muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/870, Karar No: 2009/8398, Tarih: 20.04.2009

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde alacaklı bankanın damga vergisine yönelik şikayetinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (3) ve (4) nolu bentlerde yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19754, Karar No: 2010/15477, Tarih: 07.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/19754 E.  ,  2010/15477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : CMK.m.223/4-d maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına(ayrı ayrı)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27380, Karar No: 2013/6415, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27380 E.  ,  2013/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 02.04.2013 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Dava konusu 1524 parsele ilişkin olarak 28.03.2013 tarihinde çekilen ve dosyaya sunulan fotoğrafta görülen binaların hangi kuruluşa veya kişilere ait olduğu, fotoğraf üzerinde belirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13708, Karar No: 2015/3983, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13708 E.  ,  2015/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kapama kayısı ve kapama kiraza ilişkin 2013 yılı itibarıyla sulu kuru şartlarda dekar başına (ağaç başına değil) asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza acele el konulmasına dair dosyanın mahkemesinden,

4-Davaya konu taşınmazın tapu kaydında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu lehine konulan kamulaştırma şerhinin olduğu anlaşılmakla, şerhin sebebi ve dayanak evrakının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27018, Karar No: 2015/25678, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27018 E.  ,  2015/25678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5582, Karar No: 2019/6827, Tarih: 05.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5582 E.  ,  2019/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/11/2017 tarih ve 2016/366 E. - 2017/415 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/09/2018 tarih ve 2018/247 E. - 2018/919 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30. sınıfta tescilli 2014/03953 numaralı “ROYAL MİNİ KUPLAR” ve 2011/25986 numaralı “GOLF ROYAL” ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalı şahsın 2015/29231 numarası ile 30. sınıfta “MAXXROYAL” ibareli markanın tescili için davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’in 04/08/2016 tarih 2016-M-7750 sayılı kararı ile reddedildiğini, markaların aynı veya benzer sınıfta olup, görsel, sesçil, anlamsal yönden de benzer olduğunu, markaların karıştırılma ihtimali olduğunu, davalı şahıs markasında da baskın unsurun “ROYAL” ibaresi olup “MAXX” ibaresinin tamamlayıcı unsur olup ayırt edici olmadığını, tüketicinin “MAXXROYAL” markasının müvekkilinin “GOLF ROYAL” ibareli markasının serisi olarak algılayıp işletmeler arasında ekonomik bağlantı olduğunu zannedeceğini, markalar arasında iltibas yaratacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin markalarının yüksek derecede tanınmış olması sebebiyle iltibas ve karıştırılma ihtimali analizi yapılamayıp koruma kapsamının daha geniş tutulması gerektiğini, “MAXXROYAL” markasının tescili için başvuruda bulunulmasının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 04/08/2016 tarih 2016-M-7750 sayılı kararının iptaline, “MAXXROYAL” markasının tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Kurum vekili, başvuru konusu marka ile davacı markaları arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunması gerektiğine dair koşulun gerçekleşmediğini, davacı markalarında “ROYAL” ibaresini öne çıkaracak farklılaşmaya gidilmediğini, “ROYAL” ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal açıdan ilişkilendirme ihtimali de dahil iltibasa neden olacak benzerlik bulunmadığını, davacının “ROYAL” ibareli markalarının tanınmış olmadığını, ayrıca tanınmış markalar ile ilgili şartların gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının markaları ile