muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9442, Karar No: 2006/8499, Tarih: 21.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9442 E.  ,  2006/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kangal Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih : 31.03.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık, trafik iş kazasında yaralanan  işçinin uğradığı maddi ve manevi zararın, işverene ödetilmesi isteğine ilişkindir.

İş kazası sonucu meydana gelen olayda, sorumluluğun taşıma işini üzerine alan dava dışı kooperatife ait olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş,  karar manevi tazminat yönünden davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava dışı S.S K. 18 no.lu Otobüsçüler Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi ile davalı işveren Elelktrik Üretim A.Ş Genel Müdürlüğü'ne bağlı K.Termik Santralı İşletme Müdürlüğü arasında 6.8.2003 tarihinde düzenlenen sözleşme ile kooperatifin davalı işverene ait işçileri taşıma işini üstlendiği, 14.1.2004 tarihinde meydana gelen trafik iş kazasında, kooperatife ait aracı süren şöförü İ.Ö.'ın 2/8 oranında, E.-B. şantiye binasından yola giren dava dışı mobil vinç şöförü N. D.'ın 4/8 oranında, şantiye sorumlusu İ. Ö. 'nin 2/8 oranında kusurlu oldukları, davalı işverenin kusurunun bulunmadığı davacının sürekli işgörememezlik orarının %0 olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur.

Uyuşmazlık zarara uğrayan sigortalı işçinin bindiği servis aracının işverene ait olmamasına ve servis şöförü ile davalı işveren arasında hizmet akti bulunmamasına karşın meydana gelen olaydan işverenin sorumlu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı, S.S.K'nın 11/A (e) maddesi'nde açıkca gösterildiği üzere sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla, işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında meydana gelen olaylar iş kazası olarak nitelendirilir. 4857 sayılı İş Kanunu 2/3 ve 506 sayılı yasanın 5/2  maddesinde araçlar işyeri kapsamında kabul edilmiştir. Servis düzeninin bulunduğu işyerinde sigortalıların emniyetli ve güvenli bir şekilde işyerine götürülüp getirilmeleri işveren yükümünde olan bir sorumluluktur. İşveren bu görevi kendi araç ve işçisiyle yapabileceği gibi somut olayda olduğu gibi taşıma sözleşmesine bağlı olarak da yaptırması mümkündür. Taşıma işinin işveren nam ve hesabına yapılması durumunda, işçiye karşı sorumluluk doğrudan işverene aittir.    Bu nedenle asıl  işveren durumunda olan davalı, diğer alt işveren ve dava dışı diğer  işçilerin kusurundan birlikte  müşterek ve müteselsilen    sorumludur. (İş Kanunu md. 2)

Bu durumda, 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı da gözetilerek davacıya uygun bir manevi tazminat takdir etmek yerine yazılı şekilde isteğin tümünün reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9016, Karar No: 2015/10622, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9016 E.  ,  2015/10622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozdoğan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2015/17 D.İş

Taraflar arasında görülen boşanma ve tazminat davası sırasında Hâkim Basri Alagöz (11876) tarafından 25.03.2015 tarihinde davadan çekilme kararı verilmiştir.

Talebi inceleyen merci tarafından verilen çekilme talebinin reddine ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen davada, mahkeme hâkimi, 24.03.2015 tarihli ara karar ile; "Davalı asil ile davaya bakmakta olan hâkimin aynı apartmanda oturan komşu oldukları ve aralarında ev sahibi-kiracı ilişkisinin bulunduğu, bu durumun HMK'nın 36. maddesi gereği hâkimin çekilmesi sebebi olarak değerlendirileceği...” gerekçesiyle davadan çekilmiştir.

Dosyayı inceleyen merci tarafından verilen çekilme kararının reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, hâkimin tarafsız kalamayacağı varsayılan veya tarafsızlığından kuşku duyulabilecek hallerde, hâkimin kendi mahkemesinin yetki ve görevine giren belli bir dayaya bakamayacağı (bakmasının yasak olduğu) (HMK m. 34) kabul edilmiştir. Buna karşılık, hâkimin reddi halleri kanunda belirtilmiş (HMK m. 36) ise de, bu belirtme (sayma) tahdidi değildir. Bu ve buna benzer hallerde, hâkimin tarafsızlığından kuşku duyulmaktadır; fakat, burada hâkimin davaya bakması yasak olmayıp, hâkim davaya bakmaktan çekilmek zorunda değildir. İleri sürülen ret sebebinin başka bir hâkim veya mahkeme tarafından incelenip kabul edilmesinden sonra, hâkimin o davaya bakamayacağı belli olur.

