muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6277, Karar No: 2024/3359, Tarih: 26.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6277 E.  ,  2024/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/302 esas, 2020/394

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2015 tarihli ve 2015/312 esas, 2015/515 sayılı kararının 04/09/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25/01/2020 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2020 tarihli ve 2020/302 esas, 2020/394 sayılı kararının 04.02.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11/09/2023 gün ve 94660652-105-34-19400-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12/10/2023 tarihli ve KYB- 2023/100639 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12/10/2023 tarihli ve KYB- 2023/100639 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1 ve 230. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, denetim mekanizmalarının işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz olarak hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendine göre;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı TCK'nın "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

“...

(3) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir....”

Şeklinde düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre; Mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 50/3. fıkrası gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanığın otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde suç tarihinden önce kesinleşmiş hapis cezası mahkumiyeti bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiş, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2020 tarihli ve 2020/302 esas, 2020/394 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2020 tarihli ve 2020/302 esas, 2020/394 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükmün ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere “5237 TCK'nın 50/3. fıkrasındaki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a bendi ve 52/2. fıkrasına göre günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenip, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte 5237 sayılı TCK'nın 53 üncü maddesindeki hak yoksunluğuna ilişkin hükümdeki dördüncü fıkranın çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1558, Karar No: 2021/5902, Tarih: 21.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1558 E.  ,  2021/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf başvurusu da ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddedilerek verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’in ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını davalı oğlu ...’e, ondan da diğer davalı ...’e devredildiğini, kalan ½ payın ise ...Noterliğinin 03.09.1999 tarihli vekaletnamesi ile mirasbırakan tarafından vekil tayin edilen diğer davalı ... tarafından öncelikle dava dışı ... ’a, ondan da davalı ...’e devredildiğini, davalı ...’in diğer davalı ...’in kayınbiraderi olduğunu, emanetçi sıfatı ile taşınmazı elinde bulundurduğunu, asıl amacın mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, usulüne uygun davetiye rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf başvurusu da ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1933 doğumlu mirasbırakan ...’ın 12.06.2016 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ..., ... ve ... ile davalı oğlu ...’in mirasçı olarak kaldıkları, başkaca mirasçısının bulunmadığı, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 30.09.1980 tarihinde ½ payın davalı oğlu ...’e, kalan ½ payın satışı için ise ...Noterliğinin 03.09.1999 tarihli vekaletnamesi ile diğer davalı ...’i vekil tayin ettiği, anılan vekaletname uyarınca 30.09.1999 tarihinde ½ payın dava dışı ...’a, ondan tekrar Veysel’e devredildiği, davalı ... tarafından da ½ payın 04.08.2000 tarihinde davalı kayınbiraderi Veysel’e 2.100 TL bedelle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) ...., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan ...'in pek kıymetli taşınmazını hiç bir neden yok iken önce 1/2’sini davalı oğlu ...’e, diğer 1/2’sini ise ara malikler kullanmak suretiyle ...’in kayınbiraderi diğer davalı ...’e devredildiği, sonra da ... tarafından ½ payın diğer davalı ...’e temlik edilmesi ile taşınmazın tamamına Veysel’in malik olduğu, işlemlerin davalı ... lehine diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1 maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 HMK'nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 21/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5416, Karar No: 2012/11166, Tarih: 27.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5416 E.  ,  2012/11166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar(Kapatılan) 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2010 tarih ve 2010/409-2010/1096 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20/07/2006 tarihinde İstanbul'dan Lizbon'a gitmek üzere İberia Havayolları Şirketi'nin acentesi olan davalı Setur Servis Turistik A.Ş.'nden uçak bileti satın aldığını, Lizbon'a vardığında bagajının kaybolmuş olduğunu öğrendiğini ve kayıp bagaj işlemlerini yaptırdığını, Varşova Konvansiyonu hükümleri gereği taşıyıcı firmanın sorumlu olduğu kayıp bagaj bedelinin ödenmemesi üzerine bu meblağın 637,25 USD kısmının tahsili için davalı şirket aleyhine başlatılan takibin borçlunun itirazı üzerine durdurulduğunu ileri sürerek, borçlunun haksız olan itirazının iptali ile takibin devamına, 836,45 USD alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, Türkiye'de merkezi ve şubesi bulunan taşıyıcı firmanın sorumlu olduğunu, bagaj kaybı iddiasının soyut olduğunu savunarak, davanın reddine ve %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, Varşova Sözleşmesi'nin 16. maddesine göre, taşıyıcının kabul ettiği eşyanın hasar ve kaybından sorumlu olduğu, davalı şirketin taşıyıcı İberia firmasına ait uçak biletinin satışını yaptığı ve taşıyıcının acentesi olmadığı, bu itibarla davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, Varşova Sözleşmesi'nin 16. maddesine göre, taşıyıcının kabul ettiği eşyanın hasar ve kaybından sorumlu olduğu, davalı şirketin taşıyıcı İberia firmasına ait uçak biletinin satışını yaptığı ve taşıyıcının acentesi olmadığı, bu itibarla davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hava taşımasından kaynaklanmakta olup, yukarıda yapılan özetten anlaşılacağı üzere davacı, Setur Turizm A.Ş.'nden aldığı biletle İberia Hava Yollarına ait uçakla İstanbul'dan İspanya'ya yolculuk yapmış ve bagajının kaybolduğu iddiası ile icra takibinde bulunmuştur. Davacının biletini Setur A.Ş.'nden aldığı çekişmesiz olduğuna göre, sözleşmeli acente durumunda bulunmasa bile bu taşımayla ilgili aracılık faaliyetinde bulunan Setur A.Ş.'ne izafeten husumet yöneltilmesi Dairemizin yerleşmiş içtihatları gereğidir. Takipte ve davada takip borçlusu ve davalı olarak İberia Hava Yolları gösterilmiş, Setur A.Ş.'ne ise izafeten yer verilmiştir. Davacıya yolculukla ilgili bileti Setur A.Ş. satmış olduğundan takipte ve davada husumete yönelik bir eksiklik mevcut değildir. Bu itibarla mahkemece davanın esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın açıklanan gerekçeyle temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6804, Karar No: 2010/8464, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6804 E.  ,  2010/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yurtdışından dönerek yerleştiği Didim’de tanıştığı ... adlı şahsa evlenmek istediğini söylediğini, anılan kişinin de kendisini davalı ile tanıştırdığını, davalının ortak ev alınması koşulu ile evlenmeyi kabul ettiğini, çekişme konusu taşınmazın bedelini ödeyerek satın aldığını, tapu kaydının devri aşamasında davalının “tapu kaydında iki fotoğraf olmasın, biz sana daha sonra ipotek verelim” diyerek kendisini kandırdığını, tapu kaydının davalıya devredilmesinden sonra davalının evlenmekten vazgeçtiğini ileri sürerek, 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan zemin kat, 1 numaralı bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, 05.03.2009 tarihli dilekçesinde Denizli 2.Asliye Ceza Mahkemesi’ndeki beyanının geçerli olduğunu belirtmiş; ifadesinde ise, davacının resmi nikah yapmayacağını bir ev alacağını söylediğini, daha öncesi iki evlilik yaptığından, bir daha evlenemeyeceğini düşündüğünden teklifi kabul ettiğini, kendisine güvence olması için davacı tarafından dava konusu taşınmazın satın alındığını söylediği görülmüştür.

Mahkemece, davalı için satın alınan dava konusu taşınmazın ahlaka, adaba aykırı resmi evlilik akti olmaksızın birlikte yaşamayı temin amacı ile geri istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Hukuka ve ahlaka aykırı bir amaca erişmek için verilen malların iade edilmeyeceği BK’nun 65. maddesinde hüküm altına alınmıştır. BK’nun 65. maddesinin uygulanabilmesi için, kazanımda bulunanın dahi ahlaka veya hukuka aykırı sonucu elde etme amacını gütmesine ya da bu amacın gerçekleşmesine gerek bulunmamakta, edimi yerine getiren tarafın ahlaka ve hukuka aykırı amaç içinde bulunması gerekmektedir. Başka bir anlatımla malvarlığında eksilme olan tarafın, hukuk düzenine aykırı bir davranışla elde ettiği sonuç hukuka aykırı ise, verileni geri isteyemez.

Diğer taraftan, haklı bir neden olmaksızın malvarlığındaki çoğalma hukuken sebepsiz zenginleşme olarak kabul edilmektedir. Sebepsiz zenginleşmeden edebilmek için, tarafların birinin malvarlığında artma, diğerinin malvarlığında ise eksilme olmalı, azalma ve eksilme arasında bir illiyet bağı bulunmalı ve azalma ile eksilme haklı bir nedene dayanmamalıdır.

Diğer taraftan, haklı bir neden olmaksızın malvarlığındaki çoğalma hukuken sebepsiz zenginleşme olarak kabul edilmektedir. Sebepsiz zenginleşmeden edebilmek için, tarafların birinin malvarlığında artma, diğerinin malvarlığında ise eksilme olmalı, azalma ve eksilme arasında bir illiyet bağı bulunmalı ve azalma ile eksilme haklı bir nedene dayanmamalıdır.

Somut olayda, davacı evlenme düşüncesinde olduğu davalının istemi ile birlikte malik olacakları bir taşınmazın bedeli ödediğini, taşınmazın hileli davranışları ile davalı adına tescil edildiğini, davalının taşınmazın adına tescilinden sonra ise evlenmekten vazgeçtiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı ise davacının evlenme teklifini daha sonra resmi nikah yapılmak ve güvence amacı ile taşınmaz satın alınması koşulu ile kabul ettiğini savunmuştur.

Yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarından, tarafların evlenme amacı ile biraraya geldikleri, kısa bir süre davalının ikametgahı olan Didim’de birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Tapu kaydından 3 sayılı parselde kat irtifakı kurulu olan taşınmazın 1 numaralı bağımsız bölümünün satış suretiyle 23.10.2007 tarihinde davalı adına kayıtlı olduğu görülmüştür. Dava konusu taşınmazın bedelinin davacı tarafından ödendiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, Günzburg Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 14.07.1993 tarihli kararı ile dava dışı eşinden boşanmış, karar Denizli 1.Aile Mahkemesi’nin 12.05.2009 tarihli ve 2008/542 Esas 2009/401 Karar sayılı tanıma ve tenfiz kararı ile ülkemizde geçerlilik kazanmıştır.

Dosya kapsımına ve toplanan delillere göre davacının dava konusu taşınmazı davalı ile evlilik birliğinin teminini kolaylaştırmak amacıyla satın aldığı, hukuka ve ahlaka aykırı bir amacı gerçekleştirmek, başkası ile evli iken aynı zamanda davalıyla birlikte yaşamayı sağlamak amacını gütmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının hukuka, ahlaka ve adaba aykırı davranışını gerçekleştirmek amacı ile taşınmazı davalı adına tescil ettirdiği gerekçesiyle ile davanın reddi doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.