muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12142, Karar No: 2024/12750, Tarih: 30.09.2024

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda dava dilekçesindeki miktar ile sınırlı olmak üzere fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile gece zammı ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yapılan işin niteliği dikkate alındığında 24 saat aralıksız çalışma olgusunun kabul edilmesi gerektiğini, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacakları ile gece zammı alacaklarına ilişkin hesaplamaların hatalı yapıldığını, ücret farkı alacağından bağımsız olarak günlük 11 saati ve gece 7,5 saati geçen çalışmaların ödenmediğini, davacıdan yazılı ... alınmadan yapılan fazla çalışmaların yasak çalışma kapsamında olduğunu, pandemi nedeniyle yapılan aralıksız çalışmalar neticesinde hak kazanılan hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmediğini, hükme esas alınan raporun ve dolayısıyla hükmün eksik incelemeye dayandığını, ayrıca bilirkişi tarafından kabul edilen hesaplama döneminin ve mahsup yönteminin de hatalı olduğunu, hafta tatili ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının toplu iş sözleşmesindeki düzenlemelere uygun şekilde zamlı şekilde hesaplanması gerektiğini, davacının kadroya geçiş öncesi asgari ücretin yüzde fazlası ücret üzerinden çalıştığı sabit iken kadroya geçiş sonrası ücretin eksik ödendiğini, ücretin işverence tek taraflı şekilde düşürülmesi hukuka aykırı olduğundan ücret fark alacaklarının da hüküm altına alınması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, ikinci bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, gece zammı ücreti alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 34 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10900, Karar No: 2020/269, Tarih: 16.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10900 E.  ,  2020/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ölüm Ve Bilinmeme Nedenlerine Dayalı Tapu İptal Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar kayyımı ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, paydaşı olduğu 278 ada 8 parsel sayılı taşınmazın diğer kayıt maliklerinin kim olduğunun tapu kaydından anlaşılamadığını, kimlik bilgilerinin yetersiz olduğunu, kimlik bilgilerine ulaşılsa dahi uzun süre önce öldüklerini ve taşınmazın 20 yıldan fazla süredir zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek payların iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, tapuya kayıtlı taşınmazın zilyetlikle kazanımının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın, uzun süredir davacı ve mirasbırakanı tarafından nizasız ve fasılasız kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK'nin 713/2. fıkrasında düzenlenen “...Maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan...” ve "ölüm" hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu, bahçe nitelikli 278 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 32/320 pay ile davacı, 49/320'şer paylarla ... kızı ... ve İfakat, 98/320 pay ile İsmail, 28/320 pay ile Melek, 32/320'şer paylarla Emine ve Sabri adına kayıtlı olduğu, taşınmazın kadastro tespitinin Haziran 1926 tarih 47 ve 15.10.1955 tarih 20 numaralı eski tapu kayıtlarına istinaden davalılar ile dava dışı ... adına yapılarak 14.12.1981 tarihinde kesinleştiği sabittir.

Dava, 6100 sayılı HMK'nin yürürlükte olduğu 27.11.2013 havale tarihli dava dilekçesi ile açılmış olup, davacı, TMK'nin 713/2 fıkrasında yer alan maliki tapu kaydından anlaşılmayan ve ölüm hukusal nedenlerine dayanmıştır. Her ne kadar 18.03.2014 tarihli 1. oturumda davacı vekilince " açtığımız davada tapu kaydında malik olarak gözükenlerin açık kimliklerine ulaşılması halinde TMK'nin 713/1 maddesine dayanıyoruz, ulaşılmaması halinde de TMK'nin 713/2 maddesindeki (maliki tapu kütüğünden anlaşılmayan) hükümlerine dayanıyoruz ..." denmişse de HMK'nin 141. maddesi uyarınca davalı tarafın açık muvafakati olmadıkça dayanılan hukuki sebebin değiştirilemeyeceği açıktır.

Öncelikle, eldeki dava gibi tapu iptal ve tescil davalarının kayyım aracılığıyla görülemeyeceği kuşkusuzdur. Davacı, dava dilekçesi ile TMK'nin 713/2 maddesindeki maliki tapu kaydından anlaşılamama hukuki sebebine de dayanmış ve Hazine de davalı sıfatı ile davaya katılmış olmasına göre kayyım aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

Öncelikle, eldeki dava gibi tapu iptal ve tescil davalarının kayyım aracılığıyla görülemeyeceği kuşkusuzdur. Davacı, dava dilekçesi ile TMK'nin 713/2 maddesindeki maliki tapu kaydından anlaşılamama hukuki sebebine de dayanmış ve Hazine de davalı sıfatı ile davaya katılmış olmasına göre kayyım aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

Kural olarak, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın olağanüstü zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Ancak kanunun açıkça izin verdiği ayrık durumlarda tapulu bir yerin veya bir payın koşulları oluştuğu takdirde olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması mümkün olabilir. Kanunda düzenlenen ayrık hallerden biri de, TMK'nin 713/2.maddesindeki düzenlemedir. Anılan maddede “aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılmayan veya 20 yıl önce hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir” denilmiştir.

Kanundaki “…Maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan…” düzenlemesinden; tapu kaydının hukuki durumunun açık olmaması, Yargıtay İçtihatlarına göre, tapu kütüğündeki bilgi ve belgelerden genel olarak gerekli dikkati gösteren kişilerin malikin kim olduğunu anlayamayacağı haller amaçlanmıştır. Tapu kütüğündeki malik sütununun boş ve açık bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, böyle bir kişinin hiç yaşamamış ve kaydının herhangi bir yerde bulunmaması, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna varılabilir (Yargıtay HGK'nin 10.4.1991 tarihli ve 1991/8-51 Esas, 194 Karar, 15.04.2011 tarihli ve 2011/8-111 Esas, 2011/180 Karar sayılı ilamları). Soyut ve nam-ı mevhum(sanal, mevcut olmayan hayali kişi) bir kişi adına sicil oluşturulmuş olması halinde de, maliki tapu sicilinden anlaşılamayan kişiden söz edilebilir.

Kayıt malikinin, tanınmıyor, hatırlanmıyor olması, adresinin tespit edilememesi, tebligat yapılamaması, uzun yıllar önce taşınmış ya da ölmüş olması, mirasçılarının belirlenememesi gibi hususlar o kişinin tapu kütüğünde maliki bilinmeyen kişi olarak nitelendirilmesini gerektirmez. Yine, tapu sicili ekindeki kadastro tutanağı, tedavül(el değiştirme) ve bunlara esas kayıt ve belgelerden tapu malikine ilişkin bilginin mevcut olması durumunda da bilinmeyen kişi olarak kabul edilmez.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, kadastro tutanağında yer alan eski tapu kayıtları getirtilerek irdelenmediği gibi davacının terditli isteklerinden malikinin 20 yıl önce ölmüş olması hukuki sebebine dayalı bir araştırma da yapılmış değildir.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, kadastro tutanağında yer alan eski tapu kayıtları getirtilerek irdelenmediği gibi davacının terditli isteklerinden malikinin 20 yıl önce ölmüş olması hukuki sebebine dayalı bir araştırma da yapılmış değildir.

Hal böyle olunca; Haziran 1926 tarih 47 ve 15.10.1955 tarih 20 numaralı dayanak tapu kayıtlarının getirtilmesi, pay maliklerinin kim olduklarının bilinen kişi olup olmadıklarının araştırılması, bilinebilir bir kişi olduğunun saptanması halinde terditli isteklerden TMK'nin 713/2 maddesinde yer alan ölüm hukuksal nedenine dayalı araştırmanın yapılması, davalı pay maliklerinin () hasımlı mirasçılık belgelerinin temini için davacı tarafa önel verilmesi, tespit edilmesi halinde davanın mirasçılara yöneltilmesi, aksi takdirde TMK'nin 501. maddesi gözönünde tutularak sonucuna göre bir karar verilmesi gererkirken eksik araştırma ile yetinilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20450, Karar No: 2021/8168, Tarih: 04.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/20450 E.  ,  2021/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...'nın 09/08/2021 tarihli dilekçe ile davalılardan ... Sigorta A.Ş. hakkındaki davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6447, Karar No: 2012/13106, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/6447 E.  ,  2012/13106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü, 102 ada 7 parsel sayılı 1931,01 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla 11.12.1962 tarih 2 nolu tapu kaydına dayanılarak Hazine adına tesbit edilmiştir. Bilgilendirme ilânı sırasında orman işletme şefliği taşınmazın orman sayılan yerlerden olabileceği iddiasıyla tutanağa itiraz etmiş ve kadastro komisyonunun 15.01.2008 tarihli kararıyla taşınmaz orman sayılan yerlerden olabileceğinden malik ve cinsi kadastro mahkemesince belirlenmek üzere 3402 sayılı Yasanın 10. maddesi gereğince tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Birleşen 2009/13 ve 2009/2 esas sayılı dava dosyalarıyla davacı ... ve ..., taşınmazın kendilerine ait olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın kabulüyle 102 ada 7 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, birleşen 2009/13 ve 2009/2 esas sayılı dosyalar yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5402 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman kadastrosu yapılmıştır.

Çekişmeli 102 ada 7 parsele ait kadastro tesbit tutanağı orman işletme şefliğinin taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu konusundaki itirazı üzerine kadastro komisyonunun 15.01.2008 tarihli kararıyla taşınmaz orman sayılan yerlerden olabileceğinden malik ve cinsi kadastro mahkemesince belirlenmek üzere 3402 sayılı Yasanın 10. maddesi gereğince tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş olduğundan davada Kadastro Müdürlüğünün davacı sıfatı bulunmamakta ise de; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından ve Kadastro müdürlüğüne davacı sıfatı verilmiş olması sonuca etkili olmadığından davalı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 22/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24026, Karar No: 2014/11243, Tarih: 09.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24026 E.  ,  2014/11243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, sanıklar hakkında 2005 takvim yılına ilişkin kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19003, Karar No: 2017/92, Tarih: 09.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19003 E.  ,  2017/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde, davalı vekili tarafından süresi geçtikten sonra katılma yoluyla temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 3979 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ½ payının maliki olduğunu, diğer ½ payın ise davalı olan babasına ait olup davalının kendi üzerindeki payı adına tescil ettireceği telkiniyle, hile ile aldığı 21.09.2010 tarihli vekâletname ile taşınmazın adına tescilli diğer ½ payını 01.10.2010 tarihinde satış suretiyle kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının özgür iradesi ile usulünce düzenlenmiş vekâletname uyarınca adına taşınmazın tapuda intikâl işlemlerinin gerçekleştirildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığı, dava konusu taşınmazı vekilden satın alan davalının iyiniyetli olmadığı belirtilerek davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, "Somut olaya gelince; mahkemece, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Keza davalı, 18.12.2012 tarihli celsedeki savunmasında; annesine bakması için taşınmazın yarı payını davacıya verdiğini, kendisine de bakacağını, fakat bakmadığını ve taşınmazın yarı payını geri aldığını, davacı ile anlaşmalarının da böyle olduğunu beyan etmiş, tapu kaydından da taşınmaz davalıya ait iken davacıya devredildiği görüldüğü halde, bu savunma üzerinde durulmaksızın karar verilmiş olmasının da doğru olduğu söylenemez. Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde iddia ve savunmanın araştırılması varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, savunma üzerinde durulmadan yazılı olduğu üzere noksan soruşturma ile yetinilerek karar verilmiş olması isabetsizdir. Kabule göre de, dava dilekçesinde taşınmazın ½ payı dava konusu edildiği halde, taleple bağlı kalınmayarak, taşınmazın tümünü kapsayacak şekilde davanın kabul edilmiş olması dahi isabetsizdir..."gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı ile arasında yaptıkları inanç sözleşmesinin gereği olarak, dava konusu taşınmazın 1/2 hissesini kendi isteği ile vekil aracılığıyla satış suretiyle davalıya devrettiğinden ve iddianın ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Bilindiği üzere; bozma ilamına uyulmakla tarafları lehine usulü kazanılmış hak oluşturacağı kuşkusuzdur ve mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur.

./..

Bilindiği üzere; bozma ilamına uyulmakla tarafları lehine usulü kazanılmış hak oluşturacağı kuşkusuzdur ve mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur.

Somut olayda, 09.09.2013 tarihli bozma ilamında dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olarak nitelendirilmiş ve bu yönde araştırma yapılması gerektiğinden bozma kararı verilmiştir. Ancak, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olarak nitelendirilerek bozma ilamında değinilen hususlarda araştırma yapılmaksızın karar verilmiştir.

O halde, bozma ilamında belirtilen hususlar üzerinde durularak yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda karar vermek gerekirken, noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı vekili hükmü katılma yoluyla temyiz etmiş ise de, davacının temyiz dilekçesi tarafına 18.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği halde, 01.10.2014 tarihli dilekçe ile kararı temyiz etmiştir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 433/2. maddesinde belirlenen 10 günlük yasal temyiz süresi geçirilmiştir.

Hâl böyle olunca,

1-Davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün, açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Davalı vekilinin temyiz isteğinin ise, 1086 sayılı HUMK’nın (2494 sayılı Kanun ile değişik) 433/2. maddesi uyarınca süreden REDDİNE, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7578, Karar No: 2015/790, Tarih: 12.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7578 E.  ,  2015/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 26.03.2014 gün ve 2013/9438 Esas, 2014/2311 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında 15.04.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının 19.04.2010 tarihinde sebep belirtmeden sözleşmeyi feshettiğini, sözleşmenin ifası için yapılan masraf ve kâr kayıplarının oluşturulduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte 205.844,80 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının 1.000,00 TL noter gideri, 47.148,00 TL kâr kaybı olmak üzere toplam 48.148,00 TL zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 26.03.2014 gün ve 2013/9438 E., 2014/2311 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı taraflar yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.