muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21746, Karar No: 2017/10154, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21746 E.  ,  2017/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka arttırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının Büyükçekmece 1.Aile Mahkemesi 2011/139 Esas 2011/766 Karar Sayılı İlamı ile boşandıklarını, karar gereği 2009 doğumlu İlhan isimli müşterek çocuklarının velayetinin annesine verildiğini, müşterek çocuğa bu ilamda 350 TL iştirak nafakası bağlandığını, TÜFE oranında belirlenen artırım sonucunda en son 2014 yılı Temmuz ayından itibaren 450 TL olarak davalı tarafından yatırılmaya devam edilmekte olduğunu; ancak, çocuğun büyüyüp okula başlamış olması nedeniyle nafakanın yetersiz kaldığını, aylık 450 TL olan nafaka miktarının 1.500 TL'ye çıkartılmasına, arttırım oranının TÜFE olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; dava ile ilgili yetki itirazında bulunduğunu, davacı ile 2011 yılı Temmuz ayında anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek çocukları İlhan için 350 TL iştirak nafakasını ve TEFE-TÜFE oranında artışı aralarında belirlediklerini, karar gereği bağlanan nafakayı düzenli olarak ödediğini, gelirinin sonraki dönemde azaldığını, giderlerinin de arttığını; ancak, çocuğunun zor duruma düşmemesi için ödemeye devam ettiğini, yeni bir evlilik yapmış olduğunu, davacı vekilinin iddialarının yersiz olduğunu; yetki itirazının kabulüne, esas yönünden de iştirak nafakasının arttırılmasını gerektirecek bir durumun oluşmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, Büyükçekmece 1.Aile mahkemesinin 2011/390 Esas sayılı dosyasından verilen iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 650 TL olarak davalı babadan alınıp müşterek çocuk için davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Adli yardım 6100 Sayılı Yasanın 334 ile 340.maddelerinde (1086 sayılı HUMK.nun 465 ila 472 maddelerinde) düzenlenmiş olup, taraflardan birinin davanın gerektirdiği harç ve masrafları karşılayacak maddi gücünün bulunmaması durumunda, bu mali yükümlülüklerden geçici olarak muaf tutulmasıdır. Adli yardımdan yararlanan taraf davayı kazanırsa, diğer taraf adli yardım nedeniyle alınmamış olan bütün yargılama giderlerine de mahkûm edilir; adli yardımdan yararlanan tarafa vekil de tayin edilmiş ise (HMK'nun 335/1-ç), karşı taraf vekâlet ücretine de mahkûm edilir. Adli yardımdan yararlanan taraf davayı kaybederse (haksız çıkarsa), gerek diğer tarafın ödemiş olduğu, gerekse kendisinden adli yardım nedeniyle alınmamış olan bütün yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir; mahkeme uygun görürse, yargılama giderlerinin en çok bir yıl içinde aylık eşit taksitler halinde ödenmesine karar verebilir. (HMK'nun 339/1.maddesi) Hemen belirtilmelidir ki; yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan eş deyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. (HMK'nun 326/1.maddesi) Mahkeme, davada haksız çıkan tarafı kendiliğinden yargılama harç ve giderlerini ödemeye mahkûm eder; bunun için haklı çıkan tarafın bir talepte bulunmuş olmasına gerek yoktur. (6100 sayılı HMK'nun 332/1.maddesi).

Ne var ki; eldeki davada adli yardım talebi olmamasına rağmen mahkemece yanılgılı değerlendirme ile adli yardım talebi varmış gibi yargılama giderleri konusunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. fıkrasının silinerek yerine ‘Davacı tarafından yatırılan başvurma harcı 29,20 TL ve peşin harç olan 29,20 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ ifadesinin yazılmasına, 3. fıkrasının silinerek yerine ‘Davacı tarafından yapılan 79 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5257, Karar No: 2024/1978, Tarih: 05.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/5257 E.  ,  2024/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/915 E., 2022/742 K.

DAVA TARİHİ : 08.09.2016

HÜKÜM/KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2016/309 E., 2018/349 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraflar vekillerince temyizi neticesinde Dairemizin 31.01.2022 tarihli, 2021/3258 E. ve 2022/396 K. sayılı ilamı ile "davacının itirazın iptali davası açmakta hukuki yararının bulunduğu anlaşıldığından, mahkeme kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraflar lehine bozulmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz dilekçesi sunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 14/10/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 14.10.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 80.300,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14/10/2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bursa Bölge Adliye

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14/10/2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bursa Bölge Adliye

Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

05/06/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7791, Karar No: 2020/6642, Tarih: 15.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/7791 E.  ,  2020/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit, yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararının ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği

1-Silahla tehdit ve yaralama suçlarına ilişkin cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE silahla tehdit ve yaralama suçlarına ilişkin HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden ise;

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken sonuç ceza olarak 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası yerine sehven “ 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası” verilerek fazla ceza belirlenmesi, verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilirken sehven “500 TL doğrudan verilen adli para cezası” şeklinde yanlış yazılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın belirtilen noktalarının hüküm fıkrasında “sanığın sonuç olarak 10 Ay hapis ve 500 TL doğrudan verilen adli para cezası” ibaresi ile “sanığa verilen 500 TL doğrudan adli para cezasını” ibarelerinin çıkarılarak yerine “sanığın sonuç olarak 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve “sanığa verilen 400 TL adli para cezasının” ibareleri eklenmek biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, 15/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13515, Karar No: 2012/3032, Tarih: 23.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13515 E.  ,  2012/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığı alması nedeniyle sağlık yardımlarından yararlanma hakkı çekişmesiz bulunan davacı, 17.12.2009 tarihinde ...tedavisinde kullanılan ilaçlı stent bedeli olan 7.000,00 TL. nin davalı Kurumdan yasal faizi ile tahsilini istemiş, Mahkemece, davanın kabulü ile istem hüküm altına alınmıştır.

1- 5510 sayılı Kanun’un “Finansmanı Sağlanan Sağlık Hizmetleri ve Süresi” başlıklı 63’üncü maddesinin (f) bendi, “Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri.

Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını ... Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları ... Bakanlığı ile ... Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesini içermekte; aynı Kanun’un 74’üncü maddesinde finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri arasında, davacının gördüğü tedavi ve kullanılan malzeme yer almamaktadır.

Kanunla tanınan olanağın, yasal düzenlemeye dayalı olarak çıkarılan Yönetmelikle ortadan kaldırılması olanağı bulunmadığı gibi, Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği içeriğinde de engelleyici bir hüküm de yer almamıştır.

Davacının tedavisinde gerekli görülerek, tıbbi yetkililer tarafından reçetelendirilen tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurum tarafından sağlanması konusundaki yasal yükümlülüğe karşın; malzemenin nitelik ve bedelinin belirlenmesi konusundaki yasal yetki de gözetilerek, tedavi gereklerini sağlama konusunda aynı sonucu doğurabilecek birden fazla malzeme türü arasından, insan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan, sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği konusundaki ilkeler ışığında, Kurumun düzenleme yetkisinin olduğu ve eldeki davada da, bunun yargısal denetiminin olanaklı bulunduğunun kabulü zorunludur.

Öte yandan, ... 06.08.2010 tarihli ve 27664 sayılı Resmi Gazetede yayımladığı ... Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğin 21. maddesi, “...’un “7.3” numaralı maddesine, aşağıda belirtilen madde 7.3.25. madde olarak ilave edilmiştir.

“7.3.25. İlaçlı ...

(A) İlaçlı Stentlerin aşağıdaki olgularda kullanılması halinde Kurumca bedelleri karşılanır;

a) Referans damar çapı 3.0 mm altında ve 15 mm üzerinde olan olgularda (her iki koşulu bir arada sağlaması şartıyla),

b) Rekürent (stent restenozu tespit edilmiş olup balon anjioplasti uygulanmış ancak tekrar restenoz gelişmiş) insegment stent restenozu olan olgularda,

(B) Bir hastada en fazla 3 (üç) adet ilaçlı stentin bedeli Kurumca karşılanır.

(C)Yukarıdaki bilgilerin hasta dosyasında bulunması zorunludur.” düzenlemesini içermektedir.

Mahkemece, öncelikle anılan Kurum tebliği gereğince davacının tedavisinde ilaçlı stent kullanımı ve bedelinin ödenmesinin değerlendirilmesi davalı Kurumdan istenerek, sonuca davacının itirazının olması halinde yapılan açıklamalar çerçevesinde; davacının tedavisinde çıplak metal stent kullanılabilme olanağı varken, ilaç kaplı stent olarak nitelenen stent kullanılmış olduğu gözetildiğinde; tercih edilen stent türünün, hastanın sağlık durumu ve tedavi gerekleri yönünden çıplak metal stent yerine kullanımının zorunlu olup olmadığı; özellikle ilaç kaplı stent olarak adlandırılan malzeme kullanımının hayati önemiyle bu niteliğe sahip olmayan stentin tedavi gereklerine uygun olmadığının, bilimsel ölçütler kullanılarak açıkça ortaya konulması zorunluluğu vardır.

Mahkemece, davacının tedavisinde kullanılan stent türünün, yukarıda belirtilen açıklama ışığında zorunlu olup olmadığının tespiti amacıyla yapılacak bilirkişi incelemesi için oluşturulacak kurulda, kardiyoloji ve kalp cerrahisi alanında uzmanlara yer verilerek; anılan kuruldan alınacak raporda, çıplak metal stent yerine, reçetede belirtilen stent türünün kullanımının, hastanın sağlığına kavuşması yönünden, faydalı olma durumundan öteye, zorunlu olup olmadığı, reçetede belirtilen stent türünün kullanılmamasının yaratacağı sağlık riskleri, yargısal denetime elverir biçimde bilimsel gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

2- Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir.

2- Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir.

5510 sayılı Kanun’un 63’üncü maddesinde yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları .... Bakanlığı ile .... Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile, ödeme usul ve esasları ... Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; kullanılan stent bedelinin ... Kurumu tarafından yukarıda sıralanan düzenlemeler çerçevesinde belirlenmesinin sağlanması, fiyat tespitinin makul süre içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gerçekleştirilmemesi halinde ise; aynı amacı sağlayan yerli üretim veya ithal muadil stentler olup olmadığı, varsa muadil stentlerin veya aynı stentin ithalatını yapan başkaca firma kayıtlarının araştırılması, aynı vasıflarda değişik üreticilere ait stentlerin özellik ve fiyatlarını karşılaştırabilecek, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı ve uzman hekim bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşü doğrultusunda fiyat tespitine ilişkin rapor alınarak, tüm kanıtlar ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılmaksızın, eksik araştırmaya dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10931, Karar No: 2011/4621, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10931 E.  ,  2011/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının araçları için davacıya ait ...' daki petrol istasyonundan akaryakıt aldığını, borcunu ödemediğini, girişilen icra takibine yetki, borç ve faizler bakımından itiraz ettiğini oysa yakıt alışverişinin ...' da yapılması nedeniyle HUMK 10. madde gereği ... İcra Dairesinin yetkili olduğunu, icra dosyasına sunulu fiş fatura, taşıt arıza ikmal formlarından da davalının 11.320.57 TL borcu bulunduğunun anlaşıldığı gibi davalının ödeme emri ile gönderilen belgelerle ilgili somut itirazda bulunmayıp soyut borç ikrarında bulunduğunu belirterek itirazın iptaline, % 40' tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazının kabulünü istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket adresinin...olup davacının ...' da kurulu akaryakıt istasyonunun bulunduğunun tartışmasız olduğu, davacının icra takibinde otomobil taşıt arıza ikmal formları, tediye makbuzları, faturalara dayanmış olduğu, davalının ise asıl alacağın tamamına ve ferilerine itiraz ettiği, davacının mal teslim edildiğini ve bedelin ödenmediğini ispatlaması gerektiği, bu durumda taraflar arasında sözleşmenin varlığının tartışmalı olduğu, sözleşmenin tartışmalı olduğu durumda alacak sırf para alacağı niteliğinde bulunmadığından B.K' nun 73. madde gereğince alacaklının mukim bulunduğu yer icra dairesinin yetkili olacağına dair kuralın uygulanma olanağı olmadığı, bu nedenle de ... İcra Müdürlüğünün yetkisiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava mal satım bedelinden doğan alacağın tahsili istemiyle girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı - borçlu vekili icra takibinde yetkiye ve "müvekkilinin alacaklı tarafa ödeme emrinde belirtilen tutarda borcu bulunmamaktadır " diyerek borca itiraz etmiştir.

Bu durumda davalının akdi ilişkiyi inkar etmediği ve uyuşmazlığın bir miktar para borcuna ilişkin olması nedeniyle H.U.M.K' nun 10. ve BK' nun 73. maddesi geregince alacaklının ikametgahı icra dairesinin yetkili olduğu gözetilerek, işin esasının incelenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.