muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4861, Karar No: 2024/1661, Tarih: 04.04.2024

...'in iş yeri sahibi ve forkliftin sahibi olduğu, forklifti kullanacak ehliyetli operatör bulundurmadığı, işyerinde forklifti, daimi çalışanı olmayan ehliyetsiz kişilere kullandırdığı ve bu kişilerin kullanmasına müsaade ettiği, iş sağlığı ve güvenliği risk değerlendirmesini yapmamış olduğu, bu risk değerlendirmesi sonucuna göre alınması gerekli iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini almadığı, iş yeri bünyesinde makinalı çalışma alanlarında, uyulması gereken iş sağlığı ve güvenliği kuralları konusunda talimat hazırlamadığı, bu talimata ait çalışanlara ait teorik ve uygulamalı eğitim vermediği, daimi çalışanı olamayan ve forklift kullanma belgesi ve ehliyeti olmayan kişilere forkliftin kontak anahtarını vererek kullanmalarına imkan sağladığından kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu tespitleri yer almış olup, sanık ... olay sırasında işyerinde olmadığından sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan beraatine, sanık ...'ün ise taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89/1.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak sanık ...'ün bilinçli taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına kesin olarak, sanık ...'ın ise tali kusurlu olduğunun kabulü ile taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle istinaf başvurusu sonucu verilen kararın kesin olması sebebiyle bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298.maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Antalya 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4426, Karar No: 2019/1815, Tarih: 15.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/4426 E.  ,  2019/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "davacı taraf, Hazinenin taraf olduğu tescil ilamı ile oluşan 98440 metrekare yüzölçümündeki 27.03.1968 tarih 19 sıra numaralı tapu kaydına dayanmış olduğu halde mahkemece, davacı dayanağı tapu kaydının oluşumuna esas Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.1967 tarih 1967/82 sayılı dava dosyası ile tapu kaydının oluşumuna esas tescil ilamı ve haritasının getirtilmemiş, davacı dayanağı tapu kaydının kapsamının haritası uygulanmak suretiyle yöntemine uygun şekilde belirlenmemiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli bulunmadığı belirterek; sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı dayanağı tapu kaydının oluşumuna esas Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.1967 tarih, 1967/82 sayılı dava dosyası, dava dosyasının bulunamaması halinde tapu kaydının oluşumuna esas tescil ilamı ile haritası, tespit tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1985,1990 ve 1995 yılları) stereoskopik hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra taşınmazların başında keşif yapılarak; uzman teknik bilirkişi eliyle davacı dayanağı tapu kaydının haritası zemine uygulanarak tapu kaydının kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesi uyarınca haritasına göre mümkün olmadığı takdirde sınırlarına göre belirlenmesi, ayrıca zilyetlik hususu da araştırılarak; sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kısmen kabulü ile karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, Hazine adına olan tapunun iptali ile 121 ada 27 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tapuya tesciline mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1359, Karar No: 2016/1367, Tarih: 09.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1359 E.  ,  2016/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; kayıp kaçak bedelinin iadesine ilişkin Tüketici Hakem Heyeti Kararına davacı kurum tarafından yapılan itiraza ilişkindir.

Davalı tarafın ... ve ... nolu aboneliklerinin durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorularak celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2136, Karar No: 2024/8773, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2136 E.  ,  2024/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2831 Esas, 2023/2279 Karar

