muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6085, Karar No: 2019/215, Tarih: 16.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/6085 E.  ,  2019/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 13/09/2013 tarihli belge ile davalıya 24 ayar 205 gr külçe altını nemalandırmak ve daha sonra iade olmak üzere verdiğini, davalı tarafın 20/06/2014 tarihinde sadece 1.000,00TL ödeme yaptığını fakat aldığı 205 gr 24 ayar külçe altını iade etmediğini, davalının bu sebeple borçlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile elden ödenen 1.000,00 TL düşüldükten sonra 18.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ödünç olarak altın verdiğini ancak bir kısım ödemenin haricinde altının iade edilmediğini ileri sürerek, alacağını istemiş; delil olarak da bir kartvizitin arkasındaki 13.09.2013 tarihli isimsiz imza içeren alacak kaydına dayanmıştır. Mahkemece, dava konusu külçe altının varlığının ve davalıya teslimi ile iade edilmediğinin davacı tarafından ispat edilemediği, kartvizit ile davalı arasında soyadı benzerliği dışında bir ilişki kurulamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, mahkemece, davalının isticvabı ile kartvizit arkasındaki imzanın kendisine ait olup olmadığının sorularak, davalı tarafından imzanın kendisine ait olduğunun belirtilmesi halinde, sunulan belgenin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğunun kabulü ile, davacı tarafından bildirilen diğer delillerin de toplanması suretiyle hüküm tesisi gerekmektedir.

Davalının imzayı inkar etmesi halinde ise imza incelemesi yaptırılarak, imzanın davalıya ait olduğunun anlaşılması halinde az yukarıda belirtildiği şekilde hareket edilmesi, imzanın davalıya ait olmadığının anlaşılması halinde ise, davacının delil listesinde yemin deliline dayandığının anlaşılmış olması nedeni ile davacıya yemin delili hatırlatılmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ve eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tarafından temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/512, Karar No: 2011/4405, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/512 E.  ,  2011/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma suçlarından sanık ...'ın, ırza geçme suçundan sanık ...’nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nun reşit olmayan mağdureninin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine, alıkoyma suçundan beraatine, diğer sanığın da atılı suçtan beraatine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2005 gün ve 2005/272 Esas, 2005/260 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık ...'ın

oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu ile üzerine atılı reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan 14.12.2005 tarihli karardan itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17754, Karar No: 2012/22170, Tarih: 29.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/17754 E.  ,  2012/22170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu kesilen ağaçların Karayolları istimlak sahası içerisinde kaldığı ve taşınmazın mütemmim cüzü olarak katılan kuruma ait olduğu gözetilmeyerek, katılan yerine sanığa iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ele geçen orman emvalinin sanığa iadesine” ilişkin bölüm çıkartılarak ve “suça konu kesilen ağaçların katılan ... Müdürlüğüne iadesine” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17966, Karar No: 2013/21223, Tarih: 22.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17966 E.  ,  2013/21223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Müşteki Nihat'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde kendisini bıçakla yaralayan kişinin sanıklardan Hüseyin olduğunu beyan ettiği halde, yaralama eyleminde sanık Muhsun'in bıçak kullandığının kabul edilmesi,

2) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık ... ile ilgili 5237 sayılı TCK'nin 86/2-3e, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;sanık ... ile ilgili 5237 sayılı 86/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 hapis cezası cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile; sanık ...'in ise 5237 sayılı TCK'nin 86. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli kararda çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19749, Karar No: 2012/12925, Tarih: 23.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19749 E.  ,  2012/12925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlendiği hükmün dördüncü paragrafında, 112 gün adli para cezasının belirlenip günlüğü 20 TL den paraya çevrilmesi sırasında 75 gün adli para cezası yazılmış ise de sonuç olarak 2.240 TL adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle, bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4261, Karar No: 2016/354, Tarih: 21.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4261 E.  ,  2016/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar... Ortak Girişimi ile davalı ... arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen Prof. Dr. ..., ...'dan oluşan hakem kurulu tarafından verilen 09.11.2013 tarih ve 2013/262 D.İş sayılı kararın duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı Ortak Girişim ile davalı vekillerince istenmiş ve dosya...12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.02.2014 tarihli yazı ile gönderilmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekilleri Avukat ... ve Av. ...ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ...otoyolunun yapımı ve bir yıl süre ile bakımıyla ilgili 19.03.1987, bağlantı yolları yapımıyla ilgili 16.03.1994 tarihli sözleşmelerden kaynaklanmıştır.

Davada 08.01.1990 tarihli ek sözleşme sonrası düzenlenen hakedişlerin ve katma değer vergilerinin gecikmeli ödemelerinden doğan faiz ve kur farkı zararları, hakedişlerin döviz yerine Türk Lirası ve gelir ortaklığı senetleriyle (GOS), ödenmesinden doğan zararlar, dış kredi temini masrafları vs. zararların, iş süresinin uzamasına bağlı zararlar, munzam zarar ve işlemiş faizleri olmak üzere toplam 268.566.052,49 ABD dolarından şimdilik kaydı ile 125.000.000 ABD dolarının ödetilmesi talep edilmiştir. Davacı ortak girişim 18.05.2004 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek bir kısım taleplerini artırmış, toplam 284.496.372,25 USD olan alacaktan şimdilik kaydı ile 125.000.000 dolarlık kısmının dava tarihinden itibaren yabancı paraya uygulanan faizle ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili hakediş bedellerinin itirazî kayıt ileri sürülmeden tahsil edilmesi, GOS ve TL olarak yapılan ödemelerin kabul görüp taahhütler verilmesi, keşif artışı nedeniyle uzayan sürede davacı girişimin zarar değil aksine kazanç sağlamış olması, sözleşmede hakedişlerin ödenmesi için kesin vade kararlaştırılmamış olması, davacının sözleşmeyi fesih hakkını da kullanmadan işe devam etmesi gibi nedenlerle herhangi bir talep hakkının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dairemizin 03.05.2012 gün 2011/6814 Esas 2012/2983 Karar sayılı bozma ilâmından sonra oluşturulan hakem heyetince yeniden seçilen bilirkişi kurulundan alınan rapora itibar edilerek davacının uzatılan süreye bağlı giderlere dayalı tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi vekili ile vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onama talepli olarak davacı ortak girişim vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 03.05.2012 gün 2011/6814 Esas 2012/2983 Karar sayılı bozma ilâmından sonra oluşturulan hakem heyetince yeniden seçilen bilirkişi kurulundan alınan rapora itibar edilerek davacının uzatılan süreye bağlı giderlere dayalı tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi vekili ile vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onama talepli olarak davacı ortak girişim vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.01.1994 gün ve E.1993/4-K.1994/1 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile “tarafların tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığın maddi hukuk kurallarına göre çözümlenmesini öngördükleri takdirde buna aykırı karar verilmesi halinde temyiz sebebi oluşturacağı” kabul edilmiştir. Yanlar arasında imzalanan 19.03.1987 tarihli sözleşmenin 67.1 maddesinde uyuşmazlığın hakemde çözümleneceği, 80. maddesinde ise, bu sözleşmenin uzatılan süre sonuna kadar Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti'nin geçerli Kanunlarına uygun olarak yürütüleceği, açıklanmasının da Kanunlara göre yapılacağı kararlaştırıldığından ve hakem kurulunca tahkim yargılaması HUMK hükümlerince yürütülmüş olduğu ve 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden önce sözleşmeler imzalamış bulunduğundan hakem kararına yönelik temyiz itirazları HUMK ve sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmiştir.

1-Davacı ortak girişim vekilince düzeltilerek onama talebinde bulunulmuş olup, davacının bu talebi de temyiz istemi niteliğinde olduğu, düzeltilerek onama talepli temyize cevap dilekçesi temyiz defterine kayıtlı olmadığı gibi geri çevirme kararına rağmen temyiz harcı da yatırılmadığı ve bu arada temyiz süresi de geçmiş bulunduğundan davacı ortak girişimin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddi, gerekmiştir.

2-Hakemlerce toplanan delillere, yanlar arasında imzalanan asıl ve ek sözleşmelere ve bozmaya uyularak hüküm verilmiş olan kısımlara ilişkin temyiz itirazlarının artık incelenmesinin imkânı bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Hakemlerce toplanan delillere, yanlar arasında imzalanan asıl ve ek sözleşmelere ve bozmaya uyularak hüküm verilmiş olan kısımlara ilişkin temyiz itirazlarının artık incelenmesinin imkânı bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; süre uzatımları nedeniyle işin gecikmesi sonucu davacının dava konusu işle ilgili olarak sabit bazı giderlere katlanmak suretiyle indirekt zararlara uğradığı 1. Hakem Kurulu gerekçeli kararının 101 ve 102. sayfalarında kabul edilerek ve bilirkişi kurulunca hesaplanan zarardan somut olayın niteliği gözönünde tutularak 818 sayılı Borçlar Kanunu 43. maddesi hükmünden hareketle indirim yapılması gerektiği sonucuna varılarak hesaplanan zarar tutarı 28.997.000 USD'nin %50'si oranında indirim yapılarak bu alacak kalemi ile ilgili 14.498.500 USD asıl alacağa hükmedilmiştir. 1. Hakem Heyeti Kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş ise de; Dairemizin 10.03.2006 gün 2005/7020 Esas 2006/1352 Karar sayılı ilâmının 3. sayfa birinci bendinde davacı yüklenici ortak girişimin tüm temyiz itirazları reddedildiği ve yasa gereği 2. Hakem Kurulu'nca da bozmaya uyulduğundan 1. Hakem Kurulu'nun kararında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi gereğince zarardan %50 hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği

hususu davalı iş sahibi yararına kesinleşmiştir. Somut olayda kesinleşen bu olgu ve bir nevi davalı yararına oluşan kazanılmış haktan farklı karar vermenin koşulları da gerçekleşmemiştir. Hakem kararında kabul edilip bozma kapsamı dışında kalan hususlar az yukarıda belirtildiği gibi yararına olan taraf için kesinleşeceğinden bozmadan sonra verilecek kararda bu hususun gözönünde tutulması zorunludur.

Bu durumda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda hesaplanan proje onaylarından, yer tesliminden ve kamulaştırma işlemlerindeki gecikmelerden doğan 21.290.124,24 USD zararın dava tarihinde yürürlükte olup uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu 43. maddesi hükmü gözönünde tutularak ilk hakem heyetince kabul edilen ve davalı yararına kesinleşen %50 oranında indirime tabi tutularak hakem heyetince 10.645.062,12 USD uzatılan süre nedeniyle tazminat alacağının hüküm altına alınması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak yazılı miktarda alacağın tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan dava değeri 101.519.103,99 USD olduğu, hakem kurulunun 2. kararında davacı ortak girişim lehine hükmedilip onanmak suretiyle kesinleşen 13.448.000 USD ile kabule göre temyize konu en son hakem kararında hükmedilen 21.290.124,24 USD düşüldüğünde red olunan kısım 66.780.979,75 USD hesaplandığından bunun dava tarihindeki kur üzerinden TL karşılığı bulunup vekille temsil olunan davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin bu kabul ve ve red oranı dikkate alınarak taraflar arasında paylaştırılması gerekirken bu husus Dairemizin 03.05.2012 gün 2011/6814 Esas 2012/2983 Karar sayılı bozma ilâmında kabule göre bozma nedeni olarak gösterilmiş olması ve bozmaya uyulmasına rağmen davalı yararına daha az vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin paylaştırılmasında hataya düşülmesi de kabul şekli itibariyle usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ortak girişimin düzeltilerek onama istemli temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine, 2. bent uyarınca davalı iş sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3. bende göre kabulü ile hakem kararının davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı ortak girişiminden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı iş sahibine verilmesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440/III.4 maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13840, Karar No: 2018/13031, Tarih: 02.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/13840 E.  ,  2018/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.10.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Memnune'nin, 1034 ada 2 parsel (eski 217 parsel) sayılı taşınmazdaki payını davalı oğlu ...'i vekil tayin ederek dava dışı ...'e satış suretiyle devrettiğini, bilahare dava dışı kardeşi ...'nın dava dışı paydaşlar ... ve ... aleyhine ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/139 E sayılı dosyasında şufa davası açarak murisin de payının içinde bulunduğu 17/32 payın adına tescilini sağladığını ve adı geçenin anılan payları 12.01.2007 tarihinde davalı kardeşine devrettiğini, tüm devirlerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, şufa davasının ve ara malik ...'ya devrin muvazaayı gizleme amaçlı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın borca batık olduğu için ihtiyaç nedeni ile dava konusu taşınmazdaki payını sattığını, murisin dava dışı taşınmazlarının bulunduğunu, davacıların temliki öncesinde bilmelerine rağmen şufa davası açmadıklarını, dava dışı kardeşleri ...'nın açtığı ve kesinleşen şufa kararı ile muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini ve kendisinin de ...'dan bedeli karşılığında pay satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1931 doğumlu mirasbırakan Memnune'nin 18.11.1998 tarihinde öldüğü ve geriye davacı çocukları ..., ..., ... . ile davalı oğlu ... ve dava dışı kızları ..., ..., ... ile ...'in kaldıkları, mirasbırakanın çekişme konusu 217 parsel(yeni 1034 ada 2 parsel) sayılı taşınmazdaki 8/32 payının davalı vekili ... tarafından 17.02.1997 tarihinde dava dışı ...'ya satış suretiyle devredildiği, dava dışı mirasçı ...'nın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/139 E sayılı dosyasında dava dışı paydaşlar

... ve mirasçılar ... ve ...'den pay temmelük eden dava dışı ... aleyhine şufa davası açtığı ve yargılama sonunda murise ait 8/32 pay da dahil olarak 17/32 payın adına tesciline karar verilip anılan kararın derecattan geçerek kesinleştiği, ...'nın anılan 17/32 payın tamamını 12.01.2007 tarihinde davalı kardeşi ...'e satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK 190. madde ve TMK 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince; temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürülerek eldeki dava açılmış ise de, davacı tanıklarının temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı değil alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığı yönünde beyanları bulunmakta olup bu husus mahkemenin de kabulündedir.