muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16189, Karar No: 2016/4495, Tarih: 16.03.2016

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında mağdurlar ... ..., ... ... ve ... ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerin gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiği halde hırsızlık suçundan dolayı TCK'nın 143 maddesindeki artırım hükümlerinin uygulanması gerekirken, anılan maddedeki artırım hükümlerinin uygulanmaması,

2-Mağdur ...'e ait işyerinden 20 YTL, mağdur ...'ya ait işyerinden 10 YTL ve mağdur ...'a ait işyerinden ise 25-30 YTL bozuk paranın çalınması eylemlerinde, değeri itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemler yönünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 16/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4532, Karar No: 2010/7408, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4532 E.  ,  2010/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 28.9.2010 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, plakası belirlenemeyen aracın çarpması sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile toplam 43.870,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacıların desteği, plakası belirlenemeyen bir aracın çarpması sonucunda hayatını kaybetmiş olup, mahkemece kusur oranlarının tespiti yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın % 80, araç sürücüsünün % 20 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiş, bu oranlar dikkate alınarak belirlenen tazminat tutarı doğrultusunda, dava dilekçesi ıslah edilmiş ve davanın

kabulüne karar verilmiş ise de, davacılar vekili, belirlenen kusur oranına itirazda bulunmuştur. Kaza 16.08.2008 tarihinde saat 00.15'te meydana gelmiş olup, olaydan hemen sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında yer alan krokide, müteveffanın emniyet şeridi dışında olduğu, araç dikiz aynasının da yol dışına düştüğünün tespit edilmiştir. Dosya kapsamından müteveffanın kaza anında 3,31 promil alkollü olduğu da anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda, bölünmüş yolda dikkatsizce bulunan alkollü yayanın % 80 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki, kazanın nasıl meydana geldiğine ilişkin görgü tanığı olmadığı gibi, müteveffanın ve araca ait parçaların bulunduğu nokta dikkate alındığında, kazanın yolun dışında meydana gelip gelmediği, yeterince tartışılmamıştır. Kaza sonrası düzenlenen kroki ile, hükme esas alınan bilirkişi raporu birbiri ile çelişkilidir.

O halde mahkemece, tutanak tanıkları dinlendikten sonra, kazanın meydana geliş biçimi ve kusur oranlarının belirlenmesi için İTÜ'nde kusur, konusunda uzman bilirkişilerden seçilecek heyetten alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, tutanak tanıkları dinlendikten sonra, kazanın meydana geliş biçimi ve kusur oranlarının belirlenmesi için İTÜ'nde kusur, konusunda uzman bilirkişilerden seçilecek heyetten alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 28.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1288, Karar No: 2010/6295, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1288 E.  ,  2010/6295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 21 adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece, ... Ada ... parsel ile ... Ada ...,...,... ve ... parsel sayılı taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin ... Ada ... ve ... Ada ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ...'in ... Ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Olayımıza gelince; Dava konusu edilen ve satışına karar verilen ... Ada ... parsel sayılı taşınmazın 933 m2'sinin ...'ne ait olduğuna ilişkin tapuda şerh bulunmakta ise de hazine paydaş değildir. Yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde paydaş olmayan ...'nin davaya asli müdahil olması ve satış parasından kendisine pay verilmesi mümkün olmamasına karşın yazılı şekilde asli müdahil olarak kabulü ile satış parasından pay verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Olayımıza gelince; Dava konusu edilen ve satışına karar verilen ... Ada ... parsel sayılı taşınmazın 933 m2'sinin ...'ne ait olduğuna ilişkin tapuda şerh bulunmakta ise de hazine paydaş değildir. Yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde paydaş olmayan ...'nin davaya asli müdahil olması ve satış parasından kendisine pay verilmesi mümkün olmamasına karşın yazılı şekilde asli müdahil olarak kabulü ile satış parasından pay verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan, mülkiyetin tespitine yönelik olarak açılan ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/206 Es., 2007/232 K sayılı 19.03.2008 tarihinde kesinleşen ilamı ile ... Ada ... parselde bulıunan 2, 3 ve 7 numaralı bağımsız bölümlerin ... tarafından yapıldığı, 143 adet toplam 6.684,00 TL bedelli ağaçların ...'e ait olduğu, ... parsel sayılı taşınmazda ise 241 adet ağacın ...'e ait olduğu tespit edilmiştir. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/447 Es ve 2007/384 K sayılı 13.02.2009 tarihinde kesinleşen ilamı ile ... Ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan A ve B ile gösterilen binalar ile 150 adet ağacın ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Mahkemece oran kurulurken ... ve ... parsel sayılı taşınmazlardaki ...'e ait muhdesatlar yönünden ilamda hata bulunduğu belirtilerek ilamlardaki hatanın düzeltilmesi için süre ve olanak verilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğu gibi davalı ...'e ait muhdesat bedelinin toplamında hataya düşülmesi, ... parsel sayılı taşınmazda davalı ...'e ait olduğu belirtilen ağaçların değerinin tespit ettirilmeden anılan davalının beyanı doğrultusunda değerlendirilmek suretiyle satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Hüküm, bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle ... Ada ... ve ... Ada ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile ... Ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16354, Karar No: 2013/16283, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16354 E.  ,  2013/16283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 17.06.2013 tarihli geri çevirme kararının eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmaza yol yapılarak el atıldığı iddia edilen 1994 ve dolgu ve tretuvar yapılarak el atıldığı iddia edilen 25.11.1997 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu Güzelbahçe Mahallesi 1203 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi (09.03.2011), emsal alınan aynı mahallede bulunan 2646 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi (18.05.2010) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden (emsal taşınmaz için daha önceki geri çevirmeyle belediye imar müdürlüğünden cevap geldiği için sadece tapu müdürlüğünden sorulması),

