muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6618, Karar No: 2014/25765, Tarih: 16.12.2014

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile kanun koyucu kişilere tanıdığı hakların belli sınırlar içinde kullanılmasını istemiş, hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiç bir şekilde korunmayacağını belirtmiştir.

Sonuç olarak, bu yöndeki hakların sağlıklı bir şekilde öne sürülmesi ve çözüme kavuşturulması için süre sınırlamasının yapılması ve bu hususun meri mevzuat nazara alınarak bir çözüme kavuşturulmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Buna göre;

1- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanunu'nun 47/5.maddesi, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için, başvuru yollarının tüketildiği tarihten, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren 30 gün içinde yapılmasını,

2- İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 35.maddesine göre de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bireysel başvuruda iç hukuk yollarıyla nihai kararın verilmesinden itibaren 6 aylık süre içinde başvuru yapılmasını,

3- 818 sayılı (Mülga) Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 72. maddesi haksız fiiller için açılacak tazminat davasının her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağını,

4-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde ilgili idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri ve öngörülen 60 günlük sürede davaların açmalarını,

5-2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 39. maddesinde ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrayacağını, öngörmüş ayrıca Adalet Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı ile Bağlı Kuruluşlar Arşiv Yönetmeliğinde beraatle sonuçlanan dosyalar için birim arşivinde saklanma süresi beş yıl olarak öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere, yasal mevzuatlarda hak aranma ile ilgili çeşitli süreler öngörülmüş ve bu süreler de en uzun olan süre Borçlar Kanunu ve İcra İflas Kanununda öngörülen 10 yıllık hak arama süreleridir. Kanaatimizce en uzun olan bu süreler nazara alınarak, bir sonuca varılması gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, 466 sayılı Kanun kapsamında görülen tazminat davalarında:

1-C.G.K'nın 06.05.2014/141-229 sayılı kararında belirtildiği gibi beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren 3 ay içinde tazminat davalarının açılması,

Açıklanan tüm bu nedenlerle, 466 sayılı Kanun kapsamında görülen tazminat davalarında:

1-C.G.K'nın 06.05.2014/141-229 sayılı kararında belirtildiği gibi beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren 3 ay içinde tazminat davalarının açılması,

2-Bunun yanında, kararlar Yazı İşleri Yönetmeliğine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş ve kesinleştirme işlemleri yapılmamış yada kesinleştiği tespit edilmemiş ise, tazminat davalarının karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla bir süre geçtiğinde, somut olayın, tarafların ve davanın özelliği de nazara alınmak suretiyle süresi içinde açılmadığının kabulü gerekmektedir.

Davaya konu olay açısından baktığımızda; davacı hakkında verilen 08.06.2001 tarihli beraat kararının usulüne uygun olarak kesinleştirildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmamış ise de, davanın safahatı ve karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığının anlaşılması karşısında; süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz değerlendirme ile kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/217, Karar No: 2021/14336, Tarih: 27.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/217 E.  ,  2021/14336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafilerinin temyiz itirazlarının CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme karşı 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanunun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin isteminin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19389, Karar No: 2017/5038, Tarih: 14.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19389 E.  ,  2017/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820 TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410 TL değer biçilmiş olup alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36585, Karar No: 2016/7739, Tarih: 29.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/36585 E.  ,  2016/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

...

DAVA : Davacı - karşı davalı kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı -karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 18.07.2009 – 13.06.2013 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak davalı iş yerinde çalıştığını, fazla mesai, hafta tatili, ücret, bayram ve genel tatil ücreti, izin ücretlerinin ödenmediğini, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının devamsızlığı nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak,davacının iş akdini haklı nedenle feshetmemesi nedeniyle 2.750,00 TL ihbar tazminatının davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının devamsızlığı nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak,davacının iş akdini haklı nedenle feshetmemesi nedeniyle 2.750,00 TL ihbar tazminatının davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının ... kaydına göre davalı işyerinde 18/07/2009 - 13/06/2013 tarihleri arasında en son yaptığı iş, işin niteliği, emsal ücret araştırması, tanık beyanlarına göre 1.600,00 TL net ücret, aynı mahiyette ... 24. İş mahkemesinin 2013/670 Esas nolu dosyasında dinlenen davalı tanığı ...'ın beyanına göre yılda 3 kez yarım maaş ikramiye ile çalıştığı anlaşılan davacının ücretinin ... ya asgari ücret üzerinden gösterilmiş olması nedeniyle iş aktini 4857 Sayılı Yasanın 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshettiğinin kabulü ile davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı işveren tarafından dosyadaki mübrez bordroda 2013 Haziran ayında 12 günlük ücret karşılığı 568,40 TL 'lik tahakkuk bulunup davalı tarafından sunulan ... dekontunda davacı hesabına davalı işveren tarafından 05/07/2013 tarihinde 568,40 TL yatırıldığı, 2013 Haziran ayı bordrosunda görünen 73,40 TL asgari geçim indiriminin tenzilinden sonra davacının ödenmediği ve hakettiği 640,00 TL ücret alacağından bu miktar düşüldükten sonra bakiye ödendiği kanıtlanamayan 145,00 TL ödenmemiş ücret alacağının bulunduğu, davacı tarafından davalı işyerinde karşılığı ödenmemiş haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının, hafta tatili günleri çalışmalarının, bayram- genel tatil günü çalışmalarının bulunduğu iddia edilmiş ise de bu konuda yazılı belge bulunmadığında davalı işyerinde davacı ile menfaat birliği bulunmayan aynı tarihlerde çalışmış tanık beyanlarına göre sonuca gidileceği yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla benimsenmiş olup, duruşmada dinlenen davacı tanığı ve davacının kardeşi olduğu anlaşılan ... kendisinin de davalı işverene karşı açmış olduğu davasının bulunduğunu belirttiğinden beyanına itibar edilmemiş, duruşmada dinlenen davacı tanığı ... davacının çalışmalarına ilişkin mahkememize beyanda bulunmamış, duruşmada dinlenen davalı tanık beyanlarına göre ise davacının haftalık 45 saati aşan fazla çalışmasının bulunmadığı, Pazar günleri ile dini ve resmi bayram günlerinde çalışmadığı anlaşılmakla, davacının haftalık 45 saati aşan çalışmalarını, hafta tatili ve dini ve resmi bayram günleri çalışmalarını ispat edemediği, davalı işveren tarafından sunulan imzalı izin defterine göre çalışma süresi içinde hakettiği tüm izinlerini kullandığı ve başkaca yıllık izin ücreti alacağına hak kazanmadığının kabulü ile davacının davasının kısmen kabulüne, davacının iş aktini haklı nedenle feshettiği kabul edildiğinden davalı- karşı davacının davasının reddine dair karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının fazla mesai ücreti alacağı,hafta tatili ücreti alacağı,bayram-genel tatil ücreti alacağı,izin ücreti alacakları taleplerinin reddine karar verilmek üzere dava dilekçesi ile istenen toplam 7.500,00 TL alacak tutarı reddedildiğinden,karar tarihinde yürürlükte bulunan ...12/2 maddesi gereğince 1500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine hükmedilmesi gerekirken 926.00 TL nispi vekalet ücretine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de;bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının beşinci paragrafının çıkartılarak, yerine;

“ Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte olan ... göre reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/6203, Karar No: 2012/1158, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6203 E.  ,  2012/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı vekili, davalıya satılan mal bedellerinin ödenmemesi nedeniyle başlatılan takibe vaki itirazın iptaline, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalının ödeme iddiasını ispatlayamadığı, takipten önce temerrüdün oluşmadığı, alacağın likit olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile takibin 3.183,52 TL asıl alacak üzerinden devamına, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalının yetki itirazının reddine karar verilmesi isabetli olup, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı, takip konusu borcun havale yapılarak ödediğini belirterek havale dekontları ve senetler sunmuştur. Taraflar arasında başka borç ilişkisinin bulunmaması halinde, takipten sonra davadan önce yapılan ödemelerin muaccel borca karşılık olarak yapıldığının kabulü gerekir (BK. 86.md.). Mahkemece öncelikle ödemeler yönünden hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğüne göre, ödemelerin hangi alacağa ilişkin olduğu hususunda taraflardan açıklama istenmeli, ödemelerin hangi borca yönelik yapıldığı tespit edildikten sonra varılacak sonuca göre uyuşmazlık karara bağlanmalıdır. Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.01.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.01.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/14172, Karar No: 2012/19855, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/14172 E.  ,  2012/19855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının "hırsızlık" yerine "hakkı olmayan yere tecavüz" olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün bir eksiklik mahiyetinde görülmüştür.

Suça konu ağaçların başka kişilerce de kesilmesinin mümkün olduğu, sanığın suça konu ağaçları kestiğini veya götürdüğünü gören kimse bulunmadığı gibi sanığın suça konu arazinin tapusunu hazineden almak istemesi nedeniyle varsayıma dayalı olarak tutulan suç tutanağı dışında, sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan idare temsilcisinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8942, Karar No: 2019/7627, Tarih: 06.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8942 E.  ,  2019/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet, tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı ve suç için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi ve kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi suçtan ve takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

II-Tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanığın, Pos cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin, hem TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, her iki suç için öngörülen cezaların aynı olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesi ve özel norm ilkesi önceliği gereğince sanık hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

06.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.