muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14676, Karar No: 2012/22002, Tarih: 18.10.2012

Olayımızda, davacının uğradığı zarar "kira geliri kaybı" olup kira gelirinin hesabında ise; taşınmazın dava konusu dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parası bilirkişiler aracılığıyla saptanmalıdır. Belirleme yapılırken, emsallerinin de göz önünde tutulması gerekir.Bilirkişi raporunda emsalden de söz edilmiş ise de soyut birtakım belirlemelerle ecrimisil hesabı yapılmış, aynı yere ilişkin diğer hissedar Milli Emlak Müdürlüğünün değerlendirmesi, davacının aynı taşınmazda başka bir bağımsız bölüm için açtığı ecrimisil davasındaki rapor nazara alınmamıştır. Kaldı ki davalı vekili rapora ekli fotoğrafların dava konusu taşınmaza ait olmadığı keşfin farklı yerde yapıldığı iddiasında bulunmuş, bu husus üzerinde de durulmamıştır.Oysa, bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HUMK.'nun 284 ve 6100 sayılı, HMK.'nun 278-279.maddesine göre, bilirkişi raporunda; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva edilmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.Mahkemece yapılacak iş; benzer nitelikteki yerlerin işgal tarihindeki kira paraları araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişiler (inşaat, avukat, emlakçı) marifetiyle inceleme yapılmak suretiyle kesinleşen miktarlar, taşınmazın konumu, mevcut kullanım durumu ve kullanma elverişliliği (bu arada davalı tarafından yapıldığı öne sürülen iyileştirmeler varsa dikkate alınmaksızın) işgal tarihindeki ecrimisil miktarını belirlemek ve alınacak rapor doğrultusunda karar vermek olmalıdır.Ayrıca, davada dava tarihinden itibaren faiz istenilmiş olmasına rağmen, kısmi ıslah olunan kısım için faizin ıslah tarihinden başlatılması gerekirken dava tarihinden başlatılması da usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8946, Karar No: 2013/12800, Tarih: 17.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8946 E.  ,  2013/12800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18.04.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi; imar planı içinde değilse belediye veya mücavir alan sınarları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak verigisin eses olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18722, Karar No: 2017/6088, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18722 E.  ,  2017/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4784, Karar No: 2020/6866, Tarih: 12.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4784 E.  ,  2020/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1) Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2) Sanık hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın, faturaların gerçek alışverişi yansıttığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, vergi tekniği raporunda, karşıt BA formuna göre sanıktan 2008 takvim yılında 255.837 TL tutarında mal ve hizmet alındığının belirlenmesine rağmen aynı yıla ait KDV beyanının 80.926 TL olması nedeniyle kayıtlar arasında tutarsızlık olduğu yönünde tespitlerin bulunması karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyene ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

12/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30583, Karar No: 2013/15011, Tarih: 22.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/30583 E.  ,  2013/15011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

