muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3611, Karar No: 2025/1549, Tarih: 19.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3611 E.  ,  2025/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1404 E., 2024/1435 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...(Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/473 E., 2024/232 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının ...ilçesi,... Mahallesi, ... ... Yaylasında yer alan 2606 No.lu mera vasıflı taşınmazın 203,30 m²'lik kısmına kargir bina inşaatı yapmak, taşınmazda kain ilköğretim okulu binasının tuvaletini yıkmak, ilköğretim okul binasının olduğu yere hayvan bağlayıp, arı kovanı koymak suretiyle tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek; davalının vaki müdahalesinin men'ine, binanın kâl'ine, eski hâle getirme bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza davalının, ev inşa etmek ve okul binasını arı kovanı koymak suretiyle tecavüz ettiği, bitki örtüsünün bozulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının Konya ili, ...ilçesi,... Mahallesi, 2606 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisi Abdil Hakan Aksu tarafından düzenlenmiş 29.01.2024 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 203.30 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 126.00 metrekarelik alanlara vaki müdahalesinin men’ine, (A) harfi ile gösterilen ev inşaatının kâl’ine, 355,57 TL eski hâle getirme bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asil tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verildiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, müdahalenin men'i, eski hâle getirme istemlerine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verildiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, müdahalenin men'i, eski hâle getirme istemlerine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafından dava konusu 2606 sayılı mera parseline davalının taş bina inşa etmek, ilköğretim okulunun içine hayvan bağlamak, arı kovanı koymak ve tuvaleti yıkmak suretiyle tecavüzde bulunulduğu iddiasıyla açılan davada, davalı tarafından taş bina inşaatı yönünden iddiasının kabul edildiği, diğer kısımlar yönünden ise iddianın reddedildiği, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanında sadece taş binanın davalı tarafından yapıldığının bildirildiği, bilirkişi raporlarında ise bağlandığı iddia edilen hayvanlar ile arı kovanlarının olmadığı, ilköğretim okulunun tuvaletinin ise sağlam vaziyette olduğu belirlenmiştir.

O halde Mahkemece, davalının dava konusu mera parseline taş bina yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu kabul edilerek bu tecavüz yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de, diğer kısımlar yönünden davalının mütecaviz yapıları yaptığı, kullandığı ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6912, Karar No: 2012/5177, Tarih: 02.07.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6912 E.  ,  2012/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosya okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 184 ada 9, 185 ada 44, 214 ada 134 ve 216 ada 17 parsel sayılı sırasıyla 1859.39 m2, 1644.38 m2, 3242.67 m2 ve 4247.91 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar sit alanı içinde kalması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiş tutanağın beyanlar hanesinde taşınmazların davacı ...'in kullanımında ve Korunması Gerekli Kültür Varlığı olduğu belirtilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne 184 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tespit dışı bırakılmasına, 185 ada 44,214 ada 134 ve 216 ada 17 parsel sayılı taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 185 ada 44,214 ada 134 ve 216 ada 17 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, taşınmazlar üzerinde korunması gerekli “Tabiat ve Kültür Varlığı“ bulunmadığı, doğal sit alanlarının zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olduğu, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığı, 184 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/475, Karar No: 2020/11040, Tarih: 04.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/475 E.  ,  2020/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı TCK'nın 157/1,62, 52, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın, kendisini ... olarak tanıtarak katılanları sanık ...'in ahırına götürüp suça konu büyükbaş hayvanları kendisine aitmiş gibi gösterip hileli davranışlarla katılanlardan ayrı ayrı menfaat temin ettiği, ahırın karşısında ikameti olan hayvanların sahibi sanık ...'in de, suça konu hayvanların kendisine ait olduğu konusunda katılanları uyarmayarak suça iştirak ettiği iddia edilen olayda; sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanları, kamera kayıt cd izleme tutanağı, tarafların uzlaşamadığına ilişkin rapor ile dosya kapsamına göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olması nedeniyle bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamış, sanıkların önceden tanıştıkları, ahırın karşısında ikameti bulunan sanık ...'in, söz konusu olaydan haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, daha önceden de başkasına ait hayvanları kendisine aitmiş gibi satıp menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin mahkeme kararıyla sabit olduğu birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'in sanık ...'nın eylemine iştirak etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğundan tebliğnamedeki sanık ... yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıkların, iki ayrı katılandan aynı anda hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmiş olmaları karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmasına rağmen TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhte temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin suçun sübut bulmadığına,sanık ... müdafiinin süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9943, Karar No: 2018/7188, Tarih: 03.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/9943 E.  ,  2018/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2018 gün ve 2017/113 Esas, 2018/108 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12603, Karar No: 2017/6573, Tarih: 30.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/12603 E.  ,  2017/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ...

tarafından, davalılar... ve ... aleyhine 20/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi - manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların maddi tazminat istemlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, hakaret, yaralama ve mala zarar verme eylemleri nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat istemi taraf sıfatı yokluğundan reddedilmiş, manevi tazminat istemi ise kısmen kabul edilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı ..., davalı ...'in hakaret eyleminden ve davalı ...'in kasten yaralama eyleminden dolayı; davacı ... ise, davalı ...'in hakaret ve kasten yaralama eyleminden dolayı manevi zararının tazminini istemişlerdir. Davacılar, davalıların iş yerlerine verdikleri zarar nedeni ile maddi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve davacıların maddi zarar iddialarını kanıtlayamadıklarını savunmuşlardır.

Mahkemece davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, maddi tazminat istemlerinin işyerinin ait olduğu şirket veya şirket yetkilisi tarafından dava açılmadığı gerekçesiyle taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların kiracısı oldukları iş yerlerine verilen zarar nedeni ile maddi tazminat talebinde bulundukları anlaşılmaktadır. Davacıların kiracı da olsalar, kendi işlettikleri işyerlerinin maddi zararlarının tazminini isteme hakları vardır. Bu haliyle zararlarının kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların kiracısı oldukları iş yerlerine verilen zarar nedeni ile maddi tazminat talebinde bulundukları anlaşılmaktadır. Davacıların kiracı da olsalar, kendi işlettikleri işyerlerinin maddi zararlarının tazminini isteme hakları vardır. Bu haliyle zararlarının kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Gerek Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi (TBK 56), gerekse 49. maddesi (TBK 58) hükümlerine göre, hakimin manevi zarar adı ile hak sahibine vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, belirlenecek manevi zararın tutarını özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanun'un takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafetle hüküm vereceği TMK m. 4'de belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgür bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; eylemin oluş biçimi, yaralama derecesi, tarafların konumu, olay tarihi ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazla olup daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı biçimde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına ve (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE, bozma nedenine göre tarafların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7410, Karar No: 2023/5789, Tarih: 05.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7410 E.  ,  2023/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/414 E., 2016/198 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ... hapis cezası ile mahkumiyetine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 13 ... 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçların unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, cezalarda indirim yapılması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın mağdur ...'a ait işyerine hızlıca girip "düşmanlarım geliyor, beni kovalıyorlar, saklayın beni" diyerek en üst kata çıkıp mutfaktan iki adet bıçak alması, arkasından gelen mağdurlar ... ve ... ile birlikte bulunduğu odanın kapısını içeriden kilitlemesi, mağdur ...'ın kapıyı açması, sanığın hızlıca tekrar kapıyı kapatıp "kapıyı açmayacaksın" şeklinde söylemesi, ihbar üzerine olay yerine gelen polis memuru olan diğer mağdurların kapıyı menteşelerinden söküp açması sonucunda sanığın her iki bıçakla polis memurlarına doğru hamle yapması, Emniyet ekibinin sanığı ayağından vurup etkisiz hale getirmeleri, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tayin edilen 16 ... hapis üzerinden aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada, hesap hatası sonucu hapis cezasının "1 yıl 1 ... 10 gün" yerine, "13 ... 10 gün" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, isabetli bulunmamıştır.

2. Mağdurların anlatımını doğrulayan olay tutanağı ve tanık U.P. beyanı ile sanığın mesnetsiz savunması karşısında, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Mağdurların anlatımını doğrulayan olay tutanağı ve tanık U.P. beyanı ile sanığın mesnetsiz savunması karşısında, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

1. Sanığın eylemine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdur sayısınca oluştuğu ve mağdurlar ... ve ...'e yönelik ayrı ayrı eyleminden dolayı Mahkeme'ce kurulan mahkûmiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmediğinden; Tebliğname'deki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdur ...'a ait işyerine hızlıca girip "düşmanlarım geliyor, beni kovalıyorlar, saklayın beni" diyerek en üst kata çıkıp mutfaktan iki adet bıçak aldığı, arkasından gelen mağdurlar ... ve ... ile birlikte bulunduğu odanın kapısını içeriden kilitleyerek her iki eline aldığı bıçakları göğsünün hizasında tuttuğu, mağdur ...'ın kapıyı açtığı sırada sanığın hızlıca tekrar kapıyı kapatıp "kapıyı açmayacaksın" şeklinde söylediği, mağdurların korkarak oda içinde bir köşede yaklaşık 10 dakika boyunca kaldıkları, ihbar üzerine olay yerine gelen polis memuru olan diğer mağdurların kapıyı menteşelerinden söküp açması sonucunda sanığın her iki bıçakla polis memurlarına Esas No : 2020/7410

doğru hamle yaptığı, ilk etapta sanığa biber gazı sıkılmasına rağmen iyice dengesizleşip her iki elindeki bıçaklarla polis memurlarına saldırıp köşeye sıkıştırması sonucunda, Emniyet ekibinin sanığı ayağından vurup etkisiz hale getirdikleri, sanığın sendeleyip yere düştüğü esnada "beni iyi ki vurdunuz yoksa sizi öldürecektim" dediği, anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında cebir, tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası üzerinden tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden

V. KARAR

A. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2016 tarihli kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2016 tarihli kararında tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye bozma gerekçesi yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.