muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3952, Karar No: 2021/7745, Tarih: 01.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3952 E.  ,  2021/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının 22/07/2004 tarihli Bakanlık Oluru ile 20/08/2004-19/08/2008 tarihleri arasında lisansüstü eğitim programına katılmak üzere ABD'ne gönderildiğini, yurtdışı eğitim süresinin 18/07/2008 tarihli Bakanlık Oluru ile 1 yıl ve 29/07/2009 tarihli Bakanlık oluru ile 6 ay uzatıldığını, davalının yurda dönmesine rağmen eğitimini bitiremediğini ve 11/08/2004 tarihli yüklenme senedinde taahhüdünü ihlal ettiği takdirde ilgili kanunlara göre kendisine yapılan ödeme ve giderlerin 7.maddede belirtildiği şekilde nakden ve defaten veya verilecek süre içinde ödeyeceğini kabul ve taahhüt ettiğini, yapılan tebligata rağmen alacağın tahsil edilemediğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere yurtdışı eğitim masraflarından kaynaklanan 182.379,66 ABD Dolarının sarf tarihlerinden itibaren bankaların ABD Doları ile açılmış 1 yıl vadeli döviz mevduat hesabına uyguladığı en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ABD’de doktora eğitimine gönderilen davalının Yurtdışına Gönderilen Kamu Personeline Mahsus Yüklenme Senedi ve Muteber İmzalı Kefalet Senedinin 7. maddesine aykırı davrandığı iddiasına dayalı yurtdışı öğrenim giderlerinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı, davacı Kurum tarafından 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 78, 79 ve 80. maddeleri doğrultusunda ABD Kuzey Teksas Üniversitesinde suç analizi/çocuk suçluluğu alanında 20.08.2004-19.08.2008 tarihleri arasında master eğitimi almak üzere İçişleri Bakanı onayı ile yurtdışı eğitim programına gönderilmiş, davalı 24.12.2005 tarihinde yüksek lisans eğitimini tamamladıktan sonra Emniyet Genel Müdürlüğünün işlemleri ile doktora eğitimine başlamış doktora eģitimine dönüşen yurtdışı görev süresinin 19.08.2008 tarihinde bitmesinden sonra, İçişleri Bakanının 18.07.2008 ve 29.07.2009 tarihli olurları ile 1 yıl ve 6 ay olmak üzere yurt dışı görev süresi iki defa uzatılmış ve bu sürenin sonunda davalı davacı nezdindeki görevine dönmüştür.Davalı belirlenen süre içerisinde doktora tezini hazırlamadığından taahhüt senedinin 7. maddesine dayanılarak yurtdışı doktora eğitimi için yapılan harcamalar davalıdan eldeki dava ile istenmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki yüklenme senedine göre davalının yüksek lisans için yurtdışına gönderildiğini, yüksek lisans eğitimini bitirmeyi taahhüt ettiğini, yüklenme senedinin sadece yüksek lisans eğitimi için yapıldığını,doktora eğitimi için bir yüklenimin söz konusu olmadığını, davalının yüksek lisans eğitimini tamamladığından başarısız olduğundan bahisle eğitim giderlerinin geri istenmesinin söz konusu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre ,davalı verilen ek sürelere rağmen doktorasını tamamlayamadığı ve doktora diplomasını sunamadığı anlaşılmaktadır.

Yurt dışı eğitim masrafları nedeniyle ilgilinin sorumluluğunun ve ödenmesi gereken borç miktarı yüklenme senedine göre tespit edilecektir. Taraflar arasında 11.08.2004 tarihinde imzalanan Yurtdışına Gönderilen Kamu Personeline Mahsus Yüklenme Senedi ve Muteber İmzalı Müteselsil Kefalet Senedi başlıklı sözleşmenin 1.maddesinde yurt dışı görevinin nedeni ve amacı ; "...öğrenim yapmak, yetiştirilmek, eğitilmek, bilgi artırmak, meslekle ilgili konularda araştırma inceleme etüt veya staj yapmak" şeklinde gösterilmiştir. Bu madde de davalının yurtdışına gönderiliş amacında yalnızca master eğitimini kapsayacak şekilde bir kısıtlama getirilmemiştir.Ayrıca davalının davalının yüksek lisans eğitimini tamamladıktan sonra Emniyet Genel Müdürlüğünün 27.04.2006, 04.10.2006 12.03.2007, 13.06.2007, 20.07.2007. 17.10.2007 ve 31.10.2007 tarihli işlemleri ile doktora eğitimine başladığı ve devam ettiği, doktora eğitimine dönüşen yurtdışı görev süresinin 19.08.2008 tarihinde bitmesinden sonra, İçişleri Bakanının 18.07.2008 ve 29.07.2009 tarihli olurları ile 1 yıl ve 6 ay olmak üzere yurt dışı görev süresinin iki defa uzatıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yüklenme senedi doktora eğitimini dahil edecek şekilde verildiği kabul edilecektir.

Söz konusu sözleşmenin 7.maddesinde"kendi isteğimle öğrenimimi bıraktığım, Kurumumuzun izni dışında öğrenim yerimi veya dalımı değiştirdiğim, ilgili kanun, tüzük, yönetmelik ve öğrenim planında yazılı hususlara riayet etmediğim, izinsiz olarak yabancı veya yerli bir müesseseden burs aldığım, birinci maddede belirtilen yurtdışına gönderiliş sebebimle ilgili olarak çıkmış veya çıkacak olan kanun, tüzük, yönetmelik ve tüm mevzuat hükümlerine uymadığım ve yükleyecekleri mükellefiyetlere rıza göstermediğim, eğitimimi tamamlamadan yurda döndüğüm veya başarılı olmadığım takdirde tarafima fiilen döviz cinsinden yapılan masrafların tümünün altıncı maddede belirtilen usul ve şartlarla tahsil edilmesini ve dördüncü maddede belirtilen işlemlerin hakkımda uygulanacağını şimdiden kabul ve taahhüt ederim."düzenlemesi yapılmıştır.

Aynı zamanda, 07/02/2005 tarihli Emniyet Genel Müdürlüğü Yurtiçi Yurtdışı Lisansüstü Eğitim ve Yurtdışı Kısa Süreli Eğitim Yönergesi'nin genel hususlar başlıklı 14 (ğ) bendinde "Lisansüstü eğitimden dönen personel, hazırladığı tezi Türkçe çevirisi ile birlikte 2 ay içinde Eğitim Dairesi Başkanlığı'na teslim eder" düzenlemesi ile aynı Yönergenin yurt dışı lisansüstü eğitime gönderilen personelin görev ve sorumlulukları başlıklı 19 (ç) bendinde, "eğitime gönderilen personel Emniyet Genel Müdürlüğü'nce kendilerine tebliğ edilen dal ve programda, belirlenen sürede eğitimini başarı ile tamamlamakla yükümlüdür. Eğitim sonunda alınan diplomanın ve transkriptin onaylı süretini en kısa zamanda Emniyet Genel Müdürlüğü'ne teslim eder" düzenlemesi mevcut olduğunun anlaşılmasına göre ve davalının kendisine tanınan süre içerisinde doktora diplomasını sunamadığı anlaşıldığından taahhüdünü ihlal ettiği kabul edilecektir.

Hal böyle olunca, davacı, davalının eğitimi için yapmış olduğu yurtdışı doktora harcamaların tamamını davalıdan isteyebileceğine göre mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/07/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14089, Karar No: 2018/16739, Tarih: 04.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14089 E.  ,  2018/16739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 23.06.2013 tarihinden iş akdinin nedensiz olarak feshedildiği 26.05.2014 tarihine kadar davalı yanında kesintisiz şekilde çalıştığını, işin gereği olarak fazla çalışma yaptığı, ayrıca dini bayramlar ve genel tatil günlerinde de çalıştığını iddia ederek ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ile 2014 Nisan ve Mayıs dönemi ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Öncelikle, davacının aldığı ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Trafik güvenlik sorumlusu olarak çalışan davacı, aldığı son ücretin 1.600,00 TL olduğunu, ancak aldığı maaşın ...' ya daha düşük bildirildiğini, bildirilen kısmın bankadan, bakiyesinin ise elden ödendiğini iddia etmiş, davalı ise davacı ücretinin asgari ücret olduğunu savunmuştur.

Ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçide olup, mahkemece dinlenen davacı tanıkları ...' ya bildirilen ücretin bankaya yatırıldığı, geri kalan kısmının ise elden ödendiğini ve davacının 1.600,00 TL maaş aldığını ifade ederek, davacı iddiasını destekleyecek şekilde beyanda bulunmuşlar, davalı tanıkları ise davacının aldığı ücret miktarını bilmediklerini söylemişlerdir.

Tüm dosya kapsamı, davacının yaptığı işin niteliği ve davacının vasıfsız işçi olmadığı hususları da göz önüne alınarak, davacının ücretinin net 1.600,00 TL kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

Tüm dosya kapsamı, davacının yaptığı işin niteliği ve davacının vasıfsız işçi olmadığı hususları da göz önüne alınarak, davacının ücretinin net 1.600,00 TL kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

3- Fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları doğrultusunda davacının, yaz dönemi haftada onsekiz saat, kış dönemi haftada ... saat fazla mesai yaptığı, yine tanık beyanları dikkate alınarak hizmet süresindeki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak dosya içeriğine göre beyanı esas alınan tanıkların hesaplamaya konu dönemin tamamında davacı ile birlikte çalışıp çalışmadıkları anlaşılamamaktadır.

Bu durumda; tanıkların davalı işyerinde, davacı ile birlikte çalıştıkları sürelerle bağlı kalınarak fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil alacağı hesaplanmalıdır. Zira tanıklar ancak kendi çalışma dönemlerindeki çalışma şekli ile ilgili bilgi sahibi olabilirler ve tanıklıklarına ancak kendi çalışma dönemleri ile sınırlı olarak itibar edilebilir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11895, Karar No: 2016/6495, Tarih: 21.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11895 E.  ,  2016/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun apartmana girerek ayakkabı çaldıktan sonra, apartman girişinde mağdur ... ... tarafından elinde ayakkabı ile görülüp ne yaptığının sorulması üzerine bir arkadaşını aradığını söylediği, mağdurun şüphelenmesi üzerine kaçmaya çalıştığı, mağdurun elinde bıçak bulunduğunu gördüğü ve yakalamak istediği sırada mağdurla bir süre boğuştuğu, sonra elindeki bıçakla onu yaralamaya çalıştığı, ancak yaralayamadan olay yerine gelen diğer şahısların yardımıyla yakalandığı, çalınan ayakkabının da yakalandığı yerde bulunduğu olayda; eyleminin sabit görülmesi halinde TCK'nın 149/1-a-h maddesi kapsamında yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli ... Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, başka yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6582, Karar No: 2021/6221, Tarih: 20.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6582 E.  ,  2021/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 28.04.2021 gün ve 2021/2578-2021/3659 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.06.2020 tarihli ilamıyla bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14.01.2021 tarihli karar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan taraflarca temyiz edilmiş ve hükmün Dairemizin 28.04.2021 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmamaktadır. Her ne kadar 28.04.2021 tarihli ilamın sonuç kısmına karar düzeltme kanun yolunun açık olduğu yazılmışsa da bu husus, maddi hata niteliğindedir. Açıklanan sebeple; davacı-davalı erkeğin karar düzeltme dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.09.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1817, Karar No: 2017/7289, Tarih: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1817 E.  ,  2017/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz, arsa niteliğindedir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca yapılan değerlendirmede, başka taşınmazlar için açılan davalarda tespit edilen kamulaştırma bedelleri esas alınarak değer biçilmiştir.

Kamulaştırma sonucu mahkeme kararı ile hesaplanan bedeller emsal alınamaz.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı

ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bilimsel olmayan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Hükme esas alındığı belirtilen raporda belirlenen pay bedellerine neden itibar edilmediğinin gerekçesi açıklanmadan rapordan farklı olarak,denetlenemeyen bedellere hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2- Hükme esas alındığı belirtilen raporda belirlenen pay bedellerine neden itibar edilmediğinin gerekçesi açıklanmadan rapordan farklı olarak,denetlenemeyen bedellere hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/54, Karar No: 2019/131, Tarih: 26.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/54 E.  ,  2019/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi : BAKIRKÖY 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza

Sayısı : 47-257

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davalarında birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda sanık ...'ın aynı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 81/4, 5237 sayılı TCK’nın 62, 52, 53/1, 54/4 maddeleri uyarınca iki kez 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 22.06.2011 tarihli ve 559-547 sayılı hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 15.12.2014 tarih ve 7548-21206 sayı ile;

"Sanığa ait iş yerinde 30.05.2007 tarihinde yapılan aramada 1.352 adet bandrolsüz çoğaltılmış kopya eserler ele geçtiği, yine anılan sanığa ait aynı iş yerinde 17.07.2007 tarihinde yapılan aramada 104 adet benzer nitelikte bandrolsüz kopya eserlerin ele geçmesi karşısında; her iki dosyanın tutanak ve iddianame düzenlenme tarihleri nazara alınarak sanığın eyleminin tek suç olarak kabul edilip 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 09.04.2015 tarih ve 47-257 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 09.04.2015 tarih ve 47-257 sayı ile;

"...Mahkememizin 22.06.2011 tarih, 2007/559 esas, 2011/547 karar sayılı ilamında; sanığın olay günü olan 17.07.2007 günü, iş yerinde yapılan aramada bandrolsüz 121 adet CD/DVD'nin ele geçirildiği, bu tarihten sonra sanığın yine olay günü olan 30.05.2007 günü, iş yerinde yapılan aramada bandrolsüz 1.433 adet CD/DVD'nin ele geçirildiği, suça konu materyaller üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, yakalanan ürünlerin eser niteliğinde olup bandrollerinin bulunmadığı ve böylece sanığın, 5846 sayılı FSEK'nın 81. maddesi uyarınca bandrole tabi eserleri bandrolsüz yayarak üzerine atılı suçu işlediği iddia, sanığın açık kabulü, 17.07.2007 ve 30.05.2007 tarihli tutanaklar, arama - el koyma kararları, keşif tutanağı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın suç sayısınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği kanaati ile iki ayrı suçtan iki kez cezalandırılmasına karar verildiği, somut olayda, sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, her ne kadar iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası olduğu anlaşılmakla birlikte, sanığın mahkememizde ve diğer ihtisas mahkemelerinde yargılaması süren ve karara bağlanmış çok sayıda aynı nitelikte dosyasının bulunması (Mahkememizin 2008/10 esas sayılı dosyası (Yargıtay'da), İstanbul 1 Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2005/1240 esas sayılı dosyası (Yargıtay'da), İstanbul 2 Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2007/870 esas sayılı dosyaları), sanığın birden çok dosyasının birleştirilerek görülmesi, daha önce işlediği suçlar sanık üzerinde uyarıcı bir etki yaratmadığı gibi etkin bir pişmanlık duymasını da sağlamadığı, sosyal sorumluluğa sahip bir kişi olarak suçsuz bir yaşantı sürdürmeye yatkın bulunmadığı, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlığını belli etmediği gibi suç işlemeyi sürdürerek fiilî olarakda pişman olmadığını göstermesi, sanığın, aynı suçu işleme ısrarı gözönüne alındığında olumsuz kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmamasından dolayı CMK'nın 231/6. maddesinin (b) bendinde belirtilen subjektif koşulun gerçekleşmemesi nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi gerektiği sonucuna varıldığı görülmüş, 17.07.2007 ve 30.05.2007 tarihinde işlenen bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarından tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde;

Öncelikle sanığın iki ayrı suçtan iki kez cezalandırılmasına karar verilen 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81/4 maddesi hükmünü ele almamız bu suçun temadi eden bir suç olup olmadığını değerlendirmemiz gerekmektedir.

Sonuç ceza olarak sanığın lehine olduğundan cezalandırılmasına karar verilen 5728 sayılı Yasa ile değişik 81. maddesinin 4. fıkrası;