muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10753, Karar No: 2019/4742, Tarih: 15.04.2019

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ek karara ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 26.04.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18717, Karar No: 2014/978, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18717 E.  ,  2014/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/958-2013/505

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile eksik bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre, birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2008, Karar No: 2021/5275, Tarih: 12.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2008 E.  ,  2021/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 12/11/2020 gün ve 2020/3664 Esas - 2020/9960 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkin olarak mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/8 maddesindeki iptal kararının nazara alınması gerektiği bu kez yapılan inceleme de anlaşıldığından;

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.11.2020 günlü 2020/3664E.- 2020/9960K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki İzmir İli, Konak İlçesi, ... Mahallesi, 2707 ada 14 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre dava konusu taşınmazın geldisi olan parselden yola terk ve ifraz edilerek oluştuğu anlaşılmış olup, taşınmazın İmar Kanunu 15 ve 16. maddeleri uyarınca bir kısmının bedelsiz olarak kamuya terk edildiğinin tespiti halinde, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden dava konusu taşınmazı kadastral parsel olarak kabul eden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre dava konusu taşınmazın geldisi olan parselden yola terk ve ifraz edilerek oluştuğu anlaşılmış olup, taşınmazın İmar Kanunu 15 ve 16. maddeleri uyarınca bir kısmının bedelsiz olarak kamuya terk edildiğinin tespiti halinde, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden dava konusu taşınmazı kadastral parsel olarak kabul eden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden dava konusu taşınmazı kadastro parseli olarak kabul eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2480, Karar No: 2018/4489, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2480 E.  ,  2018/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. ... Cad. No:13 ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. ... Sok. No:15 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... ... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. ... Sok. No:15 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2692, Karar No: 2012/8654, Tarih: 23.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2692 E.  ,  2012/8654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/10/2010 tarih ve 2010/389-2010/514 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının dava dışı borçlu Opsaş Otomotiv Parça San. ve Tic. A.Ş. aleyhine ihtiyati haciz kararı aldığını, bu karara istinaden müvekkiline ait malların hazcedildiğini, haciz sırasınada müvekkilinin haczedilen malların kendisine ait olduğunu belirtmesine ve buna ilşkin belgeleri göstermesine rağmen dava dışı boçlu şirketin üreti ve planlama sorumlusunun beyanına göre müvekkiline ait malların haczedildiğini, yapılan haksız haciz sebebiyle müvekkilinin almış olduğu işleri bitiremediğini bu sebeple müvekkilinin zarara uğradığının savunarak 10.000 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının İstanbul 10 İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/64 sayılı dosyasında açmış olduğı istihkak davasında mahcuz malların teminat mukabilinde yediemin olarak davacıya teslimine karar verildiği ancal davacının teminatı yatırmadığını ve malları teslim almadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının malları teslim almamasının meydana gelen veya gelecek zarardan sorumlu olduğunu gösterdiğini, haczedilen mallara ilişkin davacının dayanmış olduğu faturaların haczedilen mallara ait gerçek faturalar olmadığını, davacının mülkiyet hakkının ispat edemediğinin savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava haksız ihtiyati haciz nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davacı vekilinin feragat ettiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı 13/07/2010 havale tarihli dilekçe ile davadan feragat etmeyip, ihtiyati haciz nedeniyle alınan teminatın davalıya verilmemesi talebinden feragat etmiştir. Mahkemece bu husus davadan feragat şeklinde kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13516, Karar No: 2024/1106, Tarih: 24.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/13516 E.  ,  2024/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/760 E. 2022/557 K.

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2012 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümlesi yoluyla 106/2-a maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi 21.06.2012 tarihli 2012/234 E,2012/659 K sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.12.2013 tarihli ve 2013/1432 Esas, 2013/1582 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiğinin bildirilmesi üzerine, hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4.Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi 02.06.2015 tarihli ve 2015/19 Esas, 2015/371 Karar. sayılı hükmün açıklanması kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.02.2020 tarihli ve 2017/22489 Esas, 2021/3656 Karar. sayılı ilamı ile,

4.Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi 02.06.2015 tarihli ve 2015/19 Esas, 2015/371 Karar. sayılı hükmün açıklanması kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.02.2020 tarihli ve 2017/22489 Esas, 2021/3656 Karar. sayılı ilamı ile,

".. 1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle ve gerekçesiz karar verilerek, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması, 2-Tehdit suçundan hükmolunan hapis cezasının Kanuni sonucu olarak uygulanan TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine, Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/760 Esas 2022/557 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Hükmün açıklanması şartlarının bulunmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Olay günü sanığın alkollü vaziyette mağdurun işlettiği kuruyemişçiye gittiği, kendinden kapıyı kapatmasını isteyen mağdura öfkelendiği, büfede bulunanlarca engellendiği, ardından bıçağı çıkartıp büfenin kapısı önüne çıkarak tehditkar biçimde bıçağı sallamak suretiyle yüklenen suçu işlediğinin, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalardaki ifadelerinde (1) nolu bentte belirtildiği gibi beyanlarda bulunmuştur.

3.Sanık aşamalardaki ifadelerinde özetle, ".. alkollü vaziyette kuruyemişciye girerken mağdurun farklı bir tavırla kapıyı kapat dediğini, üslubunun hoşuna gitmediğini, çıkarken bu öfkeyle kapıyı kapatayım mı demesi üzerine tartışma başladığını, mağdurun sopa çekmesi nedeniyle kendisinin de bıçak çektiğini, sen kimsin lan dediğini, hakaret etmediğini, seni öldürürüm dediğini hatırlamadığını, alkollü olduğunu, tehditte etmiş olabileceğini.." şeklinde beyan etmiştir.

3.Sanık aşamalardaki ifadelerinde özetle, ".. alkollü vaziyette kuruyemişciye girerken mağdurun farklı bir tavırla kapıyı kapat dediğini, üslubunun hoşuna gitmediğini, çıkarken bu öfkeyle kapıyı kapatayım mı demesi üzerine tartışma başladığını, mağdurun sopa çekmesi nedeniyle kendisinin de bıçak çektiğini, sen kimsin lan dediğini, hakaret etmediğini, seni öldürürüm dediğini hatırlamadığını, alkollü olduğunu, tehditte etmiş olabileceğini.." şeklinde beyan etmiştir.

4.Kolluk tarafından düzenlenen "görüntü izleme" tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Hükmün Açıklanması Şartlarının Bulunmadığı, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden: Mağdurun aşamalardaki kararlı ve değişmeyen beyanları, sanığın ikrarı, kolluk görüntü izle tutanağı, "Hukuki Süreç" başlığı altında (4) numaralı paragrafında yer verilen Yargıtay bozma ilâmı dikkate alındığında, mahalli mahkemenin "..tek başına bıçağı gösterme eylemi bile silahla tehdit suçuna da vücut vereceği, bununla birlikte, sanığın sol elinde beyaz saplı kesici aletin olduğunu, elinde bıçak ile birlikte dükkandan dışarı çıktığını ve elindeki bıçağı cebine koymadan önce tehditkar biçimde elindeki bıçağı salladığını belirtir 06.02.2012 tarihli CD izleme tutanağının bulunduğu görülmekle .. denetim süresi içerisinde ve henüz bu süre dolmadan.. kasıtlı bir suç olan alkolün etkisi altındayken araç kullanıp trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçunu işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasının lazım geldiğine.." ilişkin gerekçesinde de isabetsizlik bulunmadığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığının anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka ayrılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/760 Esas 2022/557 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/760 Esas 2022/557 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.