muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6382, Karar No: 2012/7638, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6382 E.  ,  2012/7638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-25.03.2010 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu ile hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanağı, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığı vs. hususlarının kısım kısım gösterilmek suretiyle belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 6213/12 parsel nolu taşınmazın 25.03.2010 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... Köyü 2711 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 20.12.2006 olan satış tarihleri itibariyle, imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün, belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu (6213/12 parsel) ile somut emsal alınan (2711 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari ve m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1554, Karar No: 2013/3006, Tarih: 26.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1554 E.  ,  2013/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 20.000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, ortak muristen intikal eden taşınmazda, zemin katta bulunan dükkanın davalı tarafından kullanıldığını, davacıya herhangi bir pay verilmediğini beyan ederek, 2007–2011 dönemine ilişkin olmak üzere şimdilik 20.000 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davalı tarafın ortak taşınmazı haksız kullanımı nedeni ile ecrimisil talebine ilişkindir.

Müşterek ya da iştirak halinde mülkiyette, kural olarak, paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler.

İntifadan men dava şartı olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilir. İntifadan men şartı yemin dahil her türlü delil ile ispat edilebilir.

Somut olayda; davacı taraf dosyaya sunmuş olduğu tanık listesi ile, tanıklarının intifadan mene ilişkin beyanda bulunacaklarını beyan etmiştir. Mahkemece, bu tanıklar dinlenip, davacıya, intifadan men şartının gerçekleştiğini ispat yönünden imkan tanınmamış, talep edilen döneme ilişkin olarak intifadan men'e ilişkin deliller tam olarak toplanmamıştır.

Kaldı ki; intifadan men şartı yemin dahil her türlü delil ile ispat edilebilir. Davacı taraf, dava dilekçesinde "diğer deliller" demekle "yemin" deliline de dayanmıştır.

Öyle ise mahkemece, bu ilke ve esaslar gözetilerek, davacının intifadan men şartının ispatı yönünden tüm delilleri toplanıp, en son olarak da, gerektiğinde,davacı tarafa davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20380, Karar No: 2014/3022, Tarih: 17.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20380 E.  ,  2014/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.03.2013

NUMARASI :Esas no:2012/399 Karar no:2013/135

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 16.11.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında verilen ara kararla tarafların müşterek çocuklarından Ramazan yararına tedbir nafakasına hükmcdilmiştir. Müşterek çocuk Ramazan Ruçhan 14.02.1994 doğumlu olup dava tarihi olan 06.08.2012 tarihinde ergindir. Ergin olan müşterek çocuk yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple müşterek çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/2200, Karar No: 2011/3784, Tarih: 07.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2200 E.  ,  2011/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine 15/06/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davacı kurum tarafından yaptırılan değişiklik onarımı işinde, dava dışı şirkete ek süre verilmesi nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı idare ile bazı davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; davacı kuruma ait bir binanın kreşe dönüştürülmesi işinin dava dışı bir şirkete verilerek 14.09.2001 günlü sözleşmenin yapıldığı, sözleşmede işe başlama tarihinin 18.09.2001, bitim tarihinin 09.01.2002 olarak belirlendiği, işe başlama tarihi geçtikten sonra, 17.10.2001 günün yükleniciye yer teslimi yapılabildiği, mimari uygulama projesinin ise yükleniciye 02.11.2001 günü teslim edildiği, bunun dışında dava dışı bölge müdürünün onay ile yüklenici şirkete mevsim koşulları nedeni ile aralık ayında 24 günlük iş durdurma izni verildiği, iş bitim tarihi gelince yüklenicinin istemi ve kontrol örgütünün önerisi ile davalıların oluşturduğu “süre komisyonu” tarafından yüklenici şirkete 34 günlük ek süre verildiği, 2001 yılında tamamlanamayan işler 2002 yılı fiyatlarına göre yeniden değerlendirilerek yükleniciye ek ödemede bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Olayın açıklanan gelişim biçimine göre; inşaatın kış ayında olduğunu bilen idarenin buna rağmen işi ihale etmiş olması, yer tesliminin gecikmesi ve iş durdurma izni verilmesi nedeniyle çalışılamayan 53 günlük süreden davalıların sorumlu olmadıkları, buna rağmen verilen 34 günlük ek süre nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zararın davalılardan alınmasına yasal olanak bulunmadığına göre davanın tümden reddedilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalıların tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9906, Karar No: 2018/2262, Tarih: 14.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/9906 E.  ,  2018/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce ve Adli Tıp Kurumu... Grup Başkanlığı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-... Adli Emanetinin 2011/474 sırasında kayıtlı 162 gram afyon sakızının 5237 sayılı TCK’nın 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, iade nedeniyle emanet kaydı kapatılan... adli emanetinin 2011/12 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi,

4- Sanık hakkında TCK'nın 188/3, 192/3, 62/1 maddesi uyarınca hükmedilen “16 gün adli para cezasının" TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanık göstermeden de alınan arama iznine dayalı olarak arama yapılacağı gözetilerek, dosyada resimlerde bulunan yerde olağan bir arama ile uyuşturucu maddelerin bulunup bulunamayacağının tespitine yönelik tutanak tanıklarının dinlenilmesi ve o tarihte ... ilinde gerektiğinde kullanılabilecek narkotik dedektör köpeğin var olup olmadığı varsa faydalanıp arama yapılıp yapılmayacağı araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8028, Karar No: 2023/329, Tarih: 07.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8028 E.  ,  2023/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Katılanın ikametinde meydana gelen hırsızlık eylemi kapsamında yapılan araştırmada kapı dış yüzeyi kilit bölgesinden elde edilen parmak izlerinin sanığa ait olduğunun tespiti ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151. maddesinin birinci fıkrası, 116. maddesinin birinci fıkrası, 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 58. maddesi ve 53. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda ...(Kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/28 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 62. maddesinin birinci fıkrası ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116. maddesinin birinci fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinin birinci fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi yüzüne karşı verilmeyen kararın temyiz edilmesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.19.08.2015 günü saat 08.00 ile 14.00 arasında katılanın ikametine kapı kilit göbeği kırılarak girilmiş ve ikametten laptop, laptop çantası, yarım altın, kolye, pasaport ve katılana ait aracın yedek anahtarının çalındığı görülmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda ikametin kapısının dış yüzeyinin kilit kısmında sanığın parmak izlerinin tespit edildiği, sanığın uyuşturucu etkisinde ekonomik sıkıntılarla eylemi gerçekleştirdiğini kabul ettiği ancak kapının aralık olduğunu, kapı kilidini kırmadığını beyan ettiği görülmüştür.

2. 19.08.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu Formu içeriğinden demir kapı kilit göbeğinin kırılmış olduğu, içte bulunan ahşap kapı kilit alt göbeğinin kırılmış olduğu, üst kilit bölgesinin komple parçalanmış olduğu girişte salon içinde yerde ahşap kapı parçalarının olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanığın 25.04.2016 tarihli celsede sanığın bir sonraki celse duruşmaya katılmak istemediğine ilişkin beyanı sonucunda mahkemece duruşmalardan bağışık tutulmasına karar verildiği görüldü.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın talebi üzerine duruşmalardan bağışık tutulmasına karar verildiği anlaşıldığından kararın yüzüne karşı verilmediğine ilişkin temyiz sebebinin reddine karar verilmiştir.

2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...(Kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/28 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22729, Karar No: 2017/24063, Tarih: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/22729 E.  ,  2017/24063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 10/10/2016 gün ve 2016/9427 Esas - 2015/11115 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya kapsamında bulunan ... Belediye Başkanlığı, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü yazıları arasında dava konusu ... Köyü 55 parsel sayılı taşınmazın imar durumuna ilişkin çelişki olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle;

1-) Dava konusu ... köyü 55 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.03.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususlar (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından istenildikten,

2-) Dava konusu ... köyü 551 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.03.2013 günü itibariyle ... Organize Sanayi Bölgesi 1/5000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup olmadığı KOSBİ'den sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/11/2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1777, Karar No: 2023/1930, Tarih: 03.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1777 E.  ,  2023/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 08.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, temyize konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 365/1 inci maddesine göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir."

Aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş ise temyiz defterine kaydolunur ve durum derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir."

Davalı ... vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edildiğinden temyiz dilekçesi hakkında inceleme ve değerlendirme yapma yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğundan bahisle talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi hakkında Bölge Adliye Mahkemesince inceleme yapılması gerektiğinden dosyanın tetkiksiz İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8198, Karar No: 2015/11544, Tarih: 12.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8198 E.  ,  2015/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/210409

MAHKEMESİ : Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011 (Ek Karar)

NUMARASI : 2010/311 Esas, 2011/18 Karar

SUÇ : Özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma

Mahalli mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK'nın 234/1. maddesi uyarınca duruşmadan haberdar edilmesine rağmen katılma talebinde bulunmayan ve suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14784, Karar No: 2024/23751, Tarih: 09.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/14784 E.  ,  2024/23751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından eski hale getirme talebi ve temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen ve 14.07.2021 tarihinde sanık müdafiine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hükme ilişkin, 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra sanık müdafii tarafından 29.04.2022 tarihinde temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunulduğu, sanık müdafiinin dilekçesine ek olarak sunduğu sağlık raporunda 19.07.2021 ve 29.07.2021 tarihleri arasında istirahatlı olduğunun belirtildiği ancak temyiz süresinin son gününün adli tatile denk gelmesi nedeniyle temyiz süresinin son gününün 5237 sayılı CMK’nın 331/4. maddesi uyarınca 03.09.2021 tarihi olduğu ve bu tarihe ilişkin bir mazeretinin olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin

süresinde olmayan temyiz ve yerinde görülmeyen eski hale getirme istemlerinin, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.