muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12020, Karar No: 2011/11095, Tarih: 12.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/12020 E.  ,  2011/11095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak

Suça konu yerin ... tarafından kullanıldığına dair beyanların mevcut olduğunun dosya kapsamından anlaşılmasına göre ; bu şahıs hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde bu davaların incelenen dava ile birleştirilmeleri ,suça konu yerin kimin tasarrufunda olduğunu ... konumda olan köy muhtarı,köy azaları,varsa köy bekçisi ile yakın arazi sahipleri de dinlenerek toplanacak delillere göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/605, Karar No: 2020/4548, Tarih: 16.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/605 E.  ,  2020/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

A) Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip, gereğinin merciince takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.01.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 16.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9797, Karar No: 2022/11800, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9797 E.  ,  2022/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükme karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf yasa yoluna başvurulduğu; davalının istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...’ın 24.08.2008 tarihinde motosiklet kullanırken tek taraflı kaza sonucu vefat ettiğini, motosikletin ... poliçesi bulunmadığını, olay nedeniyle eşi ve çocuğunun destekten yoksun kaldığını ileri sürerek, destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zarar görenin kusurundan dolayı tazminat istenemeyeceğini, zarar görenin kusurlu davranışı durumunda tazminattan indirim yapılacağını, motosikletin kasksız kullanılması durumunda müterafik kusur indirimi yapılacağını, teminat limiti dahilinde sorumlu olabileceklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, zorunlu mali mesuliyet poliçesi olmayan motosikletin tek taraflı kaza yaptığı, davacıların murisinin vefat ettiği, davacıların 3. kişi olarak davalıdan talepte bulundukları, TBK’nın 53. maddesine göre, ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin ölüm nedeniyle uğradığı zararı talep edebileceği, kaza tarihi nazara alındığında desteğin kusur oranının esasa etkili olmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davacı ... Moral için 97.000,00 TL’nin, davacı ... için 28.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı tarafından istinafa başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağı, araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinin, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, zorunlu mali sorumluluk sigortasının, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının, davacı ... yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

1-Davalının, davacı ... yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye mMahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir.

Mahkemece; davacı ... için 28.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı yönünden temyiz edilen karar, tazminat miktarları itibariyle kesin nitelikte olup bu nedenle davalı vekilinin bu davacı yönünden temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının, davacı ... Moral yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf incelemesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Dava, trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı doğru şekilde belirlenmelidir.

Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; çocukların eş ile birlikte destek payı alacağı durumda destek, gelirden eşi ile birlikte 2’şer pay alırken, çocuklara birer pay verileceği, yine eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocukların her birine 1’er pay, ana ve babaya 1’er pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır. Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay, eşe 2 pay esasına göre %50 pay desteğe, %50 pay eşe verilerek varsayımsal olarak gelir paylaştırılarak tazminat bu ilkelere göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, dosya kapsamında mevcut nüfus kaydında müteveffa ...’ın anne ve babasının yaşadığı anlaşılmakla hükme esas alınan bilirkişi raporunda anne ve babanın payı dikkate alınmadan hesaplama yapılmıştır.

Somut olayda, dosya kapsamında mevcut nüfus kaydında müteveffa ...’ın anne ve babasının yaşadığı anlaşılmakla hükme esas alınan bilirkişi raporunda anne ve babanın payı dikkate alınmadan hesaplama yapılmıştır.

Ayrıca davacı 01.01.2018 tarihinde yeniden evlendiği halde mahkemenin hükme esas aldığı hesap raporunda davacının muhtemel bakiye ömür süresinin tamamı için tazminat hesabı yapılmıştır. Oysa, destekten yoksun kalma tazminatının yukarıda ifade edilen amaç ve kapsamı karşısında; somut gerçeğin bulunduğu durumda varsayımlara dayalı hesaplama yapılamayacağı; destek alacaklısı olan davacının ancak eşinin ölüm tarihi ile kendisinin yeniden evlendiği tarih aralığı için tazminata hak kazanabileceği gözetilmelidir

Buna göre mahkemece davacı ... için, desteğin anne ve babasının da destek payları nazara alınarak davaya konu kaza tarihi ile davacının yeniden evlendiği tarih arasındaki süre için tazminatın hesaplanması hususlarında, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden (hükme esas alınan rapordaki veriler kullanılarak) ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31389, Karar No: 2018/3198, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31389 E.  ,  2018/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “ tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı “ yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

-Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilip, beyanname içeriklerine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği incelenip sicile kayıtlı olduğu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5838, Karar No: 2020/3483, Tarih: 16.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5838 E.  ,  2020/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'un davalılardan ...'ın sürücüsü ve ...'ın maliki olduğu aracın arkadan çarpması sonucu vefat ettiğini, davalı sürücünün olayda %100 kusurlu, müvekkillerinin murisinin ise kusursuz olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacıların her biri için 1.000,00'er TL'den olmak üzere toplam 6.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve uğradıkları manevi zararlar nedeniyle müteveffanın eşi ... için 10.000,00 TL, çocukları ..., ..., ..., ... ve ...'un her biri için 10.000,00'er TL, kardeşi ... için 5.000,00 TL olmak üzere 65.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davalı şirket yönünden olay tarihinden itibaren ticari faiz, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, kazada kusursuz olduğunu, istenen tazminat miktarının yüksek bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ vekili; husumet yönünden davaya itiraz ettiklerini, davacı tarafın taleplerinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bulunduğunu, faiz talebinin de yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların maddi tazminat ile ilgili talepleri hakkında mahkememizce önceki verilen hüküm bölümü kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabul kısmen reddine, davacılardan ... için 8.000,00TL manevi tazminatın, ... için 7.000,00TL manevi tazminatın, ... için 7.000,00TL manevi tazminatın, ... için 7.000,00TL manevi tazminatın, ... için 7.000,00TL manevi tazminatın, ... için 7.000,00TL manevi tazminatın, ... için 3.500,00TL manevi tazminatın, olay tarihi 11/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ve ...'tan müştereken müteselsilen tahsiline, Fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin dairemiz bozma kararı öncesi mahkemenin 2009/421E-2014/337K sayılı dosyasından verilen gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmediğine ilişkin temyiz sebebleri bakımından, dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, gerekçeli kararın vekile usulüne uygun olarak 25.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen işbu temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma,cenaze defin gideri ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

6100 sayılı yeni HMK’nun geçici 3.maddesi 2.Fıkrası gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan

kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bu durumda, HUMK'nun 429/2 fıkrası uygulanarak, Yargıtay'ın bozma kararından sonra mahkemenin tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar vermesi gerekmektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu ilk derece yargılamasını aşamalara ayırmıştır.Bunlar; 1) Davanın açılması ve dilekçeler aşaması, (madde 118,126-136) 2) Ön inceleme, (madde 137-142) 3) Tahkikat, (madde 143-293) 4) Sözlü Yargılama (madde 184-186) ve 5) Hüküm'dür (madde 294.). İlgili maddeler gereğince dilekçeler aşaması, ön inceleme aşaması ve tahkikat aşaması tamamlandıktan sonra mahkeme, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla tarafları davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.

Somut olayda, Dairemiz bozma kararı ve duruşma günü davalı ... vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, bozma sonrası ilk duruşmaya Davalı ... vekili Av....'ın yetkilendirdiği Av ... katılmış, yetki belgesi sunmak üzere süre istemiş,mahkemece yetki belgesini sunmak üzere Av....'e 2 haftalık kesin süre verilmiş, aynı gün UYAP üzerinden yetki belgesi gönderilmiştir. 13.03.2018 tarihli bir sonraki celse davalı ... vekillerinden Av ... saat 9.45'de diğer Av ... ise saat 10.38'de UYAP sistemi üzerinden iki ayrı mazeret dilekçesi göndermişlerdir. 13.03.2018 tarihli celsenin duruşma saati bir önceki ara kararda 10.45 olarak belirlenmiştir. Mahkemece bu celsede gelen diğer taraf vekillerine Yargıtay bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmuş beyanları alınmış, ancak davalı ... vekilinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, sözlü yargılamaya geçileceği hususunda bir bildirim yapılmadan, yokluğunda yargılamaya son verilerek karar verilmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan, davalı ... vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden 6100 sayılı HMK il

öngörülen yargılama aşamalarına uyulmadan, usulüne uygun sözlü yargılama yapılmadan, bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan davalı ... vekilinin savunma hakkını kısıtlayacak ve adil yargılanma hakkını etkileyecek şekilde yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 16.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.