muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7325, Karar No: 2014/11433, Tarih: 10.06.2014

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve uygulama sonucu kooperatif hissesi haricindeki çekişme konusu diğer taşınmazların resmi akitte gösterilen değeri ile o tarihteki gerçek değerleri arasında açık nispetsizlik bulunduğu, murisin varlıklı bir insan olup 2. eşi davalıya taşınmazları temlik etmesinin makul ve zorunlu bir sebebinin bulunduğunun tesbit edilemediği davalının alım gücünün bulunmadığı, mirasbırakanın davalı ile ikinci evliliğini yaptıktan sonra ilk eşinden olan çocukları ile ilişkisinin azaldığı, davalıyı kayırdığı dosya kapsamıyla sabittir.

Belirlenen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından davalıya temlikinin bedelsiz, muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; 19049 ada 7 nolu parsel haricindeki diğer çekişme konusu taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendrime ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Belirlenen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından davalıya temlikinin bedelsiz, muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; 19049 ada 7 nolu parsel haricindeki diğer çekişme konusu taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendrime ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24674, Karar No: 2019/22296, Tarih: 03.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/24674 E.  ,  2019/22296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin çalıştığı ... Belediyesinin Büyükşehir sınırına geçip tüzel kişiliği kaldırılınca ... Belediyesine geçtiği, ardından ... Büyükşehir Belediyesine geçtiği, şoförlük yaptığı, fazla çalışma tasarruf teşvik, ... gereği ödenmesi gereken ikramiye, giyecek teşvik primi, yakacak yardımı, bayram harçlığı gibi alacaklarının ödenmediği iddiası ile bu alacakların, birleşen dava ile de ilave tediye alacağın hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında birleşen dava yönünden davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile imkanlıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde ilave tediye alacağı talebi olmadığı halde bilirkişi tarafından diğer alacaklar ile birlikte ilave tediye alacağının da hesaplanması üzerine davacı vekili tarafından ayrı bir dava ile ilave tediye alacağı talep edildiği ve dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden birleştirme kararı verildiği, birleştirme kararının da davalıya tebliğ edilmediği görülmüştür.

Bu şekilde yapılan yargılama neticesinde birleşen dava yönünden usule aykırılık nedeniyle davalı vekilinin savunma hakkı kısıtlanmıştır.

O halde birleşen dava dilekçesi davalıya tebliğ edilerek davalının savunma hakkı kapsamında delilleri ve itirazları değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5381, Karar No: 2012/19560, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5381 E.  ,  2012/19560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta yapmak sureti ile te- cavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuat içinde kalıp kalmadığı belir- lenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın kıyı kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırlan içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat karan verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yap- tırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykın, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10005, Karar No: 2011/14231, Tarih: 12.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10005 E.  ,  2011/14231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Hayat deneylerine göre olağan olanın, bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Olayımızda davacı, dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalıda kaldığını, iddia etmiş, davalı koca ise, davacı tarafından götürüldüğünü savunmuştur.

Bu durumda davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır. Davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini, dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Ancak davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2315, Karar No: 2021/4574, Tarih: 26.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2315 E.  ,  2021/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1913, Karar No: 2018/4632, Tarih: 05.07.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1913 E.  ,  2018/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece, davacıların dayandığı Şubat 1289 tarih ve 211 sayılı tapu kaydı ve kaydın tedavülleri Mayıs 1953 tarih 19, 15.05.1972 tarih ve 57 sayılı ve 13.08.1976 tarih 34 sayılı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsamayıp dava konusu olmayan 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğü belirlenmiş ise de, davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından 21.05.1953 tarih 25 sayılı tapu kaydının tüm tedavülleri ile getirtilmediği, keşif mahallinde bu tapu kaydının ve yine davacı tarafın tutunduğu 1937 tarih ve 147 tahrir sayılı vergi kaydının yerine uygulanmadığı belirtildikten sonra; davacı tarafın tutunduğu 21.05.1953 tarih ve 25 sayılı tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilmesi, tapu kaydına ve vergi kaydına dayanan tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan tapu kaydının ve vergi kaydının dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin, sorulup saptanması, kayıtlar revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar ... Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden getirtilmesi daha sonra yöntemince taşınmazlara uygulanması, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınması, dava konusu taşınmazın tapu ve vergi kaydının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kışlak niteliğindeki taşınmazlardan olup olmadığının irdelenerek bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer ifade etmeyeceğinin düşünülmesi, dava konusu taşınmazın tutunulan tapu ve vergi kaydı kapsamı dışında kaldığının ve kışlak niteliğindeki taşınmazlardan olmadığının belirlenmesi halinde zilyetlik araştırması yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 102 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 05.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7577, Karar No: 2011/9847, Tarih: 07.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/7577 E.  ,  2011/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6450 lira alacağın, yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalının müvekkili olan davacının taşınmazında kiracı olarak bulunduğunu, davalı kiracının haber vermeden ve akdin süresi de bitmeden taşınmazı tahliye ettiğini, beyan ederek 6450 TL. kira ve aidat borcunun yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen, kira sözleşmesinin ikinci maddesinde, cezai şart olarak taşınmazın erken tahliye edilmesi halinde 2 yıllık kira parasının ödeneceği kararlaştırılmış, davacıda bu maddeye dayanarak talepte bulunmuştur.

BK'nun 158.maddesinde akdin icra edilmemesi veya natamam olarak icrası halinde tediye edilmek üzere cezai şart kabul edilmiş ise alacaklının akdin yerine getirilmesini veya cezanın ödenmesini isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Dava dilekçesindeki iddiaya göre davalı kiracı kira süresinden önce taşınmazı tahliye etmek suretiyle akdin icrasından kaçınmıştır. Davacı bundan doğan zararını talep edebilir. Ancak sözleşmede bu zarar maktu olarak (iki yıllık kira parası) kararlaştırılmış olduğundan kural olarak bu şart geçerlidir. BK'nun 159.maddesi hükmün gereğince de alacaklı zararı düçar olması bile talep hakkı bulunmaktadır.

Ancak, BK'nun 161.maddesi uyarınca taraflar cezanın miktarını tayinde serbest iseler de, hakim fahiş gördüğü ceza miktarını tenkis ile mükelleftir. Cezanın fahiş olup olmadığının tesbitinde mahkemece sözleşmenin yerine getirilmemesinden ötürü davacının uğradığı zararın belirlenmesi gerekir. Ceza bu zarar ile mahkemece takdir edilecek ve müeyyide teşkil edecek bir miktarın eklenmesi suretiyle bulunacak tutardan ibaret olmalıdır.

Davacının, akdin icra edilmemesinden doğan zararının, aynı koşullarla taşınmazın yeniden kiraya verilebilmesi için gereken sürede uğramış olduğu kira kaybı olduğu dikkate alınarak, bu miktara mahkemece müeyyide teşkil edecek bir miktarın eklenmesi suretiyle tesbit edilecek miktarın hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece fahiş olan ceza miktarının BK'nun 161/son maddesi gereğince indirilmesinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/848, Karar No: 2024/4333, Tarih: 10.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/848 E.  ,  2024/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1063 E., 2021/2912 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2010/149 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/1603 Esas, 2021/2912 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile, sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; fazla ceza tayin edildiğine, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE