muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/41346, Karar No: 2024/9319, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/41346 E.  ,  2024/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2974 E., 2020/376 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi esastan Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/2974 Esas, 2020/376 Karar sayılı kararının, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararı karşısında; sanığın yokluğunda verilip 13.03.2020 tarihinde kendisine tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunması gerektiğine dair herhangi bir ihtar bulunmadığı gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından sanığa usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" ihtarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde bu hususta düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise, mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3411, Karar No: 2017/3449, Tarih: 26.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3411 E.  ,  2017/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2013 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalının 13 parsel sayılı taşınmaza 242,42m2 11 parsel sayılı meraya 559,32 m2 tecavüzü bulunduğunu ileri sürerek el atmasının önlenmesi ve ağaçların kalini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece 13 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın reddine, 11 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda davalının 13 parsel sayılı taşınmaza 242,42 tecavüzü bulunduğu, traktörün girebildiği kısımların sürülü olduğu, herhangi bir ağacın bulunmadığı belirtilmiştir. Yine davacı tarafından davadan önce yapılan tespit tutanakları, Kaymakamlık tarafından verilen men kararı dosya içinde bulunmaktadır.

O halde mahkemece belirlenen bu alanı davalının sürüp sürmediği, diğer bir ifadeyle dava konusu alana davalı tarafından el atılıp atılmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi için mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları ile mahallinde keşif yapılmalı, keşfi izlemeye uygun uzman bilirkişi raporları alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Taşınmaz üzerinde ağaç bulunmadığından söz edilerek davacının müdahalesinin olmadığı şeklindeki yanılgılı gerekçe ve eksik inceleme, araştırmayla davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.4.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16142, Karar No: 2017/9280, Tarih: 25.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/16142 E.  ,  2017/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmemesi, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ve haklarında vergi tekniği raporu bulunan... İnş. Gıd. Ltd. Şti. yetkilisi ile,... ... ve ... haklarında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu yönünden hükmolunan temel cezanın suç tarihi itibariyle 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesi uyarınca 18 ay olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-Kabule göre de; her iki suçla ilgili 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de; her iki suçla ilgili 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10010, Karar No: 2020/6261, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10010 E.  ,  2020/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında bulunan 09/10/2015 tarihli “CD izleme-yakalama-muhafaza altına alma-cumhuriyet savcısı ile görüşme teslim tutanağı” başlıklı tutanaktan suça sürüklenen çocuğun evine gidildiğinde kendi rızası ile suça konu malzemeleri teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; mağdurdan sorularak kısmi iadeye rızası göstermesi halinde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK' nun 168/1-4. bendi hükmünün uygulanması gerekirken, 1. celse bu yolda kurulan ara karardan vazgeçilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3640, Karar No: 2015/32372, Tarih: 02.10.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3640 E.  ,  2015/32372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/144840

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 19/03/2015- 2015/22 esas ve 2015/42 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık Ergün hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesi:

Sanık müdafiinin hükmü temyiz etmesinden sonra, sanık müdafiinin mahkemeye verdiği 14.04.2015 tarihli dilekçesinde “Sayın mahkemenizin yukarıda dosya numarası yazılı davasına ilişkin olarak E.. U.. hakkında da sehven temyiz talebinde bulunulmuştur. Sehven bulunmuş olduğumuz temyiz talebinden vazgeçiyoruz.” şeklindeki beyanı temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğundan; hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık Suat hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesi:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin hükmedilen cezanın süresi nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1 fıkrası ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık Suat hakkındaki hüküm fıkrasının sonuna “Sanık Suat kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 3.000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık Suat'a verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C) Sanık Emin hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin hükmedilen cezanın süresi nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1 fıkrası ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine,

02.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11710, Karar No: 2012/348, Tarih: 17.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/11710 E.  ,  2012/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçudan sanık ...'nin bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.09.2008 tarih ve 2007/602 Esas, 2008/702 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 30.12.2002’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9708, Karar No: 2012/14505, Tarih: 08.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9708 E.  ,  2012/14505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yapılan yayının gerçeğe aykırı olması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yayın nedeni ile Nazillli C.Başsavcılığı'nın hakkında vermiş olduğu kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararına dayanmış ve davanın reddini talep etmiştir.

Davaya konu edilen yayında; davacı milletvekili adayının, BDP'nin desteklediği bağımsız milletvekili adayı ile seçim öncesinde ittifak için gizli bir görüşme yaptığı şeklinde dava dışı kişinin beyanına yer verildiği görülmektedir. Tüm dosya kapsamından; yayının gerçeklik unsuru taşıdığına ilişkin bir kanıt bulunmadığı, haber kaynağı olarak gösterilen dava dışı ...'in yayında bahsi geçen görüşmeye dair bir bilgisi olmadığını beyan ettiği, davalının da haber kaynağını açıklamadığı ve haberde bahsi geçen görüşmenin yapılıp yapılmadığını bilmediği, bu hususa ilişkin kesin bir delilinin de bulunmadığını beyan etmesi dikkate alındığında haber içeriğinin gerçeklik unsurunun davalı tarafından kanıtlanamadığı, bu nedenlerle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda davalının manevi tazminat yönünden uygun bir miktar sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın reddi yönünde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 08/10/2012
Yargıtay — Esas No: 2017/18778, Karar No: 2019/3481, Tarih: 04.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/18778 E.  ,  2019/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Mahallesi, 5009 ada 13 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Yapılan incelemede; ...... Müdürlüğünün 16.10.2015 tarihli cevabına göre dava konusu taşınmazın geldi parseli olan 846 ada 21 parsel 279 m² alanlı iken 59,68 m²'sinin bedelsiz olarak yola terk edildiği anlaşıldığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz kadastral parsel olarak kabul edilip değer biçildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Doğru olmadığı gibi;

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/50940, Karar No: 2014/1316, Tarih: 22.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/50940 E.  ,  2014/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.11.1988-30.05.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çaycı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından emeklilik nedeniyle sona erdirildiğini, son aylık net ücretinin yol ücreti dahil 1.075,00 TL olduğunu, ayrıca yemek yardımı aldığını, davalı tarafından eksik olarak hesaplanan tutarların ödenmesi için ibraname hazırlandığını, kıdem tazminatı fark alacağının 45 günlük ücrete göre hesaplanması gerektiğini, evveliyattan beri süregelen bu uygulamanın işyeri şartı haline dönüştüğünü, emsal davalarda bu yönün kabul edilerek verilen kararların kesinleştiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının her türlü alacağını aldığına, hiçbir hak ve alacağı kalmadığına ilişkin ibra ve feragatname verdiğini, Yargıtay içtihatlarına göre hiçbir itiraz ileri sürülmeden özgür irade ile imzalanan ibraname nedeniyle davanın reddi gerektiğini, kıdem tazminatlarının 30 gün üzerinden ödendiğini, 45 gün üzerinden kıdem tazminatı ödemesinin kısa dönem sürdüğünü, davacının 25.03.1996 tarihinde işe girdiğini, bu nedenle 01.07.1995 tarihinde yürürlüğe giren TİS hükümlerinden yararlanamayacağını, TİS'nin 30.06.1996 tarihinde sona erdiğini ve yenilenmediğini, 45 gün üzerinden kıdem tazminatı ödenmesi yönündeki uygulamanın 10 yıl kadar önce sona erdiğini, zaten davacıyı kapsamayan bu uygulamanın 10 yılı aşkın süre önce sona ermesiyle davacının kazanılmış hakkından da söz edilemeyeceğini, işyerinde puantaj kaydı tutulup, fazla çalışma, hafta tatili ile resmi ve dini bayram tatili çalışma ücretlerinin bordrolarla ödendiğini, dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık dönem alacaklarının istenebileceğini, önceki dönem alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, usul ve yasaya uygun bulunan bilirkişi raporu doğrultusunda açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe: