muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16123, Karar No: 2018/4999, Tarih: 12.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16123 E.  ,  2018/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, velayet, kadın lehine hükmolunan tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2013/2314, Karar No: 2013/16539, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2314 E.  ,  2013/16539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 18/10/2001 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11749, Karar No: 2016/11688, Tarih: 05.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11749 E.  ,  2016/11688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada .... 1. Tüketici ve .... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tefrik kararı sonucunda eldeki dava, tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, .... Tüketici Mahkemesine hitaben yazdığı 23.12.2013 tarihli dava dilekçesi ile müvekkili şirketin, davalı şirketten elektrik kullanımı nedeni ile kaçak kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH vb ücret istemelerinin yasal olmadığı iddiası ile .... . Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığına başvuruda bulunduklarını, Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından taleplerinin ret edildiğini, ret kararının yerinde olmadığını, yapılan kesintilerin yasal olmadığını enerji nakli sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin doğrudan aboneye yansıtılmasının tüketici haklarına aykırı olduğunu belirterek, ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 06.12.2013 tarihli 225 karar numaralı ret kararının iptaline, tahsil edilen dağıtım kayıp enerji, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim gibi bileşenlerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

.... 1. Tüketici Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 10.09.2015 tarih ve 2014/18549 Esas, 2015/13924 Karar sayılı ilamı ile kayıp kaçak bedeli aboneden tahsil edilmeyeceğinden davanın kabulüne karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyulmasının ardından .... 1. Tüketici Mahkemesince davacının tüketici olmadığı ve taraflar arasında tüketici işlemi olmadığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

.... Asliye Ticaret Mahkemesince dosyanın kendisine tevzi edilmesinin ardından davacının ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin ret kararının iptali ile ilgili davasının tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiş ve mahkemenin 2016/863 esas sayılı dosyasında tüketici sorunları hakem heyeti kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemesi olduğundan mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

.... Asliye Ticaret Mahkemesince dosyanın kendisine tevzi edilmesinin ardından davacının ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin ret kararının iptali ile ilgili davasının tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiş ve mahkemenin 2016/863 esas sayılı dosyasında tüketici sorunları hakem heyeti kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemesi olduğundan mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinin beşinci fıkrasında “Değeri beşyüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar tarafları bağlar. Bu kararlar İcra ve İflas Kanununun ilâmların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı onbeş gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hakim, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir. Tüketici sorunları hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.” düzenlemesi mevcuttur.

O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci, yine (münhasıran) tüketici mahkemesidir. Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Davaya konu uyuşmazlık da ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 06.12.2013 tarihli 225 karar numaralı ret kararının iptali istemine ilişkin olduğundan uyuşmazlığın .... 1. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 1. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5052, Karar No: 2010/8163, Tarih: 13.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5052 E.  ,  2010/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, tapulama çalışmaları sırasında davalıların miras bırakanı İ. A. adına kayıt edilen 70 parsel sayılı taşınmazın 425 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, yapılan tescil işleminin hatalı olduğunu ileri sürüp, bu kısmın tapusunun iptalini istemiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek bilirkişi raporunda kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen 9727.11 m2’nin kaydının iptalini istemiştir.

Davalı H.A. açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, buna rağmen Hazine ile ihtilaflı olmamak için davayı 425 m2’lik kısım için kabul ettiğini, ancak davanın ıslah dilekçesindeki haliyle kabulünün mümkün olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar yanıt vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 9727.11 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı H.A.tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.7.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat H.O. ile temyiz edilen vekili Avukat G.T.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 70 parsel sayılı taşınmazın 9727.11 m2’sinin 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında karar tarihi itibariyle bir yanlışlık bulunmadığı sabittir.

Ne var ki, karardan sonra 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesine bazı ilave düzenlemeler getiren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca taşınmazın niteliği ve tarafların sıfatına bakılmaksızın kesin hüküm halini almamış davalara da 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin uygulanacağı öngörülmüştür.

Çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti 1973 yılında yapılmış, eldeki dava ise 18.02.2003 tarihinde açılmıştır. Bu belirlemeye göre 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Öyle ise, eldeki davanın anılan yasa hükümleri gözetilmek suretiyle karara bağlanması gerekeceği kuşkusuzdur.

Çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti 1973 yılında yapılmış, eldeki dava ise 18.02.2003 tarihinde açılmıştır. Bu belirlemeye göre 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Öyle ise, eldeki davanın anılan yasa hükümleri gözetilmek suretiyle karara bağlanması gerekeceği kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren bir yasa hükmü veya İnançları Birleştirme Kararı gereğince dava tarihinde haklı olduğu halde haksız duruma düşen tarafın yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı, aksine karşı tarafın maktu harçla birlikte sorumluluğu cihetine gidilmesi gerekeceği de tartışmasızdır.

Oysa, mahkemece yapılan uygulama ile taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığı saptanarak dava kabul edilmiştir.

Öyle ise, çıkan yasa gereğince dava reddedileceğine göre davalıların yargılama giderleri, avukatlık ücreti ve maktu harçtan sorumlu tutulması asıldır.

Ne var ki, temyiz aşamasında davalı tarafça kadastro tespitine karşı dava açıldığı ve Zonguldak Tapulama Mahkemesinin 16.07.1973 tarih ve 1970/9 esas- 1970/30 karar sayılı kararı gereğince sicil kaydının oluştuğu bildirilmiştir. Anılan davada Hazine taraf ise bu hükmün Hazineyi bağlayacağı ve Hazine bakımından kesin delil yada kesin hüküm teşkil edeceği, buna göre de davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca, Zonguldak Tapulama Mahkemesinin 16.07.1973 tarih, 1970/9 esas-1970/30 karar sayılı dava dosyasının celbedilerek Hazinenin taraf olup olmadığının saptanması, şayet Hazine taraf ise yargılama giderlerinden davacı tarafın sorumlu tutulması, yok eğer bu kararın Hazineyi bağlamayacağı anlaşılır ise davalı tarafın yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ile maktu harçtan sorumlu tutulmak üzere davanın 5841 Sayılı Yasa hükümleri gereğince reddine karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalı Halis Avcı’nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8639, Karar No: 2008/9808, Tarih: 08.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8639 E.  ,  2008/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

25/01/1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı gereğince eksik harcın tamamlanması için HUMK'nun 434/3. maddesine göre kalemce işlem yapılmadığının anlaşılması nedeniyle alacaklı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu sonucuna varılmakla işin esası incelendi.

Gereği düşünüldü:

HGK'nun 20.09.2006 tarih ve 2006/12-594 sayılı kararı içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 08/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8480, Karar No: 2011/9670, Tarih: 27.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8480 E.  ,  2011/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-... ...

2-...

3-... VEKİLİ AVUKAT ...

2-...

3-... VEKİLİ AVUKAT ... ...

Davacı ... ... mirasçıları ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Ergo ... Sigorta ve diğerleri aleyhine 09/04/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasında desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, ... durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan ... bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 ... ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek ... durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince ; olayın oluş biçimi, davalının kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.