muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/43569, Karar No: 2014/40769, Tarih: 18.12.2014

Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi(6098 Sayılı B.K.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine 2014/43569-40769

yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetimi, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisine sahip değildir. Hal böyle olunca mahkemece gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi de dikkate alınarak tarafların delillerinin değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Özürlü merdivenlerinin yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu kalem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2-Üçüncü bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32252, Karar No: 2013/18838, Tarih: 10.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32252 E.  ,  2013/18838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hükümler 1-Sanık ...'nin: TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

2-Sanık ...'in: TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 16:00 sıralarında, 7,2 mt genişliğinde, bölünmemiş, iki yönlü, meskun mahal dışı yolda, sanık ...'in, yol kenarındaki sollama yasağı trafik levhasına rağmen hatalı şekilde sollama ve şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen araçların şeridine geçmesiyle, karşı yönden gelen katılan ... yönetimindeki otoya önce sola sonra sağa direksiyon ve fren tedbirlerine rağmen yandan çarpması; katılanın aracının arkasından yakın takip mesafesiyle seyreden sanık ...'nin de katılanın mecburi ani fren yapması üzerine yönetimindeki oto ile katılan ...'ın aracına arkadan çarpması sonucu, katılan ... 'ın ve onun aracında yolcu olarak bulunan ..., ... ve Gülhan Sarıkoç'un yaralanmalarına neden olmaları şeklinde gerçekleşen olayda, sollama yasağına rağmen sollama yapmak suretiyle olayada asli kusurlu olduğu görülen sanık ...'in eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiği gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in kusur durumuna ve cezanın alt sınırdan tayini gerektiğine; sanık ...'nin kusura, eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayda sanık ...'in asli, sanık ...'nin tali kusurlu olduğu belirlenmesine, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilecek derecede yaralandıklarının anlaşılmasına, temel hapis cezalarının asgari hadde yakın tayin edilmesine rağmen, sanıkların sürücü belgelerinin hak ve nesafet kurallarına aykırı ve ceza miktarı ile çelişki oluşturacak şekilde asgari haddin çok üzerinde tayini ile asli ve tali kusurlu sanıklar hakkında sürücü belgelerinin aynı süreyle geri alınmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/7/2013 tarihinde, isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11574, Karar No: 2014/3710, Tarih: 26.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11574 E.  ,  2014/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/485-2013/232

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit itirazın iptali davasına dair karar, davalı-birleşen dosya davacıları tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeni malik tarafından ecrimisil tahsili talebiyle kiracı hakkında başlatılan takipte borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Birleşen dava ise, aynı takip nedeniyle açılmış itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın dava dışı önceki malikle düzenlenen kira sözleşmesinden kaynaklandığından HMK.nun 4. maddesi gereğince Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı ... Halı Limited Şirketi ve bu şirketin temsilcisi olan İ.. K.. ile taşınmazın önceki maliki N.A.. arasında 01.04.2009 başlangıç tarihli 30 ay süreli kira sözleşmesi düzenlendiği, davacıların bu sözleşmeye göre kiralananı kullandıkları anlaşılmaktadır. Kiralanan taşınmazın 30.04.2010 tarihinde Alpgündoğan .... Ltd.Şti. tarafından satın alındığı görülmektedir. Yeni malik Alpgündoğan ... Ltd.Şti. ve temsilcisi tarafından önceki malikle kiracı arasındaki kira ilişkisinin tanınmadığından bahisle mülkiyet intikalinden sonraki döneme ilişkin ecrimisil tahsili için takip başlatıldığı anlaşılmaktadır. Davacılar vekili tarafından, önceki malikle olan kira ilişkisine göre kira bedellerinin yeni malike ödendiği ileri sürülerek 09.08.2011 tarihinde menfi tespit davası açılmıştır. Yeni malik ve temsilcisi tarafından ise 2011/492 esas sayılı dosyada 12.08.2011 tarihinde aynı takibe yönelik itirazın iptali istemiyle dava açılmış ve davanın eldeki dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Kiralanan taşınmazın mülkiyetinin intikal etmesi durumunda önceki malik ile kiracı arasındaki kira ilişkisi halefiyet yoluyla yeni malike intikal eder.Bu durumda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın önceki malikle düzenlenen kira sözleşmesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir. Mahkemenin uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklandığına ilişkin kabulünde bir yanlışlık yoktur. Ne var ki, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre; bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz. Eldeki davalar 09.08.2011 ve 12.08.2011 tarihlerinde açılmıştır. Buna göre olaya 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun göreve ilişkin 8. maddesi hükmü uygulanacaktır. Akdin

feshi ve tahliye istemi olmaksızın kira alacağı ve tazminat davalarında görevli mahkeme dava değerine bakılarak tayin edilecektir. Olayda; dava değeri 9350.-TL olup, dava tarihi itibariyle görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir.Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12592, Karar No: 2017/5625, Tarih: 10.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/12592 E.  ,  2017/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2014 gününde verilen dilekçe ile Orman Kanunu'na aykırılık nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından faiz başlangıcı yönünden temyiz edilmiştir.

Davacı ... Genel Müdürlüğü adına ... adının karar başlığında eksik yazılmasının maddi hata olduğu ve mahallinde düzeltilebileceği değerlendirilmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Davacı idare; davalının, 05/07/2012 tarihinde düzenlenen suç tutanağına göre orman alanından açma, dikiliden ağaç kesmek eylemlerini gerçekleştirdiğini beyan ederek, aynı tarihli orman tazminat raporunda belirlenen 6831 sayılı Kanun’un 113. ve 114. maddelerine göre uğramış oldukları maddi zararın, zararın doğduğu tarih olan 30/04/2010 dan itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, orman alanından açma ve ağaç kesme eylemlerinin sabit olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak istemin kabulüne karar verilmiş; faiz başlangıcı ise suç tutanak tarihi olan 05/07/2012 olarak hüküm altına alınmıştır.

Davanın dayanağı olan eylem, haksız fiil niteliğinde olduğundan, olay tarihinden itibaren faiz talep edilebilir. Dosya içeriğinde yer alan ceza yargılamasında yapılan keşif doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu ağaçların suç tutanak tarihinden üç yıl kadar önce 2010 Mart- Nisan aylarında kesildiğinin belirlendiği ve bu tespit doğrultusunda, dava dilekçesinde 30/04/2010 tarihinden itibaren faiz talep edildiği anlaşılmıştır. Yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da kesilen ağaçların değerinin 30/04/2010 tarihindeki verilere göre hesap edildiği anlaşıldığından, suç tutanak tarihi olan 05/07/2012 tarihinin olay tarihi kabul edilerek bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle, hüküm bölümünün 1. bendinden "...olay tarihi olan 05/07/2012 tarihinden..." sözcüklerinin çıkartılarak, yerine "olay tarihi olan 30/04/2010 gününden" sözcük dizisinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2169, Karar No: 2013/4579, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2169 E.  ,  2013/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2011 gün ve 1998/110 Esas, 1998/107 Ek Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 765 sayılı TCK.nın lehe kabul edilip buna göre verilen Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan hükümlü müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2946, Karar No: 2018/5009, Tarih: 28.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2946 E.  ,  2018/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 7. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 7. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... ... Köyü No:16 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. ... Apt. No:..., Kat:...Daire:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. ... Apt. No:..., Kat:...Daire:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12710, Karar No: 2024/12948, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/12710 E.  ,  2024/12948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/51 E., 2024/118 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/412 E., 2022/103 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli ve 2022/2083 E., 2023/1649 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 29.12.2021 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine..." dair bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7558, Karar No: 2015/4571, Tarih: 11.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7558 E.  ,  2015/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 62, 52/2-4, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın iş makinesi marifetiyle 1. derece doğal sit alanı olan...Ormanı içerisinde daha önce açtığı kanalı genişletmesi ve bunu yaparken de toplamda 54 adet ağacı gövdesinden kırarak tahrip etmesi, oluşturduğu kanal nedeniyle orman içlerine suların gidemediği, tüm bu eylemler neticesinde doğal dengenin bozulduğu ve...Ormanının zarar gördüğünün tespit edildiği, böylece sanığın sabit olan eylemleri nedeniyle 2863 sayılı Kanunun 65/a. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, aynı yasanın 65/b. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Her ne kadar sanık ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/44 Esas, 2013/142 Karar sayılı dava dosyasında da,...Ormanı içerisindeki fiziki müdahaleleri nedeniyle yargılanmış ve 04.07.2013 tarihli kararla mahkumiyetine de karar verilmiş ise de, bahse konu davanın konusunun, temyiz incelemesine konu davadaki eylemlerden farklı olduğu, Uyap ortamından ulaşılan 2012/44 Esas, 2013/142 Karar sayılı ve 04.07.2013 tarihli gerekçeli kararın incelenmesiyle, sanığın...Ormanları içerisine izinsiz 900 adet mazı ağacı diktiği, bu eylemlerin tespit tarihinin ise 19.11.2011 olduğu, böylece suç tarihinin ve davaya konu eylemlerin farklı olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine, yine; sanığın izinsiz fiziki müdahalelerde bulunduğu alanın orman arazisi oluşu, bu nedenle ...'nün de ilk başta Orman Kanununa aykırılık suçundan açılmış bulunan davaya katılabileceği, ayrıca ... Bakanlığı'nın da davada katılan sıfatını almış olması karşısında, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;