muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10385, Karar No: 2015/23198, Tarih: 08.04.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 27.10.2005 tarihinde eşi diğer sanık ...'den anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7521, Karar No: 2023/4131, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7521 E.  ,  2023/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Tehdit, Yaralama, Konut Dokunulmazlığını İhlal, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜMLER :Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın silahla tehdit, silahla yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12..2015 tarihli kararı ile sanığın silahla tehdit suçundan erteli 1 yıl 8 ay hapis, yaralama suçundan 5 ay hapis, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve hürriyeti yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik araştırma ile karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın babası olan mağdur ...'ın mağdur ... ile gayri resmi olarak birlikte yaşaması nedeniyle sanık ...'ın temyiz dışı sanık ... ile mağdur ...'un evine girerek, mağdur ...'ı silahla tehdit ettiği, mağdur ...'u bıçakla yaraladıktan sonra araca bindirip ıssız bir yere götürdüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Silahlı tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde

Sanığın incelenen adli sicil kaydında kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezası olduğu ve bu nedenle hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiği ve sanık hakkında tekkerrür hükümlerinin uygulanmasının gerektiği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Olay tarihinde, sanığın babası olan mağdur ...'ın gayri resmi birlikte yaşadığı mağdur ...'un evinde bulunduğu, bu durumu öğrenen sanığın temyiz dışı sanık olan kardeşi ... ile birlikte ...'a ait eve gittikleri, sanığın üzerinde bulunan bıçağı babasına göstererek evin içine girdiği, mağdur ...'ın ise olay yerinde kaçtığı belirlenmiştir.

2. Mağdur ... ile olay yerinde bulunan ve ...'un kızı olan F.K.'nın alınan ifadelerinde, sanığın kapıyı açan babasına bıçak göstererek evin içerisine girdiğini, evin içerisinde ise mağdur ...'ı bıçakla yaraladığını beyan ettikleri tespit edilmiştir.

3. Sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya, mağdur ...'ın aşamalarda verdiği ifadesinin ise aynı zamanda oğlu olan sanığı korumaya yönelik olduğu değerlendirilmiştir.

4. Dosya içerisinde yer alan ve olaya ilişkin olduğu değerlendirilen fotoğraflar incelendiğinde, evin içerisinde kan lekelerinin bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya, mağdur ...'ın aşamalarda verdiği ifadesinin ise aynı zamanda oğlu olan sanığı korumaya yönelik olduğu değerlendirilmiştir.

4. Dosya içerisinde yer alan ve olaya ilişkin olduğu değerlendirilen fotoğraflar incelendiğinde, evin içerisinde kan lekelerinin bulunduğu görülmüştür.

5. Tüm dava dosyası içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçların sabit olduğu ve mahkemenin mahkumiyet kararında hukuka aykırılık tespit edilmemiş olup, sanığın eksik araştırma ile hüküm verildiğine yönelik temyiz itirazı ve sanık hakkında verilen hapis cezalarının ertelendiği göz önüne alındığında ise lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemleerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

7. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ertelenen hapis cezalarının kısa süreli olmaması nedeniyle hak yoksunluklarını uygulanması gerektiği dışından bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde

1. Olay tarihinde sanığın babası olan mağdur ...'ın, gayri resmi birlikte yaşadığı mağdur ...'un evinde bulunduğu, bu durumu öğrenen sanığın temyiz dışı sanık olan kardeşi ... ile birlikte ...'a ait eve gittikleri, sanığın üzerinde bulunan bıçağı babasına göstererek evin içine girdiği ve mağdur ...'u bıçakla yaraladıktan sonra zorla araca bindirerek ıssız bir eyere götürmesi ve burada katılana hakaret ettiktenyol kenarına bırakıp babası olan mağdur ...'ı arayarak mağdur ...'u hastaneye götürmesini söyledi belirlenmiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, fiilin nitelik yönünden bölünmek suretiyle, aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi 5271 sayılı Kanununa aykırılık oluşturacaktır.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, fiilin nitelik yönünden bölünmek suretiyle, aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi 5271 sayılı Kanununa aykırılık oluşturacaktır.

Tüm dosya kapsamından; sanığın eyleminin kül halinde silahla ve birden fazla kişiyle cebir ve tehdit kullanılmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) ve(b) bendi gereğince cezalandırılması yerine sanık hakkında yaralama suçundan da ayrıca karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de,

3. Sanığın mağdur ...'u bıçakla yaraladığı ve vücut bütünlüğüne zarar verdiği göz önüne alındığında, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanığın üzerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte ve silahla işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Silahlı tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (B) bendinin 2. kısmının (f) maddesi ile hükmün (D) bendinin 2. kısmının (f) maddelerinin hükümlerden çıkartılarak yerlerine "ertelenmesine karar verilen hapis cezaların kısa süreli olmamaları TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gözetilerek uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddenin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14114, Karar No: 2016/8864, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14114 E.  ,  2016/8864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR : 1- ...,

2- ...

Taraflar arasındaki istirdat(kayıp-kaçak bedelinin iadesi) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinden abonelik sözleşmesine ve hukuka aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar geçen süreçte kayıp-kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan istirdaden tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 3.750,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 3750,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 09.05.2015 tarihli dilekçesi içeriğinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken; "Davanın kabulü ile; 3.750,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde" hüküm tesisi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile; 3.750,00 TL'nin; 500,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 3.250,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 09/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

./..

-2-

KARŞI OY YAZISI

(Muhalif)

./..

-2-

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalı şirket tarafından haksız yere tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, kararın davalı tarafından temyizen incelenmesi istenilmiştir. Sayın çoğunluk, davacının dava dilekçesinde açıkça davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığına dair bir belirleme bulunmaması nedeniyle, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davayı kısmî dava olarak nitelendirmiş ve sonradan istenen kısım yönünden ıslah yapıldığını varsayarak bu kısma dava tarihinden değil, istem (ıslah) tarihinden faiz yürütülmesi gerektiğine karar vererek kararı düzelterek onamıştır.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığı davanın kısmî dava olarak mı, yoksa belirsiz alacak davası olarak mı açıldığı noktasındadır. Bu nedenle belirsiz alacak davası, kısmî dava ve ıslah kavramlarına değinmek gerekir: Davacının dava açarken alacağını belirlemesinin imkânsız olduğu veya alacağının belirlenmesinin kendisinden beklenmeyeceği hallerde davacının mağduriyetinin giderilebilmesi ve birtakım sakıncaları bertaraf etmek amacıyla Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile birlikte “belirsiz alacak davası” kurumu kabul edilmiştir (HMK.107). Davacının talep konusunun bölünebilir olduğu durumlarda, dava açarken, davaya ilişkin taleplerinin bir bölümünü dava konusu etmesi, diğer bölüme ilişkin dava hakkını saklı tutarak geleceği bırakması ise kısmî davadır. Kısmî dava ile belirsiz alacak davası arasındaki temel farklar ise; belirsiz alacak davasında zamanaşımı alacağın tümü için dava tarihinden itibaren kesildiği halde, kısmi davada sadece talep sonucunda belirtilen miktar için kesilmesi; belirsiz alacak davasında faizin, davalı eğer daha önceden temerrüde düşürülmemişse alacağın tümü için dava tarihinden itibaren işlemeye başlamasına rağmen, kısmi davada sadece talep sonucunda belirtilen miktar için dava tarihinden itibaren, bakiye kısım için ise ıslah ya da ek dava tarihinden itibaren işlemeye başlaması; belirsiz alacak davasında alacağın miktarı tam ve kesin olarak belirlendiği anda davacı ıslah veya karşı tarafın muvafakatine gerek olmaksızın iddianın genişletilmesi yasağına takılmaksızın talebini arttırabildiği halde, kısmi davada alacağın miktarı tam ve kesin olarak belirlendiği durumlarda davacı ya ıslah ya da karşı tarafın muvafakati ile talebini arttırabilecek olmasıdır. İddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnası olan ıslah, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 176. maddesinde, " taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi” olarak tanımlanmıştır. Islahın amacı, davada taraflardan birinin eksik bıraktığı veya yanlış bildirdiği vakıaları, dava konusunu veya talep sonucunu tahkikat bitinceye kadar düzeltmesidir.

Bir uyuşmazlığın çözümüne tarafların iddia ve savunmaları yön verir. Bilindiği üzere, hakim Türk hukukunu re'sen uygular (HMK.33). Dava dilekçesinde dayanılan vakıalara uygulanacak normatif düzenlemeleri uygulamak ve hukuki nitelendirmeyi yapmak hakimin yasal görevidir. Hakimce bu hukuki nitelendirmeyi yapılırken, tarafların yargılama sırasındaki istem ve savunmalarına yönelik tüm dilekçe, beyan ve delilleri bir bütün olup uyuşmazlığın çözümünde bunların tümünün dikkate alınarak bir sonuca varılması gerekir. Somut olayda sayın çoğunluk dava dilekçesinde davacı tarafın açıkça davanın belirsiz alacak davasına ilişkin olduğuna dair bir belirleme bulunmaması nedeniyle davayı kısmî dava olarak nitelendirmiştir. Oysa davacı taraf davayı açarken dava konusu bedeli belirleyememiş, bilirkişi incelemesi sonrasında belirlenen alacak bakımından dava değerini belirleme dilekçesi vermiş, talep artırım istemine ilişkin bu dilekçe de açıkça HMK. 107. maddesine ve belirsiz alacak davasına ilişkin hükümlere dayanmış ve belirsiz

./..

-3-

alacak davası hükümlerine göre talebini artırmıştır. Bu artırıma karşı taraf karşı da koymadığı gibi yerel mahkeme de davacı davasını belirsiz alacak davası olarak ele almış ve karara bağlamıştır. Dava konusunun belirsiz alacak ile istenebilir olduğu ve davacı tarafın tüm dilekçe ve beyanları dikkate alındığında davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığının kabulü ile tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olduğundan kararın onanması gerekir. Kaldı ki, davalı tarafça, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı ve faize yönelik açık bir temyiz olmadığı halde bu hususta düzeltme yapılması da usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının faiz yönünden de onanması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması yönündeki kararına katılamamaktayız. 02.06.2016

...
Yargıtay — Esas No: 2017/11300, Karar No: 2019/2172, Tarih: 18.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/11300 E.  ,  2019/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik direğindeki kablonun şase yapması nedeni ile araziye düştüğünü, kıvılcımların kuru otları tutuşturduğunu , kayısı ağaçlarının yandığını , davalıların bakım yapmadığını ileri sürerek şimdilik 20.000.00.- TL yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir . Davacı , 17 / 05 / 2016 tarihinde davayı ıslah etmiştir.

Davalı ... , kusur ve ihmal bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiş , ıslah dilekçesine karşı ise ıslah edilen bölümün zamanaşımına uğradığını belirtmiştir .

Diğer davalı , davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davacının 20.000,00 TL maddi tazminat talebinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, ıslah edilen kısmın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş , hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6098 sayılı TBK'nın 74. maddesi (818 sayılı BK'nın 53. maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de; hem öğretide hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir.

Somut olayda , davalı ...'ın taksirle yangına neden olma suçundan kusuru olmadığı gerekçesi ile beraatine karar verildiği , bu kararın dayanak aldığı bilirkişi raporunda EKAT yönetmeliğine aykırı hareket eden dağıtım şirketinin kusurlu olduğunun , bu kusurun işletme sorumlusu olan ... ile ilgisinin bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır . Anılan nedenle , belirlenen maddi olgu karşısında davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekir.

3 - Zamanaşımı, bir talep veya dava hakkının, kanunda tayin edilen süre içinde kullanılmaması halinde, usul hukukunca öngörülen şekilde ileri sürülmek koşuluyla, borçluya borcunu ödememe imkanı veren bir hukukî müessesedir. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu eksik bir borç haline dönüştürür ve alacağın dava edilebilme niteliğini ortadan kaldırır.