muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24569, Karar No: 2015/22941, Tarih: 22.12.2015

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve Avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23165, Karar No: 2012/24945, Tarih: 04.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/23165 E.  ,  2012/24945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4112, Karar No: 2020/4884, Tarih: 18.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/4112 E.  ,  2020/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında limon satışı yapıldığı ve bedelinin müvekkili tarafından ödenmediği iddiası ile müvekkili aleyhine Erdemli İcra Müdürlüğü’nün 2014/3076 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin davalıdan mal almadığını ve davalının satışa ilişkin bir belgeye dayanmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, Erdemli İcra Müdürlüğü’nün 2014/3076 esas sayılı dosyasında yer alan 17.213 TL tutarındaki meblağdan davacının borçlu olmadığının tespitine, söz konusu Erdemli İcra Müdürlüğünün 2014/3076 esas sayılı dosyasındaki takibin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında limon satışının gercekleştiğini, müvekkilinin elinde satışa ilişkin tartı fişi mevcut olduğunu bildirmiş ve tanık deliline dayanmış; temyiz dilekçesinde ise bu tür satışlar için senede bağlanmama konusunda teamül olduğunu ileri sürerek teslim hususunu tanık delili ile ispatlamak istemiş, cevap dilekçesi ve delil listesinde tanık deliline dayandığını belirtmiştir. HMK'nun 203. maddesinde senetle ispat kuralının istisnalarından bir tanesi de işin niteliği ve tarafların durumuna göre senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemlerdir. HMK 203. maddesi hükmüne dayanılarak tanık dinlenebilmesi için teamül unsurunun gerçekleşmesi ve bir çevrede herhangi bir hukuki işlemin devamlı olarak senede bağlanmamasının adet haline gelmesi ve bu hususun zaman içinde herkesçe uyulmak suretiyle istikrarlı bir nitelik kazanmış bulunması ve ayrıca kamuoyunda da bu teamüle inanılmış olması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, limon satımında senede bağlanmama yönünden bir teamül olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus araştırılmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42483, Karar No: 2012/2519, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/42483 E.  ,  2012/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 sayılı kanuna muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddine dair ek kararın hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği, bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 22.08.2008 gün ve 2008/89-2008/406 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,24.01.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/6603, Karar No: 2020/222, Tarih: 15.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6603 E.  ,  2020/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 22.05.2014 tarih ve 2014/25991 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “ sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4594, Karar No: 2012/10463, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4594 E.  ,  2012/10463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçu bildirmeme suçundan sanık ... ...ım ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2007 gün ve 2007/58 Esas, 2007/120 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.10.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdure, Babaeski ilçesinde annesi yanında yaşayan, suç tarihine göre 14 yaş 6 ay 16 günlük olan bir çocuktur. Annesi ile tartışan mağdure arkadaşından gitarını almak için Lüleburgaz'a gitmiştir. Lüleburgaz da iken de telefonda yine annesi ile tartışan mağdure telefonlarını da kapatmıştır. Mağdure daha önce çalıştığı Kipa'daki İcemar isimli işyerine gitmiş, orada işyerinden şefinin arkadaşı olan 24 yaşındaki sanık ... ile tanışmıştır.

Sanık ...'ın mağdureye arkadaşı ... ile tanıştırmak istediğini söylediği, yine ... isimli arkadaşına telefon açtığı, ... ve ...'ın gelmesiyle dördü birlikte Joy Bar isimli bara gittikleri, geceleyin saat 03.00'e kadar orada kaldıkları, barda iken mağdurenin 4 tane bira içtiği, bar çıkışı önce köfteciye, sonra ...'ın bağ evine uğradıkları, sanık ... ve arkadaşı ...'ın saat 05.00 sularında ... ile mağdureyi ...'ın evine bırakıp ayrıldıkları, mağdurenin geceleyin sanık ...'ın evinde kaldığı, saat 14.00 sularında kalkarak birlikte çarşıya çıktıkları, kızı eve dönmeyen müşteki annenin kolluğa müracaatı üzerine sanık ... ile mağdurenin saat 19.30 sularında çarşı içinde görülüp, karakola götürülmelerini müteakip mağdurenin aldırılan kızlık raporunda taze yırtık olduğu tespit edilmiştir. Sanıklardan ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçlarından açılan davada ise sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

