muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3228, Karar No: 2018/4035, Tarih: 30.10.2018

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Aydın 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2018 tarihli ve 2018/1441 değişik iş sayılı kararının bozulmasının istenilmesi arz ve dosya birlikte tebliğ olunmuştur.

I- OLAY:

1-Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli ...hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olmak iddiasıyla yürütülen soruşturma sonucunda, şüphelinin başlangıçta bu yapıyı cemaat olarak bildiği, 17-25 Aralık 2013 sonrasında bu yapıdan ayrılarak babası ...’ya ait taşınmazın ... isimli vakfa devrettiği, örgüte ait dershaneye tahsis edilen binayı geri aldığı, sosyal paylaşım sitelerinde de örgütten ayrıldığına dair açık paylaşımlarda bulunduğu gerekçesine dayalı olarak soruşturma yapılan Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanuna Muhalefet Suçundan 03.03.2017 tarih 2016/19265 soruşturma nosu ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

2-Bu karara karşı yapılan itiraz Aydın 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.10.2017 tarih ve 2017/4868 değişik iş sayılı kararıyla reddedilerek kesinleşmiştir.

3-Aynı suçla ilgili şüpheli hakkında Nazilli Cumhuriyet Başsavcılğınca yürütülen soruşturma evrakında 27.09.2017 tarih ve 2017/741 sayılı kararla aynı konuda Aydın Cumhuriyet Başsavcılığında 2016/19265 nolu soruşturma bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek evrak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

4-Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2018 tarih ve 2018/1184 sayılı kararı ile yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda atılı suçun unsurlarının oluşmadığı nedenine dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bu karara karşı Maliye Hazinesi vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Aydın 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarih 2018/1441 değişik iş sayılı kararla itirazın kabulüne ve şüpheli hakkındaki takipsizlik kararının kaldırılmasına ve hakkında kamu davası açılmasına ilişkin karar vermiştir. Kesin nitelikte olan bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulmuştur.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararların itiraz edilmeden veya itiraz edilmek suretiyle kesinleşmesi halinde, şüpheli hakkında aynı eylem nedeniyle tekrar soruşturma yapılıp yapılamayacağına ilişkindir.

III- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Örgüt üyeliği temadii eden suçlardandır. Mütemadi suçlarda suçun işlenmeye başlandığı tarih ile suçun tamamlandığı tarihler farklı olabilir. Yerleşik yargısal uygulamalara göre silahlı terör örgütü üyeliği suçlarında suçun tamamlanması için hukuki ve fiili kesintinin birlikte gerçekleşmesi gereklidir.

III- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Örgüt üyeliği temadii eden suçlardandır. Mütemadi suçlarda suçun işlenmeye başlandığı tarih ile suçun tamamlandığı tarihler farklı olabilir. Yerleşik yargısal uygulamalara göre silahlı terör örgütü üyeliği suçlarında suçun tamamlanması için hukuki ve fiili kesintinin birlikte gerçekleşmesi gereklidir.

Şüpheli hakkında terör örgütü üyeliği ve terörün finasmanı suçlarından soruşturma başlatılmıştır. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2017 tarih ve 2016/19261 sayılı kararında terörün finansmanı suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ve bu karar itiraz edilmekle merciince red edilmek suretiyle kesinleşmiştir. Başka bir şikayet sebebiyle bu kez aynı olay nedeniyle yine Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.01.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bu karara karşı da Hazine vekilinin itirazı üzerine, mercii itirazı doğrultusunda kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı kaldırarak şüpheli hakkında dava açılması gerektiğine hükmetmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlara karşı kimlerin yasa yollarına başvuracağı, itiraz üzerine yapılacak işlemler ve soruşturmanın tekrar başlatılmasıyla ilgili yasal mevzuat incelendiğinde;

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara kimlerin itiraz edebileceğine ilişkin talep yönünden;

CMK’nın 173. maddesi;

(1)Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2)İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4)(Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir

(6)İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin 2. fıkrası uygulanır.

172. madde

(2)Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil eylde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.

(6)İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin 2. fıkrası uygulanır.

172. madde

(2)Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil eylde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara itiraz edebilmek için suçtan zarar görmek gereklidir. Suçtan zarar görme kavramı yasada açık olarak tanımlanmamış ise de, mağdur ve şikayetçi ile suçtan zarar görenin hakları CMK’nın 234. maddesinde düzenlenmiştir. Mağdur suçtan bizzat zarar gören kişidir. Bazı hallerde doğrudan suçtan zarar görmemekle birlikte dolaylı olarak da zarar söz konusu olabilir. Bu kişiler suçtan zarar gören olarak ifade edilmektedir. Mağdurdan daha geniş bir alanı kapsamaktadır. Yerleşik uygulamalara göre suçtan ancak doğrudan zarar gören kişiler davaya katılma hakkını haizdirler.

Kanun yararına bozma taleplerinde talebe bağlılık esas olup itiraz edenlerin sıfatı yönünden olağanüstü yasa yoluna başvurulmadığından bu konuda bir karar verilmemiştir.

Yasal düzenlemeden açıkça anlaşıldığı üzere örgüt üyeliği kapsamında faaliyet olarak kabul edilen eylemler nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip, bu kararın kesinleşmesi halinde yeni delil ortaya çıkmadığı müddetçe aynı olay nedeniyle şüpheli hakkında soruşturma yapılamayacaktır. Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz yoluna başvurulmuş ve bu şekilde kesinleşmiş ise itiraz mercii olan sulh ceza hakimliğinden karar alınmadıkça aynı fiilden dolayı soruşturma yapılıp kamu davası açılamayacaktır.

Somut olayda eylem örgüt üyeliği yada terörün finansmanı olarak farklı biçimde nitelendirilse bile, soruşturmaya konu eylem hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildikten sonra yeni delil elde edilmeden ve sulh ceza hakimliğinden dava açılması için karar alınmadan kovuşturmanın yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına ilişkin Aydın 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2018 tarih 2018/1441 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kanun yararına bozma talebinin kabul edilmesine karar vermek gerekmiştir.

IV- SONUÇ VE KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2018 tarih ve 2018/63604 sayılı kanun yararına bozma talebini kabulüne,

2-Aydın 1 nolu Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2018 tarih 2018/1441 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya aykırı olduğundan CMK 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Sair işlemleri mahalinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25623, Karar No: 2014/10147, Tarih: 26.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25623 E.  ,  2014/10147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Sahte fatura kullanmak suçundan beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a- ve 5237 sayılı TCK.nun 62, 51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, erteli

Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin 16.03.2005 ve 23.10.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I) Sanık hakkında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.03.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II)Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan verilen karara karşı sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2

1) Suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde öngörülen temel cezanın asgari haddinin "1 yıl" hapis olduğu dikkate alınmadan eksik ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2

1) Suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde öngörülen temel cezanın asgari haddinin "1 yıl" hapis olduğu dikkate alınmadan eksik ceza tayini,

2) Dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği ancak bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı, sanığın eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden "katılan idarenin zararının giderilmediğinden" bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3428, Karar No: 2020/6168, Tarih: 22.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3428 E.  ,  2020/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: Temyiz talebinin reddi

Suça sürüklenen çocuk müdafinin 31.03.2015 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, suça sürüklenen çocuk ... tarafından, 14.04.2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla; temyiz talebinin reddine dair Mahkemenin 03.06.2020 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmamış, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39345, Karar No: 2014/35750, Tarih: 13.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/39345 E.  ,  2014/35750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/1382-2014/703

