muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8376, Karar No: 2022/54, Tarih: 17.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8376 E.  ,  2022/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 01/10/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesini imzaladığını, 01/07/2020 tarihinde imzalanan fesih ve taşınmaz teslim tutanağı ile kira sözleşmesinin sona erdiğini, ancak davalı resmi olarak kapatma yapmadığından resmi teslimin sağlanmadığını, davalı kiracının kira sözleşmesi uyarınca kiralananı tahliye ederken bırakması gereken tadilat ve değişiklikleri sözleşmeye aykırı olarak söküp götürdüğünü, kullanıma hazır ve muntazam teslim edilen kiralananda hor kullanımdan kaynaklı maddi hasarların da meydana geldiğini ve kiralanamaz halde olduğunu, davalının zararı gidermek ve taşınmazı eski haline getirmekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere, kiralananda bırakılması gerekirken sökülüp götürülen tadilat ve değişikliklerin bedeli ile kiralananda hor kullanımdan kaynaklı olarak ortaya çıkan hasarın tespiti ile bu bedellerin tahsilini talep etmiş, 100 TL olan talebini 05/10/2020 tarihli dilekçesi ile 104.528,83 TL’e yükseltmiştir.

Davalı; kiralananın 30/06/2020 tarihinde değişiklikler ve tadilatlar ile birlikte ve temiz şekilde tahliye edildiğini, her iki tarafça gezilerek teslimin gerçekleştiğini ve tutanağa davacının iddiaları yönünde herhangi bir ihtirazı kayıt konulmadığını, teslimden 17 gün sonra tek taraflı keşif yapıldığını, tek taraflı yapılan keşfe dayalı hazırlanan bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; kiracı tarafından yapılan ve kiraya verence benimsenen tadilatların ayrı ayrı incelenerek, kira sözleşmesi kapsamında kiracının kullanımı nedeniyle eski hale getirme talebine konu kalemler açıklanmak suretiyle bu kalemlerin tahliye tarihindeki rayiç bedeli üzerinden eski hale getirme bedeli hesaplanıp kullanım süresi ile orantılı olarak yıpranma payı da düşüldükten sonra eski hale getirme bedelinin hesaplanması gerektiği, 21/12/2020 tarihli bilirkişi raporunun bu bakımdan hükme ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 91.690,16 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı tarafça istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; kira sözleşmesi uyarınca kiracının kiralananda tadilat ve değişiklik yapma hakkı bulunduğu, davalı kiracının taşınmazda tadilat yaptığını kabul ettiği, yapılan imalat ve değişikliklerin tahliye anında kiralananda bırakılması gerekirken bırakılmadığı, sözleşmenin özel düzenlemesi nedeniyle davacı kiraya verenin bunların eski hale getirilmesini isteme hakkı bulunduğu, bu durumda mahkemece bilirkişi raporu ile sökülen imalatların eski hale getirilmesi bedeli 60.793 TL ile sözleşmenin 7. maddesi uyarınca boya badana bedeli 30.896 TL’nin davalıdan tahsiline dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 316. maddesi uyarınca; kiracı, kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı Kanun'un 334. maddesi uyarınca da kira sözleşmesinin sonunda kiralananı aldığı hali ile kiraya verene teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı kuşkusuzdur. Bu doğrultuda kiracı, kiralananda sözleşmeye uygun, olağan kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur.

Taraflar arasında 01/10/2012 başlangıç ve 31/12/2017 bitiş tarihli, 5 yıl 4 ay süreli kira sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmenin genel şartlar başlıklı kısmında yer alan 2. maddesinde; kiracının Milli Eğitim Bakanlığı mevzuatına uygun değişiklik ve tadilat yapabileceği, 3. maddesinde ise; bu tadilat ve değişiklikler için mal sahibinden talepte bulunamayacağı ve yapılan değişiklik ve tadilatların tahliye anında sökülmeden kiralananda bırakılacağı düzenlenmiştir. Yine sözleşmede taşınmazın tahliye anında temizliği yapılmış olarak teslim edileceği, aksi halde temizlik masraflarının kiracıdan talep edilebileceği belirtilmiştir.

Uyuşmazlık; davalı kiracının kiralanana hangi tadilat ve değişiklikleri yaptığı, bunları kiralananda bırakması gerekirken götürüp götürmediği ve kiralananda hor kullanımdan kaynaklı zarar bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

Mahkemece davalının yokluğunda keşif yapılmış ve bu keşfe dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Bilirkişi raporunda davacı tarafın beyanlarının ve sunduğu fotoğrafların dikkate alındığı belirtilmiştir. Tek taraflı yapılan keşfe ve davacı tarafın iddialarına dayalı olarak hazırlanan rapor hükme esas alınamayacağı gibi bilirkişi raporunda hesaplamanın nasıl yapıldığı, hangi kalemleri içerdiği denetime elverişli şekilde açıklanmamış yalnızca sonuç bedel belirtilmiştir.

Mahkemece davalının yokluğunda keşif yapılmış ve bu keşfe dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Bilirkişi raporunda davacı tarafın beyanlarının ve sunduğu fotoğrafların dikkate alındığı belirtilmiştir. Tek taraflı yapılan keşfe ve davacı tarafın iddialarına dayalı olarak hazırlanan rapor hükme esas alınamayacağı gibi bilirkişi raporunda hesaplamanın nasıl yapıldığı, hangi kalemleri içerdiği denetime elverişli şekilde açıklanmamış yalnızca sonuç bedel belirtilmiştir.

Buna göre ilk derece mahkemesince; taraf delilleri değerlendirilerek kiracının kiralananda yaptığı tadilat ve değişikliklerin nelerden ibaret olduğu tespit edilmesi, bunların kira sözleşmesi uyarınca kiralananda bırakılması gerektiğinden sözleşmeye aykırı olarak sökülüp götürülen tadilat ve değişiklikler var ise bunların bedelinin, ayrıca kiracının olağan kullanımdan kaynaklı yıpranma ve eskimelerden sorumlu olmayacağı gözetilerek talep konusu hasar kalemleri bakımından her bir kalem hasarın olağan kullanımdan mı hor kullanımdan mı kaynaklandığı konusunda alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak hor kullanımdan kaynaklı hasarın tazmini için gereken bedelin belirlenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli olmadığı gözetilmeden eksik incelemeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş, olduğundan, işbu karar karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18653, Karar No: 2014/25499, Tarih: 11.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/18653 E.  ,  2014/25499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin mahkemesine mazeret dilekçesi vererek davayı takip etmek istediği anlaşılmakla, davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21740, Karar No: 2018/3326, Tarih: 01.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/21740 E.  ,  2018/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığının 29.01.2016 gün ve 199571 sayılı cevabi yazısında, dava konusu ... Mahallesi 218 parsel sayılı taşınmazın belediye sınırları içerisinde ve belediye hizmetlerinden faydalandığı bildirilmiş ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'nün Parsel Sorgulama Uygulama sitesinden edinilen bilgilerden etrafının meskun olduğu görülmüş olup, dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13582, Karar No: 2010/1186, Tarih: 08.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13582 E.  ,  2010/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, tapuda davalılar adına kayıtlı 1130 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal isteğinde bulunmuştur. Davalı taraf, duruşmaya gelmemiş, bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesi hükmü gereğince çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece, 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacı Hazinenin sair temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, iddia çerçevesinde  yapılan araştırma ve inceleme sonunda, 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacı hazinenin davasında dava tarihi itibariyle haklı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, yargılama giderinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması gerekirken, bu giderlerin davacı hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3527, Karar No: 2013/17285, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3527 E.  ,  2013/17285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi diğer sanık ... ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13047, Karar No: 2011/22709, Tarih: 02.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/13047 E.  ,  2011/22709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın suç işleme kastı bulunmadığından CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine.

213 sayılı VUK.nun 13. maddesinde sayılan mucbir sebepler ile 253. maddesi hükmü de dikkate alınarak, sanığın” Isparta merkez kunduracılar sitesi kat:3 no:133'de ayakkabıcı dükkanı işletiyordum. Defterdarlığın istemiş olduğu tüm belge, defterler ve evraklar bu iş yerimde duruyordu. Kirasını ödeyemeyince site başkanı ... bütün eşyalarımı ve defterlerimi kapı dışarı atmış, defter ve belgelerim kayıp oldu. Ben bu nedenle vergi denetmenine istenilen belgeleri götüremedim” şeklindeki savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın savunmasında adı geçen site başkanı ...ile sanığın işyeri komşusu olan işyeri sahiplerinin kimlik ve adresleri tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmeleri suretiyle sanık savunmasının doğruluğu araştırılmaksızın, savunmaya itibar edilerek sanığın suç işleme kastı olmadığından bahisle eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5610, Karar No: 2019/6000, Tarih: 07.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5610 E.  ,  2019/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : VAN 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı, öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında Afyon sakızının yer almadığı, bu konuda ham afyonun içerdiği etken maddesinin dikkate alınamayacağı; ayrıca suça konu uyuşturucu maddenin kargo şirketinde yapılan arama sonucu ele geçtiğinin anlaşıldığı olayda uyuşturucu madde ihraç etme suçunun icra hareketi başlamadığından bu suça teşebbüsün kabul edilemeyeceği, sanığın sabit olan eyleminin tamamlanmış “uyuşturucu madde nakletme” suçunu oluşturduğu, bu nedenle mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususa ilişkin tebliğnamenin eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.