muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6718, Karar No: 2023/5756, Tarih: 23.10.2023

23.10.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

- KARŞI OY -

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) zilyetlikle kazanım koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de (BAM) İDM kararının usul ve Yasa'ya uygun olduğu kabul edilerek davalı ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Dairemizin Sayın Çoğunluğunca ise "... dava konusu taşınmazın üzerinde 7 adet 80-100 yaşlarında sınırlı sayıda zeytin ağacı bulunduğu ve bu ağaçların ürün verdiği anlaşılmaktadır. Yerel bilirkişiler ve tanıklar çekişmeli taşınmazın davacılara babalarından kaldığını, 1970 yılından sonra Yunanistan’da yaşayan oğlu...’in bir kaç senede bir kaç aylığına gelerek çekişmeli taşınmazı kullandığını, gelemediği zamanlarda da farklı kişilere taşınmazı emanet ettiğini ve zeytinleri toplattığını ifade etmiş olup 1970'li yıllarda davacıların taşınmazın bulunduğu köyden ayrılarak ülke dışına çıktıkları ve adada kalan birine sahip çıkma ve gözetme görevini verdikleri ve bu gözetim görevinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Emek ve masraf gerektirmeyen zilyetliğin sürdürülmesi taşınmazın daha verimli hâle getirilmesi gibi çalışmaların imar ve ihya sayılmayacağı Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamalarında belirtilmiştir. Hal böyle olunca; taşınmaz bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 1176.81 m² lik bir taşınmaz parçası içinde 7 adet zeytin ağacının mevcut olması, kapama zeytin bahçesi niteliğinde olmaması, zeytin ağacının özelliği gereği kendi kendine yetişebilmesi, tek başına zeytin toplama işleminin taşınmazın mülkiyetinin kazanılması için yeterli bir olgu olmadığı, taşınmaz maliki olduğunu iddia eden kişilerin yurtdışında yaşadığı ve birkaç senede bir birkaç aylığına gelmek suretiyle taşınmazın fiilen ve somut olarak sahiplenilmemesi, davacıların kadastro tespit tarihine kadar ekonomik amacına uygun iktisap sağlayan süreye ulaşan eylemli zilyetliklerinin bulunmadığı, zilyetliği terk olgusunun gerçekleştiği dikkate alınarak davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kabule göre, bir kısım davacıların Türk vatandaşlığından çıkıp Yunan vatandaşı olduğu hususu nüfus kayıtlarından anlaşılmakla, Adalet Bakanlığı'ndan miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle Yunanistan ile Türkiye arasında hukuki ve fiili karşılıklılık olup olmadığı tespit edilmeden ve miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle karşılıklılık olmadığı takdirde mirasçı olunamayacağı gözetilmeden karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir. ..." gerekçesiyle BAM kararı kaldırılarak İDM kararı bozulmuştur.

Kanaatimizce de İDM kararının eksik inceleme nedeniyle bozulması gerektiği düşünülmekle birlikte Sayın Çoğunluğun kararında belirtilen tüm bozma gerekçelerine iştirak etmek mümkün olmamıştır. Dolayısıyla, kararın farklı gerekçeyle bozulması gerektiği değerlendirilmektedir.

Kanaatimizce de İDM kararının eksik inceleme nedeniyle bozulması gerektiği düşünülmekle birlikte Sayın Çoğunluğun kararında belirtilen tüm bozma gerekçelerine iştirak etmek mümkün olmamıştır. Dolayısıyla, kararın farklı gerekçeyle bozulması gerektiği değerlendirilmektedir.

Sayın Çoğunluk taşınmazda sadece belli sayıda zeytin ağacı bulunmasının ekonomik amaçlı zilyetlik olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddedilmesi gerektiğine dayanarak da kararın bozulmasına hükmetmiştir. Ancak, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazda keşif tarihinden geriye doğru 50 yıl boyunca meyvecilik faaliyetinin sürdürüldüğü, 7 adet 80 ve 100 yaşındaki zeytin ağacının bakımlı ve verimli olduğu bildirilmiştir. Hava fotoğraflarını inceleyen bilirkişi tarafından da taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmasının 1966 yılından önce olduğu rapor edilmiştir. Mahalli bilirkişiler de taşınmazın zeytinlik olarak kullanılan kısmında davacıların ve mirasbırakanlarının aralıksız bir şekilde zilyetliğinin bulunduğunu ifade etmişlerdir. Bu belirlemeler karşısında davacıların zeytinlik olarak kullandığını iddia ettiği yer yönünden ekonomik amaca uygun bir zilyetliğin bulunmadığı veyahut iradi terkin gerçekleştiğini söyleyebilmek zordur. Bu nedenle, Sayın Çoğunluğun bu yöndeki kesin bozma görüşüne iştirak edilememiştir.

Öte yandan, Daire kararımızda davacıların Türk vatandaşlığından çıkıp Yunan vatandaşı olduğu dolayısıyla Yunanistan ile Türkiye arasında irsen intikal ve taşınmazın zilyetliğe dayalı olarak kazanılması konusunda hukuki bir mütekabiliyet anlaşmasının olup olmadığının araştırılarak karar verilmesi ayrıca 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunu'nun 28. maddesi değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gereğine dayalı olarak da bozma kararı verilmiştir.

Kanaatimizce de taşınmazın kazanılmasına ilişkin olarak mütekabiliyet ilişkisinin araştırılarak buna göre karar verilmesi gerekmektedir. Bu çerçevede Sayın Çoğunluğun diğer gerekçelerine katılmamakla birlikte mütekabiliyet ilişkisi ile anılan Kanun'un 28. maddesi kapsamında araştırma yapılması bakımından gerekli incelemenin yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yönden bir araştırma yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığı değerlendirilmekte ve kararın sırf bu gerekçelerle bozulması gerektiği düşünülmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2014/22127, Karar No: 2015/6896, Tarih: 08.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22127 E.  ,  2015/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3139, Karar No: 2021/4959, Tarih: 07.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2021/3139 E.  ,  2021/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 150 ada 9 parsel sayılı, 1400,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ile 150 ada 10 parsel sayılı 1199,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu belirlenerek davanın reddine karar verilmiş ise de, dava konusu taşınmazın en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile tespit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğraflarında ne şekilde göründüğünün denetlemeye elverişli şekilde bilirkişi raporuna aktarılması sağlanmamış, hava fotoğraflarında taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaşı, cinsi ve kapalılık oranı açıklattırılmamış ve bu suretle eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

O halde Mahkemece, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi bilirkişi, bir ziraat mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri ile uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2

. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7199, Karar No: 2020/8323, Tarih: 07.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/7199 E.  ,  2020/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/2,119/1-c, 31/3. maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 28/04/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan,1412 sayılı CMUK’nm 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Hırsızlık suçuna ilişkin verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun ve haklarında ayrı soruşturma yürütülen sanıklar ... ve ... ’in savunmalarında atılı suçları işlemediklerini beyan etmeleri, suça konu eşyaların hurda olduğu hareket etmeyen suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3376, Karar No: 2024/1693, Tarih: 22.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/3376 E.  ,  2024/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 E., 2021/84 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kargı Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2010 tarihli kararı ile sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2010 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 05.03.2014 tarihli ve 2012/3823 Esas, 2014/2749 Karar sayılı kararı ile "...Sanıkların kız kardeşi olan tanık Seher'in, telefonla aranıp rahatsız edilmesi ve özellikle müşteki Saim'in sık sık telefonla rahatsız etmesi sonucu abileri olan sanıklara bu hususu söylemesi, kız kardeşlerine sabaha karşı çağrı bırakılması, uygunsuz saatlerde mesaj gelmesi üzerine, sanıkların kız kardeşlerinin telefonunu almaları ve arayanlardan birinin de müşteki Mehmet'in olduğunu tesbit etmeleri, ayrıca müştekilerin motorla evin önünde tur atmaları nedeniyle müştekinin kız kardeşleriyle olan arkadaşlığın boyutunu bilmeyen müşteki Mehmet'in kız kardeşlerini rahatsız ettiği konusunda kendilerinde haklı bir kanı oluşan sanıkların eylemi haksız tahrik altında işledikleri gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile haklarında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına veve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 13.01.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

5. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2019/116 Esas sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun zamanaşımına uğradığı, ilk derece mahkemesinin mazeret dilekçesi hakkında karar vermeden sanık hakkındaki kararını açıkladığı, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; haksız tahrik indiriminin uygulanması bakımından hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı diğer sanık Ahmet Salih ile birlikte katılanı işyerlerine çağırıp katılanın gelmesini takiben kapıyı kilitleyip katılanı darp etmek suretiyle katılanı hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasında düzenlenen suç yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddeleri gereğince 15 yıllık asli ve 22 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin zamanaşımının dolduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2.Sanık müdafii tarafından ilk derece mahkemesine sunulan 02.06.2021 tarihli mazeret dilekçesinin içeriğinde mazeretinin kabulü ile yokluklarında karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin 03.06.2021 tarihli duruşmasında okuyup duruşma zaptına geçirdiği mazeret dilekçesine uygun bir şekilde sanık müdafinin yokluğunda karar vermiş olmasının sanığın savunma hakkını kısıtlamadığı anlaşılmakla sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.