muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10611, Karar No: 2017/10319, Tarih: 29.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10611 E.  ,  2017/10319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanununun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; Ticaret Sicil Müdürlüğü’nden gelen 03.06.2013 tarihli yazıya göre borçlu şirketin şikayet tarihinden önce 23.11.2012 tarihinde tasfiyeye girdiği ve bu nedenle sanığın atılı suçu işleme kastı bulunmadığının anlaşılması karşısında, beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2905, Karar No: 2010/4248, Tarih: 10.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2905 E.  ,  2010/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "Katılan ...'nin katılma isteği 3402 sayılı Yasa'nın 40. madde kapsamında değerlendirilerek, davacılar ve katılan ...'nin dayanmış oldukları tapu kayıtlarının oluşturuldukları günden başlanılarak tüm gittileri ile getirtilmeleri, yine dayanılan 86 ila 89 tahrir numaralı vergi kayıtlarının da getirtilmesi, tapu ve vergi kayıtlarının başka parsellere revizyon görmüş olmaları halinde ilgili parsel tutanaklarının örnekleri de getirtilip dosyaya konularak taşınmazlar başında hayatta bulunmaları halinde önceki keşiflerde dinlenilen yerel bilirkişiler ve tanıklar, tüm tespit bilirkişileri, hazır bulunduğu halde yeniden keşif yapılması, kayıtların aidiyetleri ve kapsamlarının duraksamasız biçiminde belirlenmesi, bitişikteki 408 ve 410 sayılı parsellerin kadim mera olup olmadıkları yönünde yöntemine uygun biçimde mera araştırması yapılması, bu parsellerin kadim mera olduğunun anlaşılması halinde, kayıtların miktarı ile geçerli olacağının ve miktar fazlasının zilyetlikle edinilmesinin mümkün olmayacağının düşünülmesi, kayıtların uyması ve çakışmaları halinde, hukuki değerini koruduğu sürece daha eski ve doğru temele dayanan kayda değer verilmesi gerekeceğinin düşünülmesi, teknik bilirkişiden uygulamayı gösteren ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, tüm deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiş; kabule göre de önceki hükümle kesinleşen pay göz ardı edilerek usuli kazanılmış hakkın ihlal edilmesinin ve taşınmazların yüzölçümleri toplamını aşacak yüzölçümdeki taşınmazın tesciline karar verilmek suretiyle infaz sırasında çelişki yaratacak biçimde hüküm kurulmuş olmasının da isabetsizliğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar ... ve paydaşlarının davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine, diğer davacı ve müdahillerin davalarının reddine, 159 ve 160 sayılı parsellerin tespitlerinin iptali ile tamamı 16 pay kabul edilerek 8/16 payın Suriye uyruklu ... adına tesciline, Hazinece vaziyet edilmesine, bu konuda tapu siciline şerh verilmesine, kalan 8/16 payın ise eşit paylarla davacı ... ve paydaşları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davacılar ... ve paydaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/999, Karar No: 2023/4197, Tarih: 06.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/999 E.  ,  2023/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2021 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. Bakırköy 15.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında silahtan sayılan bıçakla ve birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iki kez mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Bakırköy 15.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli kararı ile etkin pişmanlık indirim şartları oluştuğu halde uygulanmayarak fazla ceza tayin edilmesi ve eylemi çocuğa karşı gerçekleştirdikleri halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinin uygulanmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bakırköy 15.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/399 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında silahtan sayılan bıçakla, çocuğa karşı ve birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan etkin pişmanlık indirim hükümleri uygulanarak iki kez mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediği, hatalı değerlendirme yapıldığı ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanık ...'in olay günü yolda gördükleri 15-18 yaş grubunda olan mağdurların kollarına giererek bıçak göstermek suretiyle götürdükleri yerde 200,00 TL paralarını aldıktan sonra mağdurları bırakarak olay yerinden ayrıldıkları, suça sürüklenen çocuğun böylece her iki çocuk mağdura karşı birden fazla kişi ile birlikte silahtan sayılan bıçağı göstermek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, mağdurların aşamalardaki beyanları, suça sürüklenen çocuk savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın, eleştiri dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafin temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 15.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/399 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2626, Karar No: 2013/3543, Tarih: 28.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2626 E.  ,  2013/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ..... tarafından, davalı ... aleyhine 09/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davalı hakkında yargı kararının uygulamaması nedeniyle görevi kötüye kullanma suçundan.... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/202 esas sayılı dosyası ile yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de, ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza yargılaması sonucu belirlenecek maddi olgular davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan ceza soruşturmasının sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6940, Karar No: 2020/4803, Tarih: 01.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6940 E.  ,  2020/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden de uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocukların, müştekinin iş yerinden 35 TL civarında bozuk para çalması şeklinde gerçekleşen olayda; suça konu eşyanın değerinin az oluşu göz önüne alınarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143/1, 31/3 ve 168/2 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4727, Karar No: 2016/5951, Tarih: 05.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4727 E.  ,  2016/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği tespit olunan ......... Ve ............ tarafından düzenlenen sahte faturaları kullanması nedeniyle açılan kamu davasında, kullanılan faturaları düzenleyen anılan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örnekleri alınarak dosyaya konulması, faturaları düzenleyen şirket ile sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ve faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup,

Kabule göre de;

1) Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanmak” suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı da dikkate alındığında; CMK'nın 225. maddesine göre hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup 21/05/2008 tarih 2008/581 Esas sayılı iddianame ve dayanağı olan vergi suçu raporunda sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandıkları iddiasıyla dava açıldığı halde, hangi yıl ile ilgili olduğu da gösterilmeden ve her takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi eylemlerinin kendi içerisinde zincirleme suç oluşturulacağı gözetilmeden tüm yıllardan tek bir hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibariyle cezanın alt sınırı 18 ay hapis cezası olduğu halde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ve nedeni açıklanmaksızın 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamenin aksine BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10408, Karar No: 2009/11925, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10408 E.  ,  2009/11925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan Yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda, öncelikle bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin değerlendirme tarihi (2009 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri listesi İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek veri cetvellerine göre (ortalama değerleri esas alan)hesaplama yapan ek rapor alınması ve buna göre karar verilmesi gerekirken 2008 yılı veri cetvelini esas alan ( listede dekar başına verim, üretim gideri ve kg başına toptan satış fiyatını en yüksek üzerinden hesaplayan) bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3004, Karar No: 2009/10538, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3004 E.  ,  2009/10538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 25.10.1999 tarihli haricen düzenlenen sözleşme ile 1657 parsel numaralı taşınmazı davalıların murisinden 20.000 dolar ödemek suretiyle satın aldığını, öte yandan murisin bankadan kullandığı krediyide onun ölümüden sonra kendisinin ödediğini, davalıların taşınmazın tapusunu devretmeyip bankaya ödediği parayıda iade etmediklerini ileri sürerek, kendisinin murisin ikinci eşi olması nedeniyle toplam bedelden kendi miras hisesinin mahsup edilerek kalan 21.319.87 TL'dan davalı ...'den 8.883.28 TL, 8.883.28 TL'nin ... ve 3.553.31 TL'nin davalı ...'dan tahsilini istemiştir.

Davalılar ... ve ... davacının murise 20.000 dolar ödemediğini, sözleşmenin geçerli olmadığını savunarak davanın reddini dilemişler, diğer davalı ise cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının murisle evlenmesi karşılığında muris tarafndan satış sözleşmesinin düzenlendiği, davacının murise 20.000 dolar ödediğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle 20.000 dolara yönelik talebin reddine, bankaya ödenen paradan dolayı 695.78'er TL'nin ... ve ...'den, 278.32 TL'nin Türkan'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının, davalıların murisi ... ...'ın ikinci eşi olup 22.4.1998 tarihinde evlendikleri sabittir. Davacı ile davalıların murisi ... arasında 25.10.1999 tarihli harici sözleşmenin düzenlendiği ve ...'ın adına kayıtlı olan 1657 parsel numaralı taşınmaz ve üzerindeki evi