muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4438, Karar No: 2010/12371, Tarih: 29.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4438 E.  ,  2010/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar ve davalılar ... ve mirasçıları avukatınca duruşmalı, davalılar ... ve ... Ltd. Şti avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... ile davalılar ... ve 3 arkadaşı vekili avukat ... Artuner ve avukat ... gelmiş, diğer davalılar adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ayrı ayrı açtıkları ve sonradan birleştirilen davalarında; davalılardan satın aldıkları dairelerin bulunduğu binanın 17.8.1999 depreminde yıkılıp kullanılamaz hale geldiğini, mahkemece yaptırılan tespitte binanın yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde inşa edildiğinin belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik daire bedeli olarak asıl ve birleştirilen davalar nedeniyle ayrı ayrı 60.000.00 er YTL tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilesini istemişlerdir.

Davalılar, binanın deprem yönetmeliğine uygun yapıldığını, fay hattı üzerinde bulunan binaların yıkıldığını, diğer binaların sağlam kaldığını, depremin mücbir sebep olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, B.K nun 43 maddesi gereğince hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile;

2004/214 esas sayılı dosyada; Davalı ... ile Cevdet ... mirasçıları yönünden açılan davanın reddine, davalılar ... İnş. Ltd şrketi ile davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü yıkalan ev nedeniyle 12.002.97 TL, nin olay tarihinden itibaren faizi ile adı geçen davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine,

2004/213 esas sayılı dosyada; Davalı ... ile Cevdet ... mirasçıları yönünden açılan davanın reddine, davalılar ... İnş. Ltd şrketi ile davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü yıkalan ev nedeniyle 12.002.97 TL, nin olay tarihinden itibaren faizi ile adı geçen davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine,

2010/4438-12371

2004/211 esas sayılı dosyada; Davalı ... İnş. Ltd şirketi ile ... hakkında açılan davanın reddine, davalılar ... ve Cevdet ... mirasçıları yönünden davanın kısmen kabulü ile yıkalan ev nedeniyle 10.528.92 TL, nin olay tarihinden itibaren faizi ile adı geçen davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; Hüküm, davacılar ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

2010/4438-12371

2004/211 esas sayılı dosyada; Davalı ... İnş. Ltd şirketi ile ... hakkında açılan davanın reddine, davalılar ... ve Cevdet ... mirasçıları yönünden davanın kısmen kabulü ile yıkalan ev nedeniyle 10.528.92 TL, nin olay tarihinden itibaren faizi ile adı geçen davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; Hüküm, davacılar ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1–1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... İnşaat Müh. Ltd, ... ve ...’ın tüm, davalı Cevdet ... mirasçıları ile davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–Davalı Cevdet ... mirascıları yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Davacı ... tarafından açılan tazminata konu taşınmazın, alınan bilirkişi raporuna ve tapu kayıtlarına göre müteahhidinin Yapı Taahhüt A.Ş, teknik uygulama sorumlusunun ise ... olduğu, akit tablosunda da satıcı olarak ... konut pazarlama A.Ş temsilen Cevdet ... gözükmektedir. Davalı Cevdet ... satıcı şirketi temsilen akit tablosunu imzaladığından satış nedeniyle kendisinin ve dolayısı ile mirascılarının sorumluluğu söz konusu olamaz. Mahkemece, kararın gerekçe kısmında alınan bilirkiş raporu ve akit tablosuna göre ... dışındakilerin sorumluluğunun bulunmadığı belirtildiği halde, hüküm kısmında Cevdet ... mirascıları da sorumlu tutarak hüküm tesis edilmiştir. O halde mahkemece davalı Cevdet ... mirasçıları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3–Davacılar, davalı yükleniciler tarafından ayıplı olara inşa edilen ve 17.8.1999 depreminde yıkılmış olması nedeniyle kullanılamaz hale gelen konutlar nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuşlardır. Mahkemece bilirkişi raporuna göre belirlenen dava konusu dairelerin bedelinden B.K. nun 43.maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de olayda hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir. Zira müteahhit satıcı davalılar davacılara karşı BK 217. maddesi delaletiyle aynı kanunun 194 maddesi gereğince “ satıcının ayıba karşı tekeffülü “ hükümlerine göre sorumlu olup, binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde oluşan davacı zararlarının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece aksine düşüncelerle hakkaniyet indiriminde bulunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4–Dava konusu alacağın müştereken ve müteselsilen tahsili için açılan ve daha sonra birleştirilen 2004/214 ve 2004/213 esas sayılı davalarda TUS sorumlusu olduklarından bahisle haklarında dava açılan ... ve ... mirasçıları ile 2004/211 esas sayılı dosyada satıcı sıfatıyla davalılar ... İnş. Ltd. ve ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi nedeniyle adı geçen davalılar lehine her bir dosya için tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olmasıda ayrıca bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... İnş. Ltd, ... ve ...’ın tüm, davalı

