muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2180, Karar No: 2014/4682, Tarih: 22.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2180 E.  ,  2014/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/78288

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 05/12/2013, 2012/269 (E) ve 2013/277 (K)

SUÇ : Kasten çocuğu öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

21.12.2009 günü saat 12: 00 sıralarında Alaşehir İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan ihbar üzerine yapılan incelemede, S. ilçesi B. Yolu üzeri Dindarlı köyü mevkiinde Buldan istikametine doğru yolun sol tarafında asfaltın bitiminden 3 metre dışarda toprak zeminli su kanalının içinde M.. P.. isimli şahsa ait cesedin yerde sırt üstü ve elleri yumruk şeklinde sıkılı vaziyette bulunduğu,cesedin ayaklarına 4,25 metre mesafede beyaz renkli Ford Transit marka bir araca ait olduğu düşünülen sağ sinyal lambası parçaları, bunun 1,5 metre ilerisinde aynı nitelikte araca ait ön parjur parçası bulunduğu,Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 20.01.2009 tarih 1594 sayılı otopsi raporunda "maktülün dış muayenesinde sağ pariatel bölgede 6 cm boyunda raddi vasıflı yara dışında ize rastlanmadığı, iç muayanede kafa kemiklerinde kırık bulunmadığı, subdural ve subaraknoidal kanama tespit edildiği, dalakta rüptür bulunduğu,kesin ölüm nedeninin kafa travmasına bağlı subdural ve subaraknoidal kanama ile dalak rüptürüne bağlı iç kanama olduğunun " belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 06.01.2010 tarih ve 3741 tarihli raporunda "ölümün, ölü muayanesinin yapıldığı 21.12.2008 tarihi saat 15 den öncesi 5-36 saatlik zaman dilimi içerisinde meydana geldiği, kafa bölgesinde dışta ve içte, karın bölgesinde içte tespit edilen travmatik değişikliklerin künt travma sonucu meydana geldiği, ancak bu travmatik değişikliklerin tamamının araç

çarpması ile meydana gelmiş olabileceği gibi bu bölgelere sert ve künt bir cismin havalesi ile de meydana gelebileceğinin" bildirildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca ölümün trafik kazası olduğundan hareketle soruşturma yürültüldüğü sırada tanık S.. T..'nun ölümden yaklaşık 10 ay sonra 27.10.2009 tarihinde ve daha sonra verdiği ifadelerin diğer tanık beyanları ve maddi deliller ile doğrulanmadığı, dairemizin bozma kararından sonra Sarıgöl Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 09.05.2012 tarihli ve yerel mahkemede verdiği 27.06.2013 tarihli ifadesinde önceki beyanlarından vazgeçtiği olayda; tanık S.. T..'nun aşamalardaki çelişkili ve maddi deliller ile doğrulanmayan anlatımları dışında sanıkların cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşıldığı halde, sanıkların atılı suçlardan beraatleri yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafıileri, katılan vekili ve yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sanık İ.. D..'in TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için yazı yazılmasına, 22/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/10/2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Medeni Efe'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık İ.. D.. müdafii Avukat E.H. ile Av. H. D.'ın yokluklarında 23/10/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/17647, Karar No: 2013/15013, Tarih: 01.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/17647 E.  ,  2013/15013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu dava konusu 27366 ada 3 parsel sayılı taşınmaza davalıların gecekondu ile kömürlük yapmak ve ağaç dikmek suretiyle haksız olarak müdahalede bulunduklarını ileri sürerek el atmanın önlenmesine ve ağaç ile muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza yapılan müdahalenin imar uygulaması sonucu oluştuğu gerekçesiyle muhdesat bedelinin davalılara eşit olarak ödenmesine ve el atmanın önlenmesi ile muhdesatların yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.839,19.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8608, Karar No: 2010/14268, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8608 E.  ,  2010/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15534, Karar No: 2014/8924, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15534 E.  ,  2014/8924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/842

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, hafta tatili ücreti ile maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 08.09.2009-07.02.2012 tarihleri arasında Teknisyen Saha Elemanı olarak çalıştığını, V. baz istasyonlarında arıza, bakım ve jeneratör bağlanması işlerini yaptığını, Depo Elemanı olarak çalıştığı dönemde günün hangi saati olduğuna bakılmaksızın sahalara gerekli malzemeleri temin ettiğini, mesainin herhangi bir başlama bitiş saati olmadığını, saha elemanı iken günlerce sahada kalmak zorunda kaldığını, herhangi bir denkleştirme işlemi yapılmadığını, son ücretinin 950,00 TL olduğunu ve 240 TL yemek çeki aldığını, Kasım 2011 tarihinden itibaren yemek çekini, Aralık 2011’den itibaren de aylık maaşını alamadığını, iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını, davacının kendi işi dışında, davalı şirketin M. projesi kapsamında da çalıştığını, vaat edilen 1.000,00 TL ücretin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ücretlerinin ödenmediği, çalıştığı süre boyunca hafta sonu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini, yasal sürelerin çok üstünde çalıştığını fakat fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, asgari geçim indirimi, hafta tatili, eksik kalan maaş, Motorola projesinde çalışmadan kaynaklı alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 06.02.2010-07.02.2012 arasında çalıştığını, davacının aynı anda dava açan 11 arkadaşı ile birlikte hiçbir gerekçe göstermeden ve bildirimde bulunmaksızın üzerinde kayıtlı zimmetli ekipmanları da teslim etmeden işe gelmediğini, şirketin işlerinin durmasına ve şirketin taşeronu olduğu GSM şirketi nezdinde performans kaybına ve cezai yaptırımla karşı karşıya kalmasına sebebiyet verdiğini, işten kendi isteği ile ayrıldığından kıdem ve ihbar tazminatının hukuki dayanağı bulunmadığını, şirket çalışanlarından eski proje müdür yardımcısı C. B. şirketten ayrılarak bir şirket kurduğunu, bu şirketin müvekkili ile benzer mahiyette faaliyet gösterdiğini, aynı gün işi bırakan çalışanlardan M. E. Ş. ile birlikte çalışanları örgütleyerek 6 Şubatta işi bırakmalarını tesis ettiği bilgisine ulaşıldığını, 19 çalışanın aynı gün planlı ve eylemli bir şekilde işi bırakarak şirketin zarar görmesine neden olduğunu, davacı ve diğer bir kısım davacının işten ayrıldıktan sonra V. şirketinin taşeronluğunu yapan C. B.’in firmasında çalıştıklarını, şirket çalışanlarını tehdit ederek saldırıda bulunduklarını, ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının iş akdini haksız feshettiğinin ortada olduğunu, asgari ücretle çalıştığını, maaş alacaklarının banka havalesiyle ödendiğini, maaş alacağı bulunmadığını, asgari geçim indiriminin de hesaplanarak davacı hesabına yatırılacağını, fazla çalışmaya dair taleplerin dayanağının olmadığını, UBGT günlerinde nöbet usulü çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışması bulunmadığını, davacı ofis elemanı olduğundan ofis çalışma saatleri dışında çalışması bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ayrıca davacının şirket bilgilerini izinsiz kopyalayarak suç işlediğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, eksik kalan maaş ve Motorola projesinden kaynaklı alacağın tahsiline, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ücreti ve Motorola projesinden kaynaklı alacağa hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriği, seri dosyalar ve UYAP sorgulamalarından, davacı tarafça dinletilen tanıkların davalı işverenlik aleyhinde davalarının bulunduğu, davalı vekilinin ise tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının aynı işverenliğe karşı davalarının bulunması karşısında beyanlarına değer verilmemelidir.

Dosya içeriği, seri dosyalar ve UYAP sorgulamalarından, davacı tarafça dinletilen tanıkların davalı işverenlik aleyhinde davalarının bulunduğu, davalı vekilinin ise tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının aynı işverenliğe karşı davalarının bulunması karşısında beyanlarına değer verilmemelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin davacının fazla çalışmayı gerektirir şekilde çalıştığını gösterdiği, fakat somut bir tespite – hesaplama yapmaya elverişli olmadığı belirtilerek, davacı tanıklarının beyanına dayalı olarak davacının günlük en fazla 3 saat olmak üzere 6 gün için haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil alacaklarının hesaplandığı anlaşılmıştır.

