muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11576, Karar No: 2019/4624, Tarih: 16.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11576 E.  ,  2019/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’in 1211 parsel sayılı taşınmazını 08.12.2005 tarihinde dava dışı ...’ye, ...’in 1211 parselden ifraz edilen çekişme konusu 1448 parsel sayılı taşınmazı 22.12.2010 tarihinde dava dışı ...’a, ...’in de 08.08.2011 tarihinde mirasbırakanın torunu olan davalı ...’e devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, dava dışı ... ve ...’in çekişme konusu taşınmazı hiç kullanmadıklarını ileri sürerek, tapunun iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dede yadigarı olan taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, taşınmaz üzerindeki binayı kendisinin yaptırdığını, bu binalar üzerinde davacıların hak iddia edemeyeceklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muris muvazaası davalarında pay oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; ‘’ ... miras bırakanın mirasçısından mal kaçırma amacıyla yaptığı temliki işlemler bakımından miras bırakanın iradesi ile mirasçıların yararının çatıştığı kuşkusuzdur. Bunun sonucu olarak da, her bir mirasçının kendi hakkı yönünden üçüncü kişi sıfatıyla miras payı oranında tapu iptali-tescil isteğinde bulunabilmesine olanak tanınmıştır. Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir. ...’’ gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1926 doğumlu mirasbırakan ...'in 15.04.2009 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacı kızları ... ve ... ile dava dışı oğulları ... ve...'in kaldıkları, davalı ...'un...'in oğlu olduğu, mirasbırakan ...'nin 1211 parsel sayılı taşınmazını 08.12.2005 tarihinde satış suretiyle dava dışı ...'ye temlik ettiği, 1211 parsel sayılı taşınmazın 20.11.2006 tarihinde ifraz edilmesi ile 1450, 1449 sayılı parseller ve çekişme konusu 1448 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, ...'in 1148 parsel sayılı taşınmazı 22.12.2010 tarihinde dava dışı İbrahim'e, İbrahim'in de 08.08.2011 tarihinde davalı...'a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanık beyanlarından ilk el ...'e yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı olduğu sonucuna varılmamaktadır. Bir an aksi kabul edilse bile ikinci el konumundaki İbrahim'in kim olduğu bilinmemektedir. Bir başka ifade ile kötüniyetli olduğu kanıtlanmış değildir. İyiniyetli kişlerden mal edinen şahsın mirasbırakanın torunu olması tek başın işlemin muvazaalı olduğunu göstermez. Tüm bu somut bilgiler yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde muvazaa iddiası kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1712, Karar No: 2020/5978, Tarih: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1712 E.  ,  2020/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, suç tarihlerinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24/01/2012 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı sürelerinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 06/12/2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında “2007-2008“ şeklinde eksik gösterilen suç tarihlerinin, "31/12/2007" ve “15/12/2008“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-08/02/2008 tarihinde 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle yapılan değişiklik ile 213 sayılı VUK’nin 359/a-1. maddesindeki eylemlerin yaptırımı olan hapis cezasının alt sınırının 6 aydan 1 yıla çıkartılmış olması ve sanığın 2007 takvim yılındaki eylemleri yönünden suç tarihinin 31/12/2007 olarak tespit edilmesi karşısında, sanığın eylemine uyan VUK’nin 359/a-1. maddesi gereğince alt sınırdan uygulandığı belirtilen hapis cezasının “6 ay” olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan değişiklikten sonraki 359/a-1. maddesi uyarınca “1 yıl hapis” olarak uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanığın “2007 ve 2008 takvim yıllarında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” suçlarından mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin VUK'nin 359/a-1. maddesi yerine 359/a-2. maddesi şeklinde yanlış gösterilmesi,

2-Sanığın “2007 ve 2008 takvim yıllarında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” suçlarından mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin VUK'nin 359/a-1. maddesi yerine 359/a-2. maddesi şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesinin uygulandığı kısım ile hükmün 1. ve 2. paragraflarında yer alan 2007 takvim yılındaki eylemleri de kapsayan “üç kez” ibarelerinin hükümden tamamen çıkartılmasına, bunun yanı sıra hükmün 1. paragrafında yer alan "...359/a-2..." ibaresi çıkartılarak yerine “...359/a-1....” ibaresinin yazılmasına, yine hükmün 1. paragrafında yer alan “sanığın işlemiş olduğu sabit olan” kısmından sonra gelmek üzere, “sanığın işlemiş olduğu sabit olan 2008 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” ibareleri ve 2007 takvim yılındaki eylemine ilişkin olarak “sanığın işlemiş olduğu sabit olan 2007 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek suçundan eylemine uyan 213 sayılı VUK’nin 359/a-1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak, 5237 Sayılı TCK’nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle sanığın takdiren 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurularak cezası 5237 Sayılı TCK’nin 62/1 maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” bölümlerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2006 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

II-Sanık hakkında “2006 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen suçun, 213 sayılı VUK‘nin 359/a-1. maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, durma süresi de dikkate alındığında, 31/12/2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6517, Karar No: 2021/4188, Tarih: 16.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6517 E.  ,  2021/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İli ... İlçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ve 1975 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olduğu belirtilerek tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümünün imar ihya, satın alma ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak davacı adına tescilini talep ve dava açmıştır.

Davalı Hazine, yargılama sırasında taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, 24.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokide (A) harfi ile 25.131,83 metrekare yüzölçümlü olarak gösterilen taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Karar davalılar Hazine, ... ve ... vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde, davacı lehine zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkin olup, zilyetlik süresinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından usulüne uygun şekilde yararlanılmamış, hava fotoğraflarının jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından stereoskopik aletle incelenmesi gerektiği halde, inceleme bu konuda uzman olup olmadığı anlaşılamayan kadastro teknisyeni tarafından sadece taşınmaz bölümünün hava fotoğrafı üzerinde işaretlenmesi suretiyle yapılmış, hava fotoğrafı incelemesi sonrası sunulan raporda taşınmaz bölümlerinin imar ihyalarının tamamlanıp tamamlanmadığına ilişkin değerlendirme yapılmamış, taşınmaz bölümlerinin evveliyatı, kullanım süresi, niteliği ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarına ilişkin açıklama içermeyen yetersiz tek kişilik zirai rapora dayanılarak hüküm kurulmuş, komşu taşınmazlara ait tutanak ve kayıtlar getirtilmiş ancak uygulanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmaz bölümüne ait en eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek taşınmazın bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle buradan elde edilen verilere göre dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanakları ile oluşmuş ise tapu kayıtları ilgili yerlerden celbedilmeli, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, yapılacak bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konu taşınmaz bölümünün önceki ve mevcut niteliğinin ne olduğu, üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı, varsa kimden kime ve nasıl geçtiği, zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü, taşınmazın evveliyatı itibarıyla imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı ve böyle yerlerden ise imar ihyanın ne zaman başlayıp hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine hava ve uydu fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılarak, temin edilebilen en eski tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları da değerlendirilmek suretiyle, dava konusu taşınmaz bölümünün önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğunu, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığını, kullanımın hangi tarihten itibaren olduğunu, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını, imar-ihyası tamamlanmış ise hangi tarihte tamamlandığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü belirtir şekilde rapor alınmalı ve dava konusu taşınmazın konumunu hava fotoğrafları üzerinde göstermesi istenmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmaz bölümünün önceki ve mevcut niteliğinin ne olduğunu, tarımsal faaliyete konu edilip edilmediğini, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını, evveliyatı itibarıyla imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, böyle yerlerden ise imar ihya işlemlerinin hangi tarihte tamamlandığını, üzerindeki zilyetliğin hangi tarihte başladığını, hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü,zirai faaliyete konu olup olmadığını,

fotoğrafları üzerinde göstermesi istenmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmaz bölümünün önceki ve mevcut niteliğinin ne olduğunu, tarımsal faaliyete konu edilip edilmediğini, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını, evveliyatı itibarıyla imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, böyle yerlerden ise imar ihya işlemlerinin hangi tarihte tamamlandığını, üzerindeki zilyetliğin hangi tarihte başladığını, hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü,zirai faaliyete konu olup olmadığını, taşınmazın geri kalan bölümüyle aralarında nitelik farkı bulunup bulunmadığını komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazın toprak yapısını, eğimini ve bitki örtüsünü açıklayan, taşınmazın her yönünden tüm özelliklerini gösterir şekilde çekilmiş ve üzerinde taşınmazın sınırlarının kabaca işaretlendiği fotoğraflarının eklendiği, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisine, taşınmaz bölümünün bulunduğu yeri kadastro paftasındaki konumunu gösteren, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli komşu taşınmazları da gösterir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden ...'na ve ...'na ayrı ayrı geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29029, Karar No: 2014/18159, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29029 E.  ,  2014/18159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2323, Karar No: 2017/6514, Tarih: 18.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2323 E.  ,  2017/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, sanık ... hakkında erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanıklardan ...'in göndericisi, ...'ın alıcısı olduğu kargo kolisinde yapılan aramada ele geçirilen 52 adet cep telefonundan sadece 2'sinin kaçak olduğunun tespit edildiği olayda; sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemeleri, ...'ın telefonların kaçak olduğunu bilmediğini ifade etmesi karşısında, sanıkların savunmasının aksine, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanık ...'in, kaçak olduğu tespit olunan 2 adet samsung marka cep telefonu ve kaçak olduklarının tespiti halinde 2 adet batarya, 2 adet kulaklık, 2 adet şarj aleti ve 2 adet USB kablosunun ithalinde öngörülen ... vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu bildirilmesi gerekirken, kaçak cep telefonlarının yanı sıra kayıtlı olduğu tespit olunan 50 adet Nokia marka cep telefonunun da toplam ... vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin değerinin kamu zararı olarak benimsendiği ve bu miktarın sanığa bildirildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece kaçak olduğu tespit olunan 2 adet Samsung marka cep telefonunu ve kaçak oldukları tespit edilerse diğer eşyaların vergiler toplamının tespiti ile kamu zararı olarak sanığa bildirilmesi ve bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre CMK.nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden, sanığın zarar miktarında yanıltılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Suç konusu 2 adet Samsung marka kaçak cep telefonu ve kaçak iseler, 2 adet batarya, 2 adet kulaklık, 2 adet şarj aleti ve 2 adet USB kablosunun 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ele geçen kayıtlı telefonların da müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.