muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10360, Karar No: 2009/13399, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10360 E.  ,  2009/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 119 ada 8 parsel sayılı 3927.02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık niteliği ile 15.01.1981 tarih 25 nolu tapu kaydı ile davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece kurulan hüküm doğru değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin %70-90 olduğu, üzerinde maki ve çalılık cinsli ağaçlarını bulunduğu, bu ağaçların 10-30 yaşında oldukları, 1960 tarihli memleket haritasında açıklık alanda kaldıkları açıklanarak taşınmazın memleket haritasındaki konumunu işaretlemişlerdir.

Orman kadastrosunun uygulanması hakkındaki yönetmeliğin 26. maddesinde (h) bendinde “herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların", (J) bendinde ise orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı hükme bağlanmış, devamında ise “4785 sayılı kanunla devletleştirilmiş ormanlar ile aynı maddenin (b), (d), (e), (f), (g), (ı), (j) bentlerine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışında bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz” denilmekte olup, bu maddeler göz önünde bulundurulduğunda ,

Somut olayda, mahallinde değişik tarihlerde bir çok defa yapılan keşifler sonucunda düzenlenen orman bilirkişi kurulu raporları ile dosya içindeki fotoğraflardan ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın 1960 tarihli memleket haritasında açıklık alanda kaldığı uzman bilirkişiler tarafından açıklanmış ise de eğiminin % 60-90 olduğu,üzerlerinde fındık kiraz nar incir ağaçları ile 30- 40 yaşında gürgen, ... ve ladin ağaçlarının bulunduğu, eylemli durumu itibarı ile orman niteliğini taşıdığı, 1973 tarihli ... fotoğrafında dahi ağaçlık alan olarak gözüktüğü anlaşılmaktadır.Mahkemece çekişmeli taşınmaza revizyon gören 15.01.1981 tarih 25 numaralı tapu kaydının (ilk tesisi mart 1934 tarih 113 olan, çalılık, ... ve yol hudutlu, 3927 m2 yüzölçümündeki) hudutları itibarı ile her yere uyabilen bir kayıt olduğu, bu nedenle çekişmeli taşınmaza uyduğunun kabul edilemeyeceği, ayrıca 4785 Sayılı Yasa karşısında bu tapu kaydının hukuki değerinin bulunmadığı, 1960 tarihli memleket haritasında taşınmazın açıklık gözükmesinin taşınmazın eylemli durumu karşısında bir önem taşımadığı

hususları ile yukarıda belirtilen yönetmelik hükümleri gözönüne alınarak çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun kabul edilerek davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi şeklinde hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15/09/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4978, Karar No: 2015/17152, Tarih: 03.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4978 E.  ,  2015/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2012/272-2014/896

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03.11.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. Güzide Başbilen geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. Çetin Tarcı geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacıya ait şahsi eşyalar, çeyiz eşyaları ve tüm ziynet eşyalarının davalının uhdesinde kaldığını, düğünün hemen ertesinde Garanti Bankasında ziynetleri koymak ve müşterek kullanılmak üzere kasa kiralamayı kararlaştırdıklarını, davalının henüz kimliği değişmeyen davacı adına kasa kiralanamayacağını söylemesi ve banka görevlisinin de bunu teyit etmesi üzerine kasanın davalı adına tesis edildiğini ileri sürerek; ziynet eşyalarının davacıya iadesini, olmazsa bedeli olan 30.000 TL'nin davalıdan tahsilini, çeyiz eşyası olarak getirilen ve davalı uhdesinde kalan eşyaların iadesini, bu mümkün olmazsa bedeli 20.000 TL'nin ve davacıya ait evlilik birliği içinde satılan ve davalı adına yatırılan Rover marka arabanın bedeli olan 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; ziynet eşyalarının davacıda olduğu ve hiçbir zaman davalıya verilmediğini, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, çeyiz eşyalarının iadesine yönelik taleplerinin sonuçsuz kaldığını, araç bedelinin ise davalıya verilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tarafların 01.10.2004 tarihinde evlendiklerini, Garanti Bankası cevabına göre kasa hesabının davalı ve dava dışı S.. B.. tarafından açıldığı, iki adet anahtarın da Safiye tarafından alındığı, kasa ziyaretlerinin; 13.06.2005 saat 9.30, 01.12.2005 saat 10.00 ve 09.03.2007 saat 9.15 olmak üzere gerçekleştiği, davalı tarafından kasanın hiç açılmadığının anlaşıldığı, davacı tanıkları ziynetlerin tamamının kasaya konulduğu hususunda beyanda bulunmuşlarsa da davalı tarafından kasanın açılarak bu altınların alındığı konusunda resmi kayıt bulunmadığı, davacı vekilince yemin deliline başvurup başvurmayacağı konusunda beyanında; açıkça, yemin deliline başvurmayacaklarını belirtmiş olduğu ve bu durumda davacının altınların bu kiralanan kasaya konulduğunun ispatlanamadığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Davada; davalının uhdesinde kaldığı ileri sürülen, davacıya ait ziynet eşyaları ile çeyiz ve ev eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde ise bedelinin tahsili ve davacıya ait otomobilin bedelinin davalıdan tahsili talep edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/1. maddesinde hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsayacağı, 297/2. maddesinde de; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzelenmiştir.

Somut olayda, mahkemece; ziynet alacağı hakkında karar verilmiş, ancak çeyiz eşyası, ev eşyası ve araç bedeli talepleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir.

Mahkemece; oluşturulan hükümde tüm taleplerin karşılanması gerekirken, HMK 297.maddesi hükmü gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı olarak; mahkemece, davacı vekiline "Dava dilekçesinde sair delillere dayanmakla yemin deliline dayanıp dayanmayacağı hususunda beyanda bulunmak, dayanıyorsa asilin karar celsesinde hazır bulundurulmak üzere" süre verilmiştir. Davacı vekili ara kararı doğrultusunda dilekçe sunarak; "İspat ettikleri hususlarda yemin deliline dayanıp dayanmayacaklarına ilişkin beyanda bulunmalarının istenmesinin HMK ispat kurallarına aykırı olduğu, ayrıca ara kararın içeriğinin tam olarak anlaşılamadığı, karardan rücu edilmesi ve hangi konuda yemin deliline dayanılacağı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra müvekkili ile görüşüp beyanda bulunmak üzere süre talep etmiştir. Davacı asilin yargılamada hazır bulundurulduğu celsede ise herhangi bir beyanı alınmamıştır. Son celsede ise, yemin konusundaki itirazlarını dilekçesinde bildirdiğini, dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillerle davanın sabit olduğunu, ancak mahkeme gerekli görürse bu konuda yazılı beyanda bulunmak üzere süre talep ettiğini bildirmiştir.

Somut olayda; davacı taraf, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Davacı vekili yargılama sırasında "yemin deliline dayanmayacağı" konusunda açık bir beyanda bulunmamış, hangi konuda yemin deliline dayanacakları hususuna açıklık getirilmesini talep etmiş, davacı asilin yargılamada hazır bulunduğu celsede ise herhangi bir beyanı alınmamıştır.

Somut olayda; davacı taraf, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Davacı vekili yargılama sırasında "yemin deliline dayanmayacağı" konusunda açık bir beyanda bulunmamış, hangi konuda yemin deliline dayanacakları hususuna açıklık getirilmesini talep etmiş, davacı asilin yargılamada hazır bulunduğu celsede ise herhangi bir beyanı alınmamıştır.

Davacı taraf yemine de dayanmış olup, uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir.(HMK.227/1 md.). O halde mahkemece; davada birden fazla alacağa ilişkin talep sözkonusu olmakla, davacı tarafa hangi konuda yemin deliline başvuracağı hususu açıklanmak suretiyle bu hususta davacı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, yemin teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi(HMK. md 227-238) suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14731, Karar No: 2020/1970, Tarih: 16.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14731 E.  ,  2020/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 16.06.2020 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldi. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 140 ada 32 parsel sayılı 24.106,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak taşınmazın payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmaz davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemce, çekişmeli taşınmazın 1959 tarihi itibariyle tapulu olduğu, tapulu taşınmazların devrinin resmi şekilde yapılmadığı sürece geçerliliğinin bulunmadığı, hakkın devri sonucunu doğurmadığı, davacılardan ... ile davalı ... arasında düzenlenen 21.10.2003 tarihli harici satış sözleşmesinin Borçlar Kanunu'nun 237., Tapu Kanunu'nun 26. ve 27., Medeni Kanunu'nun 705. ve Noterlik Kanunu'nun 44. maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğu, geçersiz akde dayalı olarak yapılan kadastro tespitinin de yolsuz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmadığı gibi uygulanan kanun hükümlerinde de hataya düşülmüştür.

Dava kadastro tespitinden önceki sebeplere dayalı olarak tespitin kesinleşmesinden sonra 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılan tapu iptali ve tescili istemine yöneliktir. Davacı taraf çekişmeli taşınmazın Kasım 1959 tarih 31 nolu iskanen 1/7 paylı olarak davacılar ..., ..., davacıların babası ..., anneleri ..., kız kardeşleri ... ile amcaları Mehmet (davalı ...’ın babası olur) adına verilen, tedavülleri Ekim 1982 tarih 6 ve Mayıs 1983 tarih 5 nolu tapu ile babaları ...’in 1/7 payının oğlu davacı ...’e kayden tescili ile oluşan tapu kaydı kapsamında kaldığını, taşınmazın taksim edilmediğini, davacılardan ...’ın taşınmazın tamamını davalı tarafa haricen satmasının hukuken geçerliliğinin bulunmadığını ileri sürerek 1/4'er paylı olarak adlarına tescilini istemekte, davalı ... ise, tapu kayıt malikleri arasında taksim yapıldığını, çekişmeli taşınmaz ile aynı tapu kapsamında kalan diğer 139 ada 1, 140 ada 24 ve 25 parsel sayılı taşınmazları da satın aldığını, kadastro sırasında adına tespit ve tescil edildiğini, davacılar tarafından kötü niyetli olarak yalnızca 140 ada 32 parsel hakkında dava açıldığını savunmaktadır.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13. maddesinde; tapuda kayıtlı taşınmaz malın, kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa; kayıt sahibi adına, kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına, mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına, kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa; kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına, zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına, tespit edileceği düzenlenmiştir.

Keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıkların beyanları ile talimat yoluyla dinlenen davalı tanık beyanlarına göre çekişmeli taşınmaz ile çevresinin tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazlar olduğu, malikleri arasında paylaşıldığı ve kadastro tespitlerinin de bu kullanım durumuna göre yapıldığı, davacılardan ...’ın da kendisine düşen taşınmazı davalıya harici senetle sattığı, keşif sonucunda düzenlenen fen bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmaz ile komşu 9 adet taşınmazın tapu kaydının sınırları içinde kaldığı anlaşılmaktadır. Tapu kayıt kapsamında kalan ve davalı tarafın, davacı ...'dan aynı senetle satın aldığını savunduğu aynı ada 29, 31, 28 parselin davacı ..., aynı ada 33 parselin davacı Rıza, aynı ada 26 ve 34 parsellerin davacı ... adına, 24 ve 25 parsellerin de davalı ... adına müstakilen tespit ve tescillerinin yapıldığına göre tapu malikleri arasında taksimin yapıldığının kabulü gerektiği açıktır.

Diğer yandan, tapulu taşınmazların tapu malikleri arasında taksim edilmesi halinde tapusuz hale dönüşmesi söz konusu olmaz. Kural olarak satın alanın mülkiyeti kazanabilmesi için tapu dışı satışı ispatlaması yanında 3402 sayılı Kanun'un 13/B-b maddesi gereğince harici satış tarihi ile kadastro tespitinin yapıldığı tarih arasında 10 en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunması zorunludur. Ancak bu kural, anılan maddede yer alan düzenleme gereğince taşınmazda kayıt maliklerinden başkasının zilyet olması halinde geçerli olup, tapu malikleri ve mirasçıları arasındaki tapu dışı satışlarda bu sürenin aranmayacağı kuşkusuzdur. Somut olayda, taşınmazı kapsayan tapu kaydının 1/7 payı davalının murisi Mehmet adına kayıtlı olup zilyet olan davalının da miras yoluyla gelen hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca açıklanan nedenle, tapu dışı satın alma tarihi ile kadastro tespiti arasında 10 yıllık süre geçmemiş olmakla beraber 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesi koşullarının gerçekleşmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken Mahkemece, delillerin takdiri ve kanun hükümlerinin nitelendirilmesine yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de, davacıların dayandığı tapu kaydının 1/7 payının davalının babasına ait olduğu gözden kaçırılmak suretiyle taşınmazın tamamının davacılar adına tesciline karar verilmesi dahi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12959, Karar No: 2013/12688, Tarih: 02.07.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12959 E.  ,  2013/12688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/02/2011 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeni ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 24,30 TL'sinin davacıya, 70,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçlarına bundan mahsubuna 02/07/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; iletinin içeriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı çok azdır. Mahkemece daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 02/07/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/2697, Karar No: 2012/10426, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2697 E.  ,  2012/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi inceleme, vergi suçu raporları ile defterdarlık mütalaasına aykırı olarak iddianamede sanığın “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan” mahkumiyetine hükmolunması, yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.01.2003'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.