muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17226, Karar No: 2014/1625, Tarih: 30.01.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya

açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10.03.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33513, Karar No: 2014/23508, Tarih: 03.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33513 E.  ,  2014/23508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suça konu eşyayı, katılanın ikametinin yan tarafındaki bahçeden çaldığının anlaşılması karşısında; söz konusu bahçenin ikametin eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulama koşullarının tartışılmaması ve sanığın yaralama suçundan 25.12.2007 tarihinde infaz edilen Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 545-624 sayılı ilamıyla verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün bulunması nedeniyle TCK'nın 51/1-a maddesine aykırı olarak hakkındaki cezanın ertelenmesine karar verilmesi ve hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kısa süreli erteli özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3598, Karar No: 2013/5841, Tarih: 27.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3598 E.  ,  2013/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Dosyada yapılan incelemede, davalı Müflis ... İnş. ve Pet. Ürn. Sat. San. Tic. A.Ş. iflas idare memurları vekili Av. ... adına çıkarılan ve "kalemde pulsuz olarak tebliğ aldım ....03.2013" ibaresine yer verilen tebligat parçasında, davacı vekili Av. ...'nın imzasının bulunduğu görülmüş, bunun dışında anılan davalı ... idare memurları vekiline yapılmış bir tebligata rastlanmamıştır. Adı geçen avukata gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise, belgesinin dosyaya konulması, temin edilemez ise tebliğ tarihinin mahkeme ve posta idaresi kayıtlarından araştırılarak tespiti, tebliğe çıkarılmamış ise tebliği sağlanarak tebliğ belgesinin eklenmesi ve yasal temyiz süresinin geçmesinin beklenilmesi, temyizi halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmesi, temyize cevap süresinin beklenilmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19890, Karar No: 2013/20119, Tarih: 09.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19890 E.  ,  2013/20119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :14.6.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 9.9.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı M. B. vekili Av. A.Ö. ve karşı taraf temyiz eden davacı F. B.. vekili Av. N. E.Cabı geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın için takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece  Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri,  paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve  52. maddesi hükmü  dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1)  ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/11179, Karar No: 2015/13967, Tarih: 08.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11179 E.  ,  2015/13967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatının tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekilleri ve davalı ... tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçeleri ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ... vekili Av.... ve davalı ... vekili Av.... geldiler. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı ...'ın kadrosunun 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca doktora öğrenimi için .... Üniversitesine tahsis edildiğini, tahsis öncesinde 05.10.2005 tarihinde yüklenme senedi ve kefalet senedi imzalandığını, yüklenme senedi ile davalı ...'ın mecburi hizmet yapacağını, mecburi hizmeti bitmeden istifa etmesi halinde kendisine yapılan ödemelerin tümünü eksik mecburi hizmet süresi ile orantılı olarak yüzde elli fazlası ve yasal faizi ile birlikte ödemeyi kabul ettiğini, davalı kefil ... ve ...'ın ise borcu 100.000 TL'ye kadar olan kısmını müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla üstlendiğini, davalının yeterlilik sınavında başarısız olduğunun bildirildiğini bunun üzerine takip başlatıldığını, davalıların takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ve takibin devamını, alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının ve takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının bir kısmından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık ile ilgili olarak 11.09.2014 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı İş Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması İle Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesinin somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalılar ... ve ...'e iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12412, Karar No: 2015/7615, Tarih: 23.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12412 E.  ,  2015/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, senelik izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yeni iş arama izni ücreti ile maddi kayıp alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı lehine reddedilen miktar üzerinden nispi şekilde hesaplama yapılarak 996,38 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olup, yürürlükte bulunan AAÜT 12/2 maddesi uyarınca 1.141,70 TL ücretine hükmedilmesi gerekirken daha azına hükmedilmesi ve ihbar ve yıllık izin dışındaki alacaklara reeskont faizi yürütülmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK Geçici 3. maddesi atfıyla HMUK 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının

“8.561,75-TL, kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren yürütülecek TCMB reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2.838,06-TL, ihbar tazminatının .500,00-TL sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

%30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak kalan miktar olan 21.304,81-TL fazla mesai ücretinin 5.000-TL'sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek TCMB reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

%30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak kalan miktar olan 2.038,40-TL hafta sonu genel tatil ücretinin 1.000-TL'sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek TCMB reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

188,22-TL, son ücret alacağının dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, itibaren yürütülecek TCMB reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

658,41-TL yıllık izin ücretinin 500,00-TL'sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Fazlaya ait taleplerle; kötü niyet tazminatı, yeni iş arama izin alacağı, maddi kayıp alacağı talebinin reddine,

4.164,92-TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

658,41-TL yıllık izin ücretinin 500,00-TL'sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Fazlaya ait taleplerle; kötü niyet tazminatı, yeni iş arama izin alacağı, maddi kayıp alacağı talebinin reddine,

4.164,92-TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

998,36-TL red vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

Şeklindeki bölümünde “TCMB reeskont” ibarelerinin çıkarılmasına ve yerine “en yüksek banka mevduat” ibarelerinin yazılmasına, keza 998, 38 TL red vekalet ücreti miktarının ise 1.140,70 TL olarak değiştirilmesine ve hükmün bu kısımlarının

8.561,75-TL, kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren yürütülecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2.838,06-TL, ihbar tazminatının .500,00-TL sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

%30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak kalan miktar olan 21.304,81-TL fazla mesai ücretinin 5.000-TL'sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek en yüksek banka mevduat ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

%30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak kalan miktar olan 2.038,40-TL hafta sonu genel tatil ücretinin 1.000-TL'sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

188,22-TL, son ücret alacağının dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, itibaren yürütülecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

658,41-TL yıllık izin ücretinin 500,00-TL'sinin dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Fazlaya ait taleplerle; kötü niyet tazminatı, yeni iş arama izin alacağı, maddi kayıp alacağı talebinin reddine,

4.164,92-TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

1.141,70-TL red vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10132, Karar No: 2014/10816, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10132 E.  ,  2014/10816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2011/104-2013/51

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen kayıtlara göre, 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile emsal alınan . parselin asgari m² değeri 4,00 TL.dir. Buna göre, emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmaz yakın değerlerde olduğu dikkate alınıp en fazla birbirine yakın değerler kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 4 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Dava dilekçesinde Hazine adına tescil talep edilmesine rağmen, Karayolları Genel Müdürlüğü adına tescil kararı verilmesi,

3-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18676, Karar No: 2014/1281, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18676 E.  ,  2014/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/975-2013/97

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.