muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4941, Karar No: 2009/4869, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4941 E.  ,  2009/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalı borçlu ...'nin alacaklısından mal kaçırmak amacıyla üzerinde fabrika bulunan İnegöl, Şehitler Köyü, 132 Ada, 9 parsel nolu taşınmazını 09.05.2006 tarihinde davalı ...'e sattığını belirterek, tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin 2005 yılı Nisan ayından beri Makedonya'da yaşadığını, dava dilekçesi ve ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, takip konusu senette tahrifat ve usulsüz tebligat nedeniyle dava açtıklarını, taşınmazın imar izni ve ruhsatı bulunmadığından satış bedelinin uygun olduğunu, aciz belgesi sunulmadığını, takip konusu alacakla ilgili davacının ... Mahkemesinde dava açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, aciz belgesi sunulmadığını imar izni ve ruhsatı bulunmayan inşaat halindeki fabrikanın gerçek değeriyle ve iyiniyetle alındığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre, taşınmazın tapudaki satış bedeliyle gerçek değeri arasında fahiş fark olduğu, davalı ...'ün borçlunun çok yakını olmamakla birlikte akrabası olması nedeniyle borçlunun durumunu bilebilecek kişilerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ..........Mevkii, 132 Ada, 9 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından davalı ...'e satışına ilişkin 09.05.2006 tarihli tasarrufun ... İcra Müdürlüğünün 2006/10161 E. sayılı dosyasındaki asıl alacak ve fer'ileriyle

sınırlı olmak üzere iptaline karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle gerektirici nedenlere, 17.01.2007 tarihli haciz tutanağının İİK. 105 madde kapsamında geçici aciz vesikası niteliğinde bulunmasına, iptal istenen tasarrufun tapudaki satış bedeli ile (davalı 3. Kişi tarafından tasarruf tarihinden yirmibeş gün sonra yaptırılan ekspertiz raporu ile mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor içeriğine göre) gerçek bedeli arasında fahiş fark bulunmasına İİK 278/2 fıkrasında aktin yapıldığı sırada, kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitlerin bağışlama hükmünde sayılacağının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.117.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 02.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12049, Karar No: 2014/19118, Tarih: 05.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12049 E.  ,  2014/19118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) ANADOLU 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/373-2014/166

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 tarih ve 2013/373-2014/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davacı şirkete ait uçakla Kopenhag İstanbul arasında yolculuk yaptığını, varış yerinde çantasının bagajdan çıkmadığını, bunun üzerine havaalanında kayıp eşya müracaat tutanağı düzenlendiğini, daha sonra da davalı şirketçe bagajının bulunamadığını, söz konusu çanta içinde aile yadigarı olan altın kalem ve özel taşlı kutusu ile birlikte müvekkiline ait birçok özel eşyanın olduğunu, bu eşyaların kaybının müvekkilini oldukça üzdüğünü, ayrıca çanta içinde bulunan cüzdan ve banka kasa anahtarının kaybı nedeniyle de müvekkilinin bir takım ödemelerini aksattığını, davalı şirket çalışanlarının umarsız davranışları nedeniyle uzunca bir süre müvekkilinin bagajını aramak için havaalanlarına gidip geldiğini ileri sürerek, 20.000 TL maddi, 30.000 Tl manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu taşımanın tabi bulunduğu Montreal Konvansiyonu uyarınca müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, davacının bagajın içinde bulunduğunu iddia ettiği eşyalara ilişkin hiçbir ispat vesikası sunmadığını, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşımanın uluslararası olması nedeniyle uyuşmazlığa Montreal Konvansiyonu'nu hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, davacının bagajının kaybolmasından anılan Konvansiyon'un 19. maddesi uyarınca davalı taşıyıcının sorumlu bulunduğu, bu sorumluluğun aynı Konvansiyon'un 22-b maddesi gereğince sınırlı olduğu, davalının dosyaya sunduğu kayıp bagaj formunda, kayıp için ödenecek tutarın 1.131 SDR olarak belirlendiği, diğer bir deyişle davalının, sorumluluğunun üst sınırı üzerinden davacı için tazminat tahakkuk ettirdiği, dolayısıyla davacının bu miktarda maddi tazminat talep edebileceği, manevi tazminat koşullarının da oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.905,56 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, hava taşıması sırasında bagajın kaybolması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların tahsili istemine ilişkindir. Davaya konu bagaj kaybı, 26.03.2011 tarihinden önce gerçekleştiğinden somut olaya uygulanması gerekli Varşova Konvansiyonu'nun 4 nolu Montreal Protokolü ile değişik 22. maddesine göre bagajın kaybolması yada hasara uğraması halinde hava taşıyıcısının sorumluluğu sınırlı sorumluluk olup bu durumda yolcunun bagaj kaybı nedeniyle gerçek zararının belirlenmesi ve belirlenen tutarın üst sınır ile karşılaştırılması suretiyle bu sınırın altında ise zararın tamamına, bunun üstünde ise üst sınıra kadar tazminata hükmetmek gerekmektedir. Somut olayda mahkemece, bagajın kaybı nedeniyle oluşan gerçek zarar tespit edilmeden doğrudan doğruya sorumluluğun üst sınırına hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, mahkemece davacının çantasının kaybolması nedeniyle manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Manevi zarar malvarlığında bir azalmayı değil ve fakat kişilik haklarına vaki tecavüz nedeniyle bir kimsenin duyduğu cismani ve manevi acı ve ızdırabı, elemi ve böylece yaşama zevkinde bir azalmayı ifade eder. Zaman itibariyle somut uyuşmazlığa uygulanması gerekli mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 49. maddesine göre, kişilik hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar paranın ödenmesini dava edebilir. Borçlar Kanunu'nun 98. maddesinin ikinci fıkrasında "haksız fiillerden mütevellit mesuliyete müteallik hükümler kıyasen akde muhalif hareketlere de tatbik olunur" tarzında yapılan yollamanın kapsamına manevi tazminat da girmektedir. Manevi tazminata hükmedilebilmesi için, borca aykırı davranışın (alacaklının) kişilik haklarını ihlal ederek bu tarz bir zarara yol açmış olması gerekir. Ancak her borca aykırılık da kişilik haklarını zedelemez. Yapılan açıklamalar nazara alınarak somut olayda, bagajın kaybı nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği sonucuna varılamayacağı ve bu nedenle manevi tazminatın koşulları oluşmadığı halde davacı lehine yerinde olmayan gerekçelerle manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5419, Karar No: 2019/3082, Tarih: 21.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/5419 E.  ,  2019/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebi hakkında atiye terk edilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin, dava konusu 16 nolu bağımsız bölümü 4.2.2008 tarihinde satın aldığını, satış aşamasının her aşamasından davalının eşi ...'ün de haberdar olduğunu, taşınmazın tahliye edilmesi talep edildiğinde, davalının eşi ... tarafından vekil edeni aleyhine, ... 2.Aile Mahkemesi'nin 2008/767 Esas sayılı dosyası ile, taşınmazın aile konutu olduğundan ve satışa muvafakatı bulunmadığından bahisle dava açıldığını, böylelikle taşınmazın tahliye edilmediğini açıklayarak, davalı tarafın işgaline son verilmesine ve 20.000 TL ecrimisilin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazı tahliye etmeyenin vekil edeni olmadığını, vekil edeninin eşi ...'ün taşınmazı tahliye etmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın el atmanın önlenmesi yönündeki talep bakımından kabulü ile davaya konu 16 nolu bağımsız bölüme yönelik davalının vaki elatmasının önlenmesine, ecrimisil talebi bakımından dava atiye terk edildiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK mad. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HMK mad. 186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK mad. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK mad. 33). Mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013 tarihli ve 2013/802 Esas, 2013/347 Karar).

Davalı vekili tarafından, 16.11.2015 tarihli son duruşmaya mazeret dilekçesi gönderilmiş olup, Mahkemece mazeret hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği gibi, davalı taraf sözlü yargılamaya davet edilmeden hüküm tesis edilmiş, karar davalı tarafın yokluğunda verildiği halde yüzüne karşı verilmiş gibi hüküm kurulmuştur.

Karar bu yönleriyle usul ve yasaya aykırı olup, bozulması gerekmiş bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları şimdilik incelenmesine gerek duyulmamıştır.

Karar bu yönleriyle usul ve yasaya aykırı olup, bozulması gerekmiş bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları şimdilik incelenmesine gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4580, Karar No: 2014/5618, Tarih: 27.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4580 E.  ,  2014/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2011/107-2013/10

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen kayıtlara göre, 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile emsal alınan 7.. parselin asgari m² değeri 5,00 TL.dir. Buna göre, emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmaz yakın değerlerde olduğu dikkate alınıp en fazla birbirine yakın değerler kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 3,5 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Dava dilekçesinde Hazine adına tescil talep edilmesine rağmen, Karayolları Genel Müdürlüğü adına tescil kararı verilmesi,

3-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3342, Karar No: 2024/4548, Tarih: 11.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3342 E.  ,  2024/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2349 E., 2024/304 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/319 E., 2023/363 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; Çan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2011/291 E 2014/258 K sayılı dosyasına kayden görülen boşanma davasının reddine karar verildiğini, kararın 26.05.2015 tarihinde kesinleştiğini, tarafların yaklaşık 10 yıldır ayrı olduklarını kararın kesinleşmesinden sonra da bir araya gelmediklerini iddia ederek davanın kabulüne, fiili ayrılık nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının kusurunun ve boşanmaya sebep olan davranışlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2021 tarih ve 2018/497 E 2019/914 K sayılı kararı ile; taraflar arasında Çan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2011/291 E 2014/258 K sayılı boşanma davasında yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verildiği, kararın 26.05.2015 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra tarafların tekrar bir araya gelmediği, barışma durumlarının da olmadığının anlaşılmasına göre davanın kabulüne, tarafların fiili ayrılık nedeniyle boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 14.06.2022 tarih ve 2020/682 E 2022/1239 K sayılı kararı ile; davalı kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında Çan Aliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2011/291 E 2014/258 K sayılı boşanma davasında yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verildiği, kararın 26.05.2015 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra tarafların tekrar bir araya gelmediği, barışma durumlarının da olmadığının anlaşılmasına göre davanın kabulüne, tarafların fiili ayrılık nedeniyle boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kadının erkeği çok sevdiği, boşanmak istemediği, kararın gerekçeli olmadığı, davanın reddi gerektiği yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlara göre davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı kadının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi'nin 01.02.2024 tarihli kararından önce erkeğin 30.01.2024 tarihinde vefat ettiğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığı hakkında karar verilmesi gerektiği yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmanın kesinleşip kesinleşmediği, kesinleşmedi ise evliliğin ölüm ile son bulup bulmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 166 ıncı maddesi, 181 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta nüfus kaydına göre, davalı erkeğin boşanma kararı verilmesinden sonra, hüküm henüz kesinleşmeden 30.01.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasındaki evlilik ölümle sona ermiş, boşanma davası konusuz kalmıştır. Açıklanan husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta nüfus kaydına göre, davalı erkeğin boşanma kararı verilmesinden sonra, hüküm henüz kesinleşmeden 30.01.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasındaki evlilik ölümle sona ermiş, boşanma davası konusuz kalmıştır. Açıklanan husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15827, Karar No: 2012/35006, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15827 E.  ,  2012/35006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong koymak, köprü, voleybol sahası, iskele, su sporları ünitesi, bar, duş ve yeşil alan yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de, dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerektip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuat içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın kıyı kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerine belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.