muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14453, Karar No: 2014/22823, Tarih: 04.11.2014

Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin banka hesaplarında yer alan adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; az yukarıda yazılı ve yargılama esnasında yapılmayan araştırmaların yanı sıra, Kurum işleminin dayanağı denetim raporunda ve yargılama aşamasında ifadesine başvurulan muhtar beyanı, emniyet araştırma sonuçları ile seçmen bilgi kayıtları gözetilmeli, davacı ve boşandığı eşin medula sistemi ile GSM operatörlerinde bulunan adresleri ve boşanılan eşin Kurum kayıtlarında yer alan adresi araştırılmalı, bankalardan dava konusu döneme ilişkin adres bilgileri istenilmeli, böylelikle; “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1642, Karar No: 2019/5758, Tarih: 03.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1642 E.  ,  2019/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/08/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/07/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/12/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Davacılar vekili Avukat ...'nun mazeret dilekçesi gönderdiği, başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

“Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 6100 sayılı HMK’nun 326. maddesi uyarınca, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan avukatlık ücreti davanın kabul veya ret olunan bölümleri üzerinden tarafların haklılık oranlarına göre paylaştırılır. Davacılar toplam 250.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece talep edilen miktarın 90.000,00 TL lik kısmı kabul edilmiştir. Bu haliyle mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, yargılama giderlerinin de davanın kabul ve ret olunan bölümleri üzerinden taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 2. fıkrasının silinerek yerine “davacılar tarafından yatırılan 853,88 TL peşin harcın tamamı ile 60,00 TL tebligat, 25,00 TL tanık ücreti, 55,00 TL dosya fotokopi gideri toplamı 140,00 TL yargılama giderinden davanın red (0,64) ve kabul (0,36) oranına göre hesaplanan 50,40 TL si olmak üzere toplam 904,28 TL nin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine”cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 3. bendinin silinerek yerine “davalı tarafından yapılan 110,00 TL tanık ücreti ve 50,00 TL tebligat gideri toplamı 160,00 TL yargılama giderinden davanın red (0,64) ve kabul (0,36) oranına göre hesaplanan 102,40 TL sinin davacılardan tahsili ile davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1569, Karar No: 2013/3224, Tarih: 12.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1569 E.  ,  2013/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... Sigorta A.Ş, ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada yaralanan davacı ...’in tedavi görürken öldüğünü, diğer davacıların

desteklerinden mahrum kaldıklarını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 1.500 tl manevi, 1.000 TL iş göremezlik tazminatı, davacı çocuklar ...,... için 3.000'er TL destek ve 7.000'er TL manevi tazminat, davacı eş ... için 7.000 TL destek 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili 6.4.2011 tarihli ıslah ile destek tazminatı talebi miktarını eş için 46.970 TL, ... için 11.232 TL, ... için 9.225 TL.ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı eş ... için 46.970 TL, ... için 11.232 TL, ... için 9.225 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (davalı ... şirketi limit ile sorumlu olarak), davacı ... için 902 TL iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (davalı ... şirketi limit ile sorumlu olarak), davacı ... için 20.000 TL, diğer davacılar için ise 7.000'er TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... ve ... vekilinin tüm, davalı ... şirketi vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “sigortanın kapsamı” başlıklı A.1. maddesi uyarınca, Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu,

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “sigortanın kapsamı” başlıklı A.1. maddesi uyarınca, Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu,

zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder. Davalı ... şirketi vekili, aynı trafik kazası nedeni ile Sosyal Güvenlik kurumunca aleyhine ayrı bir dava açıldığını (İnegöl 1.AHM 2008/74 E.) ve 7.000 TL olan poliçe limitini SGK.na 12.094 TL olarak ödediğini savunmuştur. Davalı ... şirketinin mükerrer ödeme yapmak zorunda kalmaması için bu savunma üzerinde durularak gerekli inceleme yapıldıktan sonra KTK 96. maddesi de nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

3-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının B-2 maddelerinde sigortacının zarar giderim yükümlülüğü, zararın ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya bildirildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının poliçe limiti dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup, bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüt gerçekleşeceği öngörülmüştür. O halde, davalı ... şirketine davacılar tarafından dava tarihinden önce yapılmış bir ihbar bulunup bulunmadığının tespiti ile yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda temerrüt tarihinin belirlenmesi, ihbar bulunmadığı taktirde dava tarihinde temerrüde düşürülmüş olduğunun kabulü gerekirken, yazılı olduğu şekilde davalı ... şirketinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu tutulması doğru değil bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... vekilinin tüm, davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.513,48 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... ve ...'ten alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 12.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8050, Karar No: 2016/6033, Tarih: 10.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8050 E.  ,  2016/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yurtdışı çıkışlı ve ... varışlı olan... nolu posta çuvalı katılan kurumun... Posta İşleme Merkezine teslim edildikten sonra 25.05.2010 tarihli ve ... posta numaralı teslim bordrosu ile şoför olan sanık ...'a imzası karşılığında diğer çuvallarla birlikte teslim edildiği, sanık...'ın işleme merkezinden teslim aldığı çuvalları kamyona yüklediği ve yola çıktığı, yaklaşık yarım saat sonra teslim edilen çuvallardan bir tanesinin işleme merkezinin teslimat bölümünde ağzı açık halde olduğunu gören ve işleme merkezinde çalışan diğer sanıkların yaptıkları kontrolde çuval içerisindeki iki adet gönderinin eksik olduğunu tespit edip tutanak düzenledikleri, kayıp olan gönderinin bulunamadığı ve sanıkların bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan olayda; atılı suç açısından sanıkların kasıtlarının bulunmadığı gerekçesine dayanan ve unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16848, Karar No: 2010/5587, Tarih: 06.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/16848 E.  ,  2010/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5328, Karar No: 2023/6662, Tarih: 27.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5328 E.  ,  2023/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/775 E., 2022/579 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mardin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün savunma hakkının kısıtlanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, cezanın haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, yapılan aramada sanığın dolabında 2 adet diş macunu içerisine doldurulmuş bali, 1 adet falçata, 3 adet kalemtraş bıçağıyla yapılmış kesici alet ve 2 adet tığ ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın dolabında ele geçen 1 adet falçata, 3 adet kalemtraş bıçağıyla yapılmış kesici alet ve 2 adet tığın ilgili Kriminal Laboratıvardan veya Adlî Tıp Kurumundan rapor alınarak suça konu aletlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesindeki silah niteliğinde ya da 6136 sayılı Kanunun 4 üncü ve 15 inci maddesi kapsamında bıçak veya sair aletlerden olup olmadığının belirlenmesi ve yine diş macunu içerisine doldurulmuş balinin, uyuşturucu madde niteliğinde olup olmadığının belirlenerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8581, Karar No: 2010/12945, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8581 E.  ,  2010/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35766, Karar No: 2018/5642, Tarih: 28.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35766 E.  ,  2018/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;Dava konusu ... İlçesi ... Köyü 326 ada 7 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arasalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelini değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazın ...inşaat Enerji Elektrik Üretim Ltd. Şti.'ne şatışı değerlendirmede esas alındığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21793, Karar No: 2016/3628, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21793 E.  ,  2016/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2015

NUMARASI : 2014/292-2015/133

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan 43,52 m²'sinin üzerinde ağaç olup olmadığı tespit edilerek, kamulaştırılan kısmın yüzölçümüne ve meyve ağaçlarının sayısına göre kapama meyve bahçesi niteliğinde ise net meyve gelirine göre; taşınmazın üzerinde bulunan ağaçlar kamulaştırılan kısım dışında kalıyor ise kamulaştırılan alanın zeminine ekilebilir ürün gelirine göre değerinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, dava tarihi olan 2014 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilere uygunluğu denetlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zemin değeri hesaplamayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2- Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, daha az vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.