muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15507, Karar No: 2017/14683, Tarih: 31.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15507 E.  ,  2017/14683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu .... İlçesi Kavak Köyü 114 ada 2 parsel, 106 ada 37 parsel ve 106 ada 40 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 06.09.2013 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği, ve türlü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar paresilmi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte oluduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Dava konusu taşınmazların şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9176, Karar No: 2008/9633, Tarih: 21.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9176 E.  ,  2008/9633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Hazine tarafından açılan tapu iptali ve orman cinsi ile taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkin olduğundan 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 21.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4702, Karar No: 2006/8200, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/4702 E.  ,  2006/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kendisine araç alması için davalıya 8.4.2002 tarihinde 23.385 dolar verdiğini, davalının anlaşmaya konu aracı satın alamayınca 15.000 doları iade ettiğini, ancak bakiyesini iade etmediğini, yapılan takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının dava dışı ... ’ye ait aracın satın alınmasında aracı olduğunu, davacının bahsettiği parayı emaneten alıp ... verdiğini, aracın davacı adına tescil edildiğini hatta davacı adına sigorta işlemlerini de kendisinin yaptırdığını, başkaca para almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine araç satın alması için davalıya para verdiğini ancak aracı satın alamadığını, paranın tamamını da iade etmediğini ileri sürerek bu davayı açmış ve dayanak olarak, bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibindeki ödeme emri ekinde de gönderdiği belgelere dayanmıştır. 8.4.2002 tarihli davalı ... imzasını taşıyan “ ...’... araba için aldığım 23.385 dolar” ibarelerinin yazılı olduğu belge ile, yine M.... isim ve imzası ile ismi yazılı olmayan başka bir imzaya havi “12.8.2002 tarihi itibariyle ...’a 15.000 dolar verdim” ibarelerinin yazılı olduğu belgelere karşı davalıdan hiçbir açıklama alınmamış, ve mahkemece davalı

tarafından ibraz edilen satıcısı ... , alıcısı davacı ... olan, 36.301 YTL. bedelli araç satımına ilişkin noter sözleşmesinin tarihi 26.5.2003 itibariyle 23.385 doların 35.011 YTL.na tekabül ettiği, 12.8.2002 tarihi belgede de davalı imzasının bulunmadığı böylece davalının aracılık görevini yaparak tescili sağladığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Esasen, 23.385 doların araç alınması için davacı tarafından davalıya verildiği tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Ancak, davacının icra takibine de dayanak yaptığı M.... isim ve imzası ile isimsiz başka bir imzanın bulunduğu belgede, 15.000 doların davacıya verildiği yazılı olduğuna göre, mahkemece, bu belgedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı araştırılmalı ve içeriği hakkında davalının ayrıntılı beyanları alınarak değerlendirilmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/755, Karar No: 2014/4441, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/755 E.  ,  2014/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 19.11.2013

No : 2013/485-2013/779

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı G. Nak.Tic.Ltd.Şti. avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Av. N. A. Ü. ile karşı taraf adına Av. B. U. K. geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; davalı Hamit Akbıyık’ın tam kusurlu olarak sebep olduğu trafik kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının ilk davadan bakiyesinin tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın 10. maddesinde, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır...

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” Düzenlemesine yer verilmiştir.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” Düzenlemesine yer verilmiştir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlanın belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun,15.03.1995 t., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, haksahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin 10. madde uyarınca sorumluluğu yoluna gidilebilmesi, iş kazasının oluşumunda, sigortalının da kusurlu bulunması koşuluna bağlı değildir. İşverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta ve eldeki davada olduğu gibi, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılmak suretiyle belirlenmesi zorunluluğu vardır.

Mahkemece, 506 sayılı Yasanın 10. maddesi koşullarının gerçekleştiği çekişmesiz bulunan davalı işverenin sorumlu olduğu Kurum zararı, yukarıda açıklandığı üzere hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri toplamından, takdir edilecek oranda hakkaniyet indirim yapılarak belirlendikten sonra, kesinleşen ilk rücu davasında hükmolunan 20.000 TL’nin mahsubu ile bakiye alacağına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hakkaniyet indirimi yapılmaksızın karar verilmiş olması,

2-Rücu davalarında faize gelirler yönünden onay tarihinden hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde olay tarihinden faize hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı G. Nak.Tic.Ltd.Şti. avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5492, Karar No: 2011/5559, Tarih: 09.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5492 E.  ,  2011/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 10.12.2009 gün ve 137-286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birkısım davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

12.04.2001 tarihli ek kararla, temyiz etmemiş sayılmasına karar verilen davalı ...’a anılan ek kararın tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmişse tebliğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemişse usulüne uygun olarak ek kararın tebliğinin sağlanması, temyiz süresinin beklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17395, Karar No: 2012/16795, Tarih: 08.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17395 E.  ,  2012/16795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80/1, maddelerince 21 ay gün HC

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2008 tarih ve 2008/43650-26876 sayılı iddianamesi ile, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığının mütalaası, vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak sanık hakkında, “2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanığın sahte fatura kullandığından bahisle ve hangi takvim yılındaki suçtan hüküm kurulduğu da anlaşılamayacak şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4193, Karar No: 2017/1670, Tarih: 13.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/4193 E.  ,  2017/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı vekilinin ön inceleme duruşmasına katılmadığı, cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmakla birlikte tanık ismi belirtmeden ön incelemeden sonraki 19.11.2015 tarihli duruşmaya katıldığı ancak tanık bildirmediğinin, bu yönde bir talebinin olmadığının, bir sonraki duruşmaya katılmayıp mazeret bildirdiğinin ve yine son duruşmadan iki gün önce 24.11.2015 tarihinde sunduğu dilekçede tanık isimleri bildirmeyip tanık bildirmek için süre talep ettiğinin ve sonuç olarak davalı vekilinin usulüne uygun talebinin olmayışı nazara alındığında, Mahkemece yargılamaya son verilip, kararın tefhim edilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün bu açıklamayla ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/491, Karar No: 2021/3014, Tarih: 31.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/491 E.  ,  2021/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İzmir İli Güzelbahçe İlçesinde 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, Küçükkaya Köyü çalışma alanında bulunan 154 ada 2 parsel sayılı 2.381,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağında 1 yılı aşkın süre ...'ın kullanımında olduğu belirtilmek suretiyle tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın adına tescili istemiyle; davacı Hazine ise, taşınmaza ait askı ilan cetvelinin beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhinin iptali istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyulmak suretiyle ve ayrı ayrı açılan dava dosyalarının birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda, davacı Hazine tarafından açılan şerhin terkini davasının reddine, davacı ... tarafından açılan tescil davasının reddine, çekişmeli 154 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, taşınmaza ait kadastro tutanağın beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan ve dosyada mevcut 02.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 25-30 yaşlı 6 adet incir ağacı, 10-12 yaşlı 2 adet incir ağacı ile 10-15 yaşlı 1 adet badem ağacının ...'a ait olduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ve birleşen dosyada davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1219, Karar No: 2022/2932, Tarih: 30.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1219 E.  ,  2022/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1)Dosyanın incelenmesinde; dava dosyasının tüm evrak içinde olacak şekilde tamamının gönderilmediği anlaşılmış olup, dosyanın tüm evrak içerisinde olacak şekilde tamamının temyiz incelemesi için gönderilmesi,

2)Bundan ayrı; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas - 2010/330 Karar sayılı kararında, bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre; temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra, Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Somut olayda, mahkemece davalı vekiline gönderilen tebliğ mazbatası üzerine, temyiz harç ve giderinin dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı, anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davalı vekiline gönderilen tebliğ mazbatası üzerine, temyiz harç ve giderinin dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı, anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple, davalıya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, mahkemece, davalı vekiline usulüne uygun şekilde muhtıra gönderilerek, peşin nispi temyiz harcını ikmal etmesi için 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin atfı ile aynı kanunun 344. maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, eksik harcın muhtıraya rağmen süresinde yatırılmamış olması durumunda ise 6100 sayılı HMK’nın 344, 346 ve 366. maddeleri gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenler doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9127, Karar No: 2008/9683, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9127 E.  ,  2008/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, orman idaresi aleyhine açılan orman cinsi ile kayıtlı taşınmazın tapusunun iptali ile tescil isteğine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 22.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10362, Karar No: 2014/16304, Tarih: 22.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10362 E.  ,  2014/16304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, dava konusu 446 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 388/1779 payının ...; ... adına ve yine 259/ 1779 payın ...: ... adına tapuda kayıtlı olduğunu tapudaki kayda göre ...: ... olarak adı geçen kişinin davacının murisi ... oğlu ... ..., ...: ... olarak adı geçen kişinin ise yine davacının murisi ... oğlu ... ... olduğunu ileri sürerek, tapu kaydındaki malik isimlerinin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisi ... oğlu ... ... yönünden iddianın kanıtlandığı; ... oğlu ... ... yönünden ise davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, İstanbul İli, Çatalca İlçesi , Ferhatpaşa Mahallesi 446 ada 5 parsel sayılı taşınmazın hisse maliki davacı murisi ...: ... kaydının ... ...: ... oğlu olarak düzeltilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 22.10.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.