muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10395, Karar No: 2023/1985, Tarih: 12.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10395 E.  ,  2023/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/251 E., 2022/521 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesini gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2007 tarihli ve 2007/1816 soruşturma, 2007/473 Esas, 2007/204 iddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/1-b, 143, 31/3, 53/1, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2008 tarihli ve 2007/1816 soruşturma numaralı ek iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

3. Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2008 tarihli ve 2007/230 Esas, 2008/10 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/2, 31/3, 62/1, 50/3 ve 50/1-c. maddeleri uyarınca 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının, en az 2 yıl süreyle bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da olan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırıma çevrilmesine; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1 ve 51/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 9 gün hapis para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

4. Anılan kararın üst Cumhuriyet savcısı, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.04.2010 tarihli ve 2008/16956 Esas, 2010/4915 Karar sayılı kararı ile özetle; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırma girişiminde bulunulması ve her iki suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın üst Cumhuriyet savcısı, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.04.2010 tarihli ve 2008/16956 Esas, 2010/4915 Karar sayılı kararı ile özetle; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırma girişiminde bulunulması ve her iki suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.07.2010 tarihli ve 2010/165 Esas, 2010/313 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 145, 168/2, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 9 gün hapis para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 14.09.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

6. Suça sürüklenen çocuğun, denetim süresi içerisinde 18.09.2011 tarihinde kasıtlı suç işlediğine dair yapılan ihbar üzerine, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/16 Esas, 2016/228 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına karar verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 145/1, 168/2, 31/3, 62/1-2 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 2.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1-2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 9 gün hapis para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Anılan kararının üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2020/8855 Esas, 2021/10235 Karar sayılı kararı ile özetle, gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

8. Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/251 Esas, 2022/521 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 145/1, 168/2, 31/3, 62/1-2 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 2.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1-2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 9 gün hapis para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurun zararının giderildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurun zararının giderildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte olay tarihinde fikir ve eylem birliği içinde geceleyin şikâyetçiye ait işyerine girerek işyerinden bazı yiyecek malzemeleri, iki adet çakmak ve 20,00-30,00 TL kadar parayı çaldıklarının, şikâyetçinin beyanları ve suça sürüklenen çocukların ikrar içeren savunmalarından anlaşıldığı, çalınan para ve eşyaların değerinin pek hafif olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında takdiren 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmadığı, şikâyetçinin zararı kovuşturma aşamasında giderildiğinden aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmasının gerektiği kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz kapsamında bulunmayan diğer suça sürüklenen çocuklar aşamalardaki ifadelerinde atılı suçları ikrar etmişlerdir.

3. Mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, Mahkemenin kanaat ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak;

1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, Mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle, hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hırsızlık suçundan kurulan hükmün gerekçesinde, koşulları bulunmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasının "A-3. No'lu" bendinde suç eşyasının değerinin çok az olduğu kabulüyle aynı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, hüküm fıkrası ile hükmün gerekçesi arasında çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hırsızlık suçundan kurulan hükmün gerekçesinde, koşulları bulunmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasının "A-3. No'lu" bendinde suç eşyasının değerinin çok az olduğu kabulüyle aynı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, hüküm fıkrası ile hükmün gerekçesi arasında çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Dosya içerisindeki 05.11.2007 tarihli ve 06.11.2007 tarihli muhafaza altına alma ve teslim tutanakları, tanıklar U.K. ve H.K.'nin soruşturma aşamasında alınan ifadeleri, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında alınan ifadesi ve tüm dosya içeriğinden, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında şikâyetçinin işyerinden çaldığı eşyalardan 2 adet çakmağın bulunduğu kişileri söyleyerek çakmakların muhafaza altına alınıp şikâyetçiye iadesini sağladığı, kovuşturma aşamasında da şikâyetçinin tüm zararını giderdiği anlaşılmakla, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle şikâyetçiden, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığının sorulması, şikâyetçinin indirim yapılmasına rıza göstermemesi halinde kovuşturma aşamasında gerçekleşen tam tazmin nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması; şikâyetçinin indirim yapılmasına rıza göstermesi halinde ise, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 168/1-4. madde hükümlerinin uygulanması ve etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edildiğinden indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

5. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 9 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik hapis cezası tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

5. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 9 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik hapis cezası tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

6. Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 18.01.2008 tarihli ilk hükümde iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sadece suça sürüklenen çocuk lehine temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.04.2010 tarihli, 2008/16956 Esas, 2010/4915 Karar sayılı ilâmıyla, uzlaştırma hükümleri ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesinin gerektiğinden bahisle kararın bozulması karşısında, her ne kadar bozmadan sonra kurulan 28.07.2010 tarihli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle ihbardan sonra yapılan yargılama neticesinde hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte, ilk bozma öncesindeki erteleme kararının suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/251 Esas, 2022/521 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, BOZULMASINA, bozma sonrası iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6441, Karar No: 2014/1844, Tarih: 28.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/6441 E.  ,  2014/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Sanık hakkında temel ceza alt sınırdan verilmesine karşın, TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin en üst oranın uygulanması,

