muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9782, Karar No: 2021/1885, Tarih: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9782 E.  ,  2021/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 51/1-3-7-8, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin iddianame ile hükmün çelişkili olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, aracının sol ön tampon ve çamurluk kısımlarıyla, önünde aynı istikamette seyreden katılan ... idaresindeki motosikletin arka kısmından çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10700, Karar No: 2013/5425, Tarih: 11.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10700 E.  ,  2013/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

... ile ... aralarındaki katkı payı ve katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nden verilen 26.04.2012 gün ve 381/192 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, evlilik birliği içinde vekil edenine ait altınların satılarak davalı adına tapuya tescil edilen 6638 parselde kayıtlı tarla ile 22 adet koyun satın alındığını, vekil edeninin de katkısıyla koyunların bakım ve üretimi sonucu sürünün 200 koyuna ulaştığını, yine evlilik birliği içinde edinilen 595 ada 5 ve 6 parsel arsaların da davalı eş adına tescil edildiğini açıklayarak, fazla hakları saklı tutularak 6638 parselin değeri, koyunların yarı değeri ve arsaların yarı değeri toplamı 41.000 TL katkı ve katılma payı alacağının dava tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, tarla alımına ilişkin iddianın doğru olduğunu, ancak satılan ziynet eşyalarının ailenin istikbaline verilmiş hediyeler olup, münhasıran davacıya ait bulunmadığını, niza konusu koyunların vekil edeninin babası tarafından satın alındığı gibi bakımlarınında vekil edeni ve ailesi tarafından yapıldığını, davacının katkı sağlamadığını, arsaların da davalı tarafından satın alındığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, uyuşmazlık konusu taşınmazlar bakımından davanın ispatlandığı gerekçesiyle toplam 17.382,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, koyunlara yönelik alacak isteğinin reddine karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 19.10.1988 tarihinde evlenmiş, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 01.05.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve boşanmaya ilişkin hüküm bölümünün 18.12.2009 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur.

Başka mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK'nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK'nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.

Başka mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK'nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK'nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, bu tür davalarda fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralının da gözetilmesi gerektiğine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin aşağıdaki husus dışında sair temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kabule (taşınmazlara) ilişkin bölümünün ONANMASINA,

