muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15803, Karar No: 2013/7026, Tarih: 15.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15803 E.  ,  2013/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesine ilişkin gerekçesi, davacı lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve çocuk için takdir edilen nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.03.2013 günü temyiz eden davalı L. G. vekilleri Av. .... ile Av. İ... ve karşı taraf davacı R.G. ile vekilleri Av.... ve Av. .. .. .. geldiler. Davalı L.G. vekili Av. ..., hükmün boşanmaya ilişkin bölümünü temyiz etmediklerini, temyiz itirazlarının kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden olduğunu söyledi, beyanı okundu, imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini,

ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı aşırı derecede orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı aşırı derecede orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

4-Türk Medeni Kanununun 175. maddesinde yer alan yoksulluk nafakasının özünde ahlaki değerler ve sosyal dayanışma düşüncesi yatar.Bu nafakanın amacı, nafaka alacaklısını zenginleştirmek değildir. Bu nafaka ile nafaka alacaklısının evlilik birliğinde yakaladığı yaşam standardını koruması değil, boşanma sonucu yoksulluğa düşen eşin, asgari yaşam gereksinimlerinin karşılanması düşünülmüştür (Anayasa Mahkemesinin 17.05.2012 tarihli 2011/136 esas, 2012/72 karar sayılı kararı). Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına ve paranın alım gücüne göre, davacı yararına takdir edilen ve aylık irat şeklinde ödenmesine karar verilen yoksulluk nafakası, asgari yaşam gereksinimleri dikkate alındığında fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıdaki 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.15.03.2013 (Cuma)

KARŞI OY YAZISI

Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına ve küçüğün ihtiyaçlarına nazaran çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının da fahiş olduğu kanaatindeyim. Hükmün yukarıdaki bozma sebeplerine ilaveten iştirak nafakası yönünden de bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu konudaki görüşüne iştirak etmiyorum.

KARŞI OY YAZISI

Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına göre,davacı kadın için takdir edilen yoksulluk nafakası yerinde olduğundan onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu konudaki bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/5626, Karar No: 2009/8651, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5626 E.  ,  2009/8651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 26.710,41YTL borcun 11.042 YTL'sinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilen masraf çizelgesinde yer alan 1.185.099.570TL. tutarındaki öğretim üyesi ek ders ücreti ile barındırma gideri içersinde yer alan yatı giderinin Altındağ 5. Noterliğince 12.09.2003 tarihinde 18736 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraflardan da davacının sorumlu olacağının dikkate alınmaması,

2-5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkında Yasanın 3. maddesine göre; sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle bilirkişi raporu içeriğinden davacı yükümlü ...’nun 10.10.2003 tarihinde ... Askeri Tıp Akademisinde eğitime başladığı ve 27.06.2007 tarihinde ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır.... Askeri Tıp Akademisinde eğitime başlarken davacının vermiş olduğu yüklenme senedinde okuldan çıkarılması halinde öğrenime başladığı tarihten ilişiğinin kesilmesine kadar kendisine yapılacak yiyecek, giyim-kuşam, öğrenci harçlığı, kitap ve kırtasiye, vize, diploma, imtihan ve benzeri harçlar, ulaşım, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım hizmetleri, kendisi için yapılan ilaç ve tedavi giderleri ile benzeri eğitim ve öğretim masraflarını ve ayrıca yatı masrafı olarak belirlenen meblağı sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ayrıca hükme hacet kalmaksızın ödeyeceğini taahhüt ettiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yükümlü davacı ...’nun ... Askeri Tıp Akademisi döneminde yapılan masrafların 12.582,38 YTL, bu masrafların sarf tarihinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin ise 3.379,93 YTL olduğunun saptandığı,

belirlenen borç miktarından 1111 sayılı Askerlik Yasasının 10. maddesinin onüçüncü fıkrası ile buna ilişkin olarak çıkartılan yönerge uyarınca 1/3'ü indirilmek suretiyle 10.641,54 YTL borçlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. 1111 sayılı Yasanın 10. maddesinin onüçüncü fıkrasına göre Harp Okulları veya Türk Silahlı Kuvvetleri adına okudukları üniversite, fakülte veya yüksek okullardan ilişiği kesilenlerin bu okullarda ay olarak okuduğu sürenin üçte biri muvazzaflık hizmetinden sayılır. Bu yükümlüler mutlaka temel askerlik hizmet eğitimine tabi tutulurlar. Ancak, harp okullarında geçen sürenin muvazzaflık askerlik hizmet süresini karşılaması halinde bunlar, temel askerlik eğitimine tabi tutulmadan yedeğe geçirilirler. 1111 sayılı Yasa askerlik yükümlülüğü ile ilgili bir yasadır. Bu Yasanın 10. maddesinin onüçüncü fıkrası yukarıda da değinildiği gibi ... Askeri Tıp Akademisinden çıkartılan kişilerin askerlik yükümlülüklerini ne şekilde yerine getireceklerine ilişkindir. Davalı yükümlünün tazminat sorumluluğu 5401 sayılı Yasaya dayanmaktadır. Bu Yasada ve yukarda sözü edilen yüklenme senedinde tazminatın hesaplanması sırasında 1111 sayılı Yasanın 10. maddesine göre yapılacak bir indirimden söz edilmemiştir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak davacının davalı idareye borçlu olduğu ve olmadığı miktarın bilirkişiye tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, belirlenen borçtan Askerlik Kanununun 10. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

3-Davalı idare davacıya göndermiş olduğu 10.08.2007 günlü yazıda faiz hariç 26.750,42 YTL asıl borcun ödenmesini istemiş, davacı vekili de dava dilekçesinde istenen bu asıl borcun 11.042 YTL’sinden sorumlu olmadıklarının tespitini istemiştir. Bu durum karşısında, yukarda bahsedilen bozma sebepleri ve yüklenme senedi kapsamında davacıya yapılan asıl masrafın belirlenip, belirlenen bu borç miktarı üzerinden davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarın tespiti gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayrıca davacıya yapılan masrafların sarf tarihlerinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin de hesap edilerek belirlenen toplam borç üzerinden davacının borçlu olmadığı miktarın tespit edilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen nedenler doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12083, Karar No: 2011/14186, Tarih: 23.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12083 E.  ,  2011/14186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali istemine ilişkin olup, hüküm asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10217, Karar No: 2022/8272, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10217 E.  ,  2022/8272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

A)Şikâyetçi ... vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi ...'ın kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı; usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, şikâyetçi adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)Katılan hazine vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara yüklenen “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9052, Karar No: 2018/5106, Tarih: 14.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/9052 E.  ,  2018/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında 01.08.2001 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, dava konusu taşınmazın kaba inşaat halinde kiraladığını, kira bedellerinin ödenmemesi sebebiyle başlatılan icra takibi üzerine davalı tarafından aleyhine açılan ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/432 Esas- 2010/35 Karar sayılı dosyasında kiralananın tahliyesine kararı verildiğini, 05.01.2010 tarihinde taşınmazdaki faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin delil tespiti yaptırarak kiralananı tahliye ettiğini, yapılan tadilatlar sonucunda kiralananın değerinin arttığını ve davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 183.170.23.-TL alacaktan şimdilik 20.000.-TL'nin temerrüt tarihi olan 02.02.2010 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı, kiralananın eksiksiz bir imalat atölyesi ve ofis olarak davacıya kiralandığını, muvafakati alınmadan kiralananda yapılan tadilatların davacının ihtiyacı doğrultusunda yapıldığını ve yaklaşık 10 seneden beri de kiralananı kullandığını belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.08.2001 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaza ait anahtarların yargılama devam ederken 02.11.2011 tarihli tutanak ile teslim edildiği tarafların kabulündedir. Sözleşmenin özel şartlar 12. maddesinde "kiracının kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masrafları tamamen kendisine ait olacağı ve mukavele müddeti bittiğinde hiçbir bedel ve masraf istemeğe hakkı olmamak üzere taşınmaz inşaatının tamamının kiraya verene ait olacağı" kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı kiracı, kira sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra taşınmazı kiralama amacına uygun hale getirmek ve kullanabilmek amacıyla birtakım onarım, tamirat ve iyileştirmeler yaptığını, ancak davalının tahliyesini istemesi üzerine taşınmazı tahliye ettiğini belirterek, yapmış olduğu imalat bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı kiralayandan tahsilini talep etmiştir. Davacı kiracı, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alınıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. (TBK'un 530, BK.nun 414.md.) Yargıtayın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Sözleşmenin 12

. (TBK'un 530, BK.nun 414.md.) Yargıtayın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Sözleşmenin 12.maddesinde kastedilen tezyinat süsleme anlamında ve ufak tefek tamir ve onarımlar olup zorunlu ve faydalı masraflara ilişkin değildir. Bununla birlikte yapılanların değerinin tam olarak kiracıya verilmesi de yerinde bir uygulama olmayacaktır. Mahkemece alınan bilirkişi raporu ile davacı tarafından 05.01.2010 tarihinde yaptırılan delil tespiti dosyasındaki rapor arasında çelişki bulunmakta olup, hüküm vermeye yeterli değildir. Bunun için mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmek suretiyle yeniden konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulu marifeti ile kiralananda yapılan imalatların, imal tarihindeki değerleri, yıpranma durumları, faydalı ve zorunlu ya da lüks imalat olup olmadıkları ayrıntılı olarak belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3286, Karar No: 2011/6281, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3286 E.  ,  2011/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmaza komşu olan; ... köyü 110 ada 3, 4, 9, 10, 12, 13, 14 ve 17 sayılı parseller ile bunların güneyinde bulunan 111 adadaki en yakın parseller tespit edilerek tümünün kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tespit tutanaklarının, tapuya tescil edilmişlerse tapu kayıtlarının getirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10857, Karar No: 2024/1707, Tarih: 21.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/10857 E.  ,  2024/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/869 E., 2023/283 K.

MALEN SORUMLU : Arkas Line Konteyner Taşımacılık AŞ.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak gasoil cinsi eşyanın ve 18 kap IBC depolama

tanklarının müsaderesi, ARKU 225802-1 no'lu konteynerin

müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, sanık açısından zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 03.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden

yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak gasoil cinsi eşya tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin Hazineye irad kaydına, tasfiye edilmemesi halinde ise, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, suça konu eşyaların taşınmasında kullanılan 18 kap IBC depolama tanklarının ve ARKU 225802-1 no'lu konteynerin sahibine İADESİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7739, Karar No: 2011/7957, Tarih: 17.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7739 E.  ,  2011/7957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle hükmen tapusu iptal edilen taşınmazın yeniden tescili isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 17.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.