muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17028, Karar No: 2022/17450, Tarih: 21.12.2022

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 sayılı Kanun 'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4828, Karar No: 2024/9837, Tarih: 25.11.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4828 E.  ,  2024/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, haczedilen taşınmazın, İİK'nin 82/12. maddesi kapsamında haline münasip evi olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın 550.000,00 TL'nin altında satılmamasına ve haline münasip evin alınması için gerekli 550.000,00 TL'nin borçluya, artan bedelin borca yeterli miktarının alacaklıya ödenmesine karar verilmiştir.

İİK’nin 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Öte yandan intifa hakkı sınırlı ayni haklardan olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 794. ve devamı maddelerinde intifa hakkının, taşınırlar, taşınmazlar, haklar veya bir malvarlığı üzerinde kurulabileceği, aksine düzenleme olmadıkça bu hakkın sahibine, konusu üzerinde tam yararlanma yetkisi sağlayacağı, taşınmazlarda tapu kütüğüne tescil ile kurulacağı, taşınmaz üzerindeki yasal intifa hakkının tapu kütüğüne tescil edilmiş ise herkese karşı ileri sürülebileceği ve hak sahibinin ölümü ile sona ereceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda 19.08.2021 tarihinde başlatılan takipte 20.09.2021 tarihinde haczine karar verilen meskeniyet şikayetine konu 431 parselde tapuya kayıtlı 1 nolu bağımsız bölüm sahibi olan ... ...'ın intifa hakkını üzerinde tutarak çıplak mülkiyetini oğlu olan borçlu ...'a sattığı ... lehine kurulan intifa hakkının 03.07.2017 tarihinde tapuya tescil edildiği görülmektedir. Mahkemece hükme esas alınan 23.05.2022 tarihli kök ve 12.12.2022 tarihli ek bilirkişi raporunda, taşınmazın değeri 700.000,00 TL olarak hesap edilmiş ve borçlunun daha mütevazi semtlerde alabileceği evin değeri de 550.000,00 TL olarak belirtilmiştir. Yukarıda izah edildiği üzere tapuya tescil ile herkese karşı ileri sürülebilecek olan 3. kişi lehine tesis edilmiş irtifak haklarından olan “intifa hakkı” ile kayıtlı

bir taşınmazın intifa hakkının tescili sonrasında taşınmaz üzerine konan haciz nedeniyle cebri icra ile satışının söz konusu olması halinde intifa hakkı ile yükümlü olarak açık arttırmaya çıkarılıp satılması gereklidir. 04.03.1960 gün ve 1/3 Sayılı İBK'ninde belirtildiği gibi intifa hakkı sahibi taşınmazın intifa hakkı ile yükümlü olmayarak satılmasına muvafakat eder ise taşınmaz intifa hakkı ile yükümlü olmayarak satılır ve intifa hakkı bedele dönüşür. Yani satış bedelinden intifa hakkına düşen miktar intifa hakkı sahibine ödendikten sonra kalan ihale bedeli meskeniyet şikayeti kabul edilen borçluya ödenebilir. Taşınmazın intifa hakkı ile yükümlü satışı halinde bu husus ihaleye olan talep ve talibi azaltacağından taşınmaz gerçek değerinden daha düşük bedelle ihale edilmesi sonucunu doğurur.

Bu durumda mahkemece; yeniden bilirkişiden rapor alınarak şikayete konu taşınmaz üzerinde intifa hakkı bulunduğu hususunun göz önünde tutulması suretiyle kuru (çıplak) mülkiyet değerinin belirlenmesi, ardından haline münasip evin alınması gerekli bedelin belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddesi uyarınca, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 10.05.2024 tarih ve 2023/1566 Esas-2024/1243 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

İnegöl 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 01.02.2023 tarih ve 2022/99 Esas 2023/40 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10646, Karar No: 2010/13281, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10646 E.  ,  2010/13281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma bedelinin tespiti yapılan zeminüstü muhdesatın (yapı ve ağaçların) davacı idareye aidiyetine karar verilmemiş olması doğru değil ise de bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. paragrafının sonuna gelmek üzere "zeminüstündeki yapı ve ağaçların davacı idareye aidiyetine" sözcüklerinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile hükmün ONANMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6569, Karar No: 2023/7867, Tarih: 13.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6569 E.  ,  2023/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/25 E., 2022/303 K.

