muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2633, Karar No: 2021/6567, Tarih: 22.03.2021

Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında, davacının yıllık izin ücreti alacağının miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir şeklinde düzenleme yapılarak hakime yargılama sonunda doğruya ulaşma görevini yüklemiştir. Anayasamızın 141. maddesine göre, yargı basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmelidir. Devlet yargının basit, ucuz ve çabuk gerçekleşmesi için gerekli düzenlemeleri yapmak durumundadır. Zira hakkın tanınması ve korunmasındaki gecikmeler, hukuk devleti ilkesi ile uyumlu değildir, adil yargılanma hakkını ihlâl eder. Bu sebeple yargılama sonucunda ulaşılacak hüküm, doğru, gecikmemiş ve kendisinden beklenen etkiyi gösteren bir niteliğe sahip olmalıdır. Bundan dolayı belirsiz vakıaların açıklattırılmasına, eksikliklerin hâkim tarafından işaret edilerek taraflarca giderilerek yargılamanın uzatılmasının önüne geçilmesine ilişkin hâkimin davayı aydınlatma yükümlülüğü bulunmaktadır. Usul hukuku için haksızlığın önlenmesinin anlamı, doğru hüküm kurulmasıdır. Bu hususta yapılacak bir inceleme içinse, tarafların iddialarını eksiksiz ve zaman, yer gibi somut unsurlarıyla tam bir açıklık içinde yargılamaya getirmeleri gerekmektedir. Doğru hüküm kuramama, bazen ise zayıf olan tarafın bir usuli hakkı bilmiyor olması dolayısıyla söz konusu olmaktadır. Böyle bir durumda, hakkın özünün, usule kurban edilmesi mümkün olmadığından, tarafın bir vakıayı bütün ayrıntılarıyla getirmemiş olması dolayısıyla yargılamanın doğru ve adil bir hüküm kurmaya elverişli olacak şekilde aydınlatılmamış olması durumunda hâkim devreye girecek ve söz konusu usûlî olanağı tarafa hatırlatacaktır.

Somut olayda davacı vekili yıllık izin haklarının kullandırılmadığını iddia etmiştir. Mahkemece,davacının yıllık izin kullandığını gösteren herhangi bir belge bulunmadığı gerekçesiyle davacının toplam hizmet süresine göre 5 yıl 6 ay 2 günlük dönemde hiç izin kullanmadığı gerekçesiyle 82 gün yıllık izin hakkının bulunduğu kabul edilerek yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda davacı vekili yıllık izin haklarının kullandırılmadığını iddia etmiştir. Mahkemece,davacının yıllık izin kullandığını gösteren herhangi bir belge bulunmadığı gerekçesiyle davacının toplam hizmet süresine göre 5 yıl 6 ay 2 günlük dönemde hiç izin kullanmadığı gerekçesiyle 82 gün yıllık izin hakkının bulunduğu kabul edilerek yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK m.194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, davacının 5 yıllık çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığı hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise ne kadar izin kullandığı konularında beyanı alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurularını esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/188, Karar No: 2009/1100, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/188 E.  ,  2009/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6183 Sayılı Yasanın 79. maddesi uyarınca açılmış menfi tesbit davasıdır. Davacı dava dilekçesinde Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Erenköy Vergi Dairesi Müdürlüğü’nü davalı olarak göstermiş, duruşmalara İstanbul Muhakemat Müdürlüğü’nden Hazine vekili katılmış, yine davacı 21.05.2008 tarihli dilekçesinde T.C. Maliye Bakanlığını temsilen Vergi Dairesi Müdürlüğü aleyhine dava açtıklarını bildirmiştir. Davada, davalı Maliye Bakanlığı Hazine vekili tarafından temsil olunduğundan taraf teşkili sağlanmıştır. Davanın esasına girilerek tarafların delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken husumet yokluğundan davanın reddi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3103, Karar No: 2014/22900, Tarih: 14.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3103 E.  ,  2014/22900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükmün temyiz isteminin reddine dair ek karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkını haiz olmayan ... adına hazine vekilinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı ve Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2013 tarih 2013/621 Esas 2013/798 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik olmadığından, temyiz talebinin reddine dair ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2589, Karar No: 2023/2525, Tarih: 15.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2589 E.  ,  2023/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/247 E., 2022/570 K.

DAVA TARİHİ : 06.03.2014

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen istirdat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; kurum tarafından yersiz ödenmiş bulunan toplam 36.601,75 TL yersiz ödenen maaşların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2002 yılında eşinden boşandığını, yetim maaşı almak için boşanmadığını, boşandıktan çok sonra 2008 yılında kuruma müracaat ettiğini, 2008 yılına kadar yetim maaşı almadığını, 2011 yılına kadar maddi sıkıntılar nedeniyle kayınvalidesinin evinin alt katında ikamet ettiğini, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadıklarını belirterek; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli 2014/50 Esas, 2015/166 Karar kararıyla; davanın kabulüne

karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz, ilk derece mahkemesi kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, bozma ilamında, kurum işleminin iptali ile ölüm aylığı bağlanması istemini içeren davalının ... 8. İş Mahkemesi'nde açtığı davanın sonucu beklenip, kesinleşme sonrası yapılacak değerlendirmeye göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 15.08.2022 tarihli kurum tarafından yapılmış olan yersiz ödeme döküm tablosu dikkate alınarak, 2008 yılı 10. ayından 2012 yılı 4. ayına kadar ki dönem yönünden yersiz ödeme miktarının hesaplanarak bildirilmesi istenilmiş olup, davacı kurum tarafından gönderilen 15.08.2022 tarihli müzekkere cevabında belirtilen tarihler arasında davalıya 26.031,45,TL yersiz ödeme yapıldığının belirtildiği gerekçesi ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde, davalının, eski eşiyle 07.01.2002 ile 17.08.2012 tarihleri arasında birlikte yaşadıkları dosya kapsamında yer alan tüm bilgi ve belgeler ile kolluk araştırması neticesinde açık şekilde ortaya çıktığı gerekçesi ile kararının temyiz incelemesine tabi tutularak aleyhe kısımlar yönünden bozulmasını ve davanın tüm talep bakımından kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili birliktelikten kaynaklı yetim aylığının kesilmesi sonrası borç olarak tahakkuk edilen yersiz aylıkların iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı ve 96 ncı madeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/6666, Karar No: 2017/16950, Tarih: 30.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6666 E.  ,  2017/16950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, Eylül/2009 ayında davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, satış temsilcisi olarak en son aylık 850,00 TL net ücret ve aylık 300,00 TL ... karşılığı çalıştığını, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, ihbar tazminatının ödenmediğini, fazla mesai ve ... tatili ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek, bakiye kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 17.09.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 20.01.2011 tarihinden itibaren de başka bir şubede çalışmasına devam ettiğini, taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesinin olduğunu, davacının performansının düşüklüğü ve sık rapor alması nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, davacıya fesih bildiriminin aylar öncesinden tebliğ edildiğini, yasal arama izinlerinin de toplu olarak kullandırıldığını, işyerinin AVM içerisinde yer aldığını, ... çalışma saatlerinin 10.00-22.00 arasında olduğunu, bu nedenle çalışma saati iddialarını kabul etmediklerini, davacının niteliksiz bir işçi olduğunu, fazla çalışmaları karşılığı kendisine ... de ödendiğini, davacının tüm dönemlerde aynı saatlerde çalıştığını, fazla mesai yaptığında karşılığının fazla mesai veya ... adı altında ödendiğini, davacının işten çıkarken ibraname imzalayarak şirketlerini ibra ettiğini, ibranamenin özgür iradeyle ve çekincesiz olarak imzalandığını, davacının bordroları da çekincesiz olarak imza ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile ihbar tazminatı ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline, fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi satış temsilcisi olarak çalıştığı işyerinde fazla çalışma yaptığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek istekte bulunmuştur.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi satış temsilcisi olarak çalıştığı işyerinde fazla çalışma yaptığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek istekte bulunmuştur.

Mahkemece davacının fazla mesai talebi, ücretine ilave olarak ödenen ...lerin yapılan hesaptan tenzili ile reddedilmiş ise de, varılan sonuç hatalıdır.

Davacının yaptığı satış miktarına bağlı olarak ... aldığı anlaşılmaktadır. ..., çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın ... ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın mesai artıkça ... alacağı da artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışıldığının kabulü gerekir. Bu nedenle fazla çalışma ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27703, Karar No: 2014/14292, Tarih: 08.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27703 E.  ,  2014/14292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında cinsel taciz, mala zarar verme ile kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçları ve sanık ... hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Katılanın aşamalardaki ifadesi ve katılanın yaralanmasına ilişkin doktor raporu ile sanık savunmasına göre her ne kadar sanığın kavga sırasında bıçak kullandığı sabit ise de meydana gelen kırığın bıçak ile ne şekilde gerçekleştirdiği karar yerinde açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 08/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13185, Karar No: 2018/12976, Tarih: 26.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13185 E.  ,  2018/12976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince ve davalı ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince ve davalı ... tarafından temyiz edilmştir.Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 4255 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri getirtilip değerlendirmede dikkate alınmadan yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsal taşınmazın % 50'si değerinde olduğunun kabul eden ve dava konusu taşınmaz kadastro parseli, emsal taşınmazın ise imar parseli olduğu, halde düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle değer biçilmesi gerekirken bu hususun gözardı eden bilirkişi rapor denetime elverişli olmadığı gibi inandırıcıda görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare ile davalı ... vekillerince ve davalı ...ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2330, Karar No: 2015/8162, Tarih: 03.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2330 E.  ,  2015/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 01.07.2011 tarihinde davalı ...’ye zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç içinden yolcu iken davalı şirket sigortalısı araç sürücüsünün tamamen kusurlu olarak kaza yapması sonucunda müvekkilinin kısmı olarak malul olacak şekilde yaralandığını, meydana gelen kazada müvekkilinin müterafik kusurunun olmadığını, bu nedenle ıslah ile birlikte 68.741,06-TL tazminatının 20.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 68.741,06-TL tazminatının 20.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu davacının yaralanması nedeniyle maddi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının hatır için taşındığını savunmuştur. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK'nin 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş

bulunmaktadır. Hâkim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK’nin 43. madde hükmüne göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı karar yerinde tartışılması, sonucuna göre hüküm tesisi gerekmektedir.

Ayrıca zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Somut olayda davalı vekili, davacının emniyet kemeri takmayarak zararın meydana gelmesinde müterafik kusuru bulunduğunu savunmuştur.