muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3456, Karar No: 2016/8323, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3456 E.  ,  2016/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

A-Dava konusu 127 ada 11 ve 137 ada 16 parseller yönünden;

1-Dairemizin geri çevirme kararı üzerine .....ılık İlçe Müdürlüğünden gelen veri listesine göre; dava konusu parselin 5031 m² lik kısmı için değerlendirmeye alınan elmanın kg fiyatının 2 TL olduğunun .....r ilçelerinde sırasıyla 0,91 TL, 1 TL, 1TL, 0,80 TL, 0,60 TL olduğu anlaşılmaktadır. İklim ve çevresel özellikler bakımından benzer özelliklere sahip ......ilçeleri ile dava konusu taşınmazın bulunduğu....ait gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinde elmanın kg/fiyatı arasında fahiş oranlarda farklılık bulunması, .

...

bilimsel yöntemler ve hakkaniyet ile bağdaşmaz. Bu nedenle mahkemece ..... veri cetvelleri getirtilerek değerlendirmeye alınan elmanın değerlendirilmesinde farklılıklar da gözetilerek adı geçen il ve ilçe veri cetvellerinin ortalaması alınarak değer biçilmesi gerekirken, taşınmazın sadece bulunduğu ilçe verileri esas alınarak farklı değerlere hükmedilmesi suretiyle eksik araştırma ve incelemeye göre karar verilmiş olması,

...

bilimsel yöntemler ve hakkaniyet ile bağdaşmaz. Bu nedenle mahkemece ..... veri cetvelleri getirtilerek değerlendirmeye alınan elmanın değerlendirilmesinde farklılıklar da gözetilerek adı geçen il ve ilçe veri cetvellerinin ortalaması alınarak değer biçilmesi gerekirken, taşınmazın sadece bulunduğu ilçe verileri esas alınarak farklı değerlere hükmedilmesi suretiyle eksik araştırma ve incelemeye göre karar verilmiş olması,

2-Tapuda tarla olarak kayıtlı dava konusu taşınmazların üzerinde elma ve kavak ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 127 ada 11 parselde 30 adet,137 ada 16 parselde 31 adet söğüt ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazların tamamı kapama elma ve kavaklık olarak değerlendirilip üzerinde bulunan söğüt ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazların kısmen kapama elma kısmen kapama kavaklık olarak değerlendirilmesi doğru olup bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal şekilde sağlanabilecek gelir dikkate alınacağından, taşınmazların üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle elma ve kavak ağaçları dışındaki söğütlerin değeri de kapama elma ve kapama kavaklık olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, kısmen kapama elma kısmen kapama kavaklık olarak değerlendirilen taşınmazlar üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmesi,

B-Dava konusu 172 ada 2 parsel yönünden;

1-Dosya arasında bulunan..... Müdürlüğünden gelen veri listesine göre; münavebeye alınan buğdayın verimi 550 kg, samanın verimi 310 kg iken raporda sırasıyla 500 kg, 250 kg, s.mısırın fiyatı 0,21 TL iken 0,15 TL ve üretim giderlerinin de buğdayda 199,13 TL, s.mısırda 254,75 TL, şeker pancarında 369,47 TL iken, raporda sırasıyla 126,44 TL, 314,29 TL, 468,98 TL alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmiş olması,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalılar adına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken, faizin başlangıç tarihinin 25.04.2014 yerine 24.04.2014 olarak gösterilmesi ve kamulaştırma bedelinin varsa işlemiş faiziyle birlikte davalılara ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18771, Karar No: 2014/21744, Tarih: 16.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/18771 E.  ,  2014/21744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Yasasının 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılması gerektiğinden, hükmün, dosyaya vekaletname ibraz eden sanık müdafii yerine 24.05.2013 tarihinde sanığa tebliğ işlemi usulsüz olup, sanık müdafiinin 05.06.2013 tarihinde kalemde tebliğ almasından sonra hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Gerekçeli karar başlığında gösterilmeyen sanık müdafiinin mahallinde karar başlığına eklenmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin; kararın objektif olmadığına, suçun unsurlarının bulunmadığına, anlaşmazlığın hukuki mahiyette olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3905, Karar No: 2022/7039, Tarih: 26.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3905 E.  ,  2022/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Mahkemece verilen 23/03/2022 tarihli 2021/348 Esas, 2022/108 Karar sayılı karar yasal süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ....'in 254 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu .....’e temlik ettiğini, devrin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanın ölümünün üzerinden 20 yıl geçtiğini, mirasbırakanın taşınmazlarını ölümüne kadar peyder pey üçüncü kişilere ve kendi çocuklarına sattığını, kendisinin de hayvanlarını satarak dava konusu taşınmazı aldığını ve üzerine evini yaptığını, davacının da mirasbırakandan taşınmaz satın alıp üzerine evini yaptığını, davacı ile aralarında husumet oluştuğu için davacının eldeki davayı açtığını belirterek, davanın reddini savunmuş, yargılama aşamasında ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Antalya 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/06/2016 tarihli ve 2013/529 E., 2016/233 K. sayılı kararıyla; temlikin davalıya bağış amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 19/04/2021 tarihli ve 2020/1529 E., 2021/2394 K. sayılı kararıyla; “Somut olayda, mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla davalıya temlik yaptığı konusunda somut bir olgu ortaya konulamadığı gibi temlik tarihinde mirasbırakanın başkaca taşınmazları da bulunduğu ve bu taşınmazlarının temlik tarihindeki rayiç değerleri nazara alındığında mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket etmediği sonucuna varılmaktadır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir. Hâl böyle olunca, davacının iddialarını ispatlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme istemi Dairenin 29/09/2021 tarih ve 2021/7040 E., 2021/4908 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

3. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli ve 2021/348 E., 2022/108 K. sayılı kararıyla; temlikin diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığı hususunda somut bir olgu ortaya konulamadığı, temlik tarihinde mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının da bulunduğu, bu taşınmazlarının temlik tarihindeki rayiç değerleri nazara alındığında mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla hareket etmediği, davacı tarafça iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı, Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.2.2. HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

6.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.2.2. HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

6.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, (IV/2.) no.lu bentte yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak, Mahkemece (IV/3.) no.lu bentte yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasa ile bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2133, Karar No: 2013/1410, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2133 E.  ,  2013/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 03/11/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olayda, Avrasya gazetesinin 07/08/2008 günlü sayısında; “... Sekreter Skandalı” başlığı altında yayınlanan haberde özetle, ... sekreteri olan davacı ...’ın, belediye başkanını ziyaret etmek isteyen bir iş adamını, başkanın bilgisi dışında uzun süre beklettiği, uygunsuz ve laubali konuşmalarda bulunduğu ileri sürülmüştür.

Davacı, haberin gerçek olmadığını ve kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalılar ise davanın usul ve esas yönden reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, dava konusu haberde isimleri geçen işadamı Olcay Şen ve danışmanı Cengiz Erkuş’un tanık olarak dinlendiği, davacı ile aralarında haber konusu yapılan tarzda bir diyalog geçmediği, davacı sekreterin kendilerine çay ikram ettiği ve belediye başkanı ile görüşmelerinin ardından ayrıldıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, dava konusu haberde isimleri geçen tanıkların beyanlarından, haberde bahsedildiği biçimde bir diyalog yaşanmadığı anlaşılmış bulunmasına karşın gerçek olmayan haberin hukuka aykırı olduğu sonucuna varılarak davacı yararına uygun tutarda bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterililen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1300, Karar No: 2022/2250, Tarih: 19.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1300 E.  ,  2022/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 19.04.2022 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalı asil ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmamış, davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği, mazeret dilekçesinde başka mahkemelerde duruşması olduğundan duruşmaya katılamayacağını bildirdiği ve ekinde herhangi bir belge sunmadığı görüldü. Davalı asilin mazereti kabul etmemesi duruşmanın yapılmasını talep etmesi üzerine hazır bulunan davalı asilin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ceza-i şart alacağı ve uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 28.03.2016 tarihli, 317.000,00 TL götürü bedelli kalıp ve demir işçiliği konulu sözleşme imzalandığını, davalının işi yarım bırakarak terk ettiğini ve ihtarname çekmek sureti ile bakiye alacağı bulunduğunu iddia ettiğini, noter marifeti ile inşaatın fiili duruma ilişkin tutanak tutulduğunu, yarım bırakılan işlerin dava dışı yüklenicilere tamamlatıldığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde ‘’ işin yapılmayan kısmının bırakılması halinde sözleşme bedelinin %50’si tutarında tazminat öder’’ hükmüne göre hesaplanacak tutarın ve davalının sebebiyet verdiği zararın tahsilini, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını, inşaatın temelden kaynaklanan sorunlar nedeni ile kendisine geç teslim edildiğini, demiri tedarik edecek olan davacının malzemeyi zamanında getirmediğini, davacının kendisine sözleşme kapsamında olmayan işler de yaptırdığını ve bedelini ödemediğini, sözleşme kapsamında yapılan imalata karşılık gelen iş bedelinin de davacı tarafından ödenmediğini, kendisinin sözleşmeye göre imalatı tamamladığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, her iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde taraflardan birisi karşı tarafın ediminin ifa edilmemesinden dolayı zararını ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartı talep edebilmesi için öncelikle kendi borcunu tam ve eksiksiz olarak yerine getirmiş olması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen 2017/342 Esas 2018/452 Karar sayılı 17.07.2018 tarihli ilk hükmün davacı vekilince istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi 2018/1420 Esas 2018/1357 Karar sayılı 23.10.2018 tarihli kararı ile eksik inceleme ve araştırma nedeni ile yerel mahkeme kararını kaldırmış, dosya yerel mahkemeye gönderilmiştir.