Yine bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının davacının Motorola projesinde çalıştığını, bunun karşılığında ödenmesi gereken bir maaş ikramiyenin ödenmediğini beyan ettikleri, davalı vekilinin konuyla alakalı bir beyanının bulunmadığı, takdir mahkemeye ait olmak üzere tanık beyanları esas alınarak 950 TL net hesaplandığı açıklanmış, mahkemece bu tutar hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamında bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tutanağından, işveren vekili N. Ş.’in yaptığı açıklamada, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla mesai yapılmadığını, haftada bir gün hafta tatili izni verildiğini, her zaman 8 işçinin yedek ekip olarak bekletildiğini, ihtiyaç halinde çalışanlara takviye desteği verildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü ile çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışma yapılmadığını, davacının ofis çalışanı olduğunu ve ofis çalışma saatleri dışında bir çalışması bulunmadığından fazla çalışma iddiasının mesnetsiz olduğunu savunmuştur.

Fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti ile M. projesinden kaynaklı alacak açısından BÇM tahkikat evrakının tüm ekleri ile birlikte getirtilip, işveren vekilinin tutanaktaki beyanı da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2733, Karar No: 2023/10689, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2733 E.  ,  2023/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/197 E. 2023/556 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya Muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir

3. Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.06.2015 tarihli kararı ile "...TCK.nun 52/2 maddesinde öngörülen birim gün karşılığının 20 TL'den 100 TL'ye kadar bir miktar ile çarpılmasının amacı cezanın bireyselleştirilmesi olup, bir gün karşılığı tayin ve takdir olunacak miktarın TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosyal durumu gözetilerek ve gerektiğinde ekonomik durumu araştırılarak belirlenmesi gerekirken, yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasına esas alınan birim gün karşılığının yazılı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından hükümlerin ayrı ayrı açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Denetim süresi içerisinde sanığın İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/188 Esas sayılı dosyasında 15.08.2016 tarihinde kasten öldürme suçunu işlemesi üzerine, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi seri muhakeme usulu işlemlerinin uygulanması bakımından dosyayı seri muhakeme bürosuna göndermiş, sanık seri muhakeme usulü hükümlerince yargılama yapılmasına ilişkin teklifi reddettiğinden 18.05.2023 tarihli kararla açıklanması geri bırakılan hükümler açıklanmak sureti ile sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, bir sebebe dayanmamaktadır.

2. Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın suç kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmadığına, mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına, hükümlerin açıklanma şartlarının oluşmadığına ve eksik inceleme yapıldığına yöneliktir

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, bir sebebe dayanmamaktadır.

2. Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın suç kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmadığına, mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına, hükümlerin açıklanma şartlarının oluşmadığına ve eksik inceleme yapıldığına yöneliktir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde Bursalı Tahir Caddesi üzerinde bir şahsın havaya ateş ettiği hususunun ihbar edilmesi üzerine kolluk görevlilerinin söz konusu mahalle gittikleri, yapılan incelemede yol üzerinde bir adet kovan bulunduğu, Mahmutoğlu Apartmanı içerisine girildiği ve sanığa ateş edenin kendisi olup olmadığının sorulması üzerine sanığın olayı kabul ederek 252835 seri numaralı tabancayı kolluk kuvvetlerine teslim ettiği, bu suretle sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi uyarınca zamanaşımı süresinin zamanaşımı kesen 21.05.2013 tarihli ilk mahkumiyet tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen süreye eklendikten sonra hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu mahkemece sanık hakkında düşme kararları verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE ,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2931, Karar No: 2014/3730, Tarih: 05.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2931 E.  ,  2014/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/514-2013/98

Davacı M.. Y.. tarafından, davalı Y.. Y.. aleyhine 07/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler göz önünde bulundurulduğunda, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11981, Karar No: 2019/19717, Tarih: 18.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11981 E.  ,  2019/19717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 27/11/2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.