muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8195, Karar No: 2010/9898, Tarih: 07.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/8195 E.  ,  2010/9898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 06/11/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ..., ... ile ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Adı geçen davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ..., ... ve ... yönünden, davalılardan ... ile ... yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5964, Karar No: 2011/7631, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5964 E.  ,  2011/7631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Trabzon 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.06.2010 gün ve 2010/113-2010/165 sayılı  hükmün Bozulmasına ilişkin olan 07.02.2011 gün ve  13219-1032 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup, önceden yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine 14.03.2009 tarihinde yürülüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak yerinde uzman bililirkişi aracılığıyla keşif yapılarak tescil ilamının da mahalline uygulanması, ilamın çekişmeli taşınmazla ilgili olmaması halinde anılan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak bu duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyulduktan sonra davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş, ancak yargılama giderleri ve avukatlık  ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması üzerine; bu defa 19.01.2011 tarihinde yürülüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle  3402 Sayılı Yasanın 36. maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulup tutulamayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle karar yeniden bozulmuştur.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve  iptal kararı henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmü eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar  verilmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin iptal ve yürürlüğünün durdurulması, kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin iptal ve yürürlüğünün durdurulması, kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Bu durum karşısında işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birliştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır. Diğer taraftan davalıların dayandığı tescil ilamı ile tapu oluştuğuna göre, öncelikle tescil ilamının dayanağının TMK'nun 719. ve 3402 Sayılı Yasanın 20. maddesi hükmü uyarınca kapsamının saptanması ve belirlenen durumun krokiye yansıtılması, kayıt kapsamının belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığının anlaşılması halinde kararın  tarafı olan Hazineyi bağlayacağının düşünülmesi ve ondan sonra bir karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, karar düzeltme isteğinin H.U.M.K.'nun 440. maddesi hükmü uyarınca kabulü ile Dairenin 07.02.201 tarih 2010/13219 esas-2011/1032 karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, mahkemenin 23.06.2010  tarih, 2010/113 esas-2010/165 karar sayılı kararının açıklanan gerekçelerle H.U.M.K.'nun 428. hükmü uyarınca BOZULMASINA, 27.6.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3123, Karar No: 2014/11763, Tarih: 20.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3123 E.  ,  2014/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/219092

MAHKEMESİ : Akyazı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2011/525 (E) ve 2012/343 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Dava konusu orman sahasında bulunan sabit tesis niteliğinde olan fındık ağaçlarının müsaderesine tesbit edilen 15000 TL değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. Maddesi uyarınca dava konusu orman sahasında bulunan fındık ağaçlarının müsaderesine, 1800 TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7882, Karar No: 2016/1903, Tarih: 03.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7882 E.  ,  2016/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Genel Müdürlüğünün 06.08.2015 gün ve 2015-16123/52000 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.09.2015 gün ve 2015/289058 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda kriminal rapor ile icra takibine konu senetteki imzanın müştekiye ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/11/2014 tarihli ve 2014/2712 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, dosyada bulunan iş sözleşmesi ve fesih sözleşmelerinde suça konu senetten hiç bahsedilmemesi nedeniyle müştekinin iddiaları hususunda şüphelinin savunmasının alınması, senede konu bedelin miktarının yüksekliği de dikkate alınarak müştekiye ait başka kurumlarda bulunan samimi imza ve yazı örnekleri dosya getirtildikten sonra Adli Tıp Kurumu’ndan imza incelemesi yaptırılması, sonucuna göre şüphelinin durumunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulü ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 03/02/2015 tarihli ve 2015/179 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

... Sulh Ceza Hakimliğince, şüphelinin savunmasının alınması ve şüphelinin imza ve yazı örnekleri toplanarak Adli Tıp Kurumundan imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/3. maddesinde yer alan “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.” şeklindeki yasal düzenleme dikkate alındığında, mahkemece Cumhuriyet Savcılığınca eksik soruşturma yapıldığının kabul edilmesi halinde öncelikle kovuşturmanın genişletilmesine karar verilmesi, kovuşturmanın genişletilmesine dair kararda belirlenen eksikliklerin savcılıkça tamamlanmasından sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın esası ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, soruşturmanın eksik yapıldığının kabul edilmesine rağmen öncelikle kovuşturmanın genişletilmesine karar verilmeden itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 03.02.2015 tarih, 2015/179 değişik sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3428, Karar No: 2018/5244, Tarih: 11.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3428 E.  ,  2018/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 158/1-j, 43, 62, 52/2-4 ve 204/1, 43, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında, n sahte belgelerle kredi çekme işlemine yardım etme suçundan açılan davada sanıklar hakkında hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... yetkilisi olduğu San. Ltd. Şti adına katılan bankaya müracaat ederek taşıt kredisi kullanmak istediğini beyan ettiği, talep edilen şirkete ait belgeleri banka şubesine teslim ettiği, kredi başvurusunu inceleyen banka görevlilerince 21/07/2005 tarihinde 23.500 TL tutarında olmak üzere 2 adet taşıt kredisi kullandırdığı, ancak sonrasında banka tarafından ibraz edilen belgeler incelendiğinde, sanığın daha önce katılan bankanın Atrium şubesine ibraz ettiği vergi levhasının 2001-2002-2003 yılları matrahsız iken kredi kullanırken ibraz ettikleri vergi levhasının matrahlı olduğunun tespit edildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

21/07/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının 21/07/2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Sanığın ortağı olan ve ölmesi nedeniyle hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilen ... ile birlikte yetkilisi oldukları San. Ltd. Şti adına katılan bankadan 21/07/2005 tarihinde kullandıkları 23.500 TL tutarında 2 adet taşıt kredi başvurusu sırasında ibraz ettikleri belgelerden vergi levhasının matrahsız olması gerekirken matrahlı olarak göstermek suretiyle tahrifatta bulunduklarının iddia edildiği olayda, suça konu vergi levhasının getirtilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma yeteneğine sahip olup olmadığının tartışılması, ilgili Vergi Daire’sinden sanığın yetkilisi olduğu firmanın suç tarihindeki gerçek matrah bilgilerinin istenmediği katılan bankanın sanığın kullandığı araç kredisi ile alınan araçlara rehin koyduğu da gözetilerek söz konusu vergi levhası ibraz edilmese idi anılan kredinin yine de kullandırılıp kullandırılmayacağının belirlenmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de, sanığın aynı gün iki krediyi kullandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27467, Karar No: 2022/8727, Tarih: 26.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/27467 E.  ,  2022/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kaçakçılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... yönünden verilen hükümlerle ilgili olarak CMK'nun 280/2. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine; sanıklar ... ve ... yönünden ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıklar hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından sanıkların cezalandırılması gerektiği, beraat kararlarının hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle temyiz isteminde bulunulduğundan temyizin 3 sanık hakkındaki beraat ve beraate ilişkin kararları kapsadığı gözetilerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kaçakçılık ve sahtecilik suçlarından, sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 286/2-g maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlarla ilgili beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; Sanık ... adına tescilli EX...-11.12.2013 ve EX.../20.12.2013 tescil sayılı günlü ihracat beyannameleri kapsamı eşyanın polyester saten perdelik kumaş olarak beyan edilmiş olduğu halde yapılan muayenede konteynerlerde beyan edilen eşyanın bulunmadığı, onun yerine beyandan tamamıyla farklı orijinal olmayan muhtelif markalara ait parfüm, oto yedek parçası, yapıştırıcı tutkal, plastik manken, tekstil eşyası, bandrol, kaynak makinesi cinsi eşyaların ele geçirildiği,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Yasanın 3/14. madde ve fıkrasının ''İhracat gerçekleşmediği halde gerçekleşmiş gibi göstermek ya da gerçekleştirilen ihracata konu malın cins, miktar, evsaf veya fiyatını değişik göstererek ilgili kanun hükümlerine göre teşvik, sübvansiyon veya parasal iadelerden yararlanmak suretiyle haksız çıkar sağlayan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Beyanname ve eki belgelerde gösterilen ile gerçekte ihraç edilen eşya arasında yüzde onu aşmayan bir fark bulunması halinde, sadece 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre işlem yapılır'', 3/18. madde ve fıkrasının "Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiiller, teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, tamamlanmış suç gibi cezalandırılır." şeklinde olduğu,

Bölge Adliye Mahkemesince 14/02/2020 tarihli ek bilirkişi raporunda; beyannamelerde gerçekte ihraç edilmeye çalışılan eşya beyan edilse idi daha fazla vergi iadesinden yararlanılacak olduğunun belirtilmesi gerekçe gösterilerek suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanık hakkında kaçakçılık suçundan beraat kararı verilmiş ise de; dava konusu olayda beyannameye konu polyester saten perdelik kumaş cinsi eşyanın gerçekte ihracının gerçekleşmediği ve gerçekte ihraç edilmeyen polyester saten cinsi eşya yönüyle KDV iadesi alma hakkının oluştuğu, bu haliyle de sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın gereği için ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10659, Karar No: 2018/4035, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10659 E.  ,  2018/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İcra emrinin 21/04/2014 tarihinde borçlu sanık ...'ın vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline yapılan icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayete konu olan taşınmaz üzerinde diğer alacaklılar tarafından yapılan icra takipleri nedeniyle birden fazla haciz kaydının bulunduğu ve devrin bu şekilde gerçekleştiği, tasarrufun iptali davası ile suça konu taşınmaz satışının iptal edildiği hususları nazara alındığında, taşınmazın tasarruf tarihindeki değeri ile hacizli dosya alacakları belirlenerek, taşınmazın değerinin hacizli dosya alacaklarını karşılamasından sonra bu dosya alacağı yönünden alacaklıya yeterli miktarda bir paranın kalıp kalmayacağı hususunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3-5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

4-Suç tarihinin 02/04/2014 olmasına rağmen, karar başlığında 08/04/2014-13/03/2014 şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiileri ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.