muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13309, Karar No: 2025/4048, Tarih: 12.03.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.11.2021 tarih, 2021/2083 E.-2021/1442 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; dosya kapsamı incelendiğinde, 05.06.2014 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacıya, maluliyetinin bulunmadığının belirtilmesi sonrası Yüksek Sağlık Kurulunun 14.01.2015 tarihli raporunda, maluliyeti gerektirecek hastalık ve arıza ile işe girdiğinin belirtildiği, 09.06.2017 tarihli tahsis talep üzerine, Yüksek Sağlık Kurulunun aynı hususu tekrar belirttiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu ile son olarak Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan raporlarda ise davacının çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağının belirtildiği, ... ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalından alınan 09.04.20221 tarihli raporda ise şahsın işe giriş sırasında malul olmadığı, sonrasında hastalığının ilerlemesi ve tedaviye yanıt vermemesi nedeniyle malul hale geldiği, maluliyet oranı da zaman geçtikçe artarak, son durumda %80’e ulaştığı, halihazırda şahsının durumunun “tedaviyle çalışma olanağı vermeyen” şeklinde nitelendirelebileceği” şeklinde kanaat belirtildiği, davacının ilk sigortalılık tarihinin 12.04.2005 olduğu belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan raporda çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğinin bildirildiği, davalı Kurum nezdindeki Yüksek Sağlık Kurulu tarafından ise davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiği ne var ki, bu durumun ilk işe giriş tarihinden önce olduğunun belirtildiği ve bu durumun davalı ... bağladığı belirgin olmakla, dosyadaki tüm raporlar nazarında, davacının ilk işe giriş tarihi olan 12.04.2005 tarihinde maluliyetin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp 2. Üst Kurulundan rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma sonrası tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; 05.06.2014 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacıya, maluliyetinin bulunmadığının belirtilmesi sonrası Yüksek Sağlık Kurulunun 14.01.2015 tarihli raporunda, maluliyeti gerektirecek hastalık ve arıza ile işe girdiğinin belirtildiği, 09.06.2017 tarihli tahsis talep üzerine, Yüksek Sağlık Kurulunun aynı hususu tekrar belirttiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu ile son olarak Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan raporlarda ise davacının çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağının belirtildiği, ... ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalından alınan 09.04.20221 tarihli raporda ise şahsın işe giriş sırasında malul olmadığı, sonrasında hastalığının ilerlemesi ve tedaviye yanıt vermemesi nedeniyle malul hale geldiği, maluliyet oranı da zaman geçtikçe artarak, son durumda %80’e ulaştığı, halihazırda şahsının durumunun “tedaviyle çalışma olanağı vermeyen” şeklinde nitelendirelebileceği” şeklinde kanaat belirtildiği, davacının ilk sigortalılık tarihinin 12.04.2005 olduğu belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 12.12.2019 tarih 2243 karar numaralı raporu ile mevcut hastalık ve arızaları nedeniyle 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmediğinin bildirildiği, davalı Kurum nezdindeki Yüksek Sağlık Kurulu tarafından ise davacının çalışma gücünün en az %60 ını kaybettiği ne var ki, bu durumun ilk işe giriş tarihinden önce olduğunun belirtildiği ve bu durumun davalı ... bağladığı belirgin olmakla, Mahkemece Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan davacının ilk işe girdiği tarihte malul olup olmadığına dair rapor aldırılmış ve 25.08.2022/2206 Karar sayılı raporda özetle davacının ilk işe giriş tarihi olan 12.04.2005 tarihinde çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğunun belirtildiği dikkate alındığında, davacının malul sayılmama gerekçesi olarak Kurum tarafından ileri sürülen "davacının çalışma gücünün %60'ını ilk işe giriş tarihinden önce kaybettiği" iddiasının yukarıda sayılan ATK 2. Üst Kurul raporlarından da anlaşılacağı üzere yerinde olmadığı ve davacının ilk işe girdiği tarihte çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği, yine her ne kadar ATK 2. Üst Kurulu raporunda davacının halihazırda da çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği ve malul sayılamayacağı belirtilmiş ise de davalı Kurum tarafından davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiği hususunun kabul edildiği ve bu durum davalı ... bağladığı hususları birlikte değerlendirildiğinde kanunun aradığı maluliyet şartlarının oluştuğu anlaşılmakla davacı ...'nın, çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiğinin ve 12.04

. Üst Kurulu raporunda davacının halihazırda da çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği ve malul sayılamayacağı belirtilmiş ise de davalı Kurum tarafından davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiği hususunun kabul edildiği ve bu durum davalı ... bağladığı hususları birlikte değerlendirildiğinde kanunun aradığı maluliyet şartlarının oluştuğu anlaşılmakla davacı ...'nın, çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiğinin ve 12.04.2015 tarihinden itibaren malulen emekli aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiş olup emsal nitelikteki Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 26.10.2023 tarih 2021/2051 Esas 2023/1400 Karar sayılı ilamında ve bu kararın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 13.03.2024 tarih 2024/1068 Esas 2024/2637 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere malulen emekliliğe hak kazanmak için kanunun aradığı 10 yıllık sigortalık, 1800 prim günü ve çalışma gücünün en az %60'ını kaybetme hususlarının bir arada gerçekleşmesi gerektiği, davacının 1800 prim günü ve çalışma gücünün en az %60'ını kaybetme şartını sağladığı, 10 yıllık sigortalılık şartını ise ilk işe giriş tarihi olan 12.04.2005 tarihinden 10 yıl sonra yani 12.04.2015 tarihinde sağladığı ve tüm şartların bu tarihte yani 12.04.2015 tarihinde birlikte gerçekleştiği dikkate alındığında her ne kadar dava dilekçesi ile davacının tahsis talep tarihi olan 05.06.2014 tarihinden itibaren malulen emekliliğe hak kazanımının tespiti, malulen emekli aylıklarının hak ediş tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş ise de yukarıda açıkça belirtildiği üzere davacının malulen emekliliğe hak kazandığı tarihin 12.04.2015 olduğu anlaşılmakla; davacı ...'nın, çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiğinin ve 12.04.2015 tarihinden itibaren malulen emekli aylığına hak kazandığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, malulen emekliliğe hak kazanılan 12.04.2015 tarihinden sonraki ödenmesi gereken emekli aylıklarının hak ediş tarihlerinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kuruma sağlık raporları doğrultusunda davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maluliyet tespiti ve maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370, 371. maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesi ile 25. ve 26. maddeleri hükümleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5950, Karar No: 2020/6054, Tarih: 12.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5950 E.  ,  2020/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, 117 parsel sayılı taşınmazın hissedarlarından olduğunu ancak 1980 yılındaki fiili taksim sonucu kendisine düşen yerde davalının ev yapmak, ağaç dikmek suretiyle müdahalede bulunduğunu, müdahelenin önlenmesine, yapıların kal’ine ve ecrimisile hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı uyuşmazlığa konu evin ve ağaçların davacının rızası ile yapıldığını, taşınmazda kendisinin de hissedar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tarafların 117 parsel sayılı taşınmaza dava dışı üçüncü kişiler ile birlikte paydaş oldukları, davalının keşifte alınan imzalı beyanı ile annesi davacının payına düşen kısım üzerinde seracılık yaptığını, ev yaptığını ve ağaç diktiğini beyan ettiği, davalının davacının yerine müdahalede bulunduğu anlaşıldığından davalının müdahalede bulunduğu kısımdan müdahalesinin men'i ile üzerinde bulunan ev ve ağaçların kal'ine, ihtar tarihine kadar davacının rıza gösterdiği anlaşıldığından ecrimisil talebinin ihtar tarihinden itibaren hesaplanarak kısmen kabulüne dair karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve kal isteğine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin kal’e yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Somut olayda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; davalı keşifteki beyanında dava konusu yerin davacı annesine taksim sonucu düşen yer olduğunu ancak uyuşmazlık konusu binanın davacı tarafın rıza ve bilgisi dahilinde 1980 yılında yapıldığını ve o tarihten itibaren bu yerin kendisi tarafından kullanıldığını savunmuştur. Davacının ihtar tarihi olan 17.01.2013 tarihine kadar uzunca bir süre itiraz etmediği, taraflar arasında daha sonradan ihtilaf çıktığı, bu nedenle davalının yapıyı yaparken iyiniyetli olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı iyiniyetli olduğuna göre yapı değerinin tespiti ile belirlenen bedelin davacı tarafından Mahkeme veznesine depo edilmesi halinde yıkım istemi yönünden değerlendirme yapılmalıdır.

Bu durumda davalı iyiniyetli olduğuna göre yapı değerinin tespiti ile belirlenen bedelin davacı tarafından Mahkeme veznesine depo edilmesi halinde yıkım istemi yönünden değerlendirme yapılmalıdır.

Hal böyle olunca, davalının iyiniyetli olduğu gözönüne alınarak davacıya yıkılacak yapıların değerini depo etmesi için önel verilmesi, depo edilmesi halinde yıkım isteğinin de kabulüne, aksi takdirde yıkım isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yıkım yönünden kabul kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kal'e yönelen temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 54,40 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 4.529,80 TL'nin istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9306, Karar No: 2007/3065, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9306 E.  ,  2007/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazla, bilirkişiler tarafından emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise uygulanan düzenleme ortaklık payı oranının emsal 885 parselin incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının ve sözü edilen taşınmazların değerlendirme tarihi (2005) itibariyle belirlenen vergiye esas değerlerinin Belediye Başkanlığından ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak bu husustaki cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14258, Karar No: 2023/3088, Tarih: 29.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14258 E.  ,  2023/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Bursa ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 50 ve 55 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, yörede gerçekten 2. ürünün yetiştirilip yetiştirilmediği ve bu ürünün pek çok ilçede olduğu gibi mısır olup olmadığının araştırılması gerektiğini, ilçe tarım verilerinin gerçeği yansıtmadığını, kısmi kamulaştırma sebebiyle kalan kısımlar daha geniş veya ana arter niteliğinde yola kavuşması halinde kalan kısımda değer artışı meydana geleceğinden değer artışının hesaplanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda esas alınan münavebe seçiminin bölgede yetiştirilen ürünler ile uyumlu olduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun bulunduğu, kamulaştırmanın niteliği ve dava konusu taşınmazların öncesinde de yola cepheli olması dikkate alındığında arta kalan kısımda değer artışı olmayacağı anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 50 ve 55 parsel taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilnin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesinegönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6324, Karar No: 2014/3578, Tarih: 04.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6324 E.  ,  2014/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2009/63-2013/15

Davacı Sağlık Bakanlığı vekili Avukat S.. K.. tarafından, davalı F.. G.. aleyhine 10/02/2009 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tahsili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının Verem Savaş Dairesi Başkanlığı'nda daire başkanı olarak görev yaptığı sırada usulsüz ve fazla ilaç alımı yaparak kurum zararına neden olduğunu ileri sürerek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, verem ile mücadele etmek için stoklu ilaç alınması gerektiğini, Dünya Sağlık Örgütü'nün de tavsiyeleri dikkate alınarak davacı Sağlık Bakanlığı'nın politikaları doğrultusunda ilaç alımının yapıldığını, kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının usulsüz ve fazla ilaç alımı yaparak kurum zararına neden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davaya konu ilaç alımı ile ilgili davalı hakkında Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1693 E. Sayılı dosyasında görevi kötüye kullanma suçundan dava açıldığı ve ceza yargılamasının devam ettiği anlaşılmaktadır.

818 sayılı Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ceza davasının sonucu beklenilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.