muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24928, Karar No: 2015/29050, Tarih: 23.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/24928 E.  ,  2015/29050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2015

NUMARASI : 2014/1291-2015/645

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet edenin diğer fesih nedenlerinin yanında satış ilanı tebligatının usulsüz olduğunu ve taşınmazın imar durumunun bilirkişi raporu ile çeliştiğini belirterek ihalenin feshini talep ettiği mahkemece yapılan işlemlerde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği kararın şikayet eden tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesine göre; Tebligat Kanunu'nun 2l/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice; "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda tebligatın TK'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması"na dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunlu olup; tebligatı çıkaran mercii tarafından anılan şekilde şerh verilmeden, salt "mernis adresi" ibaresine dayanılarak, dağıtıcı tarafından 21/2. maddeye göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Somut olayda, şikayet eden Y.. E..'e gönderilen "mernis adresidir" açıklaması olan satış ilânı tebligatının dağıtıcı tarafından; “muhatabın çarşıda olduğundan TK'nun 21. maddesi gereği mahalle muhtarına tebliğ edildi Adresin kapısına 2 nolu örnek yapıştırıldığı en yakın komşusuna haber verildiği komşunun isim ve imzadan imtina ettiği” şerhi ile 20/08//2014 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1. maddeleri uyarınca; yapılacak tebliğ işleminde muhatap adreste bulunmaz ise, adreste bulunmama nedeninin araştırılarak komşu (kapıcı, yönetici) beyanının alınması, beyanda bulunan komşunun mutlaka adı ve soyadının tebligat parçasına yazılması gerekir. Tebligat mazbatasına, dağıtıcı tarafından beyanda bulunan komşunun adı ve soyadı yazılmadığı, komşunun isminin ve imzasının alınmadığı veya o komşunun tesbitine elverişli hangi dairede oturduğu, bayan mı erkek mi olduğu gibi hususların tespit edilmediği yani komşunun kim olduğuna dair hiçbir bilgi bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda borçlu'ye çıkartılan satış ilanı tebligatı Tebligat Kanunu'nun 21/1-2 ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1. maddeleri gereğince usulsüzdür.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Şikayet eden hissedara satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Şikayet eden hissedara satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Ayrıca bilirkişi raporunda üç kata kadar inşaat ruhsatı alınabilineceği belirtilmesine rağmen satış ilanında inşaat yaptırılamaz şeklinde açıklama yapılmış olup bilirkişi raporu ile satış ilanı arasındaki bu çelişki talep ve talibi azaltıcı niteliktedir.

O halde mahkemece, ihalenin feshi isteminin yukarıda belirtilen nedenlerle kabulü gerekirken aksi yönde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/778, Karar No: 2011/3372, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/778 E.  ,  2011/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ... yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... atılı suçlardan beraatine, diğer sanık hakkındaki kamu davalarının 765 sayılı TCK.nun 434. maddesi uyarınca teciline dair Beyoğlu 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2005 tarih ve 2001/1451 Esas, 2005/822 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıkların mahkemece sorgularının yapıldığı 31.01.2002 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı kararı ile Beyoğlu ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından dosyanın İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25722, Karar No: 2017/16111, Tarih: 18.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/25722 E.  ,  2017/16111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ffazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı, ikramiye, elbise-ayakkabı yardımı, hafta tatili ücreti, yemek alacağı, prim alacağı, maaş farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 25/04/2003 tarihli hizmet sözleşmesini imzalayarak davalı yanında çalışmaya başladığını, iş akdinin evlilik nedeniyle feshedilmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, yıllık izin ücreti, genel tatil alacağı, ödenmeyen ücreti, ikramiye, elbise yardımı, hafta tatili alacağı, yemek ve prim alacağının faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 17/12/2003 tarihinde ... .... Ltd. Şti.’de çalışmaya başladığını, zaman içinde ihtiyaç duyulması üzerine 01/08/2007 tarihinde müvekkili şirkete geçtiğini, istifa ettiği tarihe kadar müvekkili yanında çalışmaya devam ettiğini, davacının kıdem tazminatı, izin ücreti ve mesai ücretinin banka kanalıyla ödendiğini, müvekkili şirketle imzalanan sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacıya müvekkili tarafından ödenen prim olmadığı gibi hiçbir mimar ve teknisyene prim ve ikramiye ödemesi yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 30.05.2003-02.06.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı,iş akdinin evlenme nedeniyle feshedilmesi sebebi ile kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ve fazla mesai alacağının da olduğu, ancak dosyaya sunulan sözleşmenin geçerli olmadığı kabul edilerek prim ödemesi, ikramiye ödemesi, elbise ve ayakkabı bedeli ile yemek bedeli ödendiği ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Karar 7. Hukuk Dairesinin 03/12/2013 tarih 2013/12037 E. 2013/20839 K. sayılı ilamı ile ; “ .... Davacı bu hali ile iddiasını ispat etmiş olup dini bayramlar dışındaki milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışan davacı yararına davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olmak üzere alacağın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine gerekçe ile talebin reddi hatalı olmuştur. Davacı ile birlikte çalışan davacı tanıkları işyerinde yılda iki kez yarım ücret tutarında ikramiye verildiğini doğrulamışlardır. Bu nedenle davacının 2008 yılında çalıştığı 5 aylık süreye isabet eden ikramiye alacağının kabul edilmesi gerekirken reddi doğru olmamıştır. Davacı vekili taraflar arasında imzalandığını belirttiği 25/4/2003 tarihli Mimarlık Sözleşmesine göre davacının son ücretinin TEFE'deki artış oranında yapılması gereken zamla birlikte 3.000,00 TL olması gerekirken 2.500,00 TL olarak ödendiğini, her ay 500,00 TL eksik ödeme yapıldığını, ayrıca pirimlerinin ve ayakkabı, giyecek ücretinin ödenmediğini iddia ederek bunların tahsilini istemiştir...Davalı taraftan sözleşemedeki imzanın inkar edilip edilmediği sorularak imza inkarı halinde davalı şirket yetkilisi ... ...'nin yazı örnekleri de alınarak sözleşmedeki imzanın ve düzeltmelerdeki yazının şirket yetkilisine ait olup olmadığı, düzeltmelerin davacı tarafından yapılıp yapılmadığı bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit edilmeli, sonucuna göre dosyadaki toplanmış deliller ile birlikte değerlendirilerek sözleşmenin geçerli olup olmadığı ve bu sözleşmeye dayanan taleplerin yerindeliği hakkında karar verilmelidir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada Mimarlık sözleşmesindeki paraflar için yazı incelemesine gidilmiş ve yapılan parafların şirket müdürü ... ...’ye ait olduğu anlaşılmış olup, sözleşme geçerli sayılarak mahkemece bozma kararına uygun şekilde bilirkişilerden raporlar alınmış, bozma dışı kalan hususlarda bozma öncesi gibi karar verilmiş, bozma kapsamında kalan hususlara yönelikte alınan bilirkişi raporları değerlendirilerek genel tatil alacağı, ikramiye, prim alacağı, elbise ve ayakkabı yardım alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma gereği işlemler yapılmış,bozmaya uygun raporlar alınmış ve yazılı şekilde ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ikramiye alacağına da diğer alacaklarının yanı sıra prim alacağına da hükmedilmişse de prim alacağının hesabında sadece ... .... Ltd. Şti. nezdindeki hasılat dikkate alınmıştır.

2- Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma gereği işlemler yapılmış,bozmaya uygun raporlar alınmış ve yazılı şekilde ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ikramiye alacağına da diğer alacaklarının yanı sıra prim alacağına da hükmedilmişse de prim alacağının hesabında sadece ... .... Ltd. Şti. nezdindeki hasılat dikkate alınmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının talep dönemi içerisinde aralarında organik bağ bulunan davalı şirket ile ... .... Ltd. Şti.’de çalıştığı ve prime esas olup bozma ilamında sözü edilen sözleşmenin başında “...” olarak sözleşme tarafının gösterildiği bilirkişinin her iki şirket nezdindeki çalışmaya göre hesaplamaları yaptığı, buna göre davacının prim alacağının ek bilirkişi raporunda her 2 şirket açısından zamanaşımı def’ide dikkate alınarak belirlenen 13.128,55 TL + 7.035,75 TL üzerinden hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup;

Davacı açısından bu hususa yönelik itiraz ve davalı açısından zamanaşımı def'i dikkate alınmadan hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4085, Karar No: 2014/18288, Tarih: 04.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4085 E.  ,  2014/18288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/212031

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2011/342 (E) ve 2013/45 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

Sanığın “Tüm alımlar ve faturalar gerçektir, suçlamaları kabul etmem.” şeklindeki savunması, hakkında düzenlenmiş vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında yapılan karşıt incemelerin bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında; faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında tanzim edilen vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, yoksa belirtilen karşıt inceleme raporlarının getirtilmesi bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirket yasal defterleri ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının tespit edilmesi, faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin tanık olarak dinlenilmesinden sonra sanığın alışlarının tamamının gelir vergisi yönünden maliyet kabul edilerek reddedilmemesi, mükellefin satışları ile ilgili olumsuz bir tespitin bulunmaması, mükellefin 2009 yılı emtia dengesinin alışları ile uyumlu olması, mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesine yaptığı beyanlarının süresinde ve muntazam olması hususları da dikkate alınarak sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/40366, Karar No: 2017/2902, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40366 E.  ,  2017/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6026, Karar No: 2022/2781, Tarih: 15.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6026 E.  ,  2022/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında suç tarihinde 15 yaşından büyük mağdur ... ...'a karşı evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

a- 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle ceza muhakemesi şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunlu olduğundan, öncelikle uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz." bölümündeki ''Hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "Lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "Hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "Hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında mağdur ...'e karşı evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2- Sanık hakkında mağdur ...'e karşı evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure Gözden Şen'in, kuzeni mağdure ... ... ile birlikte evden kaçtıktan sonra, 13.10.2021 gecesini sanığın bekar evinde geçirmeleri ve ertesi gün otobüs durağına giderlerken akrabaları tarafından bulunmaları şeklinde gerçekleşen olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19755, Karar No: 2019/10910, Tarih: 17.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/19755 E.  ,  2019/10910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

Somut olayda, hasta olan ve yatan sanığın, üvey babası tarafından, evde iş yapmasının istenmesi üzerine hastalığını mazeret gösteren sanığın, katılan tarafından tehdit edilmesi ve tokatlanması üzerine sanığın katılanı tehdit etmesi karşısında eylemle ilgili olarak sanık hakkında TCK'nun 25/1 ve CMK'nın 223/3-c maddesinin uygulanması gerekmesine rağmen, hüküm mahkemesince CMK'nın 223/3-c maddesinin hükümde gösterilmemesi yasaya aykırı olduğundan, hükmün bu gerekçe ve nedenle BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün birinci paragrafındaki "5237 sayılı TCK'nın 25/1. maddesi" kavramının sonuna, "ve 5271 sayılı CMK'nun 223/3-c maddesi" ibaresinin eklenmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25224, Karar No: 2016/4312, Tarih: 10.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25224 E.  ,  2016/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun müştekinin, sorumlusu olduğu marketten 20 TL değerinde çorap, sucuk ve çikolata çaldığı olayda, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.