muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27901, Karar No: 2020/12465, Tarih: 19.10.2020

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Belediye’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davalılardan ... Şirketi hakkında husumet yokluğu nedeni ile red kararı verilmiş olması açısından;

Davalı ... Şirketi davacıyı davalı Belediye nezdinde çalıştıran son şirket değil ise de davalı ... Şirketi’nin eldeki dosyada davacının kabul edilen hizmet süresi içinde önceki bir kısım dönemde davacıyı bir süre davalı Belediye nezdinde çalıştırdığı, hizmet dökümünden ve SGK belgelerinden anlaşılmaktadır. Bu husus davalı ... Şirketi vekilinin cevap dilekçesinden de bellidir.

Dolayısı ile davalı ... Şirketi’nin, davacıyı, davalı Belediye nezdinde çalıştırdığı en son tarihe kadar olan hizmet süresi üzerinden ve davacıyı, davalı Belediye nezdinde çalıştırdığı en son tarihte geçerli olan ücretine göre hesaplanacak kıdem tazminatından davalı Belediye ile birlikte müşterek müteselsil sorumlu olduğunun düşünülmemesi hatalıdır.

Mahkeme’nin “davacıyla bu davalı şirket arasında hiçbir dönem işçi ve işveren ilişkisinin de kurulmadığı,” şeklindeki gerekçesi açıklanan nedenler ile hatalıdır.

Diğer yandan, davalı ... Şirleti’nin cevap dilekçesinde davacının aralıklı çalıştığı da ileri sürülmüştür. Bu nedenle sorumluluklara esas hizmet süresinin tespiti bakımından;

Davacının hizmet döküm cetvelinde görünen 1,5-2 ay gibi ve sair hiç bir yerde çalışması görünmeyen boşluk dönemlerde davalı belediye nezdinde ya da davalı ... Şirketi nezdinde çalışıp çalışmadığı da araştırılarak davalıların sorumlu oldukları hizmet süreleri ve bu hizmet sürelerinin işçilik alacaklarına etkisi irdelenmelidir.

Bu araştırma bakımından, davacı asıl duruşmaya çağrılarak hizmet döküm cetvelinde çalışma görülmeyen boşluk dönemlerinde davalı Belediye’de ve/veya davalı ... şirketinde çalışıp çalışmadığı sorulmalı, davalı Belediye’den de, hizmet dökümünde boşluk olarak görünen dönemlerde davacının yaptığı işleri kimlerin, hangi sözleşmelere dayanarak yerine getirdiği, bu işlerin nasıl yürütüldüğü, fiilen bu dönemlerde davacının Belediye’de çalışıp çalışmadığı hususları sorulmalı, var ise ilgili sözleşmeler, getirtilmelidir. Söz konusu belgelerin temininden sonra davalıların sorumlu oldukları hizmet süreleri belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Ayrıca ... Şirketi’nin son alt işveren olmaması nedeni ile ihbar tazminatından sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı göz önüne alınmalıdır.

Bu şekilde tespit edilecek hizmet süresinin işçilik alacaklarına etkisi her bir davalı bakımından ayrı ayrı ele alınmalıdır. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5323, Karar No: 2013/5711, Tarih: 27.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5323 E.  ,  2013/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu Denizgöründü Köyü çalışma alanında bulunan taşınmaz 2006 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol olarak tescil harici bırakılmıştır. Davacı ..., adına tescil edilen 106 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 10-15 metrekarelik bölümünün yol olarak bırakıldığı iddiasıyla, adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve uzman fen bilirkişisi tarafından hazırlanan rapora ekli krokide kırmızı kalemle (A) harfi ile işaretli 8,11 metrekare yüzölçümlü bölümün son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13894, Karar No: 2020/103, Tarih: 14.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/13894 E.  ,  2020/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçundan sanık ...'nun beraatine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 10/01/2019 tarihli ve 2018/323 esas, 2019/42 sayılı kararına yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın kabulüne ve sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 10 güne kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2019 tarihli ve 2019/311 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 27/11/2019 gün ve 94660652-105-10-10998-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 gün ve KYB.2019-119953 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "Hapis ile tazyik" başlıklı 76. maddesinde yer alan "Mal beyanında bulunmıyan borçlu, alacaklının talebi üzerine beyanda bulununcaya kadar icra mahkemesi hakimi tarafından bir defaya mahsus olmak üzere hapisle tazyik olunur. Ancak bu hapis üç ayı geçemez.", şeklindeki, "Sonradan kazanılan veya ziyadeleşen malların beyanı" başlıklı 77. maddesinde yer alan, "İcra dairesine vaki olan beyanda malı olmadığını bildirmiş veya borcuna yetecek mal göstermemiş yahut beyandan imtina etmiş olan borçlu sonradan kazandığı malları ve kazancında ve gelirinde vukua gelen tezayütleri yedi gün içinde mezkur daireye taahhütlü mektupla veya şifahi olarak bildirmeğe mecburdur." ve "Beyandan sonra mal ve kazançta olan tezayüdü bildirmeyen borçlunun cezası" başlıklı 339/1. maddesinde yer alan, "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır." şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde, kabahatliye ödeme emrinin 09/11/2017 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğden itibaren 7 günlük mal beyanında bulunma süresinin olduğu, söz konusu taşınmazların kabahatli tarafından 15/11/2017 tarihinde mal beyanında bulunulması gereken süre içerisinde edinildiği, bu suretle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2019 tarihli ve 2019/311 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına; 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6954, Karar No: 2019/10338, Tarih: 11.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6954 E.  ,  2019/10338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 ay ve 11 yıl 3 aylık zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