İstanbul Umum Erkek Kadın Konfeksiyoncu Terziler Odası Başkanı, olan sanık ...'in normalde oda üyesi olmamasına rağmen 2000 yılında Bağkur'dan yaşlılık (emeklilik) aylığı alabilmek için sanık ... adına oda başkanı ve genel sekreter vekili ...imzasıyla 1971 ile 27.11.2000 tarihleri arasında odaya kayıtlı üye olduğuna dair sahte belgeleri tanzim ederek Bağkur İl Müdürlüğüne verilmek üzere sanık ...'e teslim ettiği, sanık ...'in ise bu belgeleri 11.12.2000 tarihinde katılan kuruma emekli olmak için ibraz ettiğinin iddia olunması, Bağkur Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen suç raporunda sanık ... hakkında "üyeliğe dair yönetim kurulu kararının olmadığı, hazurun cetvellerinde isiminin olmadığı, üye kayıt beyannamesinin bulunmadığı, sadece 2000 yılına ait aidat bilgileri bulunup bu tarihten öncesine ait odaya aidat ödediğine dair makbuzların bulunmadığı ve üye kayıt defterinin 46. sayfasındaki sanık ...''e ait bilgilerin farklı bir kalem ile yazılmış olduğunun" tespit edilmesi, tanık olarak beyanı alınan oda genel sekreter vekili ...'in sanık ...'ün odaya kayıtlı olduğunu, ilgili belgelerde sahtecilik yapıldığı iddiasıyla kendisi hakkında da dava açıldığını, sanık ...'ün üye olarak ilk kaydı yapıldığı tarihte yazılan yazılar arasında karekter farklılığı olması nedeniyle belgenin sahte olduğunun iddia edildiğini beyen etmesi, ...hakkında aynı eylem ile ilgili açılan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2009 tarih 2008/346 esas ve 2009/211 karar sayılı dosyası içerisinde aslı bulunan ve adli emanetin 2009/1188 sırasında kayıtlı üye kayıt defterinin ilgili sayfası üzerinde inceleme yapılmadan ve bu dava dosyası getirtilip incelenmeden kararın verilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için öncelikle oda genel sekreteri ...hakkındaki İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2009 tarih 2008/346 esas ve 2009/211 karar sayılı dosyası celp edilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, üye kayıt defterinin ilgili sayfasındaki 981 sicil nolu sanık ... hakkındaki üye kaydı ile kendisinden sonraki 982, 983 ve 984 sicil nolu üye kayıtları arasında kalem ve yazı farkı bulunup bulunmadığı, üye kaydı üzerinde silinti, kazıntı veya önceki bir kaydın üzerine yeni kayıt yapılıp yapılmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılıp, ilgili odadan sanık ...'ün üyeliğine ilişkin diğer belgeler ile aidat defterleri temin edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22014, Karar No: 2018/1197, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/22014 E.  ,  2018/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bilecik İcra Müdürlüğü’nün 2013/150 Esas numaralı icra takip dosyasında ödeme emrinin 25/01/2013 tarihinde tebliğ olunması karşısında, İİK’nın 74. maddesine uygun olarak ve süresinde yapılmış bir mal beyanının bulunmaması nedeniyle beyandaki gerçeğe aykırı bildirim, gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçunu oluşturmayacağından, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, TCK’nın 50. ile 51. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme nedenlerinin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, sanık hakkında yargılama sürecindeki iyi hali, talimatla alınan beyanının içeriği göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK’nın 62/1 maddesi ile takdiri indirim uygulandığı ve adli sicil kaydı da bulunmadığı halde, işlenen suçun niteliği, sanığın suç işleme hususundaki eğilimi şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile çelişki oluşturacak şekilde paraya çevirme ve ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1360, Karar No: 2013/4742, Tarih: 19.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1360 E.  ,  2013/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 11.10.2012 gün ve 2012/13766 Esas - 2012/19213 Karar sayılı ilama karşı davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.03.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevapla,

2-Dava konusu taşınmazın; en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, ... konutlarına olan uzaklıklarını belirtir şekilde, bulunduğu yer ve konumu ... 2011 hali hazır haritasında işaretlettirilerek,

3-Dava konusu taşınmaza 1/1000 ölçekli uygulama imar planına dahil ise imar planı içerisindeki konumu işaret ettirildikten sonra söz konusu imar paftasının ... Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden getirtildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/758, Karar No: 2019/290, Tarih: 10.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/758 E.  ,  2019/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ....... 'in, mağdurun yetkilisi bulunduğu.... r Tic. Tur. Ltd. Şti isimli iş yerinden farklı tarihlerde satın aldığı eşyaların borcuna karşılık kendisini.... ismi ile tanıtıp bu isimle toplamda 25 adet senet düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmalarında çocukluğundan itibaren .... ismini kullandığını, kızlık soyisminin Usluyürek olduğunu, amcasının kızı ile alışverişe gittiği mağdurun işyerinde amcasının kızının kendisi için.... ismini söylemesi üzerine müdahale edemediğini ve suça konu senetlerin bu şekilde düzenlendiğini, aynı işyerinden ikinci defa yaptığı alışverişte de ismini değiştirmesinin doğru olmadığını düşünmesi nedeniyle senetleri.... ismi ile imzaladığını, senetlerde yazılı olan adresinin o zaman ikamet ettiği adres olduğunu, suç işleme kastının olmadığını belirtmesi, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu belgelerden suça konu senetlerin düzenlediği tarihte sanığın ikamet ettiği adres bilgisi ile senetlerde yer alan adres bilgisinin aynı olduğunun tespit edilmesi, yine suça konu senetlere dayanak olan sözleşmede sanığın kullandığı cep telefonu ve ev telefonu numaralarının doğru olarak yazılmış olması, sanığın sunduğu diğer belgelerde de.... " isminin yazılı olması karşısında; tüm dosya kapsamından sanığın savunmasının aksine suça konu senetleri ".... adıyla imzalayarak mağdura zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket ettiğine ve suç kastının bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3740, Karar No: 2022/2237, Tarih: 23.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3740 E.  ,  2022/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 13:00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, refüjle bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay yerine geldiğinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu savrulduğu aracıyla, yolun sağında park halinde olan otomobilinin arkasında yaya olarak bulunan ...'na çarparak ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 20/08/2015 tarihli raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur tespitine, mahkemece “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin gözetilmediğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21988, Karar No: 2018/8744, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21988 E.  ,  2018/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018 (Pzt.)