muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4311, Karar No: 2020/5711, Tarih: 12.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4311 E.  ,  2020/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat ve reddedilen feri talepleri yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilerek erkek yararına tazminatlara hükmedilmiş ve kadının tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri redddedilmiştir.

İlk derece mahkemesi, kadının eşi ve yakınlarına karşı soğuk ve ilgisiz olduğunu evlilikten pişmanlığını dile getirdiğini, eşinin kendisine cinsel saldırıda bulunduğu belirterek şikayetçi olduğunu ancak iddialarını ispatlayamadığını, not bırakarak evden ayrıldığını ve fiili ayrılıkta eşi özür dilemesine karşın eve gitmeyeceğini ve evliliği kafasında bitirdiğini söylediğini; erkeğin de evlilikten pişmanlığını dile getirdiğini, ailesinin kadının yakınlarına ağır sözlerine tepki vermediğini ve kadının eşyalarını götürmesine tepki vermeyip kendisinin de evliliğin sona ermesini istediğini belirterek kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğuna hükmetmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat ve reddedilen fer’i talepleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesi kararında, kadının eşi ve onun yakınlarına soğuk-ilgisiz davrandığı, evlilikten pişmanlığını dile getirdiği, not bırakarak evden ayrıldığı, evlilik birliğini sürdürmek istemediği ve evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmediği, erkeğin kusurunun bulunmadığı ancak erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığı için kusur oranının kesinleştiği belirtilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı sadece davacı-davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğundan, ilk derece mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen “evlilikten pişmanlığını dile getirdiği, ailesinin kadının yakınlarına karşı olan ağır sözlerine tepki vermediği ve kadının eşyalarını götürmesine tepki vermeyip kendisinin de evliliğin sona ermesini istediği” kusurlu davranışları kesinleşmiştir. Öte yandan, sadece kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu halde, ilk derece mahkemesince kadına kusur olarak yüklenmemiş olan “evlilik sorumluluklarını yerine getirmeme” kusurlu davranışlarının bölge adliye mahkemesince kadına kusur olarak yüklenmesi doğru olmamıştır. Bu durumda, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre; evlilikten pişmanlığını dile getiren, ailesinin kadının yakınlarına karşı olan ağır sözlerine tepki vermeyen ve kadının eşyalarını götürmesine tepki vermeyip kendisi de evliliğin sona ermesini isteyen erkek ile eşi ve onun yakınlarına soğuk ve ilgisiz davranan, evlilikten pişmanlığını dile getiren, not bırakarak evden ayrılan ve evlilik birliğini sürdürmek istemeyen kadın eşit kusurludur. Bu itibarla, kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir(TMK m. 174). Bölge adliye mahkemesince davacı-davalı kadının davalı- davacı erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre erkek yararına maddi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Boşanma sebebiyle yoksulluğa düşecek olan taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz nafaka isteyebilir (TMK m. 175/1). Taraflar boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olup, daha fazla kusurlu olmayan ve kendisini yoksulluktan kurtaracak düzenli ve sürekli geliri bulunmayan kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru bulunmamış ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerin ise (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Remzi'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Seher'e geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/14381, Karar No: 2015/152, Tarih: 12.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14381 E.  ,  2015/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan domatesin 2009 ve 2011 yılları; patlıcanın 2009, 2010 ve 2011 yılları itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5204, Karar No: 2022/12762, Tarih: 16.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5204 E.  ,  2022/12762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Ret

Temyize konu dosyada, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 tarihli ve 2014/59172 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2009 takvim yılında Turkuaz Demir Çelik Tic. Ltd. Şti'nden temin ettiği sahte faturaları kullandığı iddiasıyla kamu davası açıldığı; mükerrer olduğu kabul edilen İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/7 Esas sayılı dosyasında ise İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2014 tarihli ve 2014/433 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2009 takvim yılında ... İnş. Yapı Tic. Ltd. Şti, ... İnş.Tic. Ltd. Şti,... Yap İnş.Tic. Ltd. Şti ve ... İnş.Tic. Ltd. Şti'nden temin ettiği sahte faturaları kullandığı iddiasıyla kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, temyize konu kamu davasının anılan mahkemedeki dava ile mükerrer olmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23015, Karar No: 2013/1770, Tarih: 11.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23015 E.  ,  2013/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazlardan 931 parselin tapusunun beyanlar hanesinde; vakıf (S.M.V.H) şerhi bulunduğundan vakfın cinsi, gayri sahih vakıf olup olmadığı ve taviz bedeline tabi olup olmadığının Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6946, Karar No: 2018/2431, Tarih: 23.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6946 E.  ,  2018/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarihli, 2016/402 esas ve 2017/367 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24/11/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında,12/12/2014 tarihli eylemi nedeniyle “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 30/01/2015 tarihli ve 2014/4035 soruşturma, 2015/3 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliğ edilerek itiraz edilmeden kesinleştiği,

2- Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için... Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, yükümlünün uyarı yazısı tebliğine rağmen denetim planına uymaması nedeniyle dosyasının kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

3- Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı’nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 18/10/2016 tarihli 2016/3679 soruşturma, 2016/921 esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozmaya konu Bilecik 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/07/2017 tarihli 2016/402 esas ve 2017/367 sayılı kararı ile; TCK’nın 191/1, 191/10 ve 62.maddeleri uyarınca sanığın “2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verildiği, kararın 12/09/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 191/10 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 tarihli ve 2016/402 esas, 2017/367 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 191/10 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 tarihli ve 2016/402 esas, 2017/367 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın cezalandırılmasına konu eylemin suç tarihinin 12/12/2014 olduğu, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde bu eylem için cezanın artırım nedeni olarak öngörülmeyen ancak suç tarihinden sonra 04/04/2015 tarihli ve 29316 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesine eklenen 10. fıkra uyarınca ''Birinci fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır.'' şeklindeki düzenleme göz önüne alınarak sanık hakkında hükmolunan cezadan 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/07/2017 tarihli ve 2016/402 esas, 2017/367 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Suç tarihi olan 12/12/2014 tarihinden sonra 04/04/2015 tarihli ve 29316 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesine eklenen 10. fıkrada; ''Birinci fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır.'' düzenlemesinin yer aldığı, ancak fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde bu hususun cezanın artırım nedeni olarak öngörülmediği anlaşıldığından sanık hakkında hükmolunan cezada ½ oranında artırım yapılarak sanığa fazla ceza verilmesi kanuna aykırıdır.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/07/2017 tarihli ve 2016/402 esas, 2017/367 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK’nın 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a)Hüküm fıkrasından TCK’nın 191/10.maddesinin uygulanmasına ilişkin 2.paragrafın çıkarılmasına,

b)Hüküm fıkrasının;

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/07/2017 tarihli ve 2016/402 esas, 2017/367 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK’nın 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a)Hüküm fıkrasından TCK’nın 191/10.maddesinin uygulanmasına ilişkin 2.paragrafın çıkarılmasına,

b)Hüküm fıkrasının;

1-Sanık ...’ın üzerine atılı suçtan eylemine uyan 5237 Sayılı TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak sanığın 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

2-Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK’nın 62 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 YIL 8 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

3-Sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,

Şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE,

Hükmün değiştirilen bu şekliyle infazına,

Dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10762, Karar No: 2019/5200, Tarih: 11.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10762 E.  ,  2019/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalılar avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde duruşmalı olarak davalılardan ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde üretim bölümünde 15/02/2016- 04/11/2016 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı bölümün en eski çalışan işçilerinden biri olduğunu, işverenin işyerindeki ekonomik sıkıntı gerekçesiyle müvekkilinin iş akdini haksız, mesnetsiz ve önelsiz olarak tamamen gerçek dışı bir gerekçeyle kötüniyetli olarak feshettiğini, davalı şirketin ekonomik zorlukta olması nedeniyle davacının da içinde bulunduğu işçilerin iş akitlerini feshettiği gerekçesinin tamamen asılsız olduğunu, davalı işverenin ekonomik zorlukta olmadığı işyerinde çalışan işçi sayısının yeni işçi alımı veya Kayseri, İnegöl fabrikalarından geçici işçi getirilerek vardiya saatleri arttırılıp işçilere fazla mesai yaptırılarak tamamlandığını, 3 vardiyadan 2 vardiyaya geçildiğini, çalışan makine sayısında kesinlikle azalma olmadığını, davalı tarafından davacının iş akdinin feshedildiği tarihlerde büyük miktarda ham madde alımı olduğunu iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının müvekkili ...nin işçisi olmadığını, bu nedenle müvekkili Küçükçalık Tekstil San. ve Tic. A.Ş. bakımından davanın esasına girilmeksizin husumet yokluğu sebebi ile reddine karar verilmesi gerektiğini, sektördeki öngörülemeyen daralmanın projekte edilen satışların yapılmasını engellediğini, müvekkili KFS Sentetik San. Ve Tic. A.Ş.nin zarar ettiğini, giderleri azaltacak diğer önlemlerin yetersiz kalması sonrasında personel azaltılması yönünde karar alınmak zorunda kalındığını, fesihlerin ekonomik ve sosyal ölçütler gözetilerek yapıldığını, müvekkili şirketin hiçbir zaman sendikal faaliyetlere engel olma yönünde bir tutum içine girmediğini, davacının feshin sendikal nedenle yapıldığına ilişkin bir delil bildirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her ne kadar sözleşmenin ekonomik nedenlerle feshedildiği iddia edilmiş ise de, fesih tarihinden önceki ve sonraki 6 aylık sürece ilişkin SGK kayıtlarının tetkikinde davalı KFS Sentetik San. ve Tic. A.Ş.de fesih tarihinde çalışan sigortalı işçi sayısının 263 olduğu, fesih tarihinde önce ve sonraki süreçlerde yeni işçi alımlarının devam ettiği, aralarında yönetim birliği olduğu tespit edilen Küçükçalık Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'nin ise davacının iş akdinin feshedildiği 2016 yılı Kasım ayında 23 işçi ile çalışmaya başladığı, 6 aylık süreç içerisinde toplam işçi sayısının 100'e ulaştığı, tanıkların yeminli ifadelerinde davalı işyerinde fazla mesai yapılarak çalışılmaya devam edildiğini bildirmiş olmaları, davacının davalılara ait başka bir işyerinde veya departmanda çalıştırılma ihtimali düşünülmeden fesih yapılmış olduğu, bu durumun feshin son çare olması ilkesine uygun düşmediği, ayrıca KFS Sentetik San. ve Tic. A.Ş. nezdinde de yeni işçi alımları devam ettiğinden işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanmadığı, bu sebeplerle feshin geçerli nedene dayanmadığı; davalı işyerinde Öz İplik İş Sendikasının faaliyette bulunduğu, davacının sözleşme feshedilmeden önce sendikaya üye olduğu, halen işyerinde çalışan sendika üyesi işçi sayısının 38 olduğu, üyelikten çekilen işçi sayısının 21 olduğu, yasal çoğunluk sağlanamadığı için yetki prosedürü işletilemediği, toplu iş sözleşmesinin bağıtlanamadığı, işverenin yetkili amirleri eliyle işçileri sendikadan istifa etmeye zorladığının tanık beyanları ile ispat edilmiş olduğu, toplanan delillere göre işverenin sendikal faaliyetlere, sendika seçme özgürlüğüne müdahale ettiği tespit edildiğinden feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle, davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalılardan KFS Sentetik San. ve Tic. A.Ş. nezdinde işe iadesine, sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücretinden davalıların müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı Küçükçalık Tekstil San. ve Tic. AŞ vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

G) Gerekçe: