muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1453, Karar No: 2021/2159, Tarih: 04.03.2021

C-2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyete yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen bu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini, soy ismini bilmediği ... isimli birinden satın aldığını, noterden devraldığını; ancak faaliyette bulunmadığını, fatura düzenlemediğini, fatura bastırmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2012 takvim yılına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın ortağı olduğu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2)Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3)16.03.2012, 27.07.2012 ve 17.05.2013 tarihlerinde basılan irsaliyeli faturaların matbaadan kim tarafından teslim alındığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

4)Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

4)Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8669, Karar No: 2016/8607, Tarih: 01.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8669 E.  ,  2016/8607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1-...., 2-...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davalı ... idaresi tarafından, 2009-2010 ve 2012 yıllarına ait faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Mahkemece; ...n yetkili olduğu (sözleşmelerde... yetkili kılındığı) gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyanın tetkikinden; davaya konu ve taraflar arasında imzalanmış olan 2009-2010 ve 2012 yıllarına ait sözleşme ile davalı ... idaresinin adresini gösterir ticaret sicil gazetesine dosya içerisinde rastlanılamamıştır.

Bu itibarla;

1- Taraflar arasında imzalanmış olan 2009-2010 ve 2012 yıllarına ait sözleşmelerin onaylı suretlerinin,

2- Davalı ... idaresinin adresini gösterir ticaret sicil gazetesinin,

Davalı taraftan celbedillmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/3878, Karar No: 2017/8211, Tarih: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3878 E.  ,  2017/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tapuda orman niteliğiyle davalı ... adına kayıtlı ... köyü 112 ada 250 parsel sayılı 3817850,31 m² ve 118 ada 395 parsel sayılı 3237,090 m² yüzölçümündeki taşınmazlar içerisinde Mart 1958 tarih 30 ve 36 sıra numaralı tapu kapsamında kalan bölümlerin orman olmadığı iddiasıyla bu bölümlerin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiş, davacı, yargılama sırasında 118 ada 395 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasından feragat etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/06/2013 gün ve 2013/2106 E - 2013/6905 K. sayılı kararıyla bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “Mahkemece çekişmeli 112 ada 250 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, öncesi orman olan bir yerin zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın, mahkeme gerekçesinin aksine, orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Ne var ki, orman bilirkişi raporu eki memleket haritasında çekişmeli taşınmaz elle işaretlenmiş olması nedeniyle hükme yeterliği değildir. Ayrıca, davacı, tescil ilâmıyla oluşan tapu kaydına dayanmış olup, mahkemece, dayanak tapu kaydı tüm tedavülleriyle birlikte getirtilerek çekişmeli yere uyup uymadığı yöntemince belirlenmemiş, Orman Yönetimi taraf olmadığı tescil ilâmıyla oluşan tapu kaydının Yönetimi bağlayıp bağlamayacağı tartışılmamıştır. Eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. ” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra; davanın reddine karar verilmiş hüküm, davacı vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı

onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5500, Karar No: 2011/9036, Tarih: 21.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5500 E.  ,  2011/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı adına olan 249 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 7.000 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, keşfen saptanan kıyı kenar çizgisine göre davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; özellikle 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanark yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 12.maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve  veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile de 3402 sayılı Yasa'ya "Bu kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiş olup, 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi gerekli ise de; anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Bilindiği üzere; 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez. Henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer ve kazanılmış hakkında ayrıcalığını oluşturur.

Öyle ise; mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birliştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davanın kabulüne karar  verilmiş olması doğrudur. Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde, reddine.

Ancak, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde; "... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği, 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu”hükmü öngörülmüştür.

O halde; 6099 sayılı yasa hükümleri gözetildiğinde, yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

O halde; 6099 sayılı yasa hükümleri gözetildiğinde, yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.09.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1020, Karar No: 2011/6308, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1020 E.  ,  2011/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın; reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine, diğer atılı suçtan beraatine, sanıklar ... ve ... 'ın üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine dair Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2004/25 Esas, 2005/309 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kolluktaki, savcılıktaki ve sorgudaki ifadelerinde “mağdurenin ağzını elimle kapattım ve sürükleyerek kaçırdım” şeklindeki ifadeleri, mağdurenin aşamalardaki sanığın bu ifadeleri ile örtüşen beyanları, tanıklar ..., ...... ve...'ın anlatımları karşısında; sanık ...'nin zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme, sanık ...'ın zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçmeye iştirak, sanık ...'ın zorla kaçırıp alıkoymaya iştirak eylemlerinin sübuta erdiği gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde sanık ...'nin eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma olarak kabulüyle mahkûmiyet, diğer eylemlerden ise beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/756, Karar No: 2010/818, Tarih: 21.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/756 E.  ,  2010/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın sayacın ASKİ görevlileri tarafından bakım yapmak için söküldüğünü savunması karşısında bu husus katılan kurumdan sorularak ve tutanak düzenleyicileri de dinlenip tespite yönelik ayrıntılı beyanları alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması

2-Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin az olması"; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınması olup, olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, yazılı şekilde sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/679, Karar No: 2023/1151, Tarih: 29.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/679 E.  ,  2023/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/84 E., 2023/355 K.

