muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4628, Karar No: 2018/282, Tarih: 22.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/4628 E.  ,  2018/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 05.11.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen karar, Dairemiz 19.04.2016 tarih 2014/25505 E. - 2016/6100 K. sayılı kararıyla "Dava, 05.11.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında bağlayıcı nitelikte bulunmamakta; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde, güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir.

Mahkemece; kusur raporu alınmaksızın, hak sahiplerinin açtığı ... 1. İş Mahkemesinin 2008/788 Esas ve 2012/906 Karar sayılı tazminat davasında 21. Hukuk Dairesi tarafından verilen bozma kararı çerçevesinde, davalının işveren sıfatı ve kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece tazminat davalarının akıbetli araştırılarak, zararlandırıcı sigorta olayında davalının ve dava dışı kişilerin işverenlik sıfatları ile kusur oran ve aidiyetleri konusunda, kazanın meydana geldiği iş kolunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşan uygun kusur raporu alınması ve hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda yapılan maddi ve hukuki olgulara göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda, kusur raporu alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda yapılan maddi ve hukuki olgulara göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda, kusur raporu alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Uyulan bozma ilamı sonrası alınan kusur bilirkişi raporunda; davalı ...'in kusurunun olmadığı, dava dışı işveren ...'ın olayda % 90 oranında kusurlu olduğu, kazalı işçi Yüksel Bekdaş'ın % 10 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Dosya kapsamında bulunan 17.04.2012 tarihli kusur bilirkişi raporunda, davalıya; kuyuya enerji sağlayan elektrik iletim sisteminin uygun ve risksiz durumda bulunmasını sağlamadığı sebebiyle kusur verilmiştir. Davalının işverenlik sıfatı yoksa da, elektrik iletim sisteminin uygun ve risksiz durumda bulunmasını sağlamadığı nedeniyle ve 3. kişi sıfatıyla bir kusurunun olup olmadığı hususunda, kazanın meydana geldiği iş kolunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşan uygun kusur raporu alınması ve hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçmayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15632, Karar No: 2011/24340, Tarih: 08.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15632 E.  ,  2011/24340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7478 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 267.maddesi uyarınca 7478 sayılı yasanın 16.maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre anılan kanunun 3.maddesinin 5560 sayılı yasa ile değiştirilmesinden önce 20/2-d maddesinde öngörülen zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğundan ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1010, Karar No: 2019/4312, Tarih: 02.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1010 E.  ,  2019/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararlarına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun ... sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre ... sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ... sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanık hakkında 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz itinazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

III-Sanık hakkında 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz itinazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Somut olayda, suça konu en son tarihli faturanın, “24.10.2007“ tarihli olması ve faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin “25.11.2007“ olarak kabul edilmesi gerektiği nazara alındığında, suç tarihi itibarıyla ... sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ... sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Yasanın .... maddesi ile değişik ... sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b. maddesi ile cezanın “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına“ çıkarıldığı, belirlenen suç tarihinde sahte fatura kullanma suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis cezası olduğu ve 2007 takvim yılında Kurumlar Vergisi yönünden herhangi bir inceleme ve tenkit konusu yapılmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-... sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı ... sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/910, Karar No: 2010/19888, Tarih: 08.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/910 E.  ,  2010/19888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı yasanın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7999, Karar No: 2022/11822, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7999 E.  ,  2022/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından 19/10/2019 tarih 2019/İHK-14469 sayılı davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 26/12/2016 tarihli tek taraflı trafik kazasında motosiklette yolcu olan davacının yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketine başvurulduğunu, sigorta şirketinin olumlu bir yanıt vermediğini iddia ederek, oluşan zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, talebin kabulüne, 72.877,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazlarının reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, 26/12/2016 tarihinde kazanın gerçekleştiği, davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/34653 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup, anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Tüm bu nedenlerle 11/07/2017 tarihli uzlaşma tutanağı incelendiğinde, davaya konu trafik kazası nedeniyle uzlaşma teklifinin davacı tarafından fazlaya ilişkin hakkı ya da sigorta şirketine başvuru hakkı saklı tutulmadan sigortalı sürücünün kendisinden özür dilemesi karşılığında kabul edildiği, özür ediminin yerine getirildiği, soruşturmanın bu şekilde sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, uzlaşma tutanağının ilam mahiyetinde olduğu ve uzlaşmanın sağlandığı, tutanağının aksinin de aynı kuvvetteki delillerle ispat edilemediği anlaşılmasına göre, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağının kabulü ile davacının tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1952, Karar No: 2020/2075, Tarih: 26.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/1952 E.  ,  2020/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında...Antik Kentinin girişinde bulunan 1. derece arkeolojik sit alanında yer alan hissedarı olduğu 199 nolu parselde izinsiz meyve ağacı dikerek taşınmaza fiziki müdahalede bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, 27.02.2014 tarihli tutanakta 199 nolu parselde asfalt ve tarla arasında kalan bölüme aralıklarla çukur açıldığı ve tarla içerisinde yeni dikildiği anlaşılan 35-40 adet meyve ağacı fidanının bulunduğunun tespit edildiği ve sanığa yaptığının suç teşkil ettiği bilgisinin verilmesi üzerine, 28.02.2014 tarihli tutanakta sanığın yeni dikilen meyve fidanlarını söktürdüğü ve yol boyunca açılan çukurları kapattırdığının belirtildiği, Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından düzenlenen 17.03.2014 tarihli tutanakta 199 nolu parselde kaçak meyve ağacı dikildiği, ancak tutulan tutanaklardan parsel sahibinin haberi olması sonucu söküldüğünün anlaşıldığı, ağaçların dikildiği çukurların çevresinde ve direk dikilen yerlerde herhangi bir kültür varlığı tahribi görülmediği, ancak parsel üzerinde daha önceki yıllarda dikilmiş meyve ağaçları bulunduğunnun ve bu ağaçların 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığının tespit edildiği olayda;

Öncelikle davaya konu alanın sit alanı olarak tesciline ilişkin kurul kararı ile ekleri dosya içerisine getirtilerek, sit alanına ilişkin tescil kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediği, tescil kararının, tescil tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuata göre Resmi Gazetede yayımlanıp yayımlanmadığı araştırılarak, mutad vasıtalarla ilan edilmiş ya da Resmi Gazetede yayımlanmış ise; sanığın yerin sit alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, dava konusu yere ilişkin tapu kaydı dosya içerisine celbedilerek hazineye ait veya devletin hüküm ve tasarrufundaki taşınmazlardan olup olmadıkları, sanık adına kayıtlı ise, tapu kaydında, taşınmazın sit alanı içerisinde kaldığına dair şerh bulunup bulunmadığı hususlarının irdelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Olay yerinde fen, ziraat ve arkeoloji alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınarak, davaya konu yerin sit alanı içerisinde bulunup bulunmadığı, yeni dikilen meyve fidanlarının kaldırılıp çukurların kapatılmak suretiyle eski hale getirilip getirilmediği, ağaçlar kaldırılmış ise zarar meydana gelip gelmediği, sanığın savunmasında davaya konu parselin babasından kendisine ve kardeşlerine miras kaldığını belirtmesi karşısında dikili olan eski ağaçların sanık tarafından dikilip dikilmediği ve ağaçların yaşlarının (suç tarihinin) tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm tesisi ,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında 47 nolu parselde kazı yaparak 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan taşınmaza fiziki müdahalede bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında;...kazı başkanlığına güvenlik görevlisi Yasin Derin tarafından tarlada kaçak kazı olduğunun ihbarı üzerine olay yerine giden kazı heyeti başkan ve üyeleri tarafından düzenlenen 08.03.2014 tarihli tutanağa göre, kazı yerinde yapılan incelemede 2.10 cm derinliğinde kazı çukurunun tespit edildiği, çukur çevresinde herhangi bir arkeolojik materyal bulunmadığı, ancak kazı çukurunun 20 metre kuzeyinde bir lahit kapağının bulunduğu, bu lahit kapağının etrafında da kaçak kazı yapıldığı, kapağın altındaki toprağın açıldığı ve kapağın büyük oranda açığa çıkartıldığının belirtildiği, Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından düzenlenen 17.03.2014 tarihli tutanakta kaçak kazı alanının kapatıldığı, 47 nolu parselin 1. derece arkeolojik sit alanı içinde yer aldığının belirtildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmasında kazı çukurlarını kendisinin kazmadığını, tarlasına gittiğinde başkaları tarafından kazılmış çukurlar gördüğünü belirtmesi karşısında, 08.03.2014 tarihli tutanakta adı geçen ve imzası bulunan güvenlik görevlisi ...in ve mümkünse...kazı heyetinin tanık sıfatıyla beyanı alınarak olay günü kazı eyleminin kim tarafından gerçekleştirildiği, sanık ...’ı kazı yaparken görüp görmedikleri hususlarının sorularak tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği,

Sanığın aşamalardaki savunmasında kazı çukurlarını kendisinin kazmadığını, tarlasına gittiğinde başkaları tarafından kazılmış çukurlar gördüğünü belirtmesi karşısında, 08.03.2014 tarihli tutanakta adı geçen ve imzası bulunan güvenlik görevlisi ...in ve mümkünse...kazı heyetinin tanık sıfatıyla beyanı alınarak olay günü kazı eyleminin kim tarafından gerçekleştirildiği, sanık ...’ı kazı yaparken görüp görmedikleri hususlarının sorularak tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği,

Davaya konu yerde fen ve arkeolog bilirkişi refakatinde keşif yapılarak davaya konu yerin sit alanında bulunup bulunmadığının tespiti, davaya konu alanın sit alanı olarak tesciline ilişkin kurul kararı ile ekleri dosya içerisine getirtilerek, sit alanına ilişkin tescil kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediği, tescil kararının, tescil tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuata göre Resmi Gazetede yayımlanıp yayımlandığının araştırılması, dava konusu yere ilişkin tapu kaydı dosya içerisine celbedilmesi, sonucuna göre 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde düzenlenen kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçu yönünden sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3- Katılan vekilinin sanıklar ... ve... Kaymaz hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında 1. derece arkeolojik sit alanında bulunan 736 nolu parselin yol kenarına kepçe ile kanal açarak izinsiz fiziki müdahalede bulundukları iddiasıyla açılan kamu davasında; 10.03.2014 tarihli tutanakta 736 nolu parselde kepçe ile doğu batı doğrultulu yaklaşık 50 metre uzunluğunda 1 metre genişliğinde, 1-2 metre derinliğinde kanal açıldığının tespit edildiği, Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından düzenlenen 17.03.2014 tarihli tutanakta da anılan hususların belirtildiği, sanık ...’ın kepçe operatörü, diğer sanık ...’ın da sulama sorumlusu sıfatıyla ... Sulama Birliğinde çalıştıkları, sanıkların aşamalardaki savunmalarında görevleri gereği kanalı temizlemek amacıyla olay yerinde bulunduklarını, ancak suça konu kanalı kendilerinin açmadığını belirtmeleri karşısında;