muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4572, Karar No: 2023/7479, Tarih: 19.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/4572 E.  ,  2023/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/500 Esas, 2022/727 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında kumaş alışverişinden kaynaklanan ticari ilişki nedeniyle müvekkilinin davalıdan 305.360,85 TL alacaklı olduğunu, ihtarname gönderilmesine rağmen borcun ödenmediğini, taraflar arasındaki ilişkinin 20.08.2010 tarihli sözleşme ve bu sözleşmede belirtilen “Pia Emboss” cinsi kumaş satışından kaynaklanmadığını, polyester örme kumaş alım satımından kaynaklandığını, düzenlenen faturaların da bu yönde olduğunu, kumaş birim fiyatının 5,00 USD değil 3,75 TL olduğunu, “Pia Emboss” kumaşla ilgili bir toplantı yapılarak tutanak düzenlenmişse de bu tutanağın hiçbir zaman uygulanmadığını, davalının muhasebe hatası sebebiyle eksik faturalandırma iddiasının doğru olmadığını ileri sürerek 305.360,85 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kumaş satış ilişkisinde müvekkilinin muhasebe hatası sonucu hüküm altına alınan birim fiyat düşük tutulup, eksik faturalandırma yaptığını, bu nedenle davacı tarafa fiyat farkı faturası gönderildiğini, gerçekte davacının alacağı bulunmadığını, tam tersine davalı yanın davacıdan alacaklı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

1.Mahkemenin 29.11.2017 tarihli, 2014/490 E., 2017/1371 K. sayılı kararı ile taraflar arasındaki “pia emboss” kumaş satışına ilişkin anlaşmanın fiilen uygulandığı ancak tarafların daha az vergi ödemek için kumaş bedellerini düşük göstermek amacıyla “polyester örme” kumaş faturası düzenleyerek defterlerine kaydettikleri, “pia emboss” cinsi kumaşların başka firmaya da satılması söz konusu olduğunda taraflar arasındaki anlaşmalı tutumun bozulduğu, davacının yaptığı ödemelerin miktarı nazara alındığında anlaşma tutanağının fiilen uygulandığı, davacının istikrarlı biçimde aldığı malların çok üzerinde ödemeler yaptığı, her iki tarafın da ... beri muvazaalı alışveriş yaptıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 05.07.2019 tarihli, 2018/437 E., 2019/575 K. sayılı kararı ile başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 11.02.2022 tarihli, 2020/3238 E., 2022/1021 K. sayılı kararı ile " davanın açıldığı İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.02.2012 tarihli yetkisizlik kararının Yargıtay 19. Hukuk Dairesince bozulduğu, somut olayda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz incelemesinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na tabii olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusun esastan incelenmesinin doğru olmadığı, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu verdiği 05.07.2019 tarihli kararının yok sayılarak kaldırılmasına ve davacının istinaf başvuru dilekçesinin temyiz başvuru dilekçesi olarak kabul edilip incelenmesine karar vermek gerektiği, somut olayda, taraflar arasında önceye dayalı açık hesap ilişkisi bulunduğu, alacağı kumaşlara mahsuben davacının zaman zaman avans ödemesi yaptığı, taraflar arasındaki 20.08.2010 tarihli sözleşmeyle; sadece “pia emboss” cinsi kumaşların satımı ve KDV dahil birim fiyatının USD olduğu konusunda anlaşmaya varıldığı, davalının anılan protokol tarihinden sonra satımını gerçekleştirdiği ve teslimini ispat ettiği “pia emboss” cinsi kumaşlar yönünden yanlışlıkla 3,75 TL birim fiyat üzerinden faturalandırma yapıldığı iddiasıyla fiyat farkı faturası düzenlediği, oysa protokolden sonraki döneme denk gelen dosyadaki mevcut faturalardan, satılan kumaş cinsinin “pia emboss” cinsi değil, “polyester örme" türü kumaş olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle davalı tarafından fiyat farkı faturası düzenlenemeyeceği, bu hale göre, Mahkemece, davacının fazla ödediği 305.360,85 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı" gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yok sayılarak kaldırılmasına, davacının istinaf dilekçesinin temyiz başvuru dilekçesi olarak kabul edilip incelenmesine ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıdan dava konusu edilen 305.360,85 TL tutarında alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 305.360,85 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıdan dava konusu edilen 305.360,85 TL tutarında alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 305.360,85 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece, ispat külfeti hususunda yanılgıya düşüldüğünü, ispat külfetinin davacıda olduğunu, davacının alacağının varlığını ve hangi sebepten kaynaklandığını dayanaklarıyla birlikte ortaya koyamadığını, tüm bunlara rağmen yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Kanun'un Satış Sözleşmelerine ilişkin 207 ... v.d maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8355, Karar No: 2018/1341, Tarih: 26.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8355 E.  ,  2018/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2017 gün ve 2016/360 Esas, 2017/4 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11758, Karar No: 2017/19162, Tarih: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11758 E.  ,  2017/19162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12/09/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Değerlendirme yılı 2004 yılı Aralık ve 2005 yılı Mart ayları olan paydaş dosyalarında taşınmazların metrekaresine 800 TL değer biçilmiş ise de, Dairemizin bozma ilamı sonrası dosyaya sunulan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/390 E - 2008/272 K sayılı dosyasında, dava konusu taşınmazların metrekaresine, değerlendirme tarihi olan 2002 yılının Temmuz ayında 800 TL değer biçildiği, kararın, Dairemizin 2012/9878 sayılı ilamıyla onandığı gözetildiğinde, aynı değerlendirme tarihinde 400 TL/m² değer belirleyen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı bulunmadığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2121, Karar No: 2013/5362, Tarih: 02.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2121 E.  ,  2013/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, davacının ilk önce Pınarbaşı İlçe Özel İdaresi Müdürlüğü emrine görevlendirildiğini, ardından Pınarbaşı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü emrine görevlendirmesinin yapıldığını, davacının Pınarbaşı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü emrinde Şehit ... Güneş İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığını, bahsi geçen görevlendirmenin İş Kanunu'nun geçici iş ilişkisine dair 7.maddesine ve TİS'nin amir hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, davacının evinden, ailesinden uzakta, özel idaredeki pozisyonu ile alakası olmayan bir işte çalıştırıldığını iddia ederek davacı hakkındaki görevlendirme işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili dava konusu iptali talep edilen idari işlemin " geçici iş " ilişkisine ilişkin bir işlem olmadığını, sürekli görevlendirmeye ilişkin bir işlem olduğunu, 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Yasası'nın 6. maddesi ile Özel İdarelerin görev ve sorumluluk alanlarının belirlendiğini, bu maddeye göre idarelerinin ilköğretim okullarının bakım, temizlik ve her türlü ihtiyaçlarını karşılamakla görevli ve sorumlu olduğunu, yine 222 sayılı İlköğretim Kanunu gereğince İlköğretim Okullarının İl Özel İdarelerinin mülkiyetinde olduğunu, hem 222 sayılı Yasa hem de 5302 Sayılı Yasa uyarınca ilköğretim Okulları ve bunların her türlü ihtiyaçlarının karşılanmasının idarenin görev ve sorumluluğunda olduğunu, bu nedenle işlemin 4857 sayılı Yasa'nın 7., BK'nun 320.maddesine aykırı olmadığını, davacının norm kadro fazlası düz işçi pozisyonunda olduğunu, davacının ilköğretim okullarında görevlendirilmek üzere ilçe Özel İdare Müdürlüğü emrinde görevlendirildiğini, davacının tüm mali ve özlük haklarının davalı idare tarafından karşılanmaya devam edildiğini, davalı işveren tarafından gerçekleştirilen sürekli görevlendirme işlemi neticesinde davacının ücretinde ve diğer haklarında hiçbir azalma meydana gelmediğini, ayrıca sürekli görevlendirilen işçilerine Harcırah Kanunu uyarınca sürekli görev yolluklarının ödendiğini, davacının ihtirazi kayıt koymadan görev yolluğunu kabul ederek görevine başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının norm kadro fazlası düz işçi statüsünde olduğu, atama sonrasında özlük haklarında bir değişiklik olmadığı, bu nedenle davacının 222 ve 5302 sayılı Yasalar gereğince atanmasında bir usülsüzlük bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nden davalı idareye devredilen işçilerden olup davalı idare tarafından yasa ve yönetmelik hükümlerine göre oluşturulan komisyon tarafından norm kadro fazlası işçi olarak belirlenmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nden davalı idareye devredilen işçilerden olup davalı idare tarafından yasa ve yönetmelik hükümlerine göre oluşturulan komisyon tarafından norm kadro fazlası işçi olarak belirlenmiştir.

Norm kadro fazlası işçi olarak belirlenen davacının ilkönce Pınarbaşı İlçe Özel İdaresi emrine, buradan da Pınarbaşı Milli Eğitim Müdürlüğü emrinde olmak üzere ilköğretim okulunda hizmetli olarak görevlendirildiği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır.

6111 sayılı Yasa'nın 166.maddesinde ”İl özel idarelerinin sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, Karayolları Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadrolarına.... atanır....Ataması tekemmül ettirilen işçiler, çalıştıkları kurumlarınca atama emirlerinin tebliğini izleyen günden itibaren beş iş günü içinde yeni görevlerine başlamak zorundadırlar. Bu süre içinde yeni kurumunda işe başlamayan işçilerin atamaları iptal edilerek 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesine göre iş sözleşmeleri sona erdirilir.” hükmü yeralmaktadır.

Davacı hakkında tesis edilen ve iptali talep edilen işlemin aslında geçici değil sürekli bir görevlendirme olduğu, davanın niteliği, talep ve 6111 sayılı Yasa'nın 166.maddesi hükmü dikkate alındığında talebin 6111 sayılı Yasa'nın 166.maddesi kapsamında bir değerlendirmeye tabi tutulması gerekmekte olup bu değerlendirmeyi yapacak adli yargı yeri değil idari yargı yeridir.

Yargı yolu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda mahkemece davaya bakmaya adli değil idari yargı yeri görevli olduğundan dava dilekçesinin HMK.'nun 115. maddesi gereğince yargı yolu nedeni ile usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6588, Karar No: 2015/7255, Tarih: 17.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6588 E.  ,  2015/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/272289

MAHKEMESİ : Serik (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/463 (E) ve 2013/482 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükümde hapis cezası bulunduğundan Tebliğnamedeki A(2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, ağaç kesme ve açma eylemlerinin gerçekleştirildiği iddia edilen dava konusu yerin tapulu arazisi içinde olduğunu beyan ederek tapu kaydı ibraz etmesine göre, suça konu yerde suç tarihi itibariyle kadastro çalışması yapılmamış ise denetlemeye olanak sağlamak için tapunun ilk tesis kayıtları getirtilip ilk tesis tarihinin 4785 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce olup olmadığının tespitiyle suça konu yerin tapu içinde kalıp kalmadığının tespiti için yeniden mahallinde, zabıt mümzisinin yer gösterimiyle, farklı orman mühendisi ve fen bilirkişisi marifetiyle keşif yapılarak, dava konusu yere uyması halinde tapunun 4785  ile 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki hukuki durumu belirlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisinin açma suçu yönünden düzenlediği raporda, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırlarında olmadığının belirtilmesine göre, 6831 sayılı Kanun'un 93/2 maddesi uygulanırken eylemin yeniden tarla açmak kapsamında olup olmadığı tartışılmaksızın hatalı olarak eylemin kesinleşmiş orman sınırları içinde işlendiğinin belirtilmesi,

3)Ağaç kesme suçundan TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında, asgari hadden uzaklaşılması kriterleri arasında cezanın ağırlaştırıcı nedenlerinden olan motorlu testere kullanmanın ve emvalin bir kısmının fidan olmasının da sayılması,

4)Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisinin ağaç kesme suçu yönünden düzenlediği raporda, suça konu emvalin motorlu testere ile kesildiğinin belirtilmesine göre; sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/4 maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlanması,

5)Suça konu emvalin bir kısmının fidan olduğunun anlaşılmasına göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisinin ağaç kesme suçu yönünden düzenlediği raporda, suça konu emvalin motorlu testere ile kesildiğinin belirtilmesine göre; sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/4 maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlanması,

5)Suça konu emvalin bir kısmının fidan olduğunun anlaşılmasına göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14227, Karar No: 2018/17027, Tarih: 05.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14227 E.  ,  2018/17027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin işverence haksız feshedildiğini, açtıkları işe iade davası sonucu feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verildiğini, kararın kesinleşmesinden sonra işe başlamak üzere süresi içinde başvuruda bulunulmasına rağmen müvekkilin işe başlatılmadığını, bir kısım ödemelerin yapıldığını, ancak ödemenin neye karşılık yapıldığının açıklanmadığını, bu nedenle ödenen tutarların fazla mesai ile ihbar tazminatından öncelikle orantılı şekilde mahsup edilmesini talep ettiklerini, ayrıca çalıştığı süre zarfında fazla mesai yaptığı halde fazla mesai ücret alacağının ödenmediğini, ayrıca bir kısım alacaklarını dava tarihine kadar faiz hesaplanması gerektiğini öne sürerek kıden ve ihbar tazminatları, 4 aylık boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar, işe başlatmama tazminatı, faiz alacağı ve fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının doğan alacaklarına karşılık değişik tarihlerde ödeme yapıldığını, davacının fazla mesai yapmadığını, yapmışsa da bunun karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanık beyanlarından hareketle davacının restoranda çalıştığı dönemde, çalışma saatlerinin değişken olduğu, temizlik işinde çalışırken ise 3 vardiya şeklinde çalıştığı, bu sürelerin dışındaki çalışmaların arızi durumlarda gerçekleştiği ve bunun da hesaplamaya elverişli şekilde tespiti mümkün olmadığından davacının fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığını, ... 3. İş Mahkemesince verilen diğer dosyalarda da fazla mesai alacağının reddi yönünden verilen kararların Dairemizin 2015/1039 esas 2015/6867 karar ve 2014/30708 esas 2015/6862 sayılı kararlarıyla onandığı gerekçesiyle ve hükme esas alının 15.01.2015 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.