muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/407, Karar No: 2025/205, Tarih: 13.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/407 E.  ,  2025/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/221 E., 2023/1986 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/414 E., 2020/346 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun, ... Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti.nin müvekkilinde olan alacaklarının haczi için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (61083 sayılı Kanun) 79. maddesi gereğince haciz bildirisi yazısının gönderildiğini, mevcut kontroller sonrasında dava dışı ... şirketinden 155.936,26 TL müvekkilinin alacağının bulunduğunun tespit edildiğini belirterek, gönderilen yazı nedeniyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 79. madde gereğince tahakkuk fişinin düzenlenerek vergi borcu tahakkuk ettirildiğini, ödeme emrinin elektronik ortamda tebliğ edildiğini, davacının yasal süresi içerisinde herhangi bir cevap vermediğinden borç ile ilgili tahakkukun yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yaptırılan bilirkişi incelemesinde ... şirketinin davacıya borçlu olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacının davalı Vergi Dairesinin 20.08.2019 tarihli ve 99186 sayılı haciz bildirimine konu borç nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; iki şirket arasındaki cari hesap ilişkisi bulunduğu, haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği 28.08.2019 tarihinde dava dışı borçlu şirketin davacı şirkete 145.107,64 TL borcunun bulunduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; 13 092 3451 vergi kimlik numarasında kayıtlı mükellef ... Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 783.192,52 TL vergi borcu 271 082 2452 vergi kimlik numarasında kayıtlı davacı şirkete 11.09.2019 tarihli tahakkuk fişi ile tahakkuk ettirildiğini, adına düzenlenen ödeme emrinin davacı mükellefe 16.09.2019 tarihinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 170/A maddesi gereğince elektronik ortamda tebliğ edildiğini, kararın yasal dayanaktan yoksun olduğunu, ayrıca bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince menfi tespit istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye yargılama sırasında bilirkişi raporuna itiraz etmeyen ve istinafta da bu hususta bir itiraz ileri sürmeyen davalının, bilirkişi raporuna ilişkin itirazlarını temyiz aşamasında ileri sürülemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9105, Karar No: 2015/4046, Tarih: 14.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/9105 E.  ,  2015/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 23/12/2006 tarihinde, bulduğunu iddia ettiği ... adına düzenlenmiş sürücü belgesinin üzerine kendi fotoğrafını yapıştırarak, bu sürücü belgesini kendi sürücü belgesi gibi kullanmak suretiyle katılanın işletmekte olduğu oto kiralama firmasından otomobil kiraladığı, süre bitimi katılanın sanığı telefonla arayarak aracı iade etmesini istemesine rağmen sanığın aracı bir daha geri getirmediği ve kayıplara karıştığı, sanığın üzerine atılı suçu Emniyet Müdürlüğünün maddi varlığı olan sürücü belgesinin kullanılması suretiyle işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle" nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine 14/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30400, Karar No: 2013/19797, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30400 E.  ,  2013/19797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.01.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6260, Karar No: 2013/18820, Tarih: 03.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6260 E.  ,  2013/18820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2009/13592, Karar No: 2011/6319, Tarih: 24.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13592 E.  ,  2011/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2009 tarih ve 2007/1425-2009/923 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların maliki olduğu dairenin su borusunun patlaması sonucu müvekkiline sigortalı daireye sızan suların hasar verdiğini, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, hasar bedelinin tahsili için başlatılan takibe davalıların haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın davalılara ait daireden kaynaklandığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı vekili tarafından müvekkiline dahili su basması rizikolarına karşı sigortalı konuta davalılara ait üst kattaki daireden sızan suların hasar verdiği iddia edilmiş, davalı taraf ise cevap dilekçesinde hasarın apartmanın ortak su giderinden sızan sular nedeniyle meydana geldiğini savunmuş, mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda ise sigortalı dairenin banyosunda meydana gelen hasarın harici bir su sızmasından değil sigortalı dairenin banyo içindeki buharın yoğunlaşmasından meydana geldiği belirtilmiştir.

Oysa, gerek davalılar tarafından verilen cevap dilekçesinde ve gerekse bu dilekçe ile birlikte delil olarak dosyaya sunulan, 29.3.2007 tarihli (sigorta şirketine gönderilen) cevabi ihtarda, davalılar tarafından sigortalı daireye su aktığının kabul edildiği, ancak akan suyun davalılara ait daireden kaynaklı olmayıp apartman ortak giderinden kaynaklandığı, buna rağmen hasarın davalılar tarafından tamir edilerek giderildiği belirtilmiş olup, davalıların bu savunması ve delil olarak dayandıkları bu cevabi ihtara göre sigortalı dairede su sızmasından kaynaklı bir hasarın olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık hasarın gerçekten davalıların savunduğu gibi bina ortak giderinden mi yoksa, davalılara ait daire iç tesisatından mı kaynaklandığı noktasında toplanmaktadır. Bunun tesbiti için mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle davalıların savunmalarında belirttikleri hasara neden olan su borusunun kime ait olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece, içinde su tesisatından anlar bilirkişinin de bulunduğu yeni bir heyet belirlenerek mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle, hasarın kaynağı olan su tesisatından kimin sorumlu olduğunun tesbit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı tarafın savunmaları ve ekspertiz tarafından riziko sonrası sigortalı dairede yapılan inceleme sonucu hazırlanan rapor ve çekilen fotoğraflar yeterince değerlendirilmeden, eksik incelemeye dayalı soyut değerlendirmeler ile sigortalı dairede su sızmasından kaynaklı hasarın meydana gelmediği sonucuna varan ve somut olaya uymayan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9495, Karar No: 2008/11458, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9495 E.  ,  2008/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.01.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava evlilik birliği içinde edinilen taşınmaz malın bedeli ödenerek kendisi adına alındığı iddiasıyla açılmış, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile davalı yararına avukatlık ücretinin harcı ödenerek açılan davadaki miktar üzerinden hesaplanmasında bir yanılgı bulunmamasına göre davalının bütün, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; 7.10.1953 tarih, 7/8 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere; sicilde her iki eş adına eşit oranda kayıtlı bulunan bir taşınmazın, gerçekte kendi namına satın alındığı ve bedelinin de kendisi tarafından ödendiğini ileri sürerek diğer eş adına olan kaydın adına tashihini isteyen eşin bu isteğinin kabul edilebilmesi için, aralarında Medeni Kanunun 706. maddesi hükmüne göre düzenlenmiş resmi bir sözleşme olması gerekir. Böyle bir sözleşme

yoksa davacının mülkiyet aktarımı için geçerli bir hukuki nedene dayandığından söz edilemez ve mülkiyet iddiası dinlenemez. Salt bedelin davacı tarafından ödenmiş olması veya eşler arasında temsil ilişkisinin bulunması da kaydın iptalini gerektirmez.

Eldeki davada, davacı resmi şekilde yapılmış belgeye dayanmadığından tapu iptali ve tescil isteğinin reddine karar verilmesinde yasaya aykırı bir yön yoktur. Davacının açıklanan hususları amaçlayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Ancak;

Davacı, 27.11.2007 tarihli delil dilekçesinde açıkça “yemin” deliline dayanmıştır. Davacıya karşı yana yemin teklifi hakkı hatırlatılmaksızın eksik incelemeyle davanın reddi doğru olmadığından karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11024, Karar No: 2012/3629, Tarih: 07.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11024 E.  ,  2012/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ticarethane tarifesi üzerinden elektrik abonesi olduğunu, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun mali hükümler başlıklı 12. maddesine göre müvekkilinin sahibi olduğu kolejdeki elektrik tüketiminin resmi okullara uygulanan tarife üzerinden tahakkuku gerektiği halde davalının fazladan tahsilat yapması üzerine, İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/400 esas sayılı dosyasında açılan davada fazla ödeme miktarının saptandığını ancak anılan davanın açılmasından itibaren 6 ay süreyle davalının, özel indirimli okul tarifesini uygulamayıp fazla tahsilat yaptığını ileri sürerek şimdilik 1.000 TL. alacağın tahsilat tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 16.05.2011 tarihli dilekçesiyle davayı 5.886 TL. olarak ıslah edip harcını yatırmıştır.

Davalı vekili, davacının ilk açtığı davada alınan 19.12.2008 tarihli alacağının varlığına vakıf olduğunu, iş bu davayı 30.12.2010 tarihinde açtığını bu nedenle davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini açıklamış, esasa cevabında ise davacıdan fazladan tahsilat yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı şirketin 11.02.2000 tarihli abone sözleşmesi gereğince ticarethane tarifesi üzerinden elektrik bedeli ödemekte iken 5580 sayılı Yasa gereğince özel okulunda tüketilen elektrik bedelinin resmi okul tarifesine göre tahakkuku için 11.04.2007 tarihinde davalı kuruma başvuruda bulunduğu, tarifenin değiştirilmemesi üzerine 01.06.2008 tarihinde açılan dava ile bu tarihe kadar yapılan fazla tahsilatın belirlenerek tahsiline karar verildiği, kararın kesinleştiği, önceki dava tarihinden sonra indirimli tarifeye geçinceye kadar olan dönemde davacıdan 5.886,79 TL. fazla tahsilat yapıldığının anlaşıldığı, taraflar arasındaki ilişkinin abone sözleşmesinden doğması nedeniyle zamanaşımı süresinin geçmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.886 TL.'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu miktarın 1.000 TL'sine 30.12.2010 tarihinden, 4.886 TL'sine 16.05.2011 tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7066, Karar No: 2019/2321, Tarih: 01.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7066 E.  ,  2019/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’e ait 8 parça taşınmazın kadastro tespiti sırasında davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ..., ... ve ...; dava konusu taşınmazları babalarından satın aldıklarını, mirasbırakanın satış bedellerini davacılara verdiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ..., mirasbırakan tarafından yapılan bir satışın olmadığını, tüm mirasçıların hakkını alması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı ...’ün kabul beyanı gereğince davanın kabulüne, diğer parseller yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu mirasbırakan ...’in 28.04.2014 tarihinde ölümü üzerine dava dışı çocukları ..., ..., ..., 1960 doğumlu ... ile 1982 doğumlu ..., davacı kızları ... ve ... ile davalı oğulları ..., ..., ... ve ...’ün mirasçı olarak kaldıkları, 28.09.2010 tarihinde mirasbırakanın adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’ye, ... parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’e, ... parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’a satış

suretiyle

temlik ettiği, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanın kullanımında iken 2000 yılında bağış suretiyle davalı ...’ye zilyetliğini devretmesi nedeniyle anılan taşınmazın davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, ... parsel sayılı taşınmazın senetsizden davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazların da senetsizden davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, davacıların temyiz aşamasında dava konusu .., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların maliki olan davalı ... aleyhine açtıkları davadan feragat ettikleri anlaşılmaktadır.