muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21592, Karar No: 2018/17413, Tarih: 15.10.2018

4-Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin mahsubuyla bakiye bedele 01/03/2014 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerektiği halde, faiz başlangıç tarihinin hatalı yazılması,

5-Dava konusu 813 parsel sayılı taşınmaz üzerinde acele kamulaştırma dosyasında yapılan keşifte ceviz ağacı 347 sayılı taşınmaz üzerinde 12 adet kavak ağacı, 5 adet ... ağacı bulunduğu tespit edildiği halde, hükme esas alınan raporda gerekçesi açıklanmadan bedeline hükmedilmemesi, ayrıca 787 parsel sayılı taşınmaz üzerinde acele kamulaştırma dosyasında yapılan keşifte 6 adet dut ağacı bulunduğu tespit edildiği halde hükme esas alınan raporda gerekçesi açıklanmadan 1 adet dut bedeline hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

6-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3246, Karar No: 2012/6782, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3246 E.  ,  2012/6782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetine dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2010 gün ve 2010/148 Esas, 2010/219 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen eylemin temas ettiği reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 01.08.2004'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2778, Karar No: 2012/11178, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2778 E.  ,  2012/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza dalgıç okulu, havuz, gölgelik, yeşil alan, yürüyüş yolu, duvar, şemsiye-şezlong alanı ve 2 adet iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3181, Karar No: 2011/14669, Tarih: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3181 E.  ,  2011/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2006/547-2009/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin Kale Madeni Eşya Fabrikası adıyla 1953 yılında faaliyete başladığını, “şekil+ KALE” ibareli markasıyla kilit ve kilit sistemleri konusunda üretim ve ticareti ile uğraştığını, adına tescilli 2004/2420 nolu faydalı model belgesinin bulunduğunu, davalının da müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini ve müvekkiline ait faydalı modele konu ürün için kendi adına 2005/2735 nolu endüstriyel tasarım tescilini sağladığını oysa bu tescilin yeni ve ayırt edici özelliğinin bulunmadığını ve davalının kötü niyetli olduğunu, müvekkile gönderdiği 02.05.2006 tarihli ihtarname ve gazete reklamlarıyla haksız rekabet yaptığını ileri sürerek, davalının endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne, müvekkilinin davalının endüstriyel tasarım haklarına tecavüz etmediğinin tespitine, haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, davalı satışlarının tespitine ve hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin 1999 yılından itibaren sektörde faaliyet gösterdiğini, dava konusu endüstriyel tasarım tescilinin yenilik unsuru taşıdığını, davacı iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddi istemiş, karşı dava olarak da; müvekkili adına tescil belgesine konu ürünlerin davacı tarafından aynısının üretilerek piyasaya sunulmasının haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, benzer ürünlerin toplatılmasını ve hüküm özetinin ilanını talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı-karşı davacı adına tescilli endüstriyel tasarım tescilinin yenilik unsuru taşımadığı ancak bu kullanım tescil belgesine dayalı olduğu için haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, 2005/2735 nolu endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, davacının davalının tasarım tescilininden kaynaklanan haklarına tecavüz etmediğinin tespitine, davalının gazete ilanlarıyla haksız rekabette bulunduğunun tespitine, önlenmesine, davalı kullanımının haksız rekabet oluşturduğunun tespiti isteminin reddine ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 31/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5655, Karar No: 2011/3675, Tarih: 25.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5655 E.  ,  2011/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2006 tarih, 2005/686 esas, 2006/517 karar sayılı ilamıyla genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c, 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 YTL adli para cezasına hükmolunduğu ve sözü geçen ilamın 21.07.2006 tarihinde kesinleşip, 08.03.2007 tarihinde infaz edildiği, böylece 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki sanığın adli sicil kaydında yer alan hapisten çevrili 600 YTL adli para cezasına ilişkin sabıkanın kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı düşüncesiyle bozma öneren görüşe; mahkeme tarafından dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, yasal ve yeterli gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması yönünde takdir hakkının kullanıldığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği düşüncesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Tek yönlü yolda ters istikamette seyir ettiğinin fark edilmesi üzerine polis ekiplerince “dur” ihtarı yapıldığı halde durmayıp, polis ekibinden kaçtığı esnada, alkollü ve aşırı hızlı olmasının etkisiyle virajı alamayıp direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yönetimindeki otomobilin yoldan çıkarak takla atmasına sebebiyet vermek suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında hükmolunan 1 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15196, Karar No: 2013/24522, Tarih: 02.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/15196 E.  ,  2013/24522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

...'nde görevli olan sanığın, kayıp olduğu bildirilen sağlık karnesini sistemden iptal etmeyip, ... oluşturulan sağlık karnesini de sisteme işlememekten ibaret eylemiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olup olmadığı ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayıp sağlamadığı tartışılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, genel kasıtla işlenebilen atılı suçta, ... kasıt aranarak, kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile kasıt yokluğundan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1291, Karar No: 2019/4355, Tarih: 19.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/1291 E.  ,  2019/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal, işyeri dokunulmazlığını ihlal, nitelikli hırsızlık ve iftira suçlardan İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2017 tarihli ve 2017/27 değişik iş sayılı içtima kararı ile 6 yıl 24 ay 25 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Kırklareli İnfaz Hakimliğinin 09/02/2017 tarihli ve 2017/261 esas, 2017/257 sayılı kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infaz için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin İstanbul İnfaz Hâkimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/934 esas, 2017/934 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2017 tarihli ve 2017/820 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 25/07/2018 gün ve 94660652-105-34-12947-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/08/2018 gün ve 2018/67112 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; 09/06/2017 tarihli denetim takip cetvelinde yapılan denetimde hükümlünün 01/06/2017, 02/06/2017, 05/06/2017, 06/06/2017, 07/06/2017, 08/06/2017, 09/06/2017 tarihlerinde, 13/06/2017 tarihli denetim takip cetvelinde yapılan denetimde ise 12/06/2017 ve 13/06/2017 tarihlerinde... Belediyesi’ndeki çalışma alanına mazeret bildirmeksizin gelmediği gerekçesiyle koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de; hükümlünün 14/11/2017 tarihli vermiş olduğu dilekçesinde söz konusu tarihlerde kolunun kırık olduğu için denetim yükümlülüğünü yerine getiremediğine ilişkin savunması ve dosya kapsamında bulunan ... Vakıf Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 11/10/2017 tarihli ve 6345 sayılı cevabi yazısında hükümlünün 04/05/2017- 03/07/2017 tarihleri arasında hastanede tedavi gördüğünün belirtilmiş olması karşısında, yükümlülüğünü yerine getirmemekte geçerli bir mazereti olup olmadığının tespiti için adı geçen kurumdan istenen tedavi belgelerinin ve raporlarının gerçekliği araştırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden istemin kabulü ile İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2017 tarihli ve 2017/820 değişik iş sayılı sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 19/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1279, Karar No: 2013/18787, Tarih: 24.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1279 E.  ,  2013/18787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2011 tarih ve 2009/341-2011/387 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin 1995 yılından beri kurucu ortaklarından olduğunu, 1997 yılında müdür tayin edilip, münferiden 10 yıllık imza yetkisi verildiğini, izleyen yıllarda müvekkilinin yetkilerinin örtülü olarak elinden alınmak istendiğini, 2004 yılında usulsüz yapılan tebligat ile ortaklar kuruluna davet edilmiş gibi gösterilerek müdürlük yetkilerinin elinden alındığını, daha sonra şirketin Antalya 2.İcra Müdürlüğü'nün 2004/6593 esas sayılı dosyasında müvekkili hakkında takip başlattığını, şirket merkezinin müvekkiline bildirim yapılmadan değiştirilip, adres değişikliğinin Antalya Ticaret Odasına da bildirilmediğini, şirket ortaklığından ayrılma talepli Antalya 11.Noteri'nin 2009/21462 yevmiye numaralı ihtarnamesinin şirketin adresini terk etmesi nedeniyle tebliğ edilemediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirket ortaklığından dava tarihi itibariyle çıkmış sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; davalı şirketin ortağı olduğunu, 2000 yılından sonra davacının kendi şahıs firmasını kurarak, şirket ile aynı konuda faaliyet göstermesi, kamu ihalelerine girip ihale ile aldığı işi yapmak için gerekli malzemeyi şirketten temin etmesi nedeniyle bu malzemelere ilişkin fatura düzenlenip bedelinin ödenmemesi nedeniyle davacı hakkında takip başlatıldığını, itirazı üzerine itirazın iptali için dava açıldığını, alacak tahsil edilince şirket borçlarının ödenmesi için harcandığını, bu tarihlerden sonra şirketin ekonomik sıkıntıya girmesi nedeniyle şirket merkezinin bulunduğu adresten diğer ortak ...'ün kişisel ofisine taşındığını, davacı ile bir araya gelip şirket ortaklığını yürütme imkanının kalmadığını savunarak, davacının ortaklıktan çıkmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davacının kendisinin de ortağı olduğu şirkete zarar verecek faaliyetlerde bulunması nedeniyle 30.04.2004 tarihli karar ile müdürlük görevine son verildiğini, şirketin adresinin değiştiğini ancak ticaret odasına, vergi dairesine ve diğer kurumlara borçlu olması nedeniyle yeni adresin sicile kayıt yaptırılmadığını, davacı ile bir araya gelip şirket ortaklığını yürütme imkanının kalmadığını savunarak, ortaklıktan çıkmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davacının kendisinin de ortağı olduğu şirkete zarar verecek faaliyetlerde bulunması nedeniyle 30.04.2004 tarihli karar ile müdürlük görevine son verildiğini, şirketin adresinin değiştiğini ancak ticaret odasına, vergi dairesine ve diğer kurumlara borçlu olması nedeniyle yeni adresin sicile kayıt yaptırılmadığını, davacı ile bir araya gelip şirket ortaklığını yürütme imkanının kalmadığını savunarak, ortaklıktan çıkmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ortağı olduğu şirket ile ticari ilişki içine girdiği ve şirkete borçlandığı anlaşılmakta ise de; şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinin Kışla Mah. 54.Sok. 7/4-ANTALYA olduğu, ancak bu adresten taşındığı halde davacı ortağa bilgi verilmediği, ticaret sicile de adres değişikliğinin tescil edilmediği, şirketin ödenmiş sermayesinin 12.951,45 TL'lik kısmının yok olduğu, ödenmemiş borçlarının bulunduğu ve zarar ettiği, sonuç olarak şirketin iyi yönetilmediği ve hesap verilmediği, davalıların davacı ile bir araya gelerek ortaklığı yürütme koşullarının kalmadığını bildirdikleri gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'ün tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'ün bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19142, Karar No: 2014/27680, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/19142 E.  ,  2014/27680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/472-2013/662

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamululaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna göre taşınmazlarda bulunan ağaçların sayı ve yaşları ile sık dikilmeleri ve çöğürden yetiştiklerine göre verim yetersizliği dikkate alınarak taşınmazların her ikisinin de kısmen kapama kavak, kısmen karışık meyve bahçesi niteliğinde oldukları anlaşıldığından, kavak ve meyve ağaçlarının kapladıkları bölümler ayrı ayrı hesaplanıp, kavaklık olan bölüm için kavak ağacının o yörede kaç yaşında kesim durumuna geleceği ve kesim çağındaki bu kavaklıktan elde edilecek gelir, resmi verilere dayanmak suretiyle tespit edilip, bundan kavak ağaçlarının kesim çağına kadar geçen süre içindeki masrafları indirildikten sonra bulunan değer kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir belirlenmesi, kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki bölümlere ilişkin ise meyve ağaçlarının dekara verim miktarı ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı hasat dönemindeki kg satış fiyatları ile masraflarının İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip yıllık net gelir bulunmalı ve toplam dekara net gelire kapitilizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle taşınmazlara değer biçilmesi gerekirken, yazılı şekilde değer biçen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Bilirkişi kurulunca 132 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 722.07 m2 lik bölümün bedeline hükmedildiği halde, gerekçesi gösterilmeden taşınmazın tamamının tesciline karar verilmesi,

b)Dava konusu taşınmazların baraj inşaat alanında mı, yoksa rezervuar alanında mı kaldıkları kesin olarak tespit edilip,rezervuar alanında kaldıklarının anlaşılması halinde, terkin edilmeleri gerektiğinin düşünülmemesi,

c)Fen bilirkişi raporunda taşınmazların kamulaştırılması istenen bölümlerinin alanlarının rapor ve krokide açıkca gösterilmemesi,