muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14473, Karar No: 2013/3382, Tarih: 28.03.2013

.) yararlanılarak kadastro paftası üzerinde nereye isabet ettiği duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması; çekişmeli taşınmaz ya da başka bir parsel içerisinde kalıp kalmadığının orman kadastro çalışma tutanaklarından da yararlanmak suretiyle belirlenmesi; orman ve fen bilirkişiden keşfi ve uygulamayı gösterir krokili rapor alınması; ceza dosyasının halefiyet yoluyla davalı yönünden H.U.M.K.'nun 237. maddesine göre kesin hüküm olacağının düşünülmesi; bundan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu Arpadere Köyü 101 ada 93 nolu parselin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında ceza davasına konu olan taşınmazın dava konusu 101 ada 93 sayılı parsel sınırları içerisinde değil, 101 ada 2 nolu orman parseli içerisinde kaldığı, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu sırasında ceza davalarının gözetilerek sözü edilen mahkeme kararına konu olan yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tesbit ve tescil edilen 101 ada 2 sayılı parselin sınırları içerisine alındığı, bu durumun orman parselinin edinme sebebi sütunun- da açıklandığı, çekişmeli taşınmazın, üzerinde 40 - 50 yıllık incir ağaçları ile 50 - 80 yaşlarında zeytin ağaçları olan tarım arazisi niteliğinde bulunduğu saptanarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28.03.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/718, Karar No: 2017/7421, Tarih: 10.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/718 E.  ,  2017/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14/02/2010 tarihli yakalama tutanağına göre, sanığın temyiz dışı ... ile 3 okul ve bir caminin bahçesinden çalmış oldukları 15 adet muslukla beraber yakalanmaları sonrasında, kolluk görevlilerinin yaptığı araştırma ile çalınan yerlerin tespit edildiği, sanığın yakalandığında 09/02/2010 tarihinde gerçekleştirdiği hırsızlık olayı ile ilgili de, çalmış oldukları 12 adet musluğu ...'ya 12 TL karşılığında sattıklarını beyan ederek bu muslukların iadesini sağlamış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden suça sürüklenen çocuğun, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanık hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13927, Karar No: 2014/5389, Tarih: 27.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13927 E.  ,  2014/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden sanığa verilen cezadan aynı maddeyle yazılı şekilde indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9926, Karar No: 2015/441, Tarih: 26.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/9926 E.  ,  2015/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 01/04/2014

Numarası : 2012/591-2014/244

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili davacının 01.02.2007-18.07.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı iş sözleşmesinin haklı feshedildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece tespit edilen 1 adet telefon hırsızlığı nedeniyle başlatılan soruşturma neticesinde; işyerinde-mağazada olmayan birçok ürününün stoklarda var gibi gösterildiği, envanterlerden sonra kontrol sayımlarını personelin yaptığı ve olmayan ürünleri var gösterdikleri, olayda davacının kastı bulunmadığı, durumu fark etmeyişinin yöneticilik zaafından kaynaklandığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar vermiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi, sayım görevini usulüne uygun olarak yapmaması sonucu satılan ürün ile depodaki ürünlerin sayısının birbirini tutmaması, ürünlerin çalındığının tespit edilememesi sonucu işverenin zarara uğratılması nedeniyle yapılan soruşturma neticesinde iş sözleşmesi disiplin kurulu kararı ile feshedilmiştir. Davacı denetim yönünden zaafının bulunduğunu savunmasında kabul etmiştir.

Davacının görevini ihmali sonucu işyerinde 19 telefon ve 67.676,72 TL açık çıktığı sabit olup davacı zarar miktarına karşı itirazda bulunmamıştır. Somut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının görevini ihmal etmesi nedeniyle kasada açık meydana geldiği, işveren feshinin haklı olduğu, kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacının görevini ihmali sonucu işyerinde 19 telefon ve 67.676,72 TL açık çıktığı sabit olup davacı zarar miktarına karşı itirazda bulunmamıştır. Somut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının görevini ihmal etmesi nedeniyle kasada açık meydana geldiği, işveren feshinin haklı olduğu, kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/173, Karar No: 2023/1100, Tarih: 19.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/173 E.  ,  2023/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/547 E., 2022/636 K.

DAVA TARİHİ : 17.08.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren Şirketlerin işçisi olarak çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini ve ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ayrıca davacının ücretine her altı aylık dönemde %4 oranında ücret zammı yapılması gerektiğini; ancak davacının ücretine 01.01.2019 tarihinden itibaren sadece %4 oranında ücret zammı yapıldığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile dava konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını; ayrıca toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 oranında ücret zammının da uygulandığını, talep edilen faiz başlangıç tarihlerini ve faiz türünü de kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ve davalı İdare arasındaki ... ... sözleşmesine ve toplanan kanıtlar ile aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 31.05.2022 tarihli ilâmı ile; 01.01.2021 tarihi ve sonrası için ücret farkının hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 dönemini kapsayan toplu ... sözleşmesinin “Ücret Zammı” başlıklı 33 üncü maddesi doğrultusunda işlem yapıldığı, gerek arabuluculuk başvuru tarihinde gerek dava tarihinde bu toplu ... sözleşmesi henüz mevcut olmadığından, bu döneme ait ücret farkı hesaplanırken henüz imzalanmamış bir toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zammının uygulanamayacağı, ikramiye alacağı talebine en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi yerine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilâmı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilâmı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; 2021 yılı da dâhil olmak üzere dava konusu taleplerin arabuluculuk aşaması değil davanın açılış tarihine kadar olan dönem için hesaplanması gerektiğini, İlk Derece Mahkemesince taleplerin arabuluculuk son oturum tutanak tarihine kadar hesaplanmak suretiyle verilen kısmen kabul kararının doğru olmadığını, müvekkili işçinin yevmiyesinin eksik tespit edildiğini, bilirkişi raporunun hesap tablosu üzerinde İlk Derece Mahkemesince resen değişiklik yapılarak ek rapor alınmaksızın ve taraflara beyan için süre verilmeksizin hüküm kurulduğunu, hükme esas alınan değişik tabloda hesaplamanın ne suretle ve hangi tarihe kadar yapıldığına ilişkin bir açıklık bulunmadığını, Mahkemece resen hesaplanan, dosyada bulunmayan ve taraflara açıkça tebliğ edilmeyen bir hesap tablosu üzerinden karar verilmesinin usule ve hukuka aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince davacı işçi aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve hukuki dinlenilme ile işçi lehine yorum ilkeleri gözetilmeksizin hüküm kurulmasının hukuk devleti ilkesinin özüne aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; toplu ... sözleşmesi gereği ödeme yapıldığından davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını, davacı işçi yararına hem toplu ... sözleşmesi hem de ... ... sözleşmesinden doğan alacak talebinin kabulü kararının hukuka aykırı olduğunu, davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, ayrıca İlk Derece Mahkemesi kararında hükmedilen alacak kalemlerinin faiz türleri ve miktarlarının da yanlış hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret farkının hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zammının dikkate alınıp alınamayacağı ile ikramiye alacağına yürütülen faiz noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında özellikle temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15454, Karar No: 2008/4583, Tarih: 02.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15454 E.  ,  2008/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu tescili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı fazla istemin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve ... dışındaki davalılar tarafından avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalı ... Ltd Şti’nin yüklenici, diğer davalıların arsa sahibi olduğunu, yüklenicinin arsa sahipleri ile aralarındaki inşaat sözleşmesi gereğince hissesine düşen 21 ve 22 numaralı bağımsız bölüm olan işyerlerini kendilerine sattığını, inşaatın bitme aşamasına gelmiş olmasına rağmen davalıların taşınmazların tapuda devrine yanaşmadıklarını ileri sürerek, tapu kaydının iptaliyle adlarına tesciline karar verilmesini istemişler; bilahare 18.3.2004 tarihinde verdikleri ıslah dilekçesi ile de arsa sahiplerinin anılan işyerlerini üçüncü şahsa sattıklarından bahisle rayiç değerlerinin müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılardan yüklenici ... Ltd.Şti davayı kabul etmiş, diğer davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak tapu iptali talebinin reddine, satışa konu işyerlerinin dava tarihi itibariyle toplam değeri olan 8.000.00 YTL‘nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm,davacılar ile davalı ... Ltd Şti’nin dışındaki davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı ... Ltd Şti’nin dışındaki davalıların diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar ile davalılardan arsa sahipleri ... arasında sözleşme ilişkisi yoktur.Bu davalıların davacılara karşı sebepsiz zenginleşmesinden de söz edilemez. Bu davalıların sebepsiz zenginleşmesi mevcut ise bundan ... sorumluluğu davacılara değil, kendi akidi olan diğer davalı yükleniciye karşıdır. Hal böyle olunca davalılar arsa sahipleri ..., hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının tüm, temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davalılar ..., yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 399.20 YTL. kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 2.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1197, Karar No: 2015/3382, Tarih: 27.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1197 E.  ,  2015/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2014 tarih ve 2014/364682 sayılı yazısı ile;

Görevi yaptırmamak için direnme, terör örgütünün propagandası ve kanuna aykırı gösteri yapma suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, 6526 sayılı Kanun ile değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince yargılama yapma görevi Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu kanaatiyle dosyanın çocuk ağır ceza mahkemesi sıfatıyla görevli ve yetkili Mardin Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Mardin Çocuk Mahkemesinin 29.05.2014 tarihli ve 2013/377 esas, 2014/325 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2014 tarihli ve 2014/660 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 6526 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, ''Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.148), irtikap (m.250/1 ve 2), resmi belgede sahtecilik (m.204/2), nitelikli dolandırıcılık (m.158), hileli iflas (m.161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci bölümünde tanımlanan suçlar (318, 319, 324, 325 ve 332. maddeler hariç) ve 12.04.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay'ın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askeri mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır.'' 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde; ''Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar." ve anılan Kanunun geçici madde 1/3. maddesinde, "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Mardin Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmakla, itirazın reddi yerine Mardin Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 27.10.2014 gün ve 94660652-105-47-7797-2014-18323/63301 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

I) Olay :