muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12653, Karar No: 2015/31163, Tarih: 05.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12653 E.  ,  2015/31163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinde;

Sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün olmadığından dilekçe itiraz dilekçesi olarak kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinde;

Dosya kapsamı ve toplanan kanıtlara göre; olaydan bir gün önce aracı hızlı sürme meselesinden dolayı taraflar arasında husumet oluştuğu; ertesi gün barışmak için tekrar bir araya geldiklerinde, sanık ...'ın bir bıçak darbesi ile katılan ...'ün vücudunda karaciğer, diyafram ve mide ön yüz yaralanması şeklinde yaygın ve kapsamlı sonuçlar oluşturacakşekilde yaralanmasına yol açan eyleminin, katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu; hedef alınan vücut nahiyesi, müştekinin olayın hemen sonrasındaki beyanı ve olayın oluş şekli, eylemin adam öldürmeye teşebbüs olup olmayacağının tartışılması Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Kabule göre; TCK'nin 53/1-c,e maddelerinde belirtilen yoksunluklarına hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın

8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Oluşa ve dosya içeriğine göre olaydan bir gün evvel katılan... ile sanık...'ın köy içinde otoyu hızlı sürme meselesinden dolayı tartıştıkları, ertesi gün konuyu tatlıya bağlamak için tekrar bir araya geldiklerinde, katılan ...'nin tartışma sırasında sanığa yumrukla vurup basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde onu yaralaması üzerine sanığın da tahrik şartları altında cebinden çıkardığı bıçak ile katılanın hayati bölgesine bir kez vurup eylemini sürdürmeyip, bu tek darbe ile yetinerek olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

Bu olayda öldürme kastından bahsedebilmek için sanığın tek darbe ile yetinmeyip ikinci darbeye de kalkışması gerekmektedir. Oysa olayda mani bir engel bulunmadığı halde sanığın tek bir darbe ile yetinip olay yerinden uzaklaşması nedeniyle kastının ağırlaştırılmış yaralamaya yönelik olduğu ortadadır.

Kabule göre ise; mağdurun karaciğer, diyafram ve mideden yaralanmış olması nedeniyle TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın asgari haddin üzerinde tayini gerektirir, bir teşdit nedeni olduğu ayrıca haksız tahrikin 1/4 oranında uygulanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayız. (1. Ceza Dairesinin örnek kararı ektedir.)

Kabule göre ise; mağdurun karaciğer, diyafram ve mideden yaralanmış olması nedeniyle TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın asgari haddin üzerinde tayini gerektirir, bir teşdit nedeni olduğu ayrıca haksız tahrikin 1/4 oranında uygulanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayız. (1. Ceza Dairesinin örnek kararı ektedir.)

Sanığın olay günü alkolün etkisi ile geceleyin mağdurun bulunduğu yere gidip mağduru dışarıya çağırarak bıçakla vurduğu bıçak darbelerinden sadece birinin karaciğer - jejunum ve diyaframda yaralanmaya sebebiyet verdiği diğer yaraların basit düzeyde kaldığı sanıkta öldürme kastının kabul edilmeyeceği müessir fiil kastı ile hareket ettiği ancak yara adeti ve fiilin işleniş tarzı nazara alınıp 765 sayılı Yasanın 29. maddesi uyarınca temel cezanın asgari haddin üzerinde tayininin ceza adaletini sağlıyacağı gözetilerek TCK'nin 456/2., 457/1. ve 59. maddeleriyle tecziyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması.
Yargıtay — Esas No: 2020/4016, Karar No: 2022/16553, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4016 E.  ,  2022/16553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

İstanbul Cumhuriyet Başsavcığının 2013/54410 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından da dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla mahallinde her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

A) ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; katılan vekilinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

1) ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 11.03.2020 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

2) Sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanık ...'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25683, Karar No: 2014/39243, Tarih: 27.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25683 E.  ,  2014/39243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/31493

