muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4046, Karar No: 2025/718, Tarih: 25.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/4046 E.  ,  2025/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/253 E., 2023/787 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1191 E., 2022/1251 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin taahhüdünde bulunan ve yapımı tamamlanmış olan İnegöl Dipsizgöl Göleti ve Derivasyon Tesisi yapım işinde kullanılan LLDPE membranların uygunluk testlerinin olumsuz çıktığı gerekçesiyle davalı idarece işin kabulünün yapılmadığını ve mahallinden kaldırılmasının istendiğini ileri sürerek kullanılan membranların sözleşmeye uygun olduğu ve test sonuçlarının da kabule engel olmadığı hususlarının tesbiti ile hakedişleri kapsamında şimdilik 100.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu membran malzemesinin teknik şartname gereği yapılan tetkikler ve laboratuvar incelemeleri sonucu göletin inşaa aşamasında kullanılan ve uzun ömürlü olabilmesi, dayanıklılık ihtiva etmesi için ana unsur olan testlerden geçemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının resmi defter kayıtlarına göre 31.12.2020 tarihi itibariyle davalıdan her ne kadar 1.700.596,79 TL alacaklı olduğu belirtilmiş ise de, davacı yüklenici ..., Ank İnşaat ve Mühendislik Firmasının sözleşmede kararlaştırılan yükümlülüklerini yerine getirmediğinin anlaşıldığı, böylece davacının talebinde haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a.Tespit bilirkişi raporunda ve ek raporda yapılan uygulamanın ve kullanılan membranın uygun olduğunun tespit edildiğini,

b.Tespit dosyasındaki test sonuçlarının bilirkişi raporunda ve kararda incelenip değerlendirilmediğini,

c.Aynı malzeme ile yapılan kabul edilen...Göleti ihale dosya ve kabul evraklarının incelenip irdelenmediğini,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a.Tespit bilirkişi raporunda ve ek raporda yapılan uygulamanın ve kullanılan membranın uygun olduğunun tespit edildiğini,

b.Tespit dosyasındaki test sonuçlarının bilirkişi raporunda ve kararda incelenip değerlendirilmediğini,

c.Aynı malzeme ile yapılan kabul edilen...Göleti ihale dosya ve kabul evraklarının incelenip irdelenmediğini,

d. Bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını,

e.Tespit dosyasındaki bilikişi raporu ile işbu dosyadaki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmediğini,

f. LLDPE membranların üreticisi AHED Plastik Ltd. Şti.’ye davanın ihbarı talebinin reddedildiğini,

g.İhtiyati tedbir taleplerinin reddedildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayalı tespit ve iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, sözleşme ve eki teknik şartname uyarınca işin yapımında kullanılacak malzemenin uygunluğu idarece onaylanmadan işe başlanmış olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 /1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3711, Karar No: 2018/401, Tarih: 15.01.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/3711 E.  ,  2018/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet, Sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- O yer Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

14.06.2013 tarihli hükmü yasal süresinden sonra 03.10.2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan ... vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

... ... ve Muhafaza Başmüdürlüğü'nce 19.10.2010 tarihinde yapılan kontrolde sanık ...'nin yetkilisi olduğu, sanık ... Kınalı'nın ise ... müşaviri olduğu, Hayat Tıbbi Aletler ve ... San. Tic. ...Ş firmasının 18.06.2010 tarih ve sayılı Serbest Dolaşıma Giriş Beyanname muhteviyatı eşyaları 9018.32.10.00.11 GTİP de metalden tek kullanımlık steril şırınga iğnesi olarak beyan ettiği, Kırmızı hatta düşen eşyanın ... memurlarınca yapılan kontrolünde 9018.3100.1019 GTİP de iğnesiz steril olmayan plastik şırınga cinsi eşya olduğunun tespit edildiği ele geçen eşyanın dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edildiği ancak ele geçen eşyanın D.İ.İ.B kapsamında olmadığı ve bu GTİP de beyan edilen eşyanın ithalatında gözetim tedbirleri kapsamında (cif:7000USD-TON) bir kısım vergiye tabi olduğunun anlaşıldığı ve bu haliyle sanıkların ele geçen eşyayı farklı GTİP de beyan etmek suretiyle gözetim vergisini ödemedikleri ve üzerlerine atılı kaçakçılık suçunun unsurlarının oluştuğu olayda ;

1-... memurlarınca geriye dönük olarak aynı firmanın benzer şekilde 18.06.2010 tarihli Serbest Dolaşıma Giriş Beyannamesi muhteviyetı eşyanın da 9018....19 GTİP de sınıflandırılan iğnesiz steril olmayan plastik şırınga cinsi eşya olduğu ancak eşyanın beyanneme de'' tek kullanımlık steril şırınga iğnesi'' olarak beyan edildiği ve

eşyanın sarı hat kriterine göre işlem gördüğü ve bu ithalata ilişkin eşyanın ele geçirilemediği, sanık ...'nin 01.11.2010 tarihli kolluk beyanında bahse konu 21.06.2010 tarihli beyanneme muhteviyatı eşyayı sattıklarını beyan ettiği görülmekle, anılan beyaanname muhteviyatı eşyalara ilişkin sanıkların ayrıntılı savunmaları alındıktan sonra sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı da değerlendirildikten sonra sanıklar hakkında sübut bulan kaçakçılık suçundan hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;

2- Dava konusu beyannamelere ekli faturalarda eşya cinsinin ve GTİP'inin beyanname içerikleri ile uyumsuz olduğuna dair dosya içerisindeki bilirkişi raporu içeriği nazara alınarak anılan faturalarının denetime olanak verecek şekilde tercümeleri yaptırılarak aldatma kabiliyetine haiz olup olmadıkları ayrıntılı şekilde tartışıldıktan sonra sahtecilik suçu yönünden sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde sanıklar hakkında sahtecilik suçundan beraatlerine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18517, Karar No: 2024/8960, Tarih: 15.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18517 E.  ,  2024/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/106 E., 2016/293 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 17.05.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin 2016/372 sırasında kayıtlı olan ve sanığa yeddiemin olarak teslim edilen ürünlerden; aramada ele geçen ve suç oluşturmadığı anlaşılan çocuk beslenme çantası ile okul sırt çantasının sanığa İADESİNE, ağzı kapalı poşet içerisinde katılan vekili tarafından dosyaya sunulan taklit olduğu iddia edilen 1 adet Pepe marka ve logolu çantanın katılana İADESİNE, suça konu diğer eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3411, Karar No: 2012/5188, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3411 E.  ,  2012/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerinin belirlenmesi gerekirken ağaç başına veriler üzerinden ve gider kalemlerini tek tek açıklayan veri cetveli getirtilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün dosyaya konulan ve dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti (kira sermaye faizi, genel idari giderler, ürün sigortası gibi giderler ayrık tutulmak üzere) veri cetvelini esas alır biçimde ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu da denetlendikten sonra 2. bozma nedeni de dikkate alınıp usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3016, Karar No: 2024/1287, Tarih: 22.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3016 E.  ,  2024/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/10 E., 2023/490 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/390 E., 2021/475 K.

Taraflar arasındaki ayıplı aracın ayıpsız misli ile değişimi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne karar vermesi üzerine, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılıp, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar (dava konusu aracın fatura bedeli) 42.773,62 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1094, Karar No: 2020/3883, Tarih: 02.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1094 E.  ,  2020/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz talepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanık hakkında vergi suçu ve vergi inceleme raporlarına uygun olarak "sahte fatura düzenlemek" suçundan dava açılıp gerekçede de eylem bu şekilde kabul edildiği halde sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden farklı suçlar olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında suç vasfının “sahte belge düzenlemek ve kullanmak” şeklinde ifade edilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

3-Kabule göre de: 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2016, Karar No: 2022/16305, Tarih: 23.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2016 E.  ,  2022/16305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'na veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne ya da üniversite hastanelerinin ilgili bölümlerine sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına sağlık kurulu raporunun aldırılarak, sonucuna göre, hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine tek hekim raporu ile yetinilmesi,

2-Sanığa atanan zorunlu müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, müdafiinin mazeret dilekçesi red edilerek yokluğunda karar verilmesi suretiyle CMK’nın 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23170, Karar No: 2012/25041, Tarih: 04.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/23170 E.  ,  2012/25041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan bilirkişi raporları, hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/115, Karar No: 2020/2697, Tarih: 09.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/115 E.  ,  2020/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/06/2016 gün ve 2015/181 - 2016/176 sayılı kararı onayan Daire'nin 03/10/2018 gün ve 2016/14719 - 2018/5975 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30. sınıfta tescil olunmak üzere "ROYAL MİNİ KUPLAR" marka başvurusunda bulunduğunu, TPMK Markalar Dairesince 556 sayılı KHK 7/1-b bendi kapsamında mesnet markalarla benzerlik taşıdığı gerekçesiyle başvurunun reddedildiğini, yapılan itiraz ile neticeten TPMK YİDK kararı ile "Çaylar, Buzlu çaylar. Sakızlar" emtiaları bakımından itirazın kabul edildiğini, diğer emtialar bakımından itirazın reddedildiğini, mesnet marka olarak gösterilen “royal” ibaresinin başvurusu yapılan marka ile benzer nitelikte olmadığını, müvekkilinin 29. sınıfta tescilli tanınmış "GOLF ROYAL" markasına dayalı kazanılmış hakları bulunduğunu ileri sürerek 06.03.2015 tarihli ve 2015-M-l 140 numaralı TPMK YİDK kararının reddedilen mal ve hizmetler yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne TPMK YİDK'nın 06/03/2015 tarih 2015-M-1140 sayılı kararının davacının itirazının kısmen reddi ile ilgili kısım yönünden kısmen "makarnalar, mantılar, erişteler, bal, arı sütü, propolis, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz, pekmez ürünleri" yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine dair verilen karra taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.