muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11971, Karar No: 2018/7152, Tarih: 19.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11971 E.  ,  2018/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞÇİ İLE İŞVEREN İLİŞKİSİNDEN KAYNAKLANAN

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalı işyeri nezdinde 09.02.2012-16.02.2015 tarihleri arasında çalıştığını, davacının hakettiği halde verilmeyen işçilik alacakları dolayısıyla iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, bayram ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi rızası ile istifa ettiğini, hakettiği işçilik alacakları varsa da kendisine ödendiğini, davacının davasını adi ortaklığa karşı açtığından davalının dava ehliyetinin de bulunmadığını beyanla dava şartı yokluğu nedeniyle de davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davasını tüzelkişiliği olmayan adi ortaklığa karşı açtığı, adi ortaklığın taraf ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Somut olayda, dava açılırken Emta İnşaat ve Ticaret Şirketi ile İlci İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adi ortaklığı davalı olarak gösterilmiş olup mahkeme tarafından tebligatlar adi ortaklık adına yapılmıştır. Bu durumda davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmeli, hüküm adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilikler hakkında kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dosyaya sunulan vekaletnamede de, şirket adına değil tüzelkişiliği olmayan adi ortaklık adına vekalet verildiği ve avukatın bu vekaletname uyarınca davayı takip ettiği anlaşılmaktadır. Adi ortaklığın dava ehliyeti olmadığından adi otaklığı oluşturan ortaklıklardan her biri adına vekaletname varsa ibraz edilmesinin sağlanması yoksa adi ortaklardan her birine ayrı ayrı dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi gerekmektedir.

Yazılan hususlar dikkate alınmadan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12608, Karar No: 2023/8352, Tarih: 12.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/12608 E.  ,  2023/8352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1313 E., 2023/1388 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/81 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2023/1313 Esas, 2023/1388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçlamayı sübuta erdirecek kesin, açık ve somut bir delilin dosya kapsamında bulunmadığına, mağdurenin beyanlarına dayanarak sanığın cezalandırılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarını destekleyecek başkaca delil bulunmadığına, mahkeme nezdinde verilen ikrarın bile tek başına yeterli olmadığına, tanığın atılı suçlamaya ilişkin herhangi bir görgüye şahit olmadığına şüpheden sanığın yararlanacağına, cezada indirim yapılması gerektiğine, etkin pişmanlık ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Atılı suçun sübuta erdiğine, sanığın atılı suçtan dolayı hiçbir indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Atılı suçun sübuta erdiğine, sanığın atılı suçtan dolayı hiçbir indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdure ...'ın eşinin kardeşi olduğu, sanıkla mağdurenin aynı evde ikamet ettikleri, olay tarihinde ikametlerindeyken sanığın mağdureden kahve yapmasını istediği, mağdurenin kahve yaparak sanığa götürdüğü, bu sırada sanığın suç işleme kastını ortaya koyar şekilde mağdureyi arzulayarak cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdure tarafından bu durumun kabul edilmemesine rağmen sanığın sonrasında mağdurenin üzerindeki kıyafetleri rızası dışında yırttığı, boğazını sıkmaya başladığı, göğüs bölgesine dokunduğu, bunun üzerine mağdurenin sanığı itekleyip alnına yumruk vurarak üzerinde iç çamaşırları ile çıplak vaziyette evden kaçtığı ve komşusu olan tanık ...'e sığınarak yardım istediği, tanık ...'in bu hususu doğruladığı, sanığın soruşturma aşamasında ağabeyi ve ağabeyinin eşi ile birlikte yaşadıklarını, olay günü sabah biraz alkol aldığını, mağdureden kahve istediğini, yapıp salona getirdiğini, alkollü olması sebebiyle mağdureyi arzulayarak onunla ilişkiye girmek istediğini, elinden tuttuğunu, amacının ilişkiye girerek evlenmek olduğunu, mağdurenin bağırması üzerine tokat attığını, alkollü olduğu için mağdurenin üzerindekileri yırtmaya başladığını, cinsel ilişkiye gireceğini, eli ile göğsünü sıktığını, mağdurenin iç çamaşırları üzerinde olacak şekilde pencereden dışarı kaçtığını, sonra pişman olduğunu beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise "Mağdureye sadece dokundum" dediği, mağdure hakkında düzenlenen raporda boğaz çevresinde kızarıklık ve sağ orbita üzeri şişlik mevcut olduğu, BTM ile giderilebileceğinin belirtildiği, sanık hakkındaki raporda ise, sağ alın üst kısmında yüzeysel kesi mevcut olduğu, BTM ile giderilebileceğinin belirtildiği, Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağında, mağdurenin üzerinde battaniye sarılı vaziyette salonun yan tarafında korkmuş vaziyette olduğunun tespit edildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla Mahkemece sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Dosya kapsamı içeriğinden olay günü mağdurenin, üzerindeki kıyafetleri sanığın yırtıp, boğazını sıktığını, göğüs bölgesine dokunduğunu, bunun üzerine sanığı itekleyip alnına yumruk vurmak suretiyle iç çamaşırları ile çıplak vaziyette evden kaçtığını beyan etmesi, sanık ve mağdureye ait adli rapor içerikleri, savunma, tanık ifadelerine göre sanığın, olay günü mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirmeye teşebbüs ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu nazara alınıp, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Gerekçede açıklanan nedenlerle Tebliğname'deki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2023/1313 Esas, 2023/1388 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11250, Karar No: 2014/8849, Tarih: 20.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11250 E.  ,  2014/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1967 yılında yapılan kadastro sonucu tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında, 3402 sayılı Yasa'nın 18. maddesi uyarınca Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, "davanın kabulü ile, 29.06.2011 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda kırmızı kalemle çizili olarak gösterilen 351.001,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın Hazine adına tesciline" karar verilmiş; hüküm, davalı ... Kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 20.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35263, Karar No: 2022/6257, Tarih: 01.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/35263 E.  ,  2022/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'in, TCK'nın 86/2, 86/3-a, 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası ve 1.120,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, TCK'nın 51. maddesi uyarınca cezaların ertelenmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... gün ve ... sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"Gerekçeli kararda, karar tarihi olarak karar başlığında ... tarihinin, karar sonunda ise ... tarihinin yazılı olduğu anlaşılmış ise de, Uyap'tan yapılan incelemede, evrak oluşturma tarihinin ..., onay tarihinin ise ... olduğunun anlaşılması sebebiyle, karar tarihi olarak ... tarihi kabul edilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.” şeklindeki 51. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde “(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından, üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için, kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması,

gerekir.

(2) Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhâl salıverilir.

(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.

(4) Denetim süresi içinde;

(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.

(4) Denetim süresi içinde;

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi hükümlünün, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlülerin, bir meslek veya sanat edinmelerini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine,

mahkemece karar verilebilir.

(5) Mahkeme, denetim süresi içinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklardan kurtulmasını ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya nezdinde çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları, sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hâkime verir.

(6) Mahkeme, hükümlünün kişiliğini ve sosyal durumunu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine de karar verebilir.

(7) Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.

(8) Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.” hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda;

Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin ..., karar sonunda ise ...olarak yazıldığı, Uyap'tan yapılan incelemede, evrak oluşturma tarihinin ..., onay tarihinin ise ... olduğu tespit edilmiş olup, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

5237 sayılı Kanun’un “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir” şeklindeki 51/1. maddesinin amir hükmü karşısında, adli para cezalarının ertelenemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında verilen 2.240,00 TL ve 1.120,00 TL adli para cezalarının ertelenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarihli ve ... sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1959, Karar No: 2019/7646, Tarih: 09.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1959 E.  ,  2019/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında, davalının istinaf talebinin ilk derece mahkemesince ek karar ile reddine karar verilmesinin ardından bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; ilk derece mahkemesi tarafından ek kararla temyiz isteminin reddedilmesi üzerine, davalı tarafından ek karar temyiz edilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir. "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddeside ise; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." denilmiştir.

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nın 366. maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı davalı tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.