muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24561, Karar No: 2015/27570, Tarih: 25.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24561 E.  ,  2015/27570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, sahibi olduğu küçükbaş hayvanları otlatmak amacıyla Senirkent İlçesi ... alt tarafında bulunan katılana ait olan bahçeye soktuğu, bu nedenle bahçede bulunan tüm meyvelerin, sebzelerin ve ağaç dallarının hayvanların yemesi sonucu zarar gördüğü, bu şekilde sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılanın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, sanığın hayvanlarını otlatmak için bahçesine soktuğunu gördüğünü, bunun sonucunda ağaç dallarının, sebzelerinin ve meyvelerinin zarara uğradığını belirtmesi, tanık ...'ın beyanında, sanığı hayvan otlatırken bağın içinde gördüğünü söylemesi karşısında, otlatma sonucunda ağaçlara, bağ kütüklerine, sebze ve meyvelere zarar verildiğinin tespiti halinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken verilen keşif ara kararından vazgeçilme nedeni açıklanmadan ve CD'deki olay yeri fotoğrafları incelenmeden eksik inceleme ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/471, Karar No: 2013/19085, Tarih: 04.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/471 E.  ,  2013/19085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 29/01/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...)Davalı ..., hakkındaki tazminat davası bitmeden önce ... .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/133 Esas, 2010/149 Karar sayılı .../05/2011 tarihinde kesinleşen kararı ile ... yıl hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bir vasi tayin edilmemiş ise, yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

...) Yine, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/... ve Karar: 1985/... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (... ve ...) nolu bentlerde gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18322, Karar No: 2014/6053, Tarih: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18322 E.  ,  2014/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/351650

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2011/29 (E) ve 2011/350 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Ü.. Ö..'nun hükümden sonra dairemize hitaben 15.07.2013, 26.08.2013, 10.09.2013, 26.09.2013, 02.10.2013, 24.10.2013 tarihli dilekçelerinde, kimliğinin kayıp olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini, atılı suç ile ilgili mahkemeye çağrılmadığını, ifade vermediğini belirtip, 15.07.2013 ve 26.08.2013 tarihli dilekçelerinde, kimliğinin kaybolması nedeniyle Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatının bulunduğunu ifade etmesi karşısında, böyle bir başvurusunun bulunup bulunmadığı araştırılarak, atılı suçun işlendiği 01.10.2010 ve 21.10.2010 tarihleri arasında ve yakalandığı 08.12.2010 tarihinde cezaevinde olup olmadığı da Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan sorulup, soruşturma sırasındaki ifadesinde sanık Ünal'ı beş aydan beri tanıdığını belirten diğer sanık O.. Ç.. ile yüzleştirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16097, Karar No: 2018/10494, Tarih: 24.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/16097 E.  ,  2018/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesi; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmünü içermektedir..Aynı kanunun"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesinde;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir.""İstinaf Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; "Kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş olan istinaf dilekçesi, bu mahkemece yukarıdaki fıkraya göre işlem yapıldıktan sonra kararı veren mahkemeye örnekleriyle birlikte gönderilir. Bu durum derhâl mahkemesine bildirilir." hükümlerine yer verilmiştir.Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasının temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilmişse, temyiz defterine kaydedilerek durumun derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirileceği, sonrasında ise temyiz dilekçesinin ekleriyle birlikte kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderileceği açıktır.Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı tarafından istinaf dilekçesi verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda başvuru hakkında verilen kararın temyizinin kabil olmadığı belirtilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkarılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesinin derhal bölge adliye mahkemesine bildirilmesi, sonrasında temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, düzenlenen temyiz formu ile dosyanın doğrudan Dairemize gönderildiği, dolayısıyla UYAP sisteminde dosya ilk derece mahkemesi tarafından temyiz incelemesine gönderilme kayıtlarının oluşturulduğu anlaşılmıştır.Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 24.10

.Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 24.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7294, Karar No: 2016/7456, Tarih: 09.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7294 E.  ,  2016/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 17.12.2013 tarihinde tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 18.02.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında, TCK'nun 51. maddesinin de uygulanma koşulu bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ile ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerine gelince;

III-Sanıklar ... ile ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerine gelince;

1- Sanık ...'nın, şirketin kurucu ortaklarından olan eniştesi ...'in devlet memuru olması nedeniyle şirket ortaklığının sıkıntı yarattığını,bu yüzden hissesini başkasına devretmek istediğini,hemen devredecek kişi bulamayınca da kendisine devrettiğini,şirkete ortaklığının 30-35 gün kadar sadece kağıt üzerinde devam ettiğini,bu süre içerisinde de şirketle ilgili herhangi bir işlem yapmadığını,fatura kesmediğini,şirkete dahi hiç gitmediğini beyan ederek yüklenen suçu kabul etmemesi,dosyada mevcut belgelerden sanığın 07.09.2005 tarihinde ...'den aldığı şirket hissesini 19.10.2005 tarihinde diğer sanık ...'a devrettiğinin anlaşılması,dosya içerisinde sadece 2006 takvim yılına ait faturaların bulunması, 2005 takvim yılına ait fatura bulunmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan son sahte fatura tarihinin dava zamanaşımı yönünden de önemli bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için;öncelikle 2005 takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,sanık ...'nın yetkili ve ortak olduğu 07.09.2005-19.10.2005 tarihleri arasında düzenlenmiş faturalara rastlanması halinde bu faturaları kullanan şahıs ve şirket yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanık ...'nı tanıyıp tanımadıkları sorularak gerektiğinde faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanık ...'nın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu da aldırıldıktan sonra toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9022, Karar No: 2009/10897, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9022 E.  ,  2009/10897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçısı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan dava konusu taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... mirasçısı ... temyize getirmiştir.

Dava, 4 parsel sayılı taşınmaz maliki ... aleyhine 09.04.2008 tarihinde açılmıştır. Dosya içinde bulunan veraset ilamından davalının 25.07.1992 tarihinde davadan önce vefat ettiği anlaşılmaktadır. 01.06.1978 tarihli ve 4-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı üzere ölü kişi aleyhine dava açılamaz ve ölü kişinin mirasçılarına teşmili ile de davaya devam edilerek karar verilemez. Bu nedenle ... hakkında açılan davanın reddi gerekir iken yazılı gerekçeyle kabul kararı verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 14.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3907, Karar No: 2009/6313, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3907 E.  ,  2009/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.10.2009 Salı günü davacı ... ... Sigorta AŞ vekili Avukat ... geldi, davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu araca davalının işleteni- sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması nedeni ile sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin müvekkilince sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 17.340,00 YTL tazminat tutarının TTK’nun 1301’inci maddesi uyarınca davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Güneş Sigorta A.Ş vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın verilen kesin süreye rağmen delillerini sunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nun 163.maddesinde, "kanunun tayin ettiği müddetler katidir. Bu müddetlerde yapılması lazım olan muamele yapılmazsa o hak sakıp olur. Hakim tayin ettiği müddetin kati olduğuna da karar verebilir. Aksi takdirde tayin olunan müddeti geçirmiş olan taraf yenisini isteyebilir. Bu suretle verilecek müddet katidir. Bir daha verilemez" hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda, HUMK'nun 163.maddesi hükmüne göre, kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi bakımından, ülke koşulları ve hayatın gerçekleri gözönünde tutularak, taraflara yüklenen yükümlülüklerin birer birer açıklanması, masrafların kalem kalem bildirilmesi ve tarafların yapacağı işlevlerin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirlenmesi, kesin süre verilen tarafa, süreye uymadığı takdirde davasının bu nedenle reddedileceği konusunda uyarılması gerekir. Yargıtay'ın uygulaması da bu yöndedir. (HGK 25.6.1975-1-1560/837, HGK 18.2.1983-1-1284/141, HGK 24.6.1992-14-296/395, HGK 10.10.2001-14-940/709)

Somut uyuşmazlıkta, ilk celse de, davacı vekiline delillerin sunulması için bir kez süre verilmiş ve sürenin kesin olduğu ihtar edilmiştir. Verilen süre yapılması gereken işler için yetersiz kabul edilebileceği gibi, bir sonraki duruşmaya katılan davacı vekili, delillerin sunulduğunu ancak, başka bir dosyada olabileceğini beyan ettiği halde bu husus da araştırılmaksızın davanın kesin süreye uyulmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. O halde yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, verilen sürenin HUMK'nun 163.maddesinin özüne uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 625.00.-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3644, Karar No: 2020/253, Tarih: 04.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/3644 E.  ,  2020/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında mercimek alım satımına ilişkin sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeden doğan uyuşmazlık nedeniyle İngiltere’de yerleşik Hububat ve Yem Ticaret Birliği nezdinde tahkim yoluna gidildiğini, tahkim kararı ile davalının davacıya 525.658,48 ABD doları asıl alacak, bu asıl alacağa 28 Ocak 2011 tarihinden itibaren fiili ödeme gününe kadar her üç ayda bir bileşik olarak hesap edilecek yıllık % 4 faiz ve 10.592,00 İngiliz Sterlini yargılama gideri ödemesine karar verildiğini, davalıya söz konusu hakem kararına konu borcu ödemesinin bildirilmesine karşılık davalı tarafından borcun ödenmediğini ileri sürerek, söz konusu kesinleşmiş hakem kararının tanıma ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın nisbi harca tabi olduğunu, MÖHUK’un 53. maddesi gereği, yabancı hakem kararının aslı ibraz edilmediği gibi ilamın kesinleştiğini gösteren o ülke mercilerince usulen onanmış tercümesinin de bulunmadığını, tarafların tahkim yolunu seçebilmeleri için MÖHUK’un 62/a maddesi uyarınca tahkim sözleşmesi yapmaları gerektiği, taraflar arasında tahkim sözleşmesi bulunmadığını, sözleşme olduğu iddia edilen belge tarihi olan 27.10.2010 tarihi itibariyle uygulanması gereken HUMK’un 517. maddesi gereğince tahkim sözleşmesinin yazılı olarak yapılmasının zorunlu olduğunu, fotokopisi sunulan ve sözleşme olduğu iddia edilen belgede davalıyı ilzam eden imza bulunmadığını, MÖHUK 62/1-ç maddesine göre davalının hakem önünde usulüne uygun temsil edilmediğini, belirterek davanın reddini istemiştir.