muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1656, Karar No: 2018/9943, Tarih: 27.06.2018

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c)Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d)İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya kapsamından;

Dairemizin 19.09.2016 tarih, 2015/9013 esas ve 2016/12376 karar sayılı kararı ile ilk hükmün; Müştekinin mahkemede beyanında kendisine sanığın yakınlarının 200 TL ödediğini beyan etmesi, bir önceki celse beyanında ise TCK'nın 168. maddenin uygulanmasına muvafakatının olduğunu belirtilmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasından sonra, yerel mahkemece “müştekinin olay nedeni ile dosyada mevcut değer tespit tutanağına göre 4.642,50-TL, kendi beyanına göre 3.600,00-TL maddi zararı bulunmaktadır. Ayrıca; kısmi iadeden söz edebilmek için, suça konu mal veya eşyanın önemli bir kısmının iade edilmesi ya da tazmin edilmesi gerekir. (Yargıtay 6.Ceza Dairesi'nin 08.10.2008 tarih ve 2008/6088-16583 Es-Karar sayılı ilamı, 19.03.2009 Tarih ve 2008/12722 Esas, 2009/5342 Karar sayılı ilamlarında da bu husus açıkça vurgulanmıştır.) Oysa müştekiye ödenen meblağ ise yalnızca 200,00-TL.dir. Müştekinin 26.03.2013 tarihli duruşmada sanıklar tarafından açıkça ölümle tehdit edildiğini beyan etmesi karşısında; kısmi ödeme nedeniyle sanıkların TCK'nun 168/4 maddesinde belirtilen etkin pişmanlıktan faydalanmasına muvafakat ettiği yönündeki beyanının özgür iradesini yansıtmadığı, bu beyanın baskı altında verilmiş olduğu açıktır. Bu nedenlerle; 4.642,50-TL.lik bir zarar karşısında; müştekinin yalnızca 200,00-TL ödeyen sanıklar hakkında etkin pişmanlıktan faydalanmasına muvafakat etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu bu sebeple müştekinin baskı altında etkin pişmanlıktan muvafakat ettiğini beyan ettiği kanaatine varılarak bozma ilamına direnilmesine karar verildiği, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçe ile diğer bozma nedenlerine uyularak ilk hükümden farklı karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle kurulan hüküm olduğundan yeni hüküm niteliğinde kabul edilmek suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin mahkemede beyanında kendisine sanığın yakınlarının 200 TL ödediğini beyan etmesi, bir önceki celse beyanında ise TCK'nın 168. maddenin uygulanmasına muvafakatının olduğunu belirtilmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/519, Karar No: 2014/1820, Tarih: 03.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/519 E.  ,  2014/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/11/2012 tarih ve 2009/202-2012/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin içerisinde yolcu olarak bulunduğu trenin kaza yapması sonucu yaralandığını, kazada davalı kurum çalışanlarının ihmali ve kusuru bulunduğunu, müvekkillerinin uzun süre tedavi gördüklerini belirterek, şimdilik müvekkili ... için 10.000,00 TL manevi, 500,00 TL maddi ve 500,00 TL bakıcı masrafı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi, müvekkili ... için 10.000,00 TL manevi, 500,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu kazanın kış ayında havanın mevsim normallerinden çok altında olması nedeniyle ray kırılması sonucu meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde mücbir sebebin rol oynadığını, davacıların kaza nedeniyle herhangi bir maluliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen tren kazasında davacılardan ...'in ağır şekilde diğer davacı ...'in hafif şekilde iş ve gücüne engel olmayacak şekilde yaralandıkları, davacılardan ...'in %25 oranında meslekte kazanma gücü kaybı bulunduğu ve uzun süre tedavi gördüğü, davacı ...'in iş ve güçten kalma nedeniyle uğramış olduğu zarar miktarının 1.444,65 TL, genel vücut çalışma gücünün kısmen kaybından dolayı ise 36.575,71 TL zararı doğduğu, davacı ...'in maddi tazminata yönelik zararını ispat edemediği, davacıların yaralanmalarından dolayı olayın şokuyla büyük bir üzüntü yaşadıkları gerekçesiyle, davacı ... için 38.020,36 TL maddi, 5.000,00 TL manevi zararın, davacı ... için 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.353,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21895, Karar No: 2021/8957, Tarih: 26.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21895 E.  ,  2021/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nun 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının mahkumiyet tarihi olan 26/11/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte suç yerine geldikleri, 16/05/2015 tarihli CD İzleme Tutanağı içeriğine göre iş yeri önünde gidip gelerek eyleme katıldıkları ve hemen sonrasında suç konusu parayı aralarında paylaştıkları dikkate alındığında suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçuna iştirak ettikleri sabit olmasına rağmen yazılı şekilde suç eşyasını satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu birlikte gerçekleştirdikleri sabit olmasına rağmen suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’ın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu birlikte gerçekleştirdikleri sabit olmasına rağmen suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’ın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu paranın 50,00 TL civarında olduğunun anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Somut olayda ise; suça konu paranın 50,00 TL civarında olduğunun anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3- ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında TCK'nun 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile 02/07/2015 tarihli iddiamamenin düzenlendiği, suça sürüklenen çocuklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılması için açılmış bir kamu davasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 06/05/2014 tarih, 2012/6-1486 Esas ve 2014/238 sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye göre, hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan birleştirme talepli kamu davası açılması sağlanıp bu dosya ile birleştirildikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında düzenlenen farik ve mümeyyizlik raporlarında suça sürüklenen çocukların işlediği hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak görüş bildirildiğinin bu nedenle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı Kanun’un 31/2. maddesi uyarınca suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek hırsızlık suçu bakımından alınan uzman hekim raporu ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/217, Karar No: 2021/3120, Tarih: 23.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/217 E.  ,  2021/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...'un, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 03.02.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği, vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunduğu anlaşılmakla davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12190, Karar No: 2022/3729, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12190 E.  ,  2022/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2011 takvim yılında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

1)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, vergi suçu raporuna göre varlığı anlaşılan ve sanığın annesine 29.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği belirtilen 24.04.2013 tarihli ve AGB-A-731/77-25 sayılı defter ve belge isteme yazısı temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

a)03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5409 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeden, temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2)Kabule göre de;

a)03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5409 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeden, temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 tarihli, 346-25 Esas ve Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm niteliğinde olmadığı, dolayısıyla suç tarihi itibarıyla sanığın kasten işlediği suçtan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 8. fıkrasına eklenen 2. cümle hükmünün suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği nazara alındığında; incelenen dosyada, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, ileride suç işlemeyeceği kanaatiyle cezası ertelenen ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında zararın giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11598, Karar No: 2014/11210, Tarih: 04.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/11598 E.  ,  2014/11210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.