muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7429, Karar No: 2021/2741, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7429 E.  ,  2021/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Davacı vekilinin davalı ... ile sulh olduklarına dair iddiası olduğundan;5393 sayılı Belediye Kanununun 18.maddesinin "h" bendi uyarınca; vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin YTL'den fazla olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye kabul ve feragate karar verme yetkisi Belediye Meclisinde olduğundan, yetkili belediye meclisince alınan karar doğrultusunda taraflar arasında bir sulh anlaşması olup olmadığı araştırılarak elde edilecek bilgi ve belgelerin de dosya kapsamına alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9530, Karar No: 2012/21110, Tarih: 13.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9530 E.  ,  2012/21110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere (TMK. md.312/2) ve özellikle yerel mahkeme hakiminin küçüğün kuruma yerleştirilmesinden sonra ancak evlat edinme işlemi sırasında talepte bulunulabileceğinin mümkün bulunduğu gerekçesine dayanmış bulunduğunun anlaşılmasına ve delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.13.09.2012 (Per.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dava, kuruma yerleştirilen 2010 doğumlu ...'in evlat edinilmesinde annesinin rızasının aranmaması (TMK: m.311/2) talebine ilişkindir. Mahkemece, küçüğün kuruma yerleştirilmesinden sonra bu konuda evlat edinmeden bağımsız talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 311. maddesine göre “Küçük, gelecekte evlât edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlât edinenin veya evlât edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir.

Diğer hâllerde, bu konudaki karar evlât edinme işlemleri sırasında verilir.

Ana ve babadan birinin küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yeterince yerine getirmemesi sebebiyle rızasının aranmaması hâlinde, bu konudaki karar kendisine yazılı olarak bildirilir.”

Kanunun amacı evlatlık verilmek üzere kuruma yerleştirilen küçüklerin evlat edinme sözleşmesi ile evlat edinilmek üzere bir ailenin yanına yerleştirilmesinden önce bu rızanın aranmaması kararının alınmasını amaçlamaktadır. Kanun koyucu küçüğün evlat edinmek amacıyla bir ailenin yanına yerleştirilmesinden sonra açılacak bir evlat edinme davasında, küçüğün anne ve babasının rıza vermemesi halinde, gerek küçük, gerekse küçüğü evlat edinmek amacıyla alıp bir yıl süreyle bakan aileyle ilgili ortaya çıkacak olumsuzlukları engellemek amacıyla bu düzenlemeyi yapmıştır. Kanundaki “...küçüğün yerleştirilmesinden önce ...” tabiri küçüğün evlat edinilmek üzere bir ailenin yanına yerleştirilmesinden önce anlamındadır. Bu tabiri küçüğün kuruma yerleştirilmesinden önce olarak anlamak ve değerlendirmek Kanunun bu maddesini fiilen uygulanamaz hale getirir ve Kanunun amacınada aykırıdır. Kurumun, küçüğün kuruma yerleştirilmesinden önce küçükle ilgili bilgi sahibi olması ve herhangi bir tasarrufta bulunması da düşünülemez.
Yargıtay — Esas No: 2017/3698, Karar No: 2020/5773, Tarih: 13.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3698 E.  ,  2020/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı, bozmaya uyularak yapılan yargılamada sanık hakkında "2008-2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davalarında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3)Faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, ...Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 16.03.2012 tarih ve 2012/26 sayılı mütalasına uygun olarak düzenlenen ...Cumhuriyet Başsavcılığı'nin 06.04.2012 tarih ve 2012/2161 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davalarının açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanığın tek suçtan beraatine dair hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21255, Karar No: 2014/31377, Tarih: 24.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/21255 E.  ,  2014/31377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... ... yönünden reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15328, Karar No: 2023/539, Tarih: 09.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15328 E.  ,  2023/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında cinsel saldırı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başşsavcılığı’nın 05.11.2019 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında ...’a yönelik eylemler nedeniyle kasten yaralama, ... ....'a yönelik eylemleri nedeniyle cinsel saldırı suçundan dava açılmıştır.

2. Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.202l tarihli kararı ile sanık hakkında ...’a yönelik cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 62, 53 ve 58 inci maddelerince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve adli emanetin 2018/2034 sırasında kayıtlı suç eşyalarının 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/2252 Esas, 2021/2225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminde;

"1. Mağdur ... şikayetinden vazgeçtiğinden dolayı düşme kararı verilmelidir.

2. Müvekkil olay esnasında bıçak kullanmamıştır, bu sebeple alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirecek bir husus söz konusu değildir.

3. Müvekkil lehine iyi hal indirimi uygulanmamıştır.

4. Müştekiler ve mağdur davayı takip etmemiş ve önem vermemiştir.

5. Dosyada soyut iddialardan başka delil bulunmamaktadır.

6. Mağdurun yanında erkek arkadaşı varken müvekkil tarafından cinsel saldırıya uğraması hayatın olağan akışına aykırıdır.

7. Mağdur ...’un cinsel saldırıya uğradığına dair herhangi bir rapor bulunmamaktadır."

şeklindeki gerekçelerle kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Müvekkil lehine iyi hal indirimi uygulanmamıştır.

4. Müştekiler ve mağdur davayı takip etmemiş ve önem vermemiştir.

5. Dosyada soyut iddialardan başka delil bulunmamaktadır.

6. Mağdurun yanında erkek arkadaşı varken müvekkil tarafından cinsel saldırıya uğraması hayatın olağan akışına aykırıdır.

7. Mağdur ...’un cinsel saldırıya uğradığına dair herhangi bir rapor bulunmamaktadır."

şeklindeki gerekçelerle kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; kavga olduğunun anons edilmesi üzerine 48-32 kod nolu ekibin mahale intikal etmesiyle dosyada adı geçen mağdurlar ve sanık arasında gerçekleşen kasten yaralama ve mağdur ...’a yönelik cinsel saldırı eylemine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

... ve ...'ın, ...' ya ait ofiste kalmaya karar verdikleri, ..., ... ve ...’nun aynı oda içerisinde kaldıkları, sabah saatlerinde ...'un ofis içerisindeki lavaboya geçtiği esnada ...'nun da lavaboya gelerek ...'u öpmeye çalıştığı, ...’un direnmesine rağmen ...'nun ...'u boynundan zorla öptüğü akabinde ...' un lavabo kısmından kaçarak ofis içerisine geldiği, ...'nun ofisin mutfak kısmında olup adli emanetin 2018/2034 sırasına kayıtlı bıçağı ...’a göstererek susmasını istediği ancak ...’un bağırması üzerine ...'nun bıçakla ...’un kulağına vurarak kulağından ... raporunda belirtildiği şekilde yaraladığı, bu sırada da ...'nun ...'u yakalayarak öpmeye devam ettiği, yaşanan tartışma üzerine ...'ın uyandığı, ... ve ... arasında boğuşma yaşandığı, boğuşma

sırasında ...'nun elindeki bıçak ile ...'ı yaraladığı, ...'ın da ...'nun kafasına şişe vurmak sureti ile ...'yu yaraladığı, kolluk tarafından düzenlenen olay tutanağında; yapılan incelemede ofiste boş alkol şişeleri, kırılmış soda şişeleri, ofis içerisinde sehpanın altında muhtemelen olayda kullanıldığı düşünülen bıçaklar, ofisin muhtelif yerlerinde kan izi olduğunun belirtildiği, yine kolluk tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporunda, işyerinin kapısının kilitli olmadığı, işyerinde biri girişte solda, diğeri karşı cam kenarında olmak üzere iki adet ofis masası olduğu, ofis masası ön tarafları ve mutfak kısımlarında kısmen yoğun, kısmen damlalar şeklinde kan lekeleri olduğu, işyerinin karışık ve dağınık olduğu, koltuk arkasında kırılmış vaziyette 2 parça plastik süpürge sapı olduğunun belirtildiği görülmüş olup, her ne kadar sanık ... üzerine atılı cinsel saldırı suçunu kabul etmemiş ise de, olaydan hemen önce birlikte eğlenerek alkol alan taraflar arasında herhangi bir husumet bulunmadığı gibi ...'nun bu yönde de herhangi bir iddiası olmadığı, olayın alkollü eğlencenin bitimi taraflar uyuduktan sonraki zaman diliminde meydana geldiği hususları ile olayın oluşu bir bütün halinde değerlendirildiğinde, ...'nun beyanlarına itibar edilmemiş olup yukarıda ayrıntılar ile belirtildiği üzere mağdur-sanık ...'nun ...’a sarılarak boynundan öptükten sonra direnç gösteren mağdur ...’a silahtan sayılan bıçağı çekerek direnişi kırmak istediği, bu sırada atılı suçun unsuru olacak şekilde mağdur ...'u yaraladığı, tekrar vücuduna dokunup öpmek sureti ile üzerine atılı "cinsel saldırı" suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, bir isabetsizlik görülmediğinden bahisle istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma, adli muayene raporları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin ofis içerisindeki lavaboya geçtiği esnada sanığın da lavaboya gelerek mağdureyi öpmeye çalıştığı, mağdurenin direnmesine rağmen sanığın mağdureyi boynundan zorla öptüğü akabinde mağdure lavabo kısmından kaçarak ofis içerisine geldiği, sanığın ofisin mutfak kısmında olup adli emanetin 2018/2034 sırasına kayıtlı bıçağı mağdureye göstererek susmasını istediği ancak mağdurenin bağırması üzerine sanığın bıçakla mağdurenin kulağına vurarak kulağından ... raporunda belirtildiği şekilde yaraladığı, bu sırada da sanığın mağdureyi yakalayarak öpmeye devam ettiği biçiminde kabul edilen eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen temel halini aşarak 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi kapsamına girdiği ve cinsel saldırının nitelikli halini oluşturduğu, eylemi şikayete tabi olmaktan çıkardığı anlaşıldığından kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve “Sanığın adli sicil kaydına yansıyan geçmişi, belirlenen olumsuz kişilik özellikleri, cezanın uyarma amacı doğrultusunda umulan yarar ve varılan kanaate göre tahfif sebeplerinin oluşmadığı anlaşıldığından” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaları toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafıinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/2252 Esas, 2021/2225 Karar sayılı kararında sanık müdafıince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/3879, Karar No: 2013/5077, Tarih: 26.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3879 E.  ,  2013/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair hükme karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2012 gün ve 2012/122 Esas, 2012/1186 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12078, Karar No: 2010/7615, Tarih: 23.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12078 E.  ,  2010/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 06/04/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve duruşmasız olarak incelenmesi de bir kısım davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların ve davacının davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ...’a yönelik tüm, davacının diğer davalılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları A/4 ile reddedilmelidir.

2-Davacının davalılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik diğer temyiz itirazına gelince; dava, kendiliğinden hak almak suretiyle verilen maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; maddi tazminat istemi ise zarar kapsamı belirlenemediğinden reddedilmiş; karar, davacı ile bir kısım davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, asıl ve birleşen davada; kuru çay ve gıda ticareti yaptığını, rahatsızlığı nedeniyle tedavi gördüğü sırada işleri ile ilgilenemediğini, bunu fırsat bilen davalıların işyerini işgal ederek işyerindeki malzemeleri aldıklarını belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Dosyada bulunan 2005/38-2005/366 sayılı ceza dosyası içeriğinden, davalılardan ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in alacaklarını alabilmek amacıyla davacıya ait işyerine gelip davacıyı tehdit ederek ve zor kullanarak, niteliği ve değeri belirlenemeyen malzemeleri aldıkları sonucuna varılarak, kendiliğinden hak almak suçundan ayrı ayrı cezalandırıldıkları, davanın temyiz aşamasında zamanaşımına uğradığı; eldeki dosyada dinlenen tanık anlatımlarından, adı geçen davalıların davacının hastanede bulunduğu sırada işyerine gelerek tehdit ve zor kullanmak suretiyle işyerindeki çay ve gıda maddelerini alacaklarına karşılık aldıkları anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, zarar tutarının belirlenemediği belirtildiğinden maddi tazminat istemi reddedilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Burada yargıca verilen bir yetkinin ötesinde bir görevin de bulunduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Davacının hangi nitelik ve değerdeki malzemelerden ne kadarının alındığının tam olarak belirlenememiş olması maddi tazminat isteminin tümden reddini gerektirmez. Alınan malzemeleri sayısı ve değerinin toplanan kanıtlara göre saptanamaması durumunda, Borçlar Yasası’nın 42. maddesi uyarınca, haksız eylem gününe göre davacının yaptığı ticaretin niteliği ile benzer işyerlerinin ortalama ..., hak ve adalet ölçüsü gözetilerek, yargıç tarafından belirlenecek maddi tazminatın davalılardan alınmasına karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenecek zarar tutarının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, maddi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına, davalılardan ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden BOZULMASINA; davalıların ve davacının davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ...’a yönelik tüm, davacının diğer davalılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'e yönelik öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.