muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1349, Karar No: 2015/21456, Tarih: 01.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1349 E.  ,  2015/21456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/581-2014/696

KARAR

Davalı Kurumdan, sureti dosya içerisinde bulunan Bursa 4. İş Mahkemesi' nin 2005/399 E. sayılı dosyasına gönderilen kurumun 11.04.2006 tarih 176095 sayılı yazısında davacının 10,20 olarak belirlenen maluliyet oranının kesinleştiği belirtildiğinden maluliyet oranının kesinleşmesine ilişkin karar ve dayanak belgeler istenerek alınacak yanıt ile belgeler eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3557, Karar No: 2018/9264, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3557 E.  ,  2018/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlunun olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2014 ve 2015 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13619, Karar No: 2012/1471, Tarih: 15.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13619 E.  ,  2012/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti şirkete ait bulunan 2 katlı ek binanın 2.katında şirketin muvafakatı ile davalının ikamet ettiğini, ancak muvafakatın kalktığının davalıya bildirildiği halde taşınmazı boşaltmadığını ileri sürüp, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin tadilatını yaptırması şartı ile kendisine süresiz olarak tahsis edildiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı Türk Telekominikasyon A.Ş.adına kayıtlı olan .. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın üst katının davalı tarafından ikamet suretiyle kullanıldığı, bu kullanımın davacının mülkiyet hakkına üstün tutulacak bir nedene dayanmadığı anlaşıldığına göre, elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ne varki, keşfen saptanan çekişme konusu dairenin değeri olan 21.952.-TL üzerinden, harcının davacı tarafından yargılama sırasında tamamlandığı da gözetilerek, anılan miktar üzerinden davacı lehine vekalet ücreti tayini gerekirken davacı yararına herhangi bir vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3903, Karar No: 2021/5145, Tarih: 22.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3903 E.  ,  2021/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına nafakaların niteliğine günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.22.06.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/8404, Karar No: 2011/11986, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8404 E.  ,  2011/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, ... 13. İcra Müdürlüğü’nün 2009/4065 Takip sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca, İnegöl 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/434 Talimat sayılı dosyasında yapılan 25.06.2010 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını, 17.03.2009 tarihli ilk hacizden sonra borçlu ile aradaki kira sözleşmesini feshederek ihtarname gönderildiğini ve davacının kendi fabrikasını işletmeye başladığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, 17.03.2009 günlü bir önceki hacizde borçlunun kardeşinin hazır bulunarak istihkak iddia ettiğini, aynı yerde yapılan 25.06.2009 günlü hacizde ise üçüncü kişinin hazır bulunduğunu ve borçlu ile aralarındaki kira sözleşmesini ilk hacizden bir gün sonra düzenlenen ihtarname ile feshederek 10.03.2009’dan itibaren aynı yerde kendisinin faaliyete başladığını ileri sürerek istihkak iddiasında bulunduğunu, yakın tarihli bu işlemlerin muvazaalı hareket edildiğini ortaya koyduğunu, borçlunun örtülü olarak aynı adresteki faaliyetini sürdürdüğünü, sunulan diğer delillerin de davayı kanıtlamak için elverişli olmadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haciz adresinde yapılan 17.03.2009 tarihli önceki hacizde borçlunun kardeşinin hazır bulunarak iş yerinin kendisine ait olduğunu iddia ettiği, sonradan aynı yere ilişkin üçüncü kişinin istihkak iddiasında bulunmasının muvazaayı gösterdiği, öte yandan davacı tarafça sunulan belgelerin sonradan düzenlenebilecek mahiyette bulunduğu“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 8.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11591, Karar No: 2012/22597, Tarih: 02.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11591 E.  ,  2012/22597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta, duş yeri, yeşil alan yapmak ve şezlong koymak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığının da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/558, Karar No: 2025/1023, Tarih: 24.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/558 E.  ,  2025/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1060 E., 2024/1077 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/574 E., 2020/348 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.09.2024 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili; Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 733 parselde kayıtlı taşınmazı 50 yılı aşkın bir süredir iyiniyetle davacı ve atalarının zilyetliğinde olup, dava konusu taşınmazın fıstık bahçesi haline getirildiğini, taşınmaz üzerindeki fıstık ağaçlarının taşınmaz değerinden daha yüksek olduğunu, belirlenecek uygun bir bedel karşılığında dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini, arazi bedelinin yüksek olması halinde ağaç bedellerinin davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Asli müdahil ... vekili; dava konusu taşınmazda müdahale isteyen Yeter'in de kullandığı alan ve diktiği ağaçlar olduğunu belirterek ağaç bedellerinin ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili: davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne, Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 733 parsel sayılı taşınmazın dosyaya sunulan 03.02.2020 tarihli fen bilirkişi raporundaki krokide (C) harfi ile gösterilen 10.061,96 m²'lik kısmı ile aynı rapordaki krokide (D) harfi ile gösterilen 16.322,92 m²'lik kısmının davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, asli müdahil tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 18.09.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karar ve asıl karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; dava değerinin yanlış değerlendirildiğini, kararın kesin olmadığını, dava konusu yere ilk dikilen ağaçlar zamanında yerin tapusuz olduğunu, sonraki ağaçların da buna güvenilerek iyiniyetle dikildiğini, Mahkemece iyiniyet konusunda yanlış yorumlama ve hatalı değerlendirme yapıldığını, Hazineye ecrimisil ödemeleri yapıldığından sebepsiz zenginleşme koşullarının oluştuğunu belirterek ek kararın kaldırılmasını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, temliken tescil, olmazsa sebepsiz zenginleşmeye dayalı tazminat istemine ilişkindir.

1. Bölge Adliye Mahkemesince, dava değerinin 107.914,16 TL olduğu, 2024 yılı kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı açıklanarak kararın kesin olduğu belirtilmiş, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine dair ek karar verilmiştir. Oysa, yargılamanın 15.11.2017 tarihli 10 no'lu celsesinde dava değerinin 568.597,00 TL olduğu tespit edilerek bu değer üzerinden harçlandırma yapılmıştır. Belirlenen bu değer, 2024 yılı kesinlik sınırının üstünde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.09.2024 tarihli ek kararının kaldırılması gerekmiştir.

2. Ek kararın kaldırılması üzerine işin esası yönünden yapılan incelemede; bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.09.2024 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 12.06.2024 tarihli asıl kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/362, Karar No: 2024/2516, Tarih: 17.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/362 E.  ,  2024/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1268 E., 2022/1757 K.

KARAR : Başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/190 E., 2022/210 K.

Taraflar arasındaki nafakanın azaltılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... ile karşı taraf davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Beykoz Aile Mahkemesi'nin 2013/1231 Esas, 2013/1169 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşanmaları neticesinde ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakıldığını, müvekkilinin boşanma kararının verileceği ay da dâhil olmak üzere ortak çocuk ... için aylık 10.000,00 Amerikan doları iştirak nafakasını ödemeyi kabul ettiğini, ancak protokolün düzenlendiği tarihte 1 Amerikan Dolarının alış fiyatının 2.130 TL olduğunu, müvekkilinin mesleği gereği yaptığı işlerin dolar kuru üzerinden düzenlenen sözleşmelerin Türk Lirası olarak sabitlenerek uyarlandığını, dolardaki dalgalanma nedeniyle gelirlerinin azaldığını, dolar kurunun dava tarihi itibarıyla 3-4 katına çıktığını, davacının pandemi koşulları nedeniyle iş veriminin ve gelirlerinin azaldığını, iştirak nafakası dışında çocuğun tüm giderlerini de babanın karşıladığını, 75.000,00 TL aylık gelirle çocuğun büyümesinin, gelişimi ve hayat algısı için uygun olmadığını belirterek, hükmolunan aylık 10.000 USD olan iştirak nafakasının Türk Lirası cinsinden uyarlanarak aylık 40.000,00 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanma sırasında çocuğun tüm gider ve okul ücretlerin ödenmesi hususunun davacı tarafından kabul edildiğini, aleyhine sonradan bir ağırlaşmanın söz konusu olmadığını, nafaka dışında herhangi bir ödemenin yapılmadığını, çocuğun özel sağlık sigortalarını %20 muafiyetli ve 3.000,00 TL limitli yaptırdığından aşan kısmının müvekkili tarafından karşılanmak zorunda kalındığını, davacının özel şoför ve kurs ücretlerini ödemediğini, pandemi nedeniyle yüzyüze eğitime ara verildiğinden davacının bir çok yükümlülüğünden kurtulduğunu, oturulan evin kira, bakıcı, özel şoför, özel ders, çocuğun gelişimi ve spor etkinlikleri masrafları olduğunu, çocuğun özel okulda eğitim gördüğünü, davacının lüks ve pahalı otomobil koleksiyonu olduğunu, yurt içi ve yurt dışında gayrımenkulleri bulunduğunu, iddia olunduğu üzere davacının geliri ve malvarlığında azalma olmayıp tam tersine artışlar yaşandığını, boşanma protokolünde döviz kurunda meydana gelecek olası artışlar da öngörülerek nafaka miktarının taraflarca belirlendiğini, hükmedilen nafakaya ÜFE oranında artırım uygulansa dahi 62.000,00 TL'ye tekabül ettiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dünyada yaşanan pandemi sürecinin ekonomide yarattığı durgunluk, döviz kurunda yaşanan değişim ve artışın nafaka bedelinde uyarlama yapılmasını haklı kılar bir sebep oluşturduğu, her ne kadar anlaşmalı boşanma davasına konu ilamda kurda meydana gelebilecek olası artışlarda öngörülerek nafakanın belirlendiği hususu yer alsa da, döviz kurunda meydana gelen artışın taraflarca önceden öngörülebilecek olağan bir artış olmadığı, meydana gelen artışın öngörülemeyen ve taraflarca öncesinde tahmin edilemeyen olağanüstü bir durum olduğu, taraflarca bu durumun önceden öngörülemeyeceği, bu haliyle olağanüstü ve taraflarca öngörülemeyen bir durumun hasıl olması da nazara alındığında anlaşmalı boşanmaya konu sözleşme şartlarına tarafları bağlı kılmanın iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağı bu haliyle nafaka bedelinde uyarlamaya gitmenin boşanmaya konu sözleşmeye aykırılık oluşturmayacağına kanaat getirildiği; davacı ve davalı yanın tespit olunan sosyal ve ekonomik durumları, ortak çocuğun ihtiyaçları ve dolar kurundaki öngörülemeyen artış da nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile davacının davasının kısmen kabulüyle aylık 10.000 ABD doları olarak hükmolunan iştirak nafakasının Türk Lirasına çevrilmesine ve aylık 70.000,00 TL olarak belirlenmesine, hükmün kesinleşmesini takip eden yıldan başlamak üzere her 6 ayın sonunda TUİK'in belirlediği ÜFE oranında iştirak nafakasına zam uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü koşullarının oluşmadığını belirterek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç