muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/512, Karar No: 2024/5969, Tarih: 24.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/512 E.  ,  2024/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/833 E., 2023/1333 K.

ASIL DAVADA

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

DAVA TARİHİ : 27.07.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/530 E., 2022/843 K.

BİRLEŞTİRİLEN DAVA : Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/67 E., 2017/100 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleştirilen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden veya esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz ... bulunmaktadır.

Taraflardan birinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine aykırı olacaktır. Zira istinaf mahkemesince incelenmeyen bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Somut uyuşmazlıkta, birleştirilen davada davalı ... vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmamış, ancak Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında, davalı ...'ın temyiz etme ... bulunmayacağı gözetilerek temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Birleştirilen davada davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz edenden alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/733, Karar No: 2019/2812, Tarih: 24.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/733 E.  ,  2019/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2018 tarih ve 2017/295-2018/4 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 62, 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin ve 05/05/2008 tarihinde... Havalimanından yurtdışına çıktığına ilişkin tespitin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin,

tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1977, Karar No: 2014/5006, Tarih: 06.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1977 E.  ,  2014/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/156136

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/02/2013, 2012/44 (E) ve 2013/50 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine göre; Tanık Arzu ile maktül Semih arasında yaşanan duygusal ilişkinin bitmesi sonrasında bu kez tanık Arzu ile sanık Muharrem arasında duygusal bir ilişkinin başladığı, maktül Semih’in ilişkileri bitmesine rağmen tanık Arzu ile görüşmeye devam etmek istediği, bu durumdan haberdar olan sanık Muharrem ile maktül Semih'in birçok kez kavga ettikleri ve aralarında husumet bulunduğu, 23.10.2006 tarihinde maktül Semih'in tanık Arzu ve arkadaşları ile görüştüğü, maktül Semih’in akşam saatlerinde evine gitmesinin akabinde ev telefonunun arandığı, arayan ve kimliği belirlenemeyen kişinin maktül Semih'i dışarı çağırdığı, maktül Semih'in ağabeyi ile birlikte dışarıya çıktığı, randevulaştıkları ıssız yere gittikleri ancak kimsenin gelmemesi üzerine eve geri döndükleri, 24.10.2006 tarihinde sabah saatlerinde cüzdan ve cep telefonu almadan ekmek almak üzere evden dışarı çıkan maktül Semih'in bir daha eve dönmediği, alınan HTS kayıtlarına göre 24.10.2006 tarihinde tanık Arzu ile sanık Muharrem arasında yoğun bir görüşmenin bulunduğu, aynı zamanda bu tarihte sanık Muharrem'in HTS kayıtları ile çelişen beyanlarda bulunduğu, maktül Semih'in evden ayrıldığı tarihten birkaç gün sonra maktül Semih'in ikametinin bulunduğu bölgede büfecilik yapan A. U.'ı kimliği belirlenemeyen bir şahsın telefonla aradığı ve kendisini Semih olarak tanıtarak amcasının oğlunu öldüreceğini söylediği, maktülün anne ve babası olan katılanların maktül Semih'in eve dönmemesi nedeniyle maktül Semih'i aramaya başladıkları, maktül Semih ile sanık Muharrem arasında husumet bulunduğunu bilmeleri nedeniyle, sanık Muharrem'in çalıştığı at çiftliğine gittikleri, yaptıkları araştırmalarda bir sonuç elde edememeleri nedeniyle, karakola müracaatta bulundukları, yapılan araştırmalar sonucunda 20.01.2008 tarihinde maktül Semih'in kemiklerinin ve deforme olmuş eşyalarının sanık Muharrem'in çalıştığı at çiftliğinin 750 metre uzaklığındaki ormanlık alanda bulunduğu, maktül Semih’in kimliğinin belirlenmesinin ardından yapılan soruşturmada at çiftliğinin mülk sahibi olan S.T.'in 17.06.2011 tarihli kolluk ifadesinde maktül Semih'in kaybolduğu tarihlere gelen zaman diliminde sanık Muharrem ve sanık Hakan'ın şüpheli hareketlerinden bahsettiği anlaşılmış ise de;

1-) Sanıklar ve maktül arasında geçen olaylarda bilgisi olduğu anlaşılan tanık Arzu ile maktülün kaybolduğu tarihlerde sanıkların yanında bulunan ve şüpheli hareketleri konusunda bilgi veren tanık S.T'in sanıklar ve müdafiileri ile katılanlar ve vekilinin bulunduğu oturumda hazır edilerek ve taraflara soru sorma hakkı tanınarak ayrıntılı şekilde beyanlarının alınması,

1-) Sanıklar ve maktül arasında geçen olaylarda bilgisi olduğu anlaşılan tanık Arzu ile maktülün kaybolduğu tarihlerde sanıkların yanında bulunan ve şüpheli hareketleri konusunda bilgi veren tanık S.T'in sanıklar ve müdafiileri ile katılanlar ve vekilinin bulunduğu oturumda hazır edilerek ve taraflara soru sorma hakkı tanınarak ayrıntılı şekilde beyanlarının alınması,

2-) Maktülün evden ayrılmasının ardından maktülün ikamet ettiği bölgede büfecilik yapan A. U.'ın kullandığı 0 232 469 69 50 numaralı telefon hattını arayan kişilerin tespit edilerek bu konuda ayrıntılı araştırmanın yapılması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar Birsen ve Hüseyin vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 06/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17029, Karar No: 2021/19026, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17029 E.  ,  2021/19026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Yoklukta verilip, 28/12/2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03/02/2021 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, birden fazla kişiyle birlikte gece vakti hırsızlık amacıyla müştekinin işyerine girmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; müştekinin ve suça sürüklenen çocukların aşamalardaki ifadelerine göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihinde saat 03.00 ila 04.00 arasında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesi yerine aynı Kanun’un 116/2. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/658, Karar No: 2010/7721, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/658 E.  ,  2010/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

No :297-310

Taraflar arasındaki menfi tespit- çek iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı ... Tic. Şb. Akbank vek.Av.... ve diğer davalı ... Gıda San. vek.Av....'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

. Dava, davacının keşidecisi olduğu davalılardan ... Gıda Ltd.Şti. emrine düzenlenen ve bu şirket tarafından diğer davalı bankaya ciro edilen 494.800 TL’lık çekin teminat olarak ... Gıda Ltd.Şti’ne verildiği tanzim tarihinde tahrifat yapılarak 27.12.2007 tarihinin 27.12.2008 yapıldığını, bu hali ile kambiyo senedi olma vasfının yitirildiğini, bankanın baştan itibaren çekin teminat çeki olduğunu bildiği iddiası ile anılan çekle borçlu olunmadığının tespiti ve çekin iptali istemine ilişkindir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili, çekin 27.12.2007 tarihinden iki ay önce Akbank ... Şubesine teslim edildiğini, müvekkilinin elinde olmayan çekin tanzim tarihini tahrif etmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı banka vekili, davalı ... Ltd.Şti’nin bankadan kredi kullandığını, kullanılan kredinin teminatı olarak çekin devir ve temlik cirosu ile bankaya verildiğini, ... Gıda Ltd.Şti’nin piyasadaki durumu kötüye gidince hesabın kat edildiğini, çekle henüz takibe geçilmediğini, bankanın iyiniyetli hamil olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Çekin 12.10.2008 tarihinde muhatap bankaya ibraz edildiği , Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan raporda da çekin keşide tarihinin yıl hanesindeki (7) rakamının farklı evsafta kalemle (8) rakamına dönüştürüldüğü dosya içeriğinden anlaşılmaktadır .

Mahkemece davacının imzaya itiraz etmediğini, çekin süresinde ibraz edilmemesinin çekin kambiyo senedi vasfını kaybetmesi sonucunu doğuracağını, davacı keşidecinin dava açma aktif husumet ehliyeti olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK.nun 72/1.maddesi hükmü gereğince borçlu icra takibinden önce veya takip sırasında borçlu bulunmadığının ispatı için menfi tespit davası açabilir.

İş bu dava da çekin teminat olarak verildiği ve çekin tanzim tarihinin yıl hanesinde tahrifat yapıldığı iddiası ile açılmıştır.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Kurumundan alınan raporlarda tanzim tarihinin yıllar hanesindeki (7) rakamının farklı bir kalemle tamamlanması yöntemi ile (8) rakamına dönüştürüldüğü anlaşılmaktadır.

İİK.nun 72/1.maddesi hükmü gereğince borçlu icra takibinden önce veya takip sırasında borçlu bulunmadığının ispatı için menfi tespit davası açabilir.

İş bu dava da çekin teminat olarak verildiği ve çekin tanzim tarihinin yıl hanesinde tahrifat yapıldığı iddiası ile açılmıştır.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Kurumundan alınan raporlarda tanzim tarihinin yıllar hanesindeki (7) rakamının farklı bir kalemle tamamlanması yöntemi ile (8) rakamına dönüştürüldüğü anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının bu davayı açmakta hukuki yararı ve aktif husumet ehliyeti bulunduğu gözetilerek işin esasına girilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken davacının aktif husumet ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru olmadığı gibi davanın reddi gerekçesi dikkate alındığında yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi de kabul şekli itibariyle isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.06. 2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21861, Karar No: 2014/3870, Tarih: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21861 E.  ,  2014/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tarsus İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 10/04/2013

Numarası : 2011/120-2013/45

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalılar işveren nezdinde 2005 Ocak-12/05/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar 23.10.2012 tarihli dilekçeleri ile ikametgah adreslerinin "..mah., .. sok., 42/2, ... Adana" olduğunu, ancak dava ve ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporunun ".. Köyü, .., Tarsus, Mersin" adresine gönderildiğini ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporundan tesadüfen haberdar olduklarını savunmalarını yapamadıklarını, delillerini bildiremedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalıya yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığı ihtilaflıdır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Tebligat Yasasının 10 uncu maddesi gereğince tebligat, tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bununla birlikte, kendisine tebliğ yapılacak kişinin müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması olanaklıdır. 6099 sayılı Yasayla bu maddeye eklenen ikinci fıkraya göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya herhangi bir nedenle tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip tebligat buraya yapılacaktır.

Adreste tebligatın, gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılması gerekir. Burada kastedilen kişinin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adreste muhatabın kendisine yapılmasıdır. Adres niteliğinde bulunmayan yerlerde, örneğin inşaat halindeki binalarda tebligat yapılamaz. Tebligat evrakına adresin doğru ve okunaklı olarak yazılması gerekir. Bir kişinin adresinden başka bir yerde tebligat yapılabilmesi o kişinin tebligatı kabul etmesine bağlıdır. Ev adresine çıkarılan tebligatın herhangi bir nedenle yapılamaması nedeniyle iş adresinde yapılması durumunda, tebligat geçerli kabul edilmelidir.

6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununun 21 inci maddesinde yapılan değişiklik gereğince, gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, kendisi o adreste hiç oturmamış veya sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edecek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracaktır. Bu durumda ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılacaktır.

Davalılara dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği, gerek dava dilekçesinin gerek ıslah dilekçesinin tebliğ edildiği adreste bu tebligatların yapıldığı tarihlerde davalıların bu adreste mi yoksa itiraz dilekçesinde belirtilen "... Mahallesi, ... Sokak, 41/2, ... Adana" adresinde mi ikamet ettikleri Mernis'ten ayrıntılı olarak araştırılmak suretiyle davalı tarafın itirazlarının değerlendirilmesi gerekirken, bu hususlar değerlendirilmeksizin eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4627, Karar No: 2022/6278, Tarih: 29.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4627 E.  ,  2022/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2022 tarihinden itibaren 107.090 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, her iki taraf yönünden (kabul ve reddedilen miktarlara göre) karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı tarafın temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.