KARAR : Şikâyetin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 26.12.2022 tarihli ve

2022/12102 Esas, 2022/14023 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki ihalenin feshi isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikâyetin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. TALEP

Şikâyetçi borçlu vekili; alacaklı vekili tarafından İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2017/475 Esas sayılı dosyasında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilâmlı takipte yazılan talimat üzerine Trabzon İcra Müdürlüğünün 2017/79 Talimat sayılı dosyasında 07.10.2021 tarihinde taşınmazın ihalesinin yapıldığını, satış ilanı ve şartnamesinde taşınmazın önemli niteliklerinin yazılmadığını, kıymet takdir raporunun müvekkiline veya vekiline tebliğ edilmediğini, kıymet takdirine itiraz edemediklerini, satış ilanının borçlulara ve dosya alacaklılarının tümüne usulüne uygun tebliğ edilmediğini ileri sürerek taşınmazın ihalesinin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Alacaklı vekili; kıymet takdir raporunun borçlulara ve tüm ilgililere tebliğ edildiğini, Borçlu vekili tarafından Büyükçekmece 1. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2020/783 Esas sayılı dosyasında kıymet takdir raporuna itiraz edildiğini, satış ilanının borçlunun kıymet takdirine itiraz eden vekiline tebliğ edildiğini, ihalenin feshini gerektirecek bir durum bulunmadığını belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

2. İhale alıcısı vekili; duruşmadaki beyanında şikâyetin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. İhale alıcısı vekili; duruşmadaki beyanında şikâyetin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli ve 2021/380 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararı ile; ihalenin feshi şikâyetinin süresinde olduğu, taşınmazın satışın elektronik ortamda ilan edildiği, kıymet taktirinin 13.11.2019 tarihinde yapıldığı ve ihale tarihi arasında iki yıldan az bir süre bulunduğu, icra müdürlüğünce açık artırma ilanının kesinleşen kıymet takdir raporuna uygun olarak hazırlandığı, satış ilanında taşınmazın tüm niteliklerinin açıkça belirtildiği, satış ilanının 14.08.2021 tarihinde yayınlandığı, satış ilanının gazetede yayınlanması ile ihale arasında bir aydan fazla bir zaman bulunduğu, taşınmazın 421.743,75 TL muhammen bedelli olup, 528.000,00 TL'ye ihale edildiği, ihalenin satış ilanında belirtilen saat ve yerde yapıldığı, açık arttırma tutanağının yasanın aradığı tüm şartları içerdiği, resen yapılan incelemede ihalenin feshini gerektirir bir yön olmadığı, kıymet takdiri raporunun şikâyetçi borçlunun vekili Veysel Malkoç'un elektronik tebligat adresine 14.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, şikâyetçi vekilinin ihaleye konu taşınmaz kat irtifakı projesi ve yönetim planına aykırı olarak kıymet takdiri raporuna istinaden ihale yapıldığına ilişkin iddialarının satışa hazırlık işlemine ilişkin şikâyet niteliğinde olup, yasal yedi günlük süre içerisinde bu işlemin şikâyet konusu yapılması gerekmekte olup, süresinde şikâyet edilmeyen satış öncesi işlem kesinleştiğinden, artık bu hususa dayalı olarak ihalenin feshinin istenemeyeceği, gerekçesiyle ihalenin feshi şikâyetinin reddine, takdiren ihale bedelinin % 5'i oranında para cezasının şikâyetçiden tahsili ile Hazineye gelir kaydına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı şikâyetçi borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı şikâyetçi borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/1045 Esas, 2022/1289 Karar sayılı kararı ile; satış ilanının şikâyetçi borçlu vekiline 16.08.2021 tarihinde e-tebligat ile tebliğ edildiği, bu durumda borçlunun satışa hazırlık işlemleri olan kıymet takdirini ve satış şartnamesinin içeriğini en geç 16.08.2021 tarihinde öğrendikleri, bu iddialara yönelik yedi günlük şikâyet süresinde şikâyet yoluna başvurulmadığından ihalenin feshi sebebi olarak dayanılmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince bu iddiaların reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, 2004 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca yerleşik Yargıtay uygulamasına göre ihale bedelinin, en az muhammen bedel kadar olması hâlinde ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulünün gerektiği, somut olayda şikâyet konusu taşınmazın muhammen bedelinin 421.743,75 TL, satış bedelinin 528.000,00 TL olduğu, bu durumda zarar unsuru gerçekleşmemiş olup şikâyetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararının bulunmadığı, şikâyet tarihi itibariyle yürürlükte olan 2004 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmü karşısında şikâyetin hukuki yarar yokluğundan reddi hâlinde para cezasına hükmedilmeyeceği gerekçesiyle şikâyetçi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının resen kaldırılarak, yeniden hüküm kurulmak suretiyle şikâyetin hukuki yarar yokluğundan reddine, şikâyetçi aleyhine para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ İNCELEME SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikâyetçi borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

“…2.3.2005 tarihli ve 5311 Sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1. maddesine göre istinaf yoluna başvuru süresi tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda, İcra Mahkemesi kararı istinaf eden borçlu vekiline 24/03/2022 tarihinde tefhim edildiği halde, istinaf dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 26/04/2022 (25/04/2022 tebliğ) tarihinde verildiği, istinaf başvuru süresinin kanun gereği tefhimden itibaren başlayacağı buna rağmen, süre tutum dilekçesi verilmediği, istinaf dilekçesinin belirli süre geçirildikten sonra verildiği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nın 365/3 maddesi gereğince istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerektiği halde, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı