muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1212, Karar No: 2013/8562, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1212 E.  ,  2013/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Anamur Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2010 gün ve 2005/130 Esas, 2010/112 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun lehe olan 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihleri olan Nisan-Aralık 2004 günlerinden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7633, Karar No: 2018/10460, Tarih: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7633 E.  ,  2018/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1) Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek kıymetten düşürerek hakiki surette,

2) Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1) Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek kıymetten düşürerek hakiki surette,

2) Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut uyuşmazlıkta; şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde alacaklı banka adına rehinli bulunan 60 KA 400 plaka sayılı aracın yakalanması üzerine gidilen fiili haciz işlemi sırasında aracın muhtelif parçalarının eksik bulunması nedeniyle şikayette bulunulduğu, Tokat İl Emniyet Müdürlüğü’nün icra müdürlüğüne yazdığı müzekkerede, aracın yol kenarında terk edilmiş, kapıları açık vaziyette, bir çok aksamının üzerinde olmadığının 03.03.2014 tarihli tutanak ile tespit edildiği ve trafikten men edilerek otoparka teslim edildiğinin ancak araç hakkında herhangi bir kayıp ya da çalıntı ihbarının olmadığının belirtildiği, sanığın 05/05/2014 tarihli savunmasında ise aracın 5-6 aydır otoparkta bulunduğunu, araç parçalarını sökmediğini, parçaların sökülmesinde menfaatinin bulunmadığını beyan ettiği ancak şikayete konu araç hakkında kayıp çalıntı ihbarının da bulunmadığı dikkate alındığında; suça konu fiilin başkası tarafından meydana getirilmesinin hayat tecrübelerine uygun bulunmadığı, suçun unsurlarının oluştuğunun anlaşılmasına nazaran; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/6155, Karar No: 2014/8072, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6155 E.  ,  2014/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden annesinin ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi Kemal Akçalar ile 05.04.1995 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1318, Karar No: 2010/6518, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1318 E.  ,  2010/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında Hanak Kadastro Mahkemesi'nin 2007/132 esas sayılı dosyanın yapılan yargılaması sonunda mahkemenin 06.07.2009 tarihli kararıyla 2007/132 Esas sayılı dosyanın 2007/131 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Mahkemenin 2007/131 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda verilen karar temyiz edilmekle Dairemizin 2010/1319 Esas sırasına kayıt edilmiştir. Bu kaydın kalemde yapılması sırasında, 2007/131 Esas sayılı dosyanın ekinde bulunan ve 06.07.2009 tarihli birleştirme kararı ile 2007/131 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilen 2007/132 Esas sayılı dosyanın sehven Dairemizin 2010/1318 sayılı Esasına kaydedildiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; Dairemizin 2010/1318 sırasında kayıtlı Esasın tetkiksiz kapatılmasına ve bu Esasta kayıtlı dosya ve eklerinin Dairemizin 2010/1319 Esas sayılı dosyasının içine konulmasına, 11.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1901, Karar No: 2024/15, Tarih: 08.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1901 E.  ,  2024/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/398 Esas, 2022/2402 Karar

DAVALILAR : 1.Bera Holding A.Ş. vekili Avukat ...

2. ... Tereke Temsilcisi ...

DAVA TARİHİ

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/613 E., 2020/792 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 ... maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının ... yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı şirket istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi.

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8290, Karar No: 2023/1343, Tarih: 27.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8290 E.  ,  2023/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Canavarca hisle kardeşe karşı kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği katılan vekilinin ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.06.2022 tarihli, 2022/1376 Esas 2022/1203 Karar sayılı sanık müdafiinin, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek kararının süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/145 Esas, 2022/34 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/1376 Esas, 2022/1203 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri,

Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine,

2. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri,

Savunma hakkının kısıtlandığına, cezai ehliyet hususunda düzenlenen adli tıp raporunun eksik ve yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli olmadığına,

3. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

Eksik inceleme neticesinde temyiz talebinin reddedildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine,

2. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri,

Savunma hakkının kısıtlandığına, cezai ehliyet hususunda düzenlenen adli tıp raporunun eksik ve yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli olmadığına,

3. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

Eksik inceleme neticesinde temyiz talebinin reddedildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve maktulün kardeş olup anneleri mağdur ... ile aynı ikamette yaşadıkları, suç tarihinde sanığın hiç bir sebep olmaksızın yatakta uzanmış vaziyetteki kardeşine mutfaktan temin ettiği bıçakla saldırarak 9 tanesi öldürücü nitelikte toplam 25 adet kesici delici alet isabeti yaralanması nedeniyle hayatını kaybetmesine neden olduğu belirlenmiştir. Sanığın akıl hastalığı yönünden çelişki arzetmeyen cezai ehliyetinin tam olduğuna yönelik tanzim edilen raporlar kapsamında itibar edilebilir beyanlarına göre olay öncesinde aralarında husumet bulunmayan maktule mutfak bıçağı ile saldırdığı, sırf öldürmüş olmak için maktule yönelik eyleminin kardeşi canavarca hisle öldürme suçunu oluşturduğu tespit edilmiştir.

2. Sanığın ikrar içeren savunmaları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, yeri krokisi, ... Adli Tıp Kurumca tanzim olunan 22.03.2018 tarihli otopsi tutanağı, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 18.01.2021 tarihli, Gözlem İhtisas Dairesinin 11.08.2022 tarihli ihtisas mütalaaları, tedavi evrakları ile sanığa ait güncel nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılan kurum vekilinin takdiri indirim nedenlerine yönelen temyiz sebebi yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uyarınca takdiri indirim sebebinin ''sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışları göz önüne alınarak ve sanığa verilecek cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri sanık lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek'' şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile uygulanmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'ın temyiz sebepleri yönünden;

Mahkemece sanığın faili olduğu suçu işlediği tarihte cezai ehliyetinin mevcut olup olmadığına ilişkin olarak gözlem altına alınarak Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesinden ve Adli Tıp 4. İhtisas Kurulundan rapor alındığı, çelişki arz etmeyen rapor içeriklerine göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık müdafiinin temyizin reddinin eksik incelemeye dayandığına ilişkin temyiz nedenleri yönünden;