muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1783, Karar No: 2023/4663, Tarih: 01.11.2023

2.Sanığın aşamalardaki beyanları, "İddianamede anlatılan fiille sevk maddesi birbiyle uyuşmamaktadır suçsuzum beraatimi talep ederim Okul müdürlüğü ilçe milli eğitim müdürlüğüne göndermiş olduğum belgeler iddianameler okunduktan sonra yani soruşturmanın gizliliği ilkesi kalktıktan sonra tarafımdan devlet memurları kanunu gereğince işlem yapılmak üzerte ilgili birimlere gönderilmiştir.Bu nedenle katılan vekilinin beyanlarını kabul etmiyorum ayrıca davanın sonucuna göre katılan tarafa iftira yönünden dava açacağımı da belirtmek isterim. Soruşturma aşamasında alınan tanık beyanları benim beyanımı doğrulamaktadır." şeklinde olup suçlamaları kabul etmemiştir.

3.Katılanın aşamalardaki beyanları, "Sanık beni okulda küçük düşürmek amacıyla daha önce ifademde vermiş olduğum fiiller ile iddianamede belirtyilen fiilleri işlemiştir.Bu nedenle cezalandırılmasını isterim davaya katılmak istiyorum" şeklinde olup hakkında mahkemece katılma kararı verilmiştir.

4.Tanık olarak dinlenen ... aşamalarda, "Ben, olay tarihinde Büyükyoncalı Çok Programlı Lisesi müdürü olarak çalışırdım. Halende görevim devam etmektedir. ... okulumuzda ücretli öğretmen olarak çalışırdı. Tam olarak hatırlamadığım bir tarihte, gönderici kısmında ... yazan, alıcı kısmında ise okul müdürlüğümüz yazılı olan bir zarf geldi. Müdürlüğü hitaben geldiği için doğal olarak ben zarfı açtım. Şahsın göndermiş olduğu, zarfın içinden müdürlüğümüze hitaben ... hakkında şahsın icra takibi yaptığına ve ödeyeceğini söylemesine rağmen ödemediğine dair bir dilekçe var idi ve kasten borcunu ödememenin 657 sayılı kanuna göre disiplin cezasını gerektirdiğini de not olarak düşmüştü. Yine ekinde, icra ödeme emri fotokopisi ve ...'nün bize mektubu gönderen şahıs ile ilgili Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'na vermiş olduğu müşteki ifade tutanağı da vardı. Tutanak içeriği mahrem bilgiler ve şahsın hoca hanıma göndermiş olduğu mesaj içerikleriyle doluydu. Ben, bu durum üzerine hemen gelen zarfı İlçe Milli Eğitim Müdürümüze ve Savcımıza bildirdim. şahıs, daha sonra okulumuzu telefonla da aradı. Milli Eğitim Müdürlüğü'nü defalarca aramış, ben kendisine soruşturmalarda gizliliğin esan olduğunu ayrıca, bilgi edinme kanunu çerçevesinde resmi dilekçe yazması gerektiğini söyledim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılan vekilinin eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılan vekilinin eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Israr ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Lüleburgaz 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/125, Karar No: 2010/228, Tarih: 21.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/125 E.  ,  2010/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya iştirak suçlarından sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’ün atılı suçtan beraetine, sanık ...’nın ise atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2005 gün ve 2003/175 Esas, 2005/80 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya iştirak suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 23.05.2003 tarihi ile inceleme günü arasında asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya iştirak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde “zaman bakımından uygulama”, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, “lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, ../..

