muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1366, Karar No: 2018/3350, Tarih: 10.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1366 E.  ,  2018/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

- Mağdur ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi nedeniyle CMK'nun 223/2-a, maddesi gereğince beraat,

- Mağdur ...'ye yönelik eylemi nedeniyle TCK'nun 82/1-d, 35, 29, 62, 53/3, 53/1-c, 53/2, 63, 54. maddeleri gereğince 7 Yıl 6 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

- Mağdur ...'ye yönelik eylemi nedeniyle TCK'nun 82/1-d, 35, 39/1, 29, 62, 53/3, 53/1-c, 53/2, 54. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nun 35/2 ve 260. maddeleri ile 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen ilgili Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne tebliği üzerine anılan kurum tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ...ve ... hakkında kadın mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs ile sanık ... hakkında mağdur ...'i hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK'nun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere, aynı eylemlerin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, somut olayda aralarında yakın akrabalık ilişkisi ve menfaat çatışması bulunduğu belirlenen, sanıklar Muzaffer ve Bilal'in ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafi tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafii ve suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23872, Karar No: 2013/11737, Tarih: 07.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23872 E.  ,  2013/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, üç adet cep telefonunun çalınmasına ilişkin somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10579, Karar No: 2010/3872, Tarih: 24.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/10579 E.  ,  2010/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma ve alıkoyma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının düşmesine, atılı diğer suçtan beraetine dair, Kozan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2005 gün ve 2005/90 Esas, 2005/462 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların yasa maddelerinde öngörülen cezalarının tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, beraet ve düşme hükmünün zamanaşımını kesen niteliğinin bulunmaması nazara alınarak sanığın sorgusunun yapıldığı 29.05.2003 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/284, Karar No: 2014/11878, Tarih: 15.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/284 E.  ,  2014/11878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/7-2013/333

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı B.. A.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 17.06.2011 tarihinde davalı H.. Teknoloji'den 2.200.00 TL karşılığında Iphone 4 marka cep telefonu aldığını, telefonun ayıplı olduğunu, tamir hakkını kullanmasına rağmen ayıpların giderilemediğini ve halen telefonun arızalı olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin feshi ve ödediği 2.200.00 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı B.. Anonim Şirketi, dava konusu emtianın imalatçısı, satıcısı, bayiisi, acentesi, ve ithalatçısı olmadığını, kendisine husumet düşmeyeceğini ve davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş, diğer davalılar cevap vermedikleri gibi yargılamaya da katılmamışlardır.

Mahkemece, B.. A.. ve Hane Teknoloji yönünden davanın kabulüne diğer davalılar yönünden feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı B.. A. Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, malın ayıplı olması nedeniyle sözleşmenin fesih edilerek ödenen bedelin iadesi istmine ilişkindir. Davacının dava konusu telefonu Hane Teknolojiden aldığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup bu husus çekişmesizdir. Davacı, davalı B.. A. Şirketinin ithalatçı sıfatı ile sorumluluğuna dayanmış olup ithalatçı kavram ve sorumluluğu 4077 sayılı yasanın 3 ve 4. Maddelerinde düzenlenmiştir. 4077 sayılı yasanın 4/3 maddesine göre imalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente ve ithalatçı ayıplı maldan ve tüketicinin bu

maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilen sorumludur. Davalı dava konusu telefonun imalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente ve ithalatçısı olmadığını ve kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur. Mahkemece, davalının bu yöndeki savunmaları konusunda hiçbir husus araştırmadan ve delil toplanmadan, davalı yönünden davanın kabulüne karar vermiştir. Hal böyle olunca; mahkemece, davalının Tüketici Yasasının 3 ve 4. maddelerine göre sorumluluğunun bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1236, Karar No: 2018/4649, Tarih: 27.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1236 E.  ,  2018/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanığın duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, örgütle iltisaklı Bank Asya'da herhangi bir hareket bulunmayan hesabını kapatmamak ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sair itirazların reddine ancak;

