muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10746, Karar No: 2016/6583, Tarih: 26.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10746 E.  ,  2016/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili idareye bağlı ... Devlet Hastanesinin, davalı şirket tarafından tahsis edilen sabit telefon hattı kullanıcısı olduğunu, 2013 yılı temmuz ayı faturasının incelenmesinde 3.363,60 TL tutarında uluslararası görüşme ücretlendirilmesi yapıldığının fark edildiğini, oysa hastane hatlarının uluslararası aramalara kapalı olduğunu, yapılan adli ve idari soruşturma neticesinde bu görüşmelerin santral görevlileri tarafından yapılmadığının tespit edildiğini belirterek müvekkili kurumun bu fatura borcundan dolayı sorumlu olmadığından bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.363,60 TL fatura bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı kurum ile müvekkili şirket arasında yapılan abonelik sözleşmesi gereği davacıya sabit telefon hattı tahsis edildiğini, telefon hattının ilk tahsisi sırasında yurt dışı aramalara kapatılması yönünde bir talep bulunmadığından hattın bu tür görüşmelere açık olduğunu, dava konusu olayın ardından böyle bir talebin müvekkiline iletildiğini ve telefon hattının yurt dışı aramalara kapatıldığını, davacı kurum tarafından kullanılan hatların kurumiçi güvenliğinin sağlanmasının tamamen davacının sorumluluğunda olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosyaya sunulan bilirkişi raporu doğrultusunda, santrale yurt dışından "hacker"lar vasıtası ile müdahale edilerek şifresinin kırıldığı ve santral üzerinden yurt dışı görüşmesi yapıldığı kanaatine varıldığı, hastane telefon hattından yapılan uluslararası görüşmede davalı şirketin kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacı kurumun, 2013 temmuz ayı faturasına yansıtılan uluslararası görüşme bedelinden sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; taraflar arasında 18/06/1986 tarihli abonelik sözleşmesi imzalandığı ve bu sözleşmeye istinaden davacı idareye bağlı ... Devlet Hastanesi'ne.... numaralı sabit telefon hattının tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

Dava, davacı kurumun, 2013 temmuz ayı faturasına yansıtılan uluslararası görüşme bedelinden sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; taraflar arasında 18/06/1986 tarihli abonelik sözleşmesi imzalandığı ve bu sözleşmeye istinaden davacı idareye bağlı ... Devlet Hastanesi'ne.... numaralı sabit telefon hattının tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Yargılama sırasında elektrik elektronik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 27.04.2015 tarihli raporda; dosyada mevcut teknik servis teknisyeni tarafından olayın ardından sunulan yazıda, ...15.08.2013 tarihinde hastane santraline uzaktan bağlanıldığında hiçbir aboneden milletler arası yetkinin bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında, hastanede kullanılan hattın- santralin internete bağlı olduğu ve modem portlarının da yurt dışına açık olması durumunda, özellikle uzak doğu menşeli kişi veya kişilerce santrale yapılan saldırı sonucu şifrenin kırılarak, söz konusu santral üzerinden dış hatlar ile görüşme yapıldığı kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece elektrik elektronik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen bu rapor hükme esas alınmış ise de raporu düzenleyen bilirkişinin, bilişim ve telekomünikasyon alanında uzman olmadığı, ayrıca alınan bilirkişi raporunun da yukarıda açıklana ilkeler doğrultusunda hükme esas alınabilecek yeterlilikte olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, dava konusu olaya ilişkin olarak Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma dosyasının temininden sonra, dosyanın içinde Bilişim ve Telekomünikasyon alanında uzman bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetine tevdi edilerek, tarafların dava ve cevap dilekçeleri ile bilirkişi raporuna sunmuş oldukları itirazlar ve duruşmadaki beyanları doğrultusunda, Yargıtay denetimine uygun, açıklayıcı ve ayrınıtılı bir rapor alınarak sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve konusunda uzman olmayan bilirkişinin düzenlediği rapor esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12699, Karar No: 2018/8356, Tarih: 18.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12699 E.  ,  2018/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde bir süre önce edindiği aracıyla araç kullanma pratiği yapmak için kendisi gibi ehliyeti bulunmayan ve araç kullanmayı bilmeyen eşiyle birlikte gündüzün şehir içindeki çift yönlü yolda seyrettiği sırada kaza mahalline geldiğinde sola doğru dönüş yaptığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek fren tatbik edecekken gaz tatbik etmesiyle hızlanarak yöneldiği sol taraftan yoldan çıkıp girdiği apartman bahçesindeki çimler üzerinde oturan yayalara çarpması sonucu 1 kişinin öldüğü 3 kişinin de yaralandığı olayda; sanığın, şehir içeresinde araç kullanmayı öğrenmeye uygun olmayan yolda, hiçbir eğitmen ve tedbir almaksızın araç kullanmayı öğrenmeye çalışarak sebep olduğu kazada bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 1520 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1519, Karar No: 2023/16337, Tarih: 21.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1519 E.  ,  2023/16337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kararın katılana tefhim edilmesi üzerine, katılanın 09.12.2015 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararı kalemde elden tebliğ almayı talep ettiği, anılan bu dilekçenin temyiz iradesi içermediği ve temyiz dilekçesi niteliğinde bulunmadığı, usûlüne uygun gerekçeli karar tebliğinin yapılmasına karşın süresinde de temyiz dilekçesi verilmediği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Dairemizce incelenmesi gereken bir temyiz başvurusu bulunmadığından dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1037, Karar No: 2018/1593, Tarih: 21.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1037 E.  ,  2018/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15635, Karar No: 2017/26469, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15635 E.  ,  2017/26469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29572, Karar No: 2013/21745, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29572 E.  ,  2013/21745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince karar tarihinde 2.000,00 liraya kadar olan hükümlerin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen sırasıyla 1.800,00 TL; 1.800,00 TL; 1.200,00 TL ve suça sürüklenen çocuk ...'a mala zarar verme suçundan verilen 1.600,00 TL adli para cezalarına yönelik temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik adı geçen müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin kabul edilmesine karşın 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasında arttırım yapılmaması; ayrıca, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında işyerinden 3 TL para aldığını, polislerin

geldiğini fark ederek kaçtığından yakalanmadığını belirtmesine göre hırsızlık suçunun tamamlandığı, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının olanaklı bulunmadığı gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması; suç tarihinde güneşin saat 06:20'de doğmasına, gece vaktinin de saat 05:20'de bitmesine, suça sürüklenen çocuk ...'ın aşamalardaki ifadeleri, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in soruşturma aşamasındaki ifadeleri ve ihbarın yapıldığı saatin, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiği göstermesine karşın suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğa sadece sarfına neden olduğu yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı olarak tüm yargılama giderlerinin diğer sanıklarla birlikte sanıktan müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğa sadece sarfına neden olduğu yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı olarak tüm yargılama giderlerinin diğer sanıklarla birlikte sanıktan müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan yargılama giderleriyle ilgili bölümde yer ... “müteselsilen tahsiline” ibaresinin çıkartılarak yerine “sarfına neden oldukları kısmın ayrı ayrı alınmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13958, Karar No: 2023/263, Tarih: 12.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13958 E.  ,  2023/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25.05.2016

SAYISI : 2021/227 E., 2022/364 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle,kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalı ...'ın 09.09.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle vefat ettiğini, hak sahiplerine gelir bağlandığını, davalı hakkında ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/313 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında davalıların kusurlu olduğuna karar verildiğini, davalının kusurunun tespit edildiğini belirterek 8.007,28-TL kurum alacağının gelir onay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalıların kusuru bulunmadığını, işverene ait aracın standartlara uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Açılan davanın kabulü ile, 8.007,28 TL'nin onay tarihi olan 17.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... San. A.Ş. şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine, diğer davalılar ... ve ... yönünden kusurları bulunmaması nedeniyle davanın reddine,”dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... San. A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; “…gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerleri esas alınarak sonuca gidilmesi ve davalıların sorumluluklarının öngörülen ilkeler çerçevesinde belirlenmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “...Davanın kabulü ile; 22.020,10-TL ilk peşin sermaye değerinin,

A)12.678,28-TL'sinin davalı ... San. A.Ş.'den,

B)Bakiye 9.341,82-TL'sinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, 17.07.2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz ile birlikte tahsil edilerek, davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “...Davanın kabulü ile; 22.020,10-TL ilk peşin sermaye değerinin,

A)12.678,28-TL'sinin davalı ... San. A.Ş.'den,

B)Bakiye 9.341,82-TL'sinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, 17.07.2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz ile birlikte tahsil edilerek, davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili dilekçesinde özetle; davalılar ve bilirkişi raporunda belirtilen dava dışı diğer kişiler, %100 oranında müştereken ve müteselsilen kusurludurlar ve Kurum alacağından sorumludurlar. Hatalı kusur raporuna dayanılarak yapılan alacak hesabı da eksiktir diyerek yerel mahkeme, kararının bozulması talep etmiştir.

2.Davalılar vekili özetle; kusur oranlarına ilişkin kabul beyanı olarak değerlendirilmemek üzere; bilirkişi raporunda hesaplamalar karışık olup, mahkeme kararına esas alınması uygun değildir diyerek yerel mahkeme kararının bozulması talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22585, Karar No: 2020/13696, Tarih: 25.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22585 E.  ,  2020/13696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz talepleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi