muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5418, Karar No: 2019/11262, Tarih: 28.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5418 E.  ,  2019/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların müşterek oğlu İhsan Yağmahan'ın ... ...Okulu'nun bulunduğu Doğan Caddesinin kaldırımında yürürken sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyon ile okulun inşaatına tuğlaları boşalttıktan sonra kamyonu ile bahçe kapısından çıkmaktayken kamyon kasasını duvara temas ettirmesi neticesinde yaya kaldırımından geçen müvekkillerinin çocuğu İhsan Yağmahan'ın üzerine yıkılarak vefat etmesine neden olduğunu, davalı ... tarafından yaptırılan ...İ.Ö.O İnşaatı Yapım işini davalı ... Toplu Konut İnş. Turz. Petrol Tem. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti'nin üstlendiğini ve yine davalı ...'in ise yapım işinin inşaat mühendisi ve teknik sorumlusu olduğunu, davalı araç sürücüsü ... bilirkişi raporuna göre 5/8 kusurlu, Teknik Sorumlu ...'in ise 3/8 oranında kusurlu olduğunu, davalı ...'nın bina malikinin sorumluluğu gereği, davalı şirketin ise adam çalıştıran ve binayı yapan olarak meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını belirterek davacılar için ayrı ayrı 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve her biri için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25/02/2006 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesini talep etmiş, 02.07.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı talebini 39.292,00 TL'ye yükseltmiştir.

Birleştirilen davada davacılar vekili, davalının kazaya neden olan aracın trafik sigorta şirketi olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacılar anne ve baba için 24.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Birleştirilen davada davacılar vekili, davalının kazaya neden olan aracın trafik sigorta şirketi olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacılar anne ve baba için 24.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Davacı ... lehine 19.646,00 TL, davacı ... lehine 19.646,00 TL olmak üzere toplam 39.292,00 TL maddi tazminatın davalılar ..., ... Toplu Konut İnş. Tic. Ltd. Şti, ..., ... ve ... Sigorta A.Ş (... ... Sigorta A.Ş)'den tahsili ile davacılara ödenmesine, davalı ...Ş'nin asıl alacak yönünden taleple bağlı kalınarak 24.550,00 TL üzerinden ve her halükarda poliçe limiti olan 100.000,00 TL (50.000,00+50.000,00) sorumluluğu bulunduğunun tespitine, davacıların maddi tazminat alacağına davalılar ..., ... Toplu Konut İnş. Tic. Ltd. Şti, ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 25/02/2006 tarihinden itibaren, davalı ...Ş yönünden birleşen dosyanın dava tarihi olan 08/02/2010 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davacı ... lehine 20.000,00 TL, davacı ... lehine 20.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ... Toplu Konut İnş. Tic. Ltd. Şti, ... ve ...'dan kaza tarihi olan 25/02/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/433, Karar No: 2006/4014, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/433 E.  ,  2006/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Odunpazarı Belediye Başkanlığının 08.09.2005 günlü ve 5370-7311 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın imar planında Organize Sanayi Bölgesi gelişme alanı içinde olduğu, aynı idarenin 14.10.2005 gün ve 6085.8428 sayılı yazısında ise taşınmazın içerisinde bulunduğu köyün belediye sınırı içinde ancak imar planının bulunmadığı bildirilmiştir. Belediye Başkanlığınca gönderilen yazılar arasındaki çelişki giderilerek taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18043, Karar No: 2017/6072, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18043 E.  ,  2017/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10332, Karar No: 2016/14218, Tarih: 31.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10332 E.  ,  2016/14218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2016 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5950, Karar No: 2023/11145, Tarih: 28.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/5950 E.  ,  2023/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/668 E., 2023/561 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/272 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/272 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/4639 Esas, 2022/10068 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2022/668 Esas, 2023/561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mükellef sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanık her ne kadar savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını ifade etmiş ise de, Mahkemece dosyada mevcut "Elektronik cihaz ve parçalarının toptan ticareti ve otomasyon sistemleri faaliyeti ile iştiga eden mükellef sanığın 2011 takvim yılınında hakkında sahte fatura düzenlediği hususundan vergi tekniği raporu bulunan ...Nakliyat ... ... Ltd. Şti. tarafından sahte olarak düzenlendiği tespit edilen KDV hariç 158.904,18 TL tutarında 16 adet sahte faturayı ilgili dönem KDV beyannamelerinde indirim konusu yapmak suretiyle kullandığı, gerçek mal alışların sahte faturalar ile belgelendirdiği, sahte fatura tutarlarının 2011 yılında satılan mal maliyet tutarının %44'üne tekabül ettiği, indirilecek KDV toplamının ise %43,48'sini sahte belgelerin oluşturduğu ve ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmediğine" dair vergi suçu raporu ve ekleri ile toplanan deliller bir bütün değerlendirilip edilen kanaat ile sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilerek cezalandırılmasına dair temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemi yönünden; hükmün esasını oluşturan mütalaa ve vergi raporlarının içeriği, sanığın ticari faaliyetin gerçek olduğuna dair ticari teamüllere uygun herhangi bir belge ibraz etmemesi, faturaları düzenleyen mükellef hakkında vergi tekniği raporunun bulunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde yapılan değişiklikle "Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında... indirilir" hükmüne yer verildiği; 7394 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34 üncü maddenin birinci fıkrası ile "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir" ve aynı maddenin ikinci fıkrasındaki "Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır" hükümleri uyarınca, kanunun yayımı tarihinde kovuşturma evresinde olan dosyalarda, hüküm tarihinden önce ödeme yapılması halinde soruşturma evresinde yapılan ödemeler için öngörülen, verilecek cezanın yarı oranında indirilmesi gerektiği cihetle; dosyada mevcut Çekirge Vergi Dairesi Müdürlüğünün 21.08.2023 tarihli cevabi yazısında davaya konu borcun tamamının ödendiğinin belirtildiği ve ekinde yer alan tahsilat fişlerine göre hüküm verilmeden önce 07.09.2022 tarihinde ödeme yapmak suretiyle zararı gideren sanık ...'un etkin pişmanlıktan yararlanma iradesi göstermesine karşın, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2022/668 Esas, 2023/561 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11173, Karar No: 2016/17968, Tarih: 16.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11173 E.  ,  2016/17968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruma bağlı ... Onkoloji Eğtim ve Araştırma Hastanesinde 03.09.1990 tarihinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, 02.01.2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik gerekçesi ile feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu, işveren niteliğinin bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 01.01.2010-30.04.2013 arası çalıştığını, geçmiş dönemlerin şirketten talep edilemeyeceğini, davacının işyerinde haftanın altı günü 07:30-16:00 arası çalıştığını bu nedenle fazla mesai ve hafta tatili talep edemeyeceğini beyanla davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalılarca süresinde temyiz edilmiştir.

