muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5253, Karar No: 2021/876, Tarih: 03.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2019/5253 E.  ,  2021/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılar tarafından düzenlenen elektrik faturalarında kayıp kaçak, sayaç okuma, dağıtım, iletim, PSH bedellerinin tahsil edildiğini belirterek haksız tahsil edilen bedellerin fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL'sinin her bir faturanın ödeme tarihinden itibaren uygulanacak ticari avans faiziyle birlikte davalılardan alınarak tarafına verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, 6719 sayılı Yasada yapılan değişlikler nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, söz konusu kararın sadece davalılar tarafından istinaf edildiği belirtilmek suretiyle bu yönde yapılan inceleme neticesinde davalılar ... ve ...'ın istinaf başvurularının HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kayıp kaçak bedellerinin iadesi amacıyla açılan alacak davasına ilişkindir.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359/1-d bendi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri bölge adliye mahkemesinin kararında belirtilmeli, yine HMK'nın 359/2 fıkrası uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, bölge adliye mahkemesince; davacı tarafın istinaf talepleri incelenmemiştir. İlk derece mahkemesi kararının hem davacı hem de davalılar tarafından istinaf edilmesine rağmen bölge adliye mahkemesince davacının istinaf sebepleri ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bu nedenlerle bölge adliye mahkemesinin kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenler ile davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18277, Karar No: 2012/30576, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18277 E.  ,  2012/30576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza 2 ünite su sporları, dalgıç okulu, ilk yardım merkezi, marina, restaurant, bar, plaj, şemsiye, şezlong alanı, yeşil alan, gölgelik, yaya yolu, duş, voleybol sahası ve 3 adet iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinda kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10190, Karar No: 2025/2112, Tarih: 19.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/10190 E.  ,  2025/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/422 E., 2016/268 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'e yüklenen "2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme", sanık ...'e yüklenen "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" sanık ...'e yüklenen "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt belgeleri gizleme" suçlarının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17737, Karar No: 2014/26346, Tarih: 17.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17737 E.  ,  2014/26346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/915-2013/1655

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itabarıyla yapılır

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği halde 2012 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapitalizasyon faizinin % 4 oranında alınması gerekirken, bu oranın % 5 alınması suretiyle az bedel tespiti,

3)Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmazdaki tüm ağaçların, 2013 yılı ağaç verim listesi TMMOB Ziraat Mühendisleri Odasından temin edilerek bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ağaçların yaş ve cinsleri de belirtilmek suretiyle, her bir ağacın cins ve yaşına göre değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle hasat dönemindeki kg satış fiyatının Gıda Tarım ve Hayvancılık ile İlçe Tarım Müdürlüğü ve kurumlardan araştırıldıktan sonra değer biçilmesi gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

4) Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedeline , dört aydan sonrası için faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinden,

4) Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedeline , dört aydan sonrası için faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekilerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7774, Karar No: 2012/3070, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7774 E.  ,  2012/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.3.2012 Salı günü davacı ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı ... vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek borçluların, dava konusu taşınmazlarını davalı ...’a satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı borçlular davayı kabul ettiklerine dair dilekçe vermişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK’nun 388.maddesinin 3/5 bentleri (HMK’nın 297/1-c) hükümlerine göre mahkeme kararlarının asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini mahkemece incelenen maddi ve hukuki olay ve meselelerin özüne mahkemeyi sonuca götüren gerçeklerin ne olduğu hususlarını içermesi zorunludur. Yine Anayasanın 141/3 maddesi hükmü de tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gereğini düzenlemektedir. Kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayan-

dırıldığı anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK’nun 428. (HMK’nın 369.) maddesi uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanır. Diğer bir ifadeyle Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Somut olayda Mahkeme hükmünde gerekçe olarak “tüm delillerin değerlendirilmesi” yazılmıştır. Böyle bir karar, davanın hangi iptal nedenine dayalı olarak karara bağlandığı hususunu da içermediğinden Anayasa’nın 141/3, 388/3-5 (HMK’nın 297/1-c) maddelerine aykırı olduğu gibi HUMK’nun 428. (HMK’nın 369.) maddesi gereğince Yargıtay denetimi olanağını da ortadan kaldırdığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 900.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'ya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 13.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1468, Karar No: 2012/1031, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1468 E.  ,  2012/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve terk suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve terk suçlarından mahkûmiyetine dair Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2006 gün ve 2005/578 Esas, 2006/72 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa ve kabule uygun olarak işlediği kabul edilen terk ve reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçlarına ilişkin zamanaşımı yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nın 473 ve 416/son maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3174, Karar No: 2011/5378, Tarih: 05.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3174 E.  ,  2011/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 140 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında olduğu iddiasıyla açılan dava sonucunda mahkeme kararı ile tapu kaydının iptal edilerek kamuya terkin edildiğini ileri sürerek, mülkiyet hakkından yoksun bırakılma karşılığı hak dengesinin korunması için 8.346.22.-TL tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, tapu kaydı iptal edilen kısımda davacıların zilyetliğinin söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın 23.83 m²'lik kısmın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tapu kaydının iptal edildiğini, iptal edilen tapu kaydı karşılığı davacılara bilirkişilerce belirlenen taşınmaz değerinden hakkaniyete uygun olacak şekilde 2/3 oranında indirim yapılarak belirlenecek miktarın tazminat olarak hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 05.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4094, Karar No: 2013/7818, Tarih: 06.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4094 E.  ,  2013/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenicinin inşaatı süresinde teslim etmediğini, eksik ve ayıplı iş yaptığını ve fazladan dubleks daire yaptığı halde paylaşıma dahil etmediğini ileri sürerek, maddi tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve bilirkişi raporu dikkate alınarak, fazladan yapılan daireden dolayı davacı arsa sahiplerine isabet eden bedel ile kira tazminatı bedelinin tahsiline; eksik ve kusurlu işbedelinin ise bozma ilamı sonrasında ıslah edilerek artırıldığı, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren HMK'nın 107. maddesi gereğince bu talebe ilişkin davanın, belirsiz alacak davası olup, bilirkişi raporuyla belirgin hale geldiği ve böylece davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmadan talep miktarını artırabileceği gerekçesiyle, ıslah ile artırılan kısım dahil eksik ve kusurlu işbedelinin tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Davadaki istek kalemleri arasında 5.000,00 TL eksik işler bedeli ile 3.000,00 TL ayıplı işlerin giderilme bedeli de vardır. Dava, 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu 04.08.2005 günü açılmıştır. Bozma öncesinde alınan bilirkişi raporunda davacıların anılan kalemlere yönelik alacağının toplam 17.500.00 TL olduğu belirlenmiş, ancak yine bozmadan önce davacılar vekili tarafından ıslah işlemi yapılmamıştır. Bu istek kalemleri için, taleplerin aşıldığı da belirtilerek mahkemenin ilk kararı bozulmuş ve bozma ilamından sonra davacı vekili aynı taleplerini ıslah ederek 17.500.00 TL'ye çıkarmıştır. Öncelikle, Yargıtay'ın istikrarlı uygulamasına göre, bozmadan sonra ıslah yolu ile talebin bu şekilde artırılması mümkün olmadığı gibi, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren HMK'nın 107. madde hükmü ile

belirsiz alacak davası açılabilmesi imkan dahiline alınmış ise de, eldeki davanın açıldığı tarihte de belirsiz alacak davası açılamayacağı açıktır. Bu durumun aksi düşünülse dahi, HMK'nın 107/2. madde hükmünde ifade edildiği üzere, alacağın miktarının veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu “anda”, talep artırılabilecektir. Bu “an” ise somut olayda, bozma öncesi ve 1086 sayılı yasanın yürürlükte olduğu dönemde ortaya çıkmıştır.

Yukarıda saptanan hukuksal durum karşısında, mahkemece yapılması gereken iş, davacılar vekilinin eksik ve kusurlu işler bedeline yönelik dava değerinin artırılması talebinin, ıslah işlemi olarak değerlendirilerek, şartları oluşmadığından bu talebin reddi ile bozma öncesinde bu kalemler için talep edilen miktarın hüküm altına alınmasından ibarettir.

Açıklanan nedenlerle, hükmüne uyulan bozma ilamına da aykırı şekilde bu iki kalem istek hakkında talep aşılarak hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5229, Karar No: 2024/12504, Tarih: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5229 E.  ,  2024/12504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/168 E., 2023/156 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20753 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamında bulunan adli sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3 maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçiye yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin istinaf edilmeksizin kesinleşen 22.02.2023 tarihli ve 2022/168 Esas, 2023/156 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün olarak belirlenen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 24 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.