muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/326, Karar No: 2023/925, Tarih: 23.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/326 E.  ,  2023/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/2 E., 2020/45 K.

KARAR : Davanın durdurulmasına-ara karar talebinin reddine,

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın durdurulmasına karar verilmiş ve durma kararı üzerine davacı Hazine vekilinin yargılamaya devam edilmesi talebi İlk Derece Mahkemesince değerlendirilerek 14.06.2022 tarihli ara kararıyla talebin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin14.06.2022 tarihli ara kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... Kasabası çalışma alanında bulunan 440 ada 2 parsel sayılı 1221,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve Halil Kiremit'in kullanımında bulunduğu şerhi verilerek, tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Kasabası 440 ada 2 parsel dava konusu taşınmazın üzerinde tarımsal faaliyette bulunulmadığını ve taşınmazın boş olması nedeniyle kullanıcısız olarak Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, taşınmazın Halil Kiremit'in kullanımında olduğuna dair şerhin iptalini istemiştir.

3. Müdahil ... Oktar müdahale dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kendisine ait olduğunu ve kendisi tarfından kullanıldığını ileri sürerek, lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle davaya katılmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı Halil Kiremit duruşma sırasındaki beyanında; davayı kabul etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Yargılama sırasında davalı Halil Kiremit'in ölmüş olması nedeniyle, dava mirasçılarına yöneltilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2012 tarihli ve 2010/201 Esas, 2012/33 Karar sayılı ilk kararı ile, davanın kabulüne, muris davalı adına verilen şerhin terkinine, müdahilin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2012 tarihli ve 2010/201 Esas, 2012/33 Karar sayılı ilk kararına karşı, müdahil ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2012 tarihli ve 2010/201 Esas, 2012/33 Karar sayılı ilk kararı ile, davanın kabulüne, muris davalı adına verilen şerhin terkinine, müdahilin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2012 tarihli ve 2010/201 Esas, 2012/33 Karar sayılı ilk kararına karşı, müdahil ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/2956 Esas, 2012/5765 Karar ilamıyla; "6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 Sayılı Kanun) 9/2 inci fıkrası uyarınca davanın durdurulmasına karar verilmesi gerektiği" açıklanarak, hüküm bozulmuştur.

2. Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli ve 2012/769 Esas, 2013/339 Karar sayılı ikinci kararı ile, davanın kabulüne karar verilmiş, bu hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/16944 Esas, 2014/13360 Karar sayılı ilamıyla, ilk derece mahkemesi kararı aynı gerekçeyle yeniden bozulmuştur.

3. Bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2015 tarihli ve 2015/140 Esas, 2015/517 Karar sayılı üçüncü kararı ile, davanın kabulü ile zilyetlik şerhinin iptaline karar verilmiş, bu kararın dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.04.2019 tarihli ve 2019/798 Esas, 2019/3010 Karar sayılı ilamıyla; "İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduğu halde ilamda açıklanan şekilde hüküm tesis edilmediği açıklanarak, 6292 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi uyarınca davanın durdurulmasına karar verilmesi" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen son kararı ile, "6292 sayılı Kanun'un 9/2 nci fıkrasında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılan davaların durdurulacağı hükmü gereğince davacı Hazinenin, anılan Kanunu'nun yürürlük tarihinden önce 29.11.2010 tarihinde dava açtığı dikkate alınarak davanın durdurulmasına, "taşınmazın mülkiyetine ilişkin dava bulunmadığından tapu kaydına taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhine yönelik olarak Hazine tarafından açılmış bir dava bulunduğu ve 6292 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi uyarınca davanın durdurulduğu" şerhinin yazılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince durma kararı verilmesinden sonra davacı Hazine vekili tarafından 16.05.2022 tarihinde verilen dilekçe ile, 6292 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinde belirtilen davaların, hak sahibi olduğu kesinleşen kişilere karşı açılan tapu iptali ve tescil davalarına ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazın 2/B çalışmaları sonucunda 13.07.2010 tarihinde Hazine adına tescilinin yapılarak davalının kullanımında olduğu şerhinin yazıldığı ve taşınmazın satışının yapılabilmesi için, yapılan tespitte taşınmazda kullanım olmadığına ve boş olduğuna dair tesipitin yapıldığı, bu nedenle Hazine tarfından kullanıcı şerhinin iptalinin talep edildiği açıklanarak, davaya devam edilmesi istenmiştir.

3. Bu talep üzerine, İlk Derece Mahkemesince 14.06.2022 tarihinde verilen ara kararla, hak sahiplerinin idareye başvuru sürelerinin 31.12.2022 tarihine kadar uzatıldığı, bu nedenle 2/b alanları hakkında Hazine tarafından açılmış davaların durması gerektiği, belirtilen tarihe kadar yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde davaya devam edilebileceği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 14.06.2022 tarihli ara kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kesinleşmiş mahkeme kararı, kadastro tutanağı veya güncelleme listelerine göre oluşturulan tapu kütüklerinin beyanlar hanesinde belirtilen hak sahipliğine itiraz niteliğinde bir dava açtıklarını, bu nedenle yargılamaya devam edilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesinin ara kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Talep, davacı Hazine tarafından kullanıcı şerhinin iptali istemiyle açılan ve 6292 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi uyarınca durdurulmasına karar verilen davada yargılamaya devam edilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6292 sayılı Kanun'un 6 ve 9 uncu maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen 14.06.2022 tarihli ara kararı usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli ara kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9363, Karar No: 2012/16466, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9363 E.  ,  2012/16466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.03.2011 tarih ve 2009/416-2011/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı Banka'ya, SSK prim borcunu kredi kullandırılarak ödenmesi için yazılı talimat verdiğini, ancak davalının talimat gereğini tam olarak yerine getirmeyip müvekkilinin SSK borcunun kısmi olarak ödediğini, müvekkilinin bu nedenle kazanmış olduğu 2 ihalede de ihale dışı bırakıldığını, müvekkilinin ihaleler için yatırmış olduğu geçiçi teminatların gelir kaydedildiğini, müvekkilinin ihale dışı bırakılması nedeniyle ticari itibarının sarsıldığını ileri sürerek 57.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, ihaleye girmeden 4 gün önce SSK prim borçlarının eksik ödendiğini bildiğini, davacının kendi kusuru ile zararın artmasına neden olduğunu, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davalının davacının talimatına aykırı davranarak SSK prim borcunu tam olarak ödememek suretiyle, davacının ihale dışı bırakılmasına neden olduğu, bu nedenle gelir kaydedilen geçici teminatları ve ihale masraflarını ödemek zorunda olduğu, davacının kâr kaybı talebi yönünden ise davacının bu zararı ile davalının borca aykırı eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı, davacının kişisel hak ihlalini saptayacak bir delil sunmadığı, ayrıca ihale makamlarının ihale şartlarını taşıyan bir şirketi ihalelere iştirakten ve kazanmaktan alıkoymayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 26.760,23 TL maddi tazminatın faiziyle davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin ve fazlaya dair maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı Banka'nın davacının talimatına aykırı davranması ve davacının ihale dışı bırakılması nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkin olup, davacı ihale dışı bırakılması sebebiyle uğradığı kâr kaybının da tazminini talep etmiştir. Mahkemece davacının bu talebinin davalının eylemi ile davacının bu zararı arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ancak davacının iki ihaleyi de kazandığı, davalının eylemi sonucu ihale dışı bırakıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Davacı, davalının eylemi nedeniyle mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalmıştır. Bu durumda davacının kâr kaybı talebinin bu hususlar nazara alınarak değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı 02/09/2009 tarihinde talimatı ile 74.395,85 TL'yi davacının hesabına yatırmış, aynı günde hesaba yatan paranın davacının taliamatına aykırı olarak sadece 51.172,37 TL'lik kısmını SSK hesabına havale etmiştir. Davacı bu tarihten sonra 03/02/2009 ve 03/04/2009 tarihlerinde aynı hesaptan işlemler yaptığı ve davalı tarafından SSK hesabına davacının talimatına aykırı olarak aktarmadığı bakiyeden de harcama yaptığı dosya içerisinde bulunan ekstreden anlaşılmaktadır. Bu durumda tacir olan davacının hesaplarını kontrol etmesi gerekirken üstelik davalı tarafından, SSK hesabına aktarılmayan bakiyeden harcama yaptığı dikkate alınıp davacının müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların kusur oranının tespiti için yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4- Kabule göre de, davacının reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri için davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6294, Karar No: 2015/9485, Tarih: 25.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6294 E.  ,  2015/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2010/411-2013/476

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı S.. S.. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Emin Durutan'ın maliki olduğu 213 parsel sayılı taşınmazı 5.9.2003 tarihli akitle dava dışı Selahattin Köse'ye; 249 parsel sayılı taşınmazı davalı Selim'e satış yolu ile temlik ettiğini, Selahattin tarafından 213 parsel sayılı taşınmazın 3.4.2009 tarihinde davalı Mustafa'ya devredildiğini, temliklerdeki amacın diğer mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve miras payları oranında tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, satış işlemlerinin gerçek olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Emin ’ın 24.3.2010 tarihinde öldüğü, mirasçısı olarak davacılar, davalı Mustafa ile dava dışı oğlu Ali'den olma torunları ile oğlu Necmettin'den olma torunları Hatice, Orhan ve Burhan'ın kaldıkları, muris Emin'in 5.9.2003 tarihinde 249 parsel sayılı taşınmazını davalı Selim'e, 213 parsel sayılı taşınmazını Selahattin satış suretiyle devrettiği, Selahattin'in 213 parsel sayılı taşınmazı 3.4.2009 tarihinde davalı Mustafa'ya temlik ettiği, davacıların 23.6.2010 tarihinde eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında, birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, Türk Medeni Kanununun 6. maddesi gereğince, "Herkes iddiasını ispat etmekle mükelleftir". Yine 6100 sayılı HMK'nın 190/1 maddesi gereğince, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

Somut olaya gelince, davacılar, dava konusu her iki taşınmazın Selim ve dava dışı Selahattin tarafından hiç kullanılmadığını, davalı Mustafa tarafından kullanıldığını iddia etmişler, mahkemece bu husus karara gerekçe yapılmış ise de, dosyaya getirtilen çiftçi kayıt belgeleri ve tanık beyanlarına göre 249 parsel sayılı taşınmazın davalı Selim'in tasarrufu altında olduğu, onun tarafından kiraya verilerek davalı Mustafa ile davalı Selim'in babası tarafından kullanıldığı, davalı Selim'in alım gücü olduğu ve hayvancılıkla-çiftçilikle geçimini sağladığı, satın aldıktan sonra taşınmazı ipotek gösterip kredi çektiği, murisin davacılarla arasında bir husumet ya da anlaşmazlığın bulunmadığı, diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla bu taşınmazı sattığı ve davalı Selim'in de bu muvazaalı işlemi bilerek satın aldığı iddiasının kanıtlanmadığı görülmektedir. Yukarıda değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır. Ayrıca, akitte gösterilen bedel ile gerçek bedel arasında fark olması ise, tek başına muvazaanın kanıtı sayılamaz.

Hal böyle olunca; davalı Selim yönünden muvazaa iddiası kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru değildir.

Davalı S.. S.. vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/653, Karar No: 2017/749, Tarih: 26.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/653 E.  ,  2017/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Taraflar arasındaki kayıp kaçak, iletim, dağıtım bedeli, psh bedelinin iadesi davası sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi uyarınca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce verilen 07.04.2014 gün ve 2014/2918 Esas- 2014/5503 Karar sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, 26.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5367, Karar No: 2017/24332, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5367 E.  ,  2017/24332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.