muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/37227, Karar No: 2021/11188, Tarih: 30.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37227 E.  ,  2021/11188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15146, Karar No: 2021/8617, Tarih: 10.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15146 E.  ,  2021/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.11.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ...... geldi, davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuran vekili; , başvuran adına kayıtlı Barboros Hayrettin Paşa mahallesi 1997 sokak no 2 iç kapı no 157-158-159-160-163-164-165-166-167-168-169 nolu bağımısız bölümlerin davalı şirket tarafından evim paket sigorta poliçesi ile sigortalı bulunduğunu , bağımsız bölümlerde meydana gelen hasarlara ilişkin olarak meydana gelen zararların tespit ettirildiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması koşuluyla meydana gelen zarar nedeniyle 41.000 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince; Başvurunun reddine dair verilen karara davacı vekili itiraz etmiş İtiraz Hakem Heyetince; İtirazın kısmen kabulüne kararın kaldırılmasına , Başvurunun kısmen kabulüne 500.00 TL hasar tazminatının sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine

karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 632,70 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/11/20211 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4331, Karar No: 2020/4935, Tarih: 12.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/4331 E.  ,  2020/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne davalı vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan redddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...''un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan kardeşi ...’ın Türkiye ile bağının kopmaması için 935 ada 66 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümünü kardeşine sattığını, ancak kardeşinin ölümü ile taşınmazın çıplak mülkiyetinin kendisi ile aynı binada oturan davalıya temlik edildiğini öğrendiğini, davalının taşınmazı alacak ekonomik gücünün olmadığını, işlemin muvazaalı olduğunu ve mal kaçırma amacıyla yapıldığını, bedeller arasında fark bulunduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanı komşusu olması nedeniyle tanıdığını, mirasbırakanın dava konusu taşınmazı intifa hakkı üzerinde kalması şartı ile satmak istediğini, ancak uzun bir süre taşınmazın satılamadığını, kendisinin fiyatı uygun bulduğunu ve satın aldığını, işlemin gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 935 ada 66 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümünü ...5. Noterliğinin 01.04.2008 tarihli ve 8208 yevmiye numaralı vasiyetnamesi ile birlikte yaşadığı iddia edilen davalı ...’a vasiyet ettiği, daha sonra Seyhan’ın 04.04.2008 tarihinde intifa hakkını üzerinde bırakarak anılan taşınmazı Sebahat’e satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 26.04.2015 tarihinde öldüğü ve geriye mirasçı olarak kardeşi Ceyhan’ın kaldığı anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti HMK' nun 190. maddesi ile TMK'nın 6. maddesi gereğince davacı tarafa aittir.

Somut olayda, mirasbırakan ...’in tek mirasçısı olan ve aralarında husumet bulunmayan kardeşi davacı ...’dan mal kaçırmasını gerektiren bir nedenin varlığı konusunda somut bir olgu ortaya konulamadığı gibi, dinlenilen tanıklar da temlikin muvazaalı olduğu yönünde bir beyanda bulunmamışlardır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davacının muvazaa iddiasını TMK’nin 6. ve HMK’nın 190. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacının muvazaa iddiasını TMK’nin 6. ve HMK’nın 190. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nin 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ...24. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 12/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31, Karar No: 2021/2983, Tarih: 01.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/31 E.  ,  2021/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, 01/06/2001 tarihinden iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği 25/03/2015 tarihine kadar davalı iş yerinde depo sorumlusu olarak çalıştığını, 25/10/2015 tarihinde emekliliğe hak kazanması sebebi ile iş yerinden çıkışı yapılmış olarak gösterildiğini ancak davacının çalışmasını sürdürdüğünü, aylık net ücretinin 3.200,00 TL olduğunu, işveren tarafından sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden gösterildiğini, davalı işveren tarafından 25/03/2016 tarihinde haksız ve kötüniyetle iş akdine son verildiğini, işe gelmemesinin söylendiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkil iş yerinde 05/09/2002 tarihinde çalışmaya başladığını, asgari ücret ile çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin müvekkil şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığını, fazla çalışmalarına karşılık ücretlerin ödenmediği iddialarının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverence yapılan feshin haksız olduğu ve davacının bir kısım ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde yaklaşık 16 yıl boyunca bilfiil haftanın 6 günü Kasım-Mart ayları arasında 09:00-23:00 saatleri arasında olmak üzere günlük 14 saat, Nisan-Ekim ayları arasında ise 09:00-02:00 saatleri arasında olmak üzere günlük 17 saat sürelerle çalıştığını ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren fazla mesai yapıldığı ve mesai ücretlerinin ödenmediği iddialarının asılsız olduğunu savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taraf tanık beyanları esas alınarak davacının haftada 6 gün çalıştığı, Kasım-Mart ayları arasındaki haftalık çalışmasının 72 saat, fazla çalışmasının 27 saat (6 gün x 12 saat), Nisan-Ekim ayları arasındaki haftalık çalışmasının 78 saat, fazla çalışmasının 33 saat (6 gün x 13 saat) olduğu tespitiyle, fazla mesai ücreti hesaplanmış ise de, bu hesap yöntemi hatalıdır.