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5981, Karar No: 2017/4558, Tarih: 06.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5981 E.  ,  2017/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 12.04.2005-23.01.2012 tarihleri arasında "yıkamacı – pompacı" olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, işyerinde haftanın 6 günü tüm genel tatil günleri dahil olmak üzere yaz saati uygulamasının olduğu bahar - yaz döneminde 08:00-20:00, kış döneminde ise 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, kanunen belirlenmiş çalışma saatlerinin üzerinde çalıştırılmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davalı işverenin bazı işçilerin fazla ücreti adı altında dava açması ve talepte bulunması üzerine 2010/Temmuz ayından itibaren bordrolara sembolik tutarlarda fazla çalışma ücretleri tahakkuk ettirdiğini öne sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı işveren bünyesinde 12.04.2005-23.01.2012 tarihleri arasında yıkamacı olarak çalıştığını, pompacı olarak çalıştığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, iş akdinin işyerinde huzursuzluk yaratan davranışları, müşterileri ile olan olumsuz diyalogları ve sürekli müşterilerden gelen şikayetler üzerine haklı sebeple feshedildiğini, ancak 6.321,10 TL kıdem ve 1.476,91 TL ihbar tazminatlarının ödendiğini, davacının itirazı kayıt koymaksızın imzaladığı belgelerde tazminatlarını tam ve eksiksiz olarak aldığını onayladığını, son aldığı ücret konusunda taraflar arasında anlaşmazlık bulunmadığını, davacının fazla mesai yapılmasına rağmen bordrolarda gösterilen fazla mesai ücretlerinin gerçeği yansıtmadığını iddia ettiğini, ancak imzalı bordrolarda davacının yaptığı fazla çalışma saatlerinin belli olduğunu, bunun üzerindeki fazla çalışma iddiasını eşdeğer yazılı belgeler ile ispat edilmesi gerektiğini, davacının iddia ettiği çalışma saatlerinin gerçeğe aykırı olduğunu, davacının pompacı değil, yıkamacı olduğunu ve bu nedenle pompacıların çalıştığı usulde işini yapmasının söz konusu olmadığını, davacının haftada 45 saati geçen çalışmalarının hepsinin ödendiğini, ayrıca alacaklarının zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2010 yılı Temmuz ayı ve sonrası dönemde davacı adına fazla mesai ücreti tahakkukları yapıldığı, 2012 Ocak ayı bordrosunda fazla çalışma tahakkuku bulunmadığı, 2010 yılı Temmuz ayı ile (Temmuz ayı dahil) 2011 yılı Aralık ayı sonuna kadar olan dönemde adına değişik tutarlarda fazla çalışma ücret tahakkuk ettirildiği ve tahakkuk ettirilen tutarların davacı imzasına ihtirazı kayıtsız ödendiği bu dönemlerin dışlanması gerektiği, diğer bordrolarda fazla çalışma ücret tahakkuku bulunmadığı belirtilmiştir. Ne var ki; bilirkişi raporunda tahakkuk bulunan bu dönemlerin dışlandığı belirtilmesine karşın hesaplama bölümünde 01.07.2011-23.01.2012 tarihleri arasında 240 saat karşılığı fazla çalışma hesaplandığı kabul şekline göre sadece 2012 yılı Ocak ayı nedeniyle yapılan fazla çalışma hesabının 240 saatin çok altında olması gerektiği açıklanan nedenle bilirkişi raporunda tahakkuk bulunan ayların dışlandığı belirtilmesine karşın dışlanmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının gerçekte tahakkuk bulunan ayların dışlanmamış olması nedeniyle rapordaki bu hesaplama yöntemine itiraz etmemiş olduğu oysa fazla çalışma tahakkuklarının sembolik olduğunu öne sürdüğü dikkate alındığında; bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının sembolik olup olmadığı da değerlendirilerek sembolik olduğu kanısına varılması halinde tahakkuk bulunan aylardaki ödemelerin hesaplamadan mahsubu, sembolik olmadığının anlaşılması halinde ise tahakkuk bulunan ayların dışlanarak fazla çalışma hesaplamasına dahil edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, 06.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9013, Karar No: 2014/9711, Tarih: 15.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9013 E.  ,  2014/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.03.2002 tarihli mahkeme kararı ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/373, Karar No: 2024/11435, Tarih: 28.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/373 E.  ,  2024/11435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli, 2020/1439 Esas ve 2022/771 Karar sayılı kararının, sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından süresinde temyiz edildiği, ancak sanık ... müdafiine istinaf ilamı 28.03.2022 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla; yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek sanık müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.12.2020 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında "...ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 13. maddesi, CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, CMK'nın 35. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar ve de itiraza konu olayda olduğu gibi; müdafinin tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığı sorumlu tutmanın, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma ... ile bağdaşmayacağı hususu dikkate alındığında; müdafinin huzurunda sanığın yokluğunda verilen 17.12.2020 tarihli mahkûmiyet hükümlerinin, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir ifadeyle cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin..." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, kararın usulüne uygun şekilde sanık ...'a tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ve sanık ... tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenmesi gerektiği,

Diğer yandan;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.