muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16586, Karar No: 2014/18378, Tarih: 10.11.2014

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 04/10/2007 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunu'nun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9561, Karar No: 2019/13840, Tarih: 07.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9561 E.  ,  2019/13840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın bilgisi ve rızası dışında Yapı ve Kredi Bankası .... Şubesi'ne bağlı hesabından internet aracılığıyla sanık ...'ın Yapı ve Kredi Bankası .... Şubesi'ndeki hesabına 29/02/2008 tarihinde saat 13.13'de 4.600 TL saat 13.37'de 1.500 TL olmak üzere toplam 6.100 TL tutarında para aktarılması ile, sanık ...'un Yapı ve Kredi Bankası .... Şubesi'ndeki hesabına 29/02/2008 tarihinde saat 13.53'de 3.050 TL tutarında para aktarılması ve aynı gün içerisinde alış veriş yapılmak ve para çekilmek suretiyle kullanılması şeklinde gerçekleşen olayda, her iki sanığın da banka kartlarını şifreleriyle birlikte kaybettiklerini ve bankaya bildirimde bulunduklarını savunmalarına rağmen sanık ...’ın bankaya kayıp ile ilgili başvurusunun bulunmadığının tespiti ve sanık ...’un bankaya telefon bankacılığı ile suçun işlenmesinden sonra 29/02/2008 tarihinde saat 17.02'de bildirimde bulunduğunun tespiti karşısında, sanık ...’in savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olması nedeniyle atılı suçtan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi, sanık ... hakkında ise suç tarihinden önce kaybettiğini belirttiği kartıyla ilgili hesap hareketleri incelenerek başka işlemlerde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile sonucuna göre sanık ... hakkında karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’ün temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10179, Karar No: 2023/7310, Tarih: 12.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/10179 E.  ,  2023/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1618 E., 2022/2164 K.

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/1618 Esas, 2022/2164 sayılı Kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanıklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun (3628 sayılı Kanun) 17 ve 18 inci maddelerine göre ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili bakanlığın duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında;

Evvela davanın ve hükmün Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden,

Keza Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan vekiline 02.10.2022 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden,

Hükmün temyiz edilmesi veya temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu konuda ve ayrıca katılan vekilinin zimmet suçuna ilişkin olan hükümleri temyizine ilişkin de görüş içeren ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4383, Karar No: 2015/10048, Tarih: 02.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4383 E.  ,  2015/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, dosyanın sanığı dışında bir kısmı basit, bir kısmı da nitelikli olmak üzere yirmi yedi kişinin daha cinsel istismarına maruz kalıp her bir sanık için ayrı ayrı davalar açılmasının ardından tüm dosyalar birleştirilip (... isimli kişinin dosyası hariç) maruz kaldığı eylemler nedeniyle mağdurenin

Ancak;

Mağdurenin, dosyanın sanığı dışında bir kısmı basit, bir kısmı da nitelikli olmak üzere yirmi yedi kişinin daha cinsel istismarına maruz kalıp her bir sanık için ayrı ayrı davalar açılmasının ardından tüm dosyalar birleştirilip (... isimli kişinin dosyası hariç) maruz kaldığı eylemler nedeniyle mağdurenin

ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozulduğunun tespit edilmesi halinde de her bir sanığın eylemleri teker teker irdelenmek sureti ile hangi eylemlerden ötürü bozulduğunun tespit edilmesi istenilerek bütün sanıklar yönünden rapor alındığı, ancak Adli Tıp Kurumu .... İhtisas Kurulunun 30.05.2012 tarihli raporunda, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuk ... dışındaki diğer tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle bozulduğu bildirildiği halde, her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemleri sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açık bir tespite yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, hükme esas alınan raporun içerik itibariyle açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek, öncelikle tüm sanıklar haklarındaki dava dosyaları ile gerekmesi halinde mağdurenin gönderilerek, her bir sanığın eylemi mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına etkisi açısından incelenip değerlendirilmek suretiyle tıbben nitelendirilerek, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor alınıp sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken “mağdurenin ruh sağlığının tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisi ile bozulduğu” şeklindeki raporla yetinilerek eksik araştırma ile sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10084, Karar No: 2023/3390, Tarih: 13.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10084 E.  ,  2023/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1719 E., 2020/114 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacı ve davalı ...Ş.'nin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulü ile esas hakkında yeni hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticare Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2015/396 E. 2018/146 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yargılanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ...Ş. tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı ...Ş.'nin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulü ile esas hakkında yeni hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.09.2015 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında motosiklette yolcu olan davacının yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL manevi, 5.000,00 TL maddi tazminatının taraflardan müştereken ve müteselsilen (davalı ...Ş.'nin sorumluluğu sigorta poliçesi kapsamı ve limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsiline karar verilmesini talep etmiş, maddi tazminat talebini 94.349,59 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 33 maluliyet oranı ve 9 aya kadar geçici iş göremezlik süresi üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı, 10.000,00 TL manevi tazminatın dosya kapsamına göre hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 10.606,33 TL geçici iş göremezlik ve 83.743,26 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 94.349,59 TL maddi tazminatın davalılardan Ege Sigorta A.Ş.'den poliçe limiti ile sınırlı ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, diğer davalılardan ise kazanın meydana geldiği 02.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat isteminin olayın oluş biçimi, tarafların olaydaki kusur durumları ve tarafların sosyal ve ekonomik durumları göz önünde bulundurularak kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Ege Sigorta A.Ş. dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; reddedilen manevi tazminat yönünden sigorta şirketi lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde; davacının koruyucu tertibat takmadan seyehat etmesi nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; reddedilen manevi tazminat yönünden sigorta şirketi lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde; davacının koruyucu tertibat takmadan seyehat etmesi nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kulağındaki işitme kaybının kaza nedeniyle olduğunun Adli Tıp Kurumu (ATK) raporu ile de saptanmış olmasına, davacının kaza sırasında kask takmamış olduğunun dosya kapsamından anlaşılmasına ve kask takmama ile kafada mevcut yaralanma sonucu oluşan maluliyet arasındaki illiyet bağının belirlenmiş olmasına göre davacının motosiklette nizamlara aykırı ve kendi can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde, kask takmadan ve koruyucu önlemler almaksızın yolculuk yapması neticesinde müterafik kusurunun varlığının kabulü ile tazminattan %20 oranında indirim yapılması gerektiği ve dava dilekçesi ve davacı vekilinin açıklayıcı nitelikteki harçlandırılmış ıslah dilekçesi birarada değerlendirildiğinde davacının sigorta şirketinden talebinin "sigorta poliçesi kapsamında denilerek sınırlandırılmış olmasına ve harçlandırılmış ıslah dilekçesinde de açıkça davalı ... şirketinden herhangi bir manevi tazminat taleplerinin olmadığının belirtilmiş olmasına göre reddedilen manevi tazminat yönünden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı ve davalı ...Ş.'nin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeni hüküm kurulmasına, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 10.606,33 TL geçici iş göremezlik ve 83.743,26 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 94.349,59 TL maddi tazminatın (davalılardan Ege Sigorta A.Ş. yönünden ise 8.485,07 TL geçici iş göremezlik ve 66.994,61 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere yalnızca toplam 75.479,68 TL'lik maddi tazminatın poliçe limiti ile sınırlı olarak ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) sigorta şirketi haricindeki diğer davalılardan ise kazanın meydana geldiği 02.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat isteminin olayın oluş biçimi, tarafların olaydaki kusur durumları ve tarafların sosyal ve ekonomik durumları göz önünde bulundurularak kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Ege Sigorta A.Ş. dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müterafik kusur indirimi yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının kask takmamasının maluliyetine etkisinin olup olmadığı hususunda rapor alınması gerektiği ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluk Sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan araç ile davacının yolcu konumunda olduğu motosikletin karıştığı kaza sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52, 54 ve 56 ıncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 78, 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, motosiklette yolcu olan davacının kaskının takılı olmadığı ve maluliyet nedeninin sağ kulakta işitme kaybı olduğu anlaşıldığından tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmasının yerinde olmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı 135,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/728, Karar No: 2020/5948, Tarih: 08.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/728 E.  ,  2020/5948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, kadastro sırasında Hazine adına tespit ve tescil edilen 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ekli krokide gösterilen kısmının vekil edenine babasından, babasına da dedesinden kaldığını, yüz yılı aşkın süredir zilyetlikleri olduğunu belirterek, taşınmazın ekli krokide gösterilen kısmının iptali ile vekil edeni adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 16.10.2012 tarihli kararla, davanın kabulüyle 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 06.04.2012 tarihli fen bilirkişisi ek raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.01.2014 tarihli kararıyla hüküm bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, Mahkemenin 28.03.2017 tarihli kararıyla davanın kabulüyle 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 28.01.2015 havale tarihli fen bilirkişisi ek raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nin 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.