muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1454, Karar No: 2014/5530, Tarih: 29.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1454 E.  ,  2014/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 26.11.2013

Numarası : 2012/777-2013/783

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat H..Ç..ile davalı vekili Avukat Ü..R.. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemlerine ilişkin olup, Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 2. maddesinde, yurt projesinin 650,00 metrekare oturumlu, zemin + 2 kat şeklinde; okul projesinin de 1.000,00 metrekare oturumlu, zemin + 2 kat + 500,00 metrekare çatı katı olarak hazırlanacağının kabul edildiği, 7. maddesinde ise, iş bedelinin 2.000.000,00 TL + KDV olacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 365. maddesi uyarınca, götürü bedel esaslı eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 365/I. maddesi hükmünce, iş bedelinin götürü olarak kararlaştırılması halinde yüklenici, eseri kararlaştırılan fiyatla yapmak zorundadır. Eser önceden tahmin edilenden daha çok çalışmayı ve masrafı gerektirmiş olsa bile yüklenici, bedelin arttırılmasını isteyemeyeceği gibi aynı düzenlemenin 3. fıkrası hükmünce tersi durumda iş sahibi de bedelin tenzilini talep edemez. Ancak, yapılacak işin vasfının değişmesi halinde sözleşmede gösterilen bedelin artırılması ya da azaltılması söz konusu olabilir.

Dairemizce verilen bozma kararından önce, mahallinde yapılan keşif sonrasında inşaat mühendisi bilirkişiler Ahmet Rıfat Bilen, Ömer Gürer ve Mehmet Albayrak tarafından düzenlenen 16.06.2009 tarihli bilirkişiler kurulu raporunda; sözleşme konusu işin projelerinin taraflar arasında akdedilen protokolde belirtilen vasıflardan 133,17 metrekare daha küçük hazırlandığı ve projelerin daha küçük binalara uygun hazırlanması nedeniyle okul ve yurt binalarının da protokolde belirtilen miktardan aynı miktarda küçük inşa edildiği yönünde görüş bildirilmiş, davacı vekilince bu rapora işin sözleşmesinde gösterilen projesinden küçük miktarlı değil, daha büyük olarak hazırlandığından bahisle itiraz edilmiştir. Mahkemece, bu itirazları karşılar şekilde ek rapor alınmamıştır.

Bu durumda; mahkemece davacı vekilinin 16.06.2009 tarihli bilirkişiler kurulu raporuna yönelik sunduğu itiraz dilekçesinde gösterilen itirazlarını karşılayacak şekilde ek rapor alınarak, sözleşmesinde gösterilen işe göre fiili olarak yapılan işte bir eksiliş olup olmadığı saptanmak suretiyle, iş eksilişinin olduğunun belirlenmesi halinde yüklenicinin hak ettiği iş bedelinin yeniden hesaplanması gerekirken eksik incelemeyle sonuca varılması doğru olmamıştır.

Diğer taraftan, davalı iş sahibinin işin sözleşmede öngörülenden farklı bir proje hazırlanarak tamamlandığını savunması ve bu yönde bir bilirkişi raporu da alınmış olmasına göre alacak miktarının likid olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alınarak icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi yerine takip tarihi itibariyle tazminatın miktarının asıl alacağın % 40'ından aşağı düşürülemeyeceği gözetilmeden kabul şeklinde de hataya düşülerek asıl alacağın % 20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi de doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı iş sahibi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini Yargıtay duruşmasında vekille temsil ettiren davalıya verilmesine ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3596, Karar No: 2020/12746, Tarih: 15.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3596 E.  ,  2020/12746 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair... Cumhuriyet Başsavcılığının 21/08/2019 tarihli ve 2019/23436 soruşturma, 2019/2535 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/09/2019 tarihli ve 2019/150982 soruşturma, 2019/11039 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair merci ...l 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2019 tarihli ve 2019/812 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre,... Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan müşteki Atilla Geyik'in, kendisine yönelik CİMER aracılığıyla ithamlarda bulunduğunu iddia ettiği şüpheli hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben iftira suçu bakımından suç duyurusunda bulunduğu anlaşılmış olup, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 76. maddesinin 3. ve 4. fıkralarında, "Disiplin cezasını gerektirecek mahiyette olan ihbar ve şikayetin kötü niyetle yapıldığı veya delillerin uydurulduğu anlaşılan hallerde, mahkemece yukarıdaki fıkra hükmü uygulanmakla birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı ceza hükmolunur. Şu kadar ki bu konuda kovuşturma yapılması Adalet Bakanlığının iznine bağlıdır. Bu gibi hallerde kovuşturma, şikayet olunan hakim ve savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet savcısına ve yargılaması o yer ağır ceza mahkemesine aittir" şeklinde düzenleme bulunduğu cihetle, iftira suçuna ilişkin olarak şüpheli hakkında ihbarda bulunan Cumhuriyet savcısının ihbar tarihinde görev yaptığı adliyenin... Adliyesi olduğu, bu durumda soruşturma yapma yetkisinin, Cumhuriyet savcısının mensup olduğu yerin mülhakat olarak bağlı bulunduğu ... Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki ... Cumhuriyet Başsavcılığına ait olmayıp, ... Ağır Ceza Mahkemesine en yakın yer ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yer olan ... Cumhuriyet Başsavcılığına ait olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/06/2020 gün ve 94660652-105-34-20345-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...l 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23/09/2019 tarihli ve 2019/812 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4597, Karar No: 2021/1301, Tarih: 10.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4597 E.  ,  2021/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Yokluğunda verilen kararın sanığa, 14.09.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sanık müdafinin 28/09/2015 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği anlaşıldığından ve eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden, vaki temyiz ve eski hale getirme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31/12/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24059, Karar No: 2013/20557, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24059 E.  ,  2013/20557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Türten'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/04/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18657, Karar No: 2014/1277, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18657 E.  ,  2014/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/1282-2013/668

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan F.. B.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan F.. B.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip hüküm altına alınması gerekirken, acele el koyma dosyasındaki bilirkişi raporu denetlenmeden, enkaz bedeli düşülerek eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan F.. B.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2962, Karar No: 2018/51, Tarih: 16.01.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2962 E.  ,  2018/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : 1- TCK.nun 81/1, 35, 62/1, 53, 54, 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası,

2- Tehdit suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mahkemece verilen hüküm süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 26/05/2017 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, hüküm, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri doğrultusunda inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin, sanığın tehdit suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü sanık ...’in, katılan ...'yi bıçakla meme altlarından ve göbek altlarından 3 bıçak darbesi sonucu bağırsak ansları dışarı prolobe olacak ve ince barsak yaralanmasına neden olarak yaşamını tehlikeye sokacak ve BTM ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay sırasında katılan ...'ye elinde bıçak olduğu halde seni öldürürüm demek suretiyle silahla tehditte bulunduğu anlaşıldığı halde, 5237 sayılı Yasanın 106/son madde göz önünde tutularak bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK.nun 53. maddesi uygulamasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/01/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10835, Karar No: 2009/13052, Tarih: 02.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10835 E.  ,  2009/13052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İskenderun Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :26.02.2008

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece  Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle  BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle  karar verildi.02.07.2009 (Prş.)