muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7925, Karar No: 2015/10145, Tarih: 09.02.2015

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 14/03/2006 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5323, Karar No: 2010/8314, Tarih: 08.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/5323 E.  ,  2010/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ......, tarafından, davalı Star TV. Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 24/07/2003 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2007 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/12/2008 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... adına kimse gelmedi, karşı taraftan davacı vekili Avukat ...geldi. Açık duruşmaya başlandı. Kendisine tebliğ yapılan ......,'ın tebligatı almaya yetkili olduğu anlaşılamadığından temyiz süresinde kabul edildi. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, davacının görüntülerinin gizli kameraya alınıp yayınlanması hukuka aykırı ise de yayın gününün 25.03.2003 olması, olayın özelliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 20,000,00 TL manevi tazminat çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının 1. bendinde “...20.000.00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 108,00 TL karar harcı peşin alınan 810,00 TL harçtan indirilerek artık 702,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde ve davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “...3.200,00...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...450,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7024, Karar No: 2016/3264, Tarih: 25.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7024 E.  ,  2016/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... ilçesi .... Köyü 129 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 129 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.06.2014 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan narın 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin çevre il ve ilçelerin ...müdürlüklerinden getirtilerek dosya içine konulmasının istendiği ancak mahkemece salt....verilerinin getirtildiği, diğer verilerin getirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan narın 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin çevre il ve ilçelerin (. müdürlüklerinden,

3-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2014 yılı itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17494, Karar No: 2010/19003, Tarih: 11.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/17494 E.  ,  2010/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin İptali

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 14.6.2010 gün ve 5347-11722 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4588, Karar No: 2011/535, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4588 E.  ,  2011/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete trafik ve ... poliçesi bulunan dava dışı 3.kişiye ait aracın, müvekkiline ait araca çarpması sonucu müvekkilinin aracında 29.909,52 TL tutarında hasar meydana geldiğini davalıya sigortalı aracın, sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, davalının ihbara rağmen hasar bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000 TL'nin muaccel olduğu tarihten işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 30.6.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 3.810,21 TL daha artırarak toplam 23.810,21 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, kaza kurgulanmış olduğundan hasar bedelinin ödenmediğini, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limitleri ile sınırlı sorumlu olduklarını, temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 23.810,21 TL'den davalı ... Sigorta AŞ'nin ... ve ... poliçe limitleri olan toplam 20.000 TL ile sınırlı sorumluluğu dahilinde olmak üzere 15.9.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya Içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının Reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... Sigorta AŞ., davacı aracına zarar veren dava dışı 3.kişiye ait aracın ... ve...'cısıdır. 20.2.2008/2009 vadeli ... poliçe limiti maddi hasarlarda, araç başına azami 10.000 TL olup, 5.3.2008/2009 vadeli, ... poliçe limiti ise, azami 10.000 TL'dir. Davaya konu kaza 18.5.2008 tarihinde poliçe vadeleri içinde meydana gelmiştir. Davalı ... azami poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere zarar gören araçta meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Davalı ... Sigorta AŞ'nin ... ve... poliçeleri kapsamında azami sorumluluğu toplam 20.000 TL ile sınırlı bulunmaktadır.

Somut olayda davacı vekili fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 17.6.2009 tarihli bilirkişi raporunda davacı aracında meydana gelen hasar bedelinin 23.810,21 TL olarak tesbiti üzerine, davasını ıslah ederek 23.810,21 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Somut olayda davacı vekili fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 17.6.2009 tarihli bilirkişi raporunda davacı aracında meydana gelen hasar bedelinin 23.810,21 TL olarak tesbiti üzerine, davasını ıslah ederek 23.810,21 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı ... şirketinin ... ve... poliçeleri limitleri toplamı 20.000 TL ile sınırlı sorumlu olduğu gözönünde bulundurularak; davanın kısmen kabulü ile 20.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline, poliçe limitini aşan 3.810,21 TL yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta AŞ vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 27.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16749, Karar No: 2023/12181, Tarih: 11.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/16749 E.  ,  2023/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1276 E., 2023/971 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine, sanıklar haklarında katılan ...'e yönelik nitelikli yağma suçuna ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçuna ve katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak ise İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmesiyle;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.07.2020 tarih, 2019/1-52 Esas ve 2020/359 Karar, 12.03.2020 tarih, 2018/1-337 Esas ve 2020/176 Karar, 23.10.2018 tarih, 2017/1-842 Esas ve 2018/457 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra, ilgililerin temyiz başvurusundan "feragat" ya da "vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 266 ncı maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde, temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "istek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanık ...'ın “...cezamın onaylanmasını istiyorum.” şeklindeki dilekçeleri ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına öncelikle incelenmesine yönelik olduğu, sanığın cezaevinden gönderdiği dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafiinin de bu yönde bir talebinin olmadığı belirlenerek sanığa ön inceleme neticesinde temyiz edilmekle gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2022 tarihli ve 2022/1380 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (h) bentleri, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/233 Esas, 2023/28 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrası (a), (b), (c) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/1276 Esas, 2023/971 Karar sayılı kararı ile; sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının "...TCK 53.maddesi uygulaması ile ilgili olarak 14/04/2020 tarihli ve 7242 Sayılı Kanunun 10.maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında değerlendirilebileceği kabul edilmiştir. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı yağma suçundan TCK 149/1-a-c-h.maddesi gereğince cezalandırılması yönünde hüküm kurulmuş ve b fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına şeklinde karar oluşturulmuş ise de, sanık ...'ın olayın başından beri yüzünde maske ile eylemi gerçekleştirmesi ve maskenin korkutuculuğu ile gizlenmeye yönelik kolaylığından faydalanması ve sanık ...'in de bunu bilmesi ve suçun birlikte işlendiğinin kabul edilmesi dikkate alındığında, nitelikli hal olarak TCK 149/1-b.maddesi uygulanarak alt sınırdan daha çok uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı ise de, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından CMK 280/1-g.maddesi gereğince davanın yeniden görülme sebebi yapılmamıştır..." eleştirisi ile 5271 sayılı sayılı Kanun'un 280 inci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Katılan ve tanık beyanları çelişkili olup mevcut delil durumu itibariyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut, kesin ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraat etmesi gerektiğine,

2.Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın olay sırasında elinde silah, yüzünde ise maske bulunmayıp diğer sanıkta silah ve maske bulunduğundan nitelikli hallerin hatalı uygulandığına,

2.Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına ve sanığın beraat etmesi gerektiğine,

3. Sanığın diğer sanık ...'ın eylemine iştirak iradesinin bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü