muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13869, Karar No: 2018/21439, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13869 E.  ,  2018/21439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Tur. Elektronik Proje Danışmanlık San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2017 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan ilk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda normal zamanda 20 dakika, kış döneminde ise fazla çalışma yapıldığından bahisle yasal ara dinlenme süresi olan 1 saat kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve tanık beyanlarında ara dinlenme sürelerine ilişkin kış döneminde farklı bir uygulamadan bahsedilmediğine göre ara dinlenme süresinde farklılığa gidilmemesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3601, Karar No: 2021/3174, Tarih: 24.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3601 E.  ,  2021/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.05.2018 tarihinde verilen dilekçeyle muhdesatın aidiyetin tespiti talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.10.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının, HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılarak davacıların, davalılar Ruhiye, Sevcan, Rıdvan, Semra, Riza, Özden, Fatma, Neziha, Harun ve Yasemin hakkındaki davalarının hukuki yarar yokluğundan reddine, davacıların davalılar ... ve ... payında haciz sahibi Hazine aleyhine açtıkları davanın kabulü ile; 1575 parselde kayıtlı fen bilirkişisi raporunda 1575/A ile gösterilen kısmın üzerinde 1 ve 2 şeklinde işaretli muhdesatların davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 1575 parselde kayıtlı fen bilirkişisi raporunda 1575/B ile gösterilen kısmın üzerinde 5 ve 6 şeklinde işaretli muhdesatların davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 1572 parselde kayıtlı fen bilirkişisi raporunda 1572 ve 1570 ile gösterilen kısmın üzerinde 9 ve 10 şeklinde işaretli muhdesatların tamamının davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine dair verilen kararın davacı ve davalı Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24/11/2021tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1215, Karar No: 2019/1304, Tarih: 11.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/1215 E.  ,  2019/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme ve sahte fatura kullanma

HÜKÜM : 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet; Defter ve belgeleri gizlemek suçundan: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

A) Sanık hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Şartları oluşmadığı halde 213 sayılı VUK’nin 360. maddesi uyarınca sanık hakkındaki cezalardan indirim yapılması; sanığın farklı mükellefiyetlerine ilişkin sahte fatura kullanma eylemleri ayrı suçları oluşturmasına rağmen, tek suç olarak kabulüyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

2008 yılına ilişkin doğru hükümler kurulması halinde, sonuç hapis cezaları nedeniyle TCK'nin 51. maddesi ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

C) Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13900, Karar No: 2012/3829, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13900 E.  ,  2012/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yörede 1998 tarihinde yapılan ve 18/04/2007 – 18/10/2007 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında ... Köyü ... mevkiindeki 30000 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamının orman alanı içinde bırakıldığını iddia ederek işlemin iptali ile adına tescili talebiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında yörede genel arazi kadastro çalışması yapılmış ve dava konusu orman parseli 117 ada 141 parsel numarası ve 63383,71 m² yüzölçümüyle malik hanesi boş bırakılarak Kadastro Mahkemesine devrolunmuştur. Mahkemece davanın REDDİNE ve dava konusu 117 ada 141 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastro tespitine ve altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Davacı, yörede 6831 sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosuna itiraz davası açmış, yargılama sırasında dava açtığı taşınmazın da içinde bulunduğu alana ilişkin olarak genel arazi kadastrosu yapılmış ve 117 ada 141 parsel sayısı verilerek orman niteliği ile kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ve 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince davalı olduğu belirtilerek tutanak 3402 Sayılı Yasanın 30/2 maddesi gereğince malikinin belirlenmesi amacıyla Kadastro Mahkemesine devredilmiştir.

3402 sayılı Yasanın 27. maddesinin 3. fıkrasında “Kadastro hakimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptırır. İlan süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz.” hükmü yer almaktadır.

Çekişmeli taşınmaz, 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine devredildiğine göre ve taşınmaz üzerinde hak sahibi olabilecek başkaca kişilerin davaya katılmasına imkan tanınması hususu da gözönünde bulundurularak, yargılamaya 3402 Sayılı Yasanın 27/3. maddesi gereğince askı ilanları yapılarak devam edilmesi gerekirken, bu husus yerine getirilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlere göre, davacı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 14/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1823, Karar No: 2013/17755, Tarih: 07.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1823 E.  ,  2013/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2012 tarih ve 2011/177-2012/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... ile müvekkili arasında 26/12/2001 tarihli 13251 yevmiye numaralı acentelik sözleşmesi imzalandığını, davalılardan ...'in ise Garanti sözleşmesi uyarınca acentenin doğacak tüm borçlarına garantör olduğunu, sözleşmenin 03/10/2010 tarihinde feshedildiğini, 01/10/2010 tarihi itibariyle borcunun 254.875,14 TL olduğunu, ihtarnameye rağmen borcun ödenmediğini belirterek 255.431,72 TL alacağın ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın borç tutarı olarak belirttiği rakamın abartılı olduğunu, bir kısım komisyon alacakları düşülmeden hesap yapıldığını, hakkında yapılan takiplerden dolayı ödemelerin de düşülmediğini, iddia olunan tutarda 78.155,00 TL tutarında borcunun kaldığını,bu borcu da taksitler halinde ödemeye ve anlaşmaya razı olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesinin istemiştir.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ;davalıların hak edilen bir kısım komisyonların düşülmediği savunmasının doğru olmadığı, bilirkişi raporunda bunların kalem kalem gösterildiği, ek komisyon(rapel) uygulamasının ise acentenin performansına göre davacının takdiri ile ödenebilecek bir tutar olduğu, bu durumun sözleşmenin 20. maddesinde "...teşvik komisyonu ödenebilir." şeklinde açıklıkla ifade ifade edildiği, yapılan icra takiplerinden dolayı yapılmış ve mahsubu gereken bir tahsilat da bulunmadığı, davalı acente ...'in sözleşme gereği davalıya yapması gereken ödemeleri yapmadığı, acentelik sözleşmesinin feshedildiği, temerrüt ve fesih tarihi itibariyle borcun 255.382,56 TL olduğu, ancak ihtarnamede borcun 254.875,14 TL olarak gösterilerek talep edildiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 255.382,56 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 17/11/2010 ile dava tarihi olan 21/12/2010 arasında 254.875,14 TL, dava tarihinden itibaren 255.382,56 TL üzerinden reeskont faizi yürütülmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 17.424,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12363, Karar No: 2025/596, Tarih: 14.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/12363 E.  ,  2025/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/86 E., 2023/478 K.

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... hakkında vergi borcu nedeniyle aleyhine takip yaptıklarını, takibin sonuçsuz kaldığını, dava konusu araçlarını diğer davalılara devrettiğini, bu tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiş, daha sonra verdiği dilekçe ile araçların dava dışı şahıslara satıldığından bedellerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.06.2020 tarihli ve 2019/225 Esas, 2020/90 Karar sayılı kararı ile; araç satış tarihlerinde kesinleşen vergi borcu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz edilmesi üzerine Dairenin 14.12.2021 tarihli 2021/1436 Esas- 2021/10360 Karar sayılı ilamı ile; "... Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda dava konusu araçların satış tarihlerindeki vergi borcunun tespiti için bilirkişiden rapor alınmış ve rapor doğrultusunda karar verilmiş isede varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamıştır. 6183 sayılı Yasa'nın 37. maddesinde amme alacaklarının hususi kanunlarda belli edilen zamanlarda ödeneceği, hususi kanunlarda ödeme zamanı tesbit edilmemiş amme alacaklarının Maliye Bakanlığınca belirtilecek usule göre yapılacak tebliğden itibaren bir ay içinde ödeneceği, bu ödeme müddetinin son gününün amme alacağının vade günü olduğu, aynı yasanın 55 maddesinde amme alacağını vadesinde ödemeyenlere ödeme emri gönderileceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda, dava konusu araçlar borçlu tarafından 03.07.2012 ve 05.07.2012 tarihlerinde üçüncü kişilere satılmıştır. Dosya içerisindeki belgelerden kamu borcunun 2010 yılı 3. ayından itibaren başlayan vergi borcuna ilişkin olduğu görülmektedir. Bu borcun satış tarihlerine kadarki asıl ve ferilerinin tespit edilmesi gerekirken, borçlu hakkındaki tüm döneme ilişkin kesinleşme tarihinin esas alınması hatalıdır.

Bu halde, yeniden her bir davacının sattıkları araç değeri de dikkate alınarak 03.07.2012 ve 05.07.2012 tarihi itibari ile borçlu hakkındaki vergi borcunun aslı ve ferilerinin belirlenerek bu miktarları kadar ve araçları ellerinden çıkardıkları değeri geçmeyecek şekilde tazminata karar verilmesi gerekirken , eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "..1-Davalı ...'ye ait iken davalı ...'a satılan eski ...plakalı araç yönünden tasarrufun iptali talepli dava bedele dönüştüğünden davacının, davalı ... hakkında ..........Vergi Dairesinin kesinleşmiş kamu alacağı ve ferileri ile sınırlı olmak üzere, davalı-3.kişi ...'ın elinden çıkardığı tarih için belirlenmiş değeri olan 24.000 TL tazminatın tahsilde tekerrür olmamak üzere davalı-3.kişi ...'tan tahsili ile davacıya ödenmesine,

2-Davalı ...'ye ait iken davalı ...'a satılan eski ...plakalı araç yönünden tasarrufun iptali talepli dava bedele dönüştüğünden davacının, davalı ... hakkında ......Vergi Dairesinin kesinleşmiş kamu alacağı ve ferileri ile sınırlı olmak üzere, davalı-3.kişi ...'ın elinden çıkardığı tarih için belirlenmiş değeri olan 92.000 TL tazminatın tahsilde tekerrür olmamak üzere davalı-3.kişi ...'tan tahsili ile davacıya ödenmesine,

3-Davalı ...'ye ait iken davalı ...'ye satılan eski ...plakalı araç yönünden tasarrufun iptali talepli dava bedele dönüştüğünden davacının, davalı ... hakkında ...... Vergi Dairesinin kesinleşmiş kamu alacağı ve ferileri ile sınırlı olmak üzere, davalı-3.kişi ...'nin elinden çıkardığı tarih için belirlenmiş değeri olan 125.000 TL tazminatın tahsilde tekerrür olmamak üzere davalı-3.kişi ...'den tahsili ile davacıya ödenmesine . .." gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, bedellerin düşük tesbit edildiğini belirterek kararın düzeltilerek onanmasına talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, bilirkişi raporuna itiraz süresi dolmadan karar verildiğini, satış tarihlerinde vergi borcunun kesinleşmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine , bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık 6183 sayılı Yasa'nın 24 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.