muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8440, Karar No: 2023/1147, Tarih: 28.02.2023

6. HMK’nın 241/1 nci maddesine göre ise, mahkeme gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında ... derecede bilgi edindiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verebilecektir. Ancak, değinilen kanun hükmünün uygulanabilmesi için ismi bildirilen tanıkların hangi konuda tanıklık yapacaklarının belirtilmiş olması gerekmektedir. Bunun aksinin kabulü ... yargılanma hakkının ihlali sonucunu doğurur. Öte yandan aynı Kanun’un 196. maddesinde ise, delil gösteren tarafın, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemeyeceği belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Somut olaya gelince; davacı vekili 13.07.2009 havale tarihli dilekçesi ile ..., ..., ..., ... ... ..., ... ve ...’ı tanık olarak bildirmiş olup, anılan tanıkların bozma öncesi yapılan yargılamada dinlendikleri, yukarıda belirtilen bozma kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere daha önce dinlenen tanıkların davacının muris muvazaası iddiasına yönelik olarak yeniden dinlenilmesi gerektiğinin belirtildiği ve Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verildiği, davacı vekilinin bozma kararından sonra sunduğu dilekçe ile aradan 11 yılı aşkın bir süre geçtiği, tanıkların ikametleri ve sağlık durumlarında değişiklikler olduğunu, davacı ...’nin Hollanda’ya yerleştiğini, ..., ... ... ... ve ...’ün yaşları ve hastalıkları nedeniyle Adliyeye gelerek tanıklık yapmalarının mümkün olmadığını belirterek, yeni tanık bildirmek için süre talep ettiği ve aşamada da ..., ... ve ...’ı tanık olarak bildirdiği, 21.12.2020 tarihli duruşmada davalı vekilinin muvafakat etmediğini bildirmesi sebebiyle davacı tarafın 2. tanık listesinde bildirilen tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verildiği ve davacı tanığı olarak ilk listede yer alan tanıklar ... ve ...’ın tanık ifadelerinin alındığı anlaşılmaktadır.

2. Bilindiği üzere, mahkemece bozmaya uyulmakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşur ve bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapmak zorunluluğu doğar. Ne var ki; Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki, davacı vekili ilk tanık listesindeki bir kısım tanığı yaşları ve ikamet adresleri nedeniyle hazır edemeyeceklerini belirterek yeniden tanık listesi sunmak için süre talep etmiş ve 3 kişilik ikinci bir tanık listesi sunarak ilk tanık listesinde yer almayan bir tanığı da listeye dahil etmiş ve Mahkemece ilk tanık listesinde yer almayan davacı tanığı davalı tarafın muvafakati olmadığından dinlenmemiş olup, ikinci tanık listesinin verilemeyeceğine ilişkin HMK’nın 240/2. maddesinde düzenlenen kesin kuralın kamu düzenine ilişkin olduğu ve istisnasını da tanığın ölmesi durumunun oluşturduğu gözetildiğinde,

Mahkemece ilk tanık listesinde yer almayan ...’un dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir.

Mahkemece ilk tanık listesinde yer almayan ...’un dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir.

3. Davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Usul Hukukunda tanıkların taraflarca hazır edilmesini zorunlu kılan bir kural yoktur. Bunun aksinin kabulü, ... yargılanma ... (TC. Anayasası 36. madde) kapsamında olan iddia ve savunma hakkının (6100 s. HMK'nın 27.) kısıtlanması ve eksik inceleme sonucunu doğurur. Öte yandan, davacı tarafın ilk tanık listesinde yer alan tanıkların dinlenilmelerinden vazgeçtiğine dair bir beyanı da bulunmamaktadır.

4. Hal böyle olunca, davacı vekilinin 13.07.2009 havale tarihli tanık listesindeki bozma kararından sonra dinlenmeyen tanıkların HMK’nın 243. maddesinde belirtilen usule göre çağırılması, hasta veya engelli olmasından dolayı gelemeyen bir tanığın varlığı halinde bu tanığın bulunduğu yerde, listedeki tanıklardan yurt dışında ikamet eden var ise tanığın istinabe yolu ile dinlenmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken bozma gerekleri yerine getirilmeden yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13651, Karar No: 2013/3443, Tarih: 04.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/13651 E.  ,  2013/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği

HÜKÜM : TCK.nun 204/2, 62/1, 53/1-2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası

Sanık ...'nın diğer sanık ...'e ... plakalı araca ait 14.03.2007 tarihli “borcu yoktur” belgesini Vezirköprü Mal Müdürlüğünde zaman zaman uygulanması nedeniyle vergi borcuna karşılık aldığı 1.000 TL bedelli senet karşılığında verdiğini, aldığı bu senetten müdür...'nun haberi olduğunu savunması, ...'in memur sanık ...'ya borcu yoktur belgesini alabilmek amacıyla teminat olarak 1.000 TL senet verdiğini ancak borcunu ödedikten sonra sanıkta bulunan senedini geri aldığını savunması, ... tarafından tüm vergi ve trafik cezası borcu toplamı 754,32 TL' nin 21.03.2007 tarihinde ödenmiş olması, ibraz edilen 14.03.2007 tarihli ve 1.000 TL bedelli borçlusu ... olan senedin alacaklısının Vezirköprü Mal Müdürlüğü olması, tanık...'nun tespit edilen Motorlu Taşıt Vergisi borcuna ilişkin olarak senet karşılığında borcu yoktur belgesi verilmesi şeklinde bir uygulamalarının bulunmadığını, kanunun belirttiği güvence bedelleri arasında senedin belirtilmediğini, fakat kendisi göreve başlamadan önce ilçede böyle bir uygulama olduğunu gördüğünü, kanuna uygun olmadığı için bu uygulamaya son verdiğini beyan etmesi, Vezirköprü Mal Müdürlüğünün 07.11.2007 tarihli yazısı ekinde 1998 ve 1999 yıllarına ait birden fazla mükellef tarafından Vezirköprü Mal Müdürlüğüne verilmiş ve Mal Müdürlüğü tarafından da ödenmemeleri nedeniyle icra takibine konu edilmiş senetlerin gönderilmiş olması, Samsun Vergi Dairesi Başkanlığının 06.03.2008 günlü yazısında 23.05.2006 vadeli trafik cezasının ... adına tanzim edildiği, ... plakalı araç sahibi ... adına kesilmiş bir ceza bulunmaması nedeniyle araç hakkında verilen ilişik kesme belgesinde bu yönden bir isabetsizlik bulunmadığının belirtilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından Vezirköprü Mal Müdürlüğünden 07.11.2007 tarihli yazıları ekinde gönderildiği şekliyle mükelleflerden vergi borçlarına karşılık senet alınması uygulamasının suç tarihinde devam edip etmediği, suç tarihinden önce kurum çalışanlarına vergi borçlarına karşılık eskiden olduğu gibi senet alınması uygulamasına son verildiği konusunda bir bildirimlerinin olup olmadığı sorulup neticesine göre sanığın suç kastının tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11558, Karar No: 2021/13764, Tarih: 01.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11558 E.  ,  2021/13764 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve silahla kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 62/1 (5'er kez) ve 35/2. (3 kez) maddeleri uyarınca 3 defa 7 ay 15 gün ve 2 defa 1 yıl 3 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2016/68 Esas, 2017/411 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 14.06.2021 tarihli ve 2020/1873 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2021 tarihli ve 2021/80813 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.03.2017 tarihli ve 2016/7143 esas, 2017/3141 sayılı ilamında yer alan “...Sanık ... hakkında aynı suç işleme kararı altında ve birbirinin devamı olan olayda, mağdur Sezgin'e yönelik gerçekleşen birden fazla eylemin tek bir suça vücut vereceği ancak failin fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilmeden, somut olayda sanığın hem kasten yaralama hem de silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hususunda mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;..” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

1) Dosya kapsamına göre, müştekiler ilk ifadelerinde sanığın kendilerini bıçakla yaralamaya teşebbüs ettikten ve kendileri olay yerinden ayrıldıktan beş dakika sonra yanına 6-7 kişi alarak bu defa kendilerini bıçakla yaraladığına ilişkin beyanda bulunmuş ise de, 06.01.2016 tarihli kolluk araştırma tutanağının incelenmesinden, olay yerindeki esnafın çevrede tarafları yatıştırmaya çalışan ve merakla olayı izleyen bir kalabalığın olduğu yönünde bilgi verdiğinin, müştekilerin kollukla yaptığı sonraki görüşmede kendilerini darp eden başkaca kişiler olup olmadığından aslında ... olamadıkları, çevredeki kalabalığın kendilerini ayırmaya çalışmış da olabileceğine dair beyanda bulunduklarının anlaşılması karşısında, yaralamaya teşebbüs ile yaralama eylemleri arasında beş dakika geçtiği ve sanığın yeni bir suç işleme kastıyla hareket ettiğine ilişkin müştekilerin kolluk araştırma tutanağına yansıyan beyanlarıyla çelişen ilk ifadeleri dışında, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın elindeki bıçakla müştekiler ..., ... ve ... ...'ı önce yaralamaya teşebbüs etmesi, sonrasında ise müştekilerden

... ve ...'ı bıçakla kasten yaralaması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin aynı suç işleme kararı altında ve aynı zaman dilimi içerisinde, aynı mağdurlara yönelik gerçekleşmesi nedeniyle tek suça vücut vereceği, ancak failin 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilerek, sanığın yalnızca müştekiler ... ve ...'a karşı gerçekleştirdiği silahla kasten yaralama, ...'a karşı gerçekleştirdiği silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, müştekiler ... ve ...'e karşı birbirinin devamı olarak gerçekleşen eylemler yönünden hem silahla kasten yaralama hem de silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2) Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'un 86/1. maddesi gereğince belirlenmesinde,

3) Mevcut genel adli muayene raporlarına göre mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları nazara alındığında, sanık hakkındaki tamamlanmış kasten yaralama suçların ilişkin temel cezaların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'un 86/1. maddesi gereğince belirlenmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, tüm dosya kapsamı ile, sanığın önce ..., ... ve ...'ı bıçakla yaralamaya kalkıştıktan sonra olay yerinden ayrılıp beş dakika kadar sonra olay yerini kalabalıklaşması ile birlikte bu defa ... ve ...'ı bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığının anlaşıldığı olayda, sanığın mağdurlar ... ve ...’i kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı suç işleme kastıyla çok kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle, olay bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın mağdurlar ... ve ...’e yönelik eylemlerinin hem de silahla kasten yaralamaya teşebbüs hem de tamamlanmış silahla kasten yaralama olarak değerlendirilerek sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik hem silahla kasten yaralamaya teşebbüsten hem de silahla kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmasında isabet görülmemiştir.

Bununla birlikte, sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken temel cezanın TCK’nin 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenmesi de isabetsizdir.

Bununla birlikte, sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken temel cezanın TCK’nin 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenmesi de isabetsizdir.

Ayrıca, sanık hakkında tamamlanmış kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken mağdurların adli raporlarında yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin bildirildiği halde temel cezanın TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenmesi yerine TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenmesinde de isabet görülmemiştir.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2016/68 Esas, 2017/411 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3817, Karar No: 2011/6853, Tarih: 15.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3817 E.  ,  2011/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.11.2011 günü belirlenen saatte temyiz edenler Alternatif Zemin Mek. Ltd. Şti. vekili Av...., Alsim Alarko San. Tes. ve Tic. A.Ş. vekili Av.... Yakın ve Türk Telekom A.Ş. vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Hasarın meydana geldiği yere ilişkin olarak davalı ... ile diğer davalı yüklenici Alsim Alarko San. Tes. ve Tic. A.Ş. arasında düzenlenen ”Adana Raylı Taşıma Sistemi İnşaatı” işine ait sözleşme ile eki idari ve teknik şartnamelerin aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 15.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12832, Karar No: 2017/25948, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12832 E.  ,  2017/25948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17230, Karar No: 2013/7239, Tarih: 08.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/17230 E.  ,  2013/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28/04/2010 tarihli görevsizlik kararıyla Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 511/1-3, son maddesindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.03.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25950, Karar No: 2016/13836, Tarih: 06.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25950 E.  ,  2016/13836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmazlar için noterde düzenlenmiş kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki şartlar dikkate alınmak suretiyle dava konusu taşınmaza bilimsel olmayan bir yöntemle ve soyut ifadelerle değer biçildiğinden emsal incelemesi geçerli değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kamulaştırmadan arta kalan kısım için imar izni verilip verilmeyeceği, geometrik durumuna göre inşaat yapılıp yapılamayacağı, kamulaştırma nedeni ile yapılaşmaya kısıtlama getirtilip getirtilmeyeceği ilgili Belediye Başkanlığından sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2)Kamulaştırmadan arta kalan kısım için imar izni verilip verilmeyeceği, geometrik durumuna göre inşaat yapılıp yapılamayacağı, kamulaştırma nedeni ile yapılaşmaya kısıtlama getirtilip getirtilmeyeceği ilgili Belediye Başkanlığından sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/998, Karar No: 2014/15279, Tarih: 23.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/998 E.  ,  2014/15279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/283388

MAHKEMESİ : Çumra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2011

NUMARASI : 2010/181 (E) ve 2011/160 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan M.. B..'nın, kendisine ait 42 F... plakalı aracını satması amacıyla tanık M.. Ç..'ya ait O.. Galeri isimli işyerine bıraktığı, daha sonra sanığın, tanığa ait işyerine gelerek aracı satın almak istediğini söylediği ve tanık ile sanık arasında yapılan görüşmeler sonucunda tanığın, katılan Mahmut'a ait aracı sanığa haricen 3.500 TL karşılığında sattığı ve teslim ettiği, daha sonra sanık Serdar'ın suça konu aracı başka birisine satmak istediğini beyanı ve bu doğrultuda katılandan kendisine bu konuda vekaletname vermesini istemesi üzerine katılan Mahmut'un sanığa vekaletname verdiği, suça konu aracı sanık Serdar'a haricen satan tanık Muammer'in araca ait vergi borcu olduğunu öğrenmesi sonrasında sanık ile katılanı hem aracın noter satışını sağlayabilmek hem de vergi borcunu katılandan alarak sanığa vermek amacıyla sanık ve katılanı işyerine çağırdığı ve araca ait vergi borcu tutarı olan 1150 TL'yi katılandan alarak vergi borcunu ödemesi amacıyla sanığa katılanın huzurunda verdiği, ancak sanığın katılandan tanık aracılığıyla almış olduğu 1150 TL'yi vergi dairesine yatırmadığı ve kendisine mal edindiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, katılan, tanık ve sanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu paranın sanığa, ifa ettiği meslek ya da hizmet dolayısıyla tevdi edilmemiş olması nedeniyle eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 155/2. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Suça konu paranın sanığa, ifa ettiği meslek ya da hizmet dolayısıyla tevdi edilmemiş olması nedeniyle eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 155/2. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.