muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9443, Karar No: 2024/4061, Tarih: 27.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/9443 E.  ,  2024/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/600 E., 2016/41 K.

SUÇ : Nitelikli Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... ile eşi arasında boşanma davası olduğu, katılanın ise sanık ...'in eşinin avukatı olduğu, sanıkların suç tarihinde saat 13.30 sıralarında katılanın sahibi olduğu hukuk bürosuna giderek katılana hitaben "bu davadan sen çekileceksin, sen çekilirsen ben karımı dize getiririm, istediğimi yaptırırım, karım senden cesaret buluyor, bu yayla sezonu bitmeden bu işten ölüm çıkacak, tarafları uzlaştır yoksa beni hasım kazanacaksın, senin de çocukların var çocukların dışarıda rahat gezemez, bir iki kişiye öldürtürüm" şeklinde söyleyerek katılanı tehdit ettikleri dava konusu olayda; katılanın avukat olarak görevini yapması nedeniyle iş bu görevini yapmasını engellemek amacıyla tehdit edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları kapsamında düzenlenen nitelikli görevini yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanık ...'in sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, 5271 sayılı Kanun'un 231/8 inci maddesine 6545 sayılı Yasa'nın 72 nci maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın kesinleşme tarihinin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'dan önce olması nedeniyle engel oluşturmaması karşısında, sanık hakkında "HAGB ilamının bulunması nedeniyle" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5048, Karar No: 2017/24243, Tarih: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5048 E.  ,  2017/24243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8155, Karar No: 2014/2626, Tarih: 05.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8155 E.  ,  2014/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/10/2011

Numarası : 2010/35 - 2011/263

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, sanığın Elazığ İl Jandarma Komutanlığı'nda er görevini ifa ettiği esnada, jandarmaya askeri devriye otosu ile Elazığ istikametinden Malatya istikametine seyir halinde iken, kış şartları ve kötü hava koşulları nedeniyle aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek, karşı şeride geçtiği ve karşı yönden gelen, katılan B.. Ü..'in sevk ve idareindeki araca çarparak, 1 kişinin ölümüne, 1 kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanık her ne kadar tam kusurlu ise de, TCK'nın 50/4 maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, sanığın olay sırasında Elazığ İl Jandarma Komutanlığı'nda er olup, vatani görevini yapması nedeniyle karşı tarafların zararlarını giderebilecek durumda olmaması karşısında, dosyada bulunan adli sicil kayıdına göre sabıkası bulunmayan, TCK'nın 62 maddesi uygulanan sanık hakkında, kişilik ve sosyal ekonomik durumu da dikkate alınarak, tayin edilen hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilmesi hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19235, Karar No: 2017/6161, Tarih: 27.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19235 E.  ,  2017/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; taraflar arasında.... 11. Aile Mahkemesinin 2010/356 esas sayılı dosyası üzerinden boşanma davasının devam ettiğini, tüm eşyaları davacı tarafından satın alınan müşterek konutun mahkemenin ara kararı ile davalıya tahsis edildiğini, konutun tahsisinin kaldırılmasının ardından eve gidildiğinde salon perdeleri hariç tüm ev eşyalarının davacı tarafından boşaltılmış olduğunu ileri sürerek eşya listesindeki eşyaların davacıya aynen iadesine, mümkün olmaması halinde toplam 37.000 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini talep etmiş, davanın esasına ilişkin olarak da müvekkilinin dava dilekçesinde istenilen eşyaları sessiz sedasız götürmesinin mümkün olmadığını, ayrıca eşyaların yarısına yakınının müvekkilince alındığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.'nın 27.maddesinde; "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir" düzenlemesi yeralmaktadır.

HMK.'nın 150. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında ise; tarafların usulüne uygun şekilde davet edilmiş olmaları koşuluyla dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı vekilinin.... 1.Aile Mahkemesi aracılığıyla gönderdiği 25.11.2014 tarihli dilekçe ile "27.11.2014 tarihli duruşmaya vardiya nöbeti nedeniyle katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunduğu halde mahkemece; davalı vekilinin mazeret dilekçesinin kabulü ile masraf verilmediğinden duruşma gününün....'tan öğrenilmesine karar verilerek, duruşmanın 05.02.2015 tarihine bırakıldığı, bu tarihteki duruşmaya davacı vekilinin katılmadığı ve davalı vekilinin de davayı takip etmediğini bildirmesi nedeniyle HMK 150.md. uyarınca dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, üç aylık süre zarfında da yenileme olmadığından mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ancak, ne var ki duruşma gününün....'tan öğrenilmesine şeklinde ara kararı yasal olmayıp, gider avansından tebligat masrafı alınarak davacı vekiline usulüne uygun tebligat yapılarak ya da.... üzerinden davacı vekiline duruşma günü bildirilerek taraf teşkili sağlanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6340, Karar No: 2024/8048, Tarih: 09.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6340 E.  ,  2024/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/496 E., 2024/18 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca uygulanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.03.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği ve bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesinin hatalı olduğu ve davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü ispat edilemediğinden hüküm altına alınan alacaklara arabuluculuk son tutanak tarihinden faiz yürütülmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2023 tarihli kararı ile; bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.09.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra muaccel olan fark ilave tediye alacağı yönünden dava şartı yokluğu sebebiyle usulden ret kararı verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin hüküm kurulmasının ve davalının harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark ilave tediye alacağının hesabına ve harca ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/936, Karar No: 2021/14908, Tarih: 05.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/936 E.  ,  2021/14908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı, 08.07.2020 tarihinde 31179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren “17. Ceza Dairesi’nin 26.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile 17. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 26.09.2020 tarihi itibariyle 2. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine" şeklindeki kararına, yine Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut halleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır" şeklindeki düzenlemeye göre, aynı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuklar Hakan Gökmen ve Emre Sezgin hakkında Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.12.2014 tarih ve 2014/113-577 E.-K. sayılı ilamının suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 02.05.2017 tarih, 2016/18755 Esas ve 2017/5083 Karar; bozma sonrası suça sürüklenen çocuk ... hakkında .... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.05.2018 tarih ve 2017/254-2018/321 E.-K. sayılı ilamının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 19.11.2018 tarih, 2016/4554-14635 E.-K.; son olarak suça sürüklenen çocuk... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.09.2015 tarih ve 2015/111-461 E.-K. sayılı ilamının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 25.02.2020 tarih, 2020/404-2775 E.-K. sayılı ilamları ile incelendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının da aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin dosyalarının Yargıtay 2. Ceza Dairesine devredildiği de gözetilerek işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 05.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9961, Karar No: 2011/19185, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9961 E.  ,  2011/19185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen yapı ile ilgili olarak davacının bayii olan Arif Duman isimli şahsın 2981 sayılı Yasa uyarınca imar af müracaatında bulunduğu, ancak af müracaatı nedeniyle davacıya 2981 sayılı Yasanın 13/b maddesi gereğince arsa tahsisi yapılmadığı gibi, arsa tahsisi yerine geçecek olan 26.09.2006 tarihli tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesinin de davalı idare tarafından tek taraflı olarak feshedildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; kamulaştırmasız el atılarak yıkılan dava konusu yapıların maliyet (bina) bedeline hükmolunması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.