muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25188, Karar No: 2015/9598, Tarih: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25188 E.  ,  2015/9598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/04/2004 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12333, Karar No: 2009/3058, Tarih: 24.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12333 E.  ,  2009/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 10.922,01 YTL faiz alacağının faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’ın Maltepe Askeri Lisesinde okurken kendi isteği ile okuldan ayrıldığını, okula başlarken verilen yüklenme senedi gereğince davalıların sorumlu olduğunu, davalılar tarafından Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/35 Esas sayılı dosyası ile menfi tespit davası açtıklarını, yargılama sonucunda 8.374.094.098 TL borçlu olduklarının tespit edildiğini, bunun davalılar tarafından ödendiğini ancak faizinin ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı tutularak 10.922,01 YTL faiz alacağının tahsili istenilmiş, 9.05.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle de talebi 11.050,61 YTL’ye çıkarmıştır. Davalıların borçlu olduğu miktarın tespiti için alınan bilirkişi raporunda 01.05.2006 tarihi itibariyle faiz borcu belirlenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere özellikle davalılar tarafından açılan menfi tespit davası neticesinde alınan bilirkişi raporuna göre 12.09.2003 tarihi itibariyle davalının 8.374.094.098 TL ana para borçları olduğu, bu miktarın menfi tespit davası açıldıktan sonra taksitler halinde ödendiği, davalıların askeri okula başlarken verdikleri yüklenme senedi gereğince de adlarına yapılan okul masraflarından sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte sorumlu olacakları anlaşılmaktadır. Buna göre; bilirkişice asıl alacağın 12.09.2003 tarihine kadar işlemiş faizinin hesaplanmasında bir hata yoksa da, 13.09.2003 tarihinden sonraki dönem için faiz hesaplaması yapılırken davalıların taksitle ödedikleri miktarlarda dikkate alınarak bir hesaplama yapılması gerekirken, 13.09.2003 tarihi ile 01.05.2006 tarihleri arasında hiç ödeme yapılmamış gibi mahkemece tespit edilen 8.374,10 YTL asıl alacağın faizi hesaplanması suretiyle sorumlu olunan faiz miktarının belirlenmesi ve mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

./..

-2-

2008/12333-2009/3058

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19119, Karar No: 2015/21393, Tarih: 09.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/19119 E.  ,  2015/21393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2015/258569

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015 ( Ek Karar )

NUMARASI : 2014/149 (E) ve 2015/5 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık S.. Ş..'nun 14.08.2015 tarihli dilekçesi ile 07.07.2015 tarihli ek kararı temyiz ettiği ve sanığın temyiz talebine yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42091, Karar No: 2017/17314, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42091 E.  ,  2017/17314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/782, Karar No: 2012/7835, Tarih: 16.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/782 E.  ,  2012/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu edilen 604 parsel sayılı taşınmaz 52800 m2 yüzölçümlü iken, davalı idare tarafından kamulaştırılan ve ana gayrimenkulden ibraz edilen 17600 metrekarelik kısma ait tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.09.2009 tarihinde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3153, Karar No: 2009/3037, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3153 E.  ,  2009/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imalât bedelinin ödenmemesi üzerine girişilen icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekili cevabında, anlaşmanın ... isimli kişinin teklifi üzerine gerçekleştiğini, anlaştıkları 22.865,00 USD’nin ...’ın banka hesabına yatırıldığını savunmuştur. Davacı tarafından düzenlenen 25.08.2005 tarihli faturanın davalı yanca sigorta şirketine ibraz edildiği ve hırsızlıkla ilgili olarak meydana gelen zararın sigorta şirketinden tahsil olunduğu saptanmakla davalının diğer temyiz itirazları yerinde değil ise de, ödeme yapılan ... isimli kişinin davacının yetkili temsilcisi olup olmadığına dair yapılan inceleme hüküm tesisine yeterli bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece, davacıya ait ticari defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, ...’ın davacıyı temsilen hareket edip etmediği, bu kişinin yaptığı tahsilatların davacı defterlerinde yer alıp almadığı saptanmalı, yapılan işlemlere BK’nın 39. maddesi uyarınca zımnî icazet verilip verilmediği belirlenmeli, bahsi geçen kişinin yetkili temsilci olduğunun saptanması halinde ...’a yapılan ödeme miktarınca dava reddedilmeli, yetkili temsilci olmadığının

anlaşılması halinde davalı cevap dilekçesinde “diğer yasal deliller” demek suretiyle yemin kanıtına dayanmış sayılacağından ...’a yapılan ödeme ile ilgili davalının davacıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılıp, sonucuna göre karar verilmeli, %40 tazminat istemi ise araştırma sonucuna göre değerlendirilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10216, Karar No: 2012/22527, Tarih: 19.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10216 E.  ,  2012/22527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı kanunun 67/1, 5237 Sayılı TCK.nın 50,

52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Uyuşturucu madde ile ilgili suçun soruşturulması sırasında sanığın evinde 23.10.2008 tarihinde yapılan arama neticesinde 2863 sayılı kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, müzelik değerde olan Roma dönemine ait 4 adet kiremit, toprak kap ile 1 adet Roma dönemine ait dokuma ağırlığının bulunduğu, sanığın savunmasında eserleri 3-4 yıl önce bulduğunu beyan ettiği, 2863 sayılı kanunun 67/1 maddesinde belirtilen bildirim yükümlülüğüne mazereti olmaksızın aykırı davrandığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19490, Karar No: 2014/3329, Tarih: 25.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19490 E.  ,  2014/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2010/298-2013/283

Davacı vekili dava dilekçesinde, Isparta İli Merkez İlçesi Yayla Mahallesi İnönü Mevkiindeki 1471 ada, 196 parselde bulunan taşınmazın ortaklığının giderilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, taşınmaz mal ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı taşınmaz üzerindeki ortaklığın kat mülkiyeti kurulması yoluyla yapılmasını istemiş, davalılar ise ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiş, mahkemece satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 10. maddesinin son fıkrası hükmüne göre kat mülkiyetine konu olmaya elverişli bir taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi davasında, ortak maliklerden birinin yargılamanın herhangi bir aşamasında paylaşmanın kat mülkiyeti kurulması yoluyla yapılmasını istemesi durumunda, hakim, 12. maddedeki belgeleri de tamamlattırıp taşınmaz mülkiyetinin kat mülkiyetine çevrilmesine ve paylar denkleştirilmek suretiyle bağımsız bölümlerin ortaklara ayrı ayrı özgülenmesine karar vermelidir.

Dosyada toplanan belge ve bilgilere, özellikle bilirkişi raporu içeriğine göre; dava konusu taşınmazın üzerinde 4 adet dükkan ile normal katlarında üçer daire olmak üzere toplam on bağımsız bölümden oluşan kargir yapı mevcut olup, bu taşınmaz tapuda davacı ve davalılar adlarına kayıtlıdır. Paydaş ve bağımsız bölümlerin sayısı itibariyle her paydaşa en az bir bağımsız bölüm düştüğü, taşınmaz üzerindeki yapının Kat Mülkiyeti Yasasının 50/2. maddesi hükmüne uygun nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine uygun olarak, üzerinde kat mülkiyetine elverişli yapı bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış ya da projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin olması, bağımsız bölümlerinin başlı başına kullanmaya elverişli bulunması (M.1), yapının tümünün kargir olması (M.50/2) ve her paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi, ayrıca 12. maddede yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Yasanın 10. maddesinin son fıkrası hükmünce taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolda giderilmesine karar verilebilecektir.

Dava konusu taşınmazın üzerindeki yapı kargir olup paydaşlardan her birine en az bir bağımsız bölüm özgülenecek sayıda ve niteliktedir. Taşınmaz bu yönüyle üzerinde kat mülkiyeti kurulmasına elverişli ise de, kat mülkiyetine geçiş için bunlar yeterli olmayıp, yukarıda açıklanan diğer tüm koşulların (12. maddede yazılı belgelerin) varlığını da aramak gerekir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıkların bulunması ya da yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin mevcut olduğu durumlarda hemen kat mülkiyeti kurulamayacağı sonucuna varılmayarak, bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bunun isteyen tarafa tamamlattırılması yoluna gidilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Bu bakımdan somut olayda da mahkemece öncelikle; ilgili belediyenin imar ve şehircilik müdürlüğünün 04.06.2012 tarihli yazısından bir kısım bağımsız bölümlerin iskan ruhsatlarının bulunmadığı ancak ruhsat yenilemesi ile iskan ruhsatlarının alınabileceği anlaşıldığından öncelikle aykırılıkların giderilmesi daha sonra yapının fiili durumunu yansıtan projenin hazırlattırılıp, ilgili imar müdürlüğünün onayının ve buna bağlı olarak oturma izin belgesinin alınması, ayrıca Kat Mülkiyeti Yasasının 12. maddesinde sayılan diğer belgelerin tamamlattırılması için kat mülkiyetine geçiş suretiyle ortaklığın giderilmesini isteyen davalı tarafa yetki ve yeterli süre verilmesi, bu hususlar eksiksiz yerine getirildiği takdirde de; dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıda her bir bağımsız bölümün (konumu, yüzölçümü, kullanım amacı ve eklentileri yerinde incelenip irdelenerek) değeri ve bu değere göre özgülenecek arsa payı uzman bilirkişi aracılığıyla saptanıp varsa fiili taksime göre, taksim yoksa çekilecek kura ile önce her bir paydaşa birer bağımsız bölüm özgülendikten sonra arta kalan bağımsız bölümlerin pay oranları da gözetilmek suretiyle yine kura ile paydaşlara özgülenerek, gerekiyorsa bedel farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesi, malikleri gösteren liste ve yönetim planı gibi belgeleri paydaşların (tanınan süreye rağmen) imzalamaktan kaçınması halinde bunların imzalanmış sayılması suretiyle tahkikatın ikmal edilmesinden sonra kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesine; belirtilen koşulların oluşmaması halinde ancak, satışa karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ve tüm kat maliklerinin kat mülkiyetine geçiş konusunda anlaşamadıkları gerekçesiyle satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ve tüm kat maliklerinin kat mülkiyetine geçiş konusunda anlaşamadıkları gerekçesiyle satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3803, Karar No: 2016/9456, Tarih: 10.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3803 E.  ,  2016/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2015

NUMARASI : 2014/418-2015/587

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 17/12/2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.