muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10175, Karar No: 2021/4295, Tarih: 17.02.2021

Somut olayda;

Müşteki; iki kişi geldi, bıçak çekti, para istedi, 140 TL paramı, cep telefonumu ve pasaportumu aldılar. Beni yaraladılar diye beyanda bulunuyor. Beyanı alınmadan önce devriye gezen ekibine yanlarına geldiğini söylüyor. Olaydan 4-5 saat sonra ifadesi alınıyor.

Polis tutanağına göre iki kişi kaçmaya çalışırken yakalanıyor, yerde cep telefonu bulunuyor (müştekiye ait) ve sanıklara ait olduğu tahmin edilen bıçak bulunuyor.

Sanıklardan ... savunmasında bir önceki akşam cep telefonum çalındı. Fas uyruklu ...'in telefonu ... aldığını söylediğini telefonun markası seri nosu vs. bilmediğinden polise şikayet etmediğini, otel sahibine söylediğini onunla ... otelde kaldığını bu sabah ...'in yanında 10 kişi ile otele geldiğini kendisine ...'nın telefon ettiği ...'i dövdüklerini söylediğini kendisinin de olay yerine geldiğini. Diğer şahısların kaçtığını sadece bir kişinin otelde kaldığını onunla aralarında tartışma çıktığını, kavga ettiklerini kendisini ittirdiğini yere düştüklerini, herhangi bir eşyasını almadıklarını zaten polisler olay yerine geldi ve bizi karakola getirdi meailinde savunmada bulunmuştur.

Sanık ...'de aynı şeyleri söylüyor. Otele gelen şahısların ... ve arkadaşlarının ...'ı bulamayınca kendisine saldırdıklarını şahsın çantasını kaçan şahıslara verdiğini kendisinin yaralandığını beyan ediyor.

Olayın meydana geldiği yer tanık ...'nın otelinin önü savunmalarına göre çok sayıda otel ve otellere ait güvenlik kameraları var.

Sanıklar ilk ordan itibaren aynı savunmayı yapıyorlar. Bir önceki akşam telefonun çalındığını telefonu ...'in çaldığını ertesi gün ...'in arkadaşları ile geldiğini müştekinin de telefonu çalan ...'in arkadaşı olduğunu, olay yerinde kavga başlayınca diğer 9 kişinin kaçtığını elinde bıçak olan müşteki ile kavgaya tutuştuklarını yere yuvarlandıklarını savunmaktadırlar. Otel sahibini ve olay anında kendisini telefonla arayan ... isimli tanığı söylüyorlar.

Ancak müşteki beyanı ilk anda ve tek başına yeterli görülerek olay yerini gören güvenlik kameraları istenmiyor, ... isimli tanık, ... isimli tanık ile diğer tanıklar otel sahibi dinlenmiyor.

Sanık ... olay yerinde değildim. ... cep telefonu ile arayıp olay yerine çağırdı şeklindeki ilk andaki beyanına rağmen tanık ... dinlenmediği gibi sanığa ait kullandığı telefon tespit edilip arama olup olmadığı ve HTS kayıtlarına göre baz istasyonu tespitine ilişkin hiç bir çalışma bulunmadığı, üstelik sanıklar müdafiinin aşamalarındaki savunmalarında da bunları açıkça belirtmiştir.

Mahkeme safhasında ilk andan itibaren olayı gördüğü iddia eden otel sahibi ... ile olayın tanığı dinlenilmiştir.

Tanık ... sanık savunmalarını birebir teyit etmiştir. Yağmalandığı iddia edilen cep telefonun kavga sırasında yere düştüğünü kaybolmaması için alıp çay ocağına bırakması için İmad'a talimat verdiğini beyan etmiştir.

Mahkeme safhasında ilk andan itibaren olayı gördüğü iddia eden otel sahibi ... ile olayın tanığı dinlenilmiştir.

Tanık ... sanık savunmalarını birebir teyit etmiştir. Yağmalandığı iddia edilen cep telefonun kavga sırasında yere düştüğünü kaybolmaması için alıp çay ocağına bırakması için İmad'a talimat verdiğini beyan etmiştir.

Tanık İmad'da sanık savunmalarını birebir teyit etmiş ayrıca kavga sırasında müştekinin telefonunun yere düştüğünü tanık ...'nın telefonu alıp çaycıya bırakmasını istediğini kendisinin de bıraktığını beyan etmiştir. Müşteki kendisini bıçakla boynundan ve kolundan yaraladıklarını iddia etmesine rağmen mağdur ve sanıklara ilişkin Dr. raporu incelendiğinde müştekinin kolunda ve omuzunda sadece sıyrıklar olduğu, müştekinin bıçakla yaralandığına ilişkin hiçbir ibare olmadığı görülmektedir. (çizikler varsa da düşme ile de rahatlıkla oluşabilir.)

Buna karşılık sanıkların bıçağın müştekinin elinde olduğunu ve kendilerine saldırdıkları ve yaraladıkları yönündeki savunmalarının sonradan dinlenen tanıklarca da teyit edildiği gibi alınan Dr. raporuna göre de sanıklardan ...'in yaralanmasının ise kesi şeklinde olduğu ki sanık müştekinin elinden alırken yaralandım şeklinde savunmasanı teyit eder mahiyette olduğu görülüyor.

Olay yeri yakınlarında bulunduğu bildirilen bıçağın kime ait olduğu üzerinde parmak izi incelemesi vs. yapılarak veya üzerinde yaralamaya ait DNA incelemesi yaptırılarak tespit edilmesi yerine müşteki beyanına itibar edilerek sanıklara ait olduğu kabul edilerek emanet alınıp müsadere edilmekle yetinilmesi,

Dosyada müşteki 140 TL'sinin çalındığını söylemektir. Sanıklardan birinin üzerinde 1040 Tl çıkmıştır ve para dökümanı ayrıntılı yapılmıştır. Olaylar gece yarısı civarında olduğu sanıkların 00.30 gibi yakalanıp üst aramalarının yapıldığı ve üst arama tutanağına göre sanıklardan birinin üzerinde 1040 TL çıkıyor. Müştekinin iddia ettiği rakamdan çok fazla bir bedel sanığın üzerinde çıkması nedeniyle bunun aidiyet belirlemede tek başına yeterli olmayacağı açıktır.

Müştekinin bir önceki gün telefon hırsızlığı nedeniyle otelden kovulan ... isimli kişi ile arkadaş olduğu ve onun otelde kalan eşyalarını almak için kalabalık bir grupla otel önüne geldiği sonra ... ile kavga ettiği ...'ın kendisine edilen telefon üzerine olaydan haberdar olup olay yerine geldiği sanık savunması ve teyit eden tanık beyanları ile sabittir.

Yani yağma iddiası olması, silahla yaralama ve birden fazla kişi ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal kapsamında soruşturmaya maaruz kalacak olan müştekinin oluşa ve dosyadaki somut delillere dayanmayan tam tersi aksine delil olmasına rağmen "çok sayıda kişi gelseydi kolluk kuvvetleri bilirdi..." tanıklar ilk başta getirilmediğine göre sonradan ortaya çıkan tanıklar gerçeği söylemeyebilir meailindeki soyut tamimlerde sanık savunmaları çürütülerek mahkumiyet kararı verilmesi hatalıdır.

Yani yağma iddiası olması, silahla yaralama ve birden fazla kişi ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal kapsamında soruşturmaya maaruz kalacak olan müştekinin oluşa ve dosyadaki somut delillere dayanmayan tam tersi aksine delil olmasına rağmen "çok sayıda kişi gelseydi kolluk kuvvetleri bilirdi..." tanıklar ilk başta getirilmediğine göre sonradan ortaya çıkan tanıklar gerçeği söylemeyebilir meailindeki soyut tamimlerde sanık savunmaları çürütülerek mahkumiyet kararı verilmesi hatalıdır.

