muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2378, Karar No: 2012/7502, Tarih: 16.05.2012

Dava 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre ... şekilde davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaktadır. Ancak, davacı 172 ada 6 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasından feragat etmiş olmasına ve Hazine tarafından 172 ada 6 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki davalı ... yararına bulunan şerhe yönelik bir davası da bulunmadığı halde şerhin silinmesine karar verilmesi ve davanın niteliği gereği yasal hasım olan Hazine aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzelterek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan ve ikince satında bulunan “Vazgeçme nedeniyle reddi ile” kelimelerinden sonra gelen “Hali arazi vasfı ile kullanıcısı ve üzerindeki meyve ağaçlarının sahibi ... ... oğlu...'dır belirtmesinin beyanlar hanesinden silinerek ... adına TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE,” kelimeleri hükümden çıkarılarak, bunun yerine, “Tesbit gibi tesciline” kelimelerinin yazılmasına yine hüküm fıkrasının 6. bendi üçüncü satırında yer alan “Davalılardan” kelimesi hükümden çıkarılarak yerine “Davalı ...’dan” cümlesi eklenmek suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle, H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 16/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7879, Karar No: 2019/798, Tarih: 23.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7879 E.  ,  2019/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri eşyayı özel menfaati için kullanmak ve askeri eşyayı kaybetmek suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda .... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/03/2018 tarihli ve 2017/170466 soruşturma, 2018/30642 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik Genel Kurmay Başkanlığı Kara Kuvvetleri Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığınca yapılan itirazın reddine dair mercii .... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/06/2018 tarihli ve 2018/2914 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/10/2018 gün ve 94660652-105-06-9186-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2018 gün ve 2018/89951 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gön- derilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Soruşturma dosyası kapsamına göre;

1)353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluş ve Yargılama Usulü Kanunu’nun “Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı ve askeri kurum amiri” başlıklı 8. maddesinde, “Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amiri bir suçun işlendiğini öğrendiklerinde refakatlerindeki askeri savcıya soruşturma açtırır ve yapılmakta olan soruşturma hakkında askeri savcıdan her zaman bilgi isteyebilirler. Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirlerinin refakatlerindeki adli müşavirler, bu yetkinin kullanılmasında bu komutan ve askeri kurum amirlerinin yardımcısıdırlar ve kanun yollarına başvurmada adı geçen komutan ve askeri kurum amirleri adına ilgili soruşturma ve dava dosyalarını incelemeye yetkilidirler. Adli müşavirler, aynı zamanda refakatlerinde bulundukları, nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirlerinin hukuk işlerinde de yardımcısıdırlar. Kıta komutanının ve askeri kurum amirinin kanuni ve şahsi engelleri yetkilerinin kullanılmasına imkan vermez ise bu yetkiler kanuni vekillerine geçer. (Değişik: 12/6/2003-4893/1 md.) Teşkilâtında askerî mahkeme kurulan kıt’a komutanı veya askerî kurum amiri, subay ve astsubayların işledikleri suçlar dışında, diğer kişilerin işledikleri suçlara ait suç evrakını, soruşturma yapılması istemiyle askerî savcılığa göndermek üzere askerî hâkim sınıfından olan adlî müşavirlere yazılı yetki verebilir. Yetki verilen konularda kıt’a komutanı veya kurum amirine tanınan kanunî yetkiler adlî müşavirler tarafından kullanılır.” aynı Kanun’un “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz” başlıklı 107. maddesinde, “Askerî savcı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, teşkilâtında askerî mahkeme kurulan kıt’a komutanı veya askerî kurum amiri ile şüpheli ve suçtan zarar görene bildirilir. Bu karara karşı teşkilâtında askerî mahkeme kurulan kıt’a komutanı veya askerî kurum amiri ya da suçtan zarar gören, kararın kendilerine tebliğinden itibaren onbeş gün içinde kararı veren askerî savcının teşkilâtında olduğu askerî mahkemeye yer itibarıyla en yakın askerî mahkemede itiraz edebilirler. En yakın askerî mahkemenin tayininde kararsızlık olursa, bu husus Millî Savunma Bakanlığınca giderilir. İtiraz isteminde kamu davasının açılmasını haklı gösterecek olaylar ve deliller gösterilir” hükümlerinin amir olduğu, 21/01/2017 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen ve 16/04/2017 tarihli halk oylaması ile kanunlaşarak yürürlüğe giren 6771 sayılı Kanun ile askeri mahkemelerin kaldırıldığı ve teşkilatında askeri mahkeme bulunan kıta komutanı bulunmadığından Kara Kuvvetleri Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen karara itiraz etme hak ve yetkisi bulunmadığı, ayrıca suçtan zarar gören sıfatının da bulunmadığı cihetle, verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına geçilmek suretiyle reddine karar verilmesinde,

2)Kabul ve uygulamaya göre de, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 130. maddesinde, askeri hizmete tahsis edilmiş mallara karşı asker kişilerce işlenen askeri eşyayı kasten terk, kısmen veya tamamen tahrip, özürsüz kaybetmek, harap olmasına sebebiyet vermek, özel menfaatinde kullanmak suçlarının cezalandırıldığı,

Şüpheli hakkındaki askeri eşyayı kaybetmek suçu açısından yapılan değerlendirmede, şüphelinin suç tarihindeki görevi nedeniyle kendisine zimmetle teslim edilen askeri malzemelerin muhafazasında gerekli dikkat ve özeni göstermediği, bu hususta ihmal ve tekasülünün bulunduğu, söz konusu askeri malzemelerin FETÖ mensubu teröristlerce gerçekleştirilen darbe girişimi sırasında kaybolması ve dolayısıyla malzemelerin kaybının makul ve mantıklı bir sebebinin olmaması iddiasının bulunması, yine anılan suçun manevi unsurunun kasıt değil taksir olup taksirle işlenen suçlardan olmasından dolayı;

Şüpheli hakkında askeri eşyayı özel menfaati için kullanmak suçu açısından yapılan değerlendirmede ise, şüphelinin kendisine zimmetli ve görev dışında kullanılması uygun olmayan askeri malzemelerle 15 Temmuz 2016 tarihindeki darbe girişimine iştirak ettiği iddiası nedeniyle .... 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/109 esas sayılı dosyası üzerinden yargılanmakta olduğu, 15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan darbe girişiminin askeri bir faaliyet olarak nitelendirilmesinin mümkün olmaması, şüphelinin söz konusu askeri malzemeleri darbe girişimi sırasında kendisine verilen talimatları uygulamak için özel menfaatine kullandığı iddiasının bulunmasından dolayı,

Her iki suç açısından da kamu davası açılması için yeterli delil bulunduğu, delillerin takdiri ve değerlendirilmesinin ise mahkemesine ait olduğu, yine soruşturmaya konu bir adet uçuş kaskı, bir adet ağırlık çantası, bir adet parmak lambası, bir adet dudak lambası ve bir adet individual flashlight’dan ibaret olan askeri malzemeler 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6. maddesi kapsamında silah sayılsa da anılan Kanun'un 314/3. maddesinde yer alan "(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır." ve 220/4. maddesinde yer alan "(4) Örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur." şeklindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, soruşturma konusu suçların 5237 sayılı Kanun'un 314. maddesinde yer alan amaç suçun işlenmesi için araç suç niteliğinde oldukları değerlendirildiğinden, unsurları oluşan her iki suçtan dolayı da kovuşturmaya yapılmak üzere itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, .... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/06/2018 tarihli ve 2018/2914 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 23/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10280, Karar No: 2007/472, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10280 E.  ,  2007/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 22.755.850.00 TL eğitim ve öğretim giderinin davalı taraftan harcama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... Silahlı Kuvvetler Personel Yasasının 112. maddesi gereğince ... Silâhlı Kuvvetleri’nden her ne şekilde olursa olsun mecburî hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar, her yıl kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askerî öğrenci, subay ve astsubay nasbedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanunî faizi ile birlikte tazminat olarak ödeyecekleri belirtilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının 1984 tarihinde askeri liseye yazıldığı, 30.08.1992 tarihinde de Harp Okulundan mezun olup muvazzaf subaylık görevine başladığı tespit olunmuştur.

Bu durum karşısında anılan yasa hükmü ve askeri okula girerken verilen yüklenme senedi gereğince davalıya yapılan masrafların gerçek miktarı tespit edilip bunların sarf tarihinden -dönem sonundan-itibaren işleyecek faizi de saptanıp yükümlülük süresinin eksik kalan kısmıyla orantılı

olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, Kara Harp Okulundaki 4 yıllık öğrenim dönemi için 1989 yılında 4 ayrı sınıf için o yıl yapılan masraflar incelemeye esas alınarak 1990, 1991 ve 1992 masraflarının hesaplamaya dahil edilmemesi suretiyle eksik alacağa hükmedilmesi ve yine davacı tarafça harcama tarihinden itibaren işleyecek faize de karar verilmesi talep edilmesine rağmen bilirkişi tarafından Askeri Lise ve Harp Okulunda yapılan masraflar için sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi de hesaplanmamış ve mahkemece de bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6845, Karar No: 2019/5662, Tarih: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6845 E.  ,  2019/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçu işlemediği anlaşılan sanığın beraatine karar vermek gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/270, Karar No: 2008/281, Tarih: 26.03.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-270 E.  ,  2008/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2007

Taraflar arasındaki “fazla çalışma ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Diyarbakır İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.03.2006 gün ve 227-56 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  9. Hukuk Dairesinin 16.07.2007 gün ve  10076-24060 sayılı ilamı ile, (...Davacı fazla mesai ücreti alacağı talebinde bulunmuş, davalı ise dava konusu alacakların ödendiğini ve ibra edildiğini savunmuştur.

Mahkemece ihbarnameye değer verilmeyerek bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmiştir, ibranamede davacı fazla mesai alacaklarını aldığını açıkça kabul ederek davalı işvereni ibra etmiştir. Davacı ibraname altındaki imzayı inkar etmemiş ve ibranamenin baskı ile alındığını da kanıtlayamamıştır. Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre bu tür ibranamelere değer vermek gerekir.

Mahkemece ibraname sebebi ile davanın reddi gerekirken aksine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı, 07.05.1998-31.12.2002 tarihleri arasında, önce TMSF’ye devredilen, sonrasında ise Bayındırbank AŞ. ile birleştirilen Etibank AŞ’de çalışmış, iş akdinin feshi üzerine işçilik hak ve alacaklarının ödendiğine yönelik “ibraname” başlıklı belgeyi imzalamıştır. Davacı, bir kısım işçilik hak ve alacaklarının ödenmesine karşın, fazla çalışma ücret alacağının ödenmediğini iddia etmektedir.

İbra sözleşmesi, iş hukukunda geniş bir uygulama alanına sahip olmasına ve işçinin iş sözleşmesinden doğan tazminat ve diğer işçilik haklarını sona erdirmesine karşın, Borçlar Kanununda  yer almamış, İş Kanunlarında da bir düzenleme öngörülmemiştir.

İbranın, alacak ve borcu doğrudan doğruya ve kesin olarak ortadan kaldırıcı etkisi, imzası kabul edilen, zor ve hile ile alındığı iddia edilip, kanıtlanamayan, somut uyuşmazlığın özellikleriyle çelişmeyen ibranameler yönünden geçerlidir.

İbra sözleşmesi, iş hukukunda geniş bir uygulama alanına sahip olmasına ve işçinin iş sözleşmesinden doğan tazminat ve diğer işçilik haklarını sona erdirmesine karşın, Borçlar Kanununda  yer almamış, İş Kanunlarında da bir düzenleme öngörülmemiştir.

İbranın, alacak ve borcu doğrudan doğruya ve kesin olarak ortadan kaldırıcı etkisi, imzası kabul edilen, zor ve hile ile alındığı iddia edilip, kanıtlanamayan, somut uyuşmazlığın özellikleriyle çelişmeyen ibranameler yönünden geçerlidir.

Davacı, belirtilen tarihler arasında davalıya ait işyerinde çalışmış olup, iş akdinin 31.01.2002 tarihinde işverence feshedilmesi üzerine ibraname imzalamıştır. Anılan ibranamede; fazla çalışma ücreti, kıdem ve ihbar tazminatı gibi işçilik hak ve alacaklarının tamamen ödendiği yazılı olmasına karşın, dosyaya sunulan 05.02.2002 tarihli ödeme belgesinde fazla çalışma ücretine yer verilmeyip, sadece kıdem, ihbar tazminatı ile izin ücretinin davacıya ödenmiş olduğu görülmektedir. Ayrıca, davalı işveren, davacının fazla çalışma ve ücret alacağının bulunmadığını belirtmiş ise de, ibranamede fazla çalışma ücretinin de ödendiğine dair beyana yer verilmiş olması karşısında; ibraname ile savunma arasında çelişki meydana gelmiştir. Savunma ile çelişkili ibranameye değer izafe edilemez. Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/9-645-596 sayılı Kararında da bu hususlara yer verilmiştir.

Belirtilen nedenlerle, anılan alacak kalemi yönünden ibranamenin geçersiz olduğu yönündeki yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerindedir. Ne var ki, hükmedilen alacak miktarına yönelik olarak davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı hükmedilen işçilik alacaklarının miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 9.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.03.2008  tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/599, Karar No: 2011/4334, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/599 E.  ,  2011/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Kilis Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2005/276 Esas, 2005/332 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan 29.12.2005 günlü mahkûmiyet hükmü ve inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5251, Karar No: 2019/3009, Tarih: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5251 E.  ,  2019/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel Mahkemece; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nun hüküm tarihinden sonra 20.10.2017 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen mahkumiyet hükümlerinin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3590, Karar No: 2007/5127, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3590 E.  ,  2007/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 133 ada 12 parsel sayılı 255.17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve çekişmeli parselin fen bilirkişisinin 15.2.2007 tarihli raporunda kırmızı boyalı (A) harfi ile belirtilen 67.21 metrekarelik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bu kısım hakkındaki tescil isteğinin reddine, kalan 187.96 metrekarelik kısmın davacılar ... ve ... adlarına eşit paylarla tesciline, Hazinenin açtığı kal davasının mahkemenin görev alanında olmadığından tefrik edilerek mahkemenin görevsizliğine talep halinde yetkili ve görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.