muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3693, Karar No: 2018/8255, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/3693 E.  ,  2018/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında akdedilen 30.03.2004 başlangıç tarihli 15 yıl süreli kira sözleşmesi ile mesken niteliğindeki taşınmazı kiralandığını, kapıların, mutfak dolaplarının yenilenmesi ve yapılacak faydalı masrafların kira bedelinden mahsup edileceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının buna rağmen kira bedellerinin ödenmediğinden bahisle icra takibi yaptığını itirazı üzerine açılan itirazın kaldırılması ve tahliye davasının kabulüne karar verildiğinden, taşınmaza yaptığı faydalı masraflar bedeli 3.000 TL ile, davalıya .....havalesi ile gönderdiği 2.500 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davacının kiralanana yapılan faydalı masraflara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Somut olayda; davacı ile davalı arasında 30.03.2004 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 4. Maddesinde kiralanan şeyin alelade kullanılması için menteşelemek, cam taktırmak, reze koymak, kilit ve sürgü yerleştirmek badana gibi ufak tefek kusurlar mal sahibine haber vermeden kiracı tarafından yaptırılabileceği ve bunların masraflarının da mal sahibinden istenemeyeceği kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesi

....

....

ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı kiracı, kira sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra taşınmazı kullanabilmek amacıyla birtakım onarım, tamirat ve iyileştirmeler yaptığını, ancak davalının tahliyesini istemesi üzerine taşınmazı tahliye ettiğini belirterek, yapmış olduğu imalat bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı kiralayandan tahsilini talep etmiştir. Davacı kiracı, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alınıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. (TBK'un 530, BK.nun 414.md.) Yargıtayın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak davacı kiracı tarafından yapıldığı ileri sürülen faydalı masraflardan sökülüp götürülmesi mümkün olmayan, kalıcı ve davalı kiraya veren tarafından benimsenen imalatların nelerden ibaret olduğu, faydalı, zorunlu ya da lüks imalat olup olmadıkları ayrıntılı olarak tespit edilerek, bu imalatların imal tarihleri itibarıyla değerinin belirlenmesi, tahliye tarihi dikkate alınıp kalan kiralama süresi de değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte yazılı nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/10478, Karar No: 2015/6113, Tarih: 08.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10478 E.  ,  2015/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında,... Koruma Kurulu'nun 14.02.1996 tarih ve 5576 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu kabul edilen ve... Koruma Bölge Kurulu'nun 21.07.2011 tarih ve 7377 sayılı kararıyla 2. derece doğal sit alanı olduğu kabul edilen ... ilçesi, ... köyü, ...mevkii, 301 sayılı parselde yer alan ve tapuda sanık ... adına kayıtlı olan arazide, ... Jandarma Komutanlığı görevlilerince yapılan devriye görevi sırasında 2 katlı betonarme binanın yapılmış ve sanık tarafından kullanılmakta olduğunun tespit edildiği, sanığın verdiği ifadelerinde, önceki evinin dar gelmesi nedeniyle, eski evi yıktırdığını ve yerine bu evi yaptırdığını, bunun için izin alınması gerektiğini bilmediğini beyan ettiği, sanığın izin almadan inşaat yaptırdığı yerin 2. derece doğal sit alanı içerisinde bulunması Nedeni ile sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık verdiği ifadesinde, bina yapmak için izin alınması gerektiğini bilmediğini iddia etmiş ve yapılan yargılama neticesinde, 11.10.2013 tarih ve 28792 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun gereğince, sit alanı ilanına ilişkin kararların tebliğ veya tapuya şerh verilmesinin zorunlu hale getirildiği, olayda ise tebliğ veya tapuya şerhin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının tebliğ zorunluluğunun yukarıda açıklandığı üzere, 11.10.2013 tarihinden itibaren yapılan tescil işlemleri için gerekli olduğu, bu tarihten önce yapılmış tescil işlemleri için tebliğ zorunluluğu bulunmayıp, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının, sit kararının bilindiğinin kabul edilmesi konusunda yeterli olduğu, olayımızda ise davaya konu yerin tapu kaydına konulmuş şerhin bulunmadığı, ancak ...Koruma Kurulu'nun 14.02.1996 tarih, 5576 sayılı kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edildiğine ilişkin tutanak örneğinin dosya kapsamında bulunması ve sanığın olay mahallinde ikamet etmesi karşısında, sanığın suça konu yerin 2. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, böylece sanık hakkında kurulan beraat gerekçesinin yerinde olmadığı, gerek 08.04.2011 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknisyeni ve mimardan alınan bilirkişi raporlarından, gerekse inşaat bilirkişisi mimardan alınan 23.07.2013 tarihli ek rapordan anlaşılacağı üzere, sanığın izinsiz bina yaptığı yerin 2. derece doğal sit alanı içerisinde yer aldığı, eyleminin tam bir fiziki ve inşai müdahale kapsamında olduğu, binanın ilk tespit tarihinden itibaren 1 yıllık zaman aralığında yapılmış olduğu, tüm bu nedenlerle eylemleri sabit olan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Bünyesinde koruma, uygulama denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapanlar ile izinsiz inşai ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranların, 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi gereğince cezalandırılması gerekeceği, bu kapsamda, suça konu taşınmazın bulunduğu ilde suç tarihi itibariyle il özel idaresi bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu tespit edilip, hükümden sonra, 08/10/2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesinde yapılan değişiklikler de dikkate alınarak, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13411, Karar No: 2017/13122, Tarih: 02.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13411 E.  ,  2017/13122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı şirketin tarafına tahakkuk ettirdiği faturalarda kendisinden haksız şekilde kayıp kaçak vb. bedelleri tahsil ettiğini ileri sürerek, toplam 3.500,00 TL’nin haksız tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 16.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 9.894,92 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumet itirazları olduğunu,kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş;hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da ma

sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

TTK'nun 4.maddesinde ise ticari davalar tanımlanmıştır.Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır.Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise;dosya kapsamına alınan davacıya ait abonelik türünü gösterir kayıtlar incelendiğinde davacının , davalı ... şirketinin ticarethane grubu abonesi olduğu anlaşılmakla;davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği açıktır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davaya Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılıp neticelendirilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davaya Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılıp neticelendirilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere , 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/201, Karar No: 2014/6566, Tarih: 08.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/201 E.  ,  2014/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/486-2013/547

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 691,25 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmazın üzerinde verim çağında 26 yaşında 4 adet ceviz, 11 yaşında 7 adet ve 16 yaşında 5 adet elma, 6 yaşında 5 adet ve 11 yaşında 8 adet şeftali, 16 yaşında 1 adet asma ağacı olmak üzere toplam 30 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12846, Karar No: 2015/15594, Tarih: 27.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/12846 E.  ,  2015/15594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/82188

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2012

NUMARASI : 2011/99 Esas, 2012/6 Karar

SUÇ : Korku kaygı ve panik yaratacak şekilde silahla ateş etme, görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından hazırlanan ve 22/01/2015 tarih, 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girip 02/02/2015 tarihi itibariyle uygulanmaya başlanan 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına göre, temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14582, Karar No: 2012/21190, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14582 E.  ,  2012/21190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/04/2011 tarih ve 2010/360-2011/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 30.000 adet Bursa Çimento A.Ş. hisse senedinin 25.11.1994 tarihli sözleşme gereği davalıya ödünç verildiğini, sözleşme uyarınca 250.000.000 TL'lık çek ile bir adet boş bononun müvekkiline verildiğini, sözleşme süresinin bitmesine rağmen hisse senetlerinin ve bedelsiz dağıtılan hisse senetlerinin müvekkiline iade edilmediği gibi aylık 8.500.000 TL kullanma karşılığının ve temettü alacağının da ödenmediğini ileri sürerek, asıl ve birleşen dava ve ıslah dilekçesi ile 2.880.000 adet Bursa Çimento A.Ş. hisse senedinin aynen, olmadığı takdirde bedelinin tahsiline (yargılama sırasında talep hisse senedinin aynen iadesi olarak değiştirilmiştir.), 1994 ile 2002 yılları arası temettü tutarı olan toplam 1.977.000.000 TL'nın dağıtıldıkları tarihten itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsiline, 25.11.1994 tarihinden itibaren ödenmesi gereken 765.000.000 TL kullanma bedelinin dönemlerinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline, davalının icra dosyasına ödediği 600.000.000 TL'nın infazda nazara alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse senetlerinin rayiç değerinin 600.000.000 TL olarak kararlaştırıldığını ve bunun da davacıya ödendiğini, sözleşme uyarınca hisse senetlerinin değer kaybetmesi ve kazanmasından davacının etkilenmeyeceğini, sözleşme bitim tarihinde 30.000 hisse senedinin değerinin istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesinde hisse senetleri bedeli için icra takibi yapıldığında o günkü borsa değeri üzerinden hesaplama yapılacağının düzenlendiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 564,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.