muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15717, Karar No: 2018/4825, Tarih: 08.05.2018

3-Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yargıtay Kararlarına göre kayıp, kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği belirtilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada iletim dağıtım, psh, kayıp kaçak bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17. madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık davalı yönünden kapalı olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9152, Karar No: 2005/10235, Tarih: 31.10.2005

17. Hukuk Dairesi 2005/9152 E., 2005/10235 K.

**17. Hukuk Dairesi 2005/9152 E., 2005/10235 K.**

**- GEREKÇELİ KARAR

- İHTİYARİ DAVA ARKADAŞLIĞI

- KISA KARAR**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 43 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ve davacı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan C.........Belediye Başkanlığına ait Nihat'ın sevk ve idaresindeki 14 .... 350 plakalı aracıyla müvekkiline ait 81 .... 543 plakalı aracına çarptığını belirterek hasar ve değer kaybı bedeli olarak toplam 8.635.000.000 TL.sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsileh tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında 2.000.000.000 TL.sı değer kaybı talebini atiye bırakmıştır.

Davalı B......Sigorta A.Ş. vekili, davali Belediye Şoförü Nihat'ın kusur oranı belirlenemediğinden 750.000.000 TL'sı poliçe limitinin ödenmediğini faizin dava tarihinden limitinin ödenmediğini faizin dava tarihinden istenebileceği belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, toplanan delüler, benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulüyle 1301.47 YTL'sı hasar bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilde tekerrüre yol açmayacak şekilde dava 11 c.......¦

¦¦ Belediye Başkanlığından tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine,

davalı Nihat ve \_..\_.. Sigorta A.Ş. hakkında verilen hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bu davalar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazası sonucu uğranılan zararların giderilmesi istemine ilişkindir. Davacı, C.........Belediye Başkanlığına ait Nihat'ın sevk ve idaresindeki aracın kendisine ait araca çarparak zarar verdiğini ileri sürerek davalı-lar c.........Belediye Başkanlığı, Nihat ve B.....Sigorta A.Ş. aleyhine tazminat davası açmıştır. Davalıların sorumlulukları (Sigorta şirketinin limiti dahilinde) müteselsil niteliktedir. Mahkemenin verdiği ilk karar davalı C......Belediye Başkanlığı'nın temyizi üzerine gerekçeli kararın kısa karara aykırı olması nedeniyle bozulmuş; davalılar Nihat ve B......Sigorta A.Ş. bu ilk kararı temyiz etmemişlerdir. Müteselsil borçluların arasında ihtiyari dava arkadaşlığı mevcuttur. İhtiyari dava arkadaşlarından her birinin hükmü yalnız kendisi için temyiz edebileceği, hükmün temyiz etmemiş olan davalının, diğer dava arkadaşının temyizi üzerine verilen bozma kararından yararlanamayacağı bilinen bir usul kuraldır.

Yargıtay, kısa karara aykırı olan gerekçeli kararı re'sen inceleme konusu yapamaz. Kısa karara aykırı olan gerekçeli karar temyiz edilmeden kesinleşmiş ise bunun aleyhine ancak kanun yararına bozma yoluna gidilebilir. Temyize konu olayda davalılar Nihat ve B......Sigorta A.Ş. ilk kararı temyiz etmemiş olup, adı geçen davalılar bakımından ilk kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmasına ve mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Tazminat miktarına kaza tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Belediye Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının vekilinin, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (ONANMASINA) ve davacıya ait peşin harcın onama harcına mahsubuna ve 59.07 YTL kalan harcın da davalıdan alınmasına, 31.10.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5647, Karar No: 2019/10230, Tarih: 18.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5647 E.  ,  2019/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava konusu büfeyi 03/08/1998 tarihinden beri kiracı olarak kullandığını, büfe tahsis işleminin Bolu Belediye Encümeni'nin 19/10/2007 tarih ve 2007/1297-1 sayılı kararı ile iptal edildiğini, 25/08/2009 tarihli karar ile de iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı iptal edilerek 08/10/2009 tarihinde kapatılan büfenin 08/10/2009- 14/02/2011 tarihleri arasında ticaretten men edildiğini, tahsisin iptali ile iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptal edilmesine yönelik açılan davalarda haklılığının yargı kararı ile sabit olduğunu belirterek büfenin kapalı kalması nedeniyle delil tespiti dosyasında tespit edilen 3.990,45 TL bozulan yiyecek ve içecek bedeli ile dava masrafı 321TL toplamı için şimdilik 4.311,45TL, sigara, diğer yiyecek ve içeceklerin fiyatlarına cari yıl içinde gelen zammın stokları etkilemesi nedeniyle oluşan zarara karşılık şimdilik 1.000TL, toplamı 5.311,45TL maddi tazminat ile büfenin kapalı kalması nedeniyle uğranılan manevi zarara karşılık 7.500TL tazminatın dava tarihi itibari ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, Mahkeme tarafından düzenlenen talebin açıklanması yönündeki ara kararı üzerine, davacı şimdilik 1.000TL olarak talep edilen miktarın mahrum kalınan kara ilişkin olduğunu bildirmiş, 04/10/2017 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat istemini 31.796,87TL artırarak davasını ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın görev nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 29/05/2012 gün, 2012/2747 Esas- 2012/13857 Karar sayılı ilamı ile " Davacının tazminat istemleri sözleşme ilişkisinden kaynaklandığından uyuşmazlığın çözüm yeri adli yargı mahkemeleridir. Mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının, maddi tazminat talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının, maddi tazminat talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır. Kural olarak 6098 sayılı TBK'nun 301. md. hükmü gereğince kiraya veren taşınmazı sözleşme ile amaçlanan kullanıma uygun bir halde teslim ve sözleşme süresince bu halde bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan hem akdin kurulmasından önce mevcut hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar kiralayanın tekeffülü altındadır. Diğer bir anlatımla, kiraya veren sözleşme süresince kiralananda meydana gelen bozuklukları ve eksikleri kiracının bir kusuru yoksa gidermekle yükümlüdür. Ayrıca TBK'nın 319/2 maddesi gereğince kiracı bazı koşulların varlığı halinde (esaslı olmayan ufak tefek ayıplar) kiraya verenin hesabına eksiklikleri gidermekte izinlidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK md. 96 (T.B.K'nın 112). maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir. Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kâr kaybı, kârdan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu hareketten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu hareket yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır.

Somut olayda; Davacının dava konusu büfede 03/08/1998 tarihinden beri kiracı olduğu hususu uyuşmazlık konusu değildir. Davacı dava dilekçesinde, davalı tarafından büfenin hukuka aykırı olarak 08/10/2009- 14/02/2011 tarihleri arasında kapatıldığını ileri sürerek maddi tazminat isteminde bulunulmuş; Mahkemece; 18/10/2012 tarih 2012/285 esas 2012/246 karar sayılı dosyasında davacı ... tarafından aynı dükkana ilişkin davalı ... Başkanlığına karşı açılmış olan el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonucunda davalı tarafından sözleşmenin 19/10/2007 tarihinde feshedildiği, fesih kararının davacıya 06/12/2007 tarihinde tebliğ edildiği, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 09/12/2007 tarihi itibari ile sona erdiğinden bahisle açılmış olan müdahalenin men'i davasının reddine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 26/03/2014 tarih 2013/11588 Esas- 2014/3720 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, bu suretle Yargıtay denetiminden geçmek sureti ile kesinleşen mahkeme ilamı uyarınca taraflar arasındaki sözleşmenin 19/10/2007 tarihi itibari ile sona erdiği, tazminata konu edilen tarihlerin ise taraflar arasındaki sözleşmenin feshinden sonraki döneme 08/10/2009- 14/02/2011 tarihleri arasına ilişkin olduğu gözetilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/187 Esas- 2010/723 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, iş bu davaya da konu olan 19/10/2007 tarihli ... 'nın işleminin hukuka aykırı olduğundan bahisle muarazanın men'i isteminde bulunulduğu, davanın kabulüne dair kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 05/11/2010 tarihinde kesinleştiği; Bolu Belediye encümeni tarafından iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin alınan 25/08/2009 tarih ve 2009/1166 sayılı kararın iptaline yönelik olarak açılan Sakarya 1. İdare Mahkemesi'nin 2009/755 Esas- 2011/521 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği, iş bu kararın da 22/02/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Az yukarıda değinilen ve Mahkemece de hükme dayanak yapılan Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18/10/2012 tarih 2012/285 esas 2012/246 karar sayılı dosyası ile davacı kiracı tarafından açılan dava; Bolu Belediye Encümeni tarafından alınan " imar yolunda kalan büfenin kaldırılmasına yönelik karar gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle, büfenin yıkılması " 23/08/2011 tarih ve 2011/1281 sayılı kararına karşı açılan müdahalenin men'i davası olup, iş bu dava ise 04/05/2011 tarihinde açılmıştır. Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre değerlendirilir. Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/187 Esas- 2010/723 Karar sayılı ve Sakarya 1. İdare Mahkemesi'nin 2009/755 Esas- 2011/521 Karar sayılı davaları davacı lehine sonuçlanarak kesinleşmiş olup, kesin hükmün etkisini ortadan kaldıracak şekilde değerlendirme yapılması ve az yukarıda değinilen ilamın hükme esas alınması, bu davada olanaklı değildir.

O halde Mahkemece, her davanın açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirilmesi kuralı çerçevesinde, davacının yoksun kalınan kara ve büfenin kapalı kalması nedeniyle bozulan yiyecek ve içecek bedeline ilişkin tazminat talepleri incelenmeli, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı hususu da gözetilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK' un 428.maddesi uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2605, Karar No: 2024/1230, Tarih: 15.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2605 E.  ,  2024/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/603 E., 2022/277 K.

ASIL DAVADA DAVACI

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA DAVALI : Hazine

ASIL DAVADA DAVALILAR

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA DAVACILAR : ... v.d.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; asıl davanın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali, birleştirilen davanın tazminat isteğine ilişkin olduğu; asıl davanın kabulüne dair kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.04.2014 tarihli 2013/13533 Esas, 2014/8225 Karar sayılı onama kararı ile kesinleştiği, birleştirilen davada uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının tapu kaydının mahkeme kararıyla iptalinden kaynaklanan ve Devlet aleyhine açılan tazminat isteğinden kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

15.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3859, Karar No: 2021/7019, Tarih: 16.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/3859 E.  ,  2021/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahla tehdit suçundan Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2017 tarihli ve 2015/654 esas, 2017/137 sayılı kararıyla 2 yıl 3 ay 2 gün hapis cezasına hükümlü ...'nun, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Erzurum 1. İnfaz Hâkimliğinin 03/08/2017 tarihli ve 2017/1072 esas, 2017/1070 sayılı kararını müteakip, Alanya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 04/09/2018 tarihli ve 2017/620 NKL sayılı yazısı ile hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle, koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasını kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesi talebinin hükümlünün ihlale ilişkin mazeretinin haklı ve geçerli olduğundan bahisle reddi ile denetimli serbestlik tedbirinin aynen infazına ve hükümlü müdafi lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin Alanya İnfaz Hâkimliğinin 21/01/2019 tarihli 2018/1379 esas ve 2019/180 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Alanya İnfaz Hâkimliğinin 21/01/2019 tarihli kararı ile hükümlü müdafi lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.050,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş ise de, müdafi lehine hangi durumlarda vekâlet ücretine hükmedileceği her yıl çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlendiği, belirlenen tarifede de hukukî yardımın niteliği ve kapsamına göre vekâlet ücretine hak kazanılacak durumların tahdidi olarak belirlendiği, ilgili tarife incelendiğinde infaz hâkimliği ile ilgili iş ve işlemlerde müdafi lehine vekâlet ücretine hükmedileceği hususunda bir düzenlemenin yer almadığı, kaldı ki somut olayda Alanya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle, koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasını kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesine yönelik talebi üzerine İnfaz Hâkimliği tarafından resen değerlendirme yapılacağı, hükümlü müdafinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün talebi üzerine yalnızca infaz hâkimliğine hükümlünün ihlâle konu mazereti hakkında dilekçe verdiği ve yapılan hukukî yardımın vekâlet ücreti takdirine hükmedilecek nitelikte olmadığının anlaşılması karşısında hükümlü müdafi lehine vekâlet ücreti takdirine ilişkin karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet

Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19/11/2019 gün ve 94660652-105-07-3906-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19/11/2019 gün ve 94660652-105-07-3906-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Alanya İnfaz Hâkimliğinin 21/01/2019 tarihli 2018/1379 esas ve 2019/180 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.