muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6177, Karar No: 2014/12041, Tarih: 02.06.2014

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.

4857 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma koşullarının değiştirilmesi aynı zamanda koşullarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Yasanın 24 üncü maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih nedenleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Somut olayda, dinlenen tüm tanıkların ortak beyanlarından, davalı işverence, yeni ihale kapsamında ücretlerin düşük tespit edilmesi nedeniyle, kendilerine ödenecek ücretlerin de düşürüleceğinin bildirilerek, bu şartlarda çalışmayı kabul edip etmedikleri hususun sorulduğu, davacının da içinde bulunduğu bir grup işçinin, gerek ihtar çekerek gerekse fiili olarak işyerini terk ederek bu değişikliği kabul etmediğini beyan ettikleri sabittir. Ücretinin düşürülmesini kabul etmemek işçi açısından, iş koşullarının uygulanmaması nedeniyle haklı nedenle iş akdinin feshi sebebidir. Bu durumda kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru ise de, iş akdini fesheden işçinin, ihbar tazminatı talep etmesi mümkün değildir. Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11650, Karar No: 2014/34198, Tarih: 27.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11650 E.  ,  2014/34198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığın dair hükme ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık ... tarafından sanık ...'ın bıçakla yaralanmasının ardından sanık ...'ın, bıçağı ....elinden alıp ....vurarak onu adli raporda belirtildiği şekilde yaralaması eyleminde, .... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması yerine olayda uygulama yeri olmayan meşru savunma hükmünün uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6936, Karar No: 2012/7019, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6936 E.  ,  2012/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 25/06/1983 tarihinde 1 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalılık başlangıcının 25.6.1983 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 108.maddesinin 1.fıkrasında; " Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı Kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihdir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasanın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasanın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasanın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınarak; davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığı yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının 25.6.1983 tarihinde ... sicil sayılı SS ... ... Kooperatifine ait ... ili ... ilçesi ... Beldesi ... mevkiinde bulunan "inşaat işyeri" işyerinde çalışmaya başladığına dair sigortalı işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği ve davacının bu tarihten itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığını gösteren "sigortalı sicil kartı" nın düzenlendiği anlaşılmakta ise de mahkemece davacının çalışma olgusu yeterli ve gerekli bir araştırmayla sağlıklı bir biçimde belirlenmeden davacının çalışma olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak ..., davalı kooperatifin ilk kuruluşundan itibaren ticaret sicil dosyasının onaylı ve eksiksiz bir örneğini ... Ticaret Sicil Müdürlüğünden getirterek kooperatifin yetkili organlarının taşınmaz edinme, sigortalı çalıştırma ve inşaata başlama yönünde bir karar ve işlemi olup olmadığını araştırmak, ... ili ... ilçesinde inşaat yapmak üzere taşınmaz satın alıp almadığını sormak, Kooperatifin ... Belediye Başkanlığından inşaat ruhsatı almak amacıyla başvurusu olup olmadığını sormak ve bu yönde yapılan işlemlere ait belge örneklerini istemek, ... mevkiinin bağlı bulunduğu köyün veya mahallenin tespite konu dönemdeki muhtar ve ihtiyar meclisi üyelerini dinleyerek herhangi bir inşaat çalışması olup olmadığını sormak, tanık olarak dinlenen ...'un da aynı tarihte çalışmaya başladığını gösteren sigortalı işe giriş bildirgesinin verilmesi nedeniyle Kurumdan davalı işyerine ait işyeri sicil dosyasının eksiksiz bir örneğini getirterek aynı tarihte işe başladığına dair sigortalı işe giriş bildirgesi verilen başkaca kişiler olup olmadığını belirleyerek bu kişileri ve davalı Kooperatifin tespite konu dönemdeki yönetim ve denetim kurulu üyelerini dinlemek, yapılacak araştırma esnasında Kooperatif inşaatının yapımına gerçekten başlanmadığı belirlense dahi davacının bu inşaatın başlaması ve devamını temin etmek amacıyla Kooperatif bünyesinde ve emrinde herhangi bir görev alıp almadığını belirlemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37884, Karar No: 2015/3093, Tarih: 18.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/37884 E.  ,  2015/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/406143

MAHKEMESİ : Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2012/76 (E) ve 2012/441 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Müştekiler N.YI, A.E ve R.S.'a karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekiler N.Y., A.Eİ ve R.S'a karşı işlenen hırsızlık suçlarından ötürü 30/12/2008 tarihli, 2008/704 Esas ve 2008/656 Karar sayılı kararla verilen erteli hapis cezasının temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, denetim süresi bitmeden kasıtlı bir suçtan mahkum olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince erteli hapis cezasının infaz kurumunda çektirilmesine dair karar verilmesi gerekirken, söz konusu düzenlemeye aykırı olarak verilen erteleme kararı hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Müştekiler Y.Y ve D.K'a karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü

açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmek suretiyle hükmün değiştirilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III- Müşteki S.Y'ya karşı işlenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinden önce hapis cezasıyla mahkum edilmediği, hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinden önce hapis cezasıyla mahkum edilmediği, hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Atılı suç nedeniyle hüküm kurulurken temel uygulama maddesinin 116/2 yerine, 116/1 olarak belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı BOZULMASINA, 18/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20198, Karar No: 2017/5519, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20198 E.  ,  2017/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)İİK’nın 339. maddesinden kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan mal ve kazançtaki artışı bildirmemek eylemi, 2004 sayılı İİK’nın 339. maddesi uyarınca tazyik hapsi cezası ile yaptırım altına alınmış olup, aynı Kanun'un 353. maddesinin birinci fıkrasına göre disiplin veya tazyik hapsi olan suçlardan dolayı verilen kararların itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan 20.01.2015 havale tarihli temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİ ile şikayetçi vekilinin dilekçesi hakkında itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2)Sanık ... hakkında İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3)İİK'nın 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Sanıkların üzerine atılı “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçlarının takibi şikayete bağlı olup, icra takibinin 30.09.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıllık süreler geçtikten sonra 17.04.2012 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak İİK’nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE,

4)Sanık ... hakkında İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

4)Sanık ... hakkında İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10659, Karar No: 2019/1347, Tarih: 05.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/10659 E.  ,  2019/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

2-Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan

tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

2-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet

Temyiz edenler : 1-Cumhuriyet savcısı (Sanık lehine)

2-Sanık ve müdafii

Tebliğnamedeki düşünceler : İade - Onama

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” veya “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, hükmün incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükmün incelenmesinde :

04.01.2013 tarihinde sanığa ait ikametin üst katındaki metruk halde olduğu gözlemlenen teras katından açık kimliği tespit edilemeyen ve yakalanması mümkün olmayan bir şahsın kaçtığının görülmesi üzerine, ikametin sanığa ait olduğunun tespit edildiği, CMK’nın 116., 117. ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı'' ve ''yazılı adli arama emri'' alınmadan ikametin eklentisi niteliğinde olan teras katında yapılan aramada soba içerisinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, ''suçun maddi konusu'' ve ''suçun delili'' olarak hükme esas alınamayacağı, ayrıca kaçan şahsın sanık olduğuna dair kesin bir tespit yapılamadığı gibi sanığın savunmasının aksine, suça konu uyuşturucu maddelerle ilgisinin olduğuna dair, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-Sanığın TCK’nın “53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, “kendi alt soyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, “kendi üst soyu ve diğer kişiler” yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar vermek gerektiği gözetilmeden, 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması ve 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nca suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

05.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26925, Karar No: 2013/18840, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26925 E.  ,  2013/18840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.