muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11835, Karar No: 2016/8328, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11835 E.  ,  2016/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vd. Vek.Av....

2-... vd.

DAHİLİ DAVALILAR: ... vd.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ....parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Değerlendirme tarihi olan 28.03.2014 gününden önce; dava konusu ...parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ....ada 3 parsel sayılı taşınmazın 28.03.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen.... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 08.05.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, (İmar Kanunu 18. madde uygulaması ile ayrıca 15 ve 16. vd maddeler kapsamında yola terk vs yönünde her hangi bir işlem yapılıp yapılmadığı) imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

...

3-Dava konusu ....parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen.... 1915 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu ...parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .. 1915 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

...

3-Dava konusu ....parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen.... 1915 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu ...parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .. 1915 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/948, Karar No: 2021/237, Tarih: 20.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/948 E.  ,  2021/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİTİCARET LİMİTED ŞİRKETİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.04.2018 tarih ve 2017/202 E- 2018/120 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/1819 E- 2019/1282 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2015/66226 sayılı ve "Hello Sweety" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2000/26893, 2013/89690, 2014/05251, 2013/103304, 2015/41510 sayılı ve “hello! şekil” “hello”, “hello my name is”, “lindt hello nice to sweet you”, “hello” ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek, davalı TPMK'nin 2017-M-2526 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak başvurularının emtia listesinden “30.sınıf: Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, Sakızlar, Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez.” mallarının çıkarıldığını, bu kısmi ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez reddedildiği, oysa dava konusu “hello sweety” markası ile kısmen reddine gerekçe gösterilen 2000/26893 “hello! şekil” ve 2015/41510 “hello” ibareli markaların benzer olmadığını, karıştırılma ihtimali barındırmadığını, dava konusu “hello sweety” markasının bir bütün olduğunu ve bu şekilde ayırt edicilik kazandığını, “hello” ibaresinin tek başına ayırt ediciliğe sahip olmadığını, İngilizce’de “merhaba” anlamına gelen bir hitap sözcüğü olduğunu, TPMK nezdinde 180 kadar tescilli ”hello” ibareli marka bulunduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın 13.04.2017 tarihli ve 2017/M-2526 sayılı kararının iptalini ve marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "HELLO" markasının müvekkilince yaratılmış meşhur bir çikolata markası olduğunu, başvuru markasının müvekkiline HELLO markasına ayırtedilemeyecek kadar benzediğini, "HELLO" ibaresinin tek başına ayırtedici bir ibare olmadığı, zayıf bir marka olduğu yönündeki iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunmalar, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2015/66226 sayılı “Hello Sweety” ibareli marka ile davalı yanın “hello” ibaresini haiz 2000/26893 “Hello!” ve 2015/41510 “HELLO” markalarının 556 sayılı KHK’nin 8/1-b anlamında benzer olduğu, başvuru markasının eşya listesinden YİDK kararı sonucu çıkarılan 30.sınıf malların, davalıya ait anılan markaların kapsamındaki mallar ile aynı tür bulunduğu, taraf markaları arasında 30.sınıfta yer alan bu mallar bakımından iltibas ihtimalinin var olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların marka olarak kullanmak istedikleri "hello" asıl unsurlu ibareler arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğunun açık olduğu gibi davacı şirketin markalarının tescil kapsamından çıkarılan 30.sınıf malların, davalı şirketin itiraza dayanak markalarının kapsamında da aynen yer aldığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.01.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1930, Karar No: 2006/7416, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1930 E.  ,  2006/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten olan alacağının tahsili için takibe geçtiğini, ancak itiraz nedeni ile takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin 2003 yılında kurulduğunu ancak hiçbir ticari faaliyette bulunmadığını, zira ortaklardan birinin kayıp olması nedeni ile faaliyete geçemediğini, sadece hukuki olarak varlığını koruduğunu, bu nedenle davacı şirketle herhangi bir ticari ilişkilerinin olmadığını öne sürerek davanın reddi ile % 40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davalıdan alacaklı olduğunu yazılı şekilde ispat edemediği gibi davacının yemin deliline dayandığı ve davalı şirket kayyumunun usulen yemini eda ettiği gerekçesi ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21559, Karar No: 2012/13924, Tarih: 05.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21559 E.  ,  2012/13924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 765 sayılı TCK'nın 59/2 maddeleri uyarınca 5 ay HC;

2002 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminin 765 sayılı TCK 102/4, 104/2 maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılma;

2003 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçu için 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nın 59/2 maddeleri uyarınca 15 ay HC; 765 sayılı TCK'nın 71 maddesi gereğince neticeten 20 ay hc

1-)5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Katılan vekilin ve sanık müdafiinin 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek ve defter ve belge ibraz etmemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 19.08.2003 ve 25.03.2004 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1971, Karar No: 2011/2045, Tarih: 24.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1971 E.  ,  2011/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken mali yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle üyelikten çıkartıldığını, çıkarma kararının haksız olduğunu, yapılmayan imalatların sanki yapılmış gibi yüklenicinin hakedişlerine yansıtıldığını, ihtarlarda borcun açık olarak kalem kalem gösterilmediğini, aynı durumdaki başka üyeler hakkında işlem yapılmadığını, yönetim kurulunun mali konularda kooperatifi çıkmaza sokmaya çalıştığını ve bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını ileri sürerek, müvekkilinin ihracına ilişkin 12.07.2008 tarih ve 451 sayılı yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borç miktarının ihtarnamelerde açık olarak gösterildiğini, borcun genel kurul kararlarına dayandığını ve davacının ödemesi gereken borcunu bildiğini savunarak, ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ihtarnamelerde gösterildiği gibi kooperatife borçlu olduğu ve borcunu ödemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle 12.7.2008 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatiften ihraç edilmiştir. Davacıya çıkartılan ihtarlarda borcun hangi dönemi kapsadığı belirtilmeden aidat, ara ödeme ve şerefiye bedelinden oluşan 18.045,00TL ana para, 8.724,03 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 26.769,03 TL olduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda da borcun ayrıntılı hesabı yapılmamış, davacının borçlarının kaynağı, hangi kalemlerden oluştuğu ve miktarları da ayrı ayrı gösterilmemiştir. Anılan raporda, "borcun görünümü aşağıdaki gibidir" denilerek ihtarnamelerde bildirilen borcun tekrarıyla yetinilmiştir. Bu yönü itibarıyla bilirkişi raporu açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli değildir. Davacı vekili, bilirkişi raporuna anılan yönlerden itiraz etmiş ise de, mahkemece ek rapor alınmamıştır. İlk ihtarnamenin, borcun Anasözleşmenin 14/2.maddesinde öngörülen 30 günlük bekleme süresinin geçmesi ile muaccel hale gelmesinden önce keşide edilmesi halinde ya da ihtarnamelerde ödenmesi istenilen borcun gerçek borcu yansıtmaması halinde bu ihtarnamelere dayalı ihraç kararının iptali gerekir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişiden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde borç miktarını, ve hangi dönemi kapsadığı, hangi tarihte ödenmesi gerektiği hususlarını hiçbir tereddüte yer vermeyecek derecede gösteren, açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak uygun sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) no.lu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4235, Karar No: 2017/9493, Tarih: 28.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4235 E.  ,  2017/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, iftira, 6136 sayılı Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Resmi belgeyi bozma suçundan kurulan hüküm yönünden;

İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2012 tarih ve 2012/2471 Esas sayılı iddianamesinde; üzerinde sahte nüfus cüzdanı bulunduran sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı; kriminal rapor doğrultusunda aldatma kabiliyetinin bulunmadığının kabul edilmesi halinde ise sanığın resmi belgeyi bozma suçundan cezalandırılması gerektiğinin iddia edilmesi karşısında;

5327 sayılı TCK’nın 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçunun oluşabilmesi için resmi bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddi varlığına son verilerek yok edilmesi ya da belgenin bütünlüğüne dokunmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerekmektedir. Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemekten ibarettir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca bu yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç da tamamlanmış olur. Belgenin bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesinin amacı hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının önlenmesidir. Diğer bir anlatımla bu suç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek amacıyla kanıt değeri taşıyan belgelerin ortadan kaldırılması, bozulması ya da gizlenmesi suretiyle oluşacaktır. Belge üzerinde tasarruf yetkisi bulunan bir kimsenin belgeyi bozması, yok etmesi veya gizlemesi halinde ise hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının engellenmesi söz konusu olmadığından TCK'nın 205. maddesindeki suç da gerçekleşmeyecektir.

Bu açıklamalar doğrultusunda; sanığın, ...’a ait nüfiıs cüzdanındaki kimlik bilgileri üzerinde herhangi bir kazıntı ya da silinti yapmadan belgedeki orijinal fotoğraf üzerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle tahrifat yaptığı belgeyi bulundurmaktan ibaret eyleminde; herhangi bir hakkın kullanımının engellenmemesi nedeniyle resmi belgeyi bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı, belgede gerçekleştirilen sahteciliğin aldatma niteliğini taşıması halinde ise fiilin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı; ancak nüfus cüzdanı aslının dosyada bulunmaması ve mahkemece duruşma esnasında aldatıcılık niteliğine dair inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle; nüfus cüzdanı aslı celp edilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, unsurları oluşmayan resmi belgeyi bozma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Suç tarihinde yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerince, gerçek kimliği bilinerek yakalanan sanığın üzerinde yapılan aramada, kendisine ait fotoğraf bulunan ...’a ait nüfus cüzdanının ele geçirildiği olayda, sanığın gerçek kimliğinin ilk baştan itibaren bilindiği, hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı, sanığın gerçeğe aykırı bir tutanağın düzenlenmesine sebebiyet vermediği gibi, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, kimlik bilgilerini kullandığı ...’ı işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçen ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu anlaşılan 2 adet fişek nedeniyle sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası kapsamında kalması karşısında; bu suçun hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucunda ön ödemeye bağlı hale geçmesi dikkate alınarak, sanığın hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Ele geçen ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu anlaşılan 2 adet fişek nedeniyle sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası kapsamında kalması karşısında; bu suçun hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucunda ön ödemeye bağlı hale geçmesi dikkate alınarak, sanığın hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.