muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5677, Karar No: 2017/8917, Tarih: 31.10.2017

2-İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında haciz ihbarnamesine verilen cevabın gerçeğe aykırı olduğu iddiası nedeniyle üçüncü kişinin cezalandırılması isteği cezanın kişiselliği prensibi de dikkate alınmak suretiyle ayrı bir yargılama usulüne tabi olup, tazminat istemi yönünden davanın genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekir. Birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle 3. şahıs olan sanığın, asıl borçluya muaccel borcu bulunup bulunmadığı hususunda her iki tarafa ait defter ve belgeler ile aralarındaki sözleşme hükümleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6034, Karar No: 2008/10986, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6034 E.  ,  2008/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce münavebeye alınan ürünlerin İl Tarım Müdürlüğünce (kuru-sulu ayrımı da yapılmadan) gönderilen 2006 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının (dava tarihine endekslenmesi de düşünülmeden) alınması ve buna göre bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu durumda 2007 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu gözetilerek İl Tarım Müdürlüğünden kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/291, Karar No: 2013/496, Tarih: 04.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/291 E.  ,  2013/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, tapuda davalı adına kayıtlı ... İli, .... Mah. 2858 ada 1133 parsel sayılı taşınmazın kura'da müvekkiline isabet ettiğini, tescil işlemleri yapılamadan kooperatifin tasfiye olduğunu, taraf teşkilinin sağlanması için de davalı kooperatifin ihyasının gerektiğini ileri sürerek, davalı kooperatifin ihyası için dava açmak üzere süre verilmesine ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın kooperatifin yeniden ihyasına ilişkin olduğu, 6102 sayılı Kanun'un ... ve ....maddelerine göre TTK'dan doğan davaların ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kur'ada davacı ortağa çıkan taşınmazın davalı kooperatif adına olan kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre fesih ve tasfiye edilen kooperatifin yeniden ihyası istemine ilişkin olduğu kabul edilerek ve adı geçen Yasa'nın .... maddesine göre bu tür davalara bakma görevinin ticaret mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmişse de; talep açıkça tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olduğundan, gerekçe bu yönüyle hatalıdır. Şöyle ki; davacının kooperatif ortaklığına dayanmış olması nedeniyle uyuşmazlık Kooperatifler Hukukuna göre çözümlenecektir. Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesine göre de bu davalar ticari dava niteliğindedir. Yeni TTK'nın .... maddesi uyarınca ticari davalara bakma görevi ticaret mahkemesine ait olup, ticaret mahkemeleri ile genel mahkemeler arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olması nedeniyle bu hususun re'sen gözetilmesi gerektiğinden, ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi sonuç itibariyle doğrudur. Açıklanan nedenlerle kararın bu değişik gerekçeyle ve HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5278, Karar No: 2014/6415, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5278 E.  ,  2014/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/104-2013/103

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı, davalıya kasko sigortalı aracın tek taraflı trafik kazası sonucu hasara uğradığını, davalı sigorta şirketi tarafından kısmi ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.597 TL hasar ve 55,80 TL ihtarname giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 1.243,23 TL tazminat ile 55,80 TL ihtarname giderinin temerrüt (07/02/2012) tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Sigorta şirketi, poliçede yazılı limitle sınırlı olmak üzere araçta meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Dosya kapsamında bulunan 10.02.2012 tarihli eksper raporuna göre %40 oranında indirim yapılarak araçta meydana gelen hasarın 8.256,77 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece zararın tespiti bakımından Adli Tıp Kurumundan alınan 02.01.2013 tarihli raporda, eksper tarafından düzenlenen hasar tespit raporundaki hasar kalemlerinin günün rayicine uygun olduğu belirtilmiş, %40 oranında indirimin ne için yapıldığı açıklanmamıştır.

Ayrıca, taraflar arasında düzenlenmiş olan kasko sigorta poliçesinde bulunan kıymet kazanma tenzili istisnası klozunda “aracın hasar tarihindeki model yılına bakılarak 10 yaşa kadar (10 yaş dahil) olan araçlarda aracın maruz kalabileceği bir hasar sonucunda tespit olunacak hasar tutarından, onarım sonucu araçta meydana gelen kıymet artışı düşülmeksizin tazminat ödeneceği..“ kuralına yer verilmiştir. Hükme esas alınan 02.01.2013 günlü bilirkişi heyeti raporunda kasko sigorta poliçesine aykırı olarak değişmesi gerekli parçalardan kıymet tenzili yapılmıştır. Belirlenen tazminattan parça indirimi ve aynı zamanda kıymet kazanma tenzilinin uygulanması doğru görülmemiştir. Bu hali ile 02.01.2013 tarihli bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda taraflar arasındaki kasko sigorta poliçesinde yer alan kıymet kazanma istisnası klozu da dikkate alınarak araçta meydana gelen hasar bedelinin, aracın onarımının ekonomik olup olmadığının, marka ve model yılına göre aracın piyasa değerinin ve KDV'nin belirlenmesi için konusunda uzman Karayolları Genel Müdürlüğü üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, TTK.’da düzenlenen ve mutlak ticari işlerden olan sigorta sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece, talep gibi, ticari temerrüt faiz oranına hükmetmek gerekirken, yasal faize karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28463, Karar No: 2017/1998, Tarih: 22.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/28463 E.  ,  2017/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, mağdurun ikamet ettiği apartman önündeki kaldırım üzerinde betona bağlı olan demir çengele, arka lastiğinden zincirli kilitle kilitleyerek park ettiği motosikleti kilidi kırmak suretiyle çalmaya teşebbüs etmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141 maddesi ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve suçun nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan haklara yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçuna yönelik kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın hırsızlık amacı ile mağdura ait tekerleğinden zincirle kilitli motosikleti çalmaya teşebbüs etme eylemi nedeni ile zincirin kırılmadığı mağdurun 25.06.2007 tarihli beyanında anlaşılmakla, motosiklet üzerindeki zarar yönünden hırsızlık suçu konusu malın mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanığın hırsızlık amacı ile mağdura ait tekerleğinden zincirle kilitli motosikleti çalmaya teşebbüs etme eylemi nedeni ile zincirin kırılmadığı mağdurun 25.06.2007 tarihli beyanında anlaşılmakla, motosiklet üzerindeki zarar yönünden hırsızlık suçu konusu malın mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2803, Karar No: 2016/6663, Tarih: 07.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2803 E.  ,  2016/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat; sanık ... hakkında mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek, katılan vekilinin temyizinin sanıklar .... ve ...... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanıklar ...ve ..... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanıkların 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’ın şirkete ortak olmakla birlikte işleriyle eylemli olarak ilgilenmediğini sanık ...’ın ise 2003 yılından 2008 yılana kadar şirketi işlettiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunarak sanıkların suçlamaları kabul etmemeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde tespiti, suç ile suçlu arasındaki illiyet bağının ve cezai sorumluluğun belirlenebilmesi açısından;

a-) Sahte fatura düzenleme fiili ile ilgili olarak; İddia edilen yıllarda sanıkların ortağı oldukları ....... İnşaat Taah. Mad. Nak San. ve Tic. Ltd. şirketi tarafından düzenlenen faturaları kullandıkları belirtilen şahısların ve şirket yetkililerinin tespiti ile suça konu faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıklardan hangisi veya hangileri ile muhatap olduklarının sorulması, gerektiğinde suça konu faturalar üzerinde sanıklara aidiyeti hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b-) Sahte fatura kullanma fiili ile ilgili olarak; Sanıkların ortağı oldukları şirketin yasal defterlerine kayıt edildiği ve bu şekilde kullandıkları belirtilen suça konu faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının tamamının ve eklerinin dosyaya getirtilmesi, suça konu faturaları düzenleyen firmaların yetkilileri hakkında 'sahte fatura düzenleme' suçundan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmışsa bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosya içine alınması, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ve faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı hususlarının araştırılması

Toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak “2005, 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak” suçlarından açıldığı, düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu ve her bir takvim yılı için hem kullanmaktan hem de düzenlemekten ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi suça ilişkin olduğu anlaşılamayacak biçimde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanıklar .....ve ...... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ... bakımından ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7131, Karar No: 2016/1311, Tarih: 27.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7131 E.  ,  2016/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 72 ve 78 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin arttırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 72 ve 78 parsel sayılı taşınmazların 22.02.2011 olan değerlendirme (dava) tarihinden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 72 ve 78 paesel sayılı taşınmazların 22.02.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... 6213 ve 6214 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 08.11.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün ilgili belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu ... Köyü 72 ve 78 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 6213 ve 6214 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle ilgili belediyelerce belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21702, Karar No: 2016/1111, Tarih: 03.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21702 E.  ,  2016/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 16. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 29.09.2015 tarih, Esas ve Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesine yönelik kararı sonrası düzenlenen ek tebliğname tarihinden sonra sanık tarafından 26.10.2015 ve 28.12.2015 tarihli dilekçeler ile kararın temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık tarafından gönderilen 26.10.2015 ve 28.12.2015 tarihli dilekçeler ile ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı da gözetilerek, anılan dilekçeler ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4415, Karar No: 2019/4631, Tarih: 13.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4415 E.  ,  2019/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-Sanığın defter belge isteme yazısının tebliğinden sonra defter ve belgelerin bilgisayar kayıtları ile bir kısım faturaları incelenmek üzere ibraz ettiği ve vergi incelemesinin yapılarak sanık hakkında özel usulsüzlük ve vergi ziyaı cezalarının verildiği dikkate alınarak, sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de ;

a)16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun‘un 23. maddesiyle yapılan değişiklik ile ... sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesindeki hapis cezasının alt sınırı 18 aya çıkarıldığı halde, temel cezanın 1 yıl hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

b)-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, suç tarihi ibraz için verilen yasal sürenin bitimini izleyen tarih olacağından, "25/06/2011" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "24.06.2011" şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.