muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7585, Karar No: 2012/4202, Tarih: 14.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7585 E.  ,  2012/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Yalnıztepe Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.05.2011 gün ve 37/71 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde belirtilen Koyulhisar ilçesi, Yalnıztepe köyü, köyiçi mevkiinde bulunan taşınmaz üzerinde kök murisi annesine ait eski evin bulunduğunu, bu evin zamanla yıkıldığını, duvarlarının yerinin belli olduğunu, köyde yapılan kadastro çalışmaları sırasında annesinden kalan taşınmazın yol olarak gösterildiğini ve davalılar adına tespit edildiğini açıklayarak, taşınmazın annesi... ya da... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, yargılama oturumunda davanın reddini talep etmiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi yargılama oturumunda, davayı kabul etmediğini, dava konusu yerin köy tüzel kişiliğine ait olduğunu açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın davacının annesi...’a ait olduğu, daha önceden taşınmazda...’a ait evin bulunduğu, 1939’lu yıllarda meydana gelen depremde evin yıkılmasıyla beraber, dava konusu taşınmazın... tarafından sebze yetiştirilmek suretiyle kullanıldığı benimsenerek davanın kabulüyle “14.10.2010 havale tarihli kadastro bilirkişileri ... ve ...’in raporlarına ekli krokide kırmızı renkle boyalı olarak ve A harfiyle göstermiş oldukları 64,72 m2 miktarındaki taşınmazın arsa vasfıyla Sivas ili, Koyulhisar ilçesi, Yalnıztepe köyü, 126 adada son parsel numarası verilmek suretiyle kök muris ... ve ... kızı 1909 doğumlu... mirasçıları adına dosyada mevcut veraset ilamına göre, miras hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmesi üzerine; hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro harici bırakılan taşınmazın muristen intikal ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayalı olarak MK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesine göre açılan tescil davasıdır.

Muris...’un terekesine ... temsilci olarak atanmış ve tereke temsilcisinin duruşmaya katılmasıyla taraf teşkili sağlanmıştır.

Kadastro paftasına, komşu parsel tutanaklarına göre, dava konusu taşınmaz 1.8.2006 tarihinde yapılan ve 1.9.2006 ile 2.12.2006 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılan kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tapulama harici bırakılmıştır.

Muris...’un terekesine ... temsilci olarak atanmış ve tereke temsilcisinin duruşmaya katılmasıyla taraf teşkili sağlanmıştır.

Kadastro paftasına, komşu parsel tutanaklarına göre, dava konusu taşınmaz 1.8.2006 tarihinde yapılan ve 1.9.2006 ile 2.12.2006 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılan kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tapulama harici bırakılmıştır.

Mahalli bilirkişi ..., keşif sırasında taşınmazda...’a ait evin bulunduğunu duyduğunu, bizzat görmediğini, ...’un 1960’lı ve 1970’li yıllarda taşınmazda lahana yetiştirdiğini, taşınmazın etrafındaki tel örgünün ise kadastro geçtikten sonra ... tarafından yapıldığını, ...’un 4 – 5 yıl boyunca lahana ekmek suretiyle kullanımı dışında davacının veya... mirasçılarının dava konusu taşınmazı kullanımlarının söz konusu olmadığını, ...ve çocuklarının uzun yıllar önce İstanbul’a gittiklerini, 1970’li yıllardan sonra taşınmazın kullanılmadığını, tüm köy halkı tarafından dava konusu taşınmazın batısındaki köy yoluna ulaşmak için kullanıldığını açıklamıştır. Mahalli bilirkişi ..., 1960’lı ve 1970’li yıllarda...’un dava konusu taşınmazda lahana yetiştirdiğini, kadastro geçtikten sonra taşınmazın tel örgü içine alındığını, ...’un lahana ekerek kullanımı dışında mirasçılarının ve...’un başka kullanımının söz konusu olmadığını, ... ve çocuklarının uzun yıllar önce İstanbul’a taşındığını, bu tarihten sonra da dava konusu taşınmazın kullanılmadığını, 1939 Erzincan depreminden sonra taşınmazın boş olduğunu, dava konusu yerin batısında kalan köy yoluna geçmek için tüm köy halkı tarafından kullanıldığını açıklamıştır. Mahalli bilirkişi Muhsin Yıldız ise, taşınmazda daha önceden...’a ait ev olduğunu duyduğunu, ev yıkıldıktan sonra herkesin taşınmazın batısındaki köy yoluna ulaşmak için taşınmazı kullandığını, ...’un 4-5 yıl boyunca lahana ekmek suretiyle kullandığını açıklamıştır. Davacı tanığı Mehmet Ayın, davaya konu taşınmazda...’a ait evin bulunduğunu, tarihini hatırlamadığı bir zamanda...’un taşınmazda lahana yetiştirdiğini, 4 – 5 yıl boyunca ektiğini, ... mirasçılarının taşınmazı kullanmadığını, taşınmazın kısmen köy yolu olarak kullanıldığını, ev yıkıldıktan sonra ise, herkesin dava konusu taşınmazın batısındaki köy yoluna ulaşmak için taşınmazı kullandığını açıklamıştır. Kadastro teknisyeni ...tarafından düzenlenen 30.9.2010 tarihli rapor ve krokiye göre, davaya konu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında yol olarak tespit harici bırakıldığı, davacı tarafından hak iddia edilen yerin krokide A harfiyle gösterilen 64,72 m2'lik kısım olduğu, yol olarak kullanılan yerin ise B harfiyle gösterilen 12,81 m2 lik kısım olduğu anlaşılmıştır.

Kadastro paftasına göre, davaya konu taşınmaz dört yolun birleştiği kavşakta kaldığından ve yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre de, taşınmazın köy halkı tarafından genel köy yoluna çıkmak için kullanıldığı anlaşıldığından taşınmazın halen kullanılmakta olan genel yol olarak kabulü gerekir.

Kadastro paftasına göre, davaya konu taşınmaz dört yolun birleştiği kavşakta kaldığından ve yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre de, taşınmazın köy halkı tarafından genel köy yoluna çıkmak için kullanıldığı anlaşıldığından taşınmazın halen kullanılmakta olan genel yol olarak kabulü gerekir.

Kural olarak, bir taşınmaz malın, olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması ve tapu siciline tescili için taşınmazın kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Bu nedenle öncelikle taşınmazın kazanılacak yerlerden olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Taşınmazın niteliğinin elverişli olması kazanma için bir ön koşuldur. Diğer kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, taşınmazın niteliğinin belirlenmesinden sonra aranılacak hususlardandır. Kamu malları başlığını taşıyan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesinde kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kadimden beri kamunun yararlandığı orta malı taşınmazların tescil mahiyetinde olmayan sınırlandırmaya tabi olduğu açıklandıktan sonra yol, meydan ve köprü gibi orta mallarının ise, haritasında gösterilmek suretiyle kadastrosunun yapılacağı belirtilmiştir. Genel yollar kamunun yararlandığı orta mallarıdır. Genel yollar idarenin tahsis kararıyla kamunun yararlanmasına tahsis edilmekle bu niteliği kazanabilecekleri gibi, kadimden yani öncesi bilinmeyen zamandan bu yana kamunun yararlanmasıyla kamu malı olma niteliğini kazanırlar. Kamu malı niteliğini kazanan, orta malı, yol, meydan ve köprülerin TMK.nun 713/1. maddesi hükmü uyarınca olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılmaları ve TMK.nun 999. maddesi uyarınca da tapu siciline tescil edilmeleri olanaksızdır.

Dava konusu taşınmaz genel yol niteliğinde bulunduğundan ve zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8474, Karar No: 2024/11168, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8474 E.  ,  2024/11168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/636 E., 2024/182 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararın davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.10.2023 tarihli ve 2023/13426 Esas, 2023/13669 Karar sayılı kararı ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Dairemizin 04.10.2023 tarihli bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketlerin Rusya’da bulunan yurt dışı şantiyelerinde sıvacı ve elektrikçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının belirli süreli iş sözleşmesiyle istihdam edildiğini, işçilik alacaklarının Rusya Federasyonu Kanunlarına tâbi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline ait işyerinde çalışmasının bulunmadığın savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2018/81 Esas, 2019/316 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2020/849 Esas, 2021/1091 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2020/849 Esas, 2021/1091 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 22.09.2021 tarihli ve 2021/8187 Esas, 2021/12587 Karar sayılı ilâmı ile; 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında Rusya hukukunun uygulanması gerektiği, Rusya hukukunun dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukuku olduğu, hâl böyle olunca gerekirse Rusya hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2021/1215 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 04.10.2023 tarihli ve 2023/13426 Esas, 2023/13669 Karar sayılı ilâmı ile; somut uyuşmazlıkta davacının iş sözleşmesinin 31.07.2014 tarihinde sona erdiği, davanın ise 08.05.2018 tarihinde açıldığı, dolayısıyla Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 392 nci maddesine göre dava tarihi itibarıyla bireysel iş uyuşmazlığının çözümü için Mahkemeye başvurma süresi olan 3 aylık sürenin dolması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının çalışması fasılalı olup tüm çalışma döneminin yabancı hukuka tabi olmadığını, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı def'i ve davanın süresinde açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5718 sayılı Kanun'un 2, 5, 8, 24, 27, 40 ve 44 üncü maddeleri.

3. Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 392 nci maddesi şu şekildedir:

“Çalışan, hakkının ihlal edildiğini öğrendiği veya öğrenmesi gerektiği günden itibaren üç ay içinde bireysel iş uyuşmazlığının çözümü için mahkemeye başvurma hakkına sahiptir.

İşveren, çalışanın işletmeye verdiği zararın tazminine ilişkin uyuşmazlıklarda, zararın tespit edildiği tarihten itibaren bir yıl içinde mahkemeye gitme hakkına sahiptir.

Bu maddede belirtilen sürelerin geçerli bir nedenle kaçırılması durumunda, bu süreler mahkeme tarafından tekrar başlatılabilir.”

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4332, Karar No: 2022/16612, Tarih: 22.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4332 E.  ,  2022/16612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu arazi niteliğindeki Aydınkavak Köyü, 107 ada, 29 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve patatesin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafı (kalem kalem masraf dökümü) ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

4) Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu gözetilerek, gelir metoduna göre tespit edilen m² birim bedeline objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken objektif değer artışına hükmedilmemesi,

5) Kabule göre de; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine 6459 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından 15.06.2012 tarihinden karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiği düşünülmeden faize hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

6)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Doğru olmadığı gibi;

6)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1989, Karar No: 2014/12864, Tarih: 12.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1989 E.  ,  2014/12864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 168 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespit maliklerinden ....,....ğlu..... ve .... oğlu ...getirtilen nüfus kayıt örneklerinden anlaşılmasına rağmen getirtilen kayıt örneklerinin bir kısmının kapalı kayıtlar içerdiği, bir kısmında ise adı geçen kayıt maliklerinin mirasçılarının bir çoğunun torunu, torunun eşi, kızının eşi gibi ibarelerle belirtildiği bu halde nüfus kayıt örneklerinde tam bir kontrol yapılamadığı görülmüştür. Buna göre adı geçen tapu kayıt maliklerinin tüm mirasçılarını gösterir ve kontrole elverişli verasete esas kapalı kayıt kalmayacak şekilde açık nüfus kayıtlarının,

2- Çekişmeli taşınmazların gerek ilk tesis kadastrosu sırasında düzenlenen orijinal (tesis) kadastrosuna ilişkin pafta örneği ile ilk tesis kadastrosundan sonraki ifrazlara ilişkin değişikliği içeren pafta örneklerinin ve uygulama kadastrosuna altlık teşkil eden kadastro paftasının onaylı birer örneğinin getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3329, Karar No: 2021/4043, Tarih: 17.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3329 E.  ,  2021/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine, daha sonra da 27.03.2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin ek kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalının, davacıya ait ... İlçesi, ... Konser Salonu altı katlı otoparkı kira süresi bitmesine rağmen işgale devam ettiği iddiası ile 01.03.2006 - 08.07.2013 tarihleri arası haksız kullanım ve davacı belediyenin kazanç kaybına ilişkin şimdilik 10.000,00.TL nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; mahkemenin görevsiz olduğunu, davaya Ticaret Mahkemesinin bakmasının gerektiğini, davacının 10.02.2014 tarihli ecrimisil ihbarnamesi ile ecrimisil talep ettiğini, buna karşılık İstanbul 2. İdare Mahkemesinin 2014/595 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını, taleplerin zaman aşımına uğradığını, dava konusu edilen dönemde davalı şirketin taşınmazda kiracı olduğunu, ecrimisil şartlarının oluşmadığını, müvekkil şirketin kiralarını aksatmadan ödediğini, ecrimisil talep edilecekse ödediği bedellerin mahsup edilmesi gerektiğini ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, karara karşı davacı vekilinin temyiz yoluna başvurması sonucunda 2. Hukuk Dairesi 27.03.2019 tarihli ek kararı ile talep edilen tazminat miktarının 10.000 TL olduğunu, bilirkişi raporu ile herhangi bir tazminat miktarı belirlenmediğinden hükmün HMK’nin 362/1.a maddesi gereği kesin olduğunu bildirerek davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar vermiş, davacı vekili süresi içinde ek karara karşı temyiz talebinde bulunulmuştur.

Dava, ecrimisil istemine ilşkindir.

Somut olayda, uyuşmazlık konusu değer dava açılırken 10.000 TL olarak belirtilmiş ise de davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 27.03.2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek; davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;