muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10743, Karar No: 2017/954, Tarih: 28.02.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/10743 E.  ,  2017/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş. temsilcisi ... ile aralarında 17.08.2008 tarihli “Daire Satış Vaadi” başlıklı sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre, davacıya adı geçenler tarafından yapılacak 124 dairelik inşaattan 12 daire verilmesinin, davacının ise dava konusu taşınmazı vermesinin kararlaştırıldığını, ...’nın, davalı ... isimli şahsı vekil tayin etmesini istediğini, bunun üzerine vekil tayin edilen ...'ün 12 parsel sayılı taşınmazını, eşi olan davalı ...’e temlik ettiğini, onun tarafından da diğer davalı ...’a devredildiğini, vekâlet görevinin kötüye kullanıldığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davalı ..., vekil sıfatıyla hareket ettiğini, hakkında tapu iptal ve tescil davası açılamayacağını, davalı ... iyiniyetli olarak rayiç bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ... ve Mustafa Vehbi yönünden, tapuda malik olmadıkları gerekçesiyle, davalı ... yönünden ise iktisabının iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; “..toplanan deliller ve özellikle davalılardan ...’in 24.02.2012 tarihli duruşmadaki taşınmazın temliki sırasında bedel ödemediği, ...’nın isteği ile onun yanında çalışan Bünyamin Eriş’e taşınmazı davacı ...’e iade etmek için vekâletname verdiği yönündeki beyanları değerlendirildiğinde, davacı adına kayıtlı taşınmazın vekâlet görevi kötüye kullanılmak suretiyle davalı ...’e temlik edildiği anlaşılmaktadır. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Öte yandan, davalı son kayıt maliki ...’un; taşınmaz bedelini malik olan kişiye değil dava dışı ...’ya açıklandığı şekilde ödendiğini belirtilmesi, malik ...’e nakit para ödemesi olmadığı şeklindeki beyanları nazara alındığında, dava dışı ... ile davacı arasındaki ilişkiyi bildiği, bu durumda iktisabının iyiniyetli olmadığı ve TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. ...” gerekesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalılar ... ve Mustafa Vehbi yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

./..

./..

Karar, davacı ve davalılardan ... vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28.02.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davacı ... Çengel vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalılar ... v.d. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince; davalı ... ve Vehbi, diğer davalı ... ile el ve işbirliğ içinde hareket ederek davanın açılmasına sebebiyet verdiklerinden lehlerine vekalet ücreti hükmedilmesi doğru değil ise de, anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden; hükmün (5) nolu fıkrasının hüküm metninden çıkartılmasına,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi hükmün bu şekliyde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/200, Karar No: 2020/1750, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/200 E.  ,  2020/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gebze 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Gebze 1. Aile Mahkemesinin 03.01.2019 tarihli ve 2014/1680 Esas, 2019/4 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı tarafından açılan mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklı alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, bölge adliye mahkemesi tarafından tarafların istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilip hüküm kurulmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesinin dayandığı gerekçe ve sonucu itibarıyla HMK'nin 353/(1)-a/6 maddesi kapsamında olup, ilk derece mahkemesi hükmüne yöneltilen istinaf sebepleri incelenmeksizin, ilk derece mahkemesine esası inceleme imkânı tanımak ve davanın esası hakkında karar verilmesini sağlamak amacıyla gönderme kararı niteliğindedir. HMK'nin 353/(1)-a/6 maddesinde açıkça belirtildiği üzere bu şekilde verilen kararlar kesin olduğundan temyiz edilemez.

SONUÇ: Yukarıda açıklana nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9364, Karar No: 2008/9680, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9364 E.  ,  2008/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, ... tarafından açılan orman iddiasına dayalı tapu iptali ve orman cinsi ile tescil istemine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 22.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24341, Karar No: 2013/12388, Tarih: 13.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24341 E.  ,  2013/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak, Mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilerek sanığın olay günü girdiği evdeki kapı anahtarını çalması şeklindeki eyleminde belirtilen maddenin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine, temel cezanın tayini için gösterilen gerekçeler ve dosya içeriğine göre aynı Kanunun 62.maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden (2) nolu bozma düşüncesine, iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/564, Karar No: 2019/2405, Tarih: 09.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/564 E.  ,  2019/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2018 tarih

ve 2016/109 - 2018/539 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını göndermesi ve zaman gazetesi ile sızıntı dergisine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak .

nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9434, Karar No: 2010/15306, Tarih: 30.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/9434 E.  ,  2010/15306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanunu 359/a-2 maddesine muhalefet

HÜKÜM : 213 syl. VUK yasası md. 359/a-2, 765 Syl.. TCK.Md. 59, 647 Syl. Yasa md. 6 gereğince 5 ay hapis cezası, erteleme

Sanık hakkında düzenlenen 2004/1 sayılı vergi suçu raporunda 77 adet faturanın ibraz edilmediğinin, 13.10.2004 günlü bilirkişi raporunda ise 75 adet olup 72 adedinin muhasebe kayıtlarına işlenip 3 faturanın kayıtlara intikal ettirilmediğinin belirtilmesi karşısında, aradaki çelişkinin giderilmesi, Vergi Dairesinde mecut tarh dosyasındaki bilgi ve belgelerin onaylı örnekleri getirtilerek incelenip kayıtlarla karşılaştırılmak suretiyle ibraz edilmeyen fatura sayısının belirlenmesi ve buna bağlı olarak ibraz etmeme nedeniyle somut bir zararın doğup doğmadığı ve miktarı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15854, Karar No: 2014/3088, Tarih: 18.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15854 E.  ,  2014/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/437 Karar no:2013/164

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan mali bir yükümlülüğün yerine getirilmesi gerektiği ölçüde hakim, belirleyeceği malvarlığı değerleriyle ilgili tasarrufların ancak onun rızasıyla yapılabileceğine karar verebilir (TMK md.199).

Davalı kocanın ailenin ekonomik varlığının korunmasını gerektirecek veya evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüklerini yerine getirmekten kaçınmak amacına yönelik bir davranışı kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 199. maddesi koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüğün yerine getirilmesi gerektiği ölçüde bir kısım taşınmazlar yönünden tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken, davalı koca adına kayıtlı tüm taşınmazlar yönünden tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/5205, Karar No: 2009/5727, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5205 E.  ,  2009/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalıya ait evin çatısının yapılması için 1.100,00 TL’ye anlaştıklarını, davalının kendisine anlaştıkları işten fazla iş yaptırıp bedelini ödemediğini iddia etmiştir. Davalı iş sahibi vekili ise çatı tamiri konusunda tarafların 1.100,00 TL bedel ile anlaştıklarını, müvekkilinin davacıya fazla iş yaptırmadığını, 1.100,00 TL iş bedelini de davacıya ödediğini beyan etmiştir. Dava dilekçesinde iddia edilen çatı işinin yapıldığı, bedeli olan 1.100,00 TL’nin davalı tarafından davacı yükleniciye ödendiği tarafların beyanlarından anlaşılmaktadır. Davacı yüklenici davalı iş sahibinin kendisine fazla iş yaptırdığını, bunun bedelinin ödenmediğini de iddia etmektedir.

Eser sözleşmesine dayanan ilişkilerde, işin yapıldığını ispat yükümlülüğü davacı yüklenicidedir. Davacı taraf delil olarak tespit dosyasına dayanmıştır. Davacı tarafın yaptığı fazla iş varsa bunun keşif yapılarak bilirkişi aracılığıyla belirlenmesi, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa rayiçlerine göre bedelinin hesaplanması gerekir. Mahkemece yerinde keşif yapılmadan, davacıya yaptığı fazla işi ispat imkânı tanınmadan, yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak ve davalı tarafından yerine getirilen yemin dikkate alınarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacı tarafın tespit dosyası dosya içerisine getirtilerek, davacıya yaptığı fazla işi ispat imkânı tanınmak suretiyle yerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, davalı tarafından bedeli ödendiği anlaşılan 1.100,00 TL’lik çatı tamiri işi dışında davacı yüklenicinin yaptığı fazla iş varsa bu fazla işin yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre bedelinin hesaplattırılmasından sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesinden, davacı yüklenici tarafından bedeli tahsil edilen çatı tamiri işi dışında fazla iş yaptığının kanıtlanamaması durumunda ise davanın reddine karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1307, Karar No: 2021/7676, Tarih: 08.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1307 E.  ,  2021/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’un duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in müteveffa ...'a ait olan kamyonda şoför olarak çalıştığı, müteveffanın da şoför olarak sanığa refakat ettiği, olay tarihinde kış mevsimi olmasından dolayı Doğu Anadolu Bölgesinde mevsim şartlarının soğuk olduğu, müteveffanın da içinde bulunduğu kamyon ile MNG Kargo Şirketi için taşeron olarak yük taşındığı, Erzincan İstikametinden Erzurum'a doğru seyretmekte olan sanık ...'nin yolda kamyonun yakıt deposunun donduğunu tespit etmesi üzerine, işçilerin yükü boşalttıkları sırada, yakıt deposunun altına ateş yakarak böylece mazotu tekrar ısıtmaya ve sıvılaştırmaya çalıştığı, sanık ...'ın ise o tarihte kazanın meydana geldiği aktarma binasında aktarma şefi olarak görev yaptığı, sanık ...’nin kamyonun altına ateş yaktığını gördüğü, yanına geldiği ve tekrar uzaklaştığı, ısının iyi ayarlanamaması ve ateşin de yüksek olması sonucunda kamyonun yakıt deposunda genleşme sonucunda patlama meydana geldiği ve bu patlamayla birlikte kaza yeri olan hangarda yangın çıktığı, kamyonun içerisinde uyumakta olan müteveffanın bu yangında kurtarılamayarak yanarak öldüğü olayda; kazanın meydana gelmesinde sanıkların asli kusurlu olduklarının kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin müvekkilinin zorunlu bir emri uyguladığına, TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmemesi gerektiğine, eksik incelemeye, kararın yasaya ve hukuka aykırı olduğuna; sanık ...'un kusur durumuna, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12539, Karar No: 2018/22209, Tarih: 27.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12539 E.  ,  2018/22209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Hazine ve 3.kişilere ait tapulu taşınmaz üzerideki yapı ve ağaç bedellerinin tespiti ve davacı idareye aidiyeti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare, Hazine ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, Hazine ve 3.kişilere ait tapulu taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaç bedellerinin tespiti ve davacı idareye aidiyetine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar ... vd. vekili ile müdahale talebinde bulunan Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek hesaplanan asgari levazım bedellerinin, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin ve bir kısım davalılar ... vd.vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Müdahale talebinde bulunan ... vekilinin temyizine gelince;

Davacı ... Müdürlüğünün talebi üzerine Hazineye dava ihbar edilmiş ve 14/03/2012 havale tarihli dilekçe ile Hazine davaya asli müdahil olmak için talepte bulunduğundan Mahkemece bu hususda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, karar başlığında ihbar olunan sıfatı ile gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Müdahale talebinde bulunan Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacı idare ile davalılardan ... vd peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.