muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10530, Karar No: 2015/13698, Tarih: 26.11.2015

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 894 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı adına kayıtlı olduğu, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, komşu 884 parsel sayılı taşınmazda ise kayden davalıların paylı mülkiyet üzere malik oldukları anlaşılmaktadır.

Öte yandan; davacının açtığı dava sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.2010 tarih, 2010/362 esas, 2010/487 karar sayılı kararı ile, 894 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 3.200 m2.lik kısmını davalılar ... , ... ve ... narenciye bahçesi olarak kullanmak suretiyle işgal ettikleri gerekçesiyle elatmanın önlenmesine karar verildiği, kararın dahili davalıların temyizi üzerine dairece, tek başına dahili davalıların temyiz hakkı olmadığından temyiz isteğinin reddedilmesi sonucunda 17.06.2011 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, yıkım bedeli infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan mahkemece, yıkım bedeline hükmedilmemiş olması doğrudur. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalılar ..., ... ve ... temyiz itirazlarına gelince; bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının ya da kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşfe hazır hale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra, belirlenen bu durum göz önünde tutularak, hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı, bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkça gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olayda; hükme yeterli, yukarıda açıklanan ilkelere uygun bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Dosya kapsamı ile, çekişme konusu taşınmazı davalılar ... , ... ve ... narenciye bahçesi olarak kullanımları nedeniyle 3.200 m2.lik alana elatmanın önlenmesine karar verildiği ve anılan kararın kesinleştiği, mahkemece eldeki dosyada yapılan uygulama sonucu elde edilen bilirkişi raporunda ise, müdahaleye konu alanın 1.338,08 m2. olduğunun tespit edildiği, öte yandan, davalıların ağaçları kendilerinin yetiştirdiğini savundukları halde, taşınmazın “tarla” niteliği dikkate alınarak ecrimisil hesabı yapılması gerekirken portakal ağacından elde edilecek gelire göre ecrimisilin tespit edilerek sonuca gidildiği açıktır.

Öyleyse, noksan soruşturma ve hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgulara uygun olacak şekilde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, mahallinde yeniden içlerinde harita mühendisinin de yer aldığı üç kişiden oluşan teknik bilirkişi heyeti ile keşif yapılması, bilirkişilerden uygulamayı gösterir denetime elverişli infazı mümkün kroki ve rapor alınması, dava konusu taşınmaza haklarında davaya devam edilen hangi davalının ne kadar bölüme müdahalesinin olduğunun ayrı ayrı tespit edilmesi, ağaçlarının miktarının tam olarak belirlenmesi, değerlerinin tespit edilmesi, ondan sonra taşınmazın tapu kaydında yer alan “tarla” niteliğine ve araziden elde edilecek gelire göre usulüne uygun ecrimisil hesabının yapılması, hasıl olacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Temyiz eden davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/811, Karar No: 2012/5411, Tarih: 13.07.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/811 E.  ,  2012/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı Tasfiye Halinde SS ... Yapı Kooperatifi ile davalı-k.davacı ... Turz. İnş. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 13.09.2011 gün ve 2010/117-2011/225 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-k.davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Temyiz incelemesi yapılmak üzere Daire'mize gönderilen dava dosyasının eki olan birleşen dava dosyaları ile Daire'miz bozma ilâmı öncesindeki dosya eklerinin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, birleşen dava dosyaları ile dava dosyasının tüm eklerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/5109, Karar No: 2002/6193, Tarih: 24.06.2002

11. Ceza Dairesi 2002/5109 E., 2002/6193 K.

**11. Ceza Dairesi 2002/5109 E., 2002/6193 K.**

**- 213 SAYILI KANUNA MUHALEFET**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

**"İçtihat Metni"**

(YCGK. E : 2002/11-28, K : 2002/179, 05.03.2002)

213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Ozan E'ün yapılan yargılanması sonunda: Beraatine dair İSTANBUL 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 9.5.2001 gün ve 2000/172 Esas, 2001/123 Karar Sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 24.4.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Faturasız yapılan satın almanın, bir başka mükellefin faturası ile belgelendirilmesi halinde, faturayı düzenleyen ile alan arasında, gerçek bir mal ve hizmet alımı bulunmaması nedeniyle faturanın sahte olduğunun kabulü gerektiği, sanığın temsilcisi olduğu P... Film Yapım, Yayın Mrk. Ltd. Şt. hakkında düzenlenen kaçakçılık suçu ve vergi inceleme raporları ile suça konu faturaları düzenleyen Ö.. Ticaret Mustafa Ö. hakkında düzenlenen 6.12.1999 gün ve 42 Sayılı Vergi Tekniği Raporundaki tespitlere göre, sanığın başka mükelleflerden aldığı mal ve hizmetlere karşılık Ö.. ticaretten temin ettiği faturaları kullandığının anlaşıldığı, sanığın faturalar konusu mal ve hizmeti Ö.. Ticaret'ten almaması nedeniyle "faturaların sahte olduğunu bilmiyordum" şeklindeki savunmasının kabule şayan olmadığı, esasen fatura konusu mal ve hizmetin başka mükelleflerden alındığı mahkemece de kabul edildiği, tüm dosya kapsamı ile sanığa atılı suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğu Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 5.3.2002 gün ve 28/179 Sayılı kararında da açıklandığı üzere, bir takvim yılında her vergilendirme dönemindeki kullanmaların teselsül hükmünün uygulanmasını da gerektirdiği gözetilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç kastı bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5110, Karar No: 2019/14464, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5110 E.  ,  2019/14464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6199, Karar No: 2014/10513, Tarih: 27.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6199 E.  ,  2014/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınanın işyerine girip, 1 adet platinyum kalem ile 1 adet çakmak çalıp, eylemi tamamladığı gözetilmeden, hırsızlık ve işyeri dokonulmazlığının ihlali suçu için 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından; aynı Yasanın TCK’nın 53.maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23581, Karar No: 2010/13287, Tarih: 13.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/23581 E.  ,  2010/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yakınan ...’na karşı eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suça konu eşyanın değeri nedeniyle indirim yapılırken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de; yasa maddesinin yerinde eklenmesi olanaklı görülmüş, 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II- Yakınan ...’a karşı eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2-) Sanığın, yargılandığı eylem nedeniyle gözetim ve tutuklulukta kalmadığının anlaşılması karşısında; 5237 Sayılı TCY’nın 63. maddesi gereğince gözetim ve tutuklulukta geçen sürelerin mahsubuna karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7034, Karar No: 2006/7536, Tarih: 06.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7034 E.  ,  2006/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Didim Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 28.11.2005

Davacı iş kazası  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava, davacının maluliyeti ile sonuçlandığı ileri sürülen zararlandırıcı  sigorta olayının iş kazası  olduğu iddiasına dayalı,  bu olay sonucunda davacının  uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Bu halde, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin kurumdan sorularak, bildirilen miktarın en son zarardan indirilmesi suretiyle tazminatın saptanması gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Bu bakımdan, davanın niteliği göz önünde tutularak öncelikle sigortalıya Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından iş kazası nedeniyle gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması, gelir bağlanmış ise, kurum tarafından bildirilen miktarın (bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin), tazminattan düşülmesi, gelir bağlanmamış ise bu yön, sigortalının tazminat hakkını doğrudan etkileyeceğinden, davanın niteliği göz önünde tutularak, davacıya olayın iş kazası sayılması, meslekte kazanma güç kayıp oranının saptanması ve buna bağlı olarak kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Sigortalar Kurumu aleyhine dava açması için önel verilmesi ve verilen önelin sonucuna göre karar verilmesinde yasal zorunluluk olduğu açıktır. Oysa, mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı ortadadır.

2-Kabule göre de, bir çok Yargıtay kararında vurgulandığı üzere, alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu suretle borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde “ibra” denir. İbranamenin kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış olan ödeme ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ibranameden söz edebilmek için işçiye veya hak sahiplerine yapılan ödemenin niteliği ve miktarı açık olarak ibranamede gösterilmelidir.

2-Kabule göre de, bir çok Yargıtay kararında vurgulandığı üzere, alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu suretle borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde “ibra” denir. İbranamenin kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış olan ödeme ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ibranameden söz edebilmek için işçiye veya hak sahiplerine yapılan ödemenin niteliği ve miktarı açık olarak ibranamede gösterilmelidir.

Somut olayda, 15.09.2003 tarihli “Feragatname ve ibraname” başlıklı Belge içeriğinde ödemenin hangi tazminat türüne (maddi-manevi) ait olduğu belli olmadığı gibi, miktarlar da belirtilmemiştir.

Maluliyet durumu ve kusur oranları konusunda kesin fikir sahibi olması mümkün olmayan işçinin olaydan çok kısa bir süre sonra verdiği  genel ve soyut bir açıklamayı içerdiği kuşkusuz olan ibranameyi geçerli saymak, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel prensibi olan “işçinin korunması temel ilkesi” ne de uygun düşmeyecektir. Kaldı ki, bu belge dışında işyeri kayıtları ile de davacıya belli bir miktar ödeme yapıldığı kanıtlanamamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12470, Karar No: 2017/2178, Tarih: 13.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12470 E.  ,  2017/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen değer üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para

cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para

cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümde vekalet ücretine ilişkin bölümden ''ve müsadere edilen binanın değeri üzerinden nispi 174 TL olmak üzere toplam 1674 TL'' ibaresinin çıkarılması, TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince birer aylık taksitler halinde 24 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında C.Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.