muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3529, Karar No: 2023/5438, Tarih: 08.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3529 E.  ,  2023/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/1493 E., 2015/537 K.

KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasında görülen mirasçılık belgesinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dairemizin 22.12.2022 tarihli geri çevirme kararında; dahili davalılardan ...’na gönderilen gerekçeli karar tebligatının “Yolatı Mah. Şilbe-2 Sok. No: 3/9 .../Diyarbakır” adresinde ikamet ... etmediği, ikametinde bulunamaması halinde bulunmama sebebinin yazılmamış olması sebebiyle usule uygun olmadığı, bu nedenlerle adı geçen dahili davalıya gerekçeli kararın usule uygun tebliğ edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, geri çevirme kararı doğrultusunda dahili davalı ...'na tebligat çıkarılmış ancak ilgili tebligat parçasının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir. Bu hali ile geri çevirme kararımız doğrultusunda usulüne uygun tebligatın yapılıp yapılmadığı hususu denetlenememektedir. Dosya içerisindeki posta çıktısı ise bu denetim için yeterli değildir.

Bu itibarla dahili davalı ...'na çıkarılan tebligat parçasının dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17404, Karar No: 2020/1849, Tarih: 24.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/17404 E.  ,  2020/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A)Sanık ... hakkındaki beraat kararına ilişkin temyiz incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B)Sanıklar ... ve ..., hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gümrük kaçakçılığı suçlarında korunan hukuki yarar; devletin egemenlik hakkının bir kısmı olarak ortaya çıkan kendi milli sınırları dahilindeki her türlü eşya giriş ve çıkışını kontrol etme ve düzenleme yetkisinin ihlalidir. Anılan fiiller ile devletin söz edilen egemenlik hakkının ihlali ile birlikte devletin vergilendirme hakkı ve mali yararlarını da ihlal ettiği kuşkusuzdur. Verginin ise devletin kamu hizmetlerini finanse etmek için toplumu oluşturan kişilerden zorunlu olarak alınan ekonomik değerler olduğu nazara alındığında gümrük kaçakçılığı suçlarının vergi kaybına sebep olması sonucu, kamu hizmetlerinin finansmanında güçlükler doğuracağı muhakkaktır. Bu itibarla, gümrük kaçakçılığı suçlarının mağdurunun da devletin yürüttüğü kamu hizmetlerinden yararlanan bireylerden oluşan toplum olduğu cihetle;

Sanık ... hakkında UYAP ortamında yapılan araştırmada 30/11/2013 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/174 Esas sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizce aynı gün 2019/19436 Esas sayılı dosya üzerinden incelenerek bozulmasına karar verildiğinin ve yine 20/01/2014 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/16 Esas sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizce aynı gün 2019/14302 Esas sayılı dosya üzerinden incelenerek bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanık ... Akboğa hakkında UYAP ortamında yapılan araştırmada 30/11/2013 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/250 Esas sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizce aynı gün 2019/13815 Esas sayılı dosya üzerinden incelenerek bozulmasına karar verildiğinin ve 14/11/2013 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/73 Esas sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizce aynı gün 2019/10458 Esas sayılı dosya üzerinden incelenerek bozulmasına karar verildiğinin ve 19/08/2013 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/810 Esas sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nda 2016/68307 E. sayısı ile kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan davalar ile iş bu dava birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile, sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı, aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Temel hapis cezası belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Sanıklar hakkında temel hapis cezası belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulmasına rağmen; tayin edilecek cezanın 5607 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanunla değişik 3/10. maddesinin son cümlesi uyarınca 3 yıldan az olamayacağı gözetilerek cezaların üçer yıl olarak belirlenmesi gerekirken, anılan maddeye atıf yapılarak ve suç konusunun önem ve değeri gerekçe gösterilerek sanıklar hakkında dörder yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle çelişki yaratılması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde bilirkişi tayin edilerek, sanıklara sebep olmadığı keşif ve bilirkişi ücretinin yükletilmesi,

3-Suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde bilirkişi tayin edilerek, sanıklara sebep olmadığı keşif ve bilirkişi ücretinin yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2502, Karar No: 2013/5712, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2502 E.  ,  2013/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmediğinden, mahkemece 17.12.2012 tarih ve 2012/139-2012/627 sayılı kararla temyiz dilekçesi reddedilmiş, red kararı yasal süre içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalının yokluğunda verilen karar temyiz talebinde bulunan davalıya 15.11.2012 tarihinde tebliğ olunmuş ve temyiz dilekçesi 10 günlük yasal süre geçtikten sonra 27.11.2012 tarihinde kaleme teslim edilerek aynı tarihte temyiz harcı ikmal edilmiş, Mahkemece bu nedenle temyiz dilekçesi reddedilmiştir. HUMK.nun 432/4. maddesi gereğince süresinde verilmeyen temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamış olmakla yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile verilen kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/993, Karar No: 2023/616, Tarih: 14.06.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/993 E.  ,  2023/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/12 E., 2021/1 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince istemin reddine karar verilmiştir.

Kararın alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına uyularak istemin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına uyularak istemin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelendi.

I. TALEP

İlk Derece Mahkemesi kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelendi.

I. TALEP

Alacaklı vekili; borçlunun Eskişehir ili, Sivrihisar ilçesi, Babadat Köyü, 297 parselde bulunan iş yerinde 08.01.2013 tarihli kira sözleşmesi gereğince kiracı olarak bulunduğunu, borçlunun kiralananı 20.07.2016 tarihinde tahliye ettiğini ancak 08.07.2015 tarihinden, tahliye tarihine kadar olan kira bedellerini ödemediğini, borçlu aleyhine Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2017/12221 Esas sayılı dosyasından icra takibi başlattıklarını, borçlunun yetkiye ve borca itirazı üzerine yetkili İscehisar İcra Müdürlüğünün 2017/118 Esas sayılı dosyasında borçluya yeniden ödeme emri gönderildiğini, borçlunun ödeme emrini tebellüğ ettikten sonra "borca, faize ve tüm ferilerine itiraz ediyoruz" şeklinde itirazda bulunduğunu, borçlunun itiraz dilekçesinde imzaya karşı ayrıca ve açıkça itiraz etmediğini, borçlunun kira sözleşmesindeki bedele veya hukuki ilişkiye yönelik bir itirazının bulunmadığını, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun) 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yedi gün içinde itiraz sebeplerini icra dairesine bildirmeye mecbur olduğunu, borçlunun itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmez ise akdi kabul etmiş sayılacağını, 2004 sayılı Kanun’un 269/c maddesi uyarınca borçlunun akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple ödenmeyeceğini bildirerek itiraz etmiş ise itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe resen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar edilmiş belge ile ispatlaması gerektiğini, borçlunun soyut gerekçelerle borca itiraz ettiğini, borçlunun kira sözleşmesindeki imzasını kabul ettiğini, haksız itiraz sebebiyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın kesin kaldırılması ile takibin devamına, borçlu aleyhine % 20’den aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Borçlu vekili; alacaklı ...’ın takibe konu olan taşınmazın maliki olmadığını, müvekkilinin 15.01.2013 tarihinde kiraya veren ve taşınmazın sahibi olan ... ile kira sözleşmesi akdettiğini, dolayısıyla alacaklı ...'ın takipte taraf ehliyetinin bulunmadığını, aynı zamanda ...’ın itirazın kaldırılmasını istemesinde herhangi bir hukuki menfaatinin veya yetkisinin de bulunmadığını, müvekkilinin Eskişehir ili, Sivrihisar ilçesi, Badabat Köyü, 297 parselde bulunan iş yerinde kiracı olarak bulunduğunu, noter huzurunda yapılan kira sözleşmesinde kiralayanın mermer fabrikasının asıl sahibi olan ... olduğunu, bu nedenle taşınmazın kira bedelinin ödeneceği kişinin ... olduğunu, müvekkilinin taşınmazı 15.01.2013 tarihinde kiralamış olup 20.07.2016 tarihinde tahliye ettiğini, kira borcunun taşınmazın kullandığı süre boyunca kiraya veren ...'e düzenli olarak ödendiğini, 20.07.2016 tarihine kadar taşınmazda kiracı sıfatı ile bulunduğunu, müvekkilinin ... ile yapılmış olan kira sözleşmesindeki imzaya, bedele veya hukuki ilişkiye yönelik bir itirazının bulunmadığını, takip alacaklısının haksız takip yaptığını belirterek istemin reddini savunmuş, alacaklı aleyhine % 20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN BİRİNCİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2019 tarihli ve 2017/8 Esas, 2019/5 Karar sayılı kararı ile; 2004 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi uyarınca alacaklı tarafın itirazın kaldırılması talebinde bulunabilmesi için alacağının imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye dayalı olması gerektiği, takip konusu alacağın Eskişehir ili, Sivrihisar ilçesi, Babadat Köyü, 2597 parselde bulunan demirbaşların kiralanmasına ilişkin kira sözleşmesinden kaynaklandığı, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 2011/20854 Esas, 2012/5638 Karar sayılı kararının ''...Somut olayda takibin dayanağı olan "makine kira sözleşmesi", karşılıklı edimleri içermekte olup, kayıtsız şartsız borç ikrarını ihtiva etmediğinden İİK.nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden değildir. Dolayısıyla alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmektedir. O halde mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...'' şeklinde olduğu, somut olayda takibin dayanağı olan kira sözleşmesindeki imza borçlu tarafından inkâr edilmese de karşılıklı edimler içeren kira sözleşmesinin 2004 sayılı Kanun’un 68 inci maddesinde sayılan kayıtsız şartsız borç ikrarı içeren belge niteliğinde olmadığı gerekçesi ile istemin reddine, şartları oluşmadığından borçlu lehine icra inkâr tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli ve 2019/523 Esas, 2019/540 Karar sayılı kararı ile; takip dosyasının incelenmesinde, alacaklı ... vekili tarafından, borçlu ... aleyhine “08.01.2013 başlangıç tarihli, aylık 13.500 TL kira bedelli ve 3 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi”ne dayalı olarak genel haciz yoluyla ilâmsız icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin 20.07.2017 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, borçlunun vekili aracılığıyla 26.07.2017 tarihinde takibe itiraz ettiği, itiraz dilekçesinde müvekkilinin alacaklıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, faizi ve ferilerini de kabul etmediklerini belirttiği, itiraz dilekçesinin alacaklı tarafa tebliğ edilmediği, 2004 sayılı Kanun’un 68 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklının itirazın kaldırılmasını isteyebileceği, somut olayda takip dayanağı olan ve taraflar arasında düzenlenen bila tarihli "protokoldür" başlıklı demirbaş eşyalara ilişkin kira sözleşmesinin taraflar arasında karşılıklı edimleri içeren sözleşme olup, bu hâliyle sözleşmenin 2004 sayılı Kanun’un 68 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olmadığı, borç da kabul edilmediğine göre iki tarafa edimler yükleyen sözleşme kapsamında alacaklının alacaklı olup olmadığı ve varsa alacak miktarının ne olduğunun genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BİRİNCİ BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ İNCELEME SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.06.2019 tarihli ve 2019/3817 Esas, 2019/6604 Karar sayılı kararı ile;

"...Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 08.01.2013 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık yoktur.

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.06.2019 tarihli ve 2019/3817 Esas, 2019/6604 Karar sayılı kararı ile;

"...Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 08.01.2013 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık yoktur.

İİK 269/2 maddesinde, "ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak red etmez ise akdi kabul etmiş sayılır" hükmüne yer verilmiştir. Olayımızda; davacı alacaklı takip talebi ile 08.01.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmış olup, davalı borçlu itiraz dilekçesinde, alacaklıya herhangi bir borcunun bulunmadığını bildirerek borca, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Davalı borçlu takibe itirazında açıkça ve ayrıca kira ilişkisine ve borç miktarına karşı çıkmamış, alacaklı görünen şahsa herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek takibe ve borca itiraz etmiştir. Borçlunun kira ilişkisine ve kira miktarına açıkça karşı çıkmaması karşısında İİK'nin 269/2. maddesi gereğince kira ilişkisinin ve kira miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davalı borçlu kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK’nin 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak durumundadır. Buna göre, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

B. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 17.01.2020 tarihli ve 2019/23 Esas, 2020/5 Karar sayılı kararı ile; bozma kararına uyularak, borçlunun takibe itirazında açıkça ve ayrıca kira ilişkisine ve borç miktarına karşı çıkmadığı, alacaklıya herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek takibe ve borca itiraz ettiği, borçlunun kira ilişkisine ve kira miktarına açıkça karşı çıkmaması karşısında 2004 sayılı Kanun’un 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince kira ilişkisinin ve kira miktarının kesinleştiği, 08.11.2019 tarihli duruşmada bozma ilâmı doğrultusunda borçlu vekiline kesinleşen kira alacağının ödendiğine veya sair surette istenemeyeceğine dair elinde mevcut ise 2004 sayılı Kanun’un 269/c maddesinde belirtilen belgeleri ibraz etmesi için iki haftalık kesin süre verildiği, ancak verilen kesin süre içinde borçlu vekili tarafından herhangi bir belge sunulmadığı, dolayısıyla borçlunun borcun ödendiğini veya sair surette istenemeyeceğini Kanun’da belirtilen belgeler ile ispatlayamadığı gerekçesiyle istemin kabulü ile itirazının kesin olarak kaldırılmasına, takibin devamına, itirazın kaldırılması talebi esastan kabul edildiğinden takip konusu alacağın % 20 oranındaki 32.400,00 TL icra inkâr tazminatının borçludan alınarak alacaklıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. İKİNCİ BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ İNCELEME SÜRECİ

A. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 2020/3584 Esas, 2020/6823 Karar sayılı kararı ile;

"...Genel haciz yolu ile ilamsız takipte, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca ve ferilerine itiraz ettiği, alacaklının takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, alacaklının temyiz istemi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27/06/2019 tarihli, 2019/3817 Esas ve 2019/6604 Karar sayılı ilamıyla; ...Borçlu kira ilişkisine ve miktarına açıkça karşı çıkmadığından, İİK'nin 269/2. maddesi gereğince kira ilişkisinin ve kira miktarının kesinleştiği, borçlunun kiranın ödendiğini veya istenemeyeceğini İİK’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlaması gerektiğinden işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar vermek gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece, bozmaya uyularak, İİK’nun 269/c maddesinde belirtilen belgeleri ibraz etmesi için verilen kesin süre içinde borçlunun bir belge sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazının kesin olarak kaldırılmasına, borçlu aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.