muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18721, Karar No: 2014/20546, Tarih: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18721 E.  ,  2014/20546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/313541

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar E.. T.., U.. T.. ve İ.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31, 168/1, 62, 52. maddeleri uyarınca 21 gün adli para cezası (suça sürüklenen çocuklar E.. T.. ve U.. T.. haklarında ayrı ayrı) ve 16 gün adli para cezası(suça sürüklenen çocuk İ.. A.. hakkında) ile cezalandırılmasına dair, Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2012 tarihli ve 2009/62 esas, 2012/116 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01.09.2014 gün ve 2014/16710/56638 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2014 gün ve 2014/313541 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesince, atılı suçu işledikleri kabul edilen suça sürüklenen çocuklar E.. T.. ve U.. T.. hakkında 21 gün adli para cezasına, suça sürüklenen çocuk İ.. A.. hakkında ise 16 gün adli para cezasına hükmedilmişse de; gerekçeli kararın devamında suça sürüklenen çocuklar hakkında doğrudan hükmedilen 66 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanarak 1,320,00 Türk lirası adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2012 gün ve 2009/62 esas, 2012/116 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak ceza tayinine ilişkin uygulamanın çıkartılarak yerine, TCK'nın 151/1. maddesi ile 120 gün, İ.. A..'ın 31/2. madde ile 1/2 oranında indirimle 60 gün, 168. madde ile 2/3 indirimle 20 gün, 62. madde ile 1/6 indirimle 16 gün bir gün karşılığı 20. TL hesabıyla 320. TL adli para cezası, E.. T.. ve U.. T..'ın 31/3. madde ile 1/3 indirimle 80 gün, 168. madde ile 2/3 indirimle 26 gün, 62. madde ile 1/6 indirimle 21 gün ve bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilerek 420 TL adli para cezası olarak yazılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 08.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/185, Karar No: 2013/8778, Tarih: 12.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/185 E.  ,  2013/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 65. maddesinde, koşulları belirlenen gecikmiş itirazda, tebligat usulüne uygun olarak yapılmış olup, muhatap bir engel nedeni ile süresi içinde itiraz edememiştir. Bu durumda, gecikmiş itirazda bulunacak kişi, mazeretini gösteren delillerle birlikte esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını da engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmek zorundadır. İcra Hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celse de alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra mahkemesinde gerekli karar verilebilir.

Usulsüz tebligatta ise, İİK.nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda İcra Hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Borçlunun dilekçesinde; gecikmiş itirazdan söz etmesi sonuca etkili değildir. Zira, HMK.nun 33. maddesi (HUMK.nun 76. maddesi) gereğince, hukuki sebebin ve uygulanacak  yasa maddesinin tesbiti hakimin görevine giren bir konudur. (HGK.5.6.1991-1991/12-258 E-344 K.)

Somut olayda, borçlu vekilinin başvurusu usulsüz tebligata dayalı, tebliğ tarihinin düzeltilmesi istemi olarak tavsif edilmelidir.

Borçlu hakkında genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte  örnek 7 ödeme emrinin şikayet eden borçlu şirkete 28.03.2012 tarihinde Yıldırım Mahallesi Zafer Caddesi No:120/5 Bayrampaşa İstanbul adresinde 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği görülmektedir.

Tüzel kişilere tebligatın ne şekilde yapılacağı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde açıkça gösterilmiş bulunmaktadır. Borçlu... Tic. Ltd. Şti.nin ödeme emri tebliğ tarihi itibariyle faaliyet merkezi (ticari merkezi), 20.12.2011 tarih ve 7965 sayılı ticaret sicil gazetesinden de anlaşıldığı üzere ... olup, ödeme emrinin bu adrese gönderilmesi gerekirken; daha önceden taşındığı...

Tüzel kişilere tebligatın ne şekilde yapılacağı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde açıkça gösterilmiş bulunmaktadır. Borçlu... Tic. Ltd. Şti.nin ödeme emri tebliğ tarihi itibariyle faaliyet merkezi (ticari merkezi), 20.12.2011 tarih ve 7965 sayılı ticaret sicil gazetesinden de anlaşıldığı üzere ... olup, ödeme emrinin bu adrese gönderilmesi gerekirken; daha önceden taşındığı...

....adresine yapılan ödeme emri tebligatı usulsüz olup, mahkemece şikayetin kabulü ile T.K 32. maddesi uyarınca ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11460, Karar No: 2013/15768, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11460 E.  ,  2013/15768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 203/1, 62, 51 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve bu cezanın ertelenmesi

I-İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2008 gün ve 2008/3517 esas sayılı iddianamesi ile 08.08.2008 tarihli fek tutanağına istinaden sanık hakkında mühür bozma suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu fek tutanağında bahsedilen mühürleme tutanağının dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından; 5237 sayılı TCK’nun 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun gerçekleşmesi için önceden yapılmış usulüne uygun mühürleme bulunması gerektiği cihetle, suça konu 08.08.2008 tarihli fek tutanağında belirtilen mühürleme tutanağının aslı veya onaylı suretinin dosya arasına getirilmesinden sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

1-Seçimlik yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesinin gerekçesinin ne olduğu karar yerinde gösterilmeden, hapis cezasına hükmolunması,

2-Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı Yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda sanığa yüklenen suçtan dolayı herhangi bir zarar doğmadığı ve olumlu kişilik özellikleri nedeniyle cezasının ertelendiği de

gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, zararın karşılanmadığı biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, zararın karşılanmadığı biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3069, Karar No: 2022/12246, Tarih: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3069 E.  ,  2022/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık ...’e yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, ...’a yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/795, Karar No: 2011/4214, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/795 E.  ,  2011/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetlerine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2006 gün ve 2005/265 Esas, 2006/2 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanıkların işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 04.04.2003'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle kurulan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20809, Karar No: 2012/23325, Tarih: 12.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/20809 E.  ,  2012/23325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 16.05.2012 tarih ve 2011/15193 Esas-2012/14116 Karar sayılı kararı ile hükmün yasal süresi içinde temyiz edilmediği gerekçesiyle sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, kararı verilmiş ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2012 tarih ve 2011/216118 sayılı itirazıyla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile esastan inceleme yapılması için Dairemizin 16.05.2012 tarih ve 2011/15193 Esas-2012/14116 Karar sayılı ilamına karşı itirazda bulunulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı, sanığa yapılan iç tebligat tarihine göre temyiz talebinin süresinde yapılması nedeniyle yerinde görüldüğünden üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla itirazın kabulü ile 16.05.2012 tarih ve 2011/15193 Esas-2012/14116 Karar sayılı Dairemizin red kararı kaldırılarak sanığa yapılan iç tebligata göre temyiz süresinde olduğundan esasa girilmek suretiyle yapılan incelemede;

Hükümden sonra, 14.04.2011 gün 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı kanunun 3.maddesiyle değişik 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89.maddesi uyarınca, sanığın eylemine uygulanabilecek 1632 sayılı Askerlik Ceza Kanunu'nun 63.maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen suçları barışta ilk kez işleyenlerin eylemleri idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, 5326 sayılı Kanun'un 24.maddesi gereğince idari yaptırımın mahkeme tarafından uygulanacağı gözetilerek bu hususun mahallinde değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun askeri mahkemelerde uygulanacağı, dolayısıyla sivil mahkemelerde uygulanamayacağı, sivil mahkemelerde 7201 sayılı Tebligat Kanunu uygulanacağından bu yasanın 14.maddesinin a fıkrasındaki "erata yapılacak tebliğler, kıta komutanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır" şeklindeki düzenleme doğrultusunda tebligatın sanığın en yakın "müessese amiri gibi" kavramı içinde yer alabilecek bölük astsubayı ...`a yapılması nedeniyle çoğunluğu itirazın kabulüne dair kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/34306, Karar No: 2014/30668, Tarih: 18.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34306 E.  ,  2014/30668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak ta az olan şeyin alınması halinde uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmamasına ve uygulama olanağı bulunmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15479, Karar No: 2017/26430, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15479 E.  ,  2017/26430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8962, Karar No: 2014/9600, Tarih: 14.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8962 E.  ,  2014/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13.09.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.