muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8394, Karar No: 2006/12767, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8394 E.  ,  2006/12767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kredi kartı borçlusu olduğunu,14.5.2003 tarihinde hesabın kat edilip, ardından icra takibi yapıldığını,3.4.2003 tarihinde 4822 sayılı yasadan yararlanmak için başvuruda bulunduğunu,ancak cevap verilmediğini ileri sürerek 4822 sayılı yasa uyarınca borcun tespitini istemiştir.

Davalı, 4822 sayılı kanun yürürlüğe girdikten sonra hesabın kat edildiğini,davacının bu yasadan faydalanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne,3.4.2003 tarihi itibariyle 4.380,97 YTL nin aylık 365.08 YTL olarak 12 taksitte ödenmesine karar verilmiş, hüküm;davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının 4822 sayılı yasanın geçici 2. maddesinden yararlanmak için 3.4.2003 tarihinde süresinde başvuruda bulunduğu ,davalı banka tarafından her ne kadar 14.5.2003 tarihinde hesap kat edilmiş ise de davacının asgari ödemelerde bulunarak dönem borcunun her ay sürekli arttığı 3.2.2003 tarihindeki dönem borcu 4.209.096.832 TL.nın asgari tutarının da ödenmediği davalı banka tarafından davaca 24.2.2003 tarihinde bildirilip kartında kullanıma kapatılmış olmasına göre daha önceden borcunu ödemekte temerrüde düştüğü ve borcun icra takibi aşamasına geldiği dosyadaki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır.Ancak davacı icra vekalet ücreti,tahsil harcı

ve BSMV yi ödemekle de yükümlüdür.Borç hesaplanırken bu kalemlerin dahil edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-01.03.2006 tarihinde yürürlüğe giren Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunun geçici 4. maddesinde: kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle kendisine dönem sonu borcunu ödemesi için ihtar çekilmiş veya haklarında icra takibi başlatılmış yada 31.01.2006 tarihine kadar temerrüde düşmüş olan kredi kartı borçlularının altmış ... içerisinde kredi veren kuruluşa yasada öngörüldüğü şekilde müracaat ederek borçlarını taksitle ödemek istediklerini beyan etmeleri halinde düzenlenecek ödeme planını imzalamaları ve ilk taksidi peşin ödemeleri şartıyla son dönem borcu tamamen tahsil edilinceye kadar yıllık %18 faiz oranı üzerinden hesaplanacak borç tutarını icra takip dava masraf ve harçları vekalet ücreti ile birlikte onsekiz eşit taksitte ödeme hakkına sahip olacağı düzenlenmiştir.

Daha önce yine kredi kartı borçları ile ilgili olarak, 4077 sayılı yasaya 4822 sayılı yasa ile eklenen geçici 2. maddeden faydalananların, 5464 sayılı yasanın geçici 4. maddesinden faydalanamayacağına dair, bu yasada bir hüküm ve düzenleme bulunmamaktadır. O nedenle 4822 sayılı yasa ile getirilen geçici 2. madde kapsamında kalsa dahi, henüz borç tamamen ödenerek kapanmayan veya yargılaması devam eden kredi kartı borçları hakkında da 5464 sayılı yasanın geçici 4. maddesinin şartları varsa uygulanmasının kabulü gerekir. Kredi kartı borçlusu olan davacının bu yasadan faydalanması, yasanın yayımlandığı tarihten itibaren 60 günlük süre içinde kredi kartı veren kuruluşa veya avukatına yazılı olarak müracaatına bağlı tutulmuştur. Bu durumda mahkemece kredi kartı borçlusunun yasada öngörülen sürede bankaya veya avukatına bir müracaatı olup olmadığı, davacı ve davalı bankadan sorulup araştırılarak, şayet başvurusu var ise bu yasanın geçici 14. maddesine göre borcun belirlenip sonucuna uygun karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bende açıklanan nedenlerden dolayı davalının sair temyiz itirazlarının reddine,mahkeme kararının 2. ve 3. bentler uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6176, Karar No: 2012/15231, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6176 E.  ,  2012/15231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurumun tescil ve sigortalılığını iptal eden işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı davalı Kurumun tescil ve sigortalılığının iptaline ilişkin dava konusu işleminin iptaline karar verilmesin istemiştir.

Mahkemece ;davacını sigortalılığının iptaline ilişkin Kurum işlemini iptali ile davacını 22.3.1985 -13.6.2000 tarihleri arasında zorunlu 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun tespitini ilişkin karar Dairemizce bozulmuş mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda da davanın kabulü ile davacının 22.3.1985-13.6.2010 tarihleri arasındaki sigortalılığının iptaline ilişkin 28.5.2001 tarihli Kurum işlemini iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 8.8.1997 tarihli bildirge üzerine isteğe bağlı sigortalı olarak tescil edildiği bildirgede mesleğinin olmadığının bildirildiği ve 10.2.1999 tarihine kadar isteğe bağlı sigortalı olarak prim ödediği ,25.4.2000 günü intikal eden giriş bildirgesi ile Bismil Esnaf ve Sanatkarlar Odasının 7.1.1983tarihinde başlayan üye kaydına dayanılarak 22.3.1985 tarihi itibariyle sigortalı olarak tescili yapılarak ,tescilden hemen sonra 22.3.1985-8.8.1997 tarihleri arasındaki döneme ilişkin prim borçların ödeyerek 5.7.2000 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu ... İl Müdürlüğünde yapılan müfettiş incelemesi sonucunda Kurum görevlileri ile bazı kişilerin anlaşarak birden çok kişiyi geriye dönük olarak 20.8.1997 tarihinde tastik edilen oda defterine kaydettirdiği odaya ilişkin önceki üye kayıt defterinin bulunmadığı buradan hareketle davacının 22.3.1985-8.8.1997 tarihleri arasındaki sigortalılığın iptaline karar verildiği,Diyarbakır Kriminal Polis laboratuarının ekspertiz raporuna göre 20.8.1997 tastik tarihli üye kayıt defterinde tahrifatın bulunmadığı davacı hakkında dolandırıcılık ve sahte resmi evrak tanzim etmek suçlaması ile Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesini 2003/65 E sayıl dava dosyası ile açılan kamu davasını da TCK 64 ve CMK 223/8.maddesi uyarınca Düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının 22.3.1985-8.8.1997 tarihleri arasında vergi kaydı ve Esnaf Sicil Kaydı bulunmamaktadır. Uyuşmazlık davacının vergide veya esnaf sicilinde kayıtlı olmamasına karşın 7.1.1983 tarihinde başlayan Bismil Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydına dayanarak zorunlu ... sigortalısı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacının 22.3.1985-8.8.1997 tarihleri arasında vergi kaydı ve Esnaf Sicil Kaydı bulunmamaktadır. Uyuşmazlık davacının vergide veya esnaf sicilinde kayıtlı olmamasına karşın 7.1.1983 tarihinde başlayan Bismil Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydına dayanarak zorunlu ... sigortalısı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın Yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasa'nın 3165 sayılı Yasa ile değişik 24/I(a) maddesine göre “ ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usülde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkar siciline kayıtlı olanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olanlar ... sigortalısıdır.” 25. maddeye göre “gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da esnaf ve sanatkar siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı oldukları tarihten itibaren bu Kanuna göre sigortalıdır.”

Gerçekten 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanunu Esnaf ve Küçük Sanatkarları 2. maddesinde tanımlamıştır. Bu tanıma göre “ ister gezici olsun, ister bir dükkanda veya belli bir sokağın belli yerinde sabit bulunsunlar, ticareti sermayesi ile birlikte vücut çalışmalarına dayanan ve geliri o yer gelenek ve teamülüne nazaran tacir niteliğini kazanmasını icap ettirmeyecek miktarda sınırlı olan ve bu bakımdan ticaret sicili ve dolayısıyla Ticaret ve Sanayi Odasına kayıtları gerekmeyen, aynı niteliğe (sermaye unsuru olsun, olmasın) sahip olmakla beraber, ayrıca çalıştığı sanat, meslek ve hizmet kolunda bilgi, görgü ve ihtisasını değerlendiren hizmet, meslek ve küçük sanat sahipleri ile bunların yanlarında çalışanlar ve geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin birinci maddeye göre kuracakları dernekler (odalar) bu Kanun hükümlerine tabidir. 507 sayılı Yasa'nın 2.5.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’ nun aynen kabulüne dair 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “Esnaf ve Sanatkar siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarlar çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler.” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır.” 62 sayılı K.H.K.’nun geçici 2. maddesine göre “Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde yaptırılmak zorundadır.” İlgili yönetmelik ise 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 1.1.1985 tarihinde sona ermiştir.

Yukarıda açıklanan yasal sisteme göre 1479 sayılı Yasa'nın 24 ve 25. maddelerinde esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşları kayıtları ... sigortalılığına esas alınmıştır. 507 sayılı Yasada tanımı yapılan, ticareti sermayesi ile beden gücüne dayalı olup, kazancı tacir niteliğini kazandırmayacak miktarda sınırlı olan bakkal, manav, lokantacı, kasap, tamirci, berber, şoför vs. gibi esnaf ve küçük sanatkarların faaliyette bulunabilmeleri ve bu Kanuna göre kurulu esnaf ve sanatkar derneklerine (odalarına) kaydedilebilmeleri için esnaf ve sanatkar siciline kayıt koşulu getirilmiştir. Oda kaydının sicile kayıt tarihine göre yapılması gerekmektedir. Bu nedenlerle sicil kaydı olmaksızın yapılan oda kayıtlarının yasal dayanağı olmadığı ortadadır. Bu durumda 1479 sayılı Yasa'nın kapsama aldığı kanunla kurulu meslek kuruluşları 507 sayılı Yasaya göre kurulan dernekler dışında kalan kuruluşlardır. 507 sayılı Yasaya göre esnaf siciline kayıt zorunluluğu olmayan başka bir anlatımla, esnaf ve küçük sanatkar tanımı dışında kalan 5590 sayılı Yasaya göre kurulan ticaret ve sanayi odalarına kayıtlı tüccar ve sanayiciler, aynı şekilde faaliyetlerini esnaf odalarına değil kanunla kurulu ilgili meslek odaları, birlikleri kayıtlarına göre sürdürebilen mimar, mühendis, eczacı, tabip gibi meslek mensupları kanunla kurulu bu meslek kuruluşları kayıtları ile ... kapsamına alınacaklardır. Hal böyle olunca, yasal dayanağı olmadan oluşturulan esnaf odası kaydı Yasa'nın anladığı anlamda kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı niteliğinde bulunmadığından bu kayda geçerlilik tanınarak davacı zorunlu Bağ-kurlu kabul edilemez. Ayrıca, davacının sigortalılık koşullarını taşımadığı dönem için sonradan toplu olarak prim ödemek suretiyle hizmet elde etmesi de mümkün bulunmamaktadır.

Öte yandan her ne kadar Ağır Ceza Mahkemesi dosyasında resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan dolayı kamu davası zaman aşımı nedeniyle düşürülmüş olsa da şaibeden uzak geçerli bir oda kaydının bulunduğu da kanıtlanamamıştır.Bu nedenlerle davacının 22.3.1985-8.8.1997 tarihleri arasında zorunlu sigortalılık şartlarını taşımadığı açıkça ortadadır.

Ayrıca davacı 25.4.2000 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden bildirge ile geçmişe dönük olarak 22.3.1985 tarihinden geçerli olarak tescil edilmiş 22.3.1985-8.8.1997 dönemine ilişkin prim borçları tahsil edilerek tescil edildikten 2-3 ay sonra 5.7.2000 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunmuştur.Bu durumda davalı Kurumun geçmişe yönelik olarak primleri tahsil ederek bunu uzun süre kullanmasından ve bu durumun MK.2.maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğundan söz edilemez.Zira Kurum davacının sigortalılığını 28.5.2001 tarihli işlemle iptal etmiştir.Anılan nedenlerle davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5701, Karar No: 2023/4524, Tarih: 18.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/5701 E.  ,  2023/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/24 E., 2022/54 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli ve 2014/272 Esas, 2014/267 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.12.2020 tarihli ve 2017/1096 Esas, 2020/9459 Karar sayılı kararı ile;"Tebliğnamede... ve... sanık olarak gösterilmiş ise de; haklarındaki beraat hükümlerine ilişkin yasa yolu talebinde bulunmadıkları anlaşılmıştır.

1. Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...’nın üzerinde ele geçen maddeyi satın aldığını ifade ettiği sanık ...’in ikametinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda, ikamette arama yapılmasına ilişkin adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2. Suç tarihinde, sanığın uyuşturucu madde sattığı iddia olunan hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...’nın üzerinde ele geçen maddenin Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Polis Laboratuvarından alınmış ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, bu maddenin "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin ekspertiz raporu var ise aslı ya da onaylı örneği, yok ise maddenin "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin ekspertiz raporu alınarak dosya arasına getirtilmesi,

3. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

4. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5. Adli emanetin 2014/4712 sırasında kayıtlı olan ve sanık ...’den ele geçen 980 TL paranın, uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığa iadesi yerine, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

6. Tekerrüre esas alınan ilamlardaki mahkûmiyetlerin hırsızlık suçuna ilişkin olması ve bu suçun hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 83. maddesiyle 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesine eklenen üçüncü fıkra ile karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek 6352 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında zararın tazmin edilmesi h...nde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kalkacağının öngörülmesi karşısında; tekerrüre esas alınan ilamlarla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/24 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle;

Arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle;

Arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Rutin çalışmalar sırasında, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar ... ve...ın durdurulduğu, üst araması yapılacağı sırada tanık ...'nin net 1,6 gram esrarı kolluk görevlilerine teslim ettiği, tanıkların beyanlarına istinaden dosya içerisinde mevcut 03.04.2014 tarihli saat 18.55’te düzenlenen adli kolluk- Cumhuriyet Savcısı görüşme tutanağı ile; aynı gün saat 21.00 sıralarında sanık ...’in ikametinde arama yapmak için görevlilerin kapıyı çalması üzerine sanık ...’in önce kapıyı açtığı sonra aniden kapatarak görevlileri içeri almadığı, görevlilerin eve girebilmek için balkon kapısını açmaya çalıştıkları esnada esrar dolu poşeti yanan soba içerisine attığı, içeri giren görevlilerce sobaya su döküldükten sonra soba içinden net 146,3 gram hint keneviri bitkisi parçaları ile odada 2 parça h...nde net 1 gram hint keneviri bitkisi kırıntıları ve net 4 gram (1,6 gram esrar miktarlı) hint keneviri bitkisi parçalarının ele geçirildiği olayda; Dosyadaki 03.04.2014 günü saat 18.55’te düzenlen Cumhuriyet Savcısı ile görüşme tutanağı (Yargıtay 20.Ceza Dairesinin emsal nitelikteki 23/01/2018 tarihli 2017/4617 Esas sayılı kararı da dikkate alınarak) 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre usulüne uygun verilmiş arama el koyma t...matı olarak kabul edilmiştir. Sanığın eyleminin tanık ...'nin soruşturma aşamasındaki beyanı, sanığın ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kullanım sınırının üzerinde olması, tanık ve sanıkta ele geçen maddelerin aynı nitelikte olması ve sanığın hint kenevirini sobaya atarak yok etmeye çalışmasıyla sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde tanıklar ... ve...ın kendilerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri aldıkları ikameti tarif etmelerine istinaden, dosya içerisinde mevcut 03.04.2014 tarihli saat 18.55’te düzenlenen adli kolluk- Cumhuriyet Savcısı görüşme tutanağı ile; aynı gün saat 21.00 sıralarında sanık ...’in ikametinde adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunmadan yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; özel bir düzenleme olan 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanığın ikametinde arama yapılabilmesi için adli arama kararı ya da yazılı adli arama emrinin bulunması gerektiğinden, adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunmaksızın, yalnızca 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesine göre düzenlenen kolluk- Cumhuriyet Savcısı görüşme tutanağı başlıklı form ile yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin “suçun maddi konusu” ve “suçun delili” olarak hükme esas alınamayacağı, ayrıca tanık ...'nin soruşturma aşamasındaki müdafisiz beyanında uyuşturucu maddeleri sanık ...'den temin ettiğine dair soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı da gözetilerek, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/24 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.