muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1144, Karar No: 2015/15053, Tarih: 25.12.2015

Davacının davalı banka nezdinde bulunan hesabındaki paranın, 15.02.2007 tarihinde davacının herhangi bir talimatı veya talebi olmaksızın, eski eşi .....'a verilmiş para çekme ve hesaptaki parayı kendi hesabına aktarma yetkisini taşıyan vekaletnamesi de bulunmaksızın, bu kişiye ait hesaba aktarıldığı, böylelikle, davalı bankanın haksız işlemi 15.02.2007 tarihinde gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

O halde, haksız işlemin gerçekleştirildiği 15.02.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu belirlenen tarihin faiz başlangıç tarihi olarak tespiti bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/138, Karar No: 2015/17179, Tarih: 06.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/138 E.  ,  2015/17179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14630, Karar No: 2012/35052, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14630 E.  ,  2012/35052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong koymak, voleybol sahası, anfi, bar, okuma alanı ve bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı, yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca duruşma açılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken evrak üzerinde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2692, Karar No: 2018/4980, Tarih: 28.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2692 E.  ,  2018/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “Kale Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:....../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Beldesi ... Mah. Demet Sk. No:...... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Beldesi ... Mah. Demet Sk. No:...... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5581, Karar No: 2023/4071, Tarih: 20.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5581 E.  ,  2023/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/164 E., 2023/227 K.

KARAR : Ret- Gönderme

Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak usulüne uygun yargılama yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddi ile, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi arasında meydana gelen muarazanın giderilmesi için dosyanın ortak yüksek görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı Mahkemece Dairemize gönderilmesi üzerine; yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; evlilik birliği içinde davalı erkek adına edinilen taşınmazlar ve araçlar nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile, 392 ada 4 parseldeki mesken niteliğindeki taşınmazın ½ hissenin müvekkili adına tescilini; 179 ada 65 parseldeki bağımsız bölüm niteliğindeki taşınmazın ½ hissenin müvekkil adına tescilini; 77 EK 401 plakalı aracın satışına karar verilerek satış bedelinin ½’sinin müvekkile ödenmesini ve diğer edinilmiş malların da yasal mal rejimi tasfiyesi uyarınca tasfiyesinin yapılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2020 tarih ve 2020/301 Esas, 2020/576 Karar sayılı kararı ile, tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma protokolünde tarafların birbirinden herhangi bir mal talebi olmadığını beyan ettikleri, bu beyana rağmen dava açılmasının iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2023 tarih ve 2021/156 Esas, 2023/575 Karar sayılı kararı ile, tarafların ... 1. Aile Mahkemesinin 2019/852 Esas, 2019/1040 Karar sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilamında mal rejiminin tasfiyesi ile ilgili hüküm bulunmadığı gibi, boşanma ilamına dayanak yapılan taraflar arasında düzenlenen 13.12.2019 tarihli protokolde de "tarafların birbirlerinden mal vs. talebinin bulunmadığının" yazılı olduğu, mal rejiminden kaynaklanan isteklerin boşanmanın eki niteliğinde istekler olmadığından anlaşma ya da protokol, mal rejimlerini de kapsıyor ise bu taktirde taşınır ve taşınmaz mal niteliğinde bulunan katkı payı ya da artık değere konu olan bu tür eşyaların açık bir biçimde tek tek, bentler halinde protokolde yer alması gerektiği, taraflar arasında düzenlenen 13.12.2019 tarihli boşanma protokolünde dava konusu taşınmaz ve araca yönelik herhangi bir açık ibare bulunmadığı, sadece, "mal vs. talepleri yoktur" ibaresinin yer aldığı, Yargıtayın yerleşik uygulamaları uyarınca mal tabirinin tüm taşınır ve taşınmazları kapsadığını kabul etmenin, mal rejimi davalarının mantığına ve hakkın özüne aykırı düştüğü, bu nedenle bu tabirin katkı payı ya da edinilmiş mallardan kaynaklanan taşınmaz ya da taşınır niteliğindeki eşyaları da kapsadığının kabulüne olanak bulunmadığı, Mahkemece, katılma alacağına ilişkin taraf delillerinin toplanması ve tüm taraf delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre işin esası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle; başvurunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyasının usulüne uygun şekilde yargılama yapılarak karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile de, kaldırma kararının hatalı ve eksik olduğu, hükme gerekçe yapılan hukuki nedenin, davanın taraflarının boşanma yargılaması yapan mahkeme huzurunda yapılan duruşma sırasında hem boşanma ile hem boşanmanın mali sonuçları ile ve hem de mal rejimlerinin tasfiye edilmesi konularında yaptıkları açıklamaya dayandığı, tarafların açık ve net bir şekilde mal rejimlerinin sona ermesi ve tasfiye edilmesi ile ilgili olarak her hangi bir taleplerinin bulunmadığını açıklamış oldukları, buna rağmen mal rejiminin tasfiye edilmesi ile ilgili bir alacak davası açılmasının iyi niyet kuralına uymadığı; Bölge Adliye Mahkemesinin ise İlk Derece Mahkemesinin bu gerekçesine rağmen, tarafların birlikte sundukları anlaşmalı boşanma protokolünde bu yöndeki isteklerini anlatmak istedikleri “…tarafların birbirlerinden mal v.s. talebinin bulunmadığı…” şeklindeki anlaşma maddesini kendi kaldırma kararına gerekçe yaptığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ile ilgili bir hukuki değerlendirme yapmadığı ve buna ilişkin hukuki gerekçesini açıklamadığı, tarafların mahkeme huzurunda mal rejimleri ile ilgili olarak yaptıkları bu doğrudan ve duruşma tutanaklarına yansıyan şekli ile anlaşılan açıklamanın hiç mi bir hukuki değerinin olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin, tarafların boşanma davası duruşması sırasındaki mahkeme içi ikrar niteliğinde olan beyanlarını yok ve hükümsüz sayan kaldırma kararının bu nedenle eksik ve hatalı olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuken kesin nitelikte olduğu, bu kesin kararın aksine bir usuli işlem yapabilmenin hukuken mümkün olmaması nedeni ile ortak yüksek dereceli mahkemenin hakemliğine ihtiyaç olduğu, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında meydana gelen bu muarazanın giderilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddiyle, İlk Derce Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında meydana gelen muarazanın giderilmesi için dosyanın ortak yüksek görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı tarafların temyiz istemi bulunmamakta olup davacı kadın vekilinin karar doğrultusunda işlem yapılması talebi bulunmaktadır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili 03.05.2023 tarihli beyan dilekçesinde; kararda İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında muarazanın giderilmesi için dosyanın ortak yüksek görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verildiğini belirterek gereğinin yapılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmalık, İlk Derece Mahkemesinin Bölge Adliye Mahkemesinin kesin olarak verdiği gönderme kararına uymak zorunda olup olmadığı, gönderme kararına aykırı şekilde karar verip veremeyeceği noktasında toplanmaktadır. Dava, mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmalık, İlk Derece Mahkemesinin Bölge Adliye Mahkemesinin kesin olarak verdiği gönderme kararına uymak zorunda olup olmadığı, gönderme kararına aykırı şekilde karar verip veremeyeceği noktasında toplanmaktadır. Dava, mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi, 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Aynı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendinde 'Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir: ... 6) (Değişik:22/7/2020-7251/35 md.) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması ... ' şeklinde düzenlenmiştir.

3. Ayrıca, aynı Kanun'un 'Temyiz edilemeyen kararlar' başlığını taşıyan 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi de '... (Ek:22/7/2020-7251/39 md.) 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar.

...' şeklinde düzenlenmiştir.

4. Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma-gönderme kararından sonra kaldırma-gönderme kararının hatalı olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğundan aksine usuli işlem yapılamayacağı gerekçesiyle; davanın reddi ile, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi arasında meydana gelen muarazanın giderilmesi için dosyanın ortak yüksek görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ise de karar hatalı olmuştur. Şöyle ki, Bölge Adliye Mahkemesinin kanun gereği kesin nitelikte bulunan kaldırma kararından sonra, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi uyarınca, kaldırma kararında belirtilen deliller toplanarak ve/veya değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21322, Karar No: 2014/9924, Tarih: 10.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21322 E.  ,  2014/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8728, Karar No: 2019/6838, Tarih: 01.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8728 E.  ,  2019/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık ... hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, katılan vekilinin temyizinin yalnız sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu ve bu nedenle sanık ... hakkında aleyhe temyiz olmadığının anlaşılmasıyla bozma nedeni sayılmamış; gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, sahte faturaların son düzenlendiği tarihler olan 23.12.2010 ve 27.12.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunda, fiillerin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı; sanık ... hakkında ise 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17652, Karar No: 2018/24139, Tarih: 12.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17652 E.  ,  2018/24139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ... Merkezinde 26.04.2011-01.06.2014 tarihleri arasında, ilk 2 yıl manifesto elemanı, daha sonra kurye olarak çalıştığını, haksız nedenle iş akdinin işverence 01.06.2014 tarihinde sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacalarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 02.06.2014, 03.06.2014 ve 04.06.2014 tarihlerinde devamsızlık yaptığını, önce 04.06.2014 tarihinde kendisine ihtarname çekildiğini ancak adresin yanlış olduğu, gerekçesi ile iade edildiğini, akabinde 11.06.2014 tarihinde mazereti varsa bildirmesi için tekrar ihtar çekildiğini ancak davacının 02.06.2014 tarihinde dava açmak sureti ile iş akdini kendisinin haksız olarak feshettiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmediği, ancak davacı işçi tarafından, 2014/Şubat-2014/Haziran döneminde fazla mesai ücretlerinin ve 2014 Ocak ayı hariç diğer genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile 4857 sayılı Yasanın 24/ II - e bendi gereğince haklı nedene dayanarak feshettiği kanaatine varılarak ihbar tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık davacının iş akdinin işverence feshedilip edilmediği ve buna bağlı olarak davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık davacının iş akdinin işverence feshedilip edilmediği ve buna bağlı olarak davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davacının iş sözleşmesinin kendisi tarafından ücret alacakları ödenmediğinden haklı nedene dayalı olarak yapıldığı gerekçesi ile kıdem tazminatının kabulüne ihbar tazminatının ise reddine karar verilmiş ise de dosya kapsamına uygun düşmemektedir. İş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat yükü davalı işveren üzerindedir. Davacının iş akdinin 01.06.2014 tarihinde işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek 02.06.2014 tarihinde iş bu davayı açtığı, davalı tarafça devamsızlık tutanakları tutulmadığı ancak devamsızlık yapıldığı iddia edilerek mazeret istemini içerir ihtarname çekildiği, ihtarnamelerin dava tarihinden sonra çekildiği, her iki taraf tanığının da feshe ilişkin bilgi ve görgülerinin bulunmadığı görülmüştür. Tüm bu hususlar göz önünde bulundurulduğunda davacının iş akdini işverenin haksız nedenle feshettiği iddiası karşısında işverence davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandırmayacak şekilde son bulduğu ispatlanamadığından iş akdinin işveren tarafından haksız nedenle feshedildiğinin kabulü ile davacının kıdem tazminatı talebinin yanında ihbar tazminatının da kabulüne karar vermek gerekirken hatalı gerekçe ile davacının ihbar tazminatı talebinin reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.