muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5095, Karar No: 2016/4510, Tarih: 09.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/5095 E.  ,  2016/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar 02/03/2015 tarihinde haciz ve tahliye istekli olarak başlatmış oldukları icra takip talepnamesinde, 05/08/2014 tarihli yazılı tahliye taahhütnamesine dayanmışlardır. İcra müdürlüğünce düzenlenen 10/03/2015 günlü 3600 TL kira alacağının tahsili için 13 örnek nolu, otuz gün süreli ödeme emri 17/03/2015 tarihinde davalıya tebliğ edilmiştir. Davalı itiraz süresi geçtikten sonra 26/03/2015 tarihinde icra takibine kira borcunun bulunmadığından bahisle itiraz etmiş, davacılar takibe yapılan itirazın haksız olduğu iddasıyla itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına, taşınmazın tahliyesine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece takip talepnamesine dayanak yapılan Sivas 2. Noterliğince 05/08/2014 tarihinde tanzim edilen ve 01/02/2015 tarihinde kiralananı boşatma vaadini içeren taahhütnamenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir. Mahkemece yapılan nitelendirmede davanın, yazılı taahhüde dayalı olarak başlatılan tahliye istekli icra takibi olduğu kabul edildiğinden davacıların icra takibi başlatmaları üzerine, İcra Dairesi tarafından İ.İ.K'nun 272 ve 273. maddeleri gereğince, yazılı sözleşme ile kiralanan taşınmazın kira süresinin bitmesi durumunda düzenlenmesi gerekli kiralananın 15 gün içerisinde tahliye ve teslimine ilişkin 14 nolu örnek tahliye emrinin davalıya tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bu durumda davalıya tahliye emri gönderilmeden tahliye isteyemeyeceğinden Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5771, Karar No: 2019/16975, Tarih: 04.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5771 E.  ,  2019/16975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ...E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 16.06.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11594, Karar No: 2012/33955, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11594 E.  ,  2012/33955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında, hazineye ait taşınmaza restaurant, amfi tiyatro, futbol ve voleybol sahaları, çocuk oyun alanları, tenis kortu, tuvalet, depo, bar, trafo ve şezlong alanları yapmak suretiyle tecavüz ettiklerinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanıkların tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14254, Karar No: 2014/18114, Tarih: 05.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14254 E.  ,  2014/18114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi ... ile 19.03.2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18209, Karar No: 2016/10874, Tarih: 22.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/18209 E.  ,  2016/10874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I.Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın anlatımı, 31/03/2013 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı, olay yeri krokisi, fotoğraflar ile fotoğrafların yer aldığı CD ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların katılana ait küçükbaş hayvanları, ikametinin eklentisi niteliğinde olmayan ağıldan çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin vasfına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

II.Sanıklar hakkında konut dokunulmalığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılana ait ikamet ile hayvanların çalındığı ağıl arasından yol geçtiği, ağılın katılana ait konutun eklentisi niteliğinde bulunmadığının ve işyeri niteliğinde olmadığının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağının gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a) Gerekçeli karar başlığında, suç adının konut dokunulmazlğının ihlali yazmasına karşın, gerekçe kısmı ile hüküm fıkrasında işyeri dokunulmazlığının ihlali şeklinde yazılarak hükümde karışıklık oluşturulması,

b) Suçun birden fazla kişi tarafından işlenmesi nedeni ile TCK.nın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2138, Karar No: 2012/2325, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2138 E.  ,  2012/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; eylemlerin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu olarak kabulüyle mahkûmiyetine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2006 gün ve 2006/36 Esas, 2006/83 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde yer alan cezaların üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık aslî zamanaşımına tâbi oldukları, karar tarihi olan 02.03.2006 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/19056, Karar No: 2024/8914, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19056 E.  ,  2024/8914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/293 E., 2016/362 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın yaşı ve hastalığı nedeniyle ayakta durmasının zor olduğuna, ağaç kesmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, cezanın ertelenmesi, paraya çevrilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının ayrı ayrı uygulanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, 3 adet ağacın kesildiği ve sanığın emvallerin yanında olduğunun görülmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, ormana zarar vermediğini, kurumuş ağaç kestiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sayılan yerde dikiliden yapacak emval veren ağaçların motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/6-1431 Esas, 2013/18 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, eksik hususun infaz aşamasında gözetilebileceği göz önüne alındığında tekerrüre esas alınan ilamların gösterilmemesi hususu bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarıca 10 ay hapis ve 1660 TL adlî para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, adlî para cezası yönünden düzenlenen kesinleştirme şerhlerinin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32834, Karar No: 2015/13938, Tarih: 18.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/32834 E.  ,  2015/13938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içindeki meraya tecavüz suçunun mağduru belediye tüzel kişiliği olup suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen... belediyesi tüzel kişiliğinin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren dava- larında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü uyarınca .. İlçe Belediye Başkanlığına CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.03.2015 gününde oybirliğiyle ka- rar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/310, Karar No: 2010/2506, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/310 E.  ,  2010/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kiracısı olduğu taşınmazın kira bedellerinin ödenmediği gerekçesiyle davalılardan ... tarafından haciz ve tahliye talepli takip başlatıldığını, takibe itiraz etmesi üzerine davalının İcra Hukuk Mahkemesinde itirazın kaldırılması ve mecurun tahliyesi için dava açtığını, davanın kabul edilerek kesinleşmesi üzerine 15.3.2007 tarihinde mecuru tahliye etmek zorunda kaldığını, Mart 2007 kira bedelini ... olması nedeniyle aylık kira bedelinin yarısı olan 650,00 YTL üzerinden davalının sebepsiz zenginleştiğini, ayrıca erken tahliye nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, 1.000 Dolar depozitonun da iade edilmediğini, davalılardan ...’ın kira sözleşmesini vekaleten imzalamış olması nedeniyle kiralayan sıfatının bulunmadığını ileri sürerek, Zeytinburnu 2. İcra Müdürlüğünün 2006/5178 E. sayılı takip dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, daha önce ... olduğu ancak tahliye sonrasına tekabül eden Mart 2007 kira bedelinin yarısı olan 650,00 YTL ile 1.000 Dolar depozitonun davalılardan tahsiline, davalılardan ...’ın icra takibinde haksız ve kötüniyetli olması nedeniyle takip konusu alacağın %40’ı oranında inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., kiralayanın malik olması gerekmediğini, taşınmaza ilişkin kira borçları mevcut olduğundan tahsili için talip başlatıldığını, aidat giderlerinin mevcut olması nedeniyle depozitonun iadesi koşullarının da oluşmadığını savunarak, davanın reddini dilemiş, diğer davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 12.3.2008 tarihli bilirkişi raporu gereğince, davacının erken tahliyesi nedeniyle 8 günlük kira bedeli olan 335,48 YTL ile depozito olarak verilen 1.000 Doların davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.