muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35439, Karar No: 2018/19139, Tarih: 19.09.2018

Dosya içeriğinden davanın ... -... Ortaklığı aleyhine açıldığı, dava dilekçesinin ortaklığa tebliğ edildiği, yargılama esnasında tebligatların ortaklığa yapıldığı, gerekçeli karar başlığında davalı olarak ortaklığın gösterildiği ancak hüküm kısmında "davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline" şeklinde karar verildiği, temyiz isteminin de ortaklık adına olduğu görülmüştür.

Yukarıda belirtilen hükümler ve yapılan açıklamalara göre; adi ortaklığın her bir ortağı taraf olması gerekirken ayrı ayrı taraf olarak gösterilmemeleri hatalı olup adi ortaklığı oluşturan ortakların her birine dava dilekçesi ayrı ayrı tebliğ edilip taraf teşkili sağlandıktan ve delilleri toplandıktan sonra değerlendirilmeye tabi tutulup sonuca gidilmesi gerekir.

2-Kabule göre de;

a) Bilirkişi raporunun sağlıklı denetlenebilmesi için davacının isimlerinin bulunduğu ücret bordroları, izin belgeleri, ... belgeleri ve diğer belgeler dosyaya eklenmesi gerekirken eklenmemesi hatalıdır.

b) Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan davacının ücretine ilişkin olarak emsal araştırması yapılmadan karar verilmesi de hatalıdır.

c) Davalılar vekil ile temsil edilmemesine rağmen davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

d) Davacı tarafça dava dilekçesinde, kıdem tazminatı hariç diğer talepleri yönünden yasal faiz talebinde bulunulmuş iken fazla mesai, ulusal bayram ve dini bayram alacaklarına talep aşılarak mevduat faizi işletilmesi de hatalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6460, Karar No: 2019/6607, Tarih: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6460 E.  ,  2019/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın 04.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak hükmü 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 14/2 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.04.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin anılan Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2090, Karar No: 2014/7571, Tarih: 22.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2090 E.  ,  2014/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2012/364-2012/539

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.Z. B. ve davacı vekili Av.E.T. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas alarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmazın bedelini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça, tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; dosyada mevcut Manisa Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü verilerine göre 2012 yılına ait sulu şartlarda yetiştirilen buğday ürününün dekar başına ortalama verimi 515 kg, ortalama fiyatı 0,57 TL, dekar başına ortalama üretim gideri 203,65 TL; samanın dekar başına ortalama verimi 300 kg, ortalama fiyatı 0,43 TL; mısır ürününün dekar başına ortalama verimi 1.150 kg, ortalama fiyatı 0,58 TL, dekar başına ortalama üretim gideri 453,70 TL; domates ürününün dekar başına ortalama verimi 6.500 kg, ortalama fiyatı 0,40 TL, dekar başına ortalama üretim gideri 1.348,70 TL olduğu halde hükme esas alınan raporda sırasıyla 600 kg, 0,60 TL, 294 TL, 500 kg, 0,40 TL, 1.400 kg, 0,60 TL, 660 TL, 9.500 kg, 0,25 TL ve 1.750 TL alınmak suretiyle değer belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17118, Karar No: 2012/4490, Tarih: 29.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/17118 E.  ,  2012/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin 01.05.2000 ve 01.05.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Katılan vekilinin sanık hakkında "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

I-Katılan vekilinin sanık hakkında "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği iddia olunan 01.05.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak inceleme tarihi itibariyle anılan sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4466, Karar No: 2011/3762, Tarih: 06.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4466 E.  ,  2011/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/06/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay sözler nedeniyle davalının İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2009/248-864 sayılı dava dosyasında, hakaret suçundan yargılandığı, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 128. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına kararı verildiği; ancak, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1173, Karar No: 2016/6426, Tarih: 16.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1173 E.  ,  2016/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK.nın 151/1, 152/2-a, 43/2, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ... ve ...'ın gelini olduğu, ikamet ettikleri evde birlikte yaşadıkları, olay tarihinde sanık ile sanığın kayınvalidesi katılan ... arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavga sonunda katılan ...'ın başından yaralanması üzerine evden ayrıldığı, sanığın katılana sinirlenmesi üzerine, katılan ... ve diğer katılan ...' ın sahibi olduğu ve sanığın da ikamet ettiği 2 katlı kargir yapılı binanın boş olan alt katında bulunan odunları tutuşturmak suretiyle yaktığı iddia edilen olayda; mahkemece mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, katılanların ortak konutu niteliğindeki evi yakması şeklinde gerçekleşen eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden yanılgıya düşülerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2- Mala zarar verme suçundan sanık hakkında verilen cezada TCK 152/2-a maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığı halde "bir kat" olarak yazılması,

3- Tekerrür hükmünün uygulanması sırasında tatbik olunan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3177, Karar No: 2011/12697, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3177 E.  ,  2011/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, oğlunun üstün başarılı olması nedeni ile burslu öğrenim hakkı kazanarak 2003-2004 Eğitim ve Öğretim döneminden itibaren 3 yıl süre ile davalı Vakfın “Özel Ayazağa Işık İlköğretim Okulunda” öğrenim gördüğünü, ancak burslu öğrenim hakkının kullanılabilmesi için taahhütname imzalamasının ön koşul olarak ileri sürüldüğünü ve 17.6.2003 tarihinde taahhütnameyi imzaladığını, öğrencinin ilköğretim 6,7 ve 8.sınıflarını başarı ile bitirdiğini 2006 yılı “OKS” sınavında üstün başarı göstererek Robert Kolejde okuma hakkı kazandığını, öğrencinin okula kaydının yapılarak öğrenimini sürdürmesi üzerine davalı tarafından 28.8.2006 tarihinde gönderilen yazıda taahhütnameye dayalı olarak 27.355.00 YTL'nin ödenmesinin istendiğini, taahhütname ve hukuki yollara başvurulacağı yönündeki ihtari baskı nedeni ile davalının öğrenim ücreti adı altında istediği 27.355.00 YTL’nin ödendiğini, ancak bir başka öğrenci velisinin imzaladığı taahhütnameye dayalı olarak benzer biçimde öğrenim ücretinin istenmesi ve ücretin tahsili istemi ile ... 2. Tüketici Mahkemesinin 2007/174 Esas sayılı dava dosyası üzerinden davalı Vakfın açtığı davanın reddedildiğini ve red kararının Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 2007/13758 Esas 2008/3423 karar sayılı ilamı ile 11.03.2008 tarihinde onanarak kesinleştiğini, imzalanan taahhütnamenin hukuki geçerliliğinin bulunmadığını, davalının Eğitim bursunu geri istemesinin hukuka aykırı ve haksız olduğunu, bu durumu mahkeme kararının verilmesi ile öğrendiğini ve bunun üzerine ödenen bedelin iadesi için davalıya ... 16. Noterliğinin 19.8.2008 tarihli ihtarnamesinin keşide edildiğini, ancak geri ödeme yapılmadığını bildirerek ... olduğu 27.355 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıdan 17.06.2003 tarihinde alınan tahhütnamenin tek taraflı olarak düzenlendiği, tüketici aleyhine dengesizliğe 2011/3177-12697

neden olduğu, taahütnamenin önceden hazırlanan standart belge olduğu, tüketicinin taahhütnamenin içeriğine etki edemediği, tüketici ile müzakere edilmediği bu nedenle taahhütnamenin 4077 sayılı yasanın 6. Maddesi kapsamında haksız şart içerdiği ve tüketici-davacı yönünden taahhütnamenin bağlayıcı olmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

neden olduğu, taahütnamenin önceden hazırlanan standart belge olduğu, tüketicinin taahhütnamenin içeriğine etki edemediği, tüketici ile müzakere edilmediği bu nedenle taahhütnamenin 4077 sayılı yasanın 6. Maddesi kapsamında haksız şart içerdiği ve tüketici-davacı yönünden taahhütnamenin bağlayıcı olmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 17.6.2003 tarihli taahhütnameyi imzalayarak davalı vakfa verdiği ve 2003-2006 yılları arasında davacının oğlunun davalı vakfa ait okulda burslu olarak okuduğu, ilköğretim kısmını bitirdikten sonra başka bir okulun lise bölümüne kaydını yaptırması üzerine davalı tarafından gönderilen 28.8.2006 tarihli ihtar üzerine, verilen taahhütnameye dayalı olarak davalıya 27.355. TL ödeme yaptığı hususları sabittir. Borçlar Kanununun 62. maddesine göre, borçlu olmadığı şeyi ihtiyariyle ödeyen kimse, kendisini borçlu zannederek ödediğini ispat etmedikçe, onun istirdadını isteyemez. Somut olayda davacı, davalıya ait okulda oğlunun burslu olarak eğitim görebilmesi için davaya konu taahhütnameyi vermiş ve aykırı davranış halinde taahhütnamede yazılı bedeli ödeyeceğini bildiği gibi, hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmeden kendi iradesiyle ödeme yapmış olup, davacının hataen kendisini borçlu zannederek ödeme yaptığını kabule olanak bulunmamaktadır. O halde ödenen bedelin istirdatı istenemeyeceğinden, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8824, Karar No: 2024/3972, Tarih: 30.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8824 E.  ,  2024/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/395 Değişik İş-2022/396 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-18840

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü/Davalının itirazının kısmen kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/51400

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 11.09.2020 tarihinde davacının yaya desteğinin bisikleti ile karşıya geçtiği esnada davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) ile sigortalı aracın çarpması sonucu desteğinin vefat ettiğini, 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile talebini 99.663,73 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;kendileri tarafından yapılan ödemenin yeterli olduğunu, müteveffanın davacılara destek olduğunun ispatlanması gerektiğini, kusur raporu alınması gerektiğini ve vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine (AAÜT) göre belirlenecek miktarın beşte biri oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada alınan kusur raporunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün %50 kusurlu olarak belirlendiği; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 99.763,73 TL destekten yoksun kalma tazminatının 06.10.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranını kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizle hesaplanması gerektiğini, bisiklet sürücüsünün kask ve koruyucu kıyafet giymediğinden indirimi yapılması gerektiğini ve vekalet ücreti 1/5 oranında uygulanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile itiraz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranını kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizle hesaplanması gerektiğini, bisiklet sürücüsünün kask ve koruyucu kıyafet giymediğinden indirimi yapılması gerektiğini ve vekalet ücreti 1/5 oranında uygulanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile itiraz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kusur raporunun uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre hesaplama yapılmasının doğru olduğu ancak vekalet ücretine yönelik itirazın kabulü gerektiği belirtilerek davalının itirazının kabulü ile vekalet ücretinin davalı lehine düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetince yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile benzer sebepleri tekrar ederek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalan davacının açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve hükme esas alınan kusur raporunun kazanın oluşuna uygun olmasına, hesaplama yönteminin içtihatlara uygun yapılmasına, bisiklet sürücüsünün kask takma zorunluluğunun kaza tarihinde zorunlu olmamasına göre davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.