muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6225, Karar No: 2021/2885, Tarih: 25.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6225 E.  ,  2021/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.07.2019 gün ve 2018/644 - 2019/1042 sayılı kararı düzelterek onayan Daire'nin 22.06.2020 gün ve 2019/4425 - 2020/3046 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, muris ...’ün davalı banka ile birleşen Pamukbank T.A.Ş. ana sözleşmesinin 66. maddesi uyarınca çıkarılan 1.700 adet kurucu intifa senedinden 65 adedinin sahibi olduğunu, Pamukbank T.A.Ş.’nin kanun kapsamında davalı banka ile birleşerek tüzel kişiliğinin sona erdiğini, Pamukbank T.A.Ş.’yi devralan davalı bankanın müvekkilinin sahip olduğu kurucu intifa senetleri dolayısıyla sözleşme ilişkisinin yükümlü tarafı haline geldiğini, Pamukbank'ın temettü hariç ortaklık haklarının yönetim ve denetiminin 18.06.2002 tarihinde TMSF’ye devredilmesinin davacının sözleşmeden kaynaklanan haklarını etkilemeyeceğini ileri sürerek, 2005 ve 2006 yıllarında dağıtılan kardan müvekkilinin sahip olduğu 65 adet kurucu intifa senedine isabet eden kar payı alacağından şimdilik 10.000,00 TL'nin dağıtım tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce değişik gerekçeyle onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve hisseleri, yönetimi ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na intikal etmiş olan Pamukbank T.A.Ş’nin, T. Halk Bankası A.Ş’ye devredilmesi ile buna ilişkin usul ve esasların 5230 sayılı Kanun’un 3. maddesi maddesi uyarınca devir işlemlerinde 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 18/1. maddesi hükümleri doğrultusunda düzenlenen protokol çerçevesinde gerçekleştirilmiş bulunmasına, Pamukbank T.A.Ş.’nın birleşmeden önceki koşulları, özellikle sermayesinin kaybı karşısında MK m.2 uyarınca kurucu intifa senetlerinden doğru hakkın ortadan kalkmasının değişen koşullara uygun ve bunun fedakarlığın denkleştirilmesi olarak değerlendirilecek olmasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK’nun 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.03.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Dava, 5230 sayılı Kanun uyarınca davalı bankaya devredilen Pamukbank A.Ş.’ye ait kurucu intifa senedi sahibi murisin mirasçıları tarafından açılan 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin kar payı istemine ilişkin kısmi nitelikte bir alacak davasıdır.

Davacıların murisinin Pamukbank T.A.Ş. tarafından çıkarılmış 65 adet kurucu intifa senedinin sahibi olduğu dosya kapsamıyla anlaşıldığı gibi bu husus taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

2011 yılında açılan davada yerel mahkemece 06.04.2015 yılında verilen kararda, Pamukbank hisselerinin mülkiyetinin TMSF’ye geçtiği, davacıların kurucu intifa senetlerinden doğan “ortaklık” haklarının kalmadığı, bu nedenle işbu davada aktif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesine yer verilerek dava usulden reddedilmiştir.

Davacı yan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 15.6.2016 gün ve 14641-6636 sayılı kararı ile anonim şirket kurucu intifa senetlerinin gerek 6762 ve gerekse de 6102 sayılı Kanun’da düzenlenmiş intifa senetlerinin özel bir türünü oluşturduğu, sahipleri ile anonim ortaklık arasındaki ilişkinin ortaksal olmayıp sözleşmesel bir karakter taşıdığı, bu ilişkinin kural olarak taraflardan birinin tek yanlı beyanı ile ortadan kaldırılamayacağı, Pamukbank’ın ortaklık haklarının TMSF’ye devredilmesinin davacıların kurucu intifa senetlerinden doğan kar payı alacağını istemelerine engel teşkil etmeyeceği, bu nedenle işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mezkur bozma ilamının yukarıya özetlenerek alıntılanan gerekçesinin, gerek dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı Kanun’un 298. maddesine ve gerekse de daha sonradan yürürlüğe giren 6102 sayılı Kanun’un 348/1. maddesine uygun olduğu gibi Dairemizin benzer uyuşmazlıklarla ilgili olarak verilmiş onlarca kararı ile ortaya konulan istikrar kazanmış uygulaması ile paralel görüşlere dayandığı ortadadır. Nitekim yerel mahkemece anılan bozma ilamına uyulmuş, alınan bilirkişi raporu gözetilerek davalı bankanın talebe konu dönemde kar elde etmediği gerekçesiyle dava esastan reddedilmiştir.

Davacı vekilinin bu kararı da temyizi üzerine Dairemizin karar düzeltmeye konu 22.06.2020 gün ve 4425-3046 sayılı kararı ile işbu davada talebin 2005-2006 yıllarına ilişkin kar payı alacağına ilişkin olduğu, davalı banka cevabı ile anlaşıldığı üzere talebe konu anılan dönemde bankanın kar elde ettiği, mahkemenin talebe konu olmayan 1998-2002 yılları arasında kar elde edilmediği yolundaki gerekçesinin yerinde olmadığı ancak gerek 5230 sayılı Kanun hükümleri ve gerekse de TMSF’nin 19.6.2002 tarih ve 403 sayılı kararı ile gerçekleştirilen devir protokolü uyarınca Pamukbank’a ait “hisse senetlerinin” mülkiyetinin TMSF’ye geçmesi nedeniyle kurucu olsun olmasın tüm “hisse senedi sahiplerinin” bu senetlere dayalı olarak alacak talep etme haklarının olmadığına değinilmek suretiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin karar düzeltme istemine konu ve gerekçesi ana hatları ile yukarıya alıntılanan ilamı, davacıların murisinin Pamukbank T.A.Ş.’nin kurucu hissedarları oldukları kabulüne dayalı olup kanımca maddi hataya müstenittir ve öncelikle bu yön itibariyle düzeltilmelidir. Aksini düşünmek davacıların sahibi oldukları kurucu intifa senetlerinin hukuki niteliğine ve buna bağlı olarak davalı karşısındaki hukuksal konumlarını belirleyen uyuşmazlık dışı maddi olguya, Dairemizin önceki bozma ilamında sıralanan gerekçelere ve yine Dairemizin istikrarlı uygulamasına açıkça aykırı bir kararın varlığını kabul anlamına gelir. O zaman bu durumda, anılan kararda, bozmaya uymayla davacılar yararına oluşan müktesep hakkın nazara alınmadığını, Dairenin istikrarlı uygulamasından dönmesini gerektiren maddi ve hukuki sebepler bulunmadığı halde Yargıtay Kanunu’nun 45. maddesi ile Yargıtay İç Yönetmeliği’nin ilgili hükümleri ve konuyla ilgili ilke kararlarına aykırı bir yaklaşımın benimsendiğini, kararın gerekçesi itibari ile hukuki güvenlik ilkesini ihlal ettiğini söylemek durumunda kalırız. Kişisel düşüncem halin böyle olmayıp-tekraren söylemek gerekirse- düzelterek onama ilamının maddi hataya dayalı olduğu yönündedir.

Ancak ve ne var ki, Daire çoğunluğunun görüşüne dayalı olarak, yazılı gerekçe ile karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. Dairemiz çoğunluğunun istemin reddine dair karar gerekçesine bakıldığında, bir yandan Dairemiz ilamının gerekçesinin yerinde olduğuna değinilirken bir yandan da kurucu intifa senetlerinin pay senetlerinden farklı hukuki nitelikleri kabul edilmekle birlikte, bu senetlere dayalı hakların da MK’nın 2. maddesi ve “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” çerçevesinde ortadan kalktığı şeklinde açıklanan ve kendi içinde çelişen bu düşünceye itibar edilmesi mümkün değildir.

Şöyle ki, 5230 sayılı Kanun’un 3. maddesi uyarınca düzenlenen protokolün 4/1. maddesi uyarınca davalı ... Pamukbank’ın külli halefidir. 6102 sayılı Kanun’un 348/2. maddesinin uygulanmasını gerektiren bir hal söz konusu değildir. Şu halde davacıların sözleşmesel nitelikteki haklarına dayalı olarak davalıdan kar payı talebinde bulunmaları mümkün ve koşulları bulunması halinde muhtemeldir. Davacıların sözleşmesel nitelikteki bu hakka dayalı taleplerinin kullanılmasında dürüstlük kuralına aykırı bir halin varlığını gösterir bir işaret söz konusu değildir. Pamukbank T.A.Ş.’nin sermayesinin eksiye düşmesinde özelde davacılara, genelde ise kurucu intifa senedi sahiplerine atfı kabil bir kusurun varlığına ne 5230 sayılı Kanun’da, ne 4389 sayılı Kanun’da, ne TTK’nda ve ne de devir protokolünde bir atıf bulunmamaktadır. Esasen davacıların Pamukbank T.A.Ş.’de ortaklıkları bulunmadığı için olumsuz gidişe dolaylı dahi olsa herhangi bir etkilerinin bulunduğundan söz edilmesi mümkün değildir. Bu bağlamda, çoğunluk kararının gerekçesinde MK’nın 2. maddesine değinilmesi yerinde olmamıştır. Öte yandan, 5230 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile 4389 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca düzenlenen devir protokolünün 4 vd. maddelerinde de açıkça belirtildiği üzere, Pamukbank’ın özkaynak açığının tamamıyla kapatılarak, nakdi ve gayrinakdi risklerin TMSF tarafından üstlenilmek suretiyle davalıya devredildiği gözetildiğinde, Halk Bankası açısından devir nedeniyle katlanılmış bir fedakarlığın varlığına, giderek davacıların da denkleştirme ilkesine dayalı olarak buna katlanmasına temas eden düşüncede de isabet bulunmamaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında, davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile maddi hataya dayalı olduğunu düşündüğüm Dairemizin onama kararının düzeltilerek kaldırılması, davalı bankanın 2005-2006 yıllarında kar elde ettiğinin Dairemizin önceki bozma ilamında da vurgulandığı gözetilerek davacıların intifa senetlerine düşen kar payının uzman bilirkişi marifetiyle saptanarak hüküm altına alınmak üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2017/947, Karar No: 2020/3823, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/947 E.  ,  2020/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan da dava açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmamış ise de, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A-Sanıklar ..., ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık ...’ın ortağı, sanık ...’nın muhasebecisi olduğu Mersin... İnşaat Limited Şirketinin 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; şirketin ... ve ... tarafından 20.08.2008 tarihinde noterden verilen vekaletnameye istinaden şirketin muhasebe işlerini yapan ... tarafından 09.01.2009 tarihinde hisse devir sözleşmesi ile devralındığı, şirketin ortaklık yapısının değiştiği tarihten sonra gerçek bir faaliyetinin bulunmamasına rağmen, devirden önceki cironun 36 katı anormal bir ciro beyanında bulunulduğu, 14.10.2009 tarihinde yapılan yoklamalarda adreslerinde bulunmadığı, 2009 takvim yılı 1-10. aylarında KDV hariç 20.654.307,00 TL, 2010 takvim yılı 1,3,4 ve 11. aylarında KDV hariç 1.537.951,10 TL miktarlı yüksek KDV matrahı beyanında bulunduğu, alımlarının haklarında sahte fatura düzenleme suçundan vergi inceleme raporları bulunan mükelleflerden gerçekleştirdiği, beyan edilen miktarlı ticari organizasyona sahip olmadığı; sanık ...’in, diğer sanık ...’ı tanımadığını, 2006 yılında muhasebeci ...’nın yanında getir götür işi yaptığını, o dönemde kendisine vekaletname verdiği, 2006’dan sonra ...’yı hiç görmediğini beyan ettiği, vergi inceleme raporları incelendiğinde; ...’in, ... ile birlikte 20.08.2008 tarihinde vekaletname verdiği, şirketin devralma işleminin bu vekaletnameye istinaden 08.01.2009 tarihinde ... tarafından yapıldığı, 21.08.2008 tarihinden itibaren ... ve ...’in üç şirketi daha ortak olarak devraldıkları ve birkaçına müdür olarak tayin edildikleri, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanıklar ... ve ...’in vekaletname tarihinden sonra hisseleri devraldıkları şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan davalar açıldığı, Dairemizin 2017/10440 ve 2019/3201 esas sırasına kayıtlı dosyalarda sanık ...’in ... isimli muhasebecinin yanında çaycı olarak çalıştığını, bu kişinin sigorta yaptıracağından bahisle kendisinden bazı belgeler istediğini ve ona bir takım belgeler imzalattığını, okuma yazmasının olmadığını, herhangi bir fatura düzenlemediğini, eşinin doğumu nedeniyle hastaneye gittiğinde sigortasının olmadığını anladığını şeklinde istikrarlı savunmada bulunduğu, ancak sanık ...’in savunmalarında sanık ...’nın, yanımda takıl, sadece otur, ben işleri takip ederim, sen vekaletname ver dediğini, 3 ay kadar yanında çalıştığını, başka bir ifadesinde ...’nın şirket kuralım diye teklifte bulunduğunu, kendisinin de kabul ettiğini beyan ettiğinin anlaşıldığı, vergi inceleme raporlarında sanık ...’in 2006, 2007 2008, 2009 ve 2010 yıllarında 13 firmaya ortak olduğunun anlaşıldığı, sanık ... her ne kadar sadece muhasebe işlerini takip ettiğini beyan etmiş ise de, sanıklar adına devralınan tüm firmaların muhasebe işlerini takip ettiği, sanık ... ile ortak olan ve İZ-TEL....Limited Şirketinindeki mükellefiyet nedeniyle Dairemizin 2016/5525 esas sayılı dosyasında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık olan ...’in, ortağı görünen ...’ı tanımadığını, ..

