muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17084, Karar No: 2015/10733, Tarih: 17.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/17084 E.  ,  2015/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yetkilisi bulunduğu ... Yağ Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin firması adına, kendi üretimlerinde hammadde olarak kullanmak üzere ithal lisansı kapsamında, ... Müdürlüğü'nden 20/07/2005 tarih ve 3572 sayılı beyannamesiyle 85.318 kg.lık kısmını vergiden muaf, 25.102 kg.lık kısmını % 20 ... vergisi üzerinden ithal edilen ayçiçeği tohumunu, ... firmasına 21.07.2005 tarihli fatura ile satılması, söz konusu beyannamenin ekinde yer alan ...Sertifikalarının ..Alıcı) kutusunda;.. ... Yağ ve Gıda ... Tic. Ltd. Şti. yazılı olması ve ithalat bedeli olan paranın .... Yağ Sanayi ve Ticaret A.Ş. Firmasına ... Firması tarafından aym miktarda havale edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; dava konusu muafen ya da az vergi ödeyerek gerçekleştirilen ithalatların baştan beri ... tarafından kendi firması adına yapıldığının kabulü gerektiği; bu kabule göre de sanığın gerçekte ..kontrolü altında işlenmek üzere vergiden muafen eşya ithal etme hakkı bulunmayan şahsa ait eşyayı kendisine aitmiş gibi sahte içerikli belgelerle yurda ithal etme fiilini işlediğinin sabit olduğu, eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanun'un 3/1-c madde bendinde öngörülen, "Gerçeğe aykırı belge ile gümrük idaresini yanıltarak, vergilerini hiç ödememek veya eksik ödemek, ...suretiyle eşya ithal veya ithale teşebbüs etmek” ve 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanunun 3/2 madde fıkrasında öngörülen “Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır," ve anılan yasa madde fıkrasının 6455 sayıl Yasa ile değişik halinde öngörülen "Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen vaya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." ve anılan yasa madde fıkrasının 6455 sayılı Yasa ile değişik halinde öngörülen "Eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri kısmen veya tamamen

ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükümleri kapsamında kaldığı nazara alınıp;

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasa'nın 34.maddesi hükmü dikkate alındığında, sanığa ön ödeme önerisinin yapılmadığı gözetilerek; belirlenecek suç vasfına göre, usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisinde bulunularak, sonucuna göre ve sanığın olaydaki fonksiyonuna göre hukuki durumu takdir edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasa'nın 34.maddesi hükmü dikkate alındığında, sanığa ön ödeme önerisinin yapılmadığı gözetilerek; belirlenecek suç vasfına göre, usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisinde bulunularak, sonucuna göre ve sanığın olaydaki fonksiyonuna göre hukuki durumu takdir edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafınin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 3231.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/02/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21045, Karar No: 2017/3654, Tarih: 20.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21045 E.  ,  2017/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.06.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan eşi ...’ın maliki olduğu 421 ada 19 parsel sayılı taşınmazdaki 4 no’lu bağımsız bölümü mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ilk eşinden olma davalı kızına temlik ettiğini, yapılan temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava konusu 4 no’lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptalini ve miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, mirasbırakanın mal kaçırma amacı olmadığını, öte yandan mirasbırakanın ölümünden sonra bankada bulunan parasını davacının aldığını ve bu konuda aleyhine açılan davada aldığı paranın devredilen dava konusu taşınmaza karşılık paylaşım amacı taşıdığını söylediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli bağımsız bölümün mirasbırakan ile davalının annesinin ortak birikimleri ile alındığı, temlik sonrası mirasbırakanın davalıya ait işyerlerinin kirasını aldığı, temlik karşılığında mirasbırakan tarafından davacı ile ortak hesap açılarak denkleştirme amacı taşındığı ve sonuç itibariyle temlikin bedelsiz yapıldığından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1933 doğumlu mirasbırakan ...’ın 09/04/2008 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak 01/12/1983 tarihinde evlendiği ikinci eşi davacı ... ile ilk eşi ...’dan olma davalı kızı ...’ı bıraktığı, mirasbırakanın çekişmeli 4 no’lu bağımsız bölümü intifa hakkını üzerinde tutarak 16/05/1988 tarihinde davalıya temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı çekişmeli bağımsız bölümü devir alması nedeniyle kendisine ait kiraları mirasbırakanın aldığını savunmuş ise de; Yapı Kredi Bankası’nın cevabi yazılarında davalıya ait hesaptan ATM aracılığıyla nakit çekildiğinin bildirildiği, kimin çektiğinin ise tespit edilemediği, mirasbırakanın anılan kira gelirlerini aldığının somut deliller ile davalı tarafından ispat edilemediği, öte yandan dinlenen tanık beyanları uyarınca mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olduğu ve mal satmayı gerektirecek bir ihtiyacının bulunmadığı, ayrıca çekişmeli 4 no’lu bağımsız bölümün satın alınmasında davalının annesi ...’nın da katkısı olduğu kabul edilmiş ise de; anılan bağımsız bölümün ...’nın ölümünden sonra mirasbırakan tarafından 1983 yılında edinildiği bir bütün halinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın ikinci eşinden ziyade ilk eşinden olma kızına mal kazardırmak amacıyla hareket ettiği, yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi hatalıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17274, Karar No: 2017/26786, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17274 E.  ,  2017/26786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6628, Karar No: 2011/20928, Tarih: 19.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/6628 E.  ,  2011/20928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında ; Tüm takvim dönemleri için ölümü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi gereği Düşme

-Sanık ... hakkında 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; Beraat

-Sanık ... hakkında 2002 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ;5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi gereği 213 sayılı yasanın 359/b-1,765 sayılı TCK'nın 80,59/2 maddeleri uyarınca 23 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

-Sanık ... hakkında 2001 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ;5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi gereği 213 sayılı yasanın 359/b-1,765 sayılı TCK'nın 80,59/2 maddeleri uyarınca 23 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

- Sanık ... hakkında 2003 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ;5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi gereği 213 sayılı yasanın 359/b-1,765 sayılı TCK'nın 80,59/2 maddeleri uyarınca 23 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

-Sanık ...'ın neticeten 765 sayılı TCK'nın 71 maddesi uyarınca 70 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat ve sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca verilen düşme kararına yönelen temyizinde;

Dosyada bulunan ve Çankaya Nüfus Müdürlüğü'nden verilen 24.05.2005 tarihli nüfus kaydına göre 08.05.2005 tarihinde vefat ettiği anlaşılan sanık ... hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Yasanın 64.maddesi gereğince düşürülmesi gerektiği, sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle elde edilen

delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA.

II-Sanık ...’ın 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyizinde;

delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA.

II-Sanık ...’ın 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2001, 31.12.2002 ve 22.12.2003 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildii.
Yargıtay — Esas No: 2013/17904, Karar No: 2014/3059, Tarih: 27.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17904 E.  ,  2014/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARUHANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/172-2013/291

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde;davalı ile hisseli malik oldukları taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, ve sözkonusu yargılama neticesinde ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilerek ilgi taşınmazın davalıya satıldığını davaya konu taşınmaz için yaptığı faydalı masraflar olduğunu belirterek, sözkonusu faydalı masrafların 1/2 tutarı olan 6341,25 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde açılan davanın reddine karar verilmesini aynı zamanda karşı dava olarak geriye dönük 5 yıllık kira alacağının temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesini yine satış dosyasında taşınmaz üzerinde tespiti yapılan ancak davacının niza konusu taşınmazı tahliyesi sonrası taşınmazda olmadığı saptanan depoların değeri olan 2.477,50 TL'nin ve ayaklı lavabonun davanın devamı sırasında hesaplanacak değerinin davacı karşı davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl dava ve karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)Davacı (karşı davalı) vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki belgelerden bu dava açılmadan önce ortaklığın satış yolu ile giderilmesine ilişkin kararın kesinleştiği, tanık beyanlarından da davaya konu taşınmaz için davacının ıslak zeminleri seramik yaptığı, banyo ve wc'yi tavana kadar fayans yaptığı, yine taşınmaza laminant parke ve pimapen kartonpiyer, hazır mutfak yaptırdığı binanın çatısı elektrik ve su tesisatına masraflar yaptırdığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazda yeralan ev için yapılan imalat ve onarımların bedeli sebepsiz zenginleşme kurallarına göre diğer hissedar olan davalıdan talep edilmektedir. Uyuşmazlık, taşınmazın davacı tarafından dava tarihine kadar kullanılıp kullanılmadığı ve iade borcunun kapsamı noktasında toplanmaktadır.

