muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4476, Karar No: 2012/8531, Tarih: 21.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4476 E.  ,  2012/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/125034

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/10/2010, 2010/146 (E) ve 2010/168 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılanlar Yaşar ve A.. Ç.. vekiline, yokluğunda verilen kararın 11/11/2010 tarihinde tebliğ edildiği, 16/11/2010 tarihinde başlayan 4 günlük kurban bayramı tatilinden sonra 22/11/2010 tarihinde verilen temyiz dilekçesi süresinde olduğundan tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünce benimsenmemiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin öldürme kastı bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; maktulün eşi Nurten ile sanık Hayrettin arasında duygusal ilişki bulunduğu, olay tarihinden önce maktulün eşi Nurten'in evden ayrılarak yaklaşık 20 gün süreyle sanıkla birlikte Manisa ilinde yaşadığı, bir müddet sonra tekrar maktulle müşterek ikametlerine döndüğü, sanık Hayrettin'in ise Çanakkale iline çalışmaya gittiği, bu süreçte Nurten ile sanığın telefon ile görüşerek irtibatlarını koparmadıkları, olay tarihinden birkaç ay önce Nurten'in tekrar sanığın yanına Çanakkale iline gittiği, bu süreçte çalıştıkları otelin pansiyonunda karı koca hayatı yaşadıkları, Nurten'in oğlunun ameliyatı bahanesiyle Susurluk'a eşi maktulün yanına geri döndüğü, sanığın da olay tarihinden bir hafta önce Nurten'i Çanakkale'ye götürmek için Susurluk ilçesine geldiği, olaydan birgün önce Nurten'in işyerine giderek onu ikna etmeye çalıştığı ancak, Nurten'in kabul etmediği, aralarında tartışma yaşandığı, olay günü ilçe merkezinde maktul Mehmet ile sanık Hayrettin'in karşılaştıkları, karşılıklı küfürleştikleri, sanığın bu esnada maktule bıçak çektiği, boğuşmaya başladıkları, maktulün de sanığa yumrukla vurduğu, sanığın üzerindeki bıçakla mağduru bıçaklayarak öldürdüğü olayda; sanıktan kaynaklanan haksız fiillerin niteliği dikkate alındığında maktulün sanıkla karşılıklı olarak olay sırasında birbirlerine hakaret etmeleri, sanığın maktule bıçak çekmesi üzerine maktulün sanığa yumrukla vurması şeklindeki eyleminden dolayı tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğundan bahsedilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 21/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16954, Karar No: 2023/7796, Tarih: 27.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16954 E.  ,  2023/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/185 E., 2016/55 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; katılan mağdure vekilinin 30.06.2016 tarihinde yüzüne karşı verilen karara karşı, yasal süresinden sonra 11.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddi gerektiği belirlenmiştir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu

maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/185 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suç tarihinin eylül 2012 olduğunun kabulü ile mağdurenin on beş yaşından küçük olması sebebiyle sanık hakkında atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, kabule göre de reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığına ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suç tarihinin eylül 2012 olduğunun kabulü ile mağdurenin on beş yaşından küçük olması sebebiyle sanık hakkında atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, kabule göre de reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığına ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Mağdur ... ... ile suça sürüklenen çocuğun 2012 yılı Kasım ayı içerisinde arkadaşları olan ... vasıtasıyla tanışıp arkadaş oldukları, birlikte çıkmaya başladıkları, mağdurenin konuyu annesine bahsettiği, suça sürüklenen çocuk ...'ı eve götürüp annesi ile tanıştırdığı, annesinin Anıl ile arkadaşlık kurmasında herhangi bir sakınca görmediğinden arkadaşlıklarının devam ettiği, mağdurun kendi beyanına göre 2012 yılının Kasım ayı sonuna doğru yine buluşup ... ... Koleji karşısında bulunan parka gittikleri, parkta otururken saat 20:00 sıralarında soyunmadan elbiseli halleri ile suça sürüklenen çocuğun mağdurun göğüslerini, vücudunu ellemeye ve boynundan öpmeye başladığı, eliyle de bacaklarının arasına sokarak vajinasına parmağını soktuğu, daha sonra suça sürüklenen çocuğun mağdureyi evlerinin önüne bıraktığı ve olaydan da kimseye bahsetme dediği, kendisinin de kimseye bahsetmediği;

Bu olaylardan 3-4 ay kadar sonra mağdure ile suça sürüklenen çocuğun yeni kız arkadaşı ... ... arasında 14/01/2013 tarihinde hakaret ve tehdit olayları olduğu, bu yüzden İzmir 2.Çocuk Mahk.ne 2013/1004 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, 2013/1327 Kararla ... hakkında mağdure ...'ı tehditten dolayı ceza verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, yine 14/01/2013 tarihinde mağdureye cinsel istismar suçundan ... ... hakkında soruşturma başlatıldığı, evrakın İzmir CBS.nin 2013/512 sırasına kaydedilip, 2013/63220 kararla mağdureye karşı cinsel taciz suçundan mağdurenin şüpheliyi teşhis edememesinden dolayı bu şahıs hakkında takipsizlik kararı verildiği, bu olayların soruşturulması sırasında mağdurenin dava konusu olan dosyamızdaki olaydan da bahsetmesi ve ... ...'nun telefondaki suça sürüklenen çocuğun mağdurenin vajinasına parmağını soktuğu yönündeki kayıtların okulda duyulması üzerine dosyamızdaki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Mağdure suça sürüklenen çocuğun kendisine karşı parkta yukarıda bahsedildiği şekilde zorla öpüp göğüslerini elleyip, eliyle de cinsel organına sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğunu ileri sürmüş ise de, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun duygusal anlamda arkadaş oldukları, eylemlerin herkese açık büyük bir parkta gerçekleştiği, uzun süre şikayetçi olmadığı, suça sürüklenen çocuğun yeni kız arkadaşı olan ... ile aralarındaki husumet ve daha sonra ...'nin telefonuna kaydettiği sözlerin duyulması üzerine şikayette bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalardaki savunmalarında zor kullanmadığını, rızayla parkta öpüştüklerini savunması karşısında iddianame ve yukarıda anlatımı yapılan eylemlerin mağdurenin rızası ile gerçekleştiği kanaatine varılmıştır.

Mağdure 20/11/1997 d.lu olup bizzat kendi beyanı göz önüne alındığında parkta gerçekleşen cinsel istismar eyleminin 2012 yılı Kasım ayı sonlarına doğru olduğu, bu ayın sonlarına doğru deyiminin ayın yirmisinden sonra olması gerektiği, kaldı ki, suç tarihinin tam olarak da bu anlamda belirlenemediği, dolayısıyla şüpheden sanık yararlanır genel ilkesi göz önüne alınarak mağdurenin suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurduğunun kabulü gerekmiştir.

Yukarıda anlatımı yapıldığı üzere 15 yaşını doldurmuş mağdurenin kendi rızası ile parka gidip suça sürüklenen çocukla parkta oturduğu anlaşılmakla TCK.109 maddede tanımlanan kişiyi hürriyeitnden yoksun kılma suçunun bu durumda yasal unsurları oluşmayacağından atılı bu suçtan beraatine;

Yine 15 yaşından büyük mağdureye karşı rıza ile öpüşme, göğüslerini elleme ve parmağını vajinasına sokma şeklinde gerçekleşen cinsel istismarın da TCK. 103 maddesinde tanımlanan suç tiplerine uymadığı gibi TCK.104/1 maddesinde tanımlanan cinsel ilişki niteliğinde de bulunmadığı anlaşılmakla atılı bu suçtan da suçun unsurları oluşmadığından beraatine;

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında yaşadıklarını kimseye anlatmaması için zaman zaman mağdura "bu olayı anlatırsan seni öldürür rezil ederim" diyerek tehdit ettiğinden bahisle tehdit suçundan cezalandırılması için de kamu davası açılmış ise de, bu eylemle ilgili olarak da soyut iddia dışında dosyada hiçbir delil bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun atılı bu suçtan da delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verilerek aşağıda belirtilen şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan vekilinin 30.03.2016 tarihinde yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/185 Esas, 2016/55 Karar kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/185 Esas, 2016/55 Karar kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/185 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1390, Karar No: 2025/1535, Tarih: 26.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/1390 E.  ,  2025/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/7 E., 2023/103 K.

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Mersin ili Erdemli ilçesi Sorgun Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 742 parsel sayılı 34.391,55 metrekare yüzölçümündeki hali arazi vasfındaki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

K A R A R

Kadastro sırasında Mersin ili Erdemli ilçesi Sorgun Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 742 parsel sayılı 34.391,55 metrekare yüzölçümündeki hali arazi vasfındaki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 10.623,06 metrekarelik kısmın davacı adına tesciline, kalan kısmın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükmün, Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) (16.) Hukuk Dairesinin 20.04.2015 tarihli ve 2014/16262 Esas, 2015/4322 Karar sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek, dava konusu taşınmazın hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilmesi, bundan sonra mahallinde, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu, 3 kişilik orman mühendisleri kurulu ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla keşif yapılarak, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle incelemenin yaptırılması, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğraflarının değerlendirilmesi, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, taşınmazın sınırında orman parseli olduğu da gözetilerek öncesinin orman olup olmadığının belirlenmesine çalışılması, taşınmazın kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması, 3 kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı zilyetliğin hangi tarihte hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususlarını irdelenerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli 101 ada 742 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25.10.2022 tarihli ve 2021/6651 Esas, 2022/8463 Karar sayılı kararıyla; "dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine ve çekişmeli taşınmaz üzerinde tespit tarihi itibariyle zilyetlikle iktisap koşullarının davacı lehine oluşmadığı anlaşıldığına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde olmadığı ancak bozma ilamından sonra yapılan yargılama sırasında alınan ziraatçi bilirkişi raporunda, taşınmazın bir kısmı üzerinde sayıları yazılmaksızın 14 - 15 yaşlarında kiraz ve elma ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği, davacının da bu ağaçları kendisinin diktiğini ileri sürdüğü, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 19/2. maddesinde "taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceğinin" belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulurken, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, davanın, muhdesatın beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine de yönelik olması nedeniyle 3402 sayılı Kanun'un 19/2 maddesindeki yasal düzenleme çerçevesinde inceleme yapılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesince, ziraat ve fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılması ve bu keşifte, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının kim veya kimler tarafından ve hangi tarihte dikildiği hususlarında somut olgu ve olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilginin alınması, yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkilerin, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılması, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde de bu tutanaklarda bilirkişi sıfatıyla imzası bulunan kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılması; ziraatçı bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların cins, yaş, bakımlılık ve nitelikleri hususlarında hüküm vermeye yeterli ve ayrıntılı değerlendirmeleri içerir rapor alınması; fen bilirkişisinden; yapılacak keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, çekişmeli taşınmaz üzerindeki muhdesatların yerleri ile kadastro tespit günü itibariyle ağaçların bulunduğu bölümleri gösterir hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda 17.08.2023 tarihinde taşınmaz mahallinde yapılan keşif, mahalli ve tespit bilirkişileri beyanları ile fen, harita ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 03.10.2023 tarihli raporun birlikte incelenmesinde, dava konusu taşınmaz üzerinde keşif esnasında mevcut bulunan üç adet sulama havuzu ile 16-17 yaşındaki kapama vaziyette 174 kiraz ağacının ziraat bilirkişisince tespit edilen yaşları itibariyle kadastro tespiti itibariyle dava konusu taşınmazda dikili bulunduğu, mahalli ve tespit bilirkişilerin de taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının tespit tarihinden bir veya iki yıl önce davacı ... tarafından dikildiği ve tespit tarihi olan 2006 yılı itibariyle zeminde mevcut bulunduklarını bildiklerini beyan ettikleri ve tespit tarihinden sonrasına ait hava fotoğrafları ile desteklendiği anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın 03.10.2023 tarihli rapor eki krokide (A) harfi ile gösterilen 9.364,25 metrekarelik alanında bulunan 16-17 yaşında 174 adet kapama kiraz ağaçları ile üç adet sulama havuzu yönünden 3402 sayılı Kanun'un 19/2 maddesi gereğince davacı lehine muhtesat şerhi verilmesine karar verildiği, buna karşılık dava konusu taşınmaz üzerinde keşif esnasında bulunduğu tespit edilen muhtesatlardan, 10-12 yaş 31 adet erik, 5-6 yaş 6 adet erik, 10-12 yaş 7 adet elma, 10-12 yaş 3 adet armut, 15-16 yaş 3 adet ceviz ağacının ise ziraat bilirkişisince tespit edilen yaşları itibariyle kadastro tespit tarihinde mevcut bulunmadıkları ve tespit tarihinden sonra dikildikleri anlaşıldığından bu ağaçlar yönünden muhtesat şerhi verilmediği" gerekçesiyle davanın tescil talebi yönünden reddine, 101 ada 742 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, davanın muhtesat aidiyeti tespiti yönünden kısmen kabulüne, 101 ada 742 parsel sayılı taşınmazda 03.10.2023 tarihli bilirkişi raporunda (a) harfi ile gösterilen 9.364,25 metrekarelik alanda ihdas edilmiş olan 16-17 yaşlarında 174 adet kapama kiraz ağacı ile 3 adet sulama havuzunun davacıya ait olduğunun tespitine ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine muhtesat olarak adına şerh edilmesine, dosyaya ibraz olunan 03.10.2023 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve eki krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ile davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.