muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3546, Karar No: 2025/3074, Tarih: 27.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3546 E.  ,  2025/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1351 E., 2024/1629 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/567 E., 2023/976 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 24.01.2023 tarihinde Kahramanmaraş ili ... İlçesi 3865 Ada 1 Parsel ... Apartmanı 27 nolu daireyi 450.000,00 TL bedelle satın alma konusunda davalı Banka ile anlaştığını ve ödemelerin tamamlandığını, ancak davalının devir için müvekkilini beklettiğini, bu sırada 6 Şubat depreminin meydana geldiğini ve bahse konu apartmanın ağır hasarlı olarak kayda geçtiğini öğrendiklerini, bedelin iadesi için davalı Banka aleyhine İstanbul Anadolu 17.İcra Müdürlüğünün 2023/24034 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, ancak Bankanın itirazı üzerine icra takibinin durdurduğunu ileri sürerek; yapılan haksız itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Banka ile dava dışı şirketler arasında imzalanan kredi sözleşmeleri nedeniyle borç ilişkisi bulunduğunu, bankaya olan borç ödenmediğinden şirketler aleyhine icra takipleri başlatıldığını ve süreç sonunda dava dışı firmalar ve kefilleri ile anlaşma sağlandığını ve 09.09.2022 tarihinde protokol imzalandığını, söz konusu protokolde borçlunun teminatında bulunan taşınmazların protokolde belirlenen bedeller ile Bankaya devredileceği, Bankanın da söz konusu edinim bedelleri ödendikten sonra taşınmazları borçlulara veya gösterecekleri 3.kişilere devredecek şeklinde anlaşma sağlandığını, dava konusu yapılan dava dışı ... adına kayıtlı taşınmaz için dava dışı firmalar ile yapılan anlaşma gereği 600.000,00 TL tahsilat sağlandığı zaman borçluya ya da göstereceği 3.kişiye vefa hakkı verileceğinin kararlaştırıldığını, ancak protokolde 30.12.2022 tarihine kadar 600.000,00 TL yatırılması gerekmekte iken, taşınmaz için protokol süresinden sonra 450.000,00 TL yatırıldığını, vefa hakkı protokolünün ihlal edildiğini savunarak; davanın öncelikle husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, olmadığı takdirde yine imzalanan protokolde yerine getirilmesi gereken şartlar yerine getirilmediğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında davacı tarafından yapılan ödemeye yönelik herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, taşınmaz devredilmediğinden davalı Bankanın davacı tarafından yatırılan 450.000,00 TL bedel yönünden sebepsiz zenginleştiği ve tarafların aldıklarını geri vermekle yükümlü oldukları, sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade borcunun doğumu için ayrıca temerrüt ihtarına gerek olmadığı, haksız iktisap tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedileceğinden ödeme tarihi olan 24.01.2023 tarihinden itibaren takip tarihine kadar işlemiş faizin 16.089,04 TL olduğu ve alacağın likit olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptali ile takibin 450.000,00 TL asıl alacak ve16.089,04 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 466.089,04 TL üzerinden devamına, likit asıl alacağa vaki haksız itiraz nedeni ile asıl alacak üzerinden hesaplanan %20 oranındaki 90.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının satış bedeli için ödeme yaptığı, satış konusu evin devrinin yapılmadığı, depremde ağır hasarlı hali geldiği, bu nedenle davacının mal varlığında davalı mal varlığı aleyhine bir eksilme meydana geldiği, davalının mal varlığında da davacının malvarlığı aleyhine bir çoğalma oluştuğu, davalı tarafın dava dışı borçlu şirketler ve kefilleri ile yaptığı vefa hakkı tanınmasına ilişkin protokolde davacının taraf olmayıp, protokolde davacı ile ilgili herhangi bir özel düzenlemenin yer almadığı, bu sebeple davacı ile davalı arasındaki hukuki ilişkiye etkisinin olmayacağı anlaşılmakla, davalının asıl alacağa itirazının haksız olduğu, bu sebeple itirazın iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ancak davalının davadan evvel temerrüde düşürülmediği, bu sebeple işlemiş faiz talep edilemeyeceğinden bu husustaki itirazın iptali talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun icra takip dosyasındaki asıl alacağa itirazının iptaline, takibin asıl olacak olan 450.000,00 TL üzerinden devamına, likit asıl alacağa vaki haksız itiraz nedeni ile asıl alacak üzerinden hesaplanan %20 oranındaki 90.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, işlemiş faize yönelik itirazın iptali talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; davaya konu taşınmazın devredilmesi ya da ödemelerin iadesi hususunda davalı bankaya müvekkilinin mail gönderdiğini, buna ilişkin yazışmaların dava dilekçesi ekinde ibraz edildiğini, yani temerrütün gerçekleştiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili; dava dışı şirketler ve kefilleri ile yapılan protokol incelendiğinde davacının söz konusu protokolde taraf olmadığını, davacı ile dava dışı firmalar ve kefiller arasında imzalanan ya da kararlaştırılan bir anlaşma mevcut ise bu durumda söz konusu ödemelerin dava dışı borçludan talep edilmesi gerektiğini, cevap dilekçesinde belirtilen hususların ve dosya içerisindeki belgelerin hiçbiri incelenmeden davacı tarafından ileri sunulmayan sebeplerle, bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca dosyada sebepsiz zenginleşme koşullarının oluşmadığını, söz konusu tahsilatın dava dışı firmanın borcundan düşüldüğünü, bankanın aktifinde herhangi bir artma olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taşınmazın satış bedeli için yapılan kısmi ödemenin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararda belirtilen gerekçeye, her ne kadar taraflar arasında bir anlaşma yoksa da davacının dava konusu taşınmaz için açılan hesaba 450.000,00 TL gönderdiğinin ancak taşınmazın devredilmediğinin ve böylece davalı bankanın davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiğinin anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1812, Karar No: 2024/8866, Tarih: 20.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1812 E.  ,  2024/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/22 Değişik İş

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2021 tarihli, şüpheli hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara karşı şikayetçi tarafından yapılan itirazın Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin 14.01.2022 tarihli kararıyla reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/23931 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54001 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54001 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi, 167 ada, 22 parsel numaralı taşınmazda müştekiler ile şüphelinin 1/2 oranında hisselerinin bulunduğu, taşınmazda da iki adet yapının bulunduğu, bu yapılardan birinin şüphelinin diğerinin ise müştekinin kullanımında olduğu anlaşılmakla; müştekinin kullanımında olan yapının şüpheli tarafından işgal edildiği iddiası ile şikâyetçi olması üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelinin suça konu yapının müştekinin kullanımında olduğunu, söz konusu kısma eşyalarını koyduğunu ifadesinde beyan etmesi ve müştekinin taşınmazın tamamında 1/2 oranında pay sahibi olduğunun tapu kayıtlarından anlaşılması karşısında, müşteki ile şüpheli arasında fiili bir taksim sözleşmesinin bulunduğunun kabulü ile şüphelinin müştekiye fiilen tahsis edilen yapıya eşyalarını koymak ve oradan müştekinin yararlanmasına engel olmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği hususunda kamu davasını açmaya yarar delil elde edildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrası "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar."; 160 ıncı maddesinin ikinci fıkrası "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.''; 170 inci maddesinin ikinci fıkrası "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler."; 172 nci maddesinin birinci fıkrası "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları “Sulh ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir. Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

4. İnceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikayetçinin İstanbul İli Çatalça İlçesi ... Mahallesi 167 ada 22 parselde bulunan taşınmazdaki evin malikinin vasisi olduğunu, şüphelinin bahse konu taşınmaza kaçak bir bina inşa ettiğini ve buradaki evi izinsiz olarak kullandığını kolluk kuvvetlerine bildirmesi üzerine başlatılan soruşturmada, şüpheli hakkında bahse konu taşınmaz yönünden imar kirliliğine neden olma suçundan Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/214 Esas sayılı dosyasından açılan kamu davasının derdest olduğu, şüphelinin üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği dolayısıyla suçu işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Ancak;

5. Soruşturma dosyası kapsamında yer alan 11.10.2021 tarihli şikayetçi dilekçesi, 26.09.2011 tarihli tapu senedi, şüphelinin 20.10.2021 tarihinde alınan ifadesinde yer alan "...bu şahsın kiraya vermek istediği yerde benim evimin yanında bulanan küçük baraka tarzı yapıdır, bu yapı diğer hissedar ... İçer' aitti ben de kimse kullanmadığı için orayı kendim kullandım içerisine kendi eşyalarımı koydum. Ben yapmış olduğum evi kimsenin arazisini gasp ederek inşa ettirmedim..." şeklindeki beyanı, taşınmaza ait aktif-pasif tapu kaydı, mirasçılık belgesi ile şüpheli hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/214 Esas sayılı dava dosyasından verilen mahkumiyet kararı dikkate alındığında, şüphelinin bir hakka dayanmaksızın taşınmazın şikayetçiye fiilen tahsis edilen kısmından şikayetçinin yararlanmasına engel olduğu ve bu kısmı işgal ettiğine ilişkin deliller bulunmakla şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.01.2022 tarihli ve 2022/22 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3312, Karar No: 2022/15474, Tarih: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3312 E.  ,  2022/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık tarafından katılana ait kızılağacın motorlu testere ile kesildiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanığın, suça konu ağacın, yeğeni olan katılana ait arazi ile kendisine ait arazi arasında sınır olarak geçen derenin kendi tarafına düşen kısmında kaldığına, hem kendisine hem de yeğenine ait fındıklıklara gölge yaparak zarar verdiği için kestiğine ve zaten kendi yetiştirdiği ağaç olduğuna ilişkin savunmaları dikkate alınarak olay mahallinde keşif yapılıp sanığın iddiaları da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5155, Karar No: 2021/5471, Tarih: 14.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/5155 E.  ,  2021/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.06.2020 tarih ve 2019/650 E- 2020/461 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.01.2021 tarih ve 2020/1150 E- 2021/78 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen temyiz dilekçesinin yapılmamış sayılmasına dair 24.03.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, özel sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasıdır. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, istinaf mahkemesince verilen 24.03.2021 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK’ nın 361 ve 366 maddesi (kıyas yoluyla 345 ve 346 maddeleri) gereğince temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının gerekçesi, davacı vekili yasal temyiz süresi içerisinde temyiz kanun yoluna başvurmadığından süresinden çok sonra yapılan temyiz talebinin reddi gerektiği şeklinde olduğu halde hüküm kısmında 6100 sayılı HMK'nın 361 ve 366 maddesi (kıyas yoluyla 345 ve 346 maddeleri )gereğince temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/2 maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının hüküm fıkrasının “1” nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “1” nolu bent olarak “Davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE” ibarelerinin eklenerek ek kararın değiştirilen bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2618, Karar No: 2011/9931, Tarih: 06.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2618 E.  ,  2011/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve meydana gelen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde, yol olarak el atılan kısmının bedelinin tahsiline ve toprak kayması sonucu zarar gören bölümüne ilişkin de eski hale getirme bedeline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.