muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12274, Karar No: 2025/1560, Tarih: 05.02.2025

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevabında, davacı hakkında yapılan bildirimlerin uygun ve mevzuat ile yerinde olduğunu, davacının iddiasının ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli kararı ile davanın, davalı ... yönünden; kısmen kabul kısmen reddi ile davacının davalıya ait .... sicil numaralı ... unvanlı iş yerinde 11.05.2015-31.05.2015 ve 27.06.2015-23.04.2018 tarihleri arasında hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; öncelikle davacının çalışma iddiasına ilişkin olarak, yapılan araştırmanın karar vermeye yeterli olmadığı dikkate alınarak, davacının çalışmasının geçtiği yurt ve pansiyon işletmesi hakkında iş yeri açılış ve emniyet veyahut Kurum denetimlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bu denetimlerde davacının imzası veya davacı ile birlikte başkaca çalışanların olup olmadığı belirlenmeli, yurt işletmesi nedeniyle ve davacının yemek yaptığına ilişkin iddiası karşısında yapılan yemekler bakımından dönemsel olarak portör muayenelerinin varlığı, bu muayenelerde yemeklerin kim/kimler tarafından yapıldığı ile iş yerinde gıda denetimlerin olup olmadığı tespit edilmeli, Mahkemece davacı hakkında dinlenen kamu tanığının 2016 yılında çalışmalarının varlığı dikkate alındığında, diğer dönemler (2017 ve 2018 yılı) bakımından da çalışma kaydının olduğu anlaşılan bordrolu tanıklar veya komşu iş yeri tanıklarının olup olmadığı hususunda emniyet tarafından tespit edilecek komşu tanıklar belirlenmeli, iş yerinin açılış ve ruhsat kayıtları ile birlikte kimlerin çalıştığına ilişkin emniyette tutulması gereken (çalışanlara ait kimlik bildirme kanunu çerçevesindeki yükümlülük nedeniyle) kayıtların getirtilmesi ile davacının çalışma iddiası bakımından gerektiğinde pansiyonda uzun süreli ve davacının çalışmaları hakkında bilgi sahibi olabilecek şekilde konaklayan kimselerin varlığı araştırılmalı ve çalışma konusunda tüm kayıtlar ve tanıkların dinlenmesinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir, gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, davalı ... yönünden esastan reddine, davanın, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu md. 114/1 (d) ve md. 115/2 uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili:

a.Eksik araştırma ile karar verildiğini,

b.davalının işyerini ruhsat almadan devraldığının dosyada mevcut deliller ile ispatlandığını,

c.Bilirkişi raporunda müvekkilinin çalıştığının tespit edildiğini,

d.Kararın bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22486, Karar No: 2013/23710, Tarih: 23.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/22486 E.  ,  2013/23710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... yönünden husumetten davanın reddine, ... yönünden Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

...) Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında, emsal alınan 6529 ada ... parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan daha az değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli; emsal alınan 4629 ada ... parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

...- Dava konusu taşınmazların el atışan kısımlarının yüzölçümlerine ilişkin 01.06.2009 tarihli fen bilirkişi raporu ile ....01.2012 tarihli fen bilirkişi raporu arasında ki çelişki giderilmeden hüküm kurulması,

...-7183 ada ... parsel üzerindeki ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi,

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17944, Karar No: 2014/20530, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17944 E.  ,  2014/20530 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/03/2013 tarih ve 2012/275-2013/154 sayılı hükmün Dairenin 20.1.2014 tarih ve 2013/18960-2014/1296 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece verilen 28.3.2013 tarihli kararın davacı tarafça duruşmalı olarak temyiz edilmesine rağmen duruşma pulu verilmemesi nedeniyle duruşma talebi reddedilerek temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapıldığı ancak davacının duruşma pulunu gider avansı içinde ödediği, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin maddi hatanın düzeltilmesi talebi niteliğinde olduğu anlaşılmakla davacının bu yöndeki maddi hatanın giderilmesine ilişkin talebinin kabulüne, duruşma yapılmaksızın yapılan inceleme sonunda Dairemizce verilen onama kararımızın kaldırılmasına, dosyanın duruşma günü verilmesi için kaleme İADESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1447, Karar No: 2024/12221, Tarih: 20.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1447 E.  ,  2024/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1979 E., 2022/1817 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/1979 Esas, 2022/1817 Karar sayılı kararının, sanık Sedar Gezer müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2021/190 Esas, 2021/484 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanıklar müdafiilerine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Yukarıda açıklanan izahat ışığında dosyamızın yapılan ön incelemesinde; Sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.10.2022 tarihli ve 2022/1979 E., 2022/1817 K. sayılı kararının yalnızca sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafinin hükmü temyiz etmediği anlaşılmıştır.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, sanık ... müdafiine "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, ayrıca her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek sanık ... müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; sanık ... müdafiince hükmün temyiz edilmediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında "... kural olarak müdafii ile takip edilen işlerde kanun yollarına başvuruda bulunmak müdafiinin görevi kapsamında olduğu tartışmasız ise de; sadece müdafie tebliğ veya tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 40/2 nci maddesi gereğince kusursuz sayılacağı, müdafinin süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğraması, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma ... ile bağdaşmayacağı da dikkate alındığında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen 27.12.2021 tarihli ve 244-1662 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin... ;" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanık ...'in yokluğunda verilen kararın sanık ...'e "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde sanığa (Ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile sanık ... müdafinin süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi veya sanık tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11

... müdafinin süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi veya sanık tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15310, Karar No: 2017/26401, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15310 E.  ,  2017/26401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7155, Karar No: 2025/3287, Tarih: 07.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/7155 E.  ,  2025/3287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/696 E., 2024/1553 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/637 E., 2023/777 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma ve fer'îleri konusunda karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf kanun yoluna başvurulmaktadır. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge adliye mahkemesi kararına karşı başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde, aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı-davalı tarafından istinaf dilekçesi sunulmuş ise de; Karaman 2. Aile Mahkemesi'nin 22.04.2024 tarihli kararı ile davacı-davalının süresi içinde istinaf karar harcını, istinaf kanun yoluna başvuru harcını ve gider avansını yatırmamış olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344 üncü maddesi uyarınca istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı-davalı erkek vekilinin kadının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacı- karşı davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı-karşı davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6746, Karar No: 2024/8702, Tarih: 20.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6746 E.  ,  2024/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/635 E., 2024/718 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/308 E., 2023/618 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinde teknisyen-inşaat boyacısı olarak çalıştığını, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve ... ve Sosyal Hizmet İşçileri (...-İş) ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu ... Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalandığını, toplu iş sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştığını ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bugüne kadar işverenin hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP