muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4621, Karar No: 2012/5773, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4621 E.  ,  2012/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2006 gününde verilen dilekçe ile sözleşmenin feshi ve zararın tazmini, birleşen davada, 20.10.2010 gününde verilen dilekçe ile de sözleşmenin feshi ve zararın tazmini, istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 30.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava 30.03.2006 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli zirai ürün kira sözleşmesinin feshi istemi ile açılmıştır.

Davacı kiracı Yargıtay bozmasından sonra açtığı birleşen davasında sözleşmenin ademi ifası sebebiyle uğradığı kar yoksunluğu zararı 33.951.12. TL’nin davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddi gerekeceğini savunmuştur.

Mahkemece, zirai ürün kira sözleşmesinin feshi istemi ile açılan davanın reddine karar verilmiş, bu hükmü davacı temyiz etmiş karar Dairemizin 12.10.2009 tarihli ilamıyla ve ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş 30.03.2006 başlangıç tarihli zirai ürün kira sözleşmesinin feshi bozmadan sonra açılan ve birleştirilen kar yoksunluğu zararına yönelik davanın kısmen kabulü ile 23.574.17. TL’nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilamında yol gösterildiği üzere zirai ürün kira sözleşmesinin feshine karar verilmesinde bir yanılgı bulunmadığına göre davalının bu isteme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının Yargıtay bozmasından sonra açtığı ve eldeki dava ile birleştirilen kar kaybı zararının tahsiline dair temyiz itirazlarına gelince;

Zarar bir kimsenin malvarlığında iradesi dışında meydana gelen eksilmedir. Buna maddi zarar da denilir. Zarar çeşitli ayrımlara tabi tutulmaktadır. Bunlardan biri de menfi-müspet zarar ayrımıdır. Müspet zarar o sözleşme nedeniyle cebe girmesi gereken paranın girememesinden kaynaklanan zarardır. Bu niteliği gereği müspet (olumlu) zarar daima ileriye dönük olup bir beklenti kaybıdır.

Doktrinde, müspet zarar; alacaklının gereği gibi ve vaktinde olan ifaya taalluk eden menfaatine tekabül eder. Yani, borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idi ise bu vaziyetle mamelekin halihazır vaziyeti arasındaki fark olarak kabul edilmektedir. Diğer bir ifadeyle müspet zarar, akdin hiç veya gereği gibi ifa edilememesinden doğan zarardır.

Doktrinde, müspet zarar; alacaklının gereği gibi ve vaktinde olan ifaya taalluk eden menfaatine tekabül eder. Yani, borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idi ise bu vaziyetle mamelekin halihazır vaziyeti arasındaki fark olarak kabul edilmektedir. Diğer bir ifadeyle müspet zarar, akdin hiç veya gereği gibi ifa edilememesinden doğan zarardır.

Kar kaybı ise kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Bir tanımlama yapmak gerekirse kar kaybı; borçlunun edimini tam olarak ifa etmesi halinde alacaklının mamelekinin olması gereken durumu ile eylemli durumu arasındaki maddi değer farkıdır. Fesih hadisesi bu tür bir çoğalmaya mani olmuştur. Kar kaybı belirtilen niteliği gereği müspet zarar kapsamındadır.

Müspet zarar, kusursuz olan tarafın temerrüde düşen taraftan sözleşme yürürlükte kaldığı sürece isteyebileceği bir tazminat türü olduğu gibi sözleşmeden kusurlu olarak dönen taraftan da istenebilir. Görülüyor ki, müspet zarar talebinde bulunan kimsenin sözleşmeden dönmemiş olması sözleşmeden dönme varsa dönen tarafın kendisi olmaması gerekir.

Zarar ve özellikle müspet zarar kavramlarına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davacı, asıl davasında 30.03.2006 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli zirai ürün kira sözleşmesinin feshini dava yoluyla istemiş, bu isteği de hüküm altına alınmıştır. Davacı sözleşmeden dönen taraf olduğundan ve ancak menfi zararlarını isteyebileceğinden müspet zarar kapsamında kalan kar kaybı zararını talep edemez. Dolayısıyla kar kaybı zararı tahsiline ilişkin birleşen davanın reddi gerekir.

Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak birleşen davadaki istemin bazı gerekçelerle kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2919, Karar No: 2022/9064, Tarih: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2919 E.  ,  2022/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda; İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 09.06.2010 tarih, 2008/180 Esas ve 2010/221 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.09.2014 tarih 2013/167 Esas ve 2014/14468 Karar sayılı "düzeltilerek onama" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2022 tarihli yazısı ile suça sürüklenen çocuk lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen 11.09.2014 tarih, 2013/167 Esas ve 2014/14468 Karar sayılı "düzeltilerek onama" kararının KALDIRILMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 157/1. maddesi gereğince belirlenen 730 gün adli para cezasından TCK'nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması sonucu; 486 gün adli para cezası belirlenmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak 490 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2) 5275 sayılı CGİK'nin 106/4.maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, TCK'nın 52/4.maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "490 gün" ve "9.800 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "486 gün" ve "9.720 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, ayrıca hüküm fıkrasının beşinci paragrafında yer alan “... ve taksitler ödenmediği takdirde hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (sanık olmadığından ihtarat yapılmadı)” ibaresi tamamen çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8275, Karar No: 2018/3425, Tarih: 30.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8275 E.  ,  2018/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında 17.12.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme ile yapımı taahhüt edilen villaların süresinde teslim edilemediğini ileri sürerek, 01.01.2000 tarihinden itibaren dava tarihine kadar toplam 38.250,00 TL gecikme nedeniyle tazminatın en yüksek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 17.12.1992 tarihli sözleşmenin 8.maddesine göre, kaba inşaat bittikten sonra davacılar adına kat irtifakı kurularak müvekkiline ait dairelerin verilmesi gerektiğini, dairelerin % 90'ından fazlası bitmesine rağmen davacılar tarafından kat irtifakı kurulmadığını, Yalova depremi nedeniyle de bir yıldan uzun bir süre inşaatların durdurulduğunu, gecikme tazminatı talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 06.11.2013 tarih ve 2013- 4618 E. ve 6850 K. sayılı ilamıyla; bozma ilamı kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, hükmüne uyulan bozma ilamında, davalı yüklenicinin, gecikilen dönemde arsa maliklerinin bazı bölümleri sattıklarına ilişkin savunması kapsamında araştırma yapılması ve varsa satılan bölümler için satış tarihlerine kadar hesaplanacak tazminatın hüküm altına alınması gerektiğinin belirtildiği, hâl böyleyken mahkemece, bozma ilamı dışına çıkılarak, gecikme tazminatı hesabında, satış dışında başka bazı sebeplerin dikkate alınması, davacıların usuli kazanılmış hakkına aykırı olduğu yine gecikme tazminatına konu edilen bağımsız bölümlerin kimlere ait olduğu belirli olmakla, her bir davacı açısından hak edilen tazminat tutarının hüküm yerinde tek tek yazılması gerektiği halde oran belirtilmeksizin "...satış vaadi sözleşmesinde belirlenen payları oranında..." ifadesi kullanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11678, Karar No: 2012/33953, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11678 E.  ,  2012/33953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza büfe, depo, voleybol sahası ile oturma şezlong ve gölgelik alanları yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8690, Karar No: 2017/8381, Tarih: 20.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/8690 E.  ,  2017/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Merve Gürdere ile davalı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalının şehir planlamacısı olduğunu belirterek yüksek kar getireceğini vaadettiği ...’da bir taşınmazı almaya kendisini ikna ettiğini, bu kapsamda “... ... mahallesi arazi alımı” açıklaması ile 395.000,00 TL’yi bizzat davalının banka hesabına iki kalemde havale ettiğini, ayrıca 103.000,00 TL değerinde aracını bila bedel davalıya devrettiğini, ne var ki, kendisine bir taşınmaz devredilmediği gibi parasını da iade alamadığını ileri sürerek, ödediği 505.000,00 TL’nin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya bu kapsamda...’da ... mahallesi 7 parsel numaralı arazinin 1/6 hissesini devrettiğini, beklediği karı alamamasından kendisinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, taşınmaz alımı için aynen ve nakden davalıya verdiğini iddia ettiği 505.000,00 TL’nin, taşınmazın alınmaması nedeni ile davalıdan tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının gönderdiği para ile ... ... mahallesi 7 parseldeki taşınmazın 1/6 hissesinin alındığını savunmuştur. Davacı her ne kadar bu hissenin dava konusu edilmeyen başka bir satım ilişkisine dair olduğunu belirtmiş ise de bu iddiasını ispat edememiştir. Ne var ki, davacının “... ... mahallesi arazi alımı” açıklaması ile 395.000 TL’yi bizzat davalının banka hesabına iki kalemde havale ettiği sabittir. Bu durumda davacı ile davalı arasında arazi alımı hususunda bir vekalet ilişkisinin doğduğu, davacının davalıya 395.000 TL gönderdiği ve karşılığında 1/6 hissenin satıcılar tarafından devredildiği anlaşılmaktadır. Bu noktada davalının hesap verme borcu olduğu üzerinde durulmalıdır. Hal böyle olunca, mahkemece, devri sağlanan 1/6 hissenin satış tarihindeki gerçek değerinin gerektiğinde bilirkişi raporu ile tespit edilerek, bu rakamın davacının taşınmaz bedeli için ödediğini ispat ettiği 395.000 TL den mahsubu ile bakiye kalması halinde bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hesap verme yükümlülüğü gözardı edilerek davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/603, Karar No: 2018/1748, Tarih: 12.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/603 E.  ,  2018/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ... ... ve yakınan ...'ın önceden tanıştıkları, her iki taraf seyyar satıcılık yaparlarken yakınanın sabit dükkan açması ve yer kavgası yaşamaları nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, sanık ...'ın olay günü yanında diğer sanıklarla birlikte 18:30 sıralarında yakınan ...'ın iş yeri önüne geldikleri, iş yerinde yakınanlar ..., ... ve ...'ın bulunduğu sırada sanık ...'ın iş yerinin içerisine girmeden yakınan ...'a el işareti yapıp, sinkaflı sözlerle hakaret edip "Sizi burada çalıştırmayacağım." dedikten sonra yanındaki şahıslarla birlikte ayrıldıkları, aynı gün içinde sanıkların anılan işletmeye geri geldikleri, sanık ...'ın dışarıdaki masa ve etrafındaki sandalyelere tekme ile vurup, yakınan ...'ı elinde bıçakla masanın etrafında kovaladığı, diğer sanıkların içeriye girdiği, sanıklardan ...'ın şişe takılı kokoreçleri yere devirip, elindeki bıçağı havaya doğru kaldırıp yakınan ...'a vuracakmış gibi yaptığı, yakınan ... yere kapandığı, diğer sanıkların bu sırada iş yeri içerisinde gezindikleri, sanık ...'ın elinde bıçak olduğu halde mutfak kısmında yakınan ...'a sinkaflı sözlerle hakaret edip "Bundan sonra bana çalışacaksınız, hasılatınızı ben toplayacağım, seni yaşatmam" diyerek elinde bulunan bıçağı salladığı, mutfak kısmından çıktıktan sonrasında para çekmecesinden 70-80 TL civarında kağıt parayı alıp çekmeceyi yere düşürüp kırdığı, 19.07.2008 günlü olay yeri tespit tutanağında bu durumun tespit olunduğu olayda; yakınan ...'a ait işletmede geçici zilyet ve çalışan olarak bulunan tüm yakınanları silah zoru ile etkisiz kılıp işletmeye ait parayı zorla almaları şeklinde gelişen sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde tamamlanan tek yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3- Mahkemece 5271 sayılı Yasanın 150. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanları, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6554, Karar No: 2017/1643, Tarih: 22.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/6554 E.  ,  2017/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununa muhalefet

HÜKÜM : Kıyı Kanununa muhalefet suçundan idari yaptırım uygulanmasına yer olmadığına, imar kirliliğine neden olma suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.05.2016 tarihli ve 2015/246273 sayılı itiraznamesi ile dairemizin 31.03.2016 gün ve 2015/15583 E. 2016/4305 K sayılı ilamının katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin reddine dair 1. fıkrasının kaldırılarak, işin esasına girilerek temyiz incelemesi yapılması talep edilmekle;

İddianame ve dosya kapsamına göre, gerekçesi yerinde görülen itirazın kabulü ile dairemizin 31.03.2016 gün, 2015/15583 E, 2016/4305 K sayılı ilamının 1. fıkrasında yer alan Hazine vekilinin temyiz isteminin reddine dair kararın KALDIRILMASINA,

Katılan Hazine vekilinin temyizinin kabulü halinde de 2. fıkrada yer alan bozma kararında bir değişiklik söz konusu olmadığından 2. fıkrada yer alan bozma kararına yönelik bir itirazda söz konusu olmaması karşısında, Dairemiz kararının 2. fıkrasının 1. paragrafında yer alan “şikayetçi Belediye Başkanlığı” ibaresinden önce gelmek üzere “katılan Hazine vekilinin ve”, 3. paragrafta yer alan “yasaya aykırı” ibaresinden sonra gelmek üzere “katılan Hazine vekilinin ve” ibaresinin eklenmesine, ilamın diğer kısımlarının önceki haliyle korunmasına, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2223, Karar No: 2016/4882, Tarih: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2223 E.  ,  2016/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Katılan vekilinin "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-"2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;