muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13565, Karar No: 2015/3074, Tarih: 02.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13565 E.  ,  2015/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat mülkiyeti kurulu anataşınmazda arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesinde, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantılı bir şekilde belirlenmediğini ileri sürülerek malik oldukları bağımsız bölümlerin konumları ve diğer özellikleri bakımından değerli olduğunu bu sebeple arsa paylarının düzeltilmesini talep etmişler, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3.maddesinde "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." hükmü yer almaktadır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas olan kat mülkiyetinin (kat irtifakının) kurulduğu tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 1975 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmamış, bilirkişi raporunda da bağımsız bölümlerin o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirilmek suretiyle arsa paylarının yanlışlığını gösterecek herhangi bir delil de ortaya konulmamıştır. Arsa paylarının düzeltilebilmesi için kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte ilgili bağımsız bölümün o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar dikkate alınırken bir yanlışlık yapıldığının açıkça ortaya konulması gerekir. Mahkemece bu hususlar yeterince açıklanmadan, yanlışlığın nedenleri ortaya konulmadan bilirkişinin mevcut keşif tarihindeki durum dikkate alınarak belirlediği arsa paylarına göre kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14903, Karar No: 2010/14953, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14903 E.  ,  2010/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : HAZİNE- ... VE ARK.

DAVALILAR : HAZİNE- ... VE ARK.

KATILANLAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ... , ..., ... mirasçıları ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu Anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2008/8984-10684 sayılı 17.07.2008 günlü bozma kararında özetle: “Dosyadaki keşifler, bilirkişi raporları ile getirtilen kayıtlardan, çekişmeli parsellerin üzerinde dekar başına, kök yaşı 60-70, aşı yaşı 30 olan 15-20 ... ağacı, yaşlı ve genç çam ağaçları ile diğer maki elemanlarından oluşan bitki örtüsünün bulunduğu, başkaca tarımsal bir faaliyet sürdürülmediği, zeytinleri toplanmak suretiyle yararlanıldığı, çekişmeli 3 sayılı parselde ... oğlu ...’a ait ev ve müştemilatının bulunduğu, çekişmeli parseller bir bütün olarak düşünüldüğünde Kuzey, Doğu ve kısmen Batıdaki sınırlaması itirazsız kesinleşen ve eylemli olarak makilik ve çam ağaçları ile kaplı Bülbül Dağı Devlet Ormanı ile güneydeki Akdeniz arasında kaldığı, çekişmeli parsellerin toplam yüzölçümlerinin 7120 m2 olduğu, doğu yönünde bulunan dava dışı bir kısım parseller kadastroda gerçek kişiler adına tesbit edilmişse de, orman ile deniz arasında kalan bu alanın yüzölçümünün 15-20 dönümü geçmediği, topak yapısı ve aşılı ... ağaçları dışındaki bitki örtüsü bakımından çekişmeli parsellerin sınırdaki devlet ormanından ayırt edici özelliğinin bulunmadığı, devlet ormanının devamı niteliğinde olduğu, delicelik ve diğer maki türü ağaç ve ağaçcıklarla kaplı taşınmazın 3573 Sayılı Yasa hükümlerine göre tevzii, tahsis ve imar ihyasına ilişkin her hangi yasal bir çalışma yapılmadığı, Bakanlıkça onaylanmış kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı, 14.06.2006 tarihli keşif sonucu Jeolog bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporla, yakınındaki alanlar kıyı kenar çizgisinin belirlenmesindeki kıstaslar gözetilerek yapılan çalışmada 1 ve 2 sayılı parsellerin kıyı kenar çizgisi dışında, 3 sayılı parselin kuzeyindeki (B) ile gösterilen bölümünün kıyı kenar çizgisi dışında, (A) ile gösterilen güney bölümünün ise kıyı kenar çizgisi içinde olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda birinci bendde sözü edilen Çekişmeli ...Köyü 1 ve 2 sayılı parsellerin kadastro tesbitine esas alınan Haziran 1935 tarih ve 5 sıra numaralı sicilden ifrazen gelen Aralık 1973 tarih ve 17 ve 18 sıra numaralı tapu kayıtları, oluşumunda katılımı ve sorumluluğu olmayan Orman Yönetimini ve Hazineyi, yine ... Atılganın tutunduğu tapu kaydının oluşumuna esas ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.10.1973 gün ve 1973/167-302 sayılı kararı taraf olmadığından Orman Yönetimini bağlamayacağı,

Yukarıda birinci bendde sözü edilen Çekişmeli ...Köyü 1 ve 2 sayılı parsellerin kadastro tesbitine esas alınan Haziran 1935 tarih ve 5 sıra numaralı sicilden ifrazen gelen Aralık 1973 tarih ve 17 ve 18 sıra numaralı tapu kayıtları, oluşumunda katılımı ve sorumluluğu olmayan Orman Yönetimini ve Hazineyi, yine ... Atılganın tutunduğu tapu kaydının oluşumuna esas ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.10.1973 gün ve 1973/167-302 sayılı kararı taraf olmadığından Orman Yönetimini bağlamayacağı,

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yer olduğu, Orman Yasasının 1. Maddesinin 2. fıkrasının İ bendi “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı Hakkındaki Yasa hükümlerine Devlet Ormanından tefrik edilmediği, imar ıslah ve temlik şartlarının yerine getirilmediği,

-2-

2010/14903-1493

Hukuk Genel Kurulunun 20.03.1996 gün ve 1995/20-1086-174 sayılı kararında kabul edildiği gibi, hukuken orman olan taşınmaz hakkında, Orman Yönetiminin taraf olmadığı dava sonucu oluşturulan tapu kaydının yolsuz tescil niteliğinde olduğu,

Medeni Yasanın mülkiyet hakkının doğumunu nedene (illete) bağlı bir hukuksal işlem olarak kabul ettiği, Medeni Yasanın sistemine göre; tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal nedene dayanmasının zorunlu olduğu, geçerli bir hukuksal nedene dayanmayan orman sayılan yerler hakkındaki tescil işleminin yolsuz tescil niteliğini taşıyacağı ve her zaman iptalinin istenebileceği (Hukuk Genel Kurulunun 30/05/2001 gün ve 2001/1-464-470 sayılı ve 19.02.2003 gün 2003/20-102-90 S.K.). Yolsuz tescille ayni hakkın kazanılmış olmayacağı (Prof. Dr. M. ... Oğuzman, Prof.Dr.... Eşya Hukuku 5.bası 1998 s.141).

Öte yandan, doğal ... ve kaynak niteliğindeki ormanların, özel mülkiyet konusu olmasına yasal olanak bulunmadığı, bu tür yerler hakkında gerçek kişiler adına sicil oluşturulması da taşınmazın özde kamu malı olma niteliğini değiştiremeyeceği, (Yargıtay 1.H.D. 11/9/1989 gün ve 1989/8162-9365). Öncesi itibarıyla orman olan ve yapılan orman tahdidinde herhangi bir nedenle orman tahdit sınırı dışında gösterilen yerin zilyetlikle veya tapu ile kazanılması mümkün olmadığı, özde kamu malı olan taşınmazın özel mülk olarak tescil edilmesinin sahibine mülkiyet ... kazandırmayacağı, H.G.K.'nun 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 ve 18.10.1989 gün ve 1-419/528 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi, bu tür taşınmazlarda M.Y.'nın 1023. (931) maddesinde yazılı tapuya güven ilkesinin uygulanamayacağı gözetilerek, davacı gerçek kişiler ve katılanların tüm davalarının reddiyle, çekişmeli parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacılar ..., ..., ... , ..., ... ve ... tarafından açılan davaların reddine, davacı Hazinenin davalarının kabulüne ve dava konusu ... Köyü 1, 2 ve 3 nolu parsellerin kadastro tespitlerinin iptali ile orman niteliğiyle davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ..., ... , ..., ... mirasçıları ve ... tarafından temyiz edilmiştir

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 02/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/26610, Karar No: 2014/19509, Tarih: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26610 E.  ,  2014/19509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 04.01.2013 günlü temyiz isteminin reddine dair 11.01.2013 gün ve 2012/374-1838 sayılı ek karara yönelik 28.01.2013 tarihli temyiz istemi üzerine, Yargıtay'a gönderilmesi gereken dosyada, sonradan yapılan işlemlerin hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 11.01.2013 gün ve 2012/374-1838 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3760, Karar No: 2019/6350, Tarih: 23.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3760 E.  ,  2019/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/274 - 2018/443 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 ile 3713 sayılı TMK'nın 5/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine hükmün kaldırılması ile TCK'nın 314/2, 62, 53/1-3, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin ve zaman gazetesi aboneliğinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4022, Karar No: 2021/5389, Tarih: 23.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4022 E.  ,  2021/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 05/04/2018 tarih ve 2018/İHK-4794 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili; 07/11/2013 tarihinde gerçekleşen çift taraflı trafik kazasında yolcu konumundaki davacının yaralanması sebebiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 42.000 TL bakıcı gideri tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık hakem heyetince; başvuru sahibinin bakıcı ihtiyacını gösterir raporun sunulmamış olması sebebiyle dava şartının yerine getirilmediğinden talebin usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle bakıma muhtaç hale geldiğini iddia ederek, bakıcı gideri tazminatının tahsili isteminde bulunmuş; Hakem Heyeti tarafından, bakım ihtiyacının belirlenmesi konusunda araştırma yapılıp rapor alınmadan, davacının sunduğu raporda bakım ihtiyacına ilişkin tespit bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde "Bedensel zararlar özellikle şunlardır: tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar, ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar" denilmek suretiyle, bedensel zarar halinde, zarar görenin talep edebileceği zarar türleri örnekseme yoluyla sayılmış olup, bedensel zarar sonucu doğan bakım ihtiyacı ve bunun için yapılacak giderin de madde kapsamında olduğu açıktır. Uğranılan bedensel zarar nedeniyle doğan bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin doğru tespiti açısından ise, bakım ihtiyacının boyutunun belirlenmesi önem arzetmektedir.

Somut olayda; davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle, iyileşme sürecinde (geçici) ve tedavisinin bitiminden sonra sürekli bakım ihtiyacı bulunup bulunmadığı, varsa bu ihtiyacın oranı ve süresi konusunda herhangi bir araştırma yapılmaksızın, bakıcı gideri talebinin reddine karar verilmiştir. Davaya konu kazada, davacının sağ femur şaft kırığ nedeniyle ameliyat edildiği, sağ bacakta 2 cm kısalık oluşacak biçimde yaralandığı sunulu uzman doktor bilirkişi heyeti raporuyla saptanmıştır. Yaralanmanın mahiyeti dikkate alındığında, davacının bakım ihtiyacının doğabileceği görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle; dosyada eksik kalan tedavi belgeleri de temin edildikten sonra, davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle duyacağı geçici süreli ve sürekli bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin tespiti bakımından, adli tıp uzmanı bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınıp, davacının bakıcı gideri (davalı trafik sigortacısının sorumluluğunda olduğundan) talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10664, Karar No: 2023/4220, Tarih: 27.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10664 E.  ,  2023/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2370 E., 2022/1914 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/1453 E., 2022/486 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının tüm istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; 22.04.1995 tarihli mehir senedinde belirtilen eşyalar hiç verilmeden müvekkilinin evden kovulduğunu, mehir senedinde yazılı malların sadece müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek 22 ayar altın set, 2 adet altın yüzük, yatak odası, vitrin takımı, mobilya takımı, çift kişilik yataş marka yatak, muhtelif yorgan, çeyiz sandığı, 18 metrekare taban halısı, manto ve 8 takım elbise, el çantası ve diğer lüzumlu olan eşyaların bugünkü bedellerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili 06.05.2022 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; mehir senedinde yazılı ziynet ve eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde, 22 ayar 155 gram altın set ile iki altın yüzüğün dava tarihinden itibaren faizi eklenmek suretiyle fiili ödeme tarihindeki bedeli, diğer eşyalaırn ise yine dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte dava tarihindeki değerlerine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; somut olayda bir bağışlama vaadi olduğunu, davacının mehire hak kazanması için bağışlayana yani müvekkile karşı sorumluluklarını yerine getirmesi, bu sebeple boşanma davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, ayrıca aynen iade istenmeyip güncel bedelin istenmesinin kötü niyet olduğunu, altın yüzüğün davacıda olup diğerlerini teslime hazır olduklarını, eğer bedele hükmedilecekse yıpranma bedelleri düşüldükten sonra bir bedele hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı 28.04.2022 tarihinde kimlik tespiti yapılan dilekçe ile davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı 28.04.2022 tarihinde kimlik tespiti yapılan dilekçe ile davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dinlenen tanık beyanlarının davacının iddiasını doğruladığı, davalının sunduğu 28.04.2022 tarihli dilekçesi ile davacının davasını kabul ettiği, davalının kabul beyanının davanın ıslahından önceki bir tarihte yapıldığı, dolayısıyla kabul beyanının ıslah ile yapılan talebi kapsamadığı, her ne kadar davacı vekili ıslah dilekçesi ile mehir senedinde yazılı ziynet ve eşyaların öncelikle davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde ziynet eşyalarının fiili ödeme tarihindeki rayiç bedeli ile diğer eşyaların dava tarihi itibariyle rayiç bedeli olarak şimdilik toplam 131.849,77 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiş ise de, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2018/4957 Esas, 2018/12086 Karar, yine 2018/7039 Esas, 2018/12992 Karar sayılı ilamlarına göre altınların fiili ödeme tarihindeki bedeline hükmedilemeyeceği gerekçesiyle "22 ayar 155 gram altın set takımı, 2 adet altın yüzük, yatak odası takımı, vitrin takımı, mobilya takımı, 1 adet çift kişilik Yataş markalı yatak, 3 adet yorgan, 1 adet çeyiz sandığı, 2 adet 18 m2 taban halısı, manto ve 8 adet takım elbise, 1 adet el çantası ve davacı vekilinin 21.03.2017 havale tarihli beyan dilekçesinde belirttiği nişan elbisesi, ayakkabı, terlik, iç çamaşırı, eşarp, bohça, seccade, yastık dolaması, duvar halısı, battaniye, masa örtüsü, kırlent, çarşaf, nevresim takımı ve havlunun aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedeli olan toplam 20.695,00 TL'nin davalıdan tahsiline", davacı lehine 5,100,00 TL, davalı lehine 14,509,70 TL vekâlet ücreti takdirine, yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre belirlendiği belirtilerek yargılama giderlerine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; ziynet eşyalarının dava tarihi itibariyle bedeline hükmedilmesi, kısmi kabul varmış gibi vekâlet ücretinin paylaştırılması ve ıslahla faiz talep edilmesine rağmen faize hükmedilmemesi yönlerinden kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde aynen iade talebi olmamasına rağmen aynen iadeye karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç