muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2821, Karar No: 2024/4451, Tarih: 25.04.2024

3. Değerlendirme

1.Eldeki davada verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Önceki bozma ilamında, davacının 08.05.1998-14.03.2006 tarihleri arasında yurda giriş çıkış yaptığı, Rusya Federasyonu giriş vizelerine göre davacının ilk olarak 06.05.1998 tarihinde verilen ve 30.04.1999 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... Ltd olduğu, yine 14.05.1999 tarihinde verilen ve 26.04.2000 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... olduğu, 10.05.2000 tarihinde verilen ve Moskova'da 16.11.2000 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... olduğu, 07.05.2002 tarihinde verilen ve 07.06.2002 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... olduğu, 27.04.2001 tarihinde verilen ve 20.04.2002 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin yine ... olduğu, 14.06.2002 tarihinde verilen ve 08.05.2003 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... olduğu, 18.06.2003 tarihinde verilen ve 18.06.2004 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin Spetsontehnika MKS olduğu, 19.05.2005 tarihinde verilen ve 14.03.2006 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... şirketi olduğu belirtilerek Mahkemece, davacının Türkiye'de ücretlerinin kim tarafından ödendiği, davalı işveren ile yukarıda belirtilen vize kayıtlarında adı geçen şirketlerin davalı işveren ile aralarındaki ilişkinin ortaya konulması ve 506 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi kapsamında geçici görevle gönderilme hususunun irdelenmesi gereğine işaret edilmiş ise de Mahkemece, davalı şirketin yabancı ülkede üstlendiği işin niteliğinin ve vize kayıtlarında adı geçen şirketlerle aralarındaki ilişkinin ortaya konulmadığı, geçici görevle gönderilme olgusunun irdelenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle davacıdan davasını somutlaştırması kapsamında yukarıda belirtilen ve davacıyı Rusya'ya davet eden şirketlerle arasındaki ilişkinin ne olduğu, 506 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi kapsamında geçici görevle gönderilme olgusunun bulunup bulunmadığı, davacının davalı işverenden ücret alıp almadığı, ücreti ondan almıyorsa kimden aldığı, dava dışı işverenler yanında çalışırken davalı şirketten ücret ve talimat alıp almadığı sorulmalı, hangi dönemde hangi şirketin işçisi olduğu belirlenmeli ve 506 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi de değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5033, Karar No: 2024/147, Tarih: 15.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5033 E.  ,  2024/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/253 E., 2023/253 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda, davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen miktar 88.688,16 TL, davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar ise 28.067,15 TL olup, bu bedeller karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7264, Karar No: 2016/6261, Tarih: 30.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7264 E.  ,  2016/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I. Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna" yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturalar veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak miktarda temin edilip, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de;

a. Hükmün gerekçesinde sanıkların eyleminin doğru olarak sahte fatura düzenlenme suçu olduğu kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında sahte fatura kullanma suçundan uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,

b. Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklardan ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin; ... hakkında ise, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin c ve e bendlerinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3022, Karar No: 2011/21062, Tarih: 24.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/3022 E.  ,  2011/21062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK 359/a-2-son, 5237 sayılı TCY 62 maddeleri uyarınca 39.825 YTL adli para cezası

13.06.2006 tarihli Antalya Vergi Dairesi Başkanlığı'nın mütalasında atıf yapılan vergi suçu raporunda sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği de belirtildiğinden bu suç yönünden mahallinde zamanaşımı süresince dava açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1795, Karar No: 2010/5527, Tarih: 23.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1795 E.  ,  2010/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 23.3.2010 tarihinde temyiz eden davalı vekili Av... geldi. Karşı taraf davacı vekili gelmedi. Davacı vekili Av...'ın mazaret dilekçesi gönderdiği ancak vekaletnamesinde tevkil yetkisinin bulunması nedeniyle ve davacının mazeret gönderen vekil haricinde başka bir vekilinin daha bulunması nedeniyle mazaretinin reddine karar verildi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.03.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/26106, Karar No: 2017/15239, Tarih: 05.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26106 E.  ,  2017/15239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyada sanık olarak yargılanan ... hakkında verilen hükümlerin süresinde temyiz etmemesi nedeniyle kesinleştirildiği, sanığın 13.05.2014 tarihli dilekçe ile hükümleri temyiz ettiği, mahkemenin 14.05.2014 tarihli ek kararı ile temyiz nedenini reddettiği, ek kararın sanık tarafından 21.05.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla; sanığın temyiz talebi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... bakımından ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 05.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21178, Karar No: 2015/3112, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21178 E.  ,  2015/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/218-2013/458

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9807, Karar No: 2017/2142, Tarih: 28.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9807 E.  ,  2017/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan ...A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı şirketlerin, elektrik abonesi olan müvekkili şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, PSH ve iletim bedeli bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik her bir davalı şirketten 5.000 TL'nin işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...vekili; yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ...AŞ yönünden temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Eldeki dava ise, 28.12.2015 tarihinde açılmıştır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre; her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri ve tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın maddede altı bent halinde sayılan davalar, ticari dava sayılır. Taraflardan biri, tacir değilse veya tacir olmasına rağmen uyuşmazlığın ticari işletmeyle ilgisi yoksa ticari davanın varlığından söz edilemez. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı, ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir.

6335 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince, bu mahkemenin bulunmadığı yerlerde asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun 1.maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay’ca re'sen incelenir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; uyuşmazlığın, tacir olan tarafların ticari işletmelerine ilişkin olduğu, dolayısıyla davanın ticari dava olduğu ortadadır.

Bu durumda, mahkemece; davaya asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla bakılmış olması usul ve yasaya aykırıdır.

2-) Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10219, Karar No: 2012/17061, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10219 E.  ,  2012/17061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2011 tarih ve 2011/31-2011/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,davalının “İNTERPAN” ibaresinin 30. sınıf emtiada marka olarak tescili başvurusuna, müvekkili tarafından yapılan itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuru ile müvekkiline ait "PAN" ibareli markaların iltibas doğacak kadar benzer olduğunu, davalının markasında "PAN" sözcüğünü öne çıkararak markasını davacının markalarına benzettiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2010-M-4412 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının markasının asıl ve ayırt edici unsurunun "İNTER" ibaresi olup başvuru ile davacının markalarının görüntü,okunuş ve anlam olarak farklı olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, başvuru ile davacının markalarının benzer olmadığını, kurumca alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia,savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markası ile davacının "ETİ PAN" markası arasında benzerlik ve iltibas bulunmadığı, buna karşın başvuru ile davacının "PAN" ibareli markalarının okunuş ve işaret olarak benzer olup, “pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, hububat(tahıl) ve mamülleri” emtiaları bakımından markalar arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, anılan emtialar yönünden TPE YİDK’nun 2010-M-4412 sayılı kararının kısmen iptaline, aynı emtialar için davalı markasının kısmen hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ile davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPE'den ayrı ayrı alınmasına, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.