muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2844, Karar No: 2024/5216, Tarih: 26.12.2024

3-Mahkemenin bozma üzerine verdiği ikinci kararında, sözleşmeyle birlikte yürütülmesi kararlaştırılan işlerle ilgili bir kısım gecikmelerin davalı idareden kaynaklandığı, kamulaştırma çalışmalarının, harita yapım çalışmalarının ön görülen taş ocağında taş malzemesinin bulunmaması üzerine farklı yerdeki taş ocağından malzeme temini ile ilgili çalışmaların, çalışmalar sırasında kullanılacak olan su ihtiyacı ile ilgili idarenin gerekli çalışmayı yapmaksızın yükleniciden beklediği ilave malzeme ocağı, yol yapımları ve hazır beton kullanılması nedeniyle karşılanması gereken ilave masraflar karşılanarak verilmesi gereken ek sürenin verilmediği, sözleşmenin davalı idarece haksız olarak feshedildiği, sözleşmenin haksız olarak feshedilmiş olması nedeniyle davacı tarafından davalıya verilen teminat mektuplarının irad kaydedilmesi işleminin usule uygun olmayacağı, söz konusu işin gölet inşaatı ile ilgili olması karşısında beş yıllık deneyime sahip inşaat mühendisi şantiye şefinin gölet inşaatı alanında deneyime sahip olarak istenmesinin sözleşmeye aykırı bir durum olmadığı ve bu konuda verilen ceza ile ilgili verilen kesintiye müteakip itiraz edilmediği, teknik personel bulundurmama cezası ile ilgili kesintinin istenemeyeceği, gecikme cezaları ile ilgili kesintiye karşı davacı yüklenicinin itiraz etmediği ayrıca 13 ve 14 no.lu hak edişlere karşı süre uzatımı talebinde bulunularak yapılan itirazın gecikme cezasına yönelik itiraz niteliğinde olmadığı ve işin sözleşmede belirtilen sürede yapılmadığı için kesilen gecikme cezaların kabul edilmediği,menfi zarar karşılığı tutar yönünden davacının 5.000,00 Türk Lirası talepte bulunduğu göz önüne alınarak talepte bağlılık ilkesi gereğince menfi zarara karşılığı talebin kabulüne karar verilmesi gerektiği, davacının fesih tarihine kadar yaptığı imalat bedellerinden hak edişlerle ödenmeyen tutarının tahsili talebinin bulunmadığı 6 kalem istemi için de sadece menfi zarar karşılığı alacak talebinin yer aldığı görülmekle menfi zararın sözleşmenin geçerliliğine güvenilerek yapılan masraflar yönünden istemi kapsayacağı imalat bedellerinden dolayı istemi kapsamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4- Mahkemenin bu kararına karşı taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 22.03.2022 tarih, 2021/1243 E. ve 2022/1578 K. sayılı ilamıyla ve 13 ve 14 no.lu hakedişlere itirazın usule uygun olduğu değerlendirilerek 13 no.lu hakedişten kesilen 32.279,25 Türk Lirası gecikme cezası ile 14 no.lu hakedişten kesilen 60.234,93 Türk Lirası gecikme cezasının, 13 no’lu hakedişten kesilen 4.944,66 TL teknik personel bulundurmama cezası ile 14 no.lu hakedişten kesilen 3.596,12 Türk Lirası teknik personel bulundurmama cezası bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın kesin olarak bozulmasına karar verilmiştir.

5-Mahkemenin bozma üzerine verdiği üçüncü karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı için davalı vekilinin üçüncü temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3572, Karar No: 2023/4624, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3572 E.  ,  2023/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/469 E., 2022/627 K.

DAVA TARİHİ : 09.03.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararınca karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 10.03.2022 tarihli kararıyla taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.....2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan son tutanak tarihi ile hesaplamaya esas alınan dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında; bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmının arabuluculuk son tutanak tarihine kadar hesaplama yapılması, temerrütün arabuluculuk son tutanak tarihinde gerçekleştiği ve ikramiye alacağına en yüksek banka mevduat faizi işletilmesine yönelik olduğu belirtildikten sonra arabuluculuk son tutanak tarihine kadar olan dönemin dosya kapsamında alınan 10.10.2022 tarihli ek bilirkişi raporuna göre hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için ise arabuluculuk başvurusu bulunmadığından dava şartının gerçekleşmediği, tüm alacaklar için davalının arabuluculuk son tutanak tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin ücretinin, ... sözleşmesi ve toplu ... sözleşmesine uygun şekilde tespit edilip edilmediği ile arabuluculuk dava şartı gerçekleşmeyen dönem yönünden davanın usulden reddine karar verilip verilmediği hükmedilen faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince, ilk karar davalı temyizi üzerine sadece arabuluculuk tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem yönünden arabuluculuk dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle bu dönemin usulden reddine yönelik olarak bozulduğu hâlde davalı yararına kazanılmış hak ihlal edilerek faiz başlangıç tarihlerinin ve faiz türünün değiştirilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) ve (2) numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak yerine "1. Fark ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile 268,64 TL brüt alacağın 10.00 TL'sinin dava tarihi olan 09.03.2021 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 08.10.2021'den itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin usulden reddine;

2. Fark ilave tediye alacağı talebinin kabulü ile 75,92 TL brüt alacağın 10.00 TL'sinin dava tarihi olan 09.03.2021 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 08.10.2021'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2277, Karar No: 2014/4833, Tarih: 17.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2277 E.  ,  2014/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/332-2013/422

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 3120 m² olup 1932,29 m² lik kısmı kamulaştırılmıştır. Taşınmazın kamulaştırılan alanının bir kısmı üzerinde verim çağında 10 yaşında 5 adet dut, 20 yaşında 10 adet ceviz, 15 yaşında 3 adet kayısı ağacı olmak üzere toplam 18 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın verim çağındaki ağaçların bulunduğu kısmının kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tamamının tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Kabule göre;

Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (02.08.2013 dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre davanın açıldığı 2013 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, henüz 2013 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesiyle 2012 yılı verilerin esas alınmak suretiyle belirlenen m² değerine ÜFE endeksi uygulanarak 2013 yılı değerine ulaşılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; değerlendirmeye esas alınan buğday (sulu) ve şeker pancarı (sulu) için 2013 yılına ait veri listesi getirtilerek bu veriler dikkate alınarak ve yukarıda sözü edilen bozma sebebi doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp bu ek raporun bozmaya ve veri listelerine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda kazanılmış haklar da gözetilerek karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15599, Karar No: 2017/26464, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15599 E.  ,  2017/26464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43452, Karar No: 2017/24515, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43452 E.  ,  2017/24515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı bakanlığa ait işyerinde çalıştığını, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, üyeliğinin işverene ve ilgili mercilere bildirildiğini, fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13 olarak eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin 55/1. maddeye göre ödenmesi gereken hizmet zammı ile toplu iş sözleşmesinin 55/2. maddesine göre ödenen hizmet zammı arasındaki hizmet zammı farkının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, hizmet zammı alacağının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince her bir aya ait olan alacağın ayrı ayrı belirlenecek sonraki ayın 2. günü olan temerrüt tarihlerinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 30.04.2015 tarihli bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dosya içeriğinden, davacının sendika üyesi olduğu, üyeliğinin işverene bildirildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okulların-dan mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.(1)(2) ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne 27.02.2013 tarih ve 1868 sayılı cevap yazısında davacının oto elektrik ustası olduğu, ortaokul terk tasdiknamesine sahip olduğu, valilik oluru ile şoförlük yapmakla birlikte gerekli olduğu durumlarda hizmet veren ambulans bakım-onarımlarının takibi de dahil olmak üzere amirlerinin verdiği görevleri yaptığı bildirilmiştir. Davacının dosya içeriğindeki belgelerden oto elektrik ustası olarak göreve başladığı anlaşılmaktadır.Somut olayda, 30.04.2015 tarihli bozma ilamında teknik elemanların iş tanımı getirtilerek, işyerinde kadrolu teknik elemanların ne iş yaptıkları, davacının yaptığı iş ile teknik elemanların yaptıkları işin aynı olup olmadığı, davacının ağırlıklı olarak ve çoğunlukla teknik elemanların yaptığı işlerde çalıştırılıp çalıştırılmadığı araştırılarak, kısmi ve arızı olarak yapılan teknik işler hariç olmak üzere, alacak talep edilen sürenin tümünde teknik elemanlar ile aynı işleri yapıp yapmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek yerel Mahkeme kararı bozulmuştur

. Bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece bilirkişi raporu alınmış bilirkişi raporunda dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının yaptığı teknik işleri kısmi ve arızi nitelikte değil süreklilik arz edecek şekilde yaptığı ve kadrolu teknik elemanlarla aynı işi yapıp yapmadığı hususunun tespit edilemediği sonucuna varılmıştır. Bu halde davacının fiilen yaptığı iş ve bu işin madde kapsamında kalıp kalmadığı hususu açıklığa kavuşmamıştır.Davacının fiilen yaptığı iş, uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak belirlenmeli, yapılan işin Toplu iş sözleşmesi 55. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olup olmadığı, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı yasanın ilgili maddesi de göz önünde bulundurularak belirlenmeli, teknik iş kapsamında olduğu belirlendiği taktirde bu işin tüm hesaplama döneminde yapıp yapmadığı tespit edilmeli, yapmadığı dönemler var ise bu dönemler ayrıca değerlendirilmelidir. Hesaplamaya esas emsal ücreti de doğaldır ki her somut dosya davacısının emsali işçi ücretine göre belirlenmelidir. Bu doğrultuda eksik bilirkişi raporu ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 09/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5397, Karar No: 2021/8696, Tarih: 24.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5397 E.  ,  2021/8696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.11.2021 günü temyiz eden davalı ... ve vekili ile karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Temyiz eden davalı ... vekili ile karşı taraf davacı ... vekilinin duruşmanın gıyaplarında yapılması talebiyle mazeret dilekçesi gönderdikleri görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 218.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 24.11.2021 (Çrş.)