Tarih: 03.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/34402 E.  ,  2011/35158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/129820

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

NUMARASI : 2007/1061

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihlerinin 28.01.2005 ve 30.03.2005 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın öğrenim gördüğü okul belirlenip bu okuldan sorularak ve kolluk araştırması yapılarak suç tarihleri itibariyle tutanağa konu evde oturup oturmadığı kesin olarak belirlenmeden,suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına ve tanık olarak dinlenen babası İsmail ile kardeşi İpek'in beyanlarına dayanılarak sanığın suç tarihlerinde Ankara'da okuduğu ve tutanağa konu evde oturmadığı gerekçesiyle eksik incelemeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12807, Karar No: 2023/2924, Tarih: 10.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12807 E.  ,  2023/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Tavzih Talebinin Reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili İlk Derece Mahkemesi tarafından 03.02.2020 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Köyü 719 sayılı parselin yörede 1946 yılında ilk kez yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1979 ve 1988 yıllarında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamaları sırasında da orman sınırları içinde aplike edildiğini, tapu kaydının iptalini ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2006 tarihli ve 2006/86 Esas, 2006/412 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin tapusunun iptaline ve krokisinde (A) ile gösterilen 253 m2 bölümün tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, bu karar, 13.09.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Davacı vekili tavzih dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan yenileme çalışmaları sonucunda hükümdeki parsel numarasının ve yüzölçümünün değiştiğini, bu halde hükmün infazının yapılamadığını açıklayarak kararın tavzih edilmesi talebinde bulunmuştur.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile; tavzih talep edilen hususun hüküm fıkrasından kaynaklanmadığı, hükmün doğru olduğu ancak kararın verilmesinden sonra taşınmazda yapılan güncelleme neticesinde karardaki miktarla mevcut taşınmaz miktarında farklılık oluştuğu, bu hususun tavzih yoluyla düzeltilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tavzih talebinin reddine ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın tavzih edilmemesi halinde infaz kabiliyeti bulunmadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305. maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305. maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 06.03.2020 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 03.02.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6690, Karar No: 2024/8146, Tarih: 20.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6690 E.  ,  2024/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1175 Esas, 2023/1101 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/177 E., 2020/380 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/62668 Sayılı ve "..." ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalının, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2019/31002 sayılı başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın kısmen reddedildiğini, kısmi ret kararına karşı davalı şirketin yeniden incelenmesi talebinin Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından kısmen kabul edilerek “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” emtiasının marka başvurusuna tekrar eklenmesine karar verildiğini, oysa müvekkilinin 2018/62668 tescil numaralı “...” ibareli markanın maliki olduğunu, müvekkiline ait “...” ibareli marka ile itiraza konu “...” markasının görünüş, renk, okunuş ve telaffuz açısından birebir aynı olduğunu, müvekkilinin 2019/75537 tescil numaralı “...” ibareli markasının 07, 35 ve 43. sınıfta tescilli, 2019/68117 tescil numaralı “...” ibareli, 2019/44840 tescil numaralı “...” ibareli, 2019/14224 tescil numaralı “...” ibareli, 2018/62668 tescil numaralı “...” ibareli, 2018/116691 tescil numaralı “...” ibareli markalarının 30. sınıfta tescilli olduğunu, itiraza konu başvurunun da 30. sınıfta tescil talebinde bulunulduğunu, davaya konu marka müracaatının tescil talep edilen 30. sınıftaki tüm emtia yönünden tamamen reddi ve yine benzer olması ve kapsaması sebebi ile 29. ve 35. sınıftaki tüm emtia yönünden de tamamen reddinin gerektiğini, itiraza konu “...+şekil” markası ile müvekkiline ait “...” ibareli markanın iltibas yaratacak şekilde ve halkı yanıltacak mahiyette olduğunu, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ve müvekkilinin tanınmışlığına zarar verdiğini ileri sürerek, YİDK'nın 2020-M-2329 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2019/31002 başvuru numaralı "...+şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, dava konusu YİDK kararının yerinde olduğunu, 2019/31002 sayılı “...” ibareli başvuru ile davacıya ait “...” ibareli markaların, işaret bağlamında 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesi anlamında benzer bulunduğunu, “...” ibaresinin “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.” emtiası açısından ayırt ediciliği haiz olmayan bir ibare olduğunu, davacı markasının koruma kapsamında yer alan hizmetlerle aynı, benzer ve/veya ilişkili türden olan 30. sınıftaki emtianın davacının başvuruya itirazı üzerine davalının mal/hizmet listesinden çıkartıldığını, başvuruda kalan mal/hizmetlerin davacının itiraz konusu markasının eşya listesi kapsamında yer almadığını, başvuru kapsamında yer alan mal/hizmetler yönünden markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, davalı başvurusunda yer alan emtia/hizmetler ile davacı markasının eşya listesinde yer alan emtianın, hitap ettiği tüketici kesiminin özellikleri de dikkate alındığında benzer ihtiyaçları gidermediklerini, markaların kapsadığı farklı emtia gözönüne alındığında, “...+şekil” ibareli markanın, davacıya ait “...” ibareli markaları akla getirmediğini, davacı vekilinin, davalı başvurusunun kötüniyetli olduğu yönündeki iddialarının da hukuka uygun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın markanın kullanımına ilişkin tek bir fatura sunmadığını, davacı tarafın gümrük memuru olduğunun ve markanın kullanılmadığının davacının sessiz kalmasıyla ortaya çıktığını, gerek müvekkili, gerekse de diğer kahve firmaları tarafından davacı aleyhine Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/184 E. sayılı dosyası ile davacı tarafın kötüniyetli olması ve söz konusu ibarenin genel ibare olması sebebiyle hükümsüzlük davası açıldığını, müvekkilinin markasındaki esas unsurun “...” ibaresi olduğunu, müvekkili tarafından yardımcı unsur olarak tescil edilen “...” ibaresinin zaten Brazilya’dan gelen ve gümrükten Türkiye’ye giren tüm çuvallarda yazmakta olduğunu, genel bir ibare olan “...” ibaresinin davacının tekeline bırakılmasının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, başvuru kapsamındaki 30. sınıftaki mal ve hizmetlerin davacının itiraza mesnet markaları ile aynı/aynı tür/benzer oldukları, ancak 29 ve 35. sınıftaki mal ve hizmetler bakımından farklı oldukları, başvuru standart karekterle yazılmış “... cafes do brosil+şekil” ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markanın standart karekterle yazılı "..." ibarelerinden oluştuğu, markalar arasındaki ortak unsur olan "..." ibaresinin başvuru kapsamında yer alan kısmi redde konu mallardan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler." alt grubunda yer alan mallar için ayırt edici niteliği haiz olmayan bir ibare olduğu, ancak söz konusu ibare tescil kapsamındaki diğer mallar açısından yani 29 ve 35. sınıf mallar ile 30. sınıfın diğer malları için asgari ayırt ediciliğe haiz bir marka olarak değerlendirilmiş olup, bu kapsamda yapılan değerlendirmede davacı markasında yer alan ibarenin davalı markasında da yer aldığı ve markaların görsel, işitsel ve anlamsal düzeyde benzer markalar olduğu, ayrıca itiraza konu davalı markasından çıkartılan "Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, an sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez" mallarıyla itiraz gerekçesi markanın kapsamında yer alan malların aynı/benzer türde mallar olduğu, söz konusu mallar açısından markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacının tescilsiz kullanımlarına değil tescilli “...” ibareli markalarına dayanması karşısında SMK’nın 6/3. madde kapsamında markanın hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, SMK’nın 6/6. maddesinin somut uyuşmazlık bakımından uygulama koşullarının oluşmadığı, somut olay açısından ise davalının başvurusunun, davacı markaları açısından tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği, 6769 sayılı SMK’nın 6/5. maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI