muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/15381, Karar No: 2006/3436, Tarih: 16.03.2006

Çekişmeli parsel kadastro tesbitine esas alınan tapu kaydı kapsamında olamayacağına, çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde iken oluşturulan kadastro tapusuna değer verilemeyeceğine göre, dava konusu parselin 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince davalılara intikal ettiği kabul edilemez.

Bu nedenlerle, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeler ile davanın reddi yolunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 16/03/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1588, Karar No: 2012/1218, Tarih: 28.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/1588 E.  ,  2012/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 85/1 maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, alt sınır aşılarak ceza tayinine; katılan vekilinin suç vasfına, eksik tahkikatle hüküm kurulmasına; Cumhuriyet Savcısının sanığın tavan cezaya yakın bir ceza ile cezalandırılmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25145, Karar No: 2018/11312, Tarih: 17.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25145 E.  ,  2018/11312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Hukuk) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından velayet, kişisel ilişki, yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların miktarı, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delilerden, davalı-karşı davacı kadına mahkemece yüklenen kusurlu davranışlardan sonra evlilik birliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durum, davadan önceki yaşanan olaylardan dolayı eşlerin birbirlerini affettiklerini veya en azından hoşgörüyle karşıladıklarını gösterir. Barışma olayından sonra yaşanan olaylar ise ancak yeni bir davanın konusu olabilir. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda açıklanan sebeple davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de; kadının davasının kabulü suretiyle verilen boşanma hükmü, temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiğinden, erkeğin boşanma davası konusuz hale gelmiştir. Bu sebeple mahkemece, erkeğin boşanma davası yönünden dava konusuz kaldığından "karar verilmesine yer olmadığına" dair hüküm kurmak ve davadaki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Boşanmaya sebep olan olaylar da yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere davacı-karşı davalı erkek tamamen kusurlu olduğundan, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan, davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1 maddesi gereğince uygun miktarda maddi tazminat takdir edilmesi gerekirken, kadının bu isteğinin hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmaya sebep olan olaylar da yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere davacı-karşı davalı erkek tamamen kusurlu olduğundan, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan, davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1 maddesi gereğince uygun miktarda maddi tazminat takdir edilmesi gerekirken, kadının bu isteğinin hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

4-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Mahkemece davalı-karşı davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; kolluk araştırma tutanağında kadının bir şirkette çalıştığı belirlenmiştir. Bu sebeple, davalı-karşı davacı kadının usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; sürekli ve düzenli çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise elde ettiği gelirin miktarı itibarıyla bu gelirin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı, işten ayrılmış ise; kendi isteği ile işten ayrılıp ayrılmadığı araştırılarak kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, yoksulluk nafakası yönünden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

5-Velayeti davalı-karşı davacı anneye bırakılan ortak çocuk ..., 02.01.2012 doğumludur. Ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki çocuğun okul durumu göz önüne alındığında uygun olmamaktadır. Günümüzdeki ulaşım araçlarının kolaylığı da dikkate alındığında kişisel ilişki tesisinde taraflar ayrıca talep etmedikleri takdirde aynı yer-ayrı yer ayrımı yapılması da doğru değildir. Açıklanan bu hususlar gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.), (4.) ve (5.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/32540, Karar No: 2018/11485, Tarih: 07.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/32540 E.  ,  2018/11485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Davanın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar müdafiinin 30.01.2014 tarihinde tefhim olunan kararı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 25.02.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

14.05.2012 tarihinde MÜYAP ve MÜYORBİR meslek birlikleri tarafından yapılan şikayet üzerine 19.05.2012 tarihinde sanıkların yetkilisi olduğu ... isimli işletmede yapılan tespit ile 3 adet sanatçı tarafından çeşitli sanatçılara ait müzik eserlerinin izinsiz olarak umuma iletildiğinin belirlendiği ancak şikayetçiler vekilinin 24.07.2012 tarihinde vermiş olduğu dilekçesinde, bilirkişi raporunda belirtilen eserler yönünden meslek birliklerinin hak sahipliğinin bulunmadığını belirtmesi üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25.07.2012 tarih ve 2012/70662 soruşturma ve 2012/43385 karar numarası ile MÜYAP ve MÜYORBİR meslek birliklerinin temsil yetkisinin ve şikayet haklarının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, şikayetçi ... meslek birliği vekilinin ise 19.11.2012 tarihinde suça konu eserler üzerinde hak sahibi olduğunu belirterek şikayetçi olmasına rağmen İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24.12.2012 tarih ve 2012/153432 Soruşturma ve 2012/68120 Karar numarası ile şikayet tarihi itibariyle şikayet süresinin dolduğu belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, şikayetçi ... meslek birliği vekilince yapılan itiraz üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kaldırılarak sanıklar hakkında kamu davası açıldığı ve mahkemece “iddianameye konu eser açısından aynı suç tutanağına ilişkin olarak asıl tespiti yaptıran meslek birliklerinin MÜYAP ve MÜYORBİR meslek birliği olduğu ve buna ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25.07.2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, müşteki ...’ın ise kovuşturmaya yer olmadığı kararından sonra 19.11.2012 tarihinde şikayetçi olduğu anlaşıldığından....” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle CMK’nun 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş ise de, 5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi ..

. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi ... meslek birliği vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak fiili öğrendiği tarihten itibaren (aynı zamanda da tespit tarihinden itibaren 6 ay geçmeden) 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz ettiği anlaşılmakla, MÜYAP ve MÜYORBİR meslek birliklerinin şikayeti üzerine sanıkların yetkilisi olduğu işyerinde yapılan tespit sonrası hak sahipliğinin ispat edilememesi nedeniyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, aynı suç tutanağına istinaden fiili öğrendiği tarihten itibaren 6 aylık kanuni şikayet süresi içinde şikayetçi olan ve hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz eden ... meslek birliğinin şikayet hakkını ortadan kaldırmayacağı gözetilerek yargılamaya devamla, dosyada mevcut delillere göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39144, Karar No: 2023/4214, Tarih: 13.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/39144 E.  ,  2023/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/2482 Esas, 2022/817 sayılı bozma Kararı üzerine;

1. Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/09/2022 tarih ve 2022/189 (E) ve 2022/247 (K) sayılı kararı ile; sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 221 inci maddesinin dördüncü maddesinin ikinci cümlesi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinciş ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1.Sanığın özgür iradesi ve kan dökme ve insanlara zarar verme saiki ile değil örgütün baskısı ve korkutması ile örgüte dahil edildiğine,

2.Suçun manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı hüküm kurulduğuna,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarih ve 2022/189 Esas ve 2022/247 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7211, Karar No: 2024/1440, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7211 E.  ,  2024/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1969 Esas, 2023/997 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, Mustafakemalpaşa ilçesi, ... Mahallesi, 1508, 1550, 1553 ve 1731 parsel sayılı taşınmazlara davalı idarenin, Uluabat Gölünü çevreleyen sedde inşaa ederek, gölün doğal genişliğini ve su seviyesini değiştirmek suretiyle taşınmazların tamamen sular altında kalmasına neden olunarak el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin ve ecrimisilin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; iddia olunan eylemin kamulaştırmasız el atma olarak nitelendirilemeyeceğini, iddia olunan eylemin haksız el atma olarak nitelendirilemeyeceğini, dava konusu taşınmazların gölün doğal yapısı nedeniyle sular altında kaldığını, sedde yapımı ile ortaya çıkmadığını, yapılan seddenin sedde dışında kalan taşınmazların da su altında kalmasını önlediğini, dava konusu taşınmazların gölün koruma alanı içerisinde kaldığı idarece fiilen el atılsa bile mutlak koruma alanındaki taşınmazda haksız işgalin olamayacağının ve ecrimisile hükmedilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğini, göl koruma bandı temini için Çevre Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi çalışması yapıldığının tespit edildiğini, bu sebeple de kıyı kenar çizgisi çalışması istenilmesi, dava konusu taşınmazın çizginin altında veya üstünde kaldığının tespit edilmesinin talep edildiğini, söz konusu taşınmazların doğal göl alanı içinde kalması halinde malikin tapu kaydına itimat edilemeyeceğini, verilen kaidenin yok hükmünde olacağını, kayıt maliki olmayan kişinin kamulaştırmasız el atma davası hakkının bulunmadığının gözetilmesi gerektiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2021 tarihli ve 2020/257 Esas, 2021/38 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazların davalı idarenin eylemi sonucu su altında kalması suretiyle fiilen el atıldığından tespit edilen kamulaştırmasız el atma bedelinin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, davacının ecrimisil tazminatı talebinin reddine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.12.2021 tarihli ve 2021/1199 Esas, 2021/2900 Karar sayılı kararı ile

dava konusu taşınmazların davalı idarenin eylemi sonucu su altında kalması suretiyle fiilen el atılan sulu arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmasının yerleşik içtihatlara göre uygun olmasına, taşınmazların gerçek değerine ulaşmakla objektif değer artış oranı uygulanmasının uygun olduğu, resmi verilerin dava tarihine uygunluğuna, el atma tarihi dikkate alınarak maktu harç ve vekalet ücreti uygulanmasına göre mahkeme kararında hukuken yanlışlık yapılmadığı kararda bu konuda isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek bir kısım taşınmazların satın alım tarihleri dikkate alınarak 2017 yılı için ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerektiği, 31.01.2018 tarihinde satın alınan taşınmaz için ise dava açtığı tarih itibarıyla tarımsal üretimin yapılamayacağı gözetildiğinde ecrimisil talebinin reddine yönelik hükmün isabetli olduğu, davalı kurum yargı harçlarından muaf olduğu halde peşin harçtan sorumlu tutulması yerinde görülmediği, dava konusu taşanmazlara el atma tarihinin 04.11.1983 öncesi olması sebebiyle vekâlet ücretine maktu şekilde takdir edilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazların göl alanı içinde kaldıkları anlaşıldığından davalı idare adına tescili yerine tapudan terkin edilmesi gerektiği ve bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; taşınmazın zemini yönünden bedele hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediği; ancak ecrimisil istemi yönünden, dava tarihinin 02.04.2018 olduğu, davacı malikin ise dava konusu taşınmazları 19.12.2017 ve 13.12.2017 tarihlerinde satın aldığı dikkate alındığında dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede yılın bu döneminde hangi ürünlerin yetiştirilip, gelir elde edilebileceği konusunda tereddüt hasıl olduğundan bu konularda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, kabule göre de ecrimisil hesabının 4 aylık süre için yapılması gerekirken 8 aylık süre için hesap edilerek hüküm kurulmasının doğru görülmediği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların davalı idarenin eylemi sonucu su altında kalması suretiyle fiilen el atıldığından tespit edilen kamulaştırmasız el atma bedelinin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, davacının ecrimisil tazminatı talebinin reddine duruşma açılarak karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri