muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22347, Karar No: 2017/12244, Tarih: 06.07.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22347 E.  ,  2017/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, denge tazminatı ile %10 ek ödeme eksikliğinden kaynaklanan maaş zam kayıplarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; Müvekkilinin 19/09/1989 tarihinden itibaren Türk Telekom Çamlık Telekom Müdürlüğü muhasebe birimi olan Tahakkuk Tahsilat servisinde %8 oranında kefaletli olarak çalıştığını, 2001-2003 yılları arasında İl Telekom Müdürlüğü ... Telekom Müdürlüğünde Tahakkuk Tahsilat memuru olarak çalışmaya devam ettiğini, 2004 yılında Çamlık Telekom Müdürlüğü Muhasebe Biriminin İl Telekom Muhasebe Müdürlüğü ile birleştirildiğini ve birleşme sonrasında %8'lik kefaletler kaldırılarak %10'luk muhasebe personeli ek ücreti uygulanmak üzere 2004 yılından 10/05/2010 tarihine kadar muhasebe personeli olarak fiilen çalıştığını, Türk Telekomun özelleştirilmesi ile müvekkilinin Tarım İl Müdürlüğüne 2. tip kapsam dışı sözleşmeli personel olarak nakledildiğini, müvekkilinin nakil sonrasında Tarım İl Müdürlüğünde 4046 Sayılı Kanuna göre Başka Kurum ve Kuruluşuna Naklen Atanacak Sözleşmeli Personelin Net Maaş Hesaplama Tablosunda sınıfının GOA olarak bildirilmesi gerekirken GİH olarak bildirildiğini buna bağlı olarak düz memur temel ücreti esas alınarak bildirildiğini yapılması gereken %10'luk muhasebe ek ilavesinin yapılmadığını, muhasebe personeli olarak görev yapmasına rağmen düz memur olarak gösterilmesi nedeniyle %10l'uk muhasebe personeli ek ücreti maaşına yansıtılmadığını, davacının maaş nakil ilmuhaberinin hatalı düzenlenmesi nedeniyle müvekkili ile aynı müdürlükte muhasebe personeli olarak çalışanların 15/04/2001 tarihli temel ücretiyle müvekkilinin temel ücreti arasında yaklaşık 300,00 TL gibi bir fark olduğunu, ayrıca 4046 Sayılı Kanuna göre ataması gerçekleştirilen müvekkilinin özlük haklarının ihlal edildiğini, 2006 yılında memurlara tanınan yılın ilk altı ayı için 40,00 TL ikinci altı ayı için 40,00 TL denge tazminatı ve %2,32 oranındaki enflasyon farkı zammının müvekkiline yansıtılmadığını iddia ederek; müvekkilinin maaş nakil ilmühaberinin hatalı olduğunun tesbiti ile muhasebe servisinde çalışan muhasebe görevlilerine verilen %10 ek ödemenin ve 2006 yılında ödenen 40+40 denge tazminatının ödemesinin başladığı 01/01/2006 tarihinden dava tarihine kadar ödenmesi ve %10 ek ödeme eksikliğinden kaynaklanan maaş zam kayıpları ve denge tazminatının yansıtılmamasından dolayı her yıl için verilen maaş zam kayıplarının 01/01/2006 tarihinden müvekkilinin nakil tarihi olan 10/05/2010 tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; 375 Sayılı KHK ile hangi kurumların bu ek ödemeden faydalanacağının belirlenip Yüksek Planlama Kurulunun 40+40 TL zammı ek 3. madde çerçevesinde yararlanacak kurumları ek (2) sayılı cetvelde belirlediğini ve davacının çalıştığı kurumun bu cetvelde yer almadığını, ayrıca Maliye Bakanlığının 08/05/2006 tarih ve 8021 sayılı yazısı ile ek ödemenin geçiş ücretine ilavesinin mümkün olmadığı yönünde görüş bildirdiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yargılama süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ve esasa girilerek verilen ilk karar, Dairemizce yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle, usulden red kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bunun üzerine İdare Mahkemesi konuyu Uyuşmazlık Mahkemesi’ne taşımış, Uyuşmazlık Mahkemesi ise; yargılamada Adli Yargının görevli olduğunu belirttiğinden görevli İş Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekeçesinde, 2 kalem alacak için ayrıştırma yapmadan 80,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında ilk bilirkişi raporuna göre artırım yaparken, yine 80,00 TL’yi ayrıştırmadan bilirkişinin hesapladığı %10 ek ödemeye ilişkin ıslah talebinde bulunmuştur.

Öncelikle davacının iki ayrı kalem alacağa yönelik toplam 80,00 TL talebi, davacı tarafça ayrıştırılmadığından, mahkemece 80,00 TL her bir talep için 40,00 ar TL olarak kabul edilerek sonuca gidilmelidir.Buna göre; denge tazminatından dava dilekçesinde talep edilen 40,00 TL hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece miktar ayrıştırılmadan denge tazminatının yazılı şekilde reddi hatalıdır.

3-Mahkemece hüküm altına alınan ve 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu kabul edilen , muhasebe çalışanlarına yapılan ek ödeme, tazminat olmayıp, ücret benzeridir ve 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Bu alacağa 10 yıllık zamanaşımının uygulanması hatalıdır. Bu alacağın dava dilekçesinde istenen 40,00 TL dışındaki miktarları ıslah zamanaşımına uğramıştır. Alacak buna göre hüküm altına alınmalıdır.

4-Bozma sonrası oluşacak yeni duruma göre harç ve ücreti vekaletin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, gözden kaçırılmamalıdır.

