muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24194, Karar No: 2014/14525, Tarih: 11.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/24194 E.  ,  2014/14525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, katılana ait ... ve ... ... mevkiinde bulunan arazisindeki 56 adet ağacı kestiklerinin iddia edildiği, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre kesilen ağaçların hazine arazisinde olduklarının anlaşıldığı somut olayda;

1- Sanık ... ... ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından katılan ...'nün itirazı üzerine merciince incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanıklar ..., ... ... ve ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların suça konu ağaçları kendilerinin kesmediklerine yönelik savunmaları karşısında üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesi ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekili ve katılan ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14376, Karar No: 2013/21870, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14376 E.  ,  2013/21870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi dosyada taraf olmayan ... tarafından istenilmekle, mahkemece ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş. Ek karar temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece yazılı şekilde hüküm oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davanın tarafı olmayan ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile 06.01.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın ...'dan alınmasına, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20867, Karar No: 2012/17860, Tarih: 31.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/20867 E.  ,  2012/17860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/2, 104. delaleti ile CMK.nun 223-8. maddesi gereği düşürülme (Suç tarihi:2001), CMK.nun 223/-e beraat (Suç tarihi:2003), 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi, CMK.nun 231. HAGB (Suç tarihi 2002), 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59., CMK 231. HAGB (Suç tarihi 2004),

Katılan vekilinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik usulüne uygun olarak itirazda bulunduğu ve merciince karara bağlandığı,temyize konu edilmeyen sözkonusu kararlara dair herhangi bir karar verilmesine gerek bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki incelenmeksizin iadeye ilişkin düşünceye iştirak olunmamıştır.

I-Katılan vekilinin “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve taktir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3625, Karar No: 2019/5281, Tarih: 17.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3625 E.  ,  2019/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 18.04.2019 tarihli ve 2019/2956 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.05.2019 tarihli ve KYB-2019/43900 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21/09/2011 tarihli ve 2011/142846 soruşturma, 2011/28327 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez dosyanın Aydın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2011 tarihli ve 2011/89696 soruşturma, 2011/12609 sayılı yetkisizlik kararından sonra, bu defa Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/09/2018 tarihli ve 2011/17090 soruşturma, 2018/1940 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2018 tarihli ve 2018/1522 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan, “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararını müteakip dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosya kendisine gönderilen Söke Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilip dosyanın yetkili ve görevli merciiye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki uyuşmazlığının esastan çözülerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Gereği Görüşüldü:

Kanun yararına bozma istemi kapsamının “yetki uyuşmazlığına“ ilişkin olması karşısında, 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve 31.01.2019 tarihli ve 30672 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı kararına göre; kanun yararına bozma istemine konu olan yetki uyuşmazlığına ilişkin merci kararını kapsayan dosyayı inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20175, Karar No: 2024/6159, Tarih: 05.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20175 E.  ,  2024/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/220 E., 2020/558 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç tarihinde ileri derecede psikolojik rahatsızlığının bulunduğuna, olay tarihindeki psikolojik durumuna göre karar verilmesi gerektiğine, para cezası uygulandığı takdirde mağdur olacağına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın askerlik hizmetini ifa ettiği esnada, 14.08.2015 tarihinde 9 gün süre ile Samsun iline sıhhi izne gönderildiği, sıhhi izin süresi 23.08.2015 tarihinde sona eren sanığın, rahatsızlığı nedeniyle 22.08.2015 tarihinde 10 gün yatak istirahatinin uygun olduğuna dair rapor aldığı, istirahat süresi bitmeden 29.08.2015 tarihinde de 7 gün istirahatine dair rapor aldığı, istirahat süresi 04.09.2015 tarihinde sona eren sanığa yol süre tablosuna göre Samsun-Erzurum arası 1 gün dönüş yol süresi tanındığında en geç 05.09.2015 günü saat 24:00'a kadar Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, bir süre izin tecavüzünde bulunduktan sonra 16.11.2015 tarihinde kendilinden gelerek Birliğine teslim olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; psikolojik rahatsızlıkları sebebiyle Birliğine katılamadığını beyan etmiştir.

Mareşal Çakmak Asker Hastanesi Baştabipliğinin 22.12.2015 tarihli ve ... sayılı sağlık kurulu raporunda uyum bozuklukları tanısı konan sanığın askerliğe elverişli olmadığına karar verilmiştir.

Sanık hakkında düzenlenen ek raporda; askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığı belirtilmiştir.

Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, 18.06.2020 tarihli raporunda, sanığın konusu suç teşkil eden eyleminin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğininin geliştiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1,2. maddesinden istifade edemeyeceği tespitlerine yer verilmiştir.

Tetkik edilen dosya kapsamına göre;

1. İstirahat süresi sonunda Birliğine katılmayan sanığın eyleminin, 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b maddesinde düzenlenen izin tecavüzü suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekirken aynı Kanun'un 66/1-a maddesinde düzenlenen, firar suçundan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Tetkik edilen dosya kapsamına göre;

1. İstirahat süresi sonunda Birliğine katılmayan sanığın eyleminin, 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b maddesinde düzenlenen izin tecavüzü suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekirken aynı Kanun'un 66/1-a maddesinde düzenlenen, firar suçundan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Sanık hakkında Terme Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2012 tarihli ve 2012/59 Esas, 2012/324 Karar sayılı kararı ile verilen ve 11.07.2012 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarındaki üç yıllık denetim süresinin temyize konu suçun işlenmesinden önce sona erdiği, dolayısıyla suç tarihleri itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için gerekli objektif şartları taşıdığı halde sanığın denetim süresi içerisinde temyize konu suçu işlediğinden bahisle yasal imkansızlık nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6931, Karar No: 2024/8121, Tarih: 20.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6931 E.  ,  2024/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1324 Esas, 2023/1277 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/402 E., 2021/235 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tüm taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2019/70406 sayılı ve 30.sınıfta tescil edilmek üzere "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2019/70115, 2012/39458, 2010/81495, 2003/12781 sayılı ve "...", "... Z+şekil", "... Z+şekil", "..." ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın Markalar Dairesince kabul edilerek başvurularının reddine karar verildiğini, davacı şirketin bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez TÜRKPATENT YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin de içine dahil olduğu aile grup şirketlerince “...” ibaresinin ve “Z” logosunun zaten tescilli ticaret ünvanı olarak 2001 yılından beri kullandığını, ayrıca fiilen markasal olarak da kullandığını, öncelik hakkının davacının içine dahil olduğu aile grup şirketlerine ve dolayısıyla müvekkili şirkete ait olduğunu, davalı şirketin bu markalarının ve “Z” logosunun, davacının fiili kullanımından ve tescilinden sonraki tarihlerde birebir kopya edilerek tescil ettirilmiş olduğunu, davalının kasten ve kötü niyetli tesciller yaptığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-8777 sayılı kararının iptaline, 2019/70406 kod numarası ile müvekkili adına işlem gören "..." marka tescil başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; dava konusu “...” ibareli marka ile davalı yanın “...” ibaresini haiz markalarının ortalama düzeydeki tüketiciler nezdinde karıştırılabilecek derecede benzer olduğunu, ayrıca davalı markaları kapsamında yer alan mal/hizmetler ile davacının marka başvurusu kapsamında yer alan mal/hizmetlerin de aynı/benzer olduğunu, ortalama dikkat sahibi tüketici kitlesi üzerinde aynı ticari kaynaktan geliyor oldukları algısının oluşacağını, tüm bu sebeplerle YİDK tarafından verilmiş olan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin “...” ibaresini haiz tescilli markaların sahibi olduğunu, ... ibaresinin markaların asıl ve ayırt edici unsuru olduğunu, bu ibarenin markaların kapsamlarındaki mal/hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin yüksek olduğunu, dava konusu başvurunun da asıl ve ayırt edici unsurunun ... ibaresi olduğunu, “çikolata görünümü” anlamına gelen “choco look” ibaresinin başvuru kapsamında yer alan çikolata ürünleri bakımından tanımlayıcı olduğunu, markaların esas unsurlarının aynı olduğunu, aynı/aynı tür emtiaları kapsayan ve esas unsurları aynı olan markalar arasında ortalama düzeydeki tüketiciler açısından karıştırılma ihtimali ortaya çıkacağını, dava konusu başvurunun davacının ... markalarıyla açık bir bağlantı oluşturma kastıyla yapılmış, kötü niyetli bir başvuru olduğunu, dava dışı şirketlerin ticaret unvanı ve marka tescillerinin işbu davada tartışılması isteminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının marka tescil başvurusunun kötü niyetli olduğunu, müvekkili şirketin sahip olduğu müşteri çevresinden karışıklık yaratarak faydalanmak gayesiyle yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu marka ile davalı yanın önceki tarihli markası arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak güçlü bir benzerliğin mevcut olduğu, bu benzerliğin ilgili tüketici algısında dava konusu markanın davalı yan markası ile karıştırılmasına neden olabilecek düzeyde olduğu, işaretler arasındaki bu benzerliğin, taraf markaları kapsamında benzer görülen 30.sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez" emtia bakımından tüketici nezdinde bir yanılgıya ve dolayısıyla iltibas ihtimaline yol açacağı, tescilsiz bir işareti marka olarak eskiye dayalı olarak kullanan ve bunu ispat eden tarafın, bu iddiasını ancak yeni yapılmış bir başvurunun önünde bir tescil engeli oluşturduğu gerekçesiyle yaptığı itirazda kullanabileceği, YİDK kararına etki eder nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-8777 sayılı kararının 30.sınıftaki "Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Mayalar, kabartma tozları. Çaylar, buzlu çalar. Sakızlar. Tuz." emtiaları yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, tüm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının 2019/70406 sayılı “...” ibareli marka tescil başvurusu ile davalı şirketin itirazına mesnet gösterdiği "...", "... Z+şekil", "... Z+şekil" ibareli "..." asli unsurlu markaları arasında, 30. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez" malları yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik bulunduğu, zira davacının dava konusu 2019/70406 sayılı “...” ibareli markasının kapsamında yer alan dava konusu mallardan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez” mallarının davalının markalarında aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olarak yer aldığı, ancak dava konusu 30. sınıf mallardan “Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Mayalar, kabartma tozları. Çaylar, buzlu çalar. Sakızlar. Tuz." mallarının davalı markalarında yer alan mallar ve/veya hizmetler ile aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olmadıkları, diğer taraftan davacının 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına dayalı gerçek hak sahipliği iddiasının işbu davada dinlenemeyeceği, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar tüm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 2019/70406 sayı ile 30. sınıfta "..." ibareli marka tescil başvurusuna karşı davalı tarafça yapılan itirazın kabulü üzerine davacı tarafça yapılan itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-8777 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 2019/70406 sayı ile 30. sınıfta "..." ibareli marka tescil başvurusuna karşı davalı tarafça yapılan itirazın kabulü üzerine davacı tarafça yapılan itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-8777 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, 20.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.