muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6286, Karar No: 2021/20727, Tarih: 10.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/6286 E.  ,  2021/20727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat, davanın reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan beraat, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan beraat, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan ise davanın reddi hükümlerine yönelik şikayetçi Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçi Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı,celse arasında UYAP üzerinden göndermiş olduğu 13.06.2013, 13.10.2014, 18.02.2015, 07.12.2015 ve 28.03.2016 günlü mazeret dilekçelerinde davaya katılma hususunda bir irade beyanı içerir ibarenin de bulunmadığı, mahkemece katılma kararı verilmediği ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,10.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23502, Karar No: 2015/455, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23502 E.  ,  2015/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13.12.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1540, Karar No: 2022/8137, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1540 E.  ,  2022/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

I- "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II- "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/91, Karar No: 2013/1071, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/91 E.  ,  2013/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Köyü, 1259 parsel sayısı ve 451,61 m² yüzölçümü ile davacı gerçek kişi adına arsa niteliğiyle tapuda kayıtlı olan taşınmazın 440,41 m² yüzölçümündeki bölümünün yörede 1998 yılında başlayıp, 28.08.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla, taşınmazın orman kadastro sınırları içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili ve elatmanın önlenmesi istemleriyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü, 1259 parsel sayılı taşınmazın 25.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide yeşil renkli kalemle işaretli bölümünün tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, bu bölüme davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 28.08.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Tapu iptal ve tescil kararına yönelik temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli 1259 parsel sayılı taşınmazın tamamının kesinleşen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile taşınmazın tapu kaydının iptali yönünde kurulan usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı gerçek kişinin elatmanın önlenmesi kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Türk Medenî Kanunun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine aynı hüküm uyarınca haksız bir elatma varsa anılan hüküm malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz davalı gerçek kişi adına tapuda kayıtlıdır. Davalı gerçek kişi, dava tarihinden önce taşınmaz üzerinde tapu kaydına dayanarak tasarruf ettiğinden, davalının dava konusu taşınmaza haksız bir elatmasından söz edilemez. Bu itibarla, Orman Yönetiminin

elatmanın önlenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup, el atmanın önlenmesine ilişkin hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenler ile davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile taşınmazın tapu kaydının iptali yönünde kurulan usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İki numaralı bentde gösterilen nedenler ile davalı gerçek kişinin elatmanın önlenmesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile elatmanın önlenmesine ilişkin hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10729, Karar No: 2024/8968, Tarih: 25.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10729 E.  ,  2024/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1731 E., 2024/2153 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/279 E., 2024/42 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalılara ait iş yerinde 31.12.1986-15.08.2012 tarihleri arasında kesintisiz çalışmasının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 14.12.2021 tarihli celsedeki beyanında; davacının her iki iş yerinde de iş durumuna göre talep edilen tarihlerde sürekli çalıştığını, işyerlerinin aynı işverene ait olduğunu, davacının 1986-2008 arasında davalı ...'a ait iş yerinde, 2008 den sonra da yine aynı kişiye ait olan diğer davalı limitet şirkete ait iş yerinde çalışmasını aralıksız sürdürdüğünü beyan ettiği görülmüştür.

II. CEVAP

Feri Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davaya verdiği karşılıkta, davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddi gerektiğini, davacı ile davalılar arasında hiçbir zaman hizmet ilişkisi veya İş Kanunu'nda belirtilen iş akdi olmadığını, davacının düğün ve eğlencelerde müzisyen ve sanatçı temini işi yapan kendi nam ve hesabına çalışan bir kişi olduğunu, bu çerçevede davalıların düğünlerde ve yapılan organizasyonlarda ihtiyaç oldukça davacı ile irtibata geçtiğini, davacının Kurum kayıtlarının incelenmesinde hizmet tespiti istenen dönem içerisinde 1993 yılında dava dışı başka işveren nezdinde çalışmasının ve sigortalılığının olduğunun görüldüğünü, bunun dışında yine davacının vergi kayıtlarında 1987, 1988 ve 2002 yıllarında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, bu suretle kendi nam ve hesabına çalıştığının anlaşıldığını, davacının dayanak yaptığı Ankara 2. İş Mahkemesinin 2012/1084 E. sayılı davanın alacak davası olup huzurdaki dava ile tarafları sebebi ve konusu itibariyle farklı olduğunu, davacının çalışmasının söz konusu olmadığı dönemsel çalışmasının olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda davacının dava dışı başka bir iş yerinden yapılan bildirimi nedeniyle 01.12.1993 öncesi talep ettiği dönemin hak düşürücü süreye uğradığı değerlendirmiş olup 01.12.1993 öncesi döneme ilişkin talebin reddine karar verilmiş; sonraki dönem yönünde ise düğünlerin yaz sezonunda daha çok hafta sonu olmak üzere genel olarak haftada 4 gün olarak gerçekleştiği ve buna göre davacının yaz sezonu çalışmasının haftada 4 gün olmak üzere ayda 16 gün olduğu, kış sezonunda ise düğünlere ilave nişan ve sünnet gibi programlar eklendiğinde daha çok hafta sonu olmak üzere haftada 2 gün ayda 8 günle sınırlı düğün programı gerçekleştiği, buna göre de davacının yaz sezonunda ayda 16, kış sezonunda ayda 8 gün çalışma yaptığı sonucuna ulaşılmakla; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının davalılardan Mehmet Aykut Akalına ait ....06 sicil sayılı iş yerinde 01.02.1993-14.09.2008 tarihleri arasında, davalılardan ... Turizm Fot. Rest. İth. İh. Ltd. Şti. adına tescilli ... sicil sayılı iş yerinde 15.09.2008-15.08.2012 tarihleri arasında her yılın Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim aylarında ayda 16 gün, Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Kasım, Aralık aylarında ayda 8 gün olmak üzere toplamda 2688 gün hizmet akdine bağlı olarak asgari ücret üzerinden sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddin karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; belirlenen çalışma sürelerinin fiili duruma aykırı olduğunu, Ankara 2. İş Mahkemesinde görülen işçilik alacakları dava dosyasında yılda 270 gün üzerinden hesaplama yapıldığını, davalılara ait düğün salonlarının mahalle arası bir işletme olmadığını, çok iyi tanınan bir işletme olduğunu, video kayıtlarının yarısı kadar düğün olabileceği kabul edilerek hesap yapıldığını, 1479 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olunan dönemde hizmet akdi ile çalışmasının mümkün olduğunu ileri sürmüş ve "Kararın gerekçesi ile hüküm arasında çelişki de dikkate alınarak, ek bilirkişi raporuna karşı yaptığı itirazlar dikkate alınarak gerektiğinde yeniden bilirkişiden rapor tanzimine karar verilerek, davacının yoğun sezonda ayda 30 gün, düşük sezonda ayda 15 gün olmak üzere yılda 270 gün üzerinden 31.12.1986-15.08.2012 tarihleri arası toplam 7021 gün hizmet akdi ile davalılar yanında müvekkilin sigortalı olarak çalıştığının tespitine vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine, karar verilmesini" talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; fiiili çalışmanın yöntemince araştırılması gerektiğini ileri sürmüş ve davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; fiiili çalışmanın yöntemince araştırılması gerektiğini ileri sürmüş ve davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... Turizm Fot. Rest. İht. İh. Ltd. Şti. vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; her iki davalı arasında hukuki ve fiili bağ olmadığını, birbirinden ayrı iki iş yeri bulunduğunu, ...'ın iş yerinin 2008 yılında kapandığını ve kesintinin 2008 yılında başlaması nedeniyle hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının kendi nam ve hesabına müzisyenlik ve organizatörlük faaliyeti ile meşgul olduğunu, eser sözleşmesi kapsamında müvekkiline ait düğün salonlarında çalıştığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla düğün sezonunda ayda 16, düğün sezonu dışında ayda 8 gün üzerinden yapılan hesaplamanın fahiş olduğunu ileri sürmüş ve davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davacı taraf davalılara ait düğün salonlarında hizmet akdiyle piyanist şantör olarak çalıştığını, davalılar ise davacının ihtilaflı dönemde kendine ait iş yeri olduğunu, organizatörlük işi ifa ettiğini, zaman zaman da piyanist olarak düğünlerde müzisyenlik yaptığını savundukları, davalı ...'a ait ... sicil sayılı iş yerinin pasta imalat iş yeri olarak 24.10.1982 ile 31.12.2011 tarihleri arasında kapsamında olduğu, 1092655.06 sicil numaralı düğün salonu iş yerinin aynı davalı adına 10.12.2004 ile 31.10.2012 tarihleri arasında kapsamda olduğu, davalının tam hissedarı olduğu ... Tur Foto Res İth İhr Ltd Şti adına 1029084 sicil numaralı fuar işletmeciliği iş yerinin 01.12.1996 tarihinde kapsama alındığı, aynı şirket adına ... sicil numaralı seminer ve toplantı düğün salonu iş yerinin 15.09.2008 tarihinde kapsama alındığı, davacının uyuşmazlık konusu dönemde 01.01.1987 ile 19.04.1988 tarihleri arasında bakkal ve marketlerde yapılan perakende ticaret nedeniyle vergi mükellefiyet kaydı olduğu, 12.01.1987-14.09.1993; 01.12.1993-30.09.1994; 01.11.1994-31.07.1997; 01.09.1997-30.11.1998; 01.01.1999-07.07.2009 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğu, 15.09.1993 ile 30.11.1993 tarihleri arasında 27 gün süre ile 1003843.42 sicil sayılı dava dışı iş yerinden 4/1-a kapsamında sigortalı olarak çalışmasının bildirildiği, davacının dava dışı iş yerinde geçen çalışması nedeniyle 15.09.1993 tarihi itibariyle kesintinin gerçekleştiği ve 15.09.1993 tarihinden önceki hizmetler bakımından hak düşürücü sürenin gerçekleştiği, 01.12.1993 tarihinden sonraki çalışma süresi bakımından yapılan incelemede; gerek Mahkeme kararları ile davalılara ait işyerlerinde çalıştığı tespit edilen iş yeri bordro çalışanları, gerekse aynı yerde faaliyet gösteren fotoğraf işlerinin yapıldığı Renko firması çalışanlarının beyanları, gerekse komşu iş yeri sahip ve çalışanlarının beyanları ile davacının 01.12.1993 tarihinden sonraki dönemde kesintisiz olarak düğün organizasyonlarında ses düzenlemesi işlerinde ve müzisyen olarak çalıştığı, aynı anda birden fazla dğün salonu bulunması ve işyerlerinin kapsam ve niteliği gözetilerek düğün sezonunda ayda 16 gün, sezon dışında ayda 8 gün üzerinden kesintisiz ve sürekli çalıştığına dair Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davacı, davalılar ve feri müdahil SGK vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.