muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11329, Karar No: 2017/4984, Tarih: 03.07.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11329 E.  ,  2017/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 144 ada ... parsel sayılı ....859,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufunda olduğu gerekçesiyle, ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir Davacı irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile çekişmeli 144 ada ... parsel sayılı taşınmazın 02.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen kısmının tapu kaydının iptali davacılar adına elbirliği mülkiyeti şeklinde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazinenin ........2006 tarihli celsede dayandığı ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/156 Esas sayılı hakem dosyasının incelenmesinden, davaya konu ... parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak ... Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırma haritasına dayanılmak suretiyle dava açıldığı, bunun sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin hakem sıfatıyla verdiği 2000/156 Esas ve 2001/92 Karar sayılı kararda davanın kısmen kabulüne karar verilerek fen bilirkişi tarafından ....02.2001 tarihli rapor ve krokisinde mavi ve mor renkle işaretli toplam ....129,56 metrekare yüzölçümlü kısmın Hazine adına olan tapu kaydının iptali gerektiği sonucuna varılmış ve davalı tarafın itirazı üzerine itirazın reddine karar verilerek karar kesinleşmiştir. Yine aynı celsede davalı Hazine davanın Karayollarına ihbarı gerektiğini ileri sürerek bu hususta talepte bulunmuş ise de üzerinde durulmamıştır. Ayrıca sözü edilen hakem kararının dayanağı harita getirtilip mevcut kadastro paftasıyla çakıştırılmamış; davacı tapu kaydına dayandığı halde bu husus değerlendirilmemiş; keşifte yöntemine uygun uygulama yapılmadığı gibi kararda da belirtilmemiştir. Öte yandan zilyetlik ve kıyı kenar çizgisi yönünden yapılan araştırmalar da yeterli değildir. Hal böyle olunca, öncelikle davanın ... Genel Müdürlüğü’ne ihbarı düşünülmeli; sözü edilen, Hazinenin taraf olduğu hakem haritasının ölçeğine eşitlenerek çakıştırılmak suretiyle kapsamı belirlenmeli, taşınmazın kök tapu kaydının revizyon gördüğü 145 ada ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazları eldeki davaya konu taşınmazla birlikte gösterir pafta ve güncel tapu kayıtları ilgili yerlerden getirtilmeli; tapu kaydı uygulanarak kamulaştırma sırasında dikkate alınıp alınmadığı saptanmalı, yine; 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile 28.....1997 tarihli ve 1996/...-1997/... karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yöntemince kıyı kenar çizgisi belirlenmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1143, Karar No: 2010/2886, Tarih: 22.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/1143 E.  ,  2010/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının; 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13774, Karar No: 2008/6571, Tarih: 28.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/13774 E.  ,  2008/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2007

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 1.7.1985 olduğu tespiti, 16231823 ve 20631718 sigorta sicil numaralarının kendisine ait olduğu  tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakim tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 1.7.1985 tarihli işe giriş bildirgesindeki yanlış nüfus bilgileri düzeltilerek bildirgenin kendisine aidiyeti ile giriş bildirgesindeki tarihin sigortallık başlangıcı olarak tesbitini talep etmiştir.

Mahkeme, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz bilirkişi görüşü doğrultusunda istemin kabulüne karar vermiştir.

Davada çözümlenmesi gereken birbirine bağlı iki hukuksal sorun söz konusudur. Birincisi işe giriş bildirgesinin davacıya ait olup olmadığı, ikincisi giriş bildirgesi davacıya ait ise, gerçekten eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığına ilişkindir. Aidiyet davalarında kaydın davacıya ait olup olmadığının tesbiti için aynı isimde bir başka şahsın bulunup bulunmadığı ilgili nüfus idarelerinden sorulmalı, belgedeki imza ve varsa fotoğraf üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, davacıyı yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı ve aynı dönemde çalışan çalışma arkadaşları tanık olarak dinlenilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, sigortalılık başlangıcının tesbiti yönünden ise, bir kimsenin 506 sayılı Yasa'nın 2. maddesinin belirlediği biçimde eylemli olarak çalışmasının gerektiği, bu yönün aynı Yasa'nın 6. maddesinde de vurgulandığı, bu bakımdan davacının işyerinde fiilen çalışıp çalışmadığının  yöntemince araştırılmasının gerekliliği dikkate alınarak aynı dönemde birlikte çalışan ve kurum dönem bordrolarında gösterilen kişilerin, gerektiğinde de komşu işyerlerinden kayıtlara geçmiş kimselerin bilgilerine başvurmak suretiyle bir sonuca varılmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-371-426, 2005/21-37-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında bu hususlar öncelikle belirtilmiştir.

Mahkemece, işe giriş bildirgesinde davacının ismi dışındaki nüfus bilgilerinin tümüyle farklı olduğu dikkate alınarak giriş bildirgesindeki nüfus bildirgeleri üzerinden davacı ile  ilgisi bulunan İnegöl, Polatlı ve Konak nüfus idarelerinden aynı isimde bir başka kimsenin bulunup bulunmadığı yolunda araştırma yapılmadığı  yalnızca ilgili yerlerden nüfus kayıtları getirtilmekle yetinildiği, yaptırılan imza incelemesi sonucunda imzanın davacıya ait olmadığı açıkça belirlenmesine karşılık bu hususunda göz ardı edildiği, işyerinden  Kuruma verilmiş 1985/2. dönem bordrosu bulunmasına karşın bordroda yer alan hiçbir çalışanın dinlenilmediği,  işyerinde staj yaptığını beyan eden ve davacının kardeşi olan dolayısıyla uygun nitelikte bulunmayan iki tanık beyanı ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz bilirkişi incelemesi ile sonuca gidildiği görülmüştür.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek  yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1511, Karar No: 2013/5370, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1511 E.  ,  2013/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalıdan satın alınan bisiklet karşılığında 2.000 TL tutarlı bir adet bononun keşide edilerek davalıya verildiğini, mal bedelinin müvekkilince ödenerek bu konuda makbuz da alındığı halde bedelsiz hale gelen senedin iade edilmeyerek davalı yanca müvekkili aleyhine takibe konu edildiğini beyanla bono nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında icra dosyasına 2.876.68 TL ödemede bulunduğunu belirterek bu tutarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuş ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu edilen bononun bedelsiz kaldığı halde davalı yanca takibe dayanak yapıldığı hususunun davacı tarafından kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne davacı yanca icra dosyasına yapılan 2.876,68 TL tutarın ödeme tarihi olan 06/04/2012'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalının takibinde haksız ve kötüniyetli olması nedeniyle asıl alacak tutarı 2.000 TL'nin %40'ı oranındaki tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı yanca davacı aleyhine İcra takibine konu edilen senet kambiyo senedi vasfında olup, senet keşidecisi davacının bu senetten dolayı borçlu bulunmadığını 6100 s. HMK'nun 201. maddesi uyarınca yazılı delille kanıtlaması gerekir. Davacı yanca dosyaya sunulan belgeler takibe konu senedi hükümden düşürecek nitelikte bulunmadığından somut olayda davacının borçlu olmadığını kanıtlayamadığının gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmadığı gibi öte yandan davacı tarafın dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğu halde davacıya yemin teklif hakkının hatırlatılmamasında da isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3262, Karar No: 2021/10232, Tarih: 11.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3262 E.  ,  2021/10232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

A) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma fiillerine iştirak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 26.04.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma fiillerine iştirak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında mali müşavirlik hizmeti verdiği “... Elektrik İletişim ... Ltd. Şti” ortaklarının 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarına iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, anılan şirket ortağı ... hakkında İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2012 tarih ve 2012/28-961 sayılı kararının Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 17.10.2016 tarih ve 2016/4907-6188 sayılı ilamı ile bozularak dava dosyasının mahkemesine iade edildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin ve iştirak iradesinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından;

1) İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin ilgili dava dosyasının akıbetinin araştırılarak, mümkün ise iki davanın birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde ilgili dosyanın getirtilip incelenerek geldiği son durum itibariyle özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

2) Sahte fatura düzenleme suçuna konu faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2) Sahte fatura düzenleme suçuna konu faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3) Sahte fatura kullanma suçuna konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

4) Sahte fatura düzenleme suçuna konu faturaları kullanan, sahte fatura kullanma suçuna konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları/kime verdikleri, sanığı tanıyıp tanımadıkları, faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki ve menfaatinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5) Gerektiğinde; sahte olduğu iddia edilen suça konu faturaların asıllarının, sahte fatura düzenleme suçuna konu faturaları kullanan, sahte fatura kullanma suçuna konu faturaları düzenleyen mükelleflerden veya bu mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, inkarı halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

6) Kabule göre de;

a) TCK'nin 37-39. maddeleri uyarınca, doğrudan doğruya birlikte işleyerek suça iştirak edilebileceği gibi azmettirerek veya yardım etmek suretiyle de iştirak edilebileceği gözetildiğinde, iştirakin niteliği belirlenmeden ve 213 sayılı VUK'nin 360. maddesine göre sanığın suçtan menfaat elde edip etmediği araştırılmadan hükümler kurulması,

b) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu dikkate alınarak; suça konu faturaların hangi vergi türü/türlerinde kullanıldığının katılan idareden sorulması, suça konu faturaların kullanılması nedeniyle düzenlenen vergi inceleme raporlarının getirtilip incelenmesi, buna göre suç tarihinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu dikkate alınarak; suça konu faturaların hangi vergi türü/türlerinde kullanıldığının katılan idareden sorulması, suça konu faturaların kullanılması nedeniyle düzenlenen vergi inceleme raporlarının getirtilip incelenmesi, buna göre suç tarihinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14760, Karar No: 2012/2252, Tarih: 05.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14760 E.  ,  2012/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu kat mülkiyeti kurulu, 2017 ada, 12 parselde yer alan zemin ve 4 normal kattan oluşan taşınmazda kayden malik olduğunu, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın 2. normal katta yer alan bağımsız bölümü işgal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazın kayıt maliki iken borcuna karşılık teminat olmak üzere davacı tarafa temlik ettiğini, bir kısım borcun kaldığını, mülkiyet hakkına dayanarak ikamet ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, kayden davacıya ait çaplı taşınmazda haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ikamet ettiği, fuzuli şagil olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava; bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; kayden davacıya ait çekişme konusu bağımsız bölüme davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ikamet etmek suretiyle elattığı saptanmak suretiyle davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, dava 15.000,00.-TL değer gösterilmek suretiyle açılmış, çekişme konusu bağımsız bölümün keşfen değeri 74.580,00.-TL olarak saptanmış, eksik harç ikmal edilmemiştir. Öyleyse, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken nispi karar harcının keşfen saptanan bedel üzerinden hesaplanması, vekalet ücretinin ise keşfen belirlenen değer üzerinden harç ikmal edilmediğine göre dava dilekçesinde gösterilen ve harcı alınan dava değeri (15.000,00.-TL) gözetilerek karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T’nin 6. maddesindeki düzenleme uyarınca taktir edilmesi gerekirken eksik harç ve fazla avukatlık parasına hükmedilmesi doğru değildir.

Ne varki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

a)Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4. bendindeki;"Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 222.75.-TL. harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına "ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 4.430,00.-TL. harçtan peşin alınan 222.75.-TL harcın mahsubu ile bakiye 4.207,30.-TL.'nin davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına"ibaresinin yazılmasına,

Ne varki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

a)Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4. bendindeki;"Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 222.75.-TL. harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına "ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 4.430,00.-TL. harçtan peşin alınan 222.75.-TL harcın mahsubu ile bakiye 4.207,30.-TL.'nin davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına"ibaresinin yazılmasına,

b)Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 5. bendindeki;“ A.A.Ü.T. gereğince davacı lehine tayin ve taktir olunan 7.836,40.-TL. vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine " A.A.Ü.T. gereğince davacı lehine tayin ve taktir olunan 1.800,00.-TL. vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine"ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY'nın 438/2. (6100 sayılı HMY'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.