muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22028, Karar No: 2019/18551, Tarih: 02.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/22028 E.  ,  2019/18551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göredosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-İddianame içeriğinde sanığın eşi olan mağduru araba ile şehir dışında bir yere götürdüğü ve burada mağdura yönelik bıçaktan sayılan silahla yaralama ve bıçakla tehdit eylemlerinden sonra birlikte eve döndükleri, ilk olaydan 2-3 gün sonra yaşanan yeni tartışma sırasında sanığın mutfağın tavanına doğru ateş ettiğinin iddia edilmesine rağmen, hükmün gerekçesinde taraflar arasında yaşandığı kabul edilen yaralama ve tehdit eylemlerinden sonra tarafların eve geldikten sonra sanığın sinirlenmesi nedeniyle bu defa mağduru tabanca ile tehdit ederek havaya doğru ateş ettiğinin kabul edildiği ancak mağdur ...’ın soruşturma aşamasındaki beyanında arabada sanığın kendisine yönelik bıçakla yaralama ve tehdit eylemlerinden sonra eve geldiklerinde sanığın kendisine silah göstererek tehdit ettiğini ve bu olaydan 2-3 gün sonra çıkan tartışmada sanığın silah ile tavana doğru ateş ettiğini ifade etmesi, sanığın ise aşamalarda evin dışında gerçekleşen ilk olaydan sonra eve geldiklerinde konuşurken tavana doğru bir el ateş ettiği şeklindeki anlatımları karşısında; sanık ve mağdur anlatımlarının yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan ve aynı olay bütünlüğü içinde eylemin kısa aralıklarla gerçekleşip gerçekleşmediği, suçları yenilenen kastla işlemeye elverişli sürenin olup olmadığı ve hareketlerin kesintiye uğrayıp uğramadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması,

2-Sanığın savunmalarında, hırsızlık olayları nedeniyle evine taktırdığı kamera sisteminde kayıt cihazında mağdurun "beni özledin mi, beni seviyor musun" diye sözlerini dinlediğinde eşinin kendisini aldattığını düşündüğü şeklindeki anlatımları, mağdurun da kovuşturma evresinde evdeki kayıt cihazını bildiğini ancak eşinin aile ile ilgilenmesi için bu şekildeki davradığına yönelik beyanı karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmeden, “bu beyanın daha sonra barıştığı eşini suçtan kurtarmaya dönük olduğu” şeklindeki yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile TCK’nın 29. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2051, Karar No: 2017/2606, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2051 E.  ,  2017/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: .../8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8489, Karar No: 2021/15687, Tarih: 22.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8489 E.  ,  2021/15687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/690 E. - 2018/605 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesince HMK'nın 353/l-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/690E-2018/605K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 129 ada 17 parsel sayılı, 1.375,09m² yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın satış yolu ile 21/08/2003 tarihinde edinildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/27E.-2006/176K. sayılı ilamı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından 526,82m²lik kısmının tapusunun iptali tapu sicilinden terkinine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 14/06/2007 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 18/04/2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davalı Hazine harçtan muaf olduğu halde, peşin harç ve ıslah harcının davacı tarafa iadesine karar verilmemesi,

2-Kabul edilen bedel üzerinden davacı lehine 9.332,28-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 99.282,57-TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-Davalı Hazine harçtan muaf olduğu halde, peşin harç ve ıslah harcının davacı tarafa iadesine karar verilmemesi,

2-Kabul edilen bedel üzerinden davacı lehine 9.332,28-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 99.282,57-TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 numaralı bendinin sonuna (davacı tarafça yatırılan peşin harç ve ıslah harcı toplamı 1.513,66-TL’nin yatıran tarafa iadesine,) cümlesinin eklenmesine,

b-3 numaralı bendindeki (99.282,57) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (9.332,28) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 22/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3833, Karar No: 2014/6043, Tarih: 09.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3833 E.  ,  2014/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavas Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/139-2013/523

Davacı U.. K.. vekili Avukat Ç. E. tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 11/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, gelişimi, davalının ekonomik, sosyal durumu ve yukarıdaki ilkeler göz önünde bulundurulduğunda, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30231, Karar No: 2014/5316, Tarih: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30231 E.  ,  2014/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davacılara ait tapulu taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarelerce kesilen ağaç bedellerinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacılara ait tapulu taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarelerce kesilen ağaç bedellerinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin İdari Yargı merciine ait olduğundan, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11462, Karar No: 2010/4250, Tarih: 03.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11462 E.  ,  2010/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; sanık ile mağdurenin evlenmeleri nedeniyle sanık hakkındaki kamu davalarının teciline dair, Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2005 gün ve 2005/218 Esas, 2005/585 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

765 sayılı Türk Ceza Kanunun 434. maddesinin aynı Yasanın 430/2. maddesi yönünden Anayasa'ya aykırılığı nedeniyle iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 25.03.2004 gün ve 2001/478 Esas, 2004/38 sayılı kararının suçun işlenmesinden önce 11.11.2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması karşısında, mağdure ile evlenmesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının 434. maddeye göre teciline karar verilmesi olanağının ortadan kalktığı gibi 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edilebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında 18 yaşı içerisindeki mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde de dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraeti yerine kamu davasının ertelenmesine karar verilmesi,

Hükümden sonra 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren, Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmiş olması ve suç tarihi itibariyle 18 yaşı içinde bulunan mağdurenin 25.07.2005 tarihli oturumda alınan beyanında sanık hakkında şikayetçi olmaması nedeniyle, iddia ve kabule göre reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesi kapsamında olup takibinin şikayete tabi olması karşısında sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73/4. ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5591, Karar No: 2018/3939, Tarih: 22.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5591 E.  ,  2018/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cumhuriyet Savcısı soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasına ya da kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin iki karardan birini verir.

Kovuşturmaya yer olmadığına kararları kesin hüküm niteliğinde değillerdir.

Kovuşturmama kararına karşı;

a) Suçtan zarar gören, kovuşturmasızlık kararının kendisine bildirilmesinden başlayarak 15 gün içinde bu karara itiraz eder ve itirazı inceleyen makam itiraz dilekçesinde kamu davasını haklı gösterecek olaylar ve deliller görür ise kamu davasının açılmasına karar verir. Cumhuriyet Savcısı bu halde kamu davası açar.

Hakimin Cumhuriyet Savcısının yerine geçerek dava açması dahi söz konusu olamaz.(Kovuşturmaya yer olmadığına dair Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz CMK'nın 173. maddesinde düzenlenmiştir.)

b) Cumhuriyet Savcısı, şüpheli ve/veya şüphelilere karşı yeni delillerin çıkması durumunda da yeniden değerlendirme yaparak daha önce kovuşturmasızlık verdiği konuda dava açabilir. (CMK. 172/2)

Ancak; kovuşturmama kararı sanık veya/sanıklar için bir baskı aracı da olamaz, o halde gelişi güzel bu karar kaldırılıp dava açılamaz.

Ayrıca sanık ve/veya sanıkların, haklarında her aşamada suçları oluşturan hangi eylemlerden usulüne uygun bir yargılama yapıldığını bilme hakkına sahip olduğu da önemsenmelidir.

CMK'nın 171. maddesinde Cumhuriyet Savcısının kamu davasını açıp açmayabileceği hususuna yer verilmiştir. Yani her durumda dava açma yetkisi Cumhuriyet Savcısında bulunmaktadır.

CMK'nın 174. maddesine göre, “soruşturma, kovuşturma ve hüküm, yalnız iddianamede beyan olunan suç ve zan altına alınan şahıslara yöneliktir. Hükmün konusu, duruşma sonucuna göre iddianamede gösterilen fiilden ibarettir.

İddianamede anlatılan olay hükmün konusudur. Dava konusu yapılmayan bir eylem nedeniyle yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Somut olayımıza gelince;

Başlatılan soruşturma neticesinde; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.03.2013 gün ve 2012/49503 soruşturma 2013/11486 nolu karar ile sanık ... hakkında yağma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş, bu karar 03.04.2013 tarihinde mağdur ...'a gönderilen tebligat parçasının içeriğine göre muhatabın adresinde tanınmadığı belirtilerek iade edildiği, bundan sonra anılan Kovuştumaya Yer Olmadığına Dair Kararın usulüne uygun şekilde mağdura tebliğ edilip edilmediğinin, bu karara karşı herhangi bir itiraz yoluna gidilip gidilmediğinin ve/veya bu kararın kesinleşip kesinleşmediğinin dosyadan anlaşılamadığı,

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 gün 2013/9 esas ve 2013/110 karar sayılı ilamı ile diğer sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilip, “Her ne kadar ergin sanık ... hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet

Başsavcılığı'nca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmişse de mahkememizce yüklenen suçların sanık ...'ün ... ile birlikte işlediği kabul ve takdir edildiğinden mahkememiz gerekçeli kararının değerlendirilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılıp kaldırılmayacağı hususunun takdir edilmesi için İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına” karar verilmiş, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı, sanık ... hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.03.2013 gün ve 2012/49503 soruşturma 2013/11486 nolu takipsizlik kararının kesinleşip kesinleşmediği ile ilgili anılan hususlar değerlendirme dışı bırakılarak, 09.07.2013 tarihli ve 2013/29893 Esas sayılı iddianame ile, sanık ...' ın 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c,53, 109/2-3-a,b,53 maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş, iddianamede takipsizlik kararının CMK'nın 172-173. maddelerine göre ortadan kaldırıldığına ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği gibi bu yönde hukuki bir sürecin başladığı da açıklanmamış, bu şekilde İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesince 2013/55 esas sayılı dosyası ile yargılama yapılarak 10.06.2014 gün 2014/191 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.03.2013 gün ve 2012/49503 soruşturma 2013/11486 nolu Kovuşturmaya Yer Olmadığına ilişkin kararın akıbeti araştırılıp, kesinleştiğinin belirlenmesi halinde, anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Yasa'nın 172/2. maddesi gereğince ve/veya olağanüstü kanun yolu ile kaldırılmadıkça aynı konuda adı geçen sanık hakkında kamu davası açılmasının mümkün olmadığı dikkate alınmadan ve/veya bu usulü hataların giderilip giderilmediği ise duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan yargılamaya devamla, sanık ... hakkında yağma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14084, Karar No: 2008/15276, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14084 E.  ,  2008/15276 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat .... ile ... vekili avukat ... İhbar Edilen ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.6.2007 tarih ve 356-200 sayılı hükmün Dairenin 1.4.2008 tarih ve 15414-4525 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılması sonunda davanın reddine ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce onanmıştır. Bu defa davacı vekili, hükmün duruşma istekli olarak temyiz edildiği halde bu taleplerinin dikkate alınmadığını karar düzeltme sebebi olarak ileri sürmüş olup, bu defa yeniden incelenen davacının temyiz dilekçesi ve eklerinden davacının hükmü duruşma istekli olarak temyiz ettiği ve davanın mahiyeti, müddeabihin miktarı itibarıyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması gerekirken Dairemizce bu hususun zuhulen gözden kaçırıldığı anlaşıldığından davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 1.4.2008 tarih ve 2007/15414, 2008/4525 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, duruşma günü verilmek üzere dosyanın kaleme tevdiine, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14803, Karar No: 2013/497, Tarih: 17.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14803 E.  ,  2013/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğdayın ve kavunun 2007 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvellerinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.