muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2075, Karar No: 2013/5411, Tarih: 02.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2075 E.  ,  2013/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 62/1, 53/1-2, 63, 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın, mağdura yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin suç vasfına, eksik soruşturmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün 1989 yılında sanık 7 yaşında iken sanığın babasını öldürdüğü ve cezaevinde infazını tamamladıktan sonra tahliye olup sanık ile aynı köyde ikamet etmeye başladığı, 19 yıl sanık ile maktulün aynı köyde ikamet etmeye başladığı, 19 yıl sanık ile maktulün aynı köyde yaşadıkları, maktulün zaman zaman alkol aldığında ortalığa küfürler ettiği, olay günü de alkol aldığı ve yine aynı şekilde ortalığa küfürler ettiği, sanığın bu hakaretleri kendi üzerine alındığı, babasının daha önceden maktul tarafından öldürülmüş olmasının etkisi ile maktulü av tüfeği ile ateş ederek dört isabetle öldürdüğü olayda; sanık hakkında haksız tahrik nedeni ile indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede bu yönüyle temyiz itirazının kabulü üzerine incelenen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/10/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'nın yokluğunda 03/10/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2023/6143, Karar No: 2024/8339, Tarih: 03.07.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6143 E.  ,  2024/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/59 E., 2016/320 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında silahla tehdit, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Zamanaşımını kesen son işlemin 05.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/320 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/759, Karar No: 2019/3217, Tarih: 07.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/759 E.  ,  2019/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuklarını örgüte iltisaklı okula göndermek ve Zaman gazetesine abone olmanın örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesinin gerekçesinde dosya kapsamı ile uyumlu bulunmayan sanığın Kimse Yok Mu isimli yardım kuruluşuna üye olduğu hususuna yer verilmesi dosyada mevcut diğer deliller karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/995, Karar No: 2012/8093, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/995 E.  ,  2012/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, bar, su sporları ünitesi, yeşil alan, duş, beton zemin, yol, şemsiye ve şezlong alanı ile yeşil alan yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25933, Karar No: 2013/11314, Tarih: 24.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25933 E.  ,  2013/11314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/14800, Karar No: 2016/10202, Tarih: 14.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14800 E.  ,  2016/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından verilen 04/09/2013 tarihli dilekçe sonrası mahkemece 06/09/2013 tarih, 2011/549 Esas ve 2013/437 Karar sayılı ek karar ile süresinde yapılmadığı belirtilen temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 10/09/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu kararı 16/09/2013 tarihinde temyiz etmesi üzerine mahkemece sanığın temyiz istemi itiraz olarak kabul edilerek 18/09/2013 tarihli ek kararla itirazın reddine dair ikinci kez ek karar verilmiş ve CMK’nın 267. maddesi gereği itirazı inceleyen ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/10/2013 tarihli ve 2013/1050 değişik iş sayılı kararla itirazın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin 06/09/2013 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteği hakkında karar verme yetkisi 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca, Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin Mahkemenin 18/09/2013 tarih, 2011/549 Esas ve 2013/437 Karar sayılı ek kararı ile ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/10/2013 tarih, 2013/1050 Değişik iş sayılı kararının hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin 06/09/2013 tarih, 2011/549 Esas ve 2013/437 ek karar sayılı karara yönelik temyiz isteğiyle ilgili yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen 09/04/2013 tarihli kararın kovuşturma aşamasında bildirdiği adrese tebliğ edildiği 08/05/2013 tarihinde sanığın başka suçtan hükümlü olarak ... Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu ve bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın 04/09/2013 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 06/09/2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek asıl kararın temyiz incelemesinde;

1-UYAP sistemindeki kayıtlara göre hüküm tarihinde aynı yargı çevresindeki ... Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanığın, hükmün açıklandığı 09/04/2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2576, Karar No: 2018/6051, Tarih: 27.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/2576 E.  ,  2018/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... ilçesi, Korkut mahallesi 111 ada 1 parsel sayılı 59347,35 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, 06/06/2008-07/07/2008 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılmıştır.

Ana dosyada davacı ... 07/07/2008 havale tarihli dava dilekçesinde özetle;... ilçesi, Korkut mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucu, 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... adına tespit edildiğini, dava konusu yapılan bu yerin babası...'ndan kendisine intikal ettiğini, uzun yıllarca babası tarafından onun da vefatı üzerine kendisinin kullanageldiğini, harici taksim sonucu bu arazinin kendisine kaldığını, taşınmazın tarım arazisi olup orman vasfı taşıyacak unsur içermediğini, dava konusu yere ilişkin eski tapu kayıtlarının mevcut olduğunu ve bunları da dosyaya sunduğunu belirterek, dava konusu 111 ada 1 parselde mevcut tarım arazisinin kendi adına tapuya kayıt ve tescilini, dava ve talep etmiştir.

Müdahil davacı olarak davaya katılan ... ve ..., davacı ...'un kardeşi olduklarını, dava edilen taşınmazların murisleri...'ndan davacı ve kendilerine kaldığını belirterek taşınmazların davacı ve kendileri adına tescilini istemişlerdir.

Birleşen 2011/240 Esas numaralı dosyada davacı ... vekili ... 20/01/2010 havale tarihli dava dilekçesinde özetle;... ilçesi, Korkut mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonrası müvekkiline ait tarım arazisinin 111 ada 1 numaralı parsel içerisine alındığını ve bu parselin de orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini, aynı parselin başka bir bölümünün de ... tarafından dava edildiğini ve davanın halen devam ettiğini, müvekkiline ait arazinin ...'nun arazisiyle sınır komşusu olduğunu, müvekkilinin bu yerde tarım arazisinin sırırlarının tespiti ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tescilini dava ve talep etmiştir. Asliye hukuk mahkemesine açılan davada verilen görevsizlik kararı ile dosya kadastro mahkemesinin 2011/240 Esas sırasına kaydedildikten sonra temyize konu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Yargılama sırasında davacılar 02/12/1963 tarih 1, 3, 4 ve 29/04/1958 tarih 107-108 ve 24/08/1975 tarih 23 numaralı tapu kayıtlarına dayanmışlardır.

Mahkemece; davacılar tarafından açılan davanın kabulüne, Korkut mahallesi, 111 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişiler ... ve ...'nun dosya arasındaki 13.11.2015 havale tarihli raporuna ekli krokide gösterildiği üzere;

Yargılama sırasında davacılar 02/12/1963 tarih 1, 3, 4 ve 29/04/1958 tarih 107-108 ve 24/08/1975 tarih 23 numaralı tapu kayıtlarına dayanmışlardır.

Mahkemece; davacılar tarafından açılan davanın kabulüne, Korkut mahallesi, 111 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişiler ... ve ...'nun dosya arasındaki 13.11.2015 havale tarihli raporuna ekli krokide gösterildiği üzere;

A) Krokide (A) ibaresi ile gösterilen 31643,57 m2'lik kısmın, dava konusu ... ili,... ilçesi, Korkut mahallesi 111 ada 1 numaralı parselden ifrazı ile; 111 ada ve izleyen son parsel numarası verilerek "çay bahçesi" vasfıyla 3 hisse kabul edilerek, 1er eşit hisse ile ... ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline,

B) Krokide (B) ibaresi ile gösterilen 2464.79 m2'lik kısmın ve (C) ibaresi ile gösterilen 649.35 m2'lik kısmın dava konusu ... ili,... ilçesi, Korkut mahallesi 111 ada 1 numaralı parselden ifrazı ile; 111 ada ve izleyen son parsel numaraları verilerek "çay bahçesi" vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

C) Krokide (D) ibaresi ile gösterilen 1833.94 m2'lik kısmın, dava konusu ... ili,... ilçesi, Korkut mahallesi 111 ada 1 numaralı parselden ifrazı ile; 111 ada ve izleyen son parsel numarası verilerek "orman vasfıyla" Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi uyarınca yapılmış 06/06/2008-07/07/2008 tarihleri arasında kısmi ilan 13/11/2008-15/12/2008 tarihleri arasında genel askı ilanı yapılmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur. Şöyle ki;6098 sayılı TBK'nın 74. maddesi (818 sayılı BK'nın 53. maddesi) uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir.

Sulh ceza mahkemesinin 2009/4 Esas sayılı dosyasında davacılardan ... hakkında Devlet ormanından işgal ve faydalanma ve ağaç kesme suçundan dava açılmış, bu suçun delili olarak gösterilen 06/07/2008 tarihli suç zaptında, zeminde çok sayıda kızılağaç, kayın ve kestane ağaçlarının kesilmiş olduğu, dipten kesilen emvalin temizlendiğinin belirtildiği, yapılan keşifte tutanakta imzası olan kişilerin tanık olarak dinlendiği, tanıkların tutanak içeriğini doğruladığı ancak temyize konu davada sulh ceza mahkemesine konu yer ile dava konusu taşınmazların aynı yerler olup olmadıkları yönünde bir belirleme yapılmamıştır.

Dosya içinde bulunan orman bilirkişi raporunda, taşınmazdan 1966 tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafında açıklık alan olarak görüldüğü, 1984 tarihli memleket haritası ve dayanağı 1982 tarihli hava fotoğrafında yapraklı ağaçlardan oluşan ormanlık alan olduğu, bu belgelere göre taşınmaz evveliyatında açıklık alan iken 1970'li yılların sonlarından itibaren kendi haline terk edilmesi nedeni ile orman örtüsü ile kaplandığı, taşınmazdan 163 adet orman ağacının 2008 yılında kesildiği ve işmakinası ile uzaklaştırıldığına ilişkin tespitlerin ceza dosyasında belirtildiğine değinmiş,ikinci kez yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda ise taşınmazın 1959 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın üzerinde münferit dağılımlı ağaçların olduğu ancak bu ağaçların kapalılık oluştırmadığı belirtilmiş, daha sonraki tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası incelenmemiştir.

Her ne kadar ilk bilirkişi raporunda 1982 tarihli hava fotoğrafı incelendiği belirtilmiş ise de hava fotoğrafı üzerinde stereoskopik inceleme yapılmak sureti ile taşınmazda bulunan ağaçların yaşı, dağılımı, cinsi konusunda bilgi verilmemiş, ceza dosyasında taşınmazın üzerinden çok sayıda orman ağacı kesildiğine ilişkin tespitlerin değerlendirilmesi amacı ile hava fotoğrafları incelenmemiştir.

Bundan başka, davacılar yargılama sırasında tapu kayıtlarına dayanmışlar ve keşifte bu tapular uygulanmaya çalışılmışsa da, keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda dayanak tapuların mevki ve sınırları itibari ile dava konusu taşınmaza uymadığının bildirilmiş olması karşısında davacıların tapu kapsamında kalmayan taşınmazları ancak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinmeleri mümkündür. Nitekim mahkeme dahi taşınmazların davacılar adına tesciline karar verirken, davacıların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmazları edindikleri hususuna değinmiştir.

Bu durumda taşınmazların tapu kapsamında kalmadığı sabittir. Tapulu olmayan taşınmazın orman olup olmadığının belirlenmesi açısından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı yanında 1982 tarihli hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafından üretilen meleket haritası üzerinde inceleme yapılarak taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsünün niteliği, ağaçların cinsi dağılımı yaşı, kapalılık oranını bildiren bilirkişi raporu alınmalı, dava konusu yerin sulh ceza mahkemesinde dava konusu olan yer ile aynı yer olup olmadığı belirlenmeli, bilirkişi raporları denetlenerek oluşacak sonuca göre hüküm kurulmadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/09/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5550, Karar No: 2012/21595, Tarih: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5550 E.  ,  2012/21595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza tuğla duvarlı gölgelik yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı'na da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3049, Karar No: 2015/3306, Tarih: 02.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3049 E.  ,  2015/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2012/72-2014/105

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın dönem içinde açılmaması nedeni ile süresinde açılamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 15/01/2001 başlangıç tarihli 15 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3. Maddesinde, kira bedelinin ilk 5 yıl için aylık 27.500 USD sonraki 10 yıl için aylık 30.000 USD olduğu, kira bedelinin bu süre içinde aynı kalacağı artış uygulanmayacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı vekili tarafından 16/01/2012 tarihinde açılan eldeki bu dava ile 15/01/2011 tarihinden itibaren aylık kiranın 100.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Yukarıda açıklanan sözleşme hükmü gereğince davacı kira süresi bitmeden kira parasının tespitini talep edemez. Mahkemece kira sözleşmesinin 3. Maddesi gereğince, sözleşme süresi sona ermeden kira artışı talep edilemeyeceğinden, açılan kira bedelinin tespiti davasının bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken, davanın 15/01/2011-14/01/2012 tarihleri arasında açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu sebeple hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi uyarınca yukarıda açıklanan değiştirilmiş gerekçe ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi