muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/624, Karar No: 2022/1667, Tarih: 06.12.2022

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

(2) Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır”.

17. Yukarıda anılan maddenin hükümet gerekçesinde; mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 179. maddesindeki düzenlemeye karşılık gelen bu madde ile dava dilekçesinde bulunması gereken hususların neler olduğunun ilave unsurlarla birlikte ve daha geniş olarak düzenlendiği açıklanmıştır. Mal varlığı haklarına ilişkin ve konusu para alacağı olmayan davalarda, harca esas miktarın belirlenebilmesi bakımından, dava konusunun değerinin gösterilmesi esasının da dava dilekçesinde bulunması gereken zorunlu unsurlardan biri hâline getirildiği ayrıca belirtilmiştir.

18. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 119. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendine göre; davanın konusu ve mal varlığı haklarına ilişkin davalarda dava konusunun değeri dava dilekçesinde açıkça yazılmalıdır. Diğer bir ifadeyle davacı, mal varlığı haklarına ilişkin davalarda, dava dilekçesinde dava konusunun değerini yazmak zorundadır. Zira yargılama aşamasında ödenmesi gereken nispi karar ve ilam harçları bu dava değeri üzerinden hesap ve tahsil edilir. Eğer değer gösterilmemişse, bu değer davacıya tespit ettirilir. Davacının değeri tespit etmekten kaçınması hâlinde ise dava dilekçesi işleme konmaz (Harçlar Kanunun m. 16/III). Yargılama sırasında dava konusunun değerinin dava dilekçesinde bildirilenden daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunamaz, yani dosya işlemden kaldırılır (Harçlar Kanunu m. 16/IV, 30 ve HMK m. 150).

19. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesi ile “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir” hükmü düzenleme altına alınmıştır. Buna göre; dava dilekçesinin, talep sonucu veya içeriğinden dava konusunun ne olduğu anlaşılmıyorsa hâkim, davacıya dava konusunun ne olduğunu anılan madde uyarınca açıklattırabilir.

19. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesi ile “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir” hükmü düzenleme altına alınmıştır. Buna göre; dava dilekçesinin, talep sonucu veya içeriğinden dava konusunun ne olduğu anlaşılmıyorsa hâkim, davacıya dava konusunun ne olduğunu anılan madde uyarınca açıklattırabilir.

20. Eldeki davada davacı; dava dilekçesinin “dava değeri” bölümüne “ziynet eşyalarının tahmini değeri 6.000TL” olduğunu yazmış, “açıklamalar” bölümünde talep ettiği ziynet eşyalarının “22 ayar ve 22 gram değerindeki on dört bilezik, iki adet takı seti ve çeyrek altınlardan” oluştuğunu belirtmiş, dilekçenin “sonuç ve istem” bölümünde ise ziynet eşyalarının aynen, mümkün olmaz ise nakden iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı asıl cevap dilekçesinde bu iddialara karşı ziynet eşyalarının davacıdan zorla alınmadığını, müşterek ihtiyaçlar için bozdurulduğunu savunmuş; 26.09.2012 tarihli duruşmada ise dava edilen on dört adet 22 ayar bilezik ile iki adet takı setinin evlilik birliği kurulurken kadına takıldığının doğru olduğunu, bu bileziklerden beş tanesinin kadının aile çevresinden, kalan dokuz tanesinin kendi aile çevresinden takıldığını, davacının ailesi tarafından takılan beş bileziğin hiç bir zaman ortaya konulmadığını, davacının bu bilezikleri kendi yanında taşıdığını, evden giderken de beraberinde götürdüğünü, kendi ailesi tarafından takılan dokuz bileziğin ise evlilik yaşamı içerisinde ihtiyaçlar ve borçlar için bozdurulduğunu, elde edilen paranın evin ihtiyaçları için harcandığını, iki takı setinden bir tanesini davacının evden giderken götürdüğünü diğerini ise evlilik tarihinden yaklaşık altı ay sonra davacının üniversite harcı için bozdurduğunu ve elde ettiği parayla üniversite harcını yatırdığını, dava edilen otuz adet çeyrek altının ise düğün salonu masraflarında kullanıldığını beyan etmiştir.

21. Tüm bu anlatılanların ışığı altında; davacı dava dilekçesinde tamamı altın niteliğinde bulunan ziynet alacağı talebini HMK’nın 119. maddesine uygun şekilde ileri sürmüş, mal varlığı hakkına ilişkin ve konusu para alacağı olan davasında harca esas miktarı yaklaşık bir değer olarak ifade etmiştir. Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş; ispat kuralları çerçevesinde tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde ileri sürmüş oldukları delillerin toplanarak gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle işin esasına girilip bir karar verilmesinden ibarettir. Dava konusunun altın olması ve dava dilekçesinde miktar ve vasıflarının bildirilmiş olması nedeniyle uzman bilirkişi tarafından, talep edilen altınların her bir değerinin, dolayısıyla toplam alacak miktarının belirlenmesi ve belirlenen değere göre gerekirse harç eksikliği tamamlanmak suretiyle, tamamlandığı takdirde Harçlar Kanununa göre değerlendirme yapılması mümkündür. Bu nedenle davanın esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

22. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; her ne kadar dava konusu edilen ziynet eşyaları belirtilmiş ise de bu eşyaların tamamı için tek bir bedel gösterildiği, oysa ki talep edilen eşyalara ilişkin, cins, miktar veya nitelikleri yönünden her bir eşya için ayrı bedel gösterilmesi ve Mahkemece davacıya talebinin bu yönüyle açıklatılması gerektiği, bu durumda direnme kararının değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

23. O hâlde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

24. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7685, Karar No: 2012/19369, Tarih: 14.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/7685 E.  ,  2012/19369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanık ... hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde sanığın 6831 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediği kabul edildiği halde, uygulanan yasa ve maddesinin 6136 sayılı yasanın 15/1. maddesi olarak gösterilmesi,

2) Sanık ...'un hazırlık soruşturmasında “beraber kontrollü olarak kabloları yaktık” şeklinde beyanda bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2016/15530, Karar No: 2020/2886, Tarih: 03.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/15530 E.  ,  2020/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 102 ada 267 parsel sayılı taşınmazın ... Barajı proje sahasında kaldığı, iş bu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacıya ait olduğunun tespiti ile tapuya şerh edilmesi istenmiştir.

Davalı Hazine vekili taşınmazın Hazine adına kayıtlı olduğu, davacının dava açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, gerekli inceleme ve araştırmalar yapıldıktan sonra, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü 102 ada 267 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve 06.06.2016 havale tarihli fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde A ve B harfleri ile belirtilen toplam 10.916,66 m2'lik alan üzerinde ekilen 9 adet elma, 5 adet armut, 1 adet kiraz, 2 adet dut, 1 adet şeftali, 3 adet ceviz, 1 adet incir ağacı ve 8887 adet Selvi kavak şeklindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, taşınmazın tapu kaydına şerh konulması yönündeki talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 102 ada 267 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak ise, HMK'nin 25, 26, 31 ve 33. maddeleri (1086 sayılı HUMK'un 74, 75 ve 76. maddeler) gereğince, Hakime aittir. Ancak, 6100 sayılı HMK'nin 26. (1086 sayılı HUMK'un 74.) maddesine göre; hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez, duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir. Talepten fazlaya karar verilebilmesi ancak davalının muvafakatiyle mümkündür (HMK mad.141/2).

Davacı vekili dava dilekçesinde; kamulaştırma alanında kalan ... 102 ada 267 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların kendisi tarafından dikildiğine karar verilmesini istemiştir. Hükme esas alınan 09.06.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda; davacının diktiğini iddia ettiği ağaçların dava konusu edilen 102 ada 267 parsel sayılı taşınmazın değil ... Köyü kadastro çalışma alanı ile Aktoprak Köyü kadastro çalışma alanları arasında Kapıdere Çayı yatağında kaldığı ve krokide A ve B harfleri ile gösterildiği, dolayısı ile ağaçların dava konusu edilen 102 ada 267 parsel içinde kalmadığı tespit edilmiştir. Hal böyle olunca; Mahkemece, muhdesatların dava konusu edilen parsel dışında kaldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yukarıda gösterilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7488, Karar No: 2022/861, Tarih: 20.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/7488 E.  ,  2022/861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve Milli Eğitim Bakanlığı avukatları ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosyada, dava konusu dönemde davalı Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı ... İlköğretim Okulu ile davalı ve davadışı işverenler arasında dava konusu dönemde yapılan temizlik işi ile ilgili hizmet alım ihale evraklarının temini ile iş yapım sözleşmeleri ve bu işyerlerinde davacıya ait şahsi sicil dosyaları, davalı ve/veya okul müdürlüğünden sorularak; ilgili dosya ve belgeler dosya arasına celbedildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1362, Karar No: 2018/4307, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1362 E.  ,  2018/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.06.2018 tarihinde üye ...'in, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer suçtan kurulan hüküm yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

Karşı Oy

Tüm dosya kapsamından olumsuz bir çevre ve aile hayatı olan mağdureye ilk olarak henüz on yaşındayken annesinin erkek arkadaşı olan... ismindeki bir erkeğin cinsel istismarda bulunduğu daha sonra on iki yaşındayken erkek arkadaşı ... .... tarafından nitelikli cinsel istismara uğradığı, bu eylemden sonra arkadaşı...'in kendisini aldattığı düşüncesiyle bunalıma girdiği, ardından hayat kadını olan ... (...) ile tanıştığı bu kişinin mağdureyi farklı kişilere pazarladığı ve mağdurenin...'ın istismarı olayından sonraki iki buçuk yıllık süreçte en az yirmi yedi kişinin cinsel istismarına maruz kaldığı anlaşılan olayda sayın çoğunlukla görüş ayrılığımız sanık hakkında TCK.'nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına yönelik olarak çıkmıştır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında... ve...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında... ve...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

ATK 6. İhtisas Dairesi 20 Mayıs 2012 günlü raporunda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın... dışındaki tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle oluştuğunu tespit etmiştir. Bunun üzerine mahkeme ilk kararında sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasını uygulamış ancak bu karar Dairemizin 02 Kasım 2015 günlü kararında "Her bir sanığın işlediği suç yönünden mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti gerekir" gerekçesiyle bozulmuştur. Bunun üzerine tekrar ATK dan rapor aldırılmış. ATK Genel Kurulu 01 Eylül 2016 günlü raporunda ''Ruh sağlığını cinsel istismarda bulunan tüm sanıkların birlikte bozduğu sanık ayrımının yapılamadığını'' tespit etmiştir.Görüleceği gibi ATK 6. İhtisas kurulu raporu ile ATK Genel Kurulu raporu arasında esasen bir fark bulunmamaktadır. Her ikisi de sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğunu kabul etmektedir. Oysa TCK 103/6 madde ve fıkrasının uygulanabilmesi için bozma kararında da belirtildiği gibi sanığın eylemi (Her bir sanığın eyleminin ayrı ayrı) sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun açık ve net olarak, şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinde zorunluluk vardır. Ruh sağlığının tüm eylemlerin etkisiyle bozulması ya da eylemlerin birlikte ruh sağlığını bozmuş olması TCK 103/6. madde ve fıkrasının uygulanması için yeterli değildir. Her eylemin ruh sağlığını bozma potansiyeli var bu nedenle her eylem ruh sağlığını bozmuştur denemez. Hangi eylemin ya da eylemlerin ruh sağlığını bozduğu tespit edilememiştir. Bu nedenlerle sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kaldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanamayacağı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/11711, Karar No: 2013/15432, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11711 E.  ,  2013/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, biber ve taze fasulyenin 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) asgari ve azami verileri gösterir şekilde gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2251, Karar No: 2023/9315, Tarih: 19.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2251 E.  ,  2023/9315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/798 Esas, 2022/2627 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 Esas, 2021/255 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzelterek yeniden esas hakkında hükmü kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kars ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 142 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle, emsal olarak belirlenen taşınmazların uzak bölgelerden alındığını, emlak değerlerine göre 2 kat fark olsa bile değer artış/azalışı hesabı imar planı yönünden ve şehrin gelişme yönünden değerlendirme yapılmadığını, emsal taşınmazların yanlış belirlendiğini, emsal taşınmazların üstün ve eksik yönlerine ilişkin açıklama yapılmaksızın değerlendirme yapıldığını, mevcut bilirkişi raporlarına göre karar verilmesinin mümkün olmadığını beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince bilirkişi heyetinin 2942 sayılı Kanun'un 15 inci maddesindeki usul ve esaslara göre tayin edilip keşif yapılmasında, taşınmazın arsa olarak kabul edilmesinde, zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesine uygun, emsal esasına göre değer biçilmesinde (m² birim fiyatının 400 TL), 2017 yılı resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde, ağaçlara ise maktuen bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ilk kararda taşınmaz zemin bedeli 38.915 TL, yapı bedeli 81.691,70 TL, ağaç bedeli ise 405 TL olmak üzere toplam 120.011,70 TL kamulaştırma bedeli belirlenmiş, söz konusu karar davacı ve davalı (...) tarafça istinaf edilmiştir. Dairemiz kaldırma kararı sonrası belirlenen bedel, kaldırma kararı öncesi belirlenen bedelden yüksek olması ve ilk kararın davalı ... için belirlenen bedel yönünden davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşturması gözetilerek, ilk karar ile belirlenen bedel üzerinden davalı ...'a düşen hisse bedelinin(19,39m2\*12.963,63 TL) ödenmesi, kaldırma sonrası fazladan depo edilen 2820,78TL'nin davacı kuruma iadesi gerekirken, yazılı şekilde usulü kazanılmış hakka riayet edilmemesi doğru görülmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Kars ili ... ilçesi ... Mahallesi 142 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR