muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13170, Karar No: 2019/37, Tarih: 14.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13170 E.  ,  2019/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/10/2015 gününde verilen dilekçe ile tehdit ve hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 44,40 TL'sinin davacıya, 240,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 14/01/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, hakaret ve tehdit nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

TBK’nun 58’inci (818 sayılı Kanun 49’uncu) maddesi uyarınca, kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olayın gelişimi, niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinden hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Bu nedenle davacı yararına bozulması, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmemesi gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama düşüncesine katılmıyorum. 14/01/2019
Yargıtay — Esas No: 2013/18841, Karar No: 2015/10938, Tarih: 20.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18841 E.  ,  2015/10938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2006/305-2013/258

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı D.. K.. vekili, davalı ... Sigorta AŞ. vekili ve davalı .... Sigorta AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, zorunlu ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacıları oldukları aracın sürücüsünün kusurlu olarak, müvekkillerinin içerisinde bulunduğu araca çarpması sonucu 19.04.2005 tarihinde meydana

gelen trafik kazasında, müvekkilleri Ertekin, Osman ve Ömer'in ağır derecede yaralandıklarını ve maluliyet oluştuğunu, Murat'a ait aracın hasarlandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; asıl davada; Ömer için iş göremezlik nedeniyle 1.000 TL, Murat için araç hasarı nedeniyle 3.750 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketlerinden teminat limitleriyle sınırlı olmak üzere tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen; davacı Ertekin için 30.000 TL, Osman ve Ömer için ayrı ayrı 15.000 TL manevi tazminatın davalı Dursun'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.04.2011 tarihli dilekçesi ile, taleplerini Osman ve Ertekin için ayrı ayrı 47.000 TL, Ömer için 39.000 TL'ye yükseltmiş; birleşen 2007/125 Esas sayılı davada; davacı Ömer için 10.000 TL, Osman ve Ertekin için ayrı ayrı 3.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketleri vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı Dursun vekili; müvekkiline izafe edilen kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı sigorta şirketleri vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı Dursun vekili; müvekkiline izafe edilen kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek; asıl davanın kısmen kabulü ile; davacı Murat için 3.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (davalı sigorta şirketleri yönünden poliçe limit miktarı ile sınırlı olmak kaydıyla dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte); davacı Ömer için 39.000 TL, Osman için 47.000 TL, Ertekin için 47.000 TL maddi tazminatın davalı Dursun'dan kaza, davalı sigorta şirketlerinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketleri yönünden poliçe limit miktarı ile sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı Ertekin için 15.000 TL, Ömer için 10.000 TL, Osman için 10.000 TL manevi tazminatın davalı Dursun'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline; birleşen 2007/125 Esas sayılı davanın kabulü ile; davacı Ömer için 10.000 TL, Osman için 3.000 TL, Ertekin için 3.000 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketlerinden dava, davalı Dursun'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketleri poliçe limit

miktarı ile sınırlı sorumlu olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı D.. K.. vekili, davalı .... Sigorta AŞ. vekili ve davalı .... Sigorta AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle, manevi tazminatın takdirinde BK.'nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı D.. K.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli ve geçici iş göremezlik zararı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı Ertekin'in laboratuvar teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı memur olması nedeni ile geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam etmekte olup, bu dönemdeki zararı, varsa bu süre içerisinde çalışamadığı için alamadığı ek ödemeler kadardır.

Bu itibarla, mahkemece, geçici iş göremezlik süresi içerisinde davacı Ertekin'in mahrum kaldığı yan ödemelerin olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece, geçici iş göremezlik süresi içerisinde davacı Ertekin'in mahrum kaldığı yan ödemelerin olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

3-Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK.'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Somut olayda; davalı zorunlu mali sorumluluk sigortacısı .... Sigorta AŞ.'nin kaza tarihi itibariyle araç hasarı yönünden teminatı 5.000 TL ile sınırlı olup, bu miktar ödenmekle davalının bakiye zarar yönünden sorumluluğu kalmamıştır. O halde bu davalıya yönelik davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Somut olayda; riziko tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesi limiti kişi başına 50.000 TL olup, her bir davacı için hükmolunan miktarlar poliçe limiti kapsamında kalmaktadır. O halde, ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olan davalı .... Sigorta AŞ.'ye yönelik sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken, bu davalı yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalı D.. K.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı D.. K.. vekilinin; (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı .... Sigorta AŞ. vekilinin; (4) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı .... Sigorta AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6746, Karar No: 2018/18653, Tarih: 19.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6746 E.  ,  2018/18653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlğını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İş Yeri Dokunulmazlğını İhlal suçunda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği hususu infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle , eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçunda diğer suça sürüklenen çocuk yakalandığında polise telefonu sakladığı yeri göstermesi ve müştekiye telefonun iadesinin sağlanması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10899, Karar No: 2021/13245, Tarih: 22.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10899 E.  ,  2021/13245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzneleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen " sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 20/12/2011 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1350, Karar No: 2014/7562, Tarih: 08.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1350 E.  ,  2014/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/11/2013

Numarası : 2012/443-2013/633

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı davalıya ait işyerinde 2005 yılı 6.ayında işe başlamasına rağmen 2009 yılının 4. ayından itibaren sigortalı gösterildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini Mersin 5.Noterliğinden işverene çektiği ihtarname ile "işten ayrılmak zorunda" bırakıldığını bildirerek işçilik alacaklarını talep ettiğini, ancak ödeme yapılmaması nedeniyle bu davayı açtığını bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının (14,15,16).5.2012 tarihlerinde işe gelmemesi üzerine 17.5.2012 tarihinde ihtarname çekerek devamsızlık nedeninin sorulduğunu, mazeret bildirmediği için iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçi tarafından mı, yoksa işveren tarafından mı feshedildiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın İş Kanununun 14 üncü maddesinin aksine, 4857 sayılı Yasada ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sora ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Yasa döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 Sayılı Borçlar Kanununun 81 inci maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 97 inci maddesinde de benzer bir düzenleme yer almaktadır. 4857 sayılı İş Kanununda ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı kurala bağlanmıştır.

Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir. Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

Ücretin ödenmediğinden söz edebilmek için işçinin yasa ya da sözleşme ile belirlenen ücret ödenme döneminin gelmiş olması ve işçinin bu ücrete hak kazanması gerekir.

4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

İşçinin ücretinin işverenin içine düştüğü ödeme güçlüğü nedeniyle ödenememiş olmasının sonuca bir etkisi yoktur. İşçinin, ücretinin bir kısmını Yasanın 33 üncü maddesinde öngörülen ücret garanti fonundan alabilecek olması da işçinin fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

Bireysel veya toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan aynî yardımların yerine getirilmemesi de (erzak ve kömür yardımı gibi) bu madde kapsamında değerlendirilmeli ve işçinin “haklı fesih” hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

İşçinin sigorta primlerinin hiç yatırılmaması veya eksik bildirilmesi, sosyal güvenlik hakkını ilgilendiren bir durum olsa da Dairemizin 1475 sayılı Yasa döneminde istikrar kazanmış olan görüşü, 4857 sayılı İş Kanunu döneminde de devam etmekte olup, sigorta primlerinin hiç yatırılmaması, eksik yatırılması veya düşük ücretten yatırılması hallerinde de işçinin haklı fesih imkânı vardır.

Davacı vekili 15.5.2012 tarihinde davalı işverene ihtarname çekerek davacının işe girişinin sigortaya geç bildirildiğini, bazı işçilik alacaklarının (fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, sair tatil AGİ) ödenmediğini, işten ayrılmak zorunda bırakıldıklarını, bu alacakları ile kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesini istemiş, davalı 17.5.2012 tarihli ihtarnamesi ile (14,15,16).5.2012 tarihlerinde işe gelmemesi nedeniyle mazeretinin bildirilmesini, aksi takdirde iş akdinin feshedileceğini, ihtar etmiş davacı vekili çektiği 22.5.2012 tarihli cevabi ihtarnamede konuya ilişkin mazeretinin bulunduğunu, ancak işverenin işe gelmeme konusundaki talimatı ve kötü muameleye maruz kalması, ayrımcılığa uğraması, maaşlarını alamaması nedeniyle işe gidemediğini bildirmiştir. İşverence davacının (14,15,16).5.2012 tarihlerinde işe gidemediğine ilişkin tutanaklar tutulmuştur.

Davacının gönderdiği ihtarname içeriğinden de anlaşılacağı üzere iş akdinin işe gitmemek suretiyle davacı tarafından eylemli olarak feshedildiği sabittir.

Davacının gönderdiği ihtarname içeriğinden de anlaşılacağı üzere iş akdinin işe gitmemek suretiyle davacı tarafından eylemli olarak feshedildiği sabittir.

Mahkemece hükme esas alınan 14.5.2013 tarihli bilirkişi raporu içeriğinden de anlaşılacağı üzere ücret hesap pusulalarından davacının asgari geçim indirimi alacağının eksik ödendiği, 1.1.2011-13.5.2012 tarihleri arasında (5) beş genel tatil alacağının ödenmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının iş akdini bu alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanacağı, ancak iş akdini sonlandıran tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceğinin kabulü gerekir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile iş akdinin işverence feshedildiği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 8.4.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13386, Karar No: 2017/8088, Tarih: 19.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13386 E.  ,  2017/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki (asıl) menfi tespit ve (birleşen) ihtiyati haciz kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleşen ihtiyati haciz kararına itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Asıl davada davacı vekili, müvekkiline ait 29047 seri no.lu, 25/11/2011 tarihli ve 435.886,74 TL ve 29048 seri no.lu boş çekin müvekkili ortaklığın yetkilisine zorla imzalattırılarak alındığını, çeklerde ortaklığı temsilen iki imza olması gerektiğini, müvekkili ile davalı arasında hiçbir ticari ilişki bulunmadığını ileri sürerek dava konusu çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin HMK'nın 6. maddesine göre ... Mahkemeleri olduğunu, davalının ...'de Toki tarafından yaptırılan işin yüklenicisi olduğunu ve ... İnş. Şirketi ile alt yüklenicilik sözleşmelerinin bulunduğunu, ... firmasının piyasaya olan borçlarının davacı tarafça taahhüt edildiğini, borçların ödenmediğini, davacı ile müvekkili ve dava dışı Hedef1 firmasının çeklerinin ödenmesi için sözleşme imzalandığını ve dava konusu çekin bu sözleşme uyarınca davacı tarafça kendi özgür iradesi ile müvekkiline verildiğini, ... firmasının borçlarının ödenmediğini, çek vadesi de yaklaştığı için davacının süre kazanmak amacıyla müvekkiline iftira attığını, davacı şirket temsilcisi ...'in piyasaya ve resmi kurumlara tek imzalı belgeler verdiği halde ortaklığın çift imza ile temsil edildiğinin ileri sürülmesinin kötüniyetin göstergesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/70-69 D.İş sayılı dosyası ile müvekkili hakkında ihtiyati haciz kararı verildiğini, ihtiyati haciz talebine dayanak yapılan çekin zorla alındığından ve iş ortaklığının çift imza ile temsil edilmesine rağmen tek imza ile imzalanmış bulunması nedenleriyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, talebin reddini istemiştir.