muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7151, Karar No: 2011/3839, Tarih: 30.06.2011

Uyuşmazlık konusu 128 ada 49 sayılı parsel, 05.08.1992 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1937 tarih 492 tahrir nolu vergi kaydına dayalı olarak tarla niteliğiyle (....500 m2 yüzölçümlü) davalıların murisi Fazlı Acarlıoğlu adına tespit ve tescil edilmiş olup, kadastro tutanağının 31.....1992 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydı oluşmuştur. Davacı kadastrodan önceki ve sonraki hukuki nedenlere dayanarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Kadastrodan önceki hukuki sebep bakımından 3402 sayılı Kanunun .../....fıkrasında açıklanan ... yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunmaktadır. Kadastrodan sonraki hukuki sebep bakımından ise; taşınmaz 31.....1992 tarihinden beri tapuda kayıtlı bulunduğundan tapulu taşınmazlar üzerinde sürdürülen kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuken bir değer taşımaz ve zilyede herhangi bir hak bahşetmez. Bu gerekçeyle tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş bulunması usul ve kanuna aykırıdır. Mahkemenin kararına yaptığı gerekçe ise dosya kapsamıyla örtüşmemektedir. Yapılan nitelendirme yanılgıya dayalıdır.

Bundan ayrı davacı vekili, terditli olarak davasını açmıştır. Tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde taşınmaz üzerine diktiği ağaçların bedelini sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak tahsiline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur. Davacının tapu iptali ve tescil isteği açıklanan gerekçeyle yerinde bulunmadığına göre, ağaçların bedeli olarak istenen tazminat konusunun iddia ve savunma doğrultusunda toplanacak deliller çerçevesinde mahkemece değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde bulunmaktadır.

Davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 208,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2884, Karar No: 2021/814, Tarih: 04.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/2884 E.  ,  2021/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11.01.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19404, Karar No: 2014/7172, Tarih: 15.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/19404 E.  ,  2014/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8960, Karar No: 2020/3669, Tarih: 29.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8960 E.  ,  2020/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A- "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B- “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmemesine rağmen, vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, 13.12.2005 tarihinde mükellefiyet tesis ettiren sanığın 2008 yılında vergi dahil 1.410.577,01 TL tutarında POS cihazından işlem yaptığı, satışlarının tamamına yakınının kredi kartlı satışlar olduğu, mükellef olan kuyumculardan toptan veya perakende alışının olmadığı, tüm alımlarının şahıslardan gider pusulası karşılığında alınan hurda altın olduğu, satışlarının tamamına 22 ayar işçilikli altın olarak fatura düzenlemiş olup az miktarda işçilik faturaları için cüzi miktarda hemen her dönem KDV beyan ettiği, sanığın asıl faaliyetinin kredi kartı borcu olanların taksit atlatmak olarak tabir ettikleri işlemi gerçekleştirerek komisyon geliri elde etmek olduğu ve bu faaliyetini gizlemek için de gerçek alım satıma dayanmadığı halde fatura ve gider pusulaları düzenlediği tespitlerine yer verilmesi, vergi müfettişi tarafından dinlenen POS cihazlarından kredi kartlarıyla işlem yaptıran bazı kredi kartı sahiplerinin ifadelerinde; nakit ihtiyaçlarını karşılayabilmek için bu işlemleri yaptırdıklarını, yapılan işlemler karşılığında kendilerinden komisyon alındığını, herhangi bir emtia alışı yapmadıklarını söylemiş olmaları karşısında suçun subut bulduğu gözetilmeksizin beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2616, Karar No: 2009/4413, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2616 E.  ,  2009/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.10.1989 gününde verilen dilekçe ile rödevans sözleşmesinin uyarlanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; ... Kömür işletmeleri hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 08.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., davalılar ... ..., ... ..., ... ..., ... ... vekilleri, davacı ve müdahil vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, rödevans sözleşme koşullarının emsali rödevans bedellerine göre beher ton için 20.000,00 TL / tona uyarlanması istemiyle açılmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dairemiz bozma kararından önce “rödevans bedelinin her yıl ton başına 0,3 ABD Doları karşılığı TL olarak uyarlanmasına” karar verilmiştir.

Bu hükmü, davacı ... ..., müdahil ... ..., davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş., davalılardan ... ..., davalı ... ... mirasçıları ve ... ... mirasçıları temyiz etmiştir.

Hüküm, Dairemizin 22.11.2005 tarihli ilamıyla “… rödevans bedelinin ton başına 0,3 ABD Doları karşılığı Türk Lirası olarak uyarlanması hüküm altına alınmıştır. Bilirkişilerce hesaplanacak rödevans bedeli bulunurken yabancı para kurunda meydana gelen değişikliklerin baz alınmasında yasaya aykırılık yok ise de, mahkemenin sabit bir rakam olan 0,3 ABD Doları karşılığı

Türk Lirasının uyarlanması sonucu bulunan miktarın ... rödevans bedeli olarak kabulü hem 26.03.1973 tarihli sözleşmede bu şekilde bir hüküm olmadığından sözleşmeye aykırı olmuş, hem de HUMK.nun 74.maddesinde hükme bağlanan taleple bağlılık kuralına aykırılık teşkil etmiştir. Mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınmalı, ... rödevans bedeli Türk Lirası üzerinden hesaplattırılıp bu miktar hüküm altına alınmalıdır…” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş; “…diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile rödevans bedelinin günün koşullarına uyarlanarak dava tarihinden itibaren her yıl için ton başına sözleşmenin imzalandığı 26.03.1973 tarihindeki ortalama ocak başı kömür satış fiyatı olarak 125 Eski Türk Lirası esas alınmak suretiyle, ocak başı ortalama satış fiyatının % 3/4'ü olarak belirlenmesine, fazla istemin reddine…” karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ... mirasçıları ... ..., ... ..., ... ... ile davalı ... ... mirasçısı ... ..., ... ... mirasçıları ... ..., ... ..., ... ... vekilleri ile davacı ve müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı ... ... mirasçıları ... ..., ... ..., ... ... ile davalı ... ... mirasçısı ... ..., ... ... mirasçıları ... ..., ... ..., ... ... vekilleri ile davacı ve müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle davacının bozmadan evvelki aynı nitelikteki temyiz itirazlarının yerinde görülmemiş olması nedeniyle davacı ... ... ile müdahiller ... ... mirasçıları ... ..., ... ..., ..., ...’nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Burada öncelikle kural olarak, usuli kazanılmış hak kavramı üzerinde durulması gerekmektedir. 04.02.1959 tarihli ve 1957/13-1959/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere usuli kazanılmış haktan maksat, mahkemece temyize konu bir kararın bozulması ve bu karara mahkemenin uyması halinde bozulan kararın bozma nedenlerinin dışında kalan yönlerinin kesinleşmiş sayılmasıdır. Yine anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında söylendiği gibi bozma kararı kapsamı dışında kalan hususlar iki şekilde ortaya çıkabilir. Ya o cihet açıkça bir temyiz sebebi olarak ileri sürülmüştür fakat temyiz incelemesi yapan daire itirazı reddetmiştir yahut da onu ... tutan bir temyiz itirazı ileri sürülmemiş olmasına rağmen dosyanın temyiz incelemesi sırasında yazılan husus bozma sebebi olsa da dairece bozma sebebi sayılmamıştır. Her iki halde de, o konunun bozma sebebi sayılmaması ve başka sebeplere dayanan bozma kararına mahkemenin uyması taraflardan biri lehine usuli bir kazanılmış hak meydana getirir. Bu hak ne mahkeme, ne de temyiz mahkemesi tarafından halele uğratılabilir.

Usuli kazanılmış hak kuralına ilişkin bu açıklamadan sonra somut olaya gelince;

Usuli kazanılmış hak kuralına ilişkin bu açıklamadan sonra somut olaya gelince;

Az yukarıda sözü edildiği üzere mahkemenin bozmadan önceki hükmü “rödevans bedelinin her yıl ton başına 0,3 ABD Doları karşılığı TL olarak uyarlanmasına” şeklindedir. Bozmadan sonra bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve Yargıtay incelemesine konu eldeki davada “…diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile rödevans bedelinin günün koşullarına uyarlanarak dava tarihinden itibaren her yıl için ton başına sözleşmenin imzalandığı 26.03.1973 tarihindeki ortalama ocak başı kömür satış fiyatı olarak 125 Eski Türk Lirası esas alınmak suretiyle, ocak başı ortalama satış fiyatının % 3/4'ü olarak belirlenmesine, fazla istemin reddine…” şeklinde hüküm kurulmuştur. Görülüyor ki, her iki hüküm birbirinden farklıdır. Bu farklılıkla ilk hükümdeki davacı temyiz itirazları reddedildiğinden hüküm lehine bozulan davalılar bakımından usuli kazanılmış hak kuralının ihlal edilip edilmediği anlaşılamamaktadır. Ortaya çıkan bu tereddüde, bozmadan sonra alınan bilirkişinin asıl ve ek raporunda da değinilmemiştir. Kısaca, sonradan kurulan hükümle ilk kararda saptanan rödevans bedeli ve davalıların kazanılmış hakkı ihlal edilemez. Ancak, sonradan kurulan hükümle davalıların kazanılmış haklarının ihlal edilip edilmediği denetlenememektedir. Bu konuda ortaya çıkan kuşkunun giderilmesi için de bilirkişilerden yeniden ek rapor alınması gerekir.

Diğer taraftan, HUMK.nun 389.maddesi gereğince verilen kararlarda iki tarafa yüklenen vazife ve hakları tarafların ... bazı çekişmeler içerisine düşmemelerini teminen hiçbir şüphe ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde açık olarak yazılması zorunludur. Bozmadan sonra, “…diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile rödevans bedelinin günün koşullarına uyarlanarak dava tarihinden itibaren her yıl için ton başına sözleşmenin imzalandığı 26.03.1973 tarihindeki ortalama ocak başı kömür satış fiyatı olarak 125 Eski Türk Lirası esas alınmak suretiyle, ocak başı ortalama satış fiyatının % 3/4'ü olarak belirlenmesine…” biçimindeki hükmün infaz kabiliyeti olamayacağı, hükmün icrası sırasında tarafları ... bazı çekişmeler içerisine düşüreceği açıktır. Bilirkişilerden alınacak ek raporda bu yönün de gözetilmesi gerekmektedir.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır

Kabule göre de;

Bilirkişi raporunda uyarlamaya esas olan ... “… ocak başı ortalama satış fiyatının % 3,4’ü “ olarak belirlenmiş iken bunun hüküm yerine %3/4 olarak alınması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı ve müdahillerin bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 06.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1726, Karar No: 2015/5158, Tarih: 06.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1726 E.  ,  2015/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, 26.08.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ile muris arasındaki soybağının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

TMK'nın 30. maddesinde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olaya gelince, davacı dava dilekçesinde muris ...'in mirasçısı olduğunu belirterek mirasçılık belgesi verilmesini istemiş, delil olarak da annesi ... 'un ve anneannesi ...'nin mirasçılık belgeleri ile nüfus kayıtlarına ve her türlü delile dayanmıştır. Dosya içerisinde murise ait nüfus kayıt tablosunda eşinin ... olmadığı ve Hatice'nin çocukları içinde görülmemesine rağmen ...'nin nüfus kaydı incelendiğinde baba adının ... anne adının ... olduğu görülmektedir.

Davacının, muris ...’in mirasçısı olup olmadığının belirlenebilmesi ve bunun sonucuna göre de soybağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilebilmesi için öncelikle muris ...'in eşi olduğu iddia edilen Mustafa'nın nüfus kaydının getirtilmesi, ... 'nın ... ile evli olup olmadığının, evli iseler ne zaman evlendiklerinin, murisin mirasçısı olduğunu kanıtlama yükünün kendi üzerinde olduğu da hatırlatılarak davacıdan bu hususların sorulması, gerekirse re'sen tanık dinlenmesi ve zabıta araştırması yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran iadesine, 06.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/2775, Karar No: 2010/2220, Tarih: 17.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/2775 E.  ,  2010/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Temel adli para cezasının 450 TL'dan fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak, bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, doğrudan tayin olunan sonuç adli para cezasının 375 TL'ya indirilmesi ve hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK.nun 72. maddesinin uygulanmasına ilişkin dördüncü bendin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11529, Karar No: 2010/7326, Tarih: 17.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11529 E.  ,  2010/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 14/03/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu yayın nedeniyle davalılardan ... hakkında açılmış bulunan ceza davasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1860, Karar No: 2018/26925, Tarih: 11.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1860 E.  ,  2018/26925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 21/05/2009-31/08/2013 tarihleri arasında inşaat işçiliği, havuz ve bahçe bakımı gibi işleri yapmak suretiyle davalı yanında çalıştığını, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili çalışmalarına ilişkin ücret alacaklarının ödenmemesi, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması sebebiyle iş akdini haklı nedene dayalı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının ailesiyle birlikte davalıya ait müstakil evin müştemilatında kalmak suretiyle evin tüm inşaat, havuz ve bahçe bakımı gibi işlerini yerine getirdiği, yaz ve kış aylarında devamlı surette çalıştığını, haftalık en az 45 saat fazla çalışma yapmasına karşın fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Dosya kapsamına göre ise, davacının günlük rutin şekilde yaptığı anlaşılan işlerine ilişkin çalışma süresinin farazi şekilde belirlendiği, ancak davacının kendine özgü çalışma şeklinin bulunduğu, ev ve iş yaşamının iç içe geçmiş olduğu, yaşadığı yerde çalışmasını gerçekleştirmesi ve yapılan işlerin kapsamı gözetilerek davacının fazla çalışma yapmadığı anlaşılmakla, söz konusu alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.