muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8537, Karar No: 2011/2100, Tarih: 02.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8537 E.  ,  2011/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.10.2008 tarih ve 2008/776-2008/2302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların yetkilileri oldukları Perle Mobilya A.Ş. tarafından yapılan inşaatta mermer işlerini yaptığını, karşılığında çek verildiğini, süresinde ibraz edilen çekin karşılıksız çıkması üzerine başlattıkları takibin şirketin batık olması ve adresinden taşınması nedeniyle sonuçsuz kaldığını, şirketi iyi yönetmeyen yöneticilerin borçlarından dolayı sorumlu olduklarını ileri sürerek, 3.800,00 TL' nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, çekin şirket tarafından keşide edilmesine rağmen davanın gerçek kişilere yöneltildiğini gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı anonim şirketin yönetim kurulu üyeleri olan davalıların sorumluluğuna dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, dava dışı anonim şirketten alacaklı olduğunu, şirketçe keşide edilen çekin ödenmemesi nedeniyle takip başlattığını, davalıların kötü

yönetimi nedeniyle alacağını şirketten tahsil edemediğini ileri sürerek açıkça TTK’nun 336/2. maddesine dayanmıştır. Ortaklar ve alacaklılar, yönetim kurulu üyelerinin kusurlu yönetimi nedeniyle doğrudan doğruya zarara uğramaları durumunda, yönetim kurulu üyeleri aleyhine, hükmedilecek tazminatın doğrudan kendilerine verilmesi şartıyla sorumluluk davası açabilirler. O halde, mahkemece, tarafların gösterecekleri kanıtlar toplanarak işin esasına girilmesi ve somut olayda TTK’nun 336. maddesi koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30149, Karar No: 2015/10383, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30149 E.  ,  2015/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/297-2014/484

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

Kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi raporunda (A1) ibaresi ile belirtilen kısmının yüzölçümü, konumu, geometrik şekli dikkate alındığında değer azalışı olmayacağının düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9366, Karar No: 2013/11005, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9366 E.  ,  2013/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili, hafta tatili ve birikmiş maaş zammı farkları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, aylık ücret zam farkı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğunu, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, sair ödenmemiş alacağının ise bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığını ve fazla çalışma ücreti alacağında uygulanan hakkaniyet indirim oranının yeterliliği noktalarında toplanmaktadır.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, dinlenen bir kısım davacı tanığı beyanları ve davalı işverenin İnegöl ilçesinde bulunan işyerinde çalışan işçilerin işverene karşı açtıkları davalarda dinlenen tanık beyanları esas alınarak, hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamı ve Dairemizce seri halde temyiz incelemesi yapılan emsal dosyalarda dinlenen taraf tanıklarının beyanları nazara alındığında, işyerinde haftanın bir günü izin verildiği anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, davacının hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, tanık beyanlarına itibarla hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağında, hesaplamaya esas alman çalışma süresi ve alacağın miktarı nazara alındığında, Mahkemece yapılan indirim oranı yeterli değildir. Anılan nedenle, çalışma süresi ve alacağın miktarına göre, % 30 oranından az olmamak üzere, hakkaniyet indirim oranı yeniden değerlendirilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerle, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1170, Karar No: 2015/9552, Tarih: 07.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1170 E.  ,  2015/9552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm talepte bulunan kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bakanlığı İl Müdürlüğü; 20.03.2014 doğumlu küçüğe ... Bakanlığınca belirlenen “genişletilmiş bağışıklık programı” uyarınca yapılması zorunlu aşıları velilerinin yaptırmadığını, yaptırmaktan da kaçındıklarını ileri sürerek, küçük hakkında 5395 sayılı Kanunun 5. maddesinin (1.) bendinin (d) alt bendi uyarınca sağlık tedbirine karar verilmesini istemiş, mahkemece; istek "küçüğün yasal temsilcileri olan ana ve babasının aşı yapılmasına olur vermedikleri” gerekçesiyle reddedilmiştir.

Türkiye'nin taraf olduğu “Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Haklan ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi"nde, tıbbi müdahalenin ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabileceği, muvafakat verme yeteneği olmayan bir kimse üzerinde ise, tıbbi müdahalenin sadece onun doğrudan yararı için yapılabileceğine değinildikten sonra, müdahaleye muvafakat verme yeteneği bulunmayan küçüğe veya akıl hastalığı ve benzeri herhangi bir sebepten dolayı muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir yetişkine sadece yasal temsilcisinin veya kanun tarafından belirlenen bir kişi veya makam ve kuruluşun izni ile müdahalede bulunulabileceği belirtilmiştir (Söz. m. 6). Bu halde dahi, bu kişi, makam veya kuruluşa, müdahalenin amacı, niteliği ile sonuçları ve müdahale edilmemesi halinde doğabilecek tehlikeleri hakkında uygun bilgi verilmesi zorunludur.

Buna göre, küçüğe yapılacak tıbbi bir müdahalenin kural olarak ancak yasal temsilcisinin izniyle yapılabileceğinde duraksama yoktur. Sorun, tıbbi müdahalenin amacı, niteliği, sonuçları ve müdahale edilmemesi halinde, ortaya çıkabilecek tehlikeleri hakkında ana ve baba aydınlatıldığı halde rıza göstermemeleri halinde nasıl hareket edilmesi gerektiğindedir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocukla ilgili her türlü kararlarda onun üstün yararının esas olduğunu öngörmektedir. Diğer yandan Türk Medeni Kanunu da yukarıdaki uluslararası sözleşme hükümlerine paralel olarak ana ve babanın velayetleri altındaki çocukların bakım, bedensel, zihinsel, ruhsal ve toplumsal gelişmeleri konusunda onların menfaatini gözönünde tutarak, gerekli kararları alacaklarını ve uygulayacaklarını kabul etmiştir (TMK md. 339/1, 340/1). Şu halde ana babanın çocuklarla ilgili karar alırken onların menfaatlerini ve üstün yararlarını gözönünde tutmaları asıldır. Buna aykırı bir tutum haklı görülemez. Küçüğe yapılacak müdahalenin amacı, niteliği ve sonuçları ile yapılmaması halinde ortaya çıkabilecek tehlikeler konusunda aydınlatıldıkları halde ana ve babanın haklı bir sebep göstermeksizin müdahaleye karşı çıkmaları durumunda çocuğun üstün yararı esas alınarak müdahalenin gerekli olup olmadığına karar verilmelidir.

Somut olayda çocuğa uygulanacak aşının, gelecekteki hastalıklardan çocuğu birey olarak korumak ve toplum sağlığı açısından gerekli olan ... Bakanlığınca belirlenen “genişletilmiş bağışıklık programı” uyarınca yapılması zorunlu aşılardan olduğu görülmektedir. Böyle bir durumda çocuğun yasal temsilcileri uygulanacak aşı ile ilgili olarak aydınlatıldıkları halde, hiç bir haklı sebep ileri sürmeksizin buna rıza göstermiyorlarsa çocuğun menfaatine aykırı olan bu tavra hukuki sonuç bağlanamaz. Diğer bir ifadeyle ana ve babanın rıza göstermemeleri, çocuğun üstün yararına açıkça aykırı ise artık rıza aranmaz. Olayda ana baba çocuğa aşı uygulanmasına karşı çıkmışlar, buna rızalarının bulunmadığını ifade etmişlerdir. Ne var ki; bu beyanlarını haklı gösterecek bir sebep ve delil göstermedikleri gibi dosyada da, yapılması istenilen aşının çocuğun üstün yararına aykırı olacağına ilişkin bir bulgu ve olgu da bulunmamaktadır. Aşının, çocuğun gelecekteki bireysel sağlığı yanında, toplum sağlığı açısından da yapılması zorunlu olduğu anlaşıldığına göre, isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken salt ana ve babanın rıza göstermedikleri gerekçesine dayanılarak talebin reddi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.05.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/1125, Karar No: 2020/2258, Tarih: 30.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/1125 E.  ,  2020/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 28/12/2008 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkili köy tüzelkişiliğine ait olan ... ilçesi, ... mahallesi 1157 parsel sayılı taşınmazın 95.536,67 m²'lik kısmının yine ... mahallesi 1166 parsel sayılı taşınmazın 19.032,08 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/99 E. - 2007/372 K. sayılı ilamı ile tapusunun iptal edilerek kıyı niteliği ile tescil harici bırakılmasına karar verildiğini, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2007/1167 E. - 2008/1413 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğini, ancak devletin vermiş olduğu tapunun geçersiz konuma getirilerek hiçbir karşılık ödenmeksizin iptal edilmesinin, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 500.000,00.-TL tazminatın Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/99 E. - 2007/372 K. sayılı dosyasının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 30.933,500.-TL'ye arttırarak yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, tamamlama harcını ise yatırmıştır.

Davalı vekili 13/03/2009 havale tarihli cevap dilekçesinde, öncelikle hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davanın süresinde açılmadığını, bu nedenle davanın usulden reddinin gerektiğini, davanın esasına girilecek olursa esastan da reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu açılan davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması sebebi ile 20.01.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 30.933.562,00.-TL tazminatın 500.000,00.-TL'sinin tapu kayıtlarının iptalinin kesinleştiği tarih olan 02.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kalan 30.433.562,00.-TL'sinin ise ıslah tarihi olan 22.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından tazminata konu taşınmazlardan bulunduğu yerde, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosı sırasında 329 sayılı parselin ... köy tüzelkişiliği adına tespit edildiği, 3. kişilerce tespite itiraz üzerine hükmen kişilere bırakılan kısmı dışında kalan 125.712 m2'lik kısmın 1157 sayılı parsel olarak 1959 yılında ... köyü tüzelkişiliği adına tarla niteliğiyle tescil edildiği, 1970 yılında icra satış yoluyla ... adına, daha sonra yine

satış

yoluyla 27/12/1974 tarihinde ... köyü tüzelkişiliği adına tescil edildiği, 1166 parsel sayılı parselin ise kumluk arsa niteliği ve 29.000 m2 yüzölçümü ile 1962 yılında yeniden tescil suretiyle Hazine adına tescil edildiği, ... köyü tüzelkişiliğince 1962 yılında satış yoluyla edinildiği,hazine tarafından açılan tapu iptal davası sonucu Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/99-2007/372 E.K. sayılı kararıyla 1157 sayılı parselin 95.536,67 m2'lik kısmının, 1166 parsel sayılı taşınmazın is 19032,08 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından ... köyü adına olan tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, hükmün 02/04/2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 24/12/2008 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının, adına kayıtlı bulunan taşınmazlarının tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açmasına ve arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 30/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1453, Karar No: 2020/5558, Tarih: 04.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1453 E.  ,  2020/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarihli ve 2017/120 - 2018/169 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 58/9, 63, 53 maddeleri gereği mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan redddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuklarını göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu gösterir ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya getirtilmeden hüküm kurulması, diğer delillerin suçun sübutu açısından yeterli olduğu görülmekle sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9397, Karar No: 2012/5784, Tarih: 24.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9397 E.  ,  2012/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesine aykırı olarak sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının gün yerine ay olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "sanığın eylemine uyan 5237 Sayılı TCK 203/1 maddesi gereğince 6 ay karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 43. maddesi gereğince ¼ oranında artırılarak 7 ay 15 gün adli para cezası" ibarelerinin “sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi gereğince 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 43. maddesi gereğince ¼ oranında artırılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1755, Karar No: 2012/6151, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1755 E.  ,  2012/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 800 adet öküzgözü cinsi üzüm fidanı aldığını, ancak bir süre sonra fidanların öküzgözü değil, bölgede piyasası olmayan başka üzüm cinslerinden olduğunu anladığını, bu sebeple gelir elde edemediğini, kaybını ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/44 D.... sayılı dosyası ile 26.824,00TL olarak tespit ettirdiğini, en az 5 yıl daha gelir elde etmesinin de mümkün olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 27.000,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, tespitin haksız ve fahiş olduğunu savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kesmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık iddiasıyla tazminat talebine ilişkin olup, mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan ve hükme dayanak edilen bilirkişi raporunda ekili fidanların öküzgözü cinsi olmadığı tespit edilmekle birlikte, zarar hesabında yalnızca yeniden ekim için gereken masrafların hesaplandığı, davacı tarafından, gelir kaybını göz önünde bulundurmaması sebebiyle bilirkişi raporuna itiraz edildiği anlaşılmıştır. Böyle olunca, mahkemece taraf itirazlarını karşılar, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken, yazılı şekilde yetersiz bilikişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.