5-Kabule görede, hüküm altına alınan ve ıslah ile arttırılan alacak kalemi bakımından ıslahta faiz talep edilmediği halde, ıslah edilen miktara faiz yürütülmeside isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5262, Karar No: 2012/5331, Tarih: 16.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5262 E.  ,  2012/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 14. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/373, Karar No: 2021/8046, Tarih: 20.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/373 E.  ,  2021/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun, muvazaa olgusu ispat edilemediği gerekçesiyle, 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’un, ... parsel sayılı taşınmazının tamamı ile ... parsel sayılı taşınmazdaki 6551/46251 payını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, ayrıca ortağı olduğu şirketteki 11,25 hissesini davalı annesi ...’ye devrettiğini, anılan taşınmaz temliklerinin ve şirket hisse devrinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının ve şirket hisse devrinin iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davaya konu taşınmaz temliklerinin ve şirket hisse devrinin bedelleri ödenmek suretiyle gerçekleştirildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, taşınmazların ve şirket hisse devrinin muvazaalı olarak yapıldığının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun, muvazaa olgusu ispat edilemediği gerekçesiyle, 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un 24.12.2015 tarihinde ölümü ile geriye eşi ve çocukları ... ve ...’nın mirasçı olarak kaldığı, ... parsel sayılı 392 m2 miktarlı kargir dükkan vasıflı taşınmazın mirasbırakan tarafından 25.09.2008 tarihinde 53.500 TL bedelle davalı ...'a, ...'ın da 14.11.2008 tarihinde 57.500 TL bedelle davalı ...'e, onun da 15.09.2010 tarihinde 110.000 TL bedelle davalı ...’a devrettiği, mirasbırakanın ... parsel sayılı 46.251 m2 miktarlı tarla vasıflı taşınmazdaki 6551/46251 payını 04.11.2011 tarihinde 2.000 TL bedelle ve ... Motor Yenileme ve Yedek Parçaları San. Ve Tic. Ltd. Şirketindeki 11,25 payını 25/05/2011 tarihinde 281,25 TL bedelle annesi olan davalı ...’a temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır

Somut olaya gelince, yukarıda açıklanan olgular değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın şirkete ait hisse devri sözleşmesi ile gerçekleştirdiği temlik işleminin 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca muris muvazaasına konu olamayacağı açıktır. Genel muvazaa yönünden yapılan araştırma ve inceleme sonucuna göre muvazaa olgusu ispatlanamadığından usul ve yasaya uygun olan kararın bu yönden ONANMASINA,

Somut olaya gelince, yukarıda açıklanan olgular değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın şirkete ait hisse devri sözleşmesi ile gerçekleştirdiği temlik işleminin 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca muris muvazaasına konu olamayacağı açıktır. Genel muvazaa yönünden yapılan araştırma ve inceleme sonucuna göre muvazaa olgusu ispatlanamadığından usul ve yasaya uygun olan kararın bu yönden ONANMASINA,

Mirasbırakan tarafından yapılan taşınmaz temliklerine gelince; dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarından mirasbırakanın ailesi ile davacıların ilişkilerinin iyi olmadığı, her ne kadar mirasbırakanın borçları olduğu ve borçlarının ödendiği savunması var ise de, borç miktarları ile taşınmaz değerleri kıyaslandığında bu savunmanın da kanıtlanmadığı, ... parsel sayılı taşınmazın kayden maliki ...’un mirasbırakanın yeğeni olması nedeniyle, mirasbırakanın mal kaçırma kastını bilen-bilmesi gereken konumunda olduğu, mirasbırakanın annesi olan davalı ...’nin maddi durumunun taşınmazı satın alacak kadar iyi olmadığı anlaşılmakla mirasbırakanın iradesinin gerçek satış olmayıp, mirasçılarından mal kaçırmak olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, temlike konu dava konusu taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.12.2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26791, Karar No: 2015/25606, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26791 E.  ,  2015/25606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3916, Karar No: 2025/4804, Tarih: 22.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/3916 E.  ,  2025/4804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1550 E., 2023/1664 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. Sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen beraat

hükümleri yönünden; İstinaf başvurusunun esastan reddi

2. Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmü yönünden; Hükmün

düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin yukarıda belirtilen kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik hükmün düzeltilerek esastan reddine dair 30.10.2023 tarihli kararın sanık müdafiine 22.11.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, CMK'nın 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi ve kararın son bölümü ile sanık müdafiine yapılan tebligatta temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine meşruhatlı tebligatla, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ve konuya ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek

üzere, esası incelenmeyen dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11637, Karar No: 2020/2986, Tarih: 24.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11637 E.  ,  2020/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıklar ... ve ...'in örgütle iltisaklı Zaman Gazetesine abone olma ve çocuklarını örgüte müzahir okula göndermelerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanıkların ... kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ... tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/288, Karar No: 2023/539, Tarih: 09.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/288 E.  ,  2023/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/979 E.-2022/335 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/717 E., 2020/192 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; Dairece, davalı vekilinin temyiz istemi yönünden temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine, davacı vekilinin temyiz istemi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından sunulan 14.11.2022 tarihli dilekçe ile Dairece verilen kararın düzeltilmesinin istenmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 18.11.2022 tarihli ek karar ile dilekçenin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay Dairesi tarafından verilen karara karşı sunulan düzeltme talebi ile ilgili olarak inceleme ve değerlendirme yapma yetkisi, kararı vermiş olan Yargıtay dairesine ait olduğundan İlk Derece Mahkemesine ait olmadığından ilk derece mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ek kararının kaldırılarak, davacının Daire kararının düzeltilmesi talebinin incelenmesine geçilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümleri uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1-İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin 18.11.2022 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2-Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.