muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7969, Karar No: 2016/915, Tarih: 01.02.2016

Anayasa Mahkemesi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 97/2. maddesine göre, hâkim veya Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın ev ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulması gerektiğini, aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” bir bütün olarak yargılamanın adil olup olmamasına etkisini incelerken;

“Yargılamanın, arama ve arama esnasında elde edilen eşyalar üzerine bina edildiği, ilk derece Mahkemesinin davayı kabul gerekçesi incelendiğinde, 23/1/2003 tarihli arama tutanağında belirtilen eşyanın dava konusu edilip, bu belgenin resmi evrak niteliğinde olduğu, aksinin geçerli delillerle kanıtlanamadığının belirtildiği, yargılamanın esaslı ve belirleyici delilinin, aramada ele geçen eşya olduğu, dayanılan diğer delillerin ise, aramada elde edilen eşyaların değer ve niteliğini tespite ilişkin “bilirkişi raporları” ile kollukça tanzim edilmiş “tespit tutanağı” olduğu, hükmün esas ve belirleyici unsurunun, gerçekleştirilen hukuka aykırı arama işlemi sonucunda elde edilen deliller olduğu, Bilirkişi raporlarının, aramada ele geçen delillerin değerlendirilmesine yönelik bir araç olduğu, belirli bir davaya ilişkin olarak delilleri değerlendirme yetkisinin kural olarak yargılamayı yürüten mahkemeye ait olmakla birlikte somut olayda, koruma tedbiri niteliğindeki arama kararının icrasının hukuka aykırı şekilde gerçekleştirilmesi ile elde edilen delillerin tek ve belirleyici delil olarak kullanılmasının bir bütün olarak yargılamanın hakkaniyetini zedelediği ve aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” yargılamanın bütünü yönünden adil yargılanma hakkını ihlal eder nitelikte olduğu, bu sebeplerle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına adil yargılanma hakkını ihlal edildiğine” karar vermiştir.

Yargıtay CGK, 26.06.2007 tarih,... sayılı ve 13.03.2012 gün, ... E., .... sayılı Kararlarında, arama işleminin CMK'nda öngörüldüğü gibi Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması hukuka aykırı kabul edilmiş ancak delil yasaklarına ilişkin olarak öğretideki “mutlak delil yasakları” ve “nisbi delil yasakları” ayırımdan hareketle, somut olaylarda, sanıkların arama kararı ve işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmlarının bulunmaması karşısında, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması, sonuca etkili olmayan "şeklî-nisbî hukuka aykırılık" olarak değerlendirip, şekli bir aykırılıkta, herhangi bir hakkın ihlal edildiğinin söylenemeyeceği” görüşü benimsenmişken, CGK, 28.04.2015 gün ve ... Esas, ....sayılı Kararında, Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuru kararlarının da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağladığını, bu itibarla Anayasa Mahkemesinin emsal nitelikteki bu kararı karşısında mevcut içtihatların yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini belirterek, önceki uygulama ve Kararlarından vazgeçtiğini açıkça belirtmiştir:

“Her ne kadar daha önceki kararlarda, sırf arama sırasındaki şekle ilişkin bu koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin de 'hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil' olarak nitelenemeyeceği sonucuna ulaşılmış ise de, Anayasa Mahkemesi, konutta arama tanıkları hazır bulundurulmadan yapılan arama ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiğinden, CMK'nun 119/4. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak kapalı alanlarda yapılan aramalarda o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan icra edilmişse aramanın hukuka aykırı olduğunun ve arama sonucu elde edilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun kabulü gerekir.”

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de ...Türkiye davasında (..., 24.05.2011), arama esnasında hazır bulunması gereken görevli veya bulunması gerekenler yer almadan konutta yapılan aramanın, AİHS'nin 8. maddesinde düzenlenen özel hayatın ve aile hayatına saygı hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. (...).

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de ...Türkiye davasında (..., 24.05.2011), arama esnasında hazır bulunması gereken görevli veya bulunması gerekenler yer almadan konutta yapılan aramanın, AİHS'nin 8. maddesinde düzenlenen özel hayatın ve aile hayatına saygı hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. (...).

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerlerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir. Pozitif hukukumuzda, ilgilinin rızası ile arama yapılabileceğine veya hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesinde, bir arama emri ya da kararı aranmadan arama yapılabilecek hallerden “ilgilinin rızası” ibaresi Danıştay ...Dairesinin 13.03.2007 tarih,... E., ... K. sayılı Kararı ile İPTAL edilmiştir. Pozitif hukukumuzda, ilgilinin rızası ile arama yapılabileceğine veya hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

2- CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CMK'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır. Bu durumda sanıklar suçu ikrar etse de da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından ikrar soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Bu amir hükümlere göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılıktır (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g). Bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, mahkumiyete yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/476, Karar No: 2011/335, Tarih: 23.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/476 E.  ,  2011/335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların ırza geçme ve reşit olmayanın rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçları, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek şikayet yokluğundan davaların düşürülmesine, sanıkların reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/496 Esas, 2005/390 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ile sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

20.10.2003 tarihli ilk hüküm sanıklardan yalnızca ... tarafından temyiz edilip, sanık ... tarafından temyiz edilmemiş olmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanunun o tarihte yürürlükte olan 8. maddesinin 2. fıkrasına dayanılarak mahalline değerlendirme bakımından iadesi sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olup, diğer sanık ... hakkındaki hüküm kesinleştiğinden, sanık ... hakkında son olarak kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi uyarınca dosyanın mahalline iadesi üzerine önceki hüküm ortadan kalktığı ve bunun üzerine kurulacak yeni hükmün tüm yasal unsurları taşıması gerektiği gözetilmeyerek Anayasanın 141, CMK.nın 34, 230 ve 289/g maddelerine aykırı olarak ''2003/257 Esas 2003/363 Karar sayılı karardaki gerekçe baki kalmak üzere'' denilerek gerekçesiz biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen sanık ... hakkındaki hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5738, Karar No: 2015/5665, Tarih: 26.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5738 E.  ,  2015/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2014

ESAS-KARAR NO : 2014/352-2014/681

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, velayeti davalı annede bulunan küçük A. H.ile davacı babaanne ve dede arasında “aynı şehirde ikamet etmeleri hali” ve “farklı şehirde ikamet etmeleri hali” için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin küçüğün üstün yararları dikkate alınarak kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir ( HUMK md 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinden ikinci ve üçüncü paragrafların tamamen çıkarılmasına, yerine “Her ayın 1. haftası Cumartesi günü saat 10:00'dan Pazar günü akşam 18:00'e kadar, sömestr tatilinin başladığı hafta ilk pazartesi günü saat 10:00'dan Cuma günü akşam 18:00'e kadar ve her yıl 1 Temmuz saat 10:00'dan 10 Temmuz akşam 18:00'e kadar olacak şekilde düzenlenmesine" cümlesinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/8377, Karar No: 2011/1283, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8377 E.  ,  2011/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.11.2008 tarih ve 2007/116-2008/536 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait evin davalı tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, evde meydana gelen hasar sonucunda toplam 12.383,93 TL hasar oluştuğunun eksper tarafından tespit edilmesine rağmen davalı trafından 2.780 TL ödeme yapıldığını, hasarın 57.720 TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.04.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile alacak miktarını 11.898,93 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının 27.01.2006 tarihinde şirkete başvuruda bulunarak tesisattan sızan sular nedeniyle zarar ihbarında bulunduğunu, yapılan inceleme sonrası davacıya tesisatçı çağırıp onarıma başlamasının bildirildiğini, sigortalının zararı azaltmaya yönelik tedbirleri almayarak zararın artmasına sebebiyet verdiğini, tesisat patlaması ve kar ağırlığı nedeniyle meydana gelen hasarların poliçe teminat kapsamında kaldığını, teras izolasyonu yetersizliğinden kaynaklanan hasarlar ile çinko derelerin onarımı ve terastaki açıklıktan sızan suların verdiği hasarlaırn teminat kapsamında olmadığını, poliçe kapsamındaki hasarların 2.780 TL olup bu miktarın ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait konutta meydana gelen hasarın dört nedenden kaynaklandığı, bunlardan dahili temiz suyun verdiği hasar, teras izolasyonunun yetersizliğinden içeriye giren suyun verdiği hasar ve kar ağırlığı nedeniyle ahşap pergole ve polikarbon örtüde meydana gelen hasarın sigorta poliçesi teminatı altında olduğu, çatı gizli derelerinin çinko onarımlarının poliçe teminatı altında bulunmadığı, davalı tarafından yapılan ödeme düşüldüğünde davacının talep edebileceği hasar bedelinin 9.118,93 TL olduğu, davacı vekili 6.000 TL üzerinden açtığı davasını 24/04/2008 tarihinde ıslah ederek müddeabihi 11.898,93 TL'ye çıkarmışsa da hasar tarihinden itibaren iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasının zamanaşımını kesmeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı ve davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

Davacı ve davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 125,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4656, Karar No: 2016/7818, Tarih: 05.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/4656 E.  ,  2016/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 15.04.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı .... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01/04/2009 tarihinden 03/11/2013 tarihine kadar toplam 4 yıl 7 ay 3 gün süre ile elektrik-oto aksesuar ustası olarak aralıksız olarak çalıştığını, son aylık net 1.400,00 TL ücret aldığını, sabah kahvaltısı, öğlen ve akşam yemeklerinin işyeri tarafından sağlandığını, sabah 07:00'den başlayarak gece yazları 23:00-24:00 saatlerine kadar, kışın ise akşam 21:00 saatlerine kadar haftanın 6 günü bazen de 7 günü, dini bayramlarının ilk günü hariç tüm bayram günleri işyerinde çalıştığını, hak etmiş olduğu yıllık izinlerini kullanamadığını, davacının hakettiği alacaklarının ödenmesini sürekli davalıdan talep ettiğini, bu ücretleri ödenmediği gibi 03/11/2013 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 06.11.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, memleketine gitmek için işten ayrılmak istediğini bildirdiğini, davalının “git gez gel” dediğini, davacının cevap vermeden işyerinden ayrıldığını, sonrasında 04/01/2014 tarihinde ....'ın yanında işe başladığının öğrenildiğini, davacının daha önce davalının yanında çalışıp ayrılan ve işten çıkarıldıklarını iddia ederek dava açan husumetli olan .... ve....'ın yönlendirmesiyle iş bu davayı açtığını, davacının işe dönmesini beklerken başka bir işyerinde çoktan işe başladığını haber alan müvekkilinin, davacı ile son bir kez görüştüğünü, davacının sigorta kaydını 20/03/2014 tarihinde sonlandırıldığını, davacının kendi isteği ile işten çıktığına dair diğer tüm çalışanların şahit olduğunu, imzaladığı ibraname ile işvereni ibra ettiğini, ücretinin 1.400,00 TL değil asgari ücret olduğunu, işyerinde herkese asgari ücret verildiğini, ekte sundukları ibraname başlıklı belgede yazılı olduğu üzere davacının tüm yıllık izin ücretlerini, günlük yarım saati aşmayan fazla mesai ücretlerini aldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ibranamenin geçersiz olduğunu, işverenin iddia gibi iş sözleşmesine haksız olarak son verdiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, yıllık izinlerini kullanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin feshi ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının fazla mesai yaptığını, kimi zaman hafta tatillerinde ve milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, alacaklarının ödenmesini talep ettiğini, ödeme yapılmadığı gibi, işten haksız olarak çıkartıldığını iddia etmiştir. Davalı vekili ise, davacının memleketine gideceğini beyan ederek işten ayrıldığını, bir daha geri dönmediğini, başka bir yerde çalıştığı öğrenilince kendisi ile ibralaşıldığını savunmuştur. Yazılı fesih bildirimi, devamsızlık tutanağı yoktur. Davacının 04.01.2014 tarihinde başka bir işyerinde çalışmaya başladığı ... kayıtlarından anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının fesihle ilgili bilgileri yoktur. Davalı tanıkları ise savunmayı teyit etmişler, davacının kendisinin işten ayrıldığını beyan etmişlerdir. Dosya içeriğindeki bu delil durumu dikkate alındığında, davacının iş sözleşmesini kendisinin haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

3- Davacının dini bayramlar dışındaki milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek milli bayram ve genel tatil ücreti hesaplanmış, mahkemece takdiri indirimle hüküm altına alınmıştır. Dosya içindeki 2011 yılı 5 inci ayına ait imzalı bordroda zamlı milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti tahakkuku bulunduğundan bu ayın hesaplamada dışlanması gerektiği halde bu aydaki tatiller içinde hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı için takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.