muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1665, Karar No: 2009/3091, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1665 E.  ,  2009/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kat irtifakı kurulmuş taşınmazda bağımsız bölümün cinsinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 18.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 12.3.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2733, Karar No: 2024/7065, Tarih: 25.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2733 E.  ,  2024/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/256 E., 2023/227 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/256 Esas, 2023/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;

Her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Ev arama tutanağı ile sanığın evinde yapılan aramada paketler halinde çeşitli uyuşturucu maddeler ele geçirilmiştir.

3.Ankara Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporları ile ele geçen maddelerin metamfetamin, afyon sakızı ve eroin oldukları, aparatlarda metamfetamin kalıntısı bulunduğu belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Ev arama tutanağı ile sanığın evinde yapılan aramada paketler halinde çeşitli uyuşturucu maddeler ele geçirilmiştir.

3.Ankara Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporları ile ele geçen maddelerin metamfetamin, afyon sakızı ve eroin oldukları, aparatlarda metamfetamin kalıntısı bulunduğu belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine dair savunmalarda bulunmuş ise de; tanık olarak dinlenen H.O.'nun tüm aşamalarda eşi olan sanığın, yabancı uyruklu şahıslara uyuşturucu madde sattığını söyleyerek istikrarlı ve değişmeyen şekilde ayrıntılı beyanda bulunduğu, sanık savunmalarında uyuşturucu maddeleri paketçikler hâlinde alma sebebini, dışarıya çıkarken içmek için paket hâlinde daha kolay alması olarak belirtmiş ise de; ele geçirilen bazı paketlerdeki miktarın kullanım sınırında, bazı paketlerde ise tek kullanımı aşan uyuşturucu maddenin bulunduğu, ele geçirilen maddelerin 25 paket hâlinde satışa hazır vaziyette ve eroin, metamfetamin, afyon sakızı olmak üzere 3 çeşit olarak bulunması, paketçikler hâlindeki maddenin mide ilacı kutusuna, sigara paketleri içerisine gizlenmiş vaziyette bulunması hususları da birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ikametinde bulunan uyuşturucu maddelerini satmak amacıyla bulundurduğu kanaatine varılarak hakkında mahkumiyet hükmü verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince ''Sanık hakkında kurulan hükümde neticeten belirlenen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ve tamamının tahsil edileceği ihtaratı yerine yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Yasanın 106/3 maddesine göre infaz edileceği hususunun yazılması'' nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın tercüman aracılığı ile ifadesinin alındığı duruşmada, sanığa iddianame ve ekleri okunmadan ve 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesindeki yasal hakları hatırlatılmadan, okunmuş ve hatırlatılmış ise de denetime olanak sağlayacak biçimde tutanağa geçirilmeden sorgusu yapılarak 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi ve 191 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendine aykırı davranılmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/256 Esas, 2023/227 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/256 Esas, 2023/227 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çankırı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30129, Karar No: 2015/10363, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30129 E.  ,  2015/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/171-2014/207

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 797,99 m2 kısmının bedeline hükmedildiği halde başka bir davanın konusunu oluşturan (A) harfi ile gösterilen kısmı hakkında terkin hükmü kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (A harfi ile gösterilen 2.093,18 m2 lik) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (B harfi ile gösterilen 797,99 m2lik) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12328, Karar No: 2020/17444, Tarih: 26.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12328 E.  ,  2020/17444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair, beraatlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar Cengiz, Şayeste hakkında katılan ...'a karşı tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından ve suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılanlara karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince “Kasten yaralama”, TCK'nin 106/2-c maddesi gereğince “tehdit" suçlarından kamu davası açıldığı, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince “Kasten yaralama” suçu ile “ tehdit” suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı “Kasten yaralama" suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de; sanığın üzerine atılı TCK'nin 106/2-c. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan beraat hükmü kurularak bu hükmün kesinleştiği, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nin 253/3.

maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı ve atılı suçun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılanlar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

b) Adli sicil kaydı olmayan sanık hakkında "tekerrüre esas teşkil eden sabıkası bulunduğu" şeklinde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi,

c) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinin kabulü karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanmasını gerektiği gözetilmeden (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 26.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9445, Karar No: 2006/8503, Tarih: 21.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9445 E.  ,  2006/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kangal Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2006

Davacı iş kazası  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık trafik iş kazasında yaralanan işçinin uğradığı maddi ve manevi zararın, işverene ödetilmesi isteğine ilişkindir.

İş kazası sonucu meydana gelen olayda, sorumluluğun taşıma işini üzerine alan dava dışı kooperatife ait olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş,  karar manevi tazminat yönünden davacı, tarafça temyiz edilmiştir.

Dava dışı S.S K.18 no.lu Otobüsçüler Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi ile davalı işveren Elelktrik Üretim A.Ş Genel Müdürlüğü'ne bağlı K.Termik Santralı İşletme Müdürlüğü arasında 6.8.2003 tarihinde düzenlenen sözleşme ile kooperatifin davalı işverene ait işçileri taşıma işini üstlendiği, 14.1.2004 tarihinde meydana gelen trafik iş kazasında, kooperatife ait aracı süren şöförü İ. Ö.'ın 2/8 oranında, E.-B.şantiye binasından yola giren dava dışı mobil vinç şöförü N. D.'ın 4/8 oranında, şantiye sorumlusu İ.Ö.'nin 2/8 oranında kusurlu oldukları, davalı işverenin kusurunun bulunmadığı davacının sürekli işgörememezlik orarının %0 olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur.

Uyuşmazlık zarara uğrayan sigortalı işçinin bindiği servis aracının işverene ait olmamasına ve servis şöförü ile davalı işveren arasında hizmet akti bulunmamasına karşın meydana gelen olaydan işverenin sorumlu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı, S.S.K'nın 11/A (e) maddesi'nde açıkca gösterildiği üzere sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla, işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında meydana gelen olaylar iş kazası olarak nitelendirilir. 4857 sayılı İş Kanunu 2/3 ve 506 sayılı yasanın 5/2  maddesinde araçlar işyeri kapsamında kabul edilmiştir. Servis düzeninin bulunduğu işyerinde sigortalıların emniyetli ve güvenli bir şekilde işyerinde götürülüp getirilmeleri işveren yükümünde olan bir sorumluluktur. İşveren bu görevi kendi araç ve işçisiyle yapabileceği gibi somut olayda olduğu gibi taşıma sözleşmesine bağlı olarak da yaptırması mümkündür. Taşıma işinin işveren nam ve hesabına yapılması durumunda, işçiye karşı sorumluluk doğrudan işverene aittir.    Bu nedenle asıl  işveren durumunda olan davalı, diğer alt işveren ve dava dışı diğer  işçilerin kusurundan birlikte  müşterek ve müteselsilen   sorumludur. (İş Kanunu md. 2)

Bu durumda, 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı da gözetilerek davacıya uygun bir manevi tazminat takdir etmek yerine yazılı şekilde isteğin tümünün reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcınınistek halinde davacıya iadesine, 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1010, Karar No: 2019/7513, Tarih: 20.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1010 E.  ,  2019/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.20.06.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/664, Karar No: 2018/4406, Tarih: 17.10.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/664 E.  ,  2018/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafii duruşmaya gelmediği ve herhangi bir mazeret de bildirilmediğinden sanık hakkında duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

1-11.12.2015 tarihli tutanak içeriğine göre sanık tarafından yere poşet atıldığı ve içerisinden 6 parça halinde uyuşturucu madde bulunduğu, sanığın yapılan üst aramasında beyaz renki cep telefonunun ele geçirildiği ve bu telefonun tanık tarafından arandığı belirtilmesine rağmen, sanığın tüm aşamalarda kendisi tarafından poşet atılmadığını ve beyaz renkli cep telefonunun kendisine ait olmadığını belirtmesi karşısında, olay tutanağında ismi geçen zabıt mümzilerinin tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kabule göre ;

2-24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24569, Karar No: 2015/22941, Tarih: 22.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24569 E.  ,  2015/22941 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

NUMARASI :

DAVACI : Hazine

DAVALI : D.. O.. vs.

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile D.. O.. ve müşterekleri aralarındaki Tapu İptali ve Terkin davasının reddine dair Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.07.2011 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili eldeki dava, birleşen dava dilekçeleri ile ıslah dilekçesinde, ... ada ... parsel sınırları içerisinde kalan 2.018,30 m2 yerin 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, bir kısım davalılar yargılama oturumlarında temsil olunmamışlardır.

Mahkemece, ilk kararda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 1.Hukuk Dairesi'nce, 5841 sayılı Kanun'la değişik 3402 sayılı Kanun'un 12/3.maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçtiğine işaret edilerek bozma sevkedilmiş, davalılar vekilinin karar düzeltme başvurusu üzerine Dairece 6099 sayılı Kanun'la değişik 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi uyarınca yargılama giderlerine ilişkin gerekçenin bozma ilamından çıkarılmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3.maddesi uyarına hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu

.//..

değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

.//..

değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/... Esas, 2011/... Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan "Hakim, Türk Hukuku'nu re'sen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararı Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.