muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3388, Karar No: 2018/13094, Tarih: 18.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/3388 E.  ,  2018/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ :ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı... Tarım işletme Müdürlüğü'nde ihale yolu ile taşeron şirketler değişse de kesintisiz olarak aynı yerde çalıştığını ve iş akdinin haksız ve tazminatsız olarak feshedilerek müvekkiline iş yasasından kaynaklanan hiçbir hakkının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, kurumlarına bağlı...Tarım İşletmesi Müdürlüğü'nce 2014-2015 yıllarını kapsayan tarım ve hayvancılık işlerinin yürütülmesi için ihale yapıldığını ve diğer davalı ... Temizlik Tahmil Tahliye Nakliye San. Tic. Ltd. Şti. ihaleyi üstlendiğini, davacının davalı kurumun işçisi olmadığını, ihaleyi alan diğer davalı şirket tarafından iş sözleşmesinin fesih edildiğini, işe alım ve işten çıkarmanın tamamen yüklenici firmanın tasarrufunda olduğunu, davalı şirket ile davalı kurum arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkili idarenin bağlı yetkileri ve gerek ihale usulleri gerekse personel istihdamında tabi olduğu mevzuatta öngörülen usullerin dışında işlem yapmasının mümkün olmadığını, diğer davalı şirkete ödemelerin eksiksiz yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davası olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynı olup kıdem tazminatı dışındaki talepler bakımından faiz başlangıcının dava-ıslah (talep artırımı) şeklinde ayrıştırılması gerekirken tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve dava dilekçesiyle istenen her bir alacak kalemi için talep edilen miktarlar ayrıştırılmadan dava açıldığı halde bu eksiklik giderilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, dava dilekçesiyle istenen toplam alacak miktarının her bir alacak kalemi için eşit şekilde talep edildiği kabul edilerek ve buna göre kıdem tazminatı dışındaki alacakların, dava ile istenen miktarına dava tarihinden, ıslahla arttırılan (talep artırımı) miktarlarına ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütmek ve oluşan bu sonuca göre vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmetmektir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8593, Karar No: 2010/12776, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8593 E.  ,  2010/12776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4971, Karar No: 2014/7746, Tarih: 12.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4971 E.  ,  2014/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2011/960-2013/585

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın erken tahliyesi nedeni ile mahrum kalınan kira tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkilinin kiracısı olduğunu ve kiralananı süresinden önce tahliye ettiğini belirterek Aralık 2009 ile Ocak, Şubat ve Mart 2010 aylarında boş kaldığından bahisle aylık 1265 TL'den toplam 5060 TL kira parasının tahsilini istemiştir. Davalı 30.10.2009 tarihinde kira sözleşmesini fesh ettiğini bildirir ihtarname ile birlikte anahtarı notere teslim ettiklerini, ihtarnamenin 07.11.2009 tarihinde davacı ya tebliğ edildiğini, kira sözleşmesinin yasaya uygun feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sözleşmede, kiralananı süre bitmeden önce tek taraflı olarak tahliye etme hak ve yetkisi kendisine tanınmayan kiracının, kiralayanın bilgisi ve rızası olmaksızın ve haklı bir nedene de dayanmaksızın, kira süresinin bitiminden önce kiralananı tahliye etmesi sözleşmeye aykırı davranış (haksız fesih) sayılır; böylesi bir durumda kiracı, kiralayanın bu yüzden uğradığı zararı tazminle sorumludur. Ne var ki, Borçlar Kanunu’nun 98. maddesi yollamasıyla sözleşmelerde de uygulanması gereken 44. maddesi uyarınca, kiralayan da, kiralananı aynı koşullarla yeniden kiraya vermek konusunda gereken çabayı göstermeli ve böylece zararın artmasına sebebiyet vermemelidir. Aksi takdirde, artmasına sebep olduğu zarar tutarını kiracıdan isteyemez Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir; anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Somut olayda, davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Somut olayda, davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Kiralanan anahtarın notere teslim edildiğine ilişkin ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği 07.11.2009 tarihinde tahliye edildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu alınan 15.11.2012 günlü bilirkişi heyeti raporuna göre kiralanan tahliye tarihinden itibaren iki ay içerisinde kiraya verilebileceği belirtilmiştir. Bu durumda davalı kiracı tahliye tarihinden sonra iki aylık süreden sorumlu olur. Mahkemece bu hususlar göz ardı erilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4028, Karar No: 2021/1061, Tarih: 03.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/4028 E.  ,  2021/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı dikkate alınarak, bu hususta tebliğnamede bozma isteyen 2 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Kayseri ...’nın 20.04.2010 tarihli 461 sayılı mütalaası ve eki vergi suçu raporunun sanığın 2006,2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin olduğu, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.05.2010 tarih ve 2010/7490 Esas sayılı iddianamesi ile belirtilen takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında mahkeme tarafından sahte fatura kullanma suçlarından hükümler kurulduğu, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 07.10.2015 tarih ve 2015/2873 Esas sayılı ilamında “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden bağımsız ayrı suçlar olduğu, vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mütalâa verildiği halde 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığının mütalâası alınmadan sanık tarafından işlenen eylemle ilgisi de bulunmayan sahte belge kullanmak suçundan açılan davaya devamla bu suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması” şeklinde belirtilerek söz konusu mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, ...’nın 30.12.2015 tarih ve 10846 sayılı yazısında sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa verildiğinin belirtilmesi ve kullanma suçlarından tespit yapılmadığının bildirilmesi karşısında sanık hakkında 2006,2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla sahte fatura düzenleme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7851, Karar No: 2023/9469, Tarih: 04.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7851 E.  ,  2023/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/281 Esas, 2016/584 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ezine Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2016 tarihli ve 2016/340 Soruşturma, 2016/206 Esas, 2016/204 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak mahrumiyetine karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/281 Esas, 2016/584 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Ezine PTT Merkez Müdürlüğünde kadrolu posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanık hakkında, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/294 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında, ...'a gerekçeli kararın tebliği hususunda tebligat çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın sanık tarafından Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı, usulüne uygun tebliğ yapılmaması nedeniyle yeniden tebligat çıkarıldığı ve böylece yargılama sürecinin uzamasına neden olduğu iddia ve kabul edilerek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, posta dağıtıcısı olan ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamına girmeyen sanık hakkındaki soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/281 Esas, 2016/584 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13984, Karar No: 2013/2604, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13984 E.  ,  2013/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

1-Gerekçeli kararın ilk sayfasının mahkemesinden,

2-Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Mersin ili Silifke ilçesi Yeşilovacık Belediye Başkanlığı'nın 23.08.2012 tarihli cevap yazısında, dava konusu taşınmazla ilgili olarak istenilen konularda detaylı bilgi verilmediği anlaşılmakla; kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.05.2010 gününden önce, dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, imar planının hangi tarihte onaylandığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım imkanları ile kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma durumu krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle detaylı şekilde belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 894 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 31.05.2010 tarihi itibariyle, somut emsal olarak incelenen ... Köyü 164 ada 11 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 31.12.2007 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz (894 parsel) ile somut emsal alınan (164 ada 11 parsel sayılı) taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7201, Karar No: 2008/6496, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7201 E.  ,  2008/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 44, 120 ada 24, 26 ve 27 parsel sayılı 14.683,77, 7.744,87, 7.201,48 ve 13.122,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 1964 yılında yapılan Toprak Tevzi çalışmaları sırasında Hazine adına belirtildiklerinden bahisle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı, Hazine adına tapulu bulunmadıkları, tespit gününde taşınmazlar üzerinde adına tescile karar verilen zilyedi yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Getirilen tapu kayıtlarına göre 1965 yılında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca "Toprak Komisyonunca" yapılan çalışma ile taşınmazların belirtmelik tutanaklarının düzenlenerek haritaya bağlandığı ve bir kısım taşınmazlar hakkında 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca 26.11.1965 tarihinde Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2004 yılında bölgede 4342 sayılı Yasa uyarınca mera komisyonunca Toprak Komisyonu çalışmaları esas alınarak mera tesbit ve tahsisi yapılıp, mera tahsis haritası ve eki belgelerin düzenlendiği, sonuçlarının kadastro tespit tarihinden önce (18.3.2005 ile 17.04.2005 tarihleri arasında) ilan edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, mera tahsis çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği ve taşınmazların 1965 yılında Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının ve mera haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalmaları halinde 3402 sayılı Yasa'nın 46/1 ve 46/2. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de araştırma yapılmamıştır. Taşınmazların Hazinenin tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde ise kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadıkları, kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadıkları ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki araştırma da yeterli değildir. Böylesine eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, taşınmazlar hakkında Hazine adına oluşturulan 26.11.1965 tarihli tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri, düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları, varsa dağıtım cetvelleri, 4342 sayılı Yasa uyarınca bölgede yapılan mera tahsisine ilişkin harita ve eki belgeler, taşınmazları dıştan çereleyen komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanağı suretleri ile

./...

2008/7201-6496 SH:2

varsa dayanağı kayıtlar, kütükler devredilmiş ise tapu sicil kaytıları ile dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası, belirtmelik tutanağında adı geçen bilirkişilerin onaylı ve vukuatlı nüfus kayıt

örnekleri ilgili mercilerinden getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava sonucunda yararı olmayan komşu belde ya da köyler halkından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek tanıklar, uzman bilirkişi fen memuru ya da kadastro teknisyeni ve uzman ziraat bilirkişisi, sağ olan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit bilirkişileri huzuruyla taşınmazlar başında keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçeği ve Hazineye ait tapu kaydının dayanağı olan toprak tevzii haritalarının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi tarafından haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, Hazine tapularının ya da tahsisli meraların kapsamları kesin olarak belirlenmeli, 4342 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü de gözetilerek mera haritası içinde veya dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yerel bilirkişi, sağ olan belirtmelik bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, arazinin davacıya ne zaman intikal ettiği, taşınmazların kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadığı, taşınmazların Hazine tapusunun kapsamında kalması halinde, Hazine tapusunun ihdasından önceki zilyetliğin ne kadar süreye ulaştığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalıdır