muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11449, Karar No: 2016/9679, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11449 E.  ,  2016/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... 4. Sulh Hukuk ve ... 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının huzurevinde kaldığı, huzurevine girmeden önceki son ikamet adresinin “... Mahallesi, ... Caddesi No:86/10 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mahallesi, ... Sokak No:3 İç Kapı No:1 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... Sitesi 7.sok. No:12 .../.../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından, kısıtlının MERNİS adresinin bakımevine ait olduğu ve kısıtlının bakımevine konulmadan önce "... mah. ... Sitesi 7.sok. No:12 ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4423, Karar No: 2025/3999, Tarih: 17.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4423 E.  ,  2025/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1934 E. 2022/3897 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, imar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15/11/2022 tarihli ve 2021/1934 Esas, 2022/3897 Karar sayılı kararının, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yokluğunda verilen hükmün sanık müdafine 10.12.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 16.12.2022 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararda ya da sanık müdafine yapılan tebligatta, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre sanık müdafine yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/26896, Karar No: 2011/27807, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/26896 E.  ,  2011/27807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

...-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı ve benzeri bir idari işlem ya da kararla, taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olamaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi İnşaat Mühendisi ...’ın 27.06.2011 tarihli raporunda, Kale Mahallesi ... ada ... parselin iki adet dükkan ve arsası, Selahattin Mahallesi ... ada ... parselin boş arazi, ... ada ... parselin arazi, ... ada ... parselin boş arazi, ... ada ... parselin boş arazi, ... ada ... parselin boş arazi, ... ada ... parselin boş arazi, Mescit Mahallesi ... ada ... parselin kerpiç tandır ve arsa, ... ada ... parselin dükkan ve tandır, Cami Mahallesi ... ada ... parselin ise boş alan olduğu belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre anılan taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazların imar planında farklı amaçlarla planlanmış olması taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulünü gerektirmez.

O halde mahkemece Kale Mahallesi ... ada ... parsel, Selahattin Mahallesi ... ada ... parsel, ... ada ... parsel, ... ada ... parsel, ... ada ... parsel, ... ada ... parsel, ... ada ... parsel, Mescit Mahallesi ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve Cami Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu taşınmazlar yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle alacaklı yararına İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5560, Karar No: 2016/234, Tarih: 13.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5560 E.  ,  2016/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 51 maddeleri uyarınca erteli 6 ay hapis ve 450 TL adli para cezası ile mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 19/02/2011 tarihinde, katılanın Esenboğa Havalimanında işlettiği araç kiralama firmasından 34 .... 1045 plakalı aracı dört günlüğüne kiraladığı, ancak kira süresinin bitimine rağmen aracı teslim etmediği, katılanın şikayeti üzerine aracın kolluk kuvvetleri tarafından 08/04/2011 tarihinde Ankara Batıkent semtinde terk edilmiş ve hasarlı vaziyette bulunarak katılana teslim edildiği sanık, katılan ve tanık beyanları, araç kiralama sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa gerekçeli kararın 06.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanığında yasal süresi içerisinde hükmü 12.03.2012 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın temyiz talebinin süreden reddine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının öncelikle gün olarak tespitinden sonra belirlenen cezanın gün karşılığı para cezasına çevrilmesi gerekirken, doğrudan para cezası miktarı belirlemek suretiyle TCK.nın 52 ve 61. maddelerine aykırı davranılması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “450 TL” olarak tayin edilmesi,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “450 TL” olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde yer alan ''450 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine, hapis cezasının da alt sınırdan tayin edildiği dikkate alınarak ''5 gün'' ibaresinin eklenmesi ve yine aynı bendin sonuna ''5237 sayılı TCK.nun 52 maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile gün sayısının çarpılması suretiyle sanığın 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5658, Karar No: 2024/8302, Tarih: 03.07.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5658 E.  ,  2024/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/244 Esas, 2016/547 Karar

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Beraat ile Sanık ... Demir Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Mahkûmiyet, Kararlarının İncelenmesinde,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'a yüklenen silahla tehdit ve sanık ...'e yüklenen yasak niteliği haiz bıçağı taşıma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un 15/1. maddelerinin gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 14.07.2015 tarihinden, sanık ... yönünden ise kararın verildiği 12.04.2016 tarihinden, inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen bir neden olmaksızın geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Demir ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle tebliğnameye aykırı olarak oybirliğiyle, ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Adli emanetin 2015/720 sırasına kayıtlı Chuang Xin ibareli bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3132, Karar No: 2024/4312, Tarih: 27.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3132 E.  ,  2024/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/175 Esas, 2024/278 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/1188 E.-2023/239 K.

Hasımsız olarak açılan arasındaki öz sermaye tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın Hazine ve Maliye Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 18.12.2023 tarihli ek karar ile istinaf talebinde bulunan Hazine ve Maliye Bakanlığının dosyada taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Bu ek kararın Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin tek hakimle karar verdiğini, bu kararın heyetçe verilmesi gerektiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile yeniden yargılama yapılması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 09.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 6 ncı alt bendi uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davacı asılların takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davacı asılların takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5685, Karar No: 2012/22484, Tarih: 28.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5685 E.  ,  2012/22484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, gölgelik yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'nada duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2082, Karar No: 2019/14251, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2082 E.  ,  2019/14251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/673, Karar No: 2011/2455, Tarih: 10.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/673 E.  ,  2011/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1- 2000 yılı için; kamu davasının TCK.nun 102/4 ve 104/2 mad.ce zamanaşımı nedeniyle düşmesine

2- 2001, 2002, 2003 ve 2004 yılları için; 213 s.y.nın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59 mad.ce 15 ay H.C. (4 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere)

Katılan vekilinin 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kaarına yönelik temyizinden Maliye Bakanlığı Baş Hukuk müşvirliğinin 31.08.2008 günlü oluruna istinaden 05.11.2008 havale tarihli dilekçesiyle Bakanlık oluru ile vazgeçtiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I- Sanık müdafiinin 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2001 ve 31.12.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar geçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II- Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizine gelince;

Her takvim yılı içersinde birden fazla fatura düzenleme halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.