muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6154, Karar No: 2016/21764, Tarih: 08.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6154 E.  ,  2016/21764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 10.07.2007 tarihinde davalı işyerinde işe girdiğini, davalı işveren tarafından 08.11.2013 tarihinde işten çıkarıldığını, unlu mamuller ustası olarak en son 1.700,00 TL net ücret almasına rağmen davalı firmanın resmi bordroda daha düşük gösterdiğini, iş akdinin davalı işverenlik tarafından feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının zam istemesi üzerine tüm işçilere yapılacak zammın her yıl Ocak ayında yapıldığını, Ocak ayına kısa bir süre kaldığını, kendisine de diğer işçiler gibi Ocak ayında zam yapılacağının bildirildiğini, davacının bu cevabı beğenmediğini ve gelmediğini, davacı hakkında 09.11.2013, 10.11.2013 ve 11.11.2013 tarihlerinde işe gelmediği için işe gelmeme tutanakları tanzim edildiğini, 12.11.2013 tarihinde ...2.Noter 22252 yevmiye nolu ihtarname ile işe gelmemesinin yasal mazereti olup olmadığının sorgulandığını, aksi halde iş akdinin haklı ve geçerli nedenlerle sona erdirileceği hususunun ihtar edildiğini, davacının herhangi bir mazeret bildirmediği gibi işe gelmemeye devam ettiğini, iş akdinin ihtarnamede belirtilen sebeple bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının kurabiye ve unlu mamuller usta yardımcısı olarak brüt aylık 1.021,50 TL ücretle çalıştığını, haftalık 45 saatlik çalışma süresini aşmadığını, fazla mesai alacağı doğmadığını, asgari geçim indirimi alacağının maaşıyla birlikte banka yoluyla kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde 10/07/2007-08/11/2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari geçim indirimi alacakları banka kayıtları incelenerek hesaplanmış, ancak banka kayıtlarının 06/02/2009 tarihinden başladığı görülmüştür.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde 10/07/2007-08/11/2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari geçim indirimi alacakları banka kayıtları incelenerek hesaplanmış, ancak banka kayıtlarının 06/02/2009 tarihinden başladığı görülmüştür.

Banka kayıtlarının tamamı celp edilerek davacının asgari geçim indirimi alacaklarının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca asgari geçim indirimi alacağının 5615 sayılı Kanun gereği ödenmesi zorunlu olduğu da gözetilerek kanunun yürürlüğe girdiği tarih olan 01.01.2008 tarihinden itibaren ödenip ödenmediği araştırılmalı ve oluşacak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3436, Karar No: 2018/14821, Tarih: 22.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/3436 E.  ,  2018/14821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ - TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davalı ... bakımından davanın kabulüne, kayıt maliki olmayan davalı ... yönünden ise davanın husumetten reddine karar verilmiş, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından talebinin kısmen kabulü ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'nin kayden maliki olduğu dava konusu 1068 ada 12 parsel sayılı ve üzerinde 3 katlı bina bulunan taşınmazı aslında davalı oğlu ...'ye aktarmak amacı ile davalı oğlu ...'nün yakın arkadaşı davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, anılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, devrin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davalı ... bakımından davanın kabulüne, kayıt maliki olmayan davalı ... yönünden ise davanın husumetten reddine karar verilmiş, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından kısmen kabulü ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 5.850,00 TL vekalet ücretinin davalı ......'ndan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'nin maliki olduğu dava konusu 1068 ada 12 parsel sayılı taşınmazı 14.04.2011 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle devrettiği, 1941 doğumlu mirasbırakanın 01.06.2014 tarihinde öldüğü ve geriye davacı kızı ... ile davalı oğlu ...'nün kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK 6. madde gereğince davacı iddiasını ispatla mükelleftir.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK 6. madde gereğince davacı iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, tapu kaydında arsa vasıflı çekişme konusu 12 parsel sayılı taşınmazda 3 katlı binanın bulunduğu, binanın 1. katında 2012 yılına kadar davacı ve ailesinin, 2. katta dava dışı ...'ın, 3. katında ise davalı ...'nün oturduğu, davalı ...'in dava konusu taşınmazı temellük ettikten sonra, 04.05.2011 tarihinde, davacının dava dışı eşi ..., davalı ... ve dava dışı ...'a mülkiyet durumunu ve kira paralarının banka hesabına yatırılması gerektiğini bildirir ihtarname gönderdiği, davacının eşi ...'in 2011 Mayıs ayından itibaren davalı ...'in banka hesabına kira açıklaması olduğunu belirterek 600,00 TL para yatırdığı, ayrıca davalı ...'nün de 2012, 2013, 2014 yıllarında bankamatikten kartsız işlemle açıklamasında “kira bedeli” olduğu belirtilen paraları davalı ...'in hesabına yatırdığı, tarafların ortak tanığı ve dava konusu taşınmazın 2. katında kiracı olarak oturan ...'ın kira paralarını davalı ...'ye ödüyorken kendisi ile davacı ve davalıya davalı ...'in taşınmazı satın aldığını ve kira paralarının ödenmesi yönünde ihtarname gönderdiğini ve o tarihten sonra da kira paralarını davalı ...'in banka hesabına yatırdığını, ayrıca davacının ve davalı ...'nün de anılan davalıya kira bedeli ödediklerini belirtmesi karşısında davalı ...'in taşınmazı tasarrufunda bulundurduğu mirasbırakanın temlikinin mal kaçırma amaçlı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2528, Karar No: 2020/10891, Tarih: 15.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2528 E.  ,  2020/10891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Temyiz İsteminin Reddi

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararının sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararı ile iptal edilmeden önceki hali;

"...d) Adli para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin (Değişik ibare: 6545 - 18.6.2014 / m.78) “her türlü” bölge adliye mahkemesi kararları,

… temyiz edilemez." hükmünü amirken,

15/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla, CMK'nin 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, Bölge Adliye Mahkemelerince ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi yolunun kapatılması ve maddenin Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçeleriyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, CMK'nin 286/2-d maddesinin 20/02/2019 tarihli 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen ve 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

... temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

7165 sayılı Kanun'un ilgili maddesi yürürlüğe girmeden önce ve halen de yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

… temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

Buna göre; "ilgili Kanunda sadece adli para cezası öngörülen suçlardan dolayı" ilk derece mahkemesince verilen kararlara ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolu kapalı iken, gerek Anayasa Mahkemesinin 15/02/2019 tarihinde yayımlanan iptal kararı, gerekse 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren yeni madde metni düzenlemesiyle, "ilgili Kanunda sadece adli para cezası öngörülen suçlardan dolayı" ilk derece mahkemesince verilen kararların kaldırılması üzerine, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesince verilecek olan, CMK'nin 272/3. maddesinde sayılı (ilk derece mahkemesince verilse dahi kesin nitelikte olduğu belirtilen) kararlar dışındaki, her türlü karara karşı temyiz yolu açılmış bulunmaktadır.

Ancak, somut uyuşmazlıkta; sanık hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 2019/3412 E., 2019/3701 K. sayılı ve 13/05/2019 tarihli kararı, ilk kez Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen bir mahkumiyet hükmü olmadığı gibi, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi gereği verilen "istinaf başvurusunun esastan reddi" yönündeki bu hükmün, ilk derece mahkemesi hükmüne ilişkin kesin nitelikte bir karar olduğu, anlaşılmakla,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi uyarınca, yalnızca adli para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilememesi nedeniyle, hükmün temyizi kabil olmadığı ve temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 296/1 maddesi uyarınca reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE ve temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın ONANMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4215, Karar No: 2012/5220, Tarih: 11.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4215 E.  ,  2012/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, sanık ...'e yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8966, Karar No: 2014/14159, Tarih: 30.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/8966 E.  ,  2014/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/198-2011/405

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazmiantı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, eğitim- öğretim tazminatı ile ek ders ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.09.2005 tarihinden, 31.08.2009 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca gerçekte çok daha fazla ücret aldığı halde resmi kayıtlarda kazancının asgari ücret olarak gösterildiğini, davalıya ait işyerinde diğer eğitim ve öğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin çalışma usul ve esaslarından farklı ve yasal olmayan bir uygulama ile sabah 08.00'den, kış döneminde akşam 18.00-18.30'a kadar, yaz döneminde ise saat 20.00-21.00'a kadar çalıştığını, hafta tatillerini de çalışarak geçirdiğini, genel tatillerde ise dini bayramların 1. günü hariç çalışmaya devam ettiğini, çalıştığı süre içinde yıllık ücretli izin hakkını da kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ek ders ücreti, bir yıllık eğitim ve öğretim tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiş, duruşmaya da katılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nu 9. maddesi gereğince en az bir takvim yılı süreli iş sözleşmesi yapılması zorunluluğu vardır. Bu yönde yapılan belirli süreli iş sözleşmesi de dosyaya ibraz edilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin niteliği dikkate alınarak ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Davacının dersane öğretmeni olduğu ve bu tip işyerlerinde yaz aylarında 1 aylık dönemde çalışma yapılmadığı açıktır. Mevcut hizmet döküm cetveline göre davacının 7 ve 8. aylarda adına 30'ar gün çalışma bildirilip, prim ödenmiştir. Mahkemece işyerinden bu aylara ilişkin bordrolar celp edilip, işyerinin çalışma süreleri de ayrıca araştırılarak, çalışma yapılmadığı takdirde ücreti ödenen bu aylarda izin kullandığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Davacının dersane öğretmeni olduğu ve bu tip işyerlerinde yaz aylarında 1 aylık dönemde çalışma yapılmadığı açıktır. Mevcut hizmet döküm cetveline göre davacının 7 ve 8. aylarda adına 30'ar gün çalışma bildirilip, prim ödenmiştir. Mahkemece işyerinden bu aylara ilişkin bordrolar celp edilip, işyerinin çalışma süreleri de ayrıca araştırılarak, çalışma yapılmadığı takdirde ücreti ödenen bu aylarda izin kullandığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4- Genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dosya içeriğinden davacının genel tatillerde çalışma yaptığı ispatlanamadığına göre bu talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

5- Mülga 625 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 33 maddesinde; “Özel okullarda yöneticilik ve eğitim - öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez.” şeklinde kurala yer verilmiştir. 5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesinde de aynı yönde düzenleme bulunmaktadır.

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun Ek 32. maddesinde ise,   “Eğitim ve öğretim Hizmetleri Sınıfına dahil öğretmen unvanlı kadrolarda görevli olup; fiilen öğretmenlik yapanlara (ilköğretim ve okul müdürleri ile yardımcıları, cezaevi okullarında çalışan öğretmenler, yönetici, eğitim uzmanı ve eğitim uzman yardımcıları dahil (Mülga ibare: 13/06/2010-5984 S.K/mad.4) ) her öğretim yılında bir defaya mahsus olmak üzere ve öğretim yılının başladığı ay içinde Milli Eğitim Bakanı tarafından belirlenecek tarihte Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktarda, öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenir. Bu ödenek damga vergisi hariç diğer vergi ve kesintilere tabi tutulmaz” hükmü mevcuttur.

Yukarıda değinilen yasa hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, eğitim-öğretim tazminatının özel okul öğretmenleri için ödenebileceği, ancak ilgili yasada dersaneler zikredilmediği göz önüne alındığında dersane öğretmenleri bakımından eğitim-öğretim tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı açıktır. Bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

6- Davacının ıslah dilekçesinde, faiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla talep aşacak şekilde ıslah edilen kısma da faiz yürütülmesi yerinde değildir.

7- Hükmedilen alacakların net mi, brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12640, Karar No: 2018/3259, Tarih: 14.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12640 E.  ,  2018/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2018(Çrş.)