muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7794, Karar No: 2012/9658, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7794 E.  ,  2012/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim öğretim giderlerinden kaynaklanan 71.883,15 TL borcun 36.500 TL sinden, birleşen davada ise davacı ...'ın 14.655,86TL, davacı ...'ın ise 17.394,26 TL daha borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılardan ...'ın Kara Harp Okulu öğrencisi iken başarısızlık nedeniyle okulla ilişiğinin kesildiğini belirterek, davacılar adına tahakkuk ettirilen 71.883,51TL borcun 36.500,00TL'sinden davacıların borçlu olmadıklarının tespitini istemiş, birleşen dava dilekçesinde ise, tahakkuk ettirilen borçtan davacı ...'ın 14.554,86TL, davacı ...'ın 17.394,26 TL daha borçlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece; asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, 4566 Sayılı Harp Okulları Kanunu'ndan kaynaklanan eğitim ve öğretim borcunun bir kısmından borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6353 sayılı Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesi ile yapılan düzenleme çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3313, Karar No: 2021/881, Tarih: 08.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/3313 E.  ,  2021/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

İncelenen dosyada, davacı vekili Av. ... 29.12.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini beyan ettiğinden ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8888, Karar No: 2007/10765, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8888 E.  ,  2007/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 ... ve 1989/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yeralmayan bir taşınmaz, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir ... sınırları içinde olmakla bereber, belediye hizmetlerinden (belediye meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığının 24.7.2007 günlü yazı cevabında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, mücavir ... sınırları içerisinde olup belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtilmiştir. Taşınmazın belirlenen bu özellikleri karşısında arsa sayılamıyacağı gözetilmeden bilirkişi kurulu raporuna itibarla taşınmaza tarım arazisi yerine arsa olarak değer belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4287, Karar No: 2013/2818, Tarih: 03.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/4287 E.  ,  2013/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/158856

MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/12/2009, 2009/505 (E) ve 2009/591 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şinasi'nin mağdur Serkan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Şinasi müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; temyiz kapsamı dışında kalan mağdur Gülnur ve sanık Şinasi'nin kardeşi Yusuf arasında olay öncesinde, alacak meselesi nedeniyle tartışma geçtiği, Gülnur'un olay günü sanık Şinasi ve kardeşi Yusuf'un işlettiği butiğe gelerek, satın aldığı ürünün bedelini ödediği, bu sırada da sanık Şinasi ile aralarında tartışma çıktığı ve Gülnur'un olay yerinden ayrıldığı, aynı gün akşam saatlerinde yanında mağdur Serkan ve kimliği belirlenemeyen üçüncü bir şahısla birlikte sanık Şinasi'ye ait butiğe geldikleri, butiğin arkasındaki bahçeye geçerek, sanık Şinasi ve kardeşi Yusuf ile tartışıp küfürleştikleri, mağdur Serkan'ın elindeki kuru sıkı tabanca ile sanıklar Şinasi'ye ve kardeşi Yusuf'a ateş etmesi üzerine, aralarında çıkan kavga sırasında, sanık Şinasi'nin bıçakla mağdur Serkan'ı biri boyun, diğeri batın bölgesinden olmak üzere iki darbe ile yaraladığı, mağdurda batın bölgesinden aldığı darbe sonucunda yaşamsal tehlikeye yol açacak şekilde karaciğer ve diyafragma kesilerinin geliştiği,bıçakla yaralanan mağdur Serkan'ın olay yerinden kaçmaya başladığı, sanığın ise Serkan'ı elinde bıçakla kovaladığı, tanıklar Erdal ile Davut'un araya girmesi ve ayrıca olay yerine kolluk kuvvetlerinin gelmesi ile eylemine son vermek zorunda kaldığı ve suç mahallinden kaçtığı olayda; sanığın mağduru hedef gözeterek yaralaması, yaraların yeri, niteliği, darbe şiddeti, engel halin bulunması hususları birlikte dikkate alındığında; sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında TCK.nun 81/1,35,29,62.maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, vasıfta hataya düşülerek, yazılı şekilde TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29 ve 62. maddeleri uyarınca nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından, sanığın ceza miktarı itibari ile kazanılmış haklarının CMUK.nun 326. maddesi uyarınca korunmasına, 03/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15858, Karar No: 2014/15540, Tarih: 29.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15858 E.  ,  2014/15540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/10-2014/4

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Uyuşmazlık konusu ihaleye ilişkin satış kararı tarihinin 05.01.2013’den sonra olduğu anlaşıldığından; satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6352 Sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 114. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi gereğince satış ilanının elektronik ortamda yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise buna ilişkin kayıtların ve ayrıca ihaleye elektronik ortamda katılım olmuş ise Yargıtay incelemesine esas teşkil edecek şekilde bununla ilgili tutanak, belge ve onaylı uyap çıktılarının (icra müdürlüğünün imza ve mührünü taşıyan birer örneğinin) satışı yapan icra müdürlüğünden temin edilerek (imza ve mührü ihtiva etmeyen belgelerin Yargıtay denetimi sırasında incelemeye esas teşkil etmeyeceği gözönünde tutularak) birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2062, Karar No: 2010/2733, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2062 E.  ,  2010/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen çekişmeli parselin komşularının ve yakın çevresini birlikte gösteren kadastro paftası onaylı sureti ile çekişmeli parselin sınır komşusu olan ve dosyada tutanağı ve dayanağı bulunmayan parseller ile yol ötesinde güneyde ve diğer yönlerde bulunan kadastro parsellerinin kadastro tesbit tutanakları ile var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtlarının getirtilerek dosyasına eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2185, Karar No: 2018/7843, Tarih: 12.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2185 E.  ,  2018/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/03/2017 tarih ve 2017/13-2017/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekilinin gıda sektöründe faaliyet gösteren ... içinde ve ... dışında tanınmış bir şirket olarak Sera ...+ şekil ibareli 2008/25740 nolu markasını 30. sınıflardaki emtialarda kullandığını, ayrıca "..." ibaresi için 29, 30, 31. sınıflarda marka tescil başvuru olduğunu, davalı tarafın tescilli 2011/08746 nolu markasının müvekkiline ait markayla iltibasa yol açacak şekilde benzerliği nedeniyle tüketiciyi yanıltabileceğini ileri sürerek; davalı adına tescilli 2011/08746 nolu markanın hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ... ibaresinin anonim ve cins bir isim olması nedeniyle marka olarak tescilinin mümkün olmadığını, ayrıca müvekkil markası ile davacı markasının farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, "..." ya da “...”nın yemek cinsi olduğu, davacı ve davalı markalarında yer alan “...” ibaresinin bir yemek cinsi bildirmesi ve anonim olması nedeniyle tek başına tescil edilemeyeceği, her iki marka gerek şekil ve gerekse bir bütün halinde görsel açıdan kıyaslandığında kendine özgü bir ticari takdim şekli ile özgün logo ile oluşturulmuş olup, markaların görsel olarak benzer olmadığı, markalar arasında görsel, işitsel ve logo anlamında bir benzerlik mevcut olmadığı, davalının ... ibaresini tek başına kullanmayıp, özgün logo ile kullandığı, her iki marka arasında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7089, Karar No: 2022/13591, Tarih: 30.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7089 E.  ,  2022/13591 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2021 tarihli ve 2020/26846 soruşturma, 2021/5360 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Gebze 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/06/2021 tarihli ve 2021/2499 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2022 gün ve 2022/17579 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, müştekiler vekilinin 24/12/2020 tarihli dilekçesi ile Darıca Farabi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde başhekim olarak görev yapan şüpheli tarafından ... isimli sosyal paylaşım sitesi aracılığıyla adı geçen hastanede görevli müştekilere yönelik hakaret içerikli paylaşımlarda bulunduğundan bahisle şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma neticesinde, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2021 tarihli kararı ile “…sağlık görevlileri ve sendikaya yönelik kurulan cümlelerin ağır eleştiri ve düşünce açıklaması kapsamında bulunan, şahıs ismi zikredilmeksizin genel olarak eleştirisel mahiyette ve bu kasıt kapsamında paylaşılan hakaret, tehdit ya da ayrımcılık suçunun yasal unsurlarını oluşturacak mahiyette olmayan ve Covid-19 virüsünün de ülkemizde bir çok insanın ölmesine sebebiyet vermesinin de bir sağlık görevlisi olan şüpheli üzerinde bıraktığı üzüntü ve görev bilinciyle bazı sağlık çalışanlarının görevden kaçınmalarını ülke sağlığı yönüyle bırakacağı olumsuz etki düşünülerek ağır eleştiri mahiyetindeki düşünce açıklaması kapsamında herhangi bir suç ya da suç unsuru teşkil etmeyen paylaşımlar olduğu kanaatine varıldığı anlaşılmakla…” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan bu karara müştekiler vekilinin itirazı üzerine Gebze 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/06/2021 tarihli kararı ile “…şüphelinin şikayete konu olan paylaşımlarında birtakım fotoğraflar paylaştığı ve dokuz kişilik anestezi teknisyeni ve üç kişilik evde sağlık ekibi olduklarını bunları ifşa etmeye gerek olmadığını zaten boy boy resimlerinin basında görüldüğünü belirttiği, bu anlamda mağdurun ismini açıkça belirtmemiş olsa bile TCK m.126 göre kime yönelik olarak bu beyanın yapıldığında duraksamayacak olması sebebiyle, söz konusu paylaşımlarda kullanılan ifadeler göz önüne alındığında Hakaret suçundan kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğunun, delillerin takdirinin mahkemesine ait olduğunun anlaşılması…” şeklindeki gerekçe ile iddianame düzenlenmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 23/06/2020 tarihli ve 2020/411 esas, 2020/7982 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, kaba söz ve ağır eleştiri niteliğindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması karşısında, somut olayda şüphelinin pandemi sırasında verilen görevi yerine getirmeyen sağlık çalışanlarına yönelik "...mücadeleden kaçan, ...bir avuç hainler" şeklindeki paylaşımlarının, yaşanan pandemi süreci, şüpheli ile müştekilerin yerine getirdikleri kamusal faaliyetler ve olayın bütünü bir arada değerlendirildiğinde, ağır eleştiri kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir

İncelenen dosyada, CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin iddianame düzenlenebilmesi için suçların işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması nedeniyle şüphelinin eylemlerinin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, itirazın kabulüne dair verilen karar yerinde görülmekle, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27848, Karar No: 2010/17111, Tarih: 01.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/27848 E.  ,  2010/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...