muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19399, Karar No: 2015/1522, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19399 E.  ,  2015/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/27-2013/544

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Tapu maliki E.. S.. ile davalılar arasındaki mülkiyet ilişkisini sağlayan veraset ilamına dosya arasında rastlanmamıştır. Adı geçene ait veraset ilamı taraflardan alınarak, mirasçılarından mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilmeyenlere; gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması ve temyiz süresi de beklenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.01.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1562, Karar No: 2024/3002, Tarih: 20.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1562 E.  ,  2024/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3761 E., 2023/3557 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/126 E., 2022/488 K.

Taraflar arasındaki ödeme emri iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Seramik San ve Tic. A.Ş.'ne 2002 yılında ortak olduğunu ve yönetim kurulu üyesi seçildiğini, yönetim kurulu üyeliğinden İnegöl 3.Noterliği tarafından düzenlenen 20.06.2007 tarihinde istifa ettiğini ödeme emirlerinin zamanaşımına uğradığını belirterek 2003/10443-10444, 2004/10627- 10628- 13658-13659-13661-13662, 2005/16944- 16945-17828-17829- 20060-20061-21326- 21327- 22944- 36331-2006/16319-16320, 2007/39096-39097, 2009/11898- 11899- 11900- 54092- 54093- 59623- 59624, 2010/ 21232- 21233- 50047- 50048, 2012/12813-17704- 84916-84917, 2022/10478-10479-10477 takip nolu ödeme emirlerinin iptalini, hacizlerin kaldırılmasını, tedbiren takibin durdurulmasını, talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal süresi içerisinde açılmadığını, ödeme emrine konu prim borçlarının zamanaşımına uğramadığı beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın yasal sürede açılmadığını, zamanaşımını kesen hususların 6183 ve 5510 sayılı Kanun'da sayıldığını, zamanaşımına uğrayan sebeplerin varlığı nedeni ile borcun zaman aşımına uğramadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın yasal sürede açılmadığını, zamanaşımını kesen hususların 6183 ve 5510 sayılı Kanun'da sayıldığını, borcun zamanaşımına uğramadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi hükmünün, 08.12.1993 tarihinde yürürlüğe giren 3917 sayılı Kanun'la değiştirilmesinden önceki dönemde; prim alacağı ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacağı Borçlar Kanunu 125 inci maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Zamanaşımının başlangıç tarihi ise yine Borçlar Kanunu'nun 128 inci maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ve durdurulmasına ilişkin Borçlar Kanununun madde 132 ve ardından gelen maddeleri de burada aynen geçerlidir.

506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinde 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür. 6183 sayılı Kanun m.102 ve devamı maddeleri uyarınca zamanaşımı süresi 5 yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir.

06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılmış, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ile birlikte 102 nci maddesinin uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 10 yıllık zamanaşımı dönemine geri dönülmüştür.

06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılmış, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ile birlikte 102 nci maddesinin uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 10 yıllık zamanaşımı dönemine geri dönülmüştür.

506 sayılı Kanun'un anılan maddesi 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış, konuya ilişkin düzenlemenin yapıldığı 5510 sayılı Kanun'un 93/1 fıkrasında, Kurumun prim ve diğer alacaklarının 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, sürenin başlangıcının ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başı olduğu belirtilmiştir. Madde de, özel durumlardan doğan prim ve diğer alacaklar yönünden zamanaşımının başlangıç tarihi ayrıca düzenlenmiş, Kurumun prim ve diğer alacaklarının; mahkeme kararı sonucunda doğması halinde ise, mahkeme kararının kesinleşme tarihinden, Kurumun denetim ve kontrolle görevli memurlarınca yapılan tespitlerden doğması halinde, rapor tarihinden, kamu idarelerinin denetim elemanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemelerden doğması halinde, bu soruşturma, denetim ve inceleme sonuçlarının Kuruma intikal ettiği tarihten veya bankalar, döner sermayeli kuruluşlar, kamu idareleri ile kanunla kurulmuş kurum ve kuruluşlardan alınan bilgi ve belgelerden doğması halinde, bilgi ve belgenin Kuruma intikal ettiği tarihten itibaren, zamanaşımı süresinin başlatılması gerekeceği belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Ödeme emirlerine konu 2002/07 - 2008/02 dönemlere ilişki prim alacaklarına ilişkin davacı süresi içinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Dava konusu ödeme emirlerinin içerdiği borç dönemleri itibariyle yukarıda anılan yasal düzenlemeler gereğince 5 yıllık ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçerli olduğu ve davacı hakkında 6183 sayılı Kanun'un 103 ve 104 üncü maddeleri uyarınca zamanaşımını kesen veya durduran bir işlemin gerçekleşmediğinin belirgin olmasına göre, tebliğ tarihi olan 22.02.2022 tarihi dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30691, Karar No: 2016/9522, Tarih: 18.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30691 E.  ,  2016/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ... ve ... ile birlikte gece saat 23.00'da müştekiye ait iş makinesinin yakıt deposundan mazot çalmak isterken, bekçi tanık ...'nun farketmesi sonucu araçla kaçtıkları, tanığın polise verdiği plakanın araştırılması sonucu, olay yerine yakın bir sokakta suçta kullanılan aracın içinde 4 bidon mazot ile bulunduğu olayda; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden,teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7695, Karar No: 2016/10055, Tarih: 05.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/7695 E.  ,  2016/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ..... Tic. A.Ş. isimli işyerinde 07.07.2009 tarihinden 25.10.2015 tarihine kadar endüstriyel tasarımcı olarak çalıştığını, takım lideri pozisyonunda bulunduğunu, bölümde tek kadın çalışan olduğunu, davacının aynı işyerinde çalışan bölüm yöneticisi tarafından istifaya zorlanmasına rağmen istifa etmemesi üzerine davalı işverenin 25.10.2015 tarihinde herhangi bir gerekçe göstermeksizin ve yazılı bildirimde bulunmaksızın iş sözleşmesini feshettiğini, davacının bu durumu 26.10.2015 tarihli kıdem tazminatı ve fesihten kaynaklanan diğer alacaklarının ödendiğini gösteren belge ile öğrendiğini bildirerek davacının işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin bölüm yöneticisi ile arasında ciddi anlaşmazlıkların doğması ve süregelmesi ile bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açması ve davacının kendi takımının motivasyonuna da etki ederek performans verim düşüklüğüne yol açtığından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesine göre feshedildiğini, söz konusu fesih sebebinin açık ve kesin olarak yazılı şekilde 23.10.2015 tarihli bildirim ile belirtilmesine rağmen davacının fesih bildirimini tebellüğ etmekten imtina ettiğini, davacının kendisine mobing uygulandığı yönündeki iddiaların somut gerçekliğe aykırı olduğunu, aksine davacı işçinin kullanmakta olduğu bilgisayarı içerisinde muhafaza edilen davalı şikete ait muhtelif ürün ve parka çizimlerinin, tasarım, teknik ve ticari nitelikteki gizli bilgilerin davacı tarafından sadakat borcuna aykırı olarak yok edildiğinin tespit edildiğini, davacının dilekçe ekinde ibraz etmiş olduğu şirket içi yazışmların dahi gizli bilgilerin ifşası niteliğinde olduğunu, söz konusu sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışların taraflar arasındaki güven ilişkisini ortadan kaldırdığım belirterek davalı işvereninin iş sözleşmesini ihbar ve kıdem tazminatı ödemek suretiyle geçerli nedenle feshettiğini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme, davalı tarafından iş sözleşmesinin davacının davranışlarından kaynaklanan sebeplere geçerli sebebe dayanılarak feshedilmesi sırasında davacının yazılı savunmasının alınmadığından feshin geçersiz olduğu anlaşılmakla davacının davasının kabulüne, boşta geçen süreye ilişkin olarak dört aylık ücret ve diğer haklarının ödenmesi ile işçinin işe başlatılmaması halinde ödenecek olan iş güvencesi tazminatının dört aylık ücreti tutarı olarak tespitine karar vermiştir.

Mahkeme, davalı tarafından iş sözleşmesinin davacının davranışlarından kaynaklanan sebeplere geçerli sebebe dayanılarak feshedilmesi sırasında davacının yazılı savunmasının alınmadığından feshin geçersiz olduğu anlaşılmakla davacının davasının kabulüne, boşta geçen süreye ilişkin olarak dört aylık ücret ve diğer haklarının ödenmesi ile işçinin işe başlatılmaması halinde ödenecek olan iş güvencesi tazminatının dört aylık ücreti tutarı olarak tespitine karar vermiştir.

Dosya içeriğine göre, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile iş güvencesi hükümlerine tabi olarak çalışan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedilmek istendiği anlaşılmakla birlikte fesih bildiriminin 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesindeki usuli şartlara uygun yapılıp yapılmadığı sabit değildir. Zira belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçinin iş sözleşmesinin işçinin davranışlarından kaynaklanan sebeplerle feshedilmesi halinde işçinin savunmasının alınması kanuni bir zorunluluktur. Davalı tarafından işçinin savunmasının sözlü olarak alındığı ifade edilmiş olmasına rağmen uygulamada yerleşik hale geldiği üzere işçi fesihten önce savunma vermeye davet edilmeli, davet yazısında işçiye davranışı sebebiyle işten çıkarma sebebi açık ve kesin biçimde belirtilmeli, makul bir süre önceden belirtilen yer, gün ve saatte hazır bulunması, bulunmadığı takdirde yazılı bir savunma verebileceğinin; bildirilen yerde, gün ve saatte hazır bulunmadığı ve buna rağmen yazılı bir savunma vermediği takdirde savunma vermekten vazgeçmiş sayılacağının kendisine hatırlatılması şarttır. İşverenin bu konuda üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde iş sözleşmesinin feshi geçerli sebebe dayanmış olsa bile fesih usule aykırı olacağı gerekçesiyle geçersiz feshin hüküm ve sonuçlarını doğuracaktır.

Her ne kadar savunmanın yazılı yapılması yönünde kanuni bir zorunluluk bulunmasa da somut olay bakımından mahkeme tarafından davalının iş sözleşmesinin feshinden önce sözlü savunma alındığına ilişkin iddialarının gerçekliğe uygunluğunun araştırılmadığı görülmektedir. Mahkeme 23.11.2015 tarihli tensip tutanağında ‘Basit yargılama usulü gereğince şartlar oluştuğunda ön inceleme duruşmasından tahkikat duruşmasına geçilebileceğine’ hükmetmiş olsa da davalıya gönderilen ön inceleme duruşma davetiyesinde sadece gelinmediği takdirde yoklukta yargılamaya devam olunacağı ve diğer tarafın muvaffakat olmaksızın iddia ve savunmasını genişletebileceği yahut değiştirebileceği meşruhatı bulunmaktadır. Davalı taraf cevap dilekçesinde her ne kadar davacının işyeri özlük dosyası, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile işyeri kayıtları, bilirkişi, keşif, delil, tanık ve sair yasal her türlü delile dayanmış ve söz konusu delillerden davacı özlük dosyası, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, işyeri kayıtları ile ilişkili olan kısımlar toplanmış olsa dahi özellikle sözlü savunmanın alındığına ilişkin gösterilen tanıkların dinlenmesi gerekmektedir. Ayrıca feshin usulüne ilişkin olarak davacı tarafın fesih bildiriminin yazılı yapılmadığı, davacının fesih bildirimini tebliğden imtina ettiğine ilişkin yazının söz konusu tarihte davacının doktora gitmesi, işyerinde bulunmaması ve bu durumun doktor raporuyla sabit olması sebebiyle gerçeklik taşımadığı yönündeki iddialarının da göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Feshin usulüne ilişkin yapılacak inceleme ve araştırmadan sonra feshin usulüne uygun yapıldığının tespit edilmesi halinde ise davacının davranışlarının işyerindeki çalışma performansını etkileyip etkilemediği ve davacı işçinin kullanmakta olduğu bilgisayarı içerisinde muhafaza edilen davalı şikete ait muhtelif ürün ve parka çizimlerinin, tasarım, teknik ve ticari nitelikteki gizli bilgilerin davacı tarafından sadakat borcuna aykırı olarak yok edilip edilmediği hususları ile davalı tarafından iddia edildiği üzere davacıya farklı bir bölümde çalışmaya devam etmesi için sunulan herhangi bir teklif olup olmadığı, söz konusu teklifin 4857 sayılı Kanun'un 22 şartlarını taşıyıp taşımadığı ayrıca değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10546, Karar No: 2022/7994, Tarih: 11.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10546 E.  ,  2022/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

1)Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre,5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 25.07.2018 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10288, Karar No: 2024/3709, Tarih: 26.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10288 E.  ,  2024/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3634 Esas, 2022/424 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, Osmangazi ilçesi, ... Mahallesi 2904 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal kıyaslamasının hatalı yapıldığını, uygun emsalin seçilmediğini, kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinin yerinde olduğu belirtilerek istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi

3. Değerlendirme