muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17764, Karar No: 2015/35508, Tarih: 07.12.2015

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı ...’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ”Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır....’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; 26.03.2009 tarihinde konutun teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ... Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 28.11.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların teslim tarihinden en az bir kışın geçmesi ile ortaya çıkabileceğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre yaklaşık 4 yılın geçtiği görülmektedir, buna göre daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13033, Karar No: 2011/25226, Tarih: 12.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/13033 E.  ,  2011/25226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tedbir talebine ilişkin çocuklar ... ve ...'ün yapılan yargılanmaları sırasında; Eskişehir Çocuk Mahkemesi ile Samsun Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Eskişehir Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Samsun Çocuk Mahkemesinin 06.05.2011 gün ve 2011/147 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13288, Karar No: 2015/9337, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13288 E.  ,  2015/9337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/278-2015/307

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 2. Sulh Hukuk, Boğazlıyan Sulh Hukuk ve Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlü tarafından cezaevine hitaben yazılan dilekçede cezaevine girmeden önceki adresini "P. Köyü Boğazlıyan/YOZGAT" olarak belirttiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Boğazlıyan Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kaydında cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "K. Mah. Mimar Sinan Cad. No:6/102 Sarıkaya/YOZGAT" olduğu gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün 11.05.2015 tarihli dilekçesinden cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "P. Köyü Boğazlıyan/YOZGAT” olduğunun anlaşıldığı gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, S.. M..ne hitaben yazmış olduğu 11.05.2015 tarihli dilekçe ile cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “P. Köyü Boğazlıyan/YOZGAT” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Boğazlıyan Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Boğazlıyan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1592, Karar No: 2011/5872, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1592 E.  ,  2011/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma ve evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçlarından sanık ...'un; evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçundan sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma suçundan beraatine, cinsi münasebette bulunma suçundan kamu davasının düşürülmesine, evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçundan açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına, sanık ... hakkında evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçundan açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına, sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyetine dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2006 gün ve 2005/1476 Esas, 2006/103 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii, sanıklar... ve ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... müdafii 17.04.2006 tarihli dilekçesi ile vekaletnamesindeki yetkiyle temyizden feragat ettiğinden, temyiz incelenmesinin sanık ..., sanık ... ve sanık ... haklarında evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçunun 765 sayılı TCK.nun 237. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, karar tarihi olan 13.03.2006 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. Maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı

nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7369, Karar No: 2017/4077, Tarih: 10.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7369 E.  ,  2017/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2016 tarih ve 2016/227731 sayılı tebliğnamesi ve ekindeki Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.05.2016 gün ve 94660652-105-34-2112-2016-Kyb sayılı yazılarında; güveni kötüye kullanma ve suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06.06.2014 tarihli ve 2014/64401 soruşturma, 2014/79093 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın “kovuşturma aşamasına geçilip dava açılmasının yerinde olacağı” gerekçesiyle kabulüne dair İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.12.2014 tarihli ve 2014/656 değişik iş sayılı kararını müteakip, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, aynı olayla ilgili olarak verilen 25.02.2015 tarihli ve 2015/27989 soruşturma, 2015/21805 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2015 tarihli ve 2015/1490 değişik iş sayılı kararının;

“İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06.06.2014 tarihli ve 2014/64401 soruşturma, 2014/79093 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.12.2014 tarihli ve 2014/656 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince kesin nitelikte olması karşısında, Cumhuriyet savcısınca adı geçen şüpheliler hakkında müsnet suçlardan kamu davası açılması gerektiği gözetilmeden, itiraz hakkında bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi yerine, işin esasa girilerek yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir" gerekçesi ile Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına Bozulması talep olunmuştur.

I- OLAY:

Müştekiler Ahmet Bülent Cedetaş, ... ve ... vekilinin 29.04.2014 havale tarihli dilekçesinde özetle; müştekilerin de hissedarı olduğu ... Mühendislik Endüstri Servis San. ve Tic. A.Ş. nin yönetim kurulu üyesi ve hissedarı olan ... ve ...'ın bu sıfatlarından yararlanarak

şirket hesabından hukuka aykırı olarak “komisyon ödemesi” adı altında yurt dışına diğer şirket ortaklarına da ait 334.080 Euro parayı havale etmek suretiyle mal edindiklerini belirterek şikayetçi olması nedeniyle şüpheliler Kudret Akın ve Behçet Taylan hakkında suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından yürütülen soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.06.2014 tarih ve 2014/64401 soruşturma, 2014/79093 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Bu karara karşı müştekiler vekilinin yaptığı itirazın “kovuşturma aşamasına geçilip dava açılmasının yerinde olacağı” gerekçesiyle kabulüne ve belirtilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.12.2014 tarih ve 2014/656 değişik iş sayılı kararına rağmen Cumhuriyet savcısınca soruşturmaya devam edilerek bu kez 25.02.2015 tarih ve 2015/27989 soruşturma, 2015/21805 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olup, müştekiler ... ve ... vekilinin bu karara karşı itirazı ise İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2015 tarih ve 2015/1490 değişik iş sayılı kararı ile reddedilmiştir.

II- KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın itiraz merciince “kovuşturma aşamasına geçilip dava açılmasının yerinde olacağı” gerekçesiyle kabulüne rağmen, Cumhuriyet savcısının iddianame düzenleyerek dava açmak yerine soruşturmaya devamla yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair verdiği karara karşı yapılan itirazın işin esasına girilerek reddine karar verilip verilemeyeceği hususuna ilişkindir.

III- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Ceza Muhakemesi Kanununun "Cumhuriyet savcısının kararına itiraz" başlıklı 173. maddesinin birinci fıkrası; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.", dördüncü fıkrası da; "Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir." şeklindedir.

Karara yapılan itiraz üzerine mercii tarafından verilen kabul kararına karşı özel bir kanun yolu öngörülmediğinden bu karar kesin olup, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek dava açmak mecburiyetindedir.

Bu düzenlemeler ve incelenen dosya kapsamına göre somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıklar hakkında müsnet suçlardan yürütülen soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.06.2014 tarih ve 2014/64401 soruşturma,

Karara yapılan itiraz üzerine mercii tarafından verilen kabul kararına karşı özel bir kanun yolu öngörülmediğinden bu karar kesin olup, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek dava açmak mecburiyetindedir.

Bu düzenlemeler ve incelenen dosya kapsamına göre somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıklar hakkında müsnet suçlardan yürütülen soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.06.2014 tarih ve 2014/64401 soruşturma,

2014/79093 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara karşı müştekiler vekilinin yaptığı itirazın İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğince 15.12.2014 tarih ve 2014/656 değişik iş sayı ile “kovuşturma aşamasına geçilip dava açılmasının yerinde olacağı” gerekçesiyle kabulüne karar verildiği, kesin nitelikteki bu karar üzerine iddianame düzenleyerek dava açmak mecburiyetinde olan Cumhuriyet savcısının dava açmayarak soruşturmayı sürdürüp bu kez 25.02.2015 tarih ve 2015/27989 soruşturma, 2015/21805 Karar sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verdiği karar CMK'nın 173/4. maddesine aykırı olduğu halde, belirtilen karara karşı yapılan itirazın bu nedenle kabulü yerine işin esasına girerek reddine ilişkin Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2015 tarih ve 2015/1490 D. iş sayılı kararında isabet görülmemiştir.

IV- SONUÇ VE KARAR:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2015 tarih ve 2015/1490 D. iş sayılı kararının Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın aynı Kanunun 309/4-a maddesi gereğince mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28566, Karar No: 2018/1294, Tarih: 08.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28566 E.  ,  2018/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/288 Esas ve 2011/586 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu ile hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali, suça sürüklenen çocuklar hakkında da hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık eyleminin, suç tarihinde 1 aydır boş ve faal olmayan müştekiye ait fabrikanın bahçesinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocukların üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığından, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

3-Uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Kanun'un 141/1-b maddesi olarak yazılması suretiyle çelişki yaratılması,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden arttırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5732, Karar No: 2012/13484, Tarih: 05.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5732 E.  ,  2012/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanığın ''2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,

2)Sanığın ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17935, Karar No: 2016/10144, Tarih: 29.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17935 E.  ,  2016/10144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, ve 51. maddeleri gereğince neticeten 1 yıl hapis ve 1 yıl denetim süresi belirlenerek erteleme.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde arkadaşı ile birlikte şikayetçinin müdürü olduğu okulun bahçesine giden sanığın, okul bahçesinde alkol aldıktan sonra tel örgülere zarar verip bahçedeki çardağı kırdığı; kolluk tutanakları, sanığın ikrarı ve diğer delillerden anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.