muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/194, Karar No: 2025/5790, Tarih: 12.05.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan cezalandırılması gerektiğine, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, katılanın işlettiği ... İletişim isimli iş yerine giderek ... İletişim isimli iş yerinde çalıştığını, telefon tamir işleriyle uğraştığını ve arızalı telefon varsa tamir edebileceğini söylemesi üzerine, katılanın 4 adet cep telefonunu tamir için sanığa teslim ettiği, sonra tamir etmek üzere teslim aldığı telefonları geri vermediği, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; her ne kadar Mahkemece, katılanın kendi dükkanında bulunan ve tamir edilmesi için kendisine bırakılan telefonları tamir etmesi için daha önce hiç tanımadığı sanığa verdiğine dair herhangi bir belge, tanık beyanı veya kamera kaydı bulunmadığı, katılanın verdiği telefonların olay sonrasında herhangi bir şekilde sanıkla ilişkilendirilmediği ve telefonların herhangi birinin sanıkta ele geçirilmediği, bu şekilde sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı, şüpheden yararlanması gerektiği gerekçe gösterilerek beraatine karar verilmiş ise de, sanık savunmasında, suçlamaları kabul etmeyip Trabzon iline hiç gitmediğini savunmasına karşın, kollukça düzenlenen 23.10.2015 tarih ve 10:30 saatini havi olay, CD izleme, araştırma ve teşhis tutanağında ... İletişim isimli iş yerinin güvenlik kamera görüntülerinde sanığın yer aldığının belirlendiği gibi katılanın görüntülerde yer alan kişinin telefonları teslim ettiği sanık olduğunu kesin olarak teşhis ettiği, aşamalarda alınan beyanlarında katılan, iş yerine giden sanığın ... İletişimde çalıştığını, telefon tamiri ile uğraştığını, tamir edilecek telefon var ise tamir edebileceğini söylemesi üzerine 4 adet telefonu teslim ettiğini ancak sanığın telefonları geri getirmediğini beyan ettiği, keza, ... İletişim isimli iş yerinin sahibi olan ve tanık sıfatıyla beyanı alınan Ş.U.nun, iş yerine giden sanığın teknisyen olduğunu ve iş aradığını söylediğini, deneme amaçlı kısa bir süre çalışmasına izin verdiğini, sonra kendisiyle çalışamayacağını söylediği, bunun üzerine sanığın iş yerinden ayrıldığını beyan ettiği incelenen dosya kapsamından anlaşılmakta olup, baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket eden sanığın sübut bulan eylemi nedeniyle, uzlaştırma işlemleri uygulanarak sonucuna göre basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılması yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilip delillerin takdirinde hata edilerek beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11524, Karar No: 2018/10526, Tarih: 23.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/11524 E.  ,  2018/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...... adına kayıtlı 508 parsel sayılı taşınmazını üçüncü eşi olan davalıya satış göstermek sureti ile temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesi istemişlerdir.

Davalı dava konusu taşınmazı bedelini mirasbırakana Hasan’a ödemek sureti ile satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temlik işleminin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiş, mahkemece 21.05.2015 tarihli ek karar ile, muhtıra tebliğine rağmen süresi içerisinde eksik temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava tapu iptali ve tescil,olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkin olup, mahkemece eksik temyiz harcının yatırılması için davalı vekili Avukat ...’a çıkartılan muhtıraya rağmen süresinde harcın yatırılmadığı gerekçesiyle 21.05.2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ise de; muhtıranın davalı vekiline 20.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı vekili tarafından 1 haftalık kesin süre içerisinde, ..... 2 nolu Mahkemeler veznesine 24.04.2015 tarihinde eksik temyiz harcını yatırıldığı, 2015/939 nolu muhabere ile temyize konu dosyaya gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davalı vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 21.05.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilip işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmünn ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.555.56.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.05.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif).....

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davalı taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ......’ın 23.2.2008 tarihinde öldüğü, ilk eşlerinden olma davacı çocukları ile üçüncü eşi davalının mirasçı olarak kaldıkları, davaya konu 508 nolu parsel murise aitken 2.6.2003 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği, satıştan sonra 6.6.2003 tarihinde murisle davalının evlendikleri kayden sabittir.

Davalı taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ......’ın 23.2.2008 tarihinde öldüğü, ilk eşlerinden olma davacı çocukları ile üçüncü eşi davalının mirasçı olarak kaldıkları, davaya konu 508 nolu parsel murise aitken 2.6.2003 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği, satıştan sonra 6.6.2003 tarihinde murisle davalının evlendikleri kayden sabittir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;

Somut olaya gelince;

Dinlenen davacı tanığı .....“muris taşınmazını evlenmeden önce davalıya satmış, duyduğuma göre evlenmek için devri yapmış” şeklinde ifade vermiş, diğer davacı tanıkları olayı aydınlatır şekilde beyanda bulunmamışlar, aksine davalı tanıkları, özellikle davacıların amcası murisin ağabeyi ..... uyruklu birisiyle ortak iş yaptığını, bu nedenle ekonomik sıkıntıda olduğunu, bilahare taşınmazı davalıya satıp aldığı para ile borcunu kapattığını ifade etmiş bir başka davalı tanığı, davalıya ait evin satılarak murise ait borçların ödendiğini, bir başka tanık ise 2003 yılında davalıya on milyar borç verdiğini, 2004 yılında evini satınca borcunu ödediğini ifade etmişlerdir.

Bu somut bilgiler yukarıdaki delillerle birlikte değerlendirildiğinde işlemin gerçek satış olduğu, temlikin mal kaçırmak amacı ile yapılmadığı sonucuna varılmaktadır. Bedeller arasındaki aşırı oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir.
Yargıtay — Esas No: 2016/8240, Karar No: 2016/6229, Tarih: 27.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/8240 E.  ,  2016/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh ... Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, mesken ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece ihtiyaç iddiasının gerçek ve zorunlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı ....’nun 350/.... maddesi hükmüne göre ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak tahliye davalarının belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde bu kanunun 328. maddesinde fesih bildirimi için öngörülen sürelere uyularak belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde açılması gerekir. ....’nun 353. maddesi uyarınca kiraya veren, daha önce veya en geç davanın açılması için öngörülen sürede dava açacağını kiracıya yazılı olarak bildirmişse dava, bildirimi takip eden uzayan bir kira yılı sonuna kadar açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup, davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliller toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Somut olayda; davacı sözlü kira sözleşmesine dayanmış, kira başlangıcının 01.06.2010 olduğunu iddia etmiş, davalı 28.01.2015 tarihli duruşmada imzalı beyanı ile kira başlangıcının 01.06.2011 ve süresiz olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda kira başlangıcının 01.06.2011 ve süresiz olduğu kabul edilmelidir. Feshi ihbar ihtarnamesi 01.06.2014 tarihinde başlayan altı aylık döneme nazaran üç ay öncesi 05.06.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davanın altı ayın hitamı olan 01.....2014 tarihinden sonra açılması gerekirken 01.08.2014 tarihinde açıldığından bu nedenle süre yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile işin esasının incelenmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle karar redde ilişkin olduğundan gerekçe düzeltilerek ve değiştirilerek kararın 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici .... madde hükmü gözetilerek, HUMK.nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 27.....2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2443, Karar No: 2011/1928, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2443 E.  ,  2011/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatif yönetim kurulu başkanlığı yaptığı döneme ilişkin kendisine hiçbir ücret ödenmediğini, bu amaçla yapılan icra takibine davalının itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazı iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu alacakla ilgili olarak davacının iddia ettiği yıllara ilişkin kooperatifin genel kurullarında huzur hakkı ya da maaş konusunda genel kurul kararı bulunmadığını, bu konuda genel kurul kararı bulunduğu varsayılsa bile huzur hakkı ve miktarının genel kurul tutanaklarına ekli bilançolarda açıkça gösterilmiş ve ibra edilmiş olması gerektiğini, bilançolarda yer almayan ödemeler için sonradan talepte bulunulamayacağını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, talep edilen dönemlere ilişkin huzur hakkı verileceğine dair genel kurul kararları olmasına rağmen, bu kararların yönetim kurulunca işleme konulması gerektiği, ancak bu yönde alınmış bir karar olmadığı, davacının huzur hakkı talep ettiği dönemde davalı kooperetifin yönetim kurulu üyesi olduğu, bu sıfatla huzur hakkı tahakkuk işlemlerini gerçekleştirmesi mümkün iken bu işlemleri yapmadığı, kendi iradesi ile tahakkuk ettirmediği huzur hakkı için daha önce alındığı anlaşılan bir genel kurul kararına dayanarak artık alacak talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve kooperatif anasözleşmesine göre kooperatifin en yetkili organı genel kuruldur. Talebi içeren 2004 ve 2005 yıllarında huzur hakkı verileceğine dair genel kurul kararları mevcuttur. Kaldı ki, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve TTK' nda yöneticilere ücret verilmesini engelleyen bir hüküm bulunmadığı, huzur hakkı verilen emeğin karşılığı olması ve Anayasada angaryanın yasaklanmış bulunduğu dikkate alındığında mahkemece Kooperatifler Kanunu'nun 98 inci maddesi yollamasıyla TTK'nun 333 üncü maddesi gereğince yaptığı hizmet ve katıldığı toplantılar göz önünde bulundurularak ve bu konuda genel kurul kararı alınmasında yasal bir engel bulunmadığı, davacının hak ettiği doğmuş huzur hakkı veya ücret alacağı ile bunlara uygulanacak faiz miktarl.arının kalem kalem ve toplam olarak belirlenmesi hususlarında, konusunda uzman bir bilirkişiden açıklayıcı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle ve eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7195, Karar No: 2017/3785, Tarih: 30.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7195 E.  ,  2017/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dava konusu taşınmazın hangi tarihte ve neden tespit dışı bırakıldığı, ... ... yatağı olan bu yerde ... tarafından çalışma yapılıp yapılmadığının araştırılması; yapılmış ise harita ve projelerinin ilgili yerlerden istenmesi, 3621 sayılı Kıyı Kenar Kanunu uyarınca kıyı kenar çizgisinin belirlenip belirlenmediği ilgili yerlerden sorularak evraklarının istenmesi, ondan sonra mahallinde yerel, teknik ve jeoloji bilirkişi aracılığı ile keşif yapılmak sureti ile dava konu taşınmazın ... ... eski yatağı olup olmadığı, öyle ise hangi tarihte nehir yatağı olmaktan ve nehrin etkisinden kurtulduğunun belirlenmesi, jeoloji bilirkişisinden bu hususları açıklar, gerekçeli rapor alınması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4.907,50 metrekarelik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5974, Karar No: 2017/7677, Tarih: 08.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5974 E.  ,  2017/7677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16257, Karar No: 2010/8223, Tarih: 06.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/16257 E.  ,  2010/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Tanık ... ..., 29/5/2006 tarihli hazırlık ifadesinde çamların kesildiğini ve bir iki yere istiflendiğini gördüğünü, araştırdığında ... tarafından kesildiğini öğrendiğini beyan etmesine karşın, 6.9.2006 tarihli duruşmadaki ifadesinde bilgisi bulunmadığını beyan etmesine göre tanığın beyanları arasında bulunan açık çelişki giderilmeden, sanığın eşi ... ...'ın köyde bir hafta kaldığı belirtilmesine rağmen hangi amaçla köye geldiği ve ağaçlarla ilgisi bulunup bulunmadığı hususlarında dinlenmeden, ağaçların kesildiği sabit olmasına rağmen komşu arazi sahipleri de bu konuda dinlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16497, Karar No: 2017/26623, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16497 E.  ,  2017/26623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.