muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15538, Karar No: 2014/12373, Tarih: 14.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/15538 E.  ,  2014/12373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan dolayı suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Kültür Bakanlığı temsilcisine gereçeli kararın tebliği ile temyiz edilmesi halinde, ek tebliğname düzen- lenmesi için tevdii edilen dosyanın Hazine vekilinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; Kültür Bakanlığını temsilen Hazine vekilinin 15.01.2014 günlü temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Başsavcılığına (TEVDİİNE), 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1907, Karar No: 2018/5027, Tarih: 21.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1907 E.  ,  2018/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılanın hastanede verdiği ilk ifadesinde içlerinden birinin kendisine tokat attığını, teşhis ederse tanıyacağı birinin ise sol bilek kısmından kelebek bıçakla yaraladığını belirttiği, aynı tarihli yaptırılan teşhiste bıçakla yaralayan şahsın ... olduğunu söyleyerek teşhiste bulunduğu, savcılıkta verdiği ifadesinde ise ....'in kendisine tokat attığını oğlu ....'in bu şahsa yönelince ....'in ....'e vur lan şu pisliğe diye söylediği, ....' ün önceden yaralamam var sıkıntı çıkar deyip başlangıçta karşı çıktığını ancak .... 'in sıkıntı olacak lan bu pislikle mi uğraşacaklar sen vur diye söylemesiyle ....'ün bıçakla sol kolundan yaraladığını beyan ettiği, mahkemede de savcılıktaki ifadesine benzer beyanda bulunduğu, katılanın oğlu tanık .... ise kollukta annesine tokat atan ve bıçaklayan şahsın sanık ... olduğunu, diğer şahısların ayırmaya çalıştığını belirterek teşhis tutanağına göre sanık ...'i teşhis ettiği, savcılık ifadesinde ise annesi olan katılanın savcılık ifadesiyle paralel ifade verdiği, çelişki nedeniyle sorulduğunda orada bulunan kişilerin yani şüphelilerin etkisi altında kalarak yaptığı teşhisin doğru olmadığını, annesinin yaptığı teşhisin daha doğru olduğunu beyan etmesi,mahkemede ise kalabalığın annesinin etrafını sardığını ve annesini bıçakladıklarını söylemesi karşısında katılanın ve tanığın çağrılarak ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmesine çalışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Katılanın yaşamını tehlikeye sokacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin bir arada gerçekleşmesi, suçun işleniş biçimi,meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın, sonuç cezaya etki edecek düzeyde asgari had aşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Gerekçeli karar başlığında ...'ın sıfatının “katılan” yerine müşteki olarak gösterilmesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Gerekçeli karar başlığında ...'ın sıfatının “katılan” yerine müşteki olarak gösterilmesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18408, Karar No: 2015/33687, Tarih: 25.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18408 E.  ,  2015/33687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/793

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2012/27 (E) ve 2013/126 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık İlkay'ın katılan İbrahim'e karşı işlediği yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık Mesut'un mağdur Yusuf'a karşı işlediği tehdit ve yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılmakla şartları oluşmadığından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/54, Karar No: 2008/3325, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/54 E.  ,  2008/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan domates, biber patlıcan ve taze fasülyeye ait dekara ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve dekara masrafları gösterir 2007 yılına ait veriler ile taşınmaz üzerinde bulunan kayısı, armut, ceviz, ... ve erik ağaçlarının verimli ürün alınabilmesi için dekarda yetişmesi gereken ağaç sayıları ile dekara ortalama verim, toptan satış fiyatı ile dekara üretim masraflarını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3308, Karar No: 2010/4192, Tarih: 12.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3308 E.  ,  2010/4192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 02/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı 1462 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde  kaldığını ileri sürerek, bu bölümün tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümü yönünden davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 04.04.1963 tarihinde kesinleştiği, davanın  ise, 29.02.2008  tarihinde açıldığı ve 02.02.2009 tarihinde karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazın belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz  kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 04.04.1963 ile davanın açıldığı tarihler arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.Bu duruma göre, karardan sonra yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olup, dava tarihi itibarı ile haklı olan tarafın henüz hüküm kesinleşmeden veya yargılama sırasında yürürlüğe giren yeni bir yasa veya İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden ve 1957 tarih 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı, aksine diğer tarafın sorumluluğuna gidileceği  pek tabiidir ki,  kısmen  haklı  ve  kısmen haksız  çıkılması  durumunda  ise  tarafların  haklılık  ve  haksızlık  durumuna  göre oran  dahilinde  sorumlu tutulacakları açıktır.

Bu belirlemeye göre dava tarihi itibarı ile hazinenin davasında haklı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması önem ifade  etmektedir.

Somut olayda, mahkemece keşif yapılmış taşınmazın bir bölümünün 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle bu bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, çekişmeli taşınmazın çap kaydının dosyada bulunan hazinenin de taraf olduğu 06.11.1962 tarih 1961/1758 esas, 1962/1288 sayılı kesinleşen karar gereğince davalı Belediye adına tescil edildiği sabittir. Anılan davada Hazine davacı sıfatıyla taraf olmakla birlikte taşınmazın altındaki madenlerin Hazineye ait olduğu iddiasında bulunduğu, taşınmazın niteliği bakımından ve mülkiyeti yönünden bir iddiasının olmadığı gözetildiğinde eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı gibi, güçlü delil olarak da kabul edilemez.

Öyleyse, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ile harçtan yukarıda  belirtilen  ilkeler  çerçevesinde  tarafların  ayrıca davalının  maktu  harçtan sorumlu tutulması suretiyle davanın hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddedilmesi için karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, tarafların  temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.04.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15189, Karar No: 2011/6094, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15189 E.  ,  2011/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.10.2009 tarih 2009/11151-14465 sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1990 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle ... parselin (B) ile gösterilen 1631,63 m2 ve (D) ile gösterilen 916,35 m2’lik kısımlarının orman vasfı ile Hazine adına, (C) ile gösterilen 5083,65 m2’lik kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1990 yılında yapılan ve 15.11.1990 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10944, Karar No: 2023/21494, Tarih: 25.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10944 E.  ,  2023/21494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/661 Değişik iş

SUÇ : Hakaret

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan Muğla Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.12.2021 tarihli ve 2021/8167 soruşturma ve 2021/5095 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik şikâyetçi vekilinin itirazı üzerine Muğla 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.01.2022 tarihli ve 2021/3535 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilerek kararın kaldırıldığı ve soruşturmanın genişletilmesine karar verildiği, şüphelinin beyanı alındıktan sonra Muğla Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.02.2022 tarihli ve 2022/89 soruşturma ve 2022/999 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik şikâyetçi vekilinin itirazı üzerine Muğla 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.03.2022 tarihli ve 2022/661 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04/04/2023 tarihli ve 94660652-105-48-24546-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/05/2023 tarihli ve KYB-2023/41338 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/05/2023 tarihli ve KYB-2023/41338 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Muğla 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2022 tarihli ve 2021/3535 değişik iş sayılı soruşturmanın genişletilmesi kararını müteakip, Muğla Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından eksiklikler giderildikten sonra, 16/12/2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz üzerine esastan bir karar verilmesi için dosyanın Muğla 1. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilip, Muğla Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2022 tarihli ve 2022/89 soruşturma, 2022/999 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuken yok hükmünde olduğu tespit edilerek, ilk kovuşturmaya yer olmadığına dair karar hakkında esastan bir karar verilmesi için dosyanın Muğla 1. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine, bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

Kanunda yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

İncelenen dosyada; Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2021 tarihli ve 2021/8167 sayılı soruşturma numaralı kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararına karşı yapılan itiraz üzerine verilen soruşturmanın genişletilmesi kararında bildirilen ve Başsavcılıktan talep edilen eksiklerin tamamlanmasının ardından itiraza ilişkin karar verilmesi için yukarıda değinilen yasal düzenleme gereğince dosyanın yeniden Muğla 1. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi yerine, Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğince 11.03.2022 tarihli ve 2022/661 değişik iş sayılı kararı ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddi kararı Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Muğla 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.03.2022 tarihli ve 2022/661 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.