muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10699, Karar No: 2023/8069, Tarih: 26.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/10699 E.  ,  2023/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/543 E., 2022/444 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 Sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz

olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 07.04.2022 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7414, Karar No: 2016/2974, Tarih: 12.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7414 E.  ,  2016/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan ısınma sistemi bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kabulüne, İstanbul 36 İcra Müdürlüğünün 2014/4212 Esas sayılı dosyasına itirazın iptali ile takibin devamına,davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının 2005 yılından bu yana davalı tarafından 2012 yılında satın alınan dava konusu mecurda kiracı olarak bulunduğunu, davalının davacıyı tahliye etmek için açtığı davanın reddedildiğini,kira artışı için açtığı davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, davalı ve babasının davacının kiracı olduğu taşınmazda bir kaç dairesi olup davalının babasının da yönetici olduğunu,mecurun bulunduğu binada yönetim tarafından merkezi ısıtmadan bireysel ısıtmaya geçilmesine karar verildiğini ve tadilat işlemleri başlatıldığını, bina yönetimi tarafından belirlenen şahıslara tadilatlar yaptırıldığını, ancak davacıya bilgi verilmediğini, davacının davalıya eloktronik posta telefon gibi araçlarla ulaşmaya çalışıp kombi vs. işlerinin nerede yapılacağını sorduğunu ancak cevap alamayınca da kışın mağdur olmamak için kombi yaptırdığını, ısınma sistemi esaslı onarım olup, esaslı onarım bedellerinin kiraya verene ait olduğunu, alacağın davalıdan istenildiğini ancak davalı tarafından tadilatların bilgisi dışında olduğunun beyan edilerek ödeme yapılmaması üzerine 4.863,87 TL lik alacağın tahsili için İstanbul 36. İcra Müdürlüğünün 2014/4212 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlatıldığını davalı tarafından davalının daha düşük bedelle yaptırabilecekken davacının yüksek bedelle yaptırıldığı şeklinde itirazda bulunduğunu belirterek itirazın iptaline ve takibin devamına ve alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında itiraz dilekçelerini tekrar ederek davanın reddini savunmuş, Mahkemece, davacının yaptığı masrafın esaslı onarım olması nedeniyle mal sahibinin bu masraftan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nun 303 vd. maddeleri gereğince kiralayan kiralananın kullanımı ile ilgili yan giderlere katlanmakla yükümlüdür. Kiralananda sonradan meydana gelen ve kiracının kusuru bulunmayan ayıplar ve bu ayıpların giderilmesi için esaslı tadilat niteliğindeki giderlerden sorumludur.

./..

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nun 303 vd. maddeleri gereğince kiralayan kiralananın kullanımı ile ilgili yan giderlere katlanmakla yükümlüdür. Kiralananda sonradan meydana gelen ve kiracının kusuru bulunmayan ayıplar ve bu ayıpların giderilmesi için esaslı tadilat niteliğindeki giderlerden sorumludur.

./..

Davacının davalının 2012 yılında malik olduğu taşınmazda eski malik ile düzenlenen 01.09.2005 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu, kiralananın işyeri olduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafça, davalının ve babasının dava konusu taşınmazda birden fazla dairesi bulunduğu, davalının babasının apartmanda yönetici olduğu ve yönetim tarafından merkezi ısıtmadan bireysel ısıtmaya geçilmesi hususunda karar alındığı ve bu doğrultuda tadilatlara başlandığı ancak davacıya bu konuda bilgi verilmediği, davacının da kış aylarında mağdur olmamak için kiralanana kombi taktırıp 4.863,87 TL lik masraf yaptığı, davalı tarafça esaslı tadilat niteliğindeki bu harcama bedelinin davacı kiracıya ödenmediği belirtilerek iş bu dava açılmıştır.

Dosya arasında merkezi ısıtmadan bireysel ısıtmaya geçilmesine dair apartman yönetimi tarafından alınmış bir karara rastlanılmamıştır. Mahkemece öncelikle, dava konusu kiralananın bulunduğu apartmanda kat mülkiyetine geçilip geçilmediği, varsa kat malikleri kurulunca merkezi ısıtmadan bireysel ısıtmaya geçilmesine dair bir karar alınıp alınmadığı araştırılmalı, kat malikleri kurulunca bireysel ısıtmaya geçilmesine dair bir karar alınmış ise bu tamiratın zorunlu tamirat olduğunun kabulü gerekir. Bununla birlikte kaloriferli (merkezi ısıtma) olarak kiralanan taşınmazın sonradan ısıtma sisteminin iptal edilerek bireysel ısıtmaya geçilmiş olması, kiralanan kullanıldığı sırada meydana gelen bir ayıba ilişkin olup bu ayıbın meydana gelmesinde kiracının bir kusuru da bulunmamaktadır.

Davalı tarafça davacının dayandığı fatura bedellerine itiraz edildiğine göre, kat malikleri kurulu kararı ile bireysel ısıtmaya geçilmesi için "bireysel ısıtma sisteminin kurulması, tadilat ve işçilik masrafı için daire başına belirlenen bedel tespit edilip, davacı tarafça yapıldığı bildirilen masraf tutarı ve ibraz edilen belgeler karşılaştırılarak davacı tarafın yaptığı harcamanın kadri maruf olup olmadığı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, BOZULMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23665, Karar No: 2013/12026, Tarih: 03.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23665 E.  ,  2013/12026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : -2003 takvim yılı için; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereği 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

23.10.208 gün ve 2008/44218-19430 sayılı iddianame ile sanık hakkında 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açıldığı anlaşılmakla, gerekçeli kararda gösterilmeyen suç tarihlerinin 31.12.2003, 31.12.2004 ve 31.12.2005 olarak mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

I-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765

sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-) Sanığın, 2005 takvim yılı ile iligili kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

1-) Gelir vergisi mükellefi olan sanığın savunmasında işlerin idaresi için ...'a vekalet verdiğini, eşinin hastalığı nedeniyle işlerle kendisinin ilgilenmediğini, tüm işlemleri vekalet verdiği ...'ın yaptığını, belirtmesi karşısında, bahsi geçen vekaletnamenin aslı ya da onaylı örneği getirtilip incelenerek, fatura düzenleme yetkisini de kapsayıp kapsamadığının tespitiyle, vekil ... ile yine savunmada ismi geçen ...’in dinlenerek, işyerinin kim tarafından işletildiğinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Kabule göre de;

a-) Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, 23.10.2008 gün ve 2008/44218-19430 sayılı iddianame ile sanık hakkında sadece sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı halde, her iki fiil bir tek suçu oluşturuyormuş gibi “sahte fatura kullanma/düzenleme suçundan” bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Kabule göre de;

a-) Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, 23.10.2008 gün ve 2008/44218-19430 sayılı iddianame ile sanık hakkında sadece sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı halde, her iki fiil bir tek suçu oluşturuyormuş gibi “sahte fatura kullanma/düzenleme suçundan” bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

b-) Suç tarihinde 5237 sayılı TCK.nun yürürlükte bulunduğu gözetilmeden 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2053, Karar No: 2022/17146, Tarih: 29.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2053 E.  ,  2022/17146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29.11.2022 günü temyiz eden davalı ... vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

1) Dava konusu edilen Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Kocaali Mahallesi, 4766 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydı ile tapulama tutanağının ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2) Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kanun uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Sakarya Valiliğinden sorularak, buna ilişkin paftaları getirtilerek taşınmazın onaylı kıyı kenar çizgisine göre konumu işaretlenerek gönderilmesi istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30098, Karar No: 2015/2385, Tarih: 03.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/30098 E.  ,  2015/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ... .

DAVA : Davacı, vasıta ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, davalıya ait...iş yerinde çalıştığını ve ... ikamet ettiğini, toplu iş sözleşmeleri uyarınca müvekkiline ödenmesi gereken vasıta ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, vasıta ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmelerinde kabul edilen vasıta ücreti ödemesine hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Uyuşmazlığa konu dönemde, davalıya ait iş yerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinde;

"A-Belediyelerce toplu taşıma vasıtası işletilen veya belediyelerin gözetim ve denetiminde özel toplu taşıma vasıtası işletilen mahallerde bulunan iş yerlerinde çalışan üyelere işbaşı yaptıkları her gün için ;

a-... hudutları içindeki iş yerlerinde en yakın bir vapur, bir otobüs,

b-...hudutları içindeki işyerlerinde en yakın iki otobüs,

c-Diğer işyerlerinde en uzak bir otobüs geliş-dönüş ücreti net olarak ödenir.

Belediyelerce toplu taşıma vasıtası işletilmeyen yerlerde bu ücret ödenmez.

B-İşverence servis tahsis veya temin edilmesi, paso sağlanması ya da aylık toplu taşım kartı verilmesi halinde ayrıca vasıta ücreti ödenmez." şeklindeki düzenlemeye yer verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının ...ulunan işyerinde çalıştığı ve aynı ilçede ikamet ettiği sabittir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, ...tarafından (veya gözetim ve denetiminde), ilçe içerisinde toplu taşıma işletmeciliği yapılmadığı;...

./..

... bağlanmış ise de... tarafından da (veya gözetim ve denetiminde) ilçe içerisinde toplu taşıma işletmeciliği yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu halde, davacı, vasıta ücreti ödemesine hak kazanmamıştır. ...merkezden,... hattında toplu taşıma gerçekleştirilmesi ve...bağlanmış olması hususları, davacının ikametgahının ve çalıştığı iş yerinin ... içerisinde bulunduğu nazara alındığında varılan sonucu değiştirmeyecektir.

Yukarıda yazılı sebepten, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/10056, Karar No: 2017/191, Tarih: 10.01.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/10056 E.  ,  2017/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın suçu işledikten sonra şüpheli olarak sokakta tanıklar tarafından görülmesi üzerine olay yerinden kaçtığı ve gözden kaybolmasından sonra ihbar üzerine gelen polislerin yaptığı arama ve araştırma sonucu yakalandığı dikkate alındığında suçun tamamlandığı gözetilmeden TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Müştekinin, suça konu güvercinlerin bulunduğı yerin ikamet ettiği evinin yanındaki eski evi olduğunu belirttiği, eski evin ise alt katının ahır olarak kullanılıp üst katının ise güvercinlerin bulunduğu yer olduğunun, burada kimsenin yaşamadığının tespit edildiği, suça konu yerin müştekinin ikamet ettiği evinin eklentisi niteliğinde olup olmadığının dosya kapsamına göre tam olarak belirlenemediğinin anlaşılması karşısında; hırsızlığın gerçekleştiği yerin müştekiye ait evin eklentisi olup olmadığının mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilip, sonucuna göre suçun oluşup oluşmadığı tartışılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11701, Karar No: 2016/4000, Tarih: 10.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11701 E.  ,  2016/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 5510 sayılı Yasa'nın 4/...b maddesi kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitiyle, 6552 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ....03.1995-04.....2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti ile 6552 Sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulması istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, ...4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın .... maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın .... maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, ....4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın .... maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, .......1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile .... madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, ...8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile .... madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

.......1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte; “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlar” dan, gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

... Eylül 2014 gün ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 81.maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a Geçici 60.madde eklenerek, bu maddede belirtilen ve 2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde ödenmemiş Kurum alacaklarına yapılandırma imkanı getirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 06.08.2001 tarihli işe giriş bildirgesi ile 4.....2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, ....03.95-devam şeklinde vergi kaydının, ....03.95-devam şeklinde oda kaydının, 06.08.2001-devam şeklinde esnaf sicil kaydının bulunduğu, ........2014 tarihinde borçlanma talebinde bulnduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının 06.08.2001 tarihinde kayda alınan giriş bildirgesi ile 4.....2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış olup vergi ve oda kaydının bulunduğu süreler belgelenmiştir. Bu durumda ....03.1995-04.....2000 tarihleri arasında aralıksız şekilde 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü ile yaşlılık aylığı koşullarının da mevcut duruma göre değerlendirilerek bir sonuca bağlanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.