b- Sanığın katılana ait işyerindeki buzdolabının arkasında bulunan içki kasasından bir adet dolu bira şişesi ve dışarıya çıkacağı sırada da, para kasasından 20 lira alma biçimindeki eyleminde, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği gözetildiğinde, kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülememesi ve daha çoğunu alabilme olanağı varken değer olarak az olan şeyi alma koşulunun gerçekleşmemesi karşısında, yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nın 145. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28601, Karar No: 2020/1960, Tarih: 28.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/28601 E.  ,  2020/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmasında, abisinin eşinin kayıp olduğunu ve müştekinin evinde kız kardeşiyle kaldığını öğrenmeleri üzerine sormak için babası olan temyiz dışı sanık ... ile müştekinin evine gittiklerini beyan etmesi, müştekinin de sanığın abisinin eşinin daha önceden gelip kız kardeşiyle birlikte evlerinde kaldığını ve bu olaylardan sonra kız kardeşinin de kaybolduğunu beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... oğlu ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma kararının 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince hükmü temyiz etmeyen ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... oğlu ...'ya hükmün açıklanması halinde sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5056, Karar No: 2022/8033, Tarih: 26.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5056 E.  ,  2022/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.02.2015 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti, taşınmazın satışı halinde muhdesat bedellerinin tahsili talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.07.2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, muhdesatın tespiti ile taşınmazın satılması halinde muhdesat bedellerinin tahsili istemlerine ilişkindir .

Davacı vekili, dava konusu 2465 ada 7 parselde kayıtlı 2.176,43 metrekare alanlı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, imar uygulaması sonucu diğer davalıların da hissedar olduklarını, hissedarlardan ...’ın Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1049 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açtığını ve 2013/464 Karar numarası ile ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verildiğini, dosyanın 2014/34 satış numarasını aldığını, taşınmazda müvekkiline ait su kuyusu ve ağaçların bulunduğunu, satış memurluğunda bilirkişiler kanalıyla yapılan inceleme sonucunda, su kuyusunun değerinin 25.000,00 TL, meyve ağaçlarının değerinin ise 32.464,45 TL olarak tespit edildiğini, müvekkilinin yaşlı olması, bilgi ve tecrübesinin bulunmaması nedeniyle ağaç ve kuyunun kendisine ait olduğu hakkında izale-i şüyû dava dosyasına beyanda bulunamadığını belirterek, dava konusu 2465 ada 7 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki 32.646,45 TL değerindeki meyve ağaçlarının ve 25.000,00 TL değerindeki tünelli su kuyusunun davacı ...’a ait olduğunun tespitine, taşınmazın satışı halinde ağaç ve kuyu bedellerinin davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuş; diğer davalı ... dava konusu muhdesatların davacı tarafından yapıldığını belirterek, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, 2465 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçlarının ve tünelli su kuyusunun davacı ... 'a ait olduğunun tespitine, davacının muhdesat bedellerinin ödenmesi talepleri ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. Hükmün davalı ... ve davalı Mersin ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2016/7589 Esas, 2019/11591 Karar sayılı ilamı ile "... Somut olayda, taraflar arası görülen izaleyi şuyu davasının kesinleşmiş olduğu dikkate alındığında, tespit davası açılması için dava şartı niteliğinde bulunan derdest izaleyi şuyu davası bulunması durumu söz konusu olmadığından tespit talebinin güncel hukuki yarar bulunmaması sebebiyle reddi gerekirken talebin kabulü isabetsizdir .

Hal böyle olunca, yukarıda bahsi geçen kesinleşmiş izaleyi şuyu davası ve satış kararı dikkate alındığında dava dilekçesinde davalı tarafın tespit ön talebi yanında asıl olarak bedel isteğinde bulunduğu gözetilerek mahkemece eda talebi içeren muhdesat bedeliyle ilgili karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle muhdesatın tespiti yönünde karar verilmesi doğru değildir ...’’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflardan her biri, görülmekte olan bir davada henüz inceleme sırası gelmemiş yahut ileride açacağı davada ileri süreceği bir vakanın tespiti amacıyla keşif yapılması, bilirkişi incelemesi yaptırılması ya da tanık ifadelerinin alınması gibi işlemlerin yapılmasını talep edebilir. (HMK m 400) Henüz dava açılmamış olan hallerde delil tespiti, esas hakkındaki davaya bakacak olan mahkemeden veya üzerinde keşif yahut bilirkişi incelemesi yapılacak olan şeyin bulunduğu veya tanık olarak dinlenilecek kişinin oturduğu yer sulh mahkemesinden istenir. (HMK m 401) dava açıldıktan sonra yapılan her türlü delil tespiti talebi hakkında sadece davanın görülmekte olduğu mahkeme yetkili ve görevlidir. (HMK m 401/4) Bu mahkemeden başka bir mahkemenin yaptığı delil tespiti geçersizdir. Mahkemenin hükmüne esas alınamaz.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19/12/2019 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre davacının bedel istemi hakkında keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak hüküm tesisi gerekmektedir. Bozma ilamı öncesi yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilmesi mümkün değilse Hukuk Muhakemeleri Kanununun 288 vd. maddeleri gereğince keşif ara kararı verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; eda davası olarak yürütülen eldeki davada mahkemece keşif yapılarak talep konusu tazminatın bilirkişi aracılığıyla tespiti gerekirken davacı vekiline yetki verilerek başka bir mahkemeden güncel değerin tespitinin istenmesi yasanın açık hükmüne aykırıdır. Mahkemenin 23/02/2021 tarihli duruşmada verilen ara kararı ile vekilin ara kararına uygun işlem yapmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın ilgiliye iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4121, Karar No: 2017/9790, Tarih: 05.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4121 E.  ,  2017/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1,51/1-3, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, meydana gelen neticenin ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine, katılan da meydana gelen yaralanmanın hayati tehlike niteliğinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.