muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4436, Karar No: 2012/8455, Tarih: 28.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4436 E.  ,  2012/8455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01/01/2010 gününden başlayarak aylık 21.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 13500 TL+KDV olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 01/01/2010 tarihinden itibaren başlayan döneme ilişkin aylık kira bedelinin brüt 21000 TL olarak tespiti istenilmiştir.Mahkemece, kiralananın 01/01/2010 tarihinde başlayan döneme ilişkin aylık kira bedelinin 13500 TL+KDV olarak tespitine hükmedilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01/01/2005 başlangıç tarihli olup 5 yıl sürelidir.Gelir Vergisi Kanununun 70.maddesi ile Katma Değer Vergisi Kanununun 1/1-f, 8/1-h, 10/f maddelerine göre kira geliri elde edilen bir kısım kiralayanların Katma Değer vergisi mükellefi olması ve elde ettikleri kira gelirinin bir bölümünü Katma Değer Vergisi mükellefi olarak vergi dairelerine ödemeleri vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur. Bu nedenle kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, kira parasından ayrı olarak Katma Değer Vergisinin de tespitine karar verilmesi doğru değildir. Sözleşmenin uzun süreli olması bu yönden sonucu etkilememektedir. Kira parasının KDV dahil olmak üzere tesbiti gerekirken yukarıdaki şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17957, Karar No: 2014/910, Tarih: 20.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17957 E.  ,  2014/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/616-2013/558

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Ancak, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyleki;

1) Arsa niteliğindeki taşınmaza, Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar incelenip, karşılaştırma yapılarak değer biçilmesi gerekirken, kesinleşmiş mahkeme kararına esas bilirkişi raporlarında belirlenen m2 birim fiyatları emsal alınarak değer biçilmiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza, yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ile emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ile oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 2.03.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 2.03.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1664, Karar No: 2019/7149, Tarih: 25.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1664 E.  ,  2019/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kayıp kaçak davasında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 8,50.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21936, Karar No: 2016/831, Tarih: 21.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21936 E.  ,  2016/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bir kısmı arazi bir kısmı kapama zeytinlik olarak değerlendirilen ve üzerinde çeşitli yapılar ile ağaçlar da olan dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli belirlenirken kapama zeytinlik olan kısmının değerinin 39.592,80 TL, arazi olan kısmının değerinin 25.661,25 TL, üzerindeki değişik cins ve yaştaki 135 ağacın değerinin 22.926,00 TL ve çeşitli yapıların toplam değeri olan 110.561,00 TL nin toplamından oluşan kamulaştırma bedeli olarak 238.418,85 TL ye hükmedilmesi gerekirken, zeytinlik bedeli olan 39.592,80 TL nin maddi hata sonucu hesaba katılmayarak 198.826,05 TL ye hükmedilmesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve keşifte dava konusu taşınmazın kuyudan borular vasıtası ile sulandığı belirlendiğine göre sulama masraflarının üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak karar verilmesi,

3-Bilirkişi raporunda cinsi, yaşı ve sayısı belirtilen ağaçların denetlemeye elverişli olacak şekilde ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden resmi birim fiyatları getirtilmeden 135 adet ağaca 22.926,00 TL değer belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

4-Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz.Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş mal sahibi de buna itiraz

etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece enkazın akibetinin araştırılması kim tarafından alındığının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda hiçbir inceleme yapılmadan karar verilmesi,

5-Kıymet taktir raporunun eki olan krokide harçlı duvar olarak gözüken yapı bedeline hükmedilmemiş olması,

6-6459 sayılı Kanunun 6.maddesi ile 2942 sayılı Kanunun 10.maddesine eklenen 9.fıkra gereğince; tespit edilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca varsa bankadan çekilmesine kadar işleyecek mevduat faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

5-Kıymet taktir raporunun eki olan krokide harçlı duvar olarak gözüken yapı bedeline hükmedilmemiş olması,

6-6459 sayılı Kanunun 6.maddesi ile 2942 sayılı Kanunun 10.maddesine eklenen 9.fıkra gereğince; tespit edilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca varsa bankadan çekilmesine kadar işleyecek mevduat faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7355, Karar No: 2019/8202, Tarih: 12.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7355 E.  ,  2019/8202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Şikayetçi Afşin Belediye Başkanlığının usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Belediye vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamından 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce sanığın suça konu yere tecavüzünün başlayıp devam ettiği anlaşıldığından sanığın 30.03.2014 tarihine kadar süren eylemi nedeniyle suçun oluşması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3587, Karar No: 2018/14442, Tarih: 06.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/3587 E.  ,  2018/14442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin emekli olması sebebiyle iş akdine son verdiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davacının 01.03.2014-18.04.2014 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, davacının davalı şirkete emeklilik ile ilgili herhangi bir başvurusunun olmadığını, fazla mesai talebinin yersiz olduğunu, yıllık izin alacağının bulunmadığını, tüm sorumluluğunun diğer davalı ... Bakanlığında olduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğuna gidilemeyeceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davalı Bakanlığın bu davada taraf sıfatı olmadığını sadece ihale makamı olduğunu, davanın kamu hastaneleri kurumuna yöneltilmesi gerektiğini, taleplerin yersiz olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile her iki davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesabı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği, üçüncü fıkrada ise işçilerin gece çalışmalarının yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iki gün 08:00-20:00 saatleri arası, diğer iki gün 20:00-8:00 saatleri arası günde 12 saat çalıştıktan sonra iki gün izin kullandığı, böylece iki haftalık periyotta 9 gün çalıştığı ve haftalık ortalama 47,5 saatlik çalışmasından 45 saatlik haftalık çalışma süresinin düşülmesiyle 2,5 saat haftalık fazla mesai yaptığı değerlendirmesiyle hüküm kurulmuştur.

Tanık anlatımları ile dosyaya sunulan çalışma çizelgelerinin birlikte değerlendirilmesinde davacının 08:00-20:00 saatleri arasındaki gündüz vardiyasının yanısıra 20:00-08:00 saatleri arasında gece vardiyasında da çalıştığı, geceden gündüze geçişte 2 gün tatil yaptığı sabittir. Yukarıda zikredilen kanun maddesi ve yapılan açıklamalara göre; davacının gündüz çalışmaları bakımından haftalık bazda hesaplama ile yasal 45 saatlik çalışmayı aşıp aşmadığı değerlendirilmeli, gece çalışmaları için de günlük yedibuçuk saati aşan kısmı için fazla çalışma ücreti hesaplanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yedibuçuk saati aşan bu gece çalışmalarının ayrıca fazla çalışma hesabında değerlendirilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ek olarak dosyaya ibraz edilen ve bazı aylara ilişkin fazla mesai hanesinde tahakkuk olan imzalı bordrolar da mahkemece değerlendirmeye tabi tutulmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda fazla çalışma alacağı hakkında karar verilmelidir.

Ek olarak dosyaya ibraz edilen ve bazı aylara ilişkin fazla mesai hanesinde tahakkuk olan imzalı bordrolar da mahkemece değerlendirmeye tabi tutulmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda fazla çalışma alacağı hakkında karar verilmelidir.

3- Son olarak, ulusal bayram ve genel tatil ücreti bakımından tanık beyanlarıyla hesaplama yapılmış ise de; sunulan nöbet çizelgelerinin olduğu dönemlerde sadece bu kayıtlara itibar edilerek, bulunmadığı dönemler için ise tanık beyanlarına göre hesaplama yaptırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2503, Karar No: 2012/622, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2503 E.  ,  2012/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2006 gün ve 2005/32 Esas, 2006/216 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden sanığın mahkûmiyetine dair 20.4.2006 tarihli hükümden ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönünden savunmasının alındığı 12.10.2004 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1739, Karar No: 2021/212, Tarih: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1739 E.  ,  2021/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Katılan vekilinin temyiz talebinin “2006 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na muhalefet” suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 13.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 14.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/675, Karar No: 2006/2534, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/675 E.  ,  2006/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davalı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 191 parsel sayılı 44250 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinde ... ... ve arkadaşları tapu ve vergi kaydına dayanarak davalı hazine aleyhine açılmış olan tapu iptali ve tescil davası kadastro mahkemesine devir edilmiştir. ... ... ve arkadaşlarının komisyona itirazları reddedilmiş komisyonca tesbitin hazine adına onanmasına karar verilmiş ... ... ve arkadaşları vergi kaydı, irsen intikal ve zilyetliğe dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece ... ve ... ... ile ... davalarının feragat nedeniyle,... ve müştereklerinin davalarının kabul ile dava konusu taşınmazın ...mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacıların dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığı yerel bilirkişi tarafından haber verilmekle beraber dava dilekçesinde vergi kaydı ve zilyetliğede dayanılmasına, dayanak vergi kaydının taşınmaza uyduğu ve hazine tapusu ile belirtmelik tutanağının düzenlendiği tarihe kadar 3402 sayılı Kadastro Yasasının 46/1 ve 14.maddesinde öngörülen taşınmaz edinme

koşullarının davacılar ve katılanlar yararına gerçekleştiğinin keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık sözleri saptanmasına, eylemli durumda sınırda orman yada mera olmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 27.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.