muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4056, Karar No: 2009/7154, Tarih: 30.04.2009

"6831 Sayılı Yasanın 17/2.maddesinde orman içi açıklıkların özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği belirtilmiştir. 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı", aynı yönetmeliğin 26/j maddesinde ise ‘orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı", aynı medenin 2.fıkrasında ise "orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını kaldırmayacağı" konusunda hükümler öngörülmüştür.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda bu dosyada davaya konu Tepeyakası mevkiindeki taşınmazın eski tarihli resmi belgelerde açıklık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanarak bu taşınmazların resmi belgelerdeki konumu işaretlenmiştir. Ancak çekişmeli taşınmazın resmi belgelerde yeşil renkli ormanlık alanda kaldığı,doğu ve batı yönlerden orman kadastro sınırları içindeki yeşil renkli ibreli ve yapraklı orman ağacı rumuzlu alanlar ile, kuzey ve güney yönlerden ise resmi belgelerde açık renkli alan olmasına rağmen 5-20 metre boyunda ... ağaçlarının bulunduğu ibreli ve yapraklı ağaç rumuzlu alanlar ile çevrili oldukları, dolayısı ile ormanlık alanın devamı niteliğinde bulunduğu , eğiminin yüksek olduğu, orman sayılan yerlerden olduğu, ayrıca davacının 6831 Sayılı Yasanın 11/1 maddesinde anılan ve orman kadastrosuna itiraz davası açmanın koşulu olan "hak sahipliğini" de kanıtlayamadığı anlaşıldığından çekişmeli taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden olması nedeni ile davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 30.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3374, Karar No: 2024/8454, Tarih: 25.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3374 E.  ,  2024/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2019/32 E., 2019/1301 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli, 2017/453 Esas, 2018/575 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2019 tarihli, 2019/32 Esas, 2019/1301 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın esnaf olmadığına ve mütevelli grubu içerisinde yer almadığına,

2.Tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, duyuma ve varsayıma dayalı beyanlarda bulunduklarına, bir kısmı ile sanık arasında husumet bulunduğuna,

3.Sanığın resmi bir kurum olan Silifke Orman İşletme Müdürlüğü'nde mevsimlik yangın işçisi olarak çalıştığına, geçici işçi statüsünde olduğundan dolayı kurum tarafından kendisine verilmiş ve zimmetlenmiş hiç bir bilgisayar olmadığına, sanığın dijital inceleme raporunda belirtilen sitelere giriş yapmadığına,

4.Bank Asyada talimatla veya örgütsel saikle işlem yapmadığına,

5.Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin delil olarak kabul edilemeyeceğine,

6.Atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4.Bank Asyada talimatla veya örgütsel saikle işlem yapmadığına,

5.Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin delil olarak kabul edilemeyeceğine,

6.Atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın çocuklarının örgüte müzahir okulda eğitim görmesinin ve sanığın örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olmasının müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2019 tarihli, 2019/32 Esas, 2019/1301 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4782, Karar No: 2017/6517, Tarih: 16.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4782 E.  ,  2017/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1925 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 4 no'lu dükkan niteliğindeki bağımsız bölüme davalı (3 no'lu bağımsız bölüm maliki) tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elatıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın 15.12.2014 tarihli krokide kırmızı kalemle gösterilen 2 m2'lik kısmına davalının müdahalesinin menine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 255.55.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11927, Karar No: 2018/3342, Tarih: 14.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11927 E.  ,  2018/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/806, Karar No: 2014/3052, Tarih: 13.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/806 E.  ,  2014/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/137626

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 26/02/2013, 2012/245 (E) ve 2013/92 (K)

SUÇ : Babasını öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık U.. D..’nın eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin hükmün usul ve Kanuna aykırı olduğuna, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanık Umut’un, babası maktul İsa ile birlikte kahvehane işlettiği, maktulün alkole ve şans oyunlarına düşkünlüğünün bulunduğu, bu sebeple oğlu ile arasında sürekli kavga boyutuna ulaşan tartışmalar yaşandığı, olay günü akşam saat 20.00 sıralarında kendi işyerinde alkol almaya başlayan maktulün, bir süre sonra sanığa kasada para olup olmadığını sorduğu, parayı at yarışı ve bahis şirketine yatırdığını söyleyen sanığa, alkolün de etkisiyle çok ağır hakaretler ederek saldırgan davranışlar gösterdiği, sanığın da buna karşılık bıçağını çektiği, bu ortamın araya girenler tarafından yatıştırıldığı, ancak maktulün, birden kendisini sakinleştirmeye çalışan tanık Kamuran’ın elinden kurtularak tekrar sanığa doğru hamle yapmasıyla başlayan kavga sırasında, sanığın bıçakla maktulün sağ diz üstü yan tarafına bir kez vurduğu, akabinde eylemine kendiliğinden son verdiği, maktulün bıçak darbesini aldıktan kısa bir süre sonra yere düşmesi üzerine, sanığın çevresindekilere babasını hastaneye götürmelerini istediği, acilen operasyona alınan maktulün olaydan yaklaşık 36 saat sonra, büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama ve buna bağlı komplikasyonlar nedeni ile tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiği olayda,

Hareketli kavga ortamında, hedef alınan vücut bölgesi ve yaranın niteliği de dikkate alınarak, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmayan sanığın, “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan TCK’nun 87/4-ikinci cümle, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten öldürme” suçundan aynı Kanunun 81, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/4553, Karar No: 2011/8641, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4553 E.  ,  2011/8641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kürtül Kasabası ... ... mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında ... taşınmazın Hacı Kala mirasçıları adına tescili talebi ile dilekçe vermiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın imar planı içerisine alınmasının tescil istemine engel oluşturmadığı ve kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın KABULÜNE ve fen bilirkişi ... Dal tarafından düzenlenen 18.01.2010 havale tarihli raporda (A) işaretli 5746,18 m²'lik taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının sonuçlandığı ve hakkında tutanak tanzim edildiği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Yasaya göre yapılıp 02.03.2005 - 02.09.2005 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 30.04.1985 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Zaman bakımından kadastro mahkemesinin görev ve yetkisini düzenleyen 3402 sayılı Yasanın 26.maddesine göre, mahkemenin yetki ve görevi, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Kadastro mahkemesinin davayı görebilmesi için dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmesi ve yasal süre içerisinde dava açılmış olması veya taşınmaz hakkında hukuk mahkemelerinde davanın devam ediyor olması ve kesinleşmemiş olması gerekir. Yine aynı yasanın 27.maddesine göre ise, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine resen devrolunur.
Yargıtay — Esas No: 2014/7681, Karar No: 2014/9410, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7681 E.  ,  2014/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer isteklerin kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.06.2013 gün ve 2011/16984 Esas, 2013/18059 Karar sayılı kararı ile “davacı işçinin ücretsiz izne çıkartıldığı, izin dönüşü olan ve iş başı yapması gereken 15/01/2009 ve devamı günlerde davacının işyerine giderek iş başı yapmak istediği ancak işveren tarafından işçiye iş başı yaptırılmadığı, iş akdinin bu şekilde işveren tarafından fiili ve haksız olarak feshedildiği, fesihten sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının hukuki hüküm ve sonuç doğurmayacağı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazandığı, kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerektiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davacının ücretsiz izin sonrası vekilinin ihtarname içeriğine göre davalı işyerine işbaşı yapmak için fiilen gitmediği, ücretsiz izin sonrası, davalıya işbaşı yapmak için müracaat ettiğini somut delillerle ispat edemediği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı işçinin ücretsiz izne çıkartıldığı, izin dönüşü olan ve iş başı yapması gereken 15/01/2009 ve devamı günlerde davacının işyerine giderek iş başı yapmak istediği ancak işveren tarafından işçiye iş başı yaptırılmadığı, iş akdinin bu şekilde işveren tarafından fiili ve haksız olarak feshedildiği, fesihten sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının hukuki hüküm ve sonuç doğurmayacağı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazandığı, kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerektiği” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davacının ücretsiz izin bitimi usulüne uygun davet edildiğinin kanıtlanamadığı, işverenin fesih ihtarından sonra davalının davacıyı tekrar işe davet ihtarında ekonomik krizin ücretsiz izni bitiminde de devam ettiğinin belirtildiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 24.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10331, Karar No: 2018/2115, Tarih: 13.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/10331 E.  ,  2018/2115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili; kısıtlı adayı ...'un vergi dairesine 22/02/2011 tarihi itibariyle gecikme zammı dahil 879.311,58.-TL borcu bulunduğunu, kısıtlı adayının bankalardan sürekli kredi çektiğini, Türkiye Jokey Kulubünce düzenlenen at yarışlarından geçmiş yıllarda yüksek miktarda kazanç sağlamasına rağmen bu ikramiyelere isabet eden vergi borçlarını ödemediğini, mal varlığını bilinçli olarak kötü yönettiğini iddia ederek kısıtlı adayına vasi veya yasal danışman atanmasına karar verilmesini istemiş; kısıtlı adayı; açılan davayı kabul etmediğini, emekli olduğunu, 680,00.-TL maaş ile geçinmeye çalıştığını, maaşın bir kısmının ... Vergi Dairesine olan borcuna kesildiğini, vergi dairesine olan borcu dışında başka borcu olmadığını, para kazandığında vergi borcunun bir bölümünü ödediğini, sonradan ekonomik durumu bozulunca kalanını ödeyemediğini belirterek davanın reddini savunmuş; mahkemece, kısıtlı adayının vergi borçlarını ödememesi ve bankalardan kredi çekmesinin TMK.nın 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınmasını gerektirmeyeceğinden bahisle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınma, olmadığı taktirde TMK 429. maddesi gereği yasal danışman atanma istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesinde “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 429.maddesinde ise, ergin bir kişinin kısıtlanması için yeterli sebep bulunmamakla birlikte korunması için fiil ehliyeti sınırlanarak yasal danışman atanacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hükümler çerçevesinde kısıtlı adayı hakkında TMK.nın 429. madde uyarınca sağlık kurulu raporu alınmadığı gibi kısıtlı adayının mal varlığına ilişkin banka hesap bilgileri, araç kayıtları ve tapu hareketleri dosyaya getirtilmişse de, yapılan harcamaların ve harcamalardan kalan mal varlığının üzerinde yeterince durulmamıştır. O halde, kısıtlı adayı hakkında, TMK'nın 429. madde kapsamında fiil ehliyetinin sınırlandırılarak kendisine yasal danışman atanması gerekip gerekmediği konusunda denetime elverişli rapor alınması, TMK'nın 406. maddesi kapsamında, vesayet hakkındaki hükümlerin kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece re’sen araştırma yapılabileceği de gözetilerek; kısıtlı adayının mal varlığına ilişkin ilişkin detaylı araştırma yapılması gerekli görülürse tarafların sunduğu delillerin de dosyaya ibrazı sağlandıktan sonra, oluşturulacak bilirkişi kurulundan denetime imkan veren, ayrıntılı rapor alınıp, bütün deliller birlikte değerlendirildikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar vermek gerekirken, eksik araştırma ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.