muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14527, Karar No: 2015/7026, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14527 E.  ,  2015/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/275565

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2008/605 (E) ve 2011/531 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.04.2008 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, dosya kapsamında bulunan 06.03.2008 tarihli mütalaanın sahte fatura düzenlemek eylemine ilişkin olduğu ve sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, bu itibarla birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak, açılan davada CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, ''2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarından 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a-Sahte fatura kullanma ve düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve suça konu faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; onaylı suretleri getirtilip incelenerek, Kanun'da öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

b- İddianame ile sanıklar hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

b- İddianame ile sanıklar hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

c- Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan uzun süreli hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d- 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında, mahkemece infazı da kısıtlayacak şekilde "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanıkların ertelenen cezalarının aynen infazına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanık M.. B..’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13298, Karar No: 2021/1551, Tarih: 17.02.2021

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/13298 E.  ,  2021/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 24.10.2008 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davacıların müşterek murisi ...'ün vefat ettiğini, fazlaya ilişkin talep ve dava açma haklarının saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 1.500,00 TL maddi destek, 5.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... ... için 1.500,00 TL maddi destek, 5.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 1.500,00 TL maddi destek, 5.000,00 TL manevi tazminatve davacı ... için 500,00 TL maddi destek, 5.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 25.000,00 TL tazminatın (sigorta şirketi yönünden maddi tazminattan sigorta poliçesindeki miktarlarla sorumlu olmak üzere) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.Islahla talebini davacı ... için 91.061,65 TL'ye, davacı ... için 32.149,54 TL'ye, davacı ... için 12.206,14 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Edessa Mobilya Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. yönünden usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ...ve ... yönünden İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/411 E. 2013/843 ve 26/12/2013 tarihli karar temyiz edilmediği ve söz konusu karar bu davalılar yönünden kesinleştiğinden bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacılar ..., ... ve Beyan ...'ün davalılar ... aleyhine açmış olduğu maddi tazminat davasının kabulü ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davacı ... için 91.061,65 TL, davacı ... için 32.149,50 TL, davacı ... için 12.206,14 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 24/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı ...’den alınarak davacıara verilmesine, Davacı ların davalılar ... aleyhine açmış olduğu manevi tazminat davasının kabulü ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla her bir davacı için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan davalı ...’den alınarak davacılara verilmesine, davacı ...'ün davalı ..., aleyhine açmış olduğu maddi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda mahkemece alınan, 02/06/2011 havale tarihli İnşaat Yüksek Mühendisi Trafik ve İş gÜvenliği Uzmanı), Hukukçu ve Endüstri Mühendisi-İş Güvenliği Uzmanından oluşan heyetçe düzenenlen kusur raporuna göre, desteğin %50, davalı ... personeli davalı ... %10, ...'nün %40 oranında kusurlu olduğu; ceza mahkemesinde alınan Adli Tıp Kurumundan aldırılan raporda ise davacılar desteğinin asli, Karayoları Genel Müdürlüğü personeli davalı ...'in tali kusurlu olduğu bildirilmiştir. Mahkemece 02/06/2011 havale tarihli rapor doğrultusunda karar verilmiştir.

Bu hali ile bilirkişi raporları arasında açık çelişki mevcuttur. O halde mahkemece İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kuruluşlardan oluşturulacak heyetten raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek mahiyette, uzlaştırıcı, denetime açık, ayrıntılı ve kusur oranlarının belirtildiği rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

2-Davacı ...'ün gerekçeli karar başlığında adının yazılmaması mahallinde düzeltilebilir hata olması sebebiyle bozma konusu yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/66, Karar No: 2025/328, Tarih: 04.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/66 E.  ,  2025/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1706 E., 2023/1277 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Seferihisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/46 E., 2023/245 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 16.01.2003 tarihinde 141 ada 49 parsel sayılı taşınmazı satın aldığını, taşınmazın 3. maliki olduğunu, 70 yıldır aynı sınırlar dahilinde kullanılan taşınmazın bir kısmının taşınmaza komşu davalı adına kayıtlı 141 ada 52 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığını öğrendiğini, dava konusu kısımda davacının dikmiş olduğu ağaçlar bulunduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı 141 ada 52 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan kısmın davalı adına tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde dava konusu kısımda yer alan ağaçların davacı tarafından dikildiğinin tespiti ile muhdesat değerlerinin davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taşınmazların çapa bağlı olması nedeniyle taşınmazın davalıya ait olduğunu bildiğini ve taşınmazı haksız olarak işgal ettiğini, tapulu bir taşınmazın zilyetlikle edinilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu edilen kısımda dikilen ağaçların davacıya ait olduğunu ve asgari levazım değeri üzerinden muhdesat bedelinin davacıya ödenmesini kabul ettiklerini belirterek tapu iptali ve tescil davasının reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taşınmazların çapa bağlı olması nedeniyle taşınmazın davalıya ait olduğunu bildiğini ve taşınmazı haksız olarak işgal ettiğini, tapulu bir taşınmazın zilyetlikle edinilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu edilen kısımda dikilen ağaçların davacıya ait olduğunu ve asgari levazım değeri üzerinden muhdesat bedelinin davacıya ödenmesini kabul ettiklerini belirterek tapu iptali ve tescil davasının reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmaza ilişkin öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğunu gösterir herhangi bir olgunun bulunmadığı, böylelikle davacı yanın tapu iptali ve tescil talebinin hak düşürücü süre yönünden reddine; muhdesatın aidiyetine yönelik iddiasının ise hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine; davacı yanın muhdesat bedellerine yönelik tazminat isteminin ise Türk Medeni Kanunu'nun 723. ve 729. maddesi, Türk Borçlar Kanunu'nun 61. ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmenin özel bir hali olduğu, dinlenen tanık beyanlarıyla uyuşmazlık konusu fidanların dava konusu taşınmaz üzerine iyiniyetli olarak dikildiğinin anlaşılması karşısında davacının iyiniyetli olarak söz konusu taşınmazdaki 1 adet şeftali ağacı, 2 adet erik ağacı ve 1 adet ıhlamur ağacının bedelini isteyebileceği gerekçesiyle davacının muhdesat bedeli talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının adına kayıtlı 141 ada 49 parsel sayılı taşınmazı kadastrodan sonra 2003 yılında çapa dayalı olarak satın aldığı ancak davacı tarafın kadastro öncesi dönemi de kapsar şekilde, dava konusu taşınmazın önceki maliklerinin 1950 yılından beri devam ettirdiğini ileri sürdüğü önceki maliklerin zilyetliklerine de dayandığı, 141 ada 52 (eski 468) parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin ise 14.05.1982 tarihinden önce hükmen kesinleşerek 14.05.1982 tarihli tapu tescil işlemi ile davalı ... adına tescil edildiği böylece eldeki davanın, 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmasından sonra 27.01.2021 tarihinde açıldığının, davalı tarafın, dava konusu ağaçların davacı tarafça komşu 141 ada 49 parselin satın alınmasından sonra davacı tarafından dikildiğini kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine; muhtesat tespiti talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine, muhtesattan kaynaklı alacak talebinin kabulü ile 4.950,00 TL ağaç bedelinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu edilen kısmın 1950 yılından bu yana şu anda davacıya ait olan 49 parsel sayılı taşınmazla birlikte kullanıldığını, keşif sırasında hazır edilen mahalli bilirkişilerin dinlenmediğini, tanık beyanlarıyla dava konusu kısmın davacıya ait olduğunun anlaşıldığını, davalı taraf kabul ettiği halde muhdesatın davacıya ait olduğunun kabul edilmediğini, ayrıca muhdesatın değerinin düşük olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse muhdesatın tespiti ve alacak istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse muhdesatın tespiti ve alacak istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu İzmir ili, Seferihisar ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 141 ada 52 parsel (eski 468 parsel) sayılı 196,48 metrekare yüz ölçümündeki bahçe nitelikli taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına 18.09.1975 tarihinde tespit edilmiş, Mal Müdürlüğünün kadastro tespitine itirazı İzmir Tapulama Müdürlüğü'nün 19.01.1977 tarihli komisyon kararıyla reddedilmiş ve taşınmazın davalı adına 14.05.1982 tarihinde hükmen tescil edildiği anlaşılmıştır. Davacı 16.01.2003 tarihinde satın aldığı 141 ada 49 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının davalı adına kayıtlı 141 ada 52 parsel içerisinde kaldığı iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil, mümkün değilse muhdesatın tespiti ve alacak istemiyle dava açmıştır. Dava konusu taşınmazın 14.05.1982 tarihinde hükmen tescil edildiği, davanın ise Kadastro Kanunu'nun 12/3 hükmünde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 27.01.2021 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 345,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4122, Karar No: 2020/5243, Tarih: 19.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/4122 E.  ,  2020/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından, HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’in 344 parsel ( yeni 103 ada 84 parsel) sayılı taşınmazdaki payını mirastan mal kaçırma amacıyla önce dava dışı 3. bir kişiye satış suretiyle devrettiğini, bu kişinin de mirasbırakanın oğlu davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, dava konusu taşınmazdaki payı bedeli karşılığında satın alındığını, zamanaşımı süresinin geçtiğini, iyi niyetli olduğunu, davanın görevsiz mahkemede açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın dava dışı oğlu Hüseyin’e velayeten işlemi yaptığı, iddianın ancak ... tarafından açılabilecek velayetin kötüye kullanılması davasında ileri sürülebileceği gerekçeleri ile davanın reddine ilişkin karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından, mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki tüm paylarını 1985 yılında devrettiği, daha sonra yaşı küçük oğlu dava dışı Hüseyin’e velayeten hisse satın aldığı, yine bu payları ...e velayeten dava dışı 3. kişiye devrettiği, bu kişi tarafından da davalıya satış suretiyle temlik edildiği, dava konusu payın mirasbırakandan gelmediği gerekçeleri ile HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 03.11.2013 tarihinde vefatı ile geride mirasçı olarak davacı çocukları ....,...,...,...,...,...,...,... davalı oğlu .... dava dışı çocukları ... ,... Hüseyin ile kendisinden sonra vefat eden oğlu ...ın mirasçıları dava dışı ...,...,....,...,....,.... ve ...’yi bıraktığı; mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki tüm paylarını (379.401/2.759.680) 14.08.1985 tarihinde dava dışı ...’a satış suretiyle devrettiği, ...’in 10.05.2004 tarihinde dava konusu taşınmazdaki 181.300/2.759.680 payı mirasbırakanın oğlu dava dışı Hüseyin Keskiner’e satış suretiyle devrettiği, ...’in vefatından sonra mirasçılarının 10.05.2006 tarihinde 134.601/2.759.680 payı ...’e satış suretiyle devrettiği, ...’in toplam 315.901/2.759.680 payı dava dışı ...’a sattığı, ...’in yaşının küçük olması nedeniyle alım-satım işlemlerini velayeten mirasbırakan ....,....nin yaptığı, nihayetinde ...’in 315.901/2.759.680 payını mirasbırakanın oğlu davalı ...’e satış suretiyle devrettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır

Somut olayda, davacılar mirasbırakan tarafından ilk el ...’a yapılan temlik ile bundan sonra yapılan temliklerin muvazaalı olduğu iddiası ile eldeki davayı açtıklarına göre, ilk el...’e yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığı yönünde yöntemince bir araştırma ve değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca, öncelikle ilk el ...'a mirasbırakan tarafından yapılan temlik yönünden yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma ve inceleme yapılması, taraf tanıklarının bu yönde yeniden dinlenmesi, toplanan ve toplanacak delillerle birlikte sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.