muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12502, Karar No: 2018/1640, Tarih: 22.02.2018

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

a)Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğine dair savunması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretlerinin getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler araştırılarak getirtilip dosya arasına konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında tek hüküm kurulması,

b)Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11326, Karar No: 2013/20122, Tarih: 08.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11326 E.  ,  2013/20122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükümlü hakkında Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2004 gün ve 2004/122-253 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCY'nın 497/1, 59/2. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası verildiği, karar temyiz edilmediği için kesinleştiği, 5237 sayılı TCK'nın 01.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine dosya üzerinden verilen 22.6.2005 gün 2004/122-253 sayılı ek karar ile hükümlü ve suç arkadaşı ... hakkında, TCK'nın 149/1 (h), 150, 62. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolunduğu, anılan ek kararın hükümlü ... hakkında kurulan 05.10.2004 günlü karar kesinleşmeden önceki vekaletnameye istinaden davayı takip eden savunmana tebliğ edildiği,

22.06.2005 gün 2004/122-253 sayılı uyarlama kararının sadece aynı kararda hükümlü olan ... tarafından temyize konu edildiği, Dairemizce de 13/02/2006 gün 2005/11640-2006/1023 sayılı ilamı ile ek kararın ... açısından bozulduğu, mahkemece bozma sonrası hükümlü ... açısından yapılan yargılamada, 11.09.2006 günlü ara karar ile hükümlü ... hakkındaki ek karar kaldırılıp davaya dahil edilerek hükümlü hakkında 13.03.2009 tarihinde ikinci bir uyarlama kararı verildiği dosya kapsamı ile sabittir.

Uyarlama kararlarının ister duruşmalı, ister duruşmasız olsun kanun yolu olarak temyiz yoluna tabi olduğu dolayısile ara karar ile verilen olağan yasa yoluna tabi uyarlama kararının kaldırılıp yeni bir karar tesis edilemeyeceği,

Hal böyle olunca; hükümlü ... hakkında kurulan 13.03.2009 günlü hükmün temyize konu edilemeyeceği, hükümlü ... savunmanı Av. ...'ın kesinleşen 05.10.2004 gün ve 2004/122-253 sayılı karar ile müdafiilik görevi sonra erdiğinden yapılan uyarlama işlemini takip sorumluluğu da bulunmadığı,

Ancak; hükümlüye 13/02/2006 gün 2005/11640-2006/1023 sayılı ek uyarlama kararının tebliği ile Avukat ... ile vekalet ilişkisinin devam edip etmediği hususları da sorulup tespit edilerek, süresi içerisinde anılan ek karar açısından temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde avukata yapılan tebliğin geçerli kabul edileceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

Hükümlü tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-) Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hükümlü tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-) Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16205, Karar No: 2012/34019, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16205 E.  ,  2012/34019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza şezlong koymak, bungalov ve işyeri, restaurant ve bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadıkları, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binaların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10728, Karar No: 2016/10560, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10728 E.  ,  2016/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.01.2015 tarih ve 2014/492 Esas - 2015/24 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 408. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi adayı ..., 27.11.2015 tarihli dilekçesi ile kendisinin eşine vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ikamet adresinin “....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ikamet adresinin “....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur" hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13187, Karar No: 2019/16469, Tarih: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13187 E.  ,  2019/16469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde gece vakti müştekiye ait iş yerinin kapısını zorlayıp içeri girdikten sonra yazar kasasına da zarar vermeleri şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 12.02.2015 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçu bakımından eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinin 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesiyle değiştirilmeden önceki haliyle ‘‘ 2 yıldan 5 yıla kadar ’’ hapis cezasını gerektiren bir suç olduğunun ve mahkemece gerekçesi açıklanmak suretiyle alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hükümler kurulduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelene gelince;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 6.maddesi ile değişik TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” hükmü gereği, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibariyle şikayete tabi olmadığı gibi uzlaştırma kapsamında da bulunmadığının anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun TCK’nın 142/4. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7842, Karar No: 2013/16742, Tarih: 02.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7842 E.  ,  2013/16742 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/7842

KARAR NO : 2013/16742

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 54. maddesi gereğince; mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takip yapılması halinde mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra müdürü bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. M.K.'nun 357. maddesi gereğince borçlu bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile mahkum olmuş ise, icra memuru, hükümlüye bir vasi tayin edilmesini vesayet makamından ister. Vasi tayin edilinceye kadar hükümlüye karşı başlamış olan takip durur.

Somut olayda borçluya, 10 örnek ödeme emri ....Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunduğu sırada 18.01.2012  tarihinde bizzat kendi imzasına tebliğ edilmiştir. Borçlu 19.01.2012 tarihinde icra müdürlüğüne hitaben yazdığı dilekçe ile imza itirazında bulunmuş, adı geçenin dilekçesi icra müdürlüğünce icra mahkemesine gönderilmiş,icra mahkemesince bu dilekçe 02.02.2012 tarihinde esasa kaydedilmiş,borçlu vekilince icra mahkemesine usulüne uygun itiraz dilekçesi 16.03.2013 tarihinde verilmiş ve harçta bu tarihte yatırılmıştır.

Bu durumda İİK'nun 54. maddesi gereğince mümessil tayininden önce bizzat borçluya yapılan ödeme emri tebligatı İİK'nun 54.maddesine göre usulsüzdür. Borçlu vekilince müvekkilinin tahliye edilmiş olduğu bildirildiğinden mahkemece tahliye tarihide araştırılıp borçlunun tahliye tarihinden itibaren süresinde imza itirazında bulunup bulunmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5535, Karar No: 2015/6031, Tarih: 31.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5535 E.  ,  2015/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaşehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

ESAS-KARAR NO : 2014/322-2014/374

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, kusur belirlemesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın için takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.03.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/23712, Karar No: 2017/5048, Tarih: 09.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/23712 E.  ,  2017/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/...-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir.

Buna göre; temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya mahkeme başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada hâkim veya mahkeme başkanının sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra hakim veya mahkeme başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hakim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece davalı ... ... .... ... İth. Tic. Ltd Şti. vekiline gönderilen muhtırada ödenmesi gereken tutar doğru olarak gösterilmediği gibi harç ve giderin dosyaya yatırılmasının belirtildiği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davalı ... ... .... ... İth. Tic. Ltd Şti. vekiline gönderilen muhtırada ödenmesi gereken tutar doğru olarak gösterilmediği gibi harç ve giderin dosyaya yatırılmasının belirtildiği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı ... ... .... ... İth. Tic. Ltd Şti. vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz yoluna başvurma harcı ve hesaplanan nispi temyiz karar harcı ile gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın dosyaya eklenmesinden sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.