...'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, davalı Bakanlık vekili ... ... tarafından ibraz edilen cevap dilekçesinde “..... Cad. No:16 ...../...” adresini beyan ettiği halde mahkemece davalı Bakanlık adına düzenlenen tebligatların “.... caddesi .... apt. no:11 .../ ....” adresine tebliğ edildiği ve dolayısıyla davalı Bakanlığın yapılan yargılamadan haberdar edilmediğinin anlaşılmasına göre duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5911, Karar No: 2014/22977, Tarih: 17.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5911 E.  ,  2014/22977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : Dilekçenin reddi

Davacının tazminat talebini içeren dava dilekçesinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

466 sayılı Kanun gereğince açılan tazminat istemine ilişkin davalar nedeniyle verilen her türlü karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmanın olanaklı olduğu, anılan kanunda itiraz kanun yolundan bahsedilmediği, bu itibarla dava dilekçesinin reddine ilişkin hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Diyarbakır 4 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1997/94 Esas – 1997/355 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) terör örgütüne yardım ve yataklık etme suçundan 11.12.1996 tarihinde gözaltına alındığı ve yargılama sonunda 05.11.1997 tarihinde beraatine hükmedildiği, davacının 13.03.2009 tarihinde vermiş olduğu vekaletnameye istinaden Av. ...'nın 18.12.2012 tarihinde tazminat davasını açtığı anlaşılmıştır.

Davacı hakkındaki gözaltı işlemi, 1 Haziran 2005 tarihinden önce gerçekleştiğinden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davacının tazminat talebi 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi olacaktır

466 sayılı Kanunun 2. maddesine göre de "verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde" davanın açılması gerekmektedir.

Kanunda öngörülen 3 aylık sürenin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı ile, "kesinleşen kararların tebliğinden" itibaren başlayacağı kabul edilmiş, ancak, kesinleşmiş kararların tebliğini öngören bir kanuni düzenleme bulunmaması nedeniyle, kararının tebliğ edilmemesi halinde tazminat davasının hangi sürede açılacağı hususu belirtilen kararda tartışılmamış, Ceza Genel Kurulu'nun 6.5.2014 tarih ve 141-229 sayılı kararında da 466 sayılı Kanuna göre incelenen tazminat davasının usul ve yasaya uygun yapılan kesinleşmesinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde eğer kesinleşmiş beraat kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içinde davanın açılması gerektiği kabul edilmiştir.

Bununla beraber ceza yargılaması sonunda verilen beraat hükümlerinin, hükümden sonra usulüne uygun olarak tebliğ edilememesi veya tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunamaması gibi hallerde, kısaca zamanında kesinleştirilmeyen beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlarda tazminat davasının hangi sürede açılacağı konusunda açıklık