muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17715, Karar No: 2009/7203, Tarih: 26.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17715 E.  ,  2009/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan... Yol Yapı İnş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı sigortalının iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece ,5.000.00 TL maddi zarar ile 10.000.00 TL manevi zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalı şirkete ait işyerinde çalışırken 22.11.2003 tarihinde silindir makinesinin sağ ayağını ezmesi sonucu %17 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği, olayın SGK'ca iş kazası olduğu kabul edilerek davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, açılan kamu davasında alınan 29.04.2005 havale tarihli kusur raporunda işyeri şantiye şefi İbrahim Harman'a 2/8, işverenin diğer işçisi ...'a 4/8,davacıya 2/8 oranında kusur izafe edildiği,İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesince ... ve İbrahim Harman'ın 765 sayılı TCK 459/2. maddesi ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği,Mahkemece aldırılan iki kusur raporunda da, olayda işveren şirketin %40,işverenin işçisi ...'ın %40,davacının da %20 kusurlu olduğunun tesbit edildiği, şantiye Şefi İbrahim Harman yönünden inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 53. maddesine göre hakim kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mes'uliyete dair hükümleriyle bağlı olmadığı gibi ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Bundan başka ceza mahkemesi kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarının tayini hususunda dahi hukuk hakiminin bağlamaz.

Ceza ve Hukuk Mahkemeleri kararları arasındaki ilişkiyi düzenleyen Borçlar Kanununun sözü geçen hükmü hukuk hakimini ceza mahkemesinin kesinleşen kararı karşısında maddi hukuk bakımından kural olarak bağımsız kılmaktadır. Olayda söz konusu olan Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi hükmü ile kanun koyucunun ortaya koyduğu ilke, hukuk hakiminin varacağı sonuçta bağımsız olduğu hususudur. Ancak hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız bir bağımlılık değildir. Her ne kadar ceza hakiminin beraata ilişkin olarak verdiği karar kusurun var olup olmadığı veya oranı, zararın miktarı, temyiz kudreti ve illiyet bağı gibi hususlarda hukuk hakimini bağlamaz ise de her mahkumiyet kararı o fiilin hukuka aykırılığın tesbit etmesi bakımından hukuk hakiminin bağlayıcı vasıftadır.

Somut olayda tazminat davasına bakan bu mahkeme ceza mahkemesinde alınan kusur raporundaki kusur dağılımı ve ceza mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ile bağlı olmasa da,ceza mahkemesince belirlenen maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınarak dava dışı şantiye şefi İbrahim Harman'ın Asliye Ceza Mahkemesince kusurlu kabul edilerek ceza verilmiş olması ve kararın kesinleşmiş olması karşısısnda, bu kişiye bir miktar kusur verilmesi ve aldırılan kusur raporlarında bu kişinin kusuru yönündede inceleme yapılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı şirketin öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3958, Karar No: 2025/2550, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3958 E.  ,  2025/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1179 E., 2024/1612 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mazıdağı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/102 E., 2022/332 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ...'nin 27.05.2020 tarihinde evindeyken evin önünde bulunan davalı şirkete ait trafo direğinden elektrik akımına kapılarak ağır şekilde yaralandığını, davalı şirketin sorumluluğunda bulunan elektrik direğinin ve tellerinin bakımını yapmadığını, direğin çevresinde tel örgü bulunmadığını, direk üzerine uyarı levhasının asılmadığını ve elektrik tellerinin müvekkilinin evinin hemen yanından ve üstünden geçtiğini, olayın meydana gelmesinde davalı şirketin ağır kusurlu olduğunu ileri sürerek; şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 26.08.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini 1.367.923,00 TL sürekli iş görmezlik tazminatı, 9.659,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 1.377.582,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, olayın meydana gediği yapının müvekkiline ait enerji nakil hatlarının yapımından sonra kaçak olarak inşa edildiğini, davacı tarafından müvekkili şirkete nakil hatlarının yerinin değiştirilmesi hususunda başvuru yapılmadığını, davacının ağır kusurlu hareketi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, olayın meydana gediği yapının müvekkiline ait enerji nakil hatlarının yapımından sonra kaçak olarak inşa edildiğini, davacı tarafından müvekkili şirkete nakil hatlarının yerinin değiştirilmesi hususunda başvuru yapılmadığını, davacının ağır kusurlu hareketi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan 13.03.2021 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, olayın gerçekleşmesinde davalı şirketin %65 oranında, ... Belediyesinin %20 oranında, davacının ise %15 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği, ... Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalının 26.01.2022 tarihli Adli Tıp Kurulu Raporuna göre, davacının sürekli iş göremezlik oranının %60, tedavi sürecinde ortaya çıkan bakıcı ihtiyaç süresinin 3 ay olduğunun, iyileşme sürecinin 6 aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında %100 engelli sayılması gerektiğinin bildirildiği, hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda yaralama nedeniyle meydana gelen iş göremezlik zararı ve bakıcı giderlerinin ayrı ayrı ve davalının kusur oranına göre hesaplandığı, buna göre sürekli iş göremezlik zararının 911.949,87 TL, bakıcı gideri zararının 6.439,50 TL olduğunun bildirildiği, alınan raporların denetime elverişli olduğu, davacının davalı şirketin kusuru nedeniyle maddi olarak zarar gördüğü gerekçesiyle; davanın kabulüne, toplamda 918.389,37 TL maddi tazminatın olay itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilinin 26.08.2022 tarihli bedel artırım dilekçesi ile toplam tazminat tutarını 1.387.582,00 TL'ye artırmasına karşın Mahkemece davanın kabulü ile 918.389,37 TL'nin tahsiline karar verilmiş olmasının doğru görülmediği, ancak bu hususun taraflarca istinaf sebebi yapılmadığı gibi kamu düzenine de ilişkin olmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, Mahkemece yapının kaçak yapıldığına ilişkin iddialarının incelenmediğini, bilirkişi raporunun kanuna ve usule aykırı olarak tanzim edildiğini, hesap bilirkişisinin yapmış olduğu hesaplamanın fahiş olduğununu, davacıya dava konusu açıklattırılarak talep konusunun kalem kalem ayrılması gerektiğini, tek kalem olarak maddi tazminata hükmedilmeyeceğini, davada ıslah miktarından daha azına karar verilmiş olmasına rağmen müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik çarpması nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle hükme esas alınan ve tarafların olaya ilişkin sorumluluklarının belirlenmesine yönelik bilirkişi raporunda yer alan değerlendirmelerin denetime elverişli olmasına, kusursuz sorumluluk ilkesi gereği illiyet bağının kesildiğinin davalı tarafça ispat edilememesine, yargılama aşamasında ileri sürülmeyen maddi tazminat miktarına ilişkin itiraz ile istinafta ileri sürülmeyen vekalet ücretine yönelik itirazın temyizde ileri sürülemeyecek olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8795, Karar No: 2007/8937, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8795 E.  ,  2007/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği ... (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının alınması, buğdayın dekar başına verimi 320 kg. olarak bildirildiği halde 500 kg. olarak kabulü doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden (kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere) 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12695, Karar No: 2010/11853, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12695 E.  ,  2010/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ile terkini istemine ilişkin olup, 1.Hukuk Dairesinin bozma kararına karşı verilen direnme kararı temyiz edildiğinden dosyanın Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3102, Karar No: 2019/4907, Tarih: 09.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3102 E.  ,  2019/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, eşine 1989-1999 yılları arasında kısmi emeklilik aylığı bağlanmasına, kendisine de 2000 yılı itibariyle tam dul aylığı bağlanarak maddi kayıplarının faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10016, Karar No: 2016/5754, Tarih: 06.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/10016 E.  ,  2016/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık hor kullanma tazminatının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 13.364 TL nin tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalı şirket ile 01.09.2011 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi akdedildiğini, kira akdinin davalı tarafın iradesi ile feshedilerek 29.08.2013 tarihinde evin anahtarlarının teslim edildiğini, davalı tarafça mecurun sözleşmeye uygun teslim edilmediğini, yapılan tespitte hasar tespit edildiğini, bu durumun davalıya ihtar edildiğini, ancak davalının yükümlülüklerini yerine getirmediğini, zararın tazmini ve tadilat nedeniyle ev kiraya verilemeyecek durumda olması ile 2 aylık kiraya karşılık gelen zararın tazmini gerektiğini belirterek depozitonun mahsubu ile bakiye 5.642 TL hasar bedeli ve 13.620 TL tamir süresince kira kaybı istemiştir. Davalı vekili taşınmazda zarar bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 14.380 TL hasar bedeli ve 30 günlük kira bedeli 6.670 TL den depozitonun tahliye tarihindeki kur üzerinden TL ye çevrilip mahsubu ile 13.364 TL nin tahsiline karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 01.09.2011 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi hususunda, taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre, kiralanan ofis olarak kiralanmış, demirbaş listesi sözleşmeye eklenmiştir. Sözleşmenin 9. maddesinde "kiralanan yer temiz, boyalı ve kullanıma elverişli kiraya verilmiştir. Kira süresince tüm yapı, mobilya ve tesisat gereği gibi korunacak, gerekli bakım yapılacak, kira müddeti sonunda normal kullanım dışında teslim alındığı gibi teslim edilecek. Havuz ve bahçe bakımı yapılacak " şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Tarafların özgür iradeleriyle sözleşmeye konulan bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Davaya konu taşınmazın 29.08.2013 tarihinde tutanak ile tahliye edilmesi üzerine davacı taraından 02.09.2013 tarhinde delil tespit talebinde bulunulmuş, tespit dosyasında inşaat mühendisi bilirkişi havuz suyunun bulunmaması, bahçe çimlendirme, mutfak tezgah dolap ve tesisatların tamamlanması, villanın tamamen boyanması gibi imalatların 14.830 TL olduğunu, tamir süresinin 30 gün olduğunu rapor etmiştir. Mahkemece dosya üzerinden SMM/bankacı bilirkişiden rapor alınmış, bilirkişi tespit dosyasına göre alacağı hesaplamış, 14.380 TL hasar bedeli ve 30 günlük kira bedeli 6.670 TL alacak olduğunu, alacaktan

depozitonun tahliye tarihindeki kur üzerinden TL ye çevrilip mahsubu ile 13.364 TL alacak olduğunu belirtmiş, rapor hükme esas alınmıştır. SMM/bankacı bilirkişi hor kullanma hasarı tespiti hususunda uzman bilirkişi değildir. Bu nedenle, mahkemece öncelikle, konusunda uzman bilirkişilerden yeniden rapor aldırılmalı, kiralanandaki hasarın hor kullanımmı yoksa normal kullanım sonucu mu olduğu tespit edilmeli, hor kullanıma konu hasar veya malzemelerin yıpranma payları düşülmüş şekilde, yargıtay denetimine elverişli kalem kalem birim fiyatları belirlenmiş olarak, hasar bedeli ve tamir süresi kira alacağının tespiti gerekirken yazılı şekilde, konusunda uzman olmayan bilirkişi tarafından düzenlenen, eksik ve yetersiz rapor esas alınarak hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK. nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4563, Karar No: 2012/9523, Tarih: 13.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4563 E.  ,  2012/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.04.2012 günü temyiz eden davalı ... ile vekili gelmediler.Karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldi.Açık duruşmaya başlandı. Gelmeyen davalı vekili Av. ...'ın mazeret telgrafı gönderdiği ve yokluğunda karar veilmesini talep ettiği görüldü.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.04.2012 (...)
Yargıtay — Esas No: 2012/18594, Karar No: 2012/26063, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18594 E.  ,  2012/26063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takipte, ipotek veren şikayetçinin, satış ilanının cezaevinde olduğu halde işyeri adresine tebliğ edilerek ihalenin gerçekleştirildiğini beyanla, ihalenin feshi talebi ile mahkemeye başvurduğu, mahkemece talebin süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği görülmektedir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesine göre 1 yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkum olan kişiye vasi tayini zorunludur.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesine göre de, mevkuf veya mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder.

İİK.nun 54. maddesinde ise; "Mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ihalelerin 15.07.2010 tarihinde gerçekleştirildiği, şikayetçi H. Ü.'e satış ilanının "S.Y. Cad ... K.İ." adresinde daimi işçisi G. Ü. imzasına, "Y. M.... M./İ." adresine ise Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre komşusu M. O.'nun muhatabın nerede olduğunu bilmediğine dair beyanı üzerine mahalle muhtarına tebliğ edildiği, yine vekili M. E.ye de 27.04.2010 tarihinde satış ilanının tebliğ edildiği, vekilin, Kartal 6. Noterliğinin 10.01.2007 tarih ve 557 yevmiye nolu genel vekaletnamesi uyarınca 15.04.2011 tarihinde ihale tarihinden itibaren bir yıllık süre içinde dava açtığı, gerek Afyonkarahisar 3. İcra Dairesinin 2008/148 Talimat sayılı satış dosyasına, gerekse dava dosyasına şikayetçinin cezaevinde olduğuna dair herhangi bir bilginin yansımadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda da belirtildiği üzere, 1 yıl ve daha uzun süreli mahkumiyet halinde, kişinin kısıtlanması ve kendisine vasi atanması gerekmektedir. Bundan sonra hükümlü adına yapılacak tebligatlar vasisine yapılarak geçerlilik kazanacaktır. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere, 1 yıl ve daha uzun süreli mahkumiyet halinde, kişinin kısıtlanması ve kendisine vasi atanması gerekmektedir. Bundan sonra hükümlü adına yapılacak tebligatlar vasisine yapılarak geçerlilik kazanacaktır. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece şikayetçinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olup olmadığı, hükümlü ise 1 yıl veya daha uzun süreli ceza ile mahkum olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.