201210700-2013/5425

201210700-2013/5425

Davacı vekilinin hükmün reddedilen bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı taraf dava konusu 1989 yılında satın alınan tarlanın alımından sonra artan altınların parasıyla 22 adet koyun satın alındığını ve boşanma tarihine kadar geçen süreç içinde koyunların çoğalmasıyla 200 koyuna ulaşıldığını açıklayarak, koyunların dava tarihi itibariyle 1/2 değeri karşılığı 20.000 TL'nin tahsili isteğinde bulunmuştur. Her ne kadar davalı taraf iddianın doğru olmadığını savunmuş ise de, dinlenen davacı tanıkları ile bir kısım davalı tanıkları sayısı hususunda farklı beyanlarda bulunmakla birlikte davacının altınlarıyla bir miktar koyun satın alındığını, tarafların yaylalarda çadırda kalarak çobanlık yaptıklarını, bilahare koyunlarının zamanla çoğalarak sürü haline geldiğini, bir kısmının zaman zaman ihtiyaçları nedeniyle satıldığını, böylece koyun sayısının zaman içinde değiştiğini ifade etmiştir. Mülga 743 s. TKM'nin 153. maddesi uyarınca, "eve kadın bakar" tümcesi gereğince, kadının ev işleri yapması ve çocuklara bakması yasal işleri olup, katkı alacağı bakımından katkı sayılmaz ise de, koyunlara bakması, eşiyle birlikte çobanlık yapması ve koyunların sayısında oluşan artış gözetildiğinde evin olağan işleri dışında yaptığı bu işlerle gelir getirici ve tasarruf sağlayacağı işler yapması nedeniyle 01.01.2002 öncesi için bir gelire sahip olduğunun ve gelir elde ettiğinin kabulü gerekir. Katkı payı alacağı hesaplanırken davalı eş bakımından 743 sayılı Kanunun 152. maddesinin gözetilmesi gerekmektedir. O halde Mahkemece yapılacak iş, koyunların satın alındığı tarihten 01.01.2002 tarihine kadar ve bu tarihten de taraflar arasında mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar mevcut koyun sayısının belirlenmeye çalışılması, koyunlara ilişkin davanın Mülga 743 sayılı TKM'nin geçerli olduğu dönem bakımından katkı payı alacağı, edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönem bakımından TMK'nun 227, 219, 231 ve 236. maddelerine dayalı değer artış payı ve katılma alacağı isteğine ilişkin olduğu nazara alınarak ilgili maddeler çerçevesinde değerlendirme yapılarak davacının buna ilişkin alacağının da tespit edilmesi, buna rağmen tazminatın hakiki miktarının tayini mümkün olmadığı takdirde TMK'nun 5. maddesi nazara alınarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 50 ve 51. (818 sayılı Borçlar Kanunu m. 42, 43) maddeleri ile hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri uyarınca halin mutat cereyanına ve tarafların mali durumlarına göre davacıya ödenecek tazminat miktarının adalete tevfikan tayin edilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün redde ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 258,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine ve aşağıda dökümü yazılı 258,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 929,20 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7794, Karar No: 2020/7969, Tarih: 29.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2018/7794 E.  ,  2020/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı tarafça feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, davalı ise davacının yapmakla yükümlü olduğu görevi yapmaması üzerine, personel sorumlusu tarafından davacıya görevinin hatırlatıldığını, fakat davacının görevini yapmamakta ısrar etmesi üzerine iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini beyan etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (h) alt bendinde, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu hükme bağlanmıştır.

İş görme edimi, işçi tarafından işverenin verdiği talimatlara uygun olarak yerine getirilmelidir.

4857 sayılı Kanun ile işçinin hatırlatıldığı halde görevini yapmamakta ısrar etmesi kuralı getirilmiştir. Bu noktada işverenin hatırlatmasının ardında sadece bir kez görevi yapmama yeterli sayılmamalıdır. İşçinin görevi yapmama eylemi hatırlatmanın ardından da devamlılık arz etmelidir. Devamlılık gösteren görevi yapmama haklı sebep kabul edilmeli, ancak devamlılık göstermeyen görevi yapmama, işyerinde olumsuzluklara yol açmış ise, iş sözleşmesinin feshi geçerli sebep sayılmalıdır.

Somut olayda dosya arasında bulunan 10.02.2015 tarihli tutanakta, davacının kendisine verilen görevi yerine getirmediği ve üstlerine zorluk çıkardığı bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin belirtildiği görülmüştür.

Somut olayda dosya arasında bulunan 10.02.2015 tarihli tutanakta, davacının kendisine verilen görevi yerine getirmediği ve üstlerine zorluk çıkardığı bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin belirtildiği görülmüştür.

İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinin (h) alt bendinde, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu ancak bunun için, işçinin görevini yerine getirmemesinin devamlılık arz etmesi gerekmektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında dosya kapsamı ve tanık beyanlarının bir bütün olarak değerlendirilmesinde, somut olayda davalı tarafça işçinin uyarılmasına rağmen görevini yapmamakta ısrar ettiği usulünce ispatlanamadığından mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Aynı açıklamalar hafta tatili ücreti alacağı için de geçerlidir.

Somut olayda Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yazın 09.22.00 arası, kışın ise 09.00-17.00 arasında çalıştığı buna göre yazın haftalık 24 saat kış mevsiminde ise haftalık 3 saat fazla mesainin bulunduğu kabulü ile hüküm kurulmuştur.

Dinlenen davacı tanıklarından ...'in davalı ile husumeti bulunup diğer davacı tanığı ...'ın ise davacı ile çalışmasının 2012 yılından sonrasına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, husumetli tanık ...' e ait dosya da incelenerek, ayrıca tanıklara ait hizmet döküm cetveli de dosya arasında kazandırılarak, tanıkların beyanına davacı ile çalışmalarının bulunduğu süreler açısından itibar edilerek, bu süreler dışında kalan dönemler açısından ise davalı tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25808, Karar No: 2008/8566, Tarih: 04.06.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25808 E.  ,  2008/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, maluliyet oranı dava sırasında davalı itirazı üzerine azalmış ve kontrol kaydı konmuş ise de , her iki maluliyet oranı için yapılan hesap sonucu belirlenen zararın SGK’nca bağlanan ilk peşin değerle dahi karşılandığı anlaşılmış olup tarafların temyiz nedenleri de nazara alındığında maddi tazminata ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANAMASINA.

2-Tarafların manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yine, her ne kadar maluliyet oranı kesinleşmemiş ise de davacı %28,2 oranındaki maluliyetin getirdiği ızdırabı yaşamış bulunduğundan davacı yararına mahkemenin %28,2 oranındaki maluliyeti nazara alınarak bir miktar manevi tazminata hükmetmesi doğrudur.Tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile manevi tazminata ilişkin usul ve kanuna uygun olan hükmünde ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 4.6.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 135. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinin meslekte kazanma gücünü ne oranda azaltılacağının Çalışma ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıklarınca birlikte hazırlanacak bir tüzük ile tesbit olunacağı bildirilmiştir.

Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğünün “ iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinin meslekte kazanma gücünü ne oranda azaltacağının tesbiti” başlığını taşıyan ikinci bölümünde bu saptama ve hesaplamanın ne şekilde yapılacağı ayrıntılı bir biçimde belirlenmiştir.

Yargıtay İçtihadi Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.6.1976 tarihli, 6 E, 4 K. nolu kararında da benimsendiği gibi sigortalılarda oluşan beden güç kayıp oranının tesbiti kamu düzenini doğrudan ilgilendirir.

Yargıtay İçtihadi Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.6.1976 tarihli, 6 E, 4 K. nolu kararında da benimsendiği gibi sigortalılarda oluşan beden güç kayıp oranının tesbiti kamu düzenini doğrudan ilgilendirir.

Kurumun bağladığı sürekli işgöremezlik geliri kararında, ilerde sigortalının kontrol edilmesi gerektiği kaydı varsa sigortalının, belirtilen tarihte yeniden muayene ettirilmesi ve sürekli iş göremezlik oranının kesinleşmesi icap eder. Yapılacak muayenede, meslekte kazanma gücünün yitirilmesi oranının arttığı, eksildiği veya büsbütün ortadan kalktığı tesbit edilmiş olabilir. Bütün bu durumlarda kesin rapor tarihindeki veriler esas alınmak suretiyle Kurumca sigortalıya bağlanan sürekli işgöremezlik geliri artırılacağı gibi eksiltilebilir veya büsbütün kesilebilir. Yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda sigortalının meslekte kazanma gücünü yitirme oranının yanlış tesbit edildiği kesin bir biçimde saptandığı takdirde Kurum geriye yönelik dahi karar alabileceğinden tazmin sorumlularının sorumlulukları da buna göre belirlenir.

Sigortalıda oluşan sürekli işgöremezlik oranı mahkemece hükmedilecek maddi ve manevi zararın miktarını doğrudan etkileyeceğinden davacıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerekir. Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Dairesi veya Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca kontrol muayenesine gerek görülmesi halinde muayene sonucu beklenerek oranın nihai olarak belirlenmesinden sonra hükmedilecek maddi ve manevi zararın belirlenmesi gerektiği gerek Dairemizin gerekse 10.Hukuk Dairesinin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatları gereğidir. HGK’nun 11.5.2005 günlü, 2005/10-307 Esas, 2005/340 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacının iş kazası sonucu “sağ radius alt uç opere kırığı geçirdiği, el ve parmaklara hareket kısıtlılığı” olduğu davalı kurum Sağlık Dairesi Başkanlığınca % 28.2 oranında sürekli işgöremez duruma geldiğinin kabul edildiği, davalı tarafça sürekli işgöremezlik oranına yapılan itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca 24.11.2006 tarihinde davcacının % 23 oranında sürekli işgöremez duruma geldiğine ve iki yıl sonra kontrol muayenesi gerektiğine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde % 28 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığını ileri sürerek 20.000.00 YTL manevi 25.000.00 YTL maddi tazminat talep etmiş, mahkemece 24.11.2008 tarihinde yapılacak kontrol muayenesi ve bu muayene neticesinde düzenlenecek nihai rapor sonucu beklenmeksizin % 23 ve 28.2 oranı esas alınarak bilirkişiye her iki orana göre maddi zarar hesabı yaptırılmış, gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararın gerekçe ve hüküm fıkrasında % 28.2 oranının mı yoksa % 23 oranının mı esas aldığını belirtmeksizin SGK’ca davacıya % 28.2 oranına göre bağlanan gelirin gelir bağlama tarihindeki ilk peşin sermaye değerinin davacının maddi zararını karşıladığı gerekçesiyle maddi tazminat isteminin reddiyle, 15.000.00 YTL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Yüksek Sağlık kurulu kararında davacının olay tarihinde %28.2 olan sürekli işgöremezlik oranının zaman içinde azalarak % 23 oranına düştüğünden sözedilmediği gibi beden güç kayıp oranı olay tarihi itibariyle %23 olarak belirlenmiştir. Davacının kısa bir dönemde olsa % 28,2 oranında malül sayılacağına ilişkin bir sağlık kurulu raporuda bulunmamaktadır. İki yıl sonra yapılacak kontrol muayenesi sonucunda davacının sürekli iş göremezlik oranının artmasına, azaltılmasına karar verilebileceği gibi geriye dönük olarak olay tarihinde sürekli işgöremezliğe uğramadığına da karar verilebilmesi mümkündür.

“Temyiz talebi” ile “temyiz sebepleri” ayrı kavramlar olup temyiz talebi temyizin çerçevesini, temyiz sebepleri ise bu çerçevede kararın neden bozulması gerektiğini ifade eder.

HUMK’un 439/2. maddesi gereğince Yargıtay temyiz talebi ile bağlı olduğu halde temyiz sebepleri ile bağlı değildir; Yasaya hukuka aykırı bulduğu başka nedenlerden dolayı temyiz edilen kararı bozabilir. Yasa maddesine açıkça aykırı olan bir hususun, yine açık biçimde ve belirtilerek temyiz edilmesi gerekmez. Maddenin konuluş amacından ve düzenlenmiş biçimindeki sözlerden çıkan sonuç, temyiz nedeni yapılmamış olsa dahi, yasaya aykırı bir hususun re’sen gözetilerek bozma nedeni sayılacağıdır. Aksi halde yasaya aykırı bir sonuç kararlılık kazanacaktır ki hukuk böyle bir sonucu uygun karşılamaz.

İnceleme konusu olan bu işte davacıda oluşan beden güç kaybının oranının belirlenmesi kamu düzenine ilişkin bir husus olduğu gibi davacı taraf hüküm altına alınan manevi tazminatın az, davalı taraf ise fazla olduğunun ileri sürerek kararı temyiz etmişlerdir. Mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının uygun olup olmadığının denetimi yönünden de davacıda oluşan beden güç kayıp oranın mahkemece kesin olarak belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece davacının kontrol muayenesi sonucu beklenmeden ve sürekli işgöremezlik oranı kesin olarak belirlenmeden karar verildiğinden her iki tarafın temyiz itirazlarının kabulüyle mahkeme kararının davacının kontrol muayenesi sonucu SGK’ca düzenlenecek nihai raporun beklenerek SGK’ca belirlenen ve kesinleşen sürekli işgöremezlik oranı esas alınarak davacının maddi ve manevi zararının belirlenmesi gerekçesiyle mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.