muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19329, Karar No: 2013/29470, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19329 E.  ,  2013/29470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31716, Karar No: 2024/1856, Tarih: 20.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/31716 E.  ,  2024/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/121 E., 2016/43 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/121 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; nitelikli dolandırıcılık suçundan 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53, 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, mağdur ve tanığın beyanlarının çelişkili olduğuna, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplerle mahkûmiyet kararlarının bozulmasına,

2.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, mağdurun soruşturma evresindeki beyanı ile tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içinde bulunduğu sabit olduğu halde atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında, tamamen sahte olarak düzenlenen suça konu yasal unsurları haiz, 15.08.2012 keşide tarihli ve 18.000,00 TL tutarındaki çeki, yaptıkları alışveriş karşılığında mağdura verdikleri, bu şekilde banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davaları açılmıştır.

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında, tamamen sahte olarak düzenlenen suça konu yasal unsurları haiz, 15.08.2012 keşide tarihli ve 18.000,00 TL tutarındaki çeki, yaptıkları alışveriş karşılığında mağdura verdikleri, bu şekilde banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davaları açılmıştır.

2. Sanıklar suça konu çeki mağdura kendilerinin vermediğini beyan ederek atılı suçları kabul etmemişlerdir.

3.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.03.2013 tarihli uzmanlık raporunda; suça konu çekin matbu ibarelerinin silinti ve kazıntı yoluyla tahrif edildiği ve üzerine mevcut yazı ve rakamların yazıldığı, çekin arka yüzündeki karalanmış olan ikinci ciro yazı ve imzasının mağdur ...'nin eli ürünü olduğu, bunun dışında çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların sanıkların ve mağdurun eli ürünü olmadığı belirtilmiş, çek aslı üzerinde mahkeme tarafından yapılan incelemede; çekin yasal unsurlarının tam olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

4. Mağdur beyanında; suça konu çekin sanık ... tarafından 220,00 TL bedelli banyo dolaplarından 100 adet satın alması karşılığında kendisine verildiğini, 4.000,00 TL'nin de mal teslimi sırasında verileceğini kararlaştırdıklarını, çekin kontrolünün yapılmasından sonra mal tesilimi yapacağını ancak çeki kontrol ettirdiğinde sahte olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle mal teslimi yapmadığını, kendisiyle banyo dolabı almak için pazarlık yapan ve çeki veren kişinin sanık ... olduğunu, sanık ...'in olayla bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir. Tanık O.E. beyanında; suç tarihinde mağdurun yanında çalıştığını, sanıkların birlikte dükkana geldiklerini ve banyo dolabı alma konusunda mağdur ile anlaştıklarını, suça konu çekin sanık ... tarafından mağdura verildiğini gördüğünü beyan etmiştir.

5. Mahkemece, sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, uzmanlık raporu, çekin aldatıcılık niteliğinin olduğuna dair mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanık ...'in atılı suçları işlediği sabit kabul edilmiş, mallar sanığa teslim edilmediğinden eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek mahkûmiyetine, sanık ...'in ise diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içinde atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine dair temyize konu kararlar verilmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın diğer sanığın eylemlerine iştirak ettiğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadğı, sanık savunması, mağdur ve tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sabit olması nedeniyle hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın diğer sanığın eylemlerine iştirak ettiğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadğı, sanık savunması, mağdur ve tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sabit olması nedeniyle hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

1. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre, sanığın atılı suçları işlediği anlaşılmakla, Mahkemenin suçun sübutu konusundaki kabulünde hukuka aykırılık görülmemiş ve sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulanmasının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (A ve B) bentlerinde açıklanan nedenlerle, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/121 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararlarında sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19771, Karar No: 2010/25912, Tarih: 20.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/19771 E.  ,  2010/25912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/265496

MAHKEMESİ : Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2006

NUMARASI : 2006/270

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığı”nın 5237 sayılı Kanuna özgü,ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden somut olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi gereğince sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3153, Karar No: 2012/3942, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3153 E.  ,  2012/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ile ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2010 gün ve 2010/334 Esas, 2010/782 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanıkların işlediği reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun zamanaşımı bakımından lehe olan kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunduğu ve sanık ... için suç tarihi olan 03.11.2002 ile sanık ... için suç tarihi olan 03.03.2003'ten itibaren inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında atılı suçlardan açılan davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25470, Karar No: 2015/9601, Tarih: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25470 E.  ,  2015/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşinden 31/05/1999 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.