muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20624, Karar No: 2013/21165, Tarih: 08.10.2013

Dinlenen davacı tanığı, işe giriş ve çıkışlarda kullanılan kartların arkalı ve önlü olmak üzere iki işçi tarafından kullanıldığını, kartların işyerinde cihazın yanında muhafaza edildiğini, kartlı giriş ve çıkışlarda yaşanan sıkıntıların giderilmesi için kendisinin de müracaat ettiğini, ancak çözüm bulunmadığını, davacının iddia edilen tarihlerde devamsızlığı olmadığını beyan etmiştir.

Yukarıda ayrıntılı incelendiği üzere, işyeri kaydına göre davacının 09.08.2006 tarihinden sonra işe gelmediği bilgisi kayıtlı olup, işçi konuyla ilgili işverene sunduğu savunmasında kartlı sistemin işleyişiyle alakalı herhangi bir problemden bahsetmemiş olup, aksine devamsızlığa konu tarihlerde ücretsiz izinli sayılmasını talep etmiştir. Ayrıca, işyeri yetkililerince çeşitli defalar telefonla aranarak kendisinden belge istendiği yönündeki beyanıyla da, davalı işverenin işçiye telefonla ulaşarak durum hakkında bilgi istendiği iddiası da doğrulanmaktadır. Davacı, Mahkeme huzurunda alınan ilk beyanında, kartlı sistemin işleyişinden kaynaklı problemlerden bahsetmesine rağmen, bozma sonrası alınan beyanında ise bu kez kartının saklandığını ve bu sebeple kullanamadığını beyan ederek çelişkili açıklamalarda bulunmuştur. Anılan çelişkili durum karşısında, davacı tanığının beyanının inandırıcılığı da şüpheli hale gelmiştir. Mahkemece anılan çelişkilerin nazara alınmaması hatalıdır. Hal böyleyken, davacının devamsızlık yaptığı kanaati hasıl olmaktadır.

Diğer taraftan, bozma kararı doğrultusunda, dosya arasına alınan, davacının daha önce aynı konuda açtığı ve takipsizlik sebepiyle açılmamış sayılmasına karar verilen Bursa 4. İş Mahkemesi'nin 2007/428 esas sayılı dava dosyası ekinde bulunan, davacının işyeri şahsi sicil dosyasının incelenmesinden; fesihten önceki tarihlerde, davacıya izinsiz olarak işyerini terk, mazeretsiz işe gelmeme ve sair sebeplerden disiplin kurulu kararıyla uyarı ve ücret kesim cezalarının verildiği anlaşılmaktadır. Daha da önemlisi, bir kısım disiplin kurulu kararlarında "işçinin psikolojik rahatsızlıklarının olduğu ve kendisine hayali düşmanlar edinerek kendisini korumak için mücadele verdiği", "konuşmasından hal ve hareketlerinden ruh sağlığının iyice bozulduğu kanaatinin hasıl olduğu", "Kurulumuzca kendisinin hasta olduğu ve tedavi görmesi gerektiği tavsiye edilmiştir. Kendisi de hasta olduğunu kabul etmekte ve tedavi göreceğini ifade etmektedir" şeklinde bilgilerin yer aldığı, davacıya önceki tarihlerde anılan durumuna işaret edilerek dinlenmesi ve tedavi görmesi için ücretsiz izin verildiği, ilaveten davacının stress ve buna bağlı durumları göstererek tedavi gördüğüne ilişkin işverene sunduğu dilekçelerin mevcut olduğu görülmektedir. Bu durum davacının ruh sağlığıyla alakalı bir hastalığı olup olmadığı ve dolayısıyla fiil ehliyetine sahip olup olmadığı hususlarında şüphe uyandırmaktadır. Mahkemece bu yön üzerinde durulmaması da hatalıdır.

Anılan sebeplerle, öncelikle davacının tedavi gördüğü sağlık kurumlarının araştırılarak, tüm tedavi evraklarının celp edildikten sonra, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınmasıyla, davacının fiil ehliyetine etki edecek ruhsal hastalığı bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa ne şekilde etki ettiği ve hangi tarihte hastalığa yakalandığı, özellikle 09.08.2006 tarihi itibariyle ayırt etme gücüne sahip olup olmadığı belirlenmeli, neticeye göre vesayet altına alınmasını gerektirir bir durum varlığı tespit edildiğinde gerekli işlemler de yerine getirilerek davaya devam edilmeli, davacının işyerini terk eyleminin iradi olup olmadığı üzerinde durularak bir sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5504, Karar No: 2011/9039, Tarih: 21.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5504 E.  ,  2011/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 261 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 30 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşfen saptanan kıyı kenar çizgisine göre davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; özellikle 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 12.maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile de 3402 sayılı Yasa'ya "Bu kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiş olup, 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi gerekli ise de; anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Bilindiği üzere; 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez. Henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer ve kazanılmış hakkında ayrıcalığını oluşturur.

Öyle ise; mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birliştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davanın kabulüne karar  verilmiş olması doğrudur. Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde, reddine.

Ancak, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde; "... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği, 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu”hükmü öngörülmüştür.

O halde; 6099 sayılı yasa hükümleri gözetildiğinde, yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

O halde; 6099 sayılı yasa hükümleri gözetildiğinde, yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.09.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12324, Karar No: 2011/21889, Tarih: 10.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/12324 E.  ,  2011/21889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Bergama Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2006 gün ve 2005/210 Esas, 2006/6 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... ... Ortaokulu müdürü olan sanığın, okul ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kendisine tevdi edilen ve harcama belgeleri bulunmayan kantin gelirini amacı doğrultusunda sarfetmeyerek uhdesinde bulundurmasının okulun banka hesap kayıtları ile basit bir araştırma sonucu ortaya çıkartılması ve zimmetin ortaya çıkmasını engellemek için herhangi bir eyleminin mevcut olmaması nazara alındığında basit zimmet suçunu, keza okul koruma derneği parasını temellük etmesinin de yasal tevdi bulunmaması sebebiyle emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı ancak bu suçlar için 765 sayılı TCK.nun 202/1. ve 508. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/3-4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 15 ve 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 19/08/1996 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 10/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5766, Karar No: 2018/9713, Tarih: 02.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5766 E.  ,  2018/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın talimat ile alınan savunmasında adresini "..." olarak bildirdiği, bilinen son adresi olması nedeniyle Tebligat Kanununun 10. maddesine göre gerekçeli kararın bu adrese tebliğe çıkarılması gerekirken MERNİS adresine tebligat çıkarılması ve ayrıca çıkarılan bu tebligatın da usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa kalemde yapılan tebliğin geçerli tebliğ tarihi olarak kabul edilerek, süresinde yapılan temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık ...’un aşamalarda atılı suçlamaları reddettiği, sanığın atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği bu nedenle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10495, Karar No: 2012/12809, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10495 E.  ,  2012/12809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : -Sanık ...'un beraatına dair,

: 2-Sanık ...'un ;a) 2005 ve 2006 takvim yıllarında ait sahte fatura düzenlemek suçundan beraatına,

b) 2004 takvim yılı ait tarihinde sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 80 ve 59. maddeleri gereğince 2 Yıl 5 Ay 5 Gün hapis,

