muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10213, Karar No: 2025/4064, Tarih: 25.03.2025

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2021/465 Esas, 2023/1600 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kabul kararı verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2021/465 Esas, 2023/1600 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; tarafları, dava konusu aynı olan Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/66 Esas, 2018/238 Karar sayılı kararında acele kamulaştırma dosyasında bloke dilen bedelin mahsubu ile 314.529,17₺ bedelin ödenmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 2018/172 Esas, 2018/671 Karar sayılı dosyasında fark bedelin bloke edilmemesinden dolayı Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/379 Esas, 2019/245 Karar sayılı kararı ile davanın reddine ve davalılara ödenmesine karar verilen bedelin davacı idareye iadesine karar verildiği ve kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, bu dosyasının eldeki davadan bağımsız bir dosya olduğu ve o dosyada ödenen bedelin iadesine ilişkin İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulduğu, iade hususunda idarenin kesinleşen karara binaen hukuki süreç işletme hakkı olduğu ve eldeki davada duruşmada davalı vekilinin davalıların ilk davadaki bedeli tahsil edip etmediklerine dair bilgisinin olmadığını beyan ettiği gözetildiğinde, ilk davada belirlenen bedelin davalılara ödenip ödenmediği, akabinde davalı idareye iade edilip edilmediği tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi; kamulaştırmadan arta kalan 2223 m² kısımda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından belirlenen birim değeri üzerinden %5 değer kaybı bedeli hesaplanıp kamulaştırma bedeline eklenmesi; İlk Derece Mahkemesi tarafından belirlenen fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 107.553,37₺ kısmının faizi ile birlikte İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ek kararı ile ödenmesine karar verildiğinden bu bedele ek karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hesaplanan bedelin ve bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, yeterli inceleme yapılmadığını ileri sürmüştür.

C. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hesaplanan bedelin ve bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, yeterli inceleme yapılmadığını ileri sürmüştür.

C. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13982, Karar No: 2012/15057, Tarih: 15.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13982 E.  ,  2012/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/02/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşumu, kusur durumu ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda davacı ... için takdir olunan manevi tazminat miktarı azdır. Ayrıca ölenin anne ve babası için farklı miktarda manevi tazminata hükmedilmesi ve bunun gerekçelendirilmemiş olması da doğru değildir. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7542, Karar No: 2023/4729, Tarih: 12.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7542 E.  ,  2023/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/965 E., 2023/1411 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/784 E., 2023/90 K.

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacı babaanne ve dede ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı babaanne ve dede vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı babaanne ve dede vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davacıların oğullarının vefat ettiğini, davalı annenin davacılar ile torunları ...'ın kişisel ilişki kurmasına engel olduğunu ve babaannenin kanser hastası olup torununu görmek istediğini iddia ederek; çocuk ile davacılar arasında mahkemenin uygun gördüğü zamanlarda kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; ...'ın babasının davacı dedenin alacaklıları tarafından öldürüldüğünü, davacının tefecilerle ilişki içinde olduğunu, çocuğun da kaçırılma ve öldürülme riski bulunduğunu, dedenin aşırı derecede alkol alıp tanıdığı insanların kapısına dayandığını, davacıların doğumdan sonra davalı anneyi aramadıklarını ve davacılarla çocuk arasında kurulacak kişisel ilişkinin çocuğun yararına olmayacağını iddia ederek; davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanları, uzman raporu ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacıların oğullarının davacılardan dedenin alacaklıları tarafından öldürüldüğü, akabinde davacı dede ...'in alacaklıları tarafından saldırıya uğrayıp ciddi şekilde yaralandığı, davalı annenin tüm bu sebeplerle çocuk ... ile davacılar arasında kişisel ilişki kurulmasını istemediği, ancak annenin davacıların çocukları ... ve ...'un çocuğu görmesine engel olmadığı, taraflar arasında husumet veya anlaşmazlık bulunmasının çocukla kişisel ilişki kurulmasına engel oluşturmaması gerektiği, davacıların oğullarının ölümü ile birlikte torunları ile çocuklarının acısını hafifletebilmesi ve küçüğün babaanne ve dede ile olan bağının kurulması ve güçlenmesinin sağlanması için babaanne ve dedenin torunları ile kişisel ilişki kurmasının gerekli olduğu ve annenin davacıların alacaklıları yüzünden endişe duyması, çocuğun dede ve babaanneyi hiç tanımaması ve yaşının küçüklüğü de nazara alınarak yatılı olmaksızın kişisel ilişki kurulması uygun görüldüğü gerekçesi ile; davanın kabulü ile davacılar ve torunları ... arasında her ayın ilk haftası cumartesi günü saat 13.00 ile aynı gün saat 15.00 arasında anne refakatinde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı dedenin tefecilerle ilişki içinde olduğunu, çocuğun babasının davacının alacaklıları tarafından öldürüldüğünü, davacının aynı ilişkilerinin devam ettiğini, dedenin yargılama sırasında silahlı saldırıya uğradığını, soyadını değiştirmek zorunda kaldığını, çocuğun davacılarla kişisel ilişki kurması halinde kaçırılma ve öldürülme riski bulunduğunu, dedenin aşırı alkol kullanımı olduğunu ve bu hususların dosya kapsamındaki delillerle ispatlandığını belirterek; tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davacılar ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmuş ise de, davacılardan ...'nın uzun zamandır alacaklıları tarafından tehdit edilmesi, çocuğun babasının bu sebeple öldürülmesi, davacı ...'in yargılama devam ederken aynı sebeple silahla yaralanması, davacının soyadını bu sebeple değiştirmesi ve davacı ...'in alkollü şekilde torununu görmeye geldiğini söyleyerek sorunlar çıkarması dikkate alındığında, davalı annenin çocuğunun hayatından ve ...'yı vuranlar tarafından kaçırılmasından endişe etmesinin haklı sebeplere dayanması karşısında torunları ile davacılar arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına uygun olmadığı gerekçesi ile; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı babaanne ve dede vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı babaanne ve dede vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamındaki uzman raporunda davacılar ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasına engel bir durum olmadığı belirtilmesine karşın davanın reddedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılar ile torunları ... arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı ve 325 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9292, Karar No: 2021/5389, Tarih: 17.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9292 E.  ,  2021/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1- Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafinin yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 09.10.2013 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 25.10.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında "2008" ve "2009" şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, 2008 takvim yılında düzenlenen suça konu en son faturanın 03.10.2008, 2009 takvim yılında düzenlenen suça konu en son faturanın 06.02.2009 tarihli olduğu belirlendiğinden, ''03.10.2008'' ve "06.02.2009" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 03.10.2008 ve 06.02.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4468, Karar No: 2022/2268, Tarih: 24.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4468 E.  ,  2022/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.04.2014 tarihinde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 17.12.2019 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... kayyımı vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü :

KARAR

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu 3967 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki üç katlı binanın vekil edeni tarafından yapıldığını, kayıt malikleri ... ... ile ...'ın binanın yapımına herhangi bir katkısının olmadığını, ortaklığın giderilmesi davasında ...,... muhdesat iddiasını kabul ettiklerinden davalı olarak gösterilmediklerini ileri sürerek; dava konusu taşınmaz üzerindeki üç katlı betonarme binanın ve meyve ağaçlarının vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan kayıt maliki ... ..., kayyım tarafından temsil edilmiş ve davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... ve ... de, evin yapımında murisleri ... 'ın imkanlarının kullanıldığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece ilk kararda davanın bina yönünden kabulüne, ağaçlar yönünden reddine karar verilmiş, davalılardan ... ... kayyımı vekili ve ... tarafından karara karşı temyiz başvurusunda bulunulmuş, Yargıtay 8.Hukuk Dairesince karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabul-kısmen reddiyle bina yönünden davacı talebinin kabulüne, ağaçlar yönündense reddine karar verilmiş, karara karşı davalılardan ... ... kayyımı vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece dava, dava konusu bina yönünden kabul, ağaçlar yönündense reddedilmiş olup, davalı ... ...'nın kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

Mahkemece dava, dava konusu bina yönünden kabul, ağaçlar yönündense reddedilmiş olup, davalı ... ...'nın kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 4. bendinde yer alan “ 4- 7.678,69 TL vekalet ücretinin; 3.353,14 TL'sinin davalı ... ...’dan, 1.441,85 TL'sinin davalı ...’den, 1.441,85 TL'sinin davalı ...’dan ve 1.441,85 TL'sinin davalı ...’den alınarak davacıya verilmesine, ” ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “ 4-(a)7.678,69 TL vekalet ücretinin; 3.353,14 TL'sinin davalı ... ...’dan, 1.441,85 TL'sinin davalı ...’den, 1.441,85 TL'sinin davalı ...’dan ve 1.441,85 TL'sinin davalı ...’den alınarak davacıya verilmesine; (b) AAÜT gereğince 2.725 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ...’ya verilmesine, ” ifadesinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.