muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11841, Karar No: 2023/3641, Tarih: 23.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde: dava konusu hacizli gayrimenkulün mülkiyetinin bir mahkeme kararına dayalı olarak müvekkil Ilgın'a geçtiğini, ilgili taşınmazın davacı müvekkiline devredildiğini, kredi borçlarının bitmesine kadar devir işlemi yapılamayacağının düzenleme altına alındığını, TMK’nın 705. maddesi uyarınca müvekkilinin mahkeme kararı ile mülkiyeti tescilden önce kazandığını iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi 3. kişinin haczedilen taşınmaz hakkında boşanma davasında lehine karar verildiği, şikayetçinin mahcuz taşınmazın kendisine ait olduğundan bahisle haczin kaldırılmasını talep etmesinde hukuki yararı olduğundan her zaman şikayet hakkının bulunduğu, ancak her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceğinden şikayet tarihi itibariyle taşınmaz şikayetçi 3. kişi lehine henüz tapuya tescil edilmediğinden TMK'nın 705/2 maddesi uyarınca şikayet hakkının bulunmadığı, şikayetçinin mülkiyet hakkı tapu kütüğüne tescil edilmemiş olduğundan, icra mahkemesine başvurarak haczin kaldırılmasını talep edemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde:Dava konusu hacizli gayrimenkulün mülkiyetinin bir mahkeme kararına dayalı olarak Müvekkil Ilgın'a geçtiğini, ilgili taşınmazın davacı müvekkiline devredildiğini, kredi borçlarının bitmesine kadar devir işlemi yapılamayacağının düzenleme altına alındığını, TMK’nın 705. maddesi uyarınca müvekkilinin mahkeme kararı ile mülkiyeti tescilden önce kazandığını iddia ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin taşınmaz üzerine konulan haczin kaldırılması talebinin reddi işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 16. maddesi, TMK'nın 1020. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6032, Karar No: 2011/7660, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6032 E.  ,  2011/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığı'nın dosyaya getirtilen 08.12.2009, 11.02.2010 ve 05.04.2010 günlü yazılarından dava konusu parselin imar planı dışında olduğu, belediye mücavir alanı içinde kaldığı, alt ... hizmetlerinden yol, su, elektrik, çöp toplama hizmetlerinden yararlandığı, dava konusu taşınmaza yaklaşık 800-900 mt. mesafede yerleşim alanının bulunduğu, yerleşim yerine yakın bir mesafede olmasından dolayı meskun mahal niteliğinde olduğu, ... kasabasının ulaşımını sağlayan yol üzerinde olup ulaşım sorunu olmadığı, iskan amacına uygun yapılaşmanın yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulu'nun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan Belediye Başkanlığının yukarıda sözü edilen yazıları içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığının belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5679, Karar No: 2017/7136, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5679 E.  ,  2017/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1641, Karar No: 2012/2048, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1641 E.  ,  2012/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2005 gün ve 2004/273 Esas, 2005/467 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmü tarihi olan 15.12.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle, hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının, aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/23811, Karar No: 2014/14410, Tarih: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23811 E.  ,  2014/14410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, huzursuzluk çıkarması nedeniyle kendisini evine almak istemeyen ablasının evinin zilini koparıp camlarını kırmaktan ibaret eyleminin mala zarara verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üst soyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında infazda tereddüte neden olacak şekilde birden fazla ilamın esas alınması,

2-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında infazda tereddüte neden olacak şekilde birden fazla ilamın esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından tamamen çıkartılıp yerine, " 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına", 58. maddenin uygulamasına ilişkin kısımdan '' İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29.07.2009 tarih, 2008/550 Esas 2009/481 karar sayılı, 15.09.2009 kesinleşme tarihli, 08.08.2010 tarihinde infaz edilmiş TCK 105/1 maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilam'' ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15824, Karar No: 2013/23330, Tarih: 25.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15824 E.  ,  2013/23330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 10/04/1999-15/08/2011 tarihleri arasında davalı işyerinde aşçı olarak çalıştığını, işlerin yoğun olduğu Nisan-Kasım ayları arasında 10:00-02:00 saatleri arasında diğer dönemlerde ise 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, 2005-2007 yılları arasında kış döneminde şantiyede çalıştırıldığını, yıllık izin kullandırılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenle işten ayrıldığını, son ücretinin 3.000,00 TL olduğunu iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil alacağı, hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, işten kendi isteği ile ayrıldığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne karar verilmiş ise de, dosya içerisindeki belgelerden davacının açmış olduğu hizmet tespiti davasının 21. Hukuk Dairesi'nin 2013/7875 Esas sırasında temyiz inceleme sırasını beklediği anlaşılmaktadır. Hizmet tespit davasında verilen karar eldeki davada verilen kararı etkileyecek nitelikte olduğundan mahkemece hizmet tespit davasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7135, Karar No: 2019/1647, Tarih: 12.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7135 E.  ,  2019/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına

ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamındaki tüm delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi; ayrıca sanığın çocuğunun örgüte müzahir okulda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin hükme dayanak yapılması sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak

nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17433, Karar No: 2006/18383, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17433 E.  ,  2006/18383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü Toroslar mevkiinde bulunan kendisine ait içinde evinin bulunduğu 163 sayılı parselin güneyinde bulunan tahminen 25 dönümlük taşınmazın, ataları tarafından ... alanı haline getirildiği, önceleri ataları sonrada kendisi tarafından 35 yıldan bu yana zilyet edildiği, tapuda kayıtlı olmadığını, genel arazi kadastrosunda tapulama dışı bırakıldığını, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek adına tescilini istemiştir. ... oğlu ... taşınmazın kendisine ait olduğu, adına tesciline karar verilmesi istemiyle davaya katılmıştır. Hazine 07.03.2003 havale tarihli dilekçe ile taşınmazın Hazine adına tescilini, Orman Yönetimi ise 21.10.2003 tarihli dilekçesiyle taşınmazın orman olarak Hazine adına tescili istemiştir. Mahkemece katılan gerçek kişinin usulüne uygun harçlandırılmış dilekçesi bulunmadığından davasının reddine, ... oğlu ...’ın davasının kısmen kabulüne, ... elemanı bilirkişi ... ... 07.06.2004 tarihli raporunda (B) ile gösterilen 5170 m2 bölümün davacı ... oğlu ... adına tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca genel arazi kadastdrosunda tapulama dışı bırakılmış taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1960 yılında yapılmış ve 17.06.1960 ila 16.07.1960 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

1. Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli taşınmazın 07.06.2004 tarihli krokisinde (A) ile gösterilen 2670 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlenmiştir.

Hazine dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla davaya katıldığı, Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla katılma talebinde bulunduğu halde, Orman Yönetimine katılma dilekçesini harçlandırması ve karşı tarafa tebliği hususunda olanak verilmemiş, Hazinenin davası hakkında da bir hüküm kurulmamıştır.

-2-

2006/17433-18383