muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6782, Karar No: 2015/316, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6782 E.  ,  2015/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanık ...'nın, şikayetçinin işyerine gelerek gerçekte çalışmadığı halde hastanede çalıştığını söyleyerek bozuk para lazım olup olmadığını sorduğu, şikayetçinin lazım olduğunu söylemesi üzerine beraber hasteneye gittikleri, burada şikayetçiden 800 TL ve bozuk para koymak için poşet alan sanığın, kayıplara karıştığı ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13750, Karar No: 2014/18801, Tarih: 16.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/13750 E.  ,  2014/18801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı tarafça, davalı borçlu aleyhine dava konusu borcun hangileri olduğu sorulması, takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin tasarruf tarihinde (sonradan kesinleşmiş olsa bile) doğmuş bulunan vergi miktarını içeren belgelerin ilgili yerlerden istenerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12331, Karar No: 2018/3679, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12331 E.  ,  2018/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu/nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun/un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K.'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilip incelenerek, beyanname içeriklerine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği araştırılıp, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca kendisini vekille temsil ettiren şikayetçi lehine 300 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1107, Karar No: 2013/1494, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1107 E.  ,  2013/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil sonucu kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın gelişimi, tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3353, Karar No: 2015/3865, Tarih: 15.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3353 E.  ,  2015/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Adli Tıp Kurumu .....İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 12/12/2012 tarihli raporda, bebeğin miadında veya miadına yakın intrauterin gelişim gösterdiğinin belirtilmesi, sanığın, soruşturma ve yargılama aşamasında alınan savunmalarında, bebeğin 7-8 kez "ıhh" şeklinde ses çıkardığını söylemesi ve cesedin bir çocuk beziyle sarılı olarak bulunması; cesette çürümeler olduğunun belirtilmesi karşısında Adli Tıp Kurumu'ndan, hayati organların bebeğin yaşayabilmesi açısından yeterli derecede gelişip gelişmediği hususunun tespitinin mümkün olup olmadığı yönünde ayrıntılı rapor aldırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11307, Karar No: 2022/2857, Tarih: 24.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11307 E.  ,  2022/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, ... İlçesi ... Köyü 101 ada 313 parsel, 106 ada 1-12 parseller, 112 ada 18 parsel, 114 ada 2 parsel, 115 ada 21 parsel, 121 ada 8 parsel, 122 ada 29 parsel, 123 ada 27-40 parsel, 142 ada 17-20-21-25 parseller, 142 ada 2 parsel sayılı taşınmazların ...'a ait olmasına rağmen yalnızca ... çocuklarından ... ve ... adına tespit gördüğünü, dava konusu taşınmazlarda vekil edeni ... ve ...'ün de hak sahibi olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazların tespitlerinin iptali ile vekil edenlerine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekili tarafından kesin süre içerisinde eksik harcın Mahkeme veznesine yatırılmadığı, PTT aracılığıyla gönderilen eksik harcın Mahkeme personeli tarafından kesin süre içerisinde vezneye yatırılması için gerekli bildirimin de yapılmadığı, Mahkeme kalem personelinin de bu şekilde gönderilen havaleleri ilgili kurum gişesinden çekerek Mahkeme veznesine yatırma görevi bulunduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığı gerekçeleri ile davanın açılmamış sayılmasına, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü 106 ada 1-12 parsel, 112 ada 18 parsel, 114 ada 2 parsel, 115 ada 21 parsel, 121 ada 8 parsel, 122 ada 29 parsel, 123 ada 27-40 parsel, 142 ada 17- 20 - 21 - 25 parsel, 143 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, dava dilekçesinde dava konusu olarak gösterilen ... İli ... İlçesi ... Köyü 101 ada 313 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 30 ve 32. maddeleri uyarınca davacı, dava harçlarını ödemek zorundadır. Anılan Kanun maddelerinde, harcın ödenmemesi halinde yargılamaya devam olunamayacağı ve müteakip işlemlerin yapılamayacağı öngörülmüştür. Dava açılırken peşin olarak ödenmesi gereken harcın eksik ödenmesi halinde, eksik harcın ne şekilde tamamlatılacağı 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 30. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre; dava harçlarının eksik ödendiğinin yargılama sırasında anlaşılması halinde, yalnızca o celseye devam olunur ve davacı tarafa eksik harcı tamamlaması için uygun bir mehil verilir. Harç tamamlanmadıkça yargılamaya devam olunmaz. Mahkemece verilen süre içinde eksik harcın tamamlanmaması halinde, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar vermek gerekir

Somut olayda, Mahkemece, davacı tarafa, 03.04.2015 tarihli celsede, eksik kalan 120,50 TL harcın, 27.04.2015 tarihine kadar tamamlanması için kesin süre verilmiş, 08.05.2015 tarihli celsede davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu doğrultuda, Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, dava dosyası hakkında öncelikle işlemden kaldırma kararı verilmesi, işlemden kaldırma tarihinden itibaren üç ay içinde harç tamamlanarak dava yenilenmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmesi yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34403, Karar No: 2016/16430, Tarih: 27.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34403 E.  ,  2016/16430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın ağabeyi ...'ya ait evin inşaatında çalışan mağdur ve arkadaşlarının ...'nın kızlarına karşı cinsel tacizde bulunduğunun iddia edildiği olayda, mağdurun soruşturma ifadesinde sanığın elindeki bıçağı kendisine sapladığını ifade ettiği, yine 22.12.2008 tarihli savcılık ifadesinde sanığın elinde bulunan bıçakla sağ koltuk alt kısmına göğüs üzerine gelecek şekilde arkadan vurarak kendisini yaraladığını beyan ettiği, mağdur ... tarafından av tüfeği ile yaralanmışsa da ... Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 21.03.2011 tarihli kesin raporunda saçma tanesi yaralanmalarının yaşamsal tehlike oluşturan yaralanmalar olmayacağının, sağda 6. interkostal aralıkta arka aksiller hatta 2 cm lik delici kesici alet yarasının göğüs boşluğuna nafiz olduğu belirtildiğinden delici kesici alet yarasının yaşamını tehlikeye sokan yara olduğunun açıkça belirtilmesi karşısında sanığın haksız tahrik altında yüklenen suçu işlediği gözetilmeksizin atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6032, Karar No: 2014/4777, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6032 E.  ,  2014/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2010/428-2013/61

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminat, yıllık izin, aylık ücret, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi isteğiyle haklı neden olmaksızın iş sözleşmesini feshettiğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının aylık ücret miktarı, fazla çalışma ve hafta tatili çalışması sürelerinin tespiti, yıllık izin, aylık ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödenip ödenmediği ile ücret alacaklarının hesaplanmasında yasal kesintilerin belirlenmesi noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde

çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, mahkemece davacı tanıkları beyanlarına itibarla aylık ücret miktarı talep gibi net 1500 TL tutarında kabul edilmiş ise de, emsal ücret araştırması yapılmaması hatalıdır. Anılan nedenle, yukarıda belirlenen esaslar dahilinde emsal ücret araştırması yapılmalı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirmeye tabi tutularak aylık ücret miktarı belirlenmelidir.

Somut olayda, mahkemece davacı tanıkları beyanlarına itibarla aylık ücret miktarı talep gibi net 1500 TL tutarında kabul edilmiş ise de, emsal ücret araştırması yapılmaması hatalıdır. Anılan nedenle, yukarıda belirlenen esaslar dahilinde emsal ücret araştırması yapılmalı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirmeye tabi tutularak aylık ücret miktarı belirlenmelidir.

3-Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ücreti alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, anılan çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece tanık beyanlarına itibarla davacının tüm çalışma süresi boyunca haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı ve ayda bir hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı tanığı F.. S.., kış aylarında da aynı yoğunlukta çalışıldığını beyan etmiş ise de, yapılan işin inşaat sektörüyle bağlantılı olması sebebiyle mevsimsel hava koşullarının çalışmanın yoğunluğuna etki etmesi nazara alındığında, her mevsim aynı koşullarda çalışmanın varlığı hayatın olağan akışı içerisinde gerçekçi değildir. Anılan nedenle, özellikle yılın aralık,ocak ve şubat aylarında mevsim koşulları itibariyle fazla çalışma yapılmasını ve hafta tatilinde çalışılmasını gerektirecek bir iş yoğunluğu bulunup bulunmadığı hususunda, bilgileri sorulmamış taraf tanıklarının beyanlarına da yeniden başvurulmasıyla tüm dosya kapsamı değerlendirmeye tabi tutulmalı ve sonuca gidilmelidir.

4-Dosyaya sunulan, 22.06.2009 tarihli 2073 sayılı imzalı makbuzda, işçiye yıllık izin ücreti, yol ve harcırah ödemesi yapıldığı belirtilidir. Mahkemece, hüküm altına alınan yıllık izin ücreti alacağında söz konusu makbuzun nazara alınmaması hatalıdır. Anılan nedenle, taraflardan makbuzda belirtili meblağın yıllık izin ücreti ödemesine denk gelen miktarı hakkında açıklamada bulunması istenilmeli ve işverenden ödeme toplamını belirleyen alacak kalemi miktarlarını tespitine elverişli kayıtlar celpedilmelidir. Neticeten, makbuzda belirtilen miktarın yıllık izin ücreti ödemesine denk gelen kısmı alacak miktarından mahsup edilmelidir.