muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2935, Karar No: 2023/13821, Tarih: 26.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2935 E.  ,  2023/13821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/726 Esas, 2016/905 Karar

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-2, 53. ve 106/1-1.cümle, 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/726 Esas, 2016/905 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna ve mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ...'nın kullanmakta olduğu 0 544 ... .. .. nolu telefon hattından katılan ...'nın kullandığı 0 542 ... .. .. no.lu telefon hattını arayarak "sen çocuklara niye para vermedin, çocukları ben kendi başıma mı yaptım, kanı bozuk şerefsiz Sivrihisar'a gelirsem orayı sana dar ederim başına göçürürüm beni oraya getirme" diyerek hakaret ve tehdit ettiğinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyete yeter kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin elde edilmediği, sanık ile katılanın boşanma aşamasında oldukları, aralarında husumet bulunduğu, tanık Ö..'nün, katılanın babası olduğu bu nedenle beyanı mahkememizce inandırıcı bulunmamış ve hükme esas delil olarak değerlendirilmemiş, sanık ve katılan arasındaki husumet de nazara alındığında, katılanın iddiaların soyut olduğu mahkememizce kabul edilmiş, soyut iddianın da tek başına mahkûmiyet için yeterli olmayacağı anlaşıldığından, sanığa isnat edilen hakaret ve tehdit suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda alınan ifadelerinde, "..Sanığın boşanma aşamasındaki eşi olduğunu boşanma davasının devam ettiğini, müşterek çocuklarını görmek için babası tanık Ö. ile birlikte çocukları gördüktün sonra geri döndükleri sırada sanık ...'nın cep telefonu ile aradığını araç kullandığı için cep telefonunun hoparlörünü açtığını, sanığın kendisine hitaben "sen çocuklara niye para vermedin, çocukları ben kendi başıma mı yaptım, kanı bozuk şerefsiz Sivrihisar'a gelirsem orayı sana dar ederim başına göçürürüm beni oraya getirme 900,00 lira para ile ev mi geçindirilir" diyerek hakaret ve tehdit ettiğini, konuşulanları babasının da duyduğunu.." beyan etmiştir.

3. Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle, ".. boşanma aşamasındaki eşinin istediği zaman çocukları görmeye geldiğini iki çocuğu ve kendisi için 900,00 TL nafaka verdiğini, müşterek çocuğuna okul gösterisi için alacağı kıyafet parasını babasından istemesini söylediğini, babasının ise ben nafakamı ödüyorum parayı nereden bulursa bulsun versin demiş bendi Mustafa'yı aradım neden para vermediğini sordum neden verecekmişim dedi bende kendisine, "sen de bu çocukların babasısın çocuklarına bakmakla yükümlüsün dedim hakaret ve tehdit etmedim" şeklinde, kovuşturma aşamasında ise, "kesinlikle iddia edilen tehdit içerikli sözleri katılana söylemediğini, katılanla aralarında boşanma davası olduğunu, bu davaya etki etmesi adına hakkında bu şekilde iddialarda bulunulduğunu.." beyan etmiştir.

4.Tanık Ö.A. aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, "..katılan oğlumdur, sanık ise gelinimdir, aralarında boşanma davası vardır, ayrı yaşamaktadırlar, olay tarihinde müşteki oğlumla birlikte çocukların annesine yani sanığa bırakmak için ...'e gelmiştik, müştekiyle birlikte arabayla Sivrihisar'a dönerken yolda sanıktan telefon geldi, müştekiyle konuştular, oğlum telefonun hoparlörüne basmıştı, dolayısıyla ben de konuşulanları anlıyordum, sanık, müştekiye "çocukları ben tek başıma mı yaptım, 900,00 TL parayla ...'de geçinilir mi, bu para yeter mi, şerefsiz, kanı bozuk, gelirsem Sivrihisar'ı sana zindan ederim, başına göçürürüm" diyerek söyledi, bunu ben de duydum.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Atılı Suçları İşlediğinin Sabit Olduğuna ve Mahkûmiyetine Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Atılı Suçları İşlediğinin Sabit Olduğuna ve Mahkûmiyetine Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanığın aşamalardaki ifadelerinde atılı suçlamaları kabul etmedikleri, taraflar arasında önceki bir tarihe dayalı husumet bulunduğu dikkate alındığında, mahalli mahkemenin "..sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyete yeter kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin elde edilmediği, sanık ile katılanın boşanma aşamasında oldukları, aralarında husumet bulunduğu, tanık Ö.nün, katılanın babası olduğu bu nedenle beyanının inandırıcı bulunmadığı .. sanık ve katılan arasındaki husumet de nazara alındığında, katılanın iddiaların soyut olduğu .. soyut iddianın da tek başına mahkûmiyet için yeterli olmayacağına.." ilişkin gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerine yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire İlişkin,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/726 Esas, 2016/905 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7702, Karar No: 2024/3154, Tarih: 07.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7702 E.  ,  2024/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/653 E., 2016/187 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddelerinde tanımlanan nitelikli tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında mahkûmiyet kararlarının verildiği tarih olan 24.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17245, Karar No: 2017/7296, Tarih: 09.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/17245 E.  ,  2017/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ... ile katılanların babası arasında ortaklık ilişkisinin olduğu, 2004 yılında ortaklıklarını bitirdikleri, sanığın 50.000 TL alacaklı olduğunun tespit edildiği, sanığın daha önceden almış olduğu teminat senedine alacaklı, bedel ve düzenlenme tarihini yazdığı, ancak daha sonra farklı bir kalemle üç tane sıfır ekleyerek icra takibine koyduğunun iddia edildiği olayda, alınan bilirkişi raporu ve ... 12. Hukuk dairesinin onama kararı karşısında sanığın üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin yetersiz bilirkişi raporu ile karar verildiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3641, Karar No: 2024/5104, Tarih: 24.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3641 E.  ,  2024/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/531 Esas, 2024/646 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2016/68 E., 2023/498 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, elektrik faturalarına yansıtılarak haksız olarak tahsil edildiği ileri sürülen kayıp-kaçak bedeli üzerinden alının TRT payı, Enerji fonu, BTV, bu bedeller üzerinden alınan KDV'nin istirdadı istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13205, Karar No: 2010/402, Tarih: 21.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13205 E.  ,  2010/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı hazine, tapuda davalılar adına kayıtlı 25 parsel sayılı taşınmazın 19316,61 m2 lik bölümün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar, tapu iptal edildiği takdirde taşınmazın değerinin tazminini istemişlerdir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece onanmış davalılar vekilinin karar düzeltme isteği üzerine " Daire onama ilamının kaldırılarak davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiği" gerekçeleri ile bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine’nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/381, Karar No: 2013/17324, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/381 E.  ,  2013/17324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olup müvekkili şirkete trafik (...) sigortalı aracın alkollü sürücü idaresinde iken sebebiyet verilen trafik kazasında, yaralanan 3.kişi için tazminat ödendiğini ve davalıya rücu hakkı doğduğunu ileri sürerek, 12.699,00 TL.nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı (...) tarafından zarar gören 3. kişiye ödenen tazminatın, kendi sigortalısından rücuan tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkol-

lü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın

meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; davacıya sigortalı aracın sürücüsü alkollü olarak araç kullanırken dava konusu kaza meydana gelmiş ise de; kaza tespit tutanağı, ceza yargılamasına ilişkin dava dosyası, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle, olayda her iki sürücü de kusurlu olup, dava dilekçesinde dahi sürücü Yahya'nın asli kusurlu olduğunun belirtilmiş olmasına göre, olayda alkolün münhasıran etkili olmadığı, alkol dışında başka unsurlarında kazaya etken olduğu, bir başka ifade ile olayda münhasırlık unsurunun ortadan kalktığı kabul edilmelidir.

O halde, mahkemece kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisi ile meydana gelmediğinin, hasarın trafik sigorta teminatı içinde kaldığının ve davacının rücu hakkının bulunmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisi ile meydana gelmediğinin, hasarın trafik sigorta teminatı içinde kaldığının ve davacının rücu hakkının bulunmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 9.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5955, Karar No: 2023/2107, Tarih: 12.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/5955 E.  ,  2023/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü kararı

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 13.01.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kamuoyunda İzmir casusluk ve gizli belge bulundurulması davası olarak adlandırılan davada 02.07.2012 tarihinde gözaltına alındığını, 04.07.2012 tarihinde tutuklandığını ve 28.01.2014 tarihinde tahliye edildiğini, yürütülen soruşturma ile açılan kamu davaları üzerine davanın en son görüldüğü İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda beraatine karar verildiğini, müvekkilinin cezaevinde iken 5.000,00 TL masraf yaptığını, ailesinin İzmir'deki askeri cezaevine Ankara'dan, Ankara'daki cezaevine ise yine Ankara'dan ziyaret için gittiklerinde 8.000,00 TL harcama yaptıklarını, kamu davası ve yargılama nedeni ile avukatına vekalet ücreti olarak avukatına 20.000,00 TL ödeme yaptığını, beraat kararı ile birlikte müvekkili payına düşen 443,00 TL düşüldüğünde aradaki fark olan 19.557,00 TL ödeme yapıldığının kabulü gerektiğini, OYAK kesintileri nedeni ile 1.671,28 TL zarara uğradığını, haksız tutukluluk nedeni ile daha avantajlı olan atama yerinin değiştiğini ve bu nedenle 25.137,00 TL ve aynı nedenle amiralliğe terfi edememesinden dolayı 800.000,00 TL zarara uğradığını, mevzuat gereğince özlük haklarının faizsiz ödenmesinden dolayı 5.000,00 TL zararı olduğunu, ayrıca haksız gözaltı ve tutukluluk nedeni ile ailesi ve yakınları ile birlikte olamadığını, aile ilişkilerinin ve tüm sosyal hayatının zarar gördüğünü, çeşitli sağlık sorunları ile mücadele etmek zorunda kaldığını, soruşturma ve kovuşturmadaki gizlilik, bir çok belge imajının verilmemesi, iddianamenin tanzimindeki bilinçli tavır ile basın yoluyla davanın etkilerini arttırmaya çalışan FETÖ mensuplarının, özellikle yandaş medyayı da kullanarak davanın etkisini arttırmaya çalışmalarının müvekkilinin manevi zararını arttırdığını, amiralliğe terfi edemediği için de manevi zarar gördüğünü belirterek, sonuç olarak tüm bu hususlar nedeni ile müvekkili için toplam 864.365,28 TL maddi ve 2.000.000,00 TL manevi tazminatın 02.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 28.02.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; dava şartlarının oluşmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

3. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/26 Esas, 2017/373 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.