muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1533, Karar No: 2022/876, Tarih: 08.02.2022

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, tanık ... Özgül'ün tarafların kardeşi olması ve bu davadan menfaati bulunması sebebiyle tanıktan ziyade taraf konumunda olduğunu, Mahkemece sadece bu tanığın beyanına itibar edildiğini, diğer tanıkların beyanlarında ödemenin davalının birikmiş parası ve düğünde takılan takılarla yapıldığını beyan ettiğini, mirasbırakanın banka hesabı olmamasının bedelin ödenmediği anlamını taşımadığını, salt satış bedeli ile rayiç değer arası farkın muvazaanın tek başına kanıtı olamayacağını, bedelsizlik savunmasında bulunmadıkları halde taraflarına ait olmayan savunmaların hükme esas alındığını, davacının 22 yıl sonra işbu davayı açmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu belirterek, kararının kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 01/02/2021 tarihli ve 2020/880 E., 2021/138 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmaz satması için haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı, taşınmazın resmi akitteki satış bedeli ile rayiç değeri arasında aşırı fark bulunduğu, mirasbırakanın davalı ile aynı binada oturdukları, beşeri ilişkileri nazara alındığında davalıyı diğer çocuklarından üstün tuttuğu, davalının ödeme savunmasını da ispatlayamadığı, mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket ettiği gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, dinlenen davalı tanığı ... ...’ın beyanı ile satışın gerçek olduğunun anlaşıldığını, mirasbırakanın banka hesabı kullanmaması sebebiyle satış bedelinin elden ödendiğini, davacının tek tanığı olan kardeş ...’in beyanlarının davada menfaati olması sebebiyle hükme esas alınmaması gerektiğini, Mahkemece tarafların birlikte kurmuş oldukları şirketlere dair belgelerin araştırılmadığını, temlikin muvazaalı olmadığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İBK'da değinildiği üzere, bir kimsenin; mirasçısını miras hakkından yoksun etmek amacıyla, gerçekte bağışlamak istediği tapu sicilinde kayıtlı taşınmaz malı hakkında tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklamış olduğunun gerçekleşmiş bulunması halinde, saklı pay sahibi olsun ya da olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılarının, görünürdeki satış sözleşmesinin Türk Borçlar Kanunu'nun 19. (BK 18.) maddesine dayanarak muvazaalı olduğunu ve gizli bağış sözleşmesinin de şekil koşulundan yoksun bulunduğunu ileri sürerek, dava açabilecekleri kabul edilmektedir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV/3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 13.892,08 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15004, Karar No: 2011/15723, Tarih: 23.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/15004 E.  ,  2011/15723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 25/02/2010 tarih ve 2009/501-2010/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; davalı bankanın hesabını yakın izlemeye alıp, hesap üzerine yasal takip kaydı koyduğunu, bilahare yaptığı hatayı farkeden davalının kendi kayıtlarında gerekli düzeltmeyi yaptığını, ancak T.C Merkez Bankası kayıtlarında yasal takip kaydının devam ettiğini, bundan dolayı diğer bankalara yaptığı kredi başvurularının kabul edilmediğini ve mağdur olduğunu ileri sürerek, hesabı ile ilgili olarak davalı Banka tarafından Merkez Bankası nezdinde oluşturulan yanlış sicil kaydının davalı tarafından düzeltilmesini, tüketici hakem heyeti kararının uygulanmasını ve davalının manevi tazminat ödemesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı hakkında Merkez Bankasına yapılan yedi adet bildirim olduğunu ancak, müvekkili Banka tarafından Merkez Bankasına yapılmış bir bildirim bulunmadığını, zira davalı hakkında yasal takip hesaplarının olmadığını, kaldı ki kullandığı kredi ve kredi kartı ödemelerindeki gecikme nedeniyle müvekkili açısından davacının yakın izlemede olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Bankaca Merkez Bankası'na yapılmış bir bildirimin olmadığı, ancak davalı bankanın Moda Şubesi tarafından yazılan 27.04.2009 tarihli yazıda davacıya ait hesap üzerinde Ocak 2009 tarihinde görülen kanuni takip kaydının sehven konulduğunun ve kayıtların düzeltildiğinin belirtilmesine rağmen davacı hakkındaki takip kaydının kaldırılmadığı gerekçesi ile, davanın kabulüne, davacı hakkında konulan takip kaydının iptali ile davacının yasaklı olmadığının tespitine ve durumun Merkez Bankasına bildirilmesine karar verilmiştir.

Kararı; davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka tarafından Merkez Bankası nezdinde oluşturulan yanlış sicil kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı tarafından davalı Banka' nın hatalı işlemi ile kendisi hakkında Merkez Bankası nezdinde yanlış sicil oluşturulduğunun ileri sürülmesine nazaran, mahkemece davalı Banka' nın davacı ile ilgili olarak Merkez Bankasına yaptığı bir bildirimin bulunmadığının saptanmış olmasına ve bu halde davalının Merkez Bankası nezdinde düzeltmesi gereken bir kayıt bulunmamasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5060, Karar No: 2012/10597, Tarih: 23.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5060 E.  ,  2012/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/325, Karar No: 2023/11216, Tarih: 18.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/325 E.  ,  2023/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün kaldırılarak yeniden mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık müdafiinin 08.03.2017

tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9.MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık ve müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan Ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9453, Karar No: 2021/8915, Tarih: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9453 E.  ,  2021/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

1- Sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiilerinin temyizinin incelenmesinde;

Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar ve her takvim yılı kendi içerisinde zincirleme suç hükümlerine tabi olup, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2012 tarihli, 2012/6530 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın; sanığın her iki takvim yılındaki eylemlerini de kapsayacak şekilde tek mahkûmiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; kaçakçılık ve mali şubece sahte fatura ticareti yaptığı hususunda takibe alınan ...’ın ev ve iş yerlerinde yapılan aramada sanığın kullandığı faturalardan bir kısmının düzenleyicisi olan ... Grup Dış Tic.... Ltd Şirketinin fatura ve belgelerinin de içerisinde bulunduğu, bir çok şirkete ait fatura belge ve kaşenin ele geçirildiğinin tespit edildiği, ... hakkında muhtelif firmalara ait sahte fatura düzenleme suçlarından onlarca davalar açıldığı, sanığın ... ...Ltd Şirketinden aldığını beyan ettiği mallar nedeniyle yapılacak ödemelerini satıcılar alacağı kısmına kaydederek muhasebeleştirdiği, yaptırılan bilirkişi incelemesinde sanığın aldığı faturalara dair ödeme belgelerinin bulunmadığı, banka dekontları ile faturaların uyumlu olmadığı ve bir kısım ödemelerin ...’a yapıldığının tespit edilmesi karşısında; CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2-Sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

2-Sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.10.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7563, Karar No: 2014/20862, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/7563 E.  ,  2014/20862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/368-2013/651

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının eski eşi olduğunu, kendisine muhtelif tarihlerde banka havalesiyle toplam 10979,00 TL borç para gönderdiğini, davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek başlattığı takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının borç para gönderdiğini ispat edemediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; karar, davcı yanca temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eski eşi olan davalıya banka havalesiyle gönderdiği borç paranın iade edilmediğini ileri sürerek başlattığı takibe yapılan itirazın iptalini istemiş, delil olarak da 2005 ila 2007 yılları arasında davalıya yapılan havalelere ve vadesiz hesap özetine dayanmıştır. Davalı, evlilik birliği içerisinde kendisine ait altınları davacıya borç olarak verildiğini ve banka havalelerinin buna ilişkin geri ödemeler olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, havalelerde açıklama bulunmaması ve miktar itibari ile tanık dinlenemeyeceği gibi davalının da usule uygun yemini nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir. 6100 sayılı Yasa'nın 203. maddesinde senet ile ispat zorunluluğunun istisnaları düzenlenmiştir. Bu kapsamda ilgili maddenin 1-a bendinde eşler arasındaki işlemlerde tanık dinlenebileceği düzenlenmiştir. Öyleyse mahkemece, dosyada mevcut taraflar arasındaki para transferine ilişkin vadesiz hesap özetinde evlilik birliği içerisinde gönderilen paraların tespit edilerek bu miktar yönünden tanık dinlenerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte yazılı nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2867, Karar No: 2010/5912, Tarih: 21.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2867 E.  ,  2010/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/104025

MAHKEMESİ : (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :20/12/2006 gün ve 460/337

SUÇ :Bıçakla yaralama

N. D.'ı bıçakla yaralamaktan sanık A. D. müstakil faili belli olmayacak şekilde A. D.'ı bıçakla yaralamaktan sanıklar A. A.ile F.. D..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/12/2006 gün ve 460/337 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafi ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Arif hakkında katılan N.l D.'ı yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin eksik incelemeye, sübuta, yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Olay tarihinden bir gün önce meydana gelen aile içi tartışma nedeniyle sanığın, olay sabahı mutfakta kahvaltı hazırlayan baldızı Altun ve kızı katılan Nurgül'ün yanına elinde bıçak ile giderek önce Altun'a saldırıp yaraladığı, araya girmek isteyen kızı Nurgül'e de hedef gözeterek hayati bölgesi olan batın sol kadrandan ve sol skapula üzerinden batına ve toraksa nafiz olacak şekilde, ayrıca sağ yüz yarısında 10 cm.lik kesi, sol kolda 10 cm.lik kesi, sağ el fleksör tendonunda kesi oluşturacak, pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, katılan Nurgül'ün direnmesi ve diğer odada bulunan katılanın annesi Fatma'nın müdahalesi ile sanığın eylemini tamamlayamadığı olayda; sanığın kastının öldürmeye yönelik olup kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b) Katılan Nurgül'den gelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, dosya içeriğine uygun düşmeyecek gerekçe ile haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,

c) Kabule göre de;

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dava açıldığı, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında da sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasını talep edildiği anlaşılmakla, ek savunma hakkı verilmesi gerektiği düşünülmeden, 765 sayılı TCK.nun 456/2 madde gereğince hüküm kurularak CMK.nun 226 maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık Arif hakkında mağdur Altun'u yaralama, sanıklar Fatma ve Altun hakkında mağdur Arif'i yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

2- Sanık Arif hakkında mağdur Altun'u yaralama, sanıklar Fatma ve Altun hakkında mağdur Arif'i yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Fatma ve Altun müdafileri ile mağdur-sanık Arif müdafinin, Cumhuriyet Savcısının ve katılan Nurgül vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 21.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4771, Karar No: 2020/3181, Tarih: 01.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/4771 E.  ,  2020/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 63, 53, 58/9. maddeleri gereği mahkumiyete dair istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'nin Zaman Gazetesine abone olmasının ve sanık ...'nın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz

dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.