Öncelikli olarak doğru söylememesi için çok sayıda neden bulunan müştekinin beyan ile yetinmeyerek, olay yerini gören kamera kayıtları istenmeli, sanığın telefonla arandığı yönündeki savunmasını denetleme adına arama kayıtları ve HTS istenerek baz istasyonu tespiti ile iki sanığın olay anında aynı yerde olup olmadığı ve telefonla aranıp aranmadığı tespit edilmeli, tanıkların çalınan telefonu yere düşmüştü alıp çaycıya verdik yönündeki beyanları nedeniyle gerekirse çaycının tanık olarak dinlenip olayın teyidi yapılmalı, başlangıçtan beri sanık ...'ın olay yerine telefonla çağırdığı iddia edilen ... ve telefonu çalanı söyleyen ... isimli kişinin tanık olarak dinlenmesi emanetteki bıçak üzerindeki parmak izi ve DNA incelemesi yapılmalı sanık ve müşteki ile mukayese edilmeli, otel kayıtlarından ...'in kimliği tespit edilip tanık olarak beyanı alınmalı, müştekinin pasaportunun çalındığını iddia etmesi nedeniyle müştekinin yurt dışına çıkıp çıkmadığı, çıkmış ise hangi pasaportu kullandığı ve ne zaman temin edildiğinin araştırılması, tutanak, tanıkları, dinlenerek sanıklar polise biz gittik demeleri karşısında kaçan sanıklar ile bıçağı atanlar bunlar mıydı, teşhis ettirilmesi ile eksiklikler giderildikten sonra hukuki durumun tespiti gerekirdi. Delil tespitinin aradan geçen zamanlar nedeniyle mümkün olmadığının anlaşılması halinde, zorla alındığı iddia edilen pasaportun sanıklar anında yakalanmalarına rağmen bulunamaması, cep telefonunun tanıklar tarafından yerde bulunduğununda anlaşılması, müşteki yaralanmasının beyanıyla çelişmesi, sanık yaralanmalarının savunmaları, doktor raporları ve tanık beyanlarıyla uyum içinde olması da dikkate alınarak şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince sübuta ilişkin şüpheli durumlar sanıklar lehine yorumlanmalı suçun sübutu açısından sanıkların beyanı doğru kabul edilmelidir. Buna göre sanıkların kaldıkları otelde bir önceki gün cep telefonu çalınmış, çalan şahıs olarak tespit edilen ... otelden kovulmuş, otelden kovulan ... yakın arkadaşı olan müşteki ile otele sanıkları dövmeye gelmişler, sanık ...'ı orda bulamayınca arkadaşı olan diğer sanık ...'e saldırmışlar, diğer sanık ve otel sahibinin olay yerine gelmesi üzerine diğer 9 kişi kaçarken olay yerinde kalan müşteki elindeki bıçakla sanıkları yaraladıktan sonra yakalanmıştır. Kavga sırasında yere düşen müştekiye ait cep telefonu ise tanıklarca müştekiye verilmek üzere alınmıştır şeklinde kabul edilerek beraat kararı verilmelidir.

Ayrıca kabule göre olayın tek tanığı müştekinin kendisidir dinlenilmeden karar verilmesi nedeniyle karar bozulmalıydı. Bu haliyle aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/10351, Karar No: 2022/3590, Tarih: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10351 E.  ,  2022/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2013 tarih ve 2013/8930 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında 2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında ''sahte fatura düzenleme'' suçlarından açılan kamu davasında; her takvim yılında işlenen sahte belge düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2)Kabule göre de;

a)''Sahte fatura düzenleme'' suçunda suç tarihinin, düzenlenen son fatura tarihi olacağı gözetilmeden ve bu yönde bir tespit de yapılmadan gerekçeli karar başlığında ''26/04/2010 - 26/04/2011-26/04/2012'' şeklinde yanlış gösterilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. Maddesine ilişkin uygulamasının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7649, Karar No: 2014/10486, Tarih: 12.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7649 E.  ,  2014/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi idare tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra;

a) Dava konusu taşınmazlara 04.11.1983 tarihinden önce el atılmış ise el atma tarihi itibariyle;

b) Dava konusu taşınmazlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmış ise dava tarihi olan 08.02.2012 tarihi itibariyle;

İmar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazda yetki ve sorumluluğun hangi idareye ve ne miktarda ait olduğunun ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Belediye Başkanlığı'ndan,

4-Dava konusu ... Mahallesi 1657 parsel sayılı taşınmazın 08.02.2012 dava tarihi itibariyle, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8885 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ise 14.01.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının ayrı ayrı tapu ve belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu 1657 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınarak incelen 8885 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8885 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 14.01.2011 tarihli satışına esas (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir) resmi satış akit tablosunun ve tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden ,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/207222, Karar No: 2006/7054, Tarih: 14.03.2006

4. Ceza Dairesi 2003/207222 E., 2006/7054 K.

**4. Ceza Dairesi 2003/207222 E., 2006/7054 K.**

**- KÜÇÜLTÜCÜ DEĞER YARGISI İÇEREN İFADE**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İki medya grubu arasındaki çekişmenin eleştirisi amacıyla kaleme alındığı kabul edilen yazıda, "kapışmanın çirkefleşmesi", "iğrenç ... rezil hesaplaşma" biçiminde küçültücü değer yargısı içeren ifadelere yer verilerek eylemi hukuka uygun kılan haber verme ve eleştiri sınırlarının asıldığı gözetilmeden yasal olmayan yetersiz gerekçe ile beraate hükmolunması,

Yasaya aykırı ve katılanlar Kemal, Cem ve Hakan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20085, Karar No: 2017/8665, Tarih: 04.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20085 E.  ,  2017/8665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-d, 52 ve 53. maddeleri gereğince; Resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 204/1-3 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, ....Kiralama firması yetkilisi ....'a yönelik, sahte kimlik ile araç kiralama eylemi nedeni ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Sanığın, kendisini .... olarak tanıtıp, üzerinde kendisinin fotoğrafı olan .... adına düzenlenmiş sürücü belgesi ve nüfus cüzdanı fotokopisini ibraz ederek, müşteki ....'ın yetkilisi olduğu oto kiralama firmasından, ruhsat kaydı katılan ... adına bulunan ... plakalı aracı kiraladığı, kira sözleşme süresi bitmesine rağmen suça konu aracı getirmediği, ardından da galericilik yapan diğer katılan ...'in yanına gelip, kendisini araç sahibi .... olarak tanıtıp, aracını satmak istediğini söyleyerek, .... adına düzenlenmiş üzerinde kendisinin fotoğrafı olan nüfus cüzdanını ibraz ederek Eskişehir 2. Noterliği'nde düzenlenen araç satış sözleşmesi ile suça konu aracı katılan ...'in eşi .....'ye satarak devrettiği, sanığın bu surette hileli eylemlerle, katılan ...'e ait nüfus cüzdanını kullanarak haksız menfaat temin ettiği, sanığın ikrar içeren savunmaları, katılan beyanları, noter satış sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, her ne kadar noterlik kurumu, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde bulunmasa da, sanık hakkında tanzim olunan iddianamede, noterde araç satış sözleşmesi düzenlenirken devir işleminin yapılması esnasında kullanılması nedeni ile iğfal kabiliyetinin bulunduğu anlaşılan, kamu kurumu olan Nüfus Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından sayılan sahte nüfus cüzdanı kullanıldığının belirtilmesi ve bu hususunda aynı bendi kapsamında düzenlenmiş olması nedeni ile sonuç cezanın değişmeyecek olması ile ayrıca resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının her ikisinde de TCK 62. madde gereğince bir indirim yapılmamış olması nedeni ile her hangi bir çelişkinin bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen bu düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın her hangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7299, Karar No: 2011/8452, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7299 E.  ,  2011/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerinin belirlenmesi gerekirken ağaç başına veriler üzerinden ve gider kalemlerini tek tek açıklayan veri cetveli getirtilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünün dosyaya konulan ve dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti (kira sermaye faizi, genel idari giderler, ürün sigortası gibi giderler ayrık tutulmak üzere) veri cetvelini esas alır biçimde ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu da denetlendikten sonra 2. bozma nedeni de dikkate alınıp usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17189, Karar No: 2014/1530, Tarih: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17189 E.  ,  2014/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-11.12.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı bakımından Karlısu Belediye Başkanlığının 06.02.2013 tarihli yazısında "taşınmazın etrafında meskun mahal bulunduğu" bildirilmiş, ancak acele el koyma dosyasında alınan 20.06.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda ise "taşınmazın çevresinin tarla, bahçe, orman ve makilik ile çevrili olduğu" tespit edilmiş olduğundan bu çelişkinin giderilmesi bakımından etraftaki meskun mahallerin dava konusu taşınmaza mesafesi ile nitelikleri, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 72 parsel sayılı taşınmazın 11.12.2012 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 1428 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 17.01.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 72 parsel ile somut emsal alınan 1428 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42691, Karar No: 2017/17399, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42691 E.  ,  2017/17399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.