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan Güzelbahçe Mahallesi 2646 parsel sayılı taşınmazın 18.05.2010 tarihli emlak vergi beyannamesinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7896, Karar No: 2024/8388, Tarih: 11.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7896 E.  ,  2024/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/102 E., 2023/393 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı Kurum vekili ile davalılardan ... vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalılardan ... vekili temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/270, Karar No: 2020/2216, Tarih: 10.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/270 E.  ,  2020/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun 24.05.1995 olan doğum tarihinin, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2017 kesinleşme tarihli kararı ile 24.05.1993 olarak düzeltildiğinin ve suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında "hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl" suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığının saptanması için uzman hekim raporu alınmasına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dosya içerisinde yer alan müştekinin 09.03.2010 tarihli kolluk beyanına göre, iş yerinden 80 TL. değerinde döner bıçağı ile 10 TL. bozuk paranın çalındığının anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/276 E. ve 2016/328 K. sayılı 26.10.2017 tarihinde kesinleşen ilamı ile suça sürüklenen çocuğun 24.05.1995 olan doğum tarihinin 24.05.1993 olarak düzeltilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde 15 yaşından büyük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması gerekirken aynı Kanun'un 31/2 maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/276 E. ve 2016/328 K. sayılı 26.10.2017 tarihinde kesinleşen ilamı ile suça sürüklenen çocuğun 24.05.1995 olan doğum tarihinin 24.05.1993 olarak düzeltilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde 15 yaşından büyük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması gerekirken aynı Kanun'un 31/2 maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmaması ve yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 10.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17502, Karar No: 2017/1121, Tarih: 07.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17502 E.  ,  2017/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, plakası tespit edilemeyen bir aracın müvekkillerinin yaya küçük oğluna çarpması sonucu küçüğün yaralanıp sürekli malul kaldığını, davalının müvekkillerine bir miktar ödeme yaptığını ancak bunun yetersiz olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL maddi tazminatın ihbar tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle talebini 15.186,72 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacılara davadan önce 13.682 TL ödendiğini, ibraname gereği davanın konusuz kaldığını, aksi halde ödemenin güncellenip mahsup edilmesi ve kusur ile zararın tespiti gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, 15.186,72 TL maluliyet nedeniyle maddi tazminatın dava tarihi olan 20/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya dair faiz isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında (aşağıdaki (2) no’lu bentte belirtilen husus dışında) bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan işgöremezlik tazminatına ilişkindir.

../...

- 2 -

2014/17502

2017/1121

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

- 2 -

2014/17502

2017/1121

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı küçük... yaralanıp sakat kaldığından bahisle maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı ... kaza tarihinde 6 yaşında olup...%8.1 oranında daimi malul kaldığı, iş ve güçten kalma süresinin 45 gün olduğu tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından küçük İbrahim için daimi maluliyet tazminatı yanında, kaza tarihinden itibaren 45 gün için geçici işgöremezlik tazminatı hesabı da yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı ... bakımından davanın kabulü ile toplam 15.186,72 TL maluliyet nedeniyle maddi tazminata hükmedilmiştir. Küçük İbrahim kaza tarihinde henüz 6 yaşında olup gelir getiren bir işte çalışması söz konusu olmadığı, dolayısıyla tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.2.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.