muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3043, Karar No: 2018/4545, Tarih: 07.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3043 E.  ,  2018/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmek

HÜKÜM : TCK'nun 81, 82/1-b-d 29, 62, 53. maddelerinin uygulaması ile 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine.

Sanık ... hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı sanıklar müdafilerinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/07/2017 gün ve 2017/1461 esas, 2016/1354 sayılı Kararında eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin adil yargılanma yapılmadığına ve sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 07.11.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1493, Karar No: 2024/3717, Tarih: 02.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1493 E.  ,  2024/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2711 E., 2023/2208 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.08.2023 tarihli ve 2023/144 Esas, 2023/189 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay

hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/2711 Esas, 2023/2208 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucular ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ....., ....... ve ........,'da ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından kullanıcılara satıldığı ve sanığın ticaret amacıyla uyuşturucu bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucular ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ....., ....... ve ........,'da ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından kullanıcılara satıldığı ve sanığın ticaret amacıyla uyuşturucu bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Hakkında ikametinden uyuşturucu sattığı yönünde istihbari bilgi bulunan ve bu suretle fiziki takibe alınan sanığın ikametine suç tarihinde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ......, ....... ve ........'nun birkaç dakika arayla gelerek ayrıldıkları, sonrasında yakalanan kullanıcılardan daralı 4,09 gr, 1,03 gr ve 1,62 gr madde ile sanığın ikametinde yapılan aramada daralı 29,6 gr ve 0,44 gr ağırlığındaki maddeler ile 1 adet hassas terazi ve alüminyum folyonun ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün düzenlediği kriminal raporlar uyarınca tanık A.'da net 0,6 gr ADB-BUTİNACA, tanık O.'da net 0,7 gr ADB-BUTİNACA ve sanığın ikametinden net 0,16 gr metamfetamin, net 25 gr ADB-BUTİNACA ve ele geçen hassas terazide metamfetamin kalıntısı bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Kullanıcı tanıklarda ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu alüminyum folyo parçalarının sanığın ikametinden ele geçirilen folyo rulosu ve parçaları ile aynı bütünün parçaları olduğu yönünde uzmanlık raporunun bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Ele geçirilen maddelerin sarılı olduğu materyaller üzerinde yapılan parmak izi çalışmasında, herhangi bir parmak izine rastlanılmadığı belirlenmiştir.

6. Sanıktan alınan idrar örneğinde amfetamin ve THC olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

7. Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ....... ve ........'nun tanık sıfatıyla hazırlık aşamasında alınan beyanlarında kendilerinde ele geçen uyuşturucuları sanıktan aldıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Takip ve tarassut tutanağı, olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 21.02.2023 tarih ve KSR-KİM-23-00651 sayılı raporu, Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 20.02.2023 tarihli uzmanlık raporları, tanık O.'nun

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Takip ve tarassut tutanağı, olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 21.02.2023 tarih ve KSR-KİM-23-00651 sayılı raporu, Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 20.02.2023 tarihli uzmanlık raporları, tanık O.'nun

aşamalardaki istikrarlı beyanlarıyla sanıktan uyuşturucu madde aldığı yönündeki beyanları, tanık A.'nin soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda vermiş olduğu beyanı uyarınca sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, kullanıcı tanıklar O. ve A.'ya sentetik kannobinoid satmak ve ikametinde miktar itibariyle kişisel kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği, eylemine konu uyuşturucunun sentetik kannabinoid olması nedeniyle cezasında yarı oranında artırım yapıldığı ve tekerrüre esas adli sicil kaydının bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında zincirleme suç hükümleri ile ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği hususları eleştirilip, adli emanetin 2023/494 sırasına kayıtlı olup üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı tespit olunan 1 adet hassas terazinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca müsaderesi yerine aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile adli emanetin 2023/439 sırasında kayıtlı alüminyum folyo parçalarının üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı bulunduğuna dair bir tespit bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine aynı maddenin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca müsaderesine karar verilmiş olması nedenleriyle ortaya çıkan hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "14.01.2023" yerine "15.01.2023" olarak yazılması,

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "14.01.2023" yerine "15.01.2023" olarak yazılması,

2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı" yerine, "ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceğinin sanığa İHTARINA (ihtar edildi)" karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, anlaşılmış ise de her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/2711 Esas, 2023/2208 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazıldığı bölümde yer alan "15.01.2023" ibaresinin kaldırılarak yerine "14.01.2023" ibaresinin yazılması,

2. Hüküm fıkrasından, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından " "ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceğinin sanığa İHTARINA (ihtar edildi)" ibarelerinin çıkartılması ve yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3227, Karar No: 2025/4104, Tarih: 09.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3227 E.  ,  2025/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen "6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 22.06.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4399, Karar No: 2017/5758, Tarih: 03.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4399 E.  ,  2017/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/02/2007 - 29/04/2013 tarihleri arasında çeşitli taşeron şirketlere bağlı olarak ... Devlet Hastanesinde çalıştığını, iş akdinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, haftada 3 gün 16:00-08:00 arası, 1 gün 24 saat ve kış döneminde 4 aylık bir sürede de haftada 2 gün 16:00 - 08:00 arası, 1 gün 24 saat çalıştığını, bu çalışmaların karşılığında fazla mesai ücreti ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili; davacı ile T.C. Sağlık Bakanlığı arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını ve ihale yoluyla gördürülen hizmetlerden dolayı da asıl işveren sıfatıyla sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Yapı İnş. Taah. Ltd. Şti., davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının, bir günlük giydirimli brüt ücret olan 42,06 TL ile davalı asıl işveren T.C. Sağlık Bakanlığı’na ait işyerinde (İnegöl Devlet Hastanesinde) farklı alt işverenler ve son olarak da davalı ... Yapı İnş. Taah. Gıda Tem. Bilg. Tic. Ve San. Ltd. Şti. işçisi olarak 01/02/2007 - 29/04/2013 tarihleri arası çalıştığı, Son alt işveren olan ... Yapı Ltd. Şti. (İş K. md. 6/2) devir nedeni ile ve asıl işveren olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı da İş K. md. 2/6-7 gereği tüm süreden ve tüm taleplerden sorumlu olduğu, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığı, 4857 s.lı K.nun geçici 6. Maddesi ve 1475 s.lı K.nun 14/4. Maddesine göre emeklilik nedeni ile iş akdinin son bulması durumunda kıdem tazminatına hak kazanılacağı, davacının fesih esnasında son taşeron şirketçe kendisine brüt 1.337,79 TL ödendiği, davalının zamanaşımı itirazı dikkate alınarak davacının Aralık, Mart arası 4 ay süresince haftada 16 saat fazla mesai, Nisan - Kasım ayları arası ise 22,5 saat fazla mesai yaptığı, davacının tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

I. Usul açısından;

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

I. Usul açısından;

1. Davada birden fazla davalı olup, Mahkemenin karar gerekçesinde Sağlık Bakanlığı asıl işveren, davalı işveren ile ihbar olunan şirketlerin ise alt işveren olarak kabulü doğru ve yerindeyse de, Mahkemece hüküm altına alınan alacakların “hangi davalıdan” tahsil edileceği açıklanmadan karar verilmesi ve aynı hatanın harç-yargılama giderleri ve vekalet ücreti açısından da devam ettirilmesi, ayrıca hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesi HMK’nın 297/2 maddesine aykırı olup, infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi isabetsizdir.

2.Mahkemece, duruşmada yapılan karar tefhimi sırasında kanun yolunun süresi açısından “...yüze karşı verilenler bakımından tefhimden, gıyapta verilenler bakımından tebliğden itibaren 8 gün içerisinde Yargıtay ilgili hukuk dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere..” şeklinde tefhim yapıldığı görülmüştür.

İş yargılaması 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca basit yargılamaya tabi kılınmıştır. HMK’nın 297. maddesinde hükmün neleri ihtiva edeceği ve 321. maddesinde de basit yargılamada tefhimin nasıl olacağı açıklanmıştır. İş Mahkemesinde verilen karara yönelik temyiz süresinin tefhimden başlayabilmesi için tefhimin HMK’nın 297. maddesindeki tüm unsurları taşıması ve ayrıca 321/2 maddesi uyarınca gerekçe içermesi yasal zorunluluktur. Bu maddelere uygun olmayan açıklama hükmün tefhimi anlamında olmadığı gibi bu unsurları taşımayan hüküm tefhimi halinde kanun yoluna başvuru süresi tebliğden başlatılmalıdır. Bu açıklamalar karşısında somut tefhime konu hüküm özeti değerlendirildiğinde;

Hüküm özetinin HMK’nın 297. maddesinin unsurlarını taşımadığı ve aynı Kanunun 327/2 maddesine göre gerekçe içermediği anlaşıldığından, kanun yoluna başvuru süresinin tefhimden başlayacağının yazılmasının hak kaybına veya hak ihlaline yol açacağından kararın usul açısından bu nedenle de bozulması gerektirmiştir.

II. Esas açısından;

1.Fazla mesai alacağına dayanak yapılan bilirkişi raporunda davacının 24 saat çalıştığı gün açısından ara dinlenmesi 10 saat kabul edilmişse de, bu kabul eksik incelemeye dayalıdır.

Şöyle ki; bilirkişi raporunda günde en fazla 14 saat çalışılabileceği belirtilmiş ise de, sözü edilen Dairemiz kararı ve 24 saatlik çalışmada 10 saat ara dinlenmesi düşülmesi hususundaki dosyalar radyolink istasyonlarında çalışan işçilerin fazla çalışma ücreti istemine ilişkin olup, aynı anda iki veya daha fazla işçinin çalışması, yapılan çalışmanın niteliği, yapılan işin ve iş yerinin özelliği gözetilerek sonuca gidildiğinden, somut uyuşmazlığın özelliği de dikkate alındığında emsal nitelik arz etmeyeceği açıktır. Zira radyolink istasyonunda çalışan işçi, aynı zamanda uyku ihtiyacını da dinlenme süresi içinde yerine getirmektedir. Burada temel ölçüt, çalışanın uyuma imkanına sahip olup olmamasıdır.

Mahkemece, bu husus araştırılmamış, tanıklara sorulmamıştır. Yapılacak iş, hastanede bu şekilde nöbete kalan temizlikçilere yatma yeri/imkanı tanınıp tanınmadığı taraflardan, gerekirse tanıklardan ve ... Devlet Hastanesi Başhekimliğinden çalışma dönemleri de belirtilerek sorulup, uyuma imkanı tanınmışsa ara dinlenmesinin 10 saat olarak belirlenmesi, aksi takdirde 4 saat ara dinlenmesi düşülerek, 24 saat esasına göre hesaplama yapılmalıdır.

Diğer taraftan, fazla mesai hesabında 16 saatlik çalışmada 2 saat ara dinlenmesi düşülmüşse de, ara dinlenmesi az olup bu çalışmada 3 saat ara dinlenmesi düşülmelidir.

2.Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten

Somut uyuşmazlıkta, davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekilince 25.12.2014 havale tarihli dilekçe ile süresinde ve açıkça ıslaha karşı zamanaşımı def’inde bulunulmasına rağmen, Mahkemece gerekirse ek rapor da aldırılmak suretiyle ıslaha karşı zamanaşımı def’i değerlendirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16183, Karar No: 2013/24676, Tarih: 06.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/16183 E.  ,  2013/24676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının, sahibi olduğu 13 AY 609 plakalı kamyonete 18.06.2009 tarihinde haksız yere el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, davaya dayanak teşkil eden Hizan Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/43 Esas- 2010/18 karar sayılı ceza dava dosyasında; davacıya ait aracın göçmen kaçakçılığı suçunda kullanıldığı ve kullananlar hakkında mahkumiyet hükmü verildiği, el konulan aracın suçta kullanılacağını bilerek verdiğinin tespit edilememesi nedeniyle aracın davacıya iadesine karar verildiği, haksız işlem nedeniyle kişilik haklarının ihlali halinde davacının duyduğu üzüntü karşılığı olarak manevi tazminata hükmolunabileceği, somut olayda aracına elkonulması nedeniyle manevi tazminat şartları gerçekleşmediğinden davacının manevi tazminat isteminin reddi kararında isabetsizlik görülmemiş, davacının maddi tazminat yönünden talebinin ise davacının aracına el koyma işlemi nedeniyle uğradığı maddi kayıplarını aracı kendisinden habersiz olarak suçta kullanan kişilerden talep edilebileceği nedeniyle reddi yerine kazanç kaybını ispat edememesi nedeniyle reddine ilişkin karar sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.