muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5238, Karar No: 2015/6773, Tarih: 09.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5238 E.  ,  2015/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/151967

MAHKEMESİ : Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/354 (E) ve 2010/556 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık ..'ın soruşturma aşamasındaki anlatım ve tutanak mümziilerinin beyanları dikkate alındığında; sanığın evinin önünde ele geçirilen suça konu emval ile sanıkların kestiklerini iddia ettiği ağaçlar ve suç yerinde kesili bulunan ağaçların çap, cins, yaş, dip kutur ölçülerinin orman mühendisi tarafından düzenlenecek rapor doğrultusunda kıyaslanmasıyla karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13484, Karar No: 2023/7431, Tarih: 03.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13484 E.  ,  2023/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/244 E., 2022/307 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 1982 yılından 16.07.2008 tarihine kadar davalıya ait iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen hizmetlerinin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2013/313-2016/326 sayılı kararı ile "davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 06.07.2017 tarih ve 2016/15536 -2017/5769 sayılı kararında; "davacı ile davalı şirket arasında 4857 sayılı İş Kanunu’na göre belirsiz süreli iş sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerekir. Emsal mahiyetteki Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 13.10.2014 tarih ve 2014/27686-29486 E-K.; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 23.10.2014 tarih ve 2014/15142-19352 E-K sayılı kararları da aynı doğrultudadır.

Hal böyle olunca mahkemece; işin esasına girilerek, tüm deliller toplanıp, uzman bilirkişiden rapor alınarak hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bu husus bozma nedenidir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 18.04.2019 tarihli ve 2017/281-2019/181 sayılı kararı ile, "davanın kısmen kabulüne, davacının davalı .......sicil numaralı iş yerinde 01.07.1982-16.07.2008 tarihleri arasında toplam 9.292 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 8.384 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

C. 2 inci Bozma Kararı

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 18.04.2019 tarihli ve 2017/281-2019/181 sayılı kararı ile, "davanın kısmen kabulüne, davacının davalı .......sicil numaralı iş yerinde 01.07.1982-16.07.2008 tarihleri arasında toplam 9.292 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 8.384 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

C. 2 inci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 02.07.2020 tarih ve 2019/4273- 2020/3057 Karar sayılı kararında;

"Somut olayda, mevcut hizmet bildirimleri kesintisiz olmadığı halde davacıya boşluk olan dönemlerde hangi işveren nezdinde çalıştığı sorulmadan, hizmet akdi süresince ücreti kimden aldığı belirlenmeden, iddia edilen dönemde kesintisiz bir çalışma olup olmadığı değerlendirilmeden ve kesintili çalışma olgusu araştırılmadan, kesintili süre var ise hak düşürücü süre değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş, davacıya boşluk olan dönemlerde kimin yanında çalıştığını, ücreti kimden ve ne şekilde aldığını sormak, hak düşürücü süre yönünden ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre infaza elverişli şekilde karar vermekten ibarettir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; "davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile, davacının davalı ... .... sicil numaralı iş yerinde, davacının 06.10.1986, tarihlerinde doğum yapması nedeniyle 12 hafta dışlanmak suretiyle, 01.03.1983-16.07.2008 tarihleri arasında toplam 9.051 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 8.143 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine " karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili; davalı şirket ile davacı arasında hizmet akdi bulunmadığını, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin “emsal dosyalar”daki bozma kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu,

İncirlik Üssü’ne giriş-çıkışların düzenlenmesi, bir kimsenin üsse girişine izin verilip verilmemesi ve üsse giriş-çıkışların kaydının tutulması T.C. Milli Savunma Bakanlığı’na bağlı 10. Tanker Üs Komutanlığı yetkisinde olup, davalı VBR’nin konuyla ilgili hiçbir ilgisi bulunmadığını belirterek hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili; davanın reddi gerektiğini, yapılan incelemelerin eksik yapıldığını belirterek hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı Kurum vekili; davanın reddi gerektiğini, yapılan incelemelerin eksik yapıldığını belirterek hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9886, Karar No: 2008/10681, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9886 E.  ,  2008/10681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :30.10.2007

No :81-D.İş

İhtiyati Haciz

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde itiraz eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, 05.10.2007 tarihli çeke istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş,talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, çekin kayıp olduğunu, sonradan anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu, lehtarın ... olmasına rağmen ilk cironun ... ... tarafından yapılması nedeniyle ciro silsilesinin kopuk olduğunu belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece,lehtarın ciro sırasında tam adını yazmasında bir usulsüzlük olmadığını, diğer itiraz nedenlerinin de İİK.nun 265.maddesi kapsamında olmadığı belirtilerek itirazın reddine karar verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, itiraz eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 06.11 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5815, Karar No: 2017/8931, Tarih: 26.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/5815 E.  ,  2017/8931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun müştekinin sorumlu olduğu mağazadan toplam 60 TL değerinde iki adet kazağı üst üste giyip ödeme yapmadan mağazadan çıkarken yakalandığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7447, Karar No: 2018/472, Tarih: 24.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7447 E.  ,  2018/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Yargılama sırasında sanığın askerlik hizmetini yapmakta olduğunun anlaşılması karşısında, 353 sayılı Kanun'un 20. maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca, kovuşturmanın askerliğinin bitmesine kadar geri bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen

yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gereğince, hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının kesinleşmesinden sonra Balıkesir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne başvurarak denetim işlemlerine başlayan sanığın 05/07/2013 tarihinde hastaneye gitmesi için yönlendirildiği ancak sanığın hastaneye gitmeyerek yükümlülüğünü ihlal etmesi üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceğinden sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13309, Karar No: 2017/25396, Tarih: 22.11.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/13309 E.  ,  2017/25396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tanık ...'in aşamalardaki beyanlarında "sanık ...'ın, müşteki ... ile tartıştıktan sonra, aracın torpido gözünden aldığı bıçakla Soner'e saldırmak isterken kendisinin engellediği" şeklindeki istikrarlı anlatımı irdelendiğinde, eylemin sanık ...'ın ele geçirilemeyen silahtan sayılan bıçakla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde sabıkasız olan sanık ...'ın geçmişteki hali lehine takdiri indirim sebebi olarak kabul edilip hakkında TCK’nın 62. maddesi uygulandığı halde, sanığın suç tarihinden sonra verilen "HAGB kararına rağmen yeniden suç işlemesi göz önüne alınarak 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin yer olmadığı" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6541, Karar No: 2023/10620, Tarih: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/6541 E.  ,  2023/10620 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/434 E., 2023/616 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Katılan vekilinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; ... eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; ... 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2022/434 Esas, 2023/616 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrasının (1) numaralı bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 51 nci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın yüklenen suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın yüklenen suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında;

1. 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde, 15.04.2022 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, lehe Kanun'un belirlenmesine yönelik herhangi bir karşılaştırma ve değerlendirme yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2. Temyize konu kararın gerekçesinde 2011 takvim yılında düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edildiği hâlde, 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

3. Davaya konu vergi mükellefi hakkında düzenlenen 03.10.2013 tarihli vergi tekniği raporuna göre, mükellefiyetin 28.02.2011 tarihinde resen terkin edildiği, mükellef adına 2011 takvim yılında yalnızca Ocak ve Şubat aylarında KDV beyannameleri verildiği ve aynı yıla ilişkin Bs bildirim formu verilmediği hâlde mükelleften mal veya hizmet satın aldığını beyan eden firmaların vermiş oldukları Ba bildirim formlarına göre, sahteliği iddia olunan en son tarihli faturanın Aralık ayına ait olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinin ve dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin denetime imkan verecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak, davaya konu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden, Aralık dönemi Ba bildirim formları ile mükelleften mal veya hizmet satın aldığını beyan eden firmalar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği sorulup varsa raporların onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi, gerekirse söz konusu firmalar nezdinde araştırma yapılarak suç tarihinin kesin olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/434 Esas, 2023/616 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/434 Esas, 2023/616 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.