muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2921, Karar No: 2019/12531, Tarih: 29.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2921 E.  ,  2019/12531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilin davalı iş verene ait akaryakıt istasyonunda 22/05/2006 - 04/11/2013 tarihleri arasında iş akti ile çalıştığını, davalının ihbarda bulunmaksızın müvekkilini işten çıkarttığını, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde akaryakıt pompacısı olarak 2012 yılına kadar yalnızca bu işi yaptığını, davalının 2012 yılından itibaren tarla edindiğini ve tarla işlerini de akaryakıt istasyonunda çalışanlara yaptırmaya başladığını, işten çıkarttığı gün de müvekkili istasyondan alarak 3. bir kişi ile birlikte kuyucu köyündeki tarlasına götürdüğünü, tarla işinden anlamayan müvekkili burada yaptığı işi beğenmeyince “ s... git.. seni işten çıkartıyorum” diyerek işten çıkardığını, müvekkili tarlada bırakarak yanındaki kişiler ile tarladan ayrıldığını, müvekkilin davalıya haksız fesih nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı ve fazla mesai ücretlerinin ödenmesi için ihtar gönderdiğini bugüne kadar bir ödeme olmadığını, müvekkilin çalıştığı süre boyunca 24 saat sürekli çalışma ve sonraki gün 24 saat dinlenme şeklinde çalışıldığını, hafta sonu tatili dini bayramlar ve resmi bayramlarda sürekli çalışılma yapıldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, milli-dini bayram ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilin davacıyı haksız olarak işine son vermediğini, davacının kendi iradesi ile 06/11/2013 tarihinden itibaren hiçbir mazeret belirtmeksizin iş yerine gelmediğini, Malkara Noterliğinin 11/06/2013 tarih 10175 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile işe gelmemesi sebebi ve mazeretinin bildirilmesi kendisine ihtar edilmesine rağmen davacı iş yerine gelmediğini ve çalışmaya başlamadığını, bu durum tutanak altına alındığını, davacının fazla mesai yapmadığını her ay imzasını taşıyan bordrolarda ödemelere itiraz etmediğini, bu nedenle fazla mesai talebinin haksız olduğunu, savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin fazla çalışmasında yapılan taktiri indirim miktarının davacı aleyhine değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır(Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışma ücretinden karineye dayalı makul indirime gidilmesi sebebiyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemez.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai alacağı hüküm altına alınırken mahkemece bilirkişinin yaptığı hesaptan takdiri indirime gidilmesi nedeniyle dava ve ıslah dilekçesi ile istenen miktar ile hüküm altına alınan miktar arasında oluşan farkın takdiri indirimden kaynaklanan kısmının ücreti vekalet ve yargılama giderlerinden sorumluluk bakımından davacı aleyhine değerlendirelemeyeceğinin gözden kaçırılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının "4-B" numaralı bendinin tamamen silinmesine ve "3" numaralı bendinin silinerek yerine;

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının "4-B" numaralı bendinin tamamen silinmesine ve "3" numaralı bendinin silinerek yerine;

“3-YARGILAMA GİDERİ: Davacı tarafın yaptığı 700,75 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17081, Karar No: 2014/24155, Tarih: 31.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17081 E.  ,  2014/24155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Belediye sınırlarındaki meraya tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle Maliye Hazinesi temsilcisinin, temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Belediyeye ait meraya tecavüz suçundan zarar görme olasılığı bulunan Belediye Başkanlığı'nın temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Belediye Başkanlığı vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15481, Karar No: 2017/26431, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15481 E.  ,  2017/26431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2462, Karar No: 2014/4820, Tarih: 01.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2462 E.  ,  2014/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :11/07/2012

NUMARASI :2011/724-2012/311

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının iştirakçisi olan A. Yi. öldüğünden eşine 51.104,27 Euro maddi tazminat ödediğini belirterek, %25 kusur oranına göre 12.776,07 Euro'nun kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kazanın Ç.'da meydana geldiği, davalı sürücü ve işletenin ikametide Ç. olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin yetki yönünde usulden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK nın 16. maddesi gereği; Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri

mahkemesi de yetkilidir. Aynı yasanın 6.maddesinde düzenlendiği üzere genel yetki kuralı ise; Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Yasal düzenleme ile davacıya seçimlik hak tanınmış olup davacı hakkını bu yerlerden birisi yönünde kullanabilir. Davalı A, Sigorta A.Ş'nin ikameti L,/İ, olduğu içinde davacı tarafından dava bu yer mahkemesinde açılmıştır. Açıklanan sebeple işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2574, Karar No: 2012/6820, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2574 E.  ,  2012/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yukarı ... Köyünde bulunan 146 ada 16 parsel sayılı 43,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile payları oranında davacı ... ile davalı ... adına, 146 ada 17 parsel sayılı 54,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile payları oranında davacı ... ile davalı ... adına, 157 ada 20 parsel sayılı 1270,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile payları oranında ... 'in ölü olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle davacı ... ve ... ile davalı ... ve dava dışı ... , ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., miras yolu ile gelen hakka dayanarak çekişmeli taşınmaz üzerinde davalının hakkı olmadığını belirterek dava açmışlardır. Davalı ... ise, satın alma ve tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 146 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına,146 ada 17 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, 157 ada 20 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tespit edilen 45/50 payının iptali ile dosyada mevcut veraset ilamındaki paylar oranında Şaban ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 146 ada 16 ve 17 sayılı parsellere ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Çekişme konusu 157 ada 20 parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince dosya kapsamına ve toplanan delillere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak kadastro hakimi doğru, infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde ve taşınmazın tüm hisseleri yönünden hüküm kurmak zorundadır. Mahkemece 45/50 payın dışında kalan hisseler yönünden hüküm kurulmaması doğru olmamıştır. Ancak, bu eksikliğin düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin sonuna “taşınmazın geri kalan hisselerinin tespit gibi tesciline” sözcüklerinin ilave edilmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7348, Karar No: 2015/10492, Tarih: 08.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7348 E.  ,  2015/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/344-2013/328

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,dava dilekçesi ile; davacının, davalıdan 65.000 USD borç para aldığını,bu borcun teminatı olarak da evinin tapusunu davalıya devrettiğini; davacının, bu evde kiracı olarak oturmaya başladığını; davalının, ödenmeyen kira bedelleri için icra takibi yaptığını; davacının, icra dosyasına 7.726.00.- TL ödediğini dava açarak davaya konu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydını iptal ettirdiğini yerin, davacı adına tescil edildiğini; geçmiş dönemde kiracı sıfatı ile kira ödemesinin yasal olmadığını ileri sürerek; 7.726.00.- TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davalının, taşınmazın maliki olduğu dönemde, yeri, davacıya kiraya verdiğini; kira sözleşmesinin yapıldığını, kira bedelleri ödenmeyince de icra takibinin yapıldığını belirterek; haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne,7.726.00.- TL'nin 21/08/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Sebepsiz zenginleşme için, bir taraf zenginleşirken diğer tarafın fakirleşmesi, zenginleşme ile fakirleşme arasında nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edebilmek için, öncelikle, davalının mal varlığında bir çoğalmanın meydana gelmesi gerekir. Bu zenginleşme, mal varlığının artması şeklinde olabileceği gibi, azalmasının önlenmesi şeklinde de olabilir. Zenginleşmenin miktarı, istenebilecek alacağın da üst sınırını oluşturur.

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan, tahakkuk etmemiş veya varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hata sonucu verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan, tahakkuk etmemiş veya varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hata sonucu verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Dosyadaki belgelerden, taraflar arasında teminat protokolü yapıldığı; davacının, davalıdan 65.000 USD borç para aldığı,karşılığında teminat olarak davaya konu taşınmazı devrettiği; taşınmazın tapu kaydından 11/12/2003 tarihinde davalı adına devrinin yapıldığı; davacının davalıya devrettiği kendi evinde yaşamaya devam ettiği,taraflar arasında 14/04/2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin yapıldığı,davacının kiracı, davalının kiraya veren olduğu,kira bedelinin 500.00.- TL olduğu; davalının, 23/05/2007 tarihinde 2007 yılının 4. ve 5. ayları ile muaccel olan 10 aylık kira bedeli için icra takibi yaptığı; borçlu kiracının, (davacı) 21/08/2008 tarihinde icra dosyasına 7.726.00.- TL ödeme yaptığı; davacının, davalıya 30/06/2009 tarihinde tapu iptali ve tescil davası açtığı, teminat protokolünde belirtilen 65.000 USD nin Türk Lirasına çevrilmesinden ve davacı tarafından bu bedelin mahkeme veznesine ödenmesinden sonra davanın kabul edildiği,anılan bu kararın 23/05/2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, davaya konu taşınmazın mülkiyetinin 11/12/2003 tarihinden itibaren davalıya ait olduğu,taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinin geçerli olduğu,imzaların inkar edilmediği, kiraya veren alacaklının (davalı) 2007 yılının 4. ve 5. aylarına ait ve muaccel olan 10 aylık kira bedeli için icra takibi yaptığı konuları uyuşmazlık konusu değildir.

Somut olayda; davalının, taşınmazın maliki olduğu dönemin 11/12/2003 ila 23/05/2010 tarihleri arası olduğu; kira sözleşmesinin 14/04/2007 tarihinde yapıldığı,icra takibinin ise; 23/05/2007 tarihinde, 2007 yılının 4. ve 5. ayları ile muaccel olan 10 aylık kira bedeli için yapıldığı; borçlu kiracının (davacı), taşınmazı 20/05/2008 tarihinde tahliye ettiği,icra borcunu da 21/08/2008 tarihinde ödediği anlaşılmaktadır.Bu durumda, davalı, kendine ait evini davacıya kiraya vermiş ve davacı kira bedellerini ödemeyince de icra takibi yaparak kira bedeli alacağına kavuşmuş bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla, davalı, davacı aleyhine sebepsiz zenginleşen kişi konumunda değildir. Zira, somut olayda, davacı, davalının evinde oturmuş, kira bedellerini de yapılan icra takibi sonunda ödemiştir. O halde, davacı yararına sebepsiz zenginleşme koşulları oluşmamıştır.

Mahkemece, açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yasal olmayan gerekçeler ile davanın kabul edilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir .

Mahkemece, açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yasal olmayan gerekçeler ile davanın kabul edilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5085, Karar No: 2016/9572, Tarih: 09.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5085 E.  ,  2016/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, fazlaya dair her türlü şikayet ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile davalılardan işverene ait işyerinde 18/04/2008-02/02/2010 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile işyerinde giriş ve çıkış tarihleri arasında sigortasız çalıştığı günler nedeniyle uğradığı kayıpların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20349, Karar No: 2013/16054, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20349 E.  ,  2013/16054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.