muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8253, Karar No: 2015/5423, Tarih: 17.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/8253 E.  ,  2015/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :. İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptali ile malul sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mahmut Kalemci tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı vekili, davacıya 2003 yılında bağlanan maluliyet aylığının Kurum tarafından 18.05.2007 tarihli yazı ile 6/2007 dönem itibari ile kesilip yersiz ödemeden dolayı 33.382,19 TL borç çıkarıldığını, halbuki davacının çalışma gücünün 2/3’ünü kaybettiği gerekçesi ile maluliyet aylığı bağlandığını, davacının durumunda değişiklik olmadığını belirterek, Kurum işleminin iptali ile davacının aylık bağlandığı tarih itibari ile çalışma gücünün 2/3'ünü yitirdiğinden malul sayılması gerektiğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının çalışma gücünün 2/3 ünü ve ayrıca %60 ını kaybetmediği sabit olmakla davanın yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Somut olayda; davacıya 14.01.2003 tarihli tahsis talebi üzerine 15.01.2003 tarihinden geçerli olmak üzere bağlanan ve 6/2007 dönemi itibari ile iptal edilerek yersiz ödemeden dolayı borç çıkarılan aylığın nitelikçe; davacının 2. derecede (65 oranında) sakatlığının bulunduğu ve vergi indiriminden yaralandığından bahisle 506 sayılı Yasanın 60/C-b-2 maddesi gereğince bağlanan yaşlılık aylığı olduğu, Kurumun maluliyet oranının % 40’ın altında olması nedeniyle sakatlık indiriminden yararlanarak yaşlılık aylığı alamayacağını belirterek davacının aylığını kestiği ve yersiz ödenen aylıkların iadesini talep ettiği, buna göre davacı vekilinin aylık bağlandığı tarih itibari ile davacının çalışma gücünün 2/3’ünü kaybettiği gerekçesi ile malul sayılması gerektiğine karar verilmesi şeklindeki talebi doğru olmadığı gibi, Mahkemenin; davacının durumunu malullük aylığı yönünden değerlendirerek işlem yapmasının ve hüküm kurmasının; “Sosyal Güvenlik Kanunlarının uygulanması ile ilgili uyuşmazlıkların kamu düzeni ile ilgili olması ve Mahkemenin ibraz edilen belgenin yasal ve gerçeğe uygun olup olmadığını resen inceleyip gözönünde bulundurması gerektiği” ilkesi karşısında hatalı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ... Devlet Hastanesinin 23.08.2002 tarihli raporunda, epilepsi tanısı olan 20.12.1959 doğumlu davacının çalışma gücü kayıp oranının % 65 olduğunun tespit edildiği, bu raporu dayanak alan ... Defterdarlığının 17.03.2003 tarihli yazısında; “davacıda % 65 oranında işgücü kaybının olduğu, 2. derecede sakat olduğunun” belirtildiği, bu nedenle 14.01.2003 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunan davacıya % 65 çalışma gücü kaybı nedeniyle vergi indiriminden istifade ederek 15 yıl sigortalılık süresi ve 3600 gün prim ödeme şartına göre 506 sayılı Yasanın 60. maddesinin C fıkrasının b alt bendine göre 15.01.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, bir televizyon programında bazı kişilerin aldıkları sahte raporlar ile malulen emekli olduğunu belirtilmesi üzerine Kurum müfettişi tarafından inceleme yapıldığı, müfettiş raporunda sahte rapor alarak aylık aldığı tespit edilen kişiler arasında davacının olmadığı, buna rağmen Kurumun, ... Devlet Hastanesinden rapor alan kişileri ve bu arada davacıyı da kontrol muayenesine tabi tuttuğu, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.01.2007 tarihli raporunda davacının maluliyet oranının % 36 olduğunun belirtildiği, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 29.01.2009 tarihli raporunda da davacının vücut fonksiyon kaybı oranının % 44 olduğunun belirtildiği, yargılama aşamasında Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 05.02.2010 tarihli raporda; “... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.01.2007 tarihli raporuna göre davacının özürlülük durumunun % 36 olduğuna” karar verildiği, itiraz üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 09.09.2013 tarihli raporda; “davacının mevcut hastalık ve arızaları nedeniyle; 85/9529 Karar sayılı Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri muvacehesinde beden çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmediği, 11.12.2008 tarih, 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği muvacehesinde beden çalışma gücünün en az % 60’ını kaybetmemiş olduğu, ... Devlet Hastanesinin 23.08.2002 tarihli raporunda Epilepsi, yılda 1-2 kez jeneralize nöbet tanımlandığı dikkate alındığında özürlülük ölçütü sınıflandırması ve özürlülere verilecek sağlık raporları yönetmeliğine göre özür durumuna göre çalışma gücü kayıp oranının % 20 olduğu, SSK ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 10.12.2003 tarihli raporunda epilepsi % 20, tip 2 DM % 20 ve hiperlipidemi % 10 rahatsızlıkları nazara alındığında tüm vücut kayıp oranının % 42 olduğu, halihazırda mevcut olduğu bildirilen diabetes mellitus tip II, hipertansiyon, hiperlilipidemi ve epilepsi nedeniyle tüm vücut kayıp oranının % 45 olduğu, ... Devlet Hastanesinin 23.08.2002 tarih, 12451 sayılı raporunda ve SSK ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.01

... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 10.12.2003 tarihli raporunda epilepsi % 20, tip 2 DM % 20 ve hiperlipidemi % 10 rahatsızlıkları nazara alındığında tüm vücut kayıp oranının % 42 olduğu, halihazırda mevcut olduğu bildirilen diabetes mellitus tip II, hipertansiyon, hiperlilipidemi ve epilepsi nedeniyle tüm vücut kayıp oranının % 45 olduğu, ... Devlet Hastanesinin 23.08.2002 tarih, 12451 sayılı raporunda ve SSK ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.01.2007 tarih, 125 sayılı raporunda kişide epilepsi hastalığının değerlendirilmiş olduğu, ilk rapor ile sonraki raporlar arasındaki özür oranlarının farklılığının kişide mevcut hastalıklarının değerlendirmesinden kaynaklandığı, epilepsi nöbetlerinin ilaçla kontrol altına alınabileceği tıbben bilindiğinden bu durumda özür durumunun değişebileceği, bu nedenle dosyada sahte rapor olmadığının” belirtildiği, ... Devlet Hastanesinden sahte rapor alarak malullük aylığı aldığı gerekçesi ile dolandırıcılık suçundan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/203 sayılı dosyasında yargılanan kişiler arasında davacının olmadığı, davacının 03.08.1977 – 13.01.2003 tarihleri arasında 7749 gün 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğu, 13.03.1979 – 13.11.1980 tarihleri arasında 600 gün askerlik yaptığı ve bu süreyi 24.05.1986 tarihinde borçlanarak ödediği anlaşılmıştır.

Dava konusu olan ve davacının 14.01.2003 tarihli talebi üzerine bağlanan aylık, 506 sayılı Kanunun 52. ve devamı maddeleri uyarınca bağlanan malullük aylığı değil, 506 sayılı Yasanın 60/C-b-2 maddesi gereğince bağlanan yaşlılık aylığıdır. Bu nedenle Mahkemece 2/3 oranında maluliyet aranması ve buna göre işlem yapılması ve hüküm kurulması hatalı olmuştur. Ayrıca Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 05.02.2010 tarihli raporunda, davacının vergi indiriminden yararlanarak yaşlılık aylığı almasına dayanak olan ... Devlet Hastanesinin 23.08.2002 tarihli raporunun, epilepsi nöbetlerinin ilaçla kontrol altına alınabileceği tıbben bilindiğinden bu durumda özür durumunun değişebileceği, bu nedenle dosyada sahte rapor olmadığı şeklindeki görüşü ve sahte rapor alarak malullük aylığı aldığı gerekçesi ile dolandırıcılık suçundan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/203 sayılı dosyasında yargılanan kişiler arasında davacının bulunmaması karşısında, davacının vergi indirimine ve buna bağlı olarak aylık bağlanmasına dayanak teşkil eden raporunun geçersiz sayılması ve bağlanan aylığının bağlandığı tarih itibari ile iptali ve ödenen aylıkların borç çıkarılması şeklindeki Kurum işlemi hatalı olduğundan yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Öte yandan; 03.08.1977 – 13.01.2003 tarihleri arasında 7749 gün 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı süresi bulunan ve 13.03.1979 – 13.11.1980 tarihleri arasındaki 600 günlük askerlik süresini borçlanarak toplam prim gün sayısını 8349 güne çıkaran davacının mevcut durumuna göre 506 sayılı Kanunun geçici 81/B-a maddesi uyarınca 20.12.2003 tarihinde tam yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşılmaktadır. Tam yaşlılık aylığı almasına 1 yıldan az kalan davacının sahte rapor alarak vergi indiriminden yararlanarak aylık almak istemesi hayatın olağan akışına aykırıdır.

Buna göre Mahkemece yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalar karşısında, davacıya 15.01.2003 tarihinde vergi indiriminden yararlandırılarak bağlanan yaşlılık aylığını iptal eden ve ödenen aylıkları borç çıkaran Kurum işleminin hatalı olduğunu, buna göre davacının talebinin yerinde olduğunu göz önünde tutarak, vergi indirimden yararlanarak 15.01.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı alan davacının yaşlılık aylığını bağlandığı tarih itibari ile iptal ederek ödenen aylıkları yersiz ödemeden dolayı borç çıkaran Kurum işleminin iptaline karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2471, Karar No: 2023/2467, Tarih: 21.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2471 E.  ,  2023/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

SAYISI : 2023/288 E., 2023/446 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bulancak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2021/108 E., 2022/71 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurunun süresinde olmadığından ek kararla reddedilmiş, ek kararın bu kez davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 02.11.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 21.11.2022 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 29.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5285, Karar No: 2016/12743, Tarih: 28.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/5285 E.  ,  2016/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ve birleşen dava davalısı ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte 2002 yılında işe başladığını, Ankara ... Araştırma Hastanesinde aralıksız olarak çalıştığını, müvekkilinin sebepsiz olarak işten çıkarıldığını beyanla işbu asıl dava yolu ile davalı Teknik Güvenlik Limited Şirketinden kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiş, söz konusu işçilik alacaklarını Ankara 19. İş Mahkemesi'nin 2012/862 esas, 2013/358 karar sayılı ve Ankara 12. İş Mahkemesinin 2014/184 esas, 2014/90 karar sayılı birleşen davalarla davalı ... Limited Şirketi, davalı ... ve davalı ...'nda da tahsilini istemiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı T.... Şirketi vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davacının müvekkili şirket bünyesinde şirketin ihale yoluyla temizlik hizmetlerini yürüttüğü ...'na bağlı Ankara Ç....Araştırma Hastanesinde 18.08.2004-28.02.2011 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkili şirket ile idare arasında yapılmış olan sözleşme şartları ve süresi ile sınırlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre asıl ve birleşen davalarda sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davalı T...Şirketi ve davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, kıdem tazminatı alacağının davalı ... ve davalı ... Limited Şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsili ile ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve birleşen dava davalısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, Ankara 12. İş Mahkemesinin 2014/184 esas sayılı dosyası üzerinden görülen birleşen davada, dava dilekçesinin davalı ... Bakanlığına tebliğ edilmediği anlaşılmasına göre birleşen davanın asıl davadan bağımsız olduğu gözetilmeksizin, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7557, Karar No: 2019/3555, Tarih: 18.06.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7557 E.  ,  2019/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; okuldan çıkıp evlerine gitmek üzere yürüyen mağdurlar ... ve ...’ın yanlarına gelip, her iki mağdura hitaben “Üzerinizde ne kadar para varsa bana verin” diyen sanık ...’ün, aldığı olumsuz yanıtın ardından bağırıp "Söylediğimi yapın, sizi şu binanın bodrum katına götürüp döverim" demesi üzerine korkan mağdur ...’nin, cebinden 1,00 TL. para çıkartıp sanığa verdiği, bu sırada olay yerinden tesadüfen geçmekte olan ve kimliği tespit edilemeyen bir şahsın durumu görüp bağırması üzerine sanığın yakalanmamak için olay yerinden ayrıldığı; mağdurların ihbarı sonrasında olay yerine gelen polislerce yapılan takip sonucu yakalanan sanığın, suç konusu 1 TL'yi polis memurlarına teslim ettiği, yapılan üst aramasında başkaca bir suç unsuruna rastlanılmadığı olayda;

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da dikkate alınmak suretiyle, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, mağdura yansıması da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda, sanığın özgülenen bir irade ile sınırladığı herhangi bir miktar belirtmeksizin gerçekleştirdiği eylem nedeniyle, koşulları oluşmadığı halde, 150/2. maddesi;

Olaydan hemen sonra, kolluk güçleri tarafından yakalanan sanığın, üst aramasında ele geçirilmesi muhakkak olan suça konu parayı teslim etmesinde, TCK'nin 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık koşullarından bahsedilemeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulamalara yer verilerek noksan ceza tayini kanuna aykırı ise de, karşı temyiz bulunmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7201, Karar No: 2011/504, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7201 E.  ,  2011/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.02.2009 tarih ve 2008/105-2009/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin yapı tadilat gideri, vergi borcu, trafo, elektrik proje bedeli, genel yönetim giderleri ve yapılacak işler bedelinin karşılığı olarak davalının hissesine düşen kısımlar için başlatılan icra takibine itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kooperatif ile müvekkili arasındaki ortaklığın sona erdiğini, icra takibinde işletilen faize itiraz ettiklerini, kooperatife borçlarının olmadığını, talep edilen imalat bedelinin payın devrinden sonraki tarihte yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı kooperatifin davalının sattığı konut için yaptığı harcamaların karşılığını talep edebileceği, bunu sebepsiz zenginleşme kurallarına göre isteyebileceği, önceden temerrüdün gerçekleşmediği, davalının kooperatif üyesi olmadığı, yasal faiz talep edilebileceği ve alacağın likit olmadığı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.025.00 TL’nin takip tarihinden değişen oranlarda yasal faiziyle birlikte tahsiline imkan verecek şekilde itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacı kooperatifin eski ortağı olan ve bu ortaklık nedeniyle aldığı konutu başkasına devreden davalıdan konuta yapılan ek imalat bedeli ile diğer giderlerin tahsiline yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2- Dava, davacı kooperatifin eski ortağı olan ve bu ortaklık nedeniyle aldığı konutu başkasına devreden davalıdan konuta yapılan ek imalat bedeli ile diğer giderlerin tahsiline yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ancak, bozma ilamına uyulmasına rağmen gereği tam olarak yerine getirilmiş değildir. Davalının istifa tarihi itibariyle haksız kazanımlarının belirlenmesi bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmış, satışını yaptığı konuta sonradan yapılan imalatların bedeli tespit ettirilmiştir. Oysa, icra takibinde davacı bu alacak kalemi yanında davalının satışını yaptığı konutun payına düşen trafo, elektrik projesi v.s diğer giderleri de talep etmiştir. Gerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekse karar gerekçesinde bu kalem alacaklarla ilgili olarak bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durum karşısında, davalının istifa tarihi itibariyle takip talebinde açıklanan trafo, elektrik projesi, v.s diğer giderler yönüyle satışını yaptığı konuta isabet eden tutar bakımından sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği hususu üzerinde durulmadan yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 89,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.