muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2195, Karar No: 2019/12890, Tarih: 22.10.2019

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/199 Esas ve 2008/159 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1931, Karar No: 2006/2850, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1931 E.  ,  2006/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece HUMK.’nun 409.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

20.11.2003 tarihli oturumda davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gününün kendisine tel ile bildirilmesine ilişkin ara kararı verilmiş ise de, 16.3.2004 tarihli bir sonraki duruşma gününün kendisine bildirildiğine dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmamıştır. Buna rağmen mahkemece bir sonraki celseye davacının gelmediği gözetilerek dosyanın işlemden kaldırılması ve 3 ay içinde yenilenmemesi üzerine de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup usule aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/75, Karar No: 2007/221, Tarih: 30.10.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/4.MD-75 E., 2007/221 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/4.MD-75 E., 2007/221 K.**

**- GÖREVDE KEYFİ MUAMELE**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 83 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık N... B.....'nin görevde keyfi muamele suçundan 765 sayılı TCY.nın 228/1, 35 ve 59, ayrıca 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 1.650 YTL adli para cezası ve 5 ay süreyle kamu hizmetlerinden yasaklılık cezalarıyla cezalandırılmasına, cezalarının ertelenmesine ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.01.2007 gün ve 52-3 sayı ile verilen hüküm sanık müdafileri ve Yargıtay C.savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2007 günlü, "bozma" isteyen tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suç tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı Müsteşarı olan sanık N... B.....'nin, B…

…. İl Milli Eğitim Şube Müdürü iken Mecitözü İlçe Milli Eğitim Şube Müdürlüğüne atanan katılan F....... Ö.....'ü, bu atama işleminin iptal edilmesine ilişkin yargı kararına rağmen görevine fiilen ve hukuken başlatmayarak görevde keyfi davranış suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davası sonunda sanığın bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık müdafileri ve Yargıtay C.savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Yüksek Seçim Kurulu Başkanlığının, 30 Temmuz 2007 tarih ve 26598 sayılı mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanan, aynı tarih ve 739 sayılı kararı ile Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının 30.10.2007 günlü yazısından, sanığın yerel mahkemece hüküm verilmesinden sonra 22 Temmuz 2007 tarihinde gerçekleştirilen 23. Dönem Milletvekilliği seçimleri sonucunda İstanbul Milletvekili seçildiği anlaşılmaktadır.

Milletvekilleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 83. maddesine göre, ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasa'nın 14. maddesinde öngörülen haller dışında, seçimden önce işledikleri ileri sürülen suçlardan dolayı, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kararı olmadıkça yargılanamazlar. Bu dokunulmazlık, yasa yolu denetimi evresini de kapsamaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14. maddesinin kapsamı dışında bulunan görevde keyfi davranış suçuna ilişkin yargılama koşulu hükmün kesinleşmesi öncesinde yasa yolu denetimi sürecinde ortadan kalktığından sanık hakkındaki hükmün bozulmasına, yargılama koşulunun gerçekleşmesi bakımından yapılacak işlemlerin birinci derece yargılamasıyla görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesince yerine getirilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.01.2007 gün ve 52-3 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.10.2007 günü sonuçta tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6607, Karar No: 2021/2092, Tarih: 03.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6607 E.  ,  2021/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

I- 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II- 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

2008 yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden vergi suçu raporunda suça konu faturaların KDV indiriminde kullanıldığının belirtilmesi nedeniyle suç tarihinin 25/01/2009 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte kullanma” suçunun Kanundaki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,03/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1796, Karar No: 2013/3866, Tarih: 07.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1796 E.  ,  2013/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ... vekili dilekçesinde; vasiyetçi ...'un İstanbul 6.Noterliğinin düzenleme şeklindeki vasiyetnamesi ile adına kayıtlı gayrimenkulleri... Valiliği İl Tüzel Kişiliğine bağışladığını, bağışlanan bu taşınmazlardan 212 ada 131 parselde kayıtlı taşınmaz ile ilgili Gaziantep 2.Sulh Hukuk Mahkemesi 2006/1079 Esas numarası ile görülen ortaklığın giderilmesi davası sırasında tapu iptal ve tescil davası açılması için süre verildiğini, belirtilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile vasiyetname doğrultusunda adlarına tescilini dava ve talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, murisin 01.12.1969 tarihinde vefat ettiğini, vasiyetnamenin açılmasının üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçtiğini bu nedenle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; vasiyetnamenin 1964 yılında yapıldığı, murisin 1969 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle davada Türk Kanunu Medenisinin uygulanacağı, olayda hak düşürücü süre yerine zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği, vasiyetnamenin hangi tarihte açıldığına dair bilgi ve belgenin bulunmadığı, ancak vasiyetçinin “vasiyet ettiği kişi ve rakamlardan sonra geriye kalan parası ile Gaziantep ilinde kendi adını taşıyan bir mektep yapılmasını ve mektep ihtiyaçlarının karşılanmasını” vasiyet ettiğini davanın İl Özel İdaresi tarafından açıldığını, 222 Sayılı İlköğretim Kanunun 631/son maddesi uyarınca şehir ve kazalarda ilköğretim okulları için arsayı tedarikin il özel idarelerine ait olduğu, vasiyette taşınmazın okul yeri olarak vasiyet edilmediği, satılarak okul ihtiyaçlarının karşılanmasının istendiği, okulun ilköğretim ya da orta öğrenim olacağının bertilmemiş olduğu, ilköğretim dışındaki okulların Milli Eğitim Müdürlüğünce yaptırıldığı, bu halde davacının aktif dava ehliyetinin tartışmalı olduğu, ayrıca vasiyetnameye aykırı olarak taşınmazın davacı idare adına tescili talep edildiği, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vasiyetnamenin yerine getirilmesi davasıdır. Vasiyetname İstanbul 6.Noterliğinde düzenlenmiştir. Adres olarak ta İstanbul gösterilmiştir. Vasiyetnamenin yerine getirilmesine yönelik davaya mirasbırakanın yerleşim yeri mahkemesinde bakılması gerekir. Bu yetki kesindir. Yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması zorunludur (MK m. 576, HUMK m. 1). Bu davada Hukuk Usulü Muhakemesi Yasası'nın 13.maddesinin uygulanma olanağı yoktur (HGK 17.01.2007 gün ve 2007/2-2, 2007/10 sayılı, HGK 04.10.2006 gün ve 2006/2-538-619 sayılı, Y.2.HD. 27.03.2007 gün, 2937-5017 sayılı kararlar). Mahkemece mirsabırakanın yerleşim yeri konusunda araştırma ve inceleme yapılmadan, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9543, Karar No: 2018/2365, Tarih: 03.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9543 E.  ,  2018/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.11.2015 tarih ve 2014/613-2015/860 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ...vekili ve davalı ... Araç Park ve Turz. Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalılardan ... Tesis A.