muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6741, Karar No: 2024/1272, Tarih: 27.02.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ikinci kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve ara kararına karşı davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/623 Esas, 2021/1461 Karar sayılı kararıyla, kararların usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili davanın reddi ve vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 14.02.2022 tarihli kararı ile; hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince davalılar yararına tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken her bir davalı lehine ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle; vekâlet ücreti yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2022/420 Esas, 2022/736 Karar sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verilerek davacıların taraf ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine ve 5.100,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş ve karara karşı davacılar vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairenin 10.11.2022 tarihli kararı ile; Dairenin 14.02.2022 tarihli kararı ile hükmün sadece vekâlet ücreti yönünden bozulmasına karar verildiği ve davanın reddine dair hükmün ise onandığı, hükmün bozma kapsamı dışında kalarak onanmasına karar verilen bölümlerinin kesinleştiği, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamayacağı, mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen davanın esastan reddine ilişkin hükmün bozmanın kapsamı dışında kalıp kesinleştiği halde davanın usulden reddine şeklinde yeni bir karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/202 Esas, 2023/682 Karar sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verilerek davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan müştereken ve müteselsilen alınarak davalılara verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/202 Esas, 2023/682 Karar sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verilerek davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan müştereken ve müteselsilen alınarak davalılara verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davalılar yararına nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... yararına hükmedilen vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu ve özellikle bozma öncesi İlk Derece Mahkemesince verilen 12.05.2022 tarihli kararda davalılar lehine maktu vekâlet ücreti verildiği ve bu karara karşı davalılar vekilince temyiz yoluna başvurulmadığı, bozma sonrası verilen kararda usuli kazanılmış hakka uygun karar verilmiş olduğunun anlaşılmasına göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2993, Karar No: 2015/5332, Tarih: 24.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2993 E.  ,  2015/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hınıs Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.10.2014

NUMARASI :Esas no:2014/47 Karar no: 2014/255

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Yapılan incelemede davacı vekili Av. Ö.. K..'a ait vekaletnamenin sisteme kaydedilmediği, sisteme 18.01.2013 tarihinde kaydedilen ve 30.07.2013 tarihinde kaydedilen muhabere evraklarının taranmadığı bu nedenle elektronik ortamda görüntülenemedikleri, evrakların çoğunun doğru isimlendirilmediği anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.03.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/27106, Karar No: 2012/21758, Tarih: 13.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/27106 E.  ,  2012/21758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine sanığın mahkümiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı ve yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları yönünden ise, suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılmış olan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/12/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11253, Karar No: 2017/13012, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11253 E.  ,  2017/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun 7500203 nolu elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden “kayıp-kaçak bedeli,” sayaç okuma bedeli”, “per.sat.hiz.bedeli”, "iletim bedeli",“dağıtım bedeli” ve bu bedeller üzerinden alınan “TRT payı”, “enerji fonu”, "BTV" ve tüm bedeller ile bunların “KDV”si ile enerji tüketim bedeli dışında başka bir ad altında faturalara yansıtılan, geriye dönük 10 yıl içinde kendisinden hukuka aykırı olarak tahakkuk ve tahsil edilen tüm bedellerin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tiçari faizi ile birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla , davasının belirsiz alacak davası olarak kabulü ile 100-TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı; yetki itirazı, yargı yolu itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 Sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Yasa'nın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirildiğinden, 6719 Sayılı Yasa'nın geçici 20. maddesi uyarınca da yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağından yasa değişikliği nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp - kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27.maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği

gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe  veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

2-Somut uyuşmazlıkta; 03.06.2016 tarihinde taraf vekillerinin de iştirakiyle duruşma açılarak davalının yetki itirazı, yargı yolu itirazının ara kararıyla reddine karar verildiği, ayrıca bir duruşma gününün verilmediği; mahkemenin ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; diğer ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 3.bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelemeye gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18538, Karar No: 2022/15786, Tarih: 29.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18538 E.  ,  2022/15786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı tarafın itirazlarının kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 23.04.2019 tarihinde meydana gelen çift taraflı kazada davacı ...’nın yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL sürekli iş göremezlik zararının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 291.898,00 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili,davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davanın kısmen kabulü ile %20 müterafik kusur indirimi yapılarak 239.685,60 TL’nin 25.09.2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti’nce davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulü ile %43 özür oranına göre hesaplanan 234.238,20 TL’nin (%20 müterafik kusur indirimi de yapılarak) 25.09.2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 253/17. maddesinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder." ve CMK'nın 253/19. maddesinde de "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükümleri yer almaktadır. Bu düzenlemelere göre; taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekmektedir.

Dosya kapsamından; davalı vekilince davaya konu kazayla ilgili olarak taraflar arasında uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının araştırılması talep edilmiş, hakem heyeti tarafından bu hususta bir inceleme yapılmamıştır. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, uzlaşmanın tamamlanması için uzlaşma teklif formunun dışında, ilam niteliğinde sayılan uzlaşma raporu veya belgesinin düzenlenmesi gerekmektedir. Somut olay bakımından, soruşturma dosyası celp edilerek tarafların uzlaştığına ilişkin onaylı uzlaşma raporunun düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, uzlaşma ile ilgili prosedür tamamlandığı takdirde CMK'nın 253/19. maddesinin uygulanarak işlem yapılması gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/143, Karar No: 2010/5616, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/143 E.  ,  2010/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar ..., ... ve .....'ya gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin kalemde mübaşir vasıtasıyla kardeşi ...'ya yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Yasasının 16.maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu Yasa hükmüne göre adı geçen davalılar ile kardeşleri ...'nın aynı konutta oturdukları tebligat mazbatasında yazılmadığı için yapılan tebligat geçerli değildir. Bu nedenle gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin sözü edilen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2806, Karar No: 2013/3351, Tarih: 26.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2806 E.  ,  2013/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ....vekili Avukat.... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 04/10/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2008 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/02/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, davacılar vekili Avukat ....'ın mazeret telgrafı gönderdiği, başka duruşması olduğundan duruşmaya gelemeyeceğini ve kararın bozulmasını istediği görüldü. Okundu, dosyasına konuldu. Mazeret kabul edilmedi. Açık yargılamaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildiken sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız eylem sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... yönünden davanın görev yönünden reddine, diğer davalılar hakkında kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan destek zararlarından herhangi bir gerekçe de gösterilmeksizin daha düşük miktarlarda tazminata hükmedildiği görülmüştür. Hüküm altına alınan tazminat miktarına ne şekilde ulaşıldığı anlaşılamamaktadır. Karar, bu yönden denetime elverişli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

b-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olayın gelişimi, kusur durumu, davacıların ölene olan yakınlıkları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.