muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20357, Karar No: 2013/18028, Tarih: 20.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18.11.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9600, Karar No: 2013/18224, Tarih: 25.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9600 E.  ,  2013/18224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 168/1, 62, 53. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis ve 1500 YTL ap cezası; 157/1, 168/2, 62, 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 2240 YTL ap cezası.

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmediği ve hükmedilen cezanın süresine göre de duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı ve bu nedenle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanık ...'ın kararı temyize gelmeyen diğer sanık ... ile fikir ve eylem birlikteliği içerisinde kurgulamış oldukları mizansen gereği yolda yürüyen yakınan ...'yi yanına çağırıp rızası hilafına tenha bir sokağa götürdükten sonra burada yakınana hitaben "arkadaşının kardeşine uygunsuz mesajlar çektiği, kendisi ie yüzleştireceğinden" bahisle yakınanı başka bir sokağa götürerek burada arkadaşı ile yakınandan almış olduğu telefon ile konuşuyormuş gibi yaparak oyaladığı, telefonunun geri almak isteyen yakınana ele geçirilmeyen bıçağı çekerek "geri dur yoksa burada sana bıçağı sokar öldürürüm" diyerek olay yerinde ayrıldığı, aynı şekilde 09.08.2006 tarihinde yolda yalnız yürüyen yakınan ...'i gören sanık ...'ın “kız kardeşine uygunsuz mesaj çektiği” bahanesiyle yakınanın kolundan tutarak tenha sokağa götürdüğü burada yüzleştireceği kişi ile telefonda konuşuyormuş gibi yaparak yakınanı oyaladığı, korkan yakınanın bir ara sanıklar üzerinde bıçak görünce paniğe kapılarak telefonu teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yakınanların aşamalarda değişen suç vasfını değiştirmeye yönelik samimi olmayan beyanlarına itibar edilip, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9662, Karar No: 2016/1508, Tarih: 11.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9662 E.  ,  2016/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

"Nitelikli (dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme) mala zarar verme" suçundan, TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri tatbik olunarak verilen (6.000 TL adli para cezası) "mahkumiyet" hükmü, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait 21 parsel sınırları içinde kalan sekiz adet akasya ağacını kesmesi eyleminin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin suç kastının bulunmadığına, zararın ödenmesi için sanığa makul süre verilmesi, bu suretle CMK'nın 231. maddesinden yararlanması imkanı tanınması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12413, Karar No: 2012/12317, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12413 E.  ,  2012/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Dava konusu taşınmazın, içinde yer aldığı imar planının tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 142 parsel sayılı taşınmazın 21.04.2008 olan değerlendirme, somut emsal alınan 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 18.07.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden sorulması istenmiş,

a)Belediye imar müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 04.06.1998 tarih ve 2918 sayılı kararına istinaden 38 numaralı arsa ve arazi düzenlemesi yapıldığı, ancak yapılan imar düzenlemesinin idare mahkemesinin kararları ile iptal edildiğinin bildirildiği, dava konusu taşınmaz ile ilgili ise bilgi verilmediği,

b)Tapu müdürlüğüne bu konuda yazılan müzekkereye 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 18.07.2007 tarihinden önce imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olduğunun belirtildiği, dava konusu taşınmaz ile ilgili ise bilgi verilmediği,

Bu şekilde tapu müdürlüğü ile belediye başkanlığı yazıları arasında çelişki oluştuğu, dava konusu taşınmaz ile ilgili ise hiç bilgi verilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen çelişkiler de giderilmek sureti ile dava konusu 142 parsel sayılı taşınmazın 21.04.2008 olan değerlendirme, somut emsal alınan 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 18.07.2007 olan satış tarihleri itibariyle İmar Yasası hükümleri uyarınca düzenleme görüp görmediğinin, düzenleme görmüşlerse ne oranda imar kaybına uğradıklarının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 142 parselin ve emsal alınan 4861 ada 1 parselin bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2008 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak ilgili belgelerin dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18303, Karar No: 2018/9133, Tarih: 24.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/18303 E.  ,  2018/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamından, ... Boya Kimya Inş. Nak. İth. Ihr. San. Ltd. Şti'nin 12.01.2009 tarih ve 307 sayılı gümrük giriş beyannamesi ile ithal ettiği 144.000 kg ... ... cinsi maddenin 89.480 kg.lık kısmı ile 25.12.2008 tarih ve 20410 sayılı gümrük giriş beyannamesi ile ithal ettiği 100.000 kg.lık ... ... cinsi maddenin 380 kg.lık kısmı toplamı olan 89.860 kg. ... ......, ... Teknik Depolama AŞ.'nin antreposundan ... sayılı fiş no, 285573 sayılı uygunluk belgesi ile çıkarılarak ... ... kullandığı ...plaka sayılı araca... sayılı fiş no ve 285575 sayılı uygunluk belgesi ile çıkarılarak ... ... kullandığı ... plaka sayılı araca, ... sayılı fiş no ve 285576 sayılı uygunluk belgesi ile çıkarılarak ... ... kullandığı ...plaka sayılı araca, ... sayılı fiş no ve 285578 sayılı uygunluk belgesi ile çıkarılarak ... ... kullandığı ... plaka sayılı araca yüklendiği,

İzmit Gümrük Muhafaza Müdürlüğü'nün, Mardin Gümrük Muhafaza Müdürlüğünden, sözü edilen araçların yükledikleri kimyevi maddeyi Mardin'de faaliyet gösteren işyerine getirip getirmeyeceği yönünde araştırma yapılmasını istemesi üzerine, gümrük muhafaza memurlarının 13.01.2009 günü ... şirketinin faaliyet gösterdiği adrese geldikleri ve 18.01.2009 günü sonuna kadar kesintisiz uzaktan gözlem yaptıkları, belirtilen araçların firmaya ait adrese gelmediği,

... Boya Kimya Inş. Nak. İth. Ihr. San. Ltd. Şti'nin olay tarihinde Mardin İl Emniyet Müdürlüğü'nün 06.10.2009 tarih ve Gümrük Muhafaza Müdürlüğü'nün 08.10.2009 tarihli araştırma tutanaklarında şirkete ait adresin kapalı olduğu, iş yerinin çalışanının olmadığı, yaklaşık 3 ay önce boşaltıldığının belirtildiği,

Mardin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın 14.10.2009 tarihli müzekkeresinde ... şirketinin 2009/3 döneminde 1 sigortalı işçi çalıştırdığının belirtildiği,

...'nın 29.09.2009 tarihli müzekkeresinde sözü edilen şirkete 2009 yılı için herhangi bir uygunluk yazısının verilmediği gözetildiğinde, ... şirketinin suç tarihi itibarıyla 89.860 kg ... ... üretimde kullanması için yeterli kapasite ve donanımda işletme tesislerinin bulunmadığı, firmanın yeterli sayıda işçi çalıştırmadığı, yeterli kapasite ve donanıma sahip işletme tesislerinin bulunmadığı olayda,

...'nın 29.09.2009 tarihli müzekkeresinde sözü edilen şirkete 2009 yılı için herhangi bir uygunluk yazısının verilmediği gözetildiğinde, ... şirketinin suç tarihi itibarıyla 89.860 kg ... ... üretimde kullanması için yeterli kapasite ve donanımda işletme tesislerinin bulunmadığı, firmanın yeterli sayıda işçi çalıştırmadığı, yeterli kapasite ve donanıma sahip işletme tesislerinin bulunmadığı olayda,

... şirketinin ortağı ve müdürü olan sanığın 25.12.2008 tarih ve 20410 sayılı gümrük giriş beyannamesi ve 12.01.2009 tarih ve 307 sayılı gümrük giriş beyannamesi ile ithal edilen ... ... cinsi maddeyi sentetik tiner üretiminde kullanıp, üretilen sentetik tiner'i 13.01.2009 tarih ve 39286 sayılı, 14.01.2009 tarih ve 339287 sayılı faturalar ile ... Turizm Ltd.Şti.'ne; 17.01.2009 tarih ve 39288 sayılı, 19.01.2009 tarih ve 39289 sayılı, 20.01.2009 tarih ve 39290 sayılı, 21.01.2009 tarih ve 39291 sayılı faturalar ile ... Matbaa Ltd. Şti.'ne, 22.01.2009 tarih ve 39292 sayılı fatura ile ... Kimya şirketine sattığı yönünde savunmada bulunduğu gözetilerek; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, sanığın yetkilisi olduğu ... firmasının faturada belirtilen sentetik tiner satışı yapıp yapmadığının araştırılması ve firmanın defter ve belgelerinin temini ile üzerinde inceleme yapılıp ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşe araştırmasının tamamlanması, sanığın satış yaptığını savunduğu firma yetkililerini dinlenilerek faturaların gerçek bir satışı yansıtıp yansıtmadığının araştırılması suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14490, Karar No: 2018/4213, Tarih: 09.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14490 E.  ,  2018/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2012 ve 2013 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilip incelenerek sanığın ticari faaliyetlerinin devam edip etmediği belirlenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14464, Karar No: 2006/3753, Tarih: 11.04.2006

21. Hukuk Dairesi 2005/14464 E., 2006/3753 K.

**21. Hukuk Dairesi 2005/14464 E., 2006/3753 K.**

**- OBJEKTİF İYİNİYET KURALI

- ZORUNLU SİGORTALI**- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 31.12.1982-22.03.1985 tarihleri arası Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 01.03.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 31.12.1982-22.03.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosya içeriğinden davacının 05.03.1999 tarihinde verdiği bildirgede vergi kaydının 15.03.1976'da başladığının bildirilmesi nedeniyle davalı Kurumca geriye doğru 20.04.1982 tarihi itibariyle kayıt ve tescil edildiği, 15.03.1976-28.07.1980 tarihleri arasında vergi kaydı, 07.01.1971 tarihinde başlayıp halen devam eden oda kaydı bulunduğu, esnaf sicil kaydı olmadığı, 01.06.1982-30.12.1982 tarihleri arasında 135 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığı, 01.11.1987-31.10.1997 tarihleri arasında kesintili olarak 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı çalışmalarının bulunduğu, 1999 yılında geriye doğru 20.04.1982-05.03.1999 tarihleri arasındaki süreye ilişkin primlerini ödediği, davalı kurum tarafından 04.12.2003 tahsis talep formunda vergi kaydının 28.07.1980 tarihinde son bulduğunun tesbit edilmesi üzerine tescil tarihinin 22.03.1985 tarihine çekilerek 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olduğu dönemlerle çakışan Bağ-Kur sigortalılığının da iptal edildiği görülmektedir.

Davacının uyuşmazlık konusu 31.12.1982-22.03.1985 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık koşullarını taşımadığı anlaşılmakta ise de davalı Kurumca hatalı tescil işlemi yapıldıktan ve primleri tahsil edilip uzun süre kullanıldıktan sonra sigortalılığın iptal edilmesi M.K.'nun 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kuralına aykırı olup davacının belirtilen tarihler arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.10.1997 gün, 1997/10-578 Esas, 1997/758 Karar sayılı Kararı da bu yöndedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.