muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26315, Karar No: 2015/6956, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26315 E.  ,  2015/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2013/291-2014/417

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9064, Karar No: 2018/20866, Tarih: 15.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9064 E.  ,  2018/20866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu Hamitler mahallesi 6390 ada 57 parsel sayılı taşınmaz, ... Belediye Başkanlığının dosya kapsamındaki yazısına göre kısmen 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olup tamamının arsa niteliğinde olduğu gözetilmeksizin hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise taşınmaza kısmen arsa, kısmen arazi niteliği ile değer biçilmesi doğru olmadığı gibi arsa bölümü yönünden ise dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazla aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, yeterli ve inandırıcı bir gerekçe gösterilmeden bilirkişi kurulunca emsali dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul eden ve somut gerekçelere dayanmayan rapor inandırıcı olmayıp hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak

suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması,

2)04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması,

2)04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15742, Karar No: 2014/7274, Tarih: 24.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15742 E.  ,  2014/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde dayanak TCK.nun 50/1...a maddesi ile birim gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesinde ve adli para cezalarının taksitlendirilmesinde TCK.nun 52. maddesinin mahallinde eklenmesi ve gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "27.01.2011" olarak düzeltilmesi mümkün görül- müştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç kastı olmadığına, fazla ceza tayin edildiğine; Cumhuriyet Savcısının eksik incelemeyle karar verildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18521, Karar No: 2015/20550, Tarih: 11.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/18521 E.  ,  2015/20550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/139632

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/985 (E) ve 2013/235 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlama dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasa'nın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğine dair tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3429, Karar No: 2013/26001, Tarih: 27.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3429 E.  ,  2013/26001 K.**

* İŞ YERİNDE KALP KRİZİ GEÇİREN İŞÇİNİN ÖLÜMÜNÜN İŞ KAZASI OLDUĞUNUN TESPİTİ

* NEDENSELLİK BAĞI

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 4

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 13

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, murislerinin ölümü ile sonuçlanan olayın, iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacılar, murislerinin kalp krizi sonucu ölümüyle sonuçlanan olayın, iş kazası olduğunun tespitini istemiş; Mahkemece, işyerinde geçirilen kalp krizi sonucu gerçekleşen ölüm olayının meydana gelmesinde dış etkinin bulunmadığı, buna göre, olayın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve davanın yasal dayanaklarından biri 5510 sayılı Kanunun 13. maddesine göre iş kazası;

"Madde 13- İş kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, .... meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde tanımlanmıştır.

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için; olaya, maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanunun 4. maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için; olaya, maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanunun 4. maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun

birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Taraflar arasında, sigortalının, kalp krizi geçirdiği tarihteki çalışmasının hizmet sözleşmesine dayalı olduğu, ölümle sonuçlanan olayın, kalp krizi sonrasında meydana geldiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 13.10.2004 tarih ve 2004/21-529 Esas, 2004/527 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; “… yasanın iş kazasını sigortalıyı zarara uğratan olay biçiminde nitelendirmiş olması illiyet (nedensellik) bağını iş kazasının bir unsuru olarak ele almayı gerektirmiştir. Ne var ki, burada aranan “uygun illiyet (nedensellik) bağı” olup, bu da yasanın aradığı hal ve durumlardan herhangi birinde gerçekleşme olgusu ile sonucun birbiriyle örtüşmesi olarak anlaşılmalı, yasada olmadığı halde, herhangi başkaca kısıtlayıcı bir koşulun varlığı aranmamalıdır. Kısacası; anılan yasal düzenleme, sosyal güvenlik hukuku ilkeleri içinde değerlendirilmeli; maddede yer alan herhangi bir hale uygunluk varsa zararlandırıcı sigorta olayının kaynağının işçi olup olmaması ya da ortaya çıkmasındaki diğer etkenlerin değerlendirilmesinde dar bir yoruma gidilmemelidir…"

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, somut olayda, sigortalının, işyerinde çalışırken geçirdiği kalp krizi sonrasında, bedence arızaya uğradığı ve öldüğü hususu gözetildiğinde, olayın iş kazası olduğunun kabulü gerekir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5321, Karar No: 2024/7572, Tarih: 03.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5321 E.  ,  2024/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/130 E., 2024/161 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekili temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2881, Karar No: 2018/1456, Tarih: 22.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/2881 E.  ,  2018/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmasız, sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Sanık ... hakkında temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28.06.2005 tarihinde işlenen suç nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme gereğince sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12539, Karar No: 2021/8900, Tarih: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12539 E.  ,  2021/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2014 tarih ve 2014/1565 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun şekilde 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmış ise de, dava şartı olan 05.11.2013 tarih ve 4 nolu rapor değerlendirme komisyon mütalaasında RDK üyesi vergi müfettişi ...'in imzasının bulunmadığı, rapor değerlendirme komisyonlarının oluşturulması ile çalışma usul ve esaslarını düzenleyen yönetmeliğin 11/2. Maddesinde rapor değerlendirme tutanağının tüm üyeler tarafından imzalanması gerektiğinin belirtilmesi ve bu şekilde dava şartı olan mütalaanın usulüne uygun şekilde düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında, öncelikle durma kararı verilip, sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın usulüne uygun verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5542, Karar No: 2012/8677, Tarih: 15.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5542 E.  ,  2012/8677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : 1. Sanık ... hakkında, CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2. Sanık ... hakkında 2000 ve 2001 takvim yılları için, 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılması

1-Sanık ... hakkında 2000 ve 2001 takvim yılları için kurulan hükmün temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanık ...’ye yüklenen “2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura

düzenlemek ” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanık ...'na yüklenen defter ve belge gizlemek suçu ile sanıklara yüklenen 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları aynı maddelerde öngörülen zamanaşımının suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında anılan suçlardan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52103, Karar No: 2014/2686, Tarih: 30.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52103 E.  ,  2014/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2010/519-2011/856

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraf arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının kış aylarında 09.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla fazla çalışma alacağına hükmedilmiş ise de; davacının tek tanığının mesainin haftanın 5 günü 09.00 ve 18.00 saatleri arasında olduğunu iş yoğunluğuna göre davacının gece 22.00 a kadar çalıştığını belirtmesi ve davalı tanığının da mesainin 09.00-18.00 saatleri arasında olduğunu beyan etmesi karşısında davacı tanığının saat 22.00'a kadar çalışıldığına ilişkin beyanının soyut ve afaki olduğu, bu itibarla ispat külfeti altında olan davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı anlaşılmakla ispatlanamayan fazla çalışma ücret alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açabileceğinin düşünülmemesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi