muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9329, Karar No: 2023/6882, Tarih: 30.10.2023

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı (Mağdureler ... ve Mina'ya Karşı) Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurelerin yaşları itibariyle zaman kavramlarının tam anlamıyla gelişmiş olmadığının anlaşıldığı, eylemlerin ne kadar sürdüğü konusunda çelişkiler bulunduğu, bu nedenle eylem sürelerinin net bir şekilde belirlenemediği, kıyafet üzerinden dokunma ve öpmeden ibaret eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak ilk derece mahkemesince hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/664 Esas, 2023/696 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13618, Karar No: 2018/1184, Tarih: 19.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/13618 E.  ,  2018/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 29.03.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin mirasbırakanı ...’ın 11.06.2012'de vefat ettiğini, mirasbırakanın ölüm tarihinde terekesinin borca batık olduğunu ileri sürerek mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile muris ...’ın ölüm tarihi itibariyle terekesinin borca batık olması nedeniyle mirasın hükmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 18.06.2015 tarihli, 2014/2161-6834 E-K sayılı ilamıyla “... murisin temsilcisi olduğu limited şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan temsilcisi olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Bu durumda, bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin “yasal temsilcisi” olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, değil ise murisin ölüm tarihi itibarıyla tespit edilen terekesi aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekir” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmemiştir. Murisin ... Vergi Dairesine, ... Vergi Dairesine ve ... Vergi Dairesine olan borçlar, mirasbırakanın şahsi vergi borcu değil, ortağı ve müdürü olduğu şirketlerin vergi borcu olduğunun anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.7.1998 tarihli 4369 sayılı Yasayla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Şu halde açıklanan yasal hükümler gereğince, mirasbırakanın; “ortağı” olduğu limitet şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak “koyduğu sermaye hissesi oranında” doğrudan doğruya sorumluğu söz konusudur. Mirasbırakanın yasal mirasçısı olan davacılar hakkında, amme alacaklısı tarafından henüz takibe geçilmemiş olması, yasal mirasçıların borç tehdidi altında olmadıkları anlamına gelmez. Öyleyse, bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle; mirasbırakanın, “ortağı” olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve mirasbırakanın şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi; amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise; bu halde davacıların borca batıklığın tespiti istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi; değil ise, mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla tespit edilen terekesi aktifinin, borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece bozma ilamına uygun olarak araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7880, Karar No: 2013/11632, Tarih: 21.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/7880 E.  ,  2013/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müsaderesine karar verilen fındık ağaçları ve çitin değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince karara “müsaderesine karar verilen fındık ağaçları ve çitin değeri üzerinden 550,-lira nispi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine “cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5117, Karar No: 2024/194, Tarih: 09.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/5117 E.  ,  2024/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/124 E., 2021/374 K.

SUÇ : Niteliki yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve silahla tehdit suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/613 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (2). Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli ve 2018/7117 Esas, 2019/9662 Karar sayılı kararı ile;

"Müşteki Abdullah İlkbahat’ın aşamalarda inşaat alanında bulunan playwood tahtalarını araca yükleyen sanığa müdahale etmek isteyince sanığın silahını çıkartıp kendisine hitaben ‘‘ sakın sesini çıkarma ‘‘ dediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturabileceği ve bu durumda delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla esas hakkında karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı üzerine Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/124 Esas, 2021/374 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasınn (a), (c), (h) bentleri, 168 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

1. Sabıkalı olduğu için ceza verildiğine, cezanın yeniden ele alınarak bozulmasına,

2. Vesaire,

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

1. Yeterli delil toplanmadan karar verilmesine, cezanın alt sınırdan düzenlenmemesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

1. Sabıkalı olduğu için ceza verildiğine, cezanın yeniden ele alınarak bozulmasına,

2. Vesaire,

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

1. Yeterli delil toplanmadan karar verilmesine, cezanın alt sınırdan düzenlenmemesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre, İstanbul ili Çatalça ilçesi ... Mahallesi Ayaz Sokak'ta bulunan bulunan ... isimli inşaat şirketine ait şantiyede kalıp ustası olarak çalışan mağdur ...'ın geceleri şantiyede kaldığı, şantiyede kalfa olarak çalışan mağdur ...'ın şantiyede olmadığı 13.05.2013 tarihinde saat 05.00 civarında sanık ...'in katılan ...'a ait 70 adet "playwood" tabir edilen kalıp tahtalarını 34 plakalı, beyaz renkli, ... marka minibüse yüklerken mağdur ...'a silahını doğrultarak "sakın sesini çıkarma" dediği ve kalıp tahtalarını minibüse yükleyerek şantiyeden ayrıldığı maddi vakıa olarak kabul edilip sanığın nitelikli yağma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdur ...'ın sanığı canlı olarak teşhis ettiğine ilişkin tutanak, CD inceleme tutanağı ve ekspertiz raporu dosyada mevcuttur.

3. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesi gereğince belirlenen 13 yıl hapis cezasından 168 inci madde gereğince indirim yapılarak bulunan 8 yıl 8 ay hapis cezasından 62 nci madde gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 7 yıl 2 ay 20 gün yerine 6 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası tayini sanık hakkında kazanılmış hak hükümleri uygulanıp sonuç değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

3. Kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/124 Esas, 2021/374 Karar sayılı kararında, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünde (B) ve (C) paragraflarında açıklanan eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20378, Karar No: 2014/16766, Tarih: 30.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/20378 E.  ,  2014/16766 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB-2014/193637

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık K.. T..’in, anılan Kanun’un 13/3 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin (BAKIRKÖY) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2009 tarihli ve 2008/779 esas 2009/20 sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Bakırköy Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/3 maddesine aykırı davranmaktan 400 Türk lirası adli para cezası verilmiş ise de; suç tarihi olan 25/01/2008 tarihinde söz konusu cezanın alt sınırının 450 Türk lirası adli para cezası olup bu cezadan da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında sonuç adli para cezası olarak 375 Türk lirası adli para cezası verilmesi gerekirken sanığın aleyhine olacak şekilde 400 Türk lirası adli para cezası verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.05.2014 gün ve 34231 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 30.05.2014 gün ve KYB/2014-193637 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2009 tarih, 2008/779 esas, 2009/20 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), anılan hükmün 4/d fıkrası uyarınca; hükümlü hakkında 6136 sayılı yasanın 13/3 maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen “25 gün” ibaresinin “450 TL” ile , TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen “20 gün” ibaresinin “375 TL” ibaresiyle değiştirilmesine ve hükmedilen 20 gün adli para cezasının 400 TL ye çevrilmesine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36388, Karar No: 2013/3819, Tarih: 29.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/36388 E.  ,  2013/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın aşamalarda tutarlılık gösteren beyanları, tanık ifadeleri ile adli rapordan katılanın, sanığın eylemi sonucu dişinin kırıldığı anlaşılmakla, Adli Tıp Kurumunun kiriterlerine göre diş kayıplarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği göz önüne alınarak yeniden katılan hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasının gerekmesi,

2) Sanığın bulunduğu kurumda şoför olarak görev yaptığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nin 86/3-d maddesinin uygulama gerekçesinin karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1181, Karar No: 2021/4709, Tarih: 23.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1181 E.  ,  2021/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 13.08.2009-23.01.2012 tarihleri arasında davalı şirketler nezdinde çalıştığını, fazla mesai yapmasına ve ulusal bayram genel tatil günlerinde de çalışmasına rağmen yasal olarak ödenmesi gereken karşılıklarının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak fesih edildiğini, davalıya gönderdiği ihtarnameye rağmen alacakların ödenmemesi nedeniyle temerrüde düştüğünü ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ödenmeyen ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, dava konusu yapılan alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının Kurtoğlu şirketinde çalışmasının bulunmadığını, asgari ücretle çalıştığını, 13.08.2010 tarihinden itibaren A- Turan şirketinde çalışmakta iken izinsiz ve mazeretsiz iş yerini terk ettiğini, fazla mesai yapmadığını, yol yapım inşaatı işi yapmaları nedeniyle kış aylarında fazla çalışma yapılmadığını, davacının da yıllık izinlerini kış aylarında kullandığını, ödenmeyen herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkındaki 11.06.2013 tarihli ilk karar, davalının temyiz başvurusu üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 13.03.2014 tarih, 2013/27107 esas 2014/5765 karar sayılı ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili ile davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili ile davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; mahkemenin 11.06.2013 tarihli ilk kararında, kıdem tazminatı haricindeki tüm alacak kalemlerinin temerrüt tarihi olarak tespit edilen “12.03.2012 tarihinden itibaren yasal faiz veya banka mevduat faiz oranı ile birlikte tahsiline” karar verilmiştir. Bu husus bozma kapsamı dışında kalmış olmasına rağmen mahkemenin temerrüt tarihini bu kez, bozma ilamına ve dosya kapsamına aykırı olacak şekilde “12.02.2012” olarak belirlemesi, usul ve kanuna aykırı olup hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında 3,4,5,6,7 bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak, yerine aynı bentler olarak;

“3-Davanın yıllık izin ücreti alacağı açısından davanın kısmen kabulü kısmen reddine; Net 477,82 TL'nin temerrüt tarihi olan 12.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

4-Davanın ücret alacağı açısından kısmen kabulü kısmen reddi ile; Net 663,90 TL'nin; temerrüt tarihi olan 12.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

5-Davanın fazla çalışma ücreti alacağı açısından kısmen kabulü kısmen reddi ile; 27.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktar üzerinden Net 6.045,90 TL'nin; temerrüt tarihi olan 12.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

6-Davanın ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı açısından kısmen kabulü kısmen reddi ile; 27.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktar üzerinden Net 235,90 TL'nin; temerrüt tarihi olan 12.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

6-Davanın ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı açısından kısmen kabulü kısmen reddi ile; 27.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktar üzerinden Net 235,90 TL'nin; temerrüt tarihi olan 12.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

7-Davanın hafta tatil ücreti alacağı açısından kısmen kabulü kısmen reddi ile; 27.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktar üzerinden Net 1.287,30 TL'nin; temerrüt tarihi olan 12.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine 23.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.