muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4981, Karar No: 2016/3092, Tarih: 14.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4981 E.  ,  2016/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, Kasten Öldürmeye Teşebbüs,

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

TCK'nun 37, 81. maddeleri gereğince ayrı ayrı müebbet hapis cezası,

TCK'nun 37, 81, 35. maddeleri gereğince ayrı ayrı 12 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'nun 1 haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nun maktul ... ve mağdur ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, cezaları azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık

... ile müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklardan ...'nun olaydan 1 hafta önce eğlenmek için gittikleri Regata isimli Eğlence merkezinde bulunan ... isimli yerde çıkan tartışmada dövüldüğü, bu durumu öğrenen Hakan'ın haklarındaki hükümler kesinleşen ...ile ... İstanbul'a otobüsle gönderdiği,... ile... İstanbul'da ... ve ... tarafından karşılandığı, ... tarafından kendilerine silah verildiği, olayın gerçekleştiği yer olan barın ... ve .. tarafından kendilerine gösterildiği, olay günü ... olay yerine geldikleri, ... giderek silahları ile hedef gözeterek birden fazla ateş ettikleri, bu atışlar sonucunda maktul.. öldüğü, mağdur ...'ın ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, bu esnada ... üst geçitte gözcülük yaptığı, ertesi gün teslim olmaya karar veren .. vasıtasıyla ... tarafından elbise alındığı, sonrasında şahısların polise teslim oldukları anlaşılan olayda, sanık ...'ın adamlarının dövülmesinden duyduğu kızgınlıkla ... sahibini öldürmeye karar verip, bu kararında sebat ederek adamlarını İstanbul'a gönderdiği, orada bulunan adamlarına karşılattığı, ihtiyaçlarını temin ettiği, tabancaların verildiği, olayın gerçekleşeceği yerin gösterildiği, olay günü de yukarıda belirtilen şekilde olayın gerçekleştirildiği nazara alındığında,

a) Sanıklar ... hakkında maktule yönelik eylemlerine uyan 765 Sayılı TCK'nun 450/4, 31, 33 ve 5237 Sayılı TCK'nun 82/1-a,53, mağdura yönelik eylemlerinde ise 765 sayılı TCK'nun 450/4, 62, 31, 33, 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a, 35/2, 53 maddeleri gereğince lehe yasa karşılaştırması da yapılarak tasarlayarak kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması yerine suçların vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyet kararları verilerek eksik cezalar tayini,

b) Sanık ...'in ise olayın planlama ve eylem safhasına katıldığına ilişkin bir delil bulunmadığı, eylemin bitmesinden sonra ertesi gün teslim olmak isteyen sanıklara elbise almaktan ibaret davranışının atılı suçların unsurlarını oluşturmayacağı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin sanıklar Hakan ve Necmettin yönünden CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile BOZULMASINA, 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9351, Karar No: 2010/16205, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9351 E.  ,  2010/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan taşınmazın Belediye Başkanlığınca belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin dosya içerisine getirtilmesi için geri çevrilmişse de gereği yine tam olarak yerine getirilmemiş, sadece dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin getirtilmesiyle yetinilmiştir.

Bu sebeple;

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 1101 parsel numaralı taşınmazın 2007 yılı itibarıyla cadde ve sokak bazında belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince de denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11733, Karar No: 2023/11395, Tarih: 16.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11733 E.  ,  2023/11395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/474 E., 2022/694 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen, Tarım Bağ-Kur sigortalılık tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin başvurunun esastan reddine dair kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1994 ile 1999 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b maddesi kapsamında Tarım Sigortalısı olduğunu, iş bu hususun tespitini talep etmiş olup; son celse talebini 01.06.1994 ile 31.12.1994 tarihleri arasına daraltrak; kesintisiz sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, talepler içermediğini, tarımla iştigal edilen sürelerde tarım sigortalısı olarak tescil için kişinin davalı kuruma müracaatı asıl olduğunu, müracaat olmadığı taktirde kayıtsız ve tescilsiz olarak geçirilen sürelerin geriye yönelik tespitini istemek mümkün olmadığını, belirtmek suretiyle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2019/806-2021/563 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2022 tarihli ve 2021/2619-2022/57 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... Eldeki davada, davacının talebi 01.06.1994 ile 1999 dönemine ait bağkur sigortalılığının tespitine yönelik olup bilirkişi raporu da alındıktan sonra son celsede talebin; 01.06.1994 ile 31.12.1994 olduğunun beyan edilerek daraltılması karşısında; Mahkemece davanın kısmen kabul kararı verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup Kurumun bu yöndeki itirazları yerinde görülmüştür. ...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve araştırma sonucunda kurulan hükmün kesin olarak bozulması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3.Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65529, Karar No: 2013/9304, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65529 E.  ,  2013/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “suça sürüklenen çocuk” ibaresinin kullanılması gerekirken, “sanık” ifadesinin belirtilmesinin mahallinde düzeltilebileceği gözetilerek, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, birkaç yere mesaj çekmek için mağdurdan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmeyerek sattığının iddia edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ile şikayetçi arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1.maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

3-5275 sayılı CGİK'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

3-5275 sayılı CGİK'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

4-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinde gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğa gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35.maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 18 yaşından küçük çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, aynı maddenin 3.fıkrasında ise mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise, gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6074, Karar No: 2018/186, Tarih: 24.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/6074 E.  ,  2018/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 16/10/2017 tarih ve 2015/8197 Esas, 2017/10107 karar sayılı ilamı ile sanığa usulüne uygun şekilde gerekçeli karar tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesine karar verildiği ancak sanığın temyiz istemine ilişkin ek tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından, sanık hakkında ''hırsızlık'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7509, Karar No: 2012/1056, Tarih: 02.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/7509 E.  ,  2012/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

4817 sayılı Yabancıların Çalışma izinleri Hakkında Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı ... Dizayn Tekstil Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. hakkında 5.600,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğünün 09.11.2009 tarihli, B.13.0.ÇGM.1.(175/04).310189.35-3-32796 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin İzmir 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.03.2010 tarihli ve 2009/55 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine dair İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2010 tarihli ve 2010/319 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.05.2011 gün ve 24395 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2011 gün ve KYB. 2011-196642 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

... Dizayn Tekstil Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. hakkında, Türk soyundan ancak Bulgaristan uyruklu bulunan ... isimli şahsı bağımlı olarak çalıştırdığı ve adı geçenin 23.02.2009 tarih ve 14699 sayılı Bakanlar Kurulu kararına ek olarak düzenlenen Çalışma izninden Muaf Tutulacak Türk Soylu Yabancılara Dair Yönetmelik hükümleri gereğince, 07.10.2009 tarihine kadar, emniyet müdürlüğüne başvurarak ikamet tezkeresine "çalışma izninden muaftır" şerhini ipletmemesi sebebiyle 4817 sayılı Yabancıların Çalışma izinleri Hakkında Kanunun 4. maddesine muhalefet ettiğinden bahisle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğünün 09.11.2009 tarihli, B.13.0.ÇGM.1.(175/04).310189.35-3-32796 sayılı yazısı ile anılan Kanunun 21/3. maddesine göre 5.600,00 Türk lirası idari para cezası verildiği, söz konusu karara karşı yapılan başvurunun İzmir 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.03.2010 tarihli ve 2009/55 değişik iş sayılı kararı ile Bulgaristan vatandaşı ...'in 14699 sayılı yönetmelik hükümlerine aykırı olarak, 07.10.2009 tarihine kadar ... Emniyet Genel Müdürlüğüne başvuruda bulunarak ikamet tezkeresine çalışma izninden muaftır kaydının işlettirmediği gerekçesiyle reddedildiği, müteakiben Sulh Ceza Mahkemesinin anılan kararına karşı yapılan itirazın ise yine İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2010 tarihli ve 2010/319 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, oysa ki adı geçen yabancı uyruklu şahsın usul ve yasaya uygun başvurusu sonucu ikamet tezkeresine 07.10.2009 tarihinden önce, 04.09.2009 tarihinde çalışma izninden muafiyeti uygundur şerhinin işlendiğinin dosya kapsamındaki ... Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 11.11.2010 tarihli yazısından anlaşılması karşısında söz konusu husus dikkate alınmadan karar verildiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.03.2010 gün ve 2010/319 D.iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 02.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3588, Karar No: 2018/4852, Tarih: 03.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3588 E.  ,  2018/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2017 gün ve 2016/237 Esas, 2017/285 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen beyanları, olayı ilk anlattığı tanık...’un mağdurenin bu olayı kendisine anlatmadan önce de iki arkadaşına benzer isnatlarda bulunduğunu, çocukların bu tür şeyleri yapacak öğrenciler olmadığını anlatması, sınıf öğretmeni...’in mağdurenin olayları abartarak anlattığını, okulda yalan söylediğinden bahsedildiğini söylemesi, adli rapor içeriğinde anal bölgede bir bulgunun tespit edilememesi, annesinin mağdureyi doğrulamaması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin sübuta yönelik delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurduğu mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 19.12.2017 gün ve 2017/2952 Esas, 2017/2469 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre tutuklu sanık ...’nın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi hususunun mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 03.07.2018 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Kanıtları değerlendirme ve maddi gerçeği belirleme yetkisinin, sözlü duruşma yapan ve kanıtlarla doğrudan temas eden yerel ve istinaf mahkemelerinin olanak ve yetkilerinde olması, Yargıtay'ın inceleme yetkisinin hukuki denetimle sınırlı bulunması, bozma kararında bu yetkinin aşılarak CMK'nun 288 ve 294. maddelerine aykırı biçimde maddi vakanın ve mahkemenin takdir yetkisinin denetlenmesi, bunun yanında içeriğine göre bozma nedeni olarak kanıtların takdirinin hatalı olması gösterildiği halde hukuksal sebep kısmına gelindiğinde gerekçe noksanlığında söz edilerek ve dayanak olarak CMK'nın 230/1-b ve 289/1-g maddeleri yazılarak çelişkiye düşülmesi, ayrıca oylamanın (Yargıtay'ın maddi meseleyi inceleme yetkinin olup olmadığı ve sübut konusunda ayrı oylama yapılarak azınlığa esas hakkında oy verme imkanı verilmesi gerekirdi) CMK'nın 224 ve 229.maddelerine aykırı olması nedenleriyle, anılan bozma kararının hukuka aykırı olduğu kanaatine vardığımızdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/10623, Karar No: 2019/6263, Tarih: 25.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10623 E.  ,  2019/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden ve sanığın cezasında silah vasfındaki döner bıçağı nedeniyle arttırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi yerine, 86/3-a olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden; ve yine sanığın mağdura döner bıçağı ile saldırması sonrasında, olaya hemen müdahale eden polislerin yanında mağdura yumruk vurarak darp etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığın tamamlanmış silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nin 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.