muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6661, Karar No: 2024/748, Tarih: 05.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6661 E.  ,  2024/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonucunda; kabul nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflarca temyizden vazgeçme dilekçesi verilmiş, davacı tarafından davanın kesinleştirilmesi talep edilmiş, Mahkemece, hükmün kesinleşmesi halinde infazının mümkün olmadığı ve yolsuz tescile sebebiyet verebileceği gerekçesiyle 04.07.2014 tarihli ek karar ile davacının hükmün kesinleştirilmesine yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının kesinleştirme talebinin reddine yönelik Mahkemenin 04.07.2014 tarihli ek kararına ilişkindir.

Somut olayda, davacı ... vekilinin 07.01.1991 tarihli dava dilekçesi ile davalı ... aleyhine ... kasabası 107 ada 41 parsel nolu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tescilini talep ettiği, çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında ... adına tespit ve tescil edildiği, tutanağın beyanlar hanesine " ... ölüdür" şerhi düşüldüğü, malik olarak belirtilen ...'ın baba adının belli olmadığı, İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/20 E sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda ilk celse davalı ... oğlu 1945 doğumlu ...'ın kabul içerikli imzalı beyanına istinaden davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Tapu malikinin kadastro tespit tutanağında baba adının belli olmadığı, beyanlar hanesine ...'ın ölü olduğu şerhi düşülmüş olmasına karşın belirtilen malikin davalı ... mı yoksa yine kendisi ile aynı adı taşıyan babası ... mı yoksa başka bir 3. kişi olup olmadığının anlaşılamadığı, taşınmazın edinilmesinde mülkiyet ve zilyetlik koşullarına ilişkin gerek mahallinde gerekse belgeler üzerinde yeterli ve gerekli inceleme yapılmadan ve davalının tapu kaydında ve kadastro tespit tutanağında belirtilen kişi olup olmadığı netleştirilmeden sırf davalının kabul beyanı dikkate alınarak davanın kabulüne karar verildiği, hükmün kesinleşmesi halinde infazının bu haliyle mümkün bulunmadığı ve yolsuz tescile sebebiyet verilebileceği gerekçesiyle kesinleştirme talebinin reddine dair verilen Mahkemenin 04.07.2014 tarihli ek kararının, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 04.07.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 04.07.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

...

- MUHALEFET ŞERHİ -

Temyiz talebi, davacının, kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit edilen 107 ada 41 parsel sayılı taşınmazın aslında kendisine ait olduğu davalı adına yanlışlıkla tespit yapıldığını ileri sürerek açtığı iptal - tescil davası sonucunda verilen 01.03.1991 tarihli kabul kararının kesinleştirilmesiyle tapuya gönderilmesi talebinin reddine ilişkin 04.07.2014 tarihli ek karara yöneliktir.

Dosya kapsamından, 107 ada 41 parsel sayılı taşınmazın, ölü olduğu belirtilerek irsen intikal, zilyetlik ve vergi tahrir kayıdına istinaden ... adına 06.01.1989 tarihinde tespit edildiği, tespitin 17.08.1990’da kesinleştiği, davacının 1945 doğumlu ... oğlu ... aleyhine kadastro öncesi nedenlerle iptal - tescil davası açtığı, 01.03.1991 tarihinde yapılan ilk celsede davalı, taşınmazın babası zamanında davacıya satıldığını, bu nedenle davayı kabul ettiğini beyan ettiğinden kabul nedeniyle kabul kararı verildiği, 06.06.1991 tarihinde harç tahsil müzekkeresi düzenlendiği, 23.06.2004 tarihinde gecikme zammı ile beraber harcın tahsil edildiği, 23.06.2004 tarihinde davacıya, 24.06.2004 tarihinde ise davalıya olmak üzere kararın mahkeme kaleminde bizzat tebliğ edildiği, aynı gün davalının temyizden feragat dilekçesi verdiği ve davacının ise kesinleştirme talebinde bulunduğu, talebinin, 25.06.2004 tarihinde dilekçesinin arkasına şerh düşülmek suretiyle “10 yıldan fazla süredir işlem yapılmadığı” gerekçesiyle mahkeme hakimi tarafından reddedildiği, davacının 04.06.2014 tarihli dilekçeyle kararın kesinleştirilmesini ve tapuya gönderilmesini yeniden talep ettiği, Mahkemece bu talep üzerine taşınmazın tapu kaydı getirildikten sonra 04.07.2014 tarihli ek kararla “Davada pasif husumet ehliyetinin araştırılmadığı, dosyanın karara çıkmasından sonra uzun süre işlem yapılmadığı, 25.06.2004 tarihinde kesinleştirme talebinin reddedildiği, yine uzunca bir süre işlemsiz kalan dosyada; hükmün bu haliyle kesinleştirilmesi halinde infazının mümkün olmadığı ve yolsuz tescile sebebiyet verebileceğinin dosya kapsamından anlaşıldığı” gerekçesiyle kesinleştirme talebinin reddedildiği, davacı tarafından bu kararın temyiz edilmesi üzerine davalı ...’ın öldüğünün anlaşılması nedeniyle davalının veraset ilamını almak üzere davacıya yetki verildiği, veraset ilamı alındıktan sonra temyiz dilekçesinin mirasçılara tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2014 tarihli kesinleştirme ve tapuya gönderme talebinin reddine dair ek kararı, davacı tarafından, Mahkemece verilen iptal - tescil kararının, davalıya tebliğ edilmesine rağmen süresinde temyiz edilmediğinden kesinleştiği halde kararın kesinleştirme işlemi yapılmayıp tapuya da gönderilmediği, bu nedenle yıllardır malik gibi kullandığı taşınmaza resmi olarak sahip olamadığı gerekçesiyle temyiz edilmiş ise de;

Gerek 1086 sayılı HUMK’nın 433/3 üncü maddesinde ve gerekse 6100 sayılı HMK’nın 302/4. fıkrasında “Hükmün kesinleştiği, ilamın altına veya arkasına yazılıp tarih ve mahkeme mührü konmak ve başkan veya hakim tarafından imzalanmak suretiyle belirtilir.”, HMK’nın 5. fıkrasında ise “Kanun yollarından geçmek suretiyle kesinleşen kararların kesinleşme kaydıyla kesinleşme kaydı yapılan kararların yerine getirilmesi için gerekli bildirimler de İlk Derece Mahkemesince yapılır.” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir. Ayrıca Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürürtülmesine Dair Yönetmeliğin 169 uncu maddesinin 3. fıkrasının c bendi uyarınca kesinleştirme işlemlerini yapmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmıştır. Yönetmeliğin 216 ncı maddesinin 6. fıkrasında “Hükmün kesinleştiği, ilamının altına veya arkasına yazılıp, tarih ve mahkeme mührü konmak ve başkan ya da hakim tarafından imzalanmak suretiyle belirtilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Anılan kanun ve yönetmelik hükümleri karşısında, mahkeme kararlarının kesinleştirilmesiyle ilgili iş ve işlemleri yerine getirme görevi İlk Derece Mahkemesine ait olmakla birlikte kesinleştirme işlemleri, her zaman düzeltilmesi mümkün olan idari işlemler niteliğinde olup temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; inceleme konusu ek karar temyiz edilemeyeceğinden davacının temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/13576, Karar No: 2013/16316, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13576 E.  ,  2013/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen su abonelik sözleşmesinin kurulması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde, ....parselde bulunan 39 nolu binanın 2 nolu bağımsız bölümündeki konutun maliki olduğunu, müteahhitin halen iskan alamadığını belirterek, konutuna su aboneliğinin tesisini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının talebi hakkında yasal mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir."hükmü bulunmaktadır.Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

.../...

-2-

.../...

-2-

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25.maddesi ile eklenen geçici 11.maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 29.04.2009 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/552, Karar No: 2017/1334, Tarih: 20.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/552 E.  ,  2017/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun Ek- 1.maddesi uyarınca anılan kanunun uygulamasından doğacak her türlü uyuşmazlıkların Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümleneceğinden davaya bakma görevinin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise Kat Mülkiyeti Kanununun uygulandığı yerlerde ecrimisil talebinin Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği ve buna göre sulh hukuk mahkemesinin görevli olup olmayacağı hususunda mahkememizce ihtisas dairesi olan Yargıtay 18. Hukuk Dairesi içtihatları ile sulh hukuk mahkemesinin görevli olmadığı sabit olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut olayda; davacı vekili, müvekkili ile davalı ... ... ... ... mevkii ... ada ... parselin kat maliki olduklarını, ilgili apartmanda 2 nolu dairenin davalı ise davalı ise ... sokak tarafına bakan dükkanın sahibi olduğunu, davalının 70 m2 olan dükkanına kendisine ekonomik fayda sağlamak amacıyla ortak mülkiyetler olan kış bahçesi ve bodrumları dahil edilerek yaklaşık 210-230 m² civarına çıkartmış olup ilgili dükkanını ve dahil etmiş olduğu ortak mülkiyetleri kiraya verdiğini, davalının ortak kullanım alanlarından ekonomik yarar sağlayan davalının haksız müdahalesinin önlenmesine ve ortak kullanım alanlarının maliklerin kullanımı için plana uygun hale getirilmesine, müvekkilinin malik olduğu 2013 Şubat ayından itibaren müvekkil hissesi oranında fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1000.-TL ecrimisil tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık, ana taşınmazdaki ortak alana yapılan müdahale nedeniyle istenilen ecrimisile ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının Ek-1. maddesi görev konusunu özel olarak düzenlemiş, bu Kanunun uygulanmasından doğan her türlü anlaşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemelerinde çözümleneceğini kurala bağlamıştır. Ecrimisil davaları niteliği gereği Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan davalardan olmadığından anılan Kanun maddesi hükmünün bu istem yönünden uygulama olanağı bulunmamaktadır. Bu sebeple dava tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi uyarınca uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4928, Karar No: 2023/4430, Tarih: 18.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/4928 E.  ,  2023/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1136 E., 2022/559 K.

KARAR : Yeniden esas hakkında hüküm kurma kararı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/158 E., 2021/161 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında ... ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 353 ada 153 parsel sayılı 1.295,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmaması nedeniyle Hazineye tespit edilmiş ve beyanlar hanesine "Bu parsel üzerindeki zeytin ağaçları ... oğlu ...'a aittir ve bu parselin 1.135,51 metrekaresi 3. Derece doğal sit sınırı içinde kalmaktadır." şerhi yazolmıştır.

2.Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 353 ada 153 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptaline karar verilmesini, bu talebin kabul edilmemesi halinde mutesadların cinsi, konumu, mesafesi ve kapladığı alanın tespit edilerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın yakınında kendisine ait ev olduğunu, çekişmeli taşınmaz üzerinde 25-30 yıldır tavuk beslediğini, ayrıca üzerinde kendisinin bakımında olan iki adet zeytin ağacı olduğunu, ayrıca taşınmaza ilişkin ecrimisil ödemelerinin olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile keşfen alınan beyanlarla taşınmaz üzerinde tespit öncesi ağaç ve tavuk kümeslerinin olduğu taşınır nitelikteki kümes ve beton dökülmüş alan haricindeki ağaçların muhtesat şerhi verilebilir nitelik kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece eksik inceleme sonucu düzenlenen ve çelişkili tespitleri içeren bilirkişi raporu dayanak alınarak karar verildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların tespitten önce yapılıp yapılmadığı ve fiili olarak kullanım bulunup bulunmadığı hususları yeterince araştırılmadan karar verildiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; taşınmaza ilişkin kümes ve beton dökülü alanında muhtesat şerhi verilmesi gerektiğini, mezkur objelerin niteliği konusunda hüküm kurmaya elverişli rapor alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmaz üzerinde davalı tarafından dikilip yetiştirilen zeytin ağaçlarının bulunduğunun anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacı tarafın mevcut şerhin düzeltilmesi yönündeki terditli talebinde hukuki yararı bulunmadığının dikkate alınmadan karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının kamu düzeni gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmaz üzerindeki ağaçların yabani nitelikte olduğu ve şerh verilemeyeğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro tespiti sırasında taşınmaza ilişkin muhtesat şerhi verilip verilemeyeceği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 19/2 nci maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... Hazinesi vekili ve davalı ... vekili'nin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8719, Karar No: 2012/3421, Tarih: 06.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/8719 E.  ,  2012/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

1-Sanığın eylemi sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirmekle birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminden hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde meydana gelen kemik kırığından dolayı TCK'nun 87/3. maddesi ile artırıma gidilerek fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de;

Sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan odun ile kardeşine karşı gerçekleştirmiş olması karşısında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca gerekçesi yönünden isteme aykırı BOZULMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.