muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5501, Karar No: 2016/6333, Tarih: 01.11.2016

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin imalat bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 05/05/2011 başlangıç tarihli, 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde, kiracının kiralanana yapacağı masrafları talep edemeyeceği düzenlenmiş ise de söz konusu hüküm kiralananın sözleşme süresi sonunda tahliye edilmesi halinde geçerli olacaktır. Davalı 13/08/2013 tarihli yazı ile kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshetmiştir. Bu durumda, kira sözleşmesinin süresi sona ermeden kiralananı tahliye eden davacının kirlanana yaptığı zorunlu ve faydalı imalat bedellerini talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmaktadır. Kiralananda yapılan imalatların, imal tarihindeki değerleri, yıpranma durumları, faydalı ve zorunlu ya da lüks imalat olup olmadıkları ayrıntılı olarak belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kiralananın yapılan imalatların dava tarihi itibariyle değerinin 851.609 TL olduğu belirtilmiş ancak faydalı ve zorunlu masraflar açıkça belirlenmemiş, yapılan tadilat, değişiklik ve ilavelerin değerinden yıpranma payı düşülmemiş ve imalatların dava tarihi itibariyle değeri hesaplanmıştır. Bu durumda mahkemece, kiracı tarafından yapılan imalatların nelerden ibaret olduğu ayrıntılı ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tek tek tespit edilerek, hangisinin zorunlu ve faydalı masraflar, hangilerinin lüks masraflar olduğunun belirlenmesi, imalatların imal tarihleri itibariyle değerleri, yıpranma durumları, sabit nitelikte olup olmadıkları ayrıntılı olarak konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davacı vekilinin gelir kaybına yönelik istemin reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

3-Davacı vekilinin gelir kaybına yönelik istemin reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi kira sözleşmesi davalı kiraya veren tarafından süresi dolmadan haksız bir şekilde feshedilmiştir. Sözleşmenin feshinde davacı kiracının kusuru bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı, yoksun kaldığı kazanç kaybını istemekte haklıdır. Ancak mahkemece kâr kaybı hesabı yapılırken davacı kiracının, dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceği bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı alacağına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece davacının defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, davacının çalıştığı sürede kazanç elde edemediği, bu nedenle gelir kaybına uğramadığı gerekçesiyle kâr kaybı isteminin reddine karar verilmiştir. Burada kârdan yoksun kalanın zararı, kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalmasıdır. Bu zarar kiralanan işyerinden tespit edilemiyorsa, bu durumda aynı özelliklere sahip benzer işletmelerin gelir–gider durumlarının vergi dairesi, esnaf odası, ticaret odası ve benzeri resmi kurumlardan araştırılıp, benzer işyerlerinin muhtemel cirosu, kâr oranı, işletme giderlerinin ciroya oranına ilişkin ayrıntılı bilgiler toplandıktan sonra bilirkişi marifeti ile bu veriler değerlendirilerek muhtemel aylık kârı tespit edilmeli ve dava konusu aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayabileceği makul süre kadar kâr kaybına hükmedilmelidir. Bu hususlar gözardı edilerek istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde taraflardan peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 01/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1215, Karar No: 2024/1902, Tarih: 28.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1215 E.  ,  2024/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2240 E., 2023/3232 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/153 E., 2023/61 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı Kurum bünyesinde çalışırken işyerinde bulunduğu sırada kalp krizi geçirdiğini, Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Engelli Sağlık Kurulunun 28.09.2016 tarihli raporu ile davacının tüm vücut fonksiyonlarında %52 oranında süreklilik arz edecek şekilde engelli olduğu tespit edildiğini, davacının daha sonrasında vücudundaki meydana gelen zararların meslek hastalığı olarak tespitini talep ettiğini, ancak bu hastalıkların iş kazası ve melek hastalığı yönünden bir değerlendirme yapılmadığını, davacının 02.11.2017 tarihli dilekçesi ile maddi zararlarının tespitini talep ettiğini, bunun üzerine Kurum tarafından inceleme başlatıldığını, olayın iş kazası olduğu kanaatine varıldığını, rapor istendiğini, Yüksek Sağlık Kurulu'ndan davacının %0 oranında iş kaybının bulunduğuna dair rapor geldiğini, ancak; davacının davalı Kuruma geçirdiği iş kazası ve yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik ödeneği bağlanması talepli başvurusunun, müvekkilinin %52 oranındaki raporuna rağmen reddedildiğini belirterek; davacının maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkisiz Mahkemede açıldığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş kazası nedeniyle iş göremezlik derecesinin %0 olarak tespit edildiğini, iş göremezlik derecesinin %10'un altında olduğundan gelir bağlanmadığının görüleceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "Davanın kabulü ile davacının maluliyet-meslekte kazanma gücü kayıp oranının %66 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...davacı ...'in maluliyet oranının tespiti amacıyla Sosyal Sigorta Yüksek sağlık Kurulunca 11.12.2017 tarih ve 91/16898 kararı ile sigortalının sürekli işgöremezlik derecesinin %0 olduğu tespit edilmiştir. İtiraz nedeniyle Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.12.2019 tarihli 21449 karar sayılı mütalâasında; ...'in 20.08.2015 tarihinde maruz kalmış olduğu iş kazasına bağlı olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak E cetveline (yaşına) göre %66 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının mütalaa edildiği, Adli Tıp Kurumu 2. Üst kurulu tarafından düzenlenen 06.10.2022 tarihli, 2660 karar sayılı mütalâasında; Hüseyin yükselin 20.08.2015 tarihinde maruz kalmış olduğu iş kazasına bağlı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak E cetveline (yaşına) göre %66 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla; davacı ...'in 20.08.2015 tarihinde maruz kaldığı iş kazasından dolayı maluliyet oranının %66 olduğunun tespiti gerektiği kanaatine varılarak, davanın bu oran üzerinden kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Her ne kadar sürekli iş göremezlik oranının tespitine dair hüküm kurulmuş ise de davacının 20/08/2015'de geçirdiği kalp krizi nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranın %66 olduğuna dair hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararındaki "Davacının maluliyet-meslekte kazanma gücü kayıp oranının %66 olduğunun tespitine," ibarenin silinerek yerine "Davacının 20.08.2015'de geçirdiği kalp krizi nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranın %66 olduğunun tespitine," ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10114, Karar No: 2018/49, Tarih: 08.01.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/10114 E.  ,  2018/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ...'un temyizine göre yapılan incelemede ise;

1-CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL ve gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sonuç cezanın hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL ve gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi,

2-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5327 TCK.nun 50/6. maddesinde yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. ve yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3-Suçta ele geçen eşyanın TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin de gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün kazanılmış hakka ilişkin (5.) bendindeki “...1402 sayılı CMUK. 326/son maddesi gereğince aleyhe hüküm verme yasağı nedeni ile sanığın neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,”

bölümünün çıkartılarak, yerine "...CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL ve gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına,” ibaresinin eklenmesi ve hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin (6.) bendinde yer alan "... ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin..." kısmının çıkartılması ve hükmün müsadereye ilişkin (8.) bölümünden "...4733 sayılı Yasanın 8/4. ve" ibaresinin çıkarılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12120, Karar No: 2010/6894, Tarih: 15.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12120 E.  ,  2010/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 4.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2007/265-2008/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2010 gününde davacı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yüklenicisi ve sigorta ettireni dava dışı TOKİ’nin sigortalısı ve iş sahibi olduğu altyapı ve çevre düzenlemesi inşaat işinin davalı tarafından 04.01.2004/29.12.2005 tarihlerini kapsayan All Risk Sigorta Poliçesi ile teminat altına alındığını, 13.02.2006 tarihinde düzenlenen 6 nolu zeyilname ile poliçe süresinin 09.12.2005-03.03.2006 tarihine kadar uzatıldığını, kış aylarının sert geçmesi ile imalatlarda meydana gelen donmaya bağlı hasarların 21.02.2006 tarihinde davalıya ihbar edildiğini, zeyilnameye “tanzim tarihi öncesinde meydana gelen hasarlar ve bunların süregelen etkileri teminat haricidir” şeklinde kayıt koyan davalının, hasarın zeyilname tanzim öncesi meydana geldiği gerekçesiyle ödeme yapmadığını, bu kaydın 16.02.2006 tarihli davacı teklife ve bunu davalının kabulü ile bağdaşmadığını ve tarafların iradesine uymadığını, TOKİ’nin inşaat sözleşmesinin 03.03.2006 tarihine kadar uzamasını 02.02.2006 tarihinde onayladığını ve bunun müvekkiline ulaşması üzerine davalıya 06.02.2006 tarihinde uzatması teklifinde bulunduğunu, bu teklif tarihinin tesadüfi ya da riziko meydana gelmesinden sonra teminatı sağlamaya yönelik olmadığını, primin defaten ödendiğini, bitiş tarihinden itibaren uzatılan ve buna göre primi ödenen zeyilnameye zeyilnameye kadar teminat verilmemesi kaydı konulmasının geçersiz olduğunu, hasarın 21.02.2006 tarihinde tespit edilerek davalıya ihbar edildiğini, 24.02.2009 tarihli eksper tutanağında da buzların çözülmesi ve çözümleme yapılıp, hasarın tespiti için bir süre beklenmesi gerektiğinin belirtildiğini, dava dışı TOKİ’nin muvafakati ile bu davanın açıldığını ileri sürerek, 885.830,00 YTL’nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, teminatsız dönemde hasar oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, şantiye şefinin günlük raporlarında 20.01.2006 tarihinden itibaren aşırı soğuk ve don olayının şantiyeyi etkilediği 06.02.2006 günü buzlanma nedeniyle alçı ve boyaların döküldüğü hususlarının belirtildiği, don olayı sonucu hasar belli bir süreçten sonra ortaya çıkacağından, Ocak 2006 ayı 2 nci yarısından sonra şiddetlenen don olayı sonucu hasarın oluştuğu, 06.02.2006 tarihinde davacının uzatma talebinde bulunduğu, hasarın uzatma döneminde ancak zeyilnamenin tanzim edildiği 13.02.2006 tarihinden önce gerçekleştiği, tanzim öncesi hasarın teminat dışı olduğunun kayıtlanması nedeniyle teminatsız devrede gerçekleşen rizikodan davalının sorumlu olmayacağı, rizikonun gerçekleşmesinden sonra zeyilname ile sürenin uzatılması durumunda zeyilnamenin TTK’nun 1279 ncu maddesi uyarınca hükümsüz olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2956, Karar No: 2020/4789, Tarih: 05.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/2956 E.  ,  2020/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil- ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi; Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil - ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...'in 115, 97, 9, 116 parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı çocukları, torunu ile kendinden önce ölen oğlu ... 'e satış suretiyle temlik ettiğini, davalılara karşı açtığı ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/177 esas ve 2011/69 karar sayılı dosyasında tenkis talebinin reddedildiği; ancak davalıların yargılama sırasında taşınmazları bedelsiz aldıklarını kabul ettiklerini ileri sürerek taşınmazların tapusunun iptali ile miraspayları oranında tapuya tesciline, taşınmazlardan yararlanamaması nedeniyle ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalılar ... , ... ve ... , temliklerin gerçek olduğunu, mirasbırakanın elde ettiği gelirin büyük çoğunluğunu davacının borçları için harcadığını, davacıya 157 ve 197 parsel sayılı taşınmazları kadastro tespiti sırasında verdiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Davalılar ... ve ... davaya cevap vermemişlerdir.Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle tapu iptal tescil talebi yönünden davanın kabulüne; ecrimisil talebinin ise şartları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden;1920 doğumlu mirasbırakan ...'in 04.04.2009 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ... , davalı çocukları ... , ... ve kendinden önce ölen oğlu ... 'den olma davalı torunları ... , ... ve ... 'nın kaldığı, mirasbırakanın 116 parsel sayılı taşınmazı, 02.09.2004 tarihinde dava dışı ... 'e, ... 'in de 16.05.2005 tarihinde davalı ...'e, 9 parsel sayılı taşınmazı 05.05.2004 tarihinde davalı ...'ya, 97 parsel sayılı taşınmazı 04.05.2004 tarihinde kendisinden önce ölen oğlu İsmail'e, yine aynı akitte 115 parsel sayılı taşınmazı davalı kızı ... 'ye satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler