muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12864, Karar No: 2012/1905, Tarih: 13.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12864 E.  ,  2012/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/03/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olayın oluş şekli ve tarihi, davacının yaralanma derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7130, Karar No: 2018/17101, Tarih: 01.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7130 E.  ,  2018/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 28. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 28. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi 27/01/2017 tarih, 2016/218 Esas, 2017/53 sayılı kararı ile taraflar avukatlarının istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Dairemizin 19/02/2018 tarih, 2017/19791 Esas, 2018/3158 sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararı bozulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi bozma kararına uyarak yeniden hüküm kurmuştur..

... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 18/04/1994-05/01/2016 tarihleri arasında çalıştığını, davalı tarafından iş akdinin 05/01/2016 tarihinde yazılı fesih bildirimiyle haklı ve geçerli neden göstermeksizin feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal sonuçlara hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde kaporta boya teknisyeni olarak çalıştığını, yiyecek ve içecek taşıma gibi bir görevinin bulunmadığını, 22/12/2015 tarihinde davacının kullandığı müvekkili şirkete ait araç içerisinde yapılan kontrolde aracın üst bölmesinde gizlenmiş şekilde yine şirkete ait olan 48 adet kolanın tespit edildiğini, kolaların izinsiz alındığını ve davacının iş akdinin bu nedenle disiplin kurulu kararıyla haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesince, işveren yönünden derhal fesih koşullarını oluşturan nedenle süresi içerisinde davacının savunması alınmak suretiyle hizmet akdinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu:

Karara karşı taraflar vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

D) Yargılama Süreci ve Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, taraflar vekillerinin temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Dairemizin 19/02/2018 tarih ve 2017/19791 Esas, 2018/3158 Karar, sayılı ilamıyla işin esası incelenmeksizin bozulmuştur.

Ç) İstinaf başvurusu:

Karara karşı taraflar vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

D) Yargılama Süreci ve Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, taraflar vekillerinin temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Dairemizin 19/02/2018 tarih ve 2017/19791 Esas, 2018/3158 Karar, sayılı ilamıyla işin esası incelenmeksizin bozulmuştur.

Dairemiz bozma ilamında özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde ilk önce, ilk Derece Mahkemesinin hizmet akdinin geçerli nedenle feshedildiği yönündeki gerekçesinin hatalı olduğu ve kararın düzeltilerek onanması gerektiği belirtilmiş ancak belirtilen bu gerekçeden sonra ise bu dava ile hiçbir ilgisi olmayan, muhtemelen başka bir dava dosyasına ilişkin gerekçe yazılmış ve sonuç olarak ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu şekilde bir taraftan gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmış, diğer taraftan ise dosya içeriği ile ilgisiz bir gerekçeye dayanılarak karar verildiği” belirtilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, “… davacı işçinin kolaları kendi zimmetine geçirme kastının bulunmadığı, kendi görevi olmadığı halde çalıştığı bölüme söz konusu kolaları götürmek istediği, 20 yıldan fazla kıdemi bulunan davacının tüm haklarına halel getirecek şekilde hırsızlık yapmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı ancak davacının bu davranışının iş yerinde olumsuzluklara yol açtığı sabit olup davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenle feshin söz konusu olduğu…” gerekçesiyle taraflar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz başvurusu:

Bozma sonrası Bölge Adliye Mahkemesi Kararını taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

Somut uyuşmazlıkta, Türk Hava Yollarının ikram şirketi olan... İkram Hizmetleri A.Ş. oto teknik personeli olarak çalışan davacının kullandığı araç ile işyerinden çıkış yaparken özel güvenlik görevlileri tarafından yapılan aramada, şoför mahallinin üst tarafında bulunan kapaklı bölüm içerisinde 2 koli (48 adet) kola bulunduğu, bu durumun özel güvenlik görevlileri tarafından tutanak altına alındığı, davacıya konuya ilişkin savunması istendiğinde; söz konusu kolaları bir gün önce ... 2’ye götürmek üzere aldığını ancak teslim etmeyi unuttuğunu, bu gün aracına başka yükleme yapılınca da kolaları kapalı bölmeye kaldırdığını, söylemiştir.

Öncelikle davacı işçinin ikram bölümünde bir görevi bulunmamaktadır. Söz konusu kolaların kendisine herhangi bir yere teslim için verildiği hususunda da savunma dışında delil bulunmamaktadır. Özellikle kolaların araç içerisinde Şoför mahallinin üst tarafında bulunan kapalı bölüme gizlendiği de gözetildiğinde, bu kolaların işverenin bilgisi dışında gizlice ve mal edinmek kastıyla alındığının kabulü gerekmektedir.

Açıklanan nedenle, davalı işverenin söz konusu olay nedeniyle gerçekleştirdiği fesihte haklı neden bulunduğu kabul edilerek davanın bu nedenle reddi yerine davacının kastının kolaları kendi zimmetine geçirme olmadığı gerekçesiyle feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek reddi hatalı ise de, hatalı gerekçenin sonuca etkisi olmadığının anlaşılmasına göre taraflar vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının değiştirilmiş bu gerekçe ile onanması gerekmiştir.

G) SONUÇ:

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 vd. maddeleri uyarınca yukarıda yer alan değişik gerekçeyle ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, onama kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4226, Karar No: 2020/9216, Tarih: 13.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4226 E.  ,  2020/9216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Karahallı İlçesi, Yeni mah. Kocakoru mevki 90 ada 122 nolu parselde bulunan ve katılana ait arazi içerisinde bulunan ağaçları katılanın izni olmadan kesilerek mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen kamu davasına ait yargılama kapsamında sanığın savunmasında ağaçları kestiği iddia edilen yerin sahibinin tapu kayıtlarına göre Hikmet Koşar'a olduğunun kayıt altına alındığı, taraf beyenlarına göre ise ...'ın arazisi olduğunun söylendiğinin belirtildiği bu sebeple Hikmet Koşar ve ...'ın tanık olarak dinlenmesi gerekirken, adı geçen şahıslar dinlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1247, Karar No: 2021/3548, Tarih: 23.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1247 E.  ,  2021/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2020/102 Esas, 2019/1745 Karar sayılı 06.02.2020 tarihli kararıyla, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakan babaları ...’ın 7791 ada 1 parsel sayılı taşınmazını davalılara yarı yarıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davalı ...’nün eşinin altınları ve kendi birikimleri ile taşınmazı tarla vasfıyla satın alıp, almış olduğu eğitim ve gelenek görenekler nedeniyle babasının isteğine karşı gelmeyerek mirasbırakan adına tescil ettirdiğini, daha sonra iki kardeş taşınmaz üzerine bina inşa edip orada yaşamaya başladıklarını, taşınmazın edinilmesinde ve binanın yapımında başka kimsenin bir katkısının olmadığını, mirasbırakanın tüm bakımını üstlendiklerini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2020/102 Esas, 2019/1745 Karar sayılı 06.02.2020 tarihli kararıyla, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1956 doğumlu davalı ...'nün çekişme konusu taşınmazın geldisi 122 parsel sayılı taşınmazı 22.07.1987 tarihinde dava dışı Kamil'den 400.000,00 TL bedelle edinip 05.04.1989 tarihinde 500.000,00 TL bedelle mirasbırakan ...'a devrettiği, taşınmazın 07.09.2004 tarihli imar uygulması neticesinde 7791 ada 1 parsel (149,08m2, arsa) olduğu, mirasırakanın taşınmazın intifa hakkını kendi üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 13.03.2007 tarihinde davalılara yarı yarıya 7.500,00 TL bedelle satış suretiyle temlik ettiği, üzerinde zemin+2 katlı betonarme bina bulunan taşınmazın değerinin 13.03.2007 tarihinde 35.162,76 TL, dava tarihinde ise 461.545,60 TL olduğunun keşfen saptandığı, 1937 doğumlu mirasbırakanın 13.08.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak çocukları; davanın tarafları ile dava dışı...,...,...'nin kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamı ile taşınmazı gerçekte mirasbırakanın satın alıp davalı ... adına tescil ettirdiği, sonradan ...'nün kardeşlerine payını vermeyeceğini düşünerek taşınmazı kendi adına devralıp bir müddet sonra da oğulları olan davalılara temlik ettiği, mirasbırakanın asıl amacının erkek çocuklarını kızlarına yeğlemek olup muris muvazaasının bu şekilde gerçekleştirildiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1 maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 HMK'nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6652, Karar No: 2019/2277, Tarih: 25.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6652 E.  ,  2019/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumuna ödenen 100,00 TL giderin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle, bu giderin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nun 150/2. maddesi uyarınca, müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin, temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine, “4 davetiye gideri 45,00 TL'nin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilerek Devlet Hazinesine ödenmesine” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4939, Karar No: 2020/554, Tarih: 23.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4939 E.  ,  2020/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim, dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya dair hak ve alacağı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.340,34 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 23.732,12 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili yasal süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile 10.340,34 TL nin dava, 13.901,49 TL nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 29.12.2016 tarih ve 2016/15306 Esas, 2016/17065 Karar sayılı ilamı ile; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6446 sayılı Elektrik Piyasa Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca takdir ve tayin olunan 2.180 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince; Mahkeme, davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakarak Yargıtay bozma ilamına uygun karar vermiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T’nin ikinci kısım ikinci bölümünde tüketici mahkemelerinde takip edilen davalar için maktu vekalet ücreti 1.090 TL olarak belirlenmiştir.