muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4401, Karar No: 2025/422, Tarih: 10.02.2025

.139.194,77 TL olup, bu zararın 597.280,77 TL'lik kısmı yüklenicinin kesin hakediş alacağından, 406.442,87 TL'lik kısmı ise teminat mektuplarının bir kısmının nakde çevrilmesi suretiyle karşılandığı, davalı iş sahibinin halen karşılanması gereken bakiye zararının 135.471,13 TL olduğu, davalı iş sahibi tarafından 29.09.2016 tarihinde davacı yüklenicinin teminat mektuplarından 202.505,28 TL karşılığı 67.471,51 USD'lik teminat mektubunun daha nakde çevrildiği, her ne kadar davalı tarafından, 67.471,51 USD'lik teminat mektubunun, davacı yüklenicinin sözleşme kapsamında yapması gerekip de yapmadığı, ancak bedelini düzenlenen hakedişlerde tahsil ettiği kurutma işlemi nedeniyle nakde çevrildiği savunulmuş ise de, davalı iş sahibi kurutma işleminin usulüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle boru hattında oluşan tıkanmaları gidermek üzere yapmış olduğu işlemlerle, eksik kalan kurutma işlemini de tamamladığı, sonraki süreçte boru hattında bir daha da donma ve bu nedenle tıkanma olayı yaşanmadığı,bu durumda, kurutma işleminin, davacı yüklenici adına davalı iş sahibi tarafından bu şekilde tamamlandığı ve yapılan işlerin bedelinin de iş bu davada mahsup edildiğinin kabul edilmesi gerektiği, artık kurutma işleminin usulüne uygun olarak yapılmadığından bahisle ikinci kez mahsup işlemi yapılamayacağı, davalı iş sahibinin bu gerekçe ile teminat mektubunu nakde çevirmesinin yerinde görülmediği, bununla birlikte 67.471,51 USD'lik teminat mektubunun nakde çevrildiği tarih itibariyle davacı yüklenici, yapılan giderler nedeniyle davalı iş sahibine 135.471,13 TL borçlu olup, bu miktar dışında kalan 22.301,60 USD'lik kısım yönünden teminat mektubunun haksız olarak nakde çevrildiği, 22.301,60 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği, davacının bir diğer talebinin, haksız olarak iade edilmeyen teminat mektupları yönünden ödenen teminat mektubu banka komisyon bedellerine ilişkin olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen hükümleri kapsamında nakdi teminat mektuplarının kesin hesap aşamasında, kesin teminat mektubunun ise kesin kabulden sonra iade edilmesi gerektiği, bununla birlikte geçici kabul ile kesin kabul arasındaki garanti süresi içerisinde, yüklenicinin kurutma işlemini usulüne uygun olarak yapmaması nedeniyle boru hattında donma ve bu nedenle tıkanma olayları meydana geldiği, bu tıkanmaların yüklenici tarafından giderilmediği, boru hattındaki tıkanmaların davalı iş sahibi tarafından giderildiği, sözleşme ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümleri kapsamında yapmış olduğu masraf ve giderleri davacı yüklenicinin iş bedelinden ve teminat mektuplarından mahsup etmekte haklı olduğu, tıkanma olaylarının 2008-2009 yılları kış aylarında yaşandığı, zararın oluştuğu bu süreçte davalının yaptığı harcamaları ve oluşan zararını bilecek durumda olduğu, buna rağmen dava açılana kadar elinde bulundurduğu teminat mektuplarını iade etmediği, yüklenici tarafından, iş sahibine gönderilen 24.01

.01.2011 tarihli yazı ile teminat mektuplarının iadesinin talep edildiği, bu tarih itibariyle iş sahibinin teminat mektuplarının iadesi yönünden temerrüde düştüğü, bu tarihten sonra davacı tarafından ödenen teminat mektubu banka komisyon bedellerinden davalının sorumlu olduğunun kabulü gerektiği, bununla birlikte, davalı iş sahibinin ancak yargılama sırasında davacıya iade edilen, yani yedinde tutmakta haklı olmadığı banka teminat mektuplarının komisyon bedelleri yönünden sorumlu tutulabileceği, davacının manevi tazminat talebinin ise, taraflar arasındaki akdi ilişkinin niteliği ve davaya konu olaylar kapsamında manevi tazminat talep şartları oluşmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, mahkeme kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulü ile, 22.301,60 USD alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafça yargılama sırasında davacıya iade edilen banka teminat mektupları yönünden 22.673,16 TL teminat mektubu banka komisyon bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, yargılama sırasında iade edilen teminat mektupları yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının fazlaya ilişkin ve manevi tazminata yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davalı iş sahibinin, müvekkil şirketin 328.014,04 USD tutarındaki hakediş ödemesini sözleşmenin 12.2 maddesi ile Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 40. maddesine aykırı olarak ödemediğini,

b. Davalı iş sahibinin iddia ettiği sözde zarar kalemlerinin müvekkili şirketin kesin hesap icmal tablosu yapılmadan önceki tarihte oluşmuş giderler olduğunu,

c. Davalı iş sahibinin sözde zararını oluşturan kalemlerin tek tek incelenerek gerçeklik payının araştırılması gerektiğini,

d. Kurutma işleminin sözleşme ve şartnamelere uygun yapıldığını,

e. Manevi tazminat yönünden kararın hatalı olduğunu,

f. Davalı iş sahibinin kusur sorumluluğu ve kapsamının değerlendirilmediğini beyan etmektedir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Kurutma işleminin yapılmadığını,

b.Davacı yüklenicinin imal ettiği hatta meydana gelen ve sorumluluğu kendisine ait buzlanma probleminin giderimine ilişkin maliyet ve zararı karşılamaya yönelik yükümlülüğünü ifa etmekten imtina ettiğini,

c. Davacı yüklenicinin teminat mektuplarının iadesi talebi yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek müvekkil aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu,

d. Müvekkili aleyhine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hatalı hesaplandığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan teminat mektubunun iadesi, yargılama aşamasında nakde çevrilen miktarın istirdatı, alacak, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan taraflar yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, taraflardan karşılıklı tahsili ile birbirlerine ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4922, Karar No: 2020/1768, Tarih: 27.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4922 E.  ,  2020/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY 3 HUKUK DAİRESİ

Davacı ... Petrol Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ...Ş. aralarındaki tazminat davasına dair İstanbul 7.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 03/05/2016 tarihli ve 2015/671 E.-2016/301 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 04/04/2019 tarihli ve 2017/8582 E.-2019/3051 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı 13/01/2015 tarihinde açtığı işbu davada ; davaya konu taşınmazı Düzce 3. Noterliği'nin 13/06/2001 günlü kira sözleşmesi ile dava dışı o zamanki malik... Turizm İşletme Nak.Pet. Ürün.Pas.Tic.Ltd.Şti.'nden kiraladığını, İstanbul 9. İcra Müdürlüğü'nün 2001/21233 E. sayılı dosyasında yapılan ihale sonucu davalının taşınmazı satın aldığını ve İİK 135. maddesine göre cebri icra yolu ile kiralanandan tahliye ettirildiğini ancak kira sözleşmesinin hacizden önce yapılması nedeniyle bu tahliyenin haksız olduğu iddiasıyla tahliye emrinin iptaline ilişkin açılan davada; İİK.135/2 maddesi gereğince davanın kabulü ile tahliye emrinin iptaline karar verildiğini, haksız tahliye nedeniyle davalı aleyhine açılan kısmi davada taleplerinin kabul edildiğini, davalı aleyhine 03/04/2006-03/05/2006 tarihleri arasındaki dönem için talep edilen kazanç kaybı davasının İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 14/12/2011 tarihli 2011/65 Esas -2011/85 Karar sayılı ilamı ile kabul edildiğini ve Yargıtay denetimden geçerek kesinleştiğini belirterek, önceki mahkeme kararında kesinleşen aylık 30.796,79 TL kar kaybının 03/06/2006 tarihinden itibaren 5 aylık ve dönem sonlarından itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte ve 50.000 TL manevi tazminatın 04/04/2006 haksız tahliye tarihinden itibaren ticari avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın kira akdinden kaynaklandığını, kar kaybı alacağının ve manevi tazminat talebinin kira akdinin başlangıç tarihi 13/06/2001 olduğu göz önüne alındığında TBK.147 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımının yanısıra 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin de dolduğunu, kazanç kaybı süresinin neye göre belirlendiğinin açıklanması gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı; davanın kira akdinden kaynaklandığını, kar kaybı alacağının ve manevi tazminat talebinin kira akdinin başlangıç tarihi 13/06/2001 olduğu göz önüne alındığında TBK.147 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımının yanısıra 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin de dolduğunu, kazanç kaybı süresinin neye göre belirlendiğinin açıklanması gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın maddi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile 153.983,95 TL tazminatın aylık değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin ise reddine dair verilen hükmün, her iki tarafça ayrı ayrı temyizi üzerine Dairece, 04/04/2019 günlü ve 2017/8582 Esas -2019/3051 Karar sayılı ilam ile, davalının sair temyiz itirazlarının reddine; Davalının 5 aylık mahrum kalınan kar süresine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kiracının dava konusu kiralananla aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayabileceği makul süre kadar kâr kaybına hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ile yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesinin hatalı olduğundan bahisle davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili kendi temyiz talebi yönünden bir inceleme yapılmadığından süresi içinde bu maddi hatanın düzeltilmesini istemiştir.

Dairemizce verilen 04/04/2019 günlü ve 2017/8582 Esas -2019/3051 Karar sayılı ilamda, davacının temyiz talebi yönünden herhangi bir inceleme yapılmadan, sadece davalının temyiz talebine hasren yapılan inceleme sonucunda; kararın bozulmasına hükmedildiği anlaşıldığından, davacının maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairece verilen 04/04/2019 günlü ve 2017/8582 Esas -2019/3051 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilmiş, her iki tarafın temyiz itirazları yönünden yeniden yapılan temyiz incelemesinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının 5 aylık mahrum kalınan kar süresine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince; Borçlar Yasası'nın 96. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir. ...; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır; kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Önceki malik ile davacı arasında düzenlenen 13/06/2001 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesinin süresi bitmeden İİK 135. Maddesine göre tahliye edildiği ve bu tahliye emrinin davacı tarafından açılan dava ile iptal edildiği tartışmasızdır. Bu durumda kiracının, kusurlu fesih nedeniyle kiralayan davalıdan kâr kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilecektir. Ancak kâr kaybının,kiracının aynı şartlarla benzer bir yeri kiralaması için gereken makul sürenin ve bu süre içindeki karının ne olabileceğinin tespit edilmesi suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece; Yukarıda açıklandığı şekilde öncelikle kiracının dava konusu aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayabileceği makul süre kadar kâr kaybına hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Manevi tazminat davalarında ücret" başlıklı 10/3. maddesinde "Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur" şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Bu itibarla,davacının manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmiş olmasına rağmen, davalı lehine hüküm altına alınacak vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekirken, nisbi olarak hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Mahkeme hükmünün, zuhulen davacının temyiz talebi yönünden herhangi bir inceleme yapılmadan bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, davacı tarafın maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesince verilen 04/04/2019 günlü ve 2017/8582 Esas -2019/3051 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan düzeltme ve temyiz harçlarının istek halinde düzeltme isteyen ve temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11826, Karar No: 2024/3084, Tarih: 02.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11826 E.  ,  2024/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/225 E. 2021/1828 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

... vekilinin 28.06.2021 tarihli dilekçesinde katılan sıfatını almak istediğini beyan ettiği ve temyiz talebinde bulunmak suretiyle davayı takip iradesini açıkça ortaya koyması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 tarih ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 tarih ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, sanık hakkında yaşı küçük katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2018/625 Esas, 2019/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/225 Esas, 2021/1828 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak yapılan duruşmalı inceleme neticesinde; sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; öldürme kastının ve öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunmaya ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

B.Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri; eksik ceza tayinine, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın aynı ilçede yaşadıkları ve olaydan evvel birbirlerini tanıdıkları, olay günü kahvehanede bulundukları sırada sanık ile katılan arasında sanığın telefonda küfür ederek konuşması yüzünden tartışma yaşandığı, sanığı uyaran katılan ile sanık arasındaki çekişme tartışma aşamasında kaldığı ve tarafların kahvehaneden ayrıldıkları ancak bir süre sonra her iki tarafın da yanlarında arkadaşları olduğu halde tekrar karşılaştıkları ve yeniden münakaşaya başladıkları, tartışmanın bu kez kavgaya dönüştüğü ve tarafların birbirlerine yumruk attıkları, katılanın sanığın yüzüne kafasıyla vurması sonucu sanığın ağız bölgesinin kanadığı ve hırsla eve gidip yüzünü yıkaması akabinde evden temin ettiği meyve bıçağı ile katılanın yanına gittiği, niye kafa attın diye sorması üzerine bu kez katılanın

sigara üflemesi üzerine katılana bıçakla saldırarak batın ve sırt bölgelerinden yaraladığı, adli rapor bulgularına göre yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak nitelikte olduğunun tespit edildiği, ani gelişen önceye dayalı yoğun bir husumetin söz konusu olmadığı, bıçağın mahiyeti küçük bir meyve bıçağı kapsamında olup, kullanılması kapsamında bir hayati tehlike yarattığı, tanıklar beyanında, sanığın katılanı kovalamadığını, ikinci darbeden sonra üçüncü darbeyi vurmak için bir çaba göstermediğini belirtmeleri, tanık Behsat Kibar'ın sanığın üçüncü darbeyi vurmadığını, ...'ın peşinden yaklaştığını ama daha sonra kendilerine döndüğünü, katılanın da yere düştüğüne dair bir beyanının olmadığını beyan etmesi karşısında sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu değerlendirilmekle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ... tanık beyanları, adli tıp raporlar, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu mütalaası, uzmanlık raporu, yakalama tutanağı, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ile katılan ...'ın aynı mahallede ikamet ettikleri ve birbirlerini tanıdıkları, suç tarihinde katılan ...'ın amcasına ait kahvehanede bulunduğu sırada sanık ...'in yanında arkadaşları tanıklar ... ve ... olduğu halde bu kahvehaneye geldiği, burada sanığın telefon ile görüştüğü kişiyle küfürlü konuşması nedeniyle katılanın sanığı uyardığı ve bu konu üzeinde tartıştıkları, bir süre sonra katılan da kahvehaneden çıkıp arkadaşları ... ve ... ile gezerken sanık ... arkadaşları ile karşılaştığı, burada tekrar bir tartışmanın ve bu kez kavgaya dönüştüğü, katılan ... sanığın birbirlerine yumrukla vurdukları, ayrıca kavga sırasında katılanın sanığın suratına kafasıyla vurduğu, sanığın yere düştüğü ve ağzının kanadığı, sanığın arkadaşlarının sanığa yardım ederek yerden kaldırdıkları, sanığı sakinleştirmeye çalıştıkları, sanığın yüzünü yıkacağından bahisle eve gittiği ve evden suçta kullandığı meyve bıçağını yanına alarak dışarı çıkıp katılanı aramaya başladığı, köy meydanında oturduğunu gördüğü katılanın arkasından yaklaşarak önce sırt kısmına bıçağı sapladığı, katılanın ayağa kalkıp sanığa dönmesi üzerine sanığın bu kez de katılanın karnına bıçağı sapladığı, eylemi gören sanık ... katılanın orada bulunan arkadaşları araya girip müdahale ederek sanığı tuttukları, katılanın da sanığın saldırısından kurtulmak için kaçtığı, sanığın katılanı hayati bölgelerinden iki kez bıçakladıktan sonra, olay yerinde bulunan tanıkların sanığı engelleyerek tutup katılandan uzaklaştırmaları sonucu sanığın eylemine devam edememesi, bu hususun özellikle sanığın kendi savunması, tanıklar ..., ... ve ...'nın anlatımlarından açık olarak anlaşılması, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, sanığın hedef aldığı vücut bölgelerinin her ikisinin de hayati nahiye olması ve her iki bıçak darbesinin de katılanda hayati tehlike oluşturması, yaralanmanın niteliğinden anlaşılan darbenin şiddeti, suçun işleniş şekli, sanığın eylemine devam etmesine engel halin varlığı dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, ilk derece mahkemesince suç vasfının kasten yaralama olarak kabulü yerinde olmadığından hükmün kaldırılmasına, sanığın katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına, suç tarihinde katılanın 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında yaşı küçük katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına tebliğnamede belirtilen katılma talebinin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.