muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/637, Karar No: 2021/1387, Tarih: 11.11.2021

92. Bununla birlikte davalı vekili, davacının ıslah dilekçesine karşı verdiği itiraz dilekçesinde, davacının tüm çalışmasına ait ücret bordrolarının ibraz edileceğini söylemişse de, yargılama aşamasında 2013 yılına ait bordrolar dışında hiçbir bordro ya da dosyaya daha önce sunulanlar dışında yıllık ücretli izin defteri ibraz etmediği gibi, bu delilleri sunamama sebebini de açıklamamıştır.

93. Dosya kapsamında yer alan delillerin değerlendirilmesi sonucu mahkemenin kısmen kabul kararı vermesi üzerine bu kararı temyiz eden davalı vekili, temyiz dilekçesi ekine 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin yıllık izin kaydı ile 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin imzalı bordrolar ibraz ederek bu deliller çerçevesinde kararın bozulması isteminde bulunmuştur.

94. 2013 yılına ait bordrolar yargılama aşamasında davalı tarafından sunulmuş ve mahkemece dikkate alınmıştır. Ne var ki, her iki uyuşmazlık bakımından da çözümlenmesi gereken husus; kararın temyizi aşamasında ilk defa sunulan imzalı bordrolar ile yıllık izin kullanıldığına ilişkin kayıtların delil olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği (bu belgelere değer verilip verilmeyeceği) noktasında toplanmaktadır.

95. Yukarıda belirtilen kanuni düzenlemeler dikkate alındığında; temyiz aşamasında ilk defa sunulan 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait imzalı bordroların yargılamanın başından beri davalının elinde bulunduğu, bu durumun davalı vekilinin davacının ıslah dilekçesine karşı verdiği itiraz dilekçesindeki “davacının tüm çalışmasına ait ücret bordroları ibraz edilecektir” şeklindeki dilekçesinden de anlaşıldığı, yine 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin yıllık izin kayıtlarının da temyiz aşamasına kadar sunulamama nedeni açıklanmadığı gibi, bu delillerin de aslında yargılama sırasında davalının elinde bulunup sonradan oluşturulmadığı, davalının sonradan delil gösterilebilmesi için HMK’nın 145. maddesinde belirtilen istisnai hâllerin mevcudiyetini de ileri sürmediği anlaşılmıştır.

96. Gerçekten de uyuşmazlık hakkında, bu işlemin dayandığı veya onu ortadan kaldıran kalıba uygun belge ya baştan beri vardır ya da yoktur. Böyle bir belge varsa, belgeyi bilen davalının buna rağmen bu belgeden söz etmemesi ya da sunmaması, ona etkin hak arama imkânı tanınmamasından değil, kendi ihmalinden kaynaklanmaktadır. Böyle olunca da, bu belgenin sonradan sunulması davayı uzatacak ve bu suretle davanın kısa sürede çözümlenmesini engelleyecektir.

96. Gerçekten de uyuşmazlık hakkında, bu işlemin dayandığı veya onu ortadan kaldıran kalıba uygun belge ya baştan beri vardır ya da yoktur. Böyle bir belge varsa, belgeyi bilen davalının buna rağmen bu belgeden söz etmemesi ya da sunmaması, ona etkin hak arama imkânı tanınmamasından değil, kendi ihmalinden kaynaklanmaktadır. Böyle olunca da, bu belgenin sonradan sunulması davayı uzatacak ve bu suretle davanın kısa sürede çözümlenmesini engelleyecektir.

97. Yine davacının sunulan bu delillere gerek imza, gerek içerik olarak karşı çıkması sunulduğu tarih itibariyle mümkün olmayıp, aksi yorumla HMK’nın temel ilkelerinden uzaklaşan bir yola girilmemelidir. Şöyle ki; bu belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmesi hâlinde yeni baştan tahkikat işlemlerinin yapılması gerekeceğinden, bu durum yargılamayı uzatacak ve HMK’nın aşamalar sistemini bertaraf edecektir. Ne var ki, yeniden yargılama temyizde söz konusu olamaz ve temyiz incelemesinde tahkikat yapılamaz. Dolayısıyla, bu deliller davanın en başından beri var olduğu hâlde yargılama aşamasında ileri sürmeyen davalının, kararın temyizi aşamasında yeni deliller dosyaya sunarak bu deliller doğrultusunda değerlendirme yapılmasını talep etmesi mümkün değildir. Aksinin kabulü hukuk yargılamasının temel ilke ve esasları ile bağdaşmaz.

98. Hâl böyle olunca, direnme kararı yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerle yerindedir.

99. Ne var ki, hüküm altına alınan alacak miktarlarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararı yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerle uygun bulunduğundan davalı vekilinin hüküm altına alınan miktar ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.11.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3361, Karar No: 2015/14590, Tarih: 04.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3361 E.  ,  2015/14590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğu gözetildiğinde, mahkemenin gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu yönündeki kabulü hatalı olsa da sanığın, dosya içerisinde bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrük vergisini ödememiş olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4/a-2 maddesinde atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5 maddesinde ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasa'nın sanık lehine olabileceği gözetilerek olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sanıkların cezada hakkı gözetilerek BOZULMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20441, Karar No: 2016/168, Tarih: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/20441 E.  ,  2016/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mahkeme de söz konusu alışveriş mağazasının risk ve kayıpları önleme servisi yetkilisi olduğunu savunduğu, sosyal durum araştırma raporunda ise mal kabul şefi olarak çalıştığının belirlendiği, olay tarihinde annesiyle alışverişe gidip, reyonda ayakkabı deneyen mağdurun, ayakkabının içinde bulunan güvenlik çivisinin batması sonucu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının anlaşılmasına göre, söz konusu mağazanın yönetim planı ve görevlerini içeren evrakların celbi ile sanığın görevi ve kapsamı belirlendikten sonra, suç duyurusunda bulunulan sanıklar hakkında dava açılmış ise birleştirme hususu da düşünülerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup,katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihin oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10681, Karar No: 2022/13204, Tarih: 13.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10681 E.  ,  2022/13204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Alacaklının temyiz isteminin incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Borçluların sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayetçi borçluların, sair fesih iddiaları ile 398 ada 7 parsel 10 nolu bağımsız bölüm, 398 ada 7 parsel 9 nolu bağımsız bölüm ile 207 ada 101 parsel 1 nolu bağımsız bölüme ilişkin ihalelerin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurdukları, ilk derece mahkemesince, tüm taşınmazlar yönünden ihalenin feshine karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırıldığı 398 ada 7 parsel 9 nolu bağımsız bölüme ilişkin ihalenin feshine diğer taşınmazlar yönünden şikayetin reddine karar verildiği yönünde gerekçe yazıldığı ancak hüküm kurulurken hükmün “3” ve “4 “ nolu bendinde birbiri ile çelişki oluşturacak nitelikte 9 ve 1 nolu bağımsız bölüme ilişkin şikayetin reddi ile para cezasına hükmedildiği, temyiz eden borçlu ve alacaklının bu hususu temyiz konusu yapmadığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün “3” nolu bendinde 9 nolu bağımsız bölüm yönünden ihalenin feshine ,diğer taşınmazlar yönünden şikayetin reddine şeklinde kurulan hüküm ile aynı hükmün “4” nolu bendinde 9 ve 1 nolu bağımsız bölüm yönünden şikayetin esasa ilişkin nedenlerle reddi ile ihale bedellerinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmesi kendi içinde çelişki oluşturduğundan isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de maddi hataya ilişkin bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Öte yandan; Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden de düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 28.06.2022 tarih ve 2022/157 E. - 2022/1912 K sayılı kararının hüküm fıkrasının “4” nolu bendinin tamamen silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine “şikayetçilerin davası reddedilen 398 ada 7 parsel 10 nolu bağımsız bölüm ile 207 ada 101 parsel 1 nolu bağımsız bölüm ihale bedelleri toplamının %5'i oranında para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ

MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3424, Karar No: 2015/5097, Tarih: 11.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3424 E.  ,  2015/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/237673

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2011/697 (E) ve 2012/291 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; müştekinin işyeri önüne oynaması için serbest bıraktığı 1 adet Golden Retriver cinsi köpeğini çalan suça sürüklenen çocuk hakkında şartları oluşmadığı halde, müştekinin toplam zararının azlığı ve basit değerde olduğu kabul edilerek TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3700, Karar No: 2022/13231, Tarih: 23.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3700 E.  ,  2022/13231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Sanıklar hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davaları hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklara yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22324, Karar No: 2015/13761, Tarih: 15.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/22324 E.  ,  2015/13761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni ğerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının yılın altıncı ayı ile onuncu ayı arasında haftada onbir saat fazla çalışma yaptığı, diğer dönemlerde ise haftada bir saat onbeş dakika fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de. Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2014/1612, 2014/1479 esas sayılı emsal dosyalarında benzer işi yapan işçilerin kış döneminde fazla çalışma yapmadıkları, yaz döneminde ( haziran-ekim) ise haftada dokuz saat fazla çalışma yaptıkları kabul edilmiştir. Fazla çalışma alacağının yaz döneminde (haziran-ekim) haftada dokuz saat üzerinden hesaplanması dosya kapsamına, emsal dosyalara daha uygun düşecektir. Bu tespite göre davacının fazla çalışma ücreti alacağı yeniden hesaplanmalı ve uygun bir takdiri indirim ile hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5034, Karar No: 2016/708, Tarih: 26.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/5034 E.  ,  2016/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), kasten yaralama

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ile kasten yaralama suçundan görülen kamu davalarının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesi, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6359, Karar No: 2012/25565, Tarih: 19.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6359 E.  ,  2012/25565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık eşi ....'ye karşı kasten yaralama ve bıçakla yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

“Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu, 5271 sayılı CMK’nin 264/1. maddesinde belirtilen kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hükmü nazara alındığında, sanık müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında mağdur ...'i nitelikli yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın bıçağı karısı Azize'ye vurmaya çalıştığı sırada araya giren mağdur ...'in elini uzattığı ve bu şekilde elinden yaralandığının kabul edilmesi karşısında fiilin olası kast altında işlendiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.