Ş'ye ait otoparkta diğer davalı ... Araç Park ve Turizm Hizmetleri Ltd. Şti.'nin park ve vale hizmetlerini yürüttüğünü, ... ... isimli AVM'nin otoparkında, müvekkili şirkete ait aracı otopark görevlisine aracı park etmesi için teslim ettiğini, araç park edilirken kaza meydana geldiğini, araçta hasar ve değer kaybı oluştuğunu, hasar bedelinin karşılandığını ancak değer kaybının ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 5.000 TL değer kaybı bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ... Araç Park Ve Turizm Hizmetleri Ltd. Şti. vekili, hasarlanan davacıya ait aracın müvekkil sigortasınca tamir ettirildiğini, ücretinin ödendiğini, müvekkilin değer ve araç mahrumiyetinden kaynaklanan zararı gidereceğine dair herhangi bir taahhüdünün bulunmadığını, müvekkil şirket vale hizmeti gördüğünü, davacının rızası ile aracı teslim aldığını, davacının bu ihtimali bilmesi gerektiğini, müvekkilinin dava konusu tüm sorumluluğu yerine getirdiğini, olay nedeniyle müvekkilin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı ..., kendisine usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Asıl davada davalı ... vekili, husumet itirazlarının olduğunu, ... .. AVM'nin sahibinin ...olduğunu, müvekkille ilgisi olmadığını, davacının aracında meydana gelen tüm hasar bedelinin karşılandığını, davacı tarafa kazadan sonra kiralık araç temin edildiğini, meydana gelen değer kaybı iddiası ile ilgili delil sunulmadığını, yetkili serviste orjinal parçalar kullanılarak tamir gerçekleştiriliğinden değer kaybının bulunmadığını, davacı tarafın aracı sattığı 3. şahsın yeniden aracını bildirdiği bedelin üzerinde satışa sunduğunu beyanla haksız ve mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı ...vekili, oluşan zarardan diğer davalı ... Araç Park ve Turizm Hizmetleri Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ...vekili, oluşan zarardan diğer davalı ... Araç Park ve Turizm Hizmetleri Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; Asıl davada davalı ...nin maliki veya işletmecisi olmadığı, davalı ... Araç ve Park Turizm Hizmetleri Ltd. Şti.’nin kazanın meydana geldiği AVM'de otopark işletmecisi olduğu, gerek araç sahibiyle aralarında kurulan otopark hizmet sözleşmesi gerekse BK. 66. maddesi gereğince adam çalıştıranın sorumluluğu hükümleri gereğince zarardan sorumlu olduğu, birleşen davada davalı ... Yapı Yönetim A.Ş davaya konu kazanın meydana geldiği AVM'nin maliki ve işleteni olduğu, bina içinde binanın kullanımı ve işletilmesinden meydana gelen zararlardan sorumlu olduğu gerekçesiyle asıl davada davalı ... Yönetimi A.Ş'ye yönelik davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, asıl ve birleşen davalarda; diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ...vekili ve davalı ... Araç Park ve Turizm Hiz. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı ...lehine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazları ile davalı ... Araç Park ve Turizm Hizmetleri Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, araçta oluşan değer kaybının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece araçta oluşan değer kaybının belirlenebilmesi amacıyla alınan bilirkişi raporunda, davacının davasını şimdilik 5.000,00 TL üzerinden açtığı ve davacının talebinin makul olduğu değerlendirmesi yapılarak, aracın hasarlı ve hasarsız emsal değerleri konusunda bir değerlendirme yapılmadığı gibi, aracın dava konusu olay dolayısıyla ne kadar değer kaybettiği konusunda yeterli bir inceleme ve hesaplama yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece anılan eksikliklerin giderilebilmesi için yeniden bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı ...nin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; bu davalının, dava konusu değer kaybı tazminatından sorumlu tutulabilmesi için, TBK’nın 69. maddesindeki yapı malikinin sorumluluğunun şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ...nin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; bu davalının, dava konusu değer kaybı tazminatından sorumlu tutulabilmesi için, TBK’nın 69. maddesindeki yapı malikinin sorumluluğunun şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının ve davalı ... Araç Park ve Turizm Hizmetleri Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı ve davalı ... Araç Park ve Turizm Hizmetleri Ltd. Şti. lehine BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı ...yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/767, Karar No: 2016/226, Tarih: 03.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2014/767 E.  ,  2016/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 16.07.2013

Sayısı : 344-380

Sanık ...'ün konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nun 116/4. maddesi uyarınca üç yıl, tehdit suçundan aynı kanunun 106/1 ve 53/1. maddeleri gereğince iki yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.03.2009 gün ve 615-266 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesince 28.03.2013 gün ve 22962-6479 sayı ile;

"1- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın mağdurun evine geldiği ve tartıştıkları, mağdurun sanığın çıkmasını istediği halde evinden çıkmaması üzerine kasabaya giderek jandarmaya haber verdiği ve görevlilerin sanığı mağdurun evinin mutfak bölümünde ayakkabıyla otururken yakaladıkları olayda, atılı suçun sübuta erdiği anlaşılmakla, bu suç yönünden keşif yapılması gerektiğine ilişkin görüşe, tanıklara yapılan açıklamanın yeterli olduğu ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayininde yasal ve yeterli bir gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususalara yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, tekerrüre esas mahkûmiyetleri bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün onanmasına,

2- Tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Sanığın, mağdura tehdit içeren sözleri söylediğine ilişkin, mağdurun eşi olan tanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki çelişkili ve tutarsız beyanı dışında mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraatı yerine cezalandırılmasına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise 16.07.2013 gün ve 344-380 sayı ile;

"Sanığın mağdurun eşini rahatsız etmesi nedeniyle suç tarihinden uzun zaman önce kavga ettikleri, suç tarihinde sanığın geceleyin saat dokuz sıralarında arkadaşının kullandığı araçla alkollü şekilde mağdurun evine geldiği, mağdurun sanığın geldiğini görmesi üzerine 'buradan git, seninle işimiz' yok diyerek sanığı kovalayıp evine girdiği, sanığın 'gitmiyorum, seni tabancayla vururum' diyerek mağduru tehdit ettiği ve rızasına aykırı şekilde evine girip eşini çağırmasını istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine yakasından tutarak aynı şekilde tehdit ettiği, mağdurun ise evinin arka penceresinden çıkarak durumu jandarmaya bildirdiği, jandarma görevlilerinin mağdurun evine geldiklerinde sanığı evde oturur şekilde buldukları, sanığa dışarıya davet ederek, karakola götürüp işlem yaptıkları anlaşılmış ve olayın oluşu bu şekilde kabul edilmiştir.

Sanık tüm savunmalarında kendisini mağdurun çağırdığını, isteğiyle evine gittiğini belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.

Tanık Hakan Ayan; sanık ile mağdurun birlikte eve girdiklerini, ancak tartıştıklarını görmediğini belirtmiştir.

Mağdur kolluk ifadesinde; akşam saat dokuz sıralarında sanığın evinin olduğu yere beyaz renkli araçla geldiğini, onu görünce dışarı çıktığını 'geldiğin gibi git' dediğini, sanığın 'gitmiyorum seni tabanca ile vururum' dediğini, evine girerken sanığın zorla kapıyı aralayıp evin mutfak bölümüne girdiğini, eşini çağırmasını istediğini, eşinin kendisi ile görüşecek bir şeyi olmadığını söylemesi üzerine yakasından tutup ölümle tehdit ettiğini, tehditleri nedeniyle evinin arka penceresinden dışarı atlayarak jandarmaya haber verdiğini, yaklaşık on ay önce sanık ile eşine sarkıntılık etmesi nedeniyle kavga ettiğini belirtmiş, duruşmadaki ifadesinde, o gün alkollü olduğunu, sanığın evine kendi isteğiyle girdiğini ve sadece tartıştıklarını, tehdit olayı olmadığını belirtmiş ve şikâyetinden vazgeçmiştir.

Tanık Özlem Çetin kollukta; saat yirmibir sıralarında evde eşi ile oturdukları sırada araba sesi duyduklarını, eşinin dışarı çıktığını, on dakika sonra geri gelip, sanığın kendisi ile konuşmak istediğini söylediği, ancak evin dışına çıkmadığını, salonda oturduğu sırada eşi ile sanığın mutfağa girdiklerini, eşinin tekrar kendisini çağırdığını, eşinin pencereden atlayarak jandarmaya haber vermeye gittiğini, kendisinin korkusundan dolayı sanığın yanına gittiğini, sanığın kendisine bir şey yapmadığını, bir süre sonra jandarma görevlilerinin geldiğini, on ay önce sanığın kendisini rahatsız ettiğini ve eşi ile kavga ettiklerini, bu nedenle konuşmak istemiş olabileceğini belirtmiş, duruşmada; eşi kapıyı açtığı sırada kendisinin bulunmadığını, yanına gittiğinde eşinin sanığa çık dediğini, hatta eşi kapıya gitmek istediğinde engellediğini, 'çıkarsan seni vururum' gibi sözler söyleyip tehdit ettiğini belirtmiş, çelişki nedeniyle yeniden sorulduğunda, jandarmada korktuğu için tehdit olayını söyleyemediğini, sanığın duruşmaya gelmeyin diyerek tehdit ettiğini belirtmiştir.

Olayla ilgili kolluğun tutanağında, mağdurun karakola gelerek, sanığın evine zorla girip kendisini ölümle tehdit ettiği, evin arka penceresinde atlayarak kaçtığını bildirmesinden bahsedilerek mağdurun evine gidildiğinde sanığın mutfakta oturduğunun görüldüğü ve işlem yapıldığı belirtilmiştir.