muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18889, Karar No: 2012/4311, Tarih: 10.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18889 E.  ,  2012/4311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Müsadere edilen ağaçların değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmolunmaması ve maktu vekalet ücretinin hüküm tarihine göre eksik tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CUMK'nun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının "11" nolu bendinin çıkarılarak yerine " katılan idarenin kamu davasını vekil ile taki etmesi nedeniyle "310" YTL. maktu ve müsaderesine karar verilen ağaçların değeri üzerinden hesap edilen "1296" nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak, katılan idareye verilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13152, Karar No: 2014/8690, Tarih: 12.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/13152 E.  ,  2014/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında uygulama maddesinin gösterilmemesi, mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiş; yine mala zarar verme suçundan kurulan hükümde temel cezanın adli para cezası olarak belirlendiği hususunda duraksama bulunmamasına ve müteakip uygulamalara göre; temel cezanın “120 tam gün karşılığı adli para cezası” yerine “4 ay adli para cezası” olarak belirtilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3378, Karar No: 2019/4954, Tarih: 02.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/3378 E.  ,  2019/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına, davacı ... yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’in 147 parsel sayılı taşınmazını çocukları ...ve ...’e satış yoluyla devrettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazın 35.000 TL bedelle satın alındığını, satış bedelinin mirasbırakana nakten ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amacı ile yapılmadığı, mirasbırakana davalılar tarafından bakıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davacı ... yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden devrin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;1919 doğumlu mirasbırakan ...’in 10.03.2005 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğulları ...ve ... ile kendinden önce ölen kızı ...’den olma davacı torunları ..., ......, ..., ... ile, davalı oğlu .., kendinden önce ölen oğlu ...’ın eşi davalı ... ve ...’tan olma davalı torunları ...,... ve ... ile, dava dışı kızı ...ın kaldığı, mirasbırakan ...’in 147 parsel sayılı 2.600 m2 miktarlı tarla vasıflı taşınmazını 25.09.1981 tarihinde davalı oğlu ... ve 2000 yılında ölen oğlu ...a satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK'nun 190. maddesi ve TMK'nun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, mirasbırakan ile davalı oğlu Ali’nin birlikte yaşadıkları, mirasbırakanın tüm bakım ve ihtiyaçları ile davalı oğlu Ali’nin ilgilendiği, mirasbırakanın davacılarla arasında herhangi bir husumetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK'nun 190. maddesi ve TMK'nun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, mirasbırakan ile davalı oğlu Ali’nin birlikte yaşadıkları, mirasbırakanın tüm bakım ve ihtiyaçları ile davalı oğlu Ali’nin ilgilendiği, mirasbırakanın davacılarla arasında herhangi bir husumetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakının gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240/2. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak davacılar tarafından bildirilen ikinci tanık listesindeki tanıklar ..., ... ve ...’ın dinlemeleri de doğru olmadığı gibi sözlerine itibar edilemez ve hükme esas alınamaz.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın davacılardan mal kaçırmasını gerektirecek bir olgunun varlığı ortaya konulamamış, davacılar muvazaa iddiasını kanıtlayamamışlardır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1-a maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 maddesi gereğince dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9949, Karar No: 2008/8548, Tarih: 26.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9949 E.  ,  2008/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, taşınmazın tapu kaydındaki cinsinin tashihi isteğine ilişkin bulunduğundan 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi gereğince temyiz inceleme görevi 14. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek14. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 26.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13435, Karar No: 2012/32848, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13435 E.  ,  2012/32848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmazlara lokanta, bar, duş yeri ve gölgelik yeri yapmak ve şezlong koymak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazların varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazların niteliği, yapı vasfında olup olmadıkları, yapımları için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu kapsamında kalıp kalmadıkları belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazların Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerlerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığına da duruşma günü tebliğ edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

3- Gerekçeli karar başlığında sanığın doğum tarihinin gün ve ay olarak gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/215, Karar No: 2015/74, Tarih: 15.04.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/215 E.  ,  2015/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hırsızlık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanığın suç tarihinde katılana ait işyerine demir darabanın kilitlendiği çengeli eğerek ve katılanın beyanına göre mevcut kilidi kırarak girip kasadaki bozuk paraları alan ve giyim eşyalarını almak üzere hazırlayan sanığın eyleminin kilidin elde edilemediğinden muhkem kabul edilemeyeceği görüşünü içeren yetersiz bilirkişi raporunun aksine sağlam ve muhkem nitelikli kilidin kırılması nedeni ile 765 sayılı Yasanın 493/1. maddesi kapsamında kaldığı dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasının karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmayacağı,

Keşif zaptının bir kısmı önceden matbu olarak hazırlanmış ise de sonuca etkili olmayan bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Gerekçeli karar başlığında suç geceleyin hırsızlık olarak yazılı ise de kararda eylemin geceleyin işlendiğinin kabul edilemeyeceği açıkça tartışıldığından bu hususun yerinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği,

Cezanın eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi:
Yargıtay — Esas No: 2021/4617, Karar No: 2021/20560, Tarih: 29.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4617 E.  ,  2021/20560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1566, Karar No: 2016/1374, Tarih: 09.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1566 E.  ,  2016/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davalı tüketicinin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedelinin iadesine dair Tüketici Hakem Heyeti Kararına davacı kurum tarafından yapılan itiraza ilişkindir.

Davalı tarafın dava konusu abonelik durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorularak celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16317, Karar No: 2012/5464, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/16317 E.  ,  2012/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereği zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

Sanıklar .....'ın sahtecilik suçundan beraatlerine,

Sanıklar ....'in sahtecilik suçundan, 765 sayılı TCK'nun 339, 80, 31. maddeleri gereği 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 3 yıl kamu hizmetlerinden yoksun bırakılmalarına, tutuklulukta geçen sürenin mahsubuna dair

Sanık..... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanıklar ..... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” ve sanıklar ..... ve .... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan hükümler yönünden sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I-Sanıklar ....hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan kamu davalarının vaki dava zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırılması ve sanıklar ...... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanıklar .... ve ..... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip sanıklar ......’ın mahkûmiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip sanıklar ......’ın mahkûmiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin sanıklar .....’ın hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar......’a yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının vaki dava zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırılması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan ve toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklar ......’e yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi, azaltıcı bir sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre kararlar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin dava zamanaşımının gerçekleşmediğine ve sanıklar.....’ın da mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, sanıklar müdafilerinin ise yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik soruşturma ve inceleme sonucu karar verildiğine, sanıkların cezalandırılmalarına yeter delil bulunmadığına, bilirkişi raporlarının hükme esas alınabilecek nitelikte ve yeterlilikte olmadığına, lehlerine olan delillerin gözetilmediğine, zincirleme suç koşullarının bulunmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, suç vasfının yanlış tayin edildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulandığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin de uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulandığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin de uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, sanıklar ...... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkumiyetleri hükümleri yönünden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLEREK, sanıklar ..... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kamu davalarının vaki dava zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırılması ve sanıklar ..... hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden ise DOĞRUDAN ONANMASINA,

II-Sanık Ali Tok hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; eczacı olan sanığın menfaat karşılığı anlaştığı doktorlara gerçeğe aykırı reçete düzenlettirip kullanmaktan ibaret eylemenin sübutu halinde “memurun resmi belgede sahteciliğine iştirak” suçunu oluşturacağı ve bu suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/3. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.09.1998 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanık Faruk Günak hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince: