muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3465, Karar No: 2021/12391, Tarih: 02.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3465 E.  ,  2021/12391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02/11/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı; davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/448- 2019/12 E/K. sayılı kararını ortadan kaldırılarak, arsa niteliğindeki İstasyon Mahallesi 1027 ada 7 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapıya 2942 sayılı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığının değerlendirme yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğine göre bulunan resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının zemin üzeri 4 kat, toplam 5 katlı yapı olduğu anlaşılmaktadır.

1)Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapıya 2942 sayılı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığının değerlendirme yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğine göre bulunan resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının zemin üzeri 4 kat, toplam 5 katlı yapı olduğu anlaşılmaktadır.

Değerlendirme yılı olan 2017 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğinin incelenmesinde, 3. sınıf A grubu yapıların üç kata kadar, üç kat dahil, asansörsüz yapılar olarak tanımlandığı, 3. sınıf B grubu yapıların ise yapı yüksekliği 21.50 metreden az yapılar olarak belirlendiği, 3. sınıf B grubu yapılar tanımlanırken yalnızca yükseklik şartı getirildiği bunun haricinde kaloriferli ya da asansörlü olma şartının aranmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapı beş katlı olup, 3. sınıf B grubu yapılardan olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği gözetilmeden 3. sınıf A grubu yapı olarak kabul edilerek, eksik bedele hükmedilmesi,

2)Dosya arasında bulunan Onarım ve Güçlendirme Projesine göre binada güçlendirme yapıldığı anlaşıldığından, bu iyileştirmenin yıpranma oranına etki edip etmediği hususunda bilirkişilerden ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi ,

Doğru olmadığı gibi;

4)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak” kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HMK'nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2978, Karar No: 2012/9597, Tarih: 22.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2978 E.  ,  2012/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın bildirdiği adresine kanunun gösterdiği usullere göre önceden yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat usulsüz olduğundan sanığın yaptığı eski hale getirme isteği yerinde görülmekle, temyizin öğrenme üzerine süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü:

30.10.2006 tarihli iddianame içeriğine göre sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı anlaşıldığından 2002 ve 2004 takvim yılları için de dava açıldığına ilişen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1956, Karar No: 2012/5901, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1956 E.  ,  2012/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hırsızlık eylemini gerçekleştirmediğini, olaydan önce nüfus cüzdanını kaybettiğini iddia etmiştir. 07.01.2001 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında, “ olay yerinde ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı, nüfus cüzdan kayıp ve değiştirme belgesi, ... adına düzenlenmiş tevkif müzekkeresi” elde edildiği belirtildiğinden, dosya içinde muhafaza edilen söz konusu “... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı, nüfus cüzdan kayıp ve değiştirme belgesi,” üzerindeki fotoğrafların sanığa ait olup olmadığı konusunda bir teşhis işlemi yapılmadan, eksik kovuşturma ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre,

1-Anayasanın 141. CMK'nun 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve gerekçe bölümünde iddiaya, sanığın savunmasına yer verilip, mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi ve reddedilen veya delillendirme yönünden üstün tutulan, kabul edilen deliler ve nedenleri, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat; sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK'nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

3-Sanığın 19.03.2007 tarihli alınan son savunması ve gerekçeli kararın sanığı tebliğine dair tebligat parçasından başka bir suçtan dolayı Metris Cezaevinde tutuklu olduğu anlaşıldığından, hüküm tarihinde duruşmada bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, sanığın yokluğunda hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196.maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

4-Hırsızlık eylemi sonunda müştekinin aracının beyin olarak adlandırılan parçası çalındığından, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olarak kabulü gerekirken, teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Hırsızlık eylemi sonunda müştekinin aracının beyin olarak adlandırılan parçası çalındığından, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olarak kabulü gerekirken, teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

5-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, karma uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK’nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30845, Karar No: 2012/12939, Tarih: 07.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/30845 E.  ,  2012/12939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/167000

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2010

NUMARASI : 2009/696 (E) ve 2010/674 (K)

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle ilgili düzenleme 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer almakta olup, buradaki “malın değerinin az olması" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak su kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından dolayı sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20504, Karar No: 2014/23451, Tarih: 11.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20504 E.  ,  2014/23451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çerkezköy İş Mahkemesi

Tarihi : 28.05.2013

No : 2012/170-2013/51

Dava, trafik-iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağülanan gelir ile diğer ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İşverenin ve üçüncü kişilerin meydana gelen iş kazasından dolayı sigortalı ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımları yapmakla görevli olan Kuruma karşı 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesi uyarınca sorumlulukları kusur sorumluluğu ile sınırlı bulunmaktadır. Anılan kusur sorumluluğu; ancak kast, suç sayılır eylem, işçilerin sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına aykırı eyleminin ve bunlarla meydana gelen iş kazası arasında illiyet bağının bulunması halinde oluşmaktadır. Buna göre; iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Öte yandan; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmasa da, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Davalı P.. Mak.San.ve Tic.Ltd.Şti 'ye ait bir üretim tesisi inşaatının yapımını verdiği K.. Yapı End.A.Ş.'nin, tesisin kaba inşaatının yapımı ile anlaştığı Berk İnş...Ltd.Şti'ye ait ve davalı Ö.. K.. tarafından kullanılan kamyonetin lastiğinin patlaması, direksiyon hakimiyetinin kaybedilmesi sonucu, araç içinde bulunan sigortalının kazalanması şeklinde meydana geldiği anlaşılan somut olayda;

mahkemece yapılan yargılamada alınan kusur raporunda kazanın gerçekleşmesinde %100 oranında kaçınılmazlığın bulunulduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, anılan rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur.

mahkemece yapılan yargılamada alınan kusur raporunda kazanın gerçekleşmesinde %100 oranında kaçınılmazlığın bulunulduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, anılan rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Yukarıda belirtilen 26. maddeye 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 28’inci maddesiyle eklenen “İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” cümlesi gereğince, iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram …” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup, bu olgunun kabulünün koşulu, “ … vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; sigortalı hak sahiplerinin açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmeyip, o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmez ise de, güçlü delil teşkil edeceğinden tazminat dosyasının sonucu beklenilerek, oradaki kusur raporu ile iş bu dava dosyasında hükme esas alınan kusur raporu arasındaki çelişki giderilmeli, yasal mevzuat kapsamında iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında

uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yöntemince düzenlenecek yeni bilirkişi raporu alınmalı, oluşan kazaya karşı hangi önlemlerin alınması gerektiği, bunların işverence alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, teknik anlamda tam bir kontrol yapılsa idi aracın tekerinin patlayıp sırt atma olasılığının tespit edilip edilmeyeceği, kaçınılmazlık olgusunun var olup olmadığı da ayrıca irdelenmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7703, Karar No: 2019/3216, Tarih: 07.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7703 E.  ,  2019/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ..., ...,....... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06/10/2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden .........ve arkadaşları vekili Av. ... ile diğer taraftan ...... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)....... sayılı dosyasında davacıların dayandığı tapu kaydı uygulaması için yapılan keşfe ait keşif zaptı ile keşif sonucu düzenlenen tüm bilirkişi raporlarının onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve Uygulama Yönetmeliğine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylı kıyı kenar tespit işlemi yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmışsa buna ilişkin kıyı kenar haritasının ve diğer evrakının getirtilmesi

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4198, Karar No: 2012/25551, Tarih: 28.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4198 E.  ,  2012/25551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlar ... ve ...'nun talimatla alınan 24.12.2008 tarihli beyanlarında davaya katılmak istemediklerini bildirmeleri nedeniyle, mahkemece verilmiş bir katılma kararı bulunmamasına rağmen gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-b maddesine aykırı hareket edilerek isimlerinin ''katılan'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; asli ve tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak;

1-Mağdur ...'nun soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu belirtip, kovuşturma aşamasında talimat mahkemesince alınan 23.09.2008 tarihli beyanında da şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini açıkça söylemesine rağmen 24.10.2008 günlü oturumda davaya katılmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK' nın 232/6, TCK'nın 52/2-3-4. maddelerine aykırı davranılması,