muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9081, Karar No: 2014/5272, Tarih: 03.03.2014

Bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesinin, TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; bu kayıtların, taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bilerek, isteyerek ve ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulmasının, TCK'nın 134/2. maddesinde, birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak düzenlendiği gözetilmeden, iddianamede tarif edilen ve sübut bulan eylemlerinden dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 134. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi; aynı maddenin 2. fıkrasının 1. cümlesi gereğince ayrı ayrı temel ceza tayin edilerek, iki hüküm kurulması; ayrıca, birbirine yakın zaman dilimi içerisinde ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdurun müstehcen görüntülerini,

birden fazla defa ifşa eden suça sürüklenen çocuk hakkında, hükmedilen temel cezada, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, TCK'nın 134. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesi gereğince tek bir hüküm kurulmak ve zincirleme suç hükümleri uygulanmamak suretiyle, suça sürüklenen çocuğa eksik ceza tayini,

3- TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

4- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın çarpılması işlemi sırasında ve suça sürüklenen çocuğa hükmedilen cezanın taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

5- 18 yaşını doldurmamış olan katılan mağdura, CMK'nın 234/2. maddesindeki zorunluluktan dolayı mahkemenin talebi üzerine barodan vekil atanması karşısında, katılan mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5- 18 yaşını doldurmamış olan katılan mağdura, CMK'nın 234/2. maddesindeki zorunluluktan dolayı mahkemenin talebi üzerine barodan vekil atanması karşısında, katılan mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

6- Mağdurun maddi bir zararının belirlenmediği olayda, 6008 sayılı Kanunun 7. maddesiyle CMK'nın 231. maddesinin altıncı fıkrasına eklenen, “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” düzenlemesi gözetilip, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, duruşmadaki saygılı davranışları, samimi ikrarı ve pişmanlığından dolayı takdiri indirim maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılan, kişilik özellikleri olumlu değerlendirilip, yaşı da gözetilerek, hükmedilen 10 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, CMK'nın 231/6. madde ve fıkrasında gösterilen objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “Sanığın adli sicil kaydına göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kayıt bulunduğu, bu nedenle suç işleme eğilimine göre bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından ve bu kapsamda CMK'nın 231/6 md. de öngörülen koşulların gerçekleşmemesi sebebi ile” şeklindeki, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, kanuna aykırı,

7- TCK'nın 134/2. maddesinde, kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya seslerinin ifşası halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş, fiilin basın ve yayın yoluyla işlenmesi halinde, cezanın yarı oranında artırılacağı düzenlenmiş iken, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/2. maddesinde yapılan değişiklikle, temel ceza miktarı iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş ve ifşanın basın ve yayın yoluyla gerçekleşmesi halinde de aynı cezaya hükmolunacağının belirtilmiş olması nedeniyle; ayrıca, 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü ve TCK'nın 134/2. maddesinde öngörülen ceza miktarına göre, TCK'nın 7/2. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2407, Karar No: 2021/876, Tarih: 02.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/2407 E.  ,  2021/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Suçta Kullanılan İş Makinesinin Müsaderesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre katılan vekilinin temyiz kapsamının ek kararın ve vekalet ücretine ilişkin hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ek karara yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE EK KARARIN ONANMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9098, Karar No: 2025/1789, Tarih: 05.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9098 E.  ,  2025/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/3232 D.İş

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, nitelikli hırsızlık, nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama, tehdit

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının (Başsavcılık), 13.10.2023 tarihli ve 2023/7072 soruşturma, 2023/4688 Karar sayılı kararıyla şüpheli hakkında aynı eylemler nedeniyle daha önce 2023/3010 sayılı soruşturma dosyası üzerinden soruşturma işlemleri yürütülerek delil yetersizliğinden kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği gerekçesiyle kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

Şikayetçi vekili, 2023/3010 sayılı önceki soruşturma dosyasında yer almadığını öne sürdüğü bir takım delilleri ibraz etmek istediğini belirterek 13.10.2023 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararına 14.11.2023 tarihli dilekçesiyle itiraz etmiştir.

Mardin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/3232 D.İş sayılı kararı ile şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına şikayetçi vekili tarafından yapılan itirazın dosyada vekaletnamesi bulunmayan vekilin itiraz hakkı bulunmadığı gerekçesiyle reddedilerek kararın kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-47-115-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99862 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99862 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“(...)

Dosya kapsamına göre, Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 13/10/2023 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı müşteki vekilince yapılan itiraz üzerine şikayetçi vekilinin vekaletnamesinin bulunmadığı, bu nedenle anılan kovuşturmaya yer olmadığı kararına da itiraz hakkının bulunmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de ;

Dosya içinde müşteki vekilince 08/11/2023 tarihli dilekçe ile dosya inceleme talebinde bulunularak 23/10/2023 tarihli Kızıltepe 1. Noterliği tarafından düzenlendiği anlaşılan vekâletnamenin sunulduğu anlaşılmış olup, merciince esasa yönelik inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

(...)"

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

(...)"

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Somut olayda; şüpheli hakkında atılı suçlardan 13.10.2023 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, söz konusu karara 14.11.2023 tarihinde şikayetçi vekilince itiraz edilmesi üzerine, Mardin 2. Sulh Ceza Hakimliği tarafından vekaletname eksikliği nedeniyle itirazın usulden reddine karar verilmesiyle 27.11.2023 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Şikayetçi vekilinin 31.10.2023 tarihinde dosyadan örnek alabilmek için Başsavcılığa verdiği dilekçeyle birlikte Kızıltepe 1. Noterliği tarafından düzenlenen şikayetçiyle vekalet ilişkisini gösterir 23.10.2023 tarihli ve 14805 sayılı vekaletnameyi sunmuş olmasına rağmen itirazın usulden reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mardin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/3232 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9557, Karar No: 2022/1809, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/9557 E.  ,  2022/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1- 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sahte olarak kullanıldığı iddia edilen faturaların 2007 yılı yönünden en son 13.07.2007, 2009 yılı yönünden en son 30.05.2009 tarihli oldukları ve KDV indiriminde kullanıldıkları anlaşılmakla suç tarihlerinin 25.08.2007 ve 25.06.2009 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.08.2007 ve 25.06.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5951, Karar No: 2010/9354, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5951 E.  ,  2010/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, 108 ada 485, 486 ve 487 parsel sayılı sırasıyla 3795,56 m², 4482,47 m² ve 3993,59 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle zeytinlik niteliğiyle davalılar adına, 488 parsel sayılı 12770,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise 17.03.1941 tarihli 80 nolu tapu kaydıyla zeytinlik niteliğiyle davalı ... adına tespit edilmişlerdir. Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; taşınmazın sınırında orman bulunduğunu, orman toprağı özelliklerini taşıdığını bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını, bu nedenle yapılan tespitlerin iptaliyle taşınmazların ve 488 nolu parselin tapu kayıt miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin tespitlerinin iptali ile aynı vasıf ve yüzölçümüyle davacı Hazine adına tesciline, 485 nolu parsel üzerinde bulunan 100-150 yaş civarında 92 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun, 486 nolu parsel üzerinde bulunan 100-150 yaş civarında 109 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun, 487 nolu parsel üzerinde bulunan 100-150 yaş civarında 97 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2 maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, dava konusu 488 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 1742,29 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 108 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 100-150 yaş civarında 42 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2 maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 11028,00 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1993 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1993 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 108 ada 488 nolu parselin tespitine esas alınan tapu kaydının açık yön bırakmadan parseli kapsamadığı, orman sınırının açık kaldığı, komşu parsel kayıtlarının da çekişmeli yerleri “...” okuduğu, bu yönde 636 parsel sayılı ... Devlet Ormanının bulunduğu, orman kadastrosunun kesinleştiği 1993 yılından tespit tarihine kadar 20 yıllık sürenin geçmediği ve kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı anlaşıldığından ... şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 01/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3211, Karar No: 2020/7694, Tarih: 25.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3211 E.  ,  2020/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların, mağdura karşı av tüfeği ve sopa ile gerçekeştirdikleri yargılama konusu eylemleri neticesinde mağdurun, orta (3) derecede kemik kırığı ve hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralanması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olarak eylemlerini gerçekleştiren sanıklar hakkında TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki yazılı cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek, TCK'nin 86/1. maddesi gereği temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve sanıkların kastının yoğunluğu da dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3816, Karar No: 2024/5192, Tarih: 20.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3816 E.  ,  2024/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/379 E., 2023/583 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Sağlık-... Sendikası ile davalı işverenin üyesi olduğu ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi kapsamında bulunduğunu, buna rağmen toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmayarak ücretinin eksik belirlendiğini ve haklarının eksik ödendiğini veya hiç ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davalının temerrüde düşürülmediğini, alacak kalemlerine faiz işletilmeyeceğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, alacak kalemlerinin her biri açısından arabuluculuk süreci işletilmesi gerektiğini, sürekli işçi kadrosuna alınan işçilerin ücret ile mali ve sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesinin bitimine kadar bu toplu ... sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağının düzenlendiğini, 12.04.2018 tarihinde yayımlanan bu toplu ... sözleşmesinin hükümlerinin geçici 23 üncü madde kapsamındaki idareler için 31.10.2020 tarihine kadar uygulanmasının kararlaştırıldığını, dolayısıyla 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) gereğince sürekli işçi kadrosuna geçirilen kişilerin bağlı oldukları toplu ... sözleşmesinin 31.10.2020 tarihinde sona ermesiyle birlikte 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin uygulanmasına başlanılacağını, davacının sendikal haklardan yararlanmasının koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiğini, davacıya hak ettiği alacaklarının ödendiğini, toplu ... sözleşmesinden kaynaklı hak ettiği tüm alacakların bordrolara yansıtılarak ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin kararı ile; dosya kapsamına alınan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin ilgili maddeleri göz önüne alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 ... KHK) anılan maddesinin sürekli işçi kadrosuna geçirilme tarihinden sonra 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 ... Kanun) uyarınca usulünce imzalanan ve tarafları kapsamına alan toplu ... sözleşmesinin yürürlüğe girmesine engel teşkil etmediği, aksi yönde bir kabulün toplu ... sözleşmesi yapma ... ile eşitlik ilkesine aykırı düşeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.