muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11188, Karar No: 2024/5377, Tarih: 30.04.2024

2. Olay tutanağı, şikâyetçi beyanları, tanık anlatımları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamından; sanık ...'ın İnstagram isimli dijital platform üzerinde sahte kadın hesabı oluşturup şikâyetçi ...'in bu sahte hesap ile iletişim kurmasını sağladığı, sanık ...'ın yönettiği sahte kadın hesabının şikâyetçi ...'e 10.000,00 - 20.000,00 TL arası bir parayı vermesi halinde kaçmayı teklif ettiği, yine sahte hesabın şikâyetçiye teyzesine ait altınları vermeyi vaadettiği, şikâyetçi ...'in parayı denkleştirmesine müteakip sahte kadın hesabıyla kaçmaya karar verdikleri, planladıkları tarihte şikâyetçinin sanık ...'a olay yerine birlikte gitmeyi teklif ettiği, sanık ...'ın kabul etmesi üzerine şikâyetçinin sanık ... ile birlikte önce iki ayrı bankadan beşer bin TL para çekmek suretiyle şikâyetçinin üzerinde yaklaşık 10.700,00 TL para olduğu halde mağdurun kullandığı araçla olay yerine geldikleri, bu esnada sanık ...'ın saat 20.30 sıralarında tanık ...'yü gezmek için evinden aldığı, daha sonra Kadir Has Kongre Merkezi'nin orada sanık ...'nin de arabaya bindiği, Hisarcık caddesine geldiklerinde sanık ...'nin araçtan indiği ve sanık ...'a hitaben "Ben işi halledip geliyorum" dediği, sanıkların olay öncesinde anlaştıkları üzere sanık ...'nin çalılıkların arasından çakmak kıvılcımı çıkarması üzerine şikâyetçi ve sanık ...'ın karanlık alandaki kıvılcımının çıktığı yere gittikleri, burada sanık ...'nin çalılıkların arasından çıkarak şikâyetçi ...'i darp etmeye başladığı, telefondan şikâyetçi ...'in çocuklarının fotoğrafını göstererek çocuklarını öldürmekle tehdit ettiği, devamında sanık ...'nin ...'in cebinde bulunan paraları aldığı, sanık ...'ın olayı izlediği, sanık ...'ın ise ...'in aracını park ettiği yerde araç içerisinde tanık .... ile birlikte beklediği, olay yerinden geçmekte olan polis ekiplerinin sanıklar ... ve ... ... ile şikâyetçi ...'in kavga ettiklerini görmesi üzerine şahısları yanlarına çağırdıkları, sanıklar ve şikâyetçi polislerin yanına geldiğinde sanık ...'nin üzerinde şikâyetçiden aldığı parayla birlikte kaçmaya başladığı, polislerin sanığı takip ederek olay tutanağına göre 200 metre ilerde yakaladıkları, polislerin olay yerine geldiklerinde ...'in kendisini yağmalayan sanık ...'den parayı geri almaya yönelik mukavemetinin devam ettiği, polislerin tarafları yanlarına çağırması üzerine, gelenlerin sivil polis olduklarını anladığını beyan eden şikâyetçinin sanıktan parayı alma konusundaki mücadelesini sona erdirdiği, sanık ...'ın olay yerinden ayrılmadığı, sanık ...'nin ise kesintisiz takip sonucunda yakalandığı, sanık ...'ın ise eylemi gerçekleştiren sanık ...'yi olay yerine getirdiği, sanık ...'nin çakmak kıvılcımı çıkarması konusunda mesaj atmak suretiyle talimat verdiği, olay yerini terk etmeyerek gözcülük yaptığı ve olay öncesinde diğer sanık ... ile birlikte eylemi plandığı anlaşılmakla, sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli, 2021/1328 Esas ve 2021/1458 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) benti uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih, 2018/18 sayılı kararında "Neticesi hareket ile bitişik bir suç olan yağma teşebbüse elverişli bir suçtur. Failin, cebir veya tehditle suçun icra hareketlerine başladıktan sonra elinde olmayan nedenlerle malı alamadığı hallerde, yağma suçu teşebbüs derecesinde kalmış sayılır. Yağma suçunda almanın gerçekleşmesi hırsızlık suçunun aksine, failin malı egemenlik alanına sokmasına bağlı değildir. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere, yağma suçunun tamamlanabilmesi için kullanılan cebir veya tehdidin etkisiyle mağdur malı teslim etmeli veya alınmasına karşı koymamalıdır. Malın teslim edilmesi veya alınması ise, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesini, mağdurun bu eşya üzerinde zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesini ifade etmektedir. Başka bir anlatımla, cebir veya tehdidin etkisiyle mal teslim edildiğinde veya alındığında suç tamamlanmış sayılacaktır. Bu nedenle mağdurun malı alıp giderken yakalanması halinde suça teşebbüs değil, tamamlanmış suç söz konusu olacaktır. Yağma suçunun tamamlanması için malın zilyedinden alınması yeterlidir. (Nur Centel- Hamide ...- Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt: 1,4. Baskı, Beta Yayınevi, Ankara 2017, s. 405-406) Belirtildiği üzere yağma suçunda malın alınması ile suçun tamamlandığı öngörülmüştür.

Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Cebir ve tehdit etkisiyle suça konu eşyayı teslim eden veya alınmasına karşı koyamayan mağdurun eşya elinden çıktığı anda zilyetliği sona ermiştir. Bu aşamada mağdurun yeniden eşya üzerinde zilyetliğe sahip olması, yani tasarrufta bulunma hakkını elde etmesi düşünülemez.

Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Cebir ve tehdit etkisiyle suça konu eşyayı teslim eden veya alınmasına karşı koyamayan mağdurun eşya elinden çıktığı anda zilyetliği sona ermiştir. Bu aşamada mağdurun yeniden eşya üzerinde zilyetliğe sahip olması, yani tasarrufta bulunma hakkını elde etmesi düşünülemez.

Dosya kapsımına göre; olay günü sanık ...'ın yönettiği sahte kadın hesabının mağdur ...'e 10.000,00 - 20.000,00 TL arası bir parayı vermesi halinde kaçmayı teklif ettiği, mağdur ...'in parayı denkleştirmesine müteakip sahte kadın hesabıyla kaçmaya karar verdikleri, kaçmayı planladıkları tarihte mağdurun sanık ... ile birlikte önce iki ayrı bankadan beşer bin TL para çekmek suretiyle mağdurun üzerinde yaklaşık 10.700,00 TL para olduğu halde mağdurun kullandığı araçla olay yerine geldikleri, bu esnada sanık ...'ın saat 20.30 sıralarında tanık ....'nün gezmek için evinden aldığı, daha sonra Kadir Has Kongre Merkezi'nin orada sanık ...'nin de arabaya bindiği, Hisarcık caddesine geldiklerinde sanık ...'nin araçtan indiği ve sanık ...'a hitaben "Ben işi halledip geliyorum" dediği, sanıkların olay öncesinde anlaştıkları üzere sanık ...'nin çalılıkların arasından çakmak kıvılcımı çıkarması üzerine mağdur ve sanık ...'ın karanlık alandaki kıvılcımının çıktığı yere gittikleri, burada sanık ...'nin çalılıkların arasından çıkarak mağdur ...'i darp etmeye başladığı, telefondan mağdur ...'in çocuklarının fotoğrafını göstererek çocuklarını öldürmekle tehdit ettiği, devamında sanık ...'nin mağdur ...'in cebinde bulunan paraları aldığı, sanık ...'ın olayı izlediği, sanık ...'ın ise mağdur ...'in aracını park ettiği yerde araç içerisinde tanık ... ile birlikte beklediği, olay yerinden geçmekte olan polislerin olayı görmesi üzerine mağdur ve sanıklar ... ve ... ...'yi yanlarına çağırdıkları, sanık ...'nin mağdurdan yağmaladığı parayla birlikte kaçmaya başladığı, polislerin sanığın peşinden giderek onu 200 metre ilerde yakaladıkları ve yapılan kontrolde sanığın cebinde 1.605,00 TL paranın olduğunun tespit edildiği, bu paranın polis merkezinde mağdura teslim edildiği olayda, suça konu paranın mağdurun hakimiyet alanından çıkmakla yağma suçunun tamamlandığı, Dairemizin ve Ceza Genel Kurulu'nun yerleşik içtihatlarının da bu yönde olduğu anlaşıldığından, sayın çoğunluğun eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/19073, Karar No: 2014/1919, Tarih: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/19073 E.  ,  2014/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10962, Karar No: 2021/13824, Tarih: 07.07.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10962 E.  ,  2021/13824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2016 tarihli, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı ilamıyla, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği, yine suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğu ve avukat talep etmediğini beyan ettiği, bu nedenle suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmadığı anlaşıldığından; tebliğnamede bu nedenle hükmün bozulması istemini içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilen müdafiilik ücretinin, kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve suça sürüklenen çocuğa ileride haksız çıkması durumunda müdafii ücretine hükmedileceğine ilişkin yasal ihtaratta bulunulması gerektiği halde, suça sürüklenen çocuğa bu ihtarat yapılmadan yazılı şekilde müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, kovuşturma aşamasında müdafii için ödenen 364,00 TL ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın kesinleşme tarihleri itibariyle engel oluşturmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında öznel koşullar yönünden değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğinin tartışılması gerekirken “suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bulunduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 07.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2085, Karar No: 2011/4539, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2085 E.  ,  2011/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, belediye ya da mücavir alan içinde yer alıp almadığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Dava konusu 206 ada 1 parsel sayılı ve emsal alınan 164 ada 11 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2010 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

3-Dava konusu taşınmazın 07.05.2010, emsal alınan taşınmazın ise 31.12.2007 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşlerse bunlara ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsine göre rayiç değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden,

Getirtildikten ve alınacak cevap yazıları dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10482, Karar No: 2014/4521, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10482 E.  ,  2014/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre hırsızlık suçundan mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Katılanın arabasını satılığa çıkardığını öğrenen sanıkların fikir ve işbirliği içerisinde hareket ederek katılanın ikamet ettiği köye geldikleri, sanıklardan ...'ın deneme sürüşü yapmak istediğini söyleyerek arabayı geçici olarak alıp gittiği, diğer sanıklar ... ve ...'un bir müddet katılanın yanında bekleyip güven telkin ettikleri, daha sonra işleri olduğunu söyleyerek olay yerinden ayrıldıkları, katılanın ihbarı üzerine sanıklar ... ve ...'un köye gelirken kullandıkları araba içerisinde yakalandıkları, diğer sanık ...'ın ise bilahare yakalandığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarihli, 2011/15-440 E, 2012/229 K sayılı ilamında belirtildiği gibi, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanıklar ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanıkların eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

1)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

1)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrir olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanunun 108/4. maddesi uyarınca sanıklar hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrir sanıklar hakkında cezasının infazından sonra bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkarılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1482, Karar No: 2018/5944, Tarih: 25.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1482 E.  ,  2018/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.01.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu 1319 parsel sayılı taşınmaz yararına, davalılara ait 1323 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 1319 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalılar adına kayıtlı 1323 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.