muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4196, Karar No: 2022/6281, Tarih: 05.10.2022

Keşfe binaen tanzim edilen 12/08/2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda: ölenin, deneyimli bir traktör sürücü olarak, çok ağır ve dengesiz bir yük taşıması, yokuş aşağı iniş esnasında yükün traktörü öne iterek kontrolün kaybedilmesine, eğimin %20'nin üstünde olması, özel yolun açılmamış olması, sorunlu bir orman ortamında traktörün devrilmesine neden olabileceğini ve benzeri gibi riskleri göz önüne almaksızın çalışması sebebiyle tali kusurlu olduğu, sanığın ise ... sağlığı ve güvenliği risklerinin belirlenmemesi, çalışanlara eğitim vermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği,

Üç kişiden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 23/11/2015 tarihli raporda: ölenin, ormanda yolun olmadığı ve meyillin çok fazla olduğu bir alanda traktörle dikkatsiz ve tedbirsizce tomruk sürüme işi yapması sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise ağaç kesim alanında gerekli emniyet tedbirlerini almaması, traktörün gideceği ve sürütmenin yapılacağı yollar belirlenmemiş olmasına rağmen çalışma yapılmasına engel olmaması, çalışanlarına ... sağlığı ve güvenliği konusunda eğitim vermemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği,

Üç kişiden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 18/02/2016 tarihli raporda:ölenin tali kusurlu olduğu, sanığın ise asli kusurlu olduğu belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna,eksik incelemeye, mahalli Cumhuriyet savcısının bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yollamasıyla TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50/4. maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2.Adli para cezası miktarının hesaplanması sırasında, hesap hatası sonucu 910 gün, günlüğü 20 TL'den olmak üzere 18.200 TL adli para cezası yerine 900 gün, günlüğü 20 TL'den 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2.Adli para cezası miktarının hesaplanması sırasında, hesap hatası sonucu 910 gün, günlüğü 20 TL'den olmak üzere 18.200 TL adli para cezası yerine 900 gün, günlüğü 20 TL'den 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

3.TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, çiftçilik yaptığını beyan eden sanık hakkında, ruhsatnameye bağlı olmamasına karşın çalışma hürriyetini de kısıtlayacak şekilde Orman Genel Müdürlüğü veya Şube Müdürlülüklerin ağaç işleri ile ilgili tüm ihalelerine girmekten 1 yıl boyunca yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6 ve 7. paragraflarını çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 9.paragrafının çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9030, Karar No: 2013/8115, Tarih: 06.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9030 E.  ,  2013/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ....'a velayeten.... ve.... vdl. aleyhine 26/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne; diğer davalılar hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 30/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalılar ....ve... yönünden ise feragat nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 73. maddesinde; yasanın belirlediği ayrık durumlar dışında yargıcın, iki tarafı usulüne uygun olarak çağırmadan, iddia ve savunmalarını yasal koşullara uygun olarak bildirmeleri için davet etmeden karar veremeyeceği;Tebligat Kanunu'nun 13. ve Tebligat Tüzüğü'nün 17. maddelerinde tüzel kişilere yapılacak tebliğin yetkili temsilcilerine yapılması gerektiği düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, görevsizlik kararı üzerine dosyanın kendisine tevdii edildiği yerel mahkemece tensip zaptı ile duruşma gününün taraflara tebliğine karar verildiği, anılan karara istinaden davalı ...'na çıkartılan tebligatın memura tebliğ edildiği anlaşıldığından yapılan tebligat, Tebligat Kanunu'nun 13. ve Tebligat Tüzüğü'nün 17. maddelerinin hükümlerine uygun değildir. Yargılama sürecinde davalı ...'ne yapılmış geçerli bir tebligat yoktur. Mahkemece dava dilekçesinin davalı ...'ne usulüne uygun olarak tebliği ile taraf teşkilinin sağlanması ve adı geçen davalıya savunma hakkı tanınarak karar verilmesi gerekirken davalının savunma hakkı kısıtlanacak biçimde yargılama yapılıp karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalı ...'nün öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26378, Karar No: 2015/6974, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26378 E.  ,  2015/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2014

NUMARASI : 2014/77-2014/431

Taraflar arasındaki 44650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37235, Karar No: 2017/1538, Tarih: 13.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37235 E.  ,  2017/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen "malın değerinin azlığı" kavramının; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği; somut olayda, olay günü sanığın müştekinin müdürü olduğu Tansaş adlı mağazaya giderek değeri çok az olan malların ücretini ödeyerek kasadan geçirirken, değeri 69 TL olan 2 adet balın ise ücretini ödemediğinin ve çaldığının anlaşılması ve görevliler tarafından kesintisiz takip neticesinde mağazanın 50-100 metre uzağında yakalandığı anlaşılmakla, suçun işleniş şekli ve özellikleri ile sanığın kastı dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7240, Karar No: 2015/12157, Tarih: 01.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7240 E.  ,  2015/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

..... ile .... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.11.2013 gün ve 161/496 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 36253 ada, 2 parsel sayılı 179 m² yüzölçümlü taşınmaz üzerinde ve........... .. Mahallesi... Sokaktan .. kapı numarası alan evin mülkiyetinin davacı..............' a ait olduğunun tesbitine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanıp takdir olunan 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp vekille temsil edilen davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden; davalı vekili tarafından ise esas yönünden temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez.

Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi mahkemelerce de muhdesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, güncel hukuki yararın varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir. Taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kabulü ile anılan taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1. fıkrasının HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün 1. fıkrasındaki ''... ait olduğunun ...'' ibarelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunun yerine '' ... meydana getirildiğinin ... '' ibarelerinin yazılmasına, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın davacıya, 479,75 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21814, Karar No: 2017/22721, Tarih: 19.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/21814 E.  ,  2017/22721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Dava konusu ... İlçesi Adalı ...Mahallesi 670 ada 870 ve 872 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmadan değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere,belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan olan mesafelerini de gösterir krokisi fen bilirkişisine hazırlattırılıp, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7030, Karar No: 2016/3265, Tarih: 25.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7030 E.  ,  2016/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 102 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ...Köyü 102 ada 54 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.06.2014 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan narın 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin çevre il ve ilçelerin (....müdürlüklerinden getirtilerek dosya içine konulmasının istendiği ancak mahkemece salt ... verilerinin getirtildiği, diğer verilerin getirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan narın 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin çevre il ve ilçelerin (..müdürlüklerinden

3-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2014 yılı itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6981, Karar No: 2023/4496, Tarih: 04.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6981 E.  ,  2023/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/620 E., 2022/897 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, kadının kusuru ispatlanamadığından davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2017/639 Esas, 2019/284 Karar sayılı kararıyla; kadının, erkeğe hakaret ettiği, tokat attığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, erkek lehine 3.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2020/1463 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın erkeğin davasının kabulü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.