muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5654, Karar No: 2018/13456, Tarih: 21.06.2018

Öncelikle dosya içeriğine göre işyerinde üçlü vardiyalı çalışma düzeni olduğu konusunda tartışma yoktur. Ancak davacı ve diğer kendisi gibi çalışanlar arıza bakımında çalışmakta olup, iddia ve beyanlarında vardiya bitmesine rağmen haftanın birkaç günü iyileştirme ve bakım çalışmalarının uzaması nedeni ile 2-3 saat çalıştıklarını, bu çalışma saatinin arızanın durumuna göre değiştiğini iddia etmiş, tanıklarda bunu doğrulamışlardır.

Davacı taraf dava dilekçesinde çalışma koşulları hakkında tanık beyanları yanında işyeri kayıtlarına da dayanmıştır. Dinlenen tanıklar işyerinde işe giriş parmak okuma kayıtlarının bir dönem tutulduğunu doğrulamışlardır.

6100 sayılı HMK’un 31. maddesi uyarınca “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddî veya hukukî açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir”. Maddi vakıa, konusunda tarafların ve tanıkların beyanları çelişkili veya belirsiz ise ayrıntılı tanık beyanı alınması ve tanık beyanlarındaki çelişkinin giderilmesi, hakimin aydınlatma görevine girmektedir(Y. 9. HD. HD. 03.05.2013 gün ve 2011/9221 E, 2013/13387 K. Aynı yönde 22. HD. 13.10.2011 gün ve 2011/947 E, 2011/2792 K. , 22. HD.05.04.2013 gün ve 2012/19887 E, 2013/7448 K.). İşin düzenlenmesi çalışma şartları açık değil ve çelişkili ise aydınlatma görevi kapsamında hakim tarafından açıklığa kavuşturulmalıdır(Y. 22. HD. 29.03.2013 gün ve 2012/10997 E, 2013/6778 K ). Bu madde kapsamında, hakim gerekirse yeni delil sunulmasını da isteyebilir.

Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar üçlü vardiya var ise de işin niteliğinden iyileştirme ve arıza bakımının devamı nedeni ile vardiya mesai süresi sona ermesine rağmen davacının çalışmaya devam ettiği sabittir. Bu işin niteliğinden kaynaklandığı gibi tanıklarca doğrulanmıştır. Ayrıca bozmadan sonra sunulan giriş ve çıkışı gösteren parmak okuma kayıtları da aynı yöndedir.

Öncelikle tanık beyanları elverişli olup, burada haftanın kaç günü ve kaç saat vardiya bitmesine rağmen çalışıldığı konusunda açıklık bulunmamaktadır. Bu durum hakimin aydınlatma görevi kapsamında kaldığından tanıkların dinlenerek kayıtlı dönem dışında açıklığa kavuşturulması ve belirsizliğin giderilmesi gerekir.

Öncelikle tanık beyanları elverişli olup, burada haftanın kaç günü ve kaç saat vardiya bitmesine rağmen çalışıldığı konusunda açıklık bulunmamaktadır. Bu durum hakimin aydınlatma görevi kapsamında kaldığından tanıkların dinlenerek kayıtlı dönem dışında açıklığa kavuşturulması ve belirsizliğin giderilmesi gerekir.

Diğer taraftan davacının temyizden sonra sunduğu ve işin niteliği nedeni ile vardiyalı çalışmada vardiya bitmesine rağmen çalışmaya devam edildiğini gösteren işe giriş ve çıkış saatlerini gösteren parmak izi kayıtları, davalının elinde bulunan ve davacının dava dilekçesinde dayandığı işyeri kayıtlarındandır. Yeni delil değildir. Kaldı ki maddi vakıa da belirsizlik halinde hakim yeni delil gösterilmesini de isteyebilecektir. Fazla mesai konusunda belirsizlik bulunduğuna göre dayanılan bu kayıtların daha sonra sunulması da yasaya uygundur. Mahkemece kayıtların esas alınması isabetlidir. Ancak mahkemece “söz konusu parmak izi ile hazırlanan çizelgelerin parmak iziyle tespit edilmeyen dönem açısından da emsal ve karine teşkil edeceği” gerekçesi ile kayıt olmayan dönem için tanık beyanları önceki karardaki haftalık çalışma esasına göre alınmıştır. Oysa tanık anlatımları ve çalışma saatleri konusunda belirsizlik giderilmediği gibi kayıtlı dönemde ortalama haftalık çalışma süresi daha az tespit edilmiştir. Emsal alınacak ise kayıtlı dönemde ki ortalama haftalık çalışma süresi esas alınmalıdır. Kararın bu yönü ile bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararındaki gerekçelerine katılamıyoruz. 21.06.2018
Yargıtay — Esas No: 2013/2970, Karar No: 2013/6380, Tarih: 25.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2970 E.  ,  2013/6380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1, 35/1-2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın rahatsızlanması nedeniyle götürüldüğü hastaneden dönerken yanında getirip cezaevine sokmaya çalıştığı serum takmaya mahsus çengel biçimindeki demirin, ele geçirildiği haliyle TCK'nın 6/1-f, 3. ve 4. bentlerinde gösterilen "saldırı ve savunmada kullanılmak üzere hazırlanmış veya fiilen buna elverişli kesici, delici, bereleyici veya diğer şeyler" kapsamında silahtan sayılamayacağı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraati yerine, değerlendirmede yanılgıya düşülerek ve sonucu itibariyle isabetli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4808, Karar No: 2009/6603, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4808 E.  ,  2009/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan patatesin değerlendirme tarihi olan 2006 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin,

2- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ceviz ağaçlarının deerlendirme tarihi olan 2006 yılı itibarıyla yaş ve cinsine göre ağaç başına rayiç fiyatına ilişkin belgelerin,

İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2829, Karar No: 2019/10766, Tarih: 24.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/2829 E.  ,  2019/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihine ait güneşin doğuş ve batış saati ve katılanın iş yerini kapattığını beyan ettiği zaman dilimi karşısında temyiz dışı çocuk sanıklar .... ile ....'ın soruşturma aşamasında belli bir zaman dilimini ifade etmeksizin iş yerine "geceleyin" girdiklerini saatini hatırlamadıklarını beyan etmeleri karşısında suçun işlendiği zaman dilimi kesin olarak tespit edilmemesine rağmen suçun gündüz vakti işlendiği kabul edilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanması,

Kabule göre de;

2-İlk bozma ilamı öncesinde çocuk sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin kararın yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi, son bozma öncesi de adli para cezasına ilişkin kararın yalnızca suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz nedeni ile bozma sonrası karar verilirken CMUK'nun 326/son hükmünün gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4169, Karar No: 2017/1585, Tarih: 21.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4169 E.  ,  2017/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında belirlenen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildikten sonra, bozma öncesi hükümde tayin edilen adli para cezasının lehine olduğu gözetilip infazın 10 ay hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasıyla yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma kararına uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçu işlemediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5424, Karar No: 2024/4164, Tarih: 06.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/5424 E.  ,  2024/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/315 E., 2021/1453 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle araç satışının iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ve davalının babası ...'in vefat etmeden önce davacıdan mal varlığını kaçırmak ve saklı payını yok etmek amacı ile kendi adına kayıtlı bulunan ... plakalı aracını diğer mirasçı ...'e bağışladığını, dikkat çekmemek için Noterde satış sözleşmesi ile muvaazalı şekilde satış gibi gösterildiğini ileri sürerek ... plakalı aracın Çaycuma Noterliğince yapılan 08.07.2011 tarihli muvaazalı satış sözleşmesinin iptali ile veraset ilamı oranınca pay tespiti ile 2918 sayılı yasa gereğince davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu aracın bedelini peşin ödeyerek satın aldığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.06.2024 tarihli ve 2013/412 Esas, 2014/486 Karar sayılı kararıyla, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 26.06.2020 tarihli ve 2016/18405 Esas, 2020/3027 Karar sayılı ilamıyla, "... Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesinde genel muvazaa “...tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır” şeklinde düzenlenmiş olup, sözleşmenin bu biçimde yapıldığı iddiası her türlü delille kanıtlanma olanağına sahiptir. Özellikle, resmi sicillere bağlı tutulan malların muvazaalı devrinde Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesinin (mülga Borçlar Kanunu'nun 18 uncu maddesi) uygulanabileceği ve muvazaa iddiasının araştırılacağı yasal ve yargısal uygulama gereğidir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2009 günlü ve 1999/4-286 Esas, 1999/293 Karar sayılı kararında da aynı görüş benimsenmiştir.

Hâl böyle olunca, dava konusu araç bakımından Türk Borçlar Kanununun 19 uncu maddesi (mülga Borçlar Kanunu'nun 18. maddesi) kapsamında değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. ..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Hâl böyle olunca, dava konusu araç bakımından Türk Borçlar Kanununun 19 uncu maddesi (mülga Borçlar Kanunu'nun 18. maddesi) kapsamında değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. ..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "...Muvazaa davasında murisin asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması gerekir. Muris adına olan tapu kayıtları celp edilmiş ve murisin birden fazla taşınmazı olduğu anlaşılmıştır. Davacı taraf murisin mirasçılarından mal kaçırma amacıyla araç devir sözleşmesi yapıldığını iddia etmektedirler. Murisin davalı tarafa araç dışında herhangi bir başka mal, taşınmaz devretmediği gelen kayıtlardan anlaşıldığı gibi davacı taraf da bunun aksini iddia etmemiştir. Hem davalı hem davacı tarafın murisle olan beşeri ilişkilerinin iyi olduğu bildirilmiştir. Murisin geliri iyi olduğu gibi davalı tarafın da gelirinin oldukça iyi olduğu anlaşılmıştır. Murisin yaşı nedeniyle aracıyla ilgilenemediği, bakımını yaptıramadığı, vergisiyle uğraşmak istemediği tüm bu işlerle oğlu davalının ilgilendiği bu durum karşısında da aracı satmak istemesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, murisin satış iradesini de ilk olarak yakınlarına açıklaması ve aracı yakını olan oğlunun satın almak istemesinin de olağan bir durum olduğu açıktır.

Tüm bu anlatılanlar ışığında davacının iddiasını ispatlayamadığı, murisin mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla satış sözleşmesi yaptığının ispatlanamadığı, bu durum karşısında murisin satış iradesine üstünlük tanınması gerektiği yönünde mahkememizde tam bir vicdani kanaat oluşmuş olup ispatlanamayan davanın reddine karar venmek gerekmiş..." gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu aracın noter kanalıyla satış gösterilmişse de bedelin ödendiğine dair banka kaydı ya da elden teslime dair ispat da bulunmadığını, verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülga Borçlar Kanunu 18 inci maddesi (TBK 19) kapsamında açılmış muvazaa nedeniyle araç satışının iptali ve tescili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 438 ve 439 uncu maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi (mülga 18. madde)

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülga Borçlar Kanunu 18 inci maddesi (TBK 19) kapsamında açılmış muvazaa nedeniyle araç satışının iptali ve tescili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 438 ve 439 uncu maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi (mülga 18. madde)

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle muvazaanın ispatlanamamış olmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilli tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23411, Karar No: 2015/23061, Tarih: 04.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23411 E.  ,  2015/23061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 36 ve devamı maddelerinde sürücü belgesiz araç kullanılamayacağı, sürücü belgesi alınması için yaş, eğitim ve sınav şartlarının arandığı, ayrıca anılan Yasa ile bu kanun uyarınca çıkartılan Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca araç muayenesinin yapılabilmesi için anılan yönetmelikte belirtilen kontrol ve testlerin araç üzerinde yapılması zorunlu olup araç olmaksızın sadece ruhsatname ile fenni muayene işlemi yapılmasının mümkün olamayacağı, kanunu bilmemenin mazeret de sayılamayacağı ve araç kullanan bir kişinin araç teslim edilmeden fenni muayene işleminin yapılamacağını bilmesi gerektiği cihetle; sanığın, ...'e ait aracın trafik muayenesini aracı teslim etmeden sadece ruhsatını trafik takip bürosuna bırakarak yaptırdığı ve vize işleminin sahte olduğu olayda yüklenen suçun unsurları itibariyle sübuta erdiği gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4055, Karar No: 2016/4503, Tarih: 14.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4055 E.  ,  2016/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı şirket yetkilisi tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket yetkilisi tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı şirket yetkilisi tarafından sunulan 26.05.2015 tarihli dilekçe ile özetle; [...... ilçe adliyesinin, bir süre önce İkinci bölgeden Birinci Bölgeye yükseltildiği, Hâkim ve Cumhuriyet Savcıları Hakkında Uygulanacak Atama ve Nakil Yönetmeliğinin 5. maddesinde "Birinci sınıfa ayrılmamış olanlar, bu yönetmelikte gösterilen istisnalar dışında birinci bölgeye atanamazlar" denildiğini, şu an mahkemenin, yönetmelik hükümlerine göre, bölge niteliği ile bu bölgede çalışma gösterecek Yargıç kriteri arasındaki uyuşmazlıktan dolayı doğal yargıç ilkesinin hayata geçmesine imkan vermediğini, her kişinin hakkı olan doğal yargıç ilkesinden yararlanmak istediğini, doğal yargıç ilkesi zedelendiğinden adil yargılanma hakkının ortadan kalktığını, yargıçların yasa maddelerini uygularken verilen kararlarda çok zaman vicdani kanaat ve takdir hakkının etkili olduğunu, birinci sınıfa ayrılmış yargıçların deneyim bilgi ve görgüleri sonucu vicdani kanaat ve takdir hakkının kullanılmasında diğer sınıftaki yargıçlara göre göreceli olarak daha objektif olmaları hayatın doğal akışının gereği olduğunu, hâkimin doğal hâkim ilkesini koruyan tüm mevzuat hükümlerinin uygulanmasında mesleki kriterlerinin yetersiz kaldığı...] gerekçeleriyle reddi hâkim talebinde bulunulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine, ret isteminde bulunanın 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/04/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4928, Karar No: 2009/7455, Tarih: 20.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/4928 E.  ,  2009/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin İptali

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* onanmasına dair Dairemizin \* 29.01.2009 gün ve \* 16451 - 1019 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi.20.04.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/24085, Karar No: 2019/19707, Tarih: 16.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/24085 E.  ,  2019/19707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, silahla kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Katılan ...'ın kovuşturma evresinde aynen tekrar ettiği soruşturma aşamasındaki ifadesinde, "Eve gelir gelmez ... bana kapıyı açtı. Elinde küçük ekmek bıçağı vardı ve bana "senin boynunu keseceğim, nerede kaldın" diyerek benimle kavga etmeye başladı. Sinirli olduğu için beni dinlemedi ve elindeki ekmek bıçağını benim sol bacağımın üzerine ve sol omzumun arkasına doğru değdirdi" şeklinde beyanda bulunması ve sanığın tehdit sözlerini söyledikten hemen sonra katılan ...'ı yaralamış olması karşısında; eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında tehdit suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile o yer Cumhuriyet savcısının silahla tehdit suçuna yönelik ve lehe temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.