muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5349, Karar No: 2013/607, Tarih: 04.02.2013

Az yukarıda açıklandığı gibi birinci bilirkişi kurulu rapor ve ek raporunda kullanılan beton farkından dolayı hesaplama yapılmadığı gibi, boş foraj işi ile ilgili bir görüş bildirilmediği, ikinci bilirkişi kurulunun rapor ve ek raporuna davalı iş sahibince ayrıntılı ve teknik hususları da kapsayacak şekilde itirazda bulunulduğundan dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK’nın 284 ile 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK’nın 281/3. maddesi gereğince mahkemece gerçeğin ortaya çıkması için öncekiler dışında konularında uzman yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile birlikte gerekirse mahallinde keşif de yapılarak sözleşme ve ekleri, Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 22 ve 23. maddelerini gözönünde tutmak ve burada gösterilen yönteme göre araştırma yapmak suretiyle ve davalının raporlara teknik itirazlarını da karşılayacak gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile kısmen kabul hükmü kurulması doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30567, Karar No: 2015/4640, Tarih: 12.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/30567 E.  ,  2015/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili, ikramiye ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında davacının hizmet süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde 1997 yılından 2010 yılı Şubat ayına kadar çalıştığını, işe giriş ve sigorta kayıtlarının gerçeğe aykırı beyan edildiğini, gerçekte çalışmasının sürekli ve kesintisiz olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, davacının 1997 yılı yaz sezonunda davalı şirkete ait iş yerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığı, 01.05.1999-06.05.2000 tarihleri arasında askere gittiği, askerden döndükten sonra davalı iş yerindeki sezonluk çalışmasının devam ettiği, 2001 yılı Mart ayından itibaren işletme müdürü sıfatı ile çalışmasını sürdürdüğü kabul edilerek hizmet süresi hesaplanmıştır. Dosya içerinde bulunan...ayıtlarına göre davacının kesintili çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu bildirimlerine göre tespit edilecek hizmet süresi baz alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükme varılması hatalıdır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece tanık anlatımlarına göre, davacının 1997-2001 yılları arasındaki haftalık çalışmasının kırkbeş saati aşmadığı, 2001 yılından sonra 1 Mayıs-30 Ekim tarihleri arasında haftada yedi gün 13:00-17:00, 21:00-05:00 saatleri arasında çalıştığı, kış dönemlerindeki çalışmasının haftada kırkbeş saati bulmadığı, işletme müdürü olarak çalıştığı 2001-2010 yılları arasında sezona rastlayan 1 Mayıs-30 Ekim arası dönemde haftada otuzdokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek %50 takdiri indirim ile fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmışsa da bu dosya içeriğine uygun düşmemiştir. Zira tanık beyanları arasında çelişki olduğu dikkate alındığında, davacının haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir. Hal böyle olunca, fazla çalışma alacağı buna göre hesaplanmalı ve önceki karardaki takdiri indirim oranı ile alacağı hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece, buna aykırı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Taraflar arasında davacının ücretine ilişkin de uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ücretin net 6.000,00 TL olduğunu ileri sürmüş, davalı ise ücretin asgari ücret olduğunu savunmuştur. Mahkemece...Yiyecek İçecek Müdürleri Derneğinden emsal ücret araştırması yapılmış ve aylık 5.000,00 TL esas alınarak sonuca gidilmiştir. Söz konusu emsal ücret araştırmasına göre; 1997 yılından 2010 yılına kadar her sene için ücret belirlemesi yapılmış ve en son 2009-2010 yılı ortalama ücret 4.750,00 TL olarak belirtilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece emsal ücret araştırmasına göre 4.750,00 TL ile sınırlanan ücret baz alınarak dava konusu taleplerin hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/2113, Karar No: 2013/2623, Tarih: 28.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2113 E.  ,  2013/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54. Maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Suçta kullanılan bıçağın mağdura ait olduğu anlaşıldığı halde TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümdeki müsadereye ilişkin bendin "... Adli Emaneti'nin 2009/1438 sırasında kayıtlı bulunan metal üzerine ağaç kaplama saplı namlusunun sol yan yüzeyinde HJ216 ibaresi bulunan namlusu el yardımı ile açılıp kapatılabilen bir adet bıçağın mağdura iadesine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle,

CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4699, Karar No: 2015/9628, Tarih: 27.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4699 E.  ,  2015/9628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİNCAN 2. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/357-2013/424

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin ... numarası ile elektrik abonesi olduğunu, gönderilen faturalarda kaçak kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli ve iletim bedeli adları altında alınan ücretlerin mevzuata aykırı olduğunu iddia ederek, faturayla tahsil edilen 6.655,58 TL kaçak kullanım bedeli, 1.118,79 TL perakende satış hizmet bedeli, 319,70 TL sayaç okuma bedeli, 2.237,26 TL iletim bedelinin tahsil tarihi olan 24.10.2011'den işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; Elektrik Piyasası Kanunu'nun 12.maddesi uyarınca kurul kararlarına karşı açılacak davaların Danıştay'da görülmesi gerektiğini, ayrıca alınan ücretlerin zorunlu ve yasal olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 7.853,63 TL alacağın 24.10.2011 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, Dairemizin 09.04.2013 tarih 2013/3788 E-5959 K sayılı ilamı ile; ''...kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğu, ancak tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.'' gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir. Bu hukukî kuralın, ancak iki istisnası bulunmaktadır. Bunlardan biri, mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulduktan sonra görülmekte olan davaya uygulama imkânı olan yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararının çıkması, diğeri de 04.02.1989 gün ve 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirlendiği üzere hükmüne uyulan bozma kararından sonra görevle ilgili yeni bir yasal düzenlemenin getirilmiş olmasıdır.

./..

./..

Her ne kadar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih, 2013/7-2454 Esas-2014/679 Karar sayılı ilâmı ile; abonelerden kayıp-kaçak bedeli tahsili uygulamasının, yasaya ve temel tüketici haklarına aykırı olduğu gerekçesiyle; kayıp-kaçak bedelinin, abonelerden tahsil edilemeyeceğine karar verilmiş ise de; az yukarıda belirtildiği üzere, bu durum, Dairemizin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usulü kazanılmış hakkın sonuç doğurmayacağı bir hâlde değildir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2153, Karar No: 2022/12982, Tarih: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2153 E.  ,  2022/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden; 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sanık ... hakkında mütalaa verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesinden sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 10.04.2014, 10.06.2014 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12987, Karar No: 2012/6001, Tarih: 27.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12987 E.  ,  2012/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı,.... tedavisi sırasında,03.12.2009 tarihinde kullanılan bir adet stent bedeli olan 3.326,40 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-5510 sayılı Yasa kapsamındaki genel sağlık sigortalısı olduğu için sağlık yardımlarından yararlanma hakkı çekişmesiz bulunan davacının,anılan Hastanesindeki tedavisinde bir adet ilaçlı stent kullanılmış olup; stent sigortalı tarafından, hastane dışından faturalı olarak temin edilmiştir.

Davacı, tedavisinin gerçekleştirildiği dönem itibariyle, genel sağlık sigortası yönünden 5510 sayılı Yasaya tabi olup; 5510 sayılı Yasanın “Finansmanı Sağlanan Sağlık Hizmetleri Ve Süresi” başlıklı 63. maddesinin (f) bendi, “Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri.

Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını .... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları.... görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesini içermektedir. Anılan Yasanın 74. maddesinde finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri arasında, davacının gördüğü tedavi ve kullanılan malzeme yer almamaktadır. Yine, 25.03.2010 tarih ve 27532 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ..... maddesinin 18. fıkrasında ilaçlı stent bedellerinin Kurumca ödenmeyeceği belirtilmiş ise de; .... Onuncu Dairesi’nin 16.06.2010 tarih ve 2010/6009 sayılı kararı ile tebliğin anılan maddesinde yazılı “ilaçlı stent bedelleri Kurumca ödenmez” kuralının yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir. Kurum, 06.08.2010 tarih ve 27664 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak, 05.07.2010 tarihinden itibaren yürürlüğe giren değişiklikle, tebliğin 20. maddesi ile yukarıda belirtilen ...’un 7.1 numaralı maddesinin 18. fıkrasında yer alan “ve ilaçlı stent bedelleri” ibaresini metinden çıkarmış, tebliğin 21. maddesi ile de, ....’a 7.3.25. madde olarak eklenen düzenleme ile, belli şartların varlığı halinde ilaçlı stent bedelinin karşılanacağı belirtilmiştir. Buna göre, “Referans damar çapı 3.0 mm altında ve 15 mm uzunluğunda olan olgularda (her iki koşulu bir arada sağlaması şartıyla) veya rekürrent (stent restenozu tespit edilmiş olup balon anjiyoplasti uygulanmış ancak tekrar restenoz gelişmiş) insegment stent restenozu olan olgularda, bir hastada en fazla 3 (üç) adet ilaçlı stent bedelinin Kurumca karşılanacağı” belirtilmiştir.

Davacının tedavisinde gerekli görülerek, tıbbi yetkililer tarafından reçetelendirilen tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurum tarafından sağlanması konusundaki yasal yükümlülüğe karşın; malzemenin nitelik ve bedelinin belirlenmesi konusundaki yasal yetki de gözetilerek, tedavi gereklerini sağlama konusunda aynı sonucu doğurabilecek birden fazla malzeme türü arasından, insan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan, sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği konusundaki ilkeler ışığında, Kurumun düzenleme yetkisinin olduğu ve eldeki davada da, bunun yargısal denetiminin olanaklı bulunduğunun kabulü zorunludur.

Yasayla tanınan olanağın, yasal düzenlemeye dayalı olarak çıkarılan Yönetmelikle ortadan kaldırılması olanağı bulunmadığı gibi, Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği içeriğinde de engelleyici bir hüküm de yer almadığı gözetildiğinde; ....’ta belirtilen şartlara uyan ilaçlı stentlerin, hastanın sağlığı açısından gerekli olduğu kabul edilmeli, bu yönde başkaca araştırma yapılmamalıdır. ....’ta belirtilen şartlara uymayan ilaçlı stentler yönünden ise; tedavide çıplak metal stent kullanılabilme olanağı varken, ilaç kaplı stent olarak nitelenen stent kullanılmış olduğu gözetildiğinde; tercih edilen stent türünün, genel tıbbi bilgilere yer verilmeksizin, hastanın somut durumu değerlendirilerek, sağlık durumu ve tedavi gerekleri yönünden çıplak metal stent yerine kullanımının tercih nedeni ve tıbben gerekli olup-olmadığı, özellikle ilaç kaplı stent olarak adlandırılan malzeme kullanımının hasta yönünden üstün tutulmasını gerektirir özellikleri, bu niteliğe sahip olmayan stentin tedavi gereklerine uygun olmadığının veya çıplak metal stent yerine, reçetede belirtilen stent türünün kullanımının, hastanın sağlığına kavuşması yönünden, faydalı olma durumundan öteye, reçetede belirtilen stent türünün kullanılmamasının yaratacağı sağlık riskleri, yargısal denetime elverir biçimde bilimsel gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen açıklama ışığında tıbben gerekliliğinin tespiti amacıyla kardiyoloji alanında uzmandan rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

2-Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir.

2-Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir.

5510 sayılı Yasanın 63. maddesinde yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esasların.... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları .... görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile .... 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile, ödeme usul ve esasları Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; kullanılan stent bedelinin .... tarafından yukarıda sıralanan düzenlemeler çerçevesinde belirlenmesinin sağlanması, fiyat tespitinin makul süre içerisinde .... tarafından gerçekleştirilmemesi halinde ise, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşü ışığında fiyat tespitine ilişkin rapor alınarak, tüm kanıtlar ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılmalıdır.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılmaksızın, yetersiz incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9824, Karar No: 2010/3966, Tarih: 26.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/9824 E.  ,  2010/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebbette bulunmak ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; şikayet yokluğu nedeniyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan davanın düşürülmesine ve atılı diğer suçtan ise beraetine dair, Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13/09/2005 gün ve 2004/232 Esas, 2005/1132 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebbette bulunmak ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarına 765 sayılı Yasanın 416/3 ve 193/2. maddeleri de öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sorgusunun yapıldığı 28.09.2004 ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca söz konusu kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...