muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4493, Karar No: 2022/8552, Tarih: 28.12.2022

2. Birleştirilen davada davalı ...; diğer davalılarla bir ilgisinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazı satış bedelini ödeyerek davalı ...'dan satın aldığını, imar uygulaması nedeni ile Nilüfer Belediyesinin de paydaş haline geldiği taşınmazda Nilüfer Belediyesinin payını da devraldığını, iyi niyetli 3. kişi olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalı ...'nın davalı sıfatı devam ettiğinden feri müdahale talebinin reddine karar verilmesi gerekirken davalı ... yanında feri müdahil olarak kabulünün doğru olmadığı, ayrıca dava konusu taşınmazda dava dışı Nilüfer Belediyesinden temlik edilen pay yönünden de iptal tescile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış ve İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davalı ...'in kredi kullandığı tarihler ile dava konusu taşınmazın satış tarihinin uyuşmadığı, resmi akitteki bedel ile gerçek bedel arasında fark bulunduğu, davalı ...'nın taşınmazı satın almasına rağmen kullanmadığı, taşınmazın fiilen davacıdan da önceki malik olan ... tarafından kullanıldığı, davalı ...'in vekalet görevini kötüye kullandığı ve davalı ...'in durumu bildiği, davalı ...'ın ise taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli olduğunu bilmesi nedeni ile iyi niyetli sayılmayacağı gerekçeleri ile asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulü ile taşınmazın davalı ... adına olan 1336/1823 payının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davalarda davalı ... ve birleştirilen davada davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

2.1. Davalı ...; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 125. maddesinin yanlış yorumlandığını ve dava konusu taşınmazı temlik etmiş olması nedeni ile kendisi hakkındaki davanın reddi gerektiğini, birleştirilen davanın, asıl dava ile aynı talepleri içerdiğini, asıl davanın reddedilip, birleştirilen davanın kabulünün çelişkili olduğunu, davacının HMK'nın 125. maddesi gereğince talebinin tapu iptal tescil olarak tercih etmesinin ve davalı ...’nın malik sıfatı bulunmaması nedeni ile kendisi hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı ...’ın hizmet nedeni ile emniyeti suistimal suçundan beraatine karar verildiğini, Ceza Mahkemesince belirlenen maddi olguların hukuk hakimini bağlayacağını, kendi tanıklarının dinlenmediğini, davacının ise süresinde tanık listesi sunmamasına rağmen davacı tanıklarının dinlendiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.2. Davalı ...; davacının aynı gerekçelerle yaptığı şikayet üzerine kendisi ile diğer davalı ... hakkında takipsizlik kararı verildiğini, vekil davalı ... hakkında ise dava açıldığını fakat beraatine karar verildiğini, vekil ... ile diğer davalı ... arasında akrabalık, tanışıklık, iş ortaklığı, komşuluk gibi bir durum olduğunun ispatlanamadığını, bu nedenle kendisinin ve davalı ...'nın iyi niyetli 3. kişi olduğunun kabul edilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; davacıya yapılan ihtaratta delil gider avansının miktarının bildirilmemesi nedeni ile kesin sürenin geçerli olmadığı, davacı tanıklarının dinlenmesinde usule aykırı bir durum bulunmadığı, davalı ... dava konusu taşınmazı satmış olması nedeni ile davalı sıfatının bulunmadığını savunmuş ise de; eldeki davada iyiniyet-kötüniyet ayrımının tespiti ve sonucuna göre de davanın kabulü halinde vekille birlikte ara malik ve son malikin de yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinden, davalı ...’nın davalı sıfatının devamının doğru olduğu, tüm davalılar hakkındaki taleplerin birleştirilen dosyada toplanmış olması nedeni ile yerinde olduğu ve çelişki içermediği, dava konusu taşınmazın vekil davalı ... tarafından davalı ...'ya ve onun da davalı ...'ye devredilmesine rağmen halen davacıdan önceki paydaşlardan ... tarafından kullanıldığı, vekil davalı ...'ın, davalı ... ile tanışıklığı olduğu, son malik ... ile babası.....'nin dava konusu taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli olduğunu bilmesine rağmen taşınmazı satın aldığı ve iyiniyetli 3. kişi olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile bir kısım davalıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davalarda davalı ... ve birleştirilen davada davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Birleştirilen davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; vekilin vekil edenin menfaatlerine aykırı hareket ettiğine yönelik dosya kapsamında somut tek bir delil dahi bulunmamasına rağmen farazi yorumlardan yola çıkılarak hüküm tesis edildiğini, hükme esas alınan ceza dosyasında beraat kararı verildiğini, davalı ... ve davalı ... yönünden ise takipsizlik karar verildiğini, davalılar ... ve ... arasında herhangi bir akrabalık bağı, geçmişe dayalı tanışıklık, komşuluk, iş ortaklığı vs. bulunmadığını, davalı ...’nin dava konusu taşınmazı iyiniyetli olarak satın aldığını ve satış bedelini ödediğini, deliller yeteri karar incelenmeden karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.2. Asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar ... ile ... arasında hiçbir beşeri ilişki olmadığını, asıl beşeri ilişkinin ... ile davacı ve tanıkları arasında olduğunu, davalı satıştan önce çektiği krediyi tasarruf amaçlı kullandığını ve satış bedelinin bir kısmını bu krediden karşıladığını, dava dışı ... tarafından davalı ...’nın taşınmazı kullanmasının engellendiğini, bu yöne ilişkin olarak yetkili makamların işlem yapmadığını, anılan kişinin davalının işyerine bir takım kişileri göndererek taşınmazı devri için davalıyı tehdit ettiğini, davalının ortaklığın giderilmesi davası açtığını, son kayıt malikinin davada haberdar olduğu şeklindeki gerekçenin yerinde olmadığını, davalı ...'nın davalı sıfatının bulunduğu sonucuna varılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) temsil ve vekalet akdini düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

TBK'da sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

TBK'da sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir (TBK'nın 504/1). Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'de daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'de benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilinin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi, vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nın 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu Yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (re'sen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

3.2.2. Diğer taraftan, TMK’nın 1023. maddesinde; “Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.” ve 1024. maddesinde; “Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz. Bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayanan veya hukuki sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur. Böyle bir tescil yüzünden ayni hakkı zedelenen kimse, tescilin yolsuz olduğunu iyiniyetli olmayan üçüncü kişilere karşı doğrudan doğruya ileri sürebilir.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III.) no.lu bendinde yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine, kararın (IV/3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.090,58 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 28/12/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6372, Karar No: 2012/28207, Tarih: 24.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/6372 E.  ,  2012/28207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 85/1, 62/1 50/1-a-4, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin tüm, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazayı asli kusurlu olarak meydana getirdiğinin kabulü karşısında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6422, Karar No: 2024/833, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6422 E.  ,  2024/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/137 Esas, 2016/182 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan muhdesatın davacı idareye ait olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Adana ili, Yumurtalık ilçesi, ... köyü 493 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın bedelinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.03.2014 tarihli ve 2012/168 Esas, 2014/83 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 07.03.2014 tarihli ve 2012/168 Esas, 2014/83 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda; taşınmazın üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedellerinin hesaplanarak bedelin tespiti gerekirken, kaim değer yöntemine göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması ve kamulaştırma bedelinin tespiti davasının bu niteliğine göre kendisini vekille temsil ettirmiş olan davacı idare yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ağaçların verim yaşının yıllara göre getirisi üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini, ağaçların sahibine muhtemel kazancının da hesaplamaya dahil edilmesi gerektiğini, bozma öncesi hükmedilen bedel üzerinden verilen kararda direnilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma muhdesat bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir.

4. Kamulaştırılan muhdesatın davacı idareye ait olduğunun tespitine ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

5. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı hissesi üzerinde bulunan ipoteğin tespit edilen bedele yansıtılmasına karar verilmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

5. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı hissesi üzerinde bulunan ipoteğin tespit edilen bedele yansıtılmasına karar verilmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı birer bent olarak "Dava konusu Adana ili, Yumurtalık ilçesi, Yeniköy köyü 493 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan davacı idare tarafından kamulaştırılan, davalıya ait tel çit ve ağaçların davacı idareye AİDİYETİNE," ve "Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı hissesi üzerinde bulunan ipoteğin tespit edilen bedele yansıtılmasına" cümlelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9498, Karar No: 2010/16437, Tarih: 08.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9498 E.  ,  2010/16437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı ile 28.03.2001 tarihli avukatlık vekalet ücreti sözleşmesi imzalandığını, davalı adına vekil sıfatı ile davalıya bir takım işlerinde hukuki yardımda bulunduklarını, davalı tarafından 1.07.2004 tarihinde haksız olarak azledildiklerini, takip edilen dava ve işler için ödenmesi gereken vekalet ücretlerinin ve yaptıkları masrafların ödenmediğini i1eri sürerek alacaklarının tahsili için başlattıkları icra takibine davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukatlar, davalı tarafından haksız olarak azledildiklerinden bahis1e takip edilen dava ve icra takiplerine yönelik vekalet ücret alacağının tahsili için eldeki davayı açmışlardır. Davalı, azlin haklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, takip edilen dava ve işlerde

2010/9498-16437

yapılan harcamalarla ilgili davacı tarafça bu harcamaların belgeleri ve başka kanıtları sunulmamış olduğundan tetkik ve irdelenmesinin sözkonusu olmadığı belirtilmiş, ancak davacıların ihtarnamesinde hesap dökümüne göre yapılan masraflarla ilgili alacağın verilmesini mahkemenin takdirinde olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, davacıların masraf alacaklarının da kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur. Kural olarak, takip edilen dava ve işlerde harcamaların müvekkil asil tarafından yapıldığının kabulü gerekir. Diğer bir deyişle, davacı avukatlar, takip edilen dava ve işlerde yaptıkları harcamaları ispatla mükelleftirler. Davacılar bu iddialarını yazılı delillerle kanıtlayamamışlardır. Ne var ki, delil dilekçesinde "her türlü yasal deliller" demek suretiyle de yemin deliline dayanmışlardır. Öyle olunca, mahkemece davacılara, davalı yana yemin yönetme hakkı hatırlatılmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken mahkemece, bu yön gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda l.bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerden dolayı temyiz olunan hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 344.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.