muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20020, Karar No: 2014/22104, Tarih: 08.12.2014

Mahkemece, davacının ilk işe girişinden bu yana yani 2011 ve sonrasında yapılan tüm hizmet alım sözleşmelerinin teknik şartnameleri ile birlikte davalı kurumdan istenilerek, davacının hizmet alımının hangi iş için yapıldığı, davacının bu alım dışında bir iş yapıp yapmadığı detaylı bir şekilde araştırılmalıdır. Bunun için gerekirse davacının yaptığı işi belgeleyen imza föyleri, varsa nöbet çizelgeleri gibi evraklar getirtilerek incelenmesi ve çalışma dönemi yönünden bir muvazaanın var olup olmadığı araştırılarak davacı eğer alındığı işi yapıyorsa davanın reddine, ancak hizmet alım sözleşmesindeki iş dışında başka bir iş yapıyorsa muvazaanın varlığı kabul edilerek davanın kabulüne dair bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirmeyle 2008-2010 arası dönem için yapılan muvazaa tespitinin etkisini kendisinden sonra gelen çalışma dönemlerini de kapsayacak şekilde genişleterek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/631, Karar No: 2024/834, Tarih: 07.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/631 E.  ,  2024/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/383 E., 2023/460 K.

DAVA TARİHİ : 28.12.2020

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işleminin iptali ve ölüm aylığı bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; 01.10.2020 tarihinden itibaren, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini, aksine Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemin yasa ve mevzuata uygun olduğunu, iptalini gerektirir bir durumun söz konusu olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2020/305 E., 2022/28 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/1106 E., 2023/216 K. sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; davacının babası üzerinden hak sahipliği sıfatının eşinin vefat ettiği 27.08.2020 tarihinde kazanıldığı ve bu tarihte yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 54 ncü maddesi gereğince davacının çift aylığa hak kazanamadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında yazılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, farklı statülerde aylıkların talep edildiği, uygulanacak yasal mevzuatın 1479 sayılı Kanun olduğu, hakkı doğuran olayın babanın ölüm tarihi olduğunu, Anayasa Mahkemesi kararları ışığında kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, farklı statülerde aylıkların talep edildiği, uygulanacak yasal mevzuatın 1479 sayılı Kanun olduğu, hakkı doğuran olayın babanın ölüm tarihi olduğunu, Anayasa Mahkemesi kararları ışığında kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya çift ölüm aylığı bağlanıp bağlanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19028, Karar No: 2014/314, Tarih: 15.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19028 E.  ,  2014/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2011

NUMARASI : 2011/321-2011/275

Davacı İ.. C.. vekili Avukat ..tarafından, davalılar D..Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 17/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .....Gazetesi’nin 17/08/2009 ve 20/08/2009 tarihli nüshalarında yayınlanan haberlerde; kendisine yönelik kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek, her bir yayın için ayrı ayrı manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme, haber verme hürriyeti ve basın özgürlüğünün sınırlarının dışına çıkılarak henüz neticelenmeyen soruşturmalar ve davalardaki iddialar gerçekmiş gibi kanaat uyandırıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesi ile istemi kısmen kabul etmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacı hakkında yürütülen adli ve idari soruşturmalar gözetildiğinde haberlerin görünür gerçeğe uygun olduğu, haberlerde işlenen konunun güncel bir konu olup haberlerin yayımlanmasında kamu yararı bulunduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı benimsenmelidir.

Mahkemece bu husus gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalıların sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6833, Karar No: 2012/12844, Tarih: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6833 E.  ,  2012/12844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazlar üzerinde bulunan ceviz, fıstık ve bağ omcalarına maktuen değer biçilmesinde ve bedellerinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1978, Karar No: 2010/3236, Tarih: 22.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1978 E.  ,  2010/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, çekişme   konusu  123  ada  2  parsel  sayılı  taşınmazın  bir  bölümünün  kıyı- kenar  çizgisi  içerisinde  kaldığını,  özel  mülke   konu    olamayacağını  ileri   sürerek   tapunun  iptali   ve  terkinini   istemiştir.

Davalı,  davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, davanın  kabulüne  ilişkin   olarak  verilen  karar,  Dairece; "  dosya  içeriğinden, toplanan   delillerden;  çekişme  konusu  2  parsel  sayılı  taşınmazın  davalı   şirket   adına  kayıtlı   iken  anılan  şirketin  yargılama  sırasında  tasfiyeye  tabi    tutulduğu ve  tasfiye   kararının  kesinleştiğinden  husumetin  Tasarruf  Mevduatı   Sigorta  Fonuna geçtiği, şirketin  tüzel  kişiliğini  yitirdiği  gözetilerek  Tasarruf  Mevduatı  Sigorta  Fonunun  (davaya  dahil   edilmesi  yoluyla)  husumet  yöneltilerek   ondan sonra  işin  esası  yönünden   bir  karar  verilmesi   gerektiği"   gerekçesiyle  bozulmuş,  bozma   ilamı   uyarınca   taraf  teşkili   yapılarak  davanın  5841  Sayılı  Yasa  ile  değişik  3402   Sayılı  Yasanın  12/3   maddesi    gereğince  hak düşürücü   süreden  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve terkin isteklerine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297)      Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca,  somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisine  göre   kıyıda  kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden ve harçtan sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine’nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti harç  açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8620, Karar No: 2010/12029, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8620 E.  ,  2010/12029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1653, Karar No: 2023/4645, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1653 E.  ,  2023/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/43 E., 2016/214 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli 2016/43 E. 2016/214 K. sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.03.2021 havale tarihli ve 2016/229242 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile 18. Ceza Dairesine tevdi olunmuştur.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/17319 esas 2023/2168 karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/17319 esas 2023/2168 karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

"Her ne kadar sanık hakkında mağdura yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmış ise de; mağdurun ve tanığın beyanlarında belirttiği sanığın da kabul ettiği üzere olay tarihinde sanığın mağdurun yanına giderek kendisinin sivil polis olduğunu ve isterlerse ekip aracı ile kendilerini evlerine bıraktırabileceğini söylediği, sanığın bunun dışında mağdura yönelik bir eyleminin bulunduğunun dosya kapsamında sabit olmadığı, her ne kadar mağdur olay tarihi dışında başka bir günde gece eve giderken sanığı karşı kaldırımda gördüğünü beyan etmiş ise de; tesadüfen mi yoksa kendisini takip ettiği için mi orada bulunduğunu bilmediğini belirttiği, dolayısı ile sanığın ikinci kez mağduru rahatsız etmek amacı ile takip ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı, TCK'nın 123.maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşabilmesi için bir kimseye ısrarla rahatsız etmek maksadı ile hukuka aykırı davranışta bulunulmasının gerektiği, oysa suça konu olayda sanığın yalnızca bir kez mağdura polis aracı ile kendisini eve bırakmayı teklif etmesi dışında ısrar unsurunu oluşturacak şekilde başka bir hukuka aykırı davranışının bulunduğunun sabit olmadığı dolayısı ile sanığın üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." şeklindedir.

2.Sanığın savunması "Mağduru tanımam. Ben İmaret Ortaokulunun önüne eşimle buluşmak için giderim. Eşim yabancı olduğu için başka yeri bilmediğinden genellikle kendisi ile orada buluşuruz. Okulun önüne gitmem bu nedenledir. Ayrıca ben olay tarihinde yine eşimi beklediğim sırada otobüs durağında kız ve erkek öğrencilerin kavga ettiklerini görünce kavgayı ayırmak için kendilerine sivil polis olduğumu ve polis çağıracağımı söyledim. Bu şekilde kavgayı ayırabileceğimi düşünerek böyle bir şey söyledim. Bunun dışında kesinlikle mağduru takip etmem veya aracımla evine bırakmayı teklif etmem söz konusu değildir. Zaten benim aracımda yoktur. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, beraatimi talep ederim. Şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim, demiştir." şeklindedir.

3.Katılan ...'ın beyanı "Ben İmaret Ortaokulunda öğrenciyim. Sanığı okulun yakınlarında sık sık görüyordum. Genelde kendisi çarşamba günleri gelip okulun önlerinde bekliyordu. Bir keresinde yanımda arkadaşım ... var iken biz servis bekliyor iken yanımıza gelip isminin ... olduğunu ve kendisinin sivil polis olduğunu söyleyip "isterseniz, araba çağırıp sizi eve bırakabilirim" dedi. Biz kabul etmedik. Ben zaten sanığın sivil polis olduğuna inanmadım. Şüphelendim. Ayrıca sanık bize 7. sınıfta ... isminde bir yeğeninin olduğunu söylemişti. Ancak biz böyle biri olmadığını biliyorduk. Bu olaydan sonra da birkaç kez sanığı okulun önünde gördük. Bir keresinde de ben gece saat 12.00 civarında abimle anneannemin evine giderken sanığı karşı kaldırımda gördüm. Ancak tesadüfen mi oradaydı, yoksa beni takip mi ediyordu, bilemiyorum. Sanığın beyanlarında belirttiği gibi otobüs durağında kavga olmadı, sanıktan Şikayetçiyim, davaya katılmak istiyorum, maddi zarar talebim yoktur. Sanığın bize sivil polis olduğunu söyleyip ekip aracı çağırmak teklifinde bulunduktan sonraki günlerde bu tarz bir eylemi olmadı, sadece çarşamba günleri okulun önüne geliyordu, bizi gördüğünde selam veriyordu, demiştir.

" şeklindedir.

4.Tanık ... 'nün beyanı "Olay tarihinde biz mağdur ile birlikte okul çıkışında servis beklerken sanık yanımıza gelerek kendisinin sivil polis olduğunu, 7. sınıfta ... isminde yeğeni olduğunu söyledi. Bizim isimlerimizi ve adreslerimizi sordu. Biz müdürden araştırdığımızda 7.sınıfta ... isminde birinin olmadığını öğrendik. Ayrıca sanık servis beklerken bize servisiniz gelmedi ise sizi ekip aracı ile eve bıraktırabilirim dedi. Kabul etmedik. Bir keresinde de biz okulun farklı bir tarafından da servis beklerken de sanık yine peşimizden geldi. Sanığı ben 1 kez gördüm. Bir kez de Çarşamba günü çıkışta okulun önünde olduğunu gördüm. Onun dışında görmedim, olay günü herhangi bir kavga olmadı demiştir. " şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli 2016/43 E. 2016/214 K. sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.