muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17286, Karar No: 2014/14607, Tarih: 05.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17286 E.  ,  2014/14607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2011/446-2013/135

Davacı M.. G.. vekili Avukat tarafından, davalı N.. G.. aleyhine 19/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler göz önünde bulundurulduğunda, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3235, Karar No: 2018/3994, Tarih: 26.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3235 E.  ,  2018/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar; Mahkumiyet

Ek karar; temyiz isteminin reddi

Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçu yanında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan da kamu davası açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin, 03/01/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanık ... müdafinin temyizine yönelik olarak yapılmıştır.

Süre tutum dilekçesinde karar numarasının sanık müdafii tarafından hataen farklı yazıldığı bu nedenle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, hukuki dayanaktan yoksun olarak temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 25.12.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının verdiği mütalaaya uygun olarak İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2011 tarih ve 2011/4189 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın "2005, 2006 ile 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, "sahte fatura düzenlemek" ile "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olmasına, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturmasına rağmen iddianame dışına çıkılıp, dava konusu yapılmayan, hangi takvim yılına ilişkin kurulduğu anlaşılamayan “sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12453, Karar No: 2023/1381, Tarih: 13.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12453 E.  ,  2023/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1995/447 E., 1996/130 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Çanakkale ili ... ilçesi ... Köyü 104 ada 71 parsel sayılı taşınmaz 8.900 metrekare yüzölçümünde tarla vasfında davalı ... adına tapuda kayılıdır.

2.Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... köyü 104 ada 71 parselin orman sayılan yerlerden olduğuna dayanarak tapusunun iptali ile orman vasfında Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı duruşmadaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.03.1996 tarihli ve 1995/447 Esas, 1996/130 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın orman içi açıklık olup zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı, değilse zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı, zilyetlikle kazanılabilecek yerlerdense, davalı lehine zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Anayasa'nın "Ormanların korunması ve geliştirilmesi" kenar başlıklı 169 uncu maddesi, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 Sayılı Kanun) 1 inci maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 Sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmişse de usulünce orman araştırması yapılmamış en eski tarihli hava fotoğrafı incelenmemiş, eksik incelemeyle karar verilmiştir. O halde İlk Derece Mahkemesince, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ve varsa ilgili Yargıtay ilamlarının örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 Sayılı Kanun), 4785 sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine Ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 Sayılı Kanun) ve 5658 sayılı Orman Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine Ve Bu Kanuna Bazı Maddeler Eklenmesine Dair Kanun (5658 Sayılı Kanun) karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri ile orman bilirkişi eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak temyize konu taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 17/2 nci maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten, müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6719, Karar No: 2014/7279, Tarih: 29.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6719 E.  ,  2014/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/93-2013/428

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1963 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu 87 parsel sayılı 19,700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazine adına tespit edilmiş, itiraz üzerine hükmen Y.. A.. adına tescil edilmiş ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında eski 87 parsel sayılı 19,700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz yeni 175 ada 1 parsel olarak 20.035,17 metrekare yüzölçümü ile tescil edilmiştir. Davacı L.. A.., hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın tapusunun iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti 28.06.1963 tarihinde yapılmış ve kadastro tespiti hükmen kesinleşerek 25.06.1984 tarihinde tapuya tescil edilmiş; tutanağın kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 10 yıldan fazla zaman geçmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra artık, "kadastrodan önceki nedenlere" dayanılarak dava açılamaz. Maddede sözü edilen "kadastro" tarihi, taşınmaz hakkında kadastro tespitinin yapılıp tutanak tanzim edildiği tarihtir. Mahkemece dava, "kadastrodan önceki nedenlere" dayalı bir dava olarak kabul edilerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş ise de mahkemenin değerlendirmesi dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı, kadastro tespitinden sonra tanzim edilen 01.05.1967 tarihli senede dayanarak dava açmış olup, kadastrodan (yani kadastro tarihinden) sonraki nedene dayanmıştır. Kadastrodan sonraki nedenlerle açılan davalarda 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davanın esası hakkında araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3, Karar No: 2012/3142, Tarih: 05.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/3 E.  ,  2012/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ile müdahil Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 10.10.1988 tarihli dava dilekçeleriyle 824 (854) nolu vergi kaydı kapsamında kalan ve zilyetliklerinde bulunan bir kısmının kadastro sırasında tespit gördüğünü ve kadastro mahkemesinin 1980/49, 1979/68, 1986/9, 1986/10, 1986/11 ve 1986/12 esas sayılı dava dosyaları ile davalı olduğunu; bir kısmının ise 44 parsel nosu ile Hazine adına tespit ve tescil edildiğini bildirerek 824 (854) nolu vergi kaydı kapsamında kalan ve halen zilyetlilerinde bulunana  44 parselin tapu kaydının iptaliyle adlarına tescili ile tespit dışı kalan kısımların adlarına tescili talebiyle dava açmışlardır. Çekişmeli ... köyü 44 parsel sayılı taşınmaz yörede 1977 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tarla niteliğiyle 18.01.1952 tarih 224 nolu tapu kaydına dayanılarak 23880 m2 yüzölçümüyle Hazine adına tespit edilmiştir. Tespite ... itiraz etmiş, tapulama komisyonu 4.4.1979 tarih 79/492 sayılı karayla itirazın reddine karar vermiş; bunun üzerine kadastro mahkemesinde dava açılmış ve kadastro mahkemesinin 13.04.1982 gün 1979/91-1982/21 sayılı ilamı ile (A) ile gösterilen 1130 m2'lik kısmın kumluk olması nedeniyle tapulama harici bırakılmasına, 22750 m2'lik kısmın Hazine adına tesciline ve bu kısım üzerinde bulunan 5 - 20 yaşlı 39 adet zeytin ağacının M. ... 'e ait olduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm 7. Hukuk Dairesinin 11.11.1982 tarih 1982/7453-13154 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir. 44 parsel sayılı taşınmaz 22750 m2 yüzölçümüyle Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Mahkemece 21.10.1997 tarihlinde davacı vekilinin arabası bozuk olduğundan dolayı duruşmaya katılamayacağı dair mazeret gönderdiği ancak mazeretin yasal gerekçeden yoksun olduğundan reddine ve dava 3 kez müracaata bırakıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm 8. Hukuk Dairesinin 20.11.1998 tarih 1998/4395 - 12182 sayılı kararıyla “Yerel mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararının her ne kadar müracaata bırakma tarihleri itibarıyla doğru ise de henüz hüküm kesinleşmediğine ve çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede kadastro çalışmalarının başladığı ileri sürüldüğüne ve bu konuda düzenlenen tutanakta mahkemeye sunulduğuna  göre kadastro tutanaklarındaki taşınmazlar ile dava konusu taşınmazların ayni yerler olup olmadığı keşfen mahallinde belirlendikten sonra ayni yere ait olduğunun anlaşılması halinde 3402 sayılı Yasanın 27 ve 28. maddeleri gereğince görev konusu düşünülerek sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra mahallinde keşif yapılmış ve 2.11.2007 tarihli fenni bilirkişi raporunda (H)  ile gösterilen alanın orman sınırları içinde iken 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığı ve bu alanda kadastro çalışması yapıldığı ve 1516 - 1517 ve 1518 parsel numaraları verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği bildirilmiştir.

Yörede 1998 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında (H) ile gösterilen alan içinde kaldığı anlaşılan 1516 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 2 katlı kagir bina ve zeytinli tarla niteliğiyle 70018 m2 olarak , 1517 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 8 adet kagir bina bulunan zeytinli tarla niteliğiyle 14902 m2 olarak ve 1518 parsel sayılı taşınmaz zeytin ağaçlı tarla niteliğiyle 27536 m2 olarak 1983/61 esasta orman tahdidine itiraz davası açıldığı daha sonra bu dosyanın Kadastro mahkemesinin 1989/49 esas sayılı dosyasına gönderildiği buradan da yine kadastro mahkemesinin 1979/68 esas sayılı dava dosyasında birleştirildiği ve halen bu dosyada davaların devam ettiği bildirilerek malik haneleri boş bırakılmak suretiyle sınırlandırılmıştır.

Orman Yönetimi 19.11.2002 tarihli dilekçesiyle Küçükbahçe köyü pişman - uzunen ve Eğriliman mevkilerinde bulunan dava konusu taşınmazların kesinleşen orman tahdit sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece davacıların 44 parsel ile 824(854 ) nolu vergi kaydı içinde kalan yerlere ilişkin açtığı davanın açılmamış sayılmasına, fenni bilirkişi raporunda ayni yer 1516, 1517 ve 1518 parsellerle ilgili olarak 2/B madde uygulaması yapıldığı ve bu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının kesinleşmediği kadastro mahkemesinin 1979/68 esas sayılı dosyasıyla itirazlı olduğu anlaşıldığından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm davacılar ile müdahil Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve 824 (854) nolu vergi kaydına dayanılarak açılan 44 parselin tapusunun  iptali ile adlarına  tescili ve Medeni Kanunun 713. maddesine dayanılarak tespit harici bırakılan yerlerin tesciline ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce yapılan ve 1.1.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile yargıma sırasında 1990 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce yapılan ve 1.1.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile yargıma sırasında 1990 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacıların 22.10.2009 tarihli fenni bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (K), (L) ve (H) ile gösterilen kısımlar ile 44 parsele yönelik olarak dava açtıkları, (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (K), (L) ve (H) ile gösterilen kısımların yörede 1977 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tespit harici bırakılan alanda kaldığı, (H) ile gösterilen kısmın  1995 yılında yapılan  arazi kadastrosu sırasında 1516-1517 ve 1518 parsel numaraları alarak 1983/61 esasta orman tahdidine itiraz davası açıldığı daha sonra bu dosyanın Kadastro mahkemesinin 1989/49 esas sayılı dosyasına gönderildiği buradan da yine kadastro mahkemesinin 1979/68 esas sayılı dava dosyasında birleştirildiği ve halen bu dosyada davaların devam ettiği bildirilerek malik haneleri boş bırakılmak suretiyle sınırlandırıldığı ve davacılar ... ve Özkan Alparslan tarafından Karaburun asliye Hukuk mahkemesinin 1983/61 esas sayılı dava dosyasıyla orman tahdidine itiraz davası açıldığı, ayrıca parsellerin kadastro mahkemesini 1979/68 ve 1989/49 sayılı dava dosyalarında davalı olduğu anlaşılmaktadır. Çekişmeli 44 parsel ile (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (K) ve (L)  kısımlarına gelince bu parsellerin kadastro parsel numarası almadığı ve kadastro mahkemesinde dava konusu olmadığı anlaşılmakta olup davacılar tarafından bu kısımlara yönelik olarak açılan dava 14.06.1990 ve 24.09.1991 tarihleri olmak üzere iki kes müracaata bırakılmış ve 21.10. 1997 tarihli celsede davacı vekilinin arabası bozuk olduğundan dolayı duruşmaya katılamayacağı dair mazeret gönderdiği ancak mazeretin yasal gerekçeden yoksun olduğundan reddine ve dava 3 kez müracaata bırakıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Yerel mahkemenin bu hüküm 8. Hukuk Dairesinin 20.11.1998 tarih 1998/4395 - 12182 sayılı kararıyla “Yerel mahkemenin davanın açılmamış

sayılmasına ilişkin kararının her ne kadar müracaata bırakma tarihleri itibarıyla doğru olduğu” ibaresi kullanılarak görev yönünden bozulmuştur.  Çekişmeli 44 parsel ile (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (K) ve (L)  kısımlara ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği ve bu kısımlara yönelik olarak açılan davada Asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu, davacılar tarafından davanın 14.06.1990 ve 24.09.1991 tarihleri olmak üzere iki kez ve 21.10.1997 tarihinde 3. kez müracaata bırakıldığı anlaşıldığından; karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 409. maddesi gereğince bu kısımlar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, (H) ile gösterilen ve yargılama sırasında 1516 - 1517 ve 1518 parsel numaraları aldığı anlaşılan taşınmazla yönünden ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olduğundan tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine ve gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 05/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.