2010/4438-12371

... mirasçıları ile davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... mirasçıları lehine, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılar ... İnş. Ltd. Şti ve ...'dan alınarak davacılara ödenmesine, 1.727.25 TL. kalan harcının istek halinde davalı ... iadesine ve yine 1.585.15 TL kalan harcın davalı ... Ltd. Şti 'den alınmasına, 29.9.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; satın alınan dairenin 1999 yılında meydana gelen deprem sonucu yıkılıp kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davası olup, mahkemece, bayındırlık birim fiyatlarıyla hesap yapılarak daire bedeli belirlenmiş, bu bedelden de % 35 indirim yapılmıştır.

Belirlenen tazminat miktarından ayrıca % 35 oranında hakkaniyet indirimi yapılamayacağı yönündeki bozma gerekçesine aynen katılmaktayız. Ne var ki; mahkemece tazminat hesabı belirlenirken yıkılan dairenin bayındırlık birim fiyatlarına itibar edilmiş ve sayın çoğunluk tarafından bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmıştır. Oysa ki; Mahkemece rayiç bedel yerine bayındırlık birim fiyatlarının esas alınması kanımızca isabetli değildir. Şöyle ki;

Davacılar ile davalılar (asıl ve birleşen dosyada) arasında daire alım satım sözleşmesi olduğu dosyada bulunan tapu kayıt örneğinden anlaşılmaktadır. Öyle olunca uyuşmazlığa alım satımın yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanununun satım aktine ilişkin hükümleri ve Borçlar kanunu’nun 98. maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla Borçlar Kanunu’nun 41 ve 42. maddesi hükümleri uygulanarak uyuşmazlık çözülmelidir. Satım sözleşmesinin düzenlendiği tarih (tapuda devir) itibariyle 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

B.K.nun 217. maddesi, menkul satımına ilişkin hükümlerin kıyas yoluyla g.menkul satımında da uygulanacağını işaret etmiştir. Bu durumda BK.nun 194. maddesi gereğince satıcı bulunan davalı şirket ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca sorumludur. Esasen bu konuda gerek mahkeme gerekse dairemiz arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca zararın belirlenmesinde ise az yukarıda açıklandığı üzere yerel mahkemece hesaplama yapılırken bayındırlık birim fiyatları baz alınmıştır. Ne varki burada artık BK.nun 98/2. fıkrası uyarınca BK.nun 41 ve 42. maddeleri uygulanarak zarar miktarı belirlenmelidir.

2010/4438-12371

B.K.nun 98. maddesinin 2. fıkrası; “haksız fiillerden mütevellit mesuliyete müteallik hükümler, kıyasen akde muhalif hareketlere de tatbik olunur.” Düzenlemesi uyarınca artık tazminat miktarı belirlenirken BK:nun 41 ve 42. maddelerinin gözetilmesi gerekir.

BK.nun 41. maddesi uyarınca; haksız filin doğabilmesi için diğer bir kimseye zarar ika edilmesi ve o fiili işleyenin de kusurlu bulunması gerekir. Yine zararın tazmin mükellefiyetinin doğması için de hakikaten bir zararın meydana gelmesi şarttır. Bu zararı ispat külfeti de elbette davacıdadır. Yine BK.nun 42. maddesi de zararın tayini başlığını taşımakta olup, “zararı ispat etme külfeti davcıya yüklenmiş, 2.fıkrasında ise zararın hakiki miktarının ispatı mümkün olmadığı takdirde hâkim halin mutad cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevkifan tayin eder” düzenlemesiyle, zarardan kastedilenin bir malın değerinde malikin iradesi zıddına meydana gelmiş eksilmeden ibarettir. Zararın gelecekte meydana gelebilecek bir çoğalmanın imkansız hale gelmesi veya bir kar mahrumiyeti de olabilir. (Senai Olgaç, Türk Borçlar Kanunu, 1969 baskı, sh. 271) Gerek BK.nun 41. maddesi gerekse 42. maddesinde kastedilen zarardan gerçek zarar olduğu anlaşılmaktadır. Aksini düşünmek gerek yasa koyucunun amacına gerekse genel hukuk prensiplerine aykırı olur. Yasalarımızda da ayıba karşı tekeffül davalarında zararın bayındırlık bakanlığı birim fiyatlarıyla hesaplanacağı yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi, yanlar arasında da böyle bir kararlaştırma olduğu iddia ve ispatlanmış değildir. Burada kastedilenin gerçek zarar olduğu ve haksız fiil tarihindeki serbest piyasa rayiçleri olduğunda duraksama olmamalıdır. Nitekim Yargıtay 15. hukuk Dairesinin uygulaması da bu yöndedir

Ayrıca, 4. HD.nin 25.5.1965 tarih ve 964/10279 E. Ve 1995/2804 K. Sayılı kararı da bu yöndedir. Emsal kararda, “haksız eylemlerden doğan zarar ve ziyanın tazmini gerçek zararın karşılığının rayiç değerlerin tazminat olarak hesaplanması ile mümkün olur.” gerekçesiyle karar bozulmuştur. Diğer emsal karar TD.nin 29.1.1965 tarih ve 654/682-65/270 sayılı kararıdır. Nitekim Dairemizin 23.2.2009 tarih ve 561-2168 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yine Hukuk Genel kurulu’nun 20.3.2002 tarih ve 2002/11-176 E. 2002/214 K, 10.12.2003 tarih ve 2003/4-754 e. 2003/749 K., 16.2.2005 tarih ve 2005/21-33 e. Ve 2005/68 K. Sayılı kararlarında da tazminatın amacının zarar görenin gerçek zararını karşılanması olduğu benimsenmiştir. Gerçekten de yükleniciler karşısında daha zayıf olan tüketicilerin yüklenicinin kusur ile yıkılan daireyi bayındırlık birim fiyatları ile eski hale getirmesi olanaksızdır.

Somut olayda da, davacıların satın aldıkları dairenin 17.8.1999 tarihindeki depremde yıkıldığı anlaşıldığından bu tarih (depremin oluştuğu tarih) itibariyle gerçek zarardan sorumludurlar. Öyle olunca mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bilirkişi aracılığıyla dairenin imalat rayiç değeri belirlenmeli ve bu miktara hükmedilmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/16362, Karar No: 2018/268, Tarih: 15.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16362 E.  ,  2018/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Red

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 13.12.2012 tarih ve 2012/17778 soruşturma-2012/7214 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla cezalandırılmasının talep edildiği, Dairemizin 21.09.2017 tarih ve 2016/4942 Esas-2017/5843 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin red kararına dayanak teşkil eden Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/393-2011/644 E. K sayılı ilamı ile sanığın 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine dair ilamın bozulduğu ve UYAP sisteminden yapılan kontrolde halen Mahkemenin 2017/893 Esas sırasında derdest olduğu, bu itibarla sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden davaların mükerrer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8359, Karar No: 2017/2775, Tarih: 14.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8359 E.  ,  2017/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.03.2017 günü temyiz eden davalı ... geldi, vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ... gelmedi. Davacı ...'nin maddi imkansızlıktan dolayı duruşmaya katılamayacağı için mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/14836, Karar No: 2017/2678, Tarih: 08.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14836 E.  ,  2017/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2015 tarih ve 2014/209-2015/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin köklü markalar olan ... (1878), ... (1914) ve ... (1953) ile faaliyetlerini yürüttüğünü, ... markasının tanınmış, zeytinyağı ve bağlantılı ürünler ile özdeşleşmiş olduğunu, anılan markanın yıllar öncesinde müvekkilinin taraf olmadığı anlaşma çerçevesinde şampuan, duş jeli, sıvı sabun, bebe yağı, pişik kremi, bebe şampuanı ve sabunu, ıslak mendil gibi bir kısım kişisel temizlik ürünleri bakımından davalı şirket tarafından; asıl ürün olan zeytinyağı ve zeytinyağı ile ilişkili yemeklik sıvı yağ gibi ürünler bakımından ise müvekkili tarafından kullanıldığını, davalının kişisel temizlik ürünleri malları dışındaki kullanımının müvekkilinin tanınmış markasının itibarına zarar vereceğini ve ayırtediciliğini zedeleyeceğini ileri sürerek davalıya ait 2010/01059 sayılı "... ... " markasının 556 sayılı KHK'nın 8/4.maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tarafların ayrı ayrı markaları devralırken markaların farklı mal ve hizmet sektörlerinde tescilli olduğunu bildikleri, davacı markasının gıda sektöründe zeytin yağları için tescilli ve tanınmış marka iken, davalı taraf markasının sektör olarak aralarında bağlantı bulunmayan kişisel temizlik ve bakım ürünlerinde tescilli marka olduğu, markaların sektörlerinde uzunca bir süredir kullanılıyor olması ve ayrı ayrı marka değerlerinin bulunması sebebiyle tüketici nezdinde karıştırılması ihtimalinin bulunmadığı, davacı markasının ayırt edici karakterine zarar verilmesinin mümkün olmadığı, dava dosyasına konu olayda 556 sayılı KHK'nın 8/4.maddesindeki hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11368, Karar No: 2009/490, Tarih: 19.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11368 E.  ,  2009/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının malik olduğu 302 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek tapunun iptal ve terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazın, davalının bayii tarafından açılan Hazine ve Belediyenin taraf olduğu 1965/561 Esas 1966/597 Karar sayılı tescil ilamı ile oluşan 1966/37 sıra nolu (1980/34-37-19-1982/11 sıra nolu ifraz tapuları) tapu kaydı kapsamında kaldığı keşfen belirlenen bölüm yönünden, önceki davada taşınmazın özel mülke konu teşkil edebilme özellikleri araştırılarak, dava sebebini oluşturan üst kavram (devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olma) yönünden inceleme yapılarak, özel mülke konu yer olma vasfının belirlendiği gözetilmek suretiyle davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir,reddine

Nevarki, çekişmeli taşınmaza uygulanan tescil tapusu ve buna dayanak tescil krokisi 3200 m2 miktarında olup, kroki kapsamındaki (hükme esas krokide E ile gösterilen 209.24 m2 )bir kısım yerin tescil harici bırakıldığı, dava konusu 3 parselin ise (hükme esas alınan krokide D ile gösterilen 284.40 m2 ve F ile gösterilen 220.59 m2) bir bölümün tescil krokisi kapsamı dışında olup belirlenen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı görülmektedir.

Bu durumda, tescil ilam ve krokisi dışında kalan yerler yönünden 1965/561 Esas-1966/597 Karar sayılı tescil ilamının davacı Hazineyi bağlamayacağı ve eldeki davada kesin hüküm oluşturmayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın, tescil krokisi kapsamı dışında kalıp, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı keşfen belirlenen bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gerekçelerle davanın tümden reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

19.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15879, Karar No: 2015/5445, Tarih: 17.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/15879 E.  ,  2015/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 132.702.88 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı ile davalılardan ...İnş. Mad. Ltd. Şti. Vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17/03/2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalılardan ... İnş Madencilik Ltd. Şdi vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ... ... geldiler. Diğer davalı ... adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tespit edildi.

K A R A R

Dava 11.10.2003 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu yardıma muhtaç % 100,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkememin maddi ve manevi tazminatı belirlenmesi sırasında davacının yardıma muhtaç % 100,00 oranında sürekle iş göremezliğinin bulunduğunu kabul ettiği görülmektedir. Oysa davacıda belirlenen sürekli iş göremezlik oranının % 100,00 ve yardıma muhtaç olduğuna ilişkin ... ... Kurumu Başkanlığı Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğü Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı’nın 14.06.2010 tarihli kararlarında, sürekli iş göremezlik durumunun 15.06.2011 tarihinde kontrolünün gerektiği belirtilmiştir. Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının, sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Diğer bir deyişle, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açık-seçiktir. Hal böyle olunca, davacının sürekli iş göremezlik oranındaki kontrol kaydının kalkıp kalkmadığı araştırılmaksızın kontrol kayıtlı sürekli iş göremezlik oranının tazminatın belirlenmesinde esas alınması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırılmak, ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.