muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7962, Karar No: 2022/1170, Tarih: 17.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7962 E.  ,  2022/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kiracılık sıfatının tespiti ile birleşen tahliye davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; asıl dava davacısı ... ...Termal Otel Sağlık Tesisleri İnş.Tur. A.Ş.'nin isitnaf başvurusunun reddine, birleşen dava davacısı ...Belediye Başkanlığının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında verdiği hükmün asıl dava davacısı ... ...Termal Otel Sağlık Tesisleri İnş.Tur. A.Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine; ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesinin kararı kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği, asıl davada davacı vekilince ek kararın duruşmalı olarak temyiz edildiği anlaşılmakla dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.",

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı asıl dava davacısı ... ...Termal Otel Sağlık Tesisleri İnş.Tur. A.Ş. ile birleşen dava davacısı ... vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda başvuru hakkında verilen kararın temyizinin kabil olmadığı belirtilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkartılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı asıl dava davacısı birleşen dava davalısı vekili tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 17/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3137, Karar No: 2017/7907, Tarih: 14.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3137 E.  ,  2017/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ihtirazi kayıtla ödenen gecikme zammının yasal faiziyle istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, 5510 sayılı Yasanın 89/3. maddesi “Yanlış veya yersiz alınmış olduğu tespit edilen primler, alındıkları tarihten on yıl geçmemiş ise, hisseleri oranında işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara veya genel sağlık sigortalılarına veya hak sahiplerine kanunî faizi ile birlikte geri verilir. Kanunî faiz, primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanır. Ancak Borçlar Kanununun 65 inci maddesi hükmü saklıdır.” hükmüne amir olup, söz konusu gecikme zammının prim borcu nedeniyle tahakkuk ettirildiği belirgin olduğundan, mahkemece, alacağın Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından, iadenin yapılacağı ayın başına kadar geçen süre için faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1/B maddesinin silinerek yerine, “Davacı kuruluş tarafından ödenen 25.400,86 TL asıl alacağın, Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından, iadenin yapılacağı ayın başına kadar geçen süre yönünden yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7903, Karar No: 2023/5385, Tarih: 11.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7903 E.  ,  2023/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/681 E., 2022/829 K.

DAVA TARİHİ : 19.03.2015

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü kısmen reddi / İstinaf isteminin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/140 E., 2020/683 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali, el atmanın önlenmesi ve yıkım istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf isteğinin HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, 282 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 5,11 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptaline ve terkinine, el atmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; taşınmazın 5,11 m2 lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından bu kısma isabet eden bölümün davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine, 3 katlı binanın kıyıya herhangi bir müdahalesi olmadığından el atmanın önlenmesi ve yıkım taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; el atmanın önlenmesi ve yıkım talebinin reddi yönündeki kararın hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını anılan istekler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; el atmanın önlenmesi ve yıkım talebine konu 5,11 m2 lik kısım üzerinde davalıların herhangi bir müdahalelerinin bulunmadığının tespit edildiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteğinin HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan terkin, el atmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan terkin, el atmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri ile 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince temyiz eden davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15410, Karar No: 2018/409, Tarih: 05.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15410 E.  ,  2018/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı aralarında akdedilen finansal kiralama sözleşmesi gereği taşınır malın davalıya teslim edildiğini, sözleşme ile belirlenen ödeme planına göre kira borcunu ödemeyen davalıya 60 gün süreli 30.6.2014 tarihli ihtarın gönderildiğini, ihtara rağmen borcun ödenmediğini ve taşınırın teslim edilmediğini, belirterek finansal kiralama sözleşmesine konu malın davacıya aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının ödemediği kira bedeli için davacı tarafından 60 gün sürekli çekilen ihtarname ile belirlenen mehil bitmeden davacının davalı hakkında icra takibi başlattığını,bu nedenle fesih hakkını kullanabilmesi için davacıya tanınması gereken mehil şartının fiilen gerçekleşmediğini, ihtarnamenin başlatılan icra takibi ile etkisiz ve geçersiz hale geldiğini, feshin geçerlilik şartlarının ortadan kalktığını, verilen süre dolmadan tüm borcun ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya ihtarname göndererek malın iadesini istediği halde kira bedellerini tahsil edip defterlerine kaydettiği, davacının kira borcunu almaya devam etmesi ile davalının sözleşmenin fesih edilmeyeceği inancına kapılmasının doğal olduğu, davalının ödeme gayreti içinde ve iyiniyetli olduğu ,dava tarihi itibariyle davacının davalıdan muaccel bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, Finansal Kiralama sözleşmesi gereğince kira borcunun ödenmesi için çekilen ihtara uyulmaması nedeniyle finansal kiralama sözleşmesine konu malların istirdadı talebine ilişkindir.

Davacının finansal kiranın ödenmesi için çektiği 60 gün süreli ihtarnameye göre son ödeme tarihi 7.9.2014 olup,yapılan bilirkişi incelemesi ve dosya kapsamına göre davalının davacı şirkete doğrudan ve davacı şirketin finansal kirayı tahsil amacıyla başlattığı takip dosyasına yapılan ödemelerle borcun büyük ölçüde karşılandığı ve son olarak takip dosyasında yapılan 15.7.2014 tarihli mevduat haczi ile de borcun tamamen ödenmesinin temin edildiği ancak alacaklının hacizli paranın dosyaya gönderilmesini 28.11.2014 tarihinde talep ettiği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 15.7.2014 tarihinde yapılan mevduat haczinin dosyaya intikali için davacı alacaklının talep hakkını kullanmayarak ihtarnamede belirtilen süreyi geçirdikten sonra 28.11.2014 tarihinde talepte bulunmuş olmasının sorumluluğunun davalı borçluya yüklenemeyecek olması karşısında taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9002, Karar No: 2020/677, Tarih: 15.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/9002 E.  ,  2020/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı Ceza Yargılama Yasası'nın 217/1. maddesine göre; yargıç (hakim) kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve mahkeme/yargıç huzurunda tartışılmış kanıtlara (delillere) dayandırabilir. Aynı Yasa'nın 210/2. maddesine göre ise; tanıklıktan çekinebilecek olan kişi, duruşmada tanıklıktan çekindiğinde, önceki ifadesine ilişkin tutanak okunamaz.

Duruşmada tanıklıktan çekindiği için, önceki ifadesine ilişkin tutanak 5271 sayılı CMK.nın 210/2.maddesinin emredici kuralı uyarınca okunamadığı ve böylece bu tanığın önceki ifadesi kanıt (delil) olarak duruşmaya getirilip mahkeme/yargıç önünde tartışılamaması;ayrıca sanık ...’un mahkeme huzurunda doğrulanmayan 03.12.2014 tarihli bilgi alma ifade tutanağı dışında, mahkumiyeti gerektirir şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedenleriyle sanıkların hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve yasaya uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12171, Karar No: 2019/2507, Tarih: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12171 E.  ,  2019/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I.Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın istinabe mahkemesince sorgusunun yapıldığı sırada adli sicil kaydı okunup diyecekleri sorulmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

II.Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın istinabe mahkemesince sorgusunun yapıldığı sırada adli sicil kaydı okunup diyecekleri sorulmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

II.Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

1... Gıda Dış Ticaret Ldt. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmemesi, temyiz dilekçesinde, suç konusu faturaların, şirketin kuruluşunda nişanlısını şirket ortağı yapan...ve ... tarafından düzenlendiğini belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; suç konusu faturaları kullanan şirket ya mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması ile düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi; suç konusu fatura asıllarından her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği... ve... ile...Noterliğinin 13.12.2007 tarih ve ... yevmiye sayılı limited şirket pay devir sözleşmesine göre sanığın, şirket hisselerini devrettiği... isimli kişilerin, CMK'nin 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmeleri, suç konusu faturalar sanığa ve tanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; kabul etmekdikleri takdirde sanık ile tanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; Ba formu ile 2008 ve 2009 takvim yıllarında sanığın yetkilisi olduğu...Gıda Dış Ticaret Ldt. Şirketinden mal aldıklarını beyan eden şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve tanıkları tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilmesinde sanığın iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulup, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı ve gerekçeli kararda sahte fatura düzenleme eylemi anlatılmasına rağmen, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve farklı suçlar olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında suç vasfının “sahte belge kullanmak” şeklinde ifade edilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı ve gerekçeli kararda sahte fatura düzenleme eylemi anlatılmasına rağmen, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve farklı suçlar olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında suç vasfının “sahte belge kullanmak” şeklinde ifade edilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.