Mağdure ...'ın olayın oluş şekline ilişkin çelişmeyen beyanlarında, sanık ...'ın barda alkol kullanmadığını, kendisinin dört bira içtiğini, geceleyin bar çıkışı sanık ...'ın tadı acı olan kahverengi bir sakız verdiğini, ayıp olmasın diye 10-15 dakika kadar çiğnediğini ve attığını, bundan sonra kendisini daha kötü hissetmeye başladığını, arabada giderken ... ile birlikte arkada oturduklarını ve ...'ın saçlarını okşayıp öptüğünü, kendisinin ...'ı ittiğini, yine yolda araba ile eve giderlerken ...'ın telefonda ... isimli biri ile görüşerek gece eve gelmemesini istediğini, sanık ...'ın evine vardıklarında gördüğü şırıngalardan ve ...'ın konuşmalarından eroin kullandığını öğrendiğini, yine ... ile konuşmalarında ...'dan başka ... isimli bir erkek arkadaşının daha olduğunu geceleyin onun gelebileceğini söylediğinden uyumadan önce kapının açılma sesinin onun gelmesi olarak düşündüğünü, sabahleyin uyandığında kilotunda kan gördüğünü, ırzına geçildiğini anlayamadığını beyan etmiştir.

Mağdure kendisine tecavüz edilmesi ile ilgili olarak, kollukta kendisine kimin tecavüz ettiğini çok sarhoş olduğundan ve alkollü veya uyuşturucu olduğunu tahmin ettiği sakızdan etkilendiğinden hatırlayamadığını söylemiş, ancak savcılık ifadesinde yüzünü tam olarak hatırlamamakla birlikte üzerindeki şahsın ... olduğunu gördüğünü, mahkemede ise bu şahsın ... olduğundan emin olduğunu ifade etmiştir. 14 yaşında olan yaşına göre ileri derecede alkol almış ve yine beyanına göre kendisini etkileyen bir sakız çiğnetilmiş olan ve tam olarak kendinde olmayan mağdurenin kolluktaki ifadesinde, her hangi bir neden veya saikle sanık ...'dan bahsetmemiş olması savcılık ve mahkeme ifadelerinin doğru olmadığını göstermez.

Gelişen olaylar ve ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; tanık ...'ın mahkemedeki "...'ı daha önceden tanımıyordum... sadece ...'ın arkadaşları ona mesaj çekmişler ve ...'ın evden kaçtığını söylemişler." şeklindeki beyanı, evden kaçan küçük bir kız olgusunun arkadaşlar arasında paylaşılmış olması, 24 yaşındaki sanık ...'ın evden ayrıldığını öğrendiği bu kıza özel ilgi göstererek yakınlık kurması, dayısı evine gitmek isteyen mağdureyi oyalayarak bara götürmesi, kendisi alkol almadığı halde mağdurenin dört bira içmesine imkan sağlaması, şüpheli bir sakızı mağdureye vermesi, evinde kalınan sanık ...'ın yolda ev arkadaşı olduğu anlaşılan ... adlı birini arayarak eve gelmemesini istemesi, sanık ...'ın mağdureye geceleyin ... isimli arkadaşının gelebileceğini söyleyip daha sonra anahtarla kapı açılması sesini mağdurenin ... olduğu düşüncesiyle önemsememesi, böyle bir durumda eve gelen kişinin kim olduğunun sanık ... tarafından bilinmemesinin mümkün olmaması, mağdurenin kızlığının o gece, o evde bozulduğu gerçeği, yorgun ve ileri derece alkollü mağdurenin net bir şekilde olayı hatırlamamasının mümkün olması, mağdurenin kolluk sonrası aşamalarda tecavüz edenin sanık ... olduğunu ifade etmesi, mağdure anlatımına göre ertesi gün sanık ...'ın ilişkiye girip girmediğini sorması, hayır deyince memnuniyet göstermesi, keza Antalya'ya gitme teklifinde bulunması bir bütün olarak değerlendirildiğinde gündüz boyunca mağdurenin peşinde olan sanık ...'ın sanık ...'ın yardımıyla mağdurenin ırzına geçtiği, sanık ...'ında yardım eden olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu deliller ışığında sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı, sanık ...'ın da ek savunması alınarak cinsel saldırıya yardım etme suçundan cezalandırılmaları gerekmektedir.

Bu kanaatte olunmadığı takdirde en azından geceleyin evde olmadığını ve eve gelmediğini beyan eden sanık ...'ın HTS raporlarının getirtilmesi, bunun tespit edilmemesi halinde ise o evden suç saatlerinde sinyal veren telefonların tespiti ile bir sonuca varılması için eksik soruşturma nedeniyle kararın bozulması gerekir.

Keza 15 yaşından küçük çocuğun rızası ile de olsa alıkonulması TCK.nın 109/1 deki suçu oluşturacağından bu yönlerden de ek savunma alınarak sanıkların bu suçtan da cezalandırılması gerektiğinden yerel mahkeme kararının bozulması gerekmektedir.

Yukarıda açıkladığım gerekçelerden dolayı bozma yerine onama şeklindeki dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6014, Karar No: 2012/17708, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6014 E.  ,  2012/17708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... (Taptık) vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalının, mülkiyeti dava dışı Ankara Büyükşehir Belediyesine ait olan Dışkapı Köprüsü altındaki otoparkın işletme hakkını müvekkil ... ve muris ...'ya devri konusunda protokol yapıldığını, protokole karşılık olarak da müvekkilinin senet verdiğini, müvekkil ...'ın (...) senede mahsuben davalının belediyeye olan kira borçları için 8.000,00 TL ödediğini, ancak davalının devir yetkisi olmadığı için belediyenin devir talebini kabul etmediğini, davalının senedi iade edeceğini belirterek, ödediği paraya karşılık müvekkil ...'a 6.000,00 TL bedelli çek verdiğini, muris ...'nın ölümünden sonra davalının Ankara 8. İcra Müdürlüğü'nün 2005/178 esas sayılı dosyasında sözkonusu senede dayalı olarak müvekkiller aleyhinde icra takibi yaptığını belirterek, takibe konu senet nedeniyle müvekkillerin borçlu olmadıklarının tespiti ile takibin iptaline ve davalıya ödenen 8.000,00 TL paranın davalıdan tahsili ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/73 esas sayılı dosyasının dava dosyası ile birleştirilmesini ve davacılar murisi ...'nın kızı ... ile beraber dava konusu senetle müvekkilden borç para aldıklarını, borcu ödemediklerini, bu nedenle senedin takibe koyulduğunu belirterek davanın reddine ve %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/73 esas sayılı dosyasının dava dosyası ile birleştirilmesini ve davacılar murisi ...'nın kızı ... ile beraber dava konusu senetle müvekkilden borç para aldıklarını, borcu ödemediklerini, bu nedenle senedin takibe koyulduğunu belirterek davanın reddine ve %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delilllere göre; Ankara 4. Asliyet Ticaret Mahkemesi'nin 2010/735 esas, 2011/280 karar sayılı ve 01.06.2011 tarihli kararı ile ..., Şayeste ..., ... ve ...'nın murisleri ... terekesinin borca batık bulunması nedeni ile takipten dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verildiği, kararın 26.09.2011 tarihinde kesinleştiği, icra takibinin bonoya dayalı olduğu, bonoda borç sebebi olarak nakden ibaresinin geçtiği, Ankara Büyükşehir Belediyesi'nden getirtilen dosyanın incelenmesinde takibe konu senet ile otopark dosyası arasında bağlantı kurulamadığı, davacının HMK 203. maddesi karşısında yasanın aradığı anlamda bir delil sunmadığı, takibe konu senet borçlularının ... (...) ve muris ... olduğu, muris ...'nın bütün mirasçılarının mahkeme kararı ile mirası reddettikleri ve borçlu olmadıklarının tesbitine karar verildiği, bu kararlar karşısında muris ...'nın mirasçıları açısından davanın konusunun kalmadığı, senet borçlusu sıfatı ile ...'a (...) davalıya yemin teklifi edip etmeyeceğinin sorulduğu, yemin teklif etmeyeceklerinin bildirildiği gerekçesiyle, davacıların muris ... mirasçıları olarak açtıkları davanın, Ankara 4. Asliyet Ticaret Mahkemesi'nin 2010/735 esas, 2011/280 karar sayılı ve 01.06.2011 tarihli kararı karşısında konusuz kalması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'nın senet borçlusu sıfatı ile açtığı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... (Taptık) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... (Taptık) vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2124, Karar No: 2015/13589, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2124 E.  ,  2015/13589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2014/150-2014/565

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilince temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10867, Karar No: 2024/5461, Tarih: 25.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/10867 E.  ,  2024/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/147 E., 2016/216 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/147 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, 18.07.2016 tarihli dilekçesiyle temyiz hakkını kullanmak istediğini beyan etmiş ancak herhangi bir temyiz sebebi ileri sürmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ancak H.İ.'nin kimlik bilgilerini ihtiva eden suça konu sürücü belgesini kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ikrarı, suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte ve aldatıcılık niteliği haiz olduğuna dair uzmanlık raporu, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Kazanılmış hakka konu olmayan ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmaması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2018/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanık hakkında 62 nci madde gereğince takdiri indirim uygulanırken "237" şeklinde gösterilen kanun numarasının mahallinde "5237" olarak düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

V. KARAR