muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12830, Karar No: 2024/1149, Tarih: 13.02.2024

Hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır.

Temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin irdelenmesi, bu kapsamda 5271 sayılı CMK ile 1412 sayılı CMUK hükümlerinin kıyasen değerlendirilmesi ile bölge adliye mahkemelerince verilen kararların temyizi üzerine, temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağına da değinilmesi gerekmektedir.

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

1412 sayılı CMUK’nın “Temyiz sebebi” başlığını taşıyan 307. maddesi;

“Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir.”,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;

“1- Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2- Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” şeklinde belirtilmiştir.

Mülga CMUK’da temyiz sebebi “kanuna aykırılık” olarak belirlenirken, 5271 sayılı CMK’da “hukuka aykırılık” olarak belirlenmiştir. Ancak her iki Kanun’a bakıldığında bu iki farklı kavramın aynı şekilde anlaşılmasının istendiği sonucuna varılmaktadır. Zira her iki Kanun'un ilgili hükümlerinde bu kavramlar, “bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması” şeklinde tanımlanmış olup öğretide de geçmişten bu yana kanuna aykırılık kavramı geniş yorumlanmış ve bu ifadenin yazılı hukukla sınırlı anlaşılmaması gerektiği, bu nedenle yazılı hukuka ek olarak; içtihada aykırılık, tecrübe ve mantık kurallarına aykırılık, öğretiye aykırılık, maruf ve meşhur olan şahsi bilgilerdeki hataların da kanuna aykırılık kapsamında denetlenebileceği, ayrıca uluslararası hukuka ve evrensel hukuki değerlere aykırılığın da temyiz nedeni olarak ileri sürülebileceği ifade edilmiştir.

1412 sayılı CMUK'nın 307. ve 5271 sayılı CMK'nın 288. maddeleri itibarıyla temyiz nedenleri bakımından iki Kanun arasındaki bir farklılık görülmemektedir. Zira her ikisinde de temyiz nedeni "hukuka aykırılık"tır. 1412 sayılı CMUK'nın 313. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinin ilk fıkraları temyiz sebeplerinin gösterilmesi hususuna ilişkindir ve aralarında ciddi bir fark yoktur. Asıl farklılık 5271 sayılı CMK’da temyiz başvurusunda temyiz nedeninin gösterilmesinin zorunlu hâle getirilmesidir. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğinin saptanması durumunda CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz istemi reddedilecektir.

Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir. Başka bir belgeye,beyana yada karara yapılan atıf anlaşılabilir nitelikte değildir. Temyiz nedeni başka bir belgeye bakmadan doğrudan temyiz dilekçesinden anlaşılabilir olması gerekir.

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'tan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Temyiz nedeni olan hukuka aykırılık, hâkimin olaya en uygun normu bulamaması veya bulsa da yanlış değerlendirip uygulama yapmasıdır.

Maddi hukuk normunun ihlali hâlinde temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak kararın bozulması gerekmekte ise de muhakeme hukukuna ilişkin ihlallerde, ihlalin hükmü etkileyip etkilemediği gözetilmelidir.

Temyiz nedeni olan hukuka aykırılık, hâkimin olaya en uygun normu bulamaması veya bulsa da yanlış değerlendirip uygulama yapmasıdır.

Maddi hukuk normunun ihlali hâlinde temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak kararın bozulması gerekmekte ise de muhakeme hukukuna ilişkin ihlallerde, ihlalin hükmü etkileyip etkilemediği gözetilmelidir.

Doktrinde çoğunlukta olan anlayışa göre, Türk Ceza Muhakemesine istinaf kanun yolunun getirilmiş olması, temyiz mahkemesinin önceden olduğu gibi somut temyiz denetiminin elverdiği ölçüde maddi soruna girmesine engel oluşturmayacak, temyiz kanun yolunda somut dava üzerinden içtihatlarla birliği sağlayacak olan Yargıtay, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüz yüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir etme yetkilerini de dikkate alarak bu delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görebileceği ve inceleyebileceği maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıklar üzerinden bozma kararı verebilecektir.

Temyiz kanun yoluna başvuranın, hükmün hangi noktalardan incelenmesini istediğini bildirmesi, diğer bir anlatımla hükmün hangi noktalardan hukuka aykırı olduğunu göstermesi zorunluluğu ile Yargıtayın temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile sınırlı olarak inceleme yapmasına ilişkin hükümler "temyiz incelemesinin sınırlandırılması/temyiz incelemesinin kapsamının belirlenmesi" amacına yöneliktir.

Ceza Genel Kurulunun 14.05.2020 tarih ve 2020/197 sayılı kararında da belirtildiği üzere; CMK'nın 289. maddesinde yer alan “Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır.” hükmünün, söz konusu maddede sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin temyiz incelemesine konu edilebilmesi için temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilme zorunluluğu bulunmadığına yönelik olduğu, diğer bir anlatımla bir temyiz nedeninin varlığı tespit edilmiş olan temyiz dilekçesi veya beyanı bakımından, bu dilekçe veya beyanda hukuka kesin aykırılık hâlleri gösterilmemiş olsa dâhi temyiz incelemesi sırasında hukuka kesin aykırılık hâllerinin gözetileceği, CMK'nın 289. maddesinin, aynı Kanun'un 294. maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır" düzenlemenin bir istisnası niteliğinde olmadığı, CMK'nın 298. maddesi uyarınca gerekçesiz bir dilekçenin Yargıtayın ön incelemesinden geçemeyeceği, ancak bir temyiz nedeninin varlığı hâlinde mutlak hukuka aykırılık hâlleri kapsamında temyiz incelemesi yapılabileceği, hiçbir temyiz nedeni içermediği tespit edilen bir temyiz başvurusu bakımından CMK'nın 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık hâllerinin kendiliğinden gözetilemeyeceği kabul edilmiştir.

Temyiz incelemesinin kapsamının belirlenebilir olmasının yeterli görülmesi ve bu konunun önemi karşısında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istenildiğinin gösterilip gösterilmediğinin tespiti, temyiz başvurusunun sebep gösterilmemesi nedeniyle ret edilip edilmeyeceği ve yapılacak olan temyiz incelemesinin kapsamı bakımından önem arz etmektedir.

Sanık müdafiinin neden içermeyen istinaf dilekçesine atfının temyiz incelemenin kapsamını (maddi hukuka veya muhakeme hukukuna aykırılık) belirleyen herhangi bir temyiz sebebi içermemesi nedeniyle tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkının bulunmaması hâllerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davası bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilecektir.

Sanık müdafinin temyiz dilekçesinde bir temyiz sebebinin bulunmadığı ve istinaf dilekçesine yapılan atfın somut temyiz sebebi olarak kabul edilemeyeceği sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/6400, Karar No: 2023/5055, Tarih: 12.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6400 E.  ,  2023/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/16 E., 2015/23 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2015/16 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi ile aynı Kanun'un 43 üncü ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2018 tarihli ve 14-2015/199793 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlemediğine, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü ve 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşulunun bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2018 tarihli ve 14-2015/199793 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlemediğine, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü ve 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşulunun bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun Bayburt ... Yatılı Bölge Ortaokulu 6. sınıf öğrencisi olduğu ve bu okula ait yurtta suça sürüklenen çocuk ile aynı yatakhanede kaldığı, söz konusu yatakhanede suça sürüklenen çocuk ve mağdur dışında ... ve ... isimli öğrencilerinde kaldığı, mağdurun 12.11.2014 tarihinde koğuşundaki ranzaya yatarak uyuduğu ve ancak suça sürüklenen çocuk tarafından yatakta çekilmesi üzerine uyandığı, uyandığında hem kendisinin hem de suça sürüklenen çocuğun pantolonunun ve iç çamaşırının üzerinde olmadığını gördüğü, suça sürüklenen çocuğun penisinin sertleşmiş olduğunu gördüğü, suça sürüklenen çocuğun penisini mağdurun poposuna sürttüğü ve sürtmeye çalıştığı, ancak penisini mağdurun poposuna sokmadığı, bu esnada mağdurun bağırdığı ve tepki gösterdiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun koşarak kendi yatağına geçerek battaniyenin altına girdiği, bu olayın kimse tarafından görülmediği, mağdurun 13.11.2014 tarihinde uyumak için yatağına geçtiği, ancak bir önceki gün yaşanan olay nedeniyle tedirgin olduğu ve uyuyamadığı, bu esnada yine suça sürüklenen çocuğun mağdurun yatmak için bulunduğu yatağa gelerek mağdurun yanına uzandığı ve bu sırada mağdurun pantolunu indirmeye çalıştığı, bu sırada suça sürüklenen çocuğun penisinin gözükecek şekilde pantolunun inik olduğu, ancak mağdurun tepki göstermesi üzerine suça sürüklenen çocuğun uzaklaşarak tekrar kendi yatağına geçtiği ve kendi battaniyesinin altına girdiği ve bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı zincirleme bir şekilde çocuğa yönelik cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiğinden suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile 43 üncü maddeleri ile uygulama yapıldıktan sonra yaş nedeniyle aynı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldıktan sonra 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi uyarınca sonuç cezanın 7 yıl hapis cezasından fazla olamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince alınan raporda suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun ismi yazılmamış ise de dosya içerisinde bulunan 05.01.2015 tarihli rapor, 19.11.2014 tarihli Cumhuriyet Savcısı Alınan Emirler ve Onay Tutanağı'nın içeriği ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Tebliğname Yönünden

Gerekçenin (A-1) bölümünde belirtilen ve yeniden yargılamayı gerektirmeyen aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi gereğince düzeltilebileceğinden Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2015/16 Esas, 2015/23 Karar sayılı hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin sonuna "aynı kanun 31/2 son cümlesi uyarınca sonuç ceza 7 yıldan fazla olamayacağından 7 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA", 5. bendinde yer alan "6 YIL 3 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkarılarak yerine " 5 YIL 10 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın Üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğüm husus, Bayburt Devlet Hastanesi'nin 19.11.2014 tarihli suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayabileceğine ilişikin düzenlediği raporun hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı hususudur.

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğüm husus, Bayburt Devlet Hastanesi'nin 19.11.2014 tarihli suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayabileceğine ilişikin düzenlediği raporun hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı hususudur.

5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince "Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde ceza sorumluluğu yoktur. Ancak bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur. İşlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı hâlinde, bu kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde dokuz yıldan onbir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların yarısı indirilir ve bu hâlde her fiil için verilecek hapis cezası yedi yıldan fazla olamaz."

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 35 inci maddesine göre "Madde 35- (1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hâkimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur."

Söz konusu yasal düzenlemeler dosya içerisinde bulunan sosyal inceleme raporu ve dosya kapsamı da nazara alınarak Bayburt Devlet Hastanesi'nin 19.11.2014 tarihli tek hekim raporunun hangi suçlar için düzenlendiğinin açıklanmaması nedeniyle yetersiz olduğu ve 05.01.2015 tarihli raporu düzenleyen sosyal çalışmacının "suça sürüklenen çocuğun adli sistem içindeki işleyişi bilmediğinden dolayı oldukça korktuğu, tedirgin olduğu ve psikolojik olarak yıprandığına" ilişkin görüşü de gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, bu sebeplerle kararın bozulması kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/7971, Karar No: 2011/9541, Tarih: 22.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7971 E.  ,  2011/9541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mahkemesi Sıf.)

KARAR TARİHİ :4.2.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar Dairemizin 20.11.2010 gün ve 5767-13036 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Karar düzeltme dilekçesinde; temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması istendiği ancak duruşma açılmadan yapılan inceleme sonucu verilen onama kararının düzeltilmesi istenmiş ise de kalemde yapılan araştırmada; ön inceleme sırasında tutulan tutanak ve uyap kayıtlarından o tarihte pul yokluğunden duruşmasız olarak temyiz incelemesi yapıldığı anlaşılmakla:Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve aynı Yasanın 442.maddesi gereğince takdiren 185.-TL para cezası ile aşağıda yazılı harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına 22.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1259, Karar No: 2023/6584, Tarih: 21.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1259 E.  ,  2023/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1025 E., 2022/1375 K.

DAVA TARİHİ : 26.09.2016

HÜKÜM/KARAR : Ret / Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/322 E., 2019/321 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 352/1-ç maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından duruşma istekli ve tereke temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.11.2023 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelen olmadı. Duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının mirasbırakanı ...'ın 404 ada 63 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak 26.06.2015 tarihinde torunu olan davalı ...'e temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında tesciline karar verilmesini talep etmiş; aşamada İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/494 Esas, 2019/605 Karar sayılı kararı ile ...(...) eldeki davada terekeyi temsil etmek üzere tereke temsilcisi olarak atanmış ve davaya dahil edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; mirasbırakana sağlığında ve hastalığında torunu olan... ile kızı olan dava dışı ...ün baktığını, tüm masraflarının ve bakımının davalı tarafından karşıladığını, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; mirasbırakanın hastalığı sebebi ile taşınmazı satmaya ihtiyacının olduğu, davalının taşınmazı alım gücünün bulunduğu, dava konusu taşınmazın değerinden daha az bir değer ile mirasbırakan tarafından davalıya satıldığı ancak bu hususun tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı, mirasbırakanın davalıya karşı minnet duygusu beslediği, taşınmazın bu sebeple de temlik edildiği, gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri