muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2899, Karar No: 2010/11152, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2899 E.  ,  2010/11152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili şirkete ait kamyonun 21.12.1992 tarihinde ihale ile davalı şirkete satıldığını,davalı şirket tarafından aracın trafikte kendi adlarına tescili yaptırılmadığı için vergi borçlarının müvekkili adına tahakkuk ettirildiğini, bu vergilerin müvekkilince ödendiğini, tüm uyarılara rağmen davalı adına tescil işlemini gerçekleştirmediği için davalı aleyhine ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/1585 E, 2003/288 K.sayılı dosyasında açılan davada aracın mülkiyetinin davalıya geçtiğinin tespit edildiğini, daha sonra davalının aracın tescilini adına yaptırdığını ancak bu zamana kadar müvekkilince ödenen vergilerin davalıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek şimdilik ödenen 1.771.35 TL ana paranın her bir ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili iddiaya konu aracın hurda olarak parçalarının başka bir araçta kullanılması amacıyla alındığını, davacı şirket tarafından kesilen 30.12.1992 tarihli faturaya da “ ekonomik ömrünü doldurmuş araç” ibaresinin yazıldığını, davacının bu aracın trafikten düşüm işinin kendilerince yapılacağını söylediğini; zira trafikten düşüm için gerekli aracın ruhsatı, plakasının kendilerine teslim edilmediğini, davacı şirketin kendi görevini yapmaması nedeniyle ödediği vergi cezalarının müvekkilinden isteyemeyeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davacı idareye ait 06 ES 870 resmi plakalı kamyonun 237 sayılı Taşıt Kanunu uyarınca ekonomik ömrünü doldurduğundan bahisle Bakanlıktan izin alınarak satışa çıkarıldığı, 18.11.1992 tarihinde ruhsatına ekonomik ömrünü doldurmuştur kaydının işlendiği, 30.12.1992 tarihli fatura ile toplam 13.440.00 TL’ye davalı şirkete satıldığı, KYTK yönetmeliğinin 40.maddesine göre satıştan sonra tescil belgesini satış belgesi ile birlikte satın alana vermesi gerektiği ancak bu işlemin yapılmadığı, davacı şirketin hurdaya çıkartılan aracın trafik sicilinden silinmesi işlemini kendi kusurlu hareketleri sonucu gerçekleştiremediği, hal böyle olunca ödediği vergileri davalıdan talep edemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8378, Karar No: 2017/7315, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8378 E.  ,  2017/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/09/2015 tarih ve 2014/968-2015/703 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve ek kararı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya Türkiye- Libya arası taşıma hizmeti verdiğini, varış yerinde çekilmeyen konteynırlar nedeniyle tahakkuk ettirilen ardiye ve demuraj ücretlerinin müvekkili tarafından ödendiğini, bu ücretler için davalıya kesilen fatura bedellerinin tahsili için davalıya aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından sunulan fatura ve belgeler uyarınca davacının haklı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair ek karar tesis edilmiştir.

Asıl ve ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından sunulan fatura ve belgeler uyarınca davacının haklı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair ek karar tesis edilmiştir.

Asıl ve ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Mahkemece, 16.03.2016 tarihli ek karar ile süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, dava dilekçesi davalının Mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği halde, mahkeme kararı davalıya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre de, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre de, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir. Dava dilekçesi, davalının Mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiğine göre, kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olmadığı ve temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerekir. Bu halde mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 16.03.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve davalının temyiz incelemesinin yapılmasına karar verilmiştir.

2-) Davalı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 6100 sayılı HMK'nın 139/1. maddesine göre “mahkemenin, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra, ön inceleme için bir duruşma günü tespit ederek taraflara bildireceği, çıkarılacak davetiyede, duruşma davetiyesine ve sonuçlarına ilişkin diğer hususların yanında, taraflara sulh için gerekli hazırlığı yapmaları, duruşmaya sadece taraflardan birinin gelmesi ve yargılamaya devam etmek istemesi durumunda, gelmeyen tarafın yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceği ve diğer tarafın, onun muvafakati olmadan iddia ve savunmasını genişletebileceği yahut değiştirebileceğinin ihtar edileceği” düzenlenmiştir. Dava dilekçesi, davetiyenin üzerine “Mernis adresi” olduğu da şerh edilmek suretiyle davalının “Yeni Mah. Kazım Karabekir Cad. No: 17D İç Kapı No: 7 İnegöl/Bursa” adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca 08.09.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Yukarıda belirtilen Tebligat Kanununun ilgili maddeleri uyarınca mahkemece, bundan sonraki tebligatların da gerçek kişi olan davalıya adres kayıt sistemindeki adresinde yapılması gerektiği halde, ön inceleme duruşması için çıkarılan davetiyenin ve bilirkişi raporunun “Turgut Özal Mah. Bursa Yolu No:36 Yenice İnegöl/ Bursa” adresinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliği davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olduğundan 16.09.2015 tarihli asıl kararın davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

3-) Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin asıl karara yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 16.03.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 16.09.2015 tarihli asıl kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin asıl karara yönelik sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24669, Karar No: 2016/11653, Tarih: 09.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24669 E.  ,  2016/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2015/70-2015/288

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı M.. S.. yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11/02/2015 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5739, Karar No: 2021/2795, Tarih: 20.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/5739 E.  ,  2021/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ...,

..., ..., ..., ..,...,..,.. hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı

Kanunun 5/1,TCK'nın 62,53,58/9, 63 maddeleri

gereğince mahkumiyet;

Sanıklar ... ve ... hakkında

TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

62, 53, 58/9, 63 maddeleri ile; TCK'nın 204/1, 3713

sayılı Kanunun 4/1-a, 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63

maddeleri gereğince mahkumiyet; kararlarına ilişkin

yapılan istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar ... müdafii, ... ve müdafii, ... ve müdafii, ... ve müdafii, ..., ... müdafii, ... ve müdafii, ... müdafii, ... müdafii, ... müdafii, ...'ın duruşmalı inceleme taleplerinin İlk Derece Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

1-)Sanıklar ... ve ... hakkında, Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümler yönünden;

Resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, verilen cezanın tür ve süresine göre CMK'nın 286/2-b maddesi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğundan sanıklar ve müdafilerinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

2-)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamında bulunan ve sanık ... adına kayıtlı 0507 982 35 31 numaralı GSM hattında tespit olunan 167406 USER ID numaralı ByLock Tespit ve Değerlendirme Tutanağının sanığın eşine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede; diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle bu delilin yerel mahkemece hükme esas alınması sonuca etkili görülmemiştir.

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanık ...'in ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Adli emanette kayıtlı bulunan eşyalar hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanık ...'in ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Adli emanette kayıtlı bulunan eşyalar hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin, sanıkların yakalandıkları tarihler olan ... (24.11.2017), ... (14.11.2017), ... (28.11.2017), ... (13.11.2017), ... (07.12.2016), ... (20.11.2017) , ... (23.11.2017), ... (17.11.2017), ... (15.11.2017), ... (14.11.2017), ... (14.11.2017) yerine "2017-2018" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ... ve müdafi, ... ve müdafi, ... ve müdafi, ... ve müdafi, ... müdafi, ... ve müdafi, ... ve müdafi, ... müdafi, ... müdafi, ... müdafi, ... ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a)Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme suçundan tutuklu olarak yargılaması yapılan sanığın müdafiinin; iddia makamı tarafından esas hakkında mütalaanın sunulup mahkumiyet hükmünün kurulduğu 01.11.2019 tarihli oturumda “mesleki mazeret” nedeniyle mazeret dilekçesi vermiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti açısından sanık müdafiinin mazeretinin kabulü ile sözlü savunma yapma imkanı tanındıktan sonra sanığın hukuki

durumunun tayini gerekirken, sanığın esasa ilişkin son savunmasını yaparken müdafii bulundurulmaksızın yargılanmasının yapılıp hakkında mahkumiyet kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinin ilk yakalama tarihi olan "14.11.2017" yerine İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlıklarında “"2017-2018" olarak yazılması,

durumunun tayini gerekirken, sanığın esasa ilişkin son savunmasını yaparken müdafii bulundurulmaksızın yargılanmasının yapılıp hakkında mahkumiyet kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinin ilk yakalama tarihi olan "14.11.2017" yerine İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlıklarında “"2017-2018" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 20.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14948, Karar No: 2011/3652, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14948 E.  ,  2011/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.02.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin reddine dair verilen 29.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.03.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 05.03.2008 tarihli zilyetlik devir sözleşmesine dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu bağımsız bölümü zilyetliğin devri sözleşmesiyle dava dışı ...’dan 28.03.2005 tarihinde satın aldığını, bu yerde de oturmakta olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının zilyetliği 05.03.2008 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle kazandığından bahisle elatmanın önlenmesi istemi kabul edilmiş, ecrimisil istemi ise davalı kötüniyetli zilyet olmadığından reddedilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu bağımsız bölüm, 976 ada 1 ve 4 sayılı parseller üzerindeki binada bulunmaktadır. 976 ada 1 ve 4 sayılı parsellerin kayıt maliki dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi ve başkaca kişilerdir.

Eldeki davada, her iki taraf da önceki zilyetlerin zilyetlik devir sözleşmesine dayanmıştır. Kuşkusuz bu tür sözleşmeler, ilgilisine mülkiyet hakkı sağlamaz. Bir tarafın dayandığı sözleşmenin, noterde yapılmış olmasının da bir önemi yoktur. Dolayısıyla eldeki davanın Türk Medeni Kanununun 974., 981. ve 984.maddeleri çerçevesinde çözümlenmesi gerekecektir.

Dosya kapsamından; davacının taşınmazda zilyet olmadığı, bağımsız bölüm zilyetliğinin davalıda bulunduğu anlaşılmaktadır. Başka bir deyişle, 05.03.2008 tarihli sözleşmenin konusu olan bağımsız bölüm davacıya teslim edilmemiştir. Davacıya yapılan bir teslim bulunmadığından, davacının fer’i zilyet durumuna girdiği düşünülemez. Dolayısıyla, eldeki davanın reddi gerekirken istemin hüküm altına alınması doğru değildir.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 22.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6271, Karar No: 2015/8358, Tarih: 04.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6271 E.  ,  2015/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2011/337-2013/681

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları M..L..'in paydaşı olduğu ...ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 89666/.... payını gelini olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu iptali ve miras payları oranında tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, eşi Zeki'nin muris Mehmet'ten önce öldüğünü, eşinin sağlığında Almanya'da çalışıp kazandığı paraları murise verdiğini, murisin de bu paralarla yatırımlar yaptığını, bu nedenle oğluna karşı minnet duyan murisin mirasçısı olmayacağını bildiği için tarafına dava konusu yeri devrettiğini, mal kaçırma amacı olmadığını ve geride pek çok mal varlığı bıraktığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan M..L..'in 7.10.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacılar Emine, Ali, Fikri ve Nurettin, 7.12.2004 tarihinde ölen oğlu Zeki'den olma torunları ve 6.2.2001 tarihinde ölen oğlu Osman'dan olma torunlarının mirasçı olarak kaldıkları, murisin dava konusu ... ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 179332/..... payını eşit paylarla 12.8.2005 tarihinde gelinleri olan davalı Zehra ile dava dışı Sevil'e satış suretiyle devrettiği, lehine temlik yapılan bu gelinlerin eşlerinin muristen önce öldükleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.