muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1189, Karar No: 2018/7519, Tarih: 18.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1189 E.  ,  2018/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, Kuruma yersiz ödenen primlerin 5510 sayılı Yasanın 89.maddesi gereğince iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekillerince istenilmesi ve davacılardan ... ve ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/10/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılardan ... ve ... vekilleri Avukat ... geldi. Diğer davacı ile davalı adına kimse gelmedi. Davacı .... A.Ş. vekili duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi gönderdi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12934, Karar No: 2021/8756, Tarih: 15.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12934 E.  ,  2021/8756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Sanıklar Halil Rıfat, İsmet ve Kerim müdafileri süresinde duruşma talebinde bulunmuş iseler de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca takdiren duruşma talebinin reddine karar verilerek ve sanıklar yönünden de duruşma talebi bulunmadığından temyiz incelemesi sanıklar... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Her ne kadar tebliğnamede ... sanık olarak belirtilmişse de; bu kişi hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.

A-) Sanık ... hakkında verilen temyiz talebinin reddi kararına ilişkin yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/01/2019 tarihli hükmünün sanığın yüzüne karşı verildiği, sanık müdafii tarafından hükmün 31/01/2019 tarihinde temyiz edildiği ancak sanığın 14/02/2019 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği ve bu nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01/03/2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin vazgeçme nedeniyle reddine karar verildiği, ek kararın 08/03/2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 22/03/2019 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçmekten vazgeçtiğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında CMK'nın 296/2. maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra ek kararın temyiz edildiği ve temyiz süresinin bitmesinden sonra temyizden feragatten dönülmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından; sanığın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/01/2019 tarihli hükmü ve 01/03/2019 tarihli ek kararına yönelik temyiz taleplerinin CMK 'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

B-) Sanıklar...hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerin sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık ... müdafiinin 25/11/2020 tarihli dilekçesindeki “temyiz talebimizden feragat ediyoruz”, sanık ...’in 27/01/2021 tarihli dilekçesindeki “temyiz hakkımdan feragat ediyorum” ; sanık ...’ın 25/02/2021 tarihli dilekçesindeki “İtirazdan vazgeçip, itiraz hakkımdan vazgeçiyorum” ; sanık ...’in 22/03/2021 tarihli dilekçesindeki “Dosyamdan feragat etmek istiyorum”, sanık ... müdafilerinin “Temyiz hakkımızdan feragat ediyoruz.” ; sanık ... müdafiinin 30/10/2020 tarihli dilekçesindeki “temyiz talebimizden feragat ediyoruz” ve sanık

Tugay’ın 06/07/2021 tarihli dilekçesindeki “temyiz hakkımdan feragat ettiyim.” şeklindeki taleplerin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükümlerin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

C-) Sanıklar ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Tugay’ın 06/07/2021 tarihli dilekçesindeki “temyiz hakkımdan feragat ettiyim.” şeklindeki taleplerin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükümlerin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

C-) Sanıklar ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafileri ile sanıklar ...n temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar... hakkında İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin eleştirilip, hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine ve sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile sanıklar...'nin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar ... hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine,

15/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11145, Karar No: 2006/13043, Tarih: 25.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/11145 E.  ,  2006/13043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı şeridinde bulunan yere davalı belediyece çay bahçesi ve büfe inşa edildiğini ve davalı kulüp tarafından diğer davalılar H..ve Y..a kiraya verildiğini ileri sürüp,el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,davalı belediye ve Mal Müdürlüğü arasında yapılan protokol gereği taşınmazların diğer davalılara kiraya verildiği,davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hükmolunmuştur.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden çekişme konusu yerin hakemde görülen dava sonucu verilen Yalova Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.5.2001-2000/1813-2001/717 sayılı olaya 20.3.2002 de kesinleşen ilamı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığı, bu yerde belediyece bir kısım yapılar yapılarak kullanımının davalılara devredildiği, anılan yerin halen davalıların tasarrufu altında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yer bakımından ilgili mülki idare yöneticisi ile davalı Belediye arasında 10.7.2001 tarihli protokol düzenlendiği sabittir.

3621 Sayılı Yasanın 6.maddesi ve diğer emredici hükümleri gözetildiğinde, kıyılar kanununun ortak kullanımına özgülenen yerler olup ve bu yerlerin özel yararlanma sağlanacak biçimde devir ve temliki olanaksızdır.

Sözü edilen yerler bakımından davada olduğu şekilde düzenlenen bir protokole de değer verme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1598, Karar No: 2014/8401, Tarih: 07.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1598 E.  ,  2014/8401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin Gizliliğini İhlal

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 6352 sayılı Kanunun Geçici 1/1-b.

maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanıklar hakkında verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında açılan kamu davasının yargılaması sırasında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinde yer alan, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmüne göre, kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği görülmekle, bu kararın 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde öngörülen şekilde davayı esastan bitirici nitelikte bulunan hüküm niteliğinde olmadığı ve bu suretle temyizinin mümkün bulunmadığı, ancak itiraz yolunun açık bulunduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafinin karara karşı vermiş olduğu temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu, dilekçe üzerine dosyanın itiraz merciine gönderilmesi gerekirken temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın ve temyiz dilekçelerinin mahalline iade edilmek üzere, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5193, Karar No: 2021/2953, Tarih: 29.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/5193 E.  ,  2021/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay karar düzeltme ilamında özetle; "Keşif esnasında dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların, çekişmeli taşınmaz yönünden davacının eklemeli zilyetliğini doğruladıkları, ayrıca taşınmaz üzerinde davacının yetiştirdiği meyve ağaçlarının bulunduğunu bildirdikleri, hükme esas alınan ... bilirkişi raporunda ise taşınmazın çayır ve orman ağaçları ile kaplı olduğunu ve orman emvali ağaçların 20-30 yaşlarında olduğunu belirttikleri, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile ziraatçi bilirkişi raporu arasında ortaya çıkan bu çelişkinin, taşınmazı dört yönden gösterir panoramik fotoğraflar çekilip dosyaya konularak, hava ve uydu fotoğrafları üzerinde inceleme yapılarak veya mahallinde tekrar keşif yapılarak giderilmediği belirtilerek, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğrafları ile kadastro tespit tarihine yakın tarihte çekilmiş uydu fotoğrafları getirtilerek, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve 3 kişilik ... mühendisi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılması, bilirkişilere çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu konusunda rapor düzenlettirilmesi ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ... İli .... İlçesi ....Köyü 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile yüzölçümü değişmeksizin tarla vasfıyla davacı adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman vasfında olmadığı, etrafının tarlalarla çevrili olduğu ve davacı lehine iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki; bozma ilamı doğrultusunda mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, her ne kadar taşınmazın davacıya ait olduğunu ve davacının kullanımında bulunduğunu belirtmiş iseler de, keşif sonrası sunulan ziraatçi bilirkişi kurulu ve orman bilirkişisi raporlarında, çekişmeli 112 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı ve ayrıca üzerinde çok sayıda orman ağacının bulunduğu belirtilmiş olup, dosya kapsamında bulunan taşınmaza ait fotoğrafların da bu durumu teyit ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde, davacının kazandırmayı sağlayıcı nitelikte ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığı ve bu nedenle lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1511, Karar No: 2017/3355, Tarih: 15.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1511 E.  ,  2017/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 09.07.2010 tarihinde on beş yaşını tamamlamayan mağdurenin kanuni temsilcisi olan annesi ...'ın 20.04.2010 günlü celsede sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen raporda, her bir sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmuş olduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2017 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Tüm dosya kapsamından olumsuz bir çevre ve aile hayatı olan mağdureye ilk olarak henüz on yaşındayken annesinin erkek arkadaşı olan İbrahim ismindeki bir erkeğin cinsel istismarda bulunduğu daha sonra on iki yaşındayken erkek arkadaşı ... tarafından nitelikli cinsel istismara uğradığı, bu eylemden sonra arkadaşı Mehmet'in kendisini aldattığı düşüncesiyle bunalıma girdiği, ardından hayat kadını olan ... ile tanıştığı bu kişinin mağdureyi farklı kişilere pazarladığı ve mağdurenin ...'ın istismarı olayından sonraki iki buçuk yıllık süreçte en az yirmi yedi kişinin cinsel istismarına maruz kaldığı anlaşılan olayda sayın çoğunlukla görüş ayrılığımız sanık hakkında TCK.'nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına yönelik olarak çıkmıştır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında İbrahim ve ...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve ...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında İbrahim ve ...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve ...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

ATK 6. İhtisas Dairesi 20 Mayıs 2012 günlü raporunda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın ... dışındaki tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle oluştuğunu tespit etmiştir. Bunun üzerine mahkeme ilk kararında sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasını uygulamış ancak bu karar Dairemizin 02 Kasım 2015 günlü kararında "Her bir sanığın işlediği suç yönünden mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti gerekir" gerekçesiyle bozulmuştur. Bunun üzerine tekrar ATK dan rapor aldırılmış. ATK Genel Kurulu 01 Eylül 2016 günlü raporunda ''Ruh sağlığını cinsel istismarda bulunan tüm sanıkların birlikte bozduğu sanık ayrımının yapılamadığını'' tespit etmiştir.

Görüleceği gibi ATK 6. İhtisas kurulu raporu ile ATK Genel Kurulu raporu arasında esasen bir fark bulunmamaktadır. Her ikisi de sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğunu kabul etmektedir. Oysa TCK 103/6 madde ve fıkrasının uygulanabilmesi için bozma kararında da belirtildiği gibi sanığın eyleminin (Her bir sanığın eyleminin ayrı ayrı) sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun açık ve net olarak, şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinde zorunluluk vardır. Ruh sağlığının tüm eylemlerin etkisiyle bozulması ya da eylemlerin birlikte ruh sağlığını bozmuş olması TCK 103/6. madde ve fıkrasının uygulanması için yeterli değildir. Her eylemin ruh sağlığını bozma potansiyeli var bu nedenle her eylem ruh sağlığını bozmuştur denemez. Hangi eylemin ya da eylemlerin ruh sağlığını bozduğu tespit edilememiştir. Bu nedenlerle sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kaldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanamayacağı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/15795, Karar No: 2012/1067, Tarih: 31.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15795 E.  ,  2012/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.12.2009 gün ve 2009/146 - 2009/11 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.09.2011 gün ve 2010/1562 - 2011/10901 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı şirket temsilcisi, şirketin boş çek yapraklarının kayıp olduğunu ileri sürerek, çek yapraklarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı şirket temsilcisinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

43,90 KDH

38,20 KDPH

05,70 KDBH

203,00 Ceza

01.02.2012 -SK
Yargıtay — Esas No: 2020/9848, Karar No: 2021/326, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/9848 E.  ,  2021/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 14.07.2020 tarihli dilekçe ile maddi tazminat yönünden davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4476, Karar No: 2022/7881, Tarih: 15.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4476 E.  ,  2022/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haksız ve bildirimsiz olarak feshedilmesi üzerine işe iadesine karar verilerek mali sonuçların hüküm altına alınması talepli dava açtığını, davanın lehine sonuçlanıp kesinleştiğini, davalı Şirkete kanuni süresi içinde ihtarname keşide edilerek iş başlatılması için talepte bulunulduğunu, davalı işverenlikçe bu talep uygun görülerek işe başlaması yönünde cevabi ihtarname gönderilmesi üzerine müvekkilinin belirtilen gün ve saatte işyerine giden müvekkiline 14.500,00 TL ücret ile işe başlatılacağı bildirilerek 1 gün sonra gelip yeni sözleşme imzaladıktan sonra işe başlamasının istendiğini, ancak işe iade davasında belirlenen boşta geçen 4 aylık süreye ilişkin ücret ve diğer hakların ödenmesi konusunda herhangi bir açıklama yapılmadığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshi tarihinde 3.150,00 euro ücret aldığından, işe iade kararı gereği işe başlatılması hâlinde bu ücret üzerinden işe başlatılması gerektiğini, işe iade kararı sonrası işverenin işe davete dair beyanının ciddi ve samimi olması gerektiğinden işverenin işe başlatma amacı olmadığı hâlde işe başlatmama tazminatı ödememek için yaptığı çağrının gerçek bir işe başlatma daveti olarak değerlendirilemeyeceğini, bu nedenle davalı işverenin işe davetteki gerçek amacının işe başlatma olmadığını, müvekkili tarafından işe başlatılmaması ve alacaklarının ödenmemesi üzerine icra takibi başlatılmış ise de davalı işverenlikçe icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini, arabuluculuk başvurusunun anlaşmazlıkla sonuçlandığını beyanla davalı işverenin icra dosyasına vaki haksız ve kötüniyetli itirazının iptali ile takibin devamına ve davacı yararına %20 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP