muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13533, Karar No: 2014/8225, Tarih: 25.04.2014

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bölümü bakımından 39 sayılı parselin tapu kaydının kısmen iptali ile, iptaline karar verilen taşınmaz yönünden bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler ile uzman bilirkişiler Jeoloji Mühendisleri ..... ve ....ile tarafından sunulan 10.07.2008 tarihli rapor ve ekindeki krokiler ile bu rapor göz önünde bulundurularak rapor ve krokisini

hazırlayan kadastro kontrol mühendisi Turan Kaynar tarafından düzenlenen 15.08.2008 tarihli rapor, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, 1036 m2 yüzölçümlü 39 sayılı parselin 134 m2 sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirlendiği, mahkemece bu raporlar göz önünde bulundurularak bu miktar yönünden tapu kaydının iptaline ve taşınmazın deniz kıyısı olarak terkinine karar verildiği, her ne kadar kararın gerekçesinde 134 m2 yerine 105 m2 den söz edilmiş ise de bunun maddi hatadan kaynaklandığının kabul edilmesi gerektiği, esasın infazı gerekenin hüküm fıkrası olduğu, birleşen davanın davacıları vekili tarafından tapu iptali ve tescile yönelik kabul edilen kısma ilişkin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunmadığı anlaşıldığından tüm temyiz itirazlarının reddi ile tapu iptali ve tescile ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,

Birleşen davanın davacıları vekilinin tazminata ve Hazine vekilinin reddedilen bu dava yönünden vekalet ücretinin takdir edilmemesine yönelik temyiz itirazlarına gelince; birleşen davanın davacıları kendileri adına tapuda kayıtlı bulunan 39 sayılı parselden iptal edilecek kısım bakımından zarara uğrayabilecekleri gerekçesiyle 53600,00 TL bedelin (tazminatın) davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Hüküm birleşen davanın davacıları vekili tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden tazminat isteğinin reddedildiği görüşüyle hükmün temyiz edildiği belirlenmiştir.

Karar kapsamı ile dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde mahkemece daha çok tapu iptali ve tescil yönünden gerekçe gösterildiği, birleşen davanın davacıları vekili tarafından açılan tazminat davası bakımından herhangi bir gerekçenin gösterilmediği, sadece hüküm fıkrasında; “ davalı karşı davacı tarafın tazminat talebiyle açtığı davanın reddine” denilmekle yetinilmiştir. Anayasa’nın 141/3. fıkrasına göre, bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Aynı maddenin 4. fıkrasına görede davaların en az giderle ve mümkün olarak süratle sonuçlandırılması yargının görevidir. HMK.nun 30. maddesinde de aynı ilkeye vurgu yapılmıştır.

Şu halde birleşen davanın davacıları vekili tarafından açılan bedele yönelik dava bakımından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin soyut bir beyanla tazminat davasının reddine karar verilmesi az önce açıklanan Anayasa ve Yasa maddesine aykırı düşmektedir.

Şu halde birleşen davanın davacıları vekili tarafından açılan bedele yönelik dava bakımından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin soyut bir beyanla tazminat davasının reddine karar verilmesi az önce açıklanan Anayasa ve Yasa maddesine aykırı düşmektedir.

O halde, mahkemece gerekçe göstermek suretiyle ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararları ile Yargıtay’ın bu yöndeki uygulamaları göz önünde tutularak tazminat davası hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerekirken hiçbir gerekçe göstermeden tazminat davasının reddine karar verilmesi doğru değildir.

Birleşen davanın davacıları vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca tazminat davası bakımından BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5908, Karar No: 2009/6731, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5908 E.  ,  2009/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, orman cinsi ile tapuya bağlanan taşınmazda tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istemine ilişkin olup, ... Hazinesi ile orman idaresi arasında bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 01.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18893, Karar No: 2014/1358, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18893 E.  ,  2014/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1308-2013/566

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2465, Karar No: 2012/6150, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2465 E.  ,  2012/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2011 gün ve 2011/200 Esas, 2011/763 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Mahkemenin 02.11.2011 tarih ve aynı sayılı temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7734, Karar No: 2013/1272, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7734 E.  ,  2013/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2008 gün ve 2007/582 Esas, 2008/271 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdurenin zorunlu vekilinin talebiyle 31.11.2007 günlü oturumda kamu davasına katılmasına karar verilmiş ise de, 17.12.2007 günlü duruşmada mağdure, annesi müştekinin ve mağdurenin zorunlu vekilinin sanıktan şikâyetçi olmayıp katılma kararının kaldırılmasını talep etmiş olmaları nedeniyle katılma kararı hükümsüz kaldığından, zorunlu vekilin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin özde değişmeyen samimi anlatımları, soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık müdafiin de hazır bulunduğu ve teşhise bir itirazının olmadığını da beyan ettiği 24.10.2007 tarihli teşhis tutanağı, 17.12.2007 tarihli duruşmada mağdurenin cinsel istismar eyleminin failinin huzurunda bulunan sanık olduğunu söylemesi ve tüm dosya içeriğinden sanığın olay günü öğle saatlerinde okula gitmekte olan ve dosya içerisinde bulunan nüfus kaydına göre 12 yaşı içerisinde bulunan mağdureyi bisikletinin çıkan zincirine yardımcı olması bahanesiyle yanına çağırıp mağdureye cinsel istismar eyleminde bulunduğu anlaşılmış, 05.05.2008 günlü duruşmada sanık müdafiin mağdur tarafın şikâyetlerinden vazgeçtiğini ve kendilerine yanıldıklarını beyan ettiklerini ifade etmesi üzerine mahkemece gerek olmadığı halde yeniden yaptırılan teşhiste mağdurenin önce kendisine istismarda bulunan kişinin şuan huzurda bulunmadığını çelişkili biçimde söylemiş olmasının bir takım bilinmeyen gelişmelere dayalı olabileceği gözetilerek, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde isabetsiz gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14131, Karar No: 2023/5648, Tarih: 06.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14131 E.  ,  2023/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/919 E., 2022/805 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

A.... Vekilinin Temyizi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2014 tarihli ve 2013/661 Esas, 2014/86 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile aynı maddenin ikinci fıkrası, aynı maddenin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ... hapis ve 5000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19.Ceza Dairesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2019/4566 Esas, 2020/8827 Karar sayılı ilâmıyla;

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19.Ceza Dairesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2019/4566 Esas, 2020/8827 Karar sayılı ilâmıyla;

''...Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın suç tarihindeki gümrüklenmiş değeri tarafsız ve bağımsız bilirkişi vasıtasıyla tespit edilmek suretiyle; 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek kanuni koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,..." nedeniyle dosyanın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2020/919 Esas, 2022/805 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği; suçu sabit olan sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tutanağına göre, ihbar üzerine ...'a ait, sanık ... tarafından kiralandığı tespit edilen ve çilingir ile açılan ikamette Cumhuriyet savcısının arama emri ile adı geçen şahısların huzurunda yapılan aramada 470 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık soruşturma aşamasında sigaraların kendisine ait olduğunu, sigaraların ele geçirildiği evi işçilerin kalması için kiraladığını beyan etmiştir. Bozma öncesi savunmasında sigaraların ... isimli şahsa ait olduğunu, evi işçilerin kalması için kiraladığını savunmuştur. Bozma sonrası savunmasında ise evi ... için tuttuğunu, sigaraların ...'a ait olduğunu, suçun ev sahipleri üzerine kalmaması için suçu kendisinin üstlendiğini, bu sebeple soruşturma aşlamasında sigaraların kendisine ait olduğunu söylediğini, ayrıca tanık ...'un belirttiği gibi ... adında birini tanımadığını beyan etmiştir.

3.Tanık ... beyanında ... isimli şahıs için ...'dan ev kiralamasını istediğini, daha sonra ev sahibi ile eve bakmaya gittiklerini, evin anahtarını ...'in aldığını, sigarların sanığa ait olduğunu hiçbir zaman söylemediğini, eve de kimin bıraktığını bilmediğini beyan etmiştir.

3.Tanık ... beyanında ... isimli şahıs için ...'dan ev kiralamasını istediğini, daha sonra ev sahibi ile eve bakmaya gittiklerini, evin anahtarını ...'in aldığını, sigarların sanığa ait olduğunu hiçbir zaman söylemediğini, eve de kimin bıraktığını bilmediğini beyan etmiştir.

4.Tanık ... ise evin sahibi olduğunu, sanığın akrabasına kiralık ev lazım olduğunu, bunun üzerine ... isimli şahsa evi gösterdiğini ve kiralama konusunda anlaştıklarını, evin anahtarını üzerine bırakıp ayrıldığını, olay sonrasında kiralayan kişinin sanık olduğunu söylemesinin sebebinin ... isimli şahsın sanık ...'ı tanıması olduğunu, evi asıl kiralayanın ... olduğunu beyan etmiştir.

5.Diğer tanık beyanları da dosyada mevcuttur.

6.30.12.2021 tarihli kolluk tutanağında ...'ın 15.12.2014 tarihinde öldüğü bildiirlmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyizi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık hakkında kurulan hüküm;

Sanık ...'in, ...'a ait ikameti kiraladıktan sonra binanın zemin katına karton koliler ve çuval ile kaçak sigaraları taşıyarak burada muhafaza ettiğinin ihbar edilmesi üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada toplam 4700 adet kaçak sigara ele geçirildiği olayda alınan ihbarın içeriği, sanığın aşamalarda çelişki arzeden beyanları ile tanık sıfatıyla beyanına başvurulan ... 'ın sigaraların ele geçirildiği ikameti sanık ...'dan 15.12.2014 tarihinde öldüğü anlaşılan ... isimli şahıs için kiralamak istediği beyan etmesi, sanığın tanık ...'un beyanlarını doğrulamaması ve tanığın ikametin sanık tarafından kiralandığını beyan etmesi ve yine ev sahibi olan tanıkların ikametin ... isimli kişi tarafından kiralandığı yönündeki beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, tanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulması, kamu davası açılması halinde dosyaların birleştirilmesi, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi halinde ise evrakın dosya içerisine alınması ve delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

V. KARAR

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2020/919 Esas, 2022/805 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10806, Karar No: 2015/14690, Tarih: 30.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10806 E.  ,  2015/14690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2012/201-2012/362

Taraflar arasında görülen TSHH kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, red kararının da davacı vekili tarafından temyiz edilmesi istemine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildiğinden sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; Silifke Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından verilen 16.03.2012 tarih 145 no.lu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesi ile kararın yerinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz talebini değerlendiren mahkemece; kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle "temyiz talebinin reddine " karar verilmiş, bu kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iadesine ilişkin tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Öncelikle mahkeme kararının kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda davalı tüketici, adı geçen hakem heyetinden, davacının haksız tahsil ettiği kayıp kaçak bedellerinin tarafına iade edilmesi yönünde karar verilmesini talep etmiş, Silifke Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığınca da tüketicinin talebi kabul edilerek; ''...faturaların toplam bedeli olan 49,14TL'nin her bir fatura için ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davacıya iadesine'' şeklinde karar verilmiştir.

İptali istenen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı kararında, ileriki yıllara da yönelik hüküm kurulduğu, dolayısıyla yaratılan çekişme ve verilen hükmün bir yıla mahsus olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK.nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427.maddesi uyarınca 1.820 TL'nin altında kaldığından bahisle ve 4077 sayılı yasanın 22/5 maddesi gereğince kesin olduğundan söz edilemeyecektir. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 Tarih 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; Silifke 2..Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 29.05.2014 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2,50TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.