muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13138, Karar No: 2016/6063, Tarih: 06.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/13138 E.  ,  2016/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

İhbar üzerine olay yerine gelen polislerin gündüz vakti saat 05.30 sıralarında müştekinin oturduğu apartmanın balkonunda sanığı gördükleri ve binanın çevresinde tertibat aldıkları, polisleri gören sanığın çaldığı para ve cep telefonu ile kaçmaya çalışırken kendisini yakalamak isteyen polis memuru ... ... yumruk vurduğu ve boğuşma sonucunda çaldığı para ve eşya ile birlikte yakalandığı, bu şekilde gerçekleşen olayda; sanığın hırsızlık eyleminin icra hareketleri bitmeden yakalanmak istenmesi üzerine, "çaldığı para ve eşya ile birlikte kaçabilmek için" kendisine engel olmak ve yakalamak isteyen polis memuruna zor kullanması eyleminin, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı TCK'nın 495/1, 61. maddelerine göre, sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 148/1 ve 35/1-2. maddelerinde tanımlanan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de,

1-Müştekiye ait konutun balkonuna kişisel çeviklik göstererek tırmanmak suretiyle çıkıp içeri giren ve hırsızlık yapmaya teşebbüs eden sanığın işlediği kabul edilen hırsızlık suçunun suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1-b fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden; sadece kişilerin üzerindeki eşyanın çalınması sırasında gösterilmesi gereken ve aynı yasa maddesinin 2-b fıkra ve bendinde suçun yasal unsuru olarak kabul edilen “özel beceri” tanımına yanlış anlam verilerek yazılı biçimde uygulama yapılması; sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunun yanı sıra TCK 116/1-4. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu ve bu suçun suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen "uzlaşma" hükmüne tabi olduğu ve lehe olan Yasanın uzlaşma usulünün sonucuna göre belirlenmesi gerektiği düşünülmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16475, Karar No: 2018/24521, Tarih: 15.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/16475 E.  ,  2018/24521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdine haklı nedenle son verdiğini öne sürerek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasında davacının aldığı ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 16.2.2000-31.01.2014 tarihleri arasında 13 yılı aşkın süre ile klima teknisyeni olarak çalışan davacı, en son 1.840,00 TL net aylık ücret aldığını iddia etmiştir. Davalı, davacının asgari ücret ( net 765,67 TL) ile çalıştığını savunmuştur. Işyeri kayıtlarına göre davacı asgari ücret ile çalışmıştır. Davacı tanıkları davacının iddiasını doğrulamış, davalı tanıkları ise ücret konusunda beyanda bulunmamışlardır. Mahkemece, iddia gibi davacının aylık 1.840,00 TL net ücret ile çalıştığı kabul edilmiş ise de emsal ücret araştırması yapılmadan karar verilmesi doğru bulunmamıştır. İşçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece belirtilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/601, Karar No: 2018/5234, Tarih: 01.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/601 E.  ,  2018/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 186 ada 31 ve 32, 196 ada 36, 37, 38 ve 39 parsel sayılı sırasıyla 10.913.51, 5.433.55, 14.882.70, 4.854.04, 16.769.12 ve 10.649.88 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak ve taksime dayanılarak davalı ... adına tespit ve tescil edilmişlerdir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece, davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, çekişmeli taşınmazların kendisine ait olduğunu, asli zilyetliklerinin kimseye devredilmediğini, taşınmazların başkalarına kiralanmak suretiyle kullanıldığını, davalının da taşınmazın kiracısı konumunda olduğunu ve buna ilişkin 07.07.2014 tarihli tutanak örneğinin dosyaya sunulduğunu, davalının zilyetliğinin asli zilyetlik değil feri zilyetlik olması sebebiyle davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını iddia etmekte iken, davalı taraf, çekişmeli taşınmazların evveliyatı itibariyle ... isimli şahsa ait olduğunu, taşınmazların 1995 yılında kendisinden satın alındığını, buna ilişkin 27.09.1995 tarihli senedin dosyaya sunulduğunu, o tarihten beri taşınmazların kendisinin nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyetliği altında bulunduğunu, eklemeli zilyetlik süresi dikkate alındığında lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğunu ileri sürmektedir. Mahkemece, davalının çekişmeli taşınmazları satın aldığı ...isimli şahsın zilyetliğinin feri zilyetlik olduğu, dolayısıyla davalının eklemeli zilyetlik hükümlerine dayanamayacağı, taşınmazların satın alındığı 1995 yılından tespit tarihine kadar da 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı kabul edilerek davacının davasının kabulüne karar verilmiştir. Uyuşmazlık, gerek davalının gerekse davalının taşınmazı satın aldığı ... isimli şahsın zilyetliğinin asli zilyetlik mi yoksa feri zilyetlik mi olduğu, dolayısıyla da davalı taraf lehine zilyetlikle kazanım koşularının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları, taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözmekten uzak, maddi olaylara dayanmayan, soyut ve yetersiz beyanlardır. Öte yandan taraflarca sunulan senetlerde imzaları bulunan senet tanıkları ile kadastro tutanaklarında imzaları bulunan tespit bilirkişilerinin 6100 sayılı HMK'nın 31.maddesinde yazılı hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında tanık olarak dinlenilmemiş olmaları da hatalıdır. Mahallinde yapılan keşif esnasında davacı tarafça dosyaya sunulan ve mahkemece de hükme esas alınan 07.07

. Öte yandan taraflarca sunulan senetlerde imzaları bulunan senet tanıkları ile kadastro tutanaklarında imzaları bulunan tespit bilirkişilerinin 6100 sayılı HMK'nın 31.maddesinde yazılı hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında tanık olarak dinlenilmemiş olmaları da hatalıdır. Mahallinde yapılan keşif esnasında davacı tarafça dosyaya sunulan ve mahkemece de hükme esas alınan 07.07.2004 tarihli tutanak hakkında davalının beyan ve itirazlarının sorulmamış olması da davanın esasını etkileyen usuli bir eksikliktir. Yine, taraflar mahkemeye sundukları delil listelerinde ayrı ayrı üçer tanık ismi bildirmişler ancak mahallinde yapılan keşifte bu tanıklardan sadece birer tanesi dinlenilmiş, dinlenmelerinden vazgeçilmesine ilişkin herhangi bir ara karar bulunmadığı halde diğer tanıklar dinlenilmeksizin karar verilmiştir. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak hüküm verilemez. Hal böyle olunca öncelikle taraflarca dayanılan senet ve tutanakların asıllarının dosya arasına konulması sağlanmalı, daha sonra davalı tarafça sunulan 07.07.2004 tarihli tutanaktır başlıklı ancak içeriği itibariyle kira sözleşmesi niteliğindeki belgeye karşı davalı tarafın diyecekleri sorulmalı, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, senet tanıkları ve tespit bilirkişilerinin tümü ile bir fen bilirkişisinin katılımıyla keşif yapılmalı, bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde ne zaman intikal ettikleri, taşınmazların taraflara murislerinden intikal etmesi halinde mirasçılar arasında herhangi bir taksim, bağış yada satış gibi bir hukuki işlem bulunup bulunmadığı, taraflarca sunulan senetlerin hangi taşınmazları kapsadığı, satış senedi kapsamında kalan taşınmazları davalıya satan ... isimli şahıs ile davalı ...’nin çekişmeli taşınmazlar üzerindeki kullanımının malik sıfatıyla mı yoksa kiracı sıfatıyla mı olduğu hususları her bir taşınmaz için ayrı ayrı olmak kaydıyla etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tanık ve bilirkişi beyanları arasında çelişki oluştuğunda yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı, tespit tutanağına aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişileri 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında tanık sıfatıyla dinlenilmeli, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5200, Karar No: 2012/18727, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5200 E.  ,  2012/18727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong, gölgelik yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuat içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığınada duruşma günü tebliğ edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yeminlerin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13037, Karar No: 2017/532, Tarih: 03.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13037 E.  ,  2017/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 175 ada 3 parsel sayılı 13.914,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1998 yılından beri ... oğlu ...’nin fiili kullanımında olduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, çekişmeli taşınmazda lehine kullanıcı şerhi verilen ... ile birlikte müştereken kullanıcı oldukları iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 175 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline, bahçe vasfı ile tespitteki miktar üzerinden Hazine adına tesciline, beyanlar hanesine; "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesine göre Hazine adına orman dışına çıkarılmıştır" ve " 2009 yılından beri bu parsel üzerindeki fındık ağaçlarının 1/4'er payı müştereken Mustafa kızı ..., ... oğulları ..., ... ve ...’ye ait olup halen kullanımlarındadır" şerhlerinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli parsel ve üzerindeki fındık ağaçlarına ilişkin olarak zilyetlik şerhi verilmesi gerekirken sadece parsel üzerindeki fındık ağaçlarına ilişkin olarak hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmekte ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin 2. paragrafının 2. cümlesinde yer alan "2009 yılından beri bu parsel" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve" kelimesinin eklenerek hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2742, Karar No: 2021/3292, Tarih: 05.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/2742 E.  ,  2021/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 10.03.2021 tarih ve 2018/406-2020/659 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, genel kredi sözleşmesi uyarınca alınan kesintilerin iadesi ve kullandırılan bir kısım krediler nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, kararı temyiz etmiştir.

Mahkemece, dosyaya temyiz karar harcının eksik yatırması sebebiyle davalı vekiline temyiz harç ve giderlerini tamamlaması için gönderilen uyarının 27.02.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, uyarı tebliğine rağmen bir haftalık kesin süre içinde temyiz karar harcının tamamlanmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz talebinin HMK 344/1. maddesi gereğince yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, işbu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, temyiz harç ve masraflarının yatırılması için gönderilen uyarı gereğinin süresi içinde yerine getirilmediğinden dolayı 10.03.2021 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, davalı vekiline gönderilen harç ve masrafın tamamlanmasını ihtarını içeren e-tebliğ zarfında düzenleyeni gösteren herhangi bir e-imzanın bulunmadığı, ayrıca her ne kadar e-tebliğ zarfı üzerindeki uyarıda 1 haftalık kesin süre içinde harçların yatırılması yönünde ihtarda bulunulmuş ise de, anılan kararın temyiz incelemesinde 1086 sayılı HMUK’un 427 vd. maddelerinin uygulanacağı dikkate alındığında 434/2. maddesi gereğince verilecek sürenin 1 hafta değil 7 gün olarak belirtilmesi nedeniyle muhtıranın usulüne uygun ve şüpheye mahal bırakmayacak şekilde düzenlenmediği, yatırılması istenilen harç meblağının da davalının aleyhine hükmedilen miktar üzerinden nispi olarak talep edilmesi gerekirken maktu olarak talep edildiği görülmekle, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile ilk derece mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyanın yapılan incelenmesinde, davalı vekili tarafından kararın temyiz edildiği, temyiz karar harcının davalının aleyhine hükmedilen değer üzerinden nispi olarak yatırılması gerekirken maktu temyiz karar harcının yatırılmış olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesi yapılabilmesi için HUMK'nın 434/3. maddesi gereğince işlem yapılarak sonucuna göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyanın yapılan incelenmesinde, davalı vekili tarafından kararın temyiz edildiği, temyiz karar harcının davalının aleyhine hükmedilen değer üzerinden nispi olarak yatırılması gerekirken maktu temyiz karar harcının yatırılmış olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesi yapılabilmesi için HUMK'nın 434/3. maddesi gereğince işlem yapılarak sonucuna göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle ek kararın BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, anılan eksikliğin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.