muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1992, Karar No: 2018/16371, Tarih: 26.09.2018

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılar ..., ..., ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, davaya konu ... ada ..., ..., ... ve ... ada ..., ..., ... ve ... parsellerle ilgili açılan davanın reddine, ... ada ... parselle ilgili davanın kısmen kabulüne, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 30,00 TL olmak üzere toplam 60,00 TL davacılar ..., ..., ..., ..., ... için ayrı ayrı 27,00 TL olmak üzere toplam 135,00 TL ve ... için 45,00 TL ecrimisil bedelinin kademeli yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ... ve ...'den müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 22.671,70 TL ecrimisil bedelinin kademeli yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak tapu payları oranında davacılara verilmesine, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 910,31 TL ecrimisil bedelinin kademeli yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak tapu payları oranında davacılara verilmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 24.669,90 TL TL ecrimisil bedelinin kademeli yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak tapu payları oranında davacılara verilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin tüm, davalılar ... mirasçılarının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalılar ... mirasçılarının diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazlarda tüm davacıların malik olduğu, davalıların murisi ...'nın ... ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar ile ... ada ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazlarda alım ile 24/07/2007 tarihinde malik olduğu, dava konusu taşınmazlar başında mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ile davalılar murisi ...'nın kullandığı alanların tespit edilerek davacıların payları oranında davalılar aleyhine dava tarihi ve bir kısım davacıların tapu satış tarihlerinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil tazminatı hesaplamasının yapıldığı ve mahkemece bilirkişi raporunda belirlenen miktarda ecrimisile hükmedildiği anlaşılmaktadır. Bilindiği gibi, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminattır.

Somut olayda, dosya arasında yer alan tapu kayıtlarına göre, ...’nın, dava konusu ... ada ..., ... parsel, ... ada ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazların 16/1920 payını 24/07/2007 tarihinde satın aldığı, ... ada ... parsel sayılı taşınmazda ise 24/04/2007 tarihinde 16/1920 pay edindiği sonrasında 08/05/2009 tarihinde edindiği yeni pay ile toplam hissesinin 208/1920 olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davalılar ... mirasçıları hakkında dava tarihinden geriye doğru 5 yıl hesaplanarak, murisin tapuda edinimden öncesi tarih için de ecrimisil tazminatına hükmedilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,muris ...'in dava konusu taşınmazları tapuda edinim tarihi olan 2007 tarihinden öncesinde de kullanımı olduğunun ispat yükü davacı taraftadır. Davacılar, dava dilekçelerinde tanık delillerine dayanmışlar ancak mahkemece davacılara usulüne uygun olarak tanık listesi vermeleri için süre verilmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, muris ...'in dava konusu taşınmazları edinim tarihi olan 24/07/2007 tarihinden önce de dava konusu taşınmazlarda kullanımının olup-olmadığının kanıtlanması amacı ile davacı tarafa dayandığı delilleri sunması için usulüne uygun süre verilmesi, davacı tarafça dava konusu taşınmazların edinim tarihinden önce de kullanıldığının ispatlanması halinde, 24/07/2007 tarihinden öncesi için de şimdiki gibi ecrimisile hükmedilmesi, aksi halde bu tarihten öncesi için ecrimisil hesaplanmasının yapılmaması olmalıdır. Tüm bu hususlar düşünülmeden yazılı olduğu şekilde davalılar ... mirasçıları aleyhine dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisile hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalılar ... mirasçılarının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacılar vekilinin tüm, davalılar ... mirasçılarının sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılardan ... mirasçılarına iadesine ve 35,90 TL onama harcın da peşin harçtan mahsubu ile artan 793,30 TL'nin istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 26/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8164, Karar No: 2017/3771, Tarih: 30.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/8164 E.  ,  2017/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği” hükmünün yer aldığı; buna göre; somut olayda suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı ve bu durumda hükmün değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hırsızlık suçundan verilen hapis cezasına ilişkin hüküm açıklanırken, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

2)Suça sürüklenen çocuğun müştekinin ikametinin dış kapısı önünde bulunan demir parmaklıklı kapı ile ikamet dış kapısı arasında bulunan spor ayakkabılarını bir tahta çubuk uzatarak çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3)Suça sürüklenen çocuğun çaldığı ikinci el spor ayakkabılarının değer tespiti yapılmamış ise de suç tarihi itibariyle değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/135, Karar No: 2022/4432, Tarih: 11.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/135 E.  ,  2022/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çarşamba Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Çarşamba Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında Terme İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 135 ada 30 ve 56 parsel sayılı sırasıyla 1.078,14 ve 1.503,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldıkları, 135 ada 30 parselin 1980 yılından beri ...’in kullanımında olup, üzerindeki fındık ağaçlarının kullanıcısına ait olduğu, 135 ada 56 parselin 2001 yılından beri ...’in kullanımında olup, üzerindeki fındık ağaçlarının kullanıcısına ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., kendi fiili kullanımındaki 135 ada 30 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün 135 ada 56 parsel sayılı taşınmaza eklendiği iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 135 ada 30 ve 56 parsel sayılı taşınmazların kullanım kadastrosu tespitlerinin iptali ile, 30/03/2021 havale tarihli bilirkişi raporunda B harfi ile belirtilen 766,44 metrekarelik kısmın 135 ada 56 parselden ifrazı ile 135 ada 30 parsele eklenmesine, 135 ada 30 parsel sayılı taşınmazın 1844,58 metrekare yüzölçümü ve tarla vasfı ile ... adına tapuya tesciline, tutanağın beyanlar hanesine; “6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı, 1980 yılından beri ...’in kullanımında bulunduğu ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu" şerhlerinin yazılmasına, 135 ada 56 parsel sayılı taşınmazın 737,50 metrekare yüzölçümü ve tarla vasfı ile ... adına tapuya tesciline, tutanağın beyanlar hanesine, "6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı, 2001 yılından beri ...’in kullanımında bulunduğu ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu" şerhlerinin yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13645, Karar No: 2016/5355, Tarih: 13.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13645 E.  ,  2016/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’e Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebliğe ilişkin tebligat parçasında, sanığın çarşıya gittiğine ilişkin bilginin komşusundan alınmış olduğuna dair ibarenin yer aldığı, ancak keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşusuna veya varsa binanın yönetici veya kapıcısına bildirimde bulunulduğuna ilişkin ve isim verme ve/veya imzadan imtina etme hali varsa buna ilişkin şerhin tebligat parçasında yer almadığının anlaşılması karşısında, tebligat usulsüz olduğundan, kararın sanık ...’e usulüne uygun olarak tebliği ile sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15660, Karar No: 2018/4120, Tarih: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15660 E.  ,  2018/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-) İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-) Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3-) Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-) Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında;

4-) Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında;

Öncelikle sanığın yetkilisi olduğu belirlenen şirketin sicile kayıtlı adresinde zabıta araştırması yaptırılıp, devamla kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri ile re'sen terk edilip edilmediği de incelenmek suretiyle delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) İİK'nın 354. maddesinde belirtilen feragat veya borcun itfa edilmesi gibi hallerde davanın ve bütün sonuçlarıyla birlikte cezanın düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7800, Karar No: 2015/9109, Tarih: 11.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7800 E.  ,  2015/9109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesine dayalı hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada; davacı, davalı Bakanlığa bağlı .. İlköğretim Okulunda 2003-2004 ve 2006 yıllarında temizlik görevlisi olarak kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 01/01/2006 - 15/06/2006 ve 15/09/2006 - 31/12/2006 tarihleri arasında davalı ...na bağlı ...İlköğretim Okulu Müdürlüğü'nde çalıştığının tespitine, 2003 ve 2004 yıllarına ilişkin çalışma iddiasının ise 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, mülga 506 sayılı Kanunun 79. Maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 79/10. maddesinde, yönetmelikle belirlenen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca saptanamayan sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilâm ile kanıtlayabildikleri takdirde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının göz önünde bulundurulacağı açıklanmış olup anlaşılacağı üzere çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden bu maddeyle getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak

düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Buna göre; ilgili kişi hakkında işe giriş bildirgesi düzenlenmediği, düzenlenmesine karşın yasal hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilmediği, sigortalılık bildirimini içeren dönemsel sigorta primleri bordrosunun/aylık prim ve hizmet belgesinin hazırlanmadığı veya anılan süre içerisinde Kuruma teslim edilmediği, sigorta priminin Kuruma yatırılmadığı, çalışmanın varlığı yönünde Kurum görevlilerince herhangi bir saptamanın söz konusu olmadığı durumlarda, hizmetin varlığını ileri süren kişilerin hak düşürücü süre içerisinde yargı yoluna başvurması zorunludur. Bununla birlikte önemle vurgulanmalıdır ki değinilen kuralın tek istisnası, kamu kurum ve kuruluşlarında gerçekleşen hizmete ilişkin olarak, Kuruma aktarılmasa dahi işveren tarafından ödenen ücret/maaş üzerinden sigorta primi kesintisi yapılması olgusudur. Bir başka anlatımla, sözü edilen niteliğe sahip işyerinde çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin de belgelere dayandırılması asıl olduğundan, yukarıda açıklanan durumların hiçbiri gerçekleşmemiş olsa da Kuruma aktarılmamasına karşın işverence ilgiliye ödenen ücret/maaş üzerinden sigorta primi kesintisi yapıldığı takdirde hak düşürücü süreye ilişkin hüküm uygulanamaz. Belirtilmelidir ki uygulama yapılırken hizmetin ara vermeksizin kesintisiz gerçekleştiği durumlarda, çalışmanın sona erdiği (işten çıkış yapıldığı) yılın sonuna karşılık gelen 31 Aralık gününden başlayarak beş yıllık sürenin hesaplanması gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan 2003-2004 yıllarına ait bildirimlerin varlığı karşısında davacının bu yıllara ait talebinin hak düşürücü süreye uğramadığı açıktır.

Şu halde mahkemece; tüm talep dönemini kapsayan çalışmaların tespiti yönünden ilgili okulda görev yapmış okul müdürü ve öğretmenler tespit edilerek tanık olarak beyanlarına başvurulmalı, Okul Aile Birliğinden ücret ödemelerine ilişkin belgelerin ve karar defterlerinin celbi sağlanarak incelenmeli, Kaymakamlıktan işe alımla ilgili olur ve sair belgeler talep edilmeli, okulların tatil olduğu tarihler dikkate alınmalı ve toplanan kanıtlardan elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme, yanılgılı değerlendirme sonucuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

O hâlde, davacı ve davalılar avukatlarının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.