muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19415, Karar No: 2013/18215, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19415 E.  ,  2013/18215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya

açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29.11.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33710, Karar No: 2021/3189, Tarih: 18.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33710 E.  ,  2021/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 158/1-a, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet (ayrıca sanık ... hakkında TCK 61. maddesinin tatbiki)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ..., sanık ... ile sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın, 16/02/2015 tarihli eski hale getirme ve temyize ilişkin dilekçesinde, hükmün kendisine tebliğ edilmediği, tebliğ tarihinde cezaevinde olduğu, kararı yakınlarının bilmeden alındığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin yüksek Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün tebliği, MERNİS adresi olduğu tespit edilen “Çay Mah. 2120/5 Sk. No:1B İç kapı no:3 Bayraklı/İzmir ” adresine çıkartılarak 01/10/2014 tarihinde aynı adreste birlikte oturduğunu beyan eden ablası Nazife'ye tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; UYAP kayıtlarından yapılan incelemede sanık ...'ın tebliğ tarihi itibari ile “Sincan 1 nolu L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda” tutuklu olarak bulunduğu, bu nedenle sanığa cezaevi kanalı ile tebligat yapılması gerekirken, sanığın MERNİS adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve sanığın temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine verildiği, bu nedenle sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların aynı eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek dolandırıcılık yapmak maksadıyla İzmir ilinden İnegöl ilçesine geldikleri, bu kapsamda kolunda bilezik bulunan katılanı takibe aldıkları, ilk önce sanık ...'nın yolda yürüyen katılanın yanına gelip eşini sorduğu ve sanki eşini tanıyor şeklinde intiba uyandırdıktan sonra mevlüt okuttukları hilesi ile diğer sanık ...'ın yanına getirdiği, sanık ...'ın bulundukları evin merdivenlerinde katılanı karşılayarak daha önce sanık ...'nın mevlütü yapılan kayınpederinin hayratına dağıtmak üzere, üzerinde bulundurduğunu beyanla katılana gösterdiği paraları sanık ...'ın diğer sanık ...'dan alarak "bu paranın hocanın elinde devirdayım yapması gerekiyor, ancak değerli bir eşya ile birlikte" diyerek hocaya okutma hilesi ile katılanın bir adet altın bileziğini aldığı, daha sonra diğer üç bileziğini de aldığı, sanıklar Derya ile... ve katılanın bulunduğu evden aşağıya doğru diğer sanık ...'in inerek gerçekte mevlüt okunuyormuş intiba vermek maksadıyla yanlarından geçerken "Allah kabul etsin" şeklinde beyanda bulunduğu, katılanın pazardan aldığı eşyaları kızının evine bırakmaya gittiğinde dolandırıldığını anladığı, olay mahalline döndüğünde sanıkları ve alınan altınları bulamadığı, bu suretle sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık ...'in ikrar içeren savunması, sanıklar Derya ile...'ın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, fotoğraf teşhis tutanakları ile dosya kapsamından, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet kabul hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/03/2006 tarih ve 2005/947 E., 2006/108 K. sayılı; sanıklar... ile ... hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan Şişli 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/10/2010 tarih ve 2010/76 E., 2010/828 K. sayılı ilamlarına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nın eksik incelemeye; sanık ... müdafisinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ...'ın eski hale getirme talebi ile birlikte kararı temyiz ettiğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20390, Karar No: 2024/1697, Tarih: 13.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20390 E.  ,  2024/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/100 E., 2016/242 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ile 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle de hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi istemi, kararı temyiz ettiğine yönelik olup gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk görevlilerinin olay günü bir pavyona önleme araması ve kontrol maksadıyla gittiklerinde, içeride müşteri olarak bulunan sanığın jandarmanın kontrolleri bitmeden dışarı çıkmasına izin verilmeyince mağdur jandarma personeline hitaben, "Ananızı, bacınızı s\*\*eyim sizin! Siz kendinizi ne sanıyorsunuz o\*\*pu çocukları!" şeklinde sözler söylediği iddiası ile sanık hakkında atılı suçtan açılan davada, Mahkemece sanığın eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçesiz karar verilerek Anayasanın 141 inci, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması nedeniyle kararda hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4748, Karar No: 2012/2038, Tarih: 21.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/4748 E.  ,  2012/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1,35/2 maddeleri uyarınca 13 yıl hc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...'un, mağduru batın, genital ve skrotal bölgelerinden batına nafiz olacak ve omentumu dışarı çıkaracak şekilde birden fazla bıçak darbesiyle yaralaması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, splenektomi nedeniyle de duyu veya organlarından birinin (dalağın) işlevini yitirdiği olayda;

Kasten yaralamanın kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olması ve bu suçun silahla işlenmesi halinde öngörülen hapis cezasının sekiz yıldan az olamayacağı; olayımızda olduğu gibi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1. Maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren nedenlerin bulunması halinde bu cezanın üst sınırının on iki yıl on sekiz aya kadar ulaşabileceği (TCY.nın 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son); on iki yıl on sekiz ay hapis cezasının kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırı olduğu, anılan sekiz yıl hapis cezasının bu cezanın yarısından (altı yıl dokuz aydan) fazla olduğu; kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu için öngörülen cezanın, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, dokuz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası olduğu (TCY.nın 35/2); anılan suçlar arasında hiyerarşik bir denge (önem sırası, daha ağır bir ceza ile cezalandırmayı gerektirme hali) bulunduğu; uygulamada birliğin sağlanması için bu dengenin korunması gerektiği, 35.maddenin uygulanmasında esas alınması gereken tek "ölçüt"ün "meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı" olduğu; 35. Madde uyarınca cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde yargıca takdir hakkı tanınmış ise de, takdirde yanılgı bulunup bulunmadığını denetlemenin, uygulamada birliği sağlamakla görevli Yargıtay'a ait olduğu; "tehlike" sözcüğünün, büyük bir zarara ya da yok olmaya yol açabilecek bir durum ya da şey olarak; "zarar" sözcüğünün, bir şeyin, bir olayın yol açtığı kötü sonuç olarak, "hayati tehlike" kavramının, yaralama ile başlayan ve ölüme yol açabilen, tedavi ile düzelse bile kişiyi ölüme yaklaştırmış olan tablo olarak tarif edildiği; bir olayda, olayımızda olduğu gibi, tehlike ve zarar (yara meydana getirilmesi) hallerinin birlikte bulunmasının mümkün olduğu konuları göz önünde tutularak somut olaya bakıldığında; 35. madde uyarınca, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre cezanın üst sınıra yakın tayini gerektiği anlaşıldığı halde, on üç yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın sübuta, eksik soruşturmaya, sanık müdafiinin sübuta, teşdite, müsadereye, TCK.nun 29, 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14922, Karar No: 2023/489, Tarih: 08.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14922 E.  ,  2023/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2014 tarihli ve 2013/106 Esas, 2014/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2014 tarihli ve 2013/106 Esas, 2014/31 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2016/5184 Esas, 2019/11746 Karar sayılı kararı ile "Sanığın eylemin yanlışlıkla gerçekleştiğine dair ifadesi, mağdurenin olay anında sanığın parmağını çok kısa süre hissettiğini ve elini hemen geri çektiğine ilişkin beyanı, sanığın sarhoşluğun etkisiyle hareketlerini tam olarak kontrol edememesi, mağdurenin varsayıma dayalı iddiaları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın anılan eylemi cinsel amaçla ve kasıtlı gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/518 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili ile katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2021/13347 Esas, 2022/2687 Karar sayılı kararında bozma sonrası mahkemece verilen 24.12.2019 tarihli ikinci hükümde yeni gerekçeler de gösterilmesi nedeniyle mahkeme kararının direnme olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı gözetilerek yapılan değerlendirmede; "Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü hastane koridorunda karşılaştığı mağdureye yönelik eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/312 Esas, 2022/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan ...'in beyanlarında da belirttiği üzere sanığın cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmiş olduğu açık olup katılanın ruh sağlığının da bu olaydan etkilendiği ortadadır. Bunun yanında katılanın sağlık çalışanı olması, kamu görevi sırasında meydana gelen olayda hiç tanımadığı biri hakkında iftira atmasını gerektirecek bir sebebin bulunmaması ve sanığın olay sonrasında kaçarak uzaklaşmaya çalıştığını gösteren kamera görüntüleri de dikkate alındığında sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçundan dolayı cezalandırılması gerektiğinden bahisle yerel mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan ...'in olaya ilişkin ayrıntılı ve samimi beyanları, katılan beyanlarını destekler nitelikte

sanığın olay sonrasında olay yerinden kaçar şekildeki kamera görüntüleri, katılanın maruz kaldığı olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor, katılanın daha önce tanımadığı ve aralarında herhangi bir husumet de bulunmayan sanığa iftira atmasını gerektirecek bir sebebin bulunmaması gibi hususlar dikkate alındığında sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçundan dolayı cezalandırılmasının gerekmesi karşısında, usul ve kanuna aykırı Yerel Mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR