muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7880, Karar No: 2019/2583, Tarih: 06.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7880 E.  ,  2019/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklete, davalı ...'na ait olan, davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu yaralandığını, malul kaldığını, dişlerinin kırıldığını, yüzünde sabit izler oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geçici işgöremezlik nedeniyle 1.000,00 TL, sürekli işgöremezlik nedeniyle 1.000,00 TL, 7 adet kırık dişinin tedavisi ve yapımı için 3.000,00 TL, yüzündeki sabit iz niteliğindeki yaraların estetik operasyonla giderilmesi için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan (davalı ... şirketi poliçe limitiyle sınırlı olarak) müştereken ve müteselsilen tahsiline, 40.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi haricindeki davalılardan müştereken ve müteselsilen kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini geçici işgöremezlik yönünden 8.067,58 TL'ye, sürekli işgöremezlik yönünden 62.796,68 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın görev yönünden aksi halde husumet yönünden reddini, davacının sürücü belgesi ve kaskı olmadığından kazanın neticelerinin çoğalmasına doğrudan katkı sağladığını, söz konusu kazanın davacı ve davalı ...'ın dikkatsizlik ve tedbirsizliği neticesinde meydana geldiğinden müvekkil kurumun bir ihmal ve kusuru olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı olarak müvekkilinin sorumluluğunun olduğunu, davacının tedavi giderlerine ilişkin olarak Cumhuriyet Üniversitesi Araştırma Hastanesi'ne sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemelerin tazminattan tenzili gerektiğini, davacının davadan önce müvekkili şirkete başvurusunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı olarak müvekkilinin sorumluluğunun olduğunu, davacının tedavi giderlerine ilişkin olarak Cumhuriyet Üniversitesi Araştırma Hastanesi'ne sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemelerin tazminattan tenzili gerektiğini, davacının davadan önce müvekkili şirkete başvurusunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacının hastane masrafları yönünden feragatte bulunması nedeni ile, bu talebi yönünden davanın feragat nedeni ile reddine, 70.864,26 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine, belirlenen bu miktara davalılar ... ile ... yönünden kaza tarihi olan 29.09.2009 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davalı ... Şti. yönünden (sigorta poliçesindeki sigorta limiti kadar sorumlu olmak şartı ile) dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine, belirlenen bu miktara davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 29.09.2009 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda

yazılı 44,40 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına 06/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6461, Karar No: 2012/7797, Tarih: 07.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6461 E.  ,  2012/7797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıkların 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. maddeleri uyarınca ikişer kez 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

1-)Sanıklar müdafiinin, “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-)Sanıklar müdafiinin, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

18.08.2008 tarih, VDENR-2008-2103/8 sayılı vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporunda, 12.09.2002 tarihinde tescil edilerek kurulan İro Nak. Tur. Loj. Kargo Dış Tic. Ltd. Şt.nin kurucu ortağı İbrahim Balaban'ın şirketteki % 70 hissesini 16.10.2002 tarihinde ...’e devrettiği ve ilk beş (5) yıllığına şirket

18.08.2008 tarih, VDENR-2008-2103/8 sayılı vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporunda, 12.09.2002 tarihinde tescil edilerek kurulan İro Nak. Tur. Loj. Kargo Dış Tic. Ltd. Şt.nin kurucu ortağı İbrahim Balaban'ın şirketteki % 70 hissesini 16.10.2002 tarihinde ...’e devrettiği ve ilk beş (5) yıllığına şirket

müdürü olarak seçildiği, 03.05.2006 tarih ve 2006/1 sayılı ortaklar kurulu kararı ile şirketin tasfiyesine ile şirket ortağı ...'in tasfiye memuru olarak atanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi amacıyla; suç tarihi olan 2004 takvim yılında İro Nak. Tur. Loj. Kargo Dış Tic. Ltd. Şt.nin ortakları olan sanıklardan hangisinin şirketi temsil yetkisi bulunduğunun Ticaret Sicil Memurluğundan sorularak tespiti, her ikisinin de temsil yetkisinin bulunduğunun anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümdeki ağırlık ve sınırlar ile suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5357, Karar No: 2024/12771, Tarih: 24.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/5357 E.  ,  2024/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1345 E., 2020/316 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.02.2020 tarihli ve 2019/1345 Esas, 2020/316 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii ve velisi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, suça sürüklenen çocuk müdafine tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 16.02.2020 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğunun, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından suça sürüklenen çocuk müdafine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde suça sürüklenen çocuk müdafine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, suça sürüklenen çocuk müdafinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için,

