muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6908, Karar No: 2018/12499, Tarih: 19.09.2018

karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar ..., ... ve ...'nın bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.Ne var ki; davanın paya ilişkin açıldığı, dava dilekçesinde dava değeri 10.000,00TL olarak gösterildiği, bilirkişi incelemesiyle belirlenen değer üzerinden eksik harç tamamlatılmadığından 10.000,00TL üzerinden davacılar yararına vekalet ücreti takdir edilmesi ve bilirkişi incelemesiyle belirlenen değer üzerinden davacıların payları gözetilerek harç alınması gerekirken mahkemece bu kurala uyulmayarak fazla vekalet ücreti takdir edilmesi ve harç alınması, yine dava paya yönelik açıldığı halde mahkemece 6100 sayılı HMK’nun 26.(HUMK’ nun 74.) maddesi hükmü göz ardı edilerek istek dışına çıkılmak suretiyle taşınmazların tapu kayıtlarının tamamen iptal edilip tüm mirasçılar adlarına tescile karar verilmesi doğru değildir... 415 ada 26 parsel muris adına tapuda kayıtlı olmadığından, 415 ada 38, 391 ada 8 ve 9 parseller murisin tapulu malı isede tapu memuru veya kadastro teknisyeni huzurunda iradesini satış doğrultusunda açıklamayıp haricen satış yaptığından 01/04/1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde davacılar ve katılan davacının anılan parsellere ilişkin iptal tescil davalarının reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. 3-Davalı ...'nın 415 ada 130 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; Anılan taşınmaz ... adına tapuda kayıtlı iken 02.03.1998 tarihinde muris ...... Durma tarafından satın alınmış, 04.03.1998 tarihinde de ...'ya satış yoluyla devredilmiştir.... yargılamanın tüm aşamalarında ; taşınmazın Hazineden satın alındığını, satış bedelinin kendisi tarafından ödendiğini, bu sebeple murisin ihaleden sonra kendisine devrettiğini iddia etmiştir. Mahkemeye sunduğu tanık listesinde ..., ... ve ...'ın isimlerini bildirmiş , duruşmada ise ... ve ...... Dağdip'in dinlenmesini istemiştir. Davacılarda tanık listesi verdikleri halde mahkemece sadece ...... Dağdip ve davacılar tanığı ... Bürce dinlenmiş, onlarında 415 ada 130 parsel hakkındaki bilgi ve görgüleri alınmamıştır. O halde bozma öncesinde isimleri bildirilen taraf tanıkları dinlenip temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı muvazaalı yapılıp yapılmadığının belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir....” gerekçesiyle bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde mahkemece, 415 ada 26, 38 ile 391 ada 8, 9 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer taşınmazlar yönünden ise davalılara yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde ve özellikle, hükmüne uyulan bozma ilamı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Gülhanım dışındaki davalıların temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalı ...'ın kabul kapsamına alınan 415 ada 130 parsele yönelik temyiz itirazına gelince; Davacıların, 415 ada 130 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından mirastan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak davalı ...'a temlik edildiği iddiasını TMK'nun 6. ve HMK'nun 190. maddeleri gereğince kanıtlayamadıkları gözetildiğinde bu parsel yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken, kabul kapsamına alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı ...'ın yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17084, Karar No: 2015/524, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17084 E.  ,  2015/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/656-2014/423

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 01.11.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5685, Karar No: 2017/3826, Tarih: 27.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5685 E.  ,  2017/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının kabulüne diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında feshin kim tarafından feshedildiği ve haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş sözleşmesine 13.07.2010 tarihinde haklı bir neden olmadan işveren tarafından son verildiğini öne sürmüştür. Davalı ise davacının 17-22.07.2010 arası mazeretsiz devamsızlıkları nedeniyle iş sözleşmesine haklı olarak son verildiğini savunmuştur. Davacı tarafça 20.07.2010 tarihli noter kanalıyla işverene gönderilen ihtar ile 13.07.2010 tarihinde iş akdine haklı bir neden bulunmadan son verildiği öne sürülerek bir takım işçilik alacakları talep edilmiştir. Davalı ise 19.07.2010 tarihli ihtar ile 17.07.2010 tarihinden beri işe gelmediği gerekçesiyle işçiden mazeret bildirmesini istemiş olup işveren ihtarının davacıya tebliğ tarihi 21.07.2010'dur. Şu halde; davacının, davalının mazeret bildirmesi için gönderdiği ihtardan önce davalıya iş sözleşmesinin feshedildiğini öne sürerek ihtar gönderdiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları da davacının işten çıkarıldığını doğrulamışlardır. Işten ayrılış bildirgesinde davacının çıkış tarihi 22.07.2010 olarak ve çıkış nedeni ise istifa olarak bildirilmiştir. Ancak dosya içerisinde yazılı bir istifa dilekçesi bulunmamaktadır. Davalı işveren tarafından tutulan devamsızlık tutanakları davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini bildirdiği tarihten sonradır. Davalı işverence mazeret bildirmesi için gönderilen ihtardan sonra iş akdinin feshedildiğine yönelik yazılı bir fesih bildirimi de yapılmamıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının iş akdine davalı işveren tarafından haklı bir neden bulunmadan son verildiği, davalı işverenin sunmuş olduğu devamsızlık tutanaklarının fesihten sonra tutulmuş olduğu anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile bu taleplerin reddedilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının iş akdine davalı işveren tarafından haklı bir neden bulunmadan son verildiği, davalı işverenin sunmuş olduğu devamsızlık tutanaklarının fesihten sonra tutulmuş olduğu anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile bu taleplerin reddedilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı noktasındadır. Mahkemece davacının hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma yetersizdir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut olayda, davacı tanıklarının beyanından, sezon dönemi olan Haziran -Ekim arası 5 aylık dönemde haftanın 7 günü günde 12 saat 2 vardiya halinde çalışıldığı, 1.5 saat ara dinlenme ve hafta tatili günü yapılan çalışmanın 7.5 saati dışlandığında haftada 21 saat fazla çalışma yapıldığı ve bu dönemde hafta tatilinde çalışıldığı, bu dönem dışında fazla çalışma ve hafta tatili çalışması olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı tanıklarının beyanından ise sezon döneminde 3 vardiya halinde çalışıldığı fazla çalışma olmadığı ve hafta tatili çalışması olmadığı sonucuna varılmaktadır. Mahkemece gerekçesini açıklanmadan davalı tanıklarının beyanına göre hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, işyerinde vardiyalı çalışmaya ilişkin belgeler var ise davalıdan istenilmeli ve belgeler ile davalı tanıklarının beyanlarının doğrulanıp doğrulanmadığı değerlendirilmeli, davalı işverence vardiyalı çalışmaya ilişkin ispata elverişli belgeler sunulmaması halinde ise davacı tanıklarının beyanına göre fazla çalışma ve hafta tatili hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2713, Karar No: 2023/6834, Tarih: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2713 E.  ,  2023/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/76 E., 2014/150 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin oy çokluğuyla verilen, 24.09.2014 tarihli ve 2013/76 Esas, 2014/150 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına;

b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.07.2017 tarihli ve 14-2014/389978 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.07.2017 tarihli ve 14-2014/389978 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında üç ayrı fiilden dolayı üç ayrı ceza verilmesi gerekirken, tek bir ceza tertip edilerek teselsül hükümlerinin uygulanmış olması, suça sürüklenen çocuk ...'ın atılı suçları işlediğine yönelik şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı deliller bulunmasına rağmen, bu deliller nazara alınmadan sadece mağdurun mahkeme huzurunda korku, endişe altında verdiği beyanı esas alınarak beraat kararı verilmiş olmasının kanuna aykırı olduğuna ve hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ...'ın müsnet suçlardan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''...Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları ile, tanıklar ... ve ...'ın beyanları karşısında, suça sürüklenen çocuk ...'un, 2013 yılı ramazan ayından birkaç gün sonra önce ... Marketin tuvaletinde ve bir gün sonra çamlıktaki tuvalette ''sigara içtiğini annene söylerim'' diye tehditle tuvalete sokup; son olarak, ''bizim eve gidelim, oyun oynayalım'' demek sureti ile, hile ile mağduru kandırıp, yine, her üç olayda da ''eyleme rıza göstermezsen sigara içtiğini annene söylerim'' diye mağduru korkutarak, önce, (aksi ispatlanamayan fiili livata bulgusu olmadığına dair doktor raporu ve mağdurun yargılama sırasındaki beyanlarına göre) anal bölgesine cinsel organını sürttüğü, sonra, cinsel organını mağdurun ağzına soktuğu, bu şekilde, suçların sabit olduğu, suçunun basit alıkoyma değil, tuvaletlerdeki eylemler nedeniyle tehdit ile evindeki eylem nedeniyle hile ile alıkoyma suçunu oluşturduğu, yine, her üç olay tarihinde de, cinsel istismarı, sigara içtiğini annene söylerim diye korkutarak, tehdit ile, önce, cinsel organını anal bölgesine sürtmek, sonra, ağzına organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği...

Mağdurun ısrarla ... tarafından istismar edilmediğini söylemesi, bu suça sürüklenen çocuğun hiç bir aşamada suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...'ın yaşı ve aşamalardaki çelişkili beyanları, katılan ... İnci'nin soruşturma aşamasındaki kolluk ifadesi, tanıklar ... ile ...'ın beyanları karşısında, suça sürüklenen çocuk ...'e yüklenen suçların bu suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmadığından, diğer suça sürüklenen çocuk ... un yaptıklarını izlemesi ise, yaşından kaynaklı, merak dürtüsü kapsamında, normal görülmesi gerektiğinden, başlı başına cezai sorumluluk doğurmayacağından, müsnet suçlardan beraatine karar verilmekle...'' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1. Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 16.05.2014 tarihli farik mümeyyizlik raporunda çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan görüş bildirilmesine karşın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden hiç bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında, işlediği iddia edilen Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılınan suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı hususunda, rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; suça sürüklenen çocuğun değişik tarihlerde sekiz yaşındaki mağduru tehdit ve hileyle ... bir bölgeye ve evine götürdüğüne dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle tehdit ve hile olmaksızın mağduru hukuken geçersiz rızasına istinaden cinsel amaçla alıkoyma şeklinde sübuta eren eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Açıklanan nedenlerle Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle, İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2013/76 Esas, 2014/150 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ... müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle, İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2013/76 Esas, 2014/150 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1299, Karar No: 2019/4114, Tarih: 29.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1299 E.  ,  2019/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve defter belge ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 07.01.2019 tarihli 2017/16873 Esas ve 2019/14 Karar sayılı ilamıyla, sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve Defter Belge İbraz Etmeme" suçlarına ilişkin olarak Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden tebliğnamede görüş belirtilmediğinden“ bahisle tevdii kararı verildiği, ancak 25.01.2019 tarihli ...... Tebliğname numaralı ek tabliğnamede “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik görüş belirtilmediği anlaşılmakla, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.