muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11452, Karar No: 2013/9897, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11452 E.  ,  2013/9897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu, davalıya ait ve yine onun sevk ve idaresindeki araçta gerçekleşen tek taraflı kazada ... isimli şahsın vefat ettiğini, müvekkilinin ... mirasçılarına 07.04.2006 tarihinde 50.000 TL tazminat ödemek durumunda kaldığını, kazanın davalının ağır kusurlu olmasından ileri geldiğini ve davalının kaza anında alkollü olduğunu ileri sürerek 50.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, olayda kusurlu olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalının olayda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 50.000 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ... şirketinin üçüncü kişiye ödediği destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigortalıdan rücuen tahsili isteminden ibarettir.

Davacı, aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olup, rücu davasını Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d ve B.4.a maddelerinde belirtilen araç sürücüsünün alkollü ve ağır kusurlu olması sebeplerine dayandırmıştır. 2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirir olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu ... olduğu açıklanmıştır.

Zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

1086 Sayılı HUMK'nun 275. maddesine (6100 Sayılı HMK'nun 266. maddesine) göre, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece uzman bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulması zorunludur. Trafik kazalarında kusurun belirlenmesi uzmanlığı gerektiren konulardandır. Mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetinden, hem kusur durumuna hem de kazanın münhasıran alınan alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğine dair rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlarda hiç bilirkişi incelemesine başvurulmaksızın karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.a maddesinde, tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmiş ise, sigortacının sigortalısına rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. Daire’nin yerleşmiş uygulamalarına göre; Genel Şartların bu maddesinde “tam kusur” dan değil, “kasıt” veya “ağır kusur”'dan söz edilmekte olup, ağır kusur kavramının kasta yakın bir kusurun varlığını ifade ettiği kabul edilmektedir.

Somut olayda, sigortalı araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkması ile kaza meydana gelmiştir. Mahkeme ise, sürücünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kabul kararı vermiştir. Mahkemece sürücünün tam kusurlu olduğunun kabulü halinde dahi, yukarıda izah edilen hususlar çerçevesinde ... tarafından yapılan kural ihlalinin "kasıt" ya da "ağır kusur" olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceğinin karar yerinde tartışılması gerekirken, mahkemece buna riayet edilmeyerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11800, Karar No: 2013/15093, Tarih: 22.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11800 E.  ,  2013/15093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen temyizinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/372, Karar No: 2017/556, Tarih: 23.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/372 E.  ,  2017/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat ve tescil davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2012/133 E. sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2013/74 E. sayılı davanın kabulüne, birleşen 2005/307 E. sayılı davada dosyanın tefrikine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen 2012/133 E. sayılı dosyalarda davacı vekili ile asıl ve birleşen 2012/133 E., 2013/74 E. sayılı dosyalarda davalı-birleşen 2005/307 E. sayılı dosyada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davalı ile aralarında 16.12.1996 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca 21 ay içinde iskân raporu alarak konutları teslim etmeyi üstlendiğini, zamanında teslim gerçekleşmediği gibi inşaatlarda nesafet farkı bulunduğu gerekçesiyle tazminat talebinde bulunmuştur.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/74 E. sayılı dosyasında davacı vekili, 27.05.2004 tarihinden itibaren dava tarihine kadar olan kira tazminatını talep ve dava etmiş,

Birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/133 E. sayılı dosyasında davacı vekili, son dava tarihi olan 26.09.2008 tarihinden bu dava tarihine kadar kira tazminatı meskenlerin kullanılabilir hale getirilmesi için yapılması gereken eksik kusurlu işler, tamir ve bakım gideri olan 15.000,00 TL'nin ayrıca 1.100,00 TL emlak vergisinin dava tarihinden itibaren faiziyle, vergilerin müvekkili hissesi oranında tahsilini talep ve dava etmişir.

Birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/307 E. sayılı dosyasında dosya davacısı yüklenici vekili, müvekkilinin sözleşmeden doğan edimlerini katlanılabilir bir şekilde ifa etmesine karşın davalılardan ...'ın diğer edimlerini özellikle sözleşmenin 6. maddesinde öngörülen vekaletname verme edimini ifa etmediğini, diğer davalıları zorunlu olarak davaya dahil ettiklerini ileri sürerek, kooperatife ait meskenlerin arsa payının bir orantı dahilinde tespiti ile müvekkil adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın dairesince bozulması üzerine;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl ve birleşen 2012/133, 2013/74 sayılı dosyalar yönünden davanın kısmen kabulüne, birleşen 2005/307 esas dosyanın tefrikine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen 2012/133 E. sayılı dosyalarda davacı vekili ile asıl ve birleşen 2012/133 E., 2013/74 E. sayılı dosyalarda davalı-birleşen 2005/307 E. sayılı dosyada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen 2012/133 E., 2013/74 E. sayılı dosyalarda davalı-birleşen 2005/307 E. sayılı dosyada davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Kararı, asıl ve birleşen 2012/133 E. sayılı dosyalarda davacı vekili ile asıl ve birleşen 2012/133 E., 2013/74 E. sayılı dosyalarda davalı-birleşen 2005/307 E. sayılı dosyada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen 2012/133 E., 2013/74 E. sayılı dosyalarda davalı-birleşen 2005/307 E. sayılı dosyada davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Mahkeme kararı temyiz eden kooperatif vekiline 28.01.2015 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi yasal 15 günlük süreden sonra, 20.02.2015 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 1983/3 esas 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da karar verileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz eden kooperatif vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen 2012/133 E. sayılı dosyalarda davacı vekilinin temyiz istemine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen 2012/133 E. sayılı davada davacı vekilinin tüm, asıl davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Mahkemece, asıl davada gecikme tazminatı olarak 15.285,00 TL'ye hükmedilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda inşaat bitim tarihi hesaplanırken ... Belediyesi inşaat yasaklarının uygulandığı tarihler ve Bayındırlık Bakanlığı'nın kış şartlarından dolayı yıl içinde çalışılamayacak süreleri dikkate alınmış olup; Bayındırlık Bakanlığı'nın belirlediği kış şartlarından dolayı çalışılamayacak sürelerin hesaba dahil edilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, ... Belediyesi'nden inşaat yasaklarının hangi tarihlerde uygulandığı sorulup, bildirilecek süreler ve sözleşmenin 9. maddesi hükmü dikkate alınarak inşaat bitim tarihinin hesaplanarak sonucuna göre, davacının sunduğu 08.10.2014 tarihli dilekçesinde belirttiği gecikme tazminatına ilişkin miktarıda aşmamak üzere bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 2012/133 E., 2013/74 E. sayılı dosyalarda davalı-birleşen 2005/307 E. sayılı dosyada davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddine, (2-a ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2012/133 E. sayılı davada davacı vekilinin tüm, asıl davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı yararına BOZULMASINA, davalı kooperatiften alınan peşin harç ile asıl ve birleşen 2012/133 E. sayılı davada davacıdan fazla alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3178, Karar No: 2013/4169, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3178 E.  ,  2013/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

22.11.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince suça sürüklenen ... hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. ..., yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, okula ait kütüphanenin kapı camını kırmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a-5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nun 34, 320.maddelerine aykırı olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmeden ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden soyut gerekçeyle 765 sayılı TCK'nun lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2.maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen ... için "suça sürüklenen ..." ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,
Yargıtay — Esas No: 2013/27587, Karar No: 2013/21470, Tarih: 11.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/27587 E.  ,  2013/21470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 21.12.1998-09.11.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin bildirim yapılmaksızın feshedildiği, davalı işverenin davacının ilaç çaldığını belirttiğini, görüntüler izlendiğinde müvekkilinin kendisini zan altında bırakacak bir görüntünün olmadığını işverene belirttiğini, davalı tarafın müvekkiline kanuni tüm haklarından vazgeçmesi halinde konuyu kapatacaklarını belirterek psikolojik baskı yaptığını, belgeleri imzalamaması üzerine işten çıkartıldığını belirterek feshin geçersizliğine, işe iadeye ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 21.12.1998-09.11.2012 tarihleri arasında makine operatörü olarak çalıştığını, fabrika dışına ilaç çıkartılmasının yasak olduğunu, davacının buna rağmen diğer çalışan Abdullah Akıllı ile elinde dolu poşetle üretim alanından çıktığının tespit edildiğini, bu poşette müvekkili firmanın ürettiği LİFTA isimli ilaç numunelerinin olduğunu, davacının savunmasının alınmasından sonra haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini, bu ilacın üçüncü kişiler tarafından kullanılmasında müvekkilinin hukuki ve cezai sorumluluklarının doğacağını, bu şekilde davranan diğer personelinde iş sözleşmesine son verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacı ve Abdullah Akıllı tarafından ilaçların işyeri dışına çıkartıldığının ibraz edilen CD ve diğer görüntülerle kanıtlanamadığı, davacının iş arkadaşı olan Abdullah Akıllı'nın hijyen kurallarına aykırı eylemi sebebi ile onunla birlikte davacının iş sözleşmesinin feshinin davacı yönünden geçerli sebep oluşturmayacağını, davalı vekili tarafından ibraz edilen görüntülerin davacıyla ilgili olduğunun kanıtlanamadığını, söz konusu kayıtlarda görüntüleri tespit edilen kişilerin kimler olduğunun ve iş yeri dışına ilaç çıkarma eylemlerinin tam olarak anlaşılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İş ilişkisinde işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, aralarındaki güven ilişkisinin zedelenmesine yol açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı işçinin iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına yol açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebep olarak karşımıza çıkmaktadır. İşçinin bir suç işlediğinden veya sözleşmeye aykırı davranışta bulunduğundan şüphe ediliyor ve bu yüzden taraflar arasında iş ilişkisinin devamı için gerekli olan güvenin yıkılması veya ağır biçimde zedelenmesi sebebiyle iş sözleşmesi feshedilmişse, şüphe feshinden söz edilmektedir. Şüphe, fesih anında mevcut belirli objektif vakıa ve emarelere dayanmalıdır. İşverenin sırf sübjektif değerlendirmesi yeterli olmayıp, yapılan incelemede işçinin şüphe edilen eylemi işlediğinin büyük bir ihtimal dahilinde olduğu sonucunun ortaya çıkması gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının 21.12.1998-09.11.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde ambalaj operatörü olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin işyerinden yasak olmasına rağmen ilaç numuneleri çıkardığı, sergilediği davranışın iş sözleşmesinden kaynaklanan sadakat borcuna aykırılığın özel bir halini teşkil ettiğinden karşılıklı güvene dayalı iş ilişkisinin sürdürülmesinin şirket açısından beklenemiyeceği gerekçesi ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II e-h maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 21.12.1998-09.11.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde ambalaj operatörü olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin işyerinden yasak olmasına rağmen ilaç numuneleri çıkardığı, sergilediği davranışın iş sözleşmesinden kaynaklanan sadakat borcuna aykırılığın özel bir halini teşkil ettiğinden karşılıklı güvene dayalı iş ilişkisinin sürdürülmesinin şirket açısından beklenemiyeceği gerekçesi ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II e-h maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinden ilaç numunesi çıkarttığının kamera kayıtları ile tespit edildiği gerekçesiyle iş sözleşmesi feshedilmiştir. Davalı tanığı olan üretim müdürü beyanında servis şoförlerinin bir takım ilaçların dışarı çıkartıldığı konusunda ihbarda bulunması üzerine ilaçların ne zaman üretildiğinin tespit edilerek kamera kayıtlarını incelediklerini, kamera kayıtlarında davacı ve yanında poşet olan bir arkadaşının üretim bölümünden çıktığının tespit edildiğini beyan etmiştir. Davacı kamera kayıtlarında bir çalışanla birlikte elinde bir poşetle üretim alanından çıktığına ilişkin alınan savunmasında arkadaşının elindeki poşette fritöz bulunduğunu, bu poşeti arkadaşının teknisyene vermek için üretim alanına çıkardığını, öğle yemeği saatinde bu arkadaşının makinasının yanına gidip yemek saatinin geldiğini söyleyip beraber soyunma dolaplarına indiklerini,arkadaşının elinde fritöz poşeti ile çıktığına şahit olduğunu belirtmiştir. Dosyada bulunan olay gününe ait kamera kaydının CD çözümlemesine ilişkin bilirkişi raporunda iki kişinin masada bulunan ilaçlardan poşet içerisine koyduklarını,birinci şahsın beraberinde getirdiği cihaz ve ilaçlarla dolu poşet ile birlikte ambalaj odasından ayrıldığını belirtmiştir. Tüm dosya kapsamı, tanık beyanları, kamera kayıtları hep birlikte değerlendirildiğinde davacı ile davalı işyeri arasında güven ilişkisinin sarsıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda iş ilişkisinin davalı tarafça sürdürülmesi beklenemez. Hal böyle olunca davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiği anlaşılmakla mahkemece bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 101,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 11.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.