müvekkilinin markasının 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi uyarınca benzer olmadığını,davacının TPE nezdinde tescilli 115 marka başvurusundan 60 adedinin “GOLF” ibaresini içermesi sebebiyle markasının asli unsurunun “GOLF” ibaresi olduğunu, davalı Kurum nezdinde 1648 markada geçen “ROYAL” ibaresinin olması sebebiyle davacının markalarında yer alan “ROYAL” ibaresinin ayırt edici unsur olmadığını gösterdiğini, hiçbir dilde karşılığı olmayan “MAXX” ibaresinin ise ayırt ediciliği yüksek bir ibare olduğunu, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik olmadığını, benzerliğin markanın bütün olarak bıraktığı izlenime göre değerlendirilmesi gerektiğini, markaların kapsadığı ürünlerin ayırt edilemeyecek ölçüde birbirine benzer kabul edilemeyeceğini, davacı markalarının esasen “dondurmalar” üzerinde kullanılırken müvekkilinin markasının 30. sınıfta bir çok farklı üründe tescil edilmek istenildiğini, davacının markalarının tanınmış olmadığını, davacı ile ilgili yapılan internet araştırmasında dahi “GOLF” ibaresini içeren www.golfdondurma.com.tr adlı sitenin görüldüğünü, bu durumun dahi davacının yatırımını aslen “GOLF” ibaresi üzerine yaptığını “ROYAL” ibaresinin ayırt ediciliğinin olmadığını gösterdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markalarındaki asıl ve ayırt edici unsurun “ROYAL” ibaresi olduğu, bu ibarenin somut ve soyut ayırt edicilik özelliğinin olduğu, davalının markasındaki asıl ve ayırt edici unsurun da “ROYAL” ibaresi olduğu, davacının markasındaki “ROYAL” ibaresinin davalı markasına karıştırmaya neden olacak şekilde aynısının ithal edilmiş bulunduğu, markaların anlamsal, görsel ve sesçil olarak benzer oldukları, diğer unsurların ayırt edicilikte yeterli farkı yaratmadığı, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıftaki “Kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler; Çaylar, buzlu çaylar; Sakızlar; Dondurmalar, yinelebilir buzlar" ürünleri ile davacı markasının kapsamında yer alan ürünlerin aynı türden olduğu, ürün ve hizmetlerin birbirini tamamladığı, aynı dağıtım kanallarından geçtikleri, aynı işyerlerine sunuldukları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunduğu, yargılama konusu olup aynı türden olan anılan ürün ve hizmetlerin alıcısı ve yararlanıcısı konumundaki ortalama tüketici ve yararlanıcı kitlesinin özellikle marka ve başvuru konusu işaretlerin asıl ve ayırt edici unsurlarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olması da göz önüne alındığında bu iki markayı ilişkilendirmesinin kaçınılmaz olduğu, buna karşın başvuru kapsamındaki diğer ürünlerin, davacı markalarının kapsamındaki ürün ve hizmetlerle aynı türden olmadıkları; aynı tür sayılma kriterlerinin de bulunmadığı; zira birbirini tamamlamadığı, aynı dağıtım kanallarından geçmedikleri, aynı işyerlerinde sunulmadıkları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, davacı markasının tanınmışlık vasfına sahip olmadığı, bu sebeple davacının davalı başvurusunun farklı türdeki kalan mal ve hizmetler bakımından tescilini engelleyemeyeceği, davalı başvurusunun kötüniyetli olduğuna yönelik bir emare olmadığı, kabul edilen kesim dışında haksız rekabet iddiasını haklı gösterecek bir kanıt bulunmadığı, kabul edilen kesim dışındaki mallar bakımından önceye dayalı hak sahipliğini kanıtlayacak delil bulunmadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne YİDK'nın 2016/M-7750 sayılı kararının 2015/29231 sayılı marka tescil başvurusu kapsamındaki, 30. sınıftaki “Kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler; Çaylar, buzlu çaylar; Sakızlar; Dondurmalar, yinelebilir buzlar” ürünleri bakımından davacı itirazlarının reddi yönünden iptali ile bu ürünler bakımından davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, sair yönlerden iptal ve hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 05/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3191, Karar No: 2010/5792, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3191 E.  ,  2010/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

2- ... Belediye Başkanlığı Vek.Av. ...

3- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28.12.2009 gün ve 2009/9902 Esas - 2009/18809 Karar sayılı ilama karşı davalılardan İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 172,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/6629, Karar No: 2011/1090, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6629 E.  ,  2011/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 18.12.2009

No : 46-529

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının çeke dayalı yapılan icra takibinde borca itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini, % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çeklerin çek vasfını yitirdiğini, davacının alacaklı olduğunu kanıtlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeklerdeki imzaya itiraz edilmediği, tanık anlatımlarından taraflar arasındaki mal alışverişi nedeniyle çeklerin davalı tarafından düzenlendiği, bedelinin davacıya ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline, asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ticari ilişki olduğu, bu ilişki karşılığında davalı yanın davacıya çekler vermiş olduğu, çeklerin zamanaşımına uğradığı, bu nedenle davacının çeklere dayanarak davalı aleyhine ilamsız takip yaptığı, davalının takibe itiraz ettiği, takibin durduğu hususları ihtilafsızdır.

Zamanaşımına uğramış çekler yönünden kambiyo hukukundan kaynaklanan haklar yitirilse de, arada temel ilişkinin bulunması halinde bunlara davacı yan yazılı delil başlangıcı olarak dayanabilir ve alacağını her türlü delille kanıtlaması mümkündür.

Somut olayda taraflar tanıklarını bildirmiş, bildirilen tanıklar mahkemece dinlenilmiştir.

Dinlenilen davacı tanıkları davacı iddiasını, davalı tanıkları ise davalı yan savunmasını doğrular biçimde beyanda bulunmuşlardır. Davacı zamanaşımına uğrayan çeklerin satılan mal karşılığı verildiğini iddia ederken, davalı taraf bu çeklerin teminat olarak verildiğini savunmuştur. Davalı cevap dilekçesinde delil olarak tanık dışında ticari defter kayıtları ve bilirkişi incelemesine dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece, tarafların tacir oldukları gözetilerek, tarafların ticari defterleri üzerinde inceleme yaptırılıp varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sadece davacı tanıkları dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4572, Karar No: 2010/6799, Tarih: 07.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/4572 E.  ,  2010/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/07/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davacının olaydan sonra şikayetinden vazgeçtiği, kişisel haklarını saklı tuttuğunu belirtmediği gerekçesiyle, istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacının yaralanmasına yol açan olay 25.05.2005 günü gerçekleşmiş olup davacı, olay günü, yaralı olarak kaldırıldığı hastanedeki hasta yatağında, kendisine kimin çarptığını da henüz bilmediği sırada, olayı soruşturan jandarmaya “…bana çarpan kamyonet sürücüsünden şikayetçi değilim…” demiştir.

Olay gününde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 111. maddesine göre ceza yargılaması sırasında şikayetten vazgeçilmesinin hukuk davası yönünden hukuki sonuç doğurabilmesi vazgeçmenin kamu davası açıldıktan sonra yargıç önünde gerçekleştirilmesine ve ceza davasının vazgeçme nedeniyle düşebilecek suçlardan olması koşullarının birlikte gerçekleşmesine bağlıdır.

Davacının vazgeçmeye ilişkin açıklaması, yargıç önünde ve yöntemine uygun biçimde yapılmış olmayıp hastane ortamında ve halen olayın etkisi altında olduğu bir sırada, hazırlık soruşturması yapan jandarmaya yapılmış olduğundan hukuki sonuç doğurmaz.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, hazırlık aşamasında yapılan açıklama dava hakkından vazgeçme olarak yorumlanarak yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7730, Karar No: 2019/1148, Tarih: 09.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7730 E.  ,  2019/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükme yönelik sanığın temyiz başvurusunun reddine ilişkin olarak, Daireye gönderilen dosya görüşüldü:

Sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 08/07/2015 tarihli ek karar aleyhine herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı,

Anlaşıldığından bu aşamada bir KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, belirtilen ek karara yönelik yapılmış bir temyiz başvurusu varsa bu başvuruya ilişkin belgenin mahallinde dosyaya konulup ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GERİ GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.