muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1481, Karar No: 2018/8102, Tarih: 31.05.2018

3-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...'nin, 10/02/2012 tarihli dilekçesinde zararının karşılandığını belirtmiş olması nedeniyle, mağdura dilekçe içeriğinin doğru olup olmadığının, kendi özgür iradesi ile yazılıp yazılmadığının sorulması, mağdurun dilekçe içeriğinin doğru ve herhangi bir yönlendirme etkisi ile yazılmadığını belirtmesi halinde, zararın hangi aşamada karşılandığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5237 sayılı TCK'nın suç tarihi itibariyle uygulanması gereken 31/3. maddesine göre tayin edilen cezadan 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

3-UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın karar tarihinden sonra, 12.08.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32014, Karar No: 2013/19523, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32014 E.  ,  2013/19523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına … saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.12.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3866, Karar No: 2014/6788, Tarih: 09.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3866 E.  ,  2014/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2013/119-2013/315

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının fidan alışverişinden kaynaklanan borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, % 40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının teslim ettiği malların beğenilmeyerek iade edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının malların teslim edildiğini kabul ettiği, malların ayıplı olması nedeniyle açılmış dava ve karşı dava bulunmadığı, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, takibin 22.747.73 TL. asıl alacak üzerinden ve icra ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, asıl alacağın % 40'ı olan 9.099 TL'.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilamında; “..Davacı vekili aşamalarda tekrar ettiği dava dilekçesinde davalının icra takibine itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava ettiği halde, mahkemece, davanın kabulüne denildikten sonra hem davalının icra takibine itirazının iptaline, hem de alacağın tahsiline şeklinde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.” denilmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirketin davalı şirkete satmış olduğu fidanlar karşısında davalı şirketçe 06.01.2010 tarih, 9167 seri nolu ve 22.747,73 TL tutarında açık fatura tanzim edildiği, bu fatura bedelinin yasal defterlerde davalı şirket adına açılan cari hesapta borç olarak kaydedildiği ve ancak bedelinin tahsil edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı-borçlunun icra takip dosyasına yapmış olduğu itirazının iptali ile takibin devamına, davalının takibe konu asıl alacak miktarının %40'ı oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı taraf mahkemeye sunduğu dava dilekçesinde dava değerini 22.747,00 TL. olarak göstermiş, harcı bu miktar üzerinden yatırmıştır. Mahkemece, “itirazın iptaline takibin devamına” denilmek suretiyle 22.747,00 TL. Asıl alacak, 740,39 TL. Faiz, 8 TL. Matbu evrak masrafının tahsiline imkan verecek şekilde davacının talebi aşılarak HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralının ihlali niteliğinde karar verilmesi doğru olmamış bu nedenle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1489, Karar No: 2020/6359, Tarih: 10.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/1489 E.  ,  2020/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 85.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/913 esas, 2017/737 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/01/2019 gün ve 15295 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2019 gün ve KYB-2019-11026 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 87.000,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 85.590,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 4.280 gün karşılığı 85.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan binbeşyüz gün sınırını geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesinde, “Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmünün yer aldığı, anılan hüküm gereğince hükmedilen adlî para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi halinde taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeksizin, sanık aleyhine olacak şekilde adli para cezasının birer ay ara ile 2 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmesi hususunda da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12222, Karar No: 2024/84, Tarih: 08.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/12222 E.  ,  2024/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/698 E., 2021/698 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-27754

DAVA TARİHİ : 09.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Reddi/ Davanın Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/79758

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı nezdinde trafik sigortalı araç ile davacının aracının karıştığı 04.12.2020 tarihinde meydana gelen çift taraflı kaza sonucu aracın hasara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100,00 TL hasar tazminatı ve 724,72 TL ekspertiz rapor ücretinin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 41.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; araç hasar ve değer kaybı zararının Trafik Sigortası Genel Şartları dışında kaldığını, davalı nezdinde yeni dönem poliçesinin bulunmaması sebebiyle tarafların kendi aralarında düzenledikleri anlaşmalı tutanakta kaza tarihinin 04.12.2020 olarak belirtilerek poliçe vadesi dışında meydana gelen kazanın sanki poliçe döneminde meydana gelmiş gibi gösterildiğini, araçta meydana gelen hasar miktarının bilirkişi incelemesi ile tespit edilmesi gerektiğini, ekspertiz ücretinin dolaylı zararı olup poliçe limitinin kapsamında olmadığını, tarifeye göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne, 41.000,00 TL'nin 14.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne, 41.000,00 TL'nin 14.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; poliçe vadesi dışında meydana gelen kazayı taraflar kendi aralarında düzenledikleri anlaşmalı tutanakla kaza tarihini 04.12.2020 olarak belirterek poliçe döneminde kaza meydana gelmiş gibi gösterdiklerini, servis iskonto indiriminin uygulanması gerektiğini, Katma Değer Vergisi'nden (KDV) sorımlu olmadıklarını, tarifeye göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "trafik kaza tespit tutanağının taraflarca değil, polis memurları tarafından tutulduğu, sigorta şirketinin iddiasını ispatlayacak somut delil sunmadığı, hükme esas alınan raporun uygun yeterlik ve içerikte olduğu, iskontosuz ve KDV dahil hasar bedeline hükmedilmesinin ve vekalet ücretinin yerinde olduğu" gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itiraz başvurusuna konu ettiği nedenlerle ve ek olarak davacının süresi içerisinde ihbarda bulunmadığını ve araç üzerinde ekspertiz yapılmasına müsaade etmediğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu davacının aracında oluşan hasar bedeli ile ekspertiz ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 86, 86, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 86, 86, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6554, Karar No: 2014/14909, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6554 E.  ,  2014/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/02/2014

Numarası : 2012/225-2014/72

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı İ.. G...-A.. M.. vekili Av.E... K.. geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, kaldı ki davacının ödenmeyen işçilik alacakları bulunduğundan haklı feshin değerlendirilmesi gerektiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, hak ettiği alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, diğer iddialarının asılsız olduğunu savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları nedeni ile haklı olarak feshettiği, kıdem tazminatına ve fazla mesai ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretine hak kazandığı gerekçesi ile istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Fazla mesai ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının Mart-Ekim arasındaki sezonda saat 07.00-08.00'dan akşam 20-21.00'a kadar haftanın 7 günü çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı vekili, 08.30-18.00 saatleri arasında çalışıldığını savunmuştur.

Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre davacının, kışın (Ekim-Mart arası) haftanın 6 gün 8.30-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile çalışarak haftalık 6 saat; yazın 1 gün 8.30-22.00 arası 2 saat ara dinlenme ile 11,5 saat, 2 gün 8.30-18.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile 17 saat, 3 gün 8.30-20.00 arası 1,5 saat ara dinlenme ile 30 saat çalıştığı, haftalık 13,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek dava ve ıslah zamanaşımı dikkate alınarak hesaplama yapılmış ve mahkemece hakkaniyet indirimi uygulanarak alacak hüküm altına alınmıştır.