muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13443, Karar No: 2017/595, Tarih: 18.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13443 E.  ,  2017/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 155/2, 43/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, bu hususun kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasının kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın Online İletişim isimli fatura ödeme merkezi olarak işletmekte olduğu işyerinde, katılana ait 06/02/2007 tarihli 57,13 TL ve 09/04/2007 tarihli 69,83 TL bedelli elektrik, 27/03/2007 tarihli 74 TL bedelli su olmak üzere toplam 201,06 TL tutarındaki faturayı tahsil ettiği halde ilgili kurumlara ödemediği iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadesi, ödeme makbuzları ve dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "12 gün", "15 gün", "12 gün" ve "240 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "6 gün", "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/01/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Düşünce

Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Karşı Düşünce

Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de, sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozulması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.18.01.2017
Yargıtay — Esas No: 2006/10708, Karar No: 2007/93, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10708 E.  ,  2007/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurullarınca somut emsal alınan 843 ada 9 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmaz emsalden %30 değerli kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu raporlara dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın ll.maddesinin (d) bendi gereğince ... vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin ... vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın ... vergisine esas asgari m2 değeri 9.000.000 TL., emsal alınan 9 parsel nolu taşınmazın asgari m2 değeri ise 14.000.000 TL.’dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu –dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumlu bir gelişme de söz konusu olmadığı- halde dava konusu taşınmaz emsalden daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan raporlara dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9156, Karar No: 2015/224, Tarih: 15.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9156 E.  ,  2015/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak

şekilde çocuğun nitelikli cinsel

istismarı (mağdur... yönelik)

beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun basit cinsel istismarı (mağdur

...'a yönelik), kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma (mağdur.... yönelik),

6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mağdur ...'a yönelik eylemin beden

veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun basit cinsel istismarı suçunu

oluşturduğu kabülü ile tüm suçlardan

mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma, ret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, kesin nitelikte olan hükmün 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanığın, mağdur ...'ı bıçakla tehdit etmek suretiyle okul bahçesine götürüp, hürriyetten yoksun bırakmaktan ibaret eyleminin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve buna göre ceza tayini belirlendiği halde, hüküm fıkrasına aynı Kanunun 109/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eyleminden dolayı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eyleminden dolayı kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 103/1-a maddesince verilen 4 yıl hapis cezasından TCK.nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 5 yıl 4 ay yerine, 6 yıl hapis cezasına ve buna bağlı olarak TCK.nın 62. maddesince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 5 ay 10 gün yerine, 5 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Ancak;

TCK.nın 103/1-a maddesince verilen 4 yıl hapis cezasından TCK.nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 5 yıl 4 ay yerine, 6 yıl hapis cezasına ve buna bağlı olarak TCK.nın 62. maddesince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 5 ay 10 gün yerine, 5 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılamayı gerektiren bir hal teşkil etmemesi nedeni ile aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan “6 yıl hapis cezası ” ibaresinin çıkartılıp yerine "5 yıl 4 ay", “5 yıl” ibaresinin çıkartılıp yerine “ 4 yıl 5 ay 10 gün” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eyleminden dolayı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükümlerin, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin ceza miktarı yönüyle sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8632, Karar No: 2014/15750, Tarih: 25.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8632 E.  ,  2014/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın olay günü suç arkadaşı ... ile birlikte yolda yürüyen yakınanın çantasını çalmaya karar verdikleri,...'nin yakınanın omzundaki çantayı çekip aldığı ve her iki sanığın da kaçmaya başladıkları, yakınanın bağırışlarını duyan civardaki kolluk görevlilerinin sanık ... ve suç arkadaşını ayrı ayrı yakaladıkları, üzerinde çanta bulunan...'nin kendisini yakalayan kolluk görevlisini bıçakla yaraladığı, sanık ...'in ise bıçak çekme ve yaralama eylemine katılmadığı olayda;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/7. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 10/03/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1440, Karar No: 2013/2094, Tarih: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/1440 E.  ,  2013/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı yasaya aykırılık,

HÜKÜM : ...: 6136 Sayılı Yasanın 13/1, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 450 YTL adli para cezası,

...: a) ...'ı Silahla Yaralamaya Kalkışma suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis,

b) 6136 Sayılı Yasanın 13/1, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 450 YTL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın yakın mesafeden mağdura tabancayla ateş etmek için iki kez tetiğe basıp tetik düşürdüğü ancak tabancanın tutukluk yaptığı, üçüncü kez tetiğe bastığında ise tabancanın ateş aldığı, fakat sanığın isabet kaydedemediği olayda, her ne kadar mağdurda isabet yok ise de, tabanca gibi etkili bir alet ile yapılan atış sayısı ve mesafesi de dikkate alındığında, mağdurda meydana gelen tehlikenin ağırlığına göre, teşebbüs nedeniyle, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, sanığın cezasından dörtte bir oranında indirim yapılmasına ilişkin mahkemenin uygulamasında bir isabetsiz görülmediğinden, aksi düşünce ile isabet bulunmadığı gerekçesiyle, üst sınıra yakın indirim yapılmasıgerektiğinden bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna muhalefet; sanık ...'ın 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafiinin fazla ceza verildiğine, CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; yargılama sırasında sanık ...'tan, CMK.nun 109. maddesindeki düzenleme dikkate alınmadan, alınan nakdi güvence bedelinin, CMK.nun 113 ve 115. maddeler uyarınca karar kesinleştiğinde iadesine karar verilmesi yerine, kararın kesinleşip cezanın infazına başlandıktan sonra iadesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 5. bendindeki kefaletle ilgili bölümden "infazına başlandıktan sonra" ibaresinin çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle düzeltilen, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5054, Karar No: 2017/88, Tarih: 19.01.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/5054 E.  ,  2017/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmü süresi içinde müdahiller vekili temyiz etmiştir. Mahkemece ....04.2015 tarihli Ek Kararla süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde müdahiller vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin halen 269 üyesinin bulunduğunu, henüz dairesini alamayan toplam 170 aktif üyesinin olduğunu, diğer üyelerin evlerini aldığını ve halen oturmaya devam ettiklerini, kooperatifin öncelerdeki üye sayısının 817'lerde iken kooperatifin mali ve ekonomik krize girmesi nedeniyle çok sayıda üyenin üyelikten çıktığını, kanuna göre kooperatif üyeliğinden çıkmanın serbest olması ve çıkan üyelere ödedikleri paraların geri ödenmesi gerektiğinden bu durumun kooperatifi ekonomik ve mali açıdan sıkıntılı bir dönem içerisine soktuğunu, üyelerden toplanan aidatların çıkan üyelere ödenmesi gerektiğinden dolayı inşaatların bir türlü tamamlanamadığını, üyelikten çıkan kişilere kooperatifçe ....264.000,00 TL ödeme yapıldığını, halen 2014-2016 yılları arasında ödenmesi gereken ....650.000,00 TL borç bulunduğunu, müvekkili kooperatifi önceki yönetimin zarara uğratması, kooperatif adına kesilen idari para cezaları, belediyeye ödenmesi gereken şerefiye bedelleri, arsa sahiplerine zamanında teslim yapılamadığından dolayı ödenen tazminatlar gibi unsurların kooperatifi daha da zor bir duruma soktuğunu ve mali kriz içerisine girmesine neden olduğunu ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı kooperatifin %81 seviyesinde borca batık durumda olduğu, sunulan iyileştirme projesinin uygulanabilir ve makul olduğu, davacı kooperatifin iflasının bir yıl ertelenmesinin uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararın, müdahale talep edenler vekilince temyizi üzerine, mahkemece, ....04.2015 tarihli ek karar ile, temyiz eden müdahiller vekiline kararın 05.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ....03.2015 tarihinde sunulduğu, iflas erteleme davalarında temyiz süresinin ... gün olduğu gerekçesiyle, temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, müdahiller ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Ek karar, müdahiller vekiline tebliğinden itibaren .... günde temyiz edilmiş ise de yapılan tebligat usulüne uygun olmadığından ek karar temyizi süresinde kabul edilmiştir.

Ek kararı, müdahiller ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Ek karar, müdahiller vekiline tebliğinden itibaren .... günde temyiz edilmiş ise de yapılan tebligat usulüne uygun olmadığından ek karar temyizi süresinde kabul edilmiştir.

İflasın erteleme talepleri sonucunda verilen kararlar İİK'nın 164. maddesi uyarınca ... gün içinde temyiz edilebilir. Ancak mahkemece temyiz süresi karara ... gün olarak yazılmıştır. Anayasa Mahkemesi ....02.2015 tarihli kararında, tarafların kararda bu şekilde yanıltılmaları sonucu hukuki bir hakkın kullanılamamasını "hak ihlâli" olarak nitelemiştir. Bu nedenle Dairemizce mahkemenin temyiz süresini ... gün olarak yazması ve bir kısım müdahillerinde kararı bu süre içinde temyiz ettiği nazara alınarak mahkemenin yerinde olmayan ....04.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahiller ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, ek karar yönünden alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/868, Karar No: 2019/11183, Tarih: 20.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/868 E.  ,  2019/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içeriğinde yer alan CD İnceleme Tutanağındaki kamera saatine göre, saat 19.59'da sanığın ...AVM'den, üzerinde ... AVM'ye ait suça konu ceketle çıktığı sırada alarmın çalması üzerine yakalandığı olayda; suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18.09'da başladığının anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü ile temel ceza üzerinden TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2 -Katılanın kolluktaki ifadesinde; suça konu ceketin toplam değerinin 59,99 TL olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3-Katılanın soruşturma aşamasında kollukta alınan 07/11/2014 tarihli ifadesinde suça konu ceketin kemik alarmının kesilerek zarar gördüğünü belirtmesi karşısında; suçta kullanıldığı anlaşılan ve sanığın üzerinden çıkan 6136 sayılı Yasa kapsamında olmayan çakı hakkında iddianame içeriğine göre sanık hakkında TCK'nın 54. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden sözkonusu çakının müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.