muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4468, Karar No: 2024/1781, Tarih: 28.05.2024

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Birleşen dava temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından, taraflar vekilinin temyiz itirazlarının kesinlikten REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

4.Bozma nedenine göre, taraflar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28/05/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14879, Karar No: 2018/2552, Tarih: 20.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14879 E.  ,  2018/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı ... 'nın adresi Emniyet Müdürlüğü Yabancılar Şubesi'nden de sorularak ikamet izni, çalışma izni gibi belgelerden tespit edilmesi ve gerekçeli kararın davalı ... 'ya usulünce tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. (HMK 366) maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4722, Karar No: 2016/582, Tarih: 21.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/4722 E.  ,  2016/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/09/2013 gün ve 2012/95-2013/161 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/11/2014 gün ve 2013/18329-2014/18345 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin muhasebe ve finansman müdürü sıfatı ile görev yapan ....'un 2007 yılı sonunda yetkilerine son verildiğini, kararın davalı bankaya yazılı olarak bildirildiğini, 18.01.2008 tarihinde davalı bankanın ... Şubesi'nde bulunan kredili mevduat hesabından kredi kullanmak isteyen davacının, kredi limitinin dolu olduğunun öğrenildiğini, araştırıldığında eski çalışanı ...'un şirket yetkililerinin imzalarını taklit etmek ve sahte talimatlar fakslamak suretiyle, yüksek bedellerde para çektiğinin, sahte talimat faksları ile mevduat ve kredi hesaplarından ... veya ... tarafından çekilen paraların çoğu kez aynı gün ve aynı anda davalı bankanın aynı şubesinden, işbirliği halinde oldukları tahmin edilen kişilerin hesaplarına aktarıldığının belirlendiğini, ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından hüküm verildiğini, davalı banka çalışanlarının ağır ihmal ve kusurunun bulunduğunu, talimat asıllarının istenmediğini, sahte imzalarının çoğunun müşteri imza sirküleri ile karşılaştırıldığında ayırt edilebileceğini, talimatlar üzerinde rakamlarla elle oynamalar yapıldığını, ...'un yetkilerinin kaldırıldığını bildirilmesine rağmen sahte talimatlarla yüksek bedelde paranın zimmetine geçirilmesine izin verildiğini ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini istemiş, daha sonra 09.05.2012 tarihli dilekçesi ile istemini artırmıştır.

Davalı vekili, müvekkili bankanın yapmış olduğu işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkili bankanın yapmış olduğu işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı banka tarafından yapılan işlemlerin, bankacılık kural ve teamüllerine uygun olduğu, taraflar arasında düzenlenen 20.04.2006 tarihli Kurumsal Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi'nin 13. maddesinde davacının bildireceği fakstan, bankaya gelecek her talimatın kendisinden gelmiş, yetkilileri tarafından imzalanmış sayılacağının kararlaştırıldığı, çekilecek talimatlar için her tür emniyet tedbirinin alınmasını sağlamayı kabul eden davacı şirket tarafından, kendi şirketlerinin yönetim kurulu üyesi ve finansman yetkilisi olarak görevli bulunan ...'un işlemlerinden haberdar olmadığını, ...'un şirket adına imza yetkisinin kaldırıldığının davalı bankaya bildirildiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin , 25.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ...'ye gelir kaydedilmesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13673, Karar No: 2015/16650, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13673 E.  ,  2015/16650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/514

Davalılar, davacılar tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasında yerel mahkemenin tensip kararı gereğince verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına ilişkin itirazlarının kabulü ile tüm hak ve alacakları üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Temyize konu karar, yerel mahkemenin 10.12.2014 tarihli niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

