muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10923, Karar No: 2021/13105, Tarih: 06.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10923 E.  ,  2021/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğinden suça konu sakızların toplam değerinin 100 TL olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.07.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19925, Karar No: 2013/17544, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19925 E.  ,  2013/17544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasinin uhdesinde kalan ıslah ile birlikte toplam 46.090,02 TL'nin davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı asil tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı asil ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 1999 yılında yaşanan depremde bütün ailesini kaybettiğini, ...'de bulunan yakınlarının yanına geldiği, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.1999 tarih, 1999/875 Esas-724 Karar sayılı ilamıyla davalı amcasının davacıya vasi olarak tayin edildiği ve vasilik göreviyle birlikte davacının babasından kalan ölüm aylığını çekmeye başladığını, ancak davalının vasilik görevini ilk günden beri yerine getirmediğini, davacının son dört yıldır anneannesi ve babaannesi ile kaldığı, 1999-2004 yılları arasında davacının babasından kalan maaşının çok az bir kısmını davacının ihtiyaçları için harcadığını, 2004 yılından 2009 yılına kadar da çektiği maaşı davacı için harcamadığını, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin ek kararlarıyla vasilik görevine son verildiği davacının diğer amcası ...'ın vasi atandığı ileri sürülerek fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davalının vasi olarak 22.09.1999 tarihinden itibaren çektiği ve davacı için harcaması gerekirken harcamayıp uhdesinde tuttuğu davacının babasından kalan ölüm aylıklarından şimdilik 8000 TL'nin davalıdan alınarak davacıya iadesi istenmiş, yargılama sırasında ıslahla talep 46.090,02 TL'ye çıkarılmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının davacıyı özel Ufuk İlköğretim Okulu 3. sınıfa kaydettirdikten sonra 8. sınıfa kadar eğitimine özel okulda devam ettiğini, 7 ve 8. sınıflarda dershaneye gönderdiğini, sonrasında ... Fen Lisesini kazandığını, burada yatılı okuduğunu şimdide ... Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisi olduğunu, davacının tüm tatilllerini davalının yanında geçirdiğini, özel okulda okumanın tek giderinin okul aidatı olmadığını, davacının gerek okul gerekse okul dışında sosyal sınıfın gerektirdiği her türlü imkana sahip olduğunu, kılık kıyafetinden, servis ücretine, sağlık harcamaları, yol, yiyecek, tatil harcamaları gibi giderlerin davacının babasının maaşıyla yapılmasının imkan olmadığını, ayrıca davacının murisinden kalan hisseleri de dövize çevirerek banka hesabına yatırdığını ve faiziyle birlikte 41.000 USD civarında olduğunu, davacının tek kuruşunun davalıda kalmadığını aksine davalının çok daha fazlasını davacı için harcadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüyle 46.090,02 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden ve bilirkişiden alınan 13.07.2012 tarihli ek rapora göre davacı adına Ziraat Bankasındaki maaş hesabına ait 15.09.1999-06.08.2010 tarihleri arasında hesap ekstrelerinin incelenmesinden davalı tarafından vasi olarak toplam 48.662,40 YTL para çekildiği yine aynı hesaptan kredi kartı ile 21.12.2009 ile 24.06.2010 tarihleri arasında toplam 6.207,04 TL alışveriş yapıldığı, yapılan bu harcamaların bedellerinin alışveriş yapılan iş yerlerine ve mağazalara hesaptan aktarıldığı ancak bunların kimin tarafından yapıldığının tespit edilemediğini, kart ile yapılan harcamaların takdirinin mahkemeye ait olduğu vasi dosyasında davalının belgelendirdiği Özel Ufuk Lisesine ödenen 06.09.2000 tarihli 100.000.000 TL, 25.10.2000 tarihli 19.440.000TL, 05.10.2001 tarihli 285.120.000 TL, 06.10.2003 tarihli 787.260.000 TL ve Serhat Dershanesine ödenen 1.400.000.000 TL olarak toplam 2.572.380.000 TL (2.572,38 YTL) nin mahsubu sonucunda vasinin uhdesinde 46.090,02 TL kaldığı belirtilmiştir.

Dosya içinde bulunan ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/875 Esas-724 Karar sayılı vasilik dosyasının incelenmesinden; dava konusu 14.09.1999 tarihinde vasi olarak atandığı yine aynı mahkemeniin 09.06.2009 tarihli ek kararıyla vasiliğin kaldırılıp, davacıya ...'ın vasi atandığı anlaşılmaktadır. Buna göre davalının vasiliği 14.09.1999 ile 09.06.2009 tarihleri arasındaki dönemi kapsamaktadır. Bilirkişinin asıl raporuna davalı vekilinin itirazı üzerine 30.03.2011 tarihli ek raporda vasi değişikliği kararı dikkate alınarak 12.10.2009 tarihinde çekilen 4015 TL'nin davalı ... tarafından çekilmediği, yeni atanan vasi tarafından çekildiği kabul edilerek bankadan çekilen toplam miktardan düşüldüğü halde en son tarihli alınan ve hükme esas alınan 13.07.2012 tarihli ek raporda bu husus dikkate alınmamıştır. Yine bilirkişi raporunda tespit edilen 6.207,04 TL kredi kartı harcamasının yeni vasi döneminde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu konuda mahkeme kararının gerekçe kısmında davalının 6.207,04 TL kredi kartı harcamasını davacı yeğeni için yaptığının kabul edildiği belirttiği halde bu bedel mahsup edilmeden karar verilmiş olmakla gerekçede çelişki yaratılmıştır. Tüm bunlar bir yana davalının vasilik döneminde vesayet altındaki davacının barınma, giyim, yiyecek vd. gibi tüm bakım masraflarının hayatın olağan akışana göre ne kadar olacağı yönünde hiçbir tespit yapılmadan sadece vasi dosyasındaki belgeli olan özel okul ve dersane masrafları dikkate alınarak, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14279, Karar No: 2019/4879, Tarih: 15.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/14279 E.  ,  2019/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile arasında 09.04.2010 tarihinde ... İli .....nolu daire için satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre bu dairenin kendisine satıldığını, teslim süresinin sözleşme tarihinden itibaren 24 ay olduğunu, konutun 09.04.2012 tarihinde teslim edilmesi gerekirken 09.10.2012 tarihinde teslim edildiğini, konutun şeklen teslim edilmesine rağmen oturmaya elverişli olmayıp gerçek anlamda teslim edilmediğini, konutu 09.10.2012 tarihinde sözleşmenin 4, 5, 6 ve 7. maddelerinde yer alan şartlardan dolayı zorunluluk karşısında tutanak imzalayarak teslim aldığını, dairede birçok eksik ve hatalı imalatlar bulunduğunu, blok içinde halen çalışmaların devam ettiğini, dairelere doğalgaz bağlanmadığını, dairelerin kapılarının işçilerin girip çıkması için sürekli açık olduğunu, sıcak su olmadığını, sitede aydınlatma ve güvenlik sorunu olduğunu, çevre düzenlemesi yapılmadığını, daire içinde, blokta ve sitede birçok eksiklikler olduğunu, asansörlerin sorunlu olduğunu, davalı adına muhatap şirket yetkilisinin imzaladığı 2 sayfalık eksik ve kusurlu imalatların var olduğunu, teslim tutanağının altında bu eksikliklerin tamamlanmak şartı ile teslim alındığının belirtildiğini ileri sürerek, sözleşmeye aykırı olarak geç, eksik ve ayıplı teslim nedeni ile uğradığı zararın fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.300,00-TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile eksik ve ayıplı iş bedeli olarak 5.712,07-TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu tutarın 1.300,00-TL'lik kısmına dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacının yasal koşulları gerçekleşmeyen kira tazminatı alacağının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile, davalıdan satın aldığı dairenin 09.04.2012 tarihinde teslim edilmesi gerekirken, 09.10.2012 tarihinde teslim edildiğini, daire içinde, blokta ve sitede eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu ileri sürerek; geç, eksik ve ayıplı teslim nedeni ile uğradığı zararın tazmini istemiş; davalı, yüklenici firmalara davanın ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiş; mahkemece, davacının geç teslimle ilgili talebinin yerinde olmadığı, eksik ve ayıplı işlere ilişkin alacağının doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde; davacının 09.10.2012 tarihinde taşınmazı teslim aldığı, konut teslim tutanağına davacı ve yüklenici firmanın imzasını taşıyan eksik ve kusurlu işler listesinin eklendiği, davanın 07.02.2013 tarihinde açıldığı, 02.12.2013 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu konutun yer aldığı binadaki eksik ve kusurlu işlerin 7 kalem altında sayılarak bunların giderilmesi için davacının payına düşen bedelin 262,07-TL olarak hesaplandığı, dava konusu dairedeki eksik ve kusurlu işlerin ise 21 kalem olarak belirtilip parasal bedelinin 5.450,00-TL olarak hesaplandığı, gerek açık gerek gizli ayıplar yönünden davacının tespit föyündeki beyanları ile teslim tutanağındaki şerhinin ayıp ihbarı mahiyetinde olduğu, teslim süresi için 30 ay geçmediğinden davacının kira talebinde haklı olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır. Yine, davalının bilirkişi raporuna karşı itirazlarını içerir dilekçesi ekinde sunduğu 11.01.2014 tarihli "tutanaktır" başlıklı davacının da imzası bulunan belgede "...Konutun ortak kullanılan alanları ve sosyal tesisler hariç teslim aldım. Son onarımlar 11 Ocak 2014 tarihinde yapılarak Ekim 2012 tarihinde şirkete verilen 14 kalem eksiklik giderilmiştir. Hiçbir eksiğim kalmamıştır." açıklamalarının yer aldığı, davalı itirazlarının ve anılan tutanağın değerlendirilmesi için alınan 13.10.2014 tarihli ek raporda, kök raporun düzenlenmesinden sonra sunulan 11.01.2014 tarihli tutanak dikkate alındığında davacının dava konusu bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı imalat bedellerine ilişkin talebinin yerinde olmadığı, ortak alanlar ile ilgili olarak belirtilen hususlar gizli ayıp niteliğinde olduğundan davacının ortak alanlar için 262,07-TL bedeli talep etmekte haklı olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, 11.01.2014 tarihli tutanak ve 13.10.2014 tarihli ek raporla ilgili herhangi bir değerlendirmeye yer verilmeden, dosya kapsamına uygun düştüğü belirtilerek 20.01.2014 tarihli bilirkişi kök raporu hükme esas alınıp buna göre hüküm kurulmaması hatalıdır. O halde mahkemece, 11.01.2014 tarihli tutanak ve 13.10.2014 tarihli ek rapor da dikkate alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2011/8655, Karar No: 2011/14407, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8655 E.  ,  2011/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Değer kayıp oranı on binde onyedi olduğu halde yapı bedelinin % 1.17 ile çarpımı neticesi fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15032, Karar No: 2011/1456, Tarih: 10.02.2011

**14. Hukuk Dairesi         2010/15032 E.  ,  2011/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Yanlar arasındaki 17.06.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bir işletmenin kirasına değil cinsi büfe olan yerin kiralanmasına ilişkindir. Asıl ve birleşen dava bu sözleşmenin uygulanmasından kaynaklandığından hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7902, Karar No: 2010/4242, Tarih: 18.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/7902 E.  ,  2010/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 TCK.nun da cezaların içtimaı hükümlerinin düzenlenmemiş olduğu ve bu nedenle sanık hakkında verilen adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme para cezasının içtima ettirilemeyeceği ve 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 99. maddesinin infaz aşamasında düşünülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmünden "Sanığa aynı neviden verilen adli para cezasının toplanarak neticeten 6375 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6302, Karar No: 2016/3329, Tarih: 28.10.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/6302 E.  ,  2016/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Suç Tarihi : 18.12.2007

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Eden : Sanık müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Hükme dayanak yapılan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2007/25556 sırasında kayıtlı 10116 gr Afyon sakızına ilişkin uzmanlık raporu, arama kararı ile dava konusu suça ilişkin olay tutanağının asılları veya onaylı örneklerinin getirilmesi,

2) Aynı eylem nedeniyle T.. D..ve S.. Ç.. hakkında İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen 2011/..esas sayılı davanın 2011/..karar sayılı karar ile neticelendiği ve kesinleştiği anlaşıldığından, bu dosyanın getirtilerek birlikte incelenmesi,

Sonucuna göre, tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1903, Karar No: 2013/18763, Tarih: 24.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1903 E.  ,  2013/18763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.11.2011 tarih ve 2006/786-2011/438 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.10.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 06.01.1995 tarihinde yaptığı sözleşme ile temsilcisi bulunduğu “Ester C.” isimli Vitamin üzerindeki haklarını belli bir komisyon karşılığında davalıya devrettiğini , müvekkilinin sözleşme edimini yerine getirdiğini, davalının ise aradan 4 yıl geçtiği halde ruhsat işlemlerini dahi başlatmadığını, ruhsatın alınma süresinin 2-3 ayı geçmediğini, müvekkillinin aynı vitamini başka firmalara devir için teklifler aldığını, ancak kabul etmediğini, davalı ile yapılan görüşmelerin sonuç vermemesi üzerine davalıya Beyoğlu 16. Noterliği'nden 09.10.1998 tarihli ihtarnameyi keşide ederek davalıdan sözleşme hükümlerini yerine getirmesini talep ettiğini, davalının kusurlu davranışının müvekkiline olan zararın 500.000 USD’nı geçtiğini ileri sürerek davalının sözleşmeye aykırı hareketi nedeniyle tahsil edemediği komisyona karşılık olmak üzere şimdilik 100.000 USD'nin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirttiği vitaminin ruhsatının 2-3 ayda alınabilecek bir olay olduğunu belirtmesine karşılık davayı açmak için 4 yıl beklediğini, davacının sözleşme edimlerini derhal yerine getirmediğini, davacının sözleşmeye göre alınacak ruhsat için gerekli dökümanı müvekkiline teslim etmediğini, tarafların arasındaki yazışmaların devam ettiği sırada mamulün kullanım hakkının Bilim İlaç A.Ş.'ye verdiğini savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirttiği vitaminin ruhsatının 2-3 ayda alınabilecek bir olay olduğunu belirtmesine karşılık davayı açmak için 4 yıl beklediğini, davacının sözleşme edimlerini derhal yerine getirmediğini, davacının sözleşmeye göre alınacak ruhsat için gerekli dökümanı müvekkiline teslim etmediğini, tarafların arasındaki yazışmaların devam ettiği sırada mamulün kullanım hakkının Bilim İlaç A.Ş.'ye verdiğini savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 2006/1899-6859 sayılı kararı bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre taraflar arasında dava dışı İnter-Corp. isimli firma tarafından üretilen Ester-C isimli vitaminin distribütörlük yetkisinin davacı tarafından davalıya devredildiğine ilişkin 06.01.1995 tarihli sözleşme düzenlendiği, sözleşme gereğince davalının da bu devir nedeni ile komisyon ücreti ödeme borcu yüklendiği, somut olaydaki dava konusunun da bu komisyon ücretinin davalıdan tahsiline yönelik olduğu, taraflar arasında dava dışı 3. kişi olan İnter-Corp. isimli firma tarafından üretilen Ester-C isimli vitaminin distribütörlük yetkisinin devredildiğine ilişkin düzenlenen 06.01.1995 tarihli sözleşmenin 4/b maddesinde taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin şarta bağlandığı, bu şartın davacı tarafından davalıya devir edilen distribütörlük anlaşmasının davalı ile dava dışı 3. kişi olan İnter-Corp arasında düzenlenmesine ilişkin olduğu anlaşılmış olup, dava dışı 3. kişi İnter-Corp. Firması ile davalı arasında distribütörlük anlaşması düzenlendiğine ilişkin dosyaya herhangi bir belge ve bilgi sunulmadığı gibi davalının dava dışı İnter-Corp firmasına gönderdiği 03.03.1997 tarihli yazıdaki beyanda, 06.01.1995 tarihli sözleşmenin 4/b maddesinde adı geçen distribütörlük anlaşması olarak nitelendirilemeyeceği, dava dışı İnter-Corp. Firması'nın Ester-C’nin satış lisansını 06.11.1997 tarihli ruhsat ile dava dışı Bilim İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye verdiği, dolayısı ile taraflar arasındaki 06.01.1995 tarihli sözleşmenin 4/b maddesinde adı geçen şart gerçekleşmediğinden ve ilacın satış yetkisi de bir 3'üncü kişiye verildiğinden davacının komisyon alacağının doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının dava dışı Inter-Cal Corp. Firması tarafından üretilen Ester-C isimli ilacın distribütörlük yetkisinin davalıya devri nedeniyle oluşan komisyon ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının dava dışı Inter-Cal Corp. Firması tarafından üretilen Ester-C isimli ilacın distribütörlük yetkisinin davalıya devri nedeniyle oluşan komisyon ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Yargıtay’ın bozma ilamına uyulması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğar. Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar vermesi yükümlülüğü meydana gelir. Mahkemenin hem bozma kararına uyması, hem de sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılmaz ve bu husus başlı başına bozma sebebi sayılır. Yine mahkeme uygulaması açıkça temyiz nedeni yapıldığı halde bu itiraz yerinde görülmemiş ve değinilen uygulama bozma kapsamı dışında bırakılmış ise hükmün bu yönü ile taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşur.