muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12168, Karar No: 2019/2825, Tarih: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12168 E.  ,  2019/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Toptan ve perakende telefon ve kontör ticareti işi ile uğraşmak üzere şahıs mükellefiyeti tesis ettiren sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, sahte fatura düzenlemediğini, alım satımlarının gerçek olduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suç konusu faturaları kullanan mükellefler veya şirketler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; 14.03.2013 tarih,... sayılı vergi tekniği raporunun 26. sayfasında, sanığın iş yerinden kredi kartı ile işlem yapmış sekiz kişinin ifade tutanaklarının, kapalı zarf içerisinde vergi suçu raporuna eklendiği belirtilmesine rağmen dosya içerisinde yer almadığı anlaşıldığından, söz konusu ifade tutanaklarının, ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığından getirtilmesi, kredi kartı kullanılan kişiler tanık olarak dinlenilerek, sanıktan kontör alımı yapıp yamadıklarının, alım karşılığında adlarına fatura düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı ve gerekçeli kararda sahte fatura düzenleme eylemi anlatılmasına rağmen, sahte fatura düzenleme ve defter ve belgeleri gizleme suçlarının birbirinden bağımsız ve farklı suçlar olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında suç vasfının “defter ve belgeleri süresi içinde sunmamak” şeklinde ifade edilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

a)Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.09.2013 tarih ve 2013/16903 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı içinde farklı zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nin 43. maddesi uygulanmaksızın tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21737, Karar No: 2018/223, Tarih: 17.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21737 E.  ,  2018/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)İİK’nın 333/a maddesine aykırılıktan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Şikayet dilekçesinde borçlu şirketin faaliyetine son verdiğinin belirtilmesi ve aynı dilekçede borçlu şirketin iflasını istememesi nedeniyle yetkililerinin İİK’nın 345/a maddesi ile cezalandırılmaları isteminde bulunulduğu dikkate alındığında, sanıkların takibin kesinleştiği tarih itibariyle borcu ödeme gücünün olmadığını, alacaklı tarafın da bunu bildiğinin kabulü gerektiğinden sanıkların beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

2)İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı TTK'nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş icra takip dosyalarında bunlarla belirlenecek mevcut borçlarda getirtilerek, şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları da esas alınarak karşılaştırılmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi olan 15.10.2012 tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıklarının ve borçlarının neler olduğunu açıkça belirtmeyen ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezası gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar önödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup, sonucuna göre hukuki durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ..., sanık ... müdafii ile sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1243, Karar No: 2013/4320, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1243 E.  ,  2013/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan üzümün (kapama bağ) kuru şartlarda 2011 yılı itibariyle (ağaç başına değil) dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10125, Karar No: 2012/16903, Tarih: 30.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10125 E.  ,  2012/16903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/11/2010 tarih ve 2008/351-2010/932 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi......tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapı denetim hizmet sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye istinaden müvekkilinin yapı denetim işlemlerini üstlendiğini ve yapı ruhsatı aldığını, sözleşmenin süresi bitmesine rağmen davalının inşaata başlamadığını ancak müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğinden hizmet bedeline hak kazandığını ileri sürerek, 257.871.47 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 3. maddesine göre yapı ruhsatı alındıktan sonra 2 yıl içinde inşaata başlanmaması halinde sözleşmenin hiçbir ihtar ve ihbara gerek kalmaksızın kendiliğinden sona ereceğini, davacının vermediği hizmete ilişkin bedeli de talep etmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tüm kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının dava konusu yapılacak inşaatın bulunduğu belediye başkanlığından 31.12.2002, 21.12.2004 ve 19.12.2006 tarihli üç ayrı yapı ruhsatı aldığı, ancak esas alınan ve onaylananın ilk proje olduğu, davalı şirkete ait yapı ruhsatlarının her iki yılda bir davacı tarafından yenilenmesi nedeniyle davacının bakanlıkça belirlenen yapı denetim alanını yapı denetim sözleşmesi ile sözleşmeye konu miktar kadar dolu tutarak aynı miktardaki alanda bir veya birden çok yapının denetim hizmetini yürütmek olanağından mahrum kaldığı, ayrıca davalıya inşaat yapma olanağı sağlanmış olmasına karşın bu olanağın davalı tarafından kullanılmadığı, inşaata başlanılmadığı, her ne kadar sözleşmede yapı ruhsatı alındıktan sonra 2 yıl içinde inşaata başlanılmadığı veya başlanıldığı halde 5 yılda bitirilmediği durumlarda sözleşmenin kendiliğinden sona ereceği kabul edilmiş ise de, davalının üç ayrı yapı ruhsatını kullanmayarak inşaat faaliyetine başlamamasının davacının yapı denetim hizmetini tümden yapılmamış olarak kabul edilmeyeceği anlamına gelmeyeceği, davacının 31.12.2002 ile 19.12.2006 tarihleri arasında hizmet verdiği, kesintisiz ve sürekli olarak hizmet verdiği anlamına da gelmeyeceği gerekçesiyle 34.341.19 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.530,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4111, Karar No: 2017/9366, Tarih: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4111 E.  ,  2017/9366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1980 yılına ait hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, kapalılık oranı açıklanmamıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1980 yılına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3243, Karar No: 2011/142, Tarih: 18.01.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/3243 E.  ,  2011/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yangına neden olma

Hüküm : 5326 sayılı Kanunun 32/1. maddesi gereğince idari para cezasına mahkumiyet

Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanığın taksirli eylemi ile neden olduğu yangında yanan anız tarlası ve meyve ağaçlarının kasaba içinde bulunması nedeniyle somut bir tehlikenin meydana geldiği, dolayısıyla suçun yasal unsarlarının oluştuğu, ancak kendi anızı ve meyve ağaçlarının yanması dışında bir zararın oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca sanığa ceza verilemeyeceği, bu durumda sanığın hem suç hem de kabahati oluşturan bu eylemi nedeniyle Kabahatler Kanunu'nun 15/3. madde ve fıkrası uyarınca hakkında aynı Kanunun 32/1. maddesinde öngörülen idari para cezası yaptırımına hükmolunmasının isabetli bulunması karşısında, Cumhuriyet savcısının bu suça yönelen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın ONANMASINA, 18.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1347, Karar No: 2016/7948, Tarih: 24.10.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/1347 E.  ,  2016/7948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

1-Sanık ...'in tüm aşamalarda üzerinden herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmediğini beyan etmesine ve 09.06.2015 tarihli tutanakta polislerin sanıkların uyuşturucu madde alışverişi yaptıklarını gördüklerini beyan etmelerine karşın bu hususlar anılan tutanak tanıklarına sorularak ayrıntılı beyanları alındıktan sonra belirecek duruma göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanıklar hakkında uyuşturucu madde satışından elde edildiğinden bahisle müsaderesine karar verilen 20.00 TL paranın TCK'nın "55/1" maddesi yerine "54/1" maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

3)Sanıklar müdafilerinin lehe hükümlerin uygulanması talepleri olmasına karşın sanıklar hakkında takdir edilen adli para cezalarının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafilerinin ileri sürdükleri temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1997, Karar No: 2016/13301, Tarih: 12.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1997 E.  ,  2016/13301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin aralarındaki sözleşme kapsamında davalıdan elektrik enerjisi satın aldığını, davalının haksız ve hukuka aykırı olarak, müvekkilinden kayıp kaçak kullanım bedeli talep ederek, faturalara yansıttığını ileri sürerek, toplamda 166.305,95 TL'nin , ticari faiziyle birlikte birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tahkim itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 45.maddesinde , uyuşmazlıkların 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'na göre çözülmesinin kararlaştırıldığı, davalının süresinde tahkim itirazında bulunduğu gözetilerek davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16929, Karar No: 2014/5651, Tarih: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16929 E.  ,  2014/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada rilen 18.06.2013 tarih ve 2012/166-2013/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin nezdinde 24, 25, 35. sınıflarda tescilli 2001/06325 nolu "kil" ibareli markasının bulunduğunu, davalı adına 25. sınıfta tescilli ibareli markanın müvekkili markası ile iltibas oluşturduğunu, davalı tescilinin kötü niyetli olduğunu, üstün öncelikli hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğüne, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının davacı markasından farklı olduğunu, davacı markasına tecavüz etmediğini, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı adına tescillareli markanın 06.04.2001 tarihinden itibaren 24, 25, 35. sınıflarda, davalı adına " ibareli markanın 10.12.2012 tarihinden itibaren 25. sınıfta tescilli olduğu, davacı ve davalı markaları yazım, karakter ve şekil açısından farklılıklar içermekte ise de, telaffuz açısından çok yakın benzerlik gösterdiği, "sözcüğünün da ay anlamına geldiği ve sözcüğünün telaffuzu ile çok yakın benzerlik arz ettiği, markaların yazılışları ve okunuşları itibariyle sıradan tüketici nezdinde iltibas oluşturabilecek nitelikte bulunduğu, tescil tarihleri ve dosya içeriği dikkate alındığında, tescil ve kullanım açısından davacının üstün öncelikli hak sahibi olduğu, taraflar arasında ticari ilişki bulunması ve aynı sektörde faaliyet göstermeleri gözetildiğinde davalının tescilinin kötü niyetli olduğu gerekçeleriyle davacının hükümsüzlük isteminin kabulüne, ancak tescilli bir markanın tescilli olduğu sürece koruma altında olup, terkin veya iptal ettirilmediği sürece yasal korumadan yararlanacağı ve tescilli bir markanın haksız kullanımından söz edilemeyeceği, davalının markasını kendi tescilinin dışında kullandığı da iddia edilmediği gerekçeleriyle şartları oluşmayan manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.