muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16874, Karar No: 2008/11950, Tarih: 16.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16874 E.  ,  2008/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davalı S.vekili Av. A. Y.yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ziynetlere yönelik istek reddedildiği halde davalı-davacı koca yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2008 sa.
Yargıtay — Esas No: 2021/1956, Karar No: 2021/6422, Tarih: 24.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1956 E.  ,  2021/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 08/02/2012 gün ve 2009/632 esas ve 2012/93 karar sayılı ilâmı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin süresi içinde suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 20/01/2014 gün ve 2013/13343 E., 2014/1041 K. sayılı ilâm ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA karar verildiği, Dairemizce verilen bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2021 gün, 2021/1870 sayılı itirazı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden “ her iki suça sürüklenen çocuğa da duruşmalardan vareste tutulma haklarının hatırlatılmadığı, suça sürüklenen çocukların savunmaları sırasında vareste tutulma konusunda bir beyanlarının da olmadığı, bununla birlikte mahkemesinin 10. Celsede suça sürüklenen çocukların aynı yargı çevresi içinde bulunan cezaevinde bulunmalarına rağmen yokluklarında karar verdiği, suça sürüklenen çocukların 5271 sayılı CMK'nın 193/1. ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluklarında yargılamaya devam edilip mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması” gerekçesiyle İTİRAZ KANUN yoluna başvurulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2021 tarihli ve KD- 2021/1870 sayılı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 20/01/2014 tarihli ve 2013/13343 E., 2014/1041 K. sayılı onama kararının suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde suça sürüklenen çocuk ...’nin başka bir suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü, suça sürüklenen çocuk ...’nın ise başka bir suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduklarının, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklara duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17474, Karar No: 2011/7478, Tarih: 11.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17474 E.  ,  2011/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefeet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1,765 sayılı TCY 80, 59 maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hpc(2'şer kez)

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.09.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile diğer sanık ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Sanık ... müdafii ile diğer sanık ...’nın 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerine gelince:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK.nu ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun bütün hükümleri olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin mahkemenin görevsiz olduğuna, şirketin muhasebe işlerine diğer sanığın baktığına, eksik soruşturmayla karar verildiğine ilişen, sanık ...’nın eksik soruşturmayla karar verildiğine, şirketin muhasebe işlerine diğer sanığın baktığına, faturaları düzenleyen mükelleflerhakkında dava açılıp açılmadığı araştırılmadan eksik soruşturmayla karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle adı geçen sanıkla ilgili hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16409, Karar No: 2014/3053, Tarih: 24.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16409 E.  ,  2014/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... Belediye Başkanlığı aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faizi ile tahsili davasına dair ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.02.2013 günlü ve 2012/218-2013/64 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 07.05.2013 günlü ve 2013/4760-7816 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) fiilen el atıldığının taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi ve ayrıca 24.02.2012 olan dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 24.02.2012 olan değerlendirme tarihi, emsal alınan 1719 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ise 13.06.2005 tarihi itibariyle İmar Kanunu gereğince imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 6392 ada 7 parsel ile emsal alınan 1719 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1212, Karar No: 2012/4247, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1212 E.  ,  2012/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Borçlar Kanunu'na tabi kiralananda, kira akdinin sona ermesi nedeni ile tahliye istemidir. Mahkemece, davanın süresinde açılmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 22.08.2011 havale tarihli dava dilekçesinde, 21.12.2010 başlangıç tarihli ve 30.06.2011 tarihinde sonra eren kira sözlemesi ile arsa vasfındaki taşınmazın davalıya kiralandığını, ayrıca davalının 30.06.2011 tarihinde mecuru tahliye edeceğine dair noterde düzenlenen tahliye taahhüdü de verdiğini, Müvekkilinin de kira dönemi sona ermeden önce ... 17. Noterliği'nin 26.05.2011 tarih ve 22086 yevmiye No'lu ihtarnamesi ile 30.06.2011 tarihinde kiracılık ilişkisinin sona erdirileceğini davalı tarafa ihtar ettiğini, buna rağmen davalının mecuru tahliye etmediğinden, tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taşınmaz Borçlar Kanunu hükümlerine tabi olduğundan, kira sözleşmesi de 30.06.2011 tarihinde sona erdiğinden, bu tarihten sonra kiralananın Borçlar Kanunu'nun 262 maddesi gereğince fesih ihbar süresine uyularak tahliye edilebileceğinden, tahliye taahhüdüne ilişkin hükümler uygulansa dahi bir ay içerisinde davanın açılması gerektiğinden, iki nedenle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmaz sözleşmede arsa olarak nitelenip bu nitelik üzerinden kiralandığına göre taraflar arasındaki uyuşmazlıkta Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Davacı ile davalı arasında yapılan sözleşme, 21.12.2010 başlangıç tarihli olup, 30.06.2011 tarihinde sona ereceği kararlaştırılmıştır. Akdin bitiminden önce yenilenmeyeceği iradesi noter ihtarnamesi ile davalıya 26.05.2011 tarihinde ulaştırılmıştır. Buna göre, Borçlar Kanunu'nun 263. maddesine göre aktin süresiz hale dönüştürüldüğü söylenemez. Bu durumda davacı sürdürülmesini istemediği ve bunu önceden bildirildiği sözleşmenin sona erdiği 30.06.2011 tarihinden itibaren her zaman fesih isteyebilir. Önceden feshi ihbar edilmesi akdin süresiz olmasını engeller.

Borçlar Kanunu'na tabi taşınmazlarda, akdin hitamından sonra bir ay içerisinde dava açma zorunluluğu önceden feshi bildirilmemiş olması haline münhasır olup, bu durum İİK.nun 272. maddesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle 22.08.2011 tarihinde açılan dava süresinde olduğundan, mahkemece davalının tahliyesine karar verilmesi gerekirken, süre bitmesini müteakip bir ay içerisinde dava açılmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Borçlar Kanunu'na tabi taşınmazlarda, akdin hitamından sonra bir ay içerisinde dava açma zorunluluğu önceden feshi bildirilmemiş olması haline münhasır olup, bu durum İİK.nun 272. maddesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle 22.08.2011 tarihinde açılan dava süresinde olduğundan, mahkemece davalının tahliyesine karar verilmesi gerekirken, süre bitmesini müteakip bir ay içerisinde dava açılmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5685, Karar No: 2011/5491, Tarih: 11.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5685 E.  ,  2011/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu edilen ... gazetesinin 25.2.2009 günlü sayısında "Şok Pazarlık İnternette" başlığı ile yayımlanan haber nedeniyle haberleşme gizliliğinin bozulduğu iddiasıyla açılan ceza davasının görüldüğü İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/339 Esas ve 2009/1018 Karar sayılı dosyasında verilen beraat kararının henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21386, Karar No: 2012/11619, Tarih: 31.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/21386 E.  ,  2012/11619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150/2. Maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları bulunmadığı halde,150/2. Maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3750, Karar No: 2022/5958, Tarih: 20.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3750 E.  ,  2022/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2772, Karar No: 2015/13611, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2772 E.  ,  2015/13611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/783-2014/32

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek taşınmazın mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispatlayana ödenmek üzere bankada üç aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile yaş ve cinslerine göre adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/376, Karar No: 2013/18775, Tarih: 09.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/376 E.  ,  2013/18775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1163 sayılı Kanun'un 45. maddesinde "Genel kurul olağan ve gerektiğinde olağanüstü olarak toplanır. Olağan toplantının her hesap devresi sonundan itibaren 6 ay içinde ve en az yılda bir defa yapılması zorunludur. Genel kurul, anasözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır."

Anılan Kanun'un Ek 2/2 madde fıkrasında ise "Genel kurulu olağan toplantıya çağırmayan yönetim kurulu üyeleri... cezalandırılır" hükmü öngörülmüş bulunmaktadır.

Şu hale göre; 2005 yılına ait olağan genel kurul toplantısının 2006 yılının ilk 6 ayı içinde yapılması zorunluğunun bulunduğu halde toplantının yasal ve geçerli bir mazeret olmadan öngörülen zamanda yapılmaması nedeniyle sanıkların isnat edilen suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.