muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/337, Karar No: 2015/5997, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/337 E.  ,  2015/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken, emsal olarak alınan taşınmaz satışı Anonim Şirkete yapılan ticari nitelikte ve özel amaçlı satış olup emsal olarak kabul edilemeyeceğinden hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalılardan .... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7514, Karar No: 2021/5808, Tarih: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7514 E.  ,  2021/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, 2008 yılı için suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2008 olduğu, 2009 yılı için ise sanığın hisselerini devrettiği 27/03/2009 tarihinin suç tarihi olduğu, Mahkemenin gerekçesinde, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğini kabul etmesine karşın hüküm fıkrasında dava açılmayan 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurması ile CMK’nin 225. maddesine aykırı davranması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun‘daki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

II- Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

1- Hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılan sanığın savunmasında; kendisinin sahte belge düzenlemediğini, şirketi kendi üzerine ... isimli kişinin devraldığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanığın savunmasında adı geçen ... isimli kişinin kimlik bilgileri tespit edilerek ve CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak beyanına başvurulması ve gerekirse faturalardaki imza ve yazıların tanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelenmesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri/mükellefler duruşmaya celp edilerek, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, tanıklardan sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığı hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6171, Karar No: 2010/7737, Tarih: 24.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/6171 E.  ,  2010/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/03/2006 gününde verilen dilekçe ile HUMK.nun 575/2. maddesi gereğince tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, davalı ... yararına 5000 TL manevi tazminat taktirine dair verilen 10/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 573 ve izleyen maddelerinde düzenlenmiş bulunan yargıçların hukuki sorumluluğuna ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, taraf vekili olduğu davalara bakan davalı yargıcın; kendisine tavır alıp yanlı davranışlarda bulunduğunu ileri sürerek, davalı yargıcın “…tevil ve tefsirle ortadan kaldırılamayacak derecede açık şekilde kanuna aykırı işlemler tesis ederek gerçeğe aykırı duruşma tutanağı tanzim ettiği ve ihkakı haktan istinkaf suretiyle davacının avukatlık mesleğini kanunlara uygun yapmasını engellediği…” iddia edilerek, davanın dayanağını oluşturan işlemler açıklanmış ve dört ayrı dava dosyası ile birlikte davalı yargıç hakkında Adalet Bakanlığı’nca yürütülen soruşturma dosyası kanıt olarak gösterilmiştir.

Yerel mahkemece dava dilekçesinde gösterilen kanıtlar toplanmadan, yasada düzenlenmiş olan sorumluluğa ilişkin somut iddialar ileri sürülmediği, dilekçede yer alan açıklamaları doğrulayan herhangi bir kanıt sunulmadığı, davalı yargıcın kasıt ya da ihmal ile bir karar verdiğinin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, dava dilekçesinde gösterilen kanıtlar ile ilgili dosyalar ve davalı hakkındaki soruşturma dosyası getirtilip incelenerek, tüm kanıtlar toplandıktan sonra varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8554, Karar No: 2024/4033, Tarih: 10.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8554 E.  ,  2024/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/953 E., 2019/497 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle yasal faizi ile maddi ve manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; hakkında haksız olarak arama, yakalama, gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin uygulandığından tazminat isteme koşullarının oluştuğunu, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacı ...'ın Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/11506 soruşturma sayılı dosyası kapsamında 17/07/2016 tarihinde gözaltına alındığı, 18/07/2016 tarihinde Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/202 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı. Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/10 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamanın 2. celsesinde tahliye edildiği, ceza evinde geçirdiği süreç boyunca maddi ve manevi tazminat talep ettiği, halen hakkında verilmiş ve kesinleşmiş bir beraat kararı olmadığı, yargılandığı dosyanın derdest olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 142. maddesi gereği ''Karar veya Hükümlerin Kesinleştiğinin İlgilisine Tebliğinden İtibaren 3 ay ve Her Halde Karar ve Hükümlerin Kesinleşme Tarihini İzleyen 1 yıl İçinde Tazminat İsteminde Bulunabilir.'' Hükmü gereğince davacının davalı idare aleyhine açmış olduğu haksız tutuklama nedeni ile maddi ve manevi tazminat davasında, davacının tutuklu kaldığı ceza davası dosyasının derdest olması ve kesinleşmemesi nedenleriyle davacının tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 6/1. maddesine göre, davacının tazminat talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141. ve 144. maddeleri hükümlerine göre incelenip karara bağlanacağı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 142/5. maddesi gereğince dava dilekçesi ve ekindeki belgeler Hazine ve Maliye Bakanlığının yargı yeri çevresindeki temsilcisine tebliğ edilip, aynı Kanunun 142/7. maddesi gereğince davacı ile Hazine vekili duruşmadan haberdar edilerek, Cumhuriyet savcısının da katılımıyla duruşma yapılarak karar verilmesi gerekirken tensip ile davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8243, Karar No: 2012/8709, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8243 E.  ,  2012/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatine dair Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2007 gün ve 2005/269 Esas, 2007/398 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesine temas eden ve oluşa uygun kabul olunan reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık asli 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca da 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma suçu yönüyle 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımı süresinin 02.01.2002 suç tarihinden itibaren, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönüyle ise 04.11.2002 günlü mahkûmiyet hükmünden sonra 5 yıllık asli zamanaşımı sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12086, Karar No: 2023/4037, Tarih: 02.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/12086 E.  ,  2023/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/317 E., 2015/809 K.

SUÇ : 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 08.07.2013, 13.09.2013

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/317 Esas, 2015/809 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na (7201 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 55 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve ikinci fıkrasının son cümlesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 ... maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; tebligat evrakını görevlilere yardım etmek amacı ile aldığına, suç işleme kastının bulunmadığına, daha önce aynı adreste oturduğu ve muhatabı tanıdığı için tebliğ aldığına, mahkumiyet kararının hatalı olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...' ın borçlu, katılan ...' in ise alacaklı olduğu icra takip dosyası kapsamında dava dışı Mehmet ... adına gönderilen haciz ihbarnamelerinin, sanık ... ve temyiz dışı sanık ... tarafından, dava dışı Mehmet ... ile aynı konutta ikamet etmemelerine karşın, bu yönde beyanda bulunarak tebliğ alındığı anlaşılmıştır.

2.Dava dışı Mehmet ... tarafından yapılan başvuru üzerine, Ankara ... İcra Hukuk Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/300 Esas, 2014/956 Karar sayılı kararı ile birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin 28.03.2014 olarak düzeltilmesine, ikinci ve üçüncü haciz ihbarnamelerinin ise iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Dava dışı Mehmet ... tarafından yapılan başvuru üzerine, Ankara ... İcra Hukuk Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/300 Esas, 2014/956 Karar sayılı kararı ile birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin 28.03.2014 olarak düzeltilmesine, ikinci ve üçüncü haciz ihbarnamelerinin ise iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmasında, tebligatların yapıldığı adreste kendisinin oturmakta olduğunu, babası olan Mehmet ...'ın tebligat yapılan adreste hiç oturmadığını, 08.07.2013 ve 13.09.2013 tarihlerinde evde bulunduğu sırada posta görevlisinin geldiğini, Mehmet ... adına tebligat olduğunu söylediğini, babası yaşlı olduğundan dolayı resmi işlemlerle uğraşamadığından onun adına yapılan tebligatları aldığını, tebligatları alırken tebligatların arkasında yer alan açıklamaları okumadığını, nüfus cüzdanını göstererek tebligatları aldığını, suç işleme kastı olmadığını beyan etmiştir.

4.Katılan beyanlarında, Mehmet ... adına çıkartılan haciz ihbarnamelerini sanıkların, Mehmet ... ile aynı adreste oturduklarını söyleyerek almış olduklarını ancak Mehmet ...'ın sanıklar ile aynı adreste ikamet etmediğini, bu nedenle maddi bir zararının oluştuğunu beyan etmiştir.

5.Katılan vekili, sanıkların tebligatları almaları nedeniyle Ankara ... 7. İcra Müdürlüğünün 2015/65063 esas sayılı dosyasında 904,00 TL yargılama gideri ve vekalet ücreti ödemek zorunda kaldıklarını ve bu zararlarının karşılanmadığını beyan ettiği görülmüştür.

IV.GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması talep edilmesine karşın, bu yönde herhangi bir değerlendirme yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin '' 08.07.2013 ve 13.09.2013'' yerine sadece 08.07.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın, aynı adreste birlikte ikamet etmemesine rağmen, babası adına gönderilen tebligatları babası ile birlikte ikamet ettikleri ve babasının işte olduğunu beyan ederek tebliğ almış olduğu ve bu olay nedeni ile icra takip işlemlerinde gecikmeye neden olduğu anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V.KARAR

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/317 Esas, 2015/809 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.