muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9128, Karar No: 2022/12757, Tarih: 19.10.2022

II)Davalılar Cevabı:

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde ve özetle; Dava konusu tesbiti istenen çalışma süresinden bu yana 5 seneden fazla süre geçtiğinden talebin hak düşümüne uğradığını, ... müdürlüğünün işbu dava ile ilgili yazısında; davacının 2006 yılında 10 gün,2007 yılında 120 gün, 2008 yılında 221 gün, 2009 yılında 164 gün ... primlerinin ödendiğini, 2003-2009 yıllarına ilişkin herhangi bir bilgi-belgeye ulaşılamadığını, 2010-2013 yılları arasında Eylül ayından başlayıp Haziran ayında bitmek üzere ... primlerinin yatırıldığının bildirildiğini, davacının çalışmasının, belirli süreli hizmet akdiyle, geçici ve mevsimlik olduğunu, tam zamanlı çalışmanın mümkün olmadığını, hafta tatilleri, genel tatiller, resmi ve dini bayramlar ile okulun kapalı olduğu günlerde ... işyerinde istihdam ihtiyacının olmadığını, resmi kurum olan işyerinde haftalık çalışma saati, resmi mesai saatleri ile sınırlı olduğunu, ... işyerinde yaz tatillerinde istihdamın olmadığını ve çalışanlarla belirli süreli sözlesme yapıldığını, Davacı ...'ın da yaz tatillerinde çalıştırılmadığı için bu dönemlerde ... primleri yatırılmadığını, ... müdürlüğünce davacı yanın ... Aile Birliği tarafından çalıştırıldığının belirtildiğini, ... Aile Birliklerinin işlevinin, genel bütçe yoluyla karşılanamayan gider ve hizmet kalemlerinin temin edilmesi olduğunu, Eğitim hizmetlerinin aksamadan yürütülebilmesi için fahri veya mevsimlik çalışanlar ile yardımcı hizmetliler istihdam etmekte bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili idarenin işbu dava kapsamında işveren sıfatı bulunmadığını, iş bu davada fiili çalışmanın tespit edilmesi gerektiğini beyan ederek, hak düşümü süresine ilişkin itirazlarının kabulüne, haksız ve hukuka aykırı olan davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde ve özetle; davalı Kurumun Fer'i Müdahale konumunda olduğunu, kurum kayıtlarının getirilmesi gerektiğini, tanık dinlenmesi gerektiğinde mutlaka dönem bordro tanıklarının dinlenmeği gerekeceğini, kurum kayıtlarının aksine eşdeğer nitelikte yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini, tanık anlatımlarına dayanarak davanın ispatlanma olgusunun kabul edilemez olduğunu, 5 yıllık hak düşüm süresinin göz önünde bulunması gerektiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III) Mahkeme Kararları

A- İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece, 1-Davanın kabulü ile;

Davacının davalı ... sicil nolu ... İlköğretim Okulu unvanlı iş yerinde;

15.04.2003-30.06.2003 süresi için 76 gün ve günlük 13.103.332,00 ETL üzerinden

01.09.2003 - 31.12.2003 süresi için 120 gün ve günlük 15.267.194,00 ETL üzerinden

01.01.2004-30.06.2004 süresi için 180 gün ve günlük 18.321.000,00 ETL üzerinden

01.09.2004 - 31.12.2004 süresi için 320 gün ve günlük 14.805.000,00 ETL üzerinden

01.01.2005 - 30,06.2005 süresi için 180 gün ve günlük 16,29 TL üzerinden

01.09.2005 - 31.12.2005 süresi için 120 gün ve günlük 16,29 TL üzerinden
Yargıtay — Esas No: 2017/8496, Karar No: 2017/6507, Tarih: 10.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8496 E.  ,  2017/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet

1-Şirket yetkilisi olan sanık .......'ın, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın, 2006 yılında matbaa üzerine olan iş yerinin kendi adına açıldığını, aynı mahallede ikamet eden ...'in, kendisine emekliliğinin yakın olduğunu, bu nedenle iş yerini üzerine alamadığını, kendisine de aylık vereceğini söyleyerek kendisini ikna ettiğini, iş yerinin evraklarını hazırladığını, kendisini notere götürdüğünü, burada bazı evrakları imzaladığını, aradan iki ay geçtikten sonra ise iş yerini kapattığını, vergi dairesi müdürlüğüne kapanışı vereceğini söylediğini, muhasebeye ....isimli birinin baktığını, tüm faturaları ise ...'in takip ettiğini, bu şahsın kendi saflığından yararlandığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla; mümkünse suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenilerek sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, söz konusu faturaları ilgili matbaadan teslim alan kişinin sanık olup olmadığının araştırılması, şirketin banka hesapları, oda ve vergi dairesi kayıtlarının incelenmesi ve belirlenecek diğer objektif yöntemlerle sanığın fiilen şirket işlerini yürütüp yürütmediğinin araştırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dosya içerisinde sanık ... hakkında düzenlenen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalasının bulunmadığı gözetilerek, varsa getirtilip dosya içine konulmadan, yoksa rapor değerlendirme komisyonundan mütala alınmadan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11590, Karar No: 2011/12246, Tarih: 14.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/11590 E.  ,  2011/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :11.04.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm  maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar  Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak  daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK. md. 174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.14.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2006/17079, Karar No: 2006/18050, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17079 E.  ,  2006/18050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 07/04/2004 gün ve 2004/4794-4682 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... Köyü 1571, 1572 parsel sayılı sırasıyla 4720,45 m2 ve 7033.11 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, yörede 2000 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışmasında tarla niteliği ile, belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların öncesinin orman olduğunu, zilyetlikle kazanma koşullarının davalı yararına oluşmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu 1571 ve 1572 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle dairece (1956 yılında ... Köyünde yapılan tapulama çalışmalarında orman olarak tesbit dışı bırakıldıkları anlaşılan 1571 ve 1572 sayılı parsellerin uzman bilirkişilerin bilimsel bulgulara dayalı açıklamasında ... toprağı olmadıkları anlaşıldığından zilyetlikle kazanma olanağının bulunmadığı, bu nedenle Hazinenin davasının reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,) gereğine değinilerek bozulmuştur. Bu kez davalı ... vekili kararın düzeltilmesini istemektedir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 15.06.1998 tarihinde ilan edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 15.06.1998 tarihinde ilan edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Yapılan incelemede, çekişmeli taşınmazlara komşu 1564 sayılı parsel hakkında Kadastro Mahkemesinin 2000/485 sayılı davasında yapılan yargılama sonucunda, gerçek kişi adına tesciline dair verilen kararın Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 08/05/2003 gün ve 2003/4089-4144EK sayılı kararı ile, "çekişmeli taşınmazın 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında orman olduğu için tapulama dışı bırakılarak paftasına orman olduğunun yazıldığı, bu nedenle 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre, orman sayılan yer olduğundan zilyetlikle kazanılamayacağı" gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Hazinenin davası kabul edildiği ve kararın yargıtayca onanarak kesinleştiği,yine çekişmeli taşınmazlara komşu 1573 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki Kadastro Mahkemesinin 2000/493 sayılı davasında yapılan yargılama sonucunda gerçek kişi adına tesciline dair verilen kararın Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2004/8761-8854 EK sayılı kararı ile yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulduğu mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Hazinenin davası kabul edildiği ve kararın 20.

-2-

2006/17079-18050

Hukuk Dairesinin 2006/11183-11412 EK onanarak kesinleştiği, yine çekişmeli taşınmazlara komşu 1249 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki Kadastro Mahkemesinin 2000/499 sayılı davasında yapılan yargılama sonucunda, gerçek kişi adına tesciline karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2003/4088-4143 EK sayılı kararıyla yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra hazinenin davası kabul edildiği ve kararın yargıtayca onanarak kesinleştiği, keza dosya içinde yer alan ve kadastro paftası ile aplike edilmiş 1953 tarihli memleket haritası örneğinde çekişmeli taşınmazların orman alanında göründüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda; bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazların, 3116 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek 1940 yılında yapılan ilk orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakıldığı belirtilmiş ise de, 3116 Sayılı Yasaya göre sadece devlet ormanları belirlenmiş olduğundan, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu orman sınırı dışında kalan taşınmazların, orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yeterli olmadığı için bu nitelikteki taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasalara hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerekir.

1956 yılında yapılarak kesinleşen genel arazi kadastrosunda, ... Köyünde kadastroya başlanmadan önce tapulama sınırının belirlenmesine ilişkin olarak teknisyen ... ve ... memuru ... ... tarafından düzenlenip imzalanan 22/06/1956 tarihli ... Köyü tapulama çalışma alanının belirlenmesine ilişkin krokide dahi çekişmeli taşınmazların bulunduğu yer orman olarak gösterildiği halde, daha sonra 15/06/1998 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B uygulaması sonucu orman sınırı dışında bırakıldığı anlaşılmaktadır. Taşınmazın tescil harici bırakılarak kadastral paftaya orman olarak işlenmesi nedeniyle orman sayılacağı, yani, dava konusu taşınmazın ilk arazi kadastro tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre orman sayılan yerlerden olduğundan tespit dışı bırakılması olgusu karşısında süren zilyetliğe değer verilemeyecektir (Yüksek H.G.K.’nun 18.02.1998 gün 1998/8-15 E.-1998/129 K. ve 2000/8-1264 E.-2000/1250 K. sayılı ve 24.10.2001 gün, 2001/8-964 E.-751 K.,2004/8-242 E.-2004/292 K Sayılı kararları). Kaldı ki; Dairenin bozma ilamında değinildiği gibi davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşulları da oluşmadığı anlaşıldığına göre, yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı, dairece hükmün bozulması usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 140.00.- YTL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 25.10.- YTL. red harcının düzeltme isteyenden alınmasına 21/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7990, Karar No: 2014/18142, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7990 E.  ,  2014/18142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozluk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/253-2013/9

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.10.2013 gün ve 2013/15097 Esas - 2013/17206 Karar sayılı ilama karşı davalı vekili ile diğer davalı yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tesciline ilişkin davada, davanın kabulüne dair mahkeme kararının davalı vekili ile diğer davalının temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmasına karar verilmiş; bu karara karşı davalılar tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Daire kararı davalılardan İ.. D..'un vekili Av.A. A.'a 31.12.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, HUMK'nun 445. maddesi gereğince tebliğinden itibaren 15 günlük süre geçtikten sonra karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden, davalı İ.. D.. için verilen karar düzeltme dilekçesinin reddine,

Diğer davalı A.. D..'un sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlere uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1-Dosya içindeki bilirkişi kurulu raporuna göre, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayısı dikkate alınarak kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü doğru ise de; taşınmaz üzerindeki tüm ağaçların yaşları tespit edilip, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki meyve ağaçlarının yaşlarına göre dekardan alınabilecek ortalama verim miktarları ile hasat dönemindeki toptan ortalama kg. satış fiyatları ve dekara ortalama masraflarının Tarım İl yada İlçe Müdürlüğünden sorularak, ağaçların kapladıkları alanın da dikkate alınıp, kaptilazasyon faizininde %4 alınması suretiyle net meyve gelirine göre metrekare fiyatının tespit edilmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan eksik incelemeyle bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek bedel tespitiyle yetinilmesi gerekirken, fazladan %1 enkaz bedeli düşülerek yapıya eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek bedel tespitiyle yetinilmesi gerekirken, fazladan %1 enkaz bedeli düşülerek yapıya eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenle davalı A.. D..'un karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 08.10.2013 gün ve 2013/10597-17206 sayılı düzelterek onama ilamının bu davalı yönünden kaldırılmasına, yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı A.. D..'tan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, davalı İ.. D..'tan alınan temyiz ve temyize başvuranlardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı İ.. D..'tan alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3779, Karar No: 2008/4807, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3779 E.  ,  2008/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.07.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ilçenin ..... Köyünde 925 parsel numarası ile mera olarak sınırlandırılan taşınmazın davalı tarafça ekilen dikilen taşınmaz haline çevrilerek mera niteliğinin bozulduğu, halen dahi davalıca eylemli biçimde kullanılmakta bulunduğunu belirterek, sözü edilen meraya davalı tarafça yapılan elatmanın önlenmesine ve taşınmaza mera niteliğinin kazandırılması için yapılması gereken masrafların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, sözü edilen taşınmazın mera olmayıp babalarından intikal eden yer olarak kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece; taşınmazın geriye yönelik olarak iki yıldır kullanılmaması nedeniyle yeniden mera özelliği kazanmaya başladığı hükmü gerekçe yapılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafça 25.09.2006 tarihinde dosyaya sunulan cevap dilekçesinde, davaya konu taşınmazın kendileri tarafından babadan intikal eden yer sanılarak kullanıldığı kabul edilmektedir. Bu cevap mahalli bilirkişi tarafından da benzer biçimde ifade edilmiştir. Bu beyanlar davalının dava tarihi ve sonrası için de taşınmazdan el çekme iradesi içinde olmadığını gösterir. Bu yolda irade açıklayan davalıya karşı taşınmaz iki yıldır sürülmemiştir düşüncesiyle elatmadan vazgeçildiği sonucunu çıkarmak yasaya aykırı düşer. Açıklanan nedenle elatmanın önlenmesine karar verilmemiş olması doğru olmamıştır. Eski hale getirme konusunda verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkeme bu istem hakkındaki hükmüne, ziraat bilirkişisi..... tarafından verilen 14.06.2007 günlü rapordan hareketle ulaşmıştır. Aynı rapor, niteliği bozulan dava konusu meranın ıslah edilmeden bırakılması halinde 15-20 yılda eski hale gelebileceğini içermektedir. İki yıl süre içinde mera niteliğini toparlamaya çalışan meranın 20 yıla yakın süreyle eski hale dönüşmeyeceği bu rapor ile de anlaşıldığına göre taşınmazın en yakın zamanda mera özelliğine kavuşturulması için yapılması gerekenlere davalının katlanması gerekir. Açıklanan konu hakkında ziraat bilirkişisinden tazmine ilişkin bir rapor istenerek hükme yeterli olduğu denetlendikten sonra bu konuya ilişkin istemin de hüküm altına alınması gerekirken, karar yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22819, Karar No: 2024/18676, Tarih: 04.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/22819 E.  ,  2024/18676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1822 E., 2019/3151 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında hükmettiği beraat hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi akabinde Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62, 53, 58 maddelerinden 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanığın 11.12.2019 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik 16.12.2019 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 No'lu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanığın 09.11.2021 tarihinde vermiş olduğu ek temyiz dilekçesinin süresinde ve gerekçeli olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği hükmedilen cezanın türü ve süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, "atılı suçu işlemediğine, bina görevlisinin kendisine suç attığına, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.