muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/544, Karar No: 2013/20183, Tarih: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/544 E.  ,  2013/20183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozma kararından sonra mahkemece usulen duruşma açılarak taraflardan bozma kararına karşı iddia ve savunmaları sorulmadan tensip kararı ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında Ilıca beldesi ... mevkiinde hazineye ait taşınmaza restaurant, duş ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açıldığı, mahallinde yapılan keşif neticesi aldırılan 31/03/2008 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda, restaurant, fırın, wc-deponun sabit ve kalıcı yapı grubunda olduğunun belirtilmiş olması karşısında, söz konusu yapıların yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9778, Karar No: 2010/9434, Tarih: 25.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9778 E.  ,  2010/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’ nun 145. maddesinde yer alan değer azlığı kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve somut olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8975, Karar No: 2023/18793, Tarih: 23.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8975 E.  ,  2023/18793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/911 E., 2015/889 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı kararı verilmiştir.

2. Tebliğname'de sanığın eyleminin suç teşkil ettiği gerekçesiyle beraat hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık tarafından katılanın evliliğinin peze...klik eylemi sonucu gerçekleştiğinin yazılmasının katılana yönelik hakaret suçunu teşkil ettiğine, bu sebeple mahkemenin hukuki değerlendirmesi hatalı olduğuna, sanığın suç işlediğine, mahkeme kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna, beraat kararı yerine mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 11.11.2014 tarihli ... Köy isimli yerel gazetede "Arkeolog mu ... tetikçisi mi." başlığı ile kaleme aldığı yazıda "Sözde arkeologlarınız bilimsel kazı döneminde Bilimsel Kazı Başkanı'nın İngiltere'de yaşayan oğluna arsa sahibinin kızını İZDİVAÇ programı yapar gibi gençlerin evlenmesine neden olunca yani halk dilinde PEZE....KLİK yapınca siz dernek olarak neredeydiniz." biçimindeki sözlerle katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece "Sanığın habere konu olayda katılanın babasını kast ederek, peze....k kelimesini kullandığı, bu şekilde katılanın hedef alınmadığı, sanığın kastının katılanın babasına yönelik olduğu." gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenlerle Tebliğname'de yer alan bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, sanığın savunması, 11.11.2014 tarihli ... Köy isimli gazetenin nüshası ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenlerle Tebliğname'de yer alan bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, sanığın savunması, 11.11.2014 tarihli ... Köy isimli gazetenin nüshası ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1136, Karar No: 2022/5339, Tarih: 15.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1136 E.  ,  2022/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mahk. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki alacaklılar ... Orman İşletme Müdürlüğü, ... Bankası A.Ş., T. ... Bankası A.Ş. vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirketin konkordato mühleti verilmesi ve gerekli tedbirlerin alınması halinde borçlarını vadeli olarak eşit taksitlerle ödeyebileceğini ileri sürerek konkordatonun tasdikini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, konkordato komiseri raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin konkordato projesinin tasdikine karar verilmiştir. Karara karşı, bir kısım alacaklı vekillerince istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince alacaklı Akyazı Orman İşletme Müdürlüğü ve ... Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş, ... Bankası AŞ. ve Türkiye ... Bankası AŞ’nin ise sehven yatırılan istinaf harcının iadesine karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı ... Orman İşletme Müdürlüğü, ... Bankası AŞ. vekili ve Türkiye ... Bankası AŞ vekili temyiz etmiştir.

1- Talep, İİK 276 ve devamı maddeleri çerçevesinde konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir. Mahkemece ... Bankası AŞ ve Türkiye ... Bankası AŞ’nin istinaf dilekçelerinin bulunmaması gerekçesiyle sehven yatırılan istinaf harcının iadesine karar verilmiştir. Halbuki Dairemizce yapılan araştırma sonucunda adı geçen alacaklıların isitinaf dilekçelerinin bir şekilde sehven silindiği UYAP’ta silinmiş evraklar içerisinde yer aldığı görülmüştür. Bu durumda ... Bankası AŞ.ve Türkiye ... Bankası AŞ vekillerinin istinaf taleplerinin incelenmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu alacaklıların istinaf taleplerinin incelenebilmesi için kararın bozulmasına ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre alacaklı ... Orman İşletme Müdürlüğü’nün temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemişir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz eden alacaklılar ... Bankası AŞ. vekili ve Türkiye ... Bankası AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2021/2141 Esasi 2022/1 Karar sayılı ve 04.01.2022 tarihli kararının BOZULMASINA (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebebine göre alacaklı ... Orman İşletme Müdürlüğü’nün temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, TEB AŞ ve ... Bankası AŞ vekillerinin istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2007/4510, Karar No: 2008/3279, Tarih: 16.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4510 E.  ,  2008/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, davalı ile aralarındaki sözlü mutabakat uyarınca davalının Ankara Atatürk Kültür Merkezi Fuar Alanına fuar için çadır kurmayı üstlendiğini, kendisine ön ödeme olarak 45.731,20 YTL ödendiğini, ancak davalının edimini yerine getirmediğini ileri sürerek verilen paranın iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında; çadırı kurmak için Ankara’ya geldiklerini, ancak davacının çadır kurma işinden vazgeçtiğini bildirmesi üzerine işin yapılamadığını, yapılan ödemenin de harcamaları karşılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının edimini yerine getirdiği, davacının çadır kurulacak fuar alanını değiştirmesi yüzünden çadırın kurulamadığı görüşüyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fuara çadır kurulması konusunda sözlü bir anlaşmanın yapıldığı ve davada talep edilen miktarın davalıya ödendiği uyuşmazlık konusu değildir. İhtilâfın BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Eser sözleşmesinde yüklenicinin edimi eseri anlaşmasına ve teknik özellikleriyle amacına uygun biçimde yapıp iş sahibine teslim etmek, iş sahibinin ödevi ise kararlaştırılan eserin bedelini yükleniciye ödemektir. Dava konusu olayda eserin iş sahibi davacıya teslim edilemediği, çadırın kurulmadığı ihtilâfsızdır. Eseri teslimle yükümlü olan davalı eserin iş sahibinin kusuru nedeniyle teslim edilemediğini, yani iş sahibinin eseri teslim almaktan imtina ederek temerrüde düştüğünü ispatla yükümlüdür. Belli edilen zamanda çadırı kurmak için Ankara’ya geldiğini ancak eseri yaptırılmadığını ileri süren davalı bu konuda davacıyı uyardığını, temerrüde düşürdüğünü kanıtlamak izin otel kayıtlarına dayanmıştır. Bunun dışında iş sahibine gönderilen bir ihtarname vb. belge bulunmamaktadır. Sadece otel kayıtlarıyla iş sahibinin eseri teslim almaktan imtina ettiği kanıtlanmış sayılamaz.

./..

s.2

15.H.D.

2007/4510

2008/3279

Bu durumda mahkemece, davacının işine yarar bir imalât yapıldığı da kanıtlanamadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19345, Karar No: 2013/29454, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19345 E.  ,  2013/29454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13885, Karar No: 2012/1149, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13885 E.  ,  2012/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2009 gün ve 2008/291 Esas, 2009/368 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, dosya kapsamından sanığın teselsül eden eyleminin Nisan 2002'de son bulduğu gözetilerek bu tarih ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/24776, Karar No: 2014/21450, Tarih: 31.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24776 E.  ,  2014/21450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/233279

Mahkemesi : Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 13/07/2012

Numarası : 2011/210-2012/388

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, sanık hakkında temyiz isteminde bulunduktan sonra dosyaya ibraz ettiği 09/08/2012 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiklerini bildirmesi karşısında, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20/03/1997 tarih ve 6736 sayılı kararı ile 1. derece doğal ve 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli T.. Antik kenti sınırları içerisinde yer alan 87 ada 31 parsel numaralı araziye, 1-2 yaşlarında zeytin fidanları dikildiği ve arazinin etrafının tel örgü ile çevrildiği iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı, arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişilerin ortaklaşa düzenledikleri raporda, arazi üzerinde 20 yıl önce yapıldığı anlaşılan tek katlı bir kulübenin bulunduğu, arazinin tel örgü ile çevrilip, etrafının yüzeysel betonlanmış olduğu, 1-2 yaşlarında, boyları yaklaşık 1 metre olan zeytin ağaçlarının dikildiği ve dikim nedeniyle fiziki müdahalenin gerçekleşmiş olduğunun tespit edildiği, sanığın 24/03/2011 tarihli kolluk beyanında, söz konusu zeytin ağaçlarının babası tarafından dikildiğini, tel örgünün de babası tarafından çevrildiğini, 08/02/2012 tarihli duruşmada ise, ağaçları kendisinin dikmediğini, kimin diktiğini de bilmediğini, aynı yer ile ilgili olarak amcası T.. T.. hakkında daha önce açılmış bir dava bulunduğunu beyan ettiği, kolluk tarafından hazırlanan 22/03/2012 tarihli tutanakta, çevreden yapılan araştırmada, bu yer ile sanık N.. T..'ın amcası olan T.. T.. ve kardeşi olan Sığacık muhtarı A.. T.'ın ilgilendikleri, 2011 yılı mart ayında orman idaresi ile olan davayı kaybettiklerinden yerin orman vasfı ile Maliye'ye geçtiği, arazi üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının bu şahıslara ait olduğu bilgisinin edinildiği anlaşılmakla, mahkemece, suça konu müdahalelerin kim ya da kimler tarafından yapıldığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilmesi açısından, tutanakta adları geçen T.. T.. ve A.. T..'ın tanık olarak beyanları alınarak, T.. T.. hakkında aynı yerde, aynı eylemlere ilişkin olarak açılmış bir davanın bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.