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin kendisini bir otele davet ederek irade sakatlanması ile mülk vereceğini söyleyip 15 günlük devre tatil sattığını,kampanyalı satış şeklinde satış yapıldığını, 15.000,00 TL lik tatili 12.750,00 TL ye alacağı söylenerek kendisinin aldatıldığını, sözleşmeyi incelediğinde kış dönemi tatil aldığını fark ettiğini ileri sürerek sözleşmenin feshine,ödemiş olduğu 4250,00 TL nin faizi ile iadesine, 425,00 TL lik 20 adet senedin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında Bodrum D.. C.. için Beşiktaş 5. Noterliğinin 12 Mart 2012 tarih ve 0.... yevmiye nolu devre mülk sözleşmesi yapıldığı,sözleşme tarihinin 40177 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekeceği, zira işlemin çerçeve olarak Tüketici Yasasında yer almayan kat mülkiyeti hükümlerine göre mevzuata tabi devre mülk sözleşmeleri konusunda olduğu, sözleşmenin devre tatil sözleşmesi niteliği olmadığı gerekçesiyle davanın görev nedeni ile reddine,dayanak sözleşme devre mülk niteliğinde olduğu için süresinde ve talep halinde davanın görevli İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta devre mülk satışına ilişkin sözleşme imzalandığı, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece,işin esasına girilerek hasıl olacak sonucu uygun karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3651, Karar No: 2020/100, Tarih: 28.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/3651 E.  ,  2020/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalı banka nezdinde Amerikan Doları ve Türk Lirası cinsinden iki ayrı hesabının bulunduğunu, bu iki ayrı hesabından davalı bankanın Sirkeci şubesi çalışanlarından ... tarafından davacının herhangi bir talimatı olmaksızın işlem yapılarak, zimmetine para geçirildiğini, davalı bankanın kendisine tevdii edilen paradan sorumlu olduğu gibi personelin her türlü kusurundan ve en küçük ihmalinden dahi sorumlu olduğunu, davacının hesabından alınan paranın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı bankadan konut kredisi kullandığını, yapılan işlemlerin davacının bilgisi dahilinde kredi borcunu kapatmaya yönelik bankacılık işlemleri olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka çalışanı hakkında zimmet suçundan mahkumiyet kararı verildiği, zimmet suçunun kesinleştiği diğer yönlerden kararın bozulduğu, bu nedenle ceza mahkemesinin kararının kesinleşmesinin beklenilmesine gerek görülmediği, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatıyla sorumluluğunun bulunduğu gibi bir güven kurumu olarak objektif özen borcunun gereği hafif kusurlarından dahi sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının 60.000,00 TL ana para üzerinden iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2014/7520 esas ve 2014/9924 karar sayılı ve 28.05.2014 tarihli kararı ile; "Mahkemece gerekçeli kararında anılan ceza dosyasındaki maddi olgular esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de sözkonusu ceza mahkemesi kararı kesinleşmemiştir. Bu durum karşısında 818 sayılı B.K.nun 53. (6098 S. T.B.K. 74) maddesi hükmüne göre ceza mahkemesince saptanan maddi olguların hukuk hakimini bağlayacağı hususunun gözetilerek yerel mahkemece ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi bekletici mesele yapılmak suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı bankanın Sirkeci şubesinde Amerikan Doları ve Türk Lirası cinsinden hesaplarının bulunduğu, davalı banka çalışanı ... tarafından davacının hesaplarından zimmetine para geçirildiği, ...'in zimmet suçu işlediği iddiasıyla yapılan ceza yargılamasının mahkumiyetle sonuçlanarak kesinleştiği, davacının davalı bankadan takip tarihi itibarı ile talep edebileceği alacak tutarının Türk Lirası yönünden 5.475 TL asıl alacak, 273,37 TL işlemiş faiz olmak üzere 5.747,37 TL, Amerikan Doları yönünden 37.791,56 USD olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kabul edilen asıl alacağın dava tarihindeki değeri üzerinden davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı alacaklı takip talebinde 15.000 TL ve 37.790 USD alacağı için takip tarihinden itibaren faiz istemiş olup, takip talebinde işlemiş faiz talebi bulunmamaktadır. Mahkemece takip talebinden fazlasına ve takip talebinde yer almayan bir alacak kalemine hükmedilemez. Buna rağmen 5.475 TL asıl alacağa, 273,37 TL faiz işletilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “...TL cinsi alacak yönünden 5.475,00 TL asıl alacak 273,37 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5.748,37 TL üzerinden asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte” sözcüklerinin çıkarılarak “...TL cinsi alacak yönünden 5.475,00 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte” sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına, icra inkar tazminatının asıl alacak üzerinden hükmedildiği, dolayısıyla icra inkar tazminatı yönünden hükümde düzeltme yapılması gerekmediği anlaşılmakla aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “...TL cinsi alacak yönünden 5.475,00 TL asıl alacak 273,37 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5.748,37 TL üzerinden asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “...TL cinsi alacak yönünden 5.475,00 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte” sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.