muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14860, Karar No: 2023/12254, Tarih: 18.09.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.12.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fark alacakların hesabına esas ücret belirlenirken dosya içerisindeki ücret bordrolarında davacıya “4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı, sadece olması gereken yevmiyesi ile ödenen yevmiye üzerinden fark ücret alacağının hesaplandığı, ücret bordrolarındaki “% 4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemeler yeniden değerlendirilerek denetime uygun rapor alınması gerektiği, davacının temel ücreti hatalı belirlendiğinden fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının da hesaplandığı, davacıya ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapılan dönemde toplam ne kadar ödeme yapıldığı tespit edilerek sonuca gidilmesi gerektiği ve varsa fark alacakların hüküm altına alınması gerektiği, ikramiye alacağına davacının talebi de dikkate alınarak en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine, en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu, davacının fiilen çalışmadığı dönemlerin dikkate alınmaması gerektiği gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek davacıya “% 4 ... "ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4" adı altında yapılan ödemelerin dikkate alındığı bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi uygulanmış, hesaplama yapılırken davacının fiilen çalışmadığı dönemler dikkate alınmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, arabuluculuk başvuru tarihinden sonraki talepler yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının temel ücretinin belirlenmesi ile davacıya bordrolarda yapılan ödemelerin dikkate alınıp alınmadığı, hesaplamaya esas çalışma dönemi ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8499, Karar No: 2021/14708, Tarih: 07.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8499 E.  ,  2021/14708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2020 tarih ve 2019/284 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararı ile,

1) Sanık ... hakkında,

-Maktül ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası,

-Nitelikli tehdit suçundan TCK'nin 106/2-a, 43, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası,

-Maktül ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından ayrı ayrı beraatine,

2) Sanık ... hakkında,

-Maktül ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası,

-Tehdit suçundan beraatine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de yasal süresi geçtikten sonra istemde bulunduğu anlaşıldığından isteminin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de, her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında maktül ...'i kasten öldürme, mağdurlar ... ... ve ...'ya yönelik nitelikli tehdit, maktül ...'e yönelik tehdit ve hakaret, sanık ... hakkında tehdit ve maktül ...'i kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'ın maktül ...'e yönelik kasten öldürme ,mağdurlar ... ... ve ...'ya yönelik nitelikli tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik tehdit ve hakaret, sanık ... hakkında tehdit suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, TCK'nin 25. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin sübuta, usule, katılan ... vekili sanıklar hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, tehdit suçunun sübuta erdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik kasten öldürme, mağdurlar ... ... ve ...'ya yönelik nitelikli tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik tehdit ve hakaret, sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

1-Sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik kasten öldürme, mağdurlar ... ... ve ...'ya yönelik nitelikli tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik tehdit ve hakaret, sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nın olaydan önce maktülün ailesinin evinin önünde diğer mağdurlara tehdit ve hakarette bulunması üzerine maktül ve ev sahibi ...'nin sanık ...'yı ailesine şikayet etmek için sanığın evine geldikleri kapıyı sanık ...'ın açtığı ev sahibi ...'nin şikayette bulunması üzerine, sanık ...'ın sanık ...'ya "gel lan bunların evini göster, neymiş ben kendilerine göstereyim" dediği, sanık ...'nın "öldüreceğim ben onları" dediği ve Suriyeli mağdurların evine doğru koşmaya başladıkları, maktülün de ... ile arkalarından olay yerine geldikleri, burada maktül ile mağdurlar ile sanıklar arasında başlayan kavga sırasında, sanık ...'nın maktülü bıçakladığı, sanık ...'ın ise maktülün abisi olan ... ile mücadele ettiği ve ...'in kardeşi maktüle yardım etmesine engel olduğu, sanık ...'nın maktülü bıçaklamasının ardından sanık ...'ın yeğenini olay yerinden uzaklaştırdığı anlaşılan olayda, sanık ...'ın suç işleme kararını kuvvetlendirmek ve maktüle yönelik suçun icrasını kolaylaştıran eylemlerinin, TCK’nin 39. maddesi kapsamında yardım niteliğinde bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/12/2021 gününde kararın onanması gerektiğine ilişen üye ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8048, Karar No: 2008/10106, Tarih: 13.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/8048 E.  ,  2008/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları ...’un 12 parsel sayılı taşınmazı (imardan önce 48 ada 3 parsel) mirastan mal kaçırmak amacıya ve muvazaalı olarak satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, üzerine miras bırakan tarafından 4 katlı bina yapıldığını, yapılan işlemlerin ve davalı ...’ye yapılan temliklerin danışıklı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile ... mirasçıları adına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılardın ... ve ..., davanın reddine savunmuşlardır. Davalı ...; babasının mirasına ihtiyacı olmadığını davadan, harç ve masraflardan muaf olmak istediğini bildirmiş, davalılar ... ve ... davanın kabul edilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temlikinin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedeninde dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, dava konusu 12 parsel sayılı taşınmazın öncesinde 48 ada 3 parsel 10281 m2 miktarlı tarla vasfı ile tarafların ortak miras bırakanı ... ... adına kayıtlı iken ½ payın 1.10.1999 tarihli akitle ve 4.600.-YTL. bedelle davalı ...’ye satış suretiyle temlik edildiği, bilahare imar uygulamasına tabi tutularak çeşitli imar parsellerinin oluştuğu ... adına oluşan 3386 ada 4, 5-6 ve 8 parsel sayılı bina ve arsa vasıflı taşınmazların tevhitle 3386 ada 11 parsel olarak ... adına tescilinden sonra yol fazlasından Aksaray Belediyesi adına ihdasen tescil edilen 9 ve 10 parsellerle birleştirilerek 3386 ada 12 parsel sayılı taşınmazın Aksaray Belediyesi ile ... adına paylı mülkiyet üzere tescil edildiği anılan taşınmazdaki belediye payının 17.9.2004 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik edilerek, taşınmazın tamamının halen adı geçen davalı adına 3 katlı bina ve arsa vasfı ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar; çekişmeli taşınmazın temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile miras bırakanın tüm mirasçıları adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmış olup, mahkemece; miras bırakanın gerçek iradesinin sağlığında mal varlığını paylaştırmak olduğu ve temlikin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de, denkleştirme hususunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Davacılar; çekişmeli taşınmazın temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile miras bırakanın tüm mirasçıları adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmış olup, mahkemece; miras bırakanın gerçek iradesinin sağlığında mal varlığını paylaştırmak olduğu ve temlikin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de, denkleştirme hususunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside ... Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Öyleyse, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden, miras bırakanın, adına kayıtlı bir kısım taşınmazları 3.kişilere temlik ettiği, bir kısmının ise satış, imar ve ifrazla bazı mirasçılar adına tescil edildiği, oysa; mahkemece hak dengesini gözetir biçimde mirasçıların tümüne nakledilen taşınmazların yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırılmadığı gibi mirasçıların tamamına temlik edilen taşınmazların neler olduğu da dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öte yandan, taraflar arasında aynı hukuki sebeple açılan 2007/250 Esas sayılı derdest olan dava dosyasının da eldeki dava ile fiili ve hukuki irtibatının bulunduğu açıktır.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, miras bırakanın tüm mirasçılarına intikal eden taşınır, taşınmaz mallar ve haklarının araştırılarak, mallar ve hakların nitelikleri hakkında uzman bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınması ve miras bırakanın iradesinin açıklığa çıkartılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15038, Karar No: 2018/1136, Tarih: 15.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/15038 E.  ,  2018/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2016 tarih ve 2014/682-2016/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile yapmış olduğu dövize endeksli özel birikim sigortası sözleşmesi ile sigortalandığını, her bir poliçe için 3.000 euro olmak üzere toplam 9.000 euro prim ödemesi yaptığını, müvekkilinin poliçelerinin başlangıç tarihinin 22/01/2004 olduğunu ve poliçe süresinin 10 yıl olarak belirlendiğini, sözleşme gereğince yatırılmış olan primlerin sözleşme sonu itibarı ile ulaştığı kar paylı birikim değerlerinin sigorta bitiş tarihine kadar faiz ile nemalandırılmış değerleri ile birlikte müvekkiline ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalı şirketin müvekkilinin bilgisi ve onayı alınmaksızın ve imzası da taklit edilmek sureti ile davalı şirketçe düzenlenen iştira talep formu ile sözleşme süresinin bitmesine yaklaşık 1 yıl kala sözleşmeyi sonlandırarak dava konusu primleri bireysel emeklilik sözleşmesine aktardığını, dövize endeksli özel birikim sigortası sözleşmesinin sona erme tarihi olan 22/01/2014 tarihinden sonra müvekkilinin birikimlerini talep ettiğini ancak davalı şirketin primlerin bireysel emeklilik sözleşmesine aktarıldığını bildirerek ödeme yapmadığını, 9.000 euro prim ödemesinin sözleşme sonu itibari ile ulaştığı kar paylı birikim değerlerinin sigorta bitiş tarihine kadar faizi ile nemalandırılmış değerleri ile birlikte ulaştığı değer olan 12.261,01 Euronun temerrüt tarihi olan 19/05/20014 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 21/09/2012 tarihli dilekçesi ile müvekkil şirkete müracaat ederek özel birikim poliçelerinden iştira ederek, kalan birikim tutarının adına kurulan bireysel emeklilik sözleşmesine aktarılmasını rica ve talep ettiğini, hayat birikimli ürünler ayrılma (iştira) talep formlarını da 07/11/2012 tarihinde imzalayarak ayrılma talebinde bulunduğunu, davacının talebi üzerine özel birikim poliçelerinin bireysel emeklilik sözleşmesine aktarıldığını belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddini istemiştir.

-/-

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının sunmuş olduğu davacının imzalamış olduğunu iddia ettiği 21/09/2012 tarihli iştira talep formunun sahte olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 12.262,01 Euro'nun 19/05/2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/A maddesi gereğince yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının sunmuş olduğu davacının imzalamış olduğunu iddia ettiği 21/09/2012 tarihli iştira talep formunun sahte olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 12.262,01 Euro'nun 19/05/2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/A maddesi gereğince yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.943,61 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/4028, Karar No: 2013/1171, Tarih: 23.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/4028 E.  ,  2013/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

..... İlçe ......olan sanık ... ile şoförü sanık ...'in, 2003-2007 yılları arasında, ilçeye bağlı köylerdeki ibadethanelerin bir çoğuna gitmedikleri halde, gitmişler gibi tahakkuk belgeleri tanzim ederek geçici görev yolluğu aldıklarının iddia edilmesi karşısında, bu eylemlerinin, TCK'nın 204/2 ve 158. maddelerinde düzenlenen, resmi belgede sahtecilik ile nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları değerlendirme ve suçları nitelemenin, görevli ağır ceza mahkemesine ait olduğu ve bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.