muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8632, Karar No: 2022/2078, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8632 E.  ,  2022/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davalı idare yönünden reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan Düzenleme Ortaklık Payı oranı Belediye İmar Müdürlüğünden sorulduktan,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5-Dava konusu taşınmaz ile emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve kaymakamlık, belediye binası, adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5-Dava konusu taşınmaz ile emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve kaymakamlık, belediye binası, adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

6-Dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.04.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), içindeyse özgülenme durumu, bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususlar (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19311, Karar No: 2021/1246, Tarih: 28.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19311 E.  ,  2021/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesinde belirtilen yasak nitelikli bıçak taşıma suçu için yasa maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 05.06.2015 günlü hüküm tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2, ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanetin 2014/78 sırasında kayıtlı bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine 28.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22389, Karar No: 2014/34548, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22389 E.  ,  2014/34548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Enez Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2009/12-2013/35

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işveren nezdinde temizlik işinde kamyon ve traktör şoförü olarak çalıştığını, günde altı, yedi saat fazla çalışma yaptığını, tüm hafta tatili günlerinde ve genel tatil günlerinde de çalıştığını ileri sürerek ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Somut olayda, davacının davalı işveren nezdinde 15.08.1989 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığı ve halen çalışmasına devam ettiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda şahit beyanlarına göre günlük üç saat fazla çalışma yaptığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına göre davacının 15 Haziran-15 Eylül arasında haftada yedi gün, 17:30-03:00 saatleri arasında çalıştığı anlaşıldığından mahkemece davacının fazla çalışma alacağı bakımından yaz-kış ayrımı yapılarak 15 Haziran-15 Eylül arasında bu saatlerde fazla çalışma yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1972, Karar No: 2011/5329, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1972 E.  ,  2011/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan ile cinsel ilişki suçuna ilişkin kamu davalarının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine dair Beydağ Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2006 gün ve 2004/110 Esas, 2006/23 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıkların sorgularının yapıldığı 21.02.2005, 21.03.2005 ve 23.05.2005 tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5114, Karar No: 2024/3143, Tarih: 17.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5114 E.  ,  2024/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1251 E., 2023/1846 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2005/395 E., 2020/44 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davacı ile davalı Kurum arasında ilaç temini hususunda 2004 yılı için sözleşme imzalandığını, Kuruma fatura edilen bazı reçetelerde yer alan Zyprexa ve Diovan adlı ilaçlara ait fiyat kupürleri ile bazı reçetelerin şeklen sahte olduğu iddiasıyla müvekkili ve başkaca eczacılar hakkında ... bünyesinde oluşturulan teftiş kurulunca soruşturma başlatıldığını, gerekli araştırma yapılmadan ve varsayımlara dayanılarak hazırlanan 13.09.2005 tarihli rapora istinaden Adana Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, ayrıca soruşturma raporuna istinaden 2004 yılı Mali Bütçe Uygulama Talimatına ek Protokolün “Sözleşmenin Feshini Gerektiren Hususlar” başlıklı III. bölümünün 1. maddesinin (j) bendinde yer alan eylemleri gerçekleştirdiği gerekçe gösterilerek 14.10.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 7 yıl süreyle tek taraflı olarak sözleşmenin feshedilmesine ilişkin 07.10.2005 tarihli kararın alındığını, müvekkilinin Kurumu zarara uğratmak gibi bir kastının olmadığını, yapılan işlemin mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine ilişkin kararın iptali ile aynı koşullarda devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Kurum müfettişlerince yapılan soruşturma sonucunda, ... Eczanesince fatura edilen ve sahte ilaç fiyat kupürü ihtiva eden, yine akne tedavisinde kullanılması mümkün olmayan majistiral ilaç içerdiği belirlenen ve şeklen sahte olarak düzenlendiği tespit edilen reçeteleri sandığa fatura edip tahsil etmek suretiyle Kurum zararına sebebiyet verdiğinin tespit edildiğini, bu nedenle fesih işleminin sözleşmeye ve mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamı ve uzman bilirkişi heyetinden alınan rapor doğrultusunda, davalı Kurum işleminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine ilişkin davalı işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamı ve uzman bilirkişi heyetinden alınan rapor doğrultusunda, davalı Kurum işleminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine ilişkin davalı işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; her ne kadar dava dilekçesindeki taleplerinin sözleşmenin feshinin iptali ile aynı koşullarda devamı olsa da, feshin sonucu olarak cezai şart bedelinin Kurum alacaklarından mahsubu işleminin de iptalinin gerektiği, Mahkemeye sundukları 03.02.2020 tarihli dilekçede ve 11.02.2020 tarihli karar celsesinde, gerekirse harcı tamamlamak üzere taraflarına süre verilmek suretiyle 153.851,00 TL tutarındaki reçete bedeli ve cezai şart tahsiline ilişkin Kurum işleminin de iptalini talep ettiklerini, ancak Mahkemece talep hakkında bir karar verilmediği gibi gerekçeli kararda da kabul edilmeme nedenine ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığını, bu talebin davanın kısmen ıslahı olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek, Mahkeme kararının kaldırılmasını ve cezai şart tahsiline ilişkin kurum işleminin de iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Kurum vekili; tarafların 2004 yılı Protokolünün bütün hükümlerini kabul ve taahhüt ettiğini, davacının protokol hükümlerine uymaması nedeniyle sözleşmesinin feshedildiğini, müvekkilinin bir kamu kurumu olup tacir olmadığından hukuka aykırı avans faizi talebinin de reddinin gerektiğini belirterek, Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi hükmüne göre Mahkemenin tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlı olup, dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmadığı (YHGK'nın 26.09.2011 tarihli ve 2011/1-364 E.- 2011/453 K. sayılı ilamı), dolayısıyla ıslahla, dava konusu olmayan bir istemin dava kapsamına alınmasının mümkün olmadığı, usulüne uygun bir dava açılmaması karşısında Mahkemece bu konuda karar verilmemesinin de yerinde bulunduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı eczacı hakkında uygulanan Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı eczacı hakkında uygulanan Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası,

2. 6100 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olup, uzman bilirkişi heyetince davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan cezai yaptırımın yerinde olmadığı yönünde görüş bildirilmesine; 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi uyarınca hakimin tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlı olup, dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine hukuken olanak bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19807, Karar No: 2014/19919, Tarih: 27.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19807 E.  ,  2014/19919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 22.09.1988 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.