...’in 2006, 2007 2008, 2009 ve 2010 yıllarında 13 firmaya ortak olduğunun anlaşıldığı, sanık ... her ne kadar sadece muhasebe işlerini takip ettiğini beyan etmiş ise de, sanıklar adına devralınan tüm firmaların muhasebe işlerini takip ettiği, sanık ... ile ortak olan ve İZ-TEL....Limited Şirketinindeki mükellefiyet nedeniyle Dairemizin 2016/5525 esas sayılı dosyasında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık olan ...’in, ortağı görünen ...’ı tanımadığını, ...’ya vekaletname verdiğini, tüm işleri onun takip ettiğini beyanı ile sanıkların ortak olduğu ancak birbirlerini tanımadığı, fakat hepsinin sadece ...’yı tanıdığı ve haklarında sahte fatura düzenleme suçlarından vergi inceleme raporları bulunan, devir işlemlerini onlardan aldığı vekaletname ile bizzat yapan ve tüm bu şirketlerin muhasebe işlemlerini takip edenin ... olduğunun tespit edilmesi ve gerçek bir mal ve hizmet satımına dayanmayan faturaların düzenlendiğinin, faturaların sahteliğinde tereddüt bulunmadığının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın defter ve belge gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Mersin... İnşaat...Ltd. Şti.’nin ortağı ve yetkilisi olan sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği ve yapılan tebligata rağmen defter ve belgelerini süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, diğer sanık ... isimli muhasebecinin yanında çaycı olarak çalıştığını, bu kişinin sigorta yaptıracağından bahisle kendisinden bazı belgeler istediğini ve ona bir takım belgeler imzalattığını, okuma yazmasının olmadığını, herhangi bir fatura düzenlemediğini, kendisinde defter ve belgelerin olmadığını, eşinin doğumu nedeniyle hastaneye gittiğinde sigortasının olmadığını anladığını savunması; vergi inceleme raporlarında, suça konu şirketin 09.01.2009 tarihinde sanık ... ve ...’in 20.08.2008 tarihinde noterde verdiği vekaletnameye istinaden vekilleri ... tarafından hisse devri ile alındığı, sanık ...’in bu tarihten itibaren müdür tayin edildiği, 26.06.2009 tarihinde fatura ve sevk irsaliyesi bastırıldığı, 17.09.2013 tarihli tebliğe rağmen defter ve belglerin ibraz edilmediği, keza yapılan yoklamalarda şirketin yerinde bulunamadığı, buna rağmen 2009 ve 2010 takvim yıllarında da çok sayıda yüksek tutarlı faturalar düzenlendiğinin belirtilmesi nedeniyle, sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme suçlarına iştiraki ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Suç konusu faturaların mükellef kurumun bağlı olduğu vergi dairesinden ya da bu faturaları kullanan şirketlerin bağlı oldukları vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilmesi; sanığa gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kabul etmediği takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suç konusu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden rapor alınması;

b)Faturaları kullanan kişi ya da şirket yetkilileri dinlenip, sanığı tanıyıp tanımadıkları, faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları ve faturaların verilmesinde sanığın iştirakinin olup olmadığı konusunda beyanlarının alınması;

c)...’da şirkete ait defter ve belgelerin bu kişilerde bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması,

d) 26.06.2009 tarihinde ... matbaa isimli iş yerinde bastırılan faturaların kimin tarafından teslim alındığının araştırılıp, teslim alma formu imzasının sanığa ait olup olmadığı yönünde rapor alınması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2694, Karar No: 2023/711, Tarih: 24.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/2694 E.  ,  2023/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.01.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat ... ve aleyhine temyiz olunan davalı asıllar ... ve ... geldiler, diğer davalılar vekili duruşmaya katılmamışlardır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın ve davalı asılların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği, belediyedeki proje ile tapuya verilen mimari proje arasında kendi bağımsız bölümüne özgülenen arsa payının farklı olduğu gerekçesiyle mahkemece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya ait arsa payının ilk tapu kaydında 40/160 iken 20/180 olarak yazıldığını, 11.08.1978 tarihli ilk mimari projede 40/160 olan payın 1985 tarihinde 20/180 olduğunu, 1978 yılındaki paylara göre veya 04.07.1985 tarihli Belediye Röleve Projesine göre payların düzeltilmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların iddiaları doğrultusunda bağımsız bölümlerin değeriyle orantılı arsa payı verilmediğine ilişkin hususun ispat edilmediği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri