muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1728, Karar No: 2017/5776, Tarih: 28.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1728 E.  ,  2017/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terörizmin finansmanı

Hüküm : 6415 sayılı Kanunun 4/1, TCK’nın 62, 58/9, 53, 63.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıkların savunmaları, tanık beyanı ve teşhisi, sanıklardan ...'ın verdiği bir kış boyu erzak sağlama sözünün yerine getirilmemesi ile tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, PKK silahlı terör örgütünün kırsaldaki mensuplarıyla irtibat halinde bulunmak suretiyle gerçekleştirdikleri yardım faaliyetlerini sürekli ve karşılıksız şekilde yerine getirdiklerine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı nazara alındığında, sübut bulan eylemlerinin TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 314/2. maddesi uyarınca örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanıklar hakkında verilen cezada indirim yapılıp yapılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Gerekçeli karar başlığında suç adının “Terörizmin finansmanı” yerine "Silahlı terör örgütüne üye olma" şeklinde yazılması,

b-Ancak örgüt mensubu suçlular hakkında uygulanabilen ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-j maddesinde tanımlanıp tahdidi olarak sayılan; suç örgütü kuran, yöneten, örgüte katılan/üye olan veya örgüt adına suç işleyenlerden olmadığı için örgüt mensubu sayılmayan, hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden sanık hakkında verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 17/1. maddesi delaleti ile 5275 sayılı Kanunun 107/4 ve 108. maddeleri gereğince infaz edilmesi gerekmekte ise de şartları oluşmadığı halde TCK'nın 58/9. maddesinin tatbik edilmesi,

c-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11002, Karar No: 2010/14327, Tarih: 15.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/11002 E.  ,  2010/14327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddinin İptali

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 10.5.2010 gün ve 21142-9375 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 15.07.2010 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8698, Karar No: 2012/14568, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8698 E.  ,  2012/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/108-2012/32 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davacıya vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 19.362,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 19.362,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin, don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde, geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 24.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 24.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “24.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2820, Karar No: 2019/14132, Tarih: 25.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2820 E.  ,  2019/14132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği de dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, somut olayda sanığın, katılan kuruma ait üç adet logar kapaklarını sökerek çalmak istemesi biçimindeki eylemin işleniş biçimine ve suça konu eşyaların değerine göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 145. maddesi gereğince, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6402, Karar No: 2011/44848, Tarih: 02.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/6402 E.  ,  2011/44848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Haksız ekonomik çıkar sağlamak için örgüt kurmak ve yönetmek, örgüt üyesi olmak, silahla yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen Ceza tayinine yer olmadığına, kısmen mahkumiyet, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçunun tefrikine

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün, 2009/8-151 sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanıkların yüklenen suçları kurup, yönettikleri, üyesi olarak içinde bulundukları çıkar amaçlı suç örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlediklerinden ötürü 5271 sayılı CMK’nun 250/1 -b maddesine göre özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış ve 5237 sayılı TCY’nın 220. maddesindeki suçtan sanıkların beraatine karar verilmiş olması nedeniyle inceleme konusu diğer suçların örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmiş sayılamayacağı açıktır. Beraat kararıyla evrakın bağlantı kuramının kesilmesi, hukuk birliği ilkesi gereği aynı suç için iki farklı usulün uygulanamaması, doğal yargıç ilkesi, savunma hakkı, özel görevli Mahkemenin görev alanının sınırlı oluşu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilerek, dosyanın genel görevli ve yetkili Mahkemeye gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve savunmanları ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanı Av ...’un duruşmada ileri sürdükleri savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, adı geçen sanık yönüyle duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün tebliğname gibi BOZULMASINA; ilişkin oybirliğiyle alınan karar 02.11.2011 tarihinde Yargıtay C.Savcısı ... 'nın katıldığı oturumda, sanık savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3221, Karar No: 2021/17980, Tarih: 22.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/3221 E.  ,  2021/17980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

21/12/2014 tarihinde saat 05.00 sıralarında ... Türkiye'ye gelen ve Atatürk Havalimanına inen ... sefer sayılı uçak ile ülkemize giriş yapmak üzere gelen sanığın pasaport giriş işlemlerini müteakip “Gümrüğe tabi eşyam yoktur” anlamına gelen yeşil hattı geçip gümrük kontrol noktasını geçtikten sonra ülkeye giriş yapmak üzere iken, çıkış kapısında görevli memurlarca durdurularak beraberindeki valizlerde X-Ray cihazı ile yapılan rutin kontrol sonucunda şüpheli yoğunluk görülmesi üzerine, valizlerin muayene peronlarına alındığı, yapılan kontrolde çok sayıda cep telefonu ekranı cinsi eşya görülmesi üzerine bagajlarının açılarak yapılan sayım ve tespitinde, muhtelif marka ve çeşitte 333 adet cep telefonu ekranı cinsi eşya ve 2 adet cep telefonu ele geçirildiği, sanığın cep telefonu tamircisi olduğunu ekranları tamir amacıyla yanında götürüp tamir ettirerek geri getirdiğini, cep telefonlarını ise eşi ve kendisi için aldığını beyan ettiği olayda ele geçen eşyaların yabancı menşeili oldukları göz önüne alınarak, kaçak eşyanın miktarı da gözetilerek, ticari amaçla bulundurulduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5514, Karar No: 2021/20641, Tarih: 29.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/5514 E.  ,  2021/20641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3 maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 10/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34356, Karar No: 2015/26506, Tarih: 07.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34356 E.  ,  2015/26506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan sıfır km olarak satın aldığı aracın şase numarasının bulunmaması nedeniyle zorunlu araç muayenesini yapamadığını, durumu davalıya bildirmesine rağmen çözüm üretilmediğini ve aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek; aracın fatura satış bedeli olan 25.370 TL ile 1.500 TL vergi bedelinin davalıdan faizi ile tahsiline ve ödediği bedel kadar maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesin talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini delimiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, dava konusu ayıplı aracın davalıya iadesi ile aracın rayiç bedeli olan 17.000 TL'nin iade tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu aracın üretim aşamasında araç sağ amortisörü üzerine işlenmesi gereken şasi numarasının bulunmaması nedeniyle davacının yasal araç muayenesini yaptıramadığı ve davacı tarafından bu eksikliğin düzeltilmesine ilişkin davalıya yapılan ihtara rağmen söz konusu imalattan kaynaklı ayıbın giderilmesine yönelik davalı tarafından herhangi bir girişimde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Araç bu haliyle mahkemeninde kabulünde olduğu üzere ayıplıdır ve davacı “0” km olarak aldığı araçta var olan ve kendisinin sebebiyet vermediği bu ayıba katlanmak durumunda değildir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesinin birinci bendinde; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda ya da reklam ve ilanlarında yer alan veya satıcı tarafından bildirilen veya standardında veya teknik düzenlemesinde tespit edilen nitelik veya niteliği etkileyen niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mallar, ayıplı mal olarak kabul edilir.” denilerek ayıbın tanımı yapıldıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise; “Tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde ayıbı satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketici bu seçimlik haklarından biri ile birlikte ayıplı malın neden olduğu ölüm ve/veya yaralanmaya yol açan ve/veya kullanımdaki diğer mallarda zarara neden olan hallerde imalatçı-üreticiden tazminat isteme hakkına da sahiptir.” düzenlemesine yer verilerek, ürünün ayıplı çıkması halinde tüketicinin seçimlik hakları düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeyle tüketiciye ayıplı mal nedeniyle tanınan seçimlik haklarından biriside ayıplı malın iadesi ve ödenen bedelin tahsilidir. Tüketici, yasayla kendisine tanınan dört seçimlik hakkından birini tercih etmekte özgürdür. Davacı eldeki davada sözleşmeden dönerek ayıplı ürünün fatura satış bedeli olan 25.370 TL'nin tahsilini istemekte olup, dava konusu ürünün satış bedelinin davacının talebi doğrultusunda iadesine karar verilmesi gerekir. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde araç muayene tarihindeki rayiç değeri üzerinden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalının tüm,davacının sair temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 870,92 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18290, Karar No: 2017/4398, Tarih: 03.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18290 E.  ,  2017/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, bankalarının.... Şubesi ile dava dışı .... Belediye Başkanlığı arasında düzenlenmiş kira mukavelesine istinaden davaya konu ATM ünitesinin bulunduğu mecurun kiralandığını, kira mukavelesinin 15/12/2003 tarihinde 3 yıllık olarak düzenlendiğini, kira süresi bitmeden ATM ünitesinin dava dışı Belediye Başkanlığı'nın yer göstermesi ile bulunduğu yerden alınarak aynı caddenin tam karşısına 01/09/2005 tarihinde taşındığını, kira mukavelesinin süresinin 14/12/2006 tarihinde dolduğunda ise 15/12/2006 tarihinde başlamak üzere yeniden 1 yıllık olarak düzenlendiğini, kira sözleşmesinin süresinin uzatılması ve kira bedellerinin.... Belediyesi'nin encümen kararlarına istinaden yapıldığını ve düzenli olarak yatırıldığını;.... Kaymakamlığı Mal Müdürlüğü'nden 12/12/2007 tarihinde 3418 sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile davaya konu taşınmazın imar planında park olarak ayrılması nedeniyle, 3194 sayılı Kanunun 11. Maddesine göre.... Belediyesi'ne terkinin yapıldığını, ancak terk amacı dışında kullanıldığının tespiti üzerine Hazine adına tescili yapılarak hazine adına tapu senedi alındığından bahisle kendileri adına 18.550,00 TL'lik ecrimisil tahakkuk ettirildiğini; bu ecrimisil bedeline 10/01/2008 tarihinde itiraz ettiklerini, itirazlarının değerlendirilmesi sonucunda taraflarına 26/03/2008 tarih ve 609 sayılı 9.332,00 TL'lik ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin gönderildiğini; bu ihbarnameye istinaden dava ve yasal haklarının saklı kalmak kaydıyla 21/04/2008 tarihinde belirlenmiş olan 9.332,00 TL'nin ...'ne yatırıldığını, konuyla ilgili.... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/400 Esas sayılı dosyası ile dava dışı.... Belediye Başkanlığı aleyhine ecrimisil davası açtıklarını,ancak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiğini ve ilgili kararın Yargıtay tarafından onandığını ileri sürerek; 21/04/2008 tarihinde Mal Müdürlüğü veznelerine yatırılmış olan 9.332,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.