muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2291, Karar No: 2023/4416, Tarih: 27.03.2023

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiziyle” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “mevduata uygulanan en yüksek faizi geçmemek üzere yasal faiziyle” sözcüklerinin yazılması;

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "6- Davacı tarafından peşin ödenen 309,02 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacıya iadesine," bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15864, Karar No: 2007/317, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15864 E.  ,  2007/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 25.07.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda hisse düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı asil ile davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 4 pafta 485 parsel sayılı taşınmazda 3 ayrı hissesi bulunduğunu, ancak davalı ... Sicil Müdürlüğünün iki ayrı hissesini kabul etmekle birlikte 330 m2'ye tekabül eden üçüncü hissesini inkar ettiğini iddia ederek, kayıp hissesi'nin bulunarak tapuya tescilini istemiştir.

Davalı İdare, davacının biri 330/37000, diğeri 445/37000 olmak üzere toplam 775/37000 hissesi bulunduğunu, bunun dışında başka hissesi olmadığını savunmuştur.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiş,

Hükmü, davacı asil ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada mevcut tapu kayıtlarını ve akit tabloları ile davacı tarafından ibraz edilen tapu senedi ve noter onaylı taahhütname (harita örneği) fotokopilerinin incelenmesinden davacının 4 pafta 485 parsel numaralı taşınmaz tapusundan 28.01.1977 tarih 825 yevmiye numaralı resmi senetle 330/37000, 15.02.1977 tarih 1438 yevmiye numaralı resmi senetle 445/37000 hisse satın aldığı, 15.02.1977 tarih 825 numaralı sözleşme ile satın aldığı hissenin, Mart 1977 tarih 12462 yevmiye numarası ile noterce onaylanmış taahhütnamede 41 numaralı, 15.02.1977 tarih 1438 yevmiye numaralı resmi senetle satın aldığı hissenin de yine noterce Mart 1977 tarih 12462 yevmiye numarası ile onaylanan taahhütnamede 41 nolu özel parsele takebül ettiği anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut noterlikce 12463 yevmiye numarası ile onaylanmış taahhütname ( harita örneği ) fotokopisinde ise davacının Remzi Korkmaz adlı kişiyle birlikte 08.02.1977 tarih 825 yevmiye numarası ile satın aldığı hissenin özel parselasyon haritasının H/2 numaralı özel parseline tekabül ettiği yazılıdır.

Sözü edilen taahhütnamede yazılı 08.02.1977 tarih 825 numaralı resmi senet ve buna ilişkin sicil kaydı mahkemece hiç araştırılmadığı gibi Dairemizce bu kaydın celbi için dosya mahalline iade edilmiş, ancak dosyada zaten var olan 28.01.1977 tarih, 825 yevmiye ve 15.02.1977 tarih 1438 yevmiye numaralı resmi senetlerin yeniden celbi ile evrak arasına konularak dosya Dairemize gönderilmiştir. Dairemizce istenen 08.02.1977 tarih 825 yevmiye numaralı resmi sentten ise hiç söz edilmemiş, böyle bir senedin var olup olmadığına dair bir açıklamada dahi bulunulmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; dosya içindeki deliller titizlikle incelenerek 1977 tarih 2463 yevmiye numaralı noter taahhütnamesinde sözü edilen 08.02.1977 tarih 825 yevmiye numaralı resmi senet ile buna ilişkin sicil kaydının araştırılması, gerektiğinde tapudaki tasarruf işlemlerinden anlayan bir emekli tapu tasarruf memurunun bilirkişi tayin edilerek tapu sicilleri üzerinde incelemeler yapmak yetkisi ile donatılması ve tayin edilen bu bilirkişiden 08.02.1977 tarih 825 yevmiye numaralı bir işlemin yapılıp yapılmadığını, yapılmışsa akibetini ve davacının iddia ettiği gibi kayıp bir üçüncü hisse bulunup bulunmadığını araştırarak bir rapor düzenlemesini istemek ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Bu husus düşünülmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, kabule göre de, davası reddedilen davacı yararına ücreti vekalete hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Davacının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itiraz hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14015, Karar No: 2018/2648, Tarih: 14.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/14015 E.  ,  2018/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığa yükletilen tehdit, yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

a-Müşteki ...’in aşamalarda değişmeyen beyanlarında, sanığın olayda ekmek bıçağı kullandığını belirtmesi karşısında, bu bıçağın 6136 sayılı Kanun’un 15. maddesinin 4. fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun’un 4. maddesinde sayılan bıçaklardan olup olmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

