muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6, Karar No: 2020/155, Tarih: 05.03.2020

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, temyizi üzerine Özel Dairece “temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep gösterilmediği” şeklindeki gerekçe ile sanığın temyiz isteminin reddine karar verilen olayda;

Sanık ...'ın, Yerel Mahkemede ve Bölge Adliye Mahkemesine başvurusundaki sözlü ve yazılı beyanlarını tekrar ettiği, suça konu motosikleti emanet olarak kullandığını, hırsızlık olayını inceleme dışı sanık ...'ın işlediğini, kendisinin olayla bir ilgisi olmadığını, beraatine karar verilmesi gerekirken hakkında ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu yönündeki temyiz dilekçesinde, beraatine karar verilmesi gerekirken hakkında mahkûmiyet kararı tesis edildiği yönünde hangi maddi hukuka aykırılığa dayandığını anlaşılır bir şekilde gösterdiği, sanık tarafından ileri sürülen temyiz talebinin aynı zamanda mevcut deliller karşısında ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince mahkûmiyet sonucuna nasıl ulaşıldığı yönündeki gerekçeyi de içerdiğinin anlaşılması karşısında, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin uyguladığı maddi ceza normlarının hukuka uygun olmasının, maddi olayın doğru ve eksiksiz bir şekilde tespit edilerek bu tespite uygun olan maddi hukuk normlarının uygulanmasına bağlı olduğu, buna göre hükmün hukuki yönüne ilişkin olan ve hükme etki eden maddi olay değerlendirmesindeki hukuka aykırılıkların da temyiz kanun yolunda incelenebileceği hususları ile 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin Hükümet Tasarısı'ndaki Gerekçesinde belirtildiği üzere, delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde hukuka aykırılık hâlinin oluşacağı ve bu kapsamda sanığın maddi hukuka aykırılık iddiası taşıyan dilekçesinin temyiz incelemesi için yeterli sebep içerdiği dikkate alınarak,

Yargıtay 17. Ceza Dairesince, fiilin suç oluşturup oluşturmadığı, fiilin hangi suçu oluşturduğu, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığı, hükmün doğru tesis edilip edilmediği, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, ulaşılan sonucun akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere aykırılık taşıyıp taşımadığı, dosyaya yansıyan ve hükme etki edebilecek delillerin mantıksal ve hukuksal bütünlük içinde değerlendirilerek karar yerinde tartılışıp tartışılmadığı, bu bağlamda maddi sorunun isabetli bir şekilde belirlenip belirlenmediği gibi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar ile temyiz dilekçesinde muhakeme hukukuna aykırılık iddiasında bulunulmadığından usul hükümlerine uygunluk bakımından da 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz incelemesi yapılması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına, sanığın temyiz dilekçesinin içeriği gözetilerek hükmün denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, yerel mahkemece, sanığın atılı suçtan TCK'nın 142/2-h, 143 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verildiği, hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanığın temyizi nedeniyle inceleme yapan Yargıtay 17. Ceza Dairesince, '5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine,' karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ise özetle, '...Sanığın temyiz dilekçesinde suçlamayı kabul etmemesinin, temyiz sebebi olarak değerlendirilmesi ve kararın temyizen incelenmesi gerektiği,' görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

İtirazı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca yerinde bulunarak itiraz kabul edilmiştir. Aşağıda açıklayacağımız nedenlerle bu karar usul ve yasaya aykırıdır.

Sanığın temyiz dilekçesinde, 'Yerel Mahkemede ve istinaf başvurusundaki sözlü ve yazılı beyanlarımı aynen tekrar ederim. Olay tarihinde emanet olarak aldığım motosiklet nedeniyle suçlu görülmekteyim. Bu hırsızlık olayını daha önceki beyanlarımda belirttiğim gibi ... işlemiştir. Benim hırsızlık olayı ile bir alakam yoktur. Yerel Mahkemece beraatime karar verilmesi gerekirken ceza tayin edilmesi ve İstinaf Mahkemesince de esastan red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.' şeklinde gerekçe gösterdiği anlaşılmaktadır. Dilekçenin içeriğine nazaran sanığın gösterdiği temyiz nedenlerinin sadece suçun sübutuna ilişkin olduğu, bunun dışında bir hukuka aykırılığın ileri sürülmediği tartışmasızdır.

CMK'nın 294. maddesinin birinci fıkrasına göre temyiz kanun yoluna başvuran, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Aynı Yasa'nın 295. maddesine nazaran, temyiz başvurusunda nedenler gösterilmemiş ise en geç temyiz başvurusu için belirlenen süre sonunda bunun bildirilmesi gerekir. Ayrıca, hüküm gerekçeleriyle birlikte açıklanmamış ise, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir dilekçe verilmesi şarttır. Bu yasal duruma göre, Yargıtayın temyiz incelemesi yaparken yasal süresi içerisinde bildirilen temyiz nedenleri ile sınırlı inceleme yapması gerektiği sonucu çıkmaktadır.

Temyiz nedenlerinin gösterilmemesinin sonucunu düzenleyen CMK'nın 298. maddesi 'Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa,  temyiz istemini reddeder.' hükmünü içermektedir. Temyiz bir davadır ve usulüne uygun açılmadığı takdirde reddine karar verilmesi gerekmektedir. Bu hükme göre usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından söz edilebilmesi için; başvuruyu yapanın buna hakkının olması, temyiz istemine konu karar veya hükmün temyiz edilebilir olması, yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulması ve temyiz dilekçesinin temyiz nedenlerini içermesi gerekmektedir.

Bu düzenlemeye göre maddede belirtilen hususları içermeyen temyiz istemlerinin doğrudan reddedilmesi gerekmektedir. Temyiz nedenlerinin gösterilmemesi, diğer noksanlıklarla (temyizin süresinden sonra yapılması, hükmün temyiz temyiz edilemez olması ve başvuranın temyize hakkının bulunmaması) eşit görülerek aynı sonuç bağlanmıştır. Yani temyiz nedenleri gösterilmemiş ise CMK'nın 289. maddesinde yer alan kesin hukuka aykırılık hâlleri dahi nazara alınmayacak ve inceleme yapılmayacaktır. Bu maddenin birinci fıkrasında yer alan 'Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır.' düzenlemesi incelemenin sebeple sınırlı yapılması kuralının istisnasını oluşturmaktadır. Ancak bu hükmün uygulanarak maddede yer alan kesin hukuka aykırılıkların ileri sürülmese dahi incelenebilmesi için usulüne uygun olarak açılmış temyiz davasının bulunması şarttır. Yukarıda gösterilen dört unsuru içeren temyiz talebinin varlığı hâlinde, usulüne uygun açılmış temyiz davasından söz edilebilir ve o takdirde bu nedenler dikkate alınabilir. Kısacası hukuka kesin aykırılık nedeniyle hükmün bozulabilmesi için taraflardan birinin en az bir tane nispî temyiz sebebi ileri sürmüş olması gereklidir.

Temyiz nedenlerinin gösterilme biçimi, diğer ifadeyle ne ölçüde ve nasıl açıklanıp ortaya konması gerektiği hususuna gelince; CMK'nın 'Temyiz nedeni' başlıklı 288. maddesi; '(1) Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Temyiz nedenlerinin gösterilme biçimi, diğer ifadeyle ne ölçüde ve nasıl açıklanıp ortaya konması gerektiği hususuna gelince; CMK'nın 'Temyiz nedeni' başlıklı 288. maddesi; '(1) Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

(2) Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'

'Temyiz başvurusunun içeriği' başlıklı 294. maddesi ise; '(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'

'Temyizde incelenecek hususlar' başlıklı 301. maddesi ise '(1) Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.' hükmünü taşımaktadır.

Bu iki düzenlemeye göre temyiz, hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır ve temyiz eden dilekçesinde temyiz nedeni olarak sadece hükmün hukuki yönüne ilişkin sebepleri ileri sürebilir. Öte yandan temyiz istemi usule ilişkin noksanlıklardan kaynaklanmış ise başvuruda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapılması gerekmektedir.

Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkili olup dosyadaki maddi olguları inceleyemez ve maddi vakaların denetimini yapamaz, mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını değerlendiremez, sadece hükmün bir kanun ihlâl edilerek kurulup kurulmadığına bakar. Diğer anlatımla temyizde, uyuşmazlığın sadece hukuki yönünü, yani ilk derece veya BAM tarafından tespit edilen maddi olayın hukuk normları karşısındaki durumu ele alınarak, hukuk normlarının maddi olaya doğru bir şekilde uygulanıp uygulanmadığı, norm ihlâli olup olmadığı denetlenmektedir. Bu yapılırken alt mahkemelerin tespit ettiği maddi olay, inceleme dışı kalacak, yerel ve istinaf mahkemesi tarafından saptanan olgular ve hükme esas alınan deliller üzerine kurulan hükümde, hukukun doğru ve eksiksiz uygulanıp uygulanmadığı araştırılacaktır. Temyizin amacı bölge adliye mahkemelerinin karalarındaki hukuka aykırılıkları gidererek ülkede uygulama birliğinin sağlanması ve hukukun geliştirilmesidir. Bu durumda maddi sorunla ilgili temyiz, örneğin; suçun işlenip işlenmediği, işleniş biçimi veya sanık tarafından işlenip işlenmediği hususlarına ilişkin nedenler temyiz nedeni kabul edilecek mi, yoksa hukuksal sorunla ilgili olmadığı için temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine mi karar verilmeli ?

'Temyiz başvurusunun içeriği' başlıklı 294. maddede yer alan '(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

'Temyiz başvurusunun içeriği' başlıklı 294. maddede yer alan '(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.' şeklindeki hüküm; ileri sürülebilecek temyiz nedenlerine nitelik olarak da bir sınırlama getirmektedir ve esasen Yargıtayın bu konuda inceleme yetkisi de bulunmadığı için maddi sorunla ilgili ileri sürülen temyiz nedenleri, dikkate alınamaz, başvuruda yer alan temyiz nedenlerinin tamamının bu kapsamda olması hâlinde usulüne uygun temyiz davası açılmadığı için CMK'nın 298. maddesine göre istemin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Zira, bu maddenin ilk fıkrası temyizde neden gösterme zorunluluğunu düzenlemiştir. Dilekçede gösterilen her nedeni kanun koyucu yeterli görse ikinci fıkraya yer vermezdi. İkinci fıkra açıkça temyiz nedenlerine nitelik bakımından da bir sınırlama getirmek amacıyla maddeye konulmuştur.

Bu bilgilere göre uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında yer alan 'sanıkların dilekçelerinde belirttikleri hususların temyiz sebebi olarak kabulü gerektiği, aksi durumda hukuk eğitimi almamış sanıkların hukukçuların bile takipte zorlandığı mevzuat değişikliğini takip ederek buna göre temyiz dilekçesi yazmalarının beklenemeyeceği ' görüşü hukuki ve isabetli değildir. Çünkü tarafların hukuk eğitimi alıp almamalarına göre temyiz nedenlerinin yasal olup olmadığı değerlendirilemez, bu yasal bir kriter değildir.

Öte yandan her yargılamada mahkemelerin iki görevi vardır. Bunlardan ilki iddia edilen olayı saptamak (maddi sorun), diğeri ise saptanan duruma doğru hukuk kuralını uygulamaktır. (hukuki sorun) İddia edilen olayın gerçekleşip gerçekleşmediği, failin bunu gerçekleştirip gerçekleşmediği ve fiilin işleniş biçimi gibi ispat sorunları maddi sorunu oluşturur, bunu çözmek ilk derece ve istinaf mahkemesinin görevidir. Somut olayda sanığın temyiz dilekçesinde suçu işlemediğine yönelik gerekçe gösterdiği görülmektedir. Eylemin sabit olmadığı ileri sürülerek, mevcut delillerden olay hâkiminin çıkardığı sonucun denetlenmesi istenmiştir. İleri sürülen temyiz nedeni tipik maddi vakıanın denetimini gerektirir ve bunların incelenmesi Yargıtayın görev alanı dışında olduğundan CMK'nın 294. maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmüne göre temyiz sebebi olarak kabul edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle Özel Dairece, sanığın yalnızca maddi vakıa denetimi gerektiren sebebe dayandığı anlaşılan ve muhakeme veya maddi hukuka ilişkin hangi normun ihlâl edildiğini bildirmeyen temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından itirazın reddine karar verilmesi gerektiği," açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 1980-6361 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 1980-6361 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması amacıyla Yargıtay 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.03.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11310, Karar No: 2021/2817, Tarih: 10.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/11310 E.  ,  2021/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...'in 25/05/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 10.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/715, Karar No: 2019/3834, Tarih: 28.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/715 E.  ,  2019/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait park halinde bulunan kapıları kilitli çekici ve dorseden oluşan tır aracının çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; 08.01.2010 tarihinde saat 19.00 sıralarında çekici ve dorseyi ikametinin yanına park ettiğini, ertesi gün saat 06.00 sıralarında çekici ve dorsenin yanına geldiğinde çalındığını anladığını belirtmesi ve sanığın da suçu işlemediğini savunarak suçun saatini belirtmemesi ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin 08.01.2010 tarihinde saat 17.51 'de başladığının ve 09.01.2010 tarihinde ise gece vaktinin saat 06.02' de bittiğinin anlaşılması karşısında; gece vakti işlendiği sabit olan hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanması hususunda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e ,143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 11 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 5 ay 5 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 17 ay 5 gün hapis cezasına hükmolunarak 5 gün eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3642, Karar No: 2014/13890, Tarih: 25.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3642 E.  ,  2014/13890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 1- Uyuşturucu madde ithal etme

(Sanıklar ... ve ... hakkında)

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

(Sanıklar ..., ..., ...,

..., ..., ... ve

... hakkında)

Hüküm : a) Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu

madde ithal etme suçundan mahkûmiyet

b) Tüm sanıklar hakkında kullanmak için

uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyet

Temyiz incelemesi, müdafiinin isteği üzerine sanık ... ile müdafii duruşmaya gelerek talepte bulunan sanık ... hakkında resen duruşmalı, diğer sanıklar hakkında ise duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 188/1 maddesi uyarınca tayin edilen “5 gün” adli para cezasının, TCK'nın 188/4 maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılıp "7 gün" olarak belirlendikten sonra TCK'nın 62 maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası yapılarak “5 gün” yerine “6 gün” belirlenerek sonuç adli para cezasının “100 TL” yerine “120 TL” olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmolunması,

2- Sanık hakkında verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken CMK'nın 232/6 maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları ile müdafiinin duruşmadaki savunması bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasında yer alan “6 tam gün” ibaresinin yerine “5 tam gün” ve 4. cümlesinde yer alan “ ve 120 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına” ibaresinin yerine “100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin,

2- Hüküm fıkrasında gün olarak belirlenen adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümünde yer alan, “adli para cezalarının" ibaresinden önce gelmek üzere “ 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmedilen hapis cezalarının miktarı ile tutuklu kaldığı süreye göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, diğer sanık ...'ın "uyuşturucu madde ithal etme" suçuna iştirak ettiğine ilişkin, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı; sabit olan fiilinin, suç konusu kokainin diğer sanık ... tarafından ithal edilmesinden sonra bu maddeyi teslim alarak evinde bulundurup, diğer sanık ...'a teslim etmekten ibaret olduğu dikkate alınarak; "başkasına vermek amacıyla uyuşturucu madde bulundurma" suçundan dolayı TCK'nın 188. maddesinin 3. ve 4. fıkraları ile 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, "kokain ithal etme" suçundan hüküm kurulması,

2- Uygulamaya görede;

a) 1- Sanık hakkında TCK'nın 188/1 maddesi uyarınca tayin edilen “5 gün” adli para cezasının, TCK'nın 188/4 maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılıp "7 gün" olarak belirlendikten sonra TCK'nın 62 maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası yapılarak “5 gün” yerine “6 gün” belirlenerek sonuç adli para cezasının “100 TL” yerine “120 TL” olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmolunması,

b) Sanık hakkında verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken CMK'nın 232/6 maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, şartlarında değişiklik bulunmadığından sanık hakkındaki çıkartılan yakalama kararının kaldırılması isteğinin reddine,

C) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi:

Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

a) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka davalar yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",