muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6852, Karar No: 2019/10768, Tarih: 10.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6852 E.  ,  2019/10768 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 36/1-f maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında İstanbul Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvacılık Müdürlüğünün 21/11/2017 tarihli ve 84859749-325.18 sayılı kararı ile uygulanan 11.017,00 Türk lirası idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 15/05/2018 tarihli ve 2018/555 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/06/2018 tarihli ve 2018/5351 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/10/2018 gün ve 12241 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2018 gün ve KYB-2018-81190 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, İstanbul Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvacılık Müdürlüğü görevlilerince ... Canlı Hayvan Sevk Kontrol Noktasında yapılan denetimlerde, muterize ait hayvan nakli yapılan aracın durdurularak, muterizin 23 baş sığır nakliyatı yaptığının ve veteriner sağlık raporunun bulunmadığının tespiti üzerine, bu tutanağa dayanılarak İstanbul Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvacılık Müdürlüğü tarafından, muterizin 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 8. maddesine muhalefet ettiğinden bahisle aynı Kanunun 36/1-f maddesi uyarınca idari para cezası verilmiş, bu karara karşı yapılan başvuru ise İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğince, kabahatin işlendiğinin tutanakla sabit olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun'un 36/1-f maddesinde; "8 inci madde gereği canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmayan canlı hayvan ve hayvansal ürün sahiplerine sığır cinsi hayvanlar için hayvan başına üçyüz Türk Lirası, koyun ve keçi türü hayvanlar için hayvan başına elli Türk Lirası, diğer hayvan türleri ve hayvansal ürünler için araç başına bin Türk Lirası, ayrıca nakil vasıtası sahiplerine bin Türk Lirası, Bakanlıkça izin verilen yerler dışında hayvan satışı yapanlara bin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Tanımlattırılmamış sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçilerin nakil sırasında yakalanması hâlinde tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak en yakın kesimhanede kestirilir ve sahibine teslim edilir. " şeklinde,

Aynı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerine ilişkin hususlar ile canlı hayvan ticareti yapanlar, nakliyeciler ve nakil ile ilgili şartlar ve bunlara ilişkin işlemler Bakanlıkça belirlenir. Bu hususlarla ilgili Bakanlıkça belirlenen şartlara uyulması zorunludur.", yine anılan maddenin 4. fıkrasına yer alan, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir."

Aynı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerine ilişkin hususlar ile canlı hayvan ticareti yapanlar, nakliyeciler ve nakil ile ilgili şartlar ve bunlara ilişkin işlemler Bakanlıkça belirlenir. Bu hususlarla ilgili Bakanlıkça belirlenen şartlara uyulması zorunludur.", yine anılan maddenin 4. fıkrasına yer alan, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir."

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." hükmünün yer aldığı, somut olayda, 17/05/2017 tarihli tutanak ve 21/11/2017 tarihli idari para cezası kararı incelendiğinde; 5996 sayılı kanunun 8. maddesine muhalefet edildiği ve aynı Kanunun 36/1-f maddesi uyarınca idari para cezası tesis edildiğinin belirtilmekle yetinildiği ancak Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan idari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiilinin açıkça ve denetime esas bir şekilde belirtilmediği, ayrıca adı geçen kanun maddelerinde de idari para cezasına konu fiilin neler olduğunun açıkça belli olmadığı, buna dair esasların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte belirtileceği ifade edilmesine rağmen idari para cezasında bu yönetmeliğe de işaret edilmediği anlaşılmakla, idari para cezasına dayanak olarak gösterilen 17/05/2017 tarihli tutanağın geçerli bir tutanak olarak dikkate alınamayacağı ve usulüne uygun şekilde düzenlenmeyen bir tutanağa istinaden kabahatli hakkında idari para cezası düzenlenmesinin yerinde olmadığının anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozulması talep edilen kararın İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/06/2018 tarihli ve 2018/5351 Değişik İş sayılı kararı olmasına karşın, ihbarnamede İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kararı olarak gösterilmesi maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Kanun yararına bozulması talep edilen kararın İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/06/2018 tarihli ve 2018/5351 Değişik İş sayılı kararı olmasına karşın, ihbarnamede İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kararı olarak gösterilmesi maddi hata olarak kabul edilmiştir.

21/11/2017 tarihli idari para cezası yaptırım kararı tutanağında; idari yaptırım nedeni gösterilmediği gibi, yasal dayanak olarak 5996 sayılı Kanunun 8. maddesine muhalefet nedeniyle anılan Kanun'un 36/1-f maddesinin ifade edildiği, yasal dayanak olarak belirtilen her iki maddede de idari para cezasına konu kabahat eylemlerinin neler olacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kanun'un 8/4. maddesinde; madde uygulamasına ilişkin çıkartılacak yönetmelikten bahsedilmekle birlikte idari para cezası tutanağında yönetmelik hükümleri konusunda da bir atıf ve açıklamada bulunmadığından itiraza konu idari para cezası tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 25/1-b maddesine aykırı olarak düzenlendiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/06/2018 tarihli ve 2018/5351 Değişik İş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17537, Karar No: 2012/3816, Tarih: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17537 E.  ,  2012/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içerisinde mevcut ... Belediye Başkanlığı'nın yazısına göre dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli uygulama imar Planında kısmen yolda, kısmen konut alanında, kısmen de dini tesis alanında kalmakta olup arsa vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlarına göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın arsa olduğu kabul edilmiş ise de; fikir verici emsalin satış değerinin gerçek satış değerini yansıtmadığı belirtilerek davacı idare tarafından kıymet takdiri için hazırlattırılan, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde ekilebilecek münavebe ürünlerine göre bulunan m2 değeri ile doğalgaz boru hattı geçen, arazi niteliğindeki başka bir taşınmaz hakkındaki davada düzenlenen rapordaki m2 değeri göz önünde tutularak genel ifadelerle taşınmaz değeri belirlendiğinden usulüne uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12611, Karar No: 2008/14814, Tarih: 10.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12611 E.  ,  2008/14814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolu 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12.4.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/7487, Karar No: 2012/37132, Tarih: 05.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7487 E.  ,  2012/37132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Son oturumda hazır bulunan sanıklara son sözleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 216/3. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Suç tarihinde sanık ...'in işletmekte olduğu işyerinde yapılan aramada ruhsatsız tabanca; işyerinde müşteri olarak bulunan sanık ...'nun aracında yapılan aramada ise bıçak yakalanması üzerine her iki sanık hakkında aynı iddianame ile Asliye Ceza mahkemesine dava açılmışsa da, sanıkların eylemlerinin birlikte görülmesi gereken suçlardan olmadığı ve yasak nitelikte bıçak bulundurma suçunun düzenlendiği 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasında öngö- rülen cezanın üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10. maddesi uyarınca sulh ceza mahkemesinin görevli bulunduğu cihetle, sanık ... hakkında açılan dava nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11961, Karar No: 2011/22300, Tarih: 22.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11961 E.  ,  2011/22300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan taşınmaz bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan taşınmaz bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Mahkemece iki raporda belirlenen değerlerin ortalaması esas alınarak hüküm kurulmuş ise de raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabul edilerek değer biçilmesi doğrudur. Ancak; arsalara değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satış değerinin esas alınması gerekir. Ayrıca, emsallerin dava konusu taşınmaz ile aynı mahalde benzer yüzölçümünde ve yakın tarihli satışları ihtiva etmesi ve benzer nitelikte olması gerekir.

Birinci bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz farklı mahallelerden olması nedeniyle emsal olarak incelenmesi doğru olmadığı gibi ikinci bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazla emsallerin karşılaştırmasının yapılmaması ve dava konusu parsele yakın olan parseller yönünden açılıp sonuçlanan tazminat davalarında belirlenen m² değerleri esas alınarak değer biçilmesi, bu işlem yapılırken de endeksin hatalı uygulaması,

2-Yapı bedeli yönünden iki rapor arasında binaların nitelikleri yönünden ve aynı gruptaki binaların yüzölçümleri arasında çelişki bulunduğu ve birinci raporda incelenen bina dışındaki yapıların ikinci raporda hiç nazara alınmaması nedeniyle değerlendirme hatası yapıldığı gözetilmeksizin gerekçesi açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayısı ve taşınmazın yüzölçümleri nazara alındığında bu ağaçların taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği verip vermediği belirlenerek karışık meyve bahçesi olması halinde bahçedeki ağaçların net gelirine göre bulunacak değerden, zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirlerine göre tesbit edilen zemin bedeli düşüldükten sonra ağaçların bedellerinin belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, bu şekilde inceleme yapmayan raporlar dikkate alınarak eksik inceleme ile karar verilmesi,

4-Tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde bulunan irtifak hakkının taşınmazın değerine olan etkisi yönünden bilirkişi kurullarınca inceleme yapılmadan değer belirlenmesi,

