muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2195, Karar No: 2022/3116, Tarih: 20.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2195 E.  ,  2022/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1, 31/3, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresi 15 gün olarak belirlenmiş ise de, suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılan vekilinin temyiz taleplerini 1 haftalık yasal süre içinde yapmaları nedeniyle hüküm fıkrasındaki yanıltıcı ibarelerin sonuca etkili olmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

İncelenen dosyada, kayden 27.03.1997 doğumlu 17 yaşındaki suça sürüklenen çocuk ...’ın, telefonla arayıp, görüşmeye başladığı kayden 01.04.1999 doğumlu 14 yaşındaki mağdur çocuk Yasemin’den, çıplak fotoğraflarını ısrarla istediği ve “Sen beni tanımıyorsun, benim neler yapabileceğimi bilmiyorsun, beni tanımış olsaydın gönderirdin” demesi üzerine yaşı nedeni ile korkuya kapılan mağdur çocuğun çektiği çıplak fotoğraflarını facebook hesabından suça sürüklenen çocuğa gönderdiği, benzer nitelikteki birden fazla fotoğrafı eline geçiren suça sürüklenen çocuğun, buluşma tekliflerini reddeden mağdur çocuğa, “Senin fotoğrafını facebook üzerinden yayınlarım, resimlerini bastırıp okullarda afiş ederim” biçimindeki sözleriyle şantaj yaptığı, daha sonra tanık Kadir’in uyarısı ile suça sürüklenen çocuğun mağdur çocuğa ait resimleri sildiğini beyan ettiği iddialarına dayalı olarak suçu sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ile TCK’nın 107/2. madde ve fıkrasındaki şantaj suçlarından kamu davaları açıldığı ve yapılan yargılama sonunda suça sürüklenen çocuk hakkında şantaj suçundan verilen 13.01.2016 tarihli beraat hükmünün Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/4104 - 2019/16643 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan 13.01.2016 tarihli mahkumiyet hükmünün ise Yargıtay 4. Ceza Dairesinin sözü geçen ilamı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 134/1-1. madde, fıkra ve cümlesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan temyize konu 29.06.2020 tarihli mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmakla;

İncelenen dosya kapsamına göre, kayden 27.03.1997 doğumlu suça sürüklenen çocuk ... tarafından 01.01.2014 tarihinde gerçekleştirildiği iddia olunan eylemlere ilişkin Aile ve Sosya Politikalar İl Müdürlüğünün 06.01.2015 tarihli ihbar yazısı üzerine adli soruşturmanın başlaması ve suça sürüklenen çocuk tarafından da kayden 01.04.1999 doğumlu mağdur çocuk Yasemin tarafından kendisine gönderilen fotoğrafların silindiğinin beyan edilmesi nedeniyle mağdur çocuğa ait fotoğraflar ele geçirilemediği gibi suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur çocuğa yönelik şantaj suçundan verilen 13.01.2016 tarihli beraat kararının da Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/4104 - 2019/16643 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği dikkate alındığında, mağdur çocuğa ait ele geçirilemeyen ve mağdur çocuğun “…Kendi çektiğim çıplak fotoğraflarımı facebook hesabına gönderdim. Çektiğim fotoğraflarda üzerimde çamaşır yoktu…” biçimindeki 27.01.2015 tarihli ve suça sürüklenen çocuğun “…Gönül ilişkimiz ileri olduğu için fantezi amaçlı kendisi bana çekmiş olduğu çıplak fotoğraflarını facebooktan gönderdi…” şeklindeki 13.04.2015 tarihli ilk ifadelerine göre gerek suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarına gerek mağdur çocuğun aynı yöndeki beyanlarına göre, mağdur çocuk tarafından suça sürüklenen çocuğa gönderilen fotoğrafların, mağdur çocuğa ait olduğu hususunda kuşku bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki; suça sürüklenen çocuk hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, “Soruşturma ve kovuşturma sürecinde mağdureye ait özel yaşamının gizli alanında kalması gereken resimler elde edilmiş değildir. Bu nedenle resimlerin mağdureye ait olup olmadığı, mahremiyetine ilişkin olup olmadığı, suça sürüklenen çocuğun cep telefonunda kayıt altında olup olmadığı belirlenmemiştir. Suça sürüklenen çocuğun kanıtlanmayan eyleminden ötürü beraatine karar verilmesi gerekirken, süreçte toplanmış kanıt durumuna aykırı düşen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi” nedenine dayalı olarak bozulmasını öneren görüşe iştirak edilmemiş; suç tarihinde on beş yaşını doldurmamış olan mağdur çocuğun kanuni temsilcisi ile soruşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşını tamamlamış olan mağdur çocuk, suça sürüklenen çocuk tarafından 01.01.2014 tarihinde gerçekleştirildiği iddia olunan eyleme ilişkin TCK’nın 73/1. madde ve fıkrasında öngörülen altı ay içinde şikayette bulunmamış ve mağdur çocuğun kanuni temsilcisi istinabe mahkemesinde şikayetçi sıfatıyla alınan 16.09.2015 tarihli beyanında suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılan olarak katılmak istemediğini ifade etmiş ise de, soruşturmaya konu eylemin takibi şikayete bağlı olmayan TCK’nın 136/1

.01.2014 tarihinde gerçekleştirildiği iddia olunan eyleme ilişkin TCK’nın 73/1. madde ve fıkrasında öngörülen altı ay içinde şikayette bulunmamış ve mağdur çocuğun kanuni temsilcisi istinabe mahkemesinde şikayetçi sıfatıyla alınan 16.09.2015 tarihli beyanında suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılan olarak katılmak istemediğini ifade etmiş ise de, soruşturmaya konu eylemin takibi şikayete bağlı olmayan TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu düşüncesiyle hareket eden Cumhuriyet savcısının bu suçtan dava açması üzerine kovuşturma evresine geçildikten sonra eylemin gerçekte takibi şikayete tabi olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun anlaşılması ve herhangi bir malüllüğü bulunmayıp, suç tarihinde on beş yaşını doldurmamış olmasına rağmen kovuşturma evresinde beyanının alındığı 25.11.2015 tarihinde on beş yaşını tamamlamış olmasından dolayı şikayet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisi kendisine ait olan mağdur çocuğun, kanuni temsilcisi olan babasının aksine, davaya katılma talebinde bulunup, açıkça şikayetinden vazgeçmemesi nedeniyle CMK’nın 158/6. madde ve fıkrasındaki; “Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması halinde; mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunur.” hükmüne uygun olarak yargılamaya devam edilmesinde ve mağdur çocuğun davaya katılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

Mahkemece suça sürüklenen çocuk ...’ın, mağdur çocuk Yasemin tarafından kendisine gönderilen ve mağdur çocuğun silinmesini talep ettiği mağdur çocuğa ait fotoğrafları silmeyip, mağdurun rızası olmaksızın elinde tutması eyleminin, TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu değil, aynı Kanunun 134/1-1. madde, fıkra ve cümlesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu kabul edilmiş ise de, iddianamede suça sürüklenen çocuğun dava konusu edilen fiilinin; suça sürüklenen çocuğun, mağdur çocuğun fotoğraflarını kendisine göndermesini sağlamaktan ibaret olduğu, dosyada mevcut delil durumuna göre, 14 yaşındaki mağdur çocuğun, suça sürüklenen çocuğun talebine uygun olarak kendi isteğiyle fotoğraflarını suça sürüklenen çocuğa gönderdiği ve iddia olunan suç tarihinde on beş yaşını tamamlamamış olan mağdur çocuğun rızasının hukuken üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakka ilişkin olmadığı gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuğa iddianamede isnat edilen eylemin, TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla,

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, TCK’nın 134. maddesinin 2. fıkrasında özel hayatın gizliliğini ihlal başlığı altında yaptırıma bağlanmış olup, TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince anılan suçun asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl, aynı Kanunun 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesintili dava zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu; ancak, 01.01.2014 tarihinde işlendiği iddia edilen eylemin işlendiği sırada suça sürüklenen çocuğun on beş yaşını doldurmuş olup da on sekiz yaşını doldurmamasından dolayı TCK’nın 66/2. maddesi uyarınca 15-18 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk açısından asli dava zaman aşımı süresinin 5 yıl 4 ay, kesintili dava zaman aşımı süresinin ise 7 yıl 12 ay olduğu, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zaman aşımının, CMK’nın 253/21. maddesi gereğince “Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarih olan 29.02.2020 tarihi ile uzlaştırma raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarih olan 11.03.2020 tarihi arasında duran süre de eklendiğinde, temyiz inceleme tarihinden önce gerçekleştiği anlaşıldığından, CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar da bulunmadığından, mahalli Cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, sair yönleri incelenmeksizin hükmün gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 20.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5551, Karar No: 2018/585, Tarih: 15.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5551 E.  ,  2018/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ...’nın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'ın soruşturma aşamasında eylemi ismini ...l olarak bildiği arkadaşı ile birlikte gerçekleştirdiğini beyan etmesi, yargılama aşamasında 19/02/2015 tarihli duruşmada alınan beyanında ise hırsızlık eylemini ....isimli üst meydanda oturduğunu bildiği başka bir çocukla beraber işlediğini beyan etmesi, mevcut deliller itibarıyla tanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki aşamalarda değişen beyanı dışında, suça sürüklenen çocuk ...'nın mahkumiyetini gerektirir delillerin dosyada bulunmaması karşısında; öncelikle tanık ...'ın ifadesinde belirttiği...isimli şahsın sıkı bir şekilde araştırılması, şahsın tespit edilmesi halinde temin edilerek olaya ilişkin ifadesinin alınmasından sonra sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilip suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de ;

2-Müştekinin iftar yapmak için saat:19.45 sularında evine gittiği, saat: 20.30 sularında komşularının haber vermesi üzerine iş yerine döndüğünde ise kapı camının kırık ve iş yerinin karıştırılmış ve dağıtılmış olduğunu gördüğünü beyan ettiği, suç tarihinde Erzurum için yaz saati uygulaması da göz önüne alındığında güneşin batış saatinin 19.52 olması, eylemin bu haliyle TCK'nın 6/1-e maddesinde tarifi yapılan gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği anlaşıldığı halde hırsızlık suçunda suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda ise TCK 116/4. maddeden temel ceza belirlenerek hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen sosyal inceleme raporu ve adli tıp raporu için takdir edilen 150,00 TL ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre kendisinden tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen sosyal inceleme raporu ve adli tıp raporu için takdir edilen 150,00 TL ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre kendisinden tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8659, Karar No: 2022/565, Tarih: 31.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8659 E.  ,  2022/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 209 ve 131 parsel sayılı 911,91 ve 98,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak, tarla vasfıyla davalı...ve arkadaşları adına tespit edilmiştir.

Davacı ... İdaresi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; yörede 3402 sayılı Kadastro Kanunu uygulamalarına esas olmak üzere 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmakta olup çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakıldıklarından, taşınmazların niteliğinin eski tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde yapılacak araştırma sonucunda belirlenmesi gerekmektedir. Hükme esas alınan orman bilirkişisi raporunda, 1958 tarihli memleket haritası ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğrafında çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan alanda olduğu belirtilmiş ise de, memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrilerek, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterilmediğinden raporun denetlenme imkanı bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, öncelikle yöreye ait “en eski” tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ve varsa Yargıtay ilamlarının örnekleri ilgili yerlerden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmazlarla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ile orman bilirkişisi eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (... veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazların gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı hususlarının açıklandığı, müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 31.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7554, Karar No: 2016/2192, Tarih: 18.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7554 E.  ,  2016/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine Ceza Davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Yasasının 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümde nisbi vekalet ücretine ilişkin (14) nolu bölüm ve TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince 10 ay içerisinde birer aylık taksitler halinde 10 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına; cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.