muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/31177, Karar No: 2017/9456, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31177 E.  ,  2017/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargılamanın İadesini Talep Eden (Davalı) İsteminin Özeti:

Mahkemenin 2010/651 esas sayılı dosyasında usul ve yasaya aykırı tebligat yapılarak, kararın yokluğunda verilerek kesinleştiğini, kararın eksik inceleme ile verildiğini, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 375. maddesine göre yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı Taraf (Davacı) Savunmasının Özeti:

Davacı vekili, talebin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılamanın iadesi talebinin kabulüne karar verilerek, yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda davalı tarafın yargılamanın iadesi yönündeki talebi kabul edilmiş; davalı tarafça sunulan deliller çerçevesinde yeniden hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda (Kapatılan) 7. hukuk Dairesinin 08.04.2015 tarih, 2015/3763 esas, 2015/6644 karar sayılı ilamı ile, davalı işveren tarafından bildirilen tanıklar dinlendikten sonra, işverence ibraz edilen belgeler ile birlikte dosyanın bir bütün olarak hesap bilirkişisine tevdi edilerek denetime elverişli şekilde rapor alınıp, çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, fazla çalışma ve genel tatil alacağına yönelik olarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı tanıkları dinlendikten sonra, dosya hesap bilirkişisine tevdi edilerek, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma kararının kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti konusundadır.

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddede, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddede, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde haftanın altı günü çalıştığını, kış aylarında bir hafta 08.00-18.30 saatleri arasında, diğer hafta sabah 11.00 - 21.30 saatleri arası, yaz aylarında ise bir hafta 08.00-18.30 saatleri arası, takip eden hafta 11.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, dini bayramların bir günü hariç kalan günleri ile resmi bayram ve yılbaşı tatillerinde çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise, davacının çalışma süresinin bir hafta 08.00-18.30, takip eden hafta ise 11.00-22.00 saatleri arasında olduğu kabul edilerek, buna göre hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı kış aylarında en geç saat 21.30’a kadar çalıştığını beyan etmesine rağmen, saat 22.00’ye kadar çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması, talebin aşılması mahiyetinde olup, bu kabul şekline göre hüküm kurulması kararın bozulmasını gerektirmiştir.

2. Mahkemenin Yargıtay Dairesi tarafından verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar; usuli kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davalı tanıklarının beyanları alındıktan sonra, davalı tarafça sunulan bordrolar ile birlikte tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi için hesap bilirkişisinden rapor alınmış ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı, ayrıca bozma kararı ile davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davalı tanıklarının beyanları alındıktan sonra, davalı tarafça sunulan bordrolar ile birlikte tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi için hesap bilirkişisinden rapor alınmış ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı, ayrıca bozma kararı ile davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kararda, imzalı bordrolara göre ödeme yapıldığı anlaşılan ayların fazla mesai hesabında dışlandığı, çalışılmayan yıllık izinler, hafta tatilleri ve genel tatil günlerinin düşüldüğü ifade edilmiştir. Bununla birlikte, bozma sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda bazı yıllar itibariyle tespit edilen fazla çalışma saat miktarının, gerek yargılamanın iadesine konu edilen karara dayanak bilirkişi raporunda, gerekse bozma öncesi kararda belirlenenden daha fazla olduğu görülmektedir. Bilirkişi raporunda bu farklılığın nedeni açıklanmamıştır. Aynı durum ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı için de geçerlidir. Önceki bilirkişi raporunda, hesaplamaya konu edilen toplam ulusal bayram ve genel tatil gün sayısı 27,5 gün iken; bozma sonrası hükme esas alınan 31.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda toplam gün sayısı 28 gün olarak tespit edilmiştir.

Bozma öncesi karar ile kabulüne karar verilen ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı miktarı net 300,59 TL olup, söz konusu karar davacı tarafça temyiz edilmemiştir. Bozma üzerine verilen kararda ise net 424,98 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bozma ilamına uyulmakla kararı temyiz eden davalı taraf yararına, davacının genel tatil ücreti alacağının miktarı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

İlk kararın davalı temyizi üzerine bozulması ve davacının (gerek yargılamanın iadesi talebine konu kararı gerekse bozma öncesi) kararı temyiz etmemesi sebebiyle, davalı yararına fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden (gerek saat ve gün, gerekse miktar itibariyle) oluşan usuli kazanılmış hak durumu da dikkate alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7717, Karar No: 2011/228, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7717 E.  ,  2011/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Kocaeli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.04.2009 tarih ve 2008/25 - 2009/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, keşidecisi olduğu, Kocaali Ziraat Bankasının hesabına ait toplam bedeli 13.705 TL olan beş adet çekini zayi ettiğini ileri sürerek, söz konusu çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, T.T.K.’nun 730/20 maddesinin yollamasıyla aynı yasanın 669 ve devamı maddeleri uyarınca, rıza dışında kayıp ve ziya nedeniyle çekin iptalini isteme hakkının çek hamiline ait olduğu, keşidecinin çek hamiline tanınan iptal davası açma hakkını kullanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15791, Karar No: 2015/4918, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/15791 E.  ,  2015/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, pamuk ve mısırın 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüden getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5715, Karar No: 2007/8624, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5715 E.  ,  2007/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 156 ada 101 parsel sayılı 1175,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle öncesinde dava dışı 145 ada 2 ila 23, 156 ada 44 ila 101, 103, 109 ila 133, 158 ada 1 ila 12 sayılı parsellerin bir bütün olarak, Mayıs 1289 Y. tarih 93 nolu sicilden gelen K. Sani 1323 tarih 5 ve 6 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kaydın diğer tedavülleri kapsamında kaldıklarından söz edilerek davalı adına tesbit edilmiştir. Orman yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.

Karara dayanak alınan ve Uzman Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parselin, memleket haritasında yeşil ile renklendirilip meyve ağacı sembolü ile gösterildiği, orman özelliği gösteren alanlar içinde değil ağaç topluluğu veya sıra halinde gözüken yere isabet ettiği, fındık ağaçları ile kaplı eylemli durumuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, rapora eklenen renkli memleket haritası suretinde çekişmeli taşınmaz denetime olanak tanımayacak şekilde nokta olarak, yeşil ile renklendirilen yapraklı ağaç sembollü alanlarda işaretlenmiş, bilirkişi tarafından bu hususta çelişkiyi giderici nitelikte yeterli açıklama yapılmamıştır. Zemindeki fındık ağaçlarının yaşları gözetildiğinde, memleket haritasının düzenlendiği tarihte üzerinde değerlendirme konusu yapılacak fındık ağacı varlığından söz edilemeyeceği gibi, taşınmazlarda bulunan ve kendiliğinden yetiştiği söylenen ... ve diğer orman ağaçlarının yaşları, ... parsellerin yapısı ve eğim dikkate alındığında bilirkişinin eylemli durum ile memleket haritası üzerindeki nitelendirme hususunda yaptığı açıklama da yetersizdir.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmazlar ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan ve in sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmazlar ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan ve in sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.

O halde; mahkemece, çekişmeli parselin de kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, aynı tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ilişkin derdest davalar birleştirilmeli, yada birleştirme olanağı yok ise dosyalardan birisi ... dosya seçilerek, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği, bunun için çekişmeli parselin tapu kaydı kapsamında kaldığının tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanması gerektiği düşünülmeli; esasen 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve bir sayfalık çalışma tutanağı ile ekindeki uygulanabilir nitelikte olmayan haritadan ibaret çalışma, orman kadastro faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği gibi, bir an için orman kadastrosu kabul edilse dahi işlem kesinleşmediğinden; yukarıda değinilen memleket haritası, amenajman ve ... fotoğrafları ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ..

... fotoğrafları ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı ve çekişmeli parsellerin bu tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kalıp kalmadığı tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12497, Karar No: 2023/13110, Tarih: 20.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12497 E.  ,  2023/13110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2460 E., 2023/1705 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/332 E., 2023/833 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan redddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; ait iş yerinde çalışmakta iken iş kazası geçiren davalı hakkında, davalı Kurumca %17,20 sürekli işgörmezlik ve %25 oranında maluliyet belirlendiğini, bu oranının yüksek olarak belirlendiğini, davalı Kurumca belirlenen oran bakımından 18.02.2019 tarihinde itirazda bulunduklarını, itiraza verilen cevapta maluliyet ve işgörmezlik oranının değişmediğinin belirtildiğini beyanla; davalı için, Kurumca belirlenen %25 maluliyet, %17,0 işgörmezlik oranının iptaline, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava dilekçesinde özetle; davalı ... Tic. Ltd. Şti.'ne ait iş yerinde 08/10/2014 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kaza neticesinde sağ elinin 2, 3, 4 ve 5. parmaklarının ampute edilmek zorunda kaldığını, söz konusu maluliyet oranına davalı işverence itiraz edilip ve yapılan inceleme neticesinde maluliyet ve iş göremezlik oranı değiştirilmeden Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile müvekkilinin iş göremezlik oranının %17.20 olduğunun bildirildiğini, tespit edilen %17.2 maluliyet oranına karşı davalı şirket tarafından ... 22. İş Mahkemesi'nin 2019/332 E sayılı dosyası üzerinden maluliyet oranının tespiti davası açılarak iş göremezlik oranının iptalinin talep edildiğini, ATK İkinci Üst Kurulu Raporu ile müvekkilinin maluliyet oranının %22.20 olarak kesinleşmiş olmasına rağmen davalı kurumun %17.20 maluliyet oranını değiştirmediğini, davalı şirketin maluliyet oranına itiraz ettiği ... 22. İş Mahkemesi'nin 2019/332 E sayılı dosya ile eldeki dava dosyasının taraflarının aynı olup dava konuları arasında da irtibat bulunduğundan, iş bu dosyanın ... 22. İş Mahkemesi'nin 2019/332 E sayılı dosyası ile birleştirilmesini, davacının adli yardım talebinin bulunduğunu, Yüksek Sağlık Kurulu'nun %17.2 maluliyet tespitinin iptali ile davacı hakkında Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'nun kesinleşen %22.20 maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazası sonucu sigortalıların iş göremezlik derecelerinin Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre tespit edildiğini, müvekkili kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını beyanla haksız ve hukuka aykırı davanın reddine ve mahkeme masrafları ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; 08.10.2014 tarihinde müvekkilinin iş kazası geçirdiğini, İnegöl İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen Özürlü Sağlık Kurulu Raporuna göre %25 maluliyet oranı tespit edildiğini, ... 3. İş Mahkemesi'nde 2016/387 Esas sayılı dosyada devam eden yargılamada Sosyal Güvenlik Müdürlüğünden celp edilen meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin sağlık kurulu kararına göre %17.20 sürekli iş göremezlik derecesi belirlendiğini, davalı tarafın rapora ve maluliyet oranına itiraz edildiğini, itiraz üzerine ilgili raporu incelemeye yetkili merci olan sosyal sigorta Yüksek Sağlık kurulu tarafından davacı tarafça yapılan itirazın reddedildiğini belirterek, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI