muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22787, Karar No: 2014/16598, Tarih: 22.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22787 E.  ,  2014/16598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/15-2013/229

M.. Ç.. ile S.. A.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının reddine reddine dair Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.04.2013 gün ve 15/229 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde vekil edeninin babası A.. Ç..'ın 08.09.2010 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak veraset ilamında belirtilen mirasçıların kaldığını ve 781 ve 762 sayılı parsellerin murislerinden intikal ettiğini, vekil edeni tarafından bu taşınmazlar üzerine muhtelif meyve ağaçları diktiğini açıklayarak ağaçların mülkiyetinin vekil edeni M.. Ç..'a ait olduğunun tespit edildiğine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili Av. Hatice Köse, 28.06.2012 havale tarihli dilekçesinde; muris zamanında taşınmaz üzerinde yaşlanmış önceki şeftali ağaçlarının sökülerek yerine şu anda mevcut olan şeftali ağaçlarının dikildiğini, halk arasında çöğül fidanı denildiğini, önceki şeftali ağaçlarının bizzat muris tarafından yetiştirildiğini, vekil edenleri N.. K.. ve Selime'nin babaları Ali'ye yardım ettiklerini işçi olarak bu iş için çalıştıklarını, bu konuda davacıya ihtarname çektiklerini, dosyada olduğunu açıklayarak hukuki dayanaktan yoksun davacının davasının reddine, davaya konu ağaçların mülkiyetinin muris Ali'ye ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı Saime'ye dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece; “... ortaklığın giderilmesi davasının Sulh Hukuk Mahkemesinde, satış yapılması suretiyle giderilmesine karar verildiğini, satış kararından sonraki muhdesat tespitinin sonucu etkilemediğini, dolayısıyla davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını....” gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava konusu parseller üzerinde bulunan çeşitli meyve ağaçlarının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti isteğine ilişkindir.

Her iki parselle ilgili olarak Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde 2012/1920 Esas ve 2013/269 Karar sayılı dava dosyası ile ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı, bu davanın satış suretiyle ortaklığın giderilmesi ile sonuçlandığı, dosya kapsamı ile sabit olduğu ve bu husus aynı zamanda mahkemece de kabul edildiği halde, “davacının ancak satış payından alacak istemli dava da haklarını ileri sürebileceği” ve bu gerekçeyle davacının hukuki yararının bulunmadığı görüşünden hareketle davanın reddine karar verilmesi yönündeki görüş ve düşünceye katılma olanağı bulunmamaktadır.

HUMK’da yer almamakla birlikte Yargıtay uygulaması gereğince “hukuki yarar ilkesi” davanın açılması bakımından dava şartı olarak kabul edilmekte ve uygulanmakta idi. 6100 sayılı HMK’nun hazırlanınca, uygulamadan esinlenerek bu hukuki yarar ilkesi kanun hükmü haline getirildi. HMK’nun dava şartları başlığını taşıyan 114/1-h bendinde, “davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması", ilkesinin dava şartları arasında sayıldığı görülmektedir. Hukuki yarar ilkesinin bulunduğu durumlarda mutlaka önce bir mahkemede davanın açılması ondan sonra bu mahkemeden muhdesata ilişkin veya mahkemeden herhangi bir işin yapılması bakımından yetki alınmasına gerek olmadığı gibi önce bir şeyin icra takibine konulması belirli aşamalardan sonra icra müdüründen yetki alınması suretiyle herhangi bir davanın açılmasına da gerek bulunmamaktadır. Aksi halde hak arama yollarının kapatılması ya da sınırlandırılması söz konusu olacaktır.

Nitekim Anayasa'nın hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip” olduğunu vurgulamaktadır. Hak arama yollarının açık tutulması esas olup, bunun kısıtlanması ya da tamamen kapatılması kişilerin, kurum ve kuruluşların takdirine bırakılamaz. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de; hak arama hürriyetine ve adil yargılanma hakkına vurgu yapılmıştır. Anayasa Mahkemesi'nin kararları ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kararları da bu doğrultudadır.

Bu konuda Anayasa’nın 90. maddesinin de gözardı edilmesi olanaksızdır. Anayasa'nın 90/5. fıkrasına göre; “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda Milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” Görülüyor ki temel hak ve özgürlüklere ilişkin hususlar konusunda çıkabilecek farklı hükümler olduğunda Milletlerarası andlaşma hükümlerine üstünlük tanınmaktadır. Söz konusu bu hüküm ile de hak arama yollarının sınırlandırılması veya kapatılması anılan Anayasa'nın 90. maddesine aykırılık oluşturur.

Bundan ayrı hiç kimse; bir diğerini önce şu veya bu şekilde dava açmaya, takip yapmaya veya herhangi bir biçimde hareket etmeye ya da yol göstermeye zorlayamaz.

Bu bakımdan muhdesatın aidiyetinin tespitine karar verilmesi için, çoğunluğun gerekçesinde açıkladığı gibi iki veya üç sebeple sınırlandırmak mümkün değildir. Kaldı ki, bu sınırlandırmanın yasal dayanağı bulunmamaktadır. Önemli olan hak ve özgürlüklerin önünün açık tutulmasıdır. Bu açıkça kişi ya da kurum ve kuruluşların hak arama özgürlüğünü sınırlamak anlamına gelir. Bu nedenle bu görüşe katılmak mümkün değildir.

Bu bakımdan muhdesatın aidiyetinin tespitine karar verilmesi için, çoğunluğun gerekçesinde açıkladığı gibi iki veya üç sebeple sınırlandırmak mümkün değildir. Kaldı ki, bu sınırlandırmanın yasal dayanağı bulunmamaktadır. Önemli olan hak ve özgürlüklerin önünün açık tutulmasıdır. Bu açıkça kişi ya da kurum ve kuruluşların hak arama özgürlüğünü sınırlamak anlamına gelir. Bu nedenle bu görüşe katılmak mümkün değildir.

8. Hukuk Dairesi, 15.10.2007 tarih ve 2007/4224 E, 2007/5537 Karar sayılı kararı ile; “... davacının taşınmazda paydaş olmadığı, paydaşlardan birisinden HARİCEN ve Geçersiz ADİ SENETLE taşınmazın bir bölümünü satın alarak üzerine dava konusu muhdesat nitelikli binayı yaptığı, davacının üçüncü kişi konumunda bulunduğu, bu konuda uyuşmazlık bulunmadığı, kayıt malikleri (paydaşlar) arasında ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verildiği takdirde parsel üzerinde bulunan muhdesatın taşınmazla (zeminle) birlikte satılacağı hususunda duraksama olmadığı, bu hale göre taşınmaz üzerinde bulunan evin değerinin ve kime ait olduğunun belirlenmesinde davacının (harici satış senedi sahibinin) hukuki yararı bulunduğu, bu bakımdan mahkemenin muhdesatın tespitine yönelik davacı talebinin reddine karar vermiş olmasında isabet görülmediği...” gerekçesiyle BOZMA sevk edilmiştir. Yerel Mahkemenin DİRENME kararı; daha geniş bir gerekçeyle HGK'nun 11.03.2009 tarih ve 2009/8-75 E, 2009/116 Karar sayılı kararı ile BOZULMUŞTUR.

Görüldüğü gibi, 8. Hukuk Dairesi geçersiz harici satış sözleşmesi ile TAPULU taşınmazı satın alan ve tapu kaydı ile bir ilgisi dahi bulunmayan davacıya dahi muhdesatın kendisi tarafından meydana getirildiğinin (yapıldığının) tespiti davasında, davacının HUKUKİ YARARININ olduğunu kabul etmekte, Yüksek HUKUK GENEL KURULU'nca da davacının hukuki yararının olduğuna vurgu yapılmakta ve direnme kararının bozulmasına karar verilmektedir.

Görüldüğü gibi, 8. Hukuk Dairesi geçersiz harici satış sözleşmesi ile TAPULU taşınmazı satın alan ve tapu kaydı ile bir ilgisi dahi bulunmayan davacıya dahi muhdesatın kendisi tarafından meydana getirildiğinin (yapıldığının) tespiti davasında, davacının HUKUKİ YARARININ olduğunu kabul etmekte, Yüksek HUKUK GENEL KURULU'nca da davacının hukuki yararının olduğuna vurgu yapılmakta ve direnme kararının bozulmasına karar verilmektedir.

Yine Yüksek 7. HD'nin “...taşınmazla ilgili ortaklığın giderilmesi davasının açılmadığı, herhangi bir kamulaştırma işlemininde olmadığı, bu bakımdan davacının muhdesatın aidiyetinin tespiti davasını açmakta hukuki yararının kabul edilemeyeceği ve davanın reddi gerektiği yönündeki bozma ilamları, HGK'nun 05.10.2012 tarih ve 2012/7-334 E, 2012/650; 28.03.2014 tarih ve 2013/7-670 E, 2014/423 (bu karara konu muhtesatla ilgili dava açıldıktan sonra paydaşlar arasında ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. Halbuki hukuki yarar dava şartı olup davanın açıldığı tarihte aranır ve ilke bu olduğu halde, HGK böyle bir durumdaki davacının hukuki yararının olduğunu kabul etmiştir.) ve 31.07.2007 tarih ve 2007/7-830 E, 2007/801 (bu karara konu muhdesat aidiyetinin tespiti davasına ait yerel mahkeme kararının BOZULMASINDAN sonra paydaşlar arasında ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. HGK'nun ikinci kararı ile parantez içerisinde gösterilen bilgi bu karar içinde geçerlidir.) Karar sayılı kararları ile davacının hukuki yararının bulunduğu kabul edilmiş, Özel Daire'nin bozma ilamındaki iki gerekçeyle sınırlı görüşünü benimsememiştir.

Davacı taşınmazlar üzerindeki çeşitli meyve ağaçlarının kendisi tarafından dikildiğini ve meydana getirildiğini açıklayarak bu meyve ağaçlarının kendisi tarafından meydana getirildiğinin tespitini istemesinde hukuki yararı vardır. Taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesi hukuki yararın sonucunu etkilemez. Bu ağaçlara ait alacağını tahsil etmesi içinde yine öncelikle ağaçların kendisi tarafından dikildiğinin ve meydana getirildiğinin tespitini yapma zorunluluğu vardır. Bu tür tespitler bir bakıma delil tespiti niteliğinde olup alacak davasına dayanak oluşturmaktadır. Bu bakımdan mahkemenin gösterdiği gerekçe yapılan açıklamalara, yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir.

HMK'nun 106/2. bendi uyarınca davacının bu tür davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunmadığı da söylenemez.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

HMK'nun 106/2. bendi uyarınca davacının bu tür davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunmadığı da söylenemez.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22562, Karar No: 2017/5828, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22562 E.  ,  2017/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11698, Karar No: 2019/13463, Tarih: 11.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/11698 E.  ,  2019/13463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın 24.09.2013 tarihli duruşmaya katıldığı gün, savunmasını henüz hazırlayamadığı, bu nedenle savunmasını takip eden celse yapmak üzere süre talep ettiği, aynı gün vekil olarak atanan avukatın yeni vekil olarak atanması nedeniyle dosyayı inceleyerek beyanda bulunmak üzere süre talep ettiği olayda ;

Sanığın 5271 sayılı CMK'nın 193/1. maddesi gereğince savunması alınmadan, ''savunma yapmak için süre isteyip, herhangi bir mazeret göstermeden celselere katılmadığı ve sanığın susma hakkını kullandığı'' şeklindeki gerekçeyle hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/6677, Karar No: 2019/6908, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6677 E.  ,  2019/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine" Son kararda hesaplanan bedel üzerinden bozma öncesi yapılan yapılan yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye irat kaydına, bozma sonrası yapılan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 116/1-4, 31/3. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamı öncesinde verilen ilk mahkumiyet karar tarihi olan 10.05.2012 tarihinden bozma ilamı sonrası verilen son mahkumiyet karar tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22627, Karar No: 2020/18501, Tarih: 15.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/22627 E.  ,  2020/18501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 32. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 17/07/2008-23/02/2015 tarihleri arasında Tır şoförü olarak asgari geçim indirimi hariç 1.300,00 TL ücretle çalıştığı, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretinin ödenmediği, iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiası ile kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

İstinaf:

Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin süresinde olmadığı bu nedenle Hukuk Muhakemeleri Kanunu 355/1. maddesi uyarınca sadece kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılan inceleme ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Vekâletname sunulduktan sonra tebligatların vekile yapılması gerekir. Vekil ile takip edilen davada asil duruşmada bizzat bulunsa dahi tebliğin ona değil, vekiline yapılması zorunludur. Vekile çıkarılan tebligat, kendisine veya kendisi yerine sekreteri veya katibine tebliğ edilmelidir. Ancak isticvap, yemin gibi şahsa bağlı işlemlerde, tebligatın vekile değil, bizzat bu işlemi yapacak asile yapılması kanuni zorunluluktur.

Somut uyuşmazlıkta; Davalı vekili adına düzenlenerek tebliğe çıkartılan gerekçeli karar işyeri çalışanı Behice Ertürkan’a tebliğ olmuştur. Davalı vekilinin sunduğu SGK işyeri dönem bordrolarına göre davalı vekilinin Behice Ertürkan isimli bir çalışanının bulunmadığı, bu kişinin davalı kooperatif çalışanı olduğu anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; Davalı vekili adına düzenlenerek tebliğe çıkartılan gerekçeli karar işyeri çalışanı Behice Ertürkan’a tebliğ olmuştur. Davalı vekilinin sunduğu SGK işyeri dönem bordrolarına göre davalı vekilinin Behice Ertürkan isimli bir çalışanının bulunmadığı, bu kişinin davalı kooperatif çalışanı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere, vekil ile temsil edilen davalının vekili veya davalı vekilinin çalışanı yerine davalı kooperatif çalışanına yapılan tebligat usulsüz olup, davalının istinaf başvurusunun süresinde olduğunun kabulü ile istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve kamu düzeni ile ilgili inceleme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istinaf kanun yolu incelemesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8283, Karar No: 2023/5935, Tarih: 26.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8283 E.  ,  2023/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.11.2022

SAYISI : 2022/1239 E., 2022/1299 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Avanos Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/78 E., 2021/772 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 30.10.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 17.11.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.