a-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

b- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından eylemin birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9808, Karar No: 2022/13187, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9808 E.  ,  2022/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında düzenlenen devre mülk sözleşmesinin iptali, ödenen bedelin ve senetlerin iadesi istemine ilişkin olarak açılan davada Yalova 4. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) ve İstanbul Anadolu 3. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında düzenlenen devre mülk sözleşmesinin iptali, ödenen bedelin ve senetlerin iadesi istemine ilişkindir.

Yalova 4. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince, dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı, mahkemenin TKHK 73/5 maddesi kapsamında da yetkili olmadığı, HMK'nın 6.maddesi kapsamında genel yetki kuralı ileri sürülerek yapılan yetki itirazının kabulüne karar verilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 3. Tüketici Mahkemesince, somut olayda taşınmazın davacı adına devredilmiş olacağı da nazara alındığında kurulacak hükmün taşınmazın aynına yönelik hükümleri de içereceğinden öncelikle kesin yetkiye yönelik HMK hükümlerini göz önünde bulundurularak mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 73/5. maddesinde tüketici davalarının tüketicinin yerleşim yerinin bağlı bulunduğu mahkemelerde de açılabileceği hükmü düzenlenmiştir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davanın taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle sözleşmenin feshi, ödenen bedelin ve senetlerin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından, davanın Yalova 4. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinde açıldığı, davacının yerleşim yerinin “İnegöl/ Bursa “olduğu, davalı Kuşadası Otel İşletmeleri Turizm İnşaat Ticaret Anonim Şirketinin yerleşim yerinin ise “Ataşehir/İstanbul” olduğu ve cevap dilekçesi ile birlikte süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 3. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7195, Karar No: 2024/8781, Tarih: 19.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7195 E.  ,  2024/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/831 E., 2024/899 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/738 E., 2021/345 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin sunmuş olduğu dava dilekçesine özetle; müvekkilinin 18.09.2010-28.02.2013 tarihleri arasında ... İlköğretim Okulu'nda hizmetli olarak asgari ücretle kesintisiz olarak çalıştığını, müvekkilinin okul aile birliği tarafından işe alındığını, müvekkilinin çalışma saatlerinin 07:30-17:30 saatleri arasında olduğunu, haftanın 5 günü çalıştığını, sömestr tatillerinde müvekkilinin 1 hafta tatil yaptığını, kalan sürede çalıştığını, eğitim öğretim dönemi yaz tatillerinde ise çalışmadığını, müvekkilinin iş akdinin sebepsiz olarak sonlandırıldığını, müvekkilinin okul aile birliği tarafından işe alındığını, okul aile birliği 1739 sayılı Kanun 16 ncı maddesi ve ilgili yönetmeliğe göre kurulduğunu, tüzel kişiliği olmayan koul aile birliği yönetiminin ilgili kanun hükümleri dolayısıyla yasal temsilcisinin ... olduğunu, Davalı işverenin, müvekkilinin çalışma süreleri tam olarak SGK'ya bildirilmediğini, girdi-çıktı yaptırıldığını ve müvekkilinin iradesi ile yapılmadığını, müvekkilin belirtilen tarihler arasında sigortalılık süresinin saptanması için mahkemeye başvurulduğunu, toplanan deliller ve yargılama sırasında ortaya çıkacak kanıtların değerlendirilesi gerektiğini beyan ederek müvekkilinin 18.09.2010-28.02.2013 tarihleri arasında sigortalılık süresinin saptanmasını, müvekkilinin bu süre içinde sigortalılığına karar verilmesini, işverenin ödenmeyen sigorta primlerinin ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davacının, Okul Aile Birliği nezdinde çalıştırıldığını özlük hakları Okul Aile Birliği tarafından ödendiğini, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 07.05.2009 tarih ve 2009/5232 Esas -2009/8026 Karar sayılı ilamında "Yaptığı sözleşmeden doğan alacağa ilişkin uyuşmazlıkta, Okul Aile Birliği'nin husumet ehliyetinin bulunduğunun kabul edilmesi..." nedeniyle bakanlığın husumet ehliyetinin bulunmadığını, bu durumda müvekkilinin davaya dahil edilmesinin hukuka ve mevzuata aykırı olduğunu, resmi kurum niteliğindeki bir yerde, resmi kayıt ve belgelere davalı olmadan çalışma olgusu ve sigortalılık başlangıç tarihi ile prime esas kazancın tespiti mümkün olmadığından davacı tarafın davasının ve iddialarının yasal dayanağının bulunmadığını, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2006/5590 Esas ve 2006/5430 Karar sayılı 28.03.2006 tarihli ilamında da belirtildiğini; "davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşudur. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması esastır. Kayıtlarda görünmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı yeterince araştırılmalıdır. Davacının anılan çalışmalarının gerçekten olup olmadığının saptamak, belgelerde noksanlık varsa bunun edeni araştırmak ve ilgili kuruluşun davacı ile şef, amir gibi yetkili kişilerini dinleyerek sonuca ulaşması gerekirken yetersiz tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurmak usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." denildiğini, ... bünyesinde çalışan personellerin hepsi durumuna göre Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğini ve primleri düzenli olarak yatırıldığın, Bakanlık bünyesinde belirtilen dönemlerde ... adında bir personel bulunmadığını, 506 Sayılı Sosyal sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesinde belirtildiği üzere hizmet tespit davalarında talepler hizmetlerinin geçtiği yılın sonunda başlayarak 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, davacı tarafça açılan hizmet tespiti davasının hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin sunmuş olduğu dilekçeye özetle; davacının, çalışan süreleri konusundaki iddiasının yerinde olmadığını, hassasiyetle sorgulanması gerektiğini, Yargıtay'ın istikrar kazanmış içtihatları gereği; sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, çalışmayı ortaya koyanın ise işe giriş bildirgesi ile birlikte sigortalının çalışma gün ve sayısını, kazanç durumundu ve bu primleri gösteren aylık sigorta prim bildirgeleri gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgeler olduğunu, işe giriş bildirgesi dahi salt işe alınmayı göstermemekle birlikte çalışmanın varlığının sigortalılığın tespiti davaları yönünden kanunun kabul ettiği ilkelere uygun biçimde belirlenmesi gerektiğini, zira sigortalılığın başlangıcına yönelik her dava sigortalılık tespit davasını içerdiğini, aksine düşünce özellikle yaşlılık aylığının kabulü için sigortalılık tespit davasını içerdiğini, aksine düşünce özellikle yaşlılık aylığının kabulü için öngörülen sigortalılık süresi yönünden çalışmalar ile çalışmayanlar arasında adaletsiz ve haksız bir durum yarattığını, ayrıca hizmet tespitine yönelik davaların düzenini ilgilendirmesi nedeniyle özel bir duyarlılıkla irdelenip karar bağlanması gerektiğini, davacının, kesintisiz çalışma iddialarının yazılı belgelerle ispat etmesi gerektiğini göz önünde tutarak çalışma konusu işin niteliği, devamlılık gösterip göstermediği, başlangıç ve bitiş tarihleri ile alınan ücret konusunda delil toplanması ve tanık dinlenmesine muvafakat etmemekle birlikte beyanda bulunabilecek tanık ifadelerinin inandırıcılığının; işin niteliğinin de dikkate alınarak değerlendirilmesi ayrıca; çalışma sürelerine ilişkin bilgileri eksiksiz olarak hafızalarında korumaları hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşüp düşmediğinin kontrolü gerektiğini, çalıştığı iddia edilen işyerine en yakın işyerlerinden o işyerini tanıyan ve bilen şahısların da dinlenmesi gerektiğini, bununla beraber davacının, Bağ-Kur mevzuatına tabi hizmetlerinin ve vergi kaydının olup olmadığının ilgili resmi kurumlardan sorularak öğrenilmesi ve çakışan olası sürelerin hangi sosyal güvenlik mevzuatına ait çalışmalardan olduğunun belirlenmesi gerektiğini, yapılan irdeleme ve araştırma ile birlikte çalışma olgusunun kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi halinde çalışmanın varlığının karara bağlanabileceğini beyan ederek yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI