muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15183, Karar No: 2019/7030, Tarih: 29.05.2019

2- Dava Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı TBK md. 53) gereğince maddi tazminat ve 47. maddesi gereğince manevi tazminat (TBK m. 56) istemine ilişkindir.

BK'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda,

manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda davacılar vekili asıl davada, ...’nın vefatı nedeniyle, davacı eş ... lehine 300.000,00 TL, ...,... lehine 250.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş, birleşen 2011/478 esas sayılı davada, kazada davacı ...'nin oğlu, ...,...,...in kardeşleri olan ...,...'nın vefat ettiğini belirterek, ... için 250.000,00 TL, manevi tazminat talep etmiş, mahkemece asıl davada davacı eş ... için 60.000,00 TL manevi tazminata, birleşen 2011/478 esas sayılı davada, anne ... için oğlu ...'in vefatı nedeniyle 60.000,00 TL, oğlu ...'in vefatı nedeniyle 60.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, müteveffa ile davacıların yakınlığı da dikkate alınarak, asıl davada davacı eş ... ve birleşen davada davacı anne ...için, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir miktar daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

3-Murisin evli ve çocuklu olması durumunda desteğe ve eşe 2 şer pay çocuklara 1 pay verilerek gelirin paylaştırılması gerekmektedir. Bu durumda çocuklar herhangi bir okulda okumuyor yada okuma ihtimalleri yoksa erkekler için 18 yaş, kız çocuklar için 22 yaş, yüksek okul okumaları yada okuma ihtimalleri olması durumunda 25 yaşına gelince destekten çıkarılarak, çıkan çocuğun payı diğer paydaşlara dağıtılarak hesaplama yapılması gerekmektedir.

3-Murisin evli ve çocuklu olması durumunda desteğe ve eşe 2 şer pay çocuklara 1 pay verilerek gelirin paylaştırılması gerekmektedir. Bu durumda çocuklar herhangi bir okulda okumuyor yada okuma ihtimalleri yoksa erkekler için 18 yaş, kız çocuklar için 22 yaş, yüksek okul okumaları yada okuma ihtimalleri olması durumunda 25 yaşına gelince destekten çıkarılarak, çıkan çocuğun payı diğer paydaşlara dağıtılarak hesaplama yapılması gerekmektedir.

Somut olayda ... mirasçısı davacı ... için 28 yaşına kadar evlenme ihtimali olmadığı gerekçesi ile destek zararı hesaplanmış, mahkemece ... yönünden 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir. Davacı ... kaza tarihinde 22 yaşındadır ve dosya kapsamından öğrenci olduğuna ve eğitimine devam ettiğine dair bir bilgi ya da belge yoktur. Bu durumda yukarıda açıklanan ilkelere göre, davacı ... yönü ile destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... Tur. Taş. Petr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile ... Seyahat Turizm Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar Tur. Taş. Petr. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... Seyahat Turizm Ticaret A.Ş. ile ... Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4710, Karar No: 2024/4981, Tarih: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4710 E.  ,  2024/4981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/135 E., 2023/983 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri tarafından temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15473, Karar No: 2017/26425, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15473 E.  ,  2017/26425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8772, Karar No: 2013/22808, Tarih: 13.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8772 E.  ,  2013/22808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.11.2012 tarih ve 2010/837-2012/874 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, sigortalı Murat Çay Loj. Ltd. firmasının Lukoil firmasının satıcısı olduğu madeni yağların İzmir/Erzurum arası taşınması işini üstlendiğini, taşımanın davalı ...'ın maliki ve işleteni, diğer davalının kira sözleşmesi ile devraldığı araçla yapıldığını, emtianın alıcısına teslim edilmediğinin tespit edildiğini, sigortalının kendi imkanları ile yağları bulduğunu, bu iş için yaptığı masrafı karşıladıklarını, zarardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 11.981 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taşımayı yapan aracın maliki olduklarını, 25.05.2010 tarihli kira sözleşmesi ile aracı davalı ...'ya kiraladıklarını, poliçenin davacının ödediği zararı teminat altına almadığını, zarardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı temlik eden Murat Çay Ltd. firmasının taşımayı üstlendiği, 09.06.2010 tarihli taşıma sözleşmesi isimli belgede emtianın ...'na teslim edilmesinin istendiği, aynı kişinin sevk irsaliyesini imzalayarak emtiayı teslim aldığı, davalı ...'ın sadece araç maliki, diğer davalı ...'ın ise nakliyede kullanılan aracı kiralayan kişi olduğu, emtiayı teslim alan ...'ın bu kişilerin şöförü veya çalışanı olduğuna dair delil bulunmadığı, taşınan emtianın çalınmasından dolayı araç sahibine sorumluluk yüklenemeyeceği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşımadan kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davalı ... tarafından, 09.06.2010 tarihinde sigortalıya navlun faturası tanzim edilmiş, işbu faturanın sahteliği savunulmayıp, fatura koçanının diğer davalı ... ile araç kira sözleşmesi yapıldıktan sonra kamyonda unultulduğu belirtilmiş olup, anılan belge uyarınca davalı ...'ın somut olayda taşıyıcı olarak sorumlu olup olmayacağı tartışılmadan, yine davalılar arasındaki 25.05.2010 tarihli taşıt sözleşmesinin 6. maddesinde geçen, "işbu sözleşme kapsamında yapılacak işlemlerden dolayı tarafların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğuna" ilişkin düzenleme değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1836, Karar No: 2015/1492, Tarih: 12.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1836 E.  ,  2015/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı .... Yönetimi vekili ve davalı ..... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı .... Yönetimi, ...... Mahallesinde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, orman niteliğindeki taşınmazların sınırlandırılıp ..... adına tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmî ilâna çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik ve ekli inceleme tutanağında OS noktaları gösterilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek, taşınmazların orman niteliği ile ..... adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu yerler hakkında 117 ada 54, 55, 100, 101, 102, 103, 105, 106, 107, 108 ve 114 parsel numarası verilip kadastro mahkemesinde davalı olduklarından söz edilerek malik hanesi açık bırakılarak tutanak asılları kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle 107 ada 1 ve 117 ada 54 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğiyle ..... adına tesciline, diğer taşınmalara yönelik davanın reddine, tespitteki niteliklerine göre davalılar adına tesciline karar verilmiş hükmün davacı .... Yönetimi ve davalı ..... tarafından 117 ada 55, 100, 101, 102, 103, 105, 106, 107, 108 ve 114 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/05/2011 tarih ve 2011/6661 – 6063 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Karara dayanak alınan orman bilirkişi kurul raporunda, temyize konu çekişmeli taşınmazların 1960 tarihli memleket haritasında yer yer yapraklı ağaçların yer yer çalılık alanları temsil eden simgelerin yer aldığı yeşile boyalı alanda kaldıkları, 1955 tarihli hava fotoğrafında ise taşınmazlar üzerinde memleket haritasındaki gibi yer yer yapraklı ağaçların yer yer çalı niteliğinde bitkilerin bulunduğu belirtilerek ormanın tarif edildiği halde sonuç kısmında taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilerek çelişkiye düşülmüştür. Ayrıca, 117 ada 55 ve 108 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde kestane, kızılağaç, gürgen ve orman florasına ait bitkililerin ile 30- 40 yaşlarında emekle yetiştirmiş fındık ağaçların, diğer taşınmazlar üzerinde ise 30-40 yaşlarında emekle yetiştirilen fındık ağaçlarının olduğu belirtilmiş, taşınmazlar üzerindeki hakim bitki örtüsü belirtilmediği gibi memleket haritasındaki yapraklı ağaç simgesinin de fındık ağaçlarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı değerlendirilmemiştir. Bunun yanı sıra, çekişmeli taşınmazların tutanak asılları eldeki dava nedenliyle malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine devredildiğinden 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince taraflarca gösterilecek delillerle birlikte lüzum görülen diğer deliller de toplanarak taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerekirken ziraat mühendisi ve tanık dinlenmeden yalnızca orman mühendisi bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuş ve davalılar hakkında 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşulların araştırılmamıştır. Kendi içinde çelişkili bilirkişi raporu ve eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulamaz. Mahkemece yeniden orman, fen ve ziraat bilirkişileri ile yapılacak keşif sonucu dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespiti halinde ise davalılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabul kısmen reddine, 117 ada 54 ve 55 parsel sayılı taşınmazların orman vasfı ile ..... adına tesciline, 117 ada 100, 101, 102, 103, 105, 106, 107, 108 ve 114 parsel sayılı taşınmazların zilyetleri olan davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı .... Yönetimi vekili ve davalı ..... vekili tarafından 117 ada 100, 101, 102, 103, 105, 106, 107, 108 ve 114 sayılı parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının .... Yönetimine yükletilmesine, .....den harç alınmasına yer olmadığına 12/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3340, Karar No: 2020/1669, Tarih: 24.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3340 E.  ,  2020/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında 2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat

2-Sanık ... hakkında;

a) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat

b) 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan; mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme," suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmün açıklandığı tarihte sanığın başka suçtan dolayı hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle; Mahkemece hüküm fıkrasına, 5271 sayılı CMK‘nin 263/1 maddesi gereğince cezaevinde bulunan hükümlünün tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin de yazılması gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış olması ile hükümden önce 05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 291.maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’nin 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında, sanığın temyiz süresinin hükmün tebliğ tarihi olan 20.02.2019 tarihinde başlamayacağı, sanığın temyiz dilekçesinin havale tarihi olan 28.02.2019 tarihinin hükmü öğrenme tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla sanığın öğrenme üzerine ve yasal süresi içerisinde hükmü temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Yargılama sırasında mahkemenin yargı çevresi dışında, başka suçtan Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu‘nda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanık, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasına rağmen, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19124, Karar No: 2018/7056, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19124 E.  ,  2018/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/21822, Karar No: 2017/10856, Tarih: 11.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21822 E.  ,  2017/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; müşteki tarafın sanığın sahibi olduğu şirket hisselerini alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiğini, sanığın ise hisselerinin devri karşılığında aldığı meblağı diğer borçlarını ödemek amacıyla kullandığını savunması karşısında, sanığa isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından satışı yapılan hisse devrinden elde edilen paranın akibetinin ne olduğu, borç ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı, bankalara olan borcun ödenmesine sarfedilmişse, bu durumun ilgili kurumlara sorularak, sonucuna göre şikayete konu şirket hissesi devrinin alacaklıyı zarara sokmak kastiyle yapılıp yapılmadığı hususunda sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;