muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2554, Karar No: 2010/9172, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2554 E.  ,  2010/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde mevcut Belediye İmar Müdürlüğünün 03.03.2009 gün ve 13/702 sayılı yazısı ile düzenleme sahası dışında bırakıldığı bildirilen dava konusu taşınmazın 79 m²'lik kısmının, içinde bulunduğu imar planına göre ilerde düzenlemeye tabi tutulup tutulmayacağının, düzenlemeye tabi tutulacak ise imar parseli olması durumunda uğrayacağı kayıp (düzenleme ortaklık payı) miktarının Belediye Başkanlığından ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup, alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11520, Karar No: 2018/7413, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11520 E.  ,  2018/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

1-)Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçu şikayete konu eksiltilen malvarlığının aynı olması halinde ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetiyle, bu koşullar altında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenleriyle sanıklar hakkında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan verilip Dairemizin 2016/13532 ve 2016/13533 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyalar ile 22.03.2018 tarih, 2016/11959 E. ve 2018/3268 K. sayısı ile bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; ilgili dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenleriyle sanıklar hakkında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan verilip Dairemizin 2016/13532 ve 2016/13533 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyalar ile 22.03.2018 tarih, 2016/11959 E. ve 2018/3268 K. sayısı ile bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; ilgili dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6558, Karar No: 2016/2841, Tarih: 15.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6558 E.  ,  2016/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 gün ve 2012/218-2013/157 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/12/2014 gün ve 2014/826-2014/20008 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, ....'nın ... şehrinden...'a ihraç edilen 6x20' konteyner muhteviyatı toplam 4080 karton "kaymağı alınmış süt tozu" yükünün taşıyanı olduğunu, davalının söz konusu yükün İstanbul'da alıcısına teslim edilmesi için davacının acentesi sıfatıyla hareket ettiğini, ancak acente ...'ın, acentelik görevini suistimal ettiğini ve yükü, orijinal konşimento ibraz edilmeksizin ....'ne teslim ettiğini, malı ihraç eden (satıcı)....'in, semeni tahsil edemediğini, böylece malın orijinal konşimento ibraz edilmeden teslim edilmiş olması nedeniyle mal bedeli kadar zarara uğradığını ve bu zarardan davacıyı sorumlu tuttuğunu bildirdiğini, acente ...'ın acentelik görevini suistimal etmiş olması yüzünden müvekkilinin pasifinde çoğalma meydana geldiğini, bu nedenle davalı aleyhine.... İcra Müdürlüğünün 2006/8319 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, borçlu tarafın itirazı üzerine... ....'nin 2007/529 Esasına kayıtlı 29/3/2007 tarihinde itirazın iptali davasının ikame edildiğini, davanın reddedilmesi ve davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 14/02/2012 tarihli ilamı ile davalı tarafın davacıya herhangi bir borcunun ispatlanamadığı gerekçesi doğru değil ise de davanın erken açıldığının anlaşılmasına göre davacının temyiz itirazının reddine karar verildiğini, bildirerek 55.748,19 USD'nin 26/6/2008 tarihinden itibaren 3095 Sayılı yasa 4/a maddesi gereğince devlet bankalarının bir yıl vadeli ...mevduat hesabına uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalıdan aynen tahsiline, olmadığı takdirde B.K. md 99 gereğince fiili ödeme günündeki kur üzerinden TL olarak tahsiline, kabul olunmaz ise 99.800,40 TL'nin 26/6/2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalı acentenin kusuru ile oluştuğu ileri sürülen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalı acentenin kusuru ile oluştuğu ileri sürülen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı tarafından davalı aleyhine 29.03.2007 tarihinde işbu davaya konu eylemleri nedeniyle itirazın iptali davası açılmış, mahkemece davalının, davacıya herhangi bir borcunun bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 14.02.2012 tarihli kararı ile mahkemenin ret gerekçesi doğru değil ise de davanın erken açıldığı gerekçesiyle onanmış, davacının karar düzeltme istemi 08.06.2012 tarihli kararla reddedilerek ve bu karar, 30.07.2012 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 158. maddesi, "Dava veya def'i; mahkemenin yetkili veya görevli olmaması ya da düzeltilebilecek bir yanlışlık yapılması yahut vaktinden önce açılmış olması nedeniyle reddedilmiş olup da o arada zamanaşımı veya hak düşürücü süre dolmuşsa, alacaklı altmış günlük ek süre içinde haklarını kullanabilir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu hükme paralel bir düzenleme mülga 818 sayılı BK'nın 137. maddesinde de yer almaktadır. Davacı taraf, anılan düzenlemeler çerçevesinde işbu davayı önceki davadaki karar düzeltme ilamının kendisine tebliğinden itibaren 60 günlük ek sürede açtığını ileri sürmüş, mahkemece karar düzeltme ilamının tarihi ile dava tarihi arasında 60 günlük sürenin geçtiği, Yargıtay ilamının taraflara tebliğ tarihinin söz konusu süreye bir etkisinin olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık, mülga BK'nın 137. ve 6098 sayılı TBK'nın 158. maddesinde düzenlenen 60 günlük sürenin hangi tarihten itibaren başlayacağı noktasında toplanmaktadır. Anılan maddelerdeki ek süreden yararlanmak için karar düzeltme isteminin sonucunu bekleyen davacının, karar düzeltme isteminin ne zaman ret ile sonuçlandığını bilmesi ancak karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararın kendisine tebliği tarihinde mümkün olacaktır. Aksinin kabulü, Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlali sonucunu doğuracağı gibi bu hakkın bir unsuru olarak 6100 sayılı HMK'nın 27/2-a maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına da aykırılık teşkil edecektir. Bu itibarla mahkemece, davanın 60 günlük ek sürede açıldığının kabulü ile işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine dair hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerektiğinden davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.12.2014 tarih, 2014/826-20008 E.,K. sayılı ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.12.2014 tarih, 2014/826-20008 E.,K. sayılı ilamının ortadan kaldırılarak, yerel mahkeme kararının anılan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10675, Karar No: 2010/18379, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10675 E.  ,  2010/18379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu Kocaeli ili ... İlçesi ... köyünde kain 161 ada 39 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kayıt suretlerinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.05.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/880, Karar No: 2012/15400, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/880 E.  ,  2012/15400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, vergi dairesine kayıtlı olduğu dönemde 1479 sayılı Kanuna tabi Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.8.1984-31.12.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile, davacının 1.8.1984-31.12.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3 165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.8.1984-31.12.1990 tarihleri arasında terzilik, 12.12.2004-devamı şeklinde ayakkabı terlik perakende satış nedeniyle vergi kaydının bulunduğu, 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak 12.12.2004 tarihi itibariyle Kurumca yapılan tescilinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

1479 sayılı ... Kanununda dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 79/10.maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur. 24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47.maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18.maddesinde bu kanuna göre sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların

hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olan sigortalıların sigortalılıklarının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğden itibaren bir yıl içinde ödemede bulundukları taktirde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacının 12.12.2004 tarihinden önce sigortalı olarak tescilinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının uyuşmazlık konusu dönemde 1.8.1984-31.12.1990 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmakta ise de 1479 sayılı Yasa’nın Ek 18. maddesindeki koşullar gerçekleşmediği gibi Davacı 1479 sayılı Yasa’ya 14.03.1985 tarihli 3165 sayılı Yasa ile eklenen Ek Geçici 16. maddeye göre süresi içinde Ek Geçici 13. madde gereğince geçmiş hizmetleri ile ilgili borçlanmayı da talep etmemiştir. Davacının uyuşmazlık konusu dönemde sigortalı olarak kabul edilmesi mümkün değildir. HGK’nun 03.11.2004 tarihli 2004/10-524 Esas, 2004/581 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1320, Karar No: 2018/6743, Tarih: 09.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1320 E.  ,  2018/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza bu yönteme uyulmadan resen değer biçildiği gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu yerine tek bilirkişi tarafından hazırlandığından rapor geçerli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava

konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Tapunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilen alanın kararda açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2- Tapunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilen alanın kararda açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10334, Karar No: 2014/5514, Tarih: 01.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10334 E.  ,  2014/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/644-2013/201

Davacı F.. A.. vekili Avukat M. A. tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 19/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret ederek kişilik haklarına saldırdığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının davacıyı hakaret ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dava konusu olay nedeniyle Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/5544 Esas, 2012/1084 Karar sayılı dosyasında sanık sıfatı ile yargılanan davalının mahkumiyetine karar verildiği ve dosyanın kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

BK 53. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul olunmaktadır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle davalı hakkındaki ceza mahkemesindeki davanın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2- Cevap dilekçesinde, davalı tanık deliline dayanmış olup dinlenilmesini istediği tanıkların isimlerini dosyaya bildirmiştir. Mahkemece, dava konusu olayın mevcut delillerle aydınlanması nedeniyle HMK'nun 146.maddesi uyarınca tanık dinlenilmesine yer olmadığına karar verilerek davalı tanıklarının dinlenilmemesi doğru değildir. Şu durumda,davalı tarafından bildirilen tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1 ve 2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.