muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3994, Karar No: 2021/2093, Tarih: 07.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3994 E.  ,  2021/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı taşınmazların bir kısmının 1991 yılında kamulaştırıldığını, taşınmazların kamulaştırma amacına uygun kullanılmadığı düşüncesi ile Tapu Müdürlüğüne gittiğinde kamulaştırıldığını zannettiği dava konusu 143 ada 12 parsel sayılı taşınmazın aslında kamulaştırılmadığını, muvazaalı olarak dava dışı ...’a satış yoluyla devredildiğini, adı geçenin de sonrasında davalıya satış suretiyle devrettiğini öğrendiğini, tapu işlemleri sırasında kandırıldığını ve hile ile satış işleminin gerçekleştirildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, tapu siciline güvenerek taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; ‘‘...Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, 24.11.2015 tarihli ön inceleme celsesinde verilen kesin süre içerisinde davacı vekili 30.11.2015 havale tarihli dilekçesiyle ... ve ....’i tanık olarak bildirmiş, mahkemece tanık ... dinlenmiş, diğer tanık Ekrem Temuçin’in dinlenmesi için de yetkili mahkemeye talimat yazılmış, 22.12.2015 tarihli son celsede dinlenmeyen tanık ...’in dinlenilmesi talep edilmesine rağmen mahkemece ikinci tanık listesi verilemeyeceği gerekçesiyle anılan davacı tanığı dinlenilmeden sonuca gidilmiştir. Ancak dosya içerisinde ikinci bir tanık listesine rastlanmamıştır. Bu suretle eksik inceleme ve hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek sonuca gidildiği görülmektedir. Hal böyle olunca; dinlenmeyen davacı tanığının da dinlenmesi, yukarıdaki ilkeler uyarınca değerlendirme yapılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir...’’ gerekçesi ile bozulmuş,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1496, Karar No: 2017/3659, Tarih: 05.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1496 E.  ,  2017/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/12/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız el koyma nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumetten reddine dair verilen 16/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ...’na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koymadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket, kendisine ait araca göçmen kaçakçılığı suçunda kullanıldığı iddiasıyla el konulduğunu, yapılan ceza yargılaması sonucunda aracın teslimine karar verildiğini, ceza mahkemesince aracın kendilerine teslimi için araca el koyan karakola 02/08/2010 tarihinde yazılan müzekkereye bugüne kadar cevap verilmediğini, kendileri tarafından yapılan harici araştırmada aracın kayıp olduğunun anlaşıldığını iddia ederek, yoksun kalınan kârın ve araç bedelinin tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, aracın kayıp olmadığını, aracın gümrük sahası içinde konulabileceği yer olmadığından 13/12/2003 tarihinde teslim edildiğini ve halen bu antrepoda bulunduğunu, aracın antrepoya tesliminden sonra kaybolduğu yönünde bir iddia var ise davanın adı geçen antrepoyu işleten şirkete yöneltilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, aracın zarara uğradığı iddia edilen dönemde herhangi bir kusur ya da sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile sayılı dosyası kapsamından; davacı şirkete ait aracın seyri sırasında kolluk güçlerince yol arama ve kontrol faaliyeti çerçevesinde yapılan aramada tankerdeki gizli bölmelerde 48 tane Irak uyruklu şahsın bulunduğu ve çekici ve tankere 09.06.2002 tarihinde el konulduğu anlaşılmaktadır.

Ceza yargılaması sonucunda zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, çekici ve tankerin ruhsat sahibine iadesi kararı verilmiş,karar temyiz edilmeksizin 05/07/2010

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile sayılı dosyası kapsamından; davacı şirkete ait aracın seyri sırasında kolluk güçlerince yol arama ve kontrol faaliyeti çerçevesinde yapılan aramada tankerdeki gizli bölmelerde 48 tane Irak uyruklu şahsın bulunduğu ve çekici ve tankere 09.06.2002 tarihinde el konulduğu anlaşılmaktadır.

Ceza yargılaması sonucunda zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, çekici ve tankerin ruhsat sahibine iadesi kararı verilmiş,karar temyiz edilmeksizin 05/07/2010

tarihinde kesinleşmiştir. Davacı şirket vekili verdiği 28/04/2010 havale tarihli dilekçe ile müvekkiline ait aracın teslimini talep etmiş, ceza mahkemesince kararın kesinleşmesinden sonra yazılan 12/07/2010 tarihinde yazılan yazıyla, çekici ve tankerin ruhsat sahibine iadesine karar verildiği bildirilmiş, ancak aracın ruhsat sahibine teslimi gerçekleştirilmemiştirsahası içinde konulabileceği yer olmadığı gerekçesiyle davacı şirkete ait çekici ve tankerin tarafından 13/12/2003 tarihinde konulması ve zarara uğradığı iddia edilen dönemde anılan antrepoda bulunması, davalı ... husumet yöneltilemeyeceği anlamına gelmez. Açıklanan nedenlerle davalıya husumet düşer.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, işin esasına girilerek delillerin değerlendirilmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile istemin husumet yönünden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan yönünden BOZULMASINA, davacının davalılardan ...’na yönelik temyiz itirazlarının ise ilk bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4131, Karar No: 2016/415, Tarih: 14.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/4131 E.  ,  2016/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 480 ada 32 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 07.05.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5671, Karar No: 2018/9523, Tarih: 27.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5671 E.  ,  2018/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

2009 takvim yılında sahte fatura ve gider pusulası düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanık hakkında düzenlenmiş vergi suçu raporu ve verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/759, Karar No: 2020/5234, Tarih: 07.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/759 E.  ,  2020/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin sigortalısı ... San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ticari faaliyet gösterdiği iş yerinin sigortalandığını, 04/10/2013 tarihinde 34 GJ 5006 plakalı kamyonun, sigortalı gayrimenkulden mal aldıktan sonra seksiyonel kapı tam açılmamışken çıkmak için hareket etmesi sonucu kapıya çarpması nedeniyle kapının en alt kısmındaki 3 panel ve bunların üzerindeki 7 panelin de kasılmaları sonucu tapaları zarar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 5.325,00 TL tazminatın ödeme tarihi 04/03/2014 den itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sigortalı şirket çalışanlarının yönlendirmesi ve talimatı ile aracın hareket ettiğini ve bu kazanın meydana geldiğini, zararın oluşmasında müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; olay yerinin bina alanı içinde olması ve ağır vasıta araçların özel konumdaki rampadan çıkış sırasında meydana gelmesi nedeni ile iş yeri yetkililerinin de araçların bu bölgeye giriş ve çıkışlarının emniyetli olabilmesi için gerekli güvenlik tedbirlerini almakla yükümlülüğünün bulunduğu, olay yerinin bina içindeki yükleme

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; olay yerinin bina alanı içinde olması ve ağır vasıta araçların özel konumdaki rampadan çıkış sırasında meydana gelmesi nedeni ile iş yeri yetkililerinin de araçların bu bölgeye giriş ve çıkışlarının emniyetli olabilmesi için gerekli güvenlik tedbirlerini almakla yükümlülüğünün bulunduğu, olay yerinin bina içindeki yükleme

alanı olduğu, bu nedenle araçların buradaki hareketleri ve manevralarının güvenli olarak sağlanabilmesi hususunun, sırf araç sürücüsünün insiyatifıne bırakılmamış olması gerektiği, sigortalı iş yeri yetkililerinin bu amaçla eleman istihdam ederek ağır vasıta araçların yükleme rampasından ve kapıdan çıkışlarını daha emniyetli yapabilmelerini sağlamasının gerektiği, davalı tarafından bu konuda eleman bulunduğu ve onun yanlış talimatı ile olayın meydana geldiği belirtilmesine karşılık davacı tarafından böyle bir elemanın görevlendirildiği konusunda bilgi verilmediği, bu nedenle sigortalı işyeri yetkililerince böyle bir eleman istihdam etmemiş olmaları durumunda kusurlu sayılmaları gerekmesinin yanı sıra, elemanın mevcut olup aracın manevrasının güvenli olacak şekilde yönetilmemiş olmasından dolayı da sigortalı şirketin olayda kusurlu sayılması gerektiği kanaatine varıldığı, davacı tarafa ait kamyonun sürücüsünün olay sırasında bina içindeki rampadan çıkma teşebbüsünde bulunduğundan çok daha dikkatli hareket etmesi, kendisine yardımcı eleman bulunmaması ya da elemanın yanlış bilgilendirmesi halinde bile seyir yönünde bulunan kapının konumunu kontrol ederek harekete geçmesi gerekirken dikkat ve özen göstermeden harekete geçerek kapının hasar görmesine neden olduğundan kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, bu nedenle davalı sürücünün %50, sigortalı işletmenin yetkililerinin %50 kusurlu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 07/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4556, Karar No: 2017/6746, Tarih: 17.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4556 E.  ,  2017/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılma talebi bulunup bulunmadığı hususunda beyanı alınmayan, 21.03.2013 tarihli duruşmaya katılan vekili sıfatıyla girip şikayetçi olduğunu beyan eden , diğer duruşmalara ise mazeret dilekçesi veren şikayetçi banka vekilinin yerel mahkeme hükmünü temyiz etmiş olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2012 gün, 2012/2-638 Esas sayılı kararında da belirtildiği üzere, yasa yolunda da davayı takip iradesini eylemli olarak ortaya koyduğu ve bu davranışın yerel mahkemece karara bağlanmayan katılma talebinin temyiz merciince incelenip karara bağlanmasına yönelik bir istemi de içerdiği anlaşıldığından, sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görme ihtimali bulunup CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunan şikayetçi ....’nin katılan, Av. ...’in de katılan vekili olarak aynı Yasanın 237/2. maddesi gereğince davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7512, Karar No: 2018/22397, Tarih: 27.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/7512 E.  ,  2018/22397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Ceviz ve erik ağaçlarından oluşan kapama karışık meyva bahçesi niteliğindeki taşınmazda ağaçların bozma öncesi %50'şer oranında bulunduğu kabul edilerek ceviz ve erik ağaçlarından dekar başına elde edilecek gelir ikiye bölünmek suretiyle taşınmazın net geliri bulunmuş olup, bu husus bozma nedeni yapılmadığından, 24.11.2017 tarihli bilirkişi kurulu ek raporu doğrultusunda toplam 34.870,39 TL ye hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-28/04/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf hale geldiğinden harçtan sorumlu tutulmaması

3- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması,

Gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3337, Karar No: 2011/5471, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3337 E.  ,  2011/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 05.10.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 529 ada 28 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2009 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

3-Davaya konu 529 ada 28 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 15 ve 16 parsel numaralı taşınmazların, bulundukları cadde veya sokak bazında 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin Belediye Başkanlığından,

Sorularak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11557, Karar No: 2015/21526, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11557 E.  ,  2015/21526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2015

NUMARASI : 2014/255-2015/30

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek binalara değer biçilmesi ve üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanmasında ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.