muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4176, Karar No: 2018/14726, Tarih: 21.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/4176 E.  ,  2018/14726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı tarafın yasal süre içerisinde istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiş, istinafa konu karar HMK'nun 355. Maddesi gereğince harç yönünden ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına ilişkin verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'nın ikinci eşi olan davalıya 5 parsel sayılı taşınmazdaki 2 numaralı bağımsız bölümünün ½ payını 02.04.2009 tarihinde, kalan ½ payını ise 08.09.2014 tarihinde intifa hakkını üzerinde bırakarak satış suretiyle davalıya devrettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına tesciline karar verilmesini istemişler, aşamada taleplerinin payları oranında ve tescile ilişkin olduğu belirtmişlerdir.

Davalı, ilk temlikin kendisine çeyiz hediyesi olarak verileceğinin mirasbırakan tarafından taahhüt edildiğini, engelli maaşından biriktirdiği parayı ve ailesinden destek olarak verilen paraları eşi ....a verdiğini, kanser hastası olan mirasbırakanın her türlü bakım, gözetim ve ihtiyacı ile ilgilendiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, ... Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebi esastan reddedilmiş, HMK'nun 355. Maddesi gereğince harç yönünden hüküm ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1941 doğumlu mirasbırakan ...’nın 18.04.2005 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak ilk eşinden olma davacı çocukları ile davalı eşinin kaldıkları, çekişme konusu 610 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümün tamamı muris adına kayıtlı iken, 02.04.2009 tarihinde ½ payının davalıya satış yolu ile temlik edildiği, daha sonra diğer ½ payın ise 08.09.2014 tarihinde davalıya devredildiği, mirasbırakan ile davalının 22.12.2008 tarihinde evlendikleri, anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; her ne kadar davacı tanıkları davalının baskısı ile temliklerin yapıldığını bildirmişlerse de, toplanan tüm delillerden mirasbırakanın ilk eşinden olma davacı çocukları ile bir probleminin olmadığı, onlardan mal kaçırmasını gerektiren bir durumun ortaya konulamadığı, 02.04.2009 tarihinde taşınmazın ½ payının evlilik hediyesi olarak temlik edildiği, kanser hastası olan mirasbırakana davalı tarafından bakıldığı, 08.09.2014 tarihindeki temlikin bu bakım karşılığı yapıldığı sonucuna varılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin (bir başka ifade ile malın bedelinin) ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.04.2009 günlü 2009/1-130 sayılı kararı). Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Öte yandan, salt bedeller arası oransızlığın muris muvazaasının kanıtı olamayacağı açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2017/384 Esas, 2017/371 karar sayılı kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereği KALDIRILARAK, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 6100 sayılı HMK'un 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10405, Karar No: 2021/7151, Tarih: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10405 E.  ,  2021/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Tüm dosya içeriğine göre; katılana ait ikametten olay günü 15:30 ile 16:15 saatleri arasında hırsızlık yapıldığı, olay yerinde hakkında ayrı yargılama yürütülüp mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...’in parmak izlerinin ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun farklı tarihlerde sanık ... ile birlikte ... plakalı aracı kullanarak suç işlediklerinin ve bahsi geçen aracın suç saatine yakın zamanlarda katılana ait ikametin yakınından geçtiğinin tespit edilmesi sebebiyle, sanığın suça sürüklenen çocuk ... ile iştirak halinde atılı suçları işlediğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, suça sürüklenen çocuk ...’in de yargılandığı Edirne Çocuk Mahkemesi’nin 2015/339 E. 2016/112 K. sayılı dosyasında; atılı suçları...’ın kiralamış olduğu 60 ile başladığını hatırladığı plakaya sahip olan ... marka araçla gezdikten sonra ... ile işlediklerini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; ...’in tanık sıfatıyla dinlenerek sanık ile yüzleştirilmesi, sanığın hazır edilmesi mümkün değilse teşhise elverişli güncel fotoğrafları temin edilerek tanığa gösterilmesi ve sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2586, Karar No: 2019/6812, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2586 E.  ,  2019/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçların işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri birlikte değerlendirildiğinde temel ceza tayininin yerinde olduğu, ve CMK’nun 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçe ve delil tartışmasının dosya içeriğine göre TCK’nun 51. maddesinde düzenlenen esasları da kapsaması sebebi ile tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 151/1 maddesi uyarınca belirlenen 365 gün temel ceza üzerinden, TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 243 gün yerine 242 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve buna bağlı olarak da hükmolunan hatalı ceza üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 202 gün sonuç adli para cezası yerine 201 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38125, Karar No: 2021/11414, Tarih: 02.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/38125 E.  ,  2021/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince düşmesi gerektiği, sanık ...’ya yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1946, Karar No: 2023/1907, Tarih: 02.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1946 E.  ,  2023/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/83 E., 2022/209 K.

DAVA TARİHİ : 20.03.2015

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; 01.01.1990 tarihinde işe giriş bildirgesinin olduğunu ve 10 iş günü çalıştığını ileri sürerek başlangıç tarihinin 01.01.1990 olarak tespiti talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özetle; Hizmet tespiti davalarının 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi uyarınca işten ayrıldıktan itibaren 5 yıl içerisinde açılması gerektiğini, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının işyerinde devamlı olarak çalıştığını tanık beyanları dışında yazılı ve sağlıklı deliller (iş yeri kayıtları, ücret tediye bordrosu, makbuz...) ile ispatlaması gerektiğini beyanla ileri sürerek haksız ve hukuka aykırı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; davanın kabulü ile 1-Davacı ...'nin sigorta başlangıç tarihinin 01.01.1990 olmak üzere 1 gün çalıştığının tespitine, dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu istemin aynen hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir, gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; Davanın kabulü ile, Davacı ...'nin dava dışı ... isimli iş yerinde sigorta başlangıç tarihinin 01.01.1990 olmak üzere 1 gün süre ile çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili dilekçesinde özetle; kurum kayıtlarında yer alan davacıya ait hizmet dökümü incelendiğinde, davacının çalıştığına dair herhangi bir belge ve bilgi olmadığını belirterek, kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili dilekçesinde özetle; kurum kayıtlarında yer alan davacıya ait hizmet dökümü incelendiğinde, davacının çalıştığına dair herhangi bir belge ve bilgi olmadığını belirterek, kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/7540, Karar No: 2021/15070, Tarih: 30.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7540 E.  ,  2021/15070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

No : 2021/52-2021/974

İlk Derece

Mahkemesi : Van 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının davalı yanında 01/05/2006-01/12/2007 tarihleri arasında Kuruma bildirimi yapılmayan hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile; davacının 01/05/2006-30/06/2007 tarihleri arasında asgari ücret ile fiilen ve kesintisiz olarak davalı ... bünyesinde çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Somut olayda, davacının 01.05.2006 tarihinde işe başladığının ve kış aylarında da büro işi yaparak kesintisiz olarak 30.06.2007 tarihine kadar çalıştığının tanık beyanları ile doğrulandığı, kuruma hizmet bildiriminin eksik yapıldığının dosya kapsamı ve mevcut delil durumu ile istinaf edenin sıfatı dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde hata bulunmadığı göz önünde bulundurularak, davalı işveren vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esas yönünden reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, dosyadaki eksiklikler giderilmeden, tüm deliller toplanmadan karar verildiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, dosyadaki eksiklikler giderilmeden, tüm deliller toplanmadan karar verildiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Davacının 01.05.2006-01.12.2007 tarihleri arasında davalı işveren yanında kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitini talep ettiği eldeki davada, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı işverenlikçe düzenlenen 22.05.2006 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, talep edilen dönem içerisinde 23.05.2006-01.08.2006 tarihleri arasındaki hizmetlerinin bildiriminin yapıldığı, 1007111.065 sicil sayılı davalı ... unvanlı işyerinin 17.05.2006-30.09.2007 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, davacının 22.05.2006 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzaya itirazı üzerine alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 30.01.2019 tarihli raporuna göre; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından yapılan incelemede, inceleme konusu 22.05.2006 tarihli işe bildirgesinde davacı ...'a atfen atılı imza ile ...'ın mevcut mukayese imzaları arasında ilgi ve irtibat tespit edilemediği yönünde kanaat bildirildiği, dönem bordrolarının dosya arasına alındığı ve tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 23.05.2006 tarihli işe giriş bildirgesinin varlığı ve giderek 23.06.2014 tarihinde davanın açıldığı dikkate alındığında hak düşürücü süre kapsamında kalan 01.05.2006-22.05.2006 dönem arası reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.