muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7073, Karar No: 2024/3041, Tarih: 07.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7073 E.  ,  2024/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/130 E., 2020/34 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına, feragat nedeni ile reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına ve feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve ..., 22.03.2005 tarihli dava dilekçesi ile; 1996 yılında ... Köyünde kadastro çalışmalarının başladığını ve 1997 yılında sona erdiğini, kadastro çalışmaları sırasında kendilerine ait olan 124 ada 2 ve 120 ada 13 parsel sayılı taşınmazların, sehven Kayahan Köyü sınırıları içinde gösterildiğini ve davalılar adına yazıldığını, ayrıca 350 dönümlük arazilerinin Hazine adına tescilinin yapıldığını ileri sürerek, ... Köyü sınırları içinde kalan ve kendilerine ait olan parsellerin yapılan tescilinin iptaliyle adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2005/26 Esas sayılı dosyada ... ve arkadaşları vekili, 120 ada 13 ve 121 ada 22 parsel sayılı taşınmazların kendi zilyetliklerinde olmasına rağmen Hazine adına yazıldığından bahisle tapu iptal ve tescil davası açmışlar, birleşen dosyalar üzerinden yapılan yargılama sonucu; İlk Derece Mahkemesince; davanın 28.06.2006, 10.01.2008 ve 03.07.2008 tarihlerinde işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olduğundan, mülga HUMK 409/6. maddesi gereğince 03.07.2008 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacı ... ve arkadaşları tarafından hükmün temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 05.06.2014 tarihli, 2014/3921 esas, 2014/6137 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle; 28.06.2006 tarihinde verilen işlemden kaldırma kararının yalnızca davacı ... açısından verildiği, bir kısım davacılar vekili ve temyiz eden Avukat ...'ın o tarihli duruşmada hazır bulunduğunun duruşma tutanağında yazdığı, dolayısıyla bu tarihte verilen işlemden kaldırma kararının temyize gelen ... ve arkadaşları açısından hüküm ifade etmediği, öte yandan 6100 sayılı H.M.K'nın 6. maddesinde “İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.” denilmekte ise de somut olayda, temyiz eden davacılar açısından dosya ilk kez 10.01.2008 tarihinde işlemden kaldırılmış ve sonra yenilenerek davaya devam edilmiş olduğundan, önceki kanun zamanında yapılmış işlem gözetilerek 6100 sayılı HMK uygulanarak bir sonuca ulaşılmasının hukukî güvenlik ilkesini zeledeyeceği, ilk yenilemeden sonra 03.07.2008 tarihinde dosya bir kez daha işlemden kaldırılmış olup; bu durumda verilecek kararın işlemin tamamlanmamış olması nedeniyle 1086 sayılı HUMK hükümlerine göre verilecek yeni bir “dosyanın işlemden kaldırılması” kararı olduğu, ilk yenilemeden sonra dosya bir defa takipsiz bırakılmış olup, davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için ilk yenilemeden sonra iki kez takipsiz bırakılması gerekeceğine" denilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın henüz 6100 sayılı yeni HMK yürürlüğe girmeden açıldığı, 10.01.2008 ile 03.07.2008 tarihinde takipsiz bırakıldığı, ancak son olarak 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra 07.03.2013 tarihinde üçüncü kez takipsiz bırakıldığı, tüm bu açıklamalar ışığında eldeki dosyada kazanılmış hak oluşturacak bir husus bulunmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın veya 6100 sayılı HMK'nın uygulanması durumunda neticenin değişmeyeceği anlaşıldığından davanın 07.03.2013 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına davacılar ... ve ... bakımından davanın feragat nedeniyle reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 373,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6340, Karar No: 2018/14875, Tarih: 19.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6340 E.  ,  2018/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası (TMK m. 175) çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/2086, Karar No: 2022/2689, Tarih: 01.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2086 E.  ,  2022/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 26. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde Etib Teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, ancak sendika ile kurum arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmesinden sonra 30,00 TL civarında olan yevmiyesinin 24,00 TL’ye düşürüldüğünü, sendikalı olduktan sonra yevmiyesinin düşürülmesi nedeni ile hak kazandığı tüm alacakların kendisine eksik ödendiğini iddia ederek ücret farkı alacağı ile birlikte bir kısım fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, dava dışı ... ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi ile işçilere farklı menfaat ve yararların sağlandığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın katılma yoluyla istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından (katılma yolu ile) temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalının karar tarihi itibariyle kesin nitelikteki karara karşı katılma yoluyla istinaf ve temyiz yoluna başvurma hakkı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Katılma yolu ile başvurma” başlığını taşıyan 348 inci maddesinde; “(1) İstinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir. (2) İstinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi bölge adliye mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir.” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmüne göre, normal hal ve şartlar altında istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmayan bir taraf, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı süresi içinde vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir (M. Atalı/İ. Ermenek/E. Erdoğan, Medeni Usul Hukuku, ... 2021, 620).

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı yönünden miktar itibariyle kesin olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu halde, kural olarak davalının istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır. Bir hak mevcut olmadığı halde istinaf yoluna başvurulması halinde, başvurunun esasına ilişkin inceleme yapılmadan istinaf başvurusunun reddi gerekir (HMK m. 341). Diğer taraftan, davalının kesin nitelikteki karara karşı doğrudan istinaf yoluna başvurma hakkı yok ise de, Kanunun 348 inci maddesi gereğince, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davalının, davacının istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulü ile başvurunun esastan incelenmesi gerekirken, istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine dair kesin olmak üzere karar verilmesi hatalıdır.

Belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Kanununun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır (HMK. m. 366). Dosya kapsamına göre, davalı bakımından dava değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının altındadır. Kural olarak davalının, istinaf başvurusunun “kesinlik sebebiyle reddine dair” kesin nitelikteki kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Ancak davalının, davacı tarafın temyiz dilekçesine karşı iki haftalık yasal süre içinde cevap vermek suretiyle katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Bu halde, Kanunun 366 ve 348 inci maddeleri gereğince davalı tarafın katılma yoluyla temyiz hakkı mevcuttur. Davalının katılma yolu ile temyiz talebi yerinde görülerek temyiz incelemesi yapılmış; Mahkemece, davalının katılma yoluyla istinaf başvurusu hakkında hatalı karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, her iki tarafın istinaf başvurularının esastan incelenmesi gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme yapılmak suretiyle davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29100, Karar No: 2017/17405, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29100 E.  ,  2017/17405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16453, Karar No: 2016/193, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16453 E.  ,  2016/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.07.2000 tarih ...E/K sayılı ilâmı ile ... ... kısıtlanarak kendisine ... ... ... vasi olarak atanmıştır.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından dosyanın re'sen incelenmesinde, UYAP üzerinden yapılan araştırmada kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... .. .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının "... ... ... .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 412. maddesine göre de, “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.”

Kısıtlının, Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.07.2000 tarih ve.. E. - ... K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, o tarihten itibaren vesayetin aynı mahkemece takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin herhangi bir adres değişikliği talebi olmadan Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiği, kaldı ki kolluk araştırmasına göre kısıtlının "... ... .. .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/652, Karar No: 2019/265, Tarih: 26.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/652 E.  ,  2019/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 211-113

Sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-a-f, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca beş kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan ise aynı Kanun’un 149/1-a, 31/2, 168/1-3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.04.2011 tarihli ve 211-113 sayılı hükümlerin, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.11.2015 tarih ve 14663-44944 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.02.2017 tarih ve 298072 sayı ile;

"1- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından; sanığın, suç tarihinde önce olay yerinde karşılaştıkları mağdurlardan ... ve Mertcan Yaşar'ı, kısa bir süre sonra ... ve ...'ı, daha sonra ...'i kümeste alıkoyduğu sabit ise de sanığın mağdurları ayrı ayrı kümese soktuğu zaman aralığının kısa oluşu da dikkate alındığında, aynı zaman diliminde birden fazla mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yerine mağdur sayısınca ayrı ayrı hüküm tesisi,

2- Sanığa yüklenen mağdur ...'e karşı yağma suçu bakımından; sanığın savunmaları, mağdur anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, kümeste bulundukları sırada mağdurdan aldığı cep telefonunu olay yerinden ayrılırken mağdura geri verdiği, dolayısıyla suç kastının bulunmadığı gözetilmeksizin beraatı yerine yağma suçundan mahkumiyetine hükmolunması,"

görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 10.04.2017 tarih ve 1154-847 sayı ile, itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a karşı gerçekleştirdiği yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında mağdur ...'e yönelik yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile tüm mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının,

2- Sanığa atılı mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçunun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığının,

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının,

2- Sanığa atılı mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçunun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığının,

3- Suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda bulunan sanık hakkında sosyal inceleme raporu alınmaksızın hüküm kurulmasının isabetli olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

30.04.2010 tarihli yakalama tutanağında; 30.04.2010 tarihinde saat 17.00 sıralarında haber merkezi tarafından yaşı küçük çocuklar arasında bıçak çekme olayı meydana geldiğinin anons edilmesi üzerine bahse konu yere görevlilerce intikal edildiğinde, terk edilmiş vaziyetteki bir minibüsün içerisinde mağdurlar ..., ...ve... ile sanığın olduğunun görüldüğünün, mağdurların sanığın kendilerine bıçak çektiğini ve tehdit ettiğini beyan ettikleri, bıçağın nerede olduğu sorulan sanığın terk edilmiş minibüsün yanında bulunan briketten yapılma kümes şeklindeki yerden tahta saplı, kesici kısmı ile sap kısmı 12'şer cm. olan ekmek bıçağını çıkartarak görevlilere teslim ettiğinin ve sanığın yapılan üst aramasında başkaca bir suç unsuruna rastlanılmadığının belirtildiği,

Mağdur ... hakkında düzenlenen 30.04.2010 tarihli genel adli muayene raporunda; alt dudak mukozasında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde ekimozun olduğunun ve hayati tehlikesinin bulunmadığının belirtildiği,

Mağdur ... hakkında düzenlenen 30.04.2010 tarihli genel adli muayene raporunda; sağ diz üzerinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde 0.5x0.5 cm boyutunda yüzeyel ekimoz olduğunun ve hayati tehlikesinin bulunmadığının tespit edildiği,

Mağdurlar ..., ... ve ... hakkında düzenlenen genel adli muayene raporlarında; darp ve cebir izinin bulunmadığının bildirildiği,

Sanık ... hakkında Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 20.05.2010 tarihli raporda; şahsın bedensel, zihinsel ve ruhsal gelişimi doğal olduğu anlaşılmakla; olayın öyküde ve tahkikat evraklarında belirtildiği üzere gelişimi göz önüne alındığında 30.04.2010 tarihinde işlediği iddia edilen yağmaya teşebbüs, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek durumda olduğu ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtildiği,

10.02.2011 tarihli dördüncü oturumda mağdur ...'in 15 TL'lik zararının sanık müdafisi tarafından giderildiği,

10.02.2011 tarihli dördüncü oturumda mağdur ...'in 15 TL'lik zararının sanık müdafisi tarafından giderildiği,

Sanık hakkında Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 01.03.2011 tarihli raporda; suçun dosya mündericatında mevcut tüm adli evraklarda belirtildiği üzere gelişimi, suçun nevi ve işleniş tarzı göz önüne alındığında 30.04.2010 tarihinde işlediği iddia edilen başkasını bir malın teslimi veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak suretiyle yağma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek durumda olduğu ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.