muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4661, Karar No: 2017/10439, Tarih: 11.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/4661 E.  ,  2017/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin ipotek alacaklısı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, ipotek bedelini icra dosyasına depo ederek, icra müdürlüğünce alacaklılara ipoteğin kaldırılması için muhtıra tebliğini talep ettiği, gönderilen muhtıranın tebliğini müteakip 15 günlük süre içerisinde ipoteğin kaldırılmaması nedeniyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda İİK'nun 153. maddesi uyarınca ipoteğin fekkine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 153. maddesinde; "İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse icra dairesi on beş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelip de kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamıyla yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir. Bu karar tapu dairesine tebliğ edilerek ipotekli taşınmazın siciline geçirilir" hükmü yer almaktadır.

Anılan madde uyarınca ipoteğin fekki için, ipoteğin, tarafların özgür iradeleri sonucu konulmuş olması, ipotek bedelinin fer'ileri ile birlikte icra müdürlüğüne ödenmesi ve alacaklının da parayı almaktan makbul bir sebep ileri sürmeksizin kaçınmış olması gerekir.

Somut olayda; 1356 ada 10 parselde bulunan 3 nolu bağımsız bölümdeki taşınmazda Sabit oğlu Hüseyin lehine 06.01.1934 tarihinde kesin borç ipoteği tesis edildiği, ipotek borçlusunun İİK'nun 153. maddesi uyarınca ipoteğin fekki talebiyle icra müdürlüğüne başvurması üzerine ipotek borçlusunun sorumlu olduğu meblağı 31.05.2010 tarihinde icra dosyasına yatırdığı, akabinde, 30.08.1961 tarihinde vefat eden ipotek alacaklısı Sabit oğlu Hüseyin'in veraset ilamı doğrultusunda mirasçıları adına İİK'nun 153. maddesi kapsamında onbeş gün içerisinde icra dairesine gelerek alacaklarını almaları ve ipoteği çözmeleri, belirtilen süre içinde geçerli bir mazeret bildirmeksizin parayı almaktan ve ipoteği fek etmekten kaçınmaları halinde icra mahkemesince ipoteğin terkinine karar verileceğine dair

muhtıra gönderildiği, sözü edilen muhtıraların ipotek alacaklısının mirasçılarının tümüne ayrı

ayrı tebliğ edildiği, bir kısım mirasçıların depo edilen ipotek bedelinin güncel borcu karşılamadığı gerekçesi ile ipoteğin fekkine muvafakat etmediklerini bildirdikleri anlaşılmaktadır.

muhtıra gönderildiği, sözü edilen muhtıraların ipotek alacaklısının mirasçılarının tümüne ayrı

ayrı tebliğ edildiği, bir kısım mirasçıların depo edilen ipotek bedelinin güncel borcu karşılamadığı gerekçesi ile ipoteğin fekkine muvafakat etmediklerini bildirdikleri anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, öncelikle işin niteliği gözetilerek duruşma açılıp ipotek alacaklıları ve borçlu duruşmaya davet edilerek yukarıda belirtilen ilke ve kurallar çerçevesinde İİK’nun 153. maddesi koşullarının oluşup oluşmadığı denetlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : İpotek alacaklısı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24982, Karar No: 2012/19845, Tarih: 20.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24982 E.  ,  2012/19845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen '2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2003 olacağı dikkate alındığında, bu tarihten iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

Sanıklara yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

Sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki "2003 ve 2004 takvim yıllarından" açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32767, Karar No: 2020/5155, Tarih: 09.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/32767 E.  ,  2020/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

TCK’nın 152/1-c, 31/3, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında;TCK’nın 157/1, 35/2, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 152/1-c, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve nitelikli mala zarar verme suçlarından sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... tarafından, nitelikli mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...’nin mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı nitelikli mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 11/11/2010 günü ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından,

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanık ...’in kendisini farklı isimle tanıtarak ...’a ait olan kavak ağaçlarının kendisine ait olduğunu söyleyerek müşteki ... ile satış konusunda 7.500 TL’ye anlaştıkları paranın ağaçların kesiminden sonra ödeneceğinin belirtildiği, müştekinin işçilerinin bir kısım kavak ağaçlarını kestikten sonra kavakların sanığa ait olmadığının anlaşıldığı, bu şekilde sanığın atılı suçları işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın ikrara yönelik savunması, müşteki ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle kavak ağaçlarının kendisine ait olduğu izlenimi vererek müştekiden menfaat temin etmeye çalışması karşısında sanığın eyleminin kül halinde 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan basit dolandıcılığa teşebbüs suçunu oluşturmasına rağmen sanık hakkında ayrıca nitelikli mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11282, Karar No: 2019/11081, Tarih: 27.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11282 E.  ,  2019/11081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık müdafinin 06.03.2019 tarihinde UYAP sisteminden gönderdiği dilekçesi ile aynı gün başka mahkemelerde duruşması olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirmiş olmasına ve sanık müdafinin mazeretinin kabul edilmesine rağmen duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi gerektiği düşünülmeden, sanık müdafinin yokluğunda hüküm kurulması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/758, Karar No: 2024/13725, Tarih: 31.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/758 E.  ,  2024/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakaret etmediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, suçun işlendiği yerin vasfı tespit edilip, aleniyet ögesinin oluşup oluşmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

2.Sanığın aşamalarda “Olay tarihinden önce kızım bana gelerek kendisinin okula alınmadığından yoklamaya giremediğini ve bu nedenle sınıfta kalacağını söyledi bende sebebini sorduğumda okula yapılan turnike için istenen 80 tl ile yine okula giriş yapmak için gerekli olan kart için 200 tl istendiğini kendisinin de vermediği için okula sokulmadığını söyledi ” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 6.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7571, Karar No: 2017/5866, Tarih: 30.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7571 E.  ,  2017/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2015 tarih ve 2013/1051-2015/293 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 242 ve 226 numaralı parsellerin sahibi olduğunu, 242 numaralı parsel üzerinde mevcut muz serasının iyileştirilmesi ve 226 parsel üzerinde yeni muz serası yapmak amacı ile bu parselleri ipotek vererek davalı ... Bankasının ... Şubesinden 18.04.2012 tarihinde kredi kullandığını, davacıya kullandırılan kredi ödenirken yapılacak olan doğal afet sigortasının primi olarak 1.500,00 TL'ye davalı banka tarafından bloke konulduğunu, ödenecek miktardan bu miktarı kestiğini, davacıya ait iki parsel üzerindeki muz seraları tesis edilmiş ve içinde muz ağaçları yetişmiş bir durumda iken 10.12.2012 tarihinde ...'da meydana gelen kasırgadan her iki seranın da hasar gördüğünü, seraların kullanılmaz bir hale geldiğini, bu durumun ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/30 D.iş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, afet nedeniyle zarar tazmini istendiğinde davalı banka seraları sigorta yaptırmadığını bildirdiğini, kredi sözleşmesi ile yetkilenmiş olmasına ve bu yetkiye dayanarak davacıdan resen sigorta primini kesmiş olmasına rağmen davalı bankanın davacıya ait seraların sigorta yaptırılmamış olmasında kusurlu olduğu ve davacının uğradığı zarardan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek 248.038,29 TL tazminatın kasırga felaketinin gerçekleştiği tarih olan 10.12.2012 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigorta yaptırmak için gerekli belgelerle bankaya bir başvurunun olmadığını, kredi alımında hayat sigortasının mecburi olduğunu, dava konusu sera sigortasının mecburi olmadığını, afet sigortasını yaptırmanın ihtiyari olduğunu savunarak davanın redddini istemiştir.

Davalı vekili, sigorta yaptırmak için gerekli belgelerle bankaya bir başvurunun olmadığını, kredi alımında hayat sigortasının mecburi olduğunu, dava konusu sera sigortasının mecburi olmadığını, afet sigortasını yaptırmanın ihtiyari olduğunu savunarak davanın redddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava, doğal afet sonucunda davacıya ait seralarda meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkin olduğu, davacının muz serası için kullanmış olduğu krediden dolayı kendi taşınmazları üzerinde davalı lehine ipotek tesisi ettiği, kullanılan krediden 1.500,00 TL'sinin ... kapsamında sera sigortası yaptırılması için davalı banka tarafından bloke edildiği, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin 12. maddesine göre kredinin teminatı olan tüm değerlerin bankaya rehin ettirileceği, rehin edilen kıymetlerin sigorta ettirilmesi mecburiyetinin yerine getirilmemesi halinde bankanın re'sen ilgili sigortaları yaptırmaya yetkili kılındığının açıkça belirtildiği, bu maddeye göre rehin alınan teminatların banka tarafından sigorta ettirilmesinin mecbur kılındığı, davalı banka tarafından mecburi tutulan sigorta işlemi için prim bloke edilmesine ve 18.04.2012 tarihli taahhütnamede de davacının kullandığı kredi ile alakalı olarak devlet destekli tarım sigortası yaptırmak için talepte bulunduğu nazara alındığında davalı bankanın devlet destekli doğal afet sigortası yapılmamasından dolayı davacının maruz kaldığı zarardan % 100 sorumlu olduğu, ...'e yazılan müzekkere cevabında davacının zamanında taşınmazları sigorta ettirilseydi sigorta prim tutarının 2.289,65 TL, alacağı hasar tazminat tutarının da 237.969,65 TL olacağı belirtildiği, hernekadar da davacı tarafından yapılan tespit doğrultusunda zararın 248.038,29 TL olduğu belirtilmiş ise de davalının sorumluluğunun poliçe miktarı kadar olması gerektiği, davacının poliçe miktarını aşan kısmı talep etmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 237.969,65 TL'nin olay tarihi olan 10.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşme gereğince davalı bankaca yaptırılması gereken ... sigortasının yaptırılmaması nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davalı bankanın sözleşmesel sigorta yapma yükümlülüğünü yerine getirmediği ve bu süreçte meydana gelen riziko nedeniyle davacının uğradığı zarardan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece zarar miktarı olarak ...'den Sera Sigortası yaptırılsaydı meydana gelecek riziko nedeniyle ödenebilecek sigorta tazminat miktarı belirtilmek suretiyle sonuca ulaşmıştır. Taraflar arasında, davalı bankanın sigorta yaptırmak üzere 1.500,00 TL prim karşılığı bedele bloke koyduğu ve davacının da 18/04/2012 tarihli taahhütname ile kredi alınan değerler bakımından sigorta yaptırmayı taahhüt ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Ancak meydana gelen riziko sonucu ortaya çıkan zararın ne kadar olduğu, bu zarardan bloke edilen prim karşılığı tutar ile ne miktar teminatlar ile hangi rizikoların teminat altına alınabileceği değerlendirilmeksizin karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki ilişki, sözleşme ve taahhütname değerlendirilerek riziko sonucu meydana gelen zarar konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla değerlendirme yapılarak davalı bankanın prim karşılığı bedele bloke koyduğu tutara rağmen sigorta yaptırmaması nedeniyle davacının uğradığı zarar değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle eksik araştırma sonucu karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4524, Karar No: 2017/2795, Tarih: 05.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/4524 E.  ,  2017/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 29.12.2008 tarihinde 1 yıllık dönemi kapsayan imzalandığını, sözleşmeye göre ilgili bölgede tek yetkili kılındığını,ilk üç ay sözleşmenin uygun bir şekilde devam ettiğini, ancak davalının sözleşmeye aykırı davranışı ile kuaför müşterilere yazı göndererek davacı ile distribütörlük ilişkilerinin bittiğini ve bundan sonra kuaför müşterilerin ürünlerini almaları için başka distribütörlerle irtibata geçmelerini bildirdiğini, davalının sözleşmeye aykırı olan davranışlarından zarar görmesi sonucu davalıya e-mail ile ihtarda bulunulduğunu, 27.07.2009 tarihinde de noter kanalıyla ihtarname gönderildiğini, müvekkili şirketin sözleşmenin bitim tarihi olan 31.12.2009 tarihine kadar ortalama 8.500,00 TL aylık kazançtan 9 ayda 76.500,00 TL kazançtan mahrum kaldığını, ayrıca müvekkilinin kuaförlere yaptığı vadeli satışlarda %6 ilave kazanç sağladığını, müvekkilinin tüm satışlarının %90'ının vadeli satışlardan oluştuğunu, bu kalem kar mahrumiyetinin 9 aylık tutarının da yaklaşık 22.000,00 TL tutarında olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin 10.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 22.01.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile; fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 26.175,60 TL tutarındaki müspet zararın (artırılan miktar 16.175,60 TL) ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

Davalı vekili,sözleşmenin taraflar arasındaki ilişkiler, satış koşulları ve esasları başlıklı maddelerinde davalının sözleşme konusu ürünlerin nihai fiyatlarını, kar marjlarını serbestçe belirleme ve sipariş miktarı ile teslimat tarihlerinde değişiklik yapabilme yetkilerine sahip kılındığını, sözleşme konusu ürünün satış ekibinin başka bir satış kanalına devredilmesinin davalının sözleşmeden kaynaklanan hakkı ve sözleşmenin ihlali olarak değerlendirilemeyeceğini, davacı tarafından müspet zarar olarak gösterilen miktarın afaki olarak hesaplandığını, davacının 2009 yılının ilk üç ayında satmış olduğu ürün miktarını diğer aylarda da satabileceği yönünde elde kesin bir veri bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında 01/01/2009-31/12/2009 tarihleri arasında geçerli olacak etkili olduğu bölgede başka distribütörlere ürün sattığının sunulan faturalar ve tanık anlatımları ile doğrulandığı,mali müşavir aracılığıyla alınan bilirkişi raporuna göre davacının 3 aylık dönemde elde ettiği brüt kardan sadece finansman giderleri mahsup edildiğinde 3 aylık net karının 25.777,71 TL kadar olabileceği, 9 aylık net karın ise 25.777,71 TL\*3= 77.333,13 TL kadar olabileceğinin belirtildiği gerekçesiyle davanın ıslah doğrultusunda kabulü ile davacının

26.175,60 TL alacağının 10.000 TL lik kısmına 10/08/2009 temerrüt tarihinden itibaren, 16.175,60 TL lik kısmına 22/01/2015 ıslah tarihinden itibaren 3095 sy 2/1 mad gereğince yürütülecek yasal temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalının distribütörlük sözleşmesini fiilen süresi sona ermeden sonlandırmış olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.