4-Tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde bulunan irtifak hakkının taşınmazın değerine olan etkisi yönünden bilirkişi kurullarınca inceleme yapılmadan değer belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/601, Karar No: 2018/3160, Tarih: 14.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/601 E.  ,  2018/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde röntgen teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız şekilde sonlandırıldığını beyan ederek işe iadesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, somut olayda işe iade davası yönünden şekli şartların bulunduğu, davacının iş sözleşmesinin yazılı olarak feshedilmediği, iş sözleşmesinin davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sona ermesi sebebiyle feshedildiği belirtilmiş olup, emsal Yargıtay ilamları da dikkate alınarak işin bitmesi işletmesel karar kapsamında düşünülmeyeceği, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesinde ...'nın asıl işveren olduğu, davalı Şirketin alt işveren olduğu, yazılı fesih bildirgesinin olmaması, işletmesel nedene dayalı feshin bulunmaması nedeniyle feshin geçersizliği ile davacının davalı şirketteki işe iadesi ile işe iadenin sonuçlarından boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatından tarafların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarına dair karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, Mahkemesince dava dosyasındaki delillerin değerlendirilmesinde ve karar gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanaat ve sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurularının, 6100 sayılı H.M.K.'nun 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, Mahkemesince dava dosyasındaki delillerin değerlendirilmesinde ve karar gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanaat ve sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurularının, 6100 sayılı H.M.K.'nun 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

Taraf vekillerince verilen karar temyiz edilmiştir. Dairemizin 24.04.2017 tarih 2017/31139 esas, 2017/9275 karar sayılı ilamı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce davalının istinaf sebeplerinin reddi konusunda yukarıda açıklanan şekilde bir gerekçe yazılmamıştır. Kanunun bu açık hükmüne göre Mahkemece deliller, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek sonucu açık ve somut gerekçeleri ile birlikte kararda belirtilmelidir. Aksi hal, karara karşı temyiz yollarına başvurmak isteyenin açıklama hakkını kısıtlayacağı gibi temyiz merciince kararın hukuki denetiminin yapılmasına da engel olur. Tüm açıklanan bu sebeplerle tarafların hukuki dinlenme haklarını ihlal etmeden usul kurallarının açık hükümlerine uygun şekilde gerekçeli olarak karar verilmesi gerekir. İstinaf Mahkemesince istinaf sebeplerinin reddi kararının gerekçesi tartışılıp açıklanmaksızın karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına dair karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada, Bölge Adliye Mahkemesi'nce Sağlık ve Yardımcı Sağlık Personeli Tarafından Yerine Getirilmesi Gereken Hizmetlerin Satın Alma Yoluyla Gördürülmesine İlişkin Esas ve Usullerin Tatbiki Hakkındaki Uygulama Talimatında; ... tarafından hizmetlerinin alt işverene verilmesi hususu kendi özel mevzuatlarında açık ve tereddüte mahal vermeyecek şekilde düzenlendiği, bu durumda davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğundan söz edilemeyeceğinden davalı Bakanlığın asıl işi mahiyetinde olan sağlık hizmetlerinin alt işverene verilebileceği ve asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulduğu kabul edilmesi gerektiği, Söz konusu Yargıtay kararından da açıkça anlaşılabildiği üzere davalılar arasındaki davaya konu hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olmadığı, davacı tarafın işe iade talebine gelecek olursak, davacı işçinin 6 aydan daha uzun bir süredir davalı işyerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin 31.01.2016 tarihinde feshedildiği, ancak fesih bildiriminin davacı işçiye yazılı olarak bildirilmediği, davacı işçinin fesih tarihinden itibaren 1 aylık süre içerisinde söz konusu davayı açtığı, davalı işyerinde 30’dan fazla işçi çalıştığı, davalılar arasında da asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, Davalı alt işveren, asıl işveren ile olan sözleşmelerinin sona ermesi sebebiyle işçi azaltmak zorunda kaldığını, davacı işçiyi çalıştırabilecek başka da bir işyeri de bulunmadığını belirterek işletmesel sebeplerle asıl işveren ile alt işveren arasındaki sözleşme süresinin sona ermiş olması sebebiyle alt işverenin asıl işverenden bağımsız bir işletmesi ve işyeri organizasyonu bulunması nedeniyle davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesinin geçerli bir fesih sebebi olmayacağı, ayrıca dosya kapsamında yapılan incelemede davacı işçiye yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemesince dava dosyasındaki delillerin değerlendirilmesinde ve karar gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanaat ve sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurularının 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi'nce davalı ...'nın istinaf başvurusu talebinin reddine karar verilmiş olup yargılamada davalı lehine avukatlık ücreti takdir edilmesi hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

2-Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi'nce davalı ...'nın istinaf başvurusu talebinin reddine karar verilmiş olup yargılamada davalı lehine avukatlık ücreti takdir edilmesi hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün vekalet ücretine ilişkin 2. fıkrasında yer alan "karar tarihine göre 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'na takdirine" cümlesinin çıkartılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.