muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9141, Karar No: 2023/1624, Tarih: 16.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9141 E.  ,  2023/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’ın 21 parsel sayılı taşınmazdaki 5 no.lu bağımsız bölümü davalı ikinci eşi Makbule’ye satış suretiyle devrettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, aksi halde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, muvazaanın olmadığını, temlikin bedeli karşılığında yapıldığını, ayrıca mirasbırakan adına kayıtlı başkaca taşınmazların da olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2009/1085 E., 2016/121 K. sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Dairenin 10.10.2019 tarihli ve 2016/7331 Esas, 2019/5172 Karar sayılı kararı ile "...mirasbırakan adına kayıtlı olan ve mirasçılarına intikal eden başkaca taşınmazların da bulunduğu, mirasbırakanın mal kaçırmak kastının olmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, mirasbırakan mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesinde bulunan 16 adet taşınmazını da davalıya devredebileceği açıktır. Salt bedeller arasındaki oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir. Davacı temlikin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasını TMK'nın 6. ve HMK'nın 190. maddeleri uyarınca ispatlayamamıştır. Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği" belirtilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 11.06.2021 tarihli ve 2020/157 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararı ile TMK'nın 6. ve HMK'nın 190. maddeleri uyarınca muvazaa iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Bozma Kararı Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

C. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 11.06.2021 tarihli ve 2020/157 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararı ile TMK'nın 6. ve HMK'nın 190. maddeleri uyarınca muvazaa iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Bozma Kararı Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davalıya mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak devredildiğini, keşfen saptanan devir tarihindeki değeri ile resmi akitteki değeri arasında aşırı oransızlık olduğunu, mirasbırakanın en değerli taşınmazını davalıya devrettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, ... ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna ve bozma kararına uygun olup davacılar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Alınması gereken 120,60 TL bakiye onama harcının davacılardan alınmasına;

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5538, Karar No: 2016/13181, Tarih: 07.10.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/5538 E.  ,  2016/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2008 tarihli ve 2006/779 esas, 2008/354 sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine hükmün aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 06/01/2015 tarihli ve 2006/779 esas, 2008/354 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2015 tarihli ve 2015/1037 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21.01.2016 gün ve 94660652-105-34-13810-2015-1789/6367 sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2016 günlü, 2016/39023 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle dosya incelendi.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/7 maddesinde “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan “Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır." şeklindeki hükümler karşısında, hükümlü hakkında aynen infaza konu ilamın kesinleşme tarihinin 02/07/2008 olduğu ve 3 yıllık denetim süresinin 02/07/2011 tarihinde bitmesinin akabinde ihbara konu Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/09/2014 tarihli ve 2014/328 esas, 2014/475 karar sayılı dosyasına konu suçun 08/11/2011 tarihinde işlendiği ve buna göre sanığın cezasını infaz etmiş sayılması gerektiği dikkate alındığında, merciince yapılan itirazın belirtilen gerekçeyle kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu görülmekle,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/04/2015 tarihli ve 2015/1037 D. İ sayılı kararın 5271 sayılı CMK”nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre, CMK'nın 309/4-a fıkrası uyarınca gereğinin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 07.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/733, Karar No: 2012/20665, Tarih: 03.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/733 E.  ,  2012/20665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat (sanık ... hakkında), Ceza verilmesine yer olmadığına (sanık ... hakkında)

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine, katılan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Mahkemece katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiş ise de;

TCK'nın 22/6 maddesi 1. cümlesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, böyle bir netice ile birlikte başka bir neticenin de meydana gelmiş olması halinde anılan fıkra ile uygulama yapılamayacağı, olay günü katılan sanığın yönetimindeki aracıyla ışık kontrollü kavşakta ışık ihlali yaparak kavşağa girmesi ve yeşil ışıkta kavşağa giren ...'in aracına çarpması sonucunda meydana gelen kazada bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu, katılan sanığın eşinin öldüğü ayrıca 3 kişinin yaralandığı ve şikayetlerinin bulunmadığı ancak yaralananlardan mağdur ...'ın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı 5237 sayılı TCK'nın 89/5 maddesi gereğince eylemin bilinçli taksirle meydana gelmesi nedeniyle nitelikli yaralanmada şikayet aranmıyacağı gözetilmeden ve katılan sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 22/6. maddeleri ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan sanık ... hakkında ise yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki beraat hükmü ile sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 03.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27857, Karar No: 2016/4240, Tarih: 17.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/27857 E.  ,  2016/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, keşideci borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; takipten 11.06.2015 tarihinde haberdar olduğunu, ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek imzaya ve borca itirazda bulunduğu, mahkemece istemin süre yönünden reddine karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda ödeme emri tebligatının; “adres kapalı olduğundan en yakın komşusuna soruldu verilen beyanda muhatabın çarşıya gittiğinin beyan edilmesi üzerine tebliğ evrakı mahalle muhtarı...'a tebliğ edildi, 2 nolu ihbar adrese yapıştırıldı ve isim ve imzadan imtina eden en yakın komşuya haber verildi" açıklaması ile tebliğ edildiği görülmektedir.

Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1. maddeleri uyarınca; yapılacak tebliğ işleminde muhatap adreste bulunmaz ise, adreste bulunmama nedeninin araştırılarak komşu (kapıcı, yönetici) beyanının alınması, beyanda bulunan komşunun mutlaka adı ve soyadının tebligat parçasına yazılması gerekir. Tebligat mazbatasına, dağıtıcı tarafından beyanda bulunan komşunun adı ve soyadının yazılmadığı, imzasının alınmadığı ve yine aynı komşunun tesbitine elverişli hangi dairede oturduğu, bayan mı erkek mi olduğu gibi hususların da tespit edilmediği, kim olduğuna dair hiçbir bilgi bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda borçluya çıkarılan ödeme emri tebligatı Tebligat Kanunu'nun 21/1-2 ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1. maddeleri gereğince usulsüzdür.

Usule aykırı tebliğin hükmü ise; Tebligat Kanunu'nun 32. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 53. maddelerinde düzenlenmiş olup, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılıp, hakkındaki takipten daha evvel haberdar olduğuna dair bir delil bulunmaması halinde muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, mahkemece, borçluya yapılan ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğu gözetilerek, borçlunun usule aykırı tebliği öğrenme tarihi olarak beyan ettiği 11.06.2015 tarihinin ödeme emrinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesine karar verilerek, imzaya ve borca itiraz yönünden işin esasının incelenmesi gerekirken davanın süreden reddi isabetsizdir.

Bu durumda, mahkemece, borçluya yapılan ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğu gözetilerek, borçlunun usule aykırı tebliği öğrenme tarihi olarak beyan ettiği 11.06.2015 tarihinin ödeme emrinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesine karar verilerek, imzaya ve borca itiraz yönünden işin esasının incelenmesi gerekirken davanın süreden reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21398, Karar No: 2012/20982, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21398 E.  ,  2012/20982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece idari yargı görevli olduğundan yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3668, Karar No: 2016/1363, Tarih: 04.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3668 E.  ,  2016/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/265711

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/04/2014

Numarası : 2013/800-2014/241

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eşi G... A...'in sahibi olduğu, ancak fiilen işlerini sanığın yürüttüğü HG İnşaat firmasına ait inşaatın yan tarafında ikamet etmekte olan ölen K.. Ö..'in 09.06.2012 tarihinde saat 19:30 sıralarında, inşaatla ikametin bahçesi arasında bulunan brandayı düzeltmeye çalıştığı sırada dengesini kaybederek bulunduğu yerden inşaatın temel kazı alanına düşmesi sonucu yaralandığı, daha sonra kaldırıldığı hastanelerde tedavi görmekte iken 08/07/2012 günü öldüğü olayda, Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 20/02/2013 tarihli ve 2013/61171/824 sayılı raporunda; ölümün “genel beden travmasına bağlı boyun omur kırıkları, medulla spinalis hasarı ve gelişen komplikasyonları (menenjit+pnömoni) sonucu meydana gelmiş olduğu belirtilmekle olup, kaza ile ölüm arasında zaman geçmiş olmakla birlikte ölümün kazaya bağlı olarak ortaya çıkan travmalar sonucunda gerçekleştiği, taksirli eylem ile netice arasında nedensellik bağının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, sanığın taksirle yaralamadan sorumlu olabileceğine,ölümün enfeksiyondan kaynaklandığına, katılan vekilinin bilinçli taksirin şartları gerçekleşmesine rağmen uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/558, Karar No: 2024/5892, Tarih: 23.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/558 E.  ,  2024/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2101 E., 2023/1521 K.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 08.05.2017

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/290 E., 2022/159 K.

Taraflar arasındaki harici satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davacı mirasçıları tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tereke temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesi kararının sadece bir kısım davacı mirasçıları tarafından istinaf edildiği; davacı tereke temsilcisinin İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmediği, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin davacıların istinaf başvurusunu usulden reddine ilişkin kararını temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Dava takip yetkisi kendisinde bulunan davacı tereke temsilcisi, İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunda bulunan davacıların istinaf başvurusu usulden reddedilmiş, yeni bir karar verilmemiştir. Bu halde; İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı tereke temsilcisinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı tereke temsilcisinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29582, Karar No: 2025/520, Tarih: 09.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/29582 E.  ,  2025/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/423 E., 2020/449 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanığın, müştekinin evine para istemek üzere iki kez gittiği anlaşılan olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zincirleme suça ilişkin 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilebileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmıştır.

3. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçu nedeni ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesi sevki ile kurulan hükümde temel hapis cezasının alt sınırdan 1 yıl olarak belirlenmesine rağmen ayrıca bir gerekçe belirtilmeksizin doğrudan verilen adli para cezasında alt sınırda uzaklaşılarak temel cezanın 12 gün adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin kısımlarındaki "12 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "5 gün", "10 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "4 gün", "200,00 TL adli para cezası" ibaresi çıkartılarak yerine "80,00 TL adli para cezası" ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.