muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/957, Karar No: 2024/281, Tarih: 22.05.2024

İç hukukta kamu düzenini; toplumun genel çıkarlarını gözeten, uyulmasında devlet ve toplumun menfaati bulunan, kişilerin uymak zorunda oldukları, kamu hukukundan ve özel hukuktan doğan kurallar bütünü olarak tanımlamak mümkündür. Kişilerin üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri, aksini kararlaştıramayacakları, emredici nitelikteki kurallardır. İç hukukta kamu düzeni, irade serbestîsinin sınırlarını belirlemektedir (Gökyayla, Cemile Demir; Yabancı Mahkeme Kararlarının Tanınması ve Tenfizde Kamu Düzeni, Seçkin Yayınları, Ankara 2001, s. 36). Bu hususta verilebilecek en iyi örnek TBK’nın 27 inci maddesidir. TBK’nın 27 inci maddesine göre; kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkânsız olan sözleşmeler kesin olarak hükümsüzdür.

Yargılama faaliyeti, kuşkusuz devletin egemenlik hakkına dayanır. Egemenlik kavramını ilk olarak ele alıp inceleyen Jean Bodin de egemenliği; sınırsız, mutlak, tek, bölünmez ve devredilmez bir güç olarak tanımlamıştır (Turhan, Mehmet; Değişen Egemenlik Anlayışının Hak ve Özgürlüklerin Korunmasına Etkileri ve Türk Anayasa Mahkemesi). Günümüzde ise egemenlik anlayışı, hem kullanım yönünden hem de içerik olarak çok değişmiştir. Günümüzde artık egemenliğin sınırsız, mutlak, bölünmez ve devredilmez olduğunu söylemek mümkün değildir. Yine, egemenliğin, devletin kullandığı hukuksal bir üstünlük olmakla birlikte, kişilerin temel hak ve hürriyetleri, insan hakları, uluslararası yükümlülükler ve anlaşmalar gibi birçok sınırları bulunmaktadır. Egemenlik, devlet tarafından kullanılmakla birlikte, millet adına kullanılması söz konusudur. Anayasanın 6 ncı maddesi gereğince, egemenlik millete aittir. Türk milleti egemenliğini, anayasanın koyduğu kurallara göre, yetkili organları eliyle kullanır. İşte yargılama yetkisi de bu egemenlik hakkından doğmakta ve devlet bu hakkını yargı eliyle kullanmaktadır.

Bu hususlar dikkate alındığında, kararın kamu düzenine aykırı olması nedeniyle iptaline karar vermek için yalnızca hukuka aykırı olması yeterli değildir. Emredici olsun veya olmasın bir kanun hükmünün uygulanmamış veya yanlış uygulanmış olması da yeterli değildir. Bu aykırılığın aynı zamanda, toplumun temel değerlerine, genel ahlak ve adabına, Anayasa'da kabul edilen temel hak ve hürriyetler gibi temel değerlere aykırı olması gerekir. Netice itibariyle, bir kararın kamu düzenine aykırı olarak kabul edilebilmesi için; tarafların sözleşmesel yükümlülüklerini aşan, toplumsal boyutu olan, toplumun kabul edemeyeceği, toplumsal vicdanı yaralayan, toplumda rahatsızlık oluşturan bir karar olması gerekir.

Yukarıda kamu düzenine ilişkin açıklamalar dikkate alındığında ve özellikle, ödeme emriyle döviz cinsinden talep mümkün olup, Türk Lirası karşılığının gösterilmemesinin bırakın kamu oyunu ilgilendirmesini, takibin tarafları açısından dahi sonuca etkili bir durum olmadığı izahtan varestedir.

Somut uyuşmazlığın kamu düzeni ile ilgisi bulunmadığını bu şekilde tespit ettikten sonra,

Yukarıda kamu düzenine ilişkin açıklamalar dikkate alındığında ve özellikle, ödeme emriyle döviz cinsinden talep mümkün olup, Türk Lirası karşılığının gösterilmemesinin bırakın kamu oyunu ilgilendirmesini, takibin tarafları açısından dahi sonuca etkili bir durum olmadığı izahtan varestedir.

Somut uyuşmazlığın kamu düzeni ile ilgisi bulunmadığını bu şekilde tespit ettikten sonra,

Şikâyetçinin, ödeme emrinden bir şekilde haberdar olduktan sonra şikâyet yolu ile tebligat tarihini belirlediği, bundan uzunca bir süre sonra da ödeme emrinde dövizin Türk Lirası karşılığının bulunmadığı gerekçesiyle şikâyete geldiği dosya kapsamıyla sabittir.

Şikâyetçinin, somut uyuşmazlıkta TMK 2 nci md. kapsamında iyiniyetli olduğunun kabulü de mümkün değildir. Modern hukuk sistemleri iyiniyeti korumuş, kötüniyeti ise daima mahkum etmiştir.

Yüksek 12. Hukuk Dairesinin bozma kararında dayanak gösterdiği YHGK’nın 1999/12-271 Esas, 1999/301 Karar sayılı ilâmında “…takip talepnamesinde ve ödeme emrinde alacak DM üzerinden gösterilmiş olup alacağın karşılığı TL tutarı belirtilmemiştir. İİK'nın 58/3 üncü maddesine aykırı olan bu husus kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan..”demektedir. görüldüğü üzere HGK bu kararında “ve” bağlacı kullanmak suretiyle hem takip talebinde hem de ödeme emrinde TL karşılığının bulunmamasından bahsetmiştir. Somut olayda ise yalnız ödeme emrinde eksiklik vardır. Takip talebinde TL karşılığının bulunmaması alınacak harcın tespiti bakımından önem arz edip, harçlar da kamu düzeninden bulunmakla takip talebinde böyle bir eksikliğin kamu düzeninden olduğu hususunda bir tartışma bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca açıklanan ve direnme kararında belirtilen gerekçelerle kararın onanması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/6074, Karar No: 2024/1126, Tarih: 26.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6074 E.  ,  2024/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

EK KARAR : Tavzih talebinin reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen hükmün tavzihinin talep edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup, iş bu ek kararın, tavzih talep eden ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapulama çalışmaları sonucunda, 772 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına tespit edildikten sonra, davacı Hazine'nin, taşınmazın orman olduğu gerekçesiyle açmış olduğu kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda Gemlik Tapulama Mahkemesinin 30.07.1982 tarihli ve 1982/129 Esas, 1982/311 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş ve hüküm, 26.11.1982 tarihinde kesinleşmiştir.

Tavzih talep eden ... vekili, tavzih talep dilekçesinde; tavzihi istenin kararın müvekkili tarafından Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/166 Esas sayılı dosyasıyla açılan tapusuz taşınmazın tescili davası açısından kesin hüküm teşkil ettiğini, her iki dosyada alınan bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, eldeki davada alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu açıklayarak tavzih dilekçesi ekinde dosyaya sundukları Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/300 Esas sayılı dosyasında alınan 15.08.2017 tarihli bilirkişi raporu uyarınca hükmün tavzih edilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince dosya üzerinden yapılan değerlendirme sonucunda; " taraflara yöneltilen hakların ve yükletilen borçların tavzih yoluyla artırılmasının veya sınırlandırılmasının mümkün olmadığı, kesin hüküm oluşturan ve dosya kapsamına göre alınan bilirkişi raporları ile belirlenen ve kadastro parselinin tamamının niteliği ve mülkiyetine yönelik oluşturulan hükmün daha sonradan yargılama konusu yapılamayacağı " gerekçesiyle, tavzih talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar, tavzih talebinde bulunan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup tavzih talep eden ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi ek kararının ONANMASINA,

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi ek kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14060, Karar No: 2025/1367, Tarih: 11.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14060 E.  ,  2025/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ..., Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun 28.03.2016 tarihli ve 2016/89 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararıyla işyerinde uygulanan 15.09.2015-28.02.2017 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulunun 06.11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla işyerinde uygulanan 01.04.2018-31.03.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek gece çalışması, ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62/1-(e) hükmüne göre değil aynı Kanun'un 3. maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, kendilerinin ihalede yer almadığını, bu nedenle bağlayıcı olmadığını, davalı Kurumun toplu iş sözleşmesinden sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının kapsamında çalıştığı hizmet alım sözleşmeleri itibarıyla asıl işveren olduğu anlaşılan davalının, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/7 hükmü uyarınca davacının taleplerinden sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, dosyadaki yazılara, hükmün kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının talep ettiği alacakların ... Sendikası ile ihbar olunan Şirketler arasında Yüksek Hakem Kurulunun kararı ile imzalanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklandığını, davalı ...'ın ihale makamı konumunda olduğunu, davalı Kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını,

2. Alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kanun'un 62/1-(e) hükmüne göre değil aynı Kanun'un 3. maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini,

3. Davalı Kuruma toplu iş sözleşmesinden kaynaklı müteselsil sorumluluk yüklenemeyeceğini,

4. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların, dosya arasında bulunan puantaj kayıtlarına, özlük dosyasına ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı şekilde yüksek miktarda hesaplandığını,

5. Zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16638, Karar No: 2017/26641, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16638 E.  ,  2017/26641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11584, Karar No: 2022/6124, Tarih: 27.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11584 E.  ,  2022/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili Alaşehir ilçesinde 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, ... köyü çalışma alanında ve tapuda davalı Hazine ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 1756 parsel sayılı 28.385 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 179 ada 8 parsel numarasıyla ve 27.295 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Cena Dış Tcaret ve Tarım Ürünleri San A.Ş., tapuda adına kayıtlı bulunan Alaşehir ilçesi ... köyü eski 1305 parsel sayılı 37.320 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, 179 ada 9 parsel numarasıyla 39.956 metrekare olarak tespit gördüğünü, ancak sınırlandırmanın hatalı olduğunu öne sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş, hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu eski 1305 parselin kuzeyinde arkla ve güneyinde yol ile ara sınırının sabit sınır tipinde, batıda yol ile ara sınırın kısmen sabit kısmen geçerli sınır tipinde oluşturulduğu, doğuda davalılara ait eski 1756 parselle ara sınırın güneyden dava konusu yere kadar sabit sınır tipinde, dava konusu yerden kuzey sınırına kadar geçerli sınır tipinde oluşturulduğu, dava konusu yemekhane ve personel odası binalarının 179 ada 8 parsel sayılı taşınmaz tarafında kaldığı, devamında bulunan 179 ada 4, 5, 7 nolu parsellerin Devlet Su İşlerine ait parseller oldukları, zeminde kanal bulunmaması sebebiyle belirli sınır olmadığı, belirli sınır olmaması nedeniyle bahsedilen kısımlarda geçerli sınır tipinde yani zemin sınırı değil de kadastro paftası sınırının esas alınmasının yerinde olduğu, yenileme çalışmalarının mevzuata uygun olduğu, yenileme çalışmalarının değerlendirilmesinde yapılan işin doğruluğu açasından yüzölçümlerdeki azalma veya çoğalmanın birinci kriter olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; Mahkemece hükme esas alınan 02.05.2018 tarihli harita mühendisi bilirkişilerden alınan raporda, dava konusu parsellerin paftasında herhangi bir tersimat hatası bulunmadığı ancak 674 nolu parsel noktasının tersimatının yanlış yapıldığı, 175 nolu poligon noktasından 674 nolu parsel noktasına olan uzaklığın 16 metre ölçülmesine rağmen paftasına 26 metre olarak çizildiği, uygulama kadastrosu esnasından doğru tersimata göre işlem yapıldığı açıklandıktan sonra devamında da, dava konusu parsellerin ara sınırında yapılan incelemede güneyden dava konusu yere kadar kadastro paftası ile zemin ölçüleri çakışmadığı halde eskiden beri aynı kullanımın olduğu gerekçesiyle bu sınırların sabit sınır olarak değerlendirildiği bildirilmiş ise de, bu hususlar ... fotoğrafları ve diğer teknik belgelerle denetime elverişli olacak şekilde açıklanarak haritada işaretlenmemiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli ... fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde ..

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde ... fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle, yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarih ve 2019/635 Esas, 2019/1345 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.