muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15568, Karar No: 2019/10189, Tarih: 05.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15568 E.  ,  2019/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların murisinin sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde davacıların murisinin vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatı ile Nuray için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, Fatma için 10.000,00 TL, İsmail için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden başlayarak işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı ... için 93.646,79 TL, ... için 3.561,76 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili;müteveffanın ölümü ile kaza arasında illiyet bağı olmadığını,kazada kusurun müteveffada olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili; davalı sürücünün idarenideki aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu sorumluluğun sigortalının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, ilgili kurumlar tarafından ödemelerin tazminat hesabında mahsubu gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Otokoç Otomotiv Tic. Ve San. A.Ş vekili; araç kiralama işi ile iştigal eden müvekkilinin, aracı ucun süreli araç kiralama sözleşmesi ile dava dışı koç sistem bilgi ve iletişim hizmetleri A.Ş'ye kiralandığını, sürücünün ise bu şirketin çalışanı olduğunu, bu nedenle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, maddi ve manevi tazminat talebinin açıklanmadığını, ceza dosyasının beklenilmesini, talebin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Otokoç Otomotiv Tic. Ve San. A.Ş vekili; araç kiralama işi ile iştigal eden müvekkilinin, aracı ucun süreli araç kiralama sözleşmesi ile dava dışı koç sistem bilgi ve iletişim hizmetleri A.Ş'ye kiralandığını, sürücünün ise bu şirketin çalışanı olduğunu, bu nedenle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, maddi ve manevi tazminat talebinin açıklanmadığını, ceza dosyasının beklenilmesini, talebin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davalı Otokoç Otomotiv Ticaret ve Sanayi A.Ş. karşı açtığı maddi manevi tazminat davanın reddine, davacı ...'ın açtığı diğer davalılara karşı açtığı maddi tazminatının kabulü ile 93.646,79 TL maddi tazminatın 08/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber ilgili davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacı ... Çakar'ın açmış olduğu maddi tazminatının kabulü ile 3.561,76 TL maddi tazminatın 08/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber ilgili davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 15.000,00 TL manevi tazminatın 08/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan ...'den alınarak davacıya verilmesine, davalı Alianz Sigorta A.Ş. açılan davanın reddine, davacı ... Çakar'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 7.500,00 TLmanevi tazminatın 08/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan ...'den alınarak davacıya verilmesine, davalı Alianz Sigorta A.Ş. açılan davanın reddine, davacı ...'ün manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 7.500,00 TLmanevi tazminatın 08/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan ...'den alınarak davacıya verilmesine, davalı Alianz Sigorta A.Ş. açılan davanın reddine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 7.500,00 TL manevi tazminatın 08/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan ...'den alınarak davacıya verilmesine, davalı Alianz Sigorta A.Ş. açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki (2),(3) ve (4) nolu bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

../..

-3-

2016/15568

2019/10189

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

../..

-3-

2016/15568

2019/10189

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının, hükmün gerekçe kısmında kabul edildiği bildirilen bir yükümlülüğün, hüküm fıkrasında karar altına alınmayışının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise, bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nun 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nun 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalı ve tereddüt yaratıcı olmamalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta; yerel mahkemenin kısa kararı ile gerekçeli kararının hüküm fıkrası birbiriyle uyumludur. Ne var ki; yerel mahkemece, hükmün maddi tazminata yönelik kısmında “ilgili davalılardan alınarak” şeklinde hüküm tesis edildiği görülmektedir. Hükmün bu haliyle infazda tereddüt yaratacak nitelikte olduğu açıktır.

Bu durumda mahkemece, taraflara yükletilen ödevlerin ve bahsedilen hakların hiçbir kuşku ve tereddüt gerektirmeyecek şekilde çok açık ve icra (infaz) edilebilir nitelikte hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, taraflara yükletilen ödevlerin ve bahsedilen hakların hiçbir kuşku ve tereddüt gerektirmeyecek şekilde çok açık ve icra (infaz) edilebilir nitelikte hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Kabule göre; Murisin evli ve çocuklu olması durumunda desteğe ve eşe 2 şer pay, çocuklara 1 pay verilerek gelirin paylaştırılması gerekmektedir. Bu durumda çocuklar herhangi bir okulda okumuyor yada okuma ihtimalleri yoksa erkekler için 18 yaş, kız çocuklar için 22 yaş, yüksek okul okumaları yada okuma ihtimalleri olması durumunda 25 yaşına gelince destekten çıkarılarak, çıkan çocuğun payı diğer paydaşlara dağıtılacaktır. Çocukların tamamı destekten çıktığı tarih itibarı ile desteğin gelirinin yarısı desteğe yarısı ise eşe paylaştırılarak hesaplama yapılması uygun olacaktır.

Hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda müteveffanın eşine gelirinin %40 ve %45 oranlarında destek olacağını, çocuğu ...’e ise 18 yaşını ikmale kadar %15 oranında destek olacağı kabul edilmiş, bunun neticesinde, eş Nuray için 93.646,79 TL, çocuğu ... için 3.561,76 TL tazminat hesaplanmıştır. Somut olayda; eşe %40, desteğe %40 ve çocuğuna %20 şeklinde pay ayrıldıktan sonra çocuğu desteklikten çıktıktan sonra sağa kalan eşe %50, desteğe %50 olacak şekilde pay dağıtımına gidilmelidir. O halde, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda destek tazminatı hesaplanarak davacıların alacağı tazminat miktarlarının belirlenmesi gerekirken yanlış ilkeler benimseyen, denetime açık olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre; karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin AAÜT'nin 13/1. maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.", yine 10/4 maddesine göre "Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.", 10/2 maddesine göre de "Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez."

Mahkemece, yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler karşısında maddi ve manevi tazminat hükümleri yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, reddedilen manevi tazminat yönünden hükmolunan vekalet ücretinin, kabul edilen manevi tazminat üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin üzerinde olamayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Mahkemece, yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler karşısında maddi ve manevi tazminat hükümleri yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, reddedilen manevi tazminat yönünden hükmolunan vekalet ücretinin, kabul edilen manevi tazminat üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin üzerinde olamayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

5-Bozma sebep ve şekline göre davalı ... vekilinin manevi tazminata yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin manevi tazminata yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'e geri verilmesine, 05/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11318, Karar No: 2018/9505, Tarih: 10.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11318 E.  ,  2018/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türk Ceza Kanununun 85 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarındaki “üç yıldan” ibarelerinin 31/5/2005 tarihli ve 5328 sayılı Kanunun 3 üncü maddesiyle “iki yıldan” şeklinde değiştirildiği anlaşıldığından tebliğnamede bu yönde eleştiri öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın dava konusu kazanın diğer araç sürücüsü Hamdi’nin kırmızı ışıkta geçmesinden kaynaklandığına, bu durumun tarafsız tanıklar ve bilirkişi raporu ile ortaya konulmasına rağmen sanığın tali kusurlu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun gözetilmeksizin TCK'nın 50/6. maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun gözetilmeksizin TCK'nın 50/6. maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (6) ile numaralandırılan bölümünün hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumuna, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla sanığın, 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, hükmün (7) ile numaralandırılan bölümünde yer alan “taksitlerden birinin elde olmayan nedenler hariç olmak üzere zamanında ödenmemesi halinde TCK’nin 50/6.-7. maddesi gereğince hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18016, Karar No: 2011/3961, Tarih: 08.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18016 E.  ,  2011/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.12.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karnıbahar, domates, taze fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2008 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29501, Karar No: 2017/7015, Tarih: 03.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/29501 E.  ,  2017/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekili, icra mahkemesine başvurusunda; satış ilanının Türkiye genelinde yayımlanan ve tirajı yüksek bir gazetede yayımlanması gerektiğini, müvekkiline 103 davetiyesi tebliğ edilmediğini ve ihaleyi alan kişinin henüz ihale bitmeden hayırlı olsun demesinin ihale ile ilgili şüphe uyandırdığını ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece; şikayetçi borçluya satış ilanının usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve ihalenin feshine karar verilmiştir.

HMK'nun 119/1-e maddesi uyarınca şikayetçi iddiasının dayanağı olan bütün vakıaları şikayet dilekçesinde göstermek zorundadır. Aynı Yasanın 25. maddesi hükmüne göre de; hakim, şikayet dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup; ileri sürülmeyen maddi olayları kendiliğinden gözetemez.

Somut olayda; yukarıda içeriği özetlenen şikayet dilekçesi kapsamına göre; şikayetçi borçlu vekili satış ilanı tebligatının usulsüz olduğunu açıkça ileri sürmediği halde, mahkemece borçlunun, şikayet dilekçesinde dayandığı vakıaların dışına çıkılıp, kamu düzeniyle ilgili olmayan, re'sen dikkate alınacak hususlar kapsamında da bulunmayan; "satış ilanının usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi" nedenine dayalı olarak ihalenin feshine karar verilmesi doğru değildir.

Kaldı ki, fesih istemine konu olan ihalede satılan ... ili, ... ilçesi, 901 parsel sayılı taşınmazın muhammen bedelinin 66.160,00 TL olduğu ve bu taşınmazın 80.000,00 TL'ye satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde anlaşılmaktadır. Bu nedenle, borçlunun açık bir fesat iddiası da bulunmadığından zarar unsuru gerçekleşmemiş olup, ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur.

Bu durumda, mahkemece, İİK'nun 134/8. maddesi gereğince zarar unsurunun bulunmaması nedeniyle ihalenin feshi isteminin esasa girilmeden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin kabulü ile ihalenin feshine hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/812, Karar No: 2022/709, Tarih: 24.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/812 E.  ,  2022/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1992 yılından 2005 yılı Mayıs ayına kadar Manisa İl Sağlık Müdürlüğü'nde eczacılık şube müdürü olarak görev yaptığını, davalının da aynı işyerinde eczacı olarak çalıştığını, davalının 09.03.2010 tarihli dilekçesi ile Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına müvekkili hakkında özel hayatın gizliliğini ihlâl, tehdit ve hakaret suçlaması ile şikâyetçi olduğunu, şikâyet dilekçesinde müvekkilinin korkutma ve psikolojik baskı uygulayarak kendisini tehdit ettiğini, başka kişilere göstererek teşhir ettiğini, kadınlarla ilişkisi ve porno meraklısı olduğunu ileri sürdüğünü, Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/442 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda müvekkilinin beraatine karar verildiğini ve kararın onandığını, ayrıca davalının Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/158 E. sayılı dosyası ile müvekkili hakkında açtığı manevi tazminat davasının da reddine karar verildiğini, ceza mahkemesinde beraat kararı verilmesine rağmen davalının manevi tazminat davası açtığını, bu olaylar sebebiyle müvekkilinin aile yapısı ve sosyal çevresinin olumsuz etkilendiğini, davalının asılsız isnatları yüzünden müvekkilinin manevi yönden yıprandığını, şube müdürü olarak çalışan müvekkili hakkında açılan ceza davasından sonra 03.11.2011 tarihinde araştırmacı görevine verildiğini, maaşının sabitlendiğini bu nedenle maddi kaybı olduğu gibi dava dosyalarında masraf yaptığını ileri sürerek 5.000TL maddi ve 20.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'î ileri sürdüklerini, müvekkilinin Manisa İl Sağlık Müdürlüğüne yaptığı şikâyet üzerine davacının kınama cezası aldığını ve cezanın kesinleştiğini, görevden açığa alınma ya da alt seviyede bir göreve tayin etme işlemlerine yönelik tazminat istemlerinin idareye karşı yöneltmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı: