muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/38496, Karar No: 2012/2893, Tarih: 02.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/38496 E.  ,  2012/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kıdem tazminatı, şua izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Davalı işyerinde 10.04.2002-11.04.2006 tarihleri arasında radyoloji teknikeri olarak çalıştığını, 3153 sayılı nizamnameye aykırı olarak 09.00-18.00 saatleri arasında ve Cumartesi günleri 09.00-13.30 saatleri arasında çalıştırıldığını,dini ve milli bayramlarda icap nöbeti tuttuğunu, kullanması gereken doz iznini kullanmadığını,çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, bu nedenle iş akdinin kendisi tarafından haklı olarak feshedildiğini, 10 Nisan 2006 tarihli ihtarname ile haklarını talep etmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, şua izin ücreti, genel tatil ücreti, icap nöbeti ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının fesih tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesine istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Davalı, davacının 10.04.2002 tarihinde anjiyo teknisyeni olarak işe başladığını, 11.02.2006 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını,iş akdinin haklı feshinin söz konusu olmadığını, fazla mesai genel tatil ve hafta tatili alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının 12.04.2002 -11.04.2006 tarihleri arasında 1.639,82 TL brüt ücret ile çalıştığı,günde 5 saat mesai yapması gerekirken hafta içi 8 saat,cumartesi günleri 4 saat çalıştığı,30 günlük izin hakkından yararlandırılmaması nedeniyle iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedilmesi sebebiyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı,şua izin alacağı, fazla mesai alacağı ve genel tatil alacağı olduğu, icap nöbet alacağı ile hafta tatili alacağı olmadığı kanaati ile 06.06.2009 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen miktarlara göre kıdem tazminatı, şua izin ücreti, genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne, diğer isteklerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatı dışındaki alacaklara yürütülecek faizin türü ve başlangıç tarihi taraflar arasında çekişmelidir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatı dışındaki alacaklara yürütülecek faizin türü ve başlangıç tarihi taraflar arasında çekişmelidir.

İş yargılamasında TİS.den kaynaklananlar hariç, ücret ve ücret kapsamındaki alacaklara 4857 sayılı İş Kanununun 34.maddesi uyarınca en yüksek banka mevduat faizine, bunun dışındaki alacaklara (ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, vergi iadesi, kira alacağı gibi) ise yasal faiz yürütülmelidir.

Kıdem tazminatı dışındaki alacaklara faize hak kazanabilmek için kural olarak işverenin temerrüde düşürülmesi gerekir. Bununla birlikte bireysel ya da toplu iş sözleşmesiyle, talep konusu alacakların ödeme zamanıyla ilgili olarak açık bir hükme yer verilmişse, belirlenen ödeme tarihi faiz başlangıcı olarak esas alınır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/30158 E, 2008/28418 K.).

Davadan önce temerrüt yoksa dava dilekçesinde talep edilen miktarlar için dava tarihinden, ıslah dilekçesi ile talep edilen miktarlara ise ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekir.

Davacı davalıyı davadan önce temerrüde düşürmüşse ve talep varsa kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına temerrüt tarihinden faiz yürütülmeli ve alacaklar davadaki- ıslahtaki şeklinde bölünmemelidir.

Somut olayda, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi sonucunda, sunulan delillerden davacı delilleri inandırıcı kabul edildiğinden Mahkemenin davanın kısmen kabul kararı yerinde ise de,

Davacı Vekilinin davalıyı Kadıköy 1.Noterliğinden gönderdiği 11.05.2006 tarih ve 9421 yevmiye numaralı ihtarname ile davadan önce temerrüde düşürdüğü, ihtarnamenin davalıya 13.05.2006 tarihinde tebliğ edildiği, davalıya davaya konu alacakların ödenmesi için tebliğden itibaren 3 gün süre verildiği, ihtarnamenin genel tatil ücretini kapsamadığı, ancak fazla çalışma ücretini kapsadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle fazla çalışma ücreti alacağının tamamına temerrüt tarihi olan 17.05.2006 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesinin gerektiği gözetilmeyerek fazla çalışma ücreti alacağına dava ve ıslah tarihlerinden faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının fazla çalışma ücretine ilişkin 3 numaralı paragrafın tamamen çıkartılarak, yerine;

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının fazla çalışma ücretine ilişkin 3 numaralı paragrafın tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 3- 14.252,47 TL. fazla çalışma ücretinin temerrüt tarihi olan 17.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ paragrafının yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 5.55 TL.'nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 02.02.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/31925, Karar No: 2016/22999, Tarih: 08.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/31925 E.  ,  2016/22999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında 28.7.2005 tarihinde imarlı arsa ve tesis sözleşmesi imzalandığını, ... mahallesi 19 nolu parseldeki 129 metrekare hissesini devrederek ve 8.463 TL. borçlanarak karşılığında yapılacak konutlardan kura ile 80 metrekare daire verileceğinin kararlaştırıldığını, kura ile F2 nolu bahçe katında daire isabet ettiğini ancak, oturulacak durumda olmadığını, ayıplı imalat bulunduğunu ileri sürerek , 1. Etaptan aynen ifa kapsamında daire teslimine ve şimdilik 1.000 TL. kira kaybı tazminatının tahsiline, aynen ifa mümkün olmazsa dairenin rayiç değerinden şimdilik 10.000 TL.nin faiz ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idari yargı yerinin görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı arasında kentsel dönüşüm projesi kapsamında " imarlı arsa ve tesis sözleşmesi " imzalandığı , davcının sözleşme kapsamında isabet eden dairenin ayıplı olduğundan bahisle eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmış olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca talepte bulunduğu , davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. Bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2. Bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 27,70 harcın istek halinde iadesine, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1545, Karar No: 2016/5178, Tarih: 24.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/1545 E.  ,  2016/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin ... ilinde saat 06:14'de doğduğu, müştekinin olay gecesi saat 40:00'de motorsikletini park ettiği, aynı gün sabah saat 06:15 sıralarında suça konu motorsiklet ile suça sürüklenen çocuğun trafik kazasına karıştığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle; suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 142/1-b, 168/2, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca sonuç olarak 4.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bozma hükmünün CMUK 325. maddesi uyarınca, hükmü temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...'ya sirayetine, 24.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19650, Karar No: 2014/29575, Tarih: 11.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/19650 E.  ,  2014/29575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/63-2013/159

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların zemin bedeli ile, üzerinde bulunan ağaçların bedeli toplamı üzerinden irtifak hakları nedeniyle oluşan değer düşüklüğü uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, idarece kesilmeyen ağaç bedelleri ile ağaçlardaki ürün kayıpları eklenerek fazlaya karar verilmesi,

2-Dava konusu 145 ada, 2 parsel sayılı taşınmazda davacı paydaş olduğundan, bu parseldeki 711,00 M2 yüzölçümündeki irtifakın davacıya ait pay üzerinde tescil edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tescile karar verilmesi,

3- Dava 2.000,00 TL. üzerinden açıldığı ve davanın devamı sırasında ıslah ile bedel arttırılmadığı halde 7.470,00 TL. ye hükmedilmesi,

4-Bedeline hükmedilen irtifak haklarının kullanma hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ. adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16983, Karar No: 2024/4674, Tarih: 30.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/16983 E.  ,  2024/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/505 E. 2023/800 K.

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli 2019/18791 Esas, 2021/8597 Karar sayılı ilamı ile basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması gerektiği yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli 2022/3844 Esas, 2022/12604 Karar sayılı ilamı ile atılı suçun seri muhakeme usulüne tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli 2022/3844 Esas, 2022/12604 Karar sayılı ilamı ile atılı suçun seri muhakeme usulüne tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli kararı ile kamu davasının durmasına ve dosyanın Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı seri muhakeme bürosuna gönderilmesine karar verildiği, 24.11.2023 tarihli 2023/505 Esas, 2023/800 Karar sayılı kararı ile seri muhakeme usulü uygulanamadığından 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak nitelikte bıçak bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. 10.12.2014 tarihli olay, yakalama, üst arama, rızaen teslim ve muhafaza altına alma tutanağı ile park halinde bulunan bir araçtan inen sanığın üst aramasında bıçak ele geçirildiği ve muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.

3. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 23.12.2014 tarihli raporu ile sanıktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un dördüncü maddesi kapsamında memnu evsafı haiz ateşsiz silahlardan olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık savunmasında, bıçağı hasımlarının olması nedeniyle üzerinde taşıdığını belirterek ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay tutanağı, kriminal rapor, sanık savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak nitelikte bıçağı taşımak suretiyle atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2023 tarihli ve 2023/505 Esas, 2023/800 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/12504, Karar No: 2012/10383, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12504 E.  ,  2012/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...,2-...

BİLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...,2-...,3-...

-K A R A R-

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki birleştirilen dosyanın davalısı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 2.10.2012 Salı günü davacı ... vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalılardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu araçlardan birini davalı ...’a satışına ve başka bir aracını da davalı ...’ye onun da ...’e satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tasarrufların vergi borcunu ödememek için yapıldığı gerekçesi davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde borçlunun yaptığı iki araç satışının iptaline karar verilmesi talep edilmiş ve yargılama sonunda gerekçe kısmında “vergi borcunun tamamının tahsilini sağlayıncaya kadar öncelikle dava konusu araçlardan ... plakalı araçtan olmak üzere” şeklinde bir ifadeye yer verilerek hüküm fıkrasında ise açılan davanın kabulüne biçi-

../...

- 2 -

2011/12504

2012/10383

minde infazda tereddüt oluşturacak bir hüküm kurulmuştur. Ayrıca iptal kararı verilmiş olsa bile tasarruf tarihinde doğmuş ve (sonradan bile olsa) kesinleşmiş vergi alacağı miktarı belli edilmeden belirsiz olarak “vergi borcunun tahsili sağlanıncaya kadar” şeklindeki bir ifade ile karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ... açısından da davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Bu davalı açısından yapılan satışta bedel farkının bulunması başka iptal nedenleri bulunmadığı sürece tek başına davanın kabulüne yeterli değildir. Davacı tarafından davalı ...’in borçlu ... ile bir akrabalığı, yakınlığı, arkadaşlığı, iş ortaklığı gibi davalı borçlunun, vergi alacağının tahsiline imkan bırakmamak için hareket ettiğini bilebilecek olmasını gerektiren bir delil de sunulmuş değildir. Bu durumda davalı ... açısından davanın reddi ile davalı ... yönünden davanın bedele dönüştüğü kabul edilerek bir karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 900.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'ye verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 2.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.