muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6533, Karar No: 2024/2830, Tarih: 25.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına karşı şiddet uyguladığı, en son şiddet olayından sonra davacı-karşı davalı kadının ailesinin yanına geldiği, bu durumun dosya kapsamına alınan Trabzon Aile mahkemesinin 2018/277 D. İş sayılı dosyası kapsamında mevcut adli rapor ve dosyamızdaki tanık beyanlarıyla sabit olduğu, erkeğin kadına hakaret ve küfür ettiği, davacı-karşı davalı kadının ise cinsel birliktelikten kaçındığı, yatağını ayırdığı, bu şekilde taraflar arasında normal bir evlilikte bulunması gerekli sevgi ve saygı bağının ortadan kalkmış olduğu, davalı-karşı davacı erkeğin davacı-karşı davalı kadına karşı fiziksel şiddet uygulaması, hakaret ve küfür etmesi nedeniyle ağır kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı kadının ise cinsel birliktelikten kaçınmak suretiyle az kusurlu olduğu; her ne kadar davalı tanıklarının davacı kadının erkeğe küfür ettiğini belirtmişlerse de tanıkların bu yöndeki beyanlarının yer ve zaman bakımından netlik içermemesi nedeniyle bu beyanlara itibar edilemeyeceği; bir an aksi düşünülse bile davacı kadının bu yöndeki davranışı erkeğin hakaret ve küfürlerine ve fiziksel şiddetine tepki olarak yapıldığı kanaatine varıldığı; davacı kadına, erkeğe hakaret ve küfür etme iddiası nedeniyle kusur yüklenemeyeceği; bu haliyle taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kabulü ile tarafların boşanmalarına; davacı-karşı davalı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebi olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; ortak çocukların velâyetinin uzman raporu, tercihleri, uzun süredir anne yanında kalıyor olmaları nedeniyle davacı anneye verilmesine ve baba ile kişisel ilişki tesis edilmesine; çocuklar lehine 300,00'er TL'den aylık toplam 900,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacı-karşı davacıya verilmesine, iş bu nafakaların karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına,; davacı-karşı davalı kadının maddî tazminat talebi bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevî tazminatın hükmün kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine; davacı-karşı davacı kadının ziynetlere ilişkin davasını ispat edemediği kanaatine varılarak davacı-karşı davalının ziynet eşyası taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve Kanuna aykırı olduğunu, kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince delillerin yeterince değerlendirilmediğini, hükmedilen manevî tazminatın hatalı ve fahiş olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı-karşı davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı ve boşanmanın fer'ileri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı madddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16066, Karar No: 2018/1001, Tarih: 07.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16066 E.  ,  2018/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

17.04.2014 tarih 2013/326 esas ve 2014/431 sayılı karar ile vergi usul kanununa muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin 18.04.2014 ve 11.06.2014 tarihli dilekçelerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz niteliğinde olduğu, bu dilekçelerin içerik itibariyle temyiz dilekçesi olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6803, Karar No: 2011/9498, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6803 E.  ,  2011/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, adının ".." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine mahkemece bu defa temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin ek kararı davacıya 24.11.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı bu ek kararı HUMK'nun 434.maddesinin son fıkrası uyarınca yedi günlük süreyi geçirdikten sonra temyiz etmiş olduğundan davacının temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12789, Karar No: 2023/12830, Tarih: 14.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12789 E.  ,  2023/12830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1467 E., 2023/2053 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/95 E., 2023/63 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 2004/Ocak- 2013/Mart arasında kesintisiz çalıştığının tespiti ile eksik yatan sigorta primlerinin ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili davacının tespitine karar verilmesini talep ettiği tarihler yönünden 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, davacının kesintisiz çalışmadığını, davacının çeşitli tarihlerde ücretsiz izin talep edip kullandığını, ... Havalimanının 31.12.2012 tarihinde fiilen kapatıldığını, 2013 yılı Mart ayına kadar çalışma yapılmasının fiilen mümkün olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Feri müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; davacının çalışmasının kesintili olduğunu, mevzuata göre her çalışmanın ayrı değerlendirildiğini ve çalışma dönemini takip eden yılbaşından itibaren 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğundan salt tanık anlatımlarına dayanarak karar verilemeyeceğini, yazılı delillerin esas olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacının hizmet döküm cetvelinden davacının dava konusu dönemde çalışmasının kesintiye uğradığı görülmüş, davacının 08.03.2005-31.05.2005 tarihleri arasında ... sicil sayılı dosyada işlem gören Mümtaz Aycan Bina İnşaatı unvanlı işyerinden çalışmaların bildirildiği, 08.03.2005 tarihi öncesi dönem yönünden hak düşürücü sürenin geçtiği , davacının davalı işyerinde 01.04.2005 tarihinde yeniden çalışmaya başladığı, 08.03.2005 öncesi dönem yönünden talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermek gerektiği, davacı taraf yılın 10 ayı kesintisiz olarak çalıştığını iddia ettiği, iddiasını bordro tanıkları olan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından doğruladığı, dinlenen diğer tanıkların ise işyerinde yılın 7-8 ayı çalışıldığını beyan ettikleri, tanıkların davacının çalıştığı dönemde kesintisiz olarak çalıştığını beyan ettikleri, banka kayıtlarının incelenmesinde ise 2010/01-02-04, 2011/02, 2012/02-03-04.aylarda maaş ödemesinin olmadığının görüldüğü, davalı işveren tarafından davacının ücretsiz izinli olduğuna dair herhangi bir yazılı delil de sunulmadığı, ... Bodrum Havalimanı Başmüdürlüğü'nün gönderilen 2000-2013 yolcu sayılarını gösteren evraklar incelendiğinde; Mayıs-Ekim ayları arası çok yoğun, Nisan ayında yoğun, Kasım ayında az, Aralık, Ocak, Şubat, Mart aylarında ise çok az yolcu sayısı olduğunun görüldüğü, davacının iddiasını destekleyen bordro tanıkları ve diğer tanıkların olması ve tanık beyanları ile dosya içerisine giren bilgi ve belgelerin karşılaştırmasından davalı işyerinde 01.04.2005 tarihinden 07.03.2013 tarihine kadar çalıştığı, aşağıdaki tabloda görüleceği üzere 2006 yılında Ocak ve Şubat aylarında çalışmadığı diğer aylarda tam gün olarak çalıştığı, 2007 yılında Şubat ve Kasım aylarında çalışmadığı diğer aylarda tam gün olarak çalıştığı, 2008 yılında Ocak ve Mart ayında çalışmadığı diğer aylarda tam olarak çalıştığı, 2009 yılı Ocak ve Aralık aylarında çalışmadığı diğer aylarda tam olarak çalıştığı, banka kayıtlarından 2010 yılında maaş ödemeleri nazara alındığında Ocak, Şubat ve Mart aylarında çalışmadığı, diğer aylarda tam olarak çalıştığı, 2011 yılında Ocak ayında çalışmadığı, Kasım ve Aralık aylarında 15 er gün çalıştığı, diğer aylarda tam olarak çalıştığı, 2012 yılında Ocak ve Kasım ayında 15 er gün çalıştığı, Aralık ayında çalışmasının bulunmadığı, diğer aylarda tam olarak çalıştığı, davacının 2012 yılından sonra ... Turistik Tesisleri ve İşletmeciliği A

... Turistik Tesisleri ve İşletmeciliği A.Ş adına Havalimanı Giriş Kartı tanzim edilmediğinin dosya içeriğinden anlaşıldığı, 2013 yılında çalışmasının bulunmadığı kanaatine varıldığı, davacının aldığı ücret bakımından ise dosya kapsamında bulunan banka kayıtları incelendiğinde davacının ücretinin asgari ücretin altında veya üstünde olacak şekilde her ay değişkenlik gösterdiği, tanık beyanlarından da davacının ücretinin bir kısmının banka, kalanının elden olacak şekilde ödendiğinin anlaşılması göz önüne alındığında davacının çalıştığı süre ve yaptığı iş dikkate alınarak asgari ücretin altında ücret alamayacağı kabul edilerek asgari ücretle çalıştığının değerlendirildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar ... TC Kimlik numaralı, ... sigorta sicil numaralı ...'nin; ... sicil sayılı dosyada işlem gören ... A.Ş. Clup Hotel ... Havalimanı Şubesi unvanlı işyerinde 01.04.2005-07.03.2013 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden, asgari ücretle, tabloda gösterildiği şekilde toplam 2340 gün çalıştığı, bu çalışmasının 1545 gününün Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, 795 günlük çalışmasının ise bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili, raporlar arasında çelişki bulunduğunu, eksik inceleme sonucu karar verildiğini, bilirkişi raporunun kopyala yapıştır sistemi ile alındığını, bilirkişi yorumlarının gerekçe olarak değerlendirildiğini beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, 5 yıllık hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğunu, hüküm tesis edilirken sadece yetersiz ve hüküm vermeye elverişli olmayan tanık anlatımlarına itibar edildiğini, kesintisiz çalışma olgusunun ispat edilemediğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan incelemede;dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirme ile yukarıda belirtilen gerekçe kapsamında ve özellikle, havalimanına ait uçak ve yolcu trafiğine ilişkin kayıtlar, ücret ödemesine ilişkin banka kayıtları, aydınlatıcı, net ve somut olaylara dayalı tanık anlatımları ile havalimanında kış aylarında uçak sayısının azlığı nedeniyle yılın 2 ayı nöbet usulü mecburi ücretsiz izin kullanıldığının anlaşılması karşısında, davacının yılın 10 ayı çalıştığı iddiasının yerinde olduğu, işveren tarafından da aleyhe işyeri bilgi ve belgesi sunulamaması gözetildiğinde, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davayı kısmen kabul eden mahkeme kararının yerinde olduğu, bilirkişi raporunda yer alan tablonun gerekçeli kararda yeralmasının kararın infazı açısından fayda sağlayacak nitelikte olup, kararın gerekçesiz olduğu iddialarının yersiz olduğu belirgin olup, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

2.Feri müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

2.Feri müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6817, Karar No: 2011/763, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6817 E.  ,  2011/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraflara ait araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000 TL geçici iş göremezlik tazminatı, karşılanmayan tedavi, yol, refakatçi gideri, 1.000 TL daimi iş göremezlik tazminatı ile 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 7.250 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 242,55 TL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen (davalı ... şirketleri poliçe limiti ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olarak) tahsiline. 6.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Güven ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, makul ölçülerde manevi tazminat takdiri gerekir.

3- Dr.Talat Yurtman’ın 3.2.2010 tarihli raporu ile, trafik kazası sonucu davacının sol bacağının kırıldığı, 16.9.2004 ile 7.12.2005 tarihleri arasında yaklaşık 15 ay boyunca tedavi gördüğü anlaşılmıştır. Yaralanmanın derecesi, görülen tedavi süresi ve geçirdiği aşama gözetildiğinde, davacının bazı tedavi gideri yapması olağan bir durumdur. Diğer yandan, olayın niteliği gereği bütün giderlerin belgelendirilmesi hayatın olağan akışına aykırı olup, davacıdan, her türlü tedavi giderini belgelendirmesi de beklenilemez. Bu konuda, BK 42/2. maddesi yol gösterici nitelikte olup, aynı zamanda zararın gerçek miktarını belirleyecek olan hakime de görev yüklemektedir.

Bu durumda mahkemece, davacıya tedavi giderine ilişkin istek kalemi miktarını açıklama ve kanıtlama imkanı tanınmalı, davacının bu giderlerini kanıtlayamaması durumunda belgelenemeyen, ancak tedaviye bağlı olarak yapılması gerekli bulunan harcamalar konusunda doktor bilirkişiden alınacak ek rapora göre somut olaya uygun bir miktara karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 242,55 TL tedavi giderlerine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine , 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 624,12 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/692, Karar No: 2015/15077, Tarih: 22.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/692 E.  ,  2015/15077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 111 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

....nden 2013 yılı itibarıyla zeytinin sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.