Davacının davayı 06.07.2012 tarihinde açtığı, niza konusu taşınmazı yargılama sürecinde 2012 Ağustos ayında boşalttığı 21.01.2013 günlü tutanak içeriğinden anlaşılmıştır .

Somut olayda, dava konusu taşınmazda yeralan ev için yapılan imalat ve onarımların bedeli sebepsiz zenginleşme kurallarına göre diğer hissedar olan davalıdan talep edilmektedir. Uyuşmazlık, taşınmazın davacı tarafından dava tarihine kadar kullanılıp kullanılmadığı ve iade borcunun kapsamı noktasında toplanmaktadır.

Davacının davayı 06.07.2012 tarihinde açtığı, niza konusu taşınmazı yargılama sürecinde 2012 Ağustos ayında boşalttığı 21.01.2013 günlü tutanak içeriğinden anlaşılmıştır .

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında (02.02.1991 tarihli, 1990/1 Esas; 1991/1 Karar) vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir.

Sebepsiz zenginleşme nedeni ile iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalılara teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Bu durumda; mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınarak davacının, dava konusu masrafların yapıldığı tarih itibariyle sebepsiz zenginleşme miktarının uzman bilirkişilere hesaplattırılarak karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-) Davalı (karşı davacı) vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Karşı davacı (davalının) ecrimisile konu ettiği taşınmazda taraflar paydaştır. Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Karşı davacı (davalı) tarafından 13.06.2011 tarihinde açılan izaleyi şüyu davasıyla intifadan men koşulu gerçekleşmiştir .

Bu itibarla sözkonusu tarihten (13.06.2011) davacının tahliye tarihine kadar geçen dönem için karşı davacı (davalı) lehine ecrimisile hükmedilmesi gerekirken davanın tamamen reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu cihetle niza konusu taşınmaz üzerinde taşınmazın teslim tarihi itibariyle davalının malvarlığında husule gelen artışı ve davalının (karşı davacının) talep edebileceği ecrimisil miktarını tespite yönelik alanında uzman bilirkişi marifetiyle yapılacak keşif sonucu ortaya çıkan sonuç dairesinde hüküm tesisi gerekirken eksik incelemeyle asıl ve karşı davanın reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14140, Karar No: 2011/4724, Tarih: 13.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/14140 E.  ,  2011/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :27.10.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 64.840.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibinde davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına 62.840.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 11.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 07.11.2008 başlangıç tarihli ve on yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Kira sözleşmesinde aylık kiranın 8.000.-TL olduğu ve her ayın ilk gününde peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede artış şartı bulunmamaktadır. İhtilaflı olmayan takibe dayanak yapılan 07.11.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davacı icra takibinde aylık 8.000.-TL'den ödenmeyen 2009 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayları ile aylık 8.280.-TL'den, 2009 yılı Aralık, 2010 yılı Ocak ve Şubat ayları kira parası toplam 64.840.-TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında aylık kira bedelinin 8.000.-TL olduğunu, kira parasına karşılık elektrik idaresine ödemeler yaptığını savunmuştur. Takibe dayanak yapılan 07.11.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde artış şartı bulunmadığından aylık kira parasının 8.000.-TL olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece aylık kira bedeli 8.000.-TL'den hesaplanarak bulunacak miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.