muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21253, Karar No: 2017/3659, Tarih: 20.06.2017

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; ilk temlik tarihinde ara malikler ... ’ın 16, ...’ın ise 19 yaşında olduğu, ara maliklerin alım güçlerinin bulunmadığı, dinlenen tanık beyanları uyarınca mirasbırakanın köyün en zengin kişisi olup mal satmayı gerektirecek bir ihtiyacının bulunmadığı, yine temlikten önce çekişmeli taşınmazları mirasbırakanın kardeşi ve aynı zamanda ... ve ...’ın babası ...’in kullandığı, öte yandan son malik ...’ün ... ile ...mi arkadaş olduğu ve köy yerinde hep birlikte gezdiği, mirasbırakanın ölümünden kısa süre sonra davalı ...’in çekişmeli taşınmazları devir aldığı, açıklanan nedenlerle ...’ün durumu bilen ya da bilmesi gereken konumunda bulunduğu bir bütün halinde değerlendirildiğinde yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi hatalıdır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8850, Karar No: 2023/2872, Tarih: 10.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8850 E.  ,  2023/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1262 Esas, 2021/1387 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/54 E., 2021/171 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine 200.000,00 TL bedelli bono Gaziantep İcra Müdürlüğünün 2018/103177 E. sayılı dosyası ile icra takibine girişildiğini, müvekkilinin davalı ile karşılıklı arazi alım satım ilişkisi sebebiyle borcuna karşılık davalının düzenlediği 02.04.2016 ödeme tarihli 200.000,00 TL bedelli bonoyu imzaladığını, müvekkilinin davalıya olan güveninden dolayı bonoyu teslim alamadan bakiye 8.650,00 TL borç kalacak şekilde ödemelerde bulunduğunu, davalının da müvekkilinin yaptığı ödemelerin neticesinde bononun arkasına davalı eliyle kalan borç 8.650,00 TL olarak yazdığını, olmayan bir borçtan dolayı takip başlatılmasının yanında aynı zamanda kambiyo vasfını yitiren bir bono esas alınarak kambiyo senedine müstenit takip yapıldığını, bono arkasındaki kalan borç 8.650,00 TL kısmı ortadan kalkacak şekilde kesildiğini, bonoda tahrifat yapıldığını, bunun sonrasında da Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına 2018/73697 soruşturma numarasıyla suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespiti ile davalının haksız ve kötü niyetli takip yapmış olması nedeniyle senette yazılı miktar olan 200.000,00 TL'nin %20'si üzerinden kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan icra takibine karşı davacı tarafın Gaziantep 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2018/734 E. sayılı dosyası ile itiraz ettiği ancak davanın reddine karar verildiğini, Gaziantep 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/734 E. sayılı dosyası ile davacının mal kaçırmak amacıyla yapmış oldukları devir işleminin iptali için tasarrufun iptali davası açıldığını, dolayısıyla davacı tarafın tüm hukuki yolları denediği ve hepsinde kendisi aleyhine sonuçlar elde ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bononun, mücerret bir borç ikrarı olduğu, bono borçlusunun ilk önce bonodaki borç ikrarının sebebini ispat etmesi gerektiği, bunun ise, 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 201 inci maddesi gereği tanıkla ispat edilemeyeceği, ancak senet (kesin delil) ile ispat edilebileceği, somut olayda davacının iddiasını belirtilen ilkeler çerçevesinde yazılı delille kanıtlaması gerektiği, bono ödeme vasıtası olup kural olarak mevcut bir borcun tasfiyesine yönelik olarak verildiğinin kabulünün gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacının senedin kesildiğini beyan ettiği, senet aslı incelendiğinde senedin tahrif edildiğine ilişkin herhangi bir bulgunun bulunmadığı, Gaziantep Cumhuriyet Savcılığının 2018/73697 soruşturma sayılı dosyasında da senedin kesildiğine ilişkin bir bulguya rastlanılmaması sebebi ile şüpheli/davalı ... hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, menfi tespit davasında borçlunun ya borçlanma iradesinin bulunmadığını ya da borçlanma iradesi bulunmakla birlikte daha sonra ödeme gibi bir nedenle düştüğünü ileri sürmesinin mümkün olduğu, borçlunun borcun varlığını inkar ettiği durumlarda, ispat yükünün davalı durumunda olmasına karşın alacaklıya düştüğü, ancak borçlunun varlığını kabul ettiği borcun ödeme gibi bir nedenle düştüğünü ileri sürmesi durumunda, doğal olarak ispat yükünün kendisine düşeceği, somut uyuşmazlıkta ispat yükünün davacı borçluda olduğu, davalının tanık dinletilmesine muvafakatinin bulunmadığını açıkça belirttiği, bunun üzerine mahkemelerince davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatıldığı, davacının yemin deliline dayandığı ancak davalı asile çıkarılan yemin davetiyesinin iade edildiği, o esnada davalının 01.01.2021 tarihinde vefat ettiği, davalının taraf ehliyetinin son bulması sebebi ile Yargıtay içtihatları uyarınca yemin deliline dayanılmasının mümkün olmadığı, dosyadaki tüm deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının davasını usulüne uygun birbirini doğrulayan deliller ile ispat edemediği, kötü niyet tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu senedin kambiyo vasfına haiz olmadığını, senet metni üzerinde yapılan inceleme neticesinde keşide tarihinin vadeden sonra olduğunu, hukuk usulünde para borcunun ödenmesine dair iddiaların yazılı belgeyle desteklenmesi gerektiğini, müvekkilinin bu kapsamda borçluya yapmış olduğu ödemeleri senedin arkasına yazdırmış ve senedin arka yüzüne bakiye 8.650,00 TL borç kaldığına dair not düşüldüğünü, davalı kötüniyetli hareket ederek senedin not yazılı kısmını ortadan kaldıracak şekilde senedi kestiğini, sonrasında icra takibine konu ettiğini, her ne kadar senet üzerinde yapılan bu işlem nedeniyle soruşturma makamınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olsa da verilen kararın yetersiz inceleme ile verildiğini, müsnet senedin piyasadan temin ettikleri orijinal halini gösterir bir örneğini sunduklarını, senedin sol kısmında bulunan senet kimlik kayıtlarına ilişkin bölümün takip konusu senette bulunmadığını, diğer tüm unsurların birebir aynı olduğunun görüleceğini, senedin sol tarafı kesilerek ortadan kaldırıldığını, bu hususun tek başına davanın ispatı anlamına gelmekte iken mahkemenin hiçbir inceleme yapmadan davanın reddine karar vermesinde isabet olmadığını, yargılamanın sonunda ele geçirilen ve yerel mahkeme tarafından dosyaya sunulmasına izin verilmeyen video kaydının sunulduğunu, ödemeye ilişkin belgelerin davanın her aşamasında sunulmasının mümkün bulunduğunu, bu görüntülerde alacaklı görünen ...’ın senede mahsuben ödeme yapıldığını, ödemeleri senedin arkasına yazdığını avukata verirken senedin o kısmını kestiğini itiraf ettiğini, bu nedenle kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının vade tarihini belirttiği ve borcun çoğunu ödeyip 8.650,00 TL borcu kalmış olduğunu beyan ettiği, bu itibarla borç tamamıyla kabul edilmiş olduğundan takibe konu senedin kambiyo senedi vasfını haiz olduğu, Savcılığın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında herhangi bir makasla kesme olayının tespit edilemediğinin belirtildiği, aksi durumda dahi kesilen yerde kalan borç miktarının 8.650,00 TL yazılı olduğunun da ispatının mümkün olmadığı, karar duruşmasında sunulan ve davacının kalan borç miktarının yazılı olduğu kısmın davalı tarafından senet üzerinden kesildiği iddiasına yönelik CD görüntülerinin daha önce delil olarak sunulmadığı ve son duruşmada sunulan bu delile davalı yanın muvafakatinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu senedin tahrif edilmiş olması nedeniyle kambiyo vasfına haiz olmadığını, senet kesilmek suretiyle borca mahsuben yapılan ödemelerin ortadan kaldırıldığını, dosyaya sunulan CD kaydı görüntülerinde alacaklı görünen ...'ın senede mahsuben ödeme yapıldığını, ödemeleri senedin arkasına yazdığını ve avukata verirken senedin o kısmını kestiğini itiraf ettiğini, borcu söndüren niteliği itibariyle bu delilin dikkate alınması gerektiğini, zira ödeme niteliğine haiz belgenin savunma ve iddianın genişletilmesi yasağının istisnası olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki arazi alım satımına ilişkin olarak düzenlenen ve ödeme nedeniyle kısmen bedelsiz kalan bono nedeniyle davacı yanın borçlu olup olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı yan, davanın görüldüğü sırada sonradan elde etmiş olduğu ve bononun lehtarı olan davalı murise ait olduğunu iddia ettiği görüntü ve ses içeren CD kaydını son duruşmada ibraz etmiştir. Davacı, görüntü ve ses kaydı içerdiği anlaşılan bu CD'yi sonradan elde ettiğini ileri sürdüğünden 6100 sayılı Kanun'un 31 ve 145 inci maddeleri uyarınca söz konusu CD'nin çözümlemesi yapılıp, görüntü ve sesin davalı murise ait olup olmadığının araştırılması ve eğer davalı murise ait ise, bu durumun borcu sona erdireceği nazara alınarak bir karar verilmesi gerekirken, bu delilin sonradan ibraz edildiği gerekçesi ile değerlendirilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5049, Karar No: 2017/2044, Tarih: 09.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5049 E.  ,  2017/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... ... 13. Sulh Hukuk ve...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtl adayının MERNİS adresinin ... olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Akkuş Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün... adresinde ikamet ettiğinden bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Akkuş İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya ve talimat mahkemesinde alınan vasi adayının beyanına göre küçüğün annesi ile birlikte ... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3790, Karar No: 2021/6187, Tarih: 08.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3790 E.  ,  2021/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7178, Karar No: 2014/8518, Tarih: 26.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7178 E.  ,  2014/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilinin kooperatif üyeliğini ...'dan ... 3. Noterliği'nce düzenlenen 20.07.2009 tarih ve 7533 yevmiye no'lu Kooperatif Hisse Devir Sözleşmesi ile devraldığını, noter kanalı ile ilettiği kayıt isteğinin de kooperatif tarafından reddedildiğini ileri sürerek, 24.08.2009 tarih ve 2009/85 sayılı yönetim kurulu kararının iptali ile müvekkilin üyelik kaydının yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı kooperatifin anasözleşmesinin "Ortaklık Şartları" başlıklı 10. Maddesinin 3. bendinde "Deniz taşımacılığı ile iştigal eden esnaf ya da tacir olmak", 5. bendinde "Kooperatifin amacına uygun deniz motorlu aracı bulunmak" koşullarının belirtildiğini ve son paragrafta da "3. bentte öngörülen nitelik meslekle ilgili kuruluşlar ile Vergi Dairesi'nden sağlanacak belge ile kanıtlanır" dendiğini, davacının bu maddede belirtilen niteliklere ilişkin herhangi bir belge sunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalı koperatif anasözleşmesi'nin "Ortaklık Şartları" başlıklı 10. maddesine göre; ortak olabilmek için deniz taşımacılığı ile iştigal eden esnaf ya da tacir olmak gerektiği, bunun da meslekle ilgili kuruluşlar ile vergi dairesinden sağlanacak belge ile kanıtlanacağı, devir tarihinin 24.08.2009, dava tarihinin ise 19.11.2009 olduğu, sunulan vergi kaydından davacının dava tarihinden önceki bir dönemde deniz taşımacılığı işi ile iştigal eden esnaf veya tacir olduğunun anlaşıldığı, davacının 31.12.2002 tarihinde işi terk ettiği, son kaydının ise dava tarihinden sonra 14.07.2010 tarihinde yapıldığı, esnaf veya tacirlerin faaliyette bulunabilmeleri için vergi kayıtlarının bulunmasının zorunlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında Didim Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden gönderilen 26.08.2013 tarihli cevabi yazıdan, davacının dava tarihinden önce kesintili de olsa çeşitli tarihlerde deniz ve kıyı sularında tekne işletmeciliği işini meslek olarak icra ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre uyulan bozma ilamında belirtilen "davadan önceki bir tarih itibariyle deniz taşımacılığı işi ile iştigal eden esnaf veya tacir olma" koşulunu taşıdığı anlaşılan davacının davasının kabulüne karar vermek gerekirken, bozma ilamı yanlış değerlendirilerek yanılgılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.