muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16804, Karar No: 2022/6367, Tarih: 30.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16804 E.  ,  2022/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve hükümden önce 28.04.2016 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan suçtan zarar gören Orman İdaresinin davaya katılmasına CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca karar verilip dosya incelendi.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre 4 adet kayın ağacının kesildiği ve içinde emval olan ... plakalı aracın terk edildiği olayda, sanığın suç tarihinde olay yerine hiç gitmediğini, ... da ikamet ettiğini, olayı aydınlatmak için soruşturma aşamasında aracı kullandığını beyan ettiği, aslında ağaçları kesip taşıyanların davada tanık olarak dinlenen ..., ... ve ... olduğunu savunması, tanık olarak dinlenen ...'in ilk beyanları ile sonradan alınan beyanlarının birbiriyle çelişkili bulunması, tanık ...'ün oğlu ...'ün sanıkla görüşmüş olabileceğini ve yine ilk beyanları ile sonradan alınan beyanlarının çelişkili olması karşısında, mahkemece sanığın ağaç kestiğini beyan ettiği tanıklar ..., ... ve ... hakkında suç duyurusunda bulunularak, haklarında kamu davası açılması halinde dosyanın celp edilip incelenmesi, davalar arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu tespit edilmesi halinde dosyaların birleştirilerip, hakkında dava açılan tüm sanıkların suç tarihinde kullandıkları cep telefonları tespit edilip, suç tarihindeki kullanım bilgileri ve nereden sinyal verdiğinin de araştırılıp, bu şekilde tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekili temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18539, Karar No: 2011/18272, Tarih: 07.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/18539 E.  ,  2011/18272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdak ve menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, mülkiyeti davalıya ait taşınmazı ihale ile kamyon otoparkı olarak işletmek için 20.05.2003 tarihinde 10 yıl süre ile kiraladığını, ancak tesislerin yetersiz kalması sonucunda davalıya başvurarak tesislerin genişletilmesi konusunda izin talebinde bulunduğunu, davalının talebini kabul etmesi üzerine ek tesislerin yapımına başlandığını,yapı ruhsatının verilmesi ile inşaat alanının 3796 m2 den 4192 m2 ye yükseldiğini bu kez davalı ile 22.12.2006 tarihli ek sözleşme imzalandığını,projede tadilat yapılması alanda ve işyerinde meydana gelen artışlar nedeni ile yıllık kiranın 139.563,00 TL den 300.000 TL ye yükseltildiğini, bilahare davalının yapılan ek tesislere onay vermediğini 26.08.2008 tarihinde onaylı mimari projeye aykırılık iddiası ile yıkım kararı aldığını ileri sürerek davalının sözleşmeye aykırı olarak fazladan tahsil ettiği 305.915,86 Tl alacağının ödendiği tarihten faizi ile tahsili ile 20.12.2006 tarihli protokol nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin fiilen uygulandığı sırada davacının mevcut sözleşmesinin ihtiyacını karşılamadığını ileri sürerek davalıdan sunacağı ek proje çerçevesinde ek imalatlar için talepte bulunduğu ve sunulan 2011/18539-18272

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin fiilen uygulandığı sırada davacının mevcut sözleşmesinin ihtiyacını karşılamadığını ileri sürerek davalıdan sunacağı ek proje çerçevesinde ek imalatlar için talepte bulunduğu ve sunulan 2011/18539-18272

proje çerçevesinde ek imalatlara davalı tarafından izin verildiği anlaşılmaktadır.Yeni dönem kira bedeli kararlaştırılırken de kira bedelinin yeni durum ve projeye göre belirlendiği de sabittir.Ne var ki davalı ... bilahare yaptığı incelemede yapılan eklentilerin sunulan projeye aykırı olduğu için muaraza çıkarmıştır. Her ne kadar davacı tarafından Belediyece yapılan işlemin iptali konusunda idari yargıya başvurmuş ve idari yargı tarafından verilen kararda Belediyece yapılan işlemin iptaline karar verilmiş ise de idari yargı kararında Belediyenin 3942 sayılı İmar yasası yerine 777 sayılı kanunu 18. maddesine göre işlem yapmasının hukuka aykırılığından söz edilmiştir. Şayet davacı ek imalatları sunduğu projeye aykırı yapmış ise davalının bu binaya ait bu eklentilere ait iskan izni vermesi olanaklı değildir. Kaldı ki davacının bu yerleri işlettiği ve kiraya verdiği davalı tarafından da savunulduğu halde bu hususlar mahkemece incelenmemiştir.O halde mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak imalatların sunulan projeye aykırı olup olmadığı ve davacı tarafından fiilen tasarruf edilip işletilip işletilmediği hususları üzerinde durularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/132, Karar No: 2017/7422, Tarih: 18.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/132 E.  ,  2017/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVADA DAVALILAR : ... BELEDİYE BAŞKANLIĞI V.D.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı asıl davada maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazın, imar uygulamasına tabi tutularak, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların oluştuğunu, çekişme konusu taşınmazlar üzerindeki yapıların bir kısmının imar uygulaması gerekçe gösterilerek yıkıldığını ileri sürüp, el atmanın önlenmesi ile 10.813.950 TL ecrimisil bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davada ise aynı çekişme konusu yerdeki yapıların yıkılması nedeniyle kamulaştırılmasız el atıldığını ileri sürerek el atmanın önlenmesine ve yıkım sebebiyle oluşan 800 TL bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye asıl ve birleşen davada, dava konusu taşınmazın belediye adına tescil edildiğini, bu alana yapılacak inşaat için diğer davalı şirket ile kat karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşme uyarınca taşınmaz üzerindeki yapıların yüklenici firma tarafından yıkıldığını belirterek davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Davalı ... ... İnşaat Gıda Limited Şirketi, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yıkım yapılan taşınmazların Belediye adına tescil edilen ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer aldığını, davacı ile bir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnşaat Limited Şirketi duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece; asıl davada davalı ... ... inşaat limited şirketi yönünden davanın pasif sıfat yokluğundan reddine, davalı belediye yönünden açılan davanın kısmen kabulüne, birleşen davada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalı belediye kararı katılma yoluyla 01.10.2014 de tebellüğ etmiş, 05.11.2014 tarihinde temyiz etmiştir. Yasal süre geçirildiğinden belediyenin temyiz isteminin süre nedeniyle reddine, davacı vekilinin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacı-birleştirilen davanın davacısından, 732.48.-TL bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalı-birleştirilen davanın davalısından alınmasına, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3695, Karar No: 2024/4920, Tarih: 17.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3695 E.  ,  2024/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1325 E., 2023/308 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/581 E., 2019/947 K.

Taraflar arasındaki, hizmet alım sözleşmesine dayalı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .....'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında, yüksek hızlı trenlerde yolculara ikram paketi sunumu hizmetini konu olan sözleşme düzenlendiğini, tüm edimlerini yerine getiren müvekkiline, davalı idarece iş tamamlama belgesi verildiğini, ancak davalı idarenin taahhüt ettiği 591.360 adet ikram paketinden yalnızca 399.485 adetini aldığını ve 901.888,91 TL ödediğini, müvekkilinin bu nedenle sözleşme bedeline göre 424.805,65 TL zarara uğradığını, davalı idare her seferde 110 adet ikram paketi talep etmiş olmasına rağmen ödemeyi biletli yolcu sayısına göre yaptığını, 68.640 adet ikram paketinin bu şekilde fuzuli hazırlandığını, müvekkilinin bu nedenle 154.165,44 TL zarara uğradığını, toplam zararının 578.971,09 TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 354.918,19 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşmenin ilgili hükmü uyarınca, iş eksilişi halinde gerçekleşen iş kadar yükleniciye ödeme yapılacağının ve sözleşmenin gerçekleşen miktar üzerinden kapatılacağının düzenlendiğini, dolayısıyla idarenin işi tamamlama yükümlülüğü bulunmadığını, İstanbul seferlerinin açılmasıyla bir kısım yolculara yemek ikramı yapılmaya başlandığını ve bu nedenle ikramlık paketin azaldığını, ancak buna rağmen, sözleşmenin sonlandığı aşamada davacı şirketin elinde kalan 1.368 adet ikram paketi de alınarak toplam 414.739 adet ikram paketi alınmış olduğunu ve buna karşılık ödeme yapıldığını, buna göre işin %70,55'nin tamamlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, sözleşme ile ilgili yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalıya satmadığı ürünlerin bedelini talep edemeyeceği, kaldı ki davalıya teslim ve fatura ettiği tüm ürünlerin bedelini aldığı, sözleşme süresi bittikten sonra da sürenin uzatılmasını istemediği, sonuçta davacı tarafından hazırlanmış tüm paketlerin davalı tarafından alındığı, davacının bir zararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Dava, taraflar arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 2014/1449 ihale kayıt numarası ile “Business Class Vagonlarında Yoluculara Verilecek 591.360 Adet İkram Paketi Alımı İşi Sözleşmesi” düzenlenmiştir. Sözleşmenin 42.2. maddesinde, sözleşmede hüküm bulunmayan hallerde ihale dökümanı, mevzuat ve emredici hukuk kuralları uygulanır, 42.3. maddesinde ise sözleşmenin ceza ve ihalelerden yasaklama halleri hariç 4734 ve 4735 sayılı Kanuna tabi değildir düzenlemesine yer verilmiştir.

4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümlerine göre yapılan mal ve hizmet alımları ile yapım işleri ihaleleri 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri hükümlerine göre yürütülmektedir. 4735 sayılı Kanunun Sözleşme kapsamında yaptırılabilecek ilave işler, iş eksilişi ve işin tasfiyesi başlıklı 24. maddesinin son fıkrasına göre; “Sözleşme bedelinin % 80'inden daha düşük bedelle tamamlanacağı anlaşılan işlerde, yüklenici işi bitirmek zorundadır. Bu durumda yükleniciye, yapmış olduğu gerçek giderleri ve yüklenici kârına karşılık olarak, sözleşme bedelinin % 80'i ile sözleşme fiyatlarıyla yaptığı işin tutarı arasındaki bedel farkının % 5'i geçici kabul tarihindeki fiyatlar üzerinden ödenir.” düzenlemesi yer almış olup, belirtilen yasal düzenleme iş eksilişine ilişkin olup, işin sözleşme bedelinden %80 daha az bir bedelle tamamlanması durumunda uygulanma kabiliyeti kazanır. Taraflar arasındaki sözleşme, az yukarıda açıklanan düzenlemelere göre 4734 ve 4735 sayılı Kanun hükümlerine tabi olmayıp, iş eksilişine ilişkin tartışma ve değerlendirmelerin somut uyuşmazlıkla ilişkisi olmadığı gibi davalı idare tarafından iş eksilişine de gidilmemiştir. Bu durumda, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşme ve genel hükümlere göre giderilmesi gerekir.

Geçerli şekilde kurulmuş bir sözleşmede, tarafların sözleşmeye uygun hareket etmeleri, edimlerini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmeleri, edimin ifasını imkânsız hâle getiren her türlü davranıştan kaçınmaları zorunludur. Edimin ifasında kusuru bulunan işveren, bu durumda yüklenicinin uğradığı tüm zararları tazmin etmekle yükümlüdür. (TBK’nın 112. mad.)

Geçerli şekilde kurulmuş bir sözleşmede, tarafların sözleşmeye uygun hareket etmeleri, edimlerini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmeleri, edimin ifasını imkânsız hâle getiren her türlü davranıştan kaçınmaları zorunludur. Edimin ifasında kusuru bulunan işveren, bu durumda yüklenicinin uğradığı tüm zararları tazmin etmekle yükümlüdür. (TBK’nın 112. mad.)

Sözleşmeden kaynaklanan taahhüt ilişkilerinde ortaya çıkan zararın iki türünden biri olan müspet zarar, idarenin yükümlülüğünü gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi yüklenicinin mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır. Kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kârdan yoksun kalan, kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan yoksun kalmaktadır. Müspet zarar kapsamında değerlendirilen kâr kaybı, kusursuz olan tarafın, sözleşmeden haksız olarak dönen taraftan isteyebileceği tazminatın konusu olan zarardır.

Somut olayda, davacı yüklenici, sözleşmede 591.360 adet ikram paketi alınacağı kararlaştırıldığı ve kararlaştırılan sayıdaki ikram paketi, teknik şartnamenin ilgili hükümleri gereği her tren seferinde hazır bulundurularak, trenlere yüklendiği halde, davalı iş sahibi idarenin, teslim edilen ikram paketi adeti kadar değil de o seferde trene binen yolcu sayısı kadar ödeme yaptığını, böylelikle kâr kaybına uğradığını ileri sürerek, söz konusu zararının tazminini talep etmiştir.

Dosya kapsamından, davacının sözleşme dönemi boyunca toplam 591.360 adet ikram paketini hazır ettiği, davalı idarenin bunun aksine bir savunması olmadığı gibi iade edilmiş ikram paketi de bulunmadığı, nitekim, eksik ikram paketi teslim edilen birkaç sefer için davacı yükleniciye ceza uygulandığı, sonuç olarak davacı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan edimini yerine getirdiği anlaşılmıştır. Bu durumda, karşı edim olan bedeli ödeme yükümlülüğünü tam olarak yerine getirmeyen davalı iş sahibi idare, yüklenicinin bu nedenle uğradığı zararı gidermekle yükümlüdür.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi heyeti raporunda, davalı iş sahibi idare tarafından, teslim edilen ikram paketlerine karşılık, ödemesi gereken tutarın 1.328.194,56 TL olduğu, buna karşılık 1.006.468,00 TL ödeme yaptığı, davacı yüklenicinin bu nedenle uğradığı zararın 354.918,00 TL olduğu tespit edilmiş olup, tespit edilen bu miktarın, davacı lehine hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25.09.2019 tarihli, 2015/581 Esas, 2019/947 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.12.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7116, Karar No: 2010/7897, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7116 E.  ,  2010/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile ... Ltd Şti aralarından tesbit davası hakkında Bakırköy 7.İş Mahkemesinden verilen 11.05.2010 gün ve 11/280 sayılı hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,...'ın davalı ... Ltd.Şti'in işçisi olarak 2006-2007 öğretim yılında Bağcılar Ziya Gökalp İlköğretim Okulunda çalışıp çalışmadığı,çalışmış ise ilgili ihale belgeleri ve davacının çalıştığı dönemleri gösterir yazının ilgili okul müdürlüğünden yöntemince sorulup gelen yanıt eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/804, Karar No: 2014/391, Tarih: 23.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/804 E.  ,  2014/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : MANİSA 1. Ağır Ceza

Günü : 26.03.2013

Sayısı : 1-68

Sanık E.. D.. hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle sanığın 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.06.2008 gün ve 138-238 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.05.2010 gün ve 130-3452 sayı ile;

“Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Emrah ve Nedim arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yaptırılması suretiyle CMK'nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine muhalefet edilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.08.2010 gün ve 118-223 sayı ile; sanığın ilk hükümdeki gibi 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş,

Hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.11.2012 gün ve 7086-8571 sayı ile;

"Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Emrah'ın yol verme meselesinden kaynaklanan sözlü tartışmada mağdura, babasına ve erkek kardeşine hitaben küfrettiği, bunun üzerine çıkan kavgada 3 bıçak darbesi ile mağduru batın sol üst, sol alt ve sağ üst bölgelerinden yaraladığı, yere düşen mağdura karşı eylemini tamamladığı düşüncesiyle bıraktığı, bıçak darbelerinden bir tanesinin orta hat göbek deliği altından girerek, karaciğer ve midede yaralanma meydana getirip mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin özelliği, yaraların yeri ve niteliği birlikte dikkate alındığında, sanık Emrah'ın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 26.03.2013 gün ve 1-68 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 26.03.2013 gün ve 1-68 sayı ile;

“... Netice olarak bu tür olaylarda sanığın kastını hayati tehlike doğuran bıçağın nereye girdiği, nasıl yaralanmaya sebebiyet verdiğine bağlı tutmak adil ve eşit olmayan kararların verilmesine yol açabilir. Nitekim aynı durumdaki bir sanığın bıçak bir santim sağa veya sola denk gelmesi ile yaralamadan cezaladırılabileceği gibi, adam öldürmeye teşebbüsten de cezalandırılabilecektir. Bu tür olaylarda kastı belirlemek adına genel kriterler ortaya konulmuştur. O halde kullanılan silahın ve darbenin öldürmeye elverişliliği yanı sıra diğer kriterlerden hangisi ya da hangilerinin oluştuğu mutlaka tartışılmalıdır. Yargıtay bozma ilamında belirtilen darbenin hayati tehlike doğurduğu, darbenin hedef aldığı bölge, kullanılan aletin özelliği ve yaraların niteliği farklı farklı kriterler değildir. Bunların hepsi kullanılan silahın ve hedef alınan bölgenin elverişliliği ve darbenin niteliği kriteri etrafında kullanılan ifadelerdir. Silah elverişli olmasa zaten ölüm sonucu doğmayacaktır. Hedef alınan bölge ve darbe elverişli olmasa zaten yine ölüm sonucu doğmayacak veya doğmuş olsa bile kastı aşan müessir fiil sonucu öldürmekten bahsedilecektir.