muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5306, Karar No: 2011/3065, Tarih: 04.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5306 E.  ,  2011/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 25 parsel sayılı 23.200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece araştırma ve uygulamaya yönelik bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, dava konusu 25 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 13.04.2010 havale tarihli rapor ve eki haritada (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 13710,12 m2 yüzölçümündeki bölümün ham toprak vasfı ile davalı Hazine adına, (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 9489,88 m2 yüzölçümündeki bölümününde davacılar adlarına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazine'nin temyizi 25 parsel sayılı taşınmazın davacı taraf adına tescile karar verilen uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 6000 m2 ve (B) harfi ile gösterilen 3489,88 m2 yüzölçümündeki bülümleri hakkındaki kurulan hükme yöneliktir. Dava konusu taşınmaza uygulanan davacı tarafın dayandığı 1937 tarih 12 tahrir nolu vergi kaydının yüzölçümü 6000 m2 olup vergi kaydının tesis edildiği 1937 tarihi ile kadastro tespitinin yapıldığı 13.05.1955 tarihleri arasında 20 yıllık iktisap sağlayan süre geçmemiştir. Hal böyle olunca "tepe" sınırı itibariyle genişletilmeye elverişli olan vergi kaydının miktarı ile geçerli olduğu kabul edilerek 6000 m2 yüzölçümündeki (A) harfiyle gösterilen bölümün davacı taraf adına tapuya tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümüne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki kayıt ve belgeler lehe olduğu gibi alyehede delil teşkil eder. Davacı tarafın tutunduğu sabit hudutlu bulunmayan vergi kaydının yüzölçümü fazlası olan ve uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (B) harfiyle gösterilen 3489,88 m2 bölüm üzerinde davacı tarafın zilyetliği iktisap sağlayan süreye ulaşmadığından bu bölümünde davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin dava konusu 25 parsel sayılı taşınmazın haritasında (B) harfiyle gösterilen bölümle ilgili temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26828, Karar No: 2015/3288, Tarih: 05.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/26828 E.  ,  2015/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait lojman işyerinde kapıcı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, hafta tatili ücreti ayrı bir alacak kalemi halinde talep edilip hüküm altına alındığı halde, fazla mesai ücreti alacağının işçinin haftanın yedi günü çalıştığı kabulü ile hesaplanarak karara bağlanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer taraftan, mahkemece fazla mesai ücreti doğru şekilde sadece kış dönemi için hesaplanarak indirimle hüküm altına alınmış olduğu halde, hafta tatili ücreti alacağının yılın tüm ayları için hesaplatılarak kabul edilmesi de bir başka bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/7268, Karar No: 2012/12682, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7268 E.  ,  2012/12682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazlar ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, belediye başkanlığından emlak vergi değerleri de getirtilerek karşılaştırma yapılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmazlar yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16204, Karar No: 2013/2322, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16204 E.  ,  2013/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, müspet zarar istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanında; davaya konu petrol istasyonu ve müştemilatının işletilmesi konusunda davacının miras bırakanı ile davalı arasında adi ortaklık anlaşması imzalandığını, tarafların ortaklık paylarının %50-%50 olarak belirlendiğini, sonraki aşamada davacının miras bırakanına ait ortaklık hissesini davalıya kiraya verdiğini, kira süresinin 01.07.2003 tarihinde sona erdiğini, kira süresinin bitmesini müteakip taraflar arasında 4 yıl süreli yeni bir kira mukavelesi yapıldığını buna göre istasyon ve eklerinin davacı tarafından davalının yöneticisi olduğu dava dışı şirkete kiraya verildiğini, kira süresinin bitmesini müteakip yani 01.07.2007 tarihinde mevcut tesisin (benzin istasyonu ve lokanta) 8 yıllığına davacıya kiralanması konusunda anlaşmaya varıldığını, ancak davalının bu taahhüdüne uymadığı gibi açtığı ortaklığın giderilmesi davası sonunda 04.07.2008 tarihi itibariyle taşınmazın tamamına malik olduğunu, kiralanan benzin istasyonunun teslim edilmemesinden kaynaklanan müspet zararın tazmini için ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davada mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, davalının benzin istasyonunun eklentisi olan lokantanın da teslim edilmemesinden kaynaklanan tazminat sorumluluğu olduğunu belirterek davalının lokantayı teslim etmemesi nedeniyle uğranılan müspet zarar olan 250.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, davanın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasında görülüp kesinleşen ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/3 esas sayılı kararının kesin hüküm teşkil ettiğini, aynı alacağın ikinci defa dava konusu yapıldığını, 01.07.2003 tarihli protokol ile lokantanın kullanımının bedelsiz olarak zaten davacıya bırakıldığını, davacının kendi kullanımında olan lokanta için müspet zarar isteyemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu akaryakıt istasyonu ve müştemilatının işletilmesi konusunda taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunmakta olup, ortaklık ilişkisinin devamı sırasında, davacının %50 oranındaki ortaklık payı 01.07.1996 tarihli protokol ile davalıya kiraya

Davaya konu akaryakıt istasyonu ve müştemilatının işletilmesi konusunda taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunmakta olup, ortaklık ilişkisinin devamı sırasında, davacının %50 oranındaki ortaklık payı 01.07.1996 tarihli protokol ile davalıya kiraya

verilmiştir. 7 yıllık kira süresi sonunda taraflar arasında 01.07.2003 tarihinde yeni bir sözleşme yapılmış ve davalının istasyon ve ekleri üzerindeki kullanım hakkı 4 yıl daha uzatılmıştır. İmzalanan bu sözleşmenin “devir yasağı” başlıklı maddesinde; sözleşme bitim tarihi olan 01.07.2007 tarihinde istasyon ve eklentilerinin kullanımının 8 yıl süre ile davacıya bırakılacağı taahhüt edilmiş, istasyon sahası içindeki lokantaya ilişkin istisna getirilerek lokantanın sözleşme süresi sonuna kadar davacı tarafından işletileceği, bu kullanım karşılığında davacının herhangi bir kira ödemeyeceği kararlaştırılmıştır. Davacı vekili; davalının taahhüdüne uymadığını, istasyon ve eklerinin sözleşme sonu itibariyle müvekkiline teslim edilmediğini, davalının açtığı ortaklığın giderilmesi davası sonucunda, 04.07.2008 tarihinde taşınmazın tamamına malik olduğunu, benzin istasyonuna ilişkin daha önce açtıkları davanın kabul ile sonuçlandığını, bu davada ise lokantanın talep konusu yapıldığını belirterek lokantaya ilişkin müspet zararının tazminini istemiştir. Taraflar arasındaki kesinleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/3 esas 2010/462 karar sayılı davada benzin istasyonuna yönelik davacının müspet zararının tazminine karar verilmiştir. Benzin istasyonuna ilişkin davanın eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil etmediği mahkemece benimsenmiş olup, bu husus temyiz konusu yapılmamıştır. Benzin istasyonuna yönelik kesinleşen mahkeme kararı lokantaya yönelik eldeki dava yönünden güçlü delil niteliğindedir. Sözleşme ile akaryakıt istasyonu ve eklentisi niteliğindeki lokantanın 01.07.2007 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile kullanımının davacıya bırakılacağı taahhüt edilmiştir. Lokantanın baştan itibaren kullanımının davacıda olması davalı yönünden taahhüdün özünde bir değişiklik meydana getirmez. Davalı, 01.07.2007 tarihinden itibaren de davacının lokantadan istifade etmesine olanak sağlayarak, taahhüdünü yerine getirmek durumundadır. Olayımızda, davacı vekili 01.07.2007 tarihinden sonrası için lokantayı kullanamadıklarını iddia etmiş, davalı vekili ise davacının kullanımının 31.12.2007 tarihine kadar sürdüğünü savunmuştur. Bu durumda, mahkemece davacının lokantaya yönelik kullanımının hangi tarihe kadar sürdüğüne ilişkin taraf delilleri toplanarak belirlenecek tarihten dava tarihine kadar olan dönem için davacının müspet zararının hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990.- TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1269, Karar No: 2012/232, Tarih: 12.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1269 E.  ,  2012/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2005/146 Esas, 2005/541 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun, 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 12.06.2002'den itibaren inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14781, Karar No: 2015/12188, Tarih: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14781 E.  ,  2015/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün ... adresinin "... ... Mah. ... Sk. No:14/1 ... ... " olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün ceza infaz kurumuna sunmuş olduğu 06.05.2015 tarihli dilekçeye göre cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “... Mah. 44 Sk. No:21 ... ... ... ” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 06.05.2015 tarihli dilekçeden cezaevine girmeden önce “... Mah. 44 Sk. No:21 ... ... ... ” adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu adresin ... (...) Adliyesinin yargı sınırları içerisinde olması nedeniyle ... (...) ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da, ... 2. Sulh Hukuk ve ... ... 3. Sulh Hukuk Mahkemeleri verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektiklerinden, işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması için Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın ... (...) ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... (...) ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42487, Karar No: 2017/17365, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42487 E.  ,  2017/17365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/807, Karar No: 2019/2691, Tarih: 17.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/807 E.  ,  2019/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...13. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2018 tarih ve 2017/312 - 2018/155 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda

şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/991, Karar No: 2018/4522, Tarih: 28.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/991 E.  ,  2018/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, Üye ...’ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine oybirliğiyle, 28/05/2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek,

bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddenin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 28.05.2018