1-Katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, suçlarından verilen beraat kararı ile diğer sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanık ... tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yılarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-Sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yılarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanığın, “2005 ve 2006 takvim yıllarında da sahte fatura düzenlemek” suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında sanık atılı suçu kabul etmeyerek tamzim olunan faturalarda imzasının olmadığını, 2005 yılı içinde şirketi devrettiğini, herhangi bir ilgisi kalmadığını savunması, hesap uzman yardımcısı ... tarafından dinlenen ...'nın, tam tarihlerini hatırlayamamakla birlikte 2006 yılı başından yaz ayları sonuna kadar mükellef şirkette çalıştığını, gelen telefonlara baktığını, arayan kişileri not aldığını ve ...'a bildirdiğini, çalıştığı dönemde şirketin tüm işlerini tamamen ...'un yürüttüğünü ifade etmesi, beraat kararı onanmak suretiyle kesinleşen diğer sanık ...'un hesap uzman yardımcısına verdiği beyanında, ...'un şirket hisselerini devrettiğini anlaşmazlığa düştükleri Şubat 2006'dan sonra öğrendiğini, devir yaptığı ...adında birisini tanımadığını, vekaletnamede fotokopis yer alan ...adına düzenlenmiş kimlikteki fotoğrafın, ...'un arkadaşına ait olduğunu, kimlik bilgileri ...'e ait olsa dahi fotoğraftaki şahsın boyacılık ve fayans işi yapan ve Marmaris'e yerleşen ...'a ait olduğunu açıklaması, Maliye Bakanlığı Hesap Uzmanları Kurulu tarafından 30.04.2009 tarihinde “sahte belgelerle Noterde ve Ticaret sicilinde işlem yapılması, sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi düzenlenmesi" eylemlerinden suç duyurusu raporunun düzenlenmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, bir süreliğine mükellef şirkette çalıştığı anlaşılan ... ve şirketin muhasebe işlerini yürüten diğer sanık ...'un tanık sıfatıyla dinlenerek şirketi fiilen kimin yönettiği, ticari ilişkilerde şirket adına kimin muhatap alındığının ve faturaları kimin ya da kimlerin düzenlediğinin ve bu konularda sanığın talimatı olup olmadığının, sanığın hissesini devretmesine rağmen şirkette fiili idaresini devam ettirip ettirmediğinin sorulması, beyannamelerin kim tarafından verildiğinin, defter tasdiklerinin kim tarafından yaptırıldığının, 2005 yılında bastırılan fatura ve sevk irsaliyelerini kimin bastırdığının ve teslim aldığının, sanığın yaptığı hisse devrine ilişkin yapılan suç duyurusunun akıbetinin, sanığın ve şirketin banka hesaplarının ve şirketin oda kayıtlarının araştırılması, adına fatura düzenlenenler ile sanığın şirketine fatura düzenleyenler dinlenerek kiminle ticari ilişkide bulunduklarının sorularak tespitinden sonra toplanacak delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine faturaların başkasına da düzenletilebileceği ayrıca 2005 yılına ait bazı fatura bilgi ve belgelerininde dosyada bulunduğu gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- Hükümde uygulama maddesinin 5728 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi 231 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi yerine aynı Yasanın 359/b-2 olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2015/2520, Karar No: 2015/5254, Tarih: 08.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2520 E.  ,  2015/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/33337

Beyandan sonra mal ve kazanç artışını bildirmemek suçundan kabahatli C.. M..’un, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesi gereğince 10 güne kadar disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair Bandırma İcra Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2013/875 esas, 2013/1947 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2014 tarihli ve 2014/97 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 22/01/2015 gün ve 5301 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2015 gün ve KYB.2015-33337 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, itiraz eden C.. M..’un Bandırma 1. İcra Dairesinin 2012/412 esas sayılı dosyasında, 06/03/2012 tarihinde mal beyanında bulunduğu, G...l Kereste işletmesi tarafından yazılan 12/04/2014 tarihli yazıda asgari ücretle maaş alan borçlunun maaşının 1/4' ünün kesileceğinin belirtildiği, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır” hükmüne göre, icra mahkemesince sanığın gelirinde artış bulunup bulunmadığı, mal beyanında bulunmasının makbul sebebinin olup olmadığının araştırılmasına imkan tanınmadan tazyik hapsi cezasına yönelik itirazın yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden delil takdiri yapılarak karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14071, Karar No: 2024/9965, Tarih: 02.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14071 E.  ,  2024/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1889 E., 2021/2362 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Hakkında

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2020/1889 Esas, 2021/2362 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasından hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmından "eşit olarak tahsili ile hazineye irad kaydedilmesine,” ilişkin kısım çıkartılarak, hüküm fıkrasına "sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II.Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Hakkında

II.Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Hakkında

Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.02.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2020/1889 Esas, 2021/2362 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2024 tarihinde karar verildi.