muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8666, Karar No: 2014/20438, Tarih: 10.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/8666 E.  ,  2014/20438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/235419

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/482 (E) ve 2013/94 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurumun 21/01/2013 tarihli yazı cevabında 5.092,10 TL tutarındaki kaçak kullanım bedelinin ödenmediğinin bildirildiği, ayrıca sayaçsız kullanım nedeniyle dört adet tutanaktan dava açıldığı halde, bilirkişi raporu ile yalnızca 16/09/2005 tarihli tutanak için kurum tarafından 206,57 TL olarak bildirilen kaçak elektrik bedelinin 46,04 TL olarak hesaplandığının anlaşılması karşısında; kurumun 22/11/2005, 23/12/2005, 01/03/2006 tarihli diğer tutanaklar için de gerçek zararı, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunularak makul bir süre verilip sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3675, Karar No: 2014/4403, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3675 E.  ,  2014/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2009

NUMARASI : 2007/458-2009/687

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Bodrum 1.İcra Müdürlüğü'nün 2006/3280 sayılı takip dosyasında 8.8.2007 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin yapıldığı işyerinin içindeki eşyalarla birlikte dava dışı şirketten satın aldıktan sonra davalı borçluya içindeki eşyalarla birlikte kiraya verildiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili 8.8.2007 tarihinde haczedilen malların muhafazası için haciz mahalinde tekrar gidildiğinde mahcuzların yerinde bulunamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu mahcuzların davacı 3.kişiye ait olduğunu tapu kaydı, kira sözleşmesi ve tanık beyanları ile sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz 8.8.2007 tarihinde borçlunun faaliyet gösterdiği işyerinde borçlunun kardeşi A. K.'in huzuruyla yapılmıştır. Bu halde İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi alacaklı yararınadır. Aksinin davacı 3.kişi tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edilmesi gerekir. Davacı 3.kişi haciz adresinin mülkiyetini içindeki demirbaşlarıyla birlikte dava dışı bir firmadan satın alıp borçluya kira verdiğini ileri sürmüş 10.4.2004 tarihli adi nitelikteki kira sözleşmesine dayanmıştır. Sözleşmede, demirbaşlara gelen zararlardan kiracının (borçlunun) sorumlu olacağı hükme bağlanmış isede hangi menkullerin demirbaş olarak borçluya kiraya verildiğine dair herhangi bir hüküm yoktur, sözleşme eki olarak herhangi bir demirbaş listesi de sunulmamıştır. Davacı tanıklarının soyut düzeyde kalan beyanları da karine aksini ispata yeterli değildir. Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken aksi düşüncelerle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 27.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16798, Karar No: 2010/4318, Tarih: 15.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16798 E.  ,  2010/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... Kaplan savunmanları ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA,15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4335, Karar No: 2012/12018, Tarih: 05.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4335 E.  ,  2012/12018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.03.2010 tarih ve 2010/6 - 2010/206 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.07.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin konutlarının yapım işini dava dışı Altunbaşlar İnşaat A.Ş.'ne verdiğini ve bu şekilde müvekkilinin inşaatlarının davalı ... şirketine 1995 yılından itibaren İnşaat All Risk sigortası ile sigortalandığını, poliçenin 2002 yılına kadar geçerliliğini koruduğunu, daha sonra yapılan zeyilname ile yeni klozların belirlendiğini, 2001 yılındaki ağır kış nedeniyle binaların cephelerinde hasarlar oluştuğunu, davalıya rizikonun ihbar edilmesine rağmen sigorta bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.500.000.000 TL'nın hasar tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.11.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 250.334.000.000 TL'nın faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen hasarların bir kısmının dava tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığını, meydana gelen hasarların Genel Şartlar 3. maddesi uyarınca teminat dışı olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulması sonucu asıl davanın kabulü ile 1.500,00 TL tazminatın 10.06.2006 tarihinden itibaren avans faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ıslah talebiyle açılan davanın ise zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9079, Karar No: 2024/10854, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9079 E.  ,  2024/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/425 E., 2024/154 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar ile reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktarlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7991, Karar No: 2010/14453, Tarih: 13.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/7991 E.  ,  2010/14453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı Yasanın 80, 59/2.maddelerine göre 4 kez 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezalar 765 sayılı Yasanın 71.maddesine göre toplanarak sanığın 70 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

I- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9.maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca istem gibi ORTADAN KALDIRILMASINA,

II- Sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yüklenen suçların unsurları itibariyle oluşmadığına,Lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, zamanaşımı sürelerinin gerçekleştiğine ve soruşturmanın eksik yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/674, Karar No: 2008/5444, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/674 E.  ,  2008/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına verim ve üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut haciz ve ipoteklerin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden (kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere) 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

../..

-2-

2008/674-5444

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4802, Karar No: 2014/6633, Tarih: 19.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4802 E.  ,  2014/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2011/253-2013/585

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı C.. D.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen ek madde 4 gereğince yapılan kadastro sırasında Beykoz Y. S. Mahallesi, 1784 ada 3 parsel sayılı 1648,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğiyle belgesizden 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan alanda, 1193,94 m2'lik kısmı eylemli orman alanında kaldığı ve C.. D..'ın kullanımında olduğu beyanlar hanesine şerh edilerek, Hazine adına tesbit edilmiştir

Davacı C.. D.., taşınmazın beyanlar hanesindeki "bir kısmının eylemli orman alanında kaldığı"na dair şerhin de iptali ve taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, eylemli orman şerhinin iptaliyle birlikte, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1940 yılında orman kadastrosu, 27.06.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dava, davacı gerçek kişi tarafından kesinleşen 2/B kapsamında kalıp 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen ek- 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosu sırasında Hazine adına bahçe niteliği ile tesbit edilip, kullanıcısı olarak davacı C.. D..'ın beyanlar hanesinde belirtilerek tapuya tescil edilen 1784 ada 3 sayılı parsel üzerindeki "eylemli orman" şerhinin kaldırılması istemine ilişkin olduğuna göre, uyuşmazlık, taşınmazın ek 4 kadastro tutanğının tutulduğu tarihteki fiili durumuna göre belirlenecektir.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki 1193,94 m2'lik kısmın eylemli orman olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki 1193,94 m2'lik kısmın eylemli orman olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; dosya içinde bulunan 01/11/2012 havale tarihli orman bilirkişi Atilla Ayhan tarafından tanzim edilen raporda; ''...keşif sırasında mahallinde yapılan incelemede, eylemli orman bölümünün üzerinde 15-20 yaşlarında 4 kiraz, 3 erik, 2 trabzon hurması, 4 vişne, 7 elma, 7 kavak ağacı bulunduğu, bazı bölümlerinin ise sebze ekili olduğu ve parselin çevresinin tel çitle ve taş duvarla çevrili olduğu, eylemli orman vasfını belirleyecek kapalılık teşkil eden herhangi bir orman ağacı olmadığı, ayrıca, dava dosyasına fen bilirkişi tarafından konulan ortofoto Mayıs 2007 tarihli hava fotoğrafları incelendiğinde, dava konusu taşınmazın bahçe ve meyve ağaçları ile kaplı olduğu'' belirtilmiş, aynı bilirkişi tarafından mahkemeye sunulan 27/09/2013 tarihli ek raporda ise; "...1982 tarihli hava fotoğraflarının streoskop yardımıyla yapılan incelemesinde parselin kuzeyinde kalan 580 m2'lik bölümün kapalılık teşkil eden orman ağaçları ile kaplı olduğu, güneyinde kalan 1068,50 m2'lik bölümünün ise seyrek meyve ve kavak ağaçları ile kaplı olduğu'' belirtilmiştir. Rapor bu haliyle hüküm kurmaya yeterli değildir.

Taşınmazın, kesinleşen 2/B'lik alanda kaldığı hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. O halde, mahkemece yapılacak iş, taşınmaz başında önceki bilirkişiler dışında bir orman mühendisi ve fen elamanı ile yeniden keşif yapılarak, ek 4 tutanağının tanzim tarihi olan 2010 yılına ait ya da daha önceki (2009-2008-2007) tarihlere ait uydu fotoğrafları, var ise aynı tarihlere ait hava fotoğraflarından da yararlanılmak suretiyle taşınmazın tesbit tarihinde eylemli orman olup olmadığı hangi kısımlarının eylemli orman niteliğinde olduğu belirlenerek davacının talebi gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13362, Karar No: 2015/13049, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13362 E.  ,  2015/13049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar C.. K.., R.. K.., A.. K.. ile davalılar M.. B.., Y.. E.., A.. Sigorta A.ş.,İ.. M.. arasındaki dava hakkında Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 17/09/2013 gün ve 2011/390-2013/429 sayılı kararı ile davanın maddi tazminat davasının reddine, davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere manevi tazminata ilişkin ıslah isteminin REDDİNE, dair verilen karar davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine dairemizin 25.06.2015 gün ve 2014/2876 Esas 2015/9160 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içerisinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi,gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davacılardan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27999, Karar No: 2014/21490, Tarih: 01.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/27999 E.  ,  2014/21490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK.nun 245/2-3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Banka veya kredi kartlarını kötüye kullanılması suçunda suçtan zarar gör- me ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen .... Anonim Şirketine gerekçeli kararın tebliği ile temyiz etmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Dairemize ... A.Ş vekilinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; ... A.Ş. vekilinin 17.06.2014 günlü temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9871, Karar No: 2019/7088, Tarih: 11.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9871 E.  ,  2019/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında temel hapis cezasında TCK'nn 89/3-b. maddesi gereğince bir kat artırım yapılması sırasında, hesap hatası sonucu 360 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 135 gün adli para cezasına hükmedilmesi sanık hakkında kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın bu cezasında TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak 112 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılması, bir gün karşılığı 20 TL'den olmak üzere neticeten 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafından sonra gelmek üzere "5271 sayılı CMK’nın 326/son. maddesi dikkate alınarak, ceza miktarı yönünden 2.240 TL adli para cezasına ilişkin kazanılmış hakkının infazda gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.