Yakalandıktan sonra samimi olarak beyanlarda bulunup, suçunu ikrar ederek örgüt mensupları ve faaliyetleri ile ilgili suçun açığa çıkmasına yardımcı olacak şekilde konumuna uygun bilgiler verdiği ve pişmanlık duyduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken dosya kapsamı ile de uyuşmayan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8663, Karar No: 2012/22402, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/8663 E.  ,  2012/22402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kullanmak için uyuşturucu madde satın almak ve bulundurmak

HÜKÜM : 1)5237 sayılı TCK.nun 191/1, 62/1, 191/2, 191/3, 191/4, 191/7. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası, 1 yıl tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması, cezanın infazının ertelenmesi, sanığa rehberlik edecek bir uzman görevlendirilmesi, tedavi süresince devam edecek olan denetimli serbestlik tedbirinin tedavinin bitmesinden itibaren 1 yıl süre ile devamına ve 3 yıla kadar uzatılabileceğine, denetimli serbestlik tedbirine gereğince uyulması halinde hapis cezasının infaz edilmiş sayılması aksi takdirde hapis cezasının derhal infaz edilmesi, hak yoksunluklarının uygulanma durumuna ilişkin düzenleme

2)5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43/1, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, tutukluluk ve gözaltında geçen sürelerin cezadan mahsubu

I-Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyizinin reddine; ancak;

Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde, uyuşturucu madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine ya da altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi öngörülmüş olup; bu iki seçenekten biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve davranışlara bağlı olarak, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyup uymayacağının değerlendirilmesine dayanması gerektiği gözetilmeden, delilleri tartışılıp gerekçesi gösterilmeden cezayla birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri seçeneğine göre hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11402, Karar No: 2013/5778, Tarih: 08.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11402 E.  ,  2013/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek

HÜKÜM : -2006 takvim yılı için ; 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 359/a-2, TCK'nun 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca neticeten 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin.

-2007 takvim yılı için ; 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 359/a-2, TCK'nun 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca neticeten 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin.

1- Sanık hakkında düzenlenen 04.07.2008 tarih ve VDENR- 2008-79/VSR-32 sayılı vergi suçu raporunda suç tarihlerinde akaryakıt ticareti ile uğraşan sanığın 2006 takvim yılında düzenlediği 3 adet ve 2007 takvim yılında düzenlediği 24 adet satış faturalarının kendisinde kalan üst nüshaları ile alıcılara verdiği üst nüshaları arasında farkların bulunduğu ve sanığın muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlediği iddia olunması, sanığın suça konu faturaları kendisinin değil şirket çalışanlarının düzenlediğini, asıl nüshaları arasındaki farkın akaryakıtı alan ve faturaları kullanan kişilerden kaynaklandığını savunması, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia ve kabul edilen 28.01.2007/ 42915, 31.01.2007/43057 ve 02.02.2007/43209 tarih ve seri nolu faturaların sanığın elinde bulunan alt nüshalarının incelenmesinde ise düzenlenme tarihlerinin 06.05.2006, 04.07.2006 ve 25.08.2006 olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve suç tarihinin tespiti bakımından; suça konu fatura asılları ile sanığın elinde ele geçen bu faturaların adlarına düzenlendiği şirket veya kişiler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren deliller dosyaya aktarılıp, fatura aslı ve nüshaları üzerinde alıcı olarak görünen şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, bedellerini nasıl ödedikleri, ticari defter ve kayıtlarına işleyip işlemedikleri saptanıp sanığın elinde bulunan 2006 yılında düzenlendikleri kabul edilen 42915, 43057 ve43209 nolu fatura alt nüshalarında alıcı görünen Beşkardeşler Ltd. Şti, Milangaz Dağıtım A.Ş. ve Akpet Petrol yetkilileri ile fatura üst nüshalarında alıcı olarak görünen Selim Tüfenk ve Veli Göksu tanık olarak dinlenip bu faturaları alıp almadıkları, faturaların hangi tarihte düzenlendiği ve bunlara ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı sorulup gerçekten 2006 yılında düzenlenip düzenlenmedikleri tespit edilip, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında suça konu yıllar içerisinde düzenlenen fatura sayısı dikkate alınarak suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

3- Adli sicil kaydında yer alan Ankara 2. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 06.12.2000 tarih 2000/88 Esas ve 2000/157 Karar sayılı ilamının 25.01.2004 tarihinde yerine getirildiği, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinde belirtilen 3 yıllık deneme süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, önceden işlenen suç tarihinin 765 sayılı TCK döneminde olduğu gerekçesiyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1104, Karar No: 2012/9669, Tarih: 01.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1104 E.  ,  2012/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Örencik Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.12.2011 gün ve 937/1097 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bulunan ve tapulama çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan, asıl davada tahminen 35 dönüm, birleşen davada tahminen 40 dönüm yüzölçümündeki tapusuz taşınmazların vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur. Ayrıca, 31.01.2011 havaleli dilekçesiyle TMK.nun 713/6. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazların Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi keşifteki beyanında, davaya bir diyeceğinin olmadığını, taşınmazların köy tüzel kişiliği ile bir ilgisinin bulunmadığını, dava konusu yerlerin davacıya ait olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişiler İzzet Arslan ve İlkay Gürsoy tarafından düzenlenen 22.11.2011 tarihli krokili raporda A harfiyle gösterilen 23.128,51 m2 ve B harfiyle gösterilen 24.775,47 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline; aynı raporda C harfiyle gösterilen yeşile boyalı 6.935 m2 taşınmaz bölümü hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün kabule ilişkin bölümü davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından özellikle yerel Kadastro Müdürlüğünün, mahkemeye hitaben yazdığı karşılık yazıda; dava konusu taşınmazın 01.04.1971 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmalarında "dağ" vasfıyla tescil harici bırakıldığı açıklanmıştır. Kural olarak böyle bir yerin zilyetlikle kazanılabilmesi için diğer koşulların yanında emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini ve TMK.nun 713/1, Kadastro Kanununun 14. maddesindeki süreleri davasız ve aralıksız geçmesi suretiyle kazanılması mümkündür.

Öte yandan bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar ve ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastrodan sonraki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit dışı bırakılma tarihi olan 1971 yılından sonra dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait (1987-1977 yılları arası) stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılması mümkün olacaktır. Mahkemece, 1985 tarih 7173 ve 7175 nolu hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtildiği halde ilk keşifte konunun uzmanı olmayan ziraat ve jeoloji bilirkişileri tarafından hava fotoğrafları uygulanmaya çalışılmış, ikinci keşfe katılan harita mühendisi ve kadastro teknisyeni tarafından yalnızca 7373 nolu hava fotoğrafı üzerinden stereoskop aleti kullanılmadan inceleme yapılmıştır. Anılan her iki raporun da, bilimsel verilere uygun ve yeterli incelemeyi içerir nitelikte bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş; ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin ve başlangıç tarihinin belirlenmesine çalışılması gerekir. Şahit ve bilirkişi sözleri ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlendikten sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmelidir. Kaldı ki, ülkemizin bazı yörelerinde "dağ" olarak belirlenen yerlerin mahalli örf ve adete göre aslında kadim mera olduğu biçiminde de anlaşılmaktadır. Bu nedenle komşu köylerden kaymakamlık aracılığıyla belirlenecek yaşlı ve tarafsız mahalli bilirkişiler aracılığıyla "dağ" olarak tescil harici bırakılan bu yerin yerel örf ve adete görede kadim mera olup olmadığının soruşturulması zorunludur. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Tüm bunlardan ayrı, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu hükümlerine göre tescile konu taşınmazın kuru-sulu niteliği belirlenmemiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/2. maddesinde; 03.07.2005 tarihinde yapılan değişiklikle, sulu ve kuru arazi ayrımında 5403 sayılı Kanun hükümlerinin gözönünde bulundurulacağı da dikkate alınarak, anılan Yasa hükmü uyarınca yerel bilirkişiler ve ziraatçı bilirkişiden niteliği belirlenerek hüküm kurulurken gözönünde bulundurulmalıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.