Yargı söz konusu olduğunda kurumların ya da kişilerin yalnızca bağımsız olmalarının yetmediği, ancak bağımsız bir görünüm sergilemelerinin de zorunlu olduğu bir gerçektir. Keza, hâkimin tarafsızlığının korunması ve yargıya güven duygusunun zedelenmemesi lüzumundan hareket edildiğinde, aynı apartmanda davalıyla hem komşu olan ve hem ev sahibi – kiracı ilişkisi içinde bulunan hâkimin, baktığı davanın davalı ile davacı eşi arasında boşanma davası olduğu hususu da gözönünde bulundurulduğunda, davadan çekilmesinin HMK'nın 36. maddesi kapsamında değerlendirilerek, kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile çekilme kararının reddine karar verilmiş olması usûl ve kanununa aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2406, Karar No: 2024/4754, Tarih: 03.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2406 E.  ,  2024/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2482 E., 2023/21 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A.Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.04.2021 tarihli ve 2021/196 Esas, 2021/487 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Tunceli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/64 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19/01/2023 tarihli ve 2022/2482 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında hükmün onanması, sanıklar Hassan ve Shoeıl yönünden ise bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçta ele geçen suça konu maddeleri, sanıkların olay tarihinde artçı öncü araç şekilde sevk ettiklerine ilişkindir.

2. 09.10.2020 tarihli tutanak içeriğine göre, olay tarihinde sanık ...'ın sevk ve idaresindeki 34 CYN.. plakalı aracın Balyaman Jandarma istikametinde durdurulduğu, sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı yanında diğer sanık Shoeıl'inde bulunduğu aracın da durdurulduğu, Sulh Ceza Hakimliğinden araçlarda arama yapılması için alınan arama kararı sonrası sanık ...'ın aracında 25 paket daralı 15 kilo Afyon sakızının ele geçirildiği araçların öncü artı şekilde uyuşturucu maddeleri sevk ettikleri tespit edilmiştir.

3. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.11.2020 tarihli DYR-KİM-20-16230 numaralı uzmanlık raporu içeriğine göre ele geçen maddelerin afyon sakızı olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanıklar soruşturma aşamasındaki beyanlarında üzerlerine atılı suçu kabul etmemişler.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanık ...'ın sevk ve idaresindeki 34 CYN.. plakalı aracın Balyaman Jandarma istikametinde durdurulduğu, sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı ve yanında diğer sanık Shoeıl'inde bulunduğu aracın da durdurulduğu, Sulh Ceza Hakimliğinden alınan arama kararı kapsamında araçlarda arama yapıldığı, Shahram'ın aracında 25 paket daralı 15 kilo Afyon sakızının ele geçirildiği somut olayda, olay günü sanık ... ile Shoeıl arasında çok sayıda görüşme kaydının bulunduğu, sanıkların öncü artçı şekilde hareket ettiklerinin tespit edildiği, sanık savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık müdafiinin, kanuni süresi içerisinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 14.05.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B.Sanık Shoeıl Hakkında Kurulan Hüküm Yönünde;

Sanık müdafiinin, kanuni süresi içerisinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 26.03.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

C.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

B.Sanık Shoeıl Hakkında Kurulan Hüküm Yönünde;

Sanık müdafiinin, kanuni süresi içerisinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 26.03.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

C.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İran İslam Cumhuriyeti vatandaşı olan sanığın, olay tarihinde yakalandığında üzerinde bulunan pasaporttan açık kimlik bilgileri tespit edilmiş olup, söz konusu pasaport ile Türkiye'ye yasal yollarla giriş yaptığı, sanığın Türkiye'de adli sicil kaydının bulunmadığı saptandığından, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünde bulunan şahit numunelerin mahkemesince her zaman müsadere hususunda karar verilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanık Shoeıl Hakkında Kurulan Hüküm Yönünde;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

C.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/2482 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tunceli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5648, Karar No: 2013/20176, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5648 E.  ,  2013/20176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2012 tarih ve 2011/45-2012/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından tescilsiz olarak kullanılmakta olan ''YARGICI'' markasının, müvekkilinin ''YARGICI'' ibareli tescilli markaları ile birebir aynı olduğunu, tescilsiz marka kullanımı gerçekleştiren davalının müvekkilinin marka haklarına tecavüz ettiğini ve müvekkili aleyhine çeşitli açılardan haksız rekabet yarattığını, müvekkili markasının reklam ve garanti fonksiyonundan haksız olarak yararlandığını ileri sürerek, davalının marka hakkına tecavüzünün, iltibas ve haksız rekabetin tespitini ve durdurulmasını, tecavüz teşkil eden ürünlerin toplatılmasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile davacının hitap ettiği hedef kitlenin farklı olduğunu, dava konusu markanın züccaciye alanında uzun süredir kullanıldığını, markanın müvekkili adına 21. sınıfta tescili için yapılan başvurunun neticesinin beklenilmesi gerektiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı markasının tüm Türkiye'de değil sadece sektörel bazda tanınmış olduğu, sektörel bazdaki tanınmışlık da KHK'nın 8/4. maddesi anlamında tanınmışlık kapsamında bulunmakta ise de, tanınmışlık derecesi çok yüksek olmayan bu markanın, farklı sektörde yer alan davalı tarafından mutfak araç gereçlerinde kullanmasının, davacının markasının itibarına veya ayırd edici karakterine zarar verdiğine ilişkin somut delil sunulamadığı, TPE tarafından da davacının itirazının reddedilerek, aynı ibareden oluşan davalı markasının farklı sınıflar için tesciline karar verildiği, 3. şahıslar adına züccaciye sınıfı için tescilli ''YARGICI'' markalarının da mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 2006/13097 E.-2007/4024 K. sayılı kararında benimsendiği üzere, 556 sayılı KHK'nın 7/1-i ve 8/4 maddelerinde tanınmış markaların düzenlenmiş bulunmasına,bu hükümler dışında tanınmış markaların korunması söz konusu olamayacağından, bilirkişi raporunda bahsedilen sektörel tanınmışlığın bu davada söz konusu maddeler kapsamında koruma sağlayan bir tanınmışlık derecesi olarak kabulünün mümkün bulunmamasına, bunun dışında 556 sayılı KHK'nın 8/4. fıkrasının ilk cümlesi uyarınca, tescilli bir markanın aynı ya da benzerinin farklı sınıflar bakımından kullanımının da marka hakkına tecavüz oluşturmayacak olmasına göre, sonucu bakımından doğru olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3790, Karar No: 2007/6201, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3790 E.  ,  2007/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın yerinde yaptırılan incelemesi sonucu bilirkişi kurulunca taşınmaz malın kısmen sulu kısmen de kuru tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1- Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı, bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış farklı ve özel bir etken bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi suluda %5, kuruda %6 oranında alınmaktadır.

Bilirkişi raporunda belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın sulu kabul edilen %15'lik bölümü için kapital faiz oranının%5 ve kuru olan %85'lik kısmında ise %6 alınması gerektiği düşünülmeden mahkemece taşınmazın tamamının değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranının %6 olarak alan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her

ne kadar taşınmazın yerinde yapılan inceleme ve bilirkişi kurulunun raporunu düzenlediği tarihte 2006 verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri üzerinden hesaplama yapılmış ise de hüküm tarihinde 2006 yılı verilerinin saptanmış bulunması olasılığı göz önünde tutularak bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2006 yılı resmi verilerinin getirtilip raporların denetlenmesi ve bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kıymet takdir komisyonu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde muhtelif cins ve yaşta 6 adet meyve ağacı bulunduğu açıklanmış, bilirkişi kurulu raporunda cinsi, yaşı ve sayısı belirtilmiş bulunan bu ağaçların (elma, asma, armut) değerlendirme tarihi (2006 yılı) itibariyle maktu rayiç (geçer) değerlerinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptandıktan sonra, bedel tespitinde sözü edilen ağaçların bu maktu rayiç (geçer) değerlerinin esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca kıymet takdir komisyonunun belirlediği ağaç değerlerinin aynen, alınarak hesaplama yapılması ve dolayısıyla bu konuda denetime elverişli olmayan raporda yazılı ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

4-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Somut olayda buğday ve saman ile nohut ürünlerinin dekar başına ortalama verimi yerine buğday ve nohutta bu ortalamanın üstünde buğday samanında ise altında bir verim miktarının alınmış bulunması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.