muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4190, Karar No: 2012/21810, Tarih: 03.12.2012

Yapılacak ...; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının 10.01.1984 tarihinden itibaren başladığı kabul edilerek yaşlılık aylığı koşulları da bu tarih itibari ile değerlendirilip sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12983, Karar No: 2019/16635, Tarih: 21.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12983 E.  ,  2019/16635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil talebi yönünden davanın reddine, tazminat talebi yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu; ... ilçesi, ... mahallesi, 1740 ada 22 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın gelişmekte olan bölgede, emsal taşınmazın ise daha merkezi bölgede ve köşebaşı parsel olduğu, emsal taşınmaza talebin daha fazla olduğu açıklandıktan sonra, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli kabul edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arsa niteliğindeki taşınmaza ecrimisil belirlenirken taşınmazın bulunduğu bölgede benzer taşınmazların ne şekilde kullanıldığı, kira gelirine ilişkin var ise emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek elde edilecek kiranın somut bulgularla tespit edilmesi gerektiğinden, davacı tarafa, emsal kira sözleşmelerini ibraz etmesi için süre verilerek, yada re'sen Belediye, Maliye gibi kurumlardan kira sözleşmesi olup olmadığı araştırılmalı ve ibrazı halinde bu sözleşmelere göre ecrimisil belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2228, Karar No: 2020/5443, Tarih: 21.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2228 E.  ,  2020/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... haklarında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat 2-Sanık ... hakkında: TCK’nın 85/1, 62 ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması

3-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62, 51/1-33. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine, sanıklar ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ... ve sanık ...’ın ise mahkumiyetlerine ilişkin hükümler; sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanlar vekili ve sanık müdafinin, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, sanık müdafinin anılan karara karşı itiraz yoluna başvurması üzerine Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, bu aşamada dairemizce incelenecek bir hüküm bulunmadığından dosyanın isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2- Katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2- Katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın olay tarihinde, yola devrilen ahşap telefon direğinin dikili bulunduğu tarlanın sahibi olduğu, sanık ...’ın ise Alaşehir Telekom işletme şefliğinde arıza teknisyen yardımcısı olarak çalıştığı; sanık ...’nün tüm aşamalardaki ifadelerinde telefon direkleri arasında dengeyi sağlayan, lente telinin kendisi tarafından kesilmediği, arazi sahiplerinin kendilerine ihbarda bulunması halinde direklerin veya lente telinin yerinin değiştirilebileceği, arazı sahibi ...’ın bu yönde telekoma bir ihbarda bulunmadığı, görgü tanıklarının da sanığın teli kestiğine ilişkin görgü ve bilgilerinin olmaması kaldı ki dosya içinde yer alan olay yerinde yapılan keşfe binaen elektronik mühendisi ... ve inşaat mühendisi ... tarafından verilen bilirkişi raporlarında özetle; yolun sağ tarafında yapılan kazı çalışmasının telefon direklerinin çok yakınında yapıldığı, kazı ile direklerin temelinin sarsıldığı ve bir süre sonra yola doğru eğilmeye başladığı, telefon direklerinin devrilmesinin lente telinin kesilmesi neticesinde değil, kazı çalışması nedeni ile olduğu, bazı direklerde lente teli olmadığı halde ayakta durduğu, şeklindeki teknik raporları ve bu raporları teyit eden, hükme esas alınan 07.04.2015 tarihli bilirkişi kurulu tarafından verilen kusur ile de direklerin devrilmesine, direklerin hemen bitişiğinde yapılan kazı çalışmasının etkili olduğu, sanıkların kusurunun bulunmadığı şeklindeki görüşün, oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-Katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-Katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın Şahyar köyü muhtarı olduğu, 2012 yılının Ocak ayı içerisinde Şahyar köyünün içme suyu borularının değiştirilmesi işini, sanık ...’ın yetkili olduğu taşeron Cihan Harfiyat şirketine sözlü anlaşma ile verdiği, içme suyu boru döşemek için, 2.5 metre genişliğindeki toprak yolun sağ tarafında 90 cm genişliğinde ve 100 cm derinliğinde kazı çalışmasının taşeron şirketin kepçe operatörü ... tarafından yapıldığı, kazı çalışmasının hemen bitişiğinde sanık ...’ın tarlası, tarla ile kazı arasında ise Türk Telekoma ait ahşap telefon direklerinin bulunduğu, olay günü saat 23:45 sıralarında ölen ... idaresindeki motosikletin, kazı çalışması yapılan aydınlatmanın zayıf olduğu yolda seyir halinde iken, yola boylu boyuna devrilen telefon direğine çarpması sonucu öldüğü olayda; yol içinde kazı çalışma yapan taşeron şirketin sahibi sanık ...’ın, telefon direğinin devrilmesi ihtimaline karşı, direğin desteklenmesi vb. güvenlik tedbirlerini almadığı, inşaatın teknik eleman (inşaat müh, inşaat teknikeri vb.) sevk ve idaresinde yürütülmesi gerektiği halde, teknik eleman bulundurmadığı, kontrol ve denetim görevini yerine getirmediği bu nedenle asli kusurlu olduğu; köy muhtarı olan sanık ...’ın ise yolda yeterli güvenlik önlemlerinin alınıp alınmadığını kontrol etmediği, yolun kapatılması talimatını köy bekçisi sanık ...’ya söylediği halde, kapatılmayan yolu denetlemediği, yola doğru eğilen telefon direkleri konusunda müteahhit firmayı uyarmadığı bu nedenli tali kusurlu olduğu yönündeki hükme esas alınan 07.04.2015 tarihli bilirkişi heyet raporu oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanıklar müdafilerinin ise sanıkların kusuru olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10822, Karar No: 2024/12261, Tarih: 23.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10822 E.  ,  2024/12261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/634 E., 2024/317 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6878, Karar No: 2019/2019, Tarih: 25.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6878 E.  ,  2019/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63/1 maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren reddine karar verilerek,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemedeSuç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “09.08.2016” tarihi yerine gerekçeli karar başlığında “19.07.2016 ve öncesi” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14519, Karar No: 2015/7373, Tarih: 18.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14519 E.  ,  2015/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/216932

MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2011

NUMARASI : 2010/150 (E) ve 2011/73 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vergi suçu ve tekniği raporları ile ekindeki yoklama fişlerinde, sanığa ait iş yerinde büro malzemelerinin bulunduğu, işçi çalıştırmadığı, katma değer vergisi matrahlarının 2008 ve 2009 yıllarında toplam 50.051.264,84 TL olduğu, yüksek miktarda hasılat yapacak derecede kapasitesi, alt yapısı organizasyonunun ve mal alışlarının bulunmadığının tespit edilmiş olması, sanığın fatura dönemlerini kapsayacak şekilde il dışında olduğunu, yapılan işlemlerden haberinin bulunmadığını ve sahte fatura düzenlemediğini savunması, vergi tekniği raporunda sanığın şirketinin hangi firmalara kaç adet fatura düzenlediğinin belirtilmiş olması karşısında;

Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi Kanun'ları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerekeceği cihetle; öncelikle 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait suça konu faturaların onaylı suretlerinin getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, taşıdığının tespiti durumunda ise; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan sanığın işletmesine ait banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak saptanması, şirketin diğer ortağı İsa Ertaş ile faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek faturaları kullananların, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14548, Karar No: 2012/19216, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14548 E.  ,  2012/19216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... 5. İcra Müdürlüğü' nün 2010/14786 esas sayılı dosyası ile aleyhine ... senetlerine özgü icra takibi yapıldığını, takibe konu senedin malen kaydını içerdiğini, davalı ile 15.9.2010 tarihli 4.820,00 TL ve 28.8.2010 tarihli 9.140,00 TL' lik ticaret yaptığını, bu miktarda borcu bulunduğunu, ticareti güven içerisinde yapabilmek maksadıyla vermiş olduğu bedeli olmayan açık senedin davalı tarafından fazla miktarda tanzim edilerek icra işlemine tabi tutulduğunu, takibe konulan 20.000 TL' den kabul ettiği miktarda borçlu olduğunu ileri sürerek, takibe konu senedin iptaline, davalı tarafın % 40 icra ikar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalıya 6.040,00 TL tutarında borçlu olmadığının tespitine, takibin bu miktar üzerinden iptaline, % 40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı tarafından takibe konulan 20.000 TL' lik senetten dolayı 13.960 TL borçlu olduğunu kabul etmiş, bakiye 6.040,00 TL' den borçlu olmadığının tespiti isteğinde bulunmuştur. Bu konuda delil olarak kendi defterlerine

2012/14548-19216

dayanmıştır. Davalı, davaya cevap vermemekle bu iddiayı kabul etmemiş sayılır. Bu durumda davacı senedin davalı ile aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu yasal delillerle ispat etmek zorunda olup iddiasını ispat edememiştir. O halde, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre; davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 91.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/842, Karar No: 2020/4501, Tarih: 21.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/842 E.  ,  2020/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen Kapatılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... esas sayılı dosyası;

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/03/2012 ve 26/04/2012 günlerinde verilen dilekçeler ile muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/06/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ..., ..., ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ..., ..., ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; muvazaa sebebiyle tapu iptal tescil istemine ilişkindir. Mahkemece; dava konusu edilen bir kısım taşınmazlar yönünden dava takipsiz bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, ... ada ... parsel 10 nolu bağımsız bölüm ile ... ada ... parsel 1 ve 14 nolu bağımsız bölümler yönünden açılan davanın kabulü ile davalılar arasındaki satışın iptaliyle davacıya alacak ve ferileriyle sınırlı olacak şekilde haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...'dan boşandığını, bu aşamada taşınmazlarını muvazaalı olarak diğer davalılara devrettiğinden bu muvazaalı satışların iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, devirlerin borcun doğumundan önce olduğunu raiç bedeller ödenerek satın alındığını belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan satışların davacının alacağının doğum tarihinden çok önce olduğunu, bu satışların İİK'nun 277 vd maddeleri gereğince iptal edilmeleri mümkün olmadığını belirterek tasarrufların iptaline yönelik bu davanın reddine dair ilk karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 11/10/2017 tarihli ve 2015/4818 Esas 2017/8842 Karar sayılı ilamı ile; "..... Davalı ... borçlunun önce gayriresmi sonra resmi eşi olup satış tarihlerinde borçlu ile birlikte yaşadığından borçlunun eski eşi davacıdan mal kaçırma amacını bilebilecek şahıslardan olduğundan, dava konusu ... ada ... parsel 1 nolu bağımsız bölüm ve ... ada ... parsel 10 bağımsız bölüm ile ilgili davanın