muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4593, Karar No: 2023/4703, Tarih: 03.05.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; meydana gelen iş kazasının davacının kusuru olduğunu, mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, maluliyetin artmasına davacının sebebiyet verdiğini, davacının aldığı ücretin fazla hesaplandığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece kazanın meydana gelmesinde davacının %20 davalı işverenin %80 oranında kusurlu bulunduklarının kabulünde isabetsizlik görülmediğini, manevi tazminat miktarının dosya kapsamına uygun olduğunu, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 04/06/2020 tarih 961 sayılı kararı ile maluliyetin %9,2 olarak kesinleştiği, İlk Derece Mahkemesinin davacının iddia ettiği ücret üzerinden hesaplanan tazminat doğrultusunda karar vermesinin yerinde olduğu belirtilerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili özetle; maluliyetin artmasına davacının sebebiyet verdiğini, davacının kusurlu olduğunu, davacının almış olduğu ücretin ücretin yanlış hesaplandığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan sigortalının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri ile 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanunun 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6453, Karar No: 2009/14367, Tarih: 30.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6453 E.  ,  2009/14367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 200.000,00-YTL. edeceği ve aynı veya benzer bir yerde alınacak meskenin fiyatının da  200.000,00-YTL. mertebesinde olacağı bildirilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş borçlunun İstanbul’un daha mütevazı bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15531, Karar No: 2014/8921, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15531 E.  ,  2014/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/160-2013/847

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, hafta tatil ücreti, maaş alacağı, Motorola projesinde çalışma kaynaklı alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.10.2009-18.11.2011 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile teknisyen saha elemanı olarak çalıştığını, VODAFONE baz istasyonlarında arıza, bakım ve jeneratör bağlanması işlerini yaptığını, mesaisinin herhangi bir başlama ve bitiş saatinin söz konusu olmadığını, denkleştirme işlemi yapılmadığını, son ücretinin 900,00 TL olduğunu ve 240 TL yemek çeki aldığını, maaşın asgari ücret kadarını bankadan, geri kalan kısmını elden imza karşılığı aldığını, iş akdinin işverenlikçe herhangi bir neden gösterilmeksizin 18.11.2011 tarihinde haksız şekilde feshedildiğini, davacının kendi işi dışında, davalı şirketin Motorola projesi kapsamında da çalıştığını, vaat edilen 1.000,00 TL ücretin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ücretlerinin ödenmediği, çalıştığı süre boyunca hafta sonu, UBGT günlerinde çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini, yasal sürelerin çok üstünde çalıştığını fakat fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, asgari geçim indiriminin ödenmediğini, ihbar ve kıdem tazminatı olarak 2.400,00 TL ödendiğini fakat gerçek tazminatın çok altında olduğunu iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, asgari geçim indirimi, hafta tatili, eksik kalan maaş, Motorola projesinde çalışmadan kaynaklı alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 14.11.2009 tarihinde işe başladığını, 18.11.2011 tarihinde iş akdinin anlaşılarak feshedildiğini, işten ayrılma formu hazırlanarak kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanarak imzası ile şirketi ibra ettiğini, tüm alacaklarının ödendiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, maaş dahil tüm işçilik alacaklarının ödendiğini ve ibraname verdiğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde nöbet usulü ile çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışma yapılmadığını, çoğu hafta baz istasyonlarındaki rutin işler kısa sürede tamamlandığından yasal sürelerin dahi altında çalışma yapıldığını, nadiren gerçekleşen acil durumlarda uzun süreli çalışma yapılmışsa mutlak surette denkleştirme yapıldığını, fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacının şirketin gizli bilgilerini izinsiz olarak kopyalamak suretiyle suç işlediğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile bilirkişi raporunda ödenen kıdem ve ihbar tazminatının mahsubu ile hesaplanan bakiye kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti ve M. projesinden kaynaklı alacağın tahsiline, eksik maaş alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ücreti ve Motorola projesinden kaynaklı alacağa hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriği, seri dosyalar ve UYAP sorgulamalarından, davacı tarafça dinletilen tanıkların davalı işverenlik aleyhinde davalarının bulunduğu, davalı vekilinin ise tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının aynı işverenliğe karşı davalarının bulunması karşısında beyanlarına değer verilmemelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin davacının fazla çalışmayı gerektirir şekilde çalıştığını gösterdiği, fakat somut bir tespitle hesaplama yapmaya elverişli olmadığı belirtilerek, davacı tanıklarının beyanına dayalı olarak davacının günlük en fazla 3 saat olmak üzere 6 gün için haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil alacaklarının hesaplandığı anlaşılmıştır.

Yine bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının davacının Motorola projesinde çalıştığını, bunun karşılığında ödenmesi gereken bir maaş ikramiyenin ödenmediğini beyan ettikleri, davalı vekilinin konuyla alakalı bir beyanının bulunmadığı, takdir Mahkemeye ait olmak üzere tanık beyanları esas alınarak 900 TL net hesaplandığı açıklanmış, Mahkemece bu tutar hüküm altına alınmıştır.

Yine bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının davacının Motorola projesinde çalıştığını, bunun karşılığında ödenmesi gereken bir maaş ikramiyenin ödenmediğini beyan ettikleri, davalı vekilinin konuyla alakalı bir beyanının bulunmadığı, takdir Mahkemeye ait olmak üzere tanık beyanları esas alınarak 900 TL net hesaplandığı açıklanmış, Mahkemece bu tutar hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamında bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tutanağından, işveren vekili Nakip Şahin’in yaptığı açıklamada, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla mesai yapılmadığını, haftada bir gün hafta tatili izni verildiğini, her zaman 8 işçinin yedek ekip olarak bekletildiğini, ihtiyaç halinde çalışanlara takviye desteği verildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin davaya cevap dilekçesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü ile çalışıldığını, nadiren gerçekleşen acil durumlarda uzun süreli çalışma yapılmışsa, mutlak surette denkleştirme yapıldığını, ertesi gün tüm gün işe gelmemek, fazla çalışılan saat kadar dinlendirilmek şeklinde denkleştirme yapıldığını ve davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunduğu anlaşılmıştır.

Fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti ile Motorola projesinden kaynaklı alacak açısından Bölge Çalışma Müdürlüğü tahkikat evrakının tüm ekleri ile birlikte getirtilip, işveren vekilinin tutanaktaki beyanı da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1701, Karar No: 2020/6614, Tarih: 09.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1701 E.  ,  2020/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, tek suçtan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 09.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35281, Karar No: 2015/34463, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/35281 E.  ,  2015/34463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yaptırılan ...'ndan daire satın alındığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi,bilahare vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktar 3.619,99 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Öyle olunca,4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır.Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; 25.09.2009 tarihinde konutun teslim edildiği,davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 14.04.2015 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişilerin gizli ayıpların ne zaman ortaya çıkabileceğine yönelik herhangi bir tespitte bulunmadıkları görülmüştür. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre yaklaşık 4 yılın geçtiği anlaşılmaktadır.Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir.Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal mahkeme gerekçelerinde de açıkça belirtildiği üzere davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 247,28 TL harcın istek halinde iadesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3234, Karar No: 2024/9486, Tarih: 10.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3234 E.  ,  2024/9486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2865 E. 2023/327 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 nci maddesi, 63 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis ve 600.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 31.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

İstinaf sonucu verilen kararın gerekçesiz olduğuna, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, her tülü şüpheden uzak kesin delil olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, cezanın orantısız olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına,

Sanığın temyiz isteği;

Verdiği bilgilerin etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, bu hususta eksik araştırma ve inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın, uyuşturucu ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği;

Verdiği bilgilerin etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, bu hususta eksik araştırma ve inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın, uyuşturucu ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. 10.11.2021 tarihli olay, arama, el koyma, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ile Van İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünce yapılan istihbari çalışmalarda ... isimli şahsın 65 \*\*\* plaka sayılı araç ile uyuşturucu madde sevkiyatı yapacağı yönünde bilgilerin elde edinildiği, olay tarihinde edinilen bilgiler doğrultusunda sanığın ikametinin önüne gidildiğinde aracın çalışır vaziyette ve sanığın aracın içerisinde elindeki eldivenleri çıkarmaya çalıştığının görüldüğü, usulüne uygun yapılan aramada araç içerisinde 295 paket halinde daralı ağırlığı 151 kilo 100 gram eroin, 3 kilo 100 gram metamfetamin, daralı ağırlığı 1 kilo 900 gram afyon sakızı ve bir paket daralı ağırlığı 5,53 gram eroin maddesinin ele geçirildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

3. Dava dosyası kapsamında, olay, arama, el koyma, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ve diğer kolluk tutanakları, kriminal laboratuvardan alınan rapor, sanık ve tanık beyanları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü