muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2383, Karar No: 2014/600, Tarih: 21.01.2014

Dinlenen taraf şahitleri ise, gerek çalışma düzeni gerekse de davacının değişen tarihlerde fiilen yaptığı iş bakımından birbiriyle çelişkili beyanlarda bulunmuşlardır. şahitlerin davalı belediyedeki görevleri ve çalıştığı birimler itibariyle, davacının çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olup olmadığı da dosya kapsamına göre denetlenememektedir.

Mahkemece, iş müfettişi raporunda tespit edilen toplam sekizyüzyetmiş saat fazla çalışma alacağı ve otuzaltı gün karşılığı hafta tatili alacağı hüküm altına alınmış ise de, iş müfettişi raporundaki tespitlere dayanak maddi ve hukuki olguların açıklanmaması, rapor ve eklerinin somut verilere dayanmaksızın ve gerekçelendirilmeden hazırlanmış olması nazara alındığında, salt anılan rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Ulusal bayram ve genel tatil alacağı bakımından da şahit beyanlarına itibarla hüküm verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir.

Kabule göre de, hesaplanan fazla çalışma ve hafta tatili alacağının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmaması nazara alındığında hakkaniyet indirimi yapılmaması da hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, öncelikle davacının uyuşmazlığa konu dönemde fiilen yaptığı işin niteliği aydınlığa kavuşturulmalı, davalı belediyeden su sakalığı işi için bir kadro ya da görev ihdas edilip edilmediği sorulmalıdır. Davalının kamu kurumu olduğu nazara alınarak, işin düzenlenmesi ve denetlenmesi amacıyla işçilerin günlük çalışma sürelerine yönelik düzenleme yapılıp yapılmadığı, işyerine giriş çıkış saatlerini gösteren puantaj kayıtlarının düzenlenip düzenlenmediği, fazla çalışma, hafta tatili veya ulusal bayram genel tatil günü çalışması yapılması yönünde talimat ve benzeri iş yeri iç yazışmalarının bulunup bulunmadığı, belediyenin her bir biriminde çalışan işçi sayısı araştırılmalı, işin yürütümü ile ilgili düzenlenen tüm belgeler dosyaya celp edilmelidir. Uyuşmazlığa konu dönemde, davalıya ait iş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri eksiksiz şekilde istenilmeli, davalı belediyenin hizmet verdiği nüfus sayısı araştırılmalıdır.

Taraf şahitlerinin, uyuşmazlığa konu dönemde davalı belediyedeki görevleri ve çalıştığı birimler davalı işverenden sorularak tespit edilmeli, davacının çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olup olmadığı denetlenmeli, bilgi ve görgülerine yeniden başvurularak beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılmalıdır.

Neticeten yapılacak araştırma sonucunda, tüm dosya kapsamı değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/3592, Karar No: 2015/9800, Tarih: 26.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3592 E.  ,  2015/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile mağdur ... vekilinin 29.03.2012 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ile mağdur.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat hükümleri ile temyiz isteminin reddine dair Ek kararın ONANMASINA, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12313, Karar No: 2017/13954, Tarih: 24.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12313 E.  ,  2017/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... Köyü 306 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde 73 m2 taş duvar ile 13,27 m2 ahır bulunduğu belirtilmesine rağmen , idarenin kıymet takdir raporunda ahır ve taş duvar, fen bilirkişi raporunda da ise wc, harabe bulunduğu belirtilmiş olduğundan söz konusu çelişkinin giderilmesi için mahallinde yeniden keşif yapılarak mahkeme gözlemi de zapta yazılmak suretiyle taşınmaz üzerinde taş duvar ve ahır bulunup bulunmadığı tam olarak tespit edilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2- Kabule göre de;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen 5 adet kavak ağacının kesim çağına gelmiş olduğu dikkate alındığında ağaçların enkazının davacı tarafından alınıp götürüldüğü iddiası da olmadığından, kavak ağaçlarının bedeline hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeden, fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1486, Karar No: 2008/4429, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1486 E.  ,  2008/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin yurtdışında öğrenci olması nedeniyle yurtdışı ek belgesi düzenlendiğini, aracın yurtdışında bulunduğu sırada davacının tek taraflı yaptığı kaza neticesinde hasarlandığını araçta 29.611.500.00 TL hasar meydana geldiğini, ancak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000 YTL'nin kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yutdışında aldığı sürücü belgesinin süresinin bitmesinden sonra kazanın meydana geldiğini, davacının kaza yaptığı kaza günü belgesi bulunmadığından hasarın teminat dışı olduğunu, davanın reddini savunmuşutur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen billirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 18.700 YTL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

../...

2-Kasko Sigorta Şirketi hasar miktarına ilişkin belgelerin kendisine verilmesinden itibaren engeç 15 gün içinde gerekli incelemeleri tamamlayıp, hasar ve tazminat miktarını tespit edip sigortalıya bildirmek zorundadır. Dolayısıyla, sigortalı araçtaki hasarın belirlenmesi bir incelemeyi gerektirmektedir. Bu nedenle, zararın tespitinden sonra sigorta şirketinin temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. O halde, davalının en erken ekspertiz raporu düzenleme tarihinde gerçek zararı öğrenerek, tazmin yükümlülüğü doğduğu ve bu tarih itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü ile buna göre hüküm kurulması gerekirken, temerrüt tarihi olarak yazılı şekilde olay tarihinin esas alınması doğru olmayıp bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmesi uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinde yazılı 18.700 YTL maddi tazminatın ibaresinden sonra gelen "kaza tarihi olan 2.4.2005 tarihinden itibaren işleyecek" tümcesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "6.4.2005 ekspertiz rapor tarihinden itibaren işleyecek" tümcesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 757.30 YTL kalan onama harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 7.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12101, Karar No: 2017/10649, Tarih: 13.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12101 E.  ,  2017/10649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1)Dava konusu ...Köyü 227 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.08.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususlar (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından istenildikten,

2)Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ...Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (27.08.2013) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranı belediye başkanlığı imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3)Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... köyü 467 ada 17 parsel taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri (belediyenin cadde, sokak itibariyle) ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4453, Karar No: 2018/6006, Tarih: 27.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4453 E.  ,  2018/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...... Sulh Hukuk ve ...... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün ... adresinin “...... Mah. 15. Sok. No:15 İç Kapı No:6 ....../......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün “......Mah. ...... Cad. No:14 İç Kapı No:20 Merkez/......” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayı küçüğün “......Mah. ...... Cad. No:14 İç Kapı No:20 Merkez/......” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ...... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19087, Karar No: 2011/1834, Tarih: 15.02.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/19087 E.  ,  2011/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

2.1.2006 tarihinde sevk işlemlerini yaptırmak üzere askerlik şubesine müracaat etmesi gerektiğine ilişkin 13.7.2004 tarihli askere sevk için çağrı tebliğatının aynı gün sanığa tebliğ edildiği ve emsallerinin ilk kafilesi 2.1.2006 tarihinde sevkedildiği halde; hastalık, tutukluluk veya hükümlülük gibi yasal bir mazereti olduğunu belgelendirmeden, 1 ay 18 gün sonra 20.2.2006 tarihinde askerlik şubesine başvurarak sevk evraklarını alan sanığın üzerine atılı bakaya kalmak suçunu işlediği gözetilmeden ve sanığın "sevk sırasında babam ölmüştü" yönündeki savunmasının doğruluğu araştırılıp) tartışılmadan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı şeklinde yasal ve dosyaya uygun düşmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5277, Karar No: 2025/3482, Tarih: 17.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5277 E.  ,  2025/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/179 Değişik iş

SUÇ : Sahte fatura kullanma

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 12.02.2024 tarihli ve 2023/279423 Soruşturma, 2024/12036 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli ve 2024/133 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.02.2024 tarihli ve 2024/179 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.02.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18198 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94896 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94896 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli kararı ile "...fatura muhatabı şirketlerin yetkililerinin tespit edilerek dinlenmediğinden, fatura muhatapları hakkında vergi incelemesine dair tahkikat olup olmadığının tespit edilmediğinden, vergi tekniği raporundaki çelişkili beyanlar karşısında karşıt inceleme raporu alınmadığından, 7440 sayılı Kanun ile gelen matrah arttırımı ve taksitlendirmeden faydalandığını dile getiren şüpheli ifadesi karşısında bu noktada bir başvurusunun bulunup bulunmadığının araştırılmadığından, 7394 sayılı Kanun ile Vergi Usul Kanunu 359. maddeye eklenen etkin pişmanlık kurumu kapsamında zarar miktarlarının ve ödeme durumunun araştırılmadığı, şüpheliye usulünce tebliğ edilmediğinden, böylece bir çok araştırma yapılmamış olup suçun sübutuna etki edecek bir çok delil toplanmadan "EKSİKSİZ SORUŞTURMA TEK CELSEDE KOVUŞTURMA" prensibine aykırı tanzim edildiğinden..." bahisle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 23/11/2022 tarihli vergi inceleme raporunun, yine 04/10/2023 tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu ve iddianamenin iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında yer almadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli ve 2024/133 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b maddesi uyarınca iddianamenin iadesine karar verilmiştir.