DAVA TARİHİ : 16.05.2019

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili, ..., Hasancıklı Mahallesi 121 ada 24/a parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 2019/379Esas, 2020/453 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 2019/379 Esas, 2020/453 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ve 2020/1974 Esas, 2022/1038 Karar sayılı kararıyla davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan esastan reddi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355 inci maddesi gereği, kamu düzeni ilkesi gereğince derhal ödeme ve faiz yönlerinden 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; Dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2019 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2018 yılı resmi verilerine göre tespit edilen metrakare birim fiyatına endeks uygulanmak suretiyle değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması ve İlk Derece Mahkemesince, tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubuyla kalan bedele karar tarihi olan 25.09.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine dair verilen karar aleyhine davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmadığı gözetilmeksizin, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kamulaştırma bedeli için belirlenen faiz bitiş tarihinin, bölge adliye mahkemesi karar tarihi olarak gösterilmesi doğru görülmeyerek Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı gereğince davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, taşınmaza rayicinin çok üzerinde bedel tespit edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın bedelinin düşük belirlendiğini, yeniden emsal karşılaştırması yapılması gerektiğini, kamulaştırma bedelinin tespitinde enflasyon etkisiyle uğrayacağı değer kaybının dikkate alınması gerektiğini ve metrekare bedelinin buna göre dava tarihine uyarlanması ve yaşanan depremden sonraki reel piyasa değerinin de değerlendirmede dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19708, Karar No: 2015/18773, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19708 E.  ,  2015/18773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 21.793,76 TL alacağın 14.10.2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...'un Jandarma Genel Komutanlığı adına kendi nam ve hesabına yüksek okul bitirerek astsubay nasbedildiğini, 926 Sayılı TSK Personel Kanunu'nun 68/f maddesi gereğince 1 yıllık deneme süresi içerisinde istifa talebinde bulunması nedeniyle 14.10.2006 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, davalıya eğitimi nedeniyle 21.793,00 TL masraf yapıldığını belirterek yapılan bu masrafın 14.10.2006 tarihinden işleyecek yasal faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; mahkemece, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, ... yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 68. maddesinin 3. ve 4. fıkralarında "Astsubay meslek yüksek okullarına veya kendi nam ve hesabına fakülte, yüksek okul veya meslek yüksek okullarını bitirenlerden astsubay nasbedilmek üzere temel askerlik eğitimine alınacaklarda aranacak şartlar, bunların tabi tutulacakları seçme sınavlarına ilişkin usul ve esaslar ile temel askerlik eğitimiyle ilgili esaslar yönetmelikte gösterilir. Uzman jandarmalardan astsubay nasbedilenler hariç olmak üzere kendi nam ve hesabına fakülte, yüksek okul veya meslek yüksek okullarını bitirenlerden bu madde hükümlerine göre astsubay nasbedilenler, astsubay nasbedilmelerini müteakip atandıkları görevlerde bir yıllık deneme (adaylık) süresine tabi tutulurlar. Bunlardan atandıkları görevde bir yıllık ./..

2015/19708-18773 -2-

2015/19708-18773 -2-

deneme süresi sonunda Türk Silahlı Kuvvetlerine uyum sağlayamayan veya astsubaylığa engel hali görülenler ile deneme süresinin bitimine kadar kendi istekleri ile ayrılmak isteyenlerin Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişikleri kesilir ve aldıkları aylıklar dışında Devlet tarafından bunlara yapılan masraflar, kanuni faizleriyle birlikte kendilerinden tahsil olunur." hükmü yer almaktadır. Yasanın uygulanmasını gösteren ve 28.05.2004 tarihinde yürürlüğe giren Dış Kaynaktan Muvazzaf Astsubay Temin Yönetmeliği’nin 11. maddesinin 1. fıkrasında ise, "926 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 28.05.2003 tarihli ve 4861 sayılı Kanunla değişik 68 inci maddesi gereğince; uzman jandarmalardan astsubay nasbedilenler hariç olmak üzere en az iki yıl süreli yüksekokul, meslek yüksekokulu veya fakülteleri kendi nam ve hesabına bitirenlerden, bu Yönetmelik hükümlerine göre astsubay nasbedilenler, astsubay nasbedilmelerini müteakip atandıkları görevlerde bir yıllık deneme (adaylık) süresine tâbi tutulurlar. Atandığı görevde bir yıllık deneme süresine tâbi olacakların, deneme süresinin başlangıcı olarak, atandığı göreve başlama tarihi esas alınır." hükmüne yer verildikten sonra 2. fıkrasında; atandıkları görevde bir yıllık deneme süresi sonunda Türk Silâhlı Kuvvetlerine uyum sağlayamayan veya astsubaylığa engel hâli görülenler ile deneme süresinin bitimine kadar kendi istekleri ile ayrılmak isteyenlerin Türk Silâhlı Kuvvetlerinden ilişiklerinin kesileceği ve aldıkları aylıklar dışında Devlet tarafından bunlara yapılan masrafların, kanunî faizleri ile birlikte kendilerinden tahsil olunacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davacının kendi nam ve hesabına yüksek okul bitirdikten sonra, 926 sayılı Kanunun 68. maddesi ve Dış Kaynaktan Muvazzaf Astsubay Temin Yönetmeliği hükümlerine göre; astsubay temel kursunu bitirip astsubay adayı olarak atandıktan sonra deneme süresi bitmeden istifa ettiğinden eğitim masraflarından kaynaklanan tazminat sorumluluğunun kapsamının ve miktarının tespitinde, yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerin dikkate alınarak hesaplama yapılması ve buna göre davacının jandarma astsubay temel kursu ve jandarma astsubay komando kursu masrafları olarak talep edilen eğitim giderlerinden personel ve amortisman giderleri düşüldükten sonra kalan miktardan sorumlu tutulması, böylece borçlu olmadığı miktarın da bu şekilde tespiti gerekirken; mahkemece, hükme esas alınan 12.01.2015 havale tarihli ek bilirkişi raporunda, davacı hakkında uygulanma imkanı bulunmayan 926 sayılı Kanunun 112. maddesi (ve bu maddede 6318 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik) uyarınca uygulama yapılarak, deneme süresi içerisinde çalıştığı sürelere isabet eden masrafların maliyetlerden düşülmek suretiyle hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18716, Karar No: 2014/977, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18716 E.  ,  2014/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/966-2013/506

