muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4911, Karar No: 2014/6360, Tarih: 18.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4911 E.  ,  2014/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek.

HÜKÜM :1- ...'yi öldürmekten; 5237 sayılı TCK'nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53. maddeleri uyarınca; 1 yıl 3 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafıinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin, CMUK'nun 318. maddesine göre reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin, maktül ... kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin niteliği ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin, meşru savunmanın varlığına, katılan vekilinin haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Sanık hakkında, maktülü kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü sanığın işlettiği barda,

sanık ve maktülün arkadaşları ile birlikte alkol aldıkları, bir ara maktülün ... adlı kişiye küfür ettiği, sanığın niye küfrediyorsun o benim kirvem dediği, bu nedenle sanık ile maktülün tartışmaya başladıkları, sanığın mutfağa giderek bıçak aldığı ve ruhsatsız tabancasını ise beline taktığı, maktülün de cebinden bıçak çıkardığı, orada bulunanların tarafları sakinleştirdiği, maktülün barın dışına çıkarak, sanık sandığı birinin peşinden koştuğu, ancak sanık olmadığını anlayıp geriye döndüğü, o sırada sanığın da bardan dışarıya çıkmış olduğu, maktülün sanığa doğru bıçakla geldiği, sanığın yakın mesafeden tabancayla maktüle iki el isabetle ateş etmesi sonucu, maktülün iç organ yaralanmasına bağlı olarak öldüğü olayda, maktülün sanığa yönelik, haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29.maddesi gereğince, makul bir ceza yerine 17 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), 18.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7350, Karar No: 2015/1027, Tarih: 22.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7350 E.  ,  2015/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına İşlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininim 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 Md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanığın, babasının vefatı nedeniyle katılan kurumdan yetim aylığı aldığı, yapılan araştırmada, 13.04.2008 tarihinden itibaren tanık ... ile birlikte yaşadığının tespit edildiği, tanık ... ile resmi nikah yapmayarak babasından kalan yetim aylığını almaya ve sağlık hizmetlerinden faydalanmaya devam etmek suretiyle haksız menfaat temin ederek katılan kurumu dolandırdığının iddia edildiği olayda;

Yürürlükteki mevzuata göre sanığın, babasının ölümünden sonra yetim aylığı almaya hak kazandığı, bu şekilde bu aylığı alırken başka biriyle gayri resmi olarak karı-koca hayatı yaşamasına engel bir durum bulunmadığı, sanığın, babasından kalan aylığının kesilmesi için onun gayri resmi olarak yaşadığı kişiyle resmi olarak evlenmeye zorlamak veya evlenmemesini bu şekilde yaptırıma bağlamanın mümkün olmadığı, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20833, Karar No: 2017/7463, Tarih: 06.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20833 E.  ,  2017/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Aslaner vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu ... köyü, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlarda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre ... ada ... parsel numaralı taşınmazın kısmen sulu tarım arazisi kısmende kapama ... Nar bahçesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazında kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu niteliklerine göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmazların kapama meyve bahçesi niteliğindeki bölümü, sayı ve nitelikleri belirtilen verim çağındaki ağaçların kapladığı alan oranlanmak suretiyle belirlenip 2014 verilerine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazların tamamına sulu tarım arazisi olarak değer biçen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18004, Karar No: 2015/23572, Tarih: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18004 E.  ,  2015/23572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cizre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2013/125-2014/459

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın, el atma bedeli yönünden kabulüne, ecrimisil yönünden feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaza değer biçmeye esas alınan emsal satışın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m² değerlerine göre dava konusu taşınmazdan 3,7 kat değerli olduğu anlaşıldığı halde aynı değerde olduğundan bahisle değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen

taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı dava konusu taşınmazda 2/9 pay ile malik olup, bu payın iptali ile terkinine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüte yol açar şekilde hüküm kurulması,

3)Ecrimisil talebi reddedildiğinden kendini vekille temsil ettiren davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4)6001 sayılı K.. M.. Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun uyarınca davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle, hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/48, Karar No: 2017/4556, Tarih: 18.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/48 E.  ,  2017/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/674, Karar No: 2012/1484, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/674 E.  ,  2012/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmış olmakla;

1-Dava konusu 2824 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.05.2010 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 3284 parsel numaralı taşınmazın ise 10.09.2008 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca düzenleme görüp görmediğinin, düzenleme görmüşlerse ne oranda imar kaybına uğradıklarının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu 2824 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 3284 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerlerinin ilçe tarım müdürlüğünden istenilmesinden,

4-Dava konusu 2824 parsel sayılı taşınmazın vasfına ilişkin Turgut Belediye Başkanlığı’nın 17.05.2010 tarihli yazısında taşınmazın mevkii Gölyeri olarak belirtilmiş tapu kaydında ise Yenibahçe mevkiinde bulunduğu görülmekle dava konusu taşınmazın 05.05.2010 gününden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

5-Dahili davalılar ..., ... ve ...vekile vekalet vermelerine rağmen karar ve temyiz dilekçelerinin bizzat asillere yapıldığı anlaşılmakla, bu kişiler yönünden karar ve temyiz dilekçesinin vekillerine tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

5-Dahili davalılar ..., ... ve ...vekile vekalet vermelerine rağmen karar ve temyiz dilekçelerinin bizzat asillere yapıldığı anlaşılmakla, bu kişiler yönünden karar ve temyiz dilekçesinin vekillerine tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Ve bu hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19605, Karar No: 2012/19849, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19605 E.  ,  2012/19849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/01/1991-30/09/2007 tarihleri arasında ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 1.1.1991 tarihinden 30.9.2007 tarihine kadar ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile; davacının 1.1.1991 -30.9.2007 tarihleri arasında ... sigortalısı olduğunun tespitine karar vermiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Kanunun 24. maddesi ilk halinde sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunun da arandığı, bu kuruluşlara kayıt tarihinin sigortalılığın başlangıcı yönünden yasal karine kabul edildiği, 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanuna göre ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunun kaldırıldığı, sadece Kanunun temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşması için yeterli görüldüğü, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunun bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngördüğü, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul ettiği, nihayet 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Kanuna göre, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağı belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 1.1.1991 – 8.10.1996 tarihleri arasında vergi kaydının olduğu, oda kaydı ile sicil kaydının olmadığı, Kurumca 1.1.1991 – 18.10.1996 tarih aralığında ... sigortalı sayıldığı, 10.10.1996, 29.4.2002, 29.5.2002, 1.7.2002, 24.7.2002, 2.9.2002, 30.9.2002, 30.10.2002, 22.11.2002, 27.12.2002, 27.1.2003, 31.5.2004, 30.9.2007 tarihlerinde prim ödemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 1.1.1991 – 8.10.1996 tarihleri arasında vergi kaydının olduğu, oda kaydı ile sicil kaydının olmadığı, Kurumca 1.1.1991 – 18.10.1996 tarih aralığında ... sigortalı sayıldığı, 10.10.1996, 29.4.2002, 29.5.2002, 1.7.2002, 24.7.2002, 2.9.2002, 30.9.2002, 30.10.2002, 22.11.2002, 27.12.2002, 27.1.2003, 31.5.2004, 30.9.2007 tarihlerinde prim ödemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının 8.10.1996 tarihinden sonra vergi kaydı, oda kaydı ve sicil kaydının olmadığı, Kurumca 18.10.1996 tarihinden sonra davacının ... sigortalı olarak kabul edilmediği, davacının 30.9.2007 tarihine kadar prim ödemelerinin olduğu, ancak ödenen primlerin hangi döneme ait olduğuna dair bilgi olmadığı, buna rağmen Mahkemece davacının 30.9.2007 tarihine kadar ... sigortalı olarak kabul edildiği görülmüştür. Davacının isteğe bağlı sigortalı olmak istediğine dair başvurusu da görülmemiştir.

Davacının 1.1.1991 – 18.10.1996 tarih aralığındaki ... sigortalılığının Kurumca kabul edilmesi karşısında, mahkemece bu dönem yönünden kabul kararı verilmesinde hukuki yarar yoktur. 18.10.1996 tarihinden 30.9.2007 tarihine kadar ... sigortalısı olmasını gerektirir bir durumun tespit edilememesi karşısında; bu dönem yönünden, kabul kararı verilmesi de hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, 1.1.1991 – 18.10.1996 tarih aralığındaki döneme ilişkin istemin hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermek, 18.10.1996 - 30.9.2007 tarih aralığındaki dönem yönünden delilleri değerlendirmek ve delil durumuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.