muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1308, Karar No: 2014/7766, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1308 E.  ,  2014/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/04/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33019, Karar No: 2017/11245, Tarih: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33019 E.  ,  2017/11245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekillerince istenilmesi ve davalı ...-... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.12.2016 Salı günü tayin edilerek taraflaçağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ...-... İnş. Tic. ve San. A.Ş. adına vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonduruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sondosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin ücret, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılatoplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, dava dışı Jandarma İkmal Merkezi Komutanlığı ile dava dışı .... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. arasında, Konya ve Kastamonu Jandarma Bölge Komutanlıkları ve bağlı İl Jandarma Komutanlıklarına kurulacak .... Telsiz Sistemi işine ilişkin sözleşme imzalandığı anlaşılmaktadır. Davalı ....net Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti, belirtilen sözleşme konusu işte, dava dışı .... Elektronik San. ve Tic. A.Ş.’nin alt yüklenicisi olarak faaliyette bulunmuştur.

Davalı ....net Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti, yüklendiği bir kısım işlerle ilgili olarak davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. ile alt yüklenicilik sözleşmesi; davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.'de yüklendiği bir kısım işlerle ilgili olarak davalı ....İnşaat Müh. Elek. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ile alt yüklenicilik sözleşmesi imzalamıştır. Davalı ....İnşaat Müh. Elek. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ise yüklendiği işle olarak, davalı ... İnş. Nak. Hiz. İşl. Tic. Ltd.Şti. ile alt yüklenicilik sözleşmesi imzalanmıştır.

Dosya kapsamına göre, davacının .... telsiz sistemi kurulumu işinde, davalı ... İnş. Nak. Hiz. İşl. Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu işte, iş hukuku bağlamında, dava dışı .... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ile davalı ....net Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti. arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi mevcuttur. Bunun haricinde, silsile halinde, diğer şirketlerle alt-alt işverenlik ilişkisinin kurulması kanuna aykırıdır. Ancak bu kanuna aykırılığın işçiye karşı ileri sürülmesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesindeki iyiniyet kurallarına göre mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının işçilik alacaklarından tüm davalıların müteselsilen ve müştereken sorumlu oldukları kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacının aylık ücret miktarının belirlenmesinde, .... Ticaret Odası tarafından dosyaya sunulan emsal ücret verilerinin esas alınması dosya içeriğine uygun düşecektir. Mahkemece, davacının, söz konusu emsal ücret bildiriminde belirtilen miktardan daha fazla ücret aldığının kabul edilmesi yerinde değildir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın yedi günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığı esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de, seri halde açılmış dava dosyalarındaki tanık anlatımlarının, işin niteliğinin de nazaalınarak birlikte değerlendirilmesi neticesinden, eylül ayının sonundan mayıs ayının başına kadar olan kış sezonunda, çalışmanın 08:00-17:00 saatleri arasında yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının uyuşmazlığa konu çalışmasının kış sezonunda geçtiği nazaalındığında, fazla çalışma ücreti talebinin değerlendirilmesinde, haftanın yedi günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı esas alınarak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılayükletilmesine, davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/197, Karar No: 2013/4089, Tarih: 11.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/197 E.  ,  2013/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız elatılan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21918, Karar No: 2018/9278, Tarih: 01.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21918 E.  ,  2018/9278 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 29/06/2012 günü komşusu olan davalının bahçesinde oturduklarını, davalının büyükbaş hayvanlarını bahçenin etrafında otlattığını, evine gitmek üzere oradan ayrıldığında, davalının kendisinden, bahçeden uzaklaşmış olan hayvanları çevirerek tekrar bahçeye doğru yönlendirmesini istediğini, bunun üzerine eline küçük bir taş alarak hayvanlara doğru attığını, hemen ardından davalının iki yaşındaki tosununun koşarak kendisine saldırdığını ve boynuz darbeleri ile kalçasından ve kafasından yaraladığını, davalının bu olayda hayvan sahibi olarak sorumluluğunun bulunduğunu, kaza sonrası uzun süre tedavi gördüğünü, geçici ve sürekli iş gücü kaybına uğradığını, tedavi için .... ...... ambulans ve otobüsle gitmek zorunda kalarak masraflar yaptığını ileri sürerek, geçici iş gücü kaybı için 1,00 TL, sürekli iş gücü kaybı için 1,00 TL, bakıcı gideri için 1,00 TL, ambulans-otobüs- diğer tedavi giderleri için 650 TL olmak üzere toplam 653 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 48.558,96 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; davacının hayvanlarını ürküttüğünü ve kendisine saldırmasına sebebiyet verdiğini, tüm kusurun davacıda olduğunu, ambulansı arayıp hastaneye gitmesine yardımcı olduğunu, davacının emekli memur olup, işten kaldığı süreler için kayba uğramadığını, ayrıca manevi tazminat talebinin de fahiş olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının taş atması üzerine hayvanın saldırdığı, hayvanın kendisine yönelik saldırıya karşılık verdiği, bu durumda zarar gören davacının ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, hayvan sahibi ve idare edenin sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

./........

Mahkemece, davacının taş atması üzerine hayvanın saldırdığı, hayvanın kendisine yönelik saldırıya karşılık verdiği, bu durumda zarar gören davacının ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, hayvan sahibi ve idare edenin sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

./........

BK.nun 56. (TBK 67) maddesinde öngörülen hayvan idare edenin (tutucusunun) sorumluluğu, özel bir sorumluluktur. Anılan madde hükmüne göre, hayvanın bakımını ve yönetimini üzerine alan kişi, hayvanı idare eden (TBK 67'de hayvan bulunduran) sıfatıyla bu hayvanın sebebiyet vermiş olduğu zararları ödeme yükümlülüğü altındadır. Hayvan tutucusunun sorumluluktan kurtulabilmesi hayvanı, hal ve şartlara göre, gerekli bulunan özenle gözetmiş olduğunu ya da bu özen gösterilmiş olsaydı bile, zararın önlenemeyeceğini ispat etmesine bağlıdır. Kanunun öngördüğü bu özen borcu, zararın gerçekleşmesini önlemeye elverişli ve hayvan idare edenin almak zorunda olduğu tedbirlerin tümünü kapsar. Durum ve koşullara göre, gereken özenle gözetim gösterilmez, ya da gösterilmiş olsa idi zararın önlenemeyeceği kanıtlanmaz ise, hayvan tutucusu sorumlu olur. Özenle gözetim, hayvanın cinsine, özellikle huyuna göre takdir edilir. Hayvanların verdikleri zarardan dolayı onu idaresinde bulunduranın tazminatla mahkum edilebilmesi için, zarar görenin, o kimsenin ayrıca kusurunu ispat etmesi gerekmez. Aksine, hayvan idaresi altında bulunan kişi TBK. md. 67'de tanınmış olan (kurtuluş beyyinesini) ispat edebildiği takdirde ancak sorumluluktan kurtulabilir. Türk Borçlar Kanununun 52. maddesindeki, zarar görenin zararın doğumuna veya çoğalmasına birlikte sebep olması hallerinde hayvan idare edenin sorumluluk derecesi zarar görenin kusurunun şekli ve derecesine göre ya azaltılır, veyahutta tamamen ortadan kalkar.

Somut olayda, davalının ilçe merkezinde bulunan evinin bahçesinde büyükbaş hayvanlarını otlattığı ve bu sırada davalıya ait hayvanın (tosunun) saldırması sonucu davacının yaralandığı sabittir. Davalı yukarıda açıklanan yasal düzenleme gereğince kusursuz sorumlu olup, mahkeme gerekçesinde dayanak yapılan davacının hayvana taş atması şeklindeki hareketi, davalının sorumluluğunun niteliği itibariyle başlı başına illiyet bağını kesecek boyutta-nitelikte bir hareket olarak kabul edilemez. Bu husus ancak davacı bakımından müferafik kusur olarak değerlendirilebilir.

Buna göre, yukarıda açıklandığı şekilde olayın gelişim biçimi ve hayvan idare edenin (hayvan tutucusunun) sorumluluğunu düzenleyen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gözetilerek, konusunda uzman bilirkişiden tarafların kusur durumuna ilişkin taraf ve yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davacının müterafik kusuru olup olmadığı da değerlendirilmek suretiyle, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2014/6573, Karar No: 2014/10093, Tarih: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6573 E.  ,  2014/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Vasi tayini istemine ilişkin davada Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, aklen malül kişiye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresi l “ise de, şizofreni hastası olan ve zaman zaman kayıp olan kısıtlı adayının vasi adayı oğlu Ve eşi ile birlikte “ adresinde, üzerine kayıtlı evde yaşadığı anlaşılmakla, davanın İMahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12681, Karar No: 2015/24451, Tarih: 29.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/12681 E.  ,  2015/24451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'nın, müştekinin ... plaka sayılı Levent marka aracının şoför kapı camını zorlayarak indirdiği ve içerisindeki ruhsat ve teyibi çaldığı somut olayda;

Müşteki duruşmaya davet edilerek zararın ne olduğuna dair ayrıntılı beyanı alınıp suç tarihi itibarıyla mala zarar verme suçunun hırsızlıkla birlikte işlense dahi şikayete tabi olduğu da gözetilerek şikayetçi olup olmadığı sorulmadan, şikayetçi olduğu takdirde 12/06/2005 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağına göre; müştekiye ait suça konu pikapın sol kapı camının zorlanmak suretiyle 20 cm aşağıya indirilerek araca girildiğinin yazıldığı, ancak bu olaydan dolayı araçta bir zarar oluşup oluşmadığı konusunda herhangi bir bilginin yazılmaması karşısında, sanığın aracın sol kapı

camının zorlaması sonucu araçta herhangi zarar meydana gelip gelmediği, cam tertibatına zarar verilip verilmediği, eylemden dolayı cam tertibatının çalışmasında bir sorun oluşup oluşmadığı ve camda veya kapıda ne tür bir zarar meydana geldiği tartışılmadan ve bu hususta keşif yapılıp zarar meydana gelip gelmediği tespit edilmeden, yazılı şekilde eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.