muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10265, Karar No: 2022/1852, Tarih: 07.03.2022

3.2.3. Hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır.

3.2.4. 6098 s. TBK 36/1. (818 s. Borçlar Kanunun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

3.3. Değerlendirme

Davalı vekilinin birleştirilen davaya yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2021 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 78.630,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, birleştirilen davada 480 parsel sayılı taşınmazın davalı ...’ye temlik edilen ¼ paydan, davacının miras payı olan ½ sinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş olup, davacının miras payının dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri olan 12.333,40 TL’nin, 2021 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 78.630.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.

Davacı vekilinin asıl dava yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.) paragraftaki yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan birleştirilen dava yönünden davalının temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, davalıdan alınan peşin harcın iadesine,

2- Asıl davada davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına, 07/03/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8439, Karar No: 2011/1389, Tarih: 29.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/8439 E.  ,  2011/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

Davacı vekili, davacının ... bünyesinde .. işyerinde ilaç ve kozmetik ürünleri tıbbı satış temsilciliği  departmanı kapsamında çalışmaya başladığını, 24/10/2009 tarihli toplantıda sözlü olarak herkesin kovulduğunun söylendiğini, davalı şirket ve bağlantılı şirket patronu E.P. tarafından ortağı M.T.malını çalmakla suçlandığını, müvekkiline ve diğer çalışanlara önce istifa baskısı yapıldığını sonra hiçbir gerekçe göstermeden "kapattık kardeşim kovdum sizi çekin gidin" denildiğini davalı şirketlerin yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, nakliye, güvenlik, ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığını, çalışanların tüm firmalara hizmet verdiğini, toplam çalışan sayısının 500 kişinin üzerinde olduğunu,  davalının sözlü fesih şeklinin yasaya uygun ve geçerli olmadığını,feshin son çare olduğu ilkesine uyulmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacını...Ltd. Şti bünyesinde çalışmaya başladığını, işten ayrılmış olduğu tarihe kadar müvekkil firmaya hizmet verdiğini, davanın ... Ltd. Şti adına açılmış olduğunu, davacının...Ltd. Şti bünyesinde çalıştığını, dava dilekçesindeki bayanları kabul etmediklerini , keyfi bir işten çıkarma durumunun olmadığını, müvekkili şirketin çalışanların mağdur olmaması için davacıya ve diğer çalışanlara ödemeler yaptığını, ibranamenin tamamen özgür iradesiyle imzalandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketlerin grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı .... işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki şirketin aynı işkolunda faaliyet gösterdiği, yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete

Mahkemece, davalı şirketlerin grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı .... işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki şirketin aynı işkolunda faaliyet gösterdiği, yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete

birlikte hizmet verenlerin toplamına bakılarak  fesih tarihinde toplam 30 dan fazla işçinin çalıştığı, işverenin feshinin yazılı olmadığı, yetersizlik ve ekonomik nedenlerle feshin yazılı yapılmasının ve savunma alınmasının geçerlilik şartı olduğu, davacının savunmasının alınmadığı, ayrıca ilaç mümessili olan davacının Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan eski şirket yöneticisi M.T.eylemlerine katıldığının ispatlanamadığı, bu dosyada davacının sanık da olmadığı, M.T.yönetici olduğu dönemde birlikte çalışmalarının davacının  M.T. ile hareket ettiğini göstermeyeceği, şirkete haciz gelmesi döneminin ve o dönemdeki ekonomik sorunların kısa bir süre ve geçici dönem olduğu, bu itibarla feshin haklı nedenle yapıldığının ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle, feshin geçersizliğine, davcının Pharmatek işyerinde işe iadesine, haklardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir. Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışması işyeri belgeleri dikkate alındığında davalılardan ... bünyesinde geçmiştir. Davacı ...bünyesinde ....işyerinde ürün tanıtımı işiyle uğraştığını iddia ederken, davalı taraf işçinin ...işçisi olduğunu ve fesih tarihinde çalışan sayısının 30’un altında bulunduğunu savunmuştur. Davalılar arasındaki hukuki ilişki delil durumuna göre net olarak anlaşılamamaktadır. Asıl işveren-alt işveren, birlikte istihdam gibi durumlar davalıların ticaret sicili kayıtları, SGK evrakları, faaliyet konularını gösterir belgeler ile birlikte ve gerek duyulursa konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. Bu şekilde işyerinde çalışan işçi sayısı da tartışılmalı, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/09/2011 gününde oybirliği ile karar  verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/5, Karar No: 2020/2061, Tarih: 30.04.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/5 E.  ,  2020/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5. maddesi, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin ve 17/25 Aralık sürecinden sonra hesap hareketi bulunmayan sanığın 2007 yılında açtırdığı ... hesabının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafii ve sanığın eşinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/800, Karar No: 2011/8744, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/800 E.  ,  2011/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 132 parsel sayılı 489,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Hazine, dava konusu taşınmazın, kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve 6099 sayılı Kanun'un 36/A maddesi uyarınca Hazine lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi mümkün olmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13318, Karar No: 2023/3363, Tarih: 22.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13318 E.  ,  2023/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2016/90 Esas, 2016/208 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu ve mağdurun şikayetinden vazgeçtiği, şikayetten vazgeçmenin sanık tarafından kabul edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası

delaletiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine, karar verilmiştir.

2. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/4867 Esas, 2020/13664 Karar sayılı kararı ile ;

"Sanığın 15.11.2015 tarihli İlçe Jandarma Komutanlığındaki ilk ifadesinde; alacaklı olduğunu iddia ettiği tanık ... Şertürk ile olan tartışmasına mağdur ...'ın da dahil olduğu, ikisinin de birlikte kendisine yumrukla vurarak yere yıktıklarını, kendisinin de üzerinde bulunan bıçağı çıkarıp önüne doğru savurduğunu, bıçağın kime değdiğini bilmediğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise; tanık ... ile yaşanan tartışma sırasında yanında olmamasına rağmen mağdur ...'nin kavgayı ayırmak için yanlarına geldiği, o esnada ...'e alkolün verdiği etki ile bıçağı salladığı, ancak ... araya girince ona denk geldiği" şeklinde farklı beyanda bulunduğu, bu haliyle mağdur ... ve tanık ... mahkemece dinlenilmeden ve mağdurun yaralanmasına ilişkin usulüne uygun kesin adlî raporu alınmaksızın eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi, "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2020/281 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla silahla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın temyiz dilekçesinin gerekçe içermemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri ; bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın alkollü olduğu halde bir kısım alacağı olduğu iddiasıyla tanık ...'in yanına gittiği, sonrasında taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve birbirlerine vurmaya başladıkları, bunun üzerine mağdurun olay yerine gelerek tarafları ayırmaya çalıştığı, bu sırada sanığın yanında taşıdığı bıçağı çıkarıp salladığı, salladığı bıçağın kime geleceğini umursamadığı, bıçağın mağdura isabet ettiği ve adlî muayene raporunda belirtilen biçimde yaraladığı olayda, sanık hakkında olası kastla silahla yaralama suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Mağdura ait adlî muayene raporu, sanığa ait adli sicil kaydı ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305-326 ıncı maddelerine tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Eleştiri Yönünden

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek temel cezadan sonra aynı Kanun'un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca olası kast indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması Kanuna aykırı ise de, netice ceza miktarı değişmeyeceğinden ve aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

C. Sanık Yönünden

B. Eleştiri Yönünden

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek temel cezadan sonra aynı Kanun'un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca olası kast indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması Kanuna aykırı ise de, netice ceza miktarı değişmeyeceğinden ve aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

C. Sanık Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) paragrafında açıklanan nedenle Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2020/281 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1933, Karar No: 2014/21179, Tarih: 09.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1933 E.  ,  2014/21179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/237516

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2010

NUMARASI : 2008/770 (E) ve 2010/387 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1-213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın bizzat kendisine 01.05.2008 tarihinde iş yerinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeni ve vergi dairesinden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2-Suç tarihine göre, suç tarihinden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle yapılan değişiklik ile 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 6 aydan 1 yıla çıkartılması karşısında, sanığın eylemine uyan 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan değişiklikten önceki 359/a-2. maddesi uyarınca 6 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini,

3-Tekerrüre esas alınan Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.11.2006 tarih ve 2006/51-756 sayılı kararındaki adli para cezasına ilişkin ilamın kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, yine 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden hakkında adli para seçenek yaptırımına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16513, Karar No: 2024/9236, Tarih: 27.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/16513 E.  ,  2024/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1746 E., 2023/868 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 05.06.2023 tarihli ve 2021/1746 Esas, 2023/868 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, ek karara itiraz ettiğine ve dosyasının temyiz incelemesine gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.