muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1413, Karar No: 2018/7000, Tarih: 13.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1413 E.  ,  2018/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 02/11/2016 tarih ve 2015/380 E - 2016/368 K. sayılı kararın davacı ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/02/2017 tarih ve 2017/27-2017/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” asıl unsurlu birçok markasının bulunduğunu, ayrıca “...” ve “... ” ibareli, 29 ve 30. sınıf malları kapsayan markaların da olduğunu, davalının 17.03.2014 tarihinde "... " ibareli, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2014/22324 numaralı marka tescil başvurusuna müvekkilince iltibas vakıasına dayanarak itiraz edildiğini, itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak ... tarafından 2015/M-7256 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun 29 ve 30. sınıf ürünler için tescilinin müvekkilinin "...", "..." ve "... " esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek ....'nın anılan kararlarının iptaline, marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının itiraza dayanak markaları ile müvekkiline ait marka başvurusunun benzer bulunmadığını, iltibasın oluşmadığını, ayrıca müvekkili şirkete ait 29. sınıf ürünleri kapsayan 1988/104244 sayılı “...” ibareli, 2011/105213 sayılı “... ” ibareli ve 2011/105159 sayılı “... ” ibareli markaların bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının itiraza dayanak markaları ile müvekkiline ait marka başvurusunun benzer bulunmadığını, iltibasın oluşmadığını, ayrıca müvekkili şirkete ait 29. sınıf ürünleri kapsayan 1988/104244 sayılı “...” ibareli, 2011/105213 sayılı “... ” ibareli ve 2011/105159 sayılı “... ” ibareli markaların bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafa ait "... " markası ile davalı başvurusunun benzer olmadığı, zira “...” ibaresinin zayıf ve yardımcı karakter konumunda bulunduğu, bu nedenle iltibas tesis etmeye yeterli bulunmadığı, "..." asıl unsurlu marklarında asıl unsurun “...” olduğu ve “... ” ibaresi ile benzer olmadığı, fakat davacı taraf ait 2006/31353 sayılı “...” markası ile “... ” markasının iltibasa neden olacak derecede benzer bulunduğu, başvuru kapsamında yer alan 29. sınıftaki “yenilebilir bitkisel yağlar”, 30. sınıftaki “bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar ve pekmez” ürünleri haricinde kalan mal ve hizmetlerin, ayrıca “...” ibaresinin “bitkisel yağ” ürününün adı olduğu, bu yönden ayırt ediciliği bulunmadığı, bu nedenle de bu ürün bakımından sonraki tarihli başvurunun tescilini engelleme olanağının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı .... ....'nın 2015/M-7256 sayılı kararının, 29. sınıftaki “yenilebilir bitkisel yağlar”, 30. sınıftaki “bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar ve pekmez” ürünleri haricinde kalan mal ve hizmetler bakımından iptaline, diğer davalı markasının anılan mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili ve davacı vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

İstinaf Mahkemesince, davacının itirazında 2006/31353 numaralı markasına da açıkça dayanması karşısında, mahkemece bu markanın da benzerlik incelemesinde dikkate alınmasında bir isabetsizliğin bulunmadığı, ayrıca bu markanın davalı başvurusundaki "süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) yenilebilir bitkisel yağlar" emtiasında tescilli olmadığı gerekçesi ile davacı ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, Dairemiz yerleşik kararlarında (28/11/2017 gün 2016/4326 E 2017/6662 K, 23/10/2017 gün 2016/3554 E 2017/5609 K) belirtildiği üzere, marka kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı veya benzer tür olup olmadığının hususunda ...'nce hazırlanan Mal ve Hizmetlerin Sınıflandırılmasına ilişkin Tebliğin hükümlerine ve bunun ekindeki sınıflara ve alt gruplara göre yapılan listenin dikkate alınması gerekmekle birlikte, ilişkilendirmenin varlığı için mal ve hizmetlerin tamamen aynı sınıfta veya aynı alt grupta yer alması gerekmez. Tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerin ilişkilendirilebilecek olup olmadıklarının değerlendirilmesinde özellikle her iki grup malların da aynı tüketici kitlesine hitap edip etmediği, birbirine alternatif olup olmadıkları, aynı dağıtım veya dolaşım yollarına sahip olup olmadığı, hammadde-mamül ilişkisinin bulunup bulunmadığı, birbirlerini bütünleyici/tamamlayıcı olup olmadıkları hususlarının, bir bütün olarak ve ortalama tüketici kitlesinin özellikleri ve genel bakış açısı dikkate alınarak belirlenmelidir. ... ... kararına konu 2014/22324 sayılı marka başvurusu ile davacı adına tescilli 2006/31353 sayılı marka kapsamında bulunan mallar bakımından yukarıda belirtilen hususlarda bir karşılaştırma yapılmaksızın, eksik değerlendirme içeren bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermeyi gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı ... vekililnin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı ... ve davacı yararına BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13051, Karar No: 2014/23480, Tarih: 12.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13051 E.  ,  2014/23480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/282838

MAHKEMESİ : Sinop Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2012

NUMARASI : 2012/408 (E) ve 2012/460 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıkların yargılamanın aşamalarındaki savunmalarında, tanıklar muhtar S.. D.. ile orman memuru R.. B..’nın beyanlarında ; orman idaresince M.... Köyüne 2011 yılı Ekim-Kasım aylarında 3 günlük kesim izni verildiğini belirtmelerine, sanık Hacer ile tanık Selim’in ağaçların kesim izni verilen tarihlerde kesildiklerini ifade etmelerine karşılık orman memuru Ramazan’ın kesim izni verildiğinde köy halkından kimse kesim yapmadığından izni kapattıklarını beyan etmesine ; E... Orman İdaresinin 22/05/2012 tarihli yazısında ise 2011 yılında M... Köyüne kesim izni verilmediğinin bildirilmesine ; davanın dayanağını oluşturan suç tutanağının 07/12/2011 tarihinde düzenlenip suça konu ağaçların tutanak tarihinden bir hafta önce kesildiklerinin yazılı bulunmasına karşılık mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda ağaçların kesim tarihinin 1-10 Ocak 2012 tarihi olarak tespit edilerek çelişki oluşturulmasına göre öncelikle beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi ; tutanakta tespit edilen kesim tarihine göre bilirkişiden ek rapor alınması, gerekirse zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle farklı bilirkişilerle mahallinde yeniden keşif yapılarak kesim tarihlerinin kesin olarak tespit edilmesi ile orman işletme şefi A.. D..’un da dinlenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29192, Karar No: 2015/24242, Tarih: 03.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29192 E.  ,  2015/24242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 26/05/2015

Numarası : 2014/5-2015/390

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; iş sözleşmesinin davacı tarafından işçilik ücretlerinin ödenmemesi ve mobbing uygulanması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işverenden alacağı bulunmadığını işi kendisinin bıraktığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı bu bağlamda davacı feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır.İşçinin imzasını taşıyan bordroların sahteliği ortaya konmadıkça bu bordrolardaki fazla çalışma karşılığının ödendiği kabul edilir.İşyerine giriş çıkış kayıtları vb. belgeler fazla çalışmayı ispat vasıtasıdır.Yazılı belge bulunmaması halinde ise tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.

Bordrolardaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ilgili bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir.Eğer bordrolar ihtirazi kayıt konulmak suretiyle imzalanmışsa bordroda belirtilenden daha fazla süre ile çalıştığını davacı taraf her türlü delil ile ispatlayabilir.

Dosya kapsamına göre;davacı ücret politikasına atıfla fesih bildirminde bulunmuş ve dava dilekçesi ile bu husus işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle akdin haklı nedenle feshedildiği şeklinde açıklanmıştır. Mahkemece dosya içerisindeki bordrolar, devam çizelgeleri ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının hak ettiği fazla mesai ve genel tatil alacaklarının imzalı bordro karşılığı ödendiği ve bu nedenle işçi feshinin haklılığından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı işveren tarafından dosyaya sunulan devam çizelgeleri çalışma saatleri bakımından temelde davacının iddiası ile örtüşmektedir.Ancak yine dosya içerisinde yer alan imzalı bordrolarla çelişen yönleri mevcuttur. Örneğin 2011 yılı 29-30-31 Ağustos günleri resmi tatil olup devam çizelgelerine göre davacı bu günlerde çalışmış gözükmektedir. İlgili ayın dönem bordrosunda ise genel tatil ödemesi bulunmamaktadır.Bu örnekten de anlaşılacağı üzere işveren kayıtlarında çelişki söz konusudur. Ayrıca davacı devam çizelgelerinde yer alan çalışma saatleri dışında mal sayımına dair fazla mesai yaptıklarını iddia etmiştir ki; bu husus tarafların müşterek tanığı tarafından doğrulanmıştır. Tanıklarca bu fazla çalışma süreleri için işverence işçilere izin kullandırıldığı beyan edilmiştir.Ancak devam çizelgeleri incelendiğinde, yıllık izin aralarına rastlansa da fazla mesai karşılığı izin verildiğine dair kayda rastlanmamıştır. Şu halde mahkemece yapılacak iş; yeniden bilirkişi incelemesi yaptırarak, devam çizelgeleri ile bordroların karşılaştırılmasını sağlamaktır. Devam çizelgelerine tarafların itirazı olmadığına göre bu çizelgelerle çelişen aylara dair bordrolara itibar edilmemelidir. Aynı şekilde bordrolarda genel tatil ve fazla mesai ödemesi olan aylar bakımından bordroda gösterilen gün ve ya saat ile ödenen tutarın birbiriyle uyumlu olup olmadığı da tespit edilmelidir. Bizzat davalı tanığı da mal sayımı yapıldığı dönemde fazla mesai yapıldığını beyan etmiş olmakla sayım periyotları; işveren belgeleri veyahut tekrar tanık ifadelerine başvurarak belirlenmeli, bu deliller devam çizelgeleri ve bordrolar ile karşılaştırmalı olarak irdelenmelidir.Tüm bu araştırma neticesinde davacının fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklısı olduğunun anlaşılması halinde işçi feshi haklı kabul edilmeli ve kıdem tazminatı hüküm altına alınmalıdır.Aksi halde tüm alacak taleplerinin reddine karar verilmelidir.Eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2673, Karar No: 2018/2120, Tarih: 13.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2673 E.  ,  2018/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 08.05.2012 tarihli ifadesinde, yetkilisi olduğu şirketin 3 yıldır faaliyetinin bulunmadığını beyan etmesi ve vergi dairesince düzenlenen 15.08.2011 tarihli tutanakta şirketin adresinde bulunamadığının tespit edilmiş olması karşısında; sanığın yetkilisi olduğu şirketin faal olmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve sanığa yüklenen “defter ve belge ibraz etmeme “suçunun, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden 6 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21166, Karar No: 2015/3111, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21166 E.  ,  2015/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/244-2014/389

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29372, Karar No: 2014/23931, Tarih: 20.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29372 E.  ,  2014/23931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen 22.05.2014 tarihli temyiz isteğinin reddine dair ek kararın, sanığa bulunduğu Bitlis E Tipi Kapalı Ceza Ve İnfaz Kurumunda 23.05.2014 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ olunduğu, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11.07.2014 tarihinde ek kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1451, Karar No: 2021/5958, Tarih: 20.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1451 E.  ,  2021/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacı vekilinin temyiz isteminin reddi

Davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ile Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; ... 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ... ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13/3/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 30/4/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır. -Maddenin 2. fıkrasında; Suç ve ceza, kabahat ve idari yaptırım ile disiplin hapsi ve tazyik hapsi için kanunlarda düzenlenen zamanaşımı süreleri ile 5271 sayılı Kanunda düzenlenen koruma tedbirlerine ilişkin süreler bu maddenin kapsamı dışında tutulmuştur. 30.04.2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Cumhurbaşkanı Kararı ile 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen durma süresinin, 01.05.2020 (bu tarih dahil) tarihinden 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır...

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin, yokluğunda verilen ve 28.03.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı 18.06.2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin, yokluğunda verilen ve 28.03.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı 18.06.2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Davacı vekilinin yokluğunda verilip, 26.02.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.02.2020 tarihli ve 2018/3272 Esas, 2020/368 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünü, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen yasal 15 günlük süre geçtikten sonra, 18.03.2020 tarihinde temyiz etmesi sebebiyle, davacı vekilinin temyiz talebinin CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddine ilişkin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20.03.2020 tarihli ve 2018/3272 Esas, 2020/368 Karar sayılı ek karara yönelik davacı vekilinin CMK'nın 296/2. maddesi gereğince yaptığı temyiz isteminin, CMK'nın 302/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE; dosyanın gereği için Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 20.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21458, Karar No: 2014/18927, Tarih: 24.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/21458 E.  ,  2014/18927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2012/802-2014/190

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantılı bir şekilde belirlenmediğini ileri sürülerek malik olduğu 5 numaralı bağımsız bölümün konumu ve diğer özellikleri bakımından değerli olduğunu bu sebeple arsa paylarının düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.