Sanığa atılı suçun 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesinde öngörülen cezanın 3 aya kadar hapis veya adli para cezası olması nedeniyle TCK'nın 75. maddesi kapsamında ön ödemeye tabi olduğu, Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligatın iade edildiğinin anlaşılması karşısında, usulüne uygun ön ödeme ihtarı yapılmadan kamu davası açılmış olduğu anlaşıldığından, mahkemesince sanığa yöntemine uygun şekilde ön ödeme ihtaratı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10002, Karar No: 2012/10308, Tarih: 12.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10002 E.  ,  2012/10308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile Osman Kadayıfçı ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 44/234 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalılara ait 1125 parselin 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak bu kapsamda kalan bölümün tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar yargılama oturumlarında temsil olunmamışlardır.

Mahkemece, hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise;“Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12 maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de; 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/129, Karar No: 2010/5606, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/129 E.  ,  2010/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin kalemde mübaşir vasıtasıyla davalı ...'in babası Şemsettin Doğan'a diğer davalıların kardeşi ...'na yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Yasasının 16. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere ve hizmetçilerinden birine yapılır. Bu yasa hükmüne göre adı geçen davalılar ile babası .... ve kardeşleri ...'nun aynı konutta oturdukları tebligat mazbatasında yazılmadığı için yapılan tebligatlar geçerli değildir. Bu nedenle gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin sözü edilen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12998, Karar No: 2012/13717, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12998 E.  ,  2012/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 67.743,10 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... Kahraman tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili asıl dava ve birleşen dava dilekçesinde; davalılardan M. Ejder Kahraman'ın Kara Harp Okulu öğrencisi iken 29.07.2003 tarihinde yüksek disiplin kurulu kararıyla okulla ilişiğinin kesildiğini belirterek, davalıya yapılan 67.743,10 TL eğitim giderinin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, 4566 Sayılı Harp Okulları Kanunu'ndan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6353 sayılı Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesi ile yapılan düzenleme çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19635, Karar No: 2016/4590, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19635 E.  ,  2016/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c-son, 62, 50/1-a, 52 maddeleri gereği 6000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın köy yolu kenarına temyiz dışı sanık ... tarafından dikilen incir ağaçlarından birisini kırarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın “suçu kasten işlemediği,traktörün takılması sonucu incir fidanının zarar gördüğü”yönündeki savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1572, Karar No: 2012/7276, Tarih: 10.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/1572 E.  ,  2012/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7858, Karar No: 2023/10699, Tarih: 02.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7858 E.  ,  2023/10699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1028 E., 2023/685 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/50 E., 2022/274 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; davacının, 01.08.2016-05.08.2019 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalıya ait iş yerinde işçi olarak çalışmadığını belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacı ile davalı arasında ortaklık ilişkisi bulunduğu, davacının hizmet akdine tabi çalışması olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; beyanları hükme esas alınan davalı tanıklarının tamamının halen davalının çalışanı olduğunu ve tarafsız tanıklık yapmalarının mümkün olmadığını, komşu iş yeri tanığı olarak dinlenilen ... ile ...'ün de, davalı ile aralarında kira sözleşmesinden doğan hukuki ilişki ve maddi menfaat bulunması nedeniyle tanıklıklarına itibar edilemeyeceğini, davacının; davalıya ait iş yerinde işçi olarak çalıştığının sabit olduğunu, iş yerine ilişkin tüm kayıtların davalı adına olup, davacının; davalıya ait iş yerine ortak olduğuna dair hiçbir belgenin sunulmadığını, davacının halen bir başka mobilya fabrikasında kumaş kesim işçisi olarak çalıştığını, davanın reddinin yerinde olmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç