muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13280, Karar No: 2008/2385, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13280 E.  ,  2008/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından yokluğunda incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olarak dava ve icra takiplerini üstlendiğini, aralarındaki yakınlık nedeniyle ücret sözleşmesi yapılmadığını, vekalet ücret ve yaptığı masrafların ödenmediğini alacağının tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı vekili olan davacı avukatın, icra takibinden önce alınan ihtiyati haciz kararı nedeniyle yatırılan 5.201.00 YTL teminat parasını dosyadan çekerek yedinde tuttuğunu bildirerek bu miktarın mahsubunu istemiştir. Davacının vekil olarak ihtiyati haciz nedeniyle yatan 5.201.00 YTL'yi 8.10.2001 tarihinde tahsil ettiği hususu taraflar arasında çekişmesizdir. Davacı bu parayı kendisinin yatırdığını iddia etmişsede kural olarak avukat 2007/13280-2008/2385

tarafından teminat olarak yatırılan paranın ve yapılan masrafların vekil edeni tarafından verildiğinin kabulü gerekir. Bunun aksini iddia eden davacı avukatın bu iddiasını yasal delillerle kanıtlaması gerekir. Bu konuda yazılı belge ibraz etmemiştir. Dolayısı ile parayı kendisinin yatırdığını kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde yasal her türlü delil demek suretiyle yemin delilinede dayanmıştır. Mahkemece davacının bu konuda davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bent gereğince davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılan 0.90 YTL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 21.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/686, Karar No: 2024/2464, Tarih: 03.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/686 E.  ,  2024/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/292 E., 2023/1420 K.

ŞİKAYET EDEN : Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 07.06.2019

HÜKÜM : Esastan Red

ŞİKAYET EDEN : Şikayetçi vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/555 E., 2019/867 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; sıra cetveline şikayet isteminde, ilk kesin haczin şikayet olunana ait olduğu, sıra cetvelinde şikayet olunan alacaklının haciz tarihinin doğru gösterilmediği, ancak sıralamada hata bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayet eden vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından şikayet olunan dosyasından 08.10.2018 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edildiği, takibin 19.10.2018 tarihinde kesinleştiği, borçlunun 3. kişi üniversite hastanesi nezdinde bulunan alacaklarının haczi için İcra ve İflâs Kanunu'nun 89. maddesine göre 1. haciz ihbarnamesi gönderildiği, ihbarnamenin 3. kişi hastaneye 22.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, şikayet olunanın haciz tarihinin 22.10.2018 olmasına rağmen sıra cetveline hatalı yazıldığı, şikayetçinin haciz tarihinin ise 15.01.2019 olduğu, borçlu ile 3. kişi konumundaki hastane arasında devam eden ticari ilişkide ilk haczi koyan şikayet olunanın alacağı bitinceye kadar haczinin devam edeceği bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayet eden vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; ilk kesin haczin şikayet olunana ait olduğu, borçlu ile 3. kişi konumundaki hastane arasında devam eden ticari ilişkide ilk haczi koyan şikayet olunanın alacağı bitinceye kadar haczinin devam edeceği anlaşıldığından, şikayet eden vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet eden vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.07.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7260, Karar No: 2019/876, Tarih: 17.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7260 E.  ,  2019/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen beraat hükümleri temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 36/1. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmünün failin icra hareketlerini bitirme olanağı varken iradesi ile pişmanlık duyarak kendiliğinden eylemine son vermesi veya icra hareketlerini sürdürme ya da sonucu gerçekleştirme olanağı bulunduğu halde gönüllü olarak neticenin meydana gelmesini önlemesi halinde uygulanabilen bir yasa normu olduğu; somut olayda, suça sürüklenen çocuklar ve sanığın savunmasında; hırsızlık yapmak üzere müştekinin iş yeri önüne geldiklerini, suça sürüklenen çocuk ...'nin iş yeri güvenlik kamerasının açısını değiştirdiğini, ancak sanık ...'in müştekiyi tanıdığını, bu iş yerinden hırsızlık yapmak istemediğini bu nedenle vazgeçip oradan ayrıldıklarını beyan etmeleri karşısında, dosya arasında yer alan ve olay anını gösteren CD incelendiğinde, sanık ve suça sürüklenen çocukların kamera açısını değiştirdikten sonra gönüllü olarak hırsızlık suçunu işlemekten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde öngörülen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10482, Karar No: 2024/13690, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10482 E.  ,  2024/13690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2979 E., 2024/1211 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/88 E., 2023/314 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle: kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı işverenlik vekili özetle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile

1-Davacı ...'in 01.01.2014 tarihli iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücünü geçici iş göremezlik süresinin sonu olan 26.10.2017 tarihinden itibaren %22,2 oranında kaybettiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı işverenlik vekili, geçici iş göremezliğin bulunmadığını, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7201, Karar No: 2009/8296, Tarih: 13.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/7201 E.  ,  2009/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı olan 3709 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 585 m2’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılardan bir kısmı, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece araştırmanın yetersiz olduğu gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı E... vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma istemi değerden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, dava reddedildiğine göre davada vekil ile temsil edilen davalı Emin Maraşlıgil lehine avukatlık parasına hükmedilmemiş olması isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.7.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1799, Karar No: 2011/6130, Tarih: 10.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1799 E.  ,  2011/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :26.10.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 9.929 TL kira parası, 26.32 TL su parası, 10 TL doğalgaz parası, 29.10 TL elektrik parası, 118 TL telefon parası, 49 TL kablo TV parası, 780 TL yakıt gideri ve 1.500 TL kırılan yemek odası takımının bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 9.929 TL kira parası 26.32 TL su parası 10 TL doğalgaz parası, 29.10.TL elektrik parası, 67.75 TL telefon parası, 14 TL kablo TV parası, 243 TL yakıt giderinin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Temyiz eden davacı vekilinin hüküm altına alınan telefon, kablo TV ve yakıt giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Temyiz eden davacı vekilinin hüküm altına alınan telefon, kablo TV ve yakıt giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 28.05.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 7. maddesinde elektrik, su, doğalgaz, kalorifer, apartman giderleri ile kat mülkiyetinden ve diğer mevzuattan meydana gelecek yönetim giderleri ve çevre temizlik vergisinin kiracıya ait olacağı, 14. maddesinde de mal sahibinin kontrat tarihinden sonra elektrik, su, varsa doğalgaz ve telefon parasından sorumlu olmayacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Davacının 07.12.2007 tarihinde keşide edip 17.12.2007 tarihinde tebliğ ettirdiği ihtarname ile işbu davada talep ettiği kalemlerin ödenmesini istemesi üzerine, davalı 18.1.2008 tarihli cevabi ihtarnamesi ile davacının talep ettiği kira parasının yerinde olduğunu, diğer kalemlere ilişkin faturalar ve ödeme belgelerinin ibraz edilmesi halinde değerlendirileceğini, ancak yemek odası takımının kırılmadığını, Aralık 2007 ayı itibariyle kiralananla bir ilgilerinin kalmadığını, kiralanan anahtarlarının da üç gün içinde teslim alınmasını bildirmiştir. Kiralanan anahtarları 24.01.2008 tarihli tutanakla davacı tarafından yasal hakları saklı tutularak teslim alınmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf her ne kadar kiralanandan Temmuz 2007 ayı itibariyle ayrıldığını, ancak durumu davacıya bildiremediğini savunmuş ise de dosyaya sunulan tutanak içeriğine göre kiralananın 24.01.2008 tarihinde davacıya teslim edildiği hususu sabittir. Kiralanan yöntemine uygun şekilde kiralayana teslim edilene kadar kira sözleşmesi hükümlerinin geçerli ve taşınmazın kiracının tasarrufunda olduğunun kabulü gerekir. Bilirkişi tarafından davalının savunmasına itibar edilerek sözleşme gereği davalının sorumlu olduğu telefon, kablo TV ve yakıt giderleri Temmuz 2007 ayına kadar hesaplanmış ve bu rapor hükme esas alınmış ise de davalının anılan kalemlerden sorumluluğu kiralananın teslim edildiği 24.01.2008 tarihine kadar devam etmektedir. Bu durumda mahkemece taşınmazın tahliye ve teslim edildiği tarihe kadar davalının ödemesi gereken telefon, kablo TV ve yakıt giderleri konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12276, Karar No: 2021/12879, Tarih: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12276 E.  ,  2021/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A) Katılan vekilinin “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyizinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı, atılı suçun 7188 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na eklenen 286. maddenin 3. fıkrasında belirtilen temyiz edilebilecek suçlar arasında da yer almadığı anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına yönelik temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13124, Karar No: 2013/13530, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13124 E.  ,  2013/13530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davalı vekilince temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu karar örneğinden, dava konusu taşınmazların kamulaştırılması ile ilgili 10.12.2001 gün ve 2001/3490 sayılı Bakanlar Kurulu kararının, İzmir 2. İdare Mahkemesi'nin 29.06.2012 tarih 2011/773 Esas 2012/1239 Karar sayılı ilamı ile iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır. Kamulaştırma kararının iptali halinde tespit ve tescil davasının konusu kalmayacağından mahkemece sözü edilen dosyanın mahkemesinden getirtilip gerekli inceleme yapılarak kararın kesinleştiğinin tespit edilmesi halinde davanın reddine karar verilmesi gerekeceğinden bu konuda inceleme yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de;

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre dava tarihi olan 2011 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2011 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2010 yılı verilerinin esas alınması,

3-Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporlarında yazılı özellikleri göz önünde bulundurulduğunda objektif değer artırıcı unsur oranının %100 olacağı gözetilmeden %50 oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

4-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapılmamak koşuluyla irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

5-Kamulaştırma bedeli hesaplanırken toplam zemin bedeli üzerinden irtifak değeri hesaplanıp, bulunan irtifak değerine ağaçların zarar gördüğü tespit edilmiş ise ve varsa ağaç bedeli eklenmesi gerekirken, tespit edilen ağaç bedelinin dava konusu taşınmazın toplam bedeline ilave edildikten sonra toplam bedel üzerinden irtifak bedelini hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.