muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5497, Karar No: 2023/11810, Tarih: 28.11.2023

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Davalı ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8740, Karar No: 2010/9903, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8740 E.  ,  2010/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli 105 ada 1, 105 ada 2 ve 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar hali arazi niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş ancak daha sonra çekişmeli taşınmazlar için ek komisyon tutanağı düzenlenmiş ve Komisyon tarafından 30.03.2010 tarihinde çekişmeli taşınmazların tutanak ve eklerinin kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bunun üzerine ... Kadastro Müdürlüğünün 01.04.2010 tarihli yazısı ile tutanak ve ekleri kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece talebin dayanağının 3402 Sayılı Yasanın 10. maddesi gereğince kadastro çalışmaları sırasında ki tespitlende ibraz edilen belgelere ilişkin olarak tereddütlerin giderilmesine ilişkin olduğu ancak tutanakların kesinleştiği anlaşıldığından davanın görev nedeni ile reddine karar verilmiş Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazların 29.03.2010 tarihinde hali arazi niteliği ile 2/B ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu, ancak eylemli olarak orman niteliğinde oldukları bildirilerek Hazine adına tespit edildiği; taşınmazların 2/B parseli olmadığı gerekçesi ile Tasarruf Kontrol memuru tarafından tutanaklara itiraz edilmesi üzerine, kadastro komisyonunun 30.03.2010 tarihli kararı ile taşınmazların ... Köyünde yapılan orman kadastro çalışmaları sırasında 2/B ile orman sınırları dışına çıkarılan 405 nolu 2/B parseli içinde kaldığı ancak orijinal takeometrik değerlerine göre tersimatı yapıldığında taşınmazların ... Köyü orman kadastro çalışmaları kapsamında kaldığı; bu köyde orman kadastro çalışmalarının kesinleştiği ve taşınmazların orman olarak bırakılan alanda kaldığının anlaşıldığı, ayni kuvvet ve mahiyetteki belgelerin uygulanmasında sonuca varılamadığından 3402 Sayılı Yasanın 10/4. maddesine göre taşınmazlara ait tutanak ve eklerinin Kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve bunun üzerine ... Kadastro Müdürlüğünün 01.04.2010 tarihli üst yazısı ile taşınmazlara ait kadastro tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi hükmüne göre “kadastro mahkemesinin yetkisi (görevi) her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar”. Ve 3402 sayılı yasanın 9 maddesine göre “Kadastro tutanağı düzenlendikten sonra kadastro ekibi çalışma alanında işlerini bitirinceye kadar tespitlere itiraz edilebilir. İtiraz, kadastro teknisyenliğine veya Kadastro Müdürlüğüne yapılır. Bu durumda itirazla ilgili tutanak veya ekleri en geç on gün içinde kadastro komisyonuna intikal ettirilir.” hükmü gereğince Tasarruf Kontrol memuru tarafından kadastro tutanakları 11. madde gereğince askıya çıkarılmadan önce tutanaklara itiraz edildiği ve 10. maddenin 4. fıkrasınında ... “Aynı kuvvet ve mahiyetteki belgelerin uygulanmasında sonuca varılamayan veya çözümü kanunlarla mahkemelerin takdirine bırakılan konular, kadastro komisyonu tarafından gerekçe gösterilmek suretiyle tutanak ve ekleri ile birlikte kadastro mahkemesine devredilir.” Hükmü gereğince de kadastro komisyonu tarafından çekişmeli taşınmazlara ait kadastro tutanak ve eklerinin kadastro mahkemesine gönderildiği anlaşılmakta olup bu durumda çekişmeli taşınmazların kadastro tutanaklarının kesinleşmesi söz konusu olmayıp davaya bakmakta kadastro mahkemesi görevli olduğundan işin esasına girilerek esas hakkında hüküm kurulması gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 12/07/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15654, Karar No: 2017/26472, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15654 E.  ,  2017/26472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1150, Karar No: 2025/1124, Tarih: 26.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1150 E.  ,  2025/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1664 E., 2024/36 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/387 E., 2023/300 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili; müvekkili ...'nın sahibi ve sorumlu müdürü olduğu ... Eczanesi ile yapılan sözleşme kapsamında davalı tarafından 04.03.2011 tarihli ve 3910176 sayılı yazı ile sözleşme eki protokolün (6.3.3), (6.3.19), (6.3.24) ve (4.3.6) maddeleri uyarınca toplam 2 yıl süreyle feshi, uyarı ve cezai şart tahakkuk edildiğini, işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; iptali ile sözleşmenin aynı koşullarla devamı sureti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen 2012/436 E. sayılı davada davacı Kurum vekili; müvekkili Kurumun rehberlik ve teftiş başkanlığınca yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen 30.04.2009 tarihli ve 206481/SRS/06 sayılı soruşturma raporu ile kurumu zarara uğratmış olduğu anlaşıldığının söz konusu zararın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı vekili; müvekkili ile davacı Kurum arasında imzalanan Sağlık Hizmetleri Satın Alma Sözleşmesi uyarınca sağlık hizmeti sunduğunu, hasta muayene edilmeden reçete yazılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

4..Birleşen 2011/385 E. sayılı davada davacı vekili; davalı Kurumun 30.04.2009 tarihli ve 206481/SRS/06 sayılı soruşturma raporu ve 12.04.2011 tarihli ve 7182360 sayılı yazılarıyla; tıp merkezlerinde görevli doktorlar tarafından hastayı görmeden, hastanın bilgisi dışında reçete düzenlendiği iddiasıyla müvekkili aleyhine cezai şart işlemi ile 39.716,36 TL borç tahakkuk ettiğini, müvekkilinin sözleşmeye uygun olarak tüm edimlerini eksiksiz yerine getirdiğini ve davalı ... zarara uğratmadığını ileri sürerek cezai şart kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

4.Davalı vekili; haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

4.Davalı vekili; haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

5. Birleşen 2016/389 E. sayılı davada davacı vekili; müvekkili Kurumun rehberlik ve teftiş başkanlığınca yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen 30.04.2009 tarihli ve 206481/SRS/06 sayılı soruşturma raporu ile kurumu zarara uğratmış olduğunun anlaşıldığını, söz konusu zararın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

6.Davalı, davaya cevap vermemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı kurum vekili; davacının protokole aykırı davrandığının soruşturma raporu ile sabit olduğunu, davacıya ait eczanede yapılan denetim neticesinde düzenlenen 30.04.2009 tarih ve 206481/SRS/06 sayılı soruşturma raporunda; davacı tarafından kuruma fatura edilen 2 adet reçeteye konu ilaçların hastalara verilmediği, verilmiş gibi sahte teslim beyanı düzenlenerek fatura edildiği, 7 adet reçetenin bir kısmının gerçek dışı raporlara dayandığı, bir kısmının gerçeğe aykırı düzenlenmiş reçeteler olduğu, 11 reçetenin ise yönlendirme ve işbirliği sonucu düzenlenip ilaçların davacıdan alınmasının sağlandığının tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı vekili; müvekkili ile davacı Kurum arasında imzalanan Sağlık Hizmetleri Satın Alma Sözleşmesi uyarınca sağlık hizmeti sunduğunu, hasta muayene edilmeden reçete yazılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

3.Birleşen 2011/385 E. sayılı davada davalı vekili;

4. Birleşen 2016/389 E. sayılı davada davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan 05.11.2022 tarihli rapor doğrultusunda, asıl davanın kabulü ile sözleşmenin feshine ve 139.120,09 TL cezai şart uygulanmasına ilişkin 04.03.2011 tarihli ve 3910176 sayılı Kurum işleminin iptaline, sözleşmenin aynı koşullarla devamına; birleşen 2016/389 E. sayılı davanın reddine; birleşen 2012/436 E. sayılı davanın reddine; birleşen 2011/385 E. sayılı davanın kabulü ile davalı kurumun 12.04.2011 tarihli ve 7182360 sayılı kararının iptaline karar verilmiş; karara karşı SGK vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

Davalı/davacı SGK vekili; kurum vekili; asıl ve birleşen 2011/385 E. sayılı dosyasında davacı tarafın haksızlığının kurum raporu ile tespit edildiği, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, diğer birleşen dosyalarda taraflar arasında imzalanan protokol ve SUT hükümlerine davalıların uymaması nedeniyle yaptırım uygulandığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

Davalı/davacı SGK vekili; kurum vekili; asıl ve birleşen 2011/385 E. sayılı dosyasında davacı tarafın haksızlığının kurum raporu ile tespit edildiği, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, diğer birleşen dosyalarda taraflar arasında imzalanan protokol ve SUT hükümlerine davalıların uymaması nedeniyle yaptırım uygulandığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen 2009 yılı Protokolü ve SUT gereğince SGK tarafından davacı eczacı ve tıp merkezine uygulanan cezai şart, uyarı ve reçete bedelinin tahsili işlemlerinin iptali ile birleşen davalarda cezai şart tahakkukunun tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asıl ve birleşen davalara konu 04.03.2011 tarihli ve 3910176 sayılı, 12.04.2011 tarihli ve 7182360 sayılı kurum işlemlerinin taraflar arasında mevcut sözleşme ve protokol hükümlerine uygun olmadığının bilirkişi raporları ile tespit edildiği anlaşılmakla; SGK vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12095, Karar No: 2010/4279, Tarih: 03.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12095 E.  ,  2010/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; açılan kamu davasının vaki evlenme nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 434/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair, Şenkaya Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01/12/2005 gün ve 2004/123 Esas, 2005/187 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 08/11/2004 günlü sorgu işlemi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 03.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18362, Karar No: 2015/16676, Tarih: 17.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18362 E.  ,  2015/16676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı davalılar Konak Belediye Başkanlığı ve . aralarındaki ı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili davasına dair İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.06.2013 günlü ve 2011/196-2013/319 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 14.04.2014 günlü ve 2013/18074-2014/6890 sayılı ilama karşı davalı İvekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı İ.. B.. vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosyanın yeniden incelenmesi sonucunda; dava konusu taşınmazın imar planında Konak Belediye Başkanlığı sorumluluğunda yer alan yol ve park alanı olarak belirlendiği ve adı geçen belediye tarafından yol olarak el atıldığı anlaşıldığından kamulaştırmasız el atma tazminatından Konak Belediye Başkanlığının sorumlu olduğu ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, genel hükümler doğrultusunda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiği anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 14.04.2014 gün ve 2013/18074-2014/6890 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın imar planında Konak Belediye Başkanlığı sorumluluk alanında yol ve park alanı olarak gösterildiği, Konak Belediye Başkanlığı tarafından 04.02.1997 tarih ve 215 sayılı encümen kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiği, 2010-2014 arası imar planı nedeniyle kamulaştırılacak parseller arasına alındığı ve taşınmaza kısmen yol yapılarak el atıldığı dikkate alındığında sorumlu idarenin davalı Konak Belediye Başkanlığı olduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken davanın yönünden kabulüne, Konak Belediye Başkanlığı hakkında ise reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Mustafa Aysal M.T.Gülan G.Dülger A.Kellecioğlu M.Boran

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Mustafa Aysal M.T.Gülan G.Dülger A.Kellecioğlu M.Boran

Karşılaştırıldı. SA.
Yargıtay — Esas No: 2013/2324, Karar No: 2013/8412, Tarih: 19.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2324 E.  ,  2013/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, ... ... Merkezlerinde 1989 – 2007 yılları arasında usta öğretici olarak tam gün ve sürekli olarak çalışmasına rağmen, çalıştığı sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle eksik günlerin tespitini talep etmiş, Mahkemece, tanık beyanlarına göre her yıl öğretim dönemi sonunda işyerinde üretilen ürünlerin sergisinde davacının üçer gün görevlendirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

...’na bağlı ... ... Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir. Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1 - Geçici personel olarak:

1 - Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2 -Ek ders görevi verilmek yoluyla:

4’üncü maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir.”; aynı yönetmeliğin 8’inci maddesi; “Geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir.” ve 9’uncu maddesi; “Uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. ......, Cumartesi, Pazar günleri de dâhil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 8.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Somut olayda; davacının davaya konu dönemde “part-time” esasına göre çalıştığı Mahkemece de kabul edilmiştir. Bu nedenle; kamu kurumu niteliğindeki işyerinde davacının usta öğretici bordrolarına göre ders ücreti karşılığı çalıştığı, günlük çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı

hizmet olarak Kuruma bildirildiği nazara alındığında, işverence yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığından davanın reddi gerekirken, tanıkların resmi belgeler karşısında soyut düzeyde kalan beyanına itibar edilerek, her öğretim yılı sonunda sergide görevlendirildiğinden bahisle, puantaj ve ek ders ücret bordrolarıyla çelişecek şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekili ile davalı ... adına Hazine vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.