muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7811, Karar No: 2022/19585, Tarih: 23.11.2022

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 23/11/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 23/11/2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2016/15670, Karar No: 2016/22790, Tarih: 01.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/15670 E.  ,  2016/22790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29.02.2016 tarih ve 2016/3352-5599 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı şirket tarafından, çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte; takip borçlusunun üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının tahsili amacıyla ..... Belediyesi'ne 05.....2014 - ........2014 tarihlerinde birinci ve ikinci haciz ihbarnamesi gönderilmiş, ......adına Mali Hizmetler Müdürü ........2014 ve 27.....2014 tarihlerinde birinci ve ikinci haciz ihbarnamelerine itiraz etmiştir. Bu itiraz nedeniyle, alacaklının üçüncü haciz ihbarnamesi gönderilmesi talebinin icra müdürlüğünce reddi üzerine, alacaklı yanca memur işleminin iptali için icra mahkemesine başvurulmuş, mahkemece; ..... ......Mali Hizmetler Müdürü'nün belediyeyi temsil ve itiraz yetkisi olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 89. maddesi nazara alındığında, ... .... gönderilen birinci ve ikinci Haciz İhbarnameleri tebliği “adli bir işlem” niteliğinde olup, icra dairesi nezdinde belediye adına işlem yapmak ve itiraz etmek yetkisi 5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanına veya Avukatlık Kanunu'nun 35. maddesi kapsamında avukat sıfatı taşıyan usulünce Belediye Başkanı tarafından yetkilendirilmiş bir vekile aittir. Belediye Başkanı bu yetkisini herhangi bir sözleşme veya yönetmelik ile Mali Hizmetler Müdürüne devredemez.

(İcra ve İflas Kanunu'nun 89. maddesi kapsamında gönderilen haczi ihbarnamelerine itiraz eden kişinin, Belediye Başkanı yada avukat (Belediye vekili) olmadığı anlaşılmakla Mali Hizmetler Müdürünün temsil yetkisi bulunmadığından, adı geçen tarafından icra müdürlüğüne yapılan itiraz da geçersizdir HGK’nun ....09.2006 tarih, 2006/...-562 E.2006/536 K. sayılı kararı).

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürünün 08.....2014 tarihli işleminin iptaline karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, maddi hataya dayalı olarak Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 29.02.2016 tarih ve 2016/3352 Esas - 2016/5599 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.....2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9483, Karar No: 2013/13016, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9483 E.  ,  2013/13016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri cetvelinin Akçadağ Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkazının davalı idareye bırakıldığına ilişkin tüm bilgi ve belgelerin (kıymet takdir raporu v.s.) davacıdan temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3919, Karar No: 2013/8507, Tarih: 30.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3919 E.  ,  2013/8507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava konusu taşınmaz ve geniş çevresini gösteren 1956 yılındaki tapulama sırasında düzenlenen orijinal kadastro paftası örneğinin getirtilmesi,

3) Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1961 tarihli memleket haritasında ibreli ağaç simgeli yeşil alanda kaldığı belirtilmiş ise de, rapora ekli aplikeli memleket haritasında, ölçeği büyük olduğu için bu simgelerin anlaşılamadığı, yine bu memleket haritasının dayanağı hava fotoğraflarındaki konumunun gösterilmediği ve taşınmazın eğiminin belirlenmediği görülmüştür. Bu nedenle;

Öncelikle 1961 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafları getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/25000 ölçekli olarak) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınması, aynı şekilde taşınmazın hava fotoğrafları üzerindeki konumunun gösterilmesi, münhanili haritalardan yararlanmak suretiyle taşınmaz eğiminin belirlenmesi, özellikle taşınmazın 1956 yılındaki tapulama sırasında orman olarak tahdit dışında bırakıldığı ve 1961 tarihli memleket haritasında da yeşil alanda kaldığına göre 1975 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında taşınmazların tahdit hattına yakın konumları da dikkate alınarak tahdit sırasında durumlarının değerlendirilerek öncesinde ve halen orman sayılan yerlerden olmadığı için mi tahdit dışında bırakıldığının raporda tartışılması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6148, Karar No: 2019/7761, Tarih: 11.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/6148 E.  ,  2019/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 157, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin,... plakalı aracını satmak üzere,....com adlı internet sitesinde satış ilanı verdiği, sanığın şikayetçiyi arayarak aracını satın almak istediğini belirterek pazarlık yaptığı ve 12.500 TL fiyata anlaştıkları, sanığın uzun yola araçla gidemediğini bahanesiyle söz konusu aracı ikamet ettiği köyüne getirmesini istemesi üzerine, şikayetçinin, aracını, sanığın ikamet ettiği Gönen ilçesi, ... köyüne getirdiği ve 02.09.2008 tarihli ve ... plakalı aracın satım yetkisini içeren vekaletnameyi de sanığa verdiği, sanığın, burada evrakları inceleyerek bazı eksiklikler olduğunu ve bunların tamamlanmasından sonra aracı satın alacağını söylemesi üzerine, şikayetçinin, aracını burada sanığa teslim ederek eksiklikleri tamamlamak amacıyla İstanbul iline gittiği, sanığın da bir gün sonra İstanbul iline şikayetçinin yanına gelerek, bir ticari alışverişe istinaden bir çek aldığını, ancak henüz tahsil edemediğini, bu nedenle aracın parasını daha sonra vereceğini belirtip güven telkin ettikten sonra, dosyada fotokopisi bulunan 12.500 TL senedi düzenleyerek 08.09.2008 tarihinde şikayetçiye verdiği; ancak aracın bedelini şikayetçiye ödemediği gibi bir gün sonra, 09.09.2008 tarihinde aracı bir başkasına satarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, tutanaklar, noter belgeleri, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2969, Karar No: 2012/5199, Tarih: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2969 E.  ,  2012/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/02/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın gelişimi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki itirazların ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6970, Karar No: 2010/14727, Tarih: 01.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/6970 E.  ,  2010/14727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden açılan ilk rücu davasından bakiye kusur farkından kaynaklanan kurum zararının 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de , söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, sigortalıya yapılan masraflar ile bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin bakiye kusuruna isabet eden kısmı hesaplanarak ilk davada hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerekeceği gözetilmeden, artışları içeren gelir bağlama tablosunun ilk peşin değer olarak esas alınarak, ilk davada %20 kusur karşılığına hükmolunduğu, buna göre; bakiye kusurun %55 olduğu, 506 sayılı Kanunun 10. maddesinin tatbiki ile sigortalının kusurunun yarısının davalının kusuruna eklenmesi suretiyle bakiye kusurun %67,5 olup, bu kusur oranına tekabül eden peşin değerli gelir miktarının 20.776,35 TL olduğu, Mahkemece toplam %87,5 kusur karşılığının 26.932,32 TL peşin değerli gelirin doğru olarak belirlenip bu miktardan ilk davada hükmedilen peşin değerli gelirler içinde artışlarında bulunduğu gözetilmeden artışlar hariç 6.155,90 TL’nin mahsubu ile bakiye 20.776,35 TL peşin değerli gelire hükmolunması gerekirken ilk rücu davasında hükmolunan miktarın tamamının mahsup edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6859, Karar No: 2016/1871, Tarih: 25.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6859 E.  ,  2016/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun gereği log tutma zorunluluğu olan...İlköğretim Okuluna ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna müzekkere yazılarak 88.225.199.139 Ip numarasından internet sağlayıcı firmaya 11.08.2011 tarihihinde saat 16:25:35'te hangi mac adresine sahip bilgisiyardan giriş yapılarak Bimer'e şikayette bulunulduğunun tespiti ile, bu bilgisayarın kullanım şifresi olup olmadığı ve kime tahsis edildiğinin 75. Yıl İlköğretim Okulundan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31284, Karar No: 2015/33578, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/31284 E.  ,  2015/33578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2015

NUMARASI : 2014/1196-2015/233

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan A.. Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, teslim tutanağının eksikliklerin tamamlanacağı taahhüdüyle imzalatıldığını bağımsız bölümde, blokta ve site ortak alanlarında gizli ayıplar ve eksik imalatların bulunduğunu, 4077 sayılı Yasanın 4. maddesi gereği gerekli ihtarın yapıldığını ileri sürerek, bağımsız bölüm, bloktaki ortak alanlar ve site ortak alanlarındaki gizli ayıplı imalatlar ile eksik imalatların tespiti ile şimdilik 100,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının daireyi tam ve ve eksiksiz aldığına dair konut teslim tutanağını ve teslim föyünü imzaladığını, iddia edilen ayıplara ilişkin otuz günlük ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.