muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6904, Karar No: 2020/4881, Tarih: 24.09.2020

• Müvekkilinin ... Büyükşehir Belediyesi ve ilçe belediyelerinin kamu iştiraki olduğunu,

• Müvekkili şirket tarafından ne ... Tuz Şirketine ne de vefat eden kişiye, kazaya neden olan işle ilgili olarak verilen herhangi bir iş emri ya da talimatın olmadığını,

• Kazanın meydana geldiği tesisin Büyükşehir Belediyesi’ne ait olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1-Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, sigortalının 15/06/2010 tarihli iş kazası sonucu vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Belediyesi hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, 15/06/2010 tarihli zararlandırıcı olaydan dolayı hakkında davanın reddine karar verilen davalı ... Belediyesi'nin davacılara karşı sorumluğunun doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarıyla, somut uyuşmazlık için önem arz ettiğinden işveren niteliği konularının açıklanmasında fayda vardır.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre; bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye “işçi”, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara “işveren”, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye ise “iş ilişkisi” denir.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye “asıl işveren-alt işveren ilişkisi” denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o iş yeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün hale gelecektir.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün hale gelecektir.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu müteselsil niteliktedir. Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır;

a)İş yerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır.

b)Bir başka işveren, iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve işçi çalıştırmalıdır.

c)İşverenlik sıfatının, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanılmış olması aranacaktır.

d)İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir iş yeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e)İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f)Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi ya da yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Birlikte istihdam, grup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimidir ve bu çalışma biçiminde işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı iş yerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, işçi ve işverenler arasında tek bir iş ilişkisi vardır.

İş sözleşmesine katılmada ise, başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir iş veren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İşçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır. (M.Alp.İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar.DEÜ.Hukuk Fakultesi Dergisi.Cilt 9.Özel Sayı, 2007.s:197).

İş sözleşmesine katılmada ise, başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir iş veren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İşçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır. (M.Alp.İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar.DEÜ.Hukuk Fakultesi Dergisi.Cilt 9.Özel Sayı, 2007.s:197).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; hakkında davanın reddine karar verilen davalı ... Belediyesi Ulaşım Daire Başkanlığı Yol Bakım ve Onarım Müdürlüğü ile ... Ulaşım Haberleşme ve Güvenlik Teknolojileri San. ve Tic. A.Ş arasında Büyükşehir Belediyesine ait büyük arabalar, iş makineleri, itfaiye araçları, kara ve deniz araçlarının bakım, onarım, servis işleri ile bu kapsamda gereken malzeme, imalat ve yedek parça temini konusunda anlaşmaya varıldığı, ... Tuz. Gıda, Tekstil ve Kimyevi Maddeleri San. Tic. Ltd. Şti.’ne hizmet aktiyle bağlı çalışan işçinin görevli olarak gönderildiği ... Yol Bakım Müdürlüğü'ne bağlı Tuz Yükleme ve Solüsyon Tesisinde yükleme bandında bakım işleri yaptığı sırada halatın kopması sonucu sıkışarak vefat ettiği, davalı Belediyenin asıl işlerinden olan Belediye bünyesindeki iş makineleri ve araçların bakım, onarım ve servis işlerini başkaca bir tüzel kişiliğe vermesinin Belediyeyi asıl işverenlik sıfatından ve bunun doğal neticesi olarak da sorumluluktan kurtarmayacağı, asıl işveren olarak alt işverenin (taşeronun) ve bu alt işverenin istihdamlarının kusurlarından birlikte müteselsilen sorumlu olduğu ve hüküm altına alınan tazminatlardan davalıların birlikte sorumlulukları yoluna gidilmesi gerektiği gözden kaçırılarak, davalı ... Belediyesi yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Neticeten adı geçen davalının hüküm altına alınan tazminat tutarlarından kusuru bulunmasa dahi aleyhine hüküm kurulan diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözardı edilerek hakkındaki davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 24/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11815, Karar No: 2024/4386, Tarih: 15.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11815 E.  ,  2024/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/45 Esas, 2023/67 Karar

KARAR : Esastan ret/Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/569 Esas, 2020/360 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuruların esastan reddi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ...Mahallesi 258 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın belediye imar planı sınırları içinde olmamasına rağmen belediye mücavir alanı içinde olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %4 oranında alınması gerektiğini, bölgede modern ve bilinçli tarım yapıldığı gibi muhtelif değer artırıcı unsurların göz önüne alınması gerektiğini, 2019 verilerinin esas alınması gerektiğini ve kamulaştırmadan arta kalan kısımlardaki değer azalışının hesaplamaya dahil edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ve davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artış oranını yüksek uygulandığını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, üretim masraflarıyla ilgili değerlendirmenin doğru olmadığını, lehlerine vekâlet ücretinin takdiri gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin düşük olduğunu, uygulanan objektif değer artış oranının çok düşük olduğunu en az %100 oranında uygulanması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin düşük olduğunu, uygulanan objektif değer artış oranının çok düşük olduğunu en az %100 oranında uygulanması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihinde geçerli olan resmî veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek suretiyle, kuru arazi için %5 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanarak net gelir yöntemine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir; ancak davacı idare yararına vekâlet ücreti takdir edilmemesi ve üçer aylık vadeli hesaba yatırılan bedelin derhal ödenmesine karar verilmesi doğru ise de hükmün faiz yönünden kamu düzenine ilişkin resen kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9615, Karar No: 2010/745, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9615 E.  ,  2010/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının sahibi olduğu düğün salonuna pasta verdiğini ve teslim ederek fatura düzenlediğini, bedelinin ödenmemesi nedeniyle tahsili için icra takibinde bulunduğunu, davalı borçlunun takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... salonunun işletmecisinin kendisi olduğunu, vergi kaydının da kendi adına olduğunu ancak eskiden beri salonu dava dışı kişilere kiralaması nedeniyle davacı ile alım satım ilişkisinin bulunmadığını, davacı pasta teslim etmiş ise, işleten kiracılara teslim etmiş olabileceğini, kendisine pasta teslim edilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının işlettiği düğün salonuna teslim ettiği pasta bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davasını ... ve Melekoğulları Düğün Salonuna karşı açmıştır. Dayanak olarak ... Düğün Salonunun alıcı ve adres olarak gösterildiği 29.10.2005 tarihli 13.700 TL ve 26.6.2005 tarihli 2.200 TL.lik iki adet faturaya dayanmıştır. Düğün salonunun ticaret ve vergi kaydının davalı adına olduğu dosyaya ibraz edilen kayıtlardan anlaşılmaktadır. Davalı işletmeyi üçüncü kişilere kiraya verdiğini ve kendisine pasta teslim edilmediğini savunmuştur. Mahkemece düğün salonu yönünden tüzel kişiliği olmadığından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, fatura bedellerinin davalı ... Macit'ten tahsiline karar verilmiştir. Davalı faturaya konu

2009/9615-2010/745

pastaları teslim almadığını savunduğuna göre teslim edildiği iddiasını davacının yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Davacının davalı tarafından teslim alındığına ilişkin irsaliye belgesi olmayıp teslimi tanık delili ile ispatlamak istemiş, mahkemece de davacı tanıkları dinlenerek karar verilmiştir. Alacağın miktarı itibarıyla davada tanık dinlenemez. (Bkz.HMUK.288-290.maddeleri) Buna göre davacıdan pasta teslimi konusunda yemin dahil tüm delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 465.00 temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3804, Karar No: 2012/19573, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3804 E.  ,  2012/19573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar ve gölgelik yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygu- lama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınır- ları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekir- ken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yap- tırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykın, katılan hazine vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37602, Karar No: 2014/18, Tarih: 13.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37602 E.  ,  2014/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/60-2013/441

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediye Başkanlığında şoför olarak çalıştığını 21.12.2012 tarihinde sevk ve idaresindeki... plaka sayılı araç ile maddi hasarlı kazaya karıştığını kaza sebebiyle Disiplin Kurulu kararı ile kaza sebebiyle 8/8 oranında kusurlu bulunarak hasar tespit tutanağında belirlenen 4.548,09 TL'nin tamamının maaşından 12 taksitle kesilmesine karar verildiğini, oysa davacının Genel İş Sendikası üyesi olup davalı Belediye Genel-İş Sendikası arasında bağıtlanan 01.03.2012-28.02.2014 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin "Hasar Bedeli Ödenmesi "başlıklı 73.maddenin 2 .fıkrası uyarınca meydana gelebilecek trafik kazalarındaki hasarın bedelinin kusur ve nispetine göre operatörce ve sürücü tarafından ödenecek miktarın %50 'sinin işverence karşılanacağının belirlendiğini ileri sürerek hasar bedelinin tamamının davacıdan tahsiline yönelik Disiplin Kurulu karararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, hasarlı trafik kazasının tamamen davacının dikkatsiz ve tedbir davranışından kaynaklandığını olay sebebi ile 8/8 oranında kusurlu bulunduğunu Toplu İş Sözleşmesi'nin 73. maddesinin davacının sebebiyet verdiği kazada uygulanabilir bir düzenleme olmadığını hasar bedelin olan 4.548,09 TL'nin tamamından davacının sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek Disiplin Kurulu karanının gerçeğe ve hukuka uygun olup, iptal edilecek bir yönü olmadığını, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, alınan kusur raporuna göre davacının olay sebebi ile %75 oranında kusurlu bulunduğu davacı hakkında Toplu İş Sözleşmesi'nin 73. maddesinde öngörülen şartların gerçekleştiği sözleşme hükmü gereğince davacının kaza sebebiyle araçta meydana gelen hasarın ancak %50 'sinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı Belediye Başkanlığı Disiplin kurulunun 16.01.2013 tarih ve 197 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Gerekçe ve Sonuç:

Dava niteliği itibariyle, davacının meydana gelen hasarlı trafik kazası sebebiyle davalı işverene disipli kurulu kararında belirtilen miktarda borçlu olmadığının tespitine yönelik bir menfi tespit davasıdır.