KARAR : Red

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalı kurumca kesilen babasının hak sahibi olarak aldığı ölüm aylığının, kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesine, haksız ve usulsüz olarak tahakkuk ettirilen borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece özetle “... ölüm sigortasından aylık tahsislerinde, ayrık durumlar dışında genel kural olarak hakkı doğuran olay tarihinde yürürlükte olan yasal mevzuatın uygulanması gerekmekte olup, buna göre sigortalı eşin yaşamını yitirdiği 17.01.2012 tarihi itibarıyla davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 34 ve 54 üncü maddeleri olup, 54 üncü maddenin 5 inci bendine göre hak sahibinin tercihine göre ana/baba veya eşe ait dosyaların birinden aylık bağlanacağı açıkça düzenlenmiş bulunmakla, anılan maddeler irdelenmeden yanılgılı değerlendirme sonucu, davada uygulanması mümkün olmayan 1479 sayılı Kanun hükümleri dayanak alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; ... davacıya babasından dolayı bağlanması talep edilen ölüm aylığında 5510 sayılı Kanun'un 34 ve 54 üncü maddelerinin gözetilmesi gerektiği, 54. maddenin 5. bendine göre hak sahibinin tercihine göre ana/baba veya eşe ait dosyaların birinden aylık bağlanması gerektiği anlaşıldığından davacıya babasından dolayı aldığı ölüm aylıkları nedeniyle 19.329,96 TL yersiz ödeme borcu tahakkuk ettirilme işleminin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde özetle, mahkemece verilen ret kararının hatalı olduğunu belirtip, kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 34 ve 54 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12335, Karar No: 2018/6456, Tarih: 27.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12335 E.  ,  2018/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait traktörün davacı şirket nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olduğunu, römork takılı olarak traktör kabinine sürücü hariç 4 yolcu alınmak suretiyle dava dışı sürücü ... idaresinde seyir halinde iken 20/01/2012 tarihinde ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazasına uğradığını, aracın muayenesi yaptırılmadan trafiğe çıkarıldığını, araç tescil belgesinde kayıtlı olmayan römorkun takılı olduğunu, koltuk sayısı sürücü dahil bir olarak kayıtlı olmasına rağmen sürücü kabininde sürücü dışında 4 kişinin daha yolcu olması ve istihap haddin bu suretle aşılarak kullanılmasının kazaya neden olduğunu, muayenesiz araçla trafiğe çıkıldığından davalının ağır kusurlu olduğunu,meydana gelen kazada traktör kabininde yolcu olarak bulunan ...'in vefat ettiğini, vefattan dolayı hak sahiplerine 10/05/2012 tarihinde 79.561,57 TL maddi tazminat ödendiği, rücu koşullarının oluştuğunu beyanla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 79.561,57 TL'nin ödemenin tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak rücu koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre Rücu davasının reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ... şirketi tarafından ödenen tazminatın (istiap haddi aşımı nedeniyle) rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 95. maddesi ve Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4/2 maddesinde “Ödemede bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebilir” hükmü mevcut olup, buna göre davacı sigortacı söz konusu davayı ancak kendisiyle sözleşme yapan akidine karşı açabilecektir.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 95. maddesi ve Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4/2 maddesinde “Ödemede bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebilir” hükmü mevcut olup, buna göre davacı sigortacı söz konusu davayı ancak kendisiyle sözleşme yapan akidine karşı açabilecektir.

Somut olayda; mahkemece kusur ve istiap haddi hususunda rapor alınmayarak ceza dosyasında düzenlenen ... Trafik ihtisas Dairesi raporunun hükme esas alındığı, kazanın sürücünün kusuru ile meydana geldiğini, dosyadaki veriler ile kazaya istiap haddinin aşılmasının sebep olmadığı sabit olduğundan davanın reddine karar verilmişse de, çıkış eğimli yolda sürücünün vites küçültürken aracın geri kaçırılmasının ruhsatına göre sürücü dahil bir koltuklu kabinde dört yolcu olması münhasıran istiap haddinin aşılmasından meydana gelip gelmediğinin, istiap haddi aşılması dışında başka etkenlerin de kazaya sebebiyet verip vermediği yönünden İTÜ veya ... Müdürlüğü Trafik Fen Heyetinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kuruluna tevdii edilerek ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık yeni bir rapor alınması, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi hususunda dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2288, Karar No: 2021/657, Tarih: 26.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2288 E.  ,  2021/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Düşme

Bozma kararlarına uyularak yapılan yargılamada, sanık ...'a yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ...'a yüklenen "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma, 2005 yılına ait defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hilesi yapmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25001, Karar No: 2013/22773, Tarih: 17.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25001 E.  ,  2013/22773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirkette güvenlik görevlisi (bekçi) olarak çalıştığını ancak görevi dışında kış döneminde kazan yakma, servis şoförlüğü ve hayvan bakma gibi farklı işler yapmak zorunda bırakıldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, bu sebeplerle iş akdinin haklı olarak müvekkili tarafından feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının, idari işler müdürlüğüne bağlı personel olarak çalıştığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını, devamsızlığı nedeni ile iş akdi feshedildiğini savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizce son yıllarda; fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak çalışmaların taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim üzerine, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı

Dairemizin önceki kararlarında; fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim üzerine, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı

aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere; fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; yerel mahkemece, %30 hakkaniyet indirimi ile hüküm altına alınan fazla mesai ile ulusal bayram ve ve genel tatil alacaklarından indirimden kaynaklanan red nedeni ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

3- Hüküm tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'nun 74. maddesi uyarınca hakim tarafların talebi ile bağlı olmadığı haller saklı kalmak kaydı ile talebin dışına çıkamaz ve talepten başkasına da hükmedemez. Taleple bağlılık; faiz, faiz türü ve başlangıcı yönlerinden de karşımıza çıkmaktadır.

Somut olayda; yerel mahkemece, asıl dava dilekçesindeki faiz talebinin ıslah içinde geçerli olduğu gerekçesi ile talep aşılarak davacının, ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunmamasına karşın ıslah ile arttırılan miktarlara faiz yürütülmesi hatalıdır.

4- Yerel mahkemece, hüküm fıkrasında önceden alınan 779,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 396,20 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, 996,20 TL harcın tahsiline karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Somut olayda; yerel mahkemece, asıl dava dilekçesindeki faiz talebinin ıslah içinde geçerli olduğu gerekçesi ile talep aşılarak davacının, ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunmamasına karşın ıslah ile arttırılan miktarlara faiz yürütülmesi hatalıdır.

4- Yerel mahkemece, hüküm fıkrasında önceden alınan 779,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 396,20 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, 996,20 TL harcın tahsiline karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.