muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14690, Karar No: 2015/11029, Tarih: 15.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14690 E.  ,  2015/11029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ(KAPATILAN) 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2012/63-2014/110

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,dava dilekçesi ile taraflar arasında ortak girişim beyannamesi imzalandığını,inşaat ihalelerine teklif verildiğini,davacının % 55, davalının ise % 45 payı olduğunu,maliyetlerden ortaklık payları oranında sorumlu olduklarını,geciken vergi borçlarının yapılandırıldığını,davacının vergi borcunun taksitlerini ödediğini,borcun % 45 inden davalının sorumlu olduğunu, başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile davacının kaçınması nedeni ile hesaplaşmanın yapılmadığını,inşaat faaliyetlerinin fiilen bittiğini,tasfiye yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tasfiyeden önce yapılan icra takibine itirazın haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanununda "Adi şirket" ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda "Adi ortaklık sözleşmesi" başlıkları altında yapılan tanımlarda adi ortaklık, "iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir" şeklinde tanımlanmıştır.

Adi ortaklık sözleşmesi geçerlik şekli olarak herhangi bir şekle bağlı değildir. Ancak, ispat şekli bakımından yasal delillerle kanıtlanması gerekir.

Ayrıca adi ortaklık ilişkisinde, bir ortak tarafından açılan alacak talebine ilişkin dava , ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsar.

Somut olayda taraflar arasındaki ortaklığın fiilen son bulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Ortaklık son bulduğuna göre tasfiyenin de mahkemece bizzat yaptırılması gerekir. Ortaklığın feshi ile ortaklığın tasfiyesi ayrı ayrı hukuki işlemlerdir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla, tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup, hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır.

Bu durumda mahkemece, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 642.madde ve devamı hükümlerince tasfiye işlemi gerçekleştirilmelidir.

Bu durumda mahkemece, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 642.madde ve devamı hükümlerince tasfiye işlemi gerçekleştirilmelidir.

6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 1.maddesine göre; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır. Ancak, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nun 644.maddesine göre;" Ortaklığın sona ermesi halinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklarda dahil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları halinde, ortaklardan herbiri, tasfiye görevlisinin hakim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliği ile verilmiş bir karar yoksa, tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri gözönünde tutularak hakim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır."

Tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nun 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse, değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nun 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse, değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9253, Karar No: 2019/10442, Tarih: 11.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9253 E.  ,  2019/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (Üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibarıyla hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun 15/06/1997 doğumlu olduğu, 2. celse ile hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 30/06/2015 tarihli 3. celsede, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmuş bulunmasına rağmen duruşmaların açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182. ve 185. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11380, Karar No: 2012/12787, Tarih: 18.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11380 E.  ,  2012/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... gelmiş, davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalının davacı ...'nin kayınpederi ve davacı ...'in ise babası olduğunu, davacıların evlenmelerine rıza göstermediğini, evlenmelerinden sonra manevi baskı kurarak düğünde takılan 30 adet altını davacılardan aldığını ve geri vermediğini, ayrıca 1996 yılında işe giren davacı ...'in evlilik tarihine kadar aldığı maaşına el koyduğunu ve kızı adına 15.000 € kredi çekerek ödemediğini, damadına hakaret ettiğini belirterek;her bir davacı için 1 milyar manevi tazminat ile aldığı değerlerin karşılığı 48 milyar alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, davacılardan iddia edildiği şekilde altın almadığını,bir kredi çekilmesinin sözkonusu olmadığını, davacı ...'in kazandığı paraları kendisinin harcadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, düğün sırasında takılan altınları davalının aldığını ve geri vermediğini iddia ederek, bu iddialarına ilişkin tanık delinine dayanmışlardır. Davalı, davacıların kayınbabası ve babası olduğuna göre HMK 203/1 . maddesi gereğince davada tanık dinlenmesi mümkün olup, mahkemece bu kapsamda tarafların gösterdikleri tanıkların beyanlarına başvurulmuştur. Mahkemece, karar gerekçesinde dosya içeriğine genel bir atıf yapılarak davacı tarafın iddialarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece alınan tanık beyanlarına ilişkin bir tartışma ve değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır. HMK. 297.maddesinde mahkeme kararlarının taşıması gereken unsurlar acıklanarak verilen kararlarda çekişmeli vakıalara ilişkin toplanılan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi sonucu sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeblerin açıkça yazılması gerektiği halde mahkemece yazılı şekilde tanık beyanları tartışılmadan ve tanık beyanlarının değerlendirildiği hususu gerekçelendirilmeden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28464, Karar No: 2015/10193, Tarih: 06.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28464 E.  ,  2015/10193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/685-2013/1712

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan R.. Y.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılında belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26203, Karar No: 2016/7273, Tarih: 18.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/26203 E.  ,  2016/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 13.11.2007 gün ve 210-234 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; “daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” hallerinde ve “her somut olayda; olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli” değerlendirilmeye konu edilerek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, mağdura ait işyerinden 7 TL değerindeki koltuk kılıfını çalması biçimindeki eyleminde, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7066, Karar No: 2011/1350, Tarih: 24.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/7066 E.  ,  2011/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Beşiri Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2006 gün ve 2005/49 Esas, 2006/12 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi Üst C.Savcısı, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Üst C.Savcısının 02.03.2006 günlü dilekçe ile yasal süreden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, sanık ve müdafiin temyizi ile sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, 25.01.2006 mahkümiyet hükmü tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15749, Karar No: 2009/7700, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15749 E.  ,  2009/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... 'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 24.3.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 5 yıllığına kiraladığı lise kantininin kirasının yeniletip uzatıldığını, davalının müfettiş raporlarını gerekçe gösterip sözleşmeyi tek taraflı fesh ettiğini, müfettiş raporlarının gerçeği yansıtmadığını, okul müdürünün kendisini çıkartmak istediğini ileri sürerek kiracı olduğunun tespitine ve muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmeye aykırı olarak kantini başkasının işlettiğini, kantin çalışanlarının öğrencileri rahatsız ettiğini, kantinin alt kata taşınması gerekirken taşınmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, en son yapılan sözleşmenin 12.9.2006 tarihli ve 1 yıllık olup 2007 yılında yenilenmemiş olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davada hasım olarak gösterilen Okul Aile birliğinin tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Davalı olarak gösterilen okul aile birliği, 14.6.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 5257 sayılı kanun ile değişik 16. maddesine

göre hazırlanan Milli eğitim Bakanlığı Yönetmeliğine göre kurulmuştur. Bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliklerinin yasal temsilcisi Milli Eğitim bakanlığıdır. Milli Eğitim Bakanlığının temsilci olarak gösterilmesi suretiyle dava dilekçesinin düzeltilmesi ve tebliğiS için mehil verilmesi ve usuli hata giderildikten sonra davaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA; 2. bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7202, Karar No: 2015/14026, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7202 E.  ,  2015/14026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalanan davalı ...'e ait aracın diğer davalı ... kullanımda iken dava dışı araca çarpması sonucu dava dışı araçta meydana gelen hasarın müvekkili şirket tarafından tazmin edildiğini, sigortalı araç sürücüsünün alkollü araç kullandığını belirterek 8.837,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 8.837,00 TL tazminatın 29/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek değişken avans faiz ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-) Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçe Genel Şartlarının B.4/2 maddesinde “Ödemede bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebilir” hükmü mevcuttur. Şu halde, davacı sigortacı söz konusu davayı ancak kendisiyle sözleşme yapan akidine karşı açabilecektir. Husumet kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece res'en gözetilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında 3. kişiye ödediği tazminatı sigorta ettiren davalı ... ile sigortalıya ait aracın sürücüsü ...'dan tazminini talep etmiş olup, davalı sürücü ... sigorta sözleşmenin tarafı değildir. Bu durumda, mahkemece bu davalı hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davalı hakkındaki davanın kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-)Kabule göre de; Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.