MAHKEMESİ : Kırklareli(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2011/216 (E) ve 2012/451 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren nitelikteki ağaç kesme eyleminden dolayı ceza verilmesi gerekirken kesilen ağaçların fidan yapacak, yakacak olarak ayrılarak ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanık hakkında yeni 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanması düzenlenmediği halde, verilen cezaların içtima ettirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA,27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3852, Karar No: 2017/7123, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3852 E.  ,  2017/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslanması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi de doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13654, Karar No: 2014/18126, Tarih: 16.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13654 E.  ,  2014/18126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan kiraladığı aracın kaza yaptığını, az miktarda hasar meydana geldiğini, davalının, arabayı kiralamadan önce müvekkilinden meydana gelecek hasara teminat olarak 37.000-TL tutarında senet almış olduğunu, kazadan sonra davalının müvekkilinden hasar için 4.500-TL talep ettiğini, bu rakamın meydana gelen hasarın çok üzerinde olması nedeniyle anlaşamadıklarını, davalının senede "nakden" yazarak, müvekkili aleyhine Kastamonu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/6092 sayılı dosyasından 4.500-TL' lik miktar için icra takibine koyduğunu, oysa müvekkilinin davalıya nakit karşılığı borçlanması gibi bir durumun sözkonusu olmadığını belirterek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve davalı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının senede karşı iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, tanık dinlenmesine muvafakatlerinin olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava konusu senedin lehtarı davalı, borçlusu ise davacı olup, bedeli olan 37.000-TL' nin nakden ahzolunduğu kaydını içerdiği, icra takibinin 4.500-TL için başlatılmış olduğu, dava tarihi itibariyle HMK. 200 maddesi gereğince senetle ispat sınırının 2.500-TL olduğu, bu nedenle tanıkla ispat sınırının üzerinde olduğu, her ne kadar tanık dinlenmiş ise de davalı alacaklı vekili tanık dinlenmesine muvafakat etmediğinden, davacı tanığının beyanına itibar edilmediği, davacı tarafın davalıya yemin teklifinde de bulunmadığı gerekçeleriyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4080, Karar No: 2020/6682, Tarih: 14.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4080 E.  ,  2020/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın davacılar vekili tarafından istinafı üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından başvurunun esastan redddine dair verilen karar, davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.Davacılar, mirasbırakan babaları ...'un 13 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payının tamamını kızlarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak kendinden önce ölen oğlu ...'den olma davalı torunlarına satış suretiyle temlik ettiğini, temlik tarihinde kira gelirinin olduğunu, satış bedelinin terekeden çıkmadığını, davalıların temlik tarihinde yirmili yaşlarda maaşlı işçi olduklarını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranınında adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalılar, taşınmazın dava dışı 1/2 payının ölü babalarından miras kaldığını, mirasbırakanın hakları olan kira paralarını vermemesi nedeniyle dava konusu 1/2 payı mirasbırakandan satın aldıklarını, mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının da bulunduğu, dava konusu 1/2 payın satışının gerçek olduğu, muvazaa olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından temlikteki amacın mal kaçırmak olmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1934 doğumlu mirasbırakan ...'un 17.06.2014 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızları; ..., ..., ... ve ... ile kendinden önce 2003 tarihinde ölen oğlu ...'den olma davalı torunları; ..., ... ve ...'ın kaldığı, mirasbırakanın maliki olduğu 1227 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payının tamamını 27.11.2012 tarihinde 1/6'şar payla ve 58.333,33'er TL bedelle davalılara sattığı, temlik edilen 1/2 payın temlik tarihi itibarıyla değerinin 347.500 TL olarak hesap edildiği anlaşılmaktadır.Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; davacı tanıklarının, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacının olmadığını, damatlarını sevmediğini, davalıların mirasbırakanları ... ile birlikte çalıştığını beyan ettikleri, davalıların satın alma savunmasını destekler delilinin bulunmadığı, öte yandan taşınmazın satın alındığı bildirilen değer ile keşfen belirlenen temlik tarihindeki değeri arasındaki farkta yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; temlikin tek erkek çocuğundan olma erkek torunlarına mal kaçırmak amacıyla yapıldığı, başka bir ifade ile mirasbırakanın yaptığı temlikin muvazaalı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nin 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ...2. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12186, Karar No: 2016/2821, Tarih: 07.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/12186 E.  ,  2016/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanıklar ..., ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük ve müsadere

-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... ve müdafinin temyiz istemlerinin incelenme- sinde;

03.03.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.03.2014 ve 29.04.2014 günü temyiz eden sanık ve müdafinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında, ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tayin olunan adli para cezasının tutarına ve hüküm tarihine göre hüküm, 6217 sayılı Yasayla 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tayin olunan adli para cezasının tutarına ve hüküm tarihine göre hüküm, 6217 sayılı Yasayla 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığı gözetilerek, yerel mahkeme tarafından temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine ilişkin kararın oybirliğiyle (ONANMASINA),

4- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, ... ve ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçun- dan hükmedilen adli para cezasının, hapis cezasından çevrilmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olmadığı anlaşıldığından tebliğ- namede yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiilerinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinden görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.