Dosyanın incelenmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1727, Karar No: 2008/1751, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1727 E.  ,  2008/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 216 ada 12 parsel sayılı 5.089,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsel üzerindeki 19 adet zeytin ağacının davacıya ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.3.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4134, Karar No: 2011/2168, Tarih: 29.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/4134 E.  ,  2011/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılından beri davalı kooperatif üyesi olduğunu, 06.07.2009 tarihli kooperatif genel kurulunda kooperatif çalışma alanı dışında ikamet etmesi nedeniyle kooperatif ortaklığından çıkarıldığını 29.09.2009 tarihinde öğrendiğini, davalı kooperatifin müvekkilinin başka köyde ikamet ettiğini bilmesine ve ortaklığa kabul etmesine rağmen, bu sebeple ortaklıktan çıkarmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, ihraç kararının müvekkiline tebliğ edilmediğini ileri sürerek, ortaklıktan çıkarma kararının iptalini, kooperatif üyeliğinin devam ettiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcileri, anasözleşmenin 9/b ve 17. maddeleri gereğince çıkarma kararının alındığını, çıkarma kararının doğru olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve üyelikten çıkarılan diğer şahısların farklı köyde oturduğunun öteden beri bilindiği, halen üyeliği devam eden şahısların bir kısmının da anasözleşmenin 5.maddesi hükmünü temin etmedikleri, ihraca karar verilmesinin açıkça hakkın kötüye kullanılması olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı kooperatif temsilcileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif temsilcilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif temsilcilerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24004, Karar No: 2024/3742, Tarih: 21.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/24004 E.  ,  2024/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/377 E., 2016/406 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise aynı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki mahkûmiyet hükmü yönünden de 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; atılı suçları işlemediğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Trafikte motosiklet kullanan sanığın, hakkında bir takım ihlaller nedeniyle cezai işlem uygulayan polis memuru katılanlara yönelik tehdit ve hakaret sözleri söylemek, bıçak ile katılanlara saldırmaya çalışmak, katılan ... T.'nin ayağına vurup basarak yaralanmasına neden olmak suretiyle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

Hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının hakaret suçu yönünden 1 yıl 14 ay 7 gün yerine 2 yıl 2 ay 7 gün, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 1 yıl 28 ay 15 gün yerine 3 yıl 4 ay 15 gün olarak fazla tayini hususu dışında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

Hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının hakaret suçu yönünden 1 yıl 14 ay 7 gün yerine 2 yıl 2 ay 7 gün, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 1 yıl 28 ay 15 gün yerine 3 yıl 4 ay 15 gün olarak fazla tayini hususu dışında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hakaret suçu yönünden 1 yıl 14 ay 7 gün, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ise 1 yıl 28 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10741, Karar No: 2012/9399, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10741 E.  ,  2012/9399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete İhtiyari Mali ... sigortalı olan aracın sürücü ... idaresinde iken park halindeki üç araca çarparak hasar verdiğini, karşı araç zararlarının trafik sigortasını temin eden dava dışı Güven Sigorta tarafından poliçe limiti dahilinde karşılandığını, davalı ... şirketinin ise hasar talebini red ettiğini, karşı araçların bakiye zarar bedellerini müvekkilinin ödediğini ileri sürerek, 6.270,30 TL.nın 30.05.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç sürücüsü alkollü olduğundan hasarın teminat dışında kaldığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayın alkolün etkisiyle meydana gelmiş olduğu ve hasarın teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verdiği karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 07.5.2009 gün ve 2009/346-2879 E/K. Sayılı ilamı ile özetle “alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli olmadığı, bu nedenle, kazanın meydana gelmesinde alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanması yönünden yeniden uzman bilirkişilerden rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; kazanın sırf (münhasıran) sürücünün aldığı alkolün etkisi ile meydana geldiği, olayda başkaca etkenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 17.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1505, Karar No: 2020/3785, Tarih: 07.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1505 E.  ,  2020/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesinin 1051 ve 2367 parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırma amacıyla davalı torununa devrettiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmiş ve taleplerini miras paylarına hasretmişlerdir.

Davalı, davacının mirasbırakanı evinden kovduğunu, mirasbırakana ilk eşinden olma oğlu...’in (davalının babası) baktığını, mirasbırakanın hiç bir güvencesi olmadığı için oğlu ölünce taşınmazlarını satmak istemesi üzerine kendisinin aldığını, taşınmazlardan gelen parayı mirasbırakanın ölene kadar ihtiyaçları için kullandığını, başkaca taşınmazları da olan mirasbırakanın mal kaçırma amacı olsa idi onları da devredebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece “...elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, miras bırakanın davacıdan başka dava dışı mirasçılarının da bulunduğu veraset ilamıyla sabittir. Hal böyle olunca, davaya katılmayan mirasçıların olurlarının alınması ya da miras şirketine TMK.'nin 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu göz ardı edilerek esas hakkında hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda temlikin bağış amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1911 doğumlu mirasbırakan...’nin 29.01.1992 tarihinde 2367 ve 1051 parsel sayılı taşınmazlarını torunu olan davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, ...’nin 11.07.2000 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları Nevriye (18.11.2017 tarihinde ölümü ile çocukları ...,...,... ve ölü oğlu Halil’in kızı Suna mirasçı kaldı) ve ...ile ölü oğlu...’in çocukları ... ve ...’nin kaldığı, ayrıca mirasbırakanın adına kayıtlı 4 parça taşınmazda tam malik olduğu, 21 parça taşınmazda ise ¼ pay sahibi olduğu anlaşılmaktadır.