6100 sayılı HMK'nın 389. maddesine göre uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesi mümkün olup somut olayda mahkemece "... davalı şirketlerin menkul ve gayrimenkul malları ile 3213 sayılı yasanın 40 ve 41. Maddeleri çerçevesinde doğmuş hak edişlerin tamamı ile doğacak hak edişlerin %75'i ile sınırlı olmak kaydıyla ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, doğacak hakedişlerinin 487.500,00-TL ile sınırlı olmak kaydıyla davalı şirketlerin TKİ Genel Müdürlüğü bünyesindeki hak ediş ve alacaklarına ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir konulmasına, 487.500,00-TL'nin Ermenek Ziraat Bankası Şubesine dava dosyası üzerinden açılacak üçer aylık vadeli hesaba depo edilmesine,..." karar verilmiş olup; yazılı karar niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

İhtiyati haciz kararına karşı davalıların itirazı üzerine mahkemece 11/02/2015 tarihli duruşmada verilen karar ile; "...İhtiyati tedbir kararlarına karşı davalı tarafın itirazlarının kısmen kabulüne,

Dava nedeniyle davalıların teminat mektubuna konulmuş olunan ihtiyati haciz niteliğindeki ihtiyati tedbir kararlarının kaldırılmasına, teminat mektupları dışında dava değeri ile sınırlı olmak üzere davalıların menkul ve gayrimenkul malları üzerindeki ihtiyati tedbir kararının aynen devamına,

3. Şahıslar özel kişi, şirket, kurum nezdinde dava tarihi itibariyle davalıların doğmuş ve doğacak hak edişleri üzerindeki ihtiyati tedbir kararlarının dava değerinin %50 si ile sınırlı olmak üzere devamına,

3. Şahıslar özel kişi, şirket, kurum nezdinde dava tarihi itibariyle davalıların doğmuş ve doğacak hak edişleri üzerindeki ihtiyati tedbir kararlarının dava değerinin %50 si ile sınırlı olmak üzere devamına,

Fazlaya ilişkin istemin reddine,.." karar verilmiş, itiraz talebinin incelenmesine lişikin mezkur kararın davalı Ermenek Cenne Kömür İşletmeleri vekilince temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 05.03.2015 tarihli ek karar ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu 'nun 21/02/2014 tarih 2013/1 E. 2014/1 K. sayılı ilamıyla ihtiyati tedbir talebiyle ilgili olarak temyiz yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 10.12.2014 tarihli "niteliği itibariyle ihtiyati haciz" kararına yanlış anlam verilmek suretiyle ihtiyati tedbir olarak nitelendirilmesi sonucunda temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesi gerekir.

2. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3. Davacıların murisinin davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. ile Has Şekerler Madencilik Enerji Nak. İnş. San. Tic. Ltd.Şti'ne ait maden işletmesinde 28.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat ettiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, haksız bir fiile dayalı olarak bir zararın meydana geldiği açıktır. Sadece maluliyet oranı ve kusur durumu çekişmelidir. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup, mahkemece davacının ihtiyati haciz isteminin hangi alacaklara ve taşınmaz veya taşınmazlara ilişkin olduğu somut olarak açıklatıldıktan sonra, davacının tazminat talebi ile orantılı ve davalı şirketin ticari hayatını etkilemeyecek biçimde "tedbirde ölçülülük" ilkesine uygun bir ihtiyati hacize karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun düşmeyecek biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesine,

2-Yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılalardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. İadesine, 15.09.2015gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11387, Karar No: 2022/2745, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11387 E.  ,  2022/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden 26 Nisan 2010, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden ise 26 Nisan 2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13640, Karar No: 2015/157, Tarih: 13.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/13640 E.  ,  2015/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketle imzaladığı “Yabancı Dil Eğitimi Kayıt Sözleşmesi” gereğince İngilizce kurs ücretinin tamamı olan 2.750,00 TL’yi 23.05.2012 tarihinde ödeyerek kayıt yaptırdığını, ancak en fazla dört kişilik sınıflarda ileri düzeyde dil eğitimi verilmesi gerekirken, taahhütlerin yerine getirilmediğini, sınıf mevcudunun sürekli artarak otuz kişiye kadar çıktığını, öğretmenlerin de sürekli değiştiğini, tüm bu olumsuzluklar nedeniyle 07.08.2012 tarihinden sonra derslere katılmadığını, ayıplı hizmeti davalıya bildirip, ödediği bedelin iadesini talep etmişse de kabul edilmediğini ileri sürerek, kurs bedeli olarak peşin alınan 2.750,00 TL’nin, 07.08.2012 tarihinden itibaren işletilecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.750,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasındaki “Yabancı Dil Eğitimi ve Kayıt Sözleşmesi”ne aykırılık nedeniyle ödenen bedelin iadesi istemine ilişkin olup, davacının kurs başlangıç tarihinden, 7.8.2012 tarihine kadar derslere devam ettiği, bu tarihten sonra ise derslere devam etmediği kendi beyanı ile sabittir.

O halde mahkemece, davacının ödediği bedelin, yabacı dil eğitimi aldığı 7.8.2012 tarihine kadar geçen süreye isabet eden kısmı belirlenip, tüm bedelden mahsup edilerek, sadece hizmet almadığı zamana ilişkin bedelin iadesine karar verilmesi gerekirken, açıklanan bu husus göz ardı edilmek suretiyle, ödenen tüm bedelin iadesine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 47,00 TL harcın istek halinde iadesine, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/498, Karar No: 2012/1792, Tarih: 22.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/498 E.  ,  2012/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda alacağa temerrüt faizi yürütülebilmesi için alacaklının yöntemine uygun ihtar ile borçluyu temerrüde düşürmüş ya da alacağın kararlaştırılan kesin vadede ödenmemiş olması gerekir (BK’nın 101. maddesi). Somut olayda davadan önce temerrüt ihtarı bulunmadığı gibi asıl alacağın dayanağı olan ve hafriyat hesabının yapıldığı tarafların imzasını taşıyan 02.05.2006 tarihli tutanakta toplam borç miktarı saptanmış, bunun ödeneceği zamana ilişkin bir vade kararlaştırılmamıştır. Bu durumda davalı dava tarihi itibariyle temerrüde düşmüş olacağından davacının işlemiş faiz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu bu talebin kısmen kabulü doğru olmamıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ödeme savunmasında bulunarak dilekçenin subut sebepleri başlıklı bölümünde ödemelere ilişkin makbuz örneklerini delil olarak göstermiş ise de cevap dilekçesine bu makbuzlar ekli olmadığı gibi mahkemece verilen kesin süreye rağmen ve hatta temyiz aşamasında dahi ödeme makbuzları dosyaya sunulmadığından miktara göre bu savunmasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak yine cevap dilekçesi ve delil listesinde “her türlü yasal deliller” denilmek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu halde mahkemece davalıya ödeme savunması ile ilgili davacıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine bu husus gözden kaçırılarak eksik inceleme ile davanın sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17325, Karar No: 2012/25163, Tarih: 04.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17325 E.  ,  2012/25163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu gibi bırakılamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu gibi bırakılamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın idari yargının görevinde olduğundan görev nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23773, Karar No: 2013/18868, Tarih: 23.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/23773 E.  ,  2013/18868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa atılı suçun yaptırımının kanunda altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası olarak düzenlendiği, adli para cezasının TCK.nun 52/1 fıkrası gereğince alt sınırının 5 gün olduğu, adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları ile nevilerinin farklılığı nazara alınarak mahkemece hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan verildiği halde adli para cezasını sınırlı şekilde alt hadden uzaklaşarak tayini cezanın belirlenmesi ve kişiselleştirilmesi kapsamında değerlendirildiğinden tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8397, Karar No: 2016/8852, Tarih: 30.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8397 E.  ,  2016/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma üzerine, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiş olup yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Hakkında verilen boşanma kararı 16.03.1987 tarihinde kesinleşen davalıya, 04.01.1986 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2008-28.02.2012 döneminde 28.345,06 TL.asıl ve 4.614,24 TL faiz olmak üzere 32.959,30 TL tutarındaki yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar için borç tahakkuk ettirildiğ anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı