muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7205, Karar No: 2021/7215, Tarih: 25.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/7205 E.  ,  2021/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil - tenkis davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf başvurusu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp davanın reddine ilişkin olarak yeniden verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'nun ilk evliliğinden oğlu olduğunu, mirasbırakanın 1120 ada 10 parsel sayılı taşınmazını ikinci evliliğinden çocukları olan davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, davalılarca taşınmaz üzerinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını ve kurulan kat irtifakı sonucu 5,6,7,8,9 no'lu bağımsız bölümlerin davalılar adına tescil edildiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmazsa tenkis istemiştir.

Davalılar, tenkis talebi yönünden davacının satıştan haberdar olduğu tarihten itibaren yasal süre geçtiğini, taşınmazın muris tarafından kendilerine satıldığını, satış tarihinde tarla olduğunu, davacının, kendilerinin emeği ile ortaya çıkardıkları yeni değerden rant elde etmeye çalıştığını, mirasbırakana yaşamı boyunca baktıklarını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, muris muvazaası olgusunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; mirasbırakanın mal kaçırma amacının TMK’nin 6. ve HMK’nin 190. maddeleri uyarınca kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp davanın reddine ilişkin yeniden karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, muris muvazaası olgusunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; mirasbırakanın mal kaçırma amacının TMK’nin 6. ve HMK’nin 190. maddeleri uyarınca kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp davanın reddine ilişkin yeniden karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1927 doğumlu mirasbırakan ...'nun 24/12/1997 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak ilk eşi ...'dan olma oğlu davacı ..., dava dışı kızı ..., ikinci eşi ..., ikinci eşi ...'den olma çocukları davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile dava dışı ... ve kendisinden sonra ölen oğlu ...'in çocukları dava dışı ...'u bıraktığı, mirasbırakanın 20 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tamamını 07/12/1994 tarihinde eşit paylarla davalılar ..., ..., ... ve dava dışı oğlu ...'a satış yoluyla temlik ettiği, davalılar ve dava dışı ... tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması ve kat irtifakı kurulmasıyla 5 no'lu bağımsız bölümün ..., 6 nolu bağımsız bölümün ..., 7 nolu bağımsız bölümün ..., 8 nolu bağımsız bölümün ... ve 9 nolu bağımsız bölümün dava dışı ... adına kaydedildiği anlaşılmıştır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin tek taşınmazını ikinci eşinden olma çocuklarına temlik ettiği, ilk eşinden olma davacı ve dava dışı kızına herhangi bir temlik yapmadığı, mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olduğu, paraya ihtiyacının olmadığı, taşınmazının tamamını ikinci eşinden olma çocuklarına satmasını gerektirecek bir olgunun da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının tanık deliline dayanmamış olması Hukuk Genel Kurulunun 01.07.2021 tarihli 2017/1-2654Esas 2021/886Karar sayılı içtihatı gözetildiğinde tek başına davanın reddi için yeterli değildir. Dosya kapsamından murisin iradesinin ilk eşinden olan çocuklarından mal kaçırma ve temlikin muvazaalı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9076, Karar No: 2007/8515, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9076 E.  ,  2007/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 2007/7493 Esas sayılı dosyasına geri çevirme kararı üzerine getirtilen İl Tarım Müdürlüğünün 26.6.2007 günlü yazısı ekindeki 2005 yılına ait veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 525 kg, üretim gideri 85 YTL, şeker pancarının dekar başına verimi 6800 kg, üretim gideri 300 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,44 Ykrş, üretim gideri 130 YTL, domatesin dekar başına verimi 5500 kg, üretim gideri 737,5 YTL, kg başına ortalama satış fiyatı 0,59 Ykrş olarak bildirildiği halde eldeki dosyada 10.9.2007.günlü yazı ile sırasıyla ortalama 430 kg, 86 YTL, 5000 kg, 276 YTL, 0,50 Ykrş, 120,37 YTL, 4837 kg, 761 YTL, 0,25 Ykrş biçiminde gösterilmiştir.

İl Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak mevcut bu çelişki açıklanmak suretiyle münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim, üretim gideri ile toptan kg satış fiyatı saptanıp dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9227, Karar No: 2024/2821, Tarih: 07.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9227 E.  ,  2024/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/300 Esas, 2023/869 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Sakarya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü Kıyı Kenar Tespit Komisyonu üyeleri Harita Mühendisi ... , Jeoloji Mühendisi ... , İnşaat Mühendisi ... , Şehir Plancısı ... ve Orman Mühendisi ... tarafından tanzim edilen onaylı kıyı kenar çizgisine ait pafta, harita ve dayanak tüm belge asıllarının dosya içerisinde yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3228, Karar No: 2016/3675, Tarih: 10.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3228 E.  ,  2016/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davalı tüketicinin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedelinin iadesine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına davacı kurum tarafından yapılan itiraza ilişkindir.

Davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorularak celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13813, Karar No: 2018/7639, Tarih: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13813 E.  ,  2018/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 Esas, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra ve İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Ticaret Sicili Müdürlüğünden sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı sorulup, Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2014-2015 yılına ait beyanname örnekleri de getirtilerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/371, Karar No: 2018/2820, Tarih: 19.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/371 E.  ,  2018/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulanan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafilerinin somut delil bulunmadığına ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin reddi ile CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4819, Karar No: 2024/1911, Tarih: 22.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/4819 E.  ,  2024/1911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2114 E., 2017/2116 K.

SUÇ : Zimmet, icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2017 tarihli ve 2016/12 Esas, 2017/70 ... Kararı ile; zimmet suçundan mahkumiyet, görevi kötüye kullanma suçundan beraat,

2-Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 27.10.2017 tarihli ve 2017/2114 Esas, 2017/2116 ... Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.10.2017 tarihli ve 2017/2114 Esas, 2017/2116 ... Kararının, sanık, Samsun BAM Cumhuriyet savcısı, katılan ... şikayetçi vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan Hazine vekilinin sanık hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebine ilişkin olarak istinaf mercii olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince karar verilmediği anlaşılmakla; anılan istinaf başvurusu yönünden karar verilmesi,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 ... Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 ... Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

28.11.2017 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1395, Karar No: 2025/4877, Tarih: 22.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/1395 E.  ,  2025/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/521 E., 2023/843 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 2012, 2014, 2019

HÜKÜMLER : Düşme, beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararların katılan vekili ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2015 tarihli iddianamesi 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davası neticesinde Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 tarihli ve 2015/226 Esas, 2016/546 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği, sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/8154 Esas, 2022/9947 Karar sayılı kararı ile söz konusu hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2019 tarihli iddianamesi ile Antalya 31. Asliye Ceza Mahkemesinde sanığın aynı mükellefiyet kaydı nedeniyle 2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından açılan ve Mahkemenin 07.02.2022 tarihli ve 2019/230 Esas, 2022/72 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararları verilerek Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2022/986 Esas, 2022/1677 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilen dosyanın temyiz incelemesine konu işbu Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla;

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinafa tabi olduğu nazara alındığında; incelemeye konu dosyada, sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2015 tarihli iddianamesi ile 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davası neticesinde verilen hüküm dışında kalan tüm hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesi uyarınca istinafa tabi olduğu anlaşıldığından, mercide yanılma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesi gözetilerek, söz konusu hükümlere yönelik istemin istinaf olarak kabulüyle, esası incelenmeyen dava dosyasının İlk Derece Mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,