muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29518, Karar No: 2014/21368, Tarih: 30.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29518 E.  ,  2014/21368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi, maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olması, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/6. maddesine yer verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının 910 gün yerine 904 gün olarak hesap edilmesi nedeniyle, hesap hatası yapılarak sonuçta 18.200 TL yerine 18.080 TL olarak eksik ceza tayini,

3-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeyip, aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 7.paragrafında bulunan "50/6" ibaresinin ve hükmün 5. paragrafının çıkarılarak “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTEREK ONANMASINA, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7853, Karar No: 2023/5337, Tarih: 09.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7853 E.  ,  2023/5337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/768 E., 2023/965 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/668 E., 2022/56 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sosyal inceleme raporu alınmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını, boşanma davasında ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verildiğini, davalının ortak çocuğu görmeye hiç gelmediğini, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığını, hiçbir yükümlülüğü yerine getirmediğini, ortak çocuğun davalıyı tanımadığını, davalının okula gittiğini ancak çocuk tanımadığından korktuğunu ve psikolojisinin bozulduğunu belirterek davalının ortak çocuk ile kişisel ilişki kurma hakkının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının çocuğuna babasının öldüğünü söylediğini, bu, çocukta travma yarattığını,müvekkilinin birkaç kez çocuğunu görmeye gittiğini, ancak karşı tarafın kavga çıkardığından çocuğu göremediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin12.09.2019 tarih ve 2018/87 Esas, 2019/549 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamı, taraf beyanları, tanık beyanları, toplanan deliller incelendiğinde, davalının ortak çocukla görüşmeye gitmemesinin şahsi ilişkinin kaldırılmasına neden olamayacağı, davalının çocuğu görüşmeye gittiğinde taraflar arasında kavga olduğundan çocuğunu görmeye gidemediği anlaşıldığından çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması davasının reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece delilleri değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünü, Mahkeme kararının toplanan deliller ve duruşmalara aykırı olarak tesis edildiğini, idrak çağındaki çocuğun hakim tarafından dinlenmesi taleplerinin dikkate alınmadan karar verildiğini, yerel mahkeme kararının hatalı ve hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddi

yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2020 tarih ve 2019/1670 Esas, 2020/902 Karar sayılı kararı ile dosya üzerinde yapılan incelemede, her ne kadar yerel mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde; davanın reddine karar verilmiş ise de, idrak çağında olan davaya konu küçüğün pedagog bilirkişi eşliğinde bizzat mahkeme huzurunda dinlenip şahsi ilişki konusundaki görüşünün sorulmadığı, 3 kez aynı sosyal çalışmacı bilirkişiden sosyal inceleme raporu alındığı, raporlar arasında çelişki bulunduğu dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verildiği, raporlar arasındaki çelişki dikkate alınarak psikolog, pedagog ve sosyal hizmet uzmanı bilirkişilerden oluşacak üçlü heyetten rapor alınması gerektiği gözetilmeden davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırılık oluşturduğu belirtilerek, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yukarıda belirtilen eksiklikler doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama ile belirtilen eksikliklerin dikkate alındığı ve ortak çocuk 18.05.2021 tarihli duruşmada dinlenilerek görüş ve tercihi alındığı, söz konusu beyanında babasının kendisine kötü bir davranışının olmadığını, kendisini arayıp sormaması nedeniyle kendisini sevmediğini ifade ettiğini, yine kaldırma kararı uyarınca sosyal inceleme raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla rapor tarihinde üç adli destek görevlisinden oluşan heyet vasıtasıyla 14.06.2021 tarihli sosyal inceleme raporu alındığı ve söz konusu raporda ''çocuk ile davalı babanın arasındaki ilişkinin tamamiyle kesilmesi yerine danışmanlık tedbiri alınarak yeniden düzenlenmeye çalışılmasının daha uygun olacağı” tespitine yer verildiği, yapılan incelemede ortak çocuğun babasının kendisi ile ilgilenmediği ve terk ettiği düşüncesinin hakim olduğu, bu nedenle babaya karşı tepki duyduğu, 18.05.2021 tarihli duruşmadaki beyanında babasının kendisine kötü davranmadığını ifade ettiği, babanın ortak çocuğa yönelik kötü davranmasından kaynaklanan bir durumun olmadığı, bu durumun ve ortak çocuğun tepkisel yaklaşımının çocuk ile babanın birbirleri ile görüşme sayısı ve sıklığının zamanla artırılması ile giderilebileceği, 14.06.2021 tarihli sosyal inceleme heyet raporundaki tespitlerin de bu yaklaşımı desteklediği, baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tamamiyle kaldırılmasının çocuğun zihnindeki baba figürünün oluşmasına zarar verebileceği ve bu durumun çocuğun üstün yararına olmadığı gibi babanın babalık duygularını da zedeleyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı babanın ortak çocuk ile yıllardır görüşmediğini, davanın reddine karar verilmesinin çocuğun üstün yararına aykırı olduğunu belirterek, davanın reddi yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararıyla; tarafların boşanması sonucu velâyeti davacı anneye verilen çocuğun yaşı, toplanan deliller, uzmanlar tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporları dikkate alındığında baba ile çocuk arasında kişisel ilişkinin kaldırılmasını ya da sınırlandırmasını gerektirecek bir durumun kanıtlanmadığı anlaşıldığından, yerel mahkemece kararda yazılı nedenlerle davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; uzman raporunun eksik ve çelişkili olduğu, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması ya da sınırlandırılmasını gerektirir olguların iddia ve ispat edilip edilmediği, davanın reddi kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı, 323 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5117, Karar No: 2019/14471, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5117 E.  ,  2019/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4824, Karar No: 2019/2763, Tarih: 13.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4824 E.  ,  2019/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-A.. S.. 2... Tur. Gıda İml. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-D.. M.. 2-M.. B.. arasındaki davadan dolayı ...2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.12.2011 gün ve 2016/79-2017/500 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 29.05.2018 gün ve 2018/65-2214 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

29.11.2017 tarihli temyiz formunda “1 adet pembe dosya ve 5 adet mavi klasör”den ve ayrıca dosya kapağına not olarak “kalemde mübaşir masası altında ek olarak çuval var” yazılmasına rağmen dava dosyasının sadece bir adet mavi klasör olarak gönderildiği anlaşıldığından, karar düzeltme incelemesinin yapılabilmesi için tekrar geri çevirmeye mahal bırakmaksızın hakim denetimi ve gözetiminde dosyanın tüm eklerinin temini ile birlikte gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2798, Karar No: 2014/15551, Tarih: 02.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2798 E.  ,  2014/15551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evraklarının tapu maliki ...'a ya da onun mirasçısı Ahmet Yıldırım'a Kartal 1.Noterliğinin 002059 yevmiye ile tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının onaylı bir örneği ilgili noterlikten getirtildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.04.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12877, Karar No: 2018/10447, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12877 E.  ,  2018/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 16.08.2011-23.01.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının alacaklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacı tanıkları beyanlarında dini bayramların yarısında çalıştıklarını, diğer milli bayramlarda ve resmi tatillerin tamamında çalıştıklarını beyan etmişler, davalı tanıkları ise dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını ifade etmişlerdir.

Tanık beyanlarına göre, davalı şirketin ....'un taşıma işini yaptığı, davacının da bu kapsamda şoför olarak işe alındığı anlaşılmış olup, Mahkeme tarafından ....'a müzekkere yazılarak ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı, bu tespit sonrası davacının söz konusu alacağının değerledirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3- Diğer bir uyuşmazlık, yıllık izin ücreti alacağı hakkındadır.

Davacının yıllık ücretli izin talebi değerlendirilirken 10.02.2014 tarihinde “2013 yıllık izin ücreti” açıklamasıyla yapılan 392,00 TL ödemenin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, 2013 yıllık izin ödemesi açıklamasıyla yapılan ödeme düşülerek yıllık izin ücreti hakkında karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 03.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5349, Karar No: 2013/607, Tarih: 04.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/5349 E.  ,  2013/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, iş değişikliği nedeniyle fazla imalât bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece jet strut imalâtı ile ilgili istemin ıslah ile artırılan kısmı ile birlikte kabulüne, boş foraj işi ile ilgili talebin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı şirketlerin oluşturduğu...Ortaklığı ile davalı iş sahibi arasında imzalanan 19.01.2006 tarihli sözleşme ile davacı yüklenici ortaklık .... Projesi 2.... ve İstasyonları yapım işini üstlenmiştir. Dosya kapsamından işe başlandıktan sonra proje tadilatına gidildiği, proje tadilatı sonucu yapılacak imalâtların fiyatları ve ödeme konusunda tarafların anlaşamadıkları ve 02.10.2007 tarihli uyuşmazlık tutanağı düzenledikleri, ... Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu’nun 13.12.2007 tarihli yazısı ve kararına göre yeni fiyat belirlemediği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin 9.2.1. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi ekler arasında sayılmış ve öncelikte 1. sırada yer almıştır. Anılan Şartnamenin 23. maddesinde sözleşmede bulunmayan işlerin birim fiyatının tesbit yöntemi belirlenmiştir. Şartnamenin 23/b bendinden 22. maddede belirtilen götürü bedelli işlerdeki ilave işlerin bedellerinin tesbitinde de 23. maddedeki usulün uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası alınan 1. bilirkişi kurulu 08.01.2010 günlü raporunda jet grout ile jet strut imalâtlarında kullanılan 239 kg/m çimento fark bedelinin davacıya ödenmesi gerektiği, yeraltı su seviyesini gösteren herhangi bir resmi belge dosyada bulunmadığından boş foraj boyunun ölçüsüne yönelik bir görüşleri oluşmadığını belirtmiş, ek raporlarında görüşlerinde değişiklik bulunmadığını bildirmişlerdir. Yine mahallinde yapılan keşif sonrası 2. bilirkişi kurulunun 18.10.2010 günlü rapor ve 24.01.2011 tarihli ek raporlarında davacı yüklenicinin jet grout ile jet strut imalâtında kullanılan çimento farkından 1.552.915,53 TL, ilave foraj yapımı için 967.453,11 TL alacaklı olabileceği mütalaa edilmiştir. Davalı iş sahibince bu rapor ve ek rapora gerekçeli-teknik içerikli itirazlarda bulunulmuş, mahkemece 2. bilirkişi kurulu rapor ve ek raporuna itibar edilerek dava sonuçlandırılmıştır.