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile eksik bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre, birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4890, Karar No: 2023/7734, Tarih: 10.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/4890 E.  ,  2023/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/62 E., 2022/387 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/601 E., 2021/597 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı yanında yaklaşık 7 yıldır sigortalı kasap ustası olarak çalıştığını, 21.05.2014 günü saat 10:30 sıralarında işinde kullandığı bıçağın kırılması sonucu kırılan parçanın gözüne isabet etmesi neticesinde sol gözünü kaybederek özürlü kaldığını, kaza sonrasında Manavgat...Başsavcılığı tarafından başlatılan 2014/7149 E. nolu soruşturma dosyasının şikayet yokluğu sebebiyle 20144/3482 K. no ile kovuşturmaya yer olmadığı kararı ile sona erip kesinleştiğini, müvekkilinin kaza sırasındaki mesleğinin kasap ustalığı olup vasıflı bir işçi olması nedeniyle asgari ücretin önemli derecede üzerindeki bir gelirle (aylık 1.800.00 TL) çalışmakta ve gelir elde etmekte olmasına karşın, işveren tarafından sigorta kayıtlarında asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiğini beyan ettiğini, müvekkilinin uğradığı kaza sonucunda bir organını kalıcı olarak yitirdiğini ve bu nedenle günlük yaşamını dahi idame ettirmede zorluk yaşar hale geldiğini, ayrıca kaza nedeniyle uzun süre hiç çalışamadığını, müvekkilinin tedavisinin sağlanması amacıyla konutunun bulunduğu yerden uzak mesafedeki ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne gidip geldiğini, her ne kadar bu masraflar fatura edilmemiş ise de hastane kayıtları incelendiğinde davacının kaç kez kontrol için geldiğinin tespit edilebileceğini, ortaya çıkmış, müvekkili yönünden ağır ve giderimi olanaksız olan zararlandırıcı sonuç, yaşamı boyunca giderilemeyecek ve sürekli artacak eleme kapılmasına neden olduğunu, her ne kadar özürlü hale gelmiş müvekkilinin uğradığı ve yaşamı boyunca artarak süreceği açık olan manevi elemin giderimi olanaksız olsa da kusurlu davranışları ile zararlandırıcı sonucun açığa çıkmasına neden olmuş davalının bu elem halinin giderimine katkı sunmakla yükümlü tutulması gerektiğini beyanla, 5.100,00 TL maddi tazminat ile 150.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP