muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/43571, Karar No: 2014/40773, Tarih: 18.12.2014

Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi(6098 Sayılı B.K.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetimi, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisine sahip

değildir.Hal böyle olunca mahkemece gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi de dikkate alınarak tarafların delillerinin değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Özürlü merdivenlerinin yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu kalem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2-Üçüncü bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12729, Karar No: 2023/8454, Tarih: 06.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12729 E.  ,  2023/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/839 E., 2022/221 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2023 tarihli ve 2023/26031 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas suçtan hüküm kurulurken ... cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi gereğince 3 yıl (3 kez) hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 2 yıl 3 ay (3 kez) hapis cezası tespiti üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 10 ay 15 ... (3 kez) hapis cezası yerine, 2 yıl 15 ... (3 kez) hapis cezası tayini suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.

Dosya kapsamına göre, hükümlünün mahkûmiyetine esas suçtan hükümler kurulurken ... cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi gereğince 3 yıl (3 kez) hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 2 yıl 3 ay (3 kez) hapis cezası tespiti üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 10 ay 15 ... (3 kez) hapis cezası yerine, 2 yıl 15 ... (3 kez) hapis cezası tayini suretiyle fazla ceza verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/839 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3 maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4 maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/839 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3 maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4 maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“ Hükümlünün hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 3 ay (3 kez) hapis cezasından aynı Kanun'un 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 10 ay 15 ... (3 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazların belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13445, Karar No: 2024/12944, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/13445 E.  ,  2024/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/125 E., 2024/365 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/184 E., 2021/304 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2023 tarihli ve 2021/2255 E., 2023/918 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 07.09.2020 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine..." dair bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22554, Karar No: 2015/12547, Tarih: 14.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22554 E.  ,  2015/12547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.02.2014 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/274, Karar No: 2017/25, Tarih: 24.01.2017

**Ceza Genel Kurulu         2014/274 E.  ,  2017/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 15.07.2009

Sayısı : 188-664

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'in TCK'nun 265/1-3, 43/2 ve 53. maddeleri uyarınca 15'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'ın ayrıca kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan TCK'nun 125/1-3.a, 125/4, 43/2 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.07.2009 gün ve 188-664 sayılı hükümlerin, sanık ... müdafii ve diğer sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 17.01.2014 gün ve 5017-527 sayı ile;

“...5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki 'Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur' şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan yasadaki ifadelerin soyut tekrarından ibaret gerekçelerle, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, hakaret suçunda temel ceza alt sınırdan belirlenmesine rağmen; görevi yaptırmamak için direnme suçunda aynı gerekçelere yer verilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,

Sanık ... müdafii tarafından, lehe hükümlerin uygulanması talep edilmesine rağmen, takdiri indirime ilişkin TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması konusunda herhangi bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklar ... ve ...'ın tekerrüre esas sabıka kayıtları olmasına rağmen TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.03.2014 gün ve 99432 sayı ile;

Sanık ... müdafii tarafından, lehe hükümlerin uygulanması talep edilmesine rağmen, takdiri indirime ilişkin TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması konusunda herhangi bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklar ... ve ...'ın tekerrüre esas sabıka kayıtları olmasına rağmen TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.03.2014 gün ve 99432 sayı ile;

"...görevli polis memurlarınca, hakkında yakalama emri bulunan sanık ...'ın yakalanmasına rağmen diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın sanığın elinden tutarak arabaya binmesine mani oldukları ve bu sayede sanık ....'nin kaçarak güvenlik güçlerinin elinden kurtulduğu ve güvenlik güçlerinin görevini yerine getirmesine engel olmak şeklindeki eylemde, direnme suçunun sanıkları ..., ... ve ...'ın birlikte hareket ederek diğer sanık ....'nin karakola götürülmesine engel oldukları, sanıkların etkin direnme suçunu işledikleri sırada gösterdikleri birlikte hareket etme planına ve eylemin sergileniş biçimine, sanıkların...., .... ve ....'nin sabıkalarından etkin direnme suçunu işlediklerinin anlaşılmasına göre, yargılamayı yapan mahkemenin ceza tayinindeki takdirinde isabetsizlik bulunmadığı, hak ve nasafet kuralları içinde kaldığı, takdirde açık oransızlık bulunmadığı kabul edilmelidir. Görevli memura hakaret suçunu ...'ın işlediği, ancak diğer görevli memura etkin direnme suçunu ise sanık ... dışında ..., ... ve ...'ın işledikleri ve hakaret suçu ile görevli memura etkin direnme suçunun gerekçelerinin birebir aynı olmadıkları göz önüne alınmalıdır.

Bu itibarla; Yüksek Dairece, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin TCK'nun 61/1 ve 3/1. maddelerine aykırılık oluşturduğuna ilişkin bozma kararının hukuka aykırı olduğu ve Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17/01/2014 gün ve 2013/5017 Esas, 2014/527 Karar sayılı kararında yer alan birinci bozma nedeninin hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 04.04.2014 gün ve 3394-3751 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçların sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken temel cezaların belirlenmesinde gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçların sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken temel cezaların belirlenmesinde gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığı,

2-Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından temel ceza belirlenirken gösterilen gerekçenin aynı olup olmadığı, bu bağlamda aynı gerekçeye dayanılarak farklı temel ceza belirlenmesinde çelişki oluşup oluşmadığı,

3-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'e ek savunma hakkı verilmeden haklarında TCK’nun 43. maddesinin uygulanmasının, 5271 sayılı CMK’nun 226. maddesine aykırılık oluşturup oluşturmadığı,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında aleyhe temyiz bulunmaması ve başkaca bir bozma nedeninin olması karşısında, sanıklar hakkında koşulları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının Özel Dairece eleştiri konusu mu yapılacağı, yoksa bu hukuka aykırılığın da bozma nedenine mi eklenmesi gerekeceği,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

27.10.2006 tarihli olay tutanağına göre; aynı gün saat 13.30 sıralarında kolluk görevlilerinin .... Mahallesi 25. Sokak üzerinde seyir halinde iken, hakkında kesinleşmiş hapis cezası bulunan ...'ı arkadaşları ile birlikte sokak içerisinde görmeleri üzerine yanlarına gittikleri, görevlilerin ...'a, polis olduklarını ve hakkındaki yakalama emri nedeniyle gözaltına alınacağını söyleyerek ekip aracına bindirmek istedikleri, bu sırada ....'nin zorluk çıkararak, "beni burada kimse alamaz, burası bizim bölgemiz" diye bağırıp, arkadaşlarına "çabuk bıçak getirin ve saldırın bunlara" demesi üzerine, ..., ..., ... ve ... ile isimleri tespit edilemeyen 9-10 kişilik bir grubun arbede çıkararak ve güç kullanarak ....'nin kaçmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Şikâyetçiler ..., ... ve ...; olay günü ekip olarak devriye görevini yerine getirdikleri sırada, hakkında yakalama emri bulunan sanık ...'ı arkadaşları ile birlikte sokak içerisinde gördüklerini, yanlarına gidip polis olduklarını belirttikten sonra sanık ....'ye hakkında yakalama emri olduğunu söyleyerek ekip aracına bindirmek istediklerinde, sanık ....'nin kendilerine karşı hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğini, ayrıca "beni, yanımdaki arkadaşlarımdan birini kimse alamaz, bu bölge bizden sorulur" diyerek diğer şahısları da galeyana getirdiğini, sanıklar ..., ... ve ... ile on kadar şahsın üzerlerine saldırdıklarını, sanıklar ..., ... ve ...'ın, sanık ....'nin kolundan asılıp ekip aracına binmesine mani olarak ....'nin kaçmasını sağladıklarını, sokak içerisinde küçük çocuklar ve yoldan geçmekte olan vatandaşların bulunması nedeniyle uyarı atışı yapamadıklarını belirtmişler,

Sanık ...; suçlamaları kabul etmediğini, polislere karşı gelmediğini ve küfür etmediğini,

Sanıklar ..., ... ve ... ise; suçlamaları kabul etmediklerini ve olay sırasında olay yerinde olmadıklarını,

Savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, tüm sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan temel hapis cezaları; suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurulmak suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak 9 ay olarak belirlenmiş, sanık ... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan ise temel hapis cezası; suçun işleniş biçimi gerekçe gösterilmek suretiyle 1 yıl olarak alt sınırdan tayin edilmiştir.

Uyuşmazlık konularının sırayla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken temel cezaların belirlenmesinde gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığı;

Sanıkların sabit kabul edilen görevi yaptırmamak için direnme suçu 5237 sayılı TCK'nun 265. maddesinin birinci fıkrasında altı aydan üç yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise suçun, birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlinde, verilecek cezanın üçte biri oranında artırılacağı düzenlenmiştir. Sanık ....'nin sabit kabul edilen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu yönünden ise; hakaret suçunun yaptırımı TCK'nun 125. maddesinde birinci fıkrasında üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası olarak düzenlenmiş, maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca suçun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi durumunda cezanın alt sınırının bir yıldan az olamayacağı, alenen işlenmesi halinde ise aynı maddenin dördüncü fıkrası gereğince cezanın altıda biri oranında artırılacağı hüküm altına alınmıştır.

Temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesinde;

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.