muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11736, Karar No: 2008/1099, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11736 E.  ,  2008/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile 3.7.1997 tarihinde ölünceye kadar bakma sözleşmesi yaptığını, bu sözleşme gereğince davalılara ait 490 parsel 17 nolu taşınmazın adına tescil edildiğini, davalıların daha sonra taşınmazı geri almak istemeleri üzerine tapuda satış göstermek sureti ile taşınmazı iade ettiğini, vergi dairesi tarafından bu iki işlem arasında oluşan fiyat farkı nedeni ile tarafına vergi çıkartıldığını, uzlaşma sonucu 5.262,15 YTL vergi ödediğini , ölünceye kadar bakma akti sırasında 71,52 YTL tapu harcının da tarafından ödendiğini, ayrıca davalılara 3.000 Alman markı borç verdiğini ileri sürerek toplam 7.733,67 YTL’ nin tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.333,67 YTL nin 15.2.2005 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının borç verdiğini ispatlayamadığını belirterek fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm,davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara ait taşınmazı ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile adına tescil ettikten sonra davalıların isteği ile satış göstermek sureti ile taşınmazın tekrar davalılar adına tescil edilmesi nedeni ile iki işlem arasında oluşan fiyat farkından ... vergi borcu ile ölünceye kadar bakma sözleşmesinin yapılması sırasında ödediği tapu harcının tahsili talebinde bulunmuş, davalılar davacının iddialarını kabul etmediklerini savunmuşlardır. Öncelikle hiç kimse kendi muvazaasına dayanamaz. Hal böyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA,, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12947, Karar No: 2011/30399, Tarih: 26.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12947 E.  ,  2011/30399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye aleyhindeki takipte, borçlunun banka şubelerindeki hesapları üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasının istenildiği, mahkemece ilgili banka şubelerinde haciz konulan hesaplara ilişkin tüm ekstreler celp edilip bilirkişi incelemesi yaptınlmadan, hesaplarda haczi caiz olmayan cinsten paralar bulunduğu gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

5393 sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz mallar haciz olunamaz. Ayrıca, 277 sayılı Kanunun 1.maddesine göre, 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları, belediye vergi ve resim hükmünde olup, bu paralann da haczi caiz değildir.

Mahkemece, ilgili banka şubelerinden haczedilen tüm banka hesapları ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstreleri getirtilerek hesaplara yatırılan paraların nitelikleri bilirkişi vasıtasıyla incelenmeli, vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1719, Karar No: 2017/4139, Tarih: 08.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1719 E.  ,  2017/4139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6, Karar No: 2020/155, Tarih: 05.03.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/6 E.  ,  2020/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 17. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 2127-2363

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın TCK'nın 142/2-h, 143 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.06.2018 tarihli ve 647-348 sayılı hükme yönelik sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 03.12.2018 tarih ve 2127-2363 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Ceza Dairesince 29.04.2019 tarih ve 1980-6361 sayı ile bir sebep içermeyen temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.10.2019 tarih ve 87516 sayı ile;

"...Sanığın temyiz dilekçesinde suçlamayı kabul etmemesinin, CMK'nın 288, 289 ve 294. maddeleri kapsamında temyiz sebebi olarak değerlendirilmesi ve sanık hakkındaki temyiz isteminin reddi kararının kaldırılarak hükmün esastan incelenmesi gerektiği," düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 02.12.2019 tarih ve 13151-15154 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararı istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Yerel Mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından istinaf edilmesinin ardından Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi üzerine Özel Dairece “temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep gösterilmediği” şeklindeki gerekçe ile sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiş olması karşısında, somut olayda temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'ın, mağdur ... adına kayıtlı olup fiilen katılan ... tarafından kullanılan ve etrafı duvar ile çevrili ikametin bahçesinde park hâlinde bulunan motosikleti direksiyon kilidini kırarak çaldıklarından bahisle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,

İncelenen dosya içeriğinden;

Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'ın, mağdur ... adına kayıtlı olup fiilen katılan ... tarafından kullanılan ve etrafı duvar ile çevrili ikametin bahçesinde park hâlinde bulunan motosikleti direksiyon kilidini kırarak çaldıklarından bahisle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,

Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, “...Her ne kadar sanık ..., sanık ... ile saat 23:00-00:00 sıralarında karşılaştığı ve ...'ın suça konu motosikleti ağabeyinin 400,00 TL'ye satın aldığını söylediği yönünde beyanda bulunmuş ise de, suça konu motosikletin hırsızlandığı saat aralığının 22:30-01:00 suları olduğu, sanığın savunmasında belirttiği ... ile karşılaştıkları zaman diliminde ...'ın ağabeyinin motosikleti satın almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın suça konu motosiklet ile kaza yaptığı ve bu şekilde motosikletin müştekiye teslim edildiği hususları da göz önüne alındığında sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiştir... sanık ... hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi iddiası ve talebi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de, sanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki iddiasından başka ...'ın isnat edilen suçu işlediği yönünde mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, böylelikle sanık ...'ın isnat edilen suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ve karar kesinleştiğinde tanık ... hakkında yalan tanıklık suçundan gereğinin takdir ve ifası için Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.” şeklindeki gerekçe ile sanık ...'ın atılı hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan beraatine; inceleme dışı sanık ...'ın ise hırsızlık suçundan beraatine karar verildiği,

Hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edildiği,

Hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edildiği,

Sanık ...'ın temyiz dilekçesinde; “Yerel Mahkemede ve istinaf başvurusundaki sözlü ve yazılı beyanlarımı aynen tekrar ederim. Olay tarihinde emanet olarak aldığım motosiklet nedeniyle suçlu görülmekteyim. Bu hırsızlık olayını daha önceki beyanlarımda belirttiğim gibi ... işlemiştir. Benim hırsızlık olayı ile bir alakam yoktur. Yerel Mahkemece beraatime karar verilmesi gerekirken ceza tayin edilmesi ve İstinaf Mahkemesince de esastan red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.” şeklindeki gerekçe ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 03.12.2018 tarihli ve 2127-2363 sayılı kararına yönelik temyiz talebinde bulunduğu,

Dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Ceza Dairesince, "5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine,” karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

1412 sayılı CMUK’nın “Temyiz istidası ve ihtiva edeceği noktalar” başlığını taşıyan 313. maddesi;

“Temyiz eden taraf hükmün hangi cihetine itiraz ve neden dolayı bozulmasını talep etmekte olduğunu temyiz istidasında veya beyanında veyahut layihasında gösterir.

Temyiz için istinad edilen sebeplerde muhakeme usulüne müteallik hukuki bir kaideye mi yoksa kanuni diğer hükümlere mi, muhalefet etmiş olmasından dolayı itiraz olunduğu gösterilir.

Birinci hâlde kanuna muhalif olan vak’alar izah olunur.”,

5271 sayılı CMK’nın “Temyiz başvurusunun içeriği” başlığını taşıyan 294. maddesi ise;

“1- Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

Birinci hâlde kanuna muhalif olan vak’alar izah olunur.”,

5271 sayılı CMK’nın “Temyiz başvurusunun içeriği” başlığını taşıyan 294. maddesi ise;

“1- Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK’dan farklı şekilde, re’sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir. 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin, örneğin; "Hükmü temyiz ediyorum." şeklindeki dilekçelerde olduğu gibi herhangi bir temyiz sebebi içermemesi durumunda tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkının bulunmaması hâllerinde olduğu üzere usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddi gerekir.

1412 sayılı CMUK’nın “Temyiz sebebi” başlığını taşıyan 307. maddesi; “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir.” düzenlemesini taşımaktadır.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;

“1- Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2- Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” şeklinde belirtilmiş, maddenin Hükümet Tasarısı'ndaki Gerekçesinde de;

“Madde, 1412 sayılı Kanun'dan ayrılarak 'kanuna aykırılık' yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan 'hukuka aykırılık' sözcüklerine yer vermiştir.

Yargılamanın konusunu oluşturan cezai uyuşmazlık çözüldükten ve maddi gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan veya olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddi hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.

Yargılamanın konusunu oluşturan cezai uyuşmazlık çözüldükten ve maddi gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan veya olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddi hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.

Temyiz başvurusunun, hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayandırılması gerekir. Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur.” açıklamalarına yer verilmiştir.

Mülga CMUK’da temyiz sebebi “kanuna aykırılık” olarak belirlenirken, 5271 sayılı CMK’da “hukuka aykırılık” olarak belirlenmiştir. Ancak her iki Kanun’a bakıldığında bu iki farklı kavramın aynı şekilde anlaşılmasının istendiği sonucuna varılmaktadır. Zira her iki Kanun'un ilgili hükümlerinde bu kavramlar, “bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması” şeklinde tanımlanmış olup öğretide de geçmişten bu yana kanuna aykırılık kavramı geniş yorumlanmış ve bu ifadenin yazılı hukukla sınırlı anlaşılmaması gerektiği, bu nedenle yazılı hukuka ek olarak; içtihada aykırılık, tecrübe ve mantık kurallarına aykırılık, öğretiye aykırılık, maruf ve meşhur olan şahsi bilgilerdeki hataların da kanuna aykırılık kapsamında denetlenebileceği, ayrıca uluslararası hukuka ve evrensel hukuki değerlere aykırılığın da temyiz nedeni olarak ileri sürülebileceği ifade edilmiştir.

Temyiz nedenleri bakımından iki Kanun arasındaki esas farklılık, 5271 sayılı CMK’nın temyiz başvurusunun içeriği başlıklı 294. maddesinden kaynaklanmaktadır. 1412 sayılı CMUK'nın 313. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinin ilk fıkraları temyiz sebeplerinin gösterilmesi hususuna ilişkindir ve arada ciddi bir fark yoktur. Oysa her iki maddenin ikinci fıkraları birbirinden tamamen farklıdır. 5271 sayılı Kanun’un 294. maddesinin ikinci fıkrasında temyiz sebebinin ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabileceği açıkça belirlenmiştir.

Fiilin sanık tarafından işlenip işlenmediği maddi sorunu oluştururken sanık tarafından gerçekleştirilmiş fiilin suç oluşturup oluşturmadığı, suç oluşturduğu kabul edilen fiile hangi cezanın verilmesi gerektiği, delillerin nasıl değerlendirildiği, nasıl yargılama yapıldığı, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, hükmün doğru oluşturulup oluşturulmadığı gibi hususlar ise hukuki sorunu oluşturur. Sübut da denilen maddi mesele, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin sözlülük ve doğrudan doğruyalık ilkelerini uygulayarak eylemi öğrenmesidir. Hukuki mesele ise olayın hukuk karşısındaki durumunu tespit etmek anlamına gelir.

Temyiz nedeni olan hukuka aykırılık, hâkimin olaya en uygun normu bulamaması veya bulsa da yanlış değerlendirip uygulama yapmasıdır. Hukuka aykırılığa yol açan norm muhakeme hukuku normu olabileceği gibi (Örneğin, tanıklıktan çekinme hakkı bulunan tanığa bu hakkının hatırlatılmaması, karar oturumunda hazır olan sanığa son söz hakkı verildikten sonra katılana da diyeceklerinin sorulması gibi.) maddi hukuk normu da olabilir. (Örneğin, sanığın eylemi suç teşkil etmediği hâlde mahkûmiyet hükmü kurulması, suçun niteliğinin hatalı belirlenmesi, eksik araştırmaya dayalı olarak karar verilmesi gibi.) Maddi hukuk normunun ihlâli hâlinde temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak kararın bozulması gerekmekte ise de muhakeme hukukuna ilişkin ihlâllerde, ihlâlin hükmü etkileyip etkilemediği gözetilmelidir.

Bu kapsamda muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz nedeni olarak açıkça ileri sürülmesi gerekmektedir. Muhakeme hukukuna aykırılık iddiasına dayanan temyiz taleplerinde Yargıtay hem muhakeme normunun doğru uygulanıp uygulanmadığını hem de ilk derece veya bölge adliye mahkemelerince muhakeme normunun uygulandığı olayın doğru tespit edilip edilmediğini denetleyecektir. Temyiz dilekçesinde muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezaî yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

Nitekim, 5271 sayılı CMK'nın 301. maddesinin Hükümet Tasarısı'ndaki Gerekçesinde; "Yargıtay, yalnız temyiz dilekçesi veya beyanında maddi hukuk kurallarına aykırılık nedeniyle ileri sürülen hususlarla, temyiz istemi yargılama hukukuna ilişkin kuralların uygulanmaması veya eksik veya yanlış uygulanmasından dolayı yapılmışsa bu olgular hakkında inceleme yapar.” açıklamalarına yer verilerek temyiz sebebinin hangi hukuka aykırılık iddiasına dayandırıldığının gösterilmesi; muhakeme hukukuna aykırılık iddiasına ilişkin temyiz taleplerinde hiç uygulanmayan, eksik veya yanlış uygulanan usul kuralları ile buna dayanan maddi olguların ileri sürülmesi gerektiği vurgulanmıştır.