muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9192, Karar No: 2024/8850, Tarih: 23.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9192 E.  ,  2024/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/953 E., 2023/852 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/268 E., 2023/18 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; karar ilamının kararı temyiz etmeyen ve aleyhine hüküm tesis edilen davalı ... Enerji şirketine usulüne uygun tebliğ edilmediği belirlenmiş olup

Dairemizin önceki geri çevirme kararında; ".. Tebligat Kanunu'nun 12 nci maddesine göre hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanun'un 13 üncü maddesine göre de tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. 25.01.2012 tarihli ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gerektiği, bu kişilerin de bulunmaması halinde bu hususların tebliğ evrakına yazılarak tebligat, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.12.2011 tarih ve 2011/21-882 Esas, 2011/767 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Tebligat Kanunu'nun 13 üncü maddesinde, kendisine tebligat yapılacak şahısların derecelendirildikleri görülmektedir. Bir kere, hükmi şahıslar namına kendilerine tebligat yapılabilecek salahiyetli mümessiller mutad iş saatlerinde işyerlerinde bulundukları ve o sırada evrakı bizzat alacak durumda oldukları takdirde memur ve müstahdemlere tebligat yapılamaz. Saniyen, memur veya müstahdemlere tebligat yapılabilecek hallerde de, önce kendisine tebligat yapılacak şahsın, şirketin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle muhatap hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen veya evrak müdürü gibi esasen bu işlerle tavzif edilmiş bir kimse olması, böyle bir kimsenin bulunmaması halindedir ki (bu durum tebliğ mazbatasına dercedilmek suretiyle) o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme tebligat yapılabilir. Daha önce kendisine tebligat yapılması gereken kimselerin bulunmadıklarını veya tebligatı bizzat alamayacak durumda olduklarının ispatı bakımından mazbatada yer alacak kayıt bilhassa önemlidir (E. Moroğlu, Makalelerim I, İstanbul 2001, s. 4-5).

Gıyabi hükmün davalı şirkete doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmakla; yukarıda belirtilen hükümler uyarınca gerekçeli kararın, davalı şirkete açıklandığı gibi öncelikle, Ticaret Sicil Müdürlüğünden şirketin tasfiye ve terkin durumu açıkça yazılmak suretiyle sicil kayıtlarının hepsi, tasfiye ve terkin durumuna girmiş ise girdiği tarihler ve buna ilişkin bilgi ve dayanakları; tasfiye sürecinde ise tasfiye memurları isimleri celp edilmeli, tasfiye devam etmekte ve henüz terkin edilmemişse, tasfiye memurlarına Tebligat Kanunu’na uygun olarak normal tebligat yapılması, şayet şirket tasfiye ve terkin durumunda değilse yeni sevk adresi varsa o adrese, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasını (Tebligat Kanunu 35 inci maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 nci maddesindeki prosedür işletildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir..." şeklinde karar verilmiştir.

Bu kapsamda dosyaya ticaret sicil kayıtları gelmiş ve bu kayıtlara göre; eski unvanı ... Pazarlama ve Reklam Taahhüt Limited Şirketi olan davalının türünü değiştirerek ... ... Enerji Ticaret unvanını aldığı, sözü geçen Limited Şirketinin 22.09.2021 de ticareti terk ederek, iş bu unvanı aldığı anlaşılmakla; geri çevirme kararının gereğinin unvan değişikliği ile ... ... Enerji Ticaret olan işveren kapsamında yerine getirilerek; takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 nci maddesindeki prosedür işletildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9156, Karar No: 2017/2987, Tarih: 12.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/9156 E.  ,  2017/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.09.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması, birleştirilen dava elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 11.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği köylerine tahsisli su kaynağının ve meranın bulunduğu kısmın davalı adına olan 51 parsel sayılı taşınmazdan iptali ile köy adına tesciline ve irtifak hakkı kurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen davada ..., 51 parsel sayılı taşınmazına elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davaya asli müdahil olan Hazine vekili 51 parsel sayılı taşınmazın iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce yapılan inceleme sonucu taraf teşkili sağlanmadığı gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyularak taraf teşkili sağlandıktan sonra davacı .... Köyünün davasının tefriki ile Hazinenin davasının kabulüne 51 parsel sayılı taşınmaz tapusunun iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına, birleştirilen elatmanın önlenmesi davasının reddine dair karar verilmiştir.

Hükmü davalı-birleştirilen dava davacısı ... mirasçıları ve Hazine vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu 51 parselin B ile gösterilen kısmının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de; yapılan keşif ve araştırmalar hüküm kurmak için yeterli görülmemiştir. Dava konusu 51 parsel sayılı taşınmaz kaydı incelendiğinde senetsizden davalı adına tespit ve

tescil edildiği anlaşılmıştır. Davalı yargılama aşamasında 29.08.1987 tarih 16 nolu tapu kaydına dayanmıştır. Anılan tapu kaydı 14900 m2 olup 2/3 payı davalı ...’e aittir.

O halde mahkemece sözü edilen tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tedavüllü kayıtları ve dayanak belgeleri celp edilerek, yöreyi bilen Küpeli ve Üzerlik köyleri haricinde bulunan tarafsız bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılarak zemine uygulanmalı, tapu kaydının dava konusu yere ait olup olmadığı tereddütsüz tespit edilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2602, Karar No: 2020/4596, Tarih: 30.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/2602 E.  ,  2020/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62,

53/1, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ... kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ... tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/647, Karar No: 2025/8336, Tarih: 15.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/647 E.  ,  2025/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2785 E., 2024/1337 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sorgun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 E., 2022/120 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dosya içeriğindeki belgelerden davalı ...'in 02.07.2004 başlangıç tarihli ve halen aktif olduğu belirtilen vergi kaydının bulunduğu anlaşılmakla bu kayda ilişkin sigortalılık tescili ve sigortalılık süresinin bulunup bulunmadığı SGK'dan sorulmalı, vergi dairesinden ise vergi kaydının hangi faaliyete dayalı olduğu ve devam edip etmediği hususları sorularak bilgi ve belgeler temin edilmeli, diğer taraftan SGK tarafından 26.02.2018 tarihli kazaya resen tescil işlemi yapılıp prim ve gecikme zammı tahakkuk ettiği anlaşılmakla buna dayalı sigortalılık durumunu gösteren sicil dosyasının Kurumdan celbi için geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1014, Karar No: 2020/5763, Tarih: 09.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/1014 E.  ,  2020/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.03.2018 tarih ve 2015/312 E- 2018/63 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.12.2019 tarih ve 2018/1751 E- 2019/1275 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1992 yılında ticari faaliyetine başlayan ve 1997 yılından itibaren şekerleme ve çikolata alanına yönelen müvekkilinin "Bolu Çikolatası" markasıyla tanınmış marka statüsüne ulaştığını, davalı şahsın müvekkilinin markaları ile aynı sınıfta yer alan malları kapsayacak şekilde 2013/98062 sayılı “BOLULU ÇİKOLATACIM+şekil” ibareli markanın 30. sınıfta tescili için başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin 2003/15919sayılı "BOLULU ÇİKOLATA", 2003/15920 sayılı "BOLU ÇİKOLATASI" ve 2012/24176 sayılı "BOLU ÇİKOLATASI" markalarını mesnet göstererek itirazda bulunduğunu, itirazın önce Markalar Dairesince nihai olarak da YİDK tarafından reddedildiğini, “Bolu Çikolatası” markası üzerinde müvekkilinin önceye dayalı gerçek hak sahipliğinin bulunduğunu, bu durumun kesinleşmiş mahkeme kararları ile de sabit olduğunu, müvekkili tarafından gerçekleştirilen kullanımlardan önce “Bolu Çikolatası” olarak var olan herhangi bir çikolata markası bulunmadığını, taraf markalarının ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olduklarını, Bolu ilinde ikamet eden davalının Bolu’nun köklü işletmelerinden olan müvekkilinden ve müvekkili markalarından haberdar olmamasının mümkün olmadığını, davalının kötü niyetli bulunduğunu, müvekkilinin "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" emtiasını içerir 2012/24176 sayılı "BOLU ÇİKOLATASI" ibareli marka başvurusunun reddine karşı açtığı YİDK kararı iptali davasında, müvekkilinin "Bolu Çikolatası" markasının gerçek hak sahibi olduğuna hükmedildiğini, davalının başvuru markasının tescili halinde iltibas oluşacağını ileri sürerek, YİDK'in 2015-M-5096 sayılı kararının iptaline, tescili halinde 2013/98062 numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacı markaları müddet olduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında bir tescil engelinin olmadığını, aynı KHK'nın 8/3 maddesi hükmünün uygulanmasına ilişkin koşulların da oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacı markaları müddet olduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında bir tescil engelinin olmadığını, aynı KHK'nın 8/3 maddesi hükmünün uygulanmasına ilişkin koşulların da oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının itirazına dayanak yaptığı markaların hükümden düştüğünü, dolayısıyla YİDK kararının yerinde olduğunu, davacının tanınmış markasının "Bolu Çikolatası" markası değil "BOLÇİ" markası olduğunu, Bolu’da üreticilerin Bolu Çikolatası olarak bilinen ürün standartlarına uygun hareket ederek Bolu Çikolatası üretip piyasaya arz edebildiklerini ve ürün üzerine bu ibareyi yazabildiklerini, ürünün çeşitli isimler altında çeşitli firmalar tarafından piyasaya arz edildiğini, dava konusu başvurunun coğrafi işaretten farklı olması, yenilik özelliği taşıması nedeniyle ayırt edici niteliğe sahip olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi koşullarının oluşmadığını, davacının kötüniyetli olarak dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; "BOLULU ÇİKOLATACIM" ibareli dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi anlamında somut ayırt edici niteliğe sahip bir işaret olduğu ve 30. sınıftaki çekişme konusu malları çağrıştırmakla birlikte, doğrudan tasvir etmediği gibi coğrafi kaynak da belirtmediği, 2012/24176 sayılı BOLU ÇİKOLATASI ibareli davacı markası ile dava konusu BOLULU ÇİKOLATACIM ibareli marka başvurusu arasında 30. sınıfta yer alan mallar bakımından benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı, aynı KHK'nın 8/3. maddesi anlamında taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığından bu durumun tescil engeli oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının itirazına mesnet 2003/15919 ve 2003/15920 sayılı markalar yenilenmeme nedeniyle müddet olduklarından iltibas değerlendirilmesinde dikkate alınamayacağı, ancak davacının 2012/24176 sayılı marka başvurusunun davalı kurum tarafından reddedildiği ve ret kararına karşı davacı yanca iptal istemli dava açıldığından bu markanın değerlendirilmeye alınabileceği, taraf markaları arasında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesi bulunduğu, dava konusu başvuru kapsamında yer alan "Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.” malları ile itiraza mesnet markanın kapsamındaki ürünlerin aynı olduğu, yine başvuru kapsamındaki "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar.” malları ile itiraza mesnet markanın kapsamındaki malların benzer ve ilişkili bulundukları gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'in 23.06.2015 tarih, 2015-M-5096 sayılı kararının, 30. sınıfta yer alan "Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar.” malları yönünden kısmen iptaline, davalı ... adına tescilli, 2013/98062 sayılı markanın anılan mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 54,40 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 09.12.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/858, Karar No: 2013/17653, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/858 E.  ,  2013/17653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.05.2011 tarih ve 2009/137-2011/316 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.10.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ......ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin EPDK'dan aldığı üretim lisansı kapsamında müşterilerine elektrik enerjisi tedarik ettiğini, müşterilerine elektrik nakletmek için müşterileri adına davalı ile bağlantı ve sistem kullanım anlaşması yaptığını, müvekkilinin müşterilerine elektrik enerjisi naklederken, yürürlükteki Mali Uzlaştırma Tebliği'nin 11/3. maddesine göre, tüketicinin iletim ve/veya dağıtım kayıplarını karşılaması gerektiğini, EPDK'nın 299/11 sayılı kararına göre dağıtım kaybının %3,02 olarak belirlendiğini, müvekkilinin Sütaş'ın da enerji tedarikçisi olduğunu, Sütaş'ın TEİAŞ'a ait iletim sistemine, müstakil hatla doğrudan bağlı bulunduğunu, davalı kurumun Sütaş'ın Mayıs 2005 ile Eylül 2006 döneminde kullandığı elektrik enerjisi üzerinden %3 oranındaki iletim kaybına ilaveten haksız olarak %3,02 oranında dağıtım kaybı aldığını, Ankara 10. İdare Mahkemesi'nin 19.03.2008 tarihli kararı ile Sütaş gibi müstakil hatlarla ve doğrudan iletim sistemine bağlı olan tüketiciler için %3,02 oranında dağıtım kaybı alınamayacağına hükmedildiğini, bu karar ile Sütaş'a nakledilen elektrik enerjisi üzerinden alınan dağıtım kaybı bedelinin dayanaksız olduğunun ortaya çıktığını ileri sürerek, dağıtım kaybı adı altında yapılan 143.202 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili kurumca yapılan tahakkukun mevzuata uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ölçümlemenin Sütaş'ın fider sayacı vasıtası ile yapıldığı iddiasının yerinde olmadığı, Ankara 10. İdare Mahkemesi kararının, Sütaş'ın müstakil hattın mülkiyetine ve işletme, bakım, onarım yetkisine sahip olmaması nedeniyle mevcut dava ile ilgili bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ölçümlemenin Sütaş'ın fider sayacı vasıtası ile yapıldığı iddiasının yerinde olmadığı, Ankara 10. İdare Mahkemesi kararının, Sütaş'ın müstakil hattın mülkiyetine ve işletme, bakım, onarım yetkisine sahip olmaması nedeniyle mevcut dava ile ilgili bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 18.09.2003 gün, 212 nolu kararı uyarınca davacı şirketin müşterisi için sabit dağıtım sistemi kayıp bedeli tahakkuk ettirilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava kendisine ihbar olunan TEDAŞ Genel Müdürlüğü davada taraf olmamasına rağmen adı geçen lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm bölümünün 6. bendinin hükümden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.