muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2679, Karar No: 2024/745, Tarih: 21.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2679 E.  ,  2024/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/508 E., 2022/207 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin .......,Eczanesinin sahibi olduğunu, Kuruma fatura ettiği 4 adet reçete nedeniyle örnekleme yöntemi ile kesinti yapıldığını, eski provizyon sisteminin bahse konu ilaçların hastalara teslimine ve ödeme yapılmasına izin verdiğini, reçetelerin usulüne uygun olduğunu, bu nedenle davalı kurumun 62.753,21 TL bedelli borç bildirimi işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; 2006 yılında provizyon sisteminin reçetenin sisteme kayıt edildiğinde her ilaç için uyarı vermiyorsa da provizyon sisteminde yer alan “ilaç bilgisi menüsü'nün” ilacın ödenebilmesi için ne gibi özel durumlar olduğunu gösterdiğini, tüm reçetelerin itiraz inceleme komisyonu tarafından yeniden değerlendirildiğini, 14.08.2006-328 nolu reçetede yapılan kesintiye ait 131,03 TL bedelin geri ödenmesine, geri kalan 4.105,22 TL bedele yapılan kesintinin haklı olduğu gerekçesiyle geri ödemenin yapılmamasına karar verildiğini belirtilerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 05.11.2015 tarihli ve 2013/102 E., 2015/385 K. sayılı kararıyla; 26.05.2015 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda; ... hakkında düzenlenen reçetenin usulüne uygun olmadığı, diğer hastalardan ... için kesilen reçetelerin usulüne uygun olduğu, bu reçeteler açısından cezai işlem uygulanamayacağı belirtildiğinden, davalı Kurum tarafından uygulanması gereken cezai işlemin bilirkişi raporu doğrultusunda yeniden hesaplandığı, (... için 255,44 TL + ... için 3398,44 TL =3653,88 TL’nin cezai işlemden indirimi ile; (247.248,01/25.243,88) 3653,88=35.787,48 TL)’nin davacıya faizi ile birlikte iade edilmesi gerektiği, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 35.787,48 TL kesinti ile bu kesintiye işletilen faiz yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 05.11.2015 tarihli kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 05.11.2015 tarihli kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarihli VE 2016/2088 E.,, 2018/9383 K. sayılı ilamıyla; "...aynı bilirkişilerden alınan raporun kendi içerisinde çelişkili ve yetersiz olduğundan konuya ilişkin sözleşme ve mevzuat hükümleri de irdelenerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve itirazlarını da karşılar şekilde en az üç kişiden oluşan bağımsız bir bilirkişi heyetinden taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak sureti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 24.09.2020 tarihli ve 2019/1 E., 2020/131 K. sayılı kararıyla; bozmaya uyulduğu belirtilerek, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne; davalı Kurum tarafından 55.830,27 TL kesinti yapılmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 4/09/2020 tarihli kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 17.06.2021 tarihli ve 2020/11897 E., 2021/6744 K. sayılı ilamıyla; davacının tüm davalının sair temyiz itirazların reddiyle, Mahkemece 05.11.2015 tarihli kararda 35.787,48 TL kesinti ile bu kesintiye işletilen faiz yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine dair hüküm kurulduğu ve bu hükme karşı sadece davalı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine bu kararın davalı lehine bozulmasına karar verilmiş olup bu hususun artık davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu, Bozma sonrasında davalının usuli kazanılmış hakkı ihlal edilerek, davanın bozma öncesi kabul edilen miktarı aşan şekilde, davalının aleyhine hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak ilk kararda 35.787,48 TL kesinti ve faizi yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, davacının kararı temyiz etmediğinden davalı lehine bozulduğu, davalı yararına usuli müktesep hak doğduğu, 35.787,48 TL kesinti ile bu kesintiye işletilen faizi aşacak şekilde karar verilemeyeceği gerekçesiyle davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, davalı Kurum tarafından 23.01.2013 tarihinde yapılan kesintiden, 35.787,48 TL ile bu kesintiye işletilen faiz yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemine konu tüm reçetelerin itiraz inceleme komisyonu tarafından yeniden değerlendirilerek kesintilerin yapıldığını, yapılmış olan kesintilerin mevzuata uygun olduğunu, karara esas alınan bilirkişi raporlarında yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu, Mahkemenin eksik inceme ile hatalı karar verdiğini, davacının davasını ispat edemediğini belirterek hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2006 yılı Sağlık Uygulama Tebliği'nin 12.1 nci, 12.7.1 nci, 1.7.25 inci ve 12.8 inci maddelerine aykırılık nedeniyle örnekleme yöntemiyle davacı eczacının alacaklarından kesinti yapılmasına dair Kurum işleminin iptali istemine ilşkindir

2. İlgili Hukuk

1. 2006 yılı Sağlık Uygulama Tebliği'nin 12.1 nci, 12.7.1 nci, 1.7.25 inci ve 12.8 inci maddeleri,

2. 01.08.2008 tarihinde yayınlanan 2007/46 sayılı Fatura Bedellerinin Ödenmesi Konulu Genelgenin 3.1 nci, 6 ncı ve 10.4 üncü maddeleri.

3. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı, 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına göre, Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, kararda ve gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla; davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27167, Karar No: 2013/18842, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27167 E.  ,  2013/18842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/12/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/12/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7147, Karar No: 2022/42, Tarih: 10.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/7147 E.  ,  2022/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02/07/1994 tarihli ve 1988/306 - 1994/518 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dosya arasında yalnızca mahkeme kararı örneği ile Yargıtay Kapatılan 16. Hukuk Dairesinin 18/11/2019 Tarih, 2016/11148 Esas, 2019/7391 sayılı onama ilamının mevcut olduğu, dava dosyasının kalan bölümünün mevcut olmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, dava dosyasının kalan bölümünün mahkeme kalemi, arşiv ve bulunması muhtemel diğer yerlerde titizlikle araştırılarak, bulunması halinde karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere getirtilerek dosyasına konulması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1224, Karar No: 2011/55, Tarih: 24.01.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/1224 E.  ,  2011/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında doğrudan tayin olunan temel adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle uygulama yeri bulunmayan gün adli para cezasından çevrili adli para cezasına hükmolunması para cezası miktarı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında 6136 sayılı Yasayaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükmün, istem gibi (ONANMASINA), 24.1.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27151, Karar No: 2010/21683, Tarih: 28.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/27151 E.  ,  2010/21683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İzmir 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2009 tarihli sanık savunmanının temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararında, CMK’nun 232/6.maddesine aykırı olarak yasa yolu başvurusu için sürenin ne zaman başlayacağı, nasıl ve ne şekilde başvurabileceğinin gösterilmemiş olması karşısında; 16.04.2009 tarihli ek kararın sanık ... ve savunmanına belirtilen şekilde açıklamalı davetiye ile tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarlarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3364, Karar No: 2023/5403, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3364 E.  ,  2023/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kayseri 5. Aile Mahkemesinin 07.12.2022 Tarihli ve 2022/472 Esas, 2022/1042 Karar Sayılı Kararı

Dava kişisel eşyanın iadesi davası olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 6 ncı maddesine göre genel yetkili mahkeme yani gerçek kişinin dava açıldığındaki yerleşim yeri mahkemesi yetkili olduğu, davalının usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu ve davacının yargılama aşamasında davalının Zonguldak ilinde ikamet ettiğini belirttiği gerekçeiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Zonguldak 2. Aile Mahkemesinin 06.02.2023 Tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/94 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda; davalının süresi içinde sunduğu cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığı, davacının ikametinin ve iş yerinin .../Zonguldak'ta bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 168 inci maddesine göre boşanma ve ferilerine ilişkin davaların davacının ikamet adresinde görülmesi gerektiği, öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini istediği ifade edilmişse de açıkça yetkili mahkemenin bildirilmediği, bu yönü ile usulüne uygun şekilde yetki itirazı yapıldığının kabul edilmesine hukuki imkan bulunmadığı, mevcut durumda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun uyarınca kişisel eşyanın aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bedelinin ödenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, kesin yetki kuralının bulunmadığı ve 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı, bu durumda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği anlaşıldığından uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Kayseri 5. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kayseri 5. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5448, Karar No: 2019/1987, Tarih: 11.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5448 E.  ,  2019/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2016 tarih ve 2015/361 E. - 2016/341 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/10/2017 tarih ve 2017/892-2017/889 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “GLUBETA” ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı kuruma yaptığı başvuruya müvekkilinin, "BETA” ve “BETA TEA” ibareli markalarına dayanarak itiraz ettiğini, itirazın TPMK ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira “GLUBETA” ibaresinin, müvekkilinin "BETA" esas unsurlu seri markalarının önüne "glukoz" kelimesinin kısaltılmış hali olan "GLU" ibaresinin eklenmesi ile türetildiğini, dava konusu başvurunun özgün olmadığı gibi ayırt edici niteliğe de sahip bulunmadığını, müvekkili şirketin, üçüncü kişilerin marka başvurularına "BETA" esas unsurlu seri markalarına dayalı olarak yaptığı birçok itirazın kabulüne karar verildiğini, iptali istenilen kararın daha önceki çok sayıda kararla çeliştiğini ileri sürerek, TPMK ...'nın 2015-M-6856 sayılı kararının iptaline ve davalı başvuru markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun olup markalar arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının itirazına mesnet markaların çoğunun çay emtiasında kullanıldığını, müvekkili başvurusunun ise 5. sınıfta yer alan ilaç emtiasında tescil edilmek istenildiğini, ilaç emtiası tüketicisinin alanında uzman kişiler olması nedeniyle markalar arasında iltibas ihtimalinin azaldığını, dava konusu başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.