muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7544, Karar No: 2018/779, Tarih: 05.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7544 E.  ,  2018/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescili-tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakanları ...’nin maliki olduğu 12 nolu bağımsız bölümü kızı ...’in damadı olan davalıya mirastan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00-TL tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazı konut kredisi kullanarak bedeli karşılığında edindiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescile karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, mahkemenin 21.12.2012 tarihli 8 nolu celsesinde, 24.10.2012 tarihinde ilçede meydana gelen sel felaketi nedeniyle tüm Adliye binasının sular altında kaldığı, bu dosya ile birlikte Mahkemelerine ait bir kısım dosyaların zayi olduğu, takip eden 9 nolu celsede ise eldeki dosya için zayi kararı alındığı belirtilmiş olup, davacı vekili tarafından onun elinde bulunan dava dosyası ile ilgili belge, tutanak, Mahkeme kararı ve elindeki tüm belgeler bir dosya halinde toplanarak temyiz incelemesi için dairemize gönderildiği, ayrıca anılan zayi kararının dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bir dava dosyasının yangın, yer sarsıntısı, sel veya heyalan sebebiyle ziyaa uğraması halinde nasıl yenileneceği 4473 sayılı yasa ile özel bir şekilde düzenlenmiştir. Dosyanın bu özel yasada belirtilen haller dışında zayi olması halinde yenileme işlemlerinin nasıl yapılanacağına ilişkin bir hüküm yasalarımızda mevcut değildir. Ancak bu hallerde de ilgili yasa kıyasen uygulanarak dosyanın yenilenmesi gerekecektir.

Somut olayda; mahkemece anılan hükümlerden yararlanılarak dosyanın ihyası gerekirken bu hususlar yerine getirilmeden, davalı tarafa da elindeki belge ve delillerini ibraz etmesi için ihtarat yapılmadan, sadece davacı vekili tarafından ibraz edilen şekilde belgeler toparlandıktan sonra dosyanın ihya edildiğinden bahisle temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi doğru değildir.

Somut olayda; mahkemece anılan hükümlerden yararlanılarak dosyanın ihyası gerekirken bu hususlar yerine getirilmeden, davalı tarafa da elindeki belge ve delillerini ibraz etmesi için ihtarat yapılmadan, sadece davacı vekili tarafından ibraz edilen şekilde belgeler toparlandıktan sonra dosyanın ihya edildiğinden bahisle temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi doğru değildir.

Öte yandan, bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Somut olayda; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle hükme yeterli bir soruşturma yapılması, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının tüm tedavülleri (devirleri gösterir tapu kütüğü, resmi akitler v.s) ile birlikte ilgili Tapu Müdürlüğünden istenmesi, davalının çekişmeli taşınmazın alımı için bankadan kredi temin ettiği savunması üzerinde durulması, 08.06.2012 tarihli celsede verilen ara kararın akibeti araştırılarak taşınmazın alımı için davalının bankadan kredi temin edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması, satış bedelinin ne şekilde ödendiğinin tespiti ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçılardan mal kaçırma amacı taşıyıp taşımadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmesi ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar gözardı edilerek, noksan soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17080, Karar No: 2014/24157, Tarih: 31.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17080 E.  ,  2014/24157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Belediye sınırlarındaki meraya tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Belediyeye ait meraya tecavüz suçundan zarar görme olasılığı bulunan Belediye Başkanlığı'nın temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Belediye Başkanlığı vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA) 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14300, Karar No: 2013/13532, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/14300 E.  ,  2013/13532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu ... Köyü çalışma alanında bulunan 275 ada 102 parsel sayılı 182,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 22.09.1994 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında olması nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmış ve Hazine adına tescil edilmiştir. 10.10.2010 tarihinde yapılan güncelleme çalışmaları sonucunda 275 ada 102 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... kızı ...'ın kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 6292 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra noter tarafından düzenlenecek muvafakatname verilmemesi nedeniyle davacının akdi halef dolayısıyla hak sahibi olarak kabul edilemeyeceği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, 10.10.2010 tarihinde yapılan güncelleme işleminden önceki zilyetliğe dayanmıştır. Mahkemece, davacının çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi yöntemince araştırılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, yaşlı, tarafsız, taşınmazın kullanım durumunu iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler; taraf tanıkları huzuruyla keşif yapılmalıdır. Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından; taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, çekişmeli taşınmazın neye istinaden, kim tarafından, ne şekilde ve ne kadar süre ile kullanıldığı hususu etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, davacının kullanım durumu tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6893, Karar No: 2013/6952, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6893 E.  ,  2013/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 362 parsel sayılı 3.060,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16036, Karar No: 2017/26549, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16036 E.  ,  2017/26549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9329, Karar No: 2016/6885, Tarih: 02.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9329 E.  ,  2016/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının ..., ..., 44710 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 870/6523 payını malik Necati Atilla'dan 22.04.2011 tarihinde 500.000,00 TL bedelle satın aldığını, ortaklara da Yenimahalle 4.Noterliğinin 29.04.2011 tarih ve 9559 yevmiye nolu ihtarnamesi ile şufa hakkını kullanabileceklerini bildirdiğini, davalı tarafından davacının aleyhine açılan şufa davasında haksız olarak bedelde muvazaa iddiasının ileri sürüldüğünü, yapılan bilirkişi incelemesinde taşınmazın satış bedelinin 522.000,00 TL değerinde bulunduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin peşin para vererek taşınmazı satın aldığını, davalının da şufa bedelini derhal vadeli hesaba depo etmesi gerekirken depo etmediğini, aradan geçen süre boyunca 508.250,00 TL'nin haksız olarak davalı yanında bulunduğunu, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/218 Esas sayılı dosyasında şufa bedelinin geç depo edilmesinin sebepsiz zenginleşmeye neden olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 20.000,00 TL'nin davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; sebepsiz zenginleşmenin koşullarının oluşmadığını, mahkemenin öngördüğü süre içerisinde bedelin depo edildiğini, yargılama sırasında davacının da fiili taksim iddiasında bulunduğunu, mahkemece bu iddianın da araştırıldığını, davanın kabul edildiğini, tescilin davacının temyiz ve karar düzeltme talepleri nedeniyle geciktiğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 2007/19419 Esas, 2008/3040 Karar sayılı kararına dayanılarak, şufa hakkına konu yapılan payın satış tarihi ile paranın mahkeme veznesine depo edildiği tarih arasında uzun bir sürenin geçmiş olması, bu zaman kesiti içerisinde paranın satın alma gücünde meydana gelen değer düşüklüğü, davacının nedensiz fakirleştiği, zararın ödenmesi gerektiği gerekçesi ile; davanın kabulüne, 20.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davalının paydaş olduğu taşınmazı davacı, taşınmazın paydaşlarından dava dışı Necati'den 22/04/2011 tarihinde 500.000,00 TL bedelle satın almıştır.

Somut olayda, davalının paydaş olduğu taşınmazı davacı, taşınmazın paydaşlarından dava dışı Necati'den 22/04/2011 tarihinde 500.000,00 TL bedelle satın almıştır.

Davalı 16/05/2011 tarihinde açtığı dava ile tarafların satış bedelinde muvazaa yaptıklarını, satış bedelinin ön alım davasını önlemek için danışıklı olarak yüksek gösterildiğini ileri sürerek satış bedelini ödemek koşulu ile davalının satın aldığı payın adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece tarafların bedelde muvazaa ve fiili taksim iddialarının değerlendirilmesi için keşif yapılmış, davacıya şufa bedeli olan 508.250.00 TL depo etmesi için 2 haftalık süre verilmiş, şufa bedeli verilen bu süre içerisinde ödenmiştir. Mahkemece taşınmazdaki davalıya ait payın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, şufa bedeli olarak dosyada bulunan bedelin davalıya ödenmesine karar verilmiş, davalının karar düzeltme talebi Yüksek Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 08/05/2014 tarih, 2014/3602 E -2014/6036 K.sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Sebepsiz zenginleşme için, bir taraf zenginleşirken diğer tarafın fakirleşmesi, zenginleşme ile fakirleşme arasında nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edebilmek, için öncelikle, davalının mal varlığında bir çoğalmanın meydana gelmesi gerekir. Bu zenginleşme, mal varlığının artması şeklinde olabileceği gibi, azalmasının önlenmesi şeklinde de olabilir. Zenginleşmenin miktarı istenebilecek alacağın da üst sınırını oluşturur.

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan, tahakkuk etmemiş veya varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hata sonucu verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Davacı, bu dava ile aradan geçen zaman içerisinde şufa bedeli ile taşınmazın değeri arasında fahiş fark olduğunu ileri sürerek, uğradığı zararın tazminini istemiştir.

Somut olayda; davalı yasal hakkını kullanarak şufa davası açmış, şufa davasının yargılaması sırasında mahkeme tarafların ileri sürdüğü bedelde muvazaa ve fiili taksim iddialarını araştırmak durumunda kalmış, davalı ön alım bedelini mahkemece verilen süre içerisinde mahkeme veznesine depo ederek ödemiştir. Davalının şufa davasını açtığı 16/05/2011 tarihi ile mahkeme kararının kesinleştiği 08/05/2014 tarihine kadar geçen süre içinde yargılamanın uzamasına neden olacak hiç bir kusuru da yoktur. Diğer anlatım ile somut olayda sebepsiz zenginleşmenin koşulları oluşmamıştır. Dairemizin görüşü bu yöndedir. (3.H.D. 2015/7480 E–2015/15720 K.sayılı ve 14/10/2015 tarihli kararı).

Mahkemece, anılan nedenler ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, anılan nedenler ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/17082, Karar No: 2014/24156, Tarih: 31.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17082 E.  ,  2014/24156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Belediye sınırlarındaki meraya tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Belediyeye ait meraya tecavüz suçundan zarar görme olasılığı bulunan Belediye Başkanlığı'nın temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Belediye Başkanlığı vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/78, Karar No: 2013/759, Tarih: 29.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/78 E.  ,  2013/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suç reşit olmayanla rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek mahkûmiyetine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2011 gün ve 2011/51 Esas, 2011/93 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayanla rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 04.03.2004 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9020, Karar No: 2022/21855, Tarih: 07.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/9020 E.  ,  2022/21855 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2019 tarihli ve 2017/975 esas, 2019/690 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesi uyarınca tayin edilen 90 gün adli para cezasından anılan Kanun’un 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırım yapılırken hesap hatası yapılarak 105 gün adli para cezası yerine, 112 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 87 gün hapis cezası yerine, 93 gün hapis cezası verilmesini müteakip, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince 1.740,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.860,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/04/2022 gün ve 94660652-105-63-11108-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık ... hakkında, katılan ...'a yönelik hakaret eylemi nedeniyle, TCK'nın 125/1, 125/4, 62 ve 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulurken, anılan Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki sırasında hesap hatası yapılmış olup, uygulamaya göre sonuç adli para cezasının, 1.740,00 TL yerine 1.860,00 TL şeklinde fazla belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Hakaret suçundan sanık ... hakkında kurulan, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/04/2019 gün ve 2017/975 esas, 2019/690 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılığın, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden,

a-Sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında yer alan "112" ibaresi çıkarılarak yerine, "105" ibaresinin eklenmesi ve sonuç adli para cezasının da 1.740,00 TL'ye indirilmesi suretiyle kararın DÜZELTİLMESİNE,

b-Hükümdeki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

3-Dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.