muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17236, Karar No: 2016/4579, Tarih: 16.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17236 E.  ,  2016/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 21/07/1999 tarihli bayilik sözleşmesi'nin Rekabet Kurulu tebliğleri uyarınca tadil edilerek 01/09/2010 yılına kadar sürmesinin kararlaştırıldığını, davalının sürenin bitmesini beklemeksizin sözleşmeyi tek taraflı ve haksız olarak feshetmesi üzerine sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın ödenmesinin davalıdan ihtar yoluyla istenildiğini, davalının ihtara rağmen ödeme yapmadığını ileri sürerek şimdilik 10.000 USD cezai şartın temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08/06/2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu arttırarak 41.770 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşme süresi boyunca hiç iskonto yapmaması nedeniyle diğer akaryakıt istasyonları ile rekabette zorlanmasına rağmen müvekkilinin sözleşmenin ayakta olduğu 11 yıllık süre boyunca tüm yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, akaryakıt ürünlerini dava dışı .... 'den LPG ürünlerini ise davacı şirketten aldığını, bu iki şirketle 2 ayrı sözleşme yapıldığını, davacı şirket tarafından sadakat ve güven ilkesine aykırılık teşkil edecek şekilde 9 yıl boyunca dava dışı .....'ye müvekkilinin sattığı LPG oranı üzerinden komisyon ödendiğinin öğrenilmesi üzerine sözleşmenin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini, fesih haksız sayılacak olsa bile cezai şartın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, LPG dağıtım şirketleri ile akaryakıt dağıtım şirketleri arasında işbirliği anlaşmaları yapılmasının bilinen bir uygulama olduğu ve davacı şirket ile dava dışı ..... arasında yapılan anlaşmanın davalının diğer şirketlerle rekabet gücünü zorlaştıran bir yönünün bulunmadığı gibi davacı ile davalı arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davacının iskonto yapma zorunluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla feshin haksız olduğu, bilirkişi tarafından kar mahrumiyeti hesabı yapılmış ise de davanın cezai şart istemine ilişkin olması nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan cezai şart üzerinden BK'nın 43.ve 44/2.maddeleri uyarınca öngörülen oranda hakkaniyet indirimi yoluna gidildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.000 TL cezai şartın 08/06/2010 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/494, Karar No: 2024/2397, Tarih: 13.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/494 E.  ,  2024/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2954 E., 2022/2250 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2021 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 13.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği suç konusu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun sübutuna, yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hukuka aykırı hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi edinilmesi üzerine, usûlüne uygun alınan arama ve el koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, 3 parça şeklinde net 1,0 gr, 0,05 gr, 1,0 gr gelen sentetik kannabinoid ele geçirilmesi, sanığın üst aramasında bulunan cep telefonunda, sanığın rızası ile yapılan incelemede, uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair mesajların tespit edilmesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, müsadere kararına ilişkin Kanun maddesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin ihbar tutanağı, arama ve el koyma kararına istinaden ikametinde yapılan aramada uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, sanığın cep telefonunda yapılan incelemede uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair mesajların tespit edilmesi ve sanığın inkara dayalı tevilli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 2022/2954 Esas, 2022/2250 Karar ve 25.10.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 13.Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/50, Karar No: 2013/8383, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/50 E.  ,  2013/8383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2011 gün ve 2010/540 Esas, 2011/640 Karar sayılı hükme karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 01.06.2011 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1517, Karar No: 2013/781, Tarih: 29.05.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/14-1517 E.  ,  2013/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2012

Taraflar arasındaki “tapu kaydının düzeltilmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 27.10.2011 gün ve 2011/157 E., 2011/233 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi nedeniyle Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 23.01.2012 gün ve 2011/15810 E., 2012/586 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, 5236, 4843, 4845, 4783 ve 878 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında "A. Y.  İ." yazılı murisi babasının tapu kayıtlarında bulunmayan doğum tarihinin nüfus kaydına uygun olarak "01.03.1929 doğumlu" şeklinde tapu kaydına yazılmasını ve tespit edilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların malikinin 01.03.1929 doğumlu olduğunun tespitine, tapu kaydı dayanak evrakında geçen doğum tarihlerinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Davada istem doğum tarihinin düzeltilmesi ve tespitine ilişkindir. Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesine göre tapu kütüğünde bulunması gereken bilgiler arasında doğum tarihinin düzeltilmesi ile ilgili bir açıklama yoktur. Şayet, tapunun tescile dayanak yapılan işlemde düzeltilmesini gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın Tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddede ki koşullar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Tapu kaydındaki bilgiler arasında yer almayan doğum tarihinin düzeltilmesi ve tespiti doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan doğum tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece, tapu kaydında düzeltim davalarında, kadastro tutanaklarında yanlış yazılmış olan doğum tarihinin de düzeltilebileceği gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu’nun önüne gelen uyuşmazlık; tapu kaydında düzeltim davalarında tapu malikinin doğum tarihinin düzeltilmesinin mümkün olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

Direnme hükmünü, davalı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu’nun önüne gelen uyuşmazlık; tapu kaydında düzeltim davalarında tapu malikinin doğum tarihinin düzeltilmesinin mümkün olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği gibi; taşınmazların, kadastro tespiti veya tapuya tescili sırasında mülkiyet ya da diğer hak sahiplerinin ad, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin tapu siciline eksik ya da hatalı işlenmesinden doğan kayıt düzeltilmesi davaları, kaynağını 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1027. maddesinden almaktadır.

Bu madde hükmüne göre; ilgililerin yazılı rızaları olmadıkça, tapu memuru, re’sen düzeltilmesi mümkün olan basit yazı yanlışlıkları (adi yazı hataları) dışında, mahkeme kararı olmadıkça, hiçbir düzeltmede bulunamaz.

Belgelere aykırı yazım ve tescillerin düzeltilmesi, Tapu Sicili Tüzüğü’nün 87. maddesinde düzenlenmiş olup; anılan maddede yer alan düzeltme işlemi, salt yargılamanın gerekmediği durumlara ilişkin bulunmaktadır.

Öte yandan “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicili Tüzüğü’nün 25/1. maddesinde:

“Kütük sayfası malik sütunundaki devreden kişinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası kırmızı mürekkepli kalemle çizilir ve yine kırmızı mürekkepli kalemle tarih ve yevmiye numarası yazılır. Malik sütununun ilk boş satırına yeni malikin adı, soyadı ve baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi anılan maddede tapu kütüğünde bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirtilmiş olup, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamaktadır.

Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata Tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak tapu sicil müdürlüğünce düzeltilmelidir.

Ancak buna rağmen, tapu kütüğünde veya dayanak kayıtlarında doğum tarihi yazılmış ve bu tarihte yanlışlık varsa, tapu kayıt maliki ile davacının veya murisinin aynı kişi olduğuna ilişkin açılan bu davaların “çoğun içinde azı da vardır” kuralı gereğince dinlenmesi ve tespit kararı verilmesi gerekir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu malikinin doğum tarihine ilişkin bilgi bulunmamakta, ancak taşınmazların tapulama tutanaklarında tapu malikinin doğum tarihi yer almaktadır. Mahkemece yapılan araştırma sonucu, tapu malikinin davacının murisi olduğu, tapulama tutanaklarındaki doğum tarihlerinin yanlış yazılı olduğu, doğum tarihlerindeki yanlışlık nedeniyle tapu sicil müdürlüğünce davacının işlem talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu malikinin doğum tarihine ilişkin bilgi bulunmamakta, ancak taşınmazların tapulama tutanaklarında tapu malikinin doğum tarihi yer almaktadır. Mahkemece yapılan araştırma sonucu, tapu malikinin davacının murisi olduğu, tapulama tutanaklarındaki doğum tarihlerinin yanlış yazılı olduğu, doğum tarihlerindeki yanlışlık nedeniyle tapu sicil müdürlüğünce davacının işlem talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yerel mahkemece dava konusu taşınmazların maliki olan A.Y.İ ile 01.03.1929 doğumlu Ahmet oğlu Y. İ’in aynı kişi olduğunun tespitine dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya uygundur.

Nevar ki, yerel mahkemenin, tapu kayıtlarında yer almayan tapu malikinin doğum tarihinin  düzeltilmesine yönelik hükmü, usul ve yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; mahkemenin direnme kararının hüküm fıkrasının “tapu kaydı dayanak evrakında geçen doğum tarihlerinin bu şekilde düzeltilmesine” şeklindeki kısmı çıkartılmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnmeye ilişkin yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “tapu kaydı dayanak evrakında geçen doğum tarihlerinin bu şekilde düzeltilmesine” ifadesinin çıkarılmasına ve kararın düzeltilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda gösterilen nedenlerle reddine, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/1.maddesi gereğince tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3479, Karar No: 2015/5605, Tarih: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3479 E.  ,  2015/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 163 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, mısır ve tütünün 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ... İlçe Müdürlüğünden getirtilmesi istenilmişse de mahkemece yazılan müzekkereye verilen cevapta 20.11.2014 tarih 5893 sayılı yazı ile dosyaya daha önceden gönderildiği bildirilmişse de söz konusu listede münavebeye alınan ürünlerin verilerinin yer almadığı görülmüştür. Bu nedenle bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, mısır ve tütünün 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ... İlçe Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6220, Karar No: 2006/9230, Tarih: 27.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/6220 E.  ,  2006/9230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun imzaya itirazı halinde; icra mahkemesindeki ilk duruşmada bizzat bulunmak zorunda olmasından dolayı, icra mahkemesinin, borçluya göndereceği meşruhatlı duruşma davetiyesine İİK'nun 68/a-5. maddesi gereğince; "mazeretini daha önce bildirip belgelendirmediği takdirde duruşmada bizzat bulunmak zorunda olduğu (madde 68/a-2) aksi halde icra mahkemesince başkaca bir inceleme yapılmaksızın yalnız bu nedenle itirazın geçici kaldırılmasına karar verileceği" ihtarının yazılması gerekir. İmzaya itirazda bulunan borçlunun yukarıda açıklanan şerhi taşımayan davetiyenin tebliği üzerine duruşmaya çağrıldığı oturuma katılmadığı görülmektedir. O halde, yasal düzenlemeye uygun düşmeyen davetiyenin tebliği ile bunun sonrasında da borçlunun duruşmaya katılmadığından bahisle yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5834, Karar No: 2014/9116, Tarih: 13.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5834 E.  ,  2014/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2012/497-2013/555

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,18/02/2010 günü I. Döküm Sanayi-Kamil Orman ile başlayan ticari ilişkinin 13/05/2011 gününden sonra isim değişikliği nedeniyle davalı şirket ile devam ettiğini, müvekkilinin davalıya sattığı sanayi gazlarının teslim edildiği tüplerin eksik iade edilmesi, tüp kira bedelleri ve gaz bedelinin tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ticari ilişkinin 08/05/2011 tarihinde başladığını, davalı şirketin isim değişikliğinin olmadığını, satın alınan gaz bedellerinin ödendiğini, boş tüplerin iade edildiğini, borcun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, I. Döküm Sanayi- K. Orman ferdi işletmesi ile davalı şirketin aynı konuda faaliyet gösteren farklı firmalar olduğu, taraflar arasında Mayıs 2011-Nisan 2012 döneminde gerçekleşen ticari ilişki nedeni ile davacı şirket tarafından davalı şirkete teslim edilen toplam 846 adet tüp karşılığında 849 adet tüpün iade alındığı, davacının alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, delilleri arasında yemin deliline de dayanmış ve yargılama sırasında davalıya yemin teklif ettiklerini beyan etmiştir. Yemin en son başvuralacak delildir. Bu durumda mahkemece davacının teklif ettiği yeminin usulen yerine getirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8908, Karar No: 2011/9417, Tarih: 30.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/8908 E.  ,  2011/9417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 24.1.2011 gün ve 22896-936 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 185.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 30.05.2011 (Pzt.)