muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14819, Karar No: 2023/13147, Tarih: 27.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14819 E.  ,  2023/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/314 E., 2023/406 K.

DAVA TARİHİ : 25.12.2019

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş; kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.02.2023 tarihli ve 2023/1504 Esas, 2023/2354 Karar sayılı ilâmı ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Dairemizin 15.02.2023 tarihli bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Rusya’da bulunan şantiyesinde ekipbaşı olarak 17.01.2008-05.08.2019 tarihleri arasında en son net 2.800,00 USD ücretle çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Rusya’da kurulu bulunan ... ... Şirketinin işçisi olduğunu, davalı Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, uyuşmazlıkta uygulanması gereken hukukun Rusya hukuku olduğunu, ... sözleşmesinin işin sona ermesi sebebiyle sona erdiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2019/695 Esas, 2021/66 Karar sayılı kararı ile ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmeksizin sona erdiğini ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının bunu ispatlayamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/2038 Esas, 2021/2390 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2022 tarihli ve 2021/12629 Esas, 2022/150 Karar sayılı ilâmı ile; davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacakları belirlenmiş ise de davalı tarafından 2014 yılı Aralık ayı ve sonrasına ilişkin davacı işçi imzalı puantaj içerir ücret bordrolarının sunulduğunun görüldüğü, anılan alacakların ispatı konusunda dosya içerisinde işyerindeki çalışma düzenine ilişkin yazılı kayıt bulunduğundan İlk Derece Mahkemesince davalı tarafından ibraz edilen bu belgelere karşı davacıdan diyecekleri sorularak belgelerdeki tahakkuklar ile davacının aldığı kabul edilen ücret miktarı birlikte değerlendirilip fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının miktarının mahsup yöntemi gözetilerek tespit edilmesi gerektiği, puantaj içerir ücret bordroları gözetilmeksizin eksik inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/107 Esas, 2022/599 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/107 Esas, 2022/599 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 15.02.2023 tarihli ve 2023/1504 Esas, 2023/2354 Karar sayılı ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyulmasına rağmen net ücretin 1.777,37 USD olduğu kabulüne göre yeniden brüt ücret tespiti yapılarak hesaplanan alacakların hüküm altına alınmasının davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğu, bozma ilâmından önce hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ücretinin bir yevmiye üzerinden hesaplandığı, bozma ilâmı sonrasında ise hafta tatili ücretinin bir buçuk yevmiye üzerinden hesaplatılmasının davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesini ihlal ettiği, davacı tarafından imzası inkâr edilmeyen puantaj içerir ücret bordrolarına değer verilerek bozma ilâmında belirtildiği şekilde fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı ve varsa miktarı belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; arabuluculuk anlaşma belgesine rağmen dava açılmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili Şirket çalışanı olmadığını, hizmet süresi ve ücretin hatalı belirlendiğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması ve bozma ilâmı ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine uyulup uyulmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/16498 Esas, 2022/16753 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/16498 Esas, 2022/16753 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6190, Karar No: 2009/11972, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6190 E.  ,  2009/11972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 29.12.1997 tarihli yazılı belge ile davalının Tunus’ ta kendisinden 3815 USD borç para alıp karşılığında 4400 Fransız Frankı verdiğini, kalan parayı 10 gün içinde ...’a dönüŞünde vermeyi taahhüt ettiğini ancak borcunu ödemediğini , yapılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı, bavul ticareti için davacı ile birlikte Tunus’a gittiklerini, orada zarar ettim diye kendisine zorla boş kağıt imzalattığını, davacıdan böyle bir borç para almadığını , ...’a dönüşünde de zorla senet imzalattığını, savcılığa şikayet edince bononun takip edilmediğini, böyle bir borcu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, imzalı yazılı belgeye ve davalının suç unsuru teşkil eden konuda davacıya yemin teklif edemeyeceğine dayanılarak davanın kısmen kabulüne, asıl alacak 3075,32 USD üzerinden takibin devamına, ve inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı delil listesinde kanunen muteber sair delil demek sureti ile yemin deliline dayanmış, yargılama sırasında da davacıya “ senedin zorla imzalatılıp imzalatılmadığı ve elden verilmiş borç olup olmadığına dair “ yemin teklifinde bulunmuştur. Mahkemece her ne kadar suç unsuru teşkil eden bir konuda yemin teklifinde bulunulamayacağına dayanılarak yemin teklifi red edilmiş ise de, davalının yemin teklifinin içinde elden verilmiş bu miktarda borç para olup olmadığı da vardır. Hal böyle olunca mahkemece davalının davacıya bu konuda yemin yöneltme hakkının bulunduğu gözetilerek davacıdan bu konu ile ilgili olarak yemin teklifini kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20334, Karar No: 2014/37372, Tarih: 30.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/20334 E.  ,  2014/37372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2010/765-2013/290

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işveren M.N. E.'e ait A.Yetkili Servisi işyerinde 14.11.2001 yılından itibaren 30.01.2004 tarihinde askere gidene kadar aralıksız olarak çalıştığını, 13.06.2005 tarihinde askerden döndüğünde tekrar işe başladığını, işverenin kurduğu ER-ÇE Limited şirketinde 07.11.2008 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, sürekli çalıştığı halde işe giriş ve işten çıkış gösterilerek bir takım belgelerin işveren tarafından imzalatıldığını, 07.11.2008 tarihinde haksız olarak işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davacının haksız olarak işten çıkartılmadığını, işverenin güvenini kötüye kullandığını, servis hizmeti için gittiği yerlerde, garanti dahilindeki işlerden servis ücreti aldığını, almış olduğu bu ücreti işverenden gizlediğini, cebine attığını, emniyeti suistimal ettiğini, bu olanların ortaya çıkmasından sonra işverene kendisini şikayet etmemesi için yalvardığını, bu sebeple de sadece iş sözleşmesine son verildiğini, şikayette bulunulmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının çıkış sebebinin davacının 20.08.2008, 27.08.2008, 10.09.2008 ve 24.09.2008 tarihlerinde müşterilerden aldığı parayı işyerine teslim etmemesi olduğu, bu sebeple işyeri tarafından 25.10.2008 tarihli tutanak tutulduğu, iş sözleşmesinin de 01.11.2008 tarihi itibariyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e. maddesi gereğince feshedildiği, davalı tanığı M.. L..'nin tutanağın 25.10.2008 tarihinde değil, davacının işten ayrıldığı 2008 Kasım ayından sonra düzenlendiğini beyan ettiği, bu durumda altı iş günlük fesih süresi geçirildiğinden tutanağa konu olayların fesih sebebi yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

A-Davacı temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

A-Davacı temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davacı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

B-Davalının temyizine gelince;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı işyerinde 14.11.2001-30.01.2004 ve 13.06.2005-01.11.2008 tarihleri arasında beyaz eşya teknisyeni olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 01.11.2008 tarihinde, davacının 20.08.2008, 27.08.2008, 10.09.2008 ve 24.09.2008 tarihlerinde müşterilerden aldığı parayı işyerine teslim etmediğine dair 25.10.2008 tarihli tutanak tutulduğundan bahisle 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e. maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

2-Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı işyerinde 14.11.2001-30.01.2004 ve 13.06.2005-01.11.2008 tarihleri arasında beyaz eşya teknisyeni olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 01.11.2008 tarihinde, davacının 20.08.2008, 27.08.2008, 10.09.2008 ve 24.09.2008 tarihlerinde müşterilerden aldığı parayı işyerine teslim etmediğine dair 25.10.2008 tarihli tutanak tutulduğundan bahisle 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e. maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin feshinin dayanağını oluşturan 25.10.2008 tarihli tutanak da fesih sebebi olarak davacının 20.08.2008, 27.08.2008, 10.09.2008 ve 24.09.2008 tarihlerindeki eylemleri belirtilmiş olup anılan tutanak davalı tanığı M.. L..'nin beyanlarına istinaden düzenlenmiştir. Davalı tanığı olarak dinlenen M.. L..; “25.10.2008 günlü tutanağın doğru olduğunu, davacıyla birlikte servise çıktıklarında davacının müşterilerden aldığı parayı işyerine teslim etmediğini, müşterilerden para aldıklarında bazen makbuz kesmediklerini ve o zaman parayı davacının kendisine alıp işverene vermediğini, buna bizzat tanık olup bu durumu işverene ve müdürleri olan M. Ç.'e söylediğini, M. Ç.'in davacıyla oturup uzun uzun konuştuklarını ve bu konuşmadan sonra davacının dört ay daha çalışmasına devam ettiğini, 2008 yılı Ekim ayının son haftasında kursa gittiğini, kurstayken davacının telefon edip işi bıraktığını söylediğini, kendisinin kursa gitmeden önce patronun davacıyla konuştuğunu, zaten davacının da işi bırakma niyeti olup 25.10.2008 günlü tutanağın davacının işten ayrılmasından sonra tutulduğunu,” beyan etmiş ise de davalı şahidin beyanları somut olayı aydınlatmaya yeterli olmayıp davacının eylemini işverene bildirdiği tarihlerle ilgili çelişkili ifadeler içermektedir. Tutanak içeriğinde davacının en son eylemi olarak bildirilen 24.09.2008 tarihli eylemin tanık M.. L.. tarafından davalı işverene ne zaman bildirildiğinin araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/979, Karar No: 2021/5562, Tarih: 28.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/979 E.  ,  2021/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin 6 parsel numaralı taşınmazın müşterek maliklerinden olduğunu, dava konusu taşınmaza davalı ... tarafından duvar örülerek müdahale edildiğini, davalının bu müdahalesinin men'i için Akçakale Noterliğinden gerekli ihtarın yapıldığını belirterek dava konusu taşınmaza davalı tarafından yapılan haksız müdahalenin men'ine ve yapının kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın İlçe eski cezaevi olduğunu, Adalet Bakanlığı tarafından kapatıldıktan sonra Belediyelerine devredildiğini, dava ile ilgili olarak kamulaştırma kararı alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın İlçe eski cezaevi olduğunu, Adalet Bakanlığı tarafından kapatıldıktan sonra Belediyelerine devredildiğini, dava ile ilgili olarak kamulaştırma kararı alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından usule ilişkin olarak temyiz edilmiş, Dairenin 22.05.2018 tarihli ve 2018/8933 Esas, 2018/13004 Karar sayılı ilamı ile “…Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle duruşma tutanaklarının incelenmesinden; mahkemece yapılan yargılamada, 06.05.2015 tarihinde son celsenin yapıldığı, davacı asil ve davacı vekilinin hazır bulunduğu, davalı vekilince 05.05.2015 tarihli dilekçe ile bahsi geçen celsede ilçe dışında olunacağı sebebiyle mazaret dilekçesi verildiği, davalı vekilinin UYAP üzerinden mazeret dilekçesi sunduğunun tutanağa bağlandığı ve mahkemece mazeret hususunda karar verilmeden davanın esası hakkında kabul kararı verildiği anlaşılmaktadır. 6100 Sayılı HMK’nin 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa'nın 36'ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6'ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Somut olayda, 06.05.2015 tarihli celsede tahkikat aşamasının sonlandırılarak davanın kabülüne karar verilmiş olmasına rağmen mahkemece davalı vekilinin son celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması davalının az yukarıda bahsi geçen hukuki dinlenilme hakkına (HMK mad.27) aykırı olmuştur. Açıklanan bu hususa riayet edilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir…’gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemesince bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne, davalı tarafça dava konusu 1 ada 6 parseldeki taşınmaza fen bilirkişi raporunda sarı ve mavi ile taralı olarak gösterilen 153,39 m2 lik kısma yapılan müdahalenin men’ine, parsel üzerinde bulunan ve A ve B harfleriyle gösterilen davalıya ait yapının kal’ine, taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal talebine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava açıldığında davacının dava konusu 1 ada 6 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olduğu, davalının tapuda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı ancak tapunun şerhler hanesinde üzerindeki binanın davalı ...’ye ait olduğu hususunun belirtildiği anlaşılmaktadır.