muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5452, Karar No: 2022/13726, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5452 E.  ,  2022/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

5237 sayılı TCK'nin 67/2-d maddesi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan sanıklardan biri hakkında anılan suçtan verilen mahkumiyet hükmünün diğer sanık hakkındaki dava zamanaşımı süresini kestiği ve bu nedenle olağan dava zamanaşımının gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

A-Sanıklar hakkında 2008,2009,2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanıklar hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve 2008,2009,2010,2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden; ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ...'in, ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarına iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ... ...'in vergi müfettişine verdiği ifadelerinde, satış faturalarını birlikte düzenlediklerini, yine şirket faaliyetiyle birlikte ilgilendiklerini beyan ettikleri, mükellefin muhasebecisi ...'in ve yapılan karşıt incelemelerde mükellef tarafından düzenlenen faturaları kullanan şirket yetkililerinin ifadelerinde, mükellef adına sanıkların her ikisi ile de muhatap olduklarını beyan ettikleri, yine ibraz edilen satış faturaları ve çeklerin bir kısmında ... adı soyadı ve imzası bulunduğu ve mükellefe yapılan ödemelere ilişkin tespitlerde tahsilatların bir kısmının ... tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık ...'in eylemlerine fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak ettiği gözetilmeden yüklenen suçlardan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2- 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13636, Karar No: 2014/15150, Tarih: 30.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13636 E.  ,  2014/15150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen Soma Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 10.04.2014 tarih 484 sayılı yazısı ile münavebeye alınan ürünler buğday, saman, tütün ve kavunun 2010 yılı itibarıyla kuru şartlardaki dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları ile Dairemizce daha önce incelenen aynı mahkemenin 2010/175 Esas 2012/352 Karar sayılı (Dairenin 2013/5584 Esas 2013/6472 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetveli arasında çelişki olduğu anlaşılmakla bu çelişkinin neden ileri geldiği araştırılarak çelişkinin giderilmesi ile buğday, saman, kavun ve tütünün 2010 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14954, Karar No: 2016/19366, Tarih: 27.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14954 E.  ,  2016/19366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyizen incelenmesi sırasında dosyada bulunmadığı anlaşılan ve denetim yapılması için gerekli olan; davalının taraf olduğu ve davacının yararlandığı hesaplamaya esas alınan dönemler itibariyle işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmeleri ve protokollerin eklendikten (söz konusu belgelerin bir önceki geri çevirme ile Mahkemenizin 2014/242 esas sayılı dosyasına istenilen ... . İş Mahkemesi 2009-509 esas sayılı dava dosyasının eklerinin gönderilmediği anlaşılmakla söz konusu eklerin temini ile istenilen belgelerin ekler içersinde mevcut olup olmadığı kontrol edildikten eksik belge varsa tamamlandıktan sonra) gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6831, Karar No: 2025/2185, Tarih: 18.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6831 E.  ,  2025/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/82 E., 2024/332 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2024 tarihli ve 2024/82 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2022/10258 Esas, 2023/6851 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2019/490 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/875 Esas, 2022/1159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yönelik katılan ..., katılan ... ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılan ..., katılan ... ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli ve 2022/10258 Esas, 2023/6851 Karar sayılı kararı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2024 tarihli ve 2024/82 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2024 tarihli ve 2024/82 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun’un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfı’na ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; katılanlar ile sanık ve ailesi arasında suça konu olayın meydana geldiği arazi nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay günü kepçe operatörü olan tanık ...'ın arazide düzeltme yapmaya başladığı, bu sırada katılanlar ... ve ... ile tanık ...’in bahse konu yere gelerek tanık ...'e arazi nedeniyle mahkemelik olduklarını söyleyerek kepçenin çalışmasının durdurulmasını istedikleri, tanık ...'in bu durumla ilgili şefini aradığı esnada sanık ...’ın olay yerine koşarak gelip bıçak ile önce katılan ...'a vurarak hayati tehlikeye neden olmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, ardından katılan ...'ye vurarak hayati tehlikeye neden olmayacak ancak yüzde sabit ize neden olacak şekilde ayrı ayrı yaraladığı olayda;

2. Yargıtay bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı okunmasına ve taraflardan diyeceklerinin sorulmasına rağmen bozmaya uyulup uyulmamasına karar verilmediği, buna karşılık gerekçe kısmında suç vasfına yönelik direnme kararı verildiği ancak; ceza miktarları yönünden de bozma ilamına uyulduğu belirtilerek hüküm kurulduğu anlaşılmakla öncelikle usulüne uygun şekilde Yargıtay bozma ilamına uyulup uyulmamasına karar verdikten sonra bir hüküm verilmesi gerekirken bu yönde bir ara karar verilmeden hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de;

3. Kabule göre de;

Katılanlar ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin mevcut olmadığı, anlaşmazlığa konu arazide çalışmakta olan kepçe operatörü tanık ...'e katılanların tepki göstermesi üzerine tartışmanın başladığı, suçta kullanılan bıçağın ele geçmediği, bıçağın nitelikleri hususunda tarafların çelişkili beyanlarının olduğu, katılanların birden fazla bıçak darbesi ile yaralandıkları anlaşılmış ise de, yaşamsal tehlikeye maruz kalmadıkları gibi yaralanmaların çoğunun basit tıbbi müdahale ile giderilecek mahiyette olduğunun Adli Tıp raporları ile tespit edildiği, tanık beyanları ve kamera görüntüleri karşısında sanığın ciddi bir engel olmaksızın eylemini sonlandırmış olması birlikte nazara alındığında, sanığın katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemlerine bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi usule uygun direnme kararı verilmemesi ve suç vasfının hatalı belirlenmesi nedenleriyle yerinde görüldüğünden Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2024 tarihli ve 2024/82 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, suç vasfı yönünden oy çokluğuyla, usul yönünden oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

İki aile arasında arazi anlaşmazlığı bulunduğu, birbirlerini şikayet ettikleri olay günü sanık tarafının talebi üzerine büyükşehir Belediyesine ait bir iş makinasının ihtilaflı yerde çalışmaya başladığı bunu gören katılan tarafının olay yerine giderek çalışmaları durdurduğu, sanığın yakınlarının da olay yerine giderek katılanlarla tartıştığını gören sanığın kurban kesmekte kullanılan büyük bir bıçakla olay yerine giderek doğrudan katılanlara saldırdığı, önce ...’u bıçakladığı, ...’un babasına “baba ölüyorum” diye yardım istemesi üzerine babası ...’nin sanığa müdahale ettiği, sanığın bu kez ...’yi bıçaklamaya başladığı, hangisine denk gelirse her iki katılanı bıçaklamaya devam ettiği, bu sırada katılanların bir yandan bıçak darbelerinden korunmaya çalışırken bir yandan da sanığın elinden bıçağı almaya çalıştıkları ancak ...’nin 5 yerinden ...’un ise 4 yerinden bıçaklandığı, tanıklar tarafından sanığın engellenmesi üzerine olayın sonlandığı sübut bulmuştur.

Her ne kadar sayın çoğunluk sanığın eyleminin kasten yaralama suçlarını oluşturduğu ve kararın bu yönüyle bozulmasına hükmetmiş ise de bu karara katılmıyoruz şöyle ki; taraflar arasındaki husumetin karşılıklı şikayetler ile giderek derinleştiği, olay günü ailesinin katılanlarla tartıştığını gören sanığın bu husumetin etkisiyle büyükçe bir bıçak alarak doğrudan katılanlara saldırdığı, mağdur ...’un tümüyle hayati bölgelerini hedef aldığı, mağdurun kolunu siper yaptığı ancak kolunun da derin bir şekilde kesildiği, mağdurun şahsi çevikliği sayesinde sanığın amacına ulaşamadığı, mağdurun hayati tehlike geçirmemiş olmasının sanığın eylemi ile ilgili olmadığı, yine sanığın kendisine engel olmak isteyen ...’ye de aynı kasıtla hareket ederek bıçakladığı, sanığın kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı bölgeler, darbe sayısı ve husumetin derinliği nedeniyle öldürme kastıyla hareket ettiğinin anlaşıldığı, sanığın eylemine kendiliğinden son vermeyip, tanıkların engellemesi ile son verdiği, böylece sanığın hedeflediği neticenin kendi elinde olmayan sebepler nedeniyle gerçekleşmediği ve öldürmenin teşübbüs aşamasında kaldığı, bu itibarla mahkemenin suç vasfına dair değerlendirmesinin isabetli olduğunu düşündüğümden Sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/26667, Karar No: 2014/30652, Tarih: 10.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/26667 E.  ,  2014/30652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içindeki meraya tecavüz suçundan dolayı, suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen...Belediye Başkanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü uyarınca ... ilçe belediye başkanlığına CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise katılan Hazine vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12407, Karar No: 2012/18375, Tarih: 03.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12407 E.  ,  2012/18375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 10/08/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ...'nin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar polis memuru olup davalılardan ...'ın kendilerine yönelik hakaret suçunu, ayrıca tüm davalıların kendilerine yönelik müessir fiil suçunu işlediklerini belirtmişler ve davalıların bu haksız eylemlerin nedeni ile uğradıkları manevi zararlarının tazminini talep etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davacılardan ...'e 2330 sayılı yasa hükümleri uyarınca ödenen nakdi tazminatın manevi tazminat taleplerini de içerdiğinden davacı ...'un manevi tazminat talebi red edilmiş, davalılardan ...'un manevi tazminat talebi kısmen kabul edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47 ve 49. maddeleri gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, iki ayrı haksız eylemden ötürü manevi tazminat istenmiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Anılan davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

3)Davacılardan ...'in temyiz itirazlarına gelince:

Davacı ...'a davalıların haksız eylemleri nedeni ile yaralanmasından ötürü 2330 sayılı Yasa hükümleri uyarınca nakdi tazminat ödenmiştir. Davalı ...'ın hakaret eyleminden ötürü davacı ... yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken anılan davacının manevi tazminat isteminin tamamen reddi usul ve yasaya aykırı olup davacı ... yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... yararına BOZULMASINA, davacıların öteki temyiz itiraazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26877, Karar No: 2020/604, Tarih: 13.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/26877 E.  ,  2020/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, ikametinde eşi ve oğlu olan mağdurları elindeki bıçakla tehdit ettikten sonra ikametin dışına çıkarak tüfek ile havaya ateş etmekten ibaret eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda TCK'nın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanığa yükletilen tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik;

Sanığın, olay tarihinde önce mağdur ...'a elindeki bıçağı doğrultarak "seni keseceğim kardeşini de öldüreceğim” diyerek mağdur ...'yi ve sanığı sakinleştirmek istediğinde sanığın, mağdur ...'a yönelik de sende dayına çekmişsin, seni de dayını da öldüreceğim' biçiminde mağdur ...'ın da yüzüne karşı, iletme kastı ile de mağdur ...'i gıyabında tehdit ettiği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerin aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleşmesi karşısında; sanık hakkında silahla tehdit suçundan TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine. 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.