muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/828, Karar No: 2022/201, Tarih: 24.02.2022

(2) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/34 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.

(3) Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.” hükmünü içermekte olup, inceleme konusu dosya bakımından temyiz yoluyla ilgili olarak HUMK’nın uygulanması gerektiği açıktır. Ancak burada uygulanacak hükümler, HUMK’nın 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki temyiz incelemesine ilişkin hükümleridir.

27. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesince;

“Mahkemei Temyiz aşağıda beyan olunan esbaptan dolayı temyiz olunan hükmü nakzeder.

1 - Kanunun ve iki taraf beynindeki mukavelenin yanlış tatbik edilmiş olması.

2 - Mahkemenin davayı rüyete vazifedar bulunmaması,

3- İki tarafı ve sebebi müttehit bir dava hakkında yekdiğerine mütenakız kararlar verilmesi,

4 - Usulü muhakemeye muhalefet edilmesi,

5 - Meselei maddiyenin takdirinde hata edilmesi,

6- İki taraftan birinin davasını ispat için serdettiği delillerin sebebi kanuniye müstenit olmıyarak kabul edilmemesi,

Usulü muhakemeye muhalefetten dolayı bir hükmün nakzolunabilmesi mahkemeye ait vazaifte usulü muhakemenin ihlal olunmasına ve işbu kusur ve hatanın lahik olan hükmü tağyir edecek derecede bulunmasına veya müddei, yahut müddeaaleyh tarafından usulü muhakemenin tağyir ve ihlal olunduğunu ispat edecek derecede itiraz olunup da mahkemede tetkik edilmemiş olmasına mütevakkıftır.” düzenlemesi bulunmaktadır.

28. Temyiz yolunda hüküm mahkemesinin kararı sadece hukuka uygunluk bakımından inceleme konusu yapılır. Bu nedenle temyiz sadece hukukun yanlış uygulanmış olduğu sebebine dayanabilir. Temyiz talebinde yeni vakıalar ileri sürülürse, bunların Yargıtayca incelenmesi caiz olmadığından Yargıtay sadece hukukun yanlış uygulanmış olup olmadığını incelemekle yetinir.

29. Kural olarak temyiz incelemesinde daha önce ileri sürülmeyen yeni vakıaların ve delillerin ileri sürülmesi mümkün değildir. Delillerle ilgili her türlü kararı verecek mahkeme hüküm mahkemesi, yani ilk derece mahkemesidir. Temyiz incelemesinde ise tahkikat yapılmayıp, dava dosyasına usulüne uygun girmiş olan delillerin, ispat yükü çerçevesinde ilk derece mahkemesince değerlendirilmesinin isabetli olup olmadığına bakılmaktadır.

29. Kural olarak temyiz incelemesinde daha önce ileri sürülmeyen yeni vakıaların ve delillerin ileri sürülmesi mümkün değildir. Delillerle ilgili her türlü kararı verecek mahkeme hüküm mahkemesi, yani ilk derece mahkemesidir. Temyiz incelemesinde ise tahkikat yapılmayıp, dava dosyasına usulüne uygun girmiş olan delillerin, ispat yükü çerçevesinde ilk derece mahkemesince değerlendirilmesinin isabetli olup olmadığına bakılmaktadır.

30. Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince, alacaklı tarafından borçlu aleyhine kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle tahliye talepli ilamsız icra takibi başlatıldığı, takip talebinde 2014 yılı Eylül, Ekim ve Kasım ayı kira bedelleri toplamı olan 2.250TL asıl alacağın talep edildiği, örnek (13) nolu ödeme emrinde, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yedi günlük sürede itiraz edebileceği, ödeme emrinin tebliğinden itibaren otuz günlük ödeme süresi içinde kira borcu ödenmez ise tahliye istenebileceğinin ihtar edildiği, ödeme emrinin borçluya 05.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun yasal yedi günlük sürede itiraz etmediği, ilamsız tahliye takibinin kesinleştiği, alacaklı vekilinin 09.02.2015 tarihinde temerrüt nedeniyle tahliye istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, icra mahkemesinin 18.02.2015 tarihli tensip tutanağının (6) nolu bendinde “Davalı delilleri arasında (davacı tarafından temini istenen delillerin dışında) başka yerden getirtilecek belge ve dosyaların bulunması halinde bu belge ve dosyaların getirtilebilmesi için takdiren 50-TL gider avansının davalı tarafça cevap dilekçesi ile birlikte mahkeme veznesine yatırılmasına, gider avansının yetmemesi halinde mahkemece yapılacak belirlemeyle bu avansın ikmaline,” karar verildiği, tensip zaptının ve alacaklı vekilinin talep dilekçesinin borçluya usulüne uygun tebliğ edildiği, mahkemece kira borcunun ödenmediği gerekçesi ile temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verildiği, borçlunun temyiz dilekçesinde “Kararda her ne kadar belirtilse de tebligatın tarafıma ulaşıp mahkemeye katılmayışım, tebligatın tarafıma tebliğ edilmişse de şahsım ya da yakınlarım teslim almamıştır” şeklinde beyanda bulunduğu ve ekinde ödeme belgeleri de sunduğu, usulsüz tebliğe muttali olan borçlunun icra mahkemesinde usulsüz tebliğ şikâyeti başvurusunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

31. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında; temyiz aşamasında ilk defa sunulan ödeme belgelerinin icra mahkemesinde yapılan inceleme sırasında borçlunun elinde bulunup sonradan oluşturulmadığı anlaşılmaktadır.

31. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında; temyiz aşamasında ilk defa sunulan ödeme belgelerinin icra mahkemesinde yapılan inceleme sırasında borçlunun elinde bulunup sonradan oluşturulmadığı anlaşılmaktadır.

32. Ödeme belgesini bilen borçlunun buna rağmen bu belgeden söz etmemesi ya da sunmaması, ona etkin hak arama imkânı tanınmamasından değil, kendi ihmalinden kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla, bu ödeme belgeleri icra mahkemesindeki incelemeden önce var olduğu hâlde ileri sürmeyen borçlunun, kararın temyizi aşamasında dosyaya sunarak bu deliller doğrultusunda değerlendirme yapılmasını talep etmesi mümkün değildir. Nitekim bu hususlar Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2021 tarihli ve 2019/(22)9-637 E., 2021/1387 K. sayılı ile 23.11.2021 tarihli ve 2017/(6)8-1850 E., 2021/1484 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

33. Hâl böyle olunca mahkemenin direnme kararının açıklanan nedenlerle onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen Geçici 7. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken İİK’nın 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğden itibaren on gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3564, Karar No: 2013/5398, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3564 E.  ,  2013/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ...... Başkanlığı kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; ...... .......... kararının iptali istenmiş; mahkemece davanın kabulü cihetine gidilerek; ....Kaymakamlığı ...... .......... Başkanlığı'nın 07.05.2012 tarihli 2012/102 sayılı kararının iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalının ......... Kaymakamlığı ...... .......... Başkanlığı'na başvurarak; elektrik faturasına ... sene boyunca yansıtılan kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, personel satış bedeli, hizmet bedeli, personel sayaç okuma bedeli, iletişim sistemleri bedellerinin iade edilmesine karar verilmesini talep ettiği; ......... Kaymakamlığı ...... .......... Başkanlığı'nın 07.05.2012 tarihli 2012/102 sayılı kararı ile davalının talebini kabul ettiği; tüketiciden tahsil edilen kayıp kaçak ve okuma bedellerinin kesinti yapıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar verdiği; eldeki davanın sağlıyıcı tarafından bu kararın iptali için tüketici aleyhine açıldığı anlaşılmaktadır.

Temyize konu uyuşmazlık; davayı kazanan ve davada kendisini vekil ile temsil ettiren sağlayıcı lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceği ve yargılama giderlerinin davalıya yüklenip yüklenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama giderleri, kural olarak, davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. (HMK 326/...) Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir. (HMK 323 .../ğ)

Yargılama giderlerinin davada haksız çıkmış olan tarafa yükletilmesine ilişkin ana kuralın bazı istisnaları vardır;

...-Davanın açılmasına kendi hal ve davranışlarıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş davalı, yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilemez. (HMK 312/...)

...-Davada haklı çıkmış olan taraf gereksiz yere davanın uzamasına sebep olmuş veya gereksiz gider yapılmasına sebebiyet vermiş ise yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkum edilebilir.

...-Bir kişi davada sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltıp, kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verirse, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddi halinde davalı yararına yargılama giderlerine hükmedilemez.

...-Davada haklı çıkmış olan taraf gereksiz yere davanın uzamasına sebep olmuş veya gereksiz gider yapılmasına sebebiyet vermiş ise yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkum edilebilir.

...-Bir kişi davada sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltıp, kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verirse, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddi halinde davalı yararına yargılama giderlerine hükmedilemez.

Somut olayda bu istisnai hallerden hiç biri sözkonusu olmadığına göre mahkemece genel kural gereğince davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan tüketici aleyhine yargılama giderlerinin yükletilmesi ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacı sağlayıcı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; davanın kabulüne yol açan eksikliğin davalıdan kaynaklanmadığı ve davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2406, Karar No: 2016/7309, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2406 E.  ,  2016/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

...şirketinin yetkilisi olan sanığın 2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte belge (fatura) düzenlediğinden bahisle açılan kamu davasında, dosyada yer alan Vergi Tekniği ve Suçu Raporlarından, fatura listesinden, onaylı fatura örneklerinden en son düzenlenen faturanın ve bu sebeple 2005 takvim yılı için suç tarihinin 13.05.2005 olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17648, Karar No: 2018/4482, Tarih: 25.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17648 E.  ,  2018/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, eş ve babaları olan müteveffa ...' ün, ilgili adresteki kendisine ait işyerinin çatısını onarmak üzere çatıya çıkması sonucu davalı kuruma ait yüksek gerilim hattının elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiğini, yüksek gerilim hatlarının standartlara uygun olmayan bir mesafede bina üzerinden geçtiğini, davalı kurumun yaptığı işin tehlike yaratması ve büyük zararlar doğurabilecek nitelikte olmasına rağmen buna ilişkin gerekli uyarı levhaları asmaması vb. alınması gereken kanuni diğer tedbirleri almamasının olayın meydana gelmesine neden olduğunu,davalı kurumun bu olayda gerekli tedbirleri almadığı ve yeterince özen göstermediği için kusurlu olduğunu,olay nedeniyle maddi yönden müteveffanın sağladığı yaşam standardından yoksun kaldıklarını,manevi olarak da uzun zaman büyük acı ve elem yaşadıklarını ileri sürerek,eş için 10.000,00 TL ve çocukların her biri için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminat ve mütevefanın desteğinden yoksun kalan eş ve çocuklar için toplam 15.000,00 TL maddi tazminatın olay gününden başlayacak faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, talebin zaman aşımına uğradığını, esas yönünden ise,kurumlarının meydana gelen kazada herhangi bir kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıya ait yüksek gerilim hattının mahkeme kararıyla tescil edildiği, savcılık dosyasındaki olay yeri inceleme krokisi , eldeki dosyadaki telin yüksekliğine ilişkin rapor ve duruşmada dinlenen bilirkişi beyanı birlikte değerlendirildiğinde ,tellerin tehlike yaratmayacak yükseklikte olduğu, ancak binanın olması gerekenden yüksek yapıldığı,bu haliyle davalının tellerin bakım sorumluluğunu yerine getirmediğine ilişkin delil de ibraz edilmediği gibi kazanın oluşumunda davalının kusuru olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacıların murisinin elektrik akımına kapılarak vefat etmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ..., bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Dava; davacıların murisinin elektrik akımına kapılarak vefat etmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ..., bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır. (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise;davacıların murisinin davalı şirkete ait enerji nakil hattından kaynaklı olarak elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği sabit olmakla,davalı şirketin faaliyeti ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı şirketin TBK.nın 69. maddesi uyarınca meydana gelen zarardan sorumlu olduğu kuşkusuzdur.

Bu nedenle, mahkemece yukarıdaki açıklamalar ve madde hükümleri gözetilmeden, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen açıklamalar gözetilmek suretiyle,davalı elektrik şirketine ait enerji nakil hattından kaynaklı olarak davacıların murisinin vefat ettiğinin gözetilmesi, bu kapsamda davalı elektrik şirketinin meydana gelen olaydaki kusur oranının belirlenmesi noktasında önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli kusur raporunun alınması, kusur oranı belirlendikten sonra dosyanın önceki aktüerya bilirkişisi dışında ayrı bir aktüerya bilirkişisine tevdi edilmesi suretiyle davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin belirlenmesi noktasında rapor alınması suretiyle sonucuna uygun hüküm tesisi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14301, Karar No: 2019/6522, Tarih: 11.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/14301 E.  ,  2019/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılması yönünde verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan Okul Aile Birliği ile aralarında imzalanan kira sözleşmesi gereğince okul kantini işletmekte olduğunu, buna rağmen okul idaresinin kantinin kiralanmasına ilişkin ihale ilanı verdiğini belirterek ihale ilanına konu okul kantini açısından kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, 03/08/2015 tarihi itibariyle takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; Hüküm, davalı ... tarafından yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT madde 7/1'e göre, görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde davalı ... lehine vekalet ücretine karar verilmemiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Müdürlüğünün vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına "Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT madde 7/1 uyarınca belirlenen 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ifadesinin eklenmesine, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9441, Karar No: 2012/19400, Tarih: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9441 E.  ,  2012/19400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, oturma alanı, soyunma kabini, duş yeri yapmak ve şezlong koymak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek belediyede sözleşmeli personel olarak çalıştığını savunan sanığın hangi tarihten beri suça konu otelde görevlendirildiği, tesislerin yapım tarihi, sanık tarafından belediyeden habersiz inşai faaliyette bulunup bulunmadığı, yapımda ilgili belediye yetkili organlarınca alınmış bir karar, sanığa verilmiş bir talimat olup olmadığı, yapının İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat ka- rarı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.