muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22858, Karar No: 2013/18263, Tarih: 25.11.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4167, Karar No: 2019/4831, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4167 E.  ,  2019/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar

verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/649, Karar No: 2008/1245, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/649 E.  ,  2008/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Mahkemece geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 05.11.2007 tarihli Tarsus Belediye Başkanlığı yazısında, davaya konu taşınmazın imar planı dışında, belediye mücavir alanı içinde olduğu, belediyenin gelişme istikametinde bulunmadığı ve meskun mahalde olmayıp belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtilmiştir.

Açıklanan bu niteliklerinden dolayı davaya konu taşınmazın arsa vasfında olmadığı, arazi olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu husus dikkate alınmadan, taşınmazı arsa niteliğine göre değerlendiren bilirkişi kurulu raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18503, Karar No: 2017/1542, Tarih: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18503 E.  ,  2017/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının maliki olduğu..... plakalı taraktöre ait park halindeki römorka ile 12.11.2009 tarihinde dava dışı ....'nın kullandığı.... plakalı aracın arkadan çarptğını, kazada ........ ile....ın yaralandıklarını, davalının makiki olduğu traktör sürücünün kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğunu, davaya konu aracın kaza tarihinde geçerli bir ZMMS sigorta poliçesi bulunmaması sebebiyle sigortacılık Kanununun 14. maddesi ve ... Yönetmeliğinin 8. maddesi uyarınca kaza sonucu yaralanan bu kişiler için tedavi gideri olarak toplam 19.01.2011 tarihinde Sağlık Bakanlığı'na 9.737,07 TL ödendiğini, ödenen tazminatın davalıdan rücuen tahsili amacıyla ... 1.İcra Müdürlüğünün 2011/1208 sayılı dosyası üzerinden başlatılan icra takibine davalı borçlunun borca itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, ayrıca % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili; kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ..... 1.İcra Müdürlüğünün 2011/1208 sayılı dosyası üzerinden yapılan icra takibinde itirazının iptali ile takibin devamına, kabul edilen asıl alacak miktarı olan 9.737,07 Tl üzerinden davalı borçlunun %20 oranında icra inkar tazminatının davacıya ödenmesine karar verilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin itirazın iptali istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1.madde-

sinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; çift taraflı kazaya karışan ve sigortası bulunmayan römorkun, traktöre bağlı olmaksızın taşıt yolu üzerinde park edildiği, işletilme halinde olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, römorkun neden olduğu zararın zorunlu mali sorumluluk sigortası teminatı kapsamında olmadığından ve alacağın temliki hükümlerine dayanılarak da takip yapılıp dava açılmadığına göre, sigortasız araçlarda zmms yerine geçen davacı ... Hesabının zarardan sorumlu olmadığı, başka bir deyişle davacı ... Hesabının ödememesi gereken bir zararı ödediği göz önünde tutularak hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Kabule göre ise, hükme esas alınan 25.03.2014 tarihli aktüer raporunda, davacı ... tarafından kazada yaralananlar için ödenen toplam 9.837,07 TL nin üzerinden takibin devamının uygun olduğu belirtilmiştir. Ancak bu raporda, tedavi gidierlerinin nelerden ibaret olduğu kalem kalem belirtilmemiş, belgeli olup olmadıkları açıklanmamıştır. Bu nedenle yetersiz, eksik ve denetime elverişli olmayan aktüer raporuna göre hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10506, Karar No: 2020/4842, Tarih: 23.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10506 E.  ,  2020/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile Cumhuriyet savcılarının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden:

Şahıs mükellefi olarak baz istasyonlarının montajı ile uğraşan sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suç konusu faturaları düzenleyen ... Yedek Parça Elek. Metal San. Tic. Ltd. Şirketi’nin yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması; açılmış ise, dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığı, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri araştırılıp, ödemelerin satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen şirketin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak, toplanan tüm deliller değerlendirilip, sonucuna göre suç konusu faturaların gelir vergisinde kullanılmış olmaları nedeniyle suç tarihinin 16.03.2009 olduğu gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcılarının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

23.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5355, Karar No: 2020/2678, Tarih: 15.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/5355 E.  ,  2020/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.Davacılar, mirasbırakan babaları ...'e ait olan 2659 ada 21 parsel sayılı taşınmazın davalı ...'ye verilen vekaletname kullanılmak suretiyle ile davalıya devredildiğini, vekaletnamenin düzenlendiği tarihte mirasbırakanın şuurunun yerinde olmadığını, davalıların danışıklı hareket ettiklerini ve satış işleminin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.Asli müdahil, temlikin muvazaalı olduğu iddiasıyla payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiş, bozma sonrası asli müdahilin davası için tefrik kararı verilmiştir.Davalılar, işlemin gerçek satış olduğunu, davacıların mirasbırakanla ilgilenmediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece “...öncelikle asli müdahilin talebi müstakil bir dava olarak düşünülüp eldeki davadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydının yapılması, eldeki davada hukuki ehliyetsizliğin kamu düzeni ile ilgili olduğu, ehliyetsizliğin saptanması halinde öteki nedenlerin incelenmesi gereğinin ortadan kalkacağı gözetilerek ehliyetsizlik iddiasının öncelikle incelenmesi, tarafların bu yönde bildirecekleri tüm delillerin toplanması, varsa mirasbırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kayıtları, reçeteler vs. istenmesi, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, (2659 sayılı Yasanın 7. ve 16. maddesi gereğince) vekaletnamenin düzenlendiği tarihte ve akit tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetine sahip olup olmadığı yönünde rapor alınması, mirasbırakanın ehliyetsiz olduğunun saptanması halinde bir kısım mirasçılar tarafından pay oranında açılan tapu iptal ve tescil davasının dinlenemeyeceğinin gözetilmesi; ehliyetli olduğunun saptanması halinde, murisin bu temlikten haberi olup olmadığının, mal kaçırmayı amaçlayıp amaçlamadığının l.4.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca araştırılması, tanık beyanlarının bu doğrultuda değerlendirilmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in ... 19. Noterliğinin 02.02.2012 tarhli ve 2039 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile kızı ...’yi vekil tayin ettiği, anılan vekaletname uyarınca ...’nin 09.02.2012 tarihinde mirasbırakana ait 2659 ada 21 parsel sayılı taşınmazı Ramazan Serter’e satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 27.02.2012 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları ..., ..., ..., ... ve ...’nin kaldığı, Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 19.04.2017 tarihli raporu ile mirasbırakanın vekaletname tarihi olan 02.02.2012 ve temlik tarihi olan 09.02

...’yi vekil tayin ettiği, anılan vekaletname uyarınca ...’nin 09.02.2012 tarihinde mirasbırakana ait 2659 ada 21 parsel sayılı taşınmazı Ramazan Serter’e satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 27.02.2012 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları ..., ..., ..., ... ve ...’nin kaldığı, Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 19.04.2017 tarihli raporu ile mirasbırakanın vekaletname tarihi olan 02.02.2012 ve temlik tarihi olan 09.02.2012 tarihlerinde fiil ehliyetini haiz olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.Somut olayda, dinlenilen tanıklar mirasbırakanın diğer çocukları ile arasında mal kaçırmasını gerektirir bir problemi olduğu şeklinde beyanda bulunmadıkları gibi davanın kabulü halinde hak sahibi olacak mirasçı ...’in de davaya dahil edildikten sonra ibraz ettiği dilekçe ile satışın gerçek olduğu, bedel ödenirken orada bulunduğu, mirasbırakanın taşınmazı bedelini hayır işlerinde kullanmak için temlik ettiği yönünde beyanda bulunduğu görülmüştür. Dolayısıyla, davacılar temlikin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlayamamıştır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir.Hal böyle olunca, davacıların iddialarını HMK’nin 190. ve TMK’nin 6. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.Davalılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23806, Karar No: 2016/349, Tarih: 12.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/23806 E.  ,  2016/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/01/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş akdinin tazminat ödemeyi gerektirir bir şekilde sona erip ermediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, 2010 yıllık iznini kullandığı esnada bu izninin bitmesine 1 gün kala davalı işvereni arayarak işe bir gün geç başlama talebinde bulunması üzerine “biz seni zaten işten çıkarıyoruz, izin sonunda gelme” şeklinde cevap verildiğini ve buna rağmen izninin bitimini takip eden işgünü işe geldiğinde işbaşı yaptırılmayarak işverence senin kıdem tazminatı hakkın bu kadar denilerek adedi 1.500 TL bedelli 2 adet senet verildiğini ve gecikmeli de olsa bu senet bedelinin elden kendisine ödendiğini ve bu bedelin dava konusu kıdem tazminatından mahsubunu kabul ettiği açıklaması yapılmıştır.

Davalı cevap dilekçesinde kıdem tazminatı karşılığı yapıldığı iddia edilen 3.000,00 TL. lik ödemeyi kabul etmiştir. Bu kabul karşısında haklı feshi ispat yükü altında olan işverenin haklı nedenle fesih savunmasına değer atfedilemez. Mahkemenin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8848, Karar No: 2017/515, Tarih: 19.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8848 E.  ,  2017/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satın alma, taşıma veya bulundurma ve nitelikli hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'un, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 5 ay hapis ve 375,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2012 tarihli ve 2007/212 esas, 2012/1034 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına, 6136 sayılı Kanun’un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 5 ay hapis ve 375,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin, GEBZE 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli, 2015/544 esas, 2015/1160 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1) Kayden 05.10.1989 doğumlu olup, suçun işlendiği 19.04.2007 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında atılı hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapıldığı hâlde, atılı bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satın alma, taşıma veya bulundurma suçu yönünden indirim yapılmamış bulunulmasında,

2) Fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satın alma, taşıma veya bulundurma suçundan belirlenen 5 ay hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hüküm uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet

görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.03.2016 gün ve 177 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 gün ve KYB/2016-144517 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: