muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18645, Karar No: 2014/4892, Tarih: 21.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18645 E.  ,  2014/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde :

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesi gereğince mahkum olduğu cezanın yarısı olan 1 ay 20 gün süre ile ikametinin bulunduğu ilçedeki internet cafelere gitmesinin yasaklanmasına karar verilmek suretiyle infaz mahallinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; 50/1-d maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından ''ikametinin bulunduğu ilçedeki'' tümcesinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihine göre konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ve yakınan ...'in kolluktaki anlatımında ve uzlaşma teklif formunda uzlaşmak istediğini ifade etmesi karşısında: sanığa da 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddeleri uyarınca yöntemine uygun uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31507, Karar No: 2013/19524, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31507 E.  ,  2013/19524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07.04.2011 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir Engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9649, Karar No: 2022/14300, Tarih: 18.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9649 E.  ,  2022/14300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in temyiz isteminin süreden reddine dair 15/04/2015 tarihli ek karara yönelik olarak 27/04/2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, anılan temyiz talebine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'in ek karar yönelik temyiz istemine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2467, Karar No: 2024/6972, Tarih: 28.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2467 E.  ,  2024/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/5 E., 2021/8 K.

KARAR : Davanın görev yönünden usulden reddine,

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.12.2023 tarihli ve 2021/17451 Esas, 2023/6450 Karar sayılı ilamı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamına karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş olup, verilen bu ek karar davalı ... vekili temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dilekçelerin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

1. İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli ek kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş ise de, karar düzeltme isteminin değerlendirilmesi, temyiz incelemesini yapan Yargıtay Dairesinin yetkisinde olup İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme isteminin kabul ve reddine dair karar verme yetkisi bulunmadığından, İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme isteminin reddine dair ek kararının ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı ... vekilinin bozma ilamına yönelik karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme isteminin reddine dair 03.04.2024 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına,

Davalı ... tarafından yatırılan 891,50 TL peşin harcın ret harcına mahsubuna,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7979, Karar No: 2020/6861, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7979 E.  ,  2020/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekinin beyanına göre, iş yerine 30/09/2014 günü 03.10-08.50 saatleri arasında girilerek, 350 paket sigara ve Samsung telefonun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, telefonun IMEI numarasından hareketle yapılan tespitte, suça konu telefonun olaydan sonra ilk olarak aynı gün saat 05.33'te suça sürüklenen çocuğun kullandığı hattın takılarak kullanıldığının ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre; suç tarihinde gece vaktinin saat 06.00'da sona erdiğinin, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4146, Karar No: 2023/834, Tarih: 27.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4146 E.  ,  2023/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 50 ... maddesinin ikinci ve

dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3500 TL ve doğrudan verilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz nedenleri alınan ... bilirkişi raporunun yanlış olduğuna katılana ait taşınmazın sadece boyu beş metre eni 30 santimlik yerini katılanın rızasıyla kullandığına,

2. Sabıkası bulunmadığından hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,

3. Hakkında iki kez para cezası verildiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılanın izni olmadan katılana ait araziyi malik gibi kullanıp zarar verdiğine ilişkindir.

2. Katılanın şikayeti üzerine kolluk görevlileri olay yerinde inceleme yapmış, olay yerinde sanığa ait iki katlı ... bulunduğu, alt katında hayvanların yaşadığı ... kendisine ait bahçesinin bulunduğu, ... yanında hayvanları yaz aylarında tutmak için ağılın bulunup içinde hayvan tezeklerini olduğu, ağıla ve eve girmek için yaptığı kapının altından kış aylarında pis su aktığın, ayrıca kapının kış aylarında sanık tarafından hayvanlarına saman taşımak için kullanıldığı, kapının açıldığı arsanın katılana ait olduğu sanığın 10-15 yıldır bu yolu kullandığına ilişkin 01.06.2015 tarihli tutanak düzenlenmiştir.

3. Sanık savunmasında suça konu arsanın katılana ait olduğunu bildiğini bu arsadan hayvanlarına yaklaşık 10-15 yıldır saman taşıdığını, katılanın önceden izin verdiğini ancak sonradan müsaade etmediğini katılana ait taşınmaza pis su akmaması için tedbir alacağını beyan etmiştir.

3. Sanık savunmasında suça konu arsanın katılana ait olduğunu bildiğini bu arsadan hayvanlarına yaklaşık 10-15 yıldır saman taşıdığını, katılanın önceden izin verdiğini ancak sonradan müsaade etmediğini katılana ait taşınmaza pis su akmaması için tedbir alacağını beyan etmiştir.

4. Sanığın şikayet sonrasıda taşınmazı kullanmaya devam ettiğine dair kolluk tarafında 29.06.2015 tarihinde ikinci bir tutanak daha düzenlenmiştir.

5. Mahkemece keşif yapılmış alınan ... bilirkişisi raporunda sanığın eşine ait 225 Ada 65 numaralı parselden yine kendilerine ait 225 Ada 59 numaralı parsele ulaşmak için katılanın müşterek malik olup kullanımında bulunan 125 Ada 27 numaralı parselden yol olarak kullanılan kısmı krokisinde göstermiştir. Olay yeri kameraya alınmış CD çözümü yapan bilirkişi sanığın kendisine ait arazide iki katlı evi olduğunu ... hemen yanında ağıl olduğunu ağıl içinde tezek yığını olup buradan katılanın arazisine pis su aktığını, ayrıca sanığa ait samanlığa gitmek için sanığın tahta kapıyı kullandığı tahta kapının katılana ait araziye açıldığını sanığın samanlığına ulaşmak için katılana ait araziden geçerek ulaşabildiği kanaatine varıldığını belirtmiştir.

6. Tanık R.Y sanığın arazisinin katılanın arazisinden yüksekte olduğu için sanığın arazisindeki pis suların katılana ait araziye aktığını beyan etmiş tanık S.G sanığın katılanın arazisini yol olarak kullandığını pis sularında katılana ait araziye aktığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılana ait taşınmazın bir kısmını yol olarak kullanan sanığın geçit hakkı tesisi için dava açmadığı ve sanığın kendi arazisine koyduğu tezeklerin geçiçi ve sürekli konulmasının atılı suçun unsurlarının tespiti bakımından gerekli olmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1. Sanığın aşamalardaki ikrar yollu savunmaları, tanık beyanları, alınan teknik bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından katılana ait arazinin bir kısmını katılanın izni ve rızası olmadan yol olarak kullanıp eylemine devam eden sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin

karar bulunduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6141, Karar No: 2014/8849, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6141 E.  ,  2014/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... 1369 parsel sayılı taşınmaza el atma tarihinin (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu 1369 parsel sayılı taşınmazın fiili el atma tarihi ve dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1369 parsel sayılı taşınmazın 03.08.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Konaklı 175 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 26.01.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 1369 parsel ile somut emsal alınan Konaklı 175 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.