muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5411, Karar No: 2009/620, Tarih: 06.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5411 E.  ,  2009/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... Müh.Müş.A.Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ..... ile davalı vekili avukat ... .... Davalı Yardımcı İnş.San.Tic.Paz.A.Ş. vekili Avukat ... .....’e gönderilen tebligat avukatın adres değiştirdiğinden bahisle bila tebliğ iade edildi. Davalı ...Ş. vekili 24.06.2008 tarihli dilekçe ile duruşma isteğinden vazgeçtiğini bildirdi. İncelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 17.09.1993 tarihli inşaat yapım ve 23.06.1993 tarihli müşavirlik sözleşmelerinden kaynaklanmıştır. Davacı TOKİ iş sahibi, davalı Yardımcı İnşaat A.Ş. yüklenici, diğer davalı ...Ş. ise müşavirlik hizmetlerini yürüten şirkettir. Davada eserin tesliminden sonra ortaya çıkan gizli ayıplı imalât bedeli talep edilmiş, mahkemece davalı Yardımcı İnşaat A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, karar davalılar ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı yüklenici Yardımcı İnşaat A.Ş.nin temyiz itirazları yönünden,

17.09.1993 tarihli sözleşme gereği davalı yüklenici şirketin yapımını üstlendiği konutların kesin kabulü 13.09.1996 tarihinde yapılmış, kesin kabul tutanağı davacı iş sahibi tarafından 10.06.1997 tarihinde onaylanmıştır. Kesin kabul tutanağı ekinde bulunan

2-Davalı yüklenici Yardımcı İnşaat A.Ş.nin temyiz itirazları yönünden,

17.09.1993 tarihli sözleşme gereği davalı yüklenici şirketin yapımını üstlendiği konutların kesin kabulü 13.09.1996 tarihinde yapılmış, kesin kabul tutanağı davacı iş sahibi tarafından 10.06.1997 tarihinde onaylanmıştır. Kesin kabul tutanağı ekinde bulunan

“Eryaman III. Etap B5 bölgesi inşaat kesin kabul eksik ve kusurlu işler listesi” incelendiğinde, davalı yüklenici şirket taahhüdünde bulunan bloklardaki eksik ve kusurlu işler nedeniyle davalı yüklenicinin kesin hakedişinden kesinti yapıldığı görülmektedir. Davalı yüklenici, 22.05.2006 tarihli bilirkişi raporu ile bilirkişiler tarafından bloklarda belirlenen ayıplı işlerin, bedelleri kesin hakediş alacağından kesilen kesin kabul tutanağı eki listede yer alan ayıplı işler arasında yer aldığını, bu nedenle davada hüküm altına alınan miktarın mükerrer tahsilat niteliğinde olduğunu temyiz dilekçesinde ileri sürmüş, aynı hususu yargılama sırasında bilirkişi raporuna karşı verdiği itiraz dilekçesinde de belirtmiştir. Mahkemece alınan 18.12.2006 tarihli ek bilirkişi raporunda, davalı yüklenicinin bu savunması yönünden, kesin kabul tutanağı eki listenin yüklenicinin itiraz dilekçesi ekinde bulunmaması nedeniyle inceleme yapılamadığı belirtilmiştir. Kesin kabul sırasında yapılan kesinti ile ilgili liste dosyada bulunduğu halde, bilirkişilerce itiraz dilekçesine eklenmediğinden bahisle mükerrer tahsilatın sözkonusu olup olmadığının incelenmemesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, Borçlar Kanunu’nun 98. maddesi aracılığıyla 44. maddesi sözleşme ilişkilerinde de uygulanır. Buna göre, kural olarak davacı, kendi davranışı ile davalı yüklenicinin durumunu ağırlaştırmamak zorunluluğundadır. Bir başka anlatımla, alacaklının borçlunun zararının çoğalmasına neden olmaması gerekir. Somut olayda, bloklardaki kusurlu işler 13.10.1997 tarihinde yaptırılan tesbit sonucu düzenlenen 03.03.1998 tarihli bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Eldeki temyize konu dava ise, 30.12.2004 tarihinde açılmış olup, uzun süre dava açılmayarak davalı yüklenicinin zararının artmasına neden olunduğundan, BK’nın 44. ve 98. maddeleri hükümleri uyarınca makul süre nazara alınarak 1999 yılı mahalli rayiçleri ile ayıplı iş nedeniyle oluşan zararın belirlenmesi gerekir. Dava tarihi esas alınarak zararın belirlenmiş olması doğru olmamıştır.

O halde, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

3-Davalı ...nin temyizi yönünden, davacı TOKİ ile davalılardan Su Yapı Müh. ve Müş.A.Ş. arasındaki hukuki ilişki, vekâlet sözleşmesi olup, bu ilişki nedeniyle davalının sorumluluğu BK’nın 126/IV. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine tâbidir.

O halde, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

3-Davalı ...nin temyizi yönünden, davacı TOKİ ile davalılardan Su Yapı Müh. ve Müş.A.Ş. arasındaki hukuki ilişki, vekâlet sözleşmesi olup, bu ilişki nedeniyle davalının sorumluluğu BK’nın 126/IV. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine tâbidir.

Dava konusu inşaatların kesin kabulünün onay tarihi olan 10.06.1997 ile davanın açıldığı 30.12.2004 tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden, bu davalı hakkındaki davanın zamanaşımı yönünden reddi yerine esastan reddi doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalı Yardımcı İnşaat A.Ş.nin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bendde açıklanan nedenlerle kararın davalı Yardımcı İnşaat A.Ş. yararına, 3. bendde açıklanan nedenlerle davalı ... Müh.Müş.A.Ş. yararına BOZULMASINA, davalı ... Müh. Müş. A. Ş. vekili duruşma isteminden verdiği 24.06.2008 tarihli dilekçe ile vazgeçtiğinden adı geçen şirket yararına vekâlet ücreti verilmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 06.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16049, Karar No: 2020/170, Tarih: 14.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16049 E.  ,  2020/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.01.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... v.d. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın ... ada ..., ..., ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlarını mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalılara devrettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ve davalıların taşınmazları alabilecek ekonomik güçleri bulunmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptaliyle miras payları oranında adlarına tesciline, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanın 1968 yılından itibaren sağlık sorunları nedeniyle bakıma ihtiyaç duyduğunu ve tüm gereksinimlerinin taraflarından karşılandığını, sağlık sigortasının ve emekli maaşının bulunmadığını, satış bedeli karşılığında taşınmazları edindiklerini, temlikin mal kaçırma amaçlı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın 27.10.2007 tarihinde öldüğü, geride davalı oğulları ... ve ... ile 29.05.2013 tarihinde ölen kızı ...’nin eşi davacı ..., kızları davacılar ... ve ...’nın mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın 22.03.1990 tarih, 127 yevmiye numaralı resmi akit ile ... ada ... ve ... ada ... parseldeki ½ payının tamamını davalı ...’e, ... ada ... parseldeki ½ payının tamamını davalı ... ve ...’e, ... ada ... parseldeki ½ payının tamamını davalı ...’e satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacıların eşi ve anneleri olan mirasbırakanın kızı ...’nin 29.05.2013 tarihinde öldüğü ve miras bırakan ...'in ölümünden sonra geçen sürede muvazaa iddiasına dayanarak dava açmadığı açık olup dinlenen tanık beyanlarından miras bırakanın uzun yıllar hasta olduğu, bakımı ve ihtiyaçları ile ağırlıklı olarak davalıların ilgilendiği, öte yandan; mirasbırakanın, kızı ... ya da davacılar ile bir problemi olmadığı, dosyaya mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir bilginin sunulmadığı anlaşılmaktadır.

Kaldı ki, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi miras bırakanın terekesinde bulunan tarla, bağ, avlulu kargir ev, su kuyusu vasıflı, 8 parçasında tam malik olduğu toplam 21 adet taşınmazını da davalılara devredebileceği açıktır.

Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ışığında değerlendirildiğinde; davacıların muvazaa iddiasının kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Kaldı ki, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi miras bırakanın terekesinde bulunan tarla, bağ, avlulu kargir ev, su kuyusu vasıflı, 8 parçasında tam malik olduğu toplam 21 adet taşınmazını da davalılara devredebileceği açıktır.

Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ışığında değerlendirildiğinde; davacıların muvazaa iddiasının kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 2.540.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4159, Karar No: 2012/6783, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4159 E.  ,  2012/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2010 gün ve 2010/89 Esas, 2010/157 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen eylemin temas ettiği reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan Nisan 2003'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13875, Karar No: 2018/21445, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13875 E.  ,  2018/21445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan.... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Tur. Elektronik Proje Danışmanlık San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2017 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan ilk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda normal zamanda 20 dakika, kış döneminde ise fazla çalışma yapıldığından bahisle yasal ara dinlenme süresi olan 1 saat kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve tanık beyanlarında ara dinlenme sürelerine ilişkin kış döneminde farklı bir uygulamadan bahsedilmediğine göre ara dinlenme süresinde farklılığa gidilmemesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21031, Karar No: 2014/24499, Tarih: 20.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21031 E.  ,  2014/24499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, tüm taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum ile davalı işveren Limited Şirketin tüm, davalı ...’in ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada; davacı Kurum’un ........2004 günlü dava dilekçesinde, davalı işveren Şirket yönünden 506 sayılı Yasanın ....ve 26.maddelerine dayandığı halde, işveren vekili konumundaki davalı ... yönünden ise, ....madde sorumluluğu olmaksızın kusur sorumluluğunu düzenleyen 26.maddeye dayanmış olması, dolayısıyla davalı ...’in, davaya konu ilk peşin değerli gelir ve ödemelerin ancak %80 kusur karşılığından sorumluluğu dikkate alınarak, %... kusura dayalı iş bu davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, her iki davalının toplamda %90 kusur üzerinden sorumlu tutulmasına neden olacak şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:...-Hükmün gerekçesinin son paragrafının dokuzuncu satırında yer alan “…kusur oranına eklenmek sureti ile bulunan değer” cümlesinden sonra gelmek üzere “ …(davalı ... yönünden, 506 sayılı Yasanın .... maddesine dayalı olarak açılmış bir davanın bulunmaması nedeniyle, sorumluluğu aynı Yasanın 26.madde hükmü uyarınca %80 kusur karşılığı ile sınırlı olmak üzere)” cümlesinin ilavesine,

...-Hükmün ikinci satırında yer alan “506 sayılı Yasanın ....ve ....maddeleri ile davacı talebi gözönünde tutularak” sözlerinden sonra gelmek üzere “(davalı ...’in sorumluluğunun, 506 sayılı Yasanın 26.madde hükmü gereği %80 kusurla sınırlı olmak üzere)” cümlesinin eklenmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.