muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21612, Karar No: 2014/13163, Tarih: 02.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21612 E.  ,  2014/13163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Türkiye ... Kulübü’nün ganyan bayiliğini yapan sanığın, kulüple arasındaki bayilik sözleşmesi hükümleri uyarınca gördüğü hizmetin karşılığı olarak elde ettiği paralardan teminatın mahsubundan sonra kalan 2.929,42 TL’yi kulübün hesabına en geç 02.11.2009 tarihinde yatırması gerekirken yatırmadığı anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının hesaplanması sırasında 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılarak, sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı

ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucunda cezanın belirlenmesi gerektiği halde gün olarak belirlenen adli para cezasının doğrudan paraya çevrilerek, indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Adli para cezasının hesaplanması sırasında 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılarak, sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı

ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucunda cezanın belirlenmesi gerektiği halde gün olarak belirlenen adli para cezasının doğrudan paraya çevrilerek, indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasının 1. maddesinin 1, 2, 3 ve 4. bentlerde yer alan doğrudan verilen ve hapisten çevrilen para cezalarının tamamen çıkarılarak, temel cezanın belirlendiği bentteki hapis cezasının sonuna “ve 5 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmesi ile takdiri indirim maddesinin uygulandığı kısımda yer alan hapis cezasından sonra “ve 4 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesinden sonra, “Sanığa verilen hapis cezasının miktarı, sanığın kişiliği ve suçun işleniş şekli göz önüne alındığında cezasının TCK’nın 50/1-a. maddesi gereğince günlüğü suç tarihi itibarıyla 20,00.-TL den paraya çevrilerek 6.000,00.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmesi ile bunların altına gelecek şekilde “Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının, ekonomik, şahsi ve sosyal durumu göz önünde bulundurularak, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den hesap edilmek suretiyle 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/278, Karar No: 2010/6104, Tarih: 31.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/278 E.  ,  2010/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 14.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.07.2008 tarih ve 2004/625-2008/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili işyeri muhteviyatı ile bu işyerindeki elektronik cihazların davalı tarafından ayrı ayrı sigorta örtüsüne alındığını, 19.03.2004 tarihinde hırsızlık meydana geldiğini, zararın eksperce tespit edildiğini, davalının neden göstermeden 18.000.000.000 TL eksik ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 10.000.000.000 TL’nın rizikonun meydana geldiği tarihten itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen riziko dolayısıyla yangın sigorta poliçesinden 5.486.000.000 TL, diğer poliçeden ise, 2.506.000.000 TL tutarında gerçek zararın ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı işyerinin davalı nezdinde yangın ve elektronik sigorta poliçeleriyle sigorta örtüsüne alındığı, işyerinde gerçekleşen hırsızlık sonucu bir kısım emtianın hasarlandığı, bir kısmının ise çalındığı, davacının talep edebileceği toplam tazminatın 10.603.04 YTL olduğu, davalının yaptığı ödemelerin mahsup edildiği, hasar miktarının 07.08.2004 tarihinde öğrendiği, genel şartlar uyarınca 30 gün sonra temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.611.04 YTL’nın 07.09.2004 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,09 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3349, Karar No: 2006/7199, Tarih: 03.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3349 E.  ,  2006/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tokat İş Mahkemesi

Tarih : 14.02.2006

Davacı, 1.7.1982-7.3.1985 tarihleri arasında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 1.7.1982-7.3.1985 tarihleri arasında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiş, mahkeme istemin reddine karar vermiştir.

Davacının 10.2.1981 tarihinde Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt  ve tescilinin yapıldığı, vergi kaydının 1.1.1978-1.7.1982 tarihleri arasında ve 7.3.1985 tarihinden itibaren başlayarak devam ettiği, oda kaydının 1.1.1978 tarihinden, sicil kaydının da 7.11.1985 tarihinden başlayarak devam edegeldiği, Kurumun davacıya 10.2.1981- 1.7.1982 tarihleri arasında ve 7.3.1985 tarihinden itibaren kesintisiz Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul ettiği, primlerin 1981, 1982 yıllarında ve 1985 yılından itibaren ödendiği, 1983 ve 1984 yıllarında prim ödemesi bulunmamakla birlikte 31.12.1985 tarihinde yüksek miktarda ödemesinin bulunduğu, dava dilekçesine ekli 31.12.1985 tarihli makbuz örneğinde yatırılan miktarın 31.12.1985 tarihine kadar olan prim borcuna karşılık olduğunun yazılı bulunduğu, Kurumun, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24.maddesi uyarınca zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi mükellefiyet kaydının bulunması gerektiğinden bahisle, vergi kaydının bulunmadığı 1.7.1982-7.3.1985 tarihleri arasında davacıyı Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul etmediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde  zorunlu Bağ-Kur  sigortalılığı için kanunla  kurulu  meslek kuruluşu kaydı aranırken  20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren  2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı  Yasa'nın  24. maddesi değiştirilecek  zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için  gelir vergisi  mükellefi olması şartı getirilmiş ancak  gelir vergisinden  muaf olanlar  için meslek kuruluşuna kayıtlı  olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı  Yasa ile 24. madde  değiştirilerek  zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması  yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek  zorunlu Bağ-Kur   sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak  gelir vergisinden muaf olanlar için  esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Davacının, 10.2.1981 tarihinde sigortalı olarak kayıt ve tescilinin yapılması, vergi kaydının bulunmadığı 1982-1985 döneminde, 1.1.1978 tarihinde başlayan ve aralıksız devam eden oda kaydının mevcut olması kendi nam ve hesabına çalışmasının kesintisinin devam etmesi, 1982-1985 tarihleri arasındaki primlerin 1985 yılında geriye yönelik olarak alınarak kurumca kullanılması ve uyuşmazlığın söz konusu olduğu dönemde de sigortalı olduğu yolunda uzun süre güvence verdikten sonra zorunlu Bağ-Kur sigortalılığını yok sayması gerek sosyal güvenlik ilkeleri gerekse M.K.'nun 2.maddesi karşısında uygun bulunmamıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2003/21-579-570 ve 2001/21-420-430 sayılı kararlarında "yasada yapılan değişikliklerin, değişikliklerden önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olması nedeniyle sigortalı olanların sigortalılıklarına son vermeyeceği değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihlerde Bağ-Kur'a ilk defa kayıt ve tescil edilecekler için yeni düzenlemelerin getirildiği, tersinin kabulünün kazanılmış hakları ortadan kaldırmak niteliğinde olduğu" belirtilmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın yazılı gerekçelerle sonuca gidilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42486, Karar No: 2017/17364, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42486 E.  ,  2017/17364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12462, Karar No: 2014/16813, Tarih: 25.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12462 E.  ,  2014/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilamında özetle; davanın İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin olduğu, İİK 277/1 maddesinde,iptal davasının konusunu 278,279 ve 280.maddelerde yazılı tasarrufların oluşturduğunun belirtildiği; bunların karşılıksız tasarruflar, aciz halinde yapılan tasarruflar ve olağan durumlarda borçlunun yapamıyacağı işlemlerle mal varlığında eksiltme yaratan tasarruflar olduğu, buradaki tasarruftan maksat, borçlunun 3.şahıslarla yapmış olduğu tasarruf muameleleri olduğu, doktrinde tasarruf muamelesinin “bir hakkı veya hukuki ilişkiyi doğrudan doğruya etkileyen, onu diğer tarafa geçiren, muhtevasının sınırlayan, değiştiren veya ortadan kaldıran işlem” olarak tanımlandığı, tasarruf muamelesi ile muameleyi yapan sahsın mal varlığındaki aktifin azaldığı, diğer tarafta ise çoğalma meydana geldiği, borçlunun mal varlığını azaltıcı nitelikte bulunan hukuki işlemler ve hukuki fiilleri tasarruf kavramı içinde değerlendirilmesi gerektiği, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılan iptal davası ile borçlunun alacaklısını zarara uğratma kastıyla mal varlığından (aktifinden) çıkardığı mal veya hakların ya da bunların yerine geçen kıymetlerin tekrar borçlunun mal varlığına (aktifine) geçmesinin amaçlandığı, kısacası iptal davasının konusunu tasarruf muamelelerinin oluşturduğu, somut olayda dava konusu 72 ve 74 parsellerle ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.4.2005 tarih 2002/51 E-2005/76 K sayılı ilamı ve Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 3.3.2008 tarih 2008/99 E-2568 K sayılı anılan parsellere ilişkin onama ilamından “dava konusu taşınmazların (72 ve 74 Parsel yönünden)davalılardan vekil olan ... ın davacı... tarafından kendisine verilen 6.6.2001 tarihli vekaleti kötüye kullanarak babası olan davalı ... ile el birliği ve işbirliği içersinde davacı ... i zarara uğratmak amacıyla 72 ve 74 parselleri 6.11.2001 tarihinde tapuda devir yaparak vekalet görevini kötüye kullandıkları anlaşıldığından... mahallesi 18 Ada 72 ve 18 da 74 numaralı parsellerde malik görülen ... adına kayıtlı bu kayıtların iptali ile davacı... adına tapuya tesciline ilişkin yerel mahkeme kararının onanmasına” karar verildiği, hükmün bu parseller yönünden 8.5.2008 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı,eldeki davada nufus kayıtlarından dava konusu 72 ve 74 parsellerin gerçek sahibi olan ... 'in davalı borçlu... 'ın kayınvalidesi, davalı ...'in ise annesi olduğunu... 'in 1.8.2006 tarihinde öldüğünün anlaşıldığı;mevcut nüfus kayıtları ve mülkiyet tespitine ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.4.2005 tarih 2002/51 E-2005/76 K sayılı ilamından davalı borçlu ...'ın 6.11.2001 tarihli mülkiyet hakkının yolsuz tescile dayalı olduğu, dava konusu taşınmazlar üzerinde başlangıçtan itibaren mülkiyet hakkının hiç doğmadığı, davalı borçlunun gerçek hak sahibi ... in mirasçısı olmadığı, dolayısıyla davalı borçlunun mal varlığının aktifine hiç girmeyen mal üzerinde tasarruf hakkından bahsedilemiyeceği, dava konusu 23.12

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.4.2005 tarih 2002/51 E-2005/76 K sayılı ilamından davalı borçlu ...'ın 6.11.2001 tarihli mülkiyet hakkının yolsuz tescile dayalı olduğu, dava konusu taşınmazlar üzerinde başlangıçtan itibaren mülkiyet hakkının hiç doğmadığı, davalı borçlunun gerçek hak sahibi ... in mirasçısı olmadığı, dolayısıyla davalı borçlunun mal varlığının aktifine hiç girmeyen mal üzerinde tasarruf hakkından bahsedilemiyeceği, dava konusu 23.12.2008 tarihli bağış işleminin de ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.4.2005 tarih 2002/51 E-2005/76 K sayılı ilamı gereğince yapılan bir işlem olması nedeniyle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin isabetli olmadığı; kabule göre de; 25.3.2009 tarihli haciz tutanağından borçlunun haczi kabil malının bulunmadığı tesbit edilerek borçlunun aciz halinde olduğu kabul edilmiş ise de takip konusu alacağın doğumuna ilişkin ve borçlu adına kayıtlı aracın trafik kaydına davacı tarafından haciz konulduğu bu araçla ilgili kıymet takdiri yapılmadığı, borçlunun malvarlığının tapu dışında, banka hesapları, 3.kişilerdeki alacakları maaşı...v.b. Hususların da araştırılmadığı anlaşıldığından haciz tutanaklarının geçici aciz belgesi olarak kabulünün isabetli olmadığı, dava konusu parseller yönünden iptal koşullarının oluşması halinde ; İİK 278/1-2 ve 280/1 maddeler gereğince bedel farkı ve iyiniyete bakılmaksızın dava konusu taşınmazların takip konusu alacak ve fer'ileriyle sınırlı olarak iptaline karar verilmesi gerekeceğinden davanın her iki parsel yönünden de

kabulü yerine infazı kısıtlayacak şekilde bir parsel yönünden kabulünün isabetli olmadığı gereğine değinilmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bozma ilamı gereğince davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2142, Karar No: 2020/2988, Tarih: 12.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/2142 E.  ,  2020/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme tarafından mağdur ...'ya duruşma günü bildirir davetiyenin usule uygun şekilde tebliğ edildiği, mağdurun duruşmaya katılmaması üzerine bu kez mahkeme tarafından mağdurun zorla getirilmesi için ilgili kolluğa yazı yazıldığı, kolluk tarafından mahkemeye, mağdurun yerleştirildiği devlet yurdundan kaçtığı, yurt idaresi tarafından mağdurun kayıp olduğuna dair müracaatın yapıldığı ve mağdurun halen Emniyet Müdürlüğü tarafından arandığının bildirilmesi üzerine mahkeme tarafından mağdurun dinlenmesinden vazgeçildiği, dolayısıyla duruşmaya katılmayan mağdurun davada katılan sıfatı bulunmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece verilen hükümleri temyiz etme hakkı olmadığı gözetilerek, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9881, Karar No: 2024/5521, Tarih: 07.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9881 E.  ,  2024/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3749 Esas, 2023/1296 Karar

DAVA TARİHİ: 26.12.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/98 Esas, 2022/489 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Yalova İmes Makine İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.05.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı idare vekili Avukat ... gelmiş, davalı vekili duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Yalova ili, Çiftlikköy ilçesi, Gacık köyü 271 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Yalova İmes Makine İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmaza idarece belirlenen bedelin düşük olduğunu belirterek kamulaştırma bedelinin yeniden tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Yalova İmes Makine İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri