muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12718, Karar No: 2023/5732, Tarih: 06.06.2023

Muhakemelerinin terviç ettiği dairede mahkemei temyizin kendisine sevk olunan işlerde resen tetkikatını teşmil ederek layihada serdedilmemiş olan ve fakat muhalifi kanun görülen esbaptan dolayı da hükümlerin nakzolunabilmesi kabul edilmiştir.' denilmektedir.

Buna göre, usulüne uygun şekilde temyiz davası açıldıktan sonra Yargıtay gösterilen temyiz sebepleri ile bağlı olmayıp, temyiz dilekçesinde ileri sürülsün veya sürülmesin son karara etkili olan tüm yasaya aykırılıkları kendiliğinden inceleyip hükmü bozabilir.

1412 sayılı CMUK'un kanuna muhalefet halleri başlığını taşıyan 308. maddesi anlamında (CMK'da karşılığı 289. madde) Mutlak temyiz nedenleri, sanığa hak tanıyan kurallar olmalarının yanı sıra aynı zamanda adil bir yargılamanın yapılabilmesi için öngörülmüş, kamusal menfaatleri gözeten kurallardır. Bu hâllerin varlığı durumunda hükmün bundan mutlak olarak etkilendiği kabul edilmiştir. Kanun bu noktada hukuka aykırılığa ilişkin nedensellik bağını kendisi kurduğundan hâkime takdir yetkisi bırakmamıştır (Nur Centel, Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 13. Baskı, İstanbul, 2016, s; 834 vd.).

Mutlak hukuka aykırılık hâlleri, 1412 sayılı CMUK’nın 308. maddesinde, 5271 sayılı CMK’da ise 289. maddede sayılmış olup her iki hüküm karşılaştırıldığında ilk dikkat çeken husus hükümlerin başlıklarının farklı olmasıdır. Belirtmek gerekir ki, iki hükmün başlığının farklı olması içerikte bir değişikliğe yol açmamaktadır. 1412 sayılı CMUK’da seçilen terim “kanuna muhalefet hâlleri” iken, 5271 sayılı CMK’da “hukuka kesin aykırılık hâlleri” ibaresidir. 5271 sayılı CMK’nın hukuka kesin aykırılık hâlleri olarak adlandırdığı nedenleri ifade etmek için öğretide geçmişten bu yana “mutlak temyiz nedenleri” terimi de kullanılmaktadır. Temyiz nedenleri bağlamında iki Kanun arasındaki en önemli fark ise 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinin (i) bendine eklenen hükümle “hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanmasının” bir mutlak hukuka aykırılık hâli olarak kabul edilmesidir.

Bilindiği üzere, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçesinde ise 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirmesinin yapılması, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan veya reddedilen delillerin belirlenmesi ile mantıksal ve hukuksal bütünlük sağlanarak herkesi tatmin edecek ve anlaşılır kararın, bu hâli ile Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olması gerekmektedir. Beraat hükmünün gerekçesinde de ayrıca 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen hâllerden hangisine dayanıldığı gösterilmelidir. 5271 sayılı CMK'nın 89. maddesinin (g) bendinde hükmün, aynı Kanun'un 230. maddesi gereğince gerekçe içermemesi muhakeme hukukuna ilişkin bir hukuka aykırılık hâli olarak düzenlenmiş olmakla birlikte bu denetimin gerçek manada yapılabilmesi için Yargıtayın, gerekçede yazılı olan hususlar ile maddi soruna ilişkin tespitlerin uyumlu olup olmadıkları yönünden inceleme yapması gerektiği gözden uzak tutulmamalıdır. Doktrinde de ifade edildiği üzere, Yargıtayın gerekçeyi denetlemesi, ilk derece mahkemesinin yerine geçerek olay hakkında hüküm kurması, kanıya ulaşması, vakalarla ilgili saptamalarda bulunması anlamına gelmez (Centel, Zafer, s; 841).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde Sanık ... hakkında sürücüsü bulunduğu kamyonet araç kasasında bidonlar içerisinde toplam 910 litre kaçak motorin ele

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde Sanık ... hakkında sürücüsü bulunduğu kamyonet araç kasasında bidonlar içerisinde toplam 910 litre kaçak motorin ele

geçirilmesi olayı nedeniyle açılan kamu davasının yapılan yargılamaları sonucunda Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarih ve 2020/372 E, 2021/846 K. sayısıyla adı geçen sanık hakkında 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan aynı Kanunun 3. maddesinin 11. fıkrası son cümle, aynı Kanununun 3. maddesinin 5, 10. ve 22. fıkraları ile 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi ve aynı Kanunun 52. maddesinin 2. fıkrası uygulamaları sonucunda 10 ... hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye, denetim süresine, suça konu eşyanın 5607 sayılı kanunun 13. maddesi 1. fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanunun 54. maddesinin 4. fıkrası gereğince müsaderesine suçta kullanılan nakil aracının sahibine iadesine dair verilen karar katılan ... İdaresi vekilinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinde mahkeme kararının tamamını göstermesi, ayrıca temyiz nedenleri başlığı altında sanığın adli sicil kaydı ve yargılama süresinde pişmanlık göstermediği halde tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşması halinin TCK 51. maddesi hapis cezasının ertelenmesinin hapis cezasının dosya kapsamına uygun düşmediği yönünden ertelenmesinin dosya kapsamına uygun düşmeyeceğinin yasa metni ve açıklamasına yer vermesi; ikinci olarak da 5607 sayılı Kanunun 13. maddesi gereğince nakil aracının müsaderesi gerektiği yönünün belirtilmesi, fakat sonuç ve istem konusunda "Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz talebimizin kabulü ile, Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/372 E., 2021/846 K. sayılı kararının araç müsaderesine yer verilmeyen hüküm yönünden karar verilmesi arz ve talep ederim." demesinin Daire çoğunluğunun temyizin sadece araç müsaderesine yönelik olduğu hususunun yerinde değildir. Çünkü; yukarıda açıklandığı üzere katılan idare vekilinin temyiz nedenleri içerisinde tecil uygulaması, araç müsaderesi ve tamamına yönelik olduğu görülmektedir. Aksi takdirde Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının güvenceleri arasında yer alan mahkemeye erişim hakkının engeli durum söz konusu olacaktır. Anayasa Mahkemesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin bir çok kararında bu husus işaret edilmiştir.

Kısaca katılan vekilinin temyizinin mahkeme kararın bütününe yönelik olduğu kabulü ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde de belirtildiği üzere dosyanın öncelikle 15.04.2020 tarih ve 2020/31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 722 sayılı Kanun'un 61 ve 62. maddeleri ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/2 maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerine indirim oranının sanığa yanlış bildirildiği (1/2 oranında indirim yapılması hususu gerekirken 1/3 oranında indirim oranının bildirilmesi) ve bu haliyle sanığın yanıltıldığı gerekçeleriyle dosyaların esas yönüyle bozulması düşüncesiyle çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir. 12.06.2023
Yargıtay — Esas No: 2011/12849, Karar No: 2012/4486, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12849 E.  ,  2012/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının, müvekkili kooperatif hakkında bonoya dayalı icra takibi başlattığını; davalının, davacı kooperatifin geçen dönemki başkanı olduğunu, davalının kendisinin başkanlığı sırasında tutulan muhasebe kayıtlarına göre alacaklı gözüktüğü için müvekkili kooperatif aleyhine takip yaptığını, oysa bahse konu muhasebe kayıtlarında birçok usulsüzlüğün mevcut olduğunu, bu konuda davalı hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, takibe konulan senedin de bu usulsüzlüklere dayanılarak alındığını, yapılan inceleme ile anlattıklarının doğrulanacağını belirterek müvekkili kooperatifin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ... ile eski yönetim arasında devir teslim tutanağı düzenlendiği, bu tutanakta müvekkilinin alacaklı olduğunun belgelendiği ve müvekkiline senet verildiği, icraya verildikten sonra hile, hata hususlarının ileri sürülmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, takibe konulan bonodan doğan alacağın bulunmadığına ilişkin iddiaların HUMK’nun 288.maddesi uyarınca yazılı delille ispatlanması gerektiği, ancak davacı vekilinin yazılı delil sunmadığı, tanıkla ispat yoluna gitmek istediği, davalı vekilinin tanıkla ispata muvafakat etmediği, davacı vekili hata ve hile iddiasına dayanmış ise de dava dilekçesinde hata ve hile hususunu dile getirmediği, dava dilekçesinden sonra ileri sürdüğü hata ve hile iddialarının, iddianın genişletilmesi olarak kabul edildiği ve bu nedenle tanıkla ispat talebinin reddedildiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının davacı ..., birtakım usulsüzlükler yaparak zarara uğrattığı ve zimmet iddiasıyla ceza davası açıldığı ve halen devam ettiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece BK'nun 53.maddesi gözetilerek ceza davasının sonucu beklenerek deliller hep birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6528, Karar No: 2024/4840, Tarih: 10.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6528 E.  ,  2024/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2016/79 Esas, 2023/720 Karar

HÜKÜM :Davanın reddine

Taraflar arasındaki yöneticinin sorumluluğundan kaynaklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... SSS Holding A.Ş. bünyesinde yer alan müvekkili şirketin farklı iştigal konularına ve ortaklık yapılarına sahip şirketlerinden biri olduğunu, davacının Bilecik ili Söğüt ilçesi sınırları içerisinde madencilik sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının, grup şirketler arasında, koordinasyonu sağlamak üzere en üst düzeyde fiilen ve hukuken sevk ve idare etmek üzere görevlendirilmiş ve yetkilendirmiş kişi olduğunu, davalının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 367 ve devam maddeleri kapsamında yetkilendirilmesine rağmen sevk ve idare görevini layıkıyla yerine getirmekten imtina ettiğini, anılan Kanun'un 369 uncu maddei hükmü ile düzenlenen sadakat ve özen gösterme borcuna aykırı davranarak davacının ciddi mali zararlara uğramasına ve piyasa itibarının kaybolmasına neden olduğunu, 371 inci maddesi ile sorumluluğun kapsam ve sınırları belirlendiğini, şirketin uğradığı zararlardan dolayı yöneticinin sorumluluğunun 6102 sayılı Kanun'un 553 üncü maddesi ile yenilendiğini, davalının İstanbul 18

. İş Mahkemesinin 2015/21 Esas sayılı dosyasında davacı şirketteki konumunu ikrar ettiğini, davacı şirketin işleri ile yeteri kadar ilgilenmediğini, davacının işyerine gerektiği şekilde ya da makul sıklıkla gitmediğini, gittiğinde ise denetleme eksikliklerin tespiti ve çözümü yönünde ne tür talimatlar verdiğinin belirsiz olduğunu, yine katı personel politikası uyguladığını, bu kapsamda diğer üst düzey yöneticilere, şeflere dahi olumsuz tutum sergilediğini, hiçbir zaman üretimde vasıflı ve profesyonel ekip oluşturmadığını, iş yerinde yüksek lisans doktoralı mühendisler dururken ortaokul, lise mezunu kişileri istihdam ettiğini, üstelik de bu kişilere piyasanın iki üç kat üstünde ücretler ödediğini, diğer grup şirketlerine ve davacı şirket varlıklarına karşı kayıtsız kaldığını, davacı şirketin envanterlerini denetlemediğini, satın alma prosedürü, ambar stok teslim durumu, reel ihtiyaçlar arasında kendisinden beklenen kolarasyonu kurmak yerine istediği tedarikçi ile çalışmak, istemediği ile çalışmamak gibi keyfi yöntemler uyguladığını, davalının iş yerindeki fabrika ve binaların bakım ve onarımlarını ve sigortalarını yaptırmaması nedeniyle davacı şirketi zarara uğrattığını, borçların zamanında ödenmemesi nedeniyle müvekkili aleyhine 2011 yılından itibaren çok sayıda icra takibi başlatıldığını, bu durumun kötü yönetimden kaynaklandığını, alacaklı firmalara fazla ödemeler yapıldığını, Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) borçların zamanında ödememesinden dolayı cezalara ve faizlere maruz bırakıldığını, idari para cezaları ve yapılan yanlış ve fuzuli yatırımlar yapıldığını, müvekkili aleyhine birçok belirsiz alacak niteliğinde iş davaları açılması nedeni ile zararın oluştuğunu ileri sürerek, sadakat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan davalının en üst düzey yetkili olarak bizzat fiili ve hukuki olarak sevk ve idare ettiği davacı işletmede özensizlik ve sadakatsisizlik nedeniyle sebep olduğu zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydı ile 20.0000,00 TL'nin davalıdan faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş mahkemelerinin görevli olduğunu, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasına da itiraz ettiklerini, esasa ilişkin olarak ise davalının 01.11.2001 tarihinde davacı şirkete genel müdür yardımcısı olarak girdiğini, 2003 yılında aralarında davalı şirketin de olduğu tüm şirketlerin başında genel koordinatör olarak çalıştığını, bu ünvanla çalışırken 2005 yılında kurulan diğer grup şirketlerini çatısı altında toplayan ... SSS Holding A.Ş. ünvanlı şirkette 31.05.2014 tarihine kadar aynı ünvanla çalıştığını, emekli olma talebinin yönetim kurulunca uygun görülmesi üzerine belirtilen tarihte görevinden ayrıldığını, emeklilik nedeniyle iş akdinin feshedildiği 31.05.2014 tarihinde 55.104,44 TL net aylık ücret, BMW model aracın aylık kira ücreti olarak yaklaşık aylık 5.000,00 TL yakıt ücreti, aylık 500,00 TL telefon ücreti ve davacı grup şirketlerinin cirosunun en az binde 2,5 net prim olarak aldığını, ancak 2008 ve 2009 yılları ile takip eden fesih tarihine kadar olan bu ödemelerinin de aksatıldığını, davacı şirketin sahibi ...'ın bu ödemelerin Ağustos 2014 ayında ödeneceğini söylediğini, daha sonraki görüşmelerde ödemelerin ertelendiğini, sonrasında da ödeme yapılmadığını, prim alacakları dışında kıdem, ihbar ve yıllık izin alacaklarına ilişkin İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesine dava açtığını, yaklaşık olarak 23.470.000,00 TL tutarında veya daha fazla prim alacağının bulunduğunu, müvekkilinin dava açmasından sonra davacı şirket ve grup şirketinin müvekkiline Kütahya ve Ankara'da tazminat davaları da açtığını, dava dilekçesine karşı cevaplarında davalının iş akdinin 31.05

. İş Mahkemesine dava açtığını, yaklaşık olarak 23.470.000,00 TL tutarında veya daha fazla prim alacağının bulunduğunu, müvekkilinin dava açmasından sonra davacı şirket ve grup şirketinin müvekkiline Kütahya ve Ankara'da tazminat davaları da açtığını, dava dilekçesine karşı cevaplarında davalının iş akdinin 31.05.2014 günü feshedildiğini, davalının daha önce prim dahi hak ve diğer alacaklarını ödememek için fesih tarihinden yaklaşık bir sene sonra gerçekle bağdaşmayan, gayri ciddi iddialar üzerine kurulu, korku ve baskı oluşturmak için dava açıldığını, davalının yaklaşık 1200 kişinin istihdam edildiği fabrikaya yeteri sıklıkta gelmeyerek şirketle ilgilenmediği iddiasının somut, açık ve kesin olarak ortaya konulamadığını, çalışanlara karşı tehditkar tutumda olduğu iddiasına karşı olarak davacı şirketin bu iddiasını çalışanlarına baskı yoluyla tanıklık yaptıracağını, böyle çalışan birinin 13 yıl çalıştıktan sonra emekli olarak işten ayrılmasının mümkün olmadığını, davacı şirketin üretimde vasıfsız ve profesyonel olmayan ekip çalıştırdığı iddiasını da belge, isim, çalışan CV ile ortaya koyamadığını, bu nitelikte bir yöneticinin 13 yıl gibi uzun bir süre davacı şirkette çalıştırılmasının gerçekle çeliştiğini, davacı şirketin, müvekkilinin, diğer şirketlerin varlıklarına karşı kayıtsız olduğunu, borçlarını zamanında ödenmediği için icra takibine neden olduğu, davacı şirketten alacaklı şirketlere fazla ödeme yaptığı iddialarına karşın davalının, özellikle üretimle ilgili konularda teknik adam konumunda olduğunu, müvekkilinin finans ve satın alma konularında ilgilenmediğini, davalının işyerindeki fabrika binalarının bakım ve onarımlarını yaptırmadığı iddiasına karşın davalının konumu gereği böyle bir denetim yaptıramayacağını, herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki davacı şirketin belirttiği tarihten 6 ay önce davalının iş akdinin emeklilik nedeniyle fesih edildiğini, davalının SGK borçlarını zamanında ödemediği iddiasına karşın davalının da maaş üzerinden SGK'sının yatırılmadığını, bunun da anonim şirketin sorumluluğunda olduğunu, davalının davacı şirkette çalışırken idari para cezasına neden olduğu iddiasına karşın hangi olay ve hangi kusurundan dolayı böyle bir cezaya maruz kaldığından bahsedilmediğini, nitekim bu iddianın doğru olmadığını, müvekkili tarafından yanlış fuzuli yatırımlar bulunmadığını, zaten tüm yatırımların şirket sahibinin onayı ile gerçekleştiğini, davacı şirketin müvekkillerine hak etmiş olduğu alacakları ödememek için sırf tehdit ve baskı oluşturmak için dava açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, 21.11.2001 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davacı şirkete genel müdür yardımcısı olarak atanmasından sonra 27.04.2010 tarihli genel kurul ile genel koordinatör olarak atandığı, aynı zamanda davacı şirketin dahil olduğu grubun diğer şirketlerinde de genel koordinatörlük yaptığı, 6102 sayılı Kanun'un kurucuların, yönetim kurulu üyelerinin, yöneticilerin ve tasfiye memurlarının sorumluluğu başlıklı 553 ncü maddesi gereğince adı geçenlerin kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurları ile ihlal etmeleri halinde sorumlu olacaklarının düzenlendiği, yine genel olarak başlıklı 555 nci maddesinin (1) nci fıkrası "Şirketin uğradığı zararın tazminini, şirket ve her bir pay sahibi isteyebilir. Pay sahipleri tazminatın ancak şirkete ödenmesini isteyebilirler." hükmünü düzenlediği, ayrıca sorumluluk davası açılabilmesi için gerekli olan genel kurul kararının dosyaya sunulduğu, davacı tarafça, davalının 13 yıllık yöneticiliği esnasında hangi somut işleminden dolayı zarar doğduğuna yönelik net bir iddiada bulunulmadığı, şirketi zarara götüren Çankırı/Kurşunlu'daki tesisin yapılmasına da davalının muhalefetine rağmen yönetim kurulunun karar verdiğinin anlaşıldığı, davalının yönetici olduğu dönemde 2013 yılına kadar şirketin faaliyet kârının sürekli arttığı, 2014 yılında davalı görevden alındığından bu yılki faaliyet kârının azalmasından sorumlu tutulamayacağı, davalının ... SSS Holding A.Ş. bünyesinde 10 anonim şirkette ve 2 limited şirkette genel koordinatörlük yaptığı da göz önünde bulundurulduğunda kamu borçlarının ödenmesini bizzat takip etmesi beklenemeyeceği gibi geç ödemenin şirketin sistemsel yahut muhasebesel sorunu olabileceği, davalının kötü yönetimine ilişkin somut bir olgu iddia/ispat edilemediği gibi aksi durumda davalının 13 yıl yöneticilik yapamayacağı, kaldı ki 2012-2013-2014 yıllarına ilişkin genel kurul toplantılarında yönetimin ibra edildiği, üstelik 15.03.2016 tarihinde yapılan 2013 ve 2014 hesap dönemlerine ait olağan genel kurul toplantısında "Eren Bağımsız Denetim ve Yeminli Mali Müşavirlik A.Ş." nin bağımsız denetim raporunun da okunduğu, şirketi zarara uğrattığından bahisle yöneticinin sorumluluğuna gidilebilmesi için yöneticinin kanun ve ana sözleşme ile kendisine yüklenilen görevlerini kusuru ile ihlal etmesi, bunun sonucu olarak bir zararın doğması gerekmekte olup, kusur ve zararı bunu iddia eden davacının ispatlamasının gerektiği, davalının yönetici olduğu dönemde şirketin düzenli olarak faaliyet kârı elde ettiği ve genel toplamda şirketin kârda olduğu, yöneticinin üstlendiği görevi ve işi belirli bir özen ölçüsünde yerine getirmeyi borçlandığı, ancak belirli bir sonucun sağlanmasının borçlanılmadığı, davalının kusuruyla davacı şirketin kesin olarak zarara uğratıldığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkete yönelik zararının ne şekilde ve nasıl oluştuğunun gerek dava dilekçesinde gerekse de diğer beyanlarında açık ve net ortaya koyduklarını, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde tanzim edilen bilirkişi raporunda da oluşan zararların kalem kalem ayrıntılı ve gerekçeli şekilde izah edildiği, alelade bir gerekçe ile bu yönde hüküm tesisinin taraflarınca anlaşılamadığını, şirket ile bir kısım kararların yönetim kurulunca alınmış olmasının davalıyı sorumluluktan kurtarmayacağını, gerek kararların icrası gerekse de diğer faaliyetleri yönünden gerekli özeni göstermediğini, gereksiz ve boşa yatırımlar yapılmasına vesile olduğunu, kurum borçlarının zamanında ödenmemesi nedeni ile gecikme faizlerine ve idari para cezalarına sebep olduğunu, şirketin yıllarca kar elde etmiş olmasının da ret gerekçesi olamayacağını, yine gerekçeli kararda 2012-2013 ve 2014 yıllarına ilişkin genel kurul toplantılarında yönetimin ibra edilmesi nedeni ile sorumlu tutulamayacağına yönelik gerekenin de yerinde olmadığını, geçerli bir ibranın söz konusu olabilmesi ve sonuç doğurabilmesi için sorumluluğa esas işlem veya faaliyetin genel kurulda ayrıca ve açıkça tartışılması, ortaya konulması veya bilançoda gösterilmesi gerektiğini, gerekçenin tatmin edici olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirket yöneticisi sorumluluğu nedeni ile tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 553 üncü ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.