Yargılama aşamasında dinlenen taraf tanıkları kendilerinin davalı işyerinden akşam saat 20.00-20.30 da çıktıklarını, davacının ise çalışmaya devam ettiğini açıklamışlar, kendileri daha önce işyerinden ayrıldıkları için davacının saat kaça kadar çalıştığına dair görgüye dayalı beyanda bulunmamışlardır. Bu nedenle mevcut delil durumuna göre, davacının haftanın 6 günü 08.30-21.00 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenme ile ve yaz kış çalışma saatlerinin farklı olduğuna dair bir ispat olmadığından yaz kış ayrımı yapılmadan, haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması ve hüküm altına alınması için, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14555, Karar No: 2015/1959, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14555 E.  ,  2015/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı belediye başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 252 ada 9 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi olan 13.07.2012, emsal alınan ... Mahallesi 252 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise incelenen satış tarihi olan 20.06.2012 itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazın ve emsal taşınmazın ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdüılüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13603, Karar No: 2012/4631, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13603 E.  ,  2012/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : İZMİR 3.ASLİYE TİCARET 2007/634 - 2007/676

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2010 tarih ve 2007/623 - 2010/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 29.05.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında 3. madde ile şirket anasözleşmesinin değiştirilerek şirketin gayrimenkulleri bağışlayabileceği yönünde değişiklik yapıldığını, 4. madde ile de şirket adına olan gayrimenkulün dava dışı İzmir Ekonomi Üniversitesine bağışlandığını, 5. maddesi ile yönetim kuruluna tasfiye, birleşme veya iltihak hususunda yetki verildiğini, bu kararların kanuna, anasözleşmeye ve objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek 29.05.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle 29.05.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 3 ve 4. bentlerdeki kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların %10'luk azınlık hissesine sahip olmadığını, İzmir Ekonomi Üniversitesine bağış ve tescilin gerçekleştirldiğini, kararların iptali koşullarının oluşmadığını savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada davacı şirketin %024, birleşen davada davacının %0007 hissesinin bulunduğu, kararların %99,56 olumlu oy ile kabul edildiği, davacıların azınlık oluşturmadığı, dosya kapsamına göre davacıların iyiniyetli olmadıkları, taşınmazın 07.11.2007 tarihinde İzmir Ekonomi Üniversitesi tarafından dava dışı KTZ Gayrimenkul Ltd. Şti.'ye 34.491,400 TL bedelle satıldığı, 2007 yılını davalı şirketin zararla kapatması nedeniyle taşınmazın bedelli veya bedelsiz devredilmesi halinde davacıların kar payında azalma ya da çoğalma yönünde bir etkilenme olmayacağı, olağanüstü genel kurul kararlarının 5. bendindeki tasfiye, birleşme ve katılma konusunda yönetim kuruluna yetki verilmesinin TTK hükümleri gereği uygulanabileceği, yönetim kuruluna sadece yetki verildiği ancak alınmış bir karar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, anonim şirket olağanüstü genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir. TTK'nun 381. maddesine göre, kanun veya esas mukavele hükümlerine ve bilhassa afaki iyiniyet esaslarına aykırı olan umumi heyet kararları aleyhine, tarihlerinden itibaren üç ay içinde şirket merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemeye müracaatla iptal davası açılabilir. Aynı maddenin 1. bendinde ise “Toplantıda hazır bulunup da karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirten veya reyini kullanmasına haksız olarak müsaade edilmeyen yahut toplantıya davetin usulü dairesinde yapılmadığını veyahut gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmediğini yahut umumi heyet toplantısına iştirake selahiyetli olmayan kimselerin karara iştirak etmiş bulunduklarını iddia eden pay sahipleri”nin dava açabilecekleri belirtildiğine göre, davacı pay sahiplerinin pay oranlarına bakılmaksızın iptal davası açabileceği kabul edilmelidir. Bu itibarla mahkemenin, davacıların ayrı ayrı hisse oranları dikkate alındığında azınlık oluşturmadığı yönündeki gerekçesi yerinde olmadığı gibi, alınan kararların davacıları etkilediği, nitekim 1 ve 3. raporlarda alınan kararlardan davacıların etkileneceğinin belirtildiği, hatta 1. raporda kararların afaki iyiniyet kurallarına da aykırılık teşkil edeceğinin bildirildiği anlaşıldığına göre, mahkemece, bilirkişi raporları dikkate alınarak değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacıların azınlık olmadığı ve iyiniyetli olmadıkları gerekçesiyle belirtilen şekilde hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2-Öte yandan, davacılar vekili tarafından, davalı şirketin 29.05.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında 3. madde ile şirket anasözleşmesinin 3/f bendinin değiştirilerek "...gayrimenkulleri bağışlayabilir..." hükmünün iptalinin talep edildiği, davacıların pay sahibi olup, TTK'nun 381. maddesindeki dava açma şartlarının oluştuğu gözönünde bulundurularak, alınan kararın yasa, anasözleşme ve afaki iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil edip etmediği değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yukarıda belirtilen gerekçe ile karar verilmesi de doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.