muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7987, Karar No: 2022/19091, Tarih: 15.11.2022

3)Sanık ... hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2022 tarihinde ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik Başkan vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı oy)

Yz.İşl.Md.Y.

...

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 15/11/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2012 takvim yılı) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 15/11/2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2016/26090, Karar No: 2018/2325, Tarih: 21.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/26090 E.  ,  2018/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ecrimisil yönünden feragat nedeniyle reddine, davacı ... yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince emyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... İlçesi ... Mahallesi 322 ada 259 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, soyut ifadelerle değer biçildiğinden , bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13312, Karar No: 2019/12054, Tarih: 29.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13312 E.  ,  2019/12054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin alt işveren davalılar ...İnşaat Ltd.Şti ve ... Yapı Ltd.Şti. tarafından her yıl ihale ile alınan diğer davalı asıl işveren Gedaş'ın elektrik dağıtım şebekelerinin arıza onarım ve bakım işlerinde elektrik teknisyeni olarak 01/02/2007-31/08/2009 döneminde davalı ... Yapı Ltd.Şti. işçisi olarak, 01/09/2009-30/12/2011 döneminde ise davalı ...İnşaat Ltd.Şti. işçisi olarak çalıştığını, 30/12/2011 tarihinde ücretsiz izine çıkarıldığı söylenerek aynı işyerinde çalışmaya devam ettirilerek ... Yapı Ltd.Şti. bünyesinde çalışıyor gösterildiğini, sonrasında tekrar Gedaş bünyesinde çalıştırılarak 2012 yılı Şubat ayından itibaren tekrar ...İnşaat Ltd.Şti.'nde girişinin yapılıp 15/11/2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, hizmet akdinin 15/11/2013 tarihinde davalı alt işveren ...İnşaat Ltd.Şti. tarafından haksız ve geçerli bir sebep bildirilmeden feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile 2007-2009 yılları arasında maaşından eğitim ücreti adı altında yapılan kesintinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, husumet itirazında bulunarak davacının müvekkili kurumun çalışanı olmadığını, açılan davanın haksız olduğunu ve müvekkili kurumun ihale makamı olup işveren sıfatı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...İnşaat Ltd. Şti vekili, davacının müvekkili şirkette fasılalarla asgari ücret karşılığında çalıştığını, 30/08/2009-30/12/2011 döneminde belirli süreli hizmet akdi ile çalışıp işin bitmesi nedeni ile işten ayrıldığını ve tüm hak ve alacaklarının kendisine ödendiğini, bir süre sonra tekrar işe giren davacının 11/02/2012-15/11/2013 döneminde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışıp yine işin sona ermesi nedeni ile işten çıktığını, haksız feshin söz konusu olmadığını, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını,ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının bulunmadığını, ücretli izinlerini kullandığını, ücretinden herhangi bir kesinti yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Yapı Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkili firmadan ayrıldıktan sonra diğer davalı ...Ltd.Şti.'nde çalıştığını ve bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili şirkette fasılalarla asgari ücret karşılığı çalıştığını, 01/02/2007-30/08/2009, 31/12/2011-13/01/2012 ve 28/01/2012-10/02/2012 tarihlerinde belirli süreli hizmet akdi ile çalışıp işin bitmesi nedeni ile işten ayrıldığını ve tüm hak ve alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her üç davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içerisinde, 6098 Sayılı Borçlar Kanunu yürürlüğe girmeden önce 30.08.2009 tarihinde düzenlenmiş ve davacı tarafından imzalanmış ibraname ve kıdem tazminatı bordrosu ile 30.12.2011 tarihinde düzenlenmiş ve davacı tarafından imzalanmış ibraname bulunmaktadır. Mahkemece ibranamenin ve kıdem tazminatı bordrosunun dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. İş akdi devam ederken alınan ibraname geçersiz ise de, miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmayacağından, içerdiği miktar yönünden bu belge makbuz hükmünde kabul edilmelidir. 30.08.2009 tarihli ibranamede miktar belirtilmemiş ise de aynı tarihli ve davacının imzası olan kıdem tazminatı bordrosunda davacıya kıdem tazminatı olarak brüt 1.875,16 TL ve 30.12.2011 tarihli ibranamede ise kıdem tazminatı olarak brüt 3.122,35 TL ödeme yapıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, kıdem tazminatı olarak ödenen miktarların yasal faizi ile birlikte hesaplanan kıdem tazminatı alacağından mahsup edilerek sonucuna göre kıdem tazminatı alacağı hakkında hüküm kurulmalıdır.

3-Davacı, 2007 yılı ile 2009 yılları arasında maaşından haksız olarak rızası olmaksızın aylık 200,00 TL eğitim ücreti adı altında kesinti yapıldığını ileri sürerek bu yıllara ait eksik ödemelerin tarafına iadesi talebinde bulunmuştur.

Dosya içerisinde yer alan ve imzası inkar edilmeyen bordrolarda eğitim ücreti adı altında kesinti olmadığı anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacının asgari ücretin %60 fazlası alması gerektiği, ancak ödemelerin eksik yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, davacının talebi eksik ödenen ücret alacağı olmayıp, kesinti yapıldığını iddia ettiği eğitim gideri olduğundan ve bordroda bu isim altında kesinti olmadığı görüldüğünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26682, Karar No: 2016/614, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/26682 E.  ,  2016/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususunda ihtilaf mevcuttur. Davacı, işyeri yetkilisi tarafından kendisine verilen siparişleri müşteriye götürdüğünü, ancak ertesi gün siparişlerin eksik olduğu gerekçesiyle işveren tarafından hakaret edilerek işten çıkarıldığını iddia etmiştir. Davalı, davacının eksik malzeme teslimi sonrası şirket yetkilisine hakaret ederek işi bıraktığını savunmuş, delil olarak 13.08.2012 tarihli tutanağa dayanmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının sözleşmenin feshi konusunda görgüye dayalı bilgiye sahip olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı tanıkları ise açıkça söz konusu tutanağın olaydan çok sonra tutularak imzalandığını beyan etmiştir. Delil durumuna göre, taraflar arasında bir tartışma yaşandığı açık olmakla birlikte, bunun davacının iş sözleşmesinin işverence haklı feshini gerektirir ağırlıkta olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmamış, diğer bir deyişle sözleşmenin feshinin haklı sebebe dayalı olduğu işverence ispatlanamamıştır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü gerektiği halde, mahkemece yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16404, Karar No: 2010/2169, Tarih: 22.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/16404 E.  ,  2010/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, primi ödendiği ileri sürülen, 30.10.1986-01.10.1988, 09.11.1988-27.06.1992 tarihleri arasında ...... isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava hukuki nitelikçe, primi ödenen süreler yönünden, zorunlu sigortalılık sürelerinin kabul edildiği dönemler dışında kalan sürelerde, isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine ilişkindir.

1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde yazılı şartları taşıdığı kabul edilen davacının 05.06.1997 tarihli başvurusuna istinaden tescilinin vergi kaydına dayalı olarak 09.04.1986 tarihi itibariyle yapıldığı, vergi kaydının sonlanması nedeniyle 30.10.1986 tarihinden sonlandırıldığı, vergi kaydının yeniden başlaması nedeniyle 01.10.1988 tarihinde sigortalılığın başlatıldığı, yine, vergi kaydının sonlandığı 09.11.1988 tarihi itibariyle sigortalılığın sonlandırıldığı, vergi kaydının 27.06.1992 tarihi itibariyle yeniden başlaması nedeniyle sigortalılığında bu tarihten başlatılarak halen devam ettirildiği, 21.06.1997 tarihli Kurum tarafından düzenlenen “....Sigortalı Bilgileri” ekstresinden anlaşılmaktadır. 20.06.1997 tarihli davacı tarafından dosyaya sunulan .....” ekstresinden ise davacının sigortalılığının 09.04.1986 da başlatıldığı ve 11 yıl 2 ay 21 gün sigortalı olarak işlem gördüğü anlaşılmaktadır. Ancak Kurum tarafından tesis edilen 19.06.1997 tarihli işlemde davacının sigortalık sürelerinin 21.06.1997 tarihli dökümde yazılı olduğu şekilde belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı bu dönemler için 4247 sayılı Yasanın getirdiği düzenlemeden yararlanarak prim borçlarını taksitlendirmiş ve borcunu

-2-...

ödemiştir. Davacı, Kurumca kabul edilmeyen süreler yönünden prim ödemesine dayanarak 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemektedir. Mahkemece, davacının ödediği primlerin, Kurumca kabul edilen sürelere ilişkin olarak mı, yoksa davacının dava konusu ettiği Kurumca kabul edilmeyen süreler de dahil olmak üzere mi, tahsil edildiği konusu açıklığa kavuşturulmalıdır. Bu doğrultuda, 1997 yılında 4247 sayılı Yasa kapsamında taksitlendirilen, davacı tarafından ödenen toplam prim miktarı gözetilmek suretiyle, ödemelerin karşıladığı süreler, uzman bilirkişiden alınacak rapor ile belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/8923, Karar No: 2022/251, Tarih: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8923 E.  ,  2022/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.