muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8762, Karar No: 2008/10363, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8762 E.  ,  2008/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

1- 2942 sayılı Yasanın (4650 sayılı Yasayla değişik) 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda meyve ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirlenmeden ve bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İl Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan ve m2 değerini de açıkça belirlemeyen eksik incelemeye dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2- Dava konusu taşınmazın 1139 m2'si üzerinde DSİ lehine mevcut irtifak hakkı mevcut olduğundan bunun taşınmazda meydana getireceği kaçınılmaz değer kaybının dikkate alınmamış olması,

3- Taşınmazda mevcut bulunan meyvesiz ağaçların yaş ve cinsine göre 2006 yılı itibarıyla rayiç birim değerlerinin sorulup raporların denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15345, Karar No: 2017/26404, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15345 E.  ,  2017/26404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2002, Karar No: 2012/479, Tarih: 20.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/2002 E.  ,  2012/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile reşit olmayan mağdure ile cinsi münasabette bulunma suçuna iştirakten sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Tire Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2005 gün ve 2004/92 Esas, 2005/378 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan ve işledikleri kabul edilen suçların 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilen 28.12.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18887, Karar No: 2014/6772, Tarih: 12.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18887 E.  ,  2014/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, buna göre somut olayda uygulama koşulları oluşmadığı anlaşılmakla, aynı Yasanın 145. maddesinin uygulanmasına yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20378, Karar No: 2018/24905, Tarih: 13.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20378 E.  ,  2018/24905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... Mahallesi 1051 parsel sayılı taşınmaz, ... Belediye Başkanlığının 06/01/2016 tarihli yazısına göre 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde otobüs garajı alanında olup, arsa niteliğindedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9151, Karar No: 2006/11411, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9151 E.  ,  2006/11411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... ... 13.03.2001 günlü dava dilekçesi ile tapu kaydına dayanarak yörede 1990 yılında ilk kez yapılan ve 18.10.1990-18.04.1991 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında Pursaklar Köyü 1344 ve 1346 parsel sayılı sırasıyla 79694-48605 m2 yüzölçümündeki taşınmazların orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın süre yönünden reddine dair verilen 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.12.2001 günlü hükmünün davacı gerçek kişi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.09.2002 gün ve 2002/5190-6787 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin anılan bozma kararında özetle; "6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hakdüşürücü sürenin orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı suretiyle ilan edildiği, 6 aylık sürenin bitiminden başlayacağını, bu nedenle davanın 10 yıllık hak düşürücü süre bitmeden açıldığının kabul edilmesi, dava konusu 1344 ve 1346 sayılı parsellerin diğer hissedarları olan ... ve arkadaşlarının ... Asliye 19. Hukuk Mahkemesinde açmış olduğu orman tahdidine itiraz davasıyla, eldeki bu davanın fiili ve hukuki irtibat nedeniyle H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi gereğince birleştirilerek, bundan sonra işin esasına girilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Bu dava ile ... ve arkadaşları tarafından açılan ve 19. Asliye Hukuk Mahkemenin 2001/438 Esasında görülen dava birleştirilmiş ve mahkemece davacıların davasının kabulüne, Keçiören İlçesi, Pursaklar Mahallesi 1344 sayılı parselin (A) ile gösterilen 73,31 m2, (B) ile gösterilen 24094,17 m2, 1346 sayılı parselin (C) ile gösterilen 1267,48 m2, (D) ile gösterilen 414,41 m2, (E) ile gösterilen 4080,19 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin ... Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmasına ilişkin orman kadastro işleminin iptaline, bu bölümlerin orman tahdit sınırları dışına çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından bozulması, davacı gerçek kişiler vekili tarafından ise, yargılama gideri yönünden düzeltilerek onanması istemiyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu çekişmeli taşınmazların, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yargılama gideri yönünden de yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/09/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1391, Karar No: 2023/6273, Tarih: 04.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1391 E.  ,  2023/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/566 E., 2022/1382 K.

Taraflar arasında görülen tescil davasında yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 524 parsel ... 13.740,50 m2 yüzölçümündeki taşınmazda 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun) 41 inci maddesi uyarınca yapılan düzeltim çalışmaları sonucunda taşınmazın yüzölçümünün 13.214,41 m2 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dilekçesini özetle; Kadastro Müdürlüğü tarafından tapu kaydındaki yüzölçümünde hesaplama hatası yapıldığı gerekçesiyle ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 524 parsel ... taşınmazda yapılan düzeltme çalışması sonucunda taşınmazın yüzölçümünün küçültüldüğünü, yapılan düzeltme işleminin hatalı olduğunu ileri sürerek, söz konusu düzeltme işleminin iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.08.2010 tarih ve 2010/1008 Esas, 2010/1160 Karar ... kararıyla, Kadastro Müdürlüğüne karşı açılması nedeniyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 26.08.2010 tarih ve 2010/1008 Esas, 2010/1160 Karar ... kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 28.12.2018 tarih ve 2018/1678 Esas, 2020/6432 Karar ... ilamıyla; " Kadastro Müdürlüğünce re'sen yapılan düzeltme işlemlerine karşı açılacak davalarda lehine düzeltme yapılan taşınmaz malikleriyle birlikte Kadastro Müdürlüğü de hasım gösterilebileceği gibi, düzeltme işlemi ile taşınmazların geometrik şeklinin değişmediği ancak hesaplama hatasından söz edilerek yüzölçümlerinin değiştiği durumlarda, yalnızca Kadastro Müdürlüğünün de hasım gösterilebileceği, öte yandan, düzeltme işlemi sonucunda hangi taşınmaz ya da taşınmazlar lehine düzeltme yapıldığının başlangıçta bilinememesi halinde, Kadastro Müdürlüğü hasım gösterilerek dava açılması ve mahallinde yapılan keşif sonucunda belirlenen parsel maliklerinin sonradan davaya dahil edilerek taraf teşkilinin tamamlanmasının da mümkün olduğu " açıklanarak, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava konusu parselde 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi ve bu madde uyarınca hazırlanan (47/N) yönetmeliğe göre 13.214,51 m2 miktarı üzerinden yapılacak alan düzeltmesinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 41 inci maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 427 ve devamı maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 14 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1009, Karar No: 2023/7051, Tarih: 21.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1009 E.  ,  2023/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3235 E., 2022/2660 K.

SUÇ : Eşini kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2021/58 Esas, 2022/274 Karar sayılı Kararı

Sanık hakkında eşi maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/3235 Esas, 2022/2660 Karar sayılı Kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın gerekçeden yoksun olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik ve takdire bağlı indirimin uygulanması gerektiğine,

2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri, suçun tasarlanarak ve canavarca his saikiyle işlendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın gerekçeden yoksun olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik ve takdire bağlı indirimin uygulanması gerektiğine,

2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri, suçun tasarlanarak ve canavarca his saikiyle işlendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın evinden aldığı ekmek bıçağı ile eşi olan maktulün çalıştığı ......,Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesine gittiği, o sırada tanık ......., ...... ve maktul ...'ın hizmetli odasında oldukları, maktulün eşini görmesi üzerine eşi ile konuşmak için odadan çıktığı, 1-2 dakika sonra maktulün '' beni kurtarın'' diye bağırarak odaya geri döndüğü ve odada bulunan bölmeye saklanmaya çalıştığı, sanığın adli emanete kayıtlı bıçak ile maktulü kovaladığı, maktul ... tanık ...in kapıyı kapatmaya çalışarak sanığa engel olmak istedikleri ancak sanığın kapı aralığına ayağını koyması nedeniyle kapının kapatılamadığı, maktulün kaçmak için kapıya yöneldiği sırada sanığın maktulü yakalayarak toplamda yirmi bir kez bıçakla vurarak öldürdüğü, maktulün otopsi raporunda, ''ölümünün kesici-delici alet yaralanmasına bağlı akciğer, diyafragma, karaciğer, dalak, mide, aort yaralanması ile birlikte iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği'' anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, kamera görüntülerini içerir CD ve inceleme tutanakları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, Adli Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesinin 27.09.2021 tarihli otopsi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE