muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7290, Karar No: 2020/1260, Tarih: 06.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/7290 E.  ,  2020/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanmak suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/10/2014 tarihli ve 2013/27741 soruşturma, 2014/13635 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik katılan vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/07/2018 tarihli ve 2018/2981 değişik iş sayılı kararının;

Her ne kadar merci Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğince "şüpheli hakkında devam eden kovuşturma dikkate alındığında, öncelikle mahkeme tarafından durma kararı verilmek suretiyle evrakın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yeni delil nedeniyle kaldırılmasını teminen yargılamaya devam edilmesinin gerekmesi, Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesindeki kovuşturma dosyasının derdest bulunması ve bu husustaki işlemlerin mahkemenin talebiyle gerçekleştirilmesi gerekmekle somut itiraz bakımından müşteki vekilinin anılan karara itiraz hakkının bu sebeplerle bulunmadığı" gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Müştekilerden Raziye Yeşildağ'ın kızı, Mehmet Deniz'in annesi olan müteveffa ...'ın 14/11/2013 tarihinde genel cerrahi bölümünde ameliyatı sırasında batın içinde yabancı cisim çıkarıldığının bildirilmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, meçhul şüpheli hakkında 17/10/2014 tarihli ve 2013/27741 soruşturma, 2014/13635 nolu karar ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yeni bir delil ortaya çıkmaksızın aynı olay ile ilgili bu sefer müştekiler vekilinin 13/11/2014 tarihli şikayet dilekçesiyle operasyonu gerçekleştiren şüpheli doktor Nevzat Uğur Kulalı ile diğer sorumlular haklarında şikayetçi olmaları üzerine Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 06/05/2015 tarihli ve 2015/3110 nolu iddianamenin tanzim edildiği ve yapılan yargılama sonucunda ise Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/547 esas, 2018/521 sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2, 173/6 ve 223/8. maddeleri uyarınca durmasına karar verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme ile kovuşturmaya yer olmadığı kararına itirazı düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki hüküm gereğince kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edebilmek için suçtan zarar gören olmak gerekli olduğu, somut olayda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/10/2014 tarihli kararın müteveffa ...'ın yasal temsilcileri olan müştekilere tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, müştekiler vekilince verilen 18/06/2018 tarihli itiraz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilen itiraz dilekçesi olarak kabul edilerek esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/12/2019 gün ve 94660652-105-20-12988-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 19.07.2018 tarihli ve 2018/ 2981 Değişik iş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14506, Karar No: 2011/12400, Tarih: 11.07.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/14506 E.  ,  2011/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, yasak bıçak bulundurma, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması isteminin reddine ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında yasak bıçak taşımak ve görevliye direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/8-125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen cezaların dairemizin 2007/3682-7769 esas karar sayılı 08.09.2007 tarihli ilamıyla onanarak kesinleşmesi karşısında, bozma kararı verilen suçlar yönünden yapılan yargılama ile kesinleşen hükümlerin uyarlama yargılamasının koşulları ve sonuçları farklı olup, davaların birlikte yürütülmesine yasal olanak bulunmadığı gözetilmeden, her iki davanın birleştirilerek yargılamaya devamla karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 7/2 maddesi hükmü gereğince, sanığın 01.06.2005 tarihinden önce işlemiş olduğu suçlara ilişkin geçmiş hükümlülüklerinin 5237 sayılı Yasanın lehe uygulanmasında tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, ayrıca sanık hakkında TCY.nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken de, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas olduğunun denetime olanak sağlayacak biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

3- Yasak bıçak taşımak suçundan kurulan hükümde suç tarihi itibarıyla temel para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden 8 TL'ye hükmedilerek sanığa eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9885, Karar No: 2006/10058, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9885 E.  ,  2006/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan tutanağa göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılmadığı süresi içerisinde temyiz harcı ile temyiz masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine;

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Üzerinde irtifak ... kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak ... kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %2,9 olabileceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 4.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2298, Karar No: 2016/15164, Tarih: 30.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2298 E.  ,  2016/15164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu ... hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, belediye başkan yardımcısının takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra takibi borçlu ... hakkında başlatılmış olup belediyenin taraf olduğu bu takipte belediyeyi 5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanı temsil edeceğinden başkan yardımcısının icra mahkemesine yapılan başvuruda aktif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Belediye başkanı bu yetkisini bizzat ya da tevkil edeceği bir avukat vasıtası ile kullanabileceğinden, belediye başkan yardımcısının mahkemelerde dava açma hususunda yetkilendirilmesinin sonuca etkisi yoktur.

O halde mahkemece, istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken işin esası incelenerek istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9438, Karar No: 2023/7388, Tarih: 18.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9438 E.  ,  2023/7388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararınca bağıtlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranında belirlendiği, sözü edilen kuralın her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranında belirlendiği, davacının ücretinin anılan sözleşme hükmü dikkate alınmaksızın ödendiği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.05.2022 tarihli bozma ilâmı ile; dava konusu alacak taleplerine ilişkin hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılması, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği, davacının ikramiye farkı alacağı talebine en yüksek banka mevduat faizi yerine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının hatalı olduğu ve davalının daha önce temerrüte düşürüldüğü ispat edilemediğinden, Mahkemece hüküm altına alınan fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık hesaplama dönemi bakımından arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediği ile faiz başlangıç tarihleri ve fark ikramiye alacağına uygulanan faiz türüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4878, Karar No: 2010/9041, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4878 E.  ,  2010/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Dava dilekçesinde, borç miktarının yeniden belirlenmesi ile makul rakama çekilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, velisi bulunduğu oğlu...’ın... Lisesinde okurken kendi isteği ile okuldan ayrıldığını, okula başlarken verilen yüklenme senedi hükümleri gereğince adına 36.171,97 TL borç tahakkuk ettirildiğini, istenen bu miktarın fahiş olduğunu ileri sürerek borç miktarının yeniden değerlendirilerek makul bir miktara çekilmesini ve ödeme kolaylığının sağlanmasını istemiş, mahkemece taraflar arasındaki ihtilafın 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Yasa kapsamında kalan bir dava olmadığı, okul tarafından çıkarılan tazminatın tahsiline ilişkin olduğu, bu hali ile yargılamada idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle dilekçenin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, niteliği itibariyle menfi tespit davası olup, 5401 Sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermiyenler Hakkındaki Kanundan kaynaklanmaktadır. Bu yasaya göre de yargılama yapma yetkisi adli yargı mahkemelerine aittir ve HUMK’nun yetki ve göreve dair genel kuralları uygulanmalıdır. Somut olayda mahkemece davacının borçlu olmadığını iddia ettiği miktar açıklattırılarak görevli mahkeme belirlenerek buna göre görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile idari yargının görevli olduğuna karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19185, Karar No: 2021/17459, Tarih: 09.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/19185 E.  ,  2021/17459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar mahkemece uygulanmamış olsa da, somut olayda TCK’nın 119/1-a maddesinin uygulanma şartları bulunduğundan ve bu haliyle TCK’nın 116/4, 119/1-a maddesinde kalan eylemin uzlaşma kapsamında olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık beyanlarına göre, saat 00:30 sıralarında müştekilere ait evin eklentisi niteliğindeki bahçeye giren sanığın elinde olay günü uzun döner bıçağı olduğunun sabit olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-a maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, “elinde bıçakla müştekilerin evinin bahçesine girdiği anlaşılan sanığın elindeki bıçağın üzerine atılı suçun işlenmesini kolaylaştırmadığından, yine müştekilerin kızının sanığı fark etmesi üzerine sanığın bahçe duvarından atlayarak kaçtığı, bahçe duvarından da atlayarak üzerine atılı suçu işleme olanağı bulunduğundan” şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle şartları oluştuğu halde TCK'nın 119/1-a maddesinin uygulanmaması,

2-Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesinde "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklinde değişiklik yapılmış ise de; suç tarihinden sonra yapılan söz konusu değişikliğin sanığın aleyhine olduğu ve söz konusu değişikliğin TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca değişiklik tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde başka bir suçtan dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye değişik gerekçeyle aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.