muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10991, Karar No: 2016/9716, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10991 E.  ,  2016/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.03.2015 tarih ve 2015/16 E. - 2015/51 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine gelini ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 14.07.2015 tarihli dilekçesi ile vasiliğinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının "... Köyü, .../..." adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin verdiğine dair herhangi bir kararının bulunmadığı ve vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından vasinin talebi ile ilgili olarak kısıtlının vefat etmiş olması da dikkate alınarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11376, Karar No: 2012/8667, Tarih: 05.07.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/11376 E.  ,  2012/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 416/ilk, 522, 55/3, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm fırkrasında uygulama maddesinin TCK'nın 516/ilk yerine 416/ilk yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığa atılı suç için 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/830, Karar No: 2020/4614, Tarih: 17.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/830 E.  ,  2020/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.03.2013 tarih ve 2013/4982 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı 2010 takvim yılındaki suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13693, Karar No: 2009/13548, Tarih: 04.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13693 E.  ,  2009/13548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali istemine ilişkin olup, hüküm de asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 04.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8500, Karar No: 2018/2435, Tarih: 03.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8500 E.  ,  2018/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2017 gün ve 2016/272 Esas, 2017/16 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10121, Karar No: 2015/34006, Tarih: 01.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/10121 E.  ,  2015/34006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işyerinde 24.05.2010 tarihinde işe başladığını ...'na işe girişinin geç bildirildiğini ve 11.10.2012 tarihinde iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 12.08.2011 tarihinde işe başladığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının kabulüne ücret alacağının dava açıldıktan sonra ödendiğinden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hizmet süresinin başlangıcı ve dolayısı ile tazminat ve alacaklara esas sürenin hesabı noktasında toplanmaktadır.

İş hukukunda çalışma olgusunu işçi kanıtlamalıdır. Çalışm olgusu hukuki fiil olduğundan her türlü delille kanıtlanabilir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”,  250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir”  ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Davacı, işyerinde 24.05.2010 tarihinde işe başladığını Sosyal Güvenlik Kurumu'na işe girişinin geç bildirildiğini ve 11.10.2012 tarihinde iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini iddia etmiş, davalı, davacının 12.08.2011 tarihinde işe başladığını savunmuş, davacıya ait hizmet kaydına göre davacının işyerinde 12.08.2011 tarihinde çalışmaya başladığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı çalışma olgusu konusunda tanık bildirmiştir. Ancak bu tanıklardan biri Dairemizce aynı gün dosyası incelenen kardeşi .. olup, aynı işverene karşı 24.05.2010 tarihinde işe başladığı iddiası ile dava açmıştır. .. İş Mahkemesi'nin E:2012/600 ,K:2014/149 sayılı dosyadaki tanık beyaları ile bu dosyadaki beyanlar değerlendirildiğinde tanık beyanları arasında uyumsuzluk bulunduğu anlaşılmaktadır. Tanık ... bu dosyada, "2010 yılı Mayıs ayında davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının da aynı ayda on beş gün sonra çalışmaya başladığını" beyan etmesine karşılık, ...İş Mahkemesi'ndeki beyanında "2010 yılı Haziran ayında işe başladığını, kendisi işe başladıktan bir hafta sonra davacının çalışmaya başladığını" söylediği anlaşılmaktadır. Davacı tanığı .... bu dosyada, "2010 Mayıs ayında işe girdiğini, davacının kendisinden on beş gün sonra çalışmaya başladığını" ifade ederken, ... İş Mahkemesi'nin E:2012/600 ,K:2014/149 sayılı dosyasında ise "2009 yılı kış aylarında çalışmaya başladığını, kendisi işe girdikten yirmi gün sonra davacının çalışmaya başladığını" beyan etmiştir. Davacı tanığı .. ise her iki davacının babasıdır.

Davacı tanıklarının beyanı davacının çalışma süresine yönelik beyanları tanıklığa güveni etkileyecek şekilde olduğundan ve tam bir kanaat oluşturmadığından, bu tanıkların beyanlarına itibar edilmemesi gerekir. Mahkemece çalışma süresi davacı tarafından şüpheden uzak ve somut olarak ispat edilemediğinden Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına itibar edilerek davacının diğer istemlerinin bu çalışma süresi esas alınarak değerlendirilmesi gerekir. Çelişkili tanık beyanlarına itibar edilerek hizmet süresinin belirlenmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5834, Karar No: 2023/2279, Tarih: 13.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5834 E.  ,  2023/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin mirasbırakan babası ...'ın, 276, 435 ve 963 parsel sayılı taşınmazları davalı olan oğlu ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, anılan temlikin, mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile müvekkillerinin payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin maddi durumunun iyi olduğunu, dava konusu taşınmazları bedelini ödemek suretiyle satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakanın dava konusu taşınmazlar dışında çok sayıda taşınmazı bulunduğu, davalının murisin taşınmazları ile ilgilendiği, ekip biçtiği, geçimlerinin ortak olduğu, murisin diğer çocukları ile arasında mal kaçırmayı gerektirecek neden bulunmadığı, mal kaçırma iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, taşınmazların gösterilen değerleri ile gerçek değerleri arasında fahiş fark bulunduğunu, davalının alım gücü olduğu ve taşınmaz bedellerini ödediği savunmasını ispat edemediğini, davalının bakım, minnet savunması aksine mirasbırakanın davalıya maddi destekte bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı, davalının ödeme savunmasını ispatlayamadığı, gösterilen değer ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğu, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bölge Adliye Mahkemesinin müvekkilinin ödeme yapmadığı yönündeki tespitinin hatalı olduğunu, temlikin 1999 yılında yapıldığını, o tarihlerde bankacılık işlemi kullanılmadığını, ödemenin elden yapıldığını, mirasbırakanın Hac ibadeti için paraya ihtiyacı olduğunu ve taşınmazları sattığını, müvekkilinin varlıklı olduğunu, taşınmazları rayiç bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, mal kaçırma ve muvazaa iddialarının yersiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 19.664,80 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5607, Karar No: 2007/6615, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5607 E.  ,  2007/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, nazım imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 2,5 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 9.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3081, Karar No: 2018/3479, Tarih: 18.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3081 E.  ,  2018/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/6-7-9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi gereğince reddine,

Sanık müdafiinin terör örgütünün propagandasını yapma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara itiraz ettiğinin ve merciince de incelenerek karar verildiğinin anlaşılması karşısında, silahlı terör örgütüne üye olma suçu ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Kayıp şahıs olarak aranırken kendiliğinden karakola giderek ifade veren sanığın örgütten gönüllü olarak ayrıldığını bildirmemesi ve silahlı terör örgütü üyesi olduğunu kabul etmemesi nazara alındığında tebliğnamedeki bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.