muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7666, Karar No: 2016/324, Tarih: 25.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7666 E.  ,  2016/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesince verilmiş bulunan, yukarıda tarih ve numarası yazılı, itirazın iptali davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, cezai şart alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının itirazının iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili, dava dilekçesinde, taraflar arasında 30.03.2011 imza, 04.04.2011 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, mecurun 2886 sayılı yasa gereği ihale ile kiraya verildiğini, davalının sözleşme süresi 04.04.2012 de bitmesine rağmen kiralananı 30.07.2012 tarihinde teslim ettiğini, sözleşmenin 17. maddesinde kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmaz idareye teslim edilmezse, geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında cezanın, itirazsız olarak ödeneceğine ilişkin hüküm bulunduğunu, geç teslimden dolayı 117 günlük cezai şart alacağı için takip yaptıklarını, davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptali isteminde bulunmuştur. Davalı tüm kira borçlarını ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının itirazının iptaline, davacının icra inkar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir. HMK'nın 4. maddesinde '' Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler '' düzenlemesiyle sulh hukuk mahkemelerinin görevi belirlenmiş, yine aynı kanunun 1. maddesinde '' Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir '' hükmüne yer verilmiştir. Dava, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 17. maddesinde belirlenen cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında cezanın tahsili istemine ilişkin olup görev kurallarının yargılamanın her aşamasında dikkate alınacağı, görevli mahkemenin de sulh hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasının incelenerek karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5895, Karar No: 2015/6386, Tarih: 08.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/5895 E.  ,  2015/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2012/180-2014/52

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshedilmiş olduğunun tespiti, tazminat ve kal'e ilişkin asıl, tazminata ilişkin karşı davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne davanın yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, taraflar arasında 13.10.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaatın müvekkillerinin kusuru olmaksızın davalı yüklenici tarafından tamamlanıp teslim edilmemesi üzerine davalıya 27.03.2012 tarihli fesih ihbarnamesi gönderdiklerini, davalının feshi kabul etmediğini cevaben bildirdikten 10 gün sonra acz içinde olmasından dolayı inşaatın yapımını müvekkillerinin rızası dışında üçüncü şahsa devrettiğini ve bu şahsın da inşaatı zamanında bitiremediğini, davalının inşaatı bitirme gücü olmadığını bilerek sözleşmeyi sürüncemede bırakmak isteyerek müvekkillerinin mağduriyetine neden olduğunu, inşaatın seviyesi dikkate alındığında yüklenicinin herhangi bir hak edişinin olmadığını, davalının iki yılı aşkın bir süre önce inşaat alanına gelişigüzel bıraktığı kalıp ve demirlerin yağış, kar ve sıcak altında kalmasından dolayı yıpranmış ve özelliğini kaybetmiş olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin fesh edilmiş olduğunun tespiti ve kal ile müvekkillerinin hissesine düşen dokuz dairenin rayiç kira bedelleri için şimdilik 8.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 11.379,00 TL'ye artırmıştır.

Asıl davada davalı vekili, sözleşmeye göre inşaat ruhsatının 13.10.2009 tarihinde alınması gerektiğini, müvekkilinin inşaatın en geç inşaat ruhsatının alınma iki yıl sonra inşaatı bitirip teslim edeceğini, ekonomik krize girdiğinden inşaat ruhsatını 11.02.2010 tarihinde alabildiğini, yer eğimli olduğundan beton atılamadığını, sözleşmenin 2. maddesine göre inşaat bitim tarihi 13.04.2011 olmasına ve daha inşaata başlanılmamış olmasına rağmen davacıların sözleşmeyi feshettiklerini bildirdiklerini, imalat bedellerinin ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiş; karşı davada ise, müvekkilinin belediyenin de belirlediği gibi inşaat sahasında % 15 seviyesinde imalat yaptığını, belediyeye inşaat için ruhsat harçları ödediğini, ayrıca 50.000 m³ hafriyat yaptırdığını, inşaatın temel demirlerini döşettiğini ve kalıp çaktırdığını, işçilik ücretini ödediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik inşaat proje bedeli için 2.000,00TL, ruhsat ve belediye harçları ve diğer bürokratik masraflar için 5.000,00 TL, arsada yapılan hafriyat bedeli için 5.000,00 TL, inşaata kullanılan demir bedeli için 3.000,00 TL, işçilik harcamaları için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 17.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 58.310,00TL'ye artırmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 2. maddesinde inşaat süresinin düzenlendiği, davalı yüklenicinin kendisinden kaynaklanan sebeplerden dolayı süresinde ruhsat alamadığı ve inşaata geç başladığı, mevcut durum itibariyle inşaatı sözleşmede belirtilen tarihlere göre bitirmesinin zor olduğu, bu nedenle davacıların sözleşmeyi fesihte haklı oldukları, ancak inşaat seviyesinin çok düşük olduğu dikkate alındığında davacılarca yapılan feshin geriye yönelik bir fesih olduğu, geriye yönelik fesih halinde sözleşmenin hiç yapılmamış gibi işlem göreceği ve buna göre herkesin sözleşme sebebiyle yaptığı masrafları diğerinden isteyebileceği, geriye doğru fesihte kira bedeli istenmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin geriye dönük olarak feshedildiğinin tespitine, inşaat alanındaki molozların kal'i için 2.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, kira kaybına ilişkin istemin reddine, karşı davada, davacının ödediği harç ve vergiler, imalatlar, demir kalıp ve işçilik, hafriyat, kazı ve nakliye bedellerini talep edebileceği, davacı tarafça yapılan masrafların bilirkişi raporunda belirlenenden daha fazla olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle, karşı davanın kabulü ile 58.310,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Kararı, asıl davada davacılar-karşı davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Karşı davada davalılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Karşı dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmenin feshi halinde imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi halinde taraflar, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 108/1. maddesi uyarınca karşılıklı ifa yükümlülüğünden kurtulur ve daha önce ifa ettikleri edimleri kusurlu olsalar bile sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre sözleşmenin tasfiyesi kapsamında geri isteyebilirler. Arsa sahibinin malvarlığında bir çoğalmadan (zenginleşmeden) söz edilebilmesi için, yapılan işlerin onun işine yaraması gerekir. Bu nedenle, yüklenici tarafından, fesih anına kadar arsa sahibinin malvarlığına giren yararlı ve imar mevzuatına uygun olan imalatın parasal karşılığının ödenmesi talep edilebilir. Bir başka yüklenicinin o imalatı devam ettirerek inşaatı tamamlayabilmesi mümkün ise, o imalat arsa sahibi için yararlı sayılır. Yüklenici tarafından istenebilecek bedel, fesih iradelerinin birleştiği ya da bu şekilde bir irade birleşmesi yoksa fesih hakkındaki mahkeme kararının kesinleştiği veya kesinleşen mahkeme kararına göre belirlenen fesih tarihi itibariyle, imalatın mahalli piyasa rayiçlerine göre belirlenen bedelidir. Yüklenicinin imalât bedeli isteyebilmesi için yaptığı inşaatın yasal ve arsa sahibinin yararlanabileceği, bazı giderlerden kurtulacağı nitelikte olması gereklidir. Hükmedilecek imalât bedelinin içerisinde bu iş ve imalâtın yapılması için gerekli olan ve yüklenici tarafından ödenmesi gereken ruhsat, proje vs. gibi harcamalar da bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi ikinci ek raporunda, imar harcı, kanal katılım bedeli, bina inşaat ve imar harçları, mimari proje bedeli, demir bedeli, demir kalıp ve işçilik bedeli, hafriyat kazı ve nakliye bedeli olmak üzere toplam 58.310,39 TL'nin yüklenici tarafından talep edilebileceği görüşü bildirilmiş ise de, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yapılan bu imalat ve harcamaların arsa sahiplerinin yararına olup olmadığı, gereksiz bir harcama olup olmadığı, bu masrafların daha sonra başka yükleniciler ile yapılan sözleşme hazırlığında ve inşaatın başlamasında işe yarayıp yaramayacağı, diğer anlatımla bu masraflar yönünden arsa sahiplerinin sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği yeterince tartışılmadığı gibi, ek raporun aksine olarak kök raporda, "dava konusu taşınmaz üzerinde proje değişikliğine gidilmeden inşaatın devam etmesinin mümkün olmadığı, çünkü gerek imalata giren demir, gerekse ihzarat halindeki demirin hepsi paslanmış ve özelliğini kaybetmiştir, ayrıca temeldeki harfiyatın temizlenmesi gerekir, ahşap kalıp ise deforme olmuş, kullanılması sakıncalıdır.” görüşü bildirilmiştir. Karşı davacı vekili, hükme esas alınan ek rapora da itirazda bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece, yeni oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla mahallinde keşif ve inceleme yapılarak yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yapılan imalatın arsa sahipleri yönünden yararlı ve yasal olup olmadığı, arsa sahiplerinin bu imalattan yararlanıp yararlanamayacağı, yapılan imalat yasal ve arsa sahipleri lehine ise; (kural olarak fesih kararının kesinleştiği tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçlerine göre bedelin belirlenmesi gerekmekte ise de, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava tarihi itibariyle mahalli piyasa rayiçleri dikkate alınarak belirlenen bedele göre karşı davacı yüklenicinin ıslah dilekçesindeki istemini oluşturduğu ve kendisini bağladığı, ıslah edilen miktara göre davanın kabul edildiği gözetilerek) yine dava tarihi itibariyle mahalli piyasa rayiçlerine göre hesap yapan bir rapor alınıp, sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında, karşı dava tarihine yer verilmemesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, asıl dava yönünden aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karşı dava yönüden peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20837, Karar No: 2014/17899, Tarih: 20.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/20837 E.  ,  2014/17899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup hapis cezasından çevrilme tüm adli para cezalarının -miktarına bakılmaksızın- temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında; karar tarihinin 27.02.2013 olması dikkate alınarak, neticeten hükmolunan 2 ay 6 gün hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sonucu verilen 1.320 TL adli para cezasının kesin nitelikte olmadığının belirlenmesi suretiyle, temyiz isteminin reddine dair Batman Çocuk Mahkemesi'nin 11.03.2013 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında, hapis cezası ve adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü mala zarar verme suçundan hapis cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 50/2. maddesi gözetilerek, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2-Kabule göre de, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin yazılmaması,

2-Kabule göre de, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7501, Karar No: 2021/12189, Tarih: 29.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/7501 E.  ,  2021/12189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki alacak davasına dair Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 21.10.2010 tarihli ve 2007/327 Esas – 2010/321 Karar sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 01.07.2020 tarihli ve 2019/5973 Esas – 2020/5601 Karar sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece 10.06.2021 tarihli ek kararla karar düzeltme dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmesi üzerine davalı tarafça ek karar adli yardım talepli temyiz edilmiş olmakla adli yardım talebi kabul edilerek ek kararın temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Somut olayda, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 01.07.2020 günlü ve 2019/5973 E-2020/5601 K sayılı ilamı ile Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 21/10/2010 tarih ve 2007/327 E.-2010/321 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hükmün onanmasına karar düzeltme yolu açık olarak karar verilmiştir.

Davalı asilin 07.04.2021 tarihinde karar düzeltme talebinde bulunduğu anlaşılmış ve Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 10.06.2021 tarihinde ek kararla davalının karar düzeltme talebini süresinde olmadığından reddetmiştir.

Davalı bu kez 10.06.2021 tarihinde tebliğ edilen karar düzeltme talebi ret kararına ilişkin 21.06.2021 tarihinde karar düzeltme başvurusunun reddi kararının incelenmesi ile birlikte karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

HUMK'nin 432. maddesinin yollamasıyla 426/F-1. maddesi gereğince mahkemelere sadece temyiz istemi yönünden tanınmış olan "kanuni süre geçtikten sonra temyiz yapılması veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa kararı veren mahkemenin temyiz isteminin reddine karar verebileceğine ilişkin" hak karar düzeltme bakımından tanınmadığından, karar düzeltme talebinin yerinde olup olmadığını irdelemek görevi Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olup, mahkemece ek kararla davalının karar düzeltme talebinin reddine karar verilmesi isabetsizdir. Bu nedenlerle Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.06.2021 tarih ve 2007/327 E – 2010/321 K sayılı karar düzeltme talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin incelemesinde ise;

Yargıtay kararı düzeltme isteyen tarafa 29.07.2020 gününde tebliğ edilmiş ve karar düzeltme dilekçesi 07.04.2021 gününde verilmiş bulunduğuna göre HUMK’nın 440. maddesindeki onbeş günlük süre geçmiş olduğundan süre bakımından dilekçenin REDDİNE, karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.06.2021 tarih ve 2007/327 E – 2010/321 K sayılı karar düzeltme talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak davalının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3903, Karar No: 2011/6885, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3903 E.  ,  2011/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığı'nın 20.08.2010 gün ve 36304 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen serbest merkezi ... alanında kısmen de yolda kaldığı belirtilmiş ise de, imar planının onay tarihi bildirilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın içinde yer aldığı 1/1000 ölçekli imar planının onay tarihi de sorulmak suretiyle kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 23.07.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1629 ada 12 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 08.12.2006 günü itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

3-Somut emsal olarak alınan 1629 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2010 yılı için belediyece belirlenen vergiye esas asgari m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından,

İstenerek cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7302, Karar No: 2011/8454, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7302 E.  ,  2011/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerinin belirlenmesi gerekirken ağaç başına veriler üzerinden ve gider kalemlerini tek tek açıklayan veri cetveli getirtilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünün dosyaya konulan ve dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti (kira sermaye faizi, genel idari giderler, ürün sigortası gibi giderler ayrık tutulmak üzere) veri cetvelini esas alır biçimde ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu da denetlendikten sonra 2. bozma nedeni de dikkate alınıp usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.