muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4065, Karar No: 2023/8779, Tarih: 20.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4065 E.  ,  2023/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/650 E., 2021/1044 K.

SUÇ :Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boğazlıyan Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi tüm dosya kapsamı ve dosyadaki diğer bilgi ve belgeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın "Köy Tüzel Kişiliğine Ait veya Köylünün Ortak Yararlanmasındaki Taşınmazlara Tecavüz'' suçunu işlediğinin sabit olduğuna mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ... Köyü 163 Ada 2 numaralı merayı herhangi bir hakka dayanmaksızın kullandığı, söz konusu parselin batısında bulunan yola ağaç dikmek ve tarım aleti koymak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ... Köyü 163 Ada 2 numaralı merayı herhangi bir hakka dayanmaksızın kullandığı, söz konusu parselin batısında bulunan yola ağaç dikmek ve tarım aleti koymak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ... Köyü'nde bulunan yola ağaç dikmek ve tarım aletleri koymak suretiyle tecavüzde bulunduğu, Mahkemece yapılan keşif sonucu tanzim edilen raporda sanığın tecavüzünün devam ettiğinin görüldüğü, mahalli bilirkişi, tanık ve ihbar eden beyanlarından suça konu yerleri sanığın kullandığını ve suça konu yerlerin köylünün ortak kullanımında olan yerler olduğunun anlaşıldığı, yola yapılan tecavüzün ağaç dikmek suretiyle keşif tarihi itibarıyla da devam ettiği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında 163 ada 2 parselin batı tarafında kalan köy yoluna tarım aletlerini koymadığını, bu yol üzerinde dikili olan söğüt ağaçlarının da kendisi tarafından dikilmediğini, kendisini ihbar eden köy muhtarı ...'ın muhtarlık seçimlerinde kendisine oy vermediği için kendisine husumet beslediğini savunduğu, keşif sırasında dinlenilen mahalli bilirkişi ...'ın beyanında suça konu köy yolu üzerine köylülerin bazen tarım aletleri koyarak kullandıklarını, başkaca bilgi ve görgüsünün olmadığını beyan ettiği, mahkemece yapılan gözlemde de iki söğüt arasında kalan ve mahalli bilirkişi ... beyanına göre 25-30 yıl önce yol geçen kısmın yeşillik konumunda olduğu ve yol olarak kullanılmadığının tespit edildiği, 21.05.2019 tarihli kadastro teknikeri tarafından düzenlenen raporda 163 ada 2 nolu parselin batısındaki kadastro yoluna tarım aletleri konularak yolu kapatmak suretiyle yapıldığı iddia edilen tecavüzün keşif tarihi itibariyle bulunmadığının bildirildiği, sanık tarafından dikildiği iddia edilen söğüt ağaçlarının ne zaman ve kim tarafından dikildiğine dair dosya kapsamında sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkeme kararı kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalarda suça konu köye ait yola tecavüzünün bulunmadığını söz konusu yolda bulunan ağaçların kendisine ait olmadığını savunması karşısında, suça konu yerde teknik ve mahalli bilirkişiler eşliğinde keşif yapılıp köye ait yolda bulunan ağaçların yaşları ile bakımlarının yapılıp yapılmadığı ve kime ait oldukları tespit edilip köy yoluna tecavüzün ne şekilde gerçekleştiği hususunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 nci maddenin (d) bendinde yer alan "... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmesi nedeniyle kararlar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan neden ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22879, Karar No: 2013/18246, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22879 E.  ,  2013/18246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 11/07/1994 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19378, Karar No: 2015/17537, Tarih: 11.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19378 E.  ,  2015/17537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, ölçülen alkol oranında 172 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10916, Karar No: 2014/6931, Tarih: 23.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10916 E.  ,  2014/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve en ağır suçun Vergi Usul Kanununa muhalefet olmasına göre, temyiz incelemesi yapma görevi yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6184, Karar No: 2016/550, Tarih: 16.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6184 E.  ,  2016/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 35/2, 29, 62 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında eşi olan katılan ...’ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2 maddesi gereğince katılma hakkı olan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen ... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne davanın ihbarı ve gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/92, Karar No: 2018/6813, Tarih: 13.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/92 E.  ,  2018/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaması,

2- 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

3- Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nin 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ortaya çıkan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9603, Karar No: 2011/10419, Tarih: 13.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9603 E.  ,  2011/10419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/01/2006 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... Gaz. Bas. A.Ş vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozma üzerine davanın davalılardan ... ve ... yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalılardan ... Gaz. Dağ. A.Ş ile ... temyiz etmişlerdir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu yayında kullanılan ifadeler, tarafların konumu, yayın tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki itirazların ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4574, Karar No: 2018/3291, Tarih: 11.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4574 E.  ,  2018/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Hakaret, Görevi yaptırmamak için direnme, Silahla yaralama, Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar Şafak, Melih ve Özgür’ün saat 04.30 sıralarında ....birlikte zaman geçirip bir şeyler yiyip içtikleri, sanıkların saat 06.00 sularında tanık Timoçin’in tekel bayiinden aldıkları malzemeleri mağdur ...’ın börekçi dükkanının önünde birlikte tüketmeye devam ettikleri, mağdur ...’ın aracıyla börekçi dükkanından börek almaya geldiğini gören sanık ...’ün mağdurun aracına yaklaşıp “in ulan arabadan aşağı, araba bize lazım” dedikten sonra mağdurun kolundan tutup araçtan indirmeye çalıştığı sırada mağdur ... devreye girerek “mağdur ...’ın kendisiyle birlikte çalıştığını” söyleyerek sanık ...’e engel olduğu, bunu fırsat bilen mağdur ...’ın sevk ve idaresindeki aracı ile kaçıp kurtulduğu, mağdur ...’ın ellerinden kaçmasına öfkelenen sanıkların, mağdur ...’ın peşinden dükkana girip, sanık ...’ın mağdur ...’ı göğsünden tutup, sanık ...’ün de bıçak dayayıp hep birlikte mağdur ...’ı darp edip yaraladıkları, mağdurun direncinin kırıldığı anda da, sanık ...'in açık olan iş yeri kasasından 120 TL’yi aldığı, olay yerine polislerin gelmesi üzerine de sanıkların hep birlikte dükkan camlarını kırıp, etrafa zarar verip, sanık ...’ın polis memurlarına satır doğrultup “gelmeyin ulan şerefsizler, kendimi de, sizi de doğrarım” şeklinde tehdit içerikli sözler sarf ettiği güvenlik güçleri tarafından etkisiz kılınmak isteyen sanıklardan Şafak’ın tekme ve yumruklarla karşı koyduğu olay ile ilgili kısmen mahkumiyet kısmen beraat kararlarına karşı açılan temyiz davalarının incelenmesinde:

I-) Sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından; sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı silahla yaralama suçundan; sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülüp;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ...’in mağdur ...’a karşı hırsızlık eylemini gece vakti sayılan 06:00 sıralarında gerçekleştirmesi karşısında; TCK.nun 143. maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.