muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12258, Karar No: 2018/11471, Tarih: 06.06.2018

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun, yukarıda özetlenen içtihadında açıklandığı üzere, sadece infaz edilecek ceza süresi yönünden kazanılmış hak kabul edilirken, gerek tedbir süresi gerekse yanılgılı uygulama sonucunda zorunlu olarak adli para cezası veya diğer tedbirlere çevrilme sınırında kalan kısa süreli hapis cezasının, hükmedilmesi gereken ceza süresine göre adli para cezası ve diğer tedbirlere çevrilmesine yasal imkan bulunmadığı gerekçesiyle bu husus bozma nedeni sayılmayarak somut olayımızda, Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun görüşü ile çelişen görüşümüz ile aynı doğrultuda olduğu görülmektedir.

Gerek Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun, gerekse Yargıtay Yüksek Dairelerinin örnek gösterilen içtihatlarında vurgulandığı üzere, hükmün sanık lehine belirlenen hukuka aykırılıklar veya zorunluluklar nedeniyle bozulması durumunda sanığın aleyhine tespit edilen hukuka aykırılıklar da bozma sebebi yapılmalı ve hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmelidir. Eleştiri, temyiz mahkemesince aleyhe temyiz bulunmaması veya sonuca etkili olmaması nedeniyle mutlak bozma sebebi teşkil etmeyen bir hukuka aykırılığa uyarıcı, öğretici ve yol gösterici nitelikte işaret edilmesi olup, kural olarak “onama” kararlarında söz konusudur. Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu, bu ana kuralın tek istisnası olarak TCK'nın 58. maddesinin koşullarının oluşmasına rağmen uygulanmaması ve aleyhe temyizinde olmaması durumunda, hukuka aykırılığa işaret etmek amacıyla anılan maddenin uygulanmamasının başka bozma nedenine rağmen eleştiri nedeni olarak gösterilebileceğini kabul etmiş, ana kuraldan ayrılmaya gerekçe olarak da TCK'nın 58. maddesinin bir artırım maddesi olmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi ile düzeltilmesinin mümkün olmaması gösterilmiştir. Uyuşmazlığa konu somut olayımızda olduğu gibi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle başka bir bozma nedenine eklenmeyen eleştirinin doğuracağı sakıncaları şu şekilde sıralamak mümkündür.

1-)Önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılması sağlanarak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacaktır.

1-)Önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılması sağlanarak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacaktır.

2-)Bozma ile hüküm tamamen ortadan kaldırılmış olduğundan, bozmaya uyan mahkeme tarafından tamamen delillerin serbeste değerlendirilmesi sonucunda yeni hüküm kurulması konusunda, gerek uygulamada gerekse teoride hiç bir duraksamanın olmamasına karşın, bir taraftan bozma ile ilk hüküm tamamen ortadan kaldırılırken, delilleri serbeste değerlendirme yetkisini kazanan hakim, diğer taraftan eleştiri nedeni ile kısıtlanarak, ikinci kez bozma öncesi yaptığı hatayı yapmaya zorlanarak, çelişkili bir durumun ortaya çıkmasına neden olunacaktır. Yerleşik uygulamalarda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kabul edildiği üzere, temyiz edilmeksizin kesinleşen ve sanık lehine kazanılmış hak teşkil eden cezaların, kanun yararına bozma yoluyla, sanık aleyhine sonuç doğurmasının mümkün olmamasına karşın, aleyhe tesir etmemek üzere sırf yapılan yanlışlığın düzeltilmesi için olağan üstü yasa yolu olan kanun yararına bozma imkanı tanınırken, bozma öncesi hata yapan mahkemenin kararındaki hatanın bozma hükmüne dahil edilmeyerek eleştiri ile yetinilmesi durumunda, ikinci kez aynı hatayı yapmaya yüksek mahkeme kararı ile bir anlamda zorlanmasının bu husustaki kanuni düzenlemelere ve yerleşik uygulamalara aykırı olacağı gibi belli kurallara uymak suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı hedefleyen ve hukuk devletinin olmazsa olmazını teşkil ceza muhakemesi hukukunun ruhuna da aykırı olacağı açıktır.

Somut olayımızda denetim süresi içerisinde suç işlendiğinden bahisle hükmü aynen açıklaması gereken mahkemenin, hapis cezasını yasaya aykırı bir şekilde adli para cezasına çevirmesinin diğer bozma nedenlerine ilave edilmesi durumunda; aynen açıklanması gereken hapis cezası, adli sicil kaydına yansıyacak ve sadece kazanılmış hak nedeniyle cezanın infazında adli para cezası dikkate alınacak olmasına karşın, eleştiri ile yetinilmesi durumunda; sanığın adli sicil kaydına adli para cezasından ibaret hükümlülük yansıtılacak ve buna bağlı olarak sanığın çifte atıfet müessesesinden yararlanmasının önü açılacaktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, deneme süresi içerisinde suç işlediği için hükmün açıklanmasına karar verilen sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün yerel mahkemece adli para cezasına çevrilmesini, diğer bozma nedenlerine ilave etmeksizin karşı temyiz olmadığından bahisle eleştiri ile yetinerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilerek giderilmesi mümkün olan hukuka aykırılığı gidermemek suretiyle dolaylı olarak çifte atıfet müessesinin önünü açan Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/3742, Karar No: 2015/9139, Tarih: 04.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3742 E.  ,  2015/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 2828 sayılı Yasa uyarınca koruma altına alınarak yetiştirme yurduna yerleştirildiğini belirterek ergin oluncaya kadar yetiştirme yurdunda kaldığının tesbitini istemiştir. Dava, Aile Mahkemesince karara bağlanmıştır. 2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7. maddesinde "Bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren kamu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tesbiti mahkeme kararıyla olur" hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)'nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. ÇKK'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden 2828 sayılı Kanun'un 22. maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. ... da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (HGK.'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 E - 2013/69 K sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.04.05.2015(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.04.05.2015(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı, 1975 doğumludur. Kendisi hakkında "çocukken" verilmiş bulunan koruma kararının, ergin olmadan önce, kurumun başvurusu üzerine 08.05.1991 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesince kaldırıldığını, bu karar sebebiyle kurum aracılığıyla kamu kurum ve kuruluşlarına iş başvurusunda bulunma imkanından yararlanamadığını ileri sürerek, reşit oluncaya kadar kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmesini istemiştir. 2828 sayılı Kanuna 25.02.1988 tarihli 3413 sayılı Kanunla ilave edilen Ek 1. madde, reşit oluncaya kadar kuruma bağlı sosyal hizmet kuruluşlarında kalmış olan çocuklara kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam olanağı sağlamaktadır. Bu hükme dayanılarak çıkartılan ve Bakanlar Kurulunca 10.02.1995 tarihinde kabul edilerek yürürlüğe konulan "Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzük" (R.G. 2.3.1995 tarih ve 22218 sayı) hükümleri, "başvuru sahibinin, geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenememesi halinde, bu hususu tespit eden bir mahkeme kararı" aramaktadır (Tüzük m. 7/1). Davacı, reşit olancaya kadar kuruma bağlı yurtta kaldığını belgelendiremediğine göre, sözü edilen istihdam olanağından yararlanabilmesi için, tespit davası açmakta hukuksal yararının bulunduğunda duraksama yoktur. Sorun, böyle bir tespit davasında, görevli mahkemenin; asliye hukuk mu, aile mi, yoksa çocuk mahkemesi mi? olduğundadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi gereğince; aile mahkemeleri, aile hukukundan doğan (TMK. m. 118-395) dava ve işlerde; çocuk mahkemeleri ise, 2828 ve 5395 sayılı Kanun gereğince, suça sürüklenen ve korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı almakta veya alınmış olan kararı kaldırmakta veya değiştirmekte görevlidir (5395 s. ÇKK. m. 26) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde ise, bu mahkemeler göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar bakımından tedbir kararlarında aile veya asliye hukuk mahkemesi görevlidir (5395 s.ÇKK. Geçici md.1/4) Dava, koruma tedbiri alınmasına veya alınmış olan bir tedbirin kaldırılmasına ya da değiştirilmesine ilişkin olmayıp, hukuki ilişkinin tespitine ilişkindir. Davacı da "çocuk" değil yetişkindir. Bu tespit talebinin, aile ya da çocuk mahkemelerinin görevine girdiğine ilişkin bir düzenleme, ne 4721 sayılı Kanunda, ne de 5395 sayılı Kanunda bulunmamaktadır. Mahkemelerin görevi kanunla belirlenir (HMK. m. 1) Yorum yoluyla görevli mahkeme tayin edilemez. Davacının, tespitini istediği hukuki ilişkinin "çocukluk" dönemine ilişkin olması, davada aile veya çocuk mahkemesini görevli hale getirmez. Hukuk Muhakameleri Kanununun göreve ilişkin genel kuralları (m. 1-4), aksine bir düzenleme bulunmadıkça tespit davaları için de geçerlidir. Buna göre, şahısvarlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. (HMK. m. 2/1) Yukarıda sözü edilen 3413 sayılı Kanunla getirilen istihdam olanağı, geçmişte sosyal hizmet kuruluşlarında reşit oluncaya kadar kalmış olanlara tanındığına göre, davacının tespit talebinin şahıs varlığı haklarına ilişkin olduğu açıktır. Öyleyse, davada Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Bu bakımdan sayın çoğunluğun "aile mahkemesinin" görevli olmadığına ilişkin görüşüne yukarıda açıklanan gerekçe ile sonucu bakımından katılmakla birlikte, davada çocuk mahkemesinin görevli olduğuna ilişkin tespitine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/4901, Karar No: 2023/5397, Tarih: 06.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4901 E.  ,  2023/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/253 E., 2015/623 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet- beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2013/253 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında ise yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.09.2020 tarihli ve 2016/90959 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'un Temyiz Sebebi;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın mahkumiyetine yeterli delil olmadığına, kusuru bulunmadığına, teşdiden ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın kısmen usul ve yasaya aykırı olduğuna,İlişkindir.

C. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği;

Sanıklar ..., ... ile birlikte olayın meydana gelmesinde İş Sağlığı ve Güvenliği Mevzuatında yer alan gerekli önlemleri almaması, denetim ve özen yükümlülüklerini ihmal etmiş olması sebebi ile kusurlu olduğuna, beraat kararının bozulması gerektiğine, sanık ... ve sanık ... hakkında tayin edilen cezanın az olduğuna, sanık ...’nın eyleminin bilinçli taksir olarak nitelendirilmesi ve cezada artırıma gidilmesi gerektiğine, cezaların adli para cezasına çevrilmesi de mümkün olmamasına rağmen sanıklara verilen cezanın adli para cezasına çevrilmeside hukuka uygun olmadığına, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2013/253 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararı ile;

"...Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda,iddia,sanık savunmaları,katılan beyanları,tanık anlatımları,bilirkişi raporları,tutanaklar ve tüm dosya kapsamından;suç tarihinde müteveffa ... ölümüyle sonuçlanan iş kazasında olayın oluşuna daha uygun olması nedeniyle mahkememizce itibar edilen 22/07/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; ... Tic.Ltd.Şti sahibi sanık ...'un kendi sorumluluğunda ÇSGB müfettişleri tarafından altı ay kapatılan ocakta kontrol ve denetim yapmaması nedeni ile kaçak çalışmaları engellemediğinden kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu;olaya konu kaçak ocakta üretim yapan ve kişileri yönlendiren sanık ...'nın yaptığı kanunsuzluk ve usulsüzlüklerle kazanın meydana gelmesinde zemin hazırlaması,diğer işçilere ön ayak- yol gösterici -işin sahibi gibi davranmaması, İş Kanunu ve 6331 Sayılı İSG Kanunu ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışmaması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu,olaya konu kaçak ocakta izinsiz ve usulsüz çalışarak kaçak üretim yapan ölen ...'nın kendi hayatına mal olan olayda eksik malzeme ile çalışması,İSG tedbir ve önlemlerini almaması,tahkimat yapmaması,İş Kanunu,6331 Sayılı İSG Kanunu ,Yönetmelik hükümlerine uygun çalışmaması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu;....Tic.Ltd.Şti. İle 06/05/2011 tarihinde olaya konu 19 No'lu ocağın işletilmesi için sözleşme imzalayan ...'nun sözleşme süresinin 06/05/2012 tarihinde dolması,uzatıma da gidilmemesinin anlaşılması,bu sebeple olaya konu kaçak ocakla ve çalışanlarla bir ilgisinin olmaması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde kusurunun olmadığı;sanıklar ... ve ... bu suretle üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşıldığından mahkumiyetlerine,katılanların zararalarının giderildiğine dair dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığından sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına,sanıkların dosyaya yansıyan bir pişmanlıklarının bulunmaması nedeniyle bir daha suç işlemeyeceklerine dair mahkememize olumlu kanaat gelmediğinden sanıklar hakkında ertelemeye ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına ancak sanıkların ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine;sanık ... hakkında Taksirle Ölüme Neden Olmak suçundan cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de; yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle beraatine ve bilirkişi raporunda kendilerine kusur atfedilen kişiler hakkında C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına..." gerekçeleri ile sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ..

.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına..." gerekçeleri ile sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında ise, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat karar verildiği belirlenmiştir.

2. Kırat mahallesi Kocaosman mevkiinde 11 no' lu sahanın 19 no'lu maden ocağının ... sahibinin ... Madencilik olduğu, ... madenciliğin sahibinin sanık ...'un söz konusu arazide taşörenlik yapılması konusunda ... ile anlaştığı, Mayıs 2012 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğünden gelen görevlilerin nefeslik ve gaz ölçüm cihazının bulunmadığından dolayı uygunsuzluk raporu üzerine ocağın çalışmasını durdurdukları, çalışmanın durmasına rağmen 17/11/2012 tarihinde ... ve ...'in belirtilen ocağa, sanık ...'nın bilgisi ve yönlendirmesi dahilinde girip çalışma yaptıkları, çalışma sırasında göçük meydana gelip ... 'nın öldüğü anlaşılmaktadır.

3. Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 17/11/2012 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı içeriğinden, kişinin ölümünün genel vücut travmasına bağlı karaciğer harabiyetiyle iç kanama sonucu gelişen solunum ve dolaşım bozukluğuna bağlı meydana geldiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

4. Olay Yeri İnceleme Tutanağında; "...17.11.2012 günü Kilimli Polis Merkezi Grup Amir Vekilinin sorumluluk bölgelerindeki Kömür Ocağında Ölüm Olayının meydana geldiğini ve olay yerine intikal etmemiz gerektiğini bildirilmesi üzerine, aynı gün saat. 15.25 no'lu Olay Yeri İnceleme ekibi olarak, olay yerine intikal edildiğinde görevlilerin bulunduğu ayrıca, Kilimli Polis Merkezi Amirliği Ekip Görevlilerince şerit çekmek sureti ile çevre' emniyetinin alındığı, olay yerinde yoğun vatandaş kalabalığının olduğu görüldü. Burada bulunan Asayiş Şube Müdürlüğüne bağlı ekip görevlileri ve Kilimli Polis Merkezi Amirliği Ekip Görevlilerinden alınan bilgide kömür ocağı içerisinde ... isimli şahsın eks olduğu ve eks şahsın halen ocak içerisinde olduğu öğrenilmiş olup, yapılan incelemede; olayın ormanlık engebeli arazi içerisinde bulunan kömür ocağında meydana geldiği söz konusu ocağın ağız kısmının üst dış kısmında ÖNCE EMNİYET BARET VE ÇİZMENİ GİYİN yazısı yazılı metal levha ile bu levhanın yanında TTK Üzülmez Müesesesi Rödövanslı Saha Ocak Bilgileri Saha NO.ll Firma adı: TURANLI Madencilik Konusu Ocak Girişi Koordinatları: Y:406299 X:4588844 Kotu:504 Mülkiyeti: Orman Arazisi Güvenlik TTK031119151yazılı tabelanın bulunduğu, kömür ocağının sol kısmında kırmız renkli havalandırma makinesi bulunduğu ve bu makinenin ucuna bağlı ve ocak içine doğru giden bir adet hortumun bulunduğu aynı şekilde ocak içine doğru gidi (üç) adet kablonu bulunduğu ve söz konusu elektrik kablolarının dışarıdan açıktan doğru geldiği, kömür ocağının içinden dışa doğru gelen dar bir tren rayının döşeli olduğunu, ocak girişinin sol tarafında topak zemin üzerinde iki adet sarı baret ve aparatların bulunduğu, belirtilen ocağın sol tarafında ocağın sol tarafında bir adet tek bölmeli ahşaptan imal kulübenin bulunduğu, kömür ocağının sol kısmında bulunan kırmızı renkli havalandırma makinesinin aktif olduğu ve ocağın sol tarafında bulunan ahşap kulübe içerisinde elektriğin döşeli ve aktif konumda olduğu aynen belirtilen kömür ocağı yanında adet kamera bulunduğu görüldü. Yapılan inceleme esnasında TTK görevlilerindi olay yerine geldikleri görüldü. Exs şahsın söz konusu ocak olay yerine geldikleri görüldü. Exs şahsın söz konusu ocak içerisinden çıkartılmış olup eks şahsın elbiseleri ve yüz çevresinde kömür tozları ve kirinin bulunduğu şahısın her iki elinde takılı halde eldivenin bulunduğu ve eks şahsın kirli sakallı olduğu ve üzerinde siyah renkli tişört ile yeşil renkli içliğin bulunduğu ayrıca şahsın alt kısmında kahve renkli pantolon ile kemerinin bulunduğu ve elbiselerinin üstlerinin yoğun kömür kiri ile kirlenmiş olduğu görüldü.." şeklinde tespitlere yer verildiği görülmektedir.

5. Soruşturma aşamasında alınan 06.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda;