muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7579, Karar No: 2012/164, Tarih: 16.01.2012

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/7579

2012/164

S.2

Dava, acentelik sözleşmesine dayalı olarak sigorta şirketi tarafından başlatılan icra takibinde borçlu olunmadığının tespiti ve ipoteğin fekki istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen ve 23.10.2000 tarihinden itibaren geçerli olan acentelik sözleşmesinin 9/a maddesinde, "Acente, sigorta sahipleri tarafından kabul ve imza edilmeyen her türlü poliçe ve tecditname, zeyilnamelerin bütün kopyalarını ve bunlara ait bütün evraklarını derhal şirkete iade etmiş veya iadeli taahhütlü olarak postalamış olacaktır. Bu takdirde poliçe 01.01.1995 tarihinde yürürlüğe giren sigorta acenteleri yönetmeliğinin ilgili maddeleri gereğince iptal edilecektir"; yine 15/b maddesinde "Acente, şirketçe tanzim edilerek kendisine gönderilecek her türlü poliçe ve zeyilnamelerin primlerini esas itibariyle nakden ve peşin olarak tahsil edecektir"; 16/a maddesinde "Acente, bir hafta süresince tahsil ettiği sigorta primlerinden komisyon düştükten sonra kalan kısmını vergileri ile birlikte en geç ertesi haftanın iş gününün bitimine kadar şirkete ödeyecek veya şirkete havale veya şirket adına açılmış banka hesabına yatırmış olacak ve bu tahsilatı bu süre içinde bir bordro ile şirkete bildirecektir"; 18/j maddesinde de, "Bu sözleşmenin yürürlüğü esnasında veya daha sonra acentenin şirket defter muhasebe kayıtlarına göre çıkacak borçlarından ve ihtilaflarından dolayı herhangi bir borç ikrarına veya hesap mutabakatına yahut sair herhangi bir delil ve belge ibrazına gerek olmaksızın sadece şirketin defter ve kayıtları delil teşkil edecektir" şeklinde hükümler bulunmaktadır.

Mahkemece; davalı şirketin, dava konusu poliçelere ilişkin tahsil edilmeyen primlerden dolayı davacı acenteden alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak taraflar arasında ihtilaf çıkması halinde sigorta şirketinin defter ve kayıtlarının herhangi bir belge ibrazına gerek olmaksızın delil teşkil edeceği şeklinde delil sözleşmesi yapıldığına göre, davalı şirketin defter ve kayıtlarının taraflar arasındaki uyuşmazlıkta delil olarak değerlendirilmesi gerekmekte olup davalı şirketin defter ve kayıtlarının incelenmesi sonucu düzenlenen 23.06.2006 tarihli bilirkişi heyetinin raporuna göre davacının icra takip tarihi itibariyle 11.973,65 TL, 16.06.2008 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre ise 12.426,87 TL borçlu olduğu belirlenmiştir. Davacının davalı şirkete gönderdiği ve bazı poliçelerin iptal edildiğine ilişkin yazı ekinde, sözleşmenin 9/a maddesine uygun olarak poliçe ve zeyilnamelerin bütün kopyaları ve bunlara ait bütün evrakların gönderilmesi gerektiği halde, davacı bu maddeye uygun iptal isteminde de bulunmamıştır. Bu durumda sözleşmenin 15/b maddesine göre poliçe ve zeyilnamelerin primlerinin esas itibariyle nakden ve peşin olarak tahsil edileceğine ilişkin hüküm ile acentelik sözleşmesinin yukarıda anılan diğer hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davacının, düzenlediği ve usulüne uygun olarak iptal edilmeyen poliçe ve zeylnameler karşılığı tahsil edilmesi gereken primlerden sorumlu olduğu kural olarak kabul edilerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, belirtilen gerekçe ile eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

23/01/2012 KLY
Yargıtay — Esas No: 2022/4326, Karar No: 2024/314, Tarih: 16.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4326 E.  ,  2024/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/989 Esas, 2022/252 Karar

DAVALILAR : 1.Eti Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/469 E., 2017/107 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının başvurusunun müvekkilinin markası ile aynı ve ayırt edilmeyecek derecede benzer olduğunu, müvekkilinin markasının "mest" şeklinde olduğunu, 30 ve 32 nci sınıflarda tescilli olduğunu, davalının markasının, müvekkilinin markasının esaslı unsurunun tamamını ihtiva edecek şekilde, MEST ibaresinden oluştuğunu, aynı telaffuz ile aynı mal ve hizmetler bakımından tescil için başvurusunun yapıldığını, davaya konu "mest" markasının tescil edilmesi durumunda tüketiciler nezdinde markaların karıştırılacağını, davalı yanın "mest" markasının müvekkili markası olduğu izlenimi edinileceğini, davalı markasının müvekkili yanın tanınmışlığından şöhretinden, yaygın, pazarlama, dağıtım ağı ile reklam ve tanıtımlarından yararlanılacağını, "mest" markası ile kötü verilecek hizmetler ile kötü üretilebilecek ürünler nedeni ile de müvekkili yanın marka ve işletmesinin zarara uğrayacağını, marka değerinin düşebileceğini bu şekilde müvekkili yanın zarar görebileceğini ileri sürerek 2013/62674 başvuru numaralı "mest" ibareli markaya ilişkin olarak verilen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile davaya konu markanın 30 uncu sınıfın tamamı yönünden iptalini ve söz konusu markanın sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; ihtilaf konusu markalar arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma ihtimalinin mevcut bulunmadığını, müvekkiline ait marka başvurusunun, 30 uncu sınıfın sadece “Bisküviler, krakerler, gofretler, şekerlemeler, çikolatalar.” mallarına ilişkin olarak yapılmış sınırlı bir başvuru olduğunu ve ilgili malların içeceklerle hiçbir ilişkisinin olmadığını, davacıya ait marka başvurusunun 30 ve 32 nci sınıflarda belirtilen sadece içeceklere ilişkin olarak yapılmış bir başvuru olduğunu, bu bakımdan ihtilaf konusu markaların malları aynı veya benzer olmadığından aralarında hiçbir ilişkinin mevcut olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının marka başvurusu kapsamında bulunan çekişmeli malların davacının tescilli markasının kapsamındaki mallarıyla düşük/orta düzeyli benzer olmakla birlikte, kolayda mallar olduklarından, dolaylı karıştırmaya dayalı benzerlik mevcut olduğu, dava konusu 2013/62674 başvuru numaralı "MEST" ibareli işaretin davacı marka işareti ile görsel, fonetik ve bıraktıkları genel intiba bakımından aynı/benzer olduğu, davalı başvuru kapsamındaki tüm mallar (30 uncu sınıf: Bisküviler, krakerler, gofretler, şekerlemeler, çikolatalar) açısından 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas oluştuğu, davalının önceki tarihli tescilli markası nedeniyle kazanılmış hakkının bulunmadığı, dava konusu 13.10.2015 tarih ve 2015-M-9258 sayılı YİDK kararının isabetli olmadığı, hükümsüzlüğü talep edilen marka başvurusunun tescile bağlanmamış olması nedeniyle hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın YİDK iptal talebi yönünden kabulü ile, TÜRKPATENT YİDK‘in 2015-M-9258 sayılı kararının iptaline, hükümsüzlük talebi yönünden dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davalı Kurum vekili ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davalı Kurum vekili ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;mahkemece “mest” ibaresinin zayıf bir ibare olduğunun hiçbir şekilde değerlendirilmeye alınmadığını, bu ibarenin zayıf bir ibare olup tek bir firmanın tekeline bırakılmasının beklenemeyeceğini, müvekkili Şirket markalarının “eti mest” şeklinde bir bütün olarak algılanması gerekirken sadece “mest” ibaresinin mahkemece dikkate alınmasının hatalı olduğunu, mahkemece taraf markaları arasında düşük düzeyde sınıfsal benzerlik kurulmasına rağmen böyle bir karar oluşturulması hukuka aykırı bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvurunun itiraz gerekçesi marka ile farklı ve ilişkilendirilemeyecek türden malları kapsadığını, taraf markalarında ortalama tüketici tarafından karıştırılmaya neden olabilecek türden emtia olmadığını, bu nedenle taraf markaların arasında 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvurunun itiraz gerekçesi marka ile farklı ve ilişkilendirilemeyecek türden malları kapsadığını, taraf markalarında ortalama tüketici tarafından karıştırılmaya neden olabilecek türden emtia olmadığını, bu nedenle taraf markaların arasında 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı Şirketin "MEST" ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "MEST" ibareli markasındaki ibarelerin aynı bulunduğu, ancak 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas ya da karıştırma riskinin varlığı için, markaların tescil kapsamındaki mal/hizmetlerin de aynı ya da benzer olması gerekmekte olup, mal ve hizmetlerin benzerliği değerlendirilirken, mal ve hizmetlerin ortalama tüketici kitlesi, doğal yapısı, kullanım amacı, fiyatı, alım sıklığı, üretim dağıtım ve satış kanalları ile yerleri, rekabet, ikame veya tamamlama ilişkisi olup olmadığı gibi bütün faktörlerin dikkate alınması gerektiği, bu bağlamla davalı Şirketin "MEST" ibareli marka başvurusu kapsamında bulunan 30 uncu sınıf: Bisküviler, krakerler, gofretler, şekerlemeler, çikolatalar emtiası ile davacının itirazına mesnet "MEST" ibareli markası kapsamında bulunan, 30 uncu sınıf; “Kahve, kakao, suni kahve, moka (kahve), kahve yerine geçen maddeler, kahve veya kakao esaslı içecekler. Bitki yapraklarından elde edilen çaylar, buzlu çaylar, ada çayı, ıhlamur. Sakızlar;” ve 32 nci sınıfta “Madensuları, kaynak suları, sodalar, tonikler. Sebze ve meyve suları ile bunların hazırlanmasında kullanılan şuruplar ve diğer müstahzarlar: sebze ve meyve suları, sebze ve meyve konsantreleri ve özleri; meyve ve bitki özlü içecekler; meyvelerden elde edilen toz granül halde içecekler, gazozlar ve kolalı içecekler, izotonik içecekler, şıra, şalgam suyu, domates suyu, boza, sahlep” emtiası arasında benzerlik bulunduğu, çünkü davalı Şirketin marka başvurusunun kapsamının atıştırmalık olarak nitelenen gıda emtiası olduğu, bunların genellikle yanında bir içecek ile birlikte tüketildiği, aynı reyonda bulunabileceği, tüketim biçimleri yönü ile birbirini tamamladıkları, bu itibarla da tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas oluştuğu, davalının önceki tarihli tescilli markası nedeniyle kazanılmış hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davalı Kurum vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davalı Kurum vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükümünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21548, Karar No: 2016/1727, Tarih: 09.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21548 E.  ,  2016/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/529-2014/665

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçlara el atmanın önlenmesi, bu olmadığı taktirde yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28.05.2015 gün ve 2015/5689 Esas - 2015/11938 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 261,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15873, Karar No: 2024/12492, Tarih: 09.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15873 E.  ,  2024/12492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/685 Değişik İş, 2022/685 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortaladığı aracın, davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki motosiklete 17.05.2021 tarihinde çarpması sonucunda ölümlü trafik kazasının meydana geldiğini ve davacıların desteğinin öldüğünü, davacıların, müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını beyanla belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalı sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, usulüne uygun başvuru yapılmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, SGK tarafından davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiğini, müteveffanın kasksız ve ehliyetsiz olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, destekten yoksun kalan tüm kişilerin tespit edilmesi ve buna göre hesaplama yapılması gerektiğini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranının esas alınması gerektiğini, müvekkili aleyhine faize karar verilmesi halinde dava itibaren yasal faize karar verilmesi gerektiğini, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i olması gerektiğini belirterek başvurunun reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 86. maddesine göre işletenin sorumluluğuna gidilmesi için işletenin ya da aracı kullanan sürücünün kazanın oluşumunda kusurunun olması gerektiğini ve davalı sigortalı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda kusurunun olmadığı ve bu nedenle davalının sorumluluğu doğmadığından davanın reddine ve davalı vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan 1.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında alınan kusur bilirkişi raporu ile davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesine etken kusurunun bulunmadığı, sürücü konumundaki müteveffanın ise %100 oranında kusurlu olduğu tespit edildiğinden meydana gelen zarardan davalı ... sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, sigortalı araç sürücüsünün kontrolsüz bir şekilde dönüş yaptığını ve kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, müvekkilinin desteğinin idaresindeki motosiklette yolcu olan kişi ifadesinde müteveffanın davalı sigortalı aracı sağdan ya da soldan geçmeye çalışmadığını, davalı araç sürücüsünün kendilerini hızla geçtiğini ve ani bir şekilde sağa dönüş yaptığını beyan ettiğini, müteveffaya atfedilen kusurun hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda müteveffanın aracındaki yolcu olarak bulunan kişinin beyanlarını değerlendirilmediğini, tır sürücüsünün motosikletin, tırın kör noktasında olduğunu ve bu nedenle motosikleti görmediğini beyan ettiğini, davalı araç sürücüsünün ve işleteninin kör noktayı görebilmeleri için yeterli önlem alıp almadığının araştırılması gerektiğini, sadece davalı araç sürücüsünün beyanının dikkate alınması suretiyle kusur raporunun düzenlendiğini, üç uzman bilirkişiden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınması taleplerinin dikkate alınmadığını, davalının sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğunu ve kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurunun bulunduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın davacının desteği olan eşinin sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazası soncunda davacının desteği olan eşinin vefat etmesi nedeniyle uğradığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, hükme esas alınan kusur raporunun davaya konu kazanın oluşuna uygun olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,09.12.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda karşı araçta sürücü konumunda olan davacı desteğinin vefat etmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davaya konu kazaya ilişkin düzenlenen kaza tespit tutanağına göre, davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın sürücüsünün kusursuz olduğu, davacının desteği sürücünün ise tam kusurlu olduğu belirtilmekle, yine Hakem Heyetince aldırılan Adli Trafik Uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davalı tarafından sigortalanan aracın sürücüsünün olayda kusuru olmadığı belirtilmiştir.

Hakem Heyetince, sigortalı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; dosya kapsamında mevcut ifade tutanakları, kazanın oluş şekli ve kaza tespit tutanağındaki kroki gözetilerek, ceza soruşturma dosyası (varsa ceza mahkemesi dosyası) da dosya içerisine alındıktan sonra davacının itirazlarının değerlendirilmesi yönünde uzman bilirkişi kurulundan önceki raporların da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi ve kararın bu gerekçe ile bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.