muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4447, Karar No: 2023/12624, Tarih: 21.09.2023

2. Mağdurlar aşamalarda olay bölümünde (1) No.lu bentte belirtildiği gibi beyan etmişlerdir.

3. Suça sürüklenen çocuk kovuşturma aşamasında özetle, ".. olay günü önceden tanımadığı parkta oturan mağdurların yanına yaklaştığını, mağdur ...'ya "birisini aramam lazım, cep telefonum yok cep telefonunu verir misin" dediğini, mağdurun da rızasıyla telefonunu verdiğini, ... isimli bir arkadaşını bu telefonla arayıp görüştüğünü, daha sonra ... isimli mağdura "benim cebimde 1,5 TL var, 1,5 TL'de sen kat, büfeden kola ve sakız alıp gelir misin, birlikte içeriz" dediğini, cebindeki 1,5 TLyi ...'ye verdiğini, ... büfeye doğru giderken ...'nın işleri olduğundan gideceklerini söylediğini, telefonunu geri istediğini, kendisinin ise arkadaşının yerini öğrenemediğini, bir görüşme daha yapıp telefonunu vereceğini söylediğini, ...'nin büfeden aldığı kola ve sakızı getirdiğini, koladan bir bardak içtiğini, bu sırada polislerin geldiğini, polisler gelmeden önce ...'nın telefonunu kendisine verdiğini, kimseyi yağmalamadığını, konuşmaları sırasında kızgınlıkla ...'ye küfür ettiğini, ancak neden küfür ettiğini ve ne şekilde küfür ettiğini şu an hatırlamadığını, ...'ya küfür etmediğini ve her iki mağdura da zor kullanmadığını, ...'ya tokat atmadığını, suçsuz olduğunu" savunmuş soruşturma aşamasındaki ifadesinde ise özetle. ".. şahıslardan arkadaşımı aramak için cep telefonunu istedim. Bu şahıs bana telefonu verdi ve arkadaşımı aradım. Ben buradaki çocuğa üzerimde 1,5 TL para var dedim. Karşımdaki çocuk da 1-2 TL para çıkardı daha sonra bu çocuk bakkala gidip kola aldı. Daha sonra çocuk gitmek istedi. Ben iki dakika daha bekle dedim. Bu çocuk da tamam dedi. Ondan sonra polisler geldi. Ben kimseye küfretmedim. Cep telefonu ve para vermesi için zorlamadım, baskı yapmadım, yağma yapmaya çalışmadım, olay anlattığım şekilde gerçekleşti, suçlamaları kabul etmiyorum.." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ile mağdurlar hakkında düzenlenen adli rapor dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Mağdurlar Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurların bozma sonrası alınan ifadelerinde, "şikâyetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini" beyan etmiş olmaları karşısında daha önce verilen katılma kararının hükümsüz olduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddeleri hükümlerine göre, katılma taleplerinin bulunmadığını belirten mağdurlar vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1 inci maddesi uyarınca hükmü temyiz etme yetkisinin bulunmaması sebebiyle reddine karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin, Yağma Suçu Tamamlanmadığına, Mağdurun Tüm Zararının Karşılandığına ve Haksız Kararın Bozulması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin, Yağma Suçu Tamamlanmadığına, Mağdurun Tüm Zararının Karşılandığına ve Haksız Kararın Bozulması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurların aşamalardaki değişmeyen ve kararlı beyanları, suça sürüklen çocuğun aşamalarda hayatın doğal akışına uygun olmayan tevil yollu ikrar içeren beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanakları, sosyal inceleme raporu, adli rapor ve "Hukuki Süreç" paragrafının (3) nolu bentlerinde gösterilen bozma ilâmı dikkate alındığında, suçun kesin delillerle suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin saptandığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, bozmaya uyulduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemiyle İlgili Olarak;

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı paragrafta açıklanan nedenlerle mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birligiyle REDDİNE,

2. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mağdur ...'ya Yönelik Yağma Suçundan Kurulan Hükümle İlgili Olarak;

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) başlıklı paragraflarda açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/222 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20308, Karar No: 2014/27186, Tarih: 13.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20308 E.  ,  2014/27186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2014/267-2014/585

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Buna göre borçlu belediyeye ait taşınır ya da taşınmaz bir malın haczedilmezliği için o malın fiilen kamu hizmetinde kullanılmasının gerektiği tartışmasızdır. Ancak bir malın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü için o malın kamu hizmetinin yürütülebilmesi amacına uygun bulunması gerekir.

Somut olayda haczedilmezlik şikayetine konu edilen borçlu belediyeye ait aracın belediye başkanının makam aracı olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında belediyenin kamu hizmetini yürütebilmesi için belediye başkanının makam aracının bulunmasının gerekip gerekmediği ve makam aracı olarak tahsis edilen bir aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı olgusu üzerinde durulmalıdır.

237 Sayılı Taşıt Kanunu’nun 4. maddesinde kimlere makam aracı verileceği düzenlenmiş olup, belediye başkanı anılan yasa uyarınca kendisine makam aracı tahsis edileceklerden değildir.

Öte yandan aracın, makam aracı olarak kullanılması, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı anlamına gelmeyeceği gibi, kamu hizmetinin yürütülebilmesi için belediye başkanının makam aracının bulunması da gerekmez. Zira belediyelerin görevleri 5393 Sayılı Yasa'nın 14. maddesinde açıklanmış olup, bu görevlerin yerine getirilebilmesi için belediye başkanının makam aracının bulunması zorunlu değildir.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25759, Karar No: 2022/6735, Tarih: 05.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25759 E.  ,  2022/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/4, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, bozma öncesi ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 12/03/2015 tarihi ile bozma sonrası ikinci mahkumiyet hükmünün verildiği 28/05/2019 tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/456, Karar No: 2014/4810, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/456 E.  ,  2014/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.10.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Bıyıklı 650 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Bıyıklı 650 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibariyle ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (27.10.2010) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Bıyıklı 650 parsel sayılı taşınmazın 03.06.2010 tarihli satışına esas (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir) resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

İstenerek alınacak cevap yazıların dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4263, Karar No: 2011/4256, Tarih: 18.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4263 E.  ,  2011/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve iptale konu taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13011, Karar No: 2018/126, Tarih: 09.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/13011 E.  ,  2018/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı; 204/1, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... ... ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in dayısı ...'ye ait kimlik bilgilerini kullarak oluşturduğu sahte kimlikle çek karnesi aldığı ve olaya konu 12.500 TL'lik çeki tanzim ederek piyasaya bir şekilde sürdüğü ve sonrasında bu çekin sahte olduğunu bilen diğer sanık ... tarafından kullanılıp, ciro edilerek müşteki Hüseyin'e kereste alışverişi karşılığında verildiği ve sanıkların atılı suçları işledikleri iddia ve kabul edilen olayda;

1)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyete ilişkin hükme dair temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Sanığın beyanları, çek, bilirkişi raporu oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sahteciliği bilmediğine ve kastının olmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyete ilişkin hükümlere dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların savunması, çekler, katılan beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği sabit olduğundan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve müdafiinin, ayrıca sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanıkların suça konu eylemlerden elde ettiği menfaatin 12.500 TL olduğu, dolayısıyla adli para cezasının da TCK'nın 52. maddesi gereği günlüğü 20 TL üzerinden yapılacak belirlemeye göre bu miktara uygun şekilde “1300 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “1250 gün” olarak tayin edilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan adli para cezasına mahkumiyete ilişkin hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "1300 GÜN", "1083 GÜN" ve “21.660 TL” terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "1250 GÜN", " 1041 GÜN" ve “20.820 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyete ilişkin hükme dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

UYAP sisteminde yapılan araştırmada, sanığın benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle Yargıtay ...'nin arşivinde bulunan 2017/5129, 2017/8109 ve 2017/29957 esas sayılı dosyalarda derdest davaların bulunduğu anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve suç tarihleri de dikkate alınarak, sanığın eylemlerinin her biri yenilenen kararla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi böylece mükerrer yargılamanın yapılmasının da önlenmesi açısından, Yargıtay arşivinde bulunan, hukuki ve fiili bağlantı olduğu anlaşılan 2017/5129 (İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/20 esas, 2013/32 karar sayılı dosyası), 2017/8109 (Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/306 esas, 2013/445 karar sayılı dosyası) ve 2017/29957 (Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/345 esas,2014/37 karar sayılı dosyası) esas sayılı dosyalardaki davaların mevcut dava ile birleştirilmesi sonrasında toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3285, Karar No: 2023/3860, Tarih: 06.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3285 E.  ,  2023/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/41 E., 2019/235 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kurum sigortalısı ...'ın 27.12.1998 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle hak sahiplerine bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerleri ve yapılan masraf ve ödemelerin tutarı 7.638,48 YTL alacağın onay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili duruşmalara katılarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılara uygun şekilde tebligat yapıldığı halde duruşmaya katılmadıkları gibi herhangi bir savunmada da bulunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “ 5.092,32 YTL'nin 21.02.2000 onay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tüm davalılardan, 2.546,16 YTL'nin 21.02.2000 onay tarihinden itibaren ... dışındaki davalılardan yasal faizleri ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, ” dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; “.. Dava, Kurum sigortalısı ...'ın 27.12.1998 tarihinde tabancayla vurulmak suretiyle öldürülmesi nedeniyle hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli aylıkların 1479 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ceza dosyası celbedilerek, davalı ... 'ın eylemi irdelenmek suretiyle sorumlu olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “Davalı ... aleyhine açılan davanın reddine,

Davalı ... dışındaki davalılar aleyhine açılan davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “Davalı ... aleyhine açılan davanın reddine,

Davalı ... dışındaki davalılar aleyhine açılan davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.