muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24109, Karar No: 2021/12742, Tarih: 18.10.2021

7165 sayılı kanunla yeniden düzenlenen CMK'nun 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nun 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nun 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nun 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nun 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nun 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nun 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Temyize konu edilen hükme esas somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, müştekinin çeki bankaya ibraz eden hamil olmadığı ve bu nedenle şikayet hakkı bulunmadığı gerekçesi ile düşme kararı verildiği, müşteki vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, duruşmalı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda, 13.03.2019 tarihinde ilk derece mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın eyleminin "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçunu oluşturduğu sabit olmakla çekin karşılıksız kalan miktarından az olmamak üzere; sanığın neticeten 26.590,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilk kez ve kesin olarak karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu kez temyiz isteminin reddine karar verildiği ve söz konusu 03.05.2019 tarihli ek kararın temyiz edildiği görülmekle, sanık hakkında ilk kez kurulan 06.11.2019 tarihli ''mahkumiyet" hükmüne karşı 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nun 286/2-d maddesi gereği temyiz yolunun açık olduğu anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin yasal dayanaktan yoksun olan 03.05.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair "ek kararı"nın KALDIRILMASINA karar verilerek;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince ESASTAN REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 16. İcra Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3670, Karar No: 2015/11511, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3670 E.  ,  2015/11511 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Keskin Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2015

NUMARASI : 2014/267-2015/5

TALEP EDEN : A.. T..

KÜÇÜKLER : V.. T.. - N.. T..

KAYYIM ADAYI : S.. T..

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Ankara 11. Sulh Hukuk ve Keskin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin "Y.. Mahallesi M.. A.. O.. Caddesi No: .. K../K.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Keskin Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kolluk araştırmasına göre kayyım talep edilenin "K.. M.. 5. K.. İ.. Köyü No: .. Y../A.." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, küçükler hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre "K.. M.. 5. K.. İ.. Köyü No: .. Y../A.." adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12995, Karar No: 2016/8895, Tarih: 26.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12995 E.  ,  2016/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın, duruşmaya katılan ve şikayetçi olmayan ölen yakını ... dışında, suçtan zarar görme olasılığı bulunan diğer ölen yakınları Emine Türk, Halime Öztürk ve Cevriye Türk'e duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğine ilişkin belgelere dosyada rastlanılmadığından, gerekçeli kararın adı geçenlere tebliğine ilişkin belgenin, bulunmaması halinde, usulüne uygun tebligat yapılıp, belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ve düzenlenecek ek tebliğnamenin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1074, Karar No: 2012/2932, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1074 E.  ,  2012/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 46.218,51 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalı ...'nün yaptığı müracaat üzerine Kara Harp Okulu Komutanlığı'nca, 6000 Sayılı Yasa gereğince borcun yeniden yapılandırıldığı ve öğrenim dönemi faizinin 7515,94 TL olarak hesaplandığı anlaşılmaktadır. Öğrenim dönemi faizinin hesap yöntemine ilişkin (başlangıç tarihlerini ve hangi tarihe kadar faiz yürütüldüğünü de gösterir) belgelerin Kara Harp Okulu Komutanlığı'ndan getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13080, Karar No: 2010/12821, Tarih: 03.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/13080 E.  ,  2010/12821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılan kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza ait tapunun iptali isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 14.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 03.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25139, Karar No: 2014/7563, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25139 E.  ,  2014/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01/11/2009 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25909, Karar No: 2015/11511, Tarih: 22.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/25909 E.  ,  2015/11511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyadaki diğer sanık ...’ün yokluğunda verilen kararına karşı infazın durulması ve temyiz talebini içeren 02.01.2014 tarihli talebi üzerine mahkemenin 17.01.2014 tarihli talebin reddine ilişkin ek kararına 31.01.2014 havale tarihli dilekçesiyle itiraz ettiğinden adı geçen ek kararın temyize tabi olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz talebine yönelik tebliğnamede görüş bildirilmemiş olduğundan, bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 22.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6747, Karar No: 2023/5237, Tarih: 16.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/6747 E.  ,  2023/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/640 E., 2009/1648 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sonucunda, Samsun ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 158 parsel ... 3.300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi ... Köyünde 123 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 6831 ... Orman Kanunu'na (6831 ... Kanun) göre orman kadastrosu ve 2/B maddesi uygulaması çalışması yapıldığını, çalışmalara 03.04.2007 tarihinde başlanılıp 06.10.2007 tarihinde bitirildiğini, yapılan çalışmaların 26.10.2007 tarihinde askıya çıkarıldığını ve 6831 ... Kanuna göre 6 ay askıda kaldıktan sonra itiraz olmaksızın kesinleştiğini, davaya konu ... Köyü Köy İçi Mevkii 158 parselin tamamımın orman kadastrosu haritasına göre orman sınırları içinde kaldığını, davaya konu yerin davalının kullanımda olduğunu beyanla, orman sınırları içinde kalan davaya konu yerin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davaya konu yerin dedesinden kaldığını, ormanla bir ilgisi olmadığını, yüzlerce yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ... Köyü Köy İçi Mevkii 158 parsel ... taşınmazın davalı ... adına 1971 yılında yapılan tapu kadastro çalışmaları sonucunda tapuya kayıt ve tescil edildiği anlaşılmış ise de orman ve kadastro teknisyeni bilirkişilerin raporu içeriklerinde haritasında yeşile boyalı olarak gösterilen taşınmazın tamamının kesinleşmiş orman kadastrosuna göre orman sınırları içerisinde kaldığının anlaşıldığı, Yargıtay İçtihatı Birleştirme kararları ile diğer daire kararları içeriklerinde geçmişi orman olan herhangi bir taşınmazın zuhulen tapuda özel şahıs adına tescil edilse dahi orman niteliğini kaybetmesinin mümkün bulunmadığı, yine imar ve ihya yolu ile veya olağan ve olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile özel mülkiyete konu olabilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ilçesi ... Köyü Köy İçi Mevkii 158 parsel ... taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla tapu kaydının iptali ile orman vasıflı olarak hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz yoluna başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz yoluna başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ve davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu ... Mahallesinde 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun) kapsamında 22/a uygulama çalışmaları yapıldığını ve 26.12.2017 tarihinde kesinleştiğini, dava konusu parselin bu çalışmalar sonucunda yeni ada parsel numarası aldığını ve alanının da değiştiğini, Mahkemece verilen kararın tapuda infaz imkanı kalmadığını, kararın bozulmasını ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 ... Kanun kapsamında 22/a çalışmaları sonrası oluşan duruma uygun olarak yeniden rapor düzenlenerek karar verilmesini talep ettiğini, ayrıca 3402 ... Kanuna 6099 ... Kanun ile eklenen 36/A ve geçici 11 inci maddelerine göre yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden düzenleme yapıldığını beyan ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman özelliğini kaybettiğini ve 1971 yılında tarım arazisi olarak tapusunun verildiğini, taşınmazı bir asra yakın tarım arazisi olarak kullandıklarını, en son yapılan tapu kadastro ve orman kadastrosu ile 2B çalışmalarında Eski Köy Devlet Ormanı sınırlarının değiştiğini, kendisine ait olan 158 parselin de revizyon görerek 107 ada 14 parsel olduğunu, taşınmazın orman vasfı taşımadığını, tamamen tarım arazisi olduğunu beyan ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve hukuki niteleme

Uyuşmazlık, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 ... Kanun.

3. Değerlendirme

1. Davalının temyiz istemi yönünden; 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi uyarınca karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 437/1 inci maddesi uyarınca sulh hukuk mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalıya 15.06.2020 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.09.2020 tarihinde verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalıya 15.06.2020 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.09.2020 tarihinde verilmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının temyiz dilekçesinin (IV.C.3.1.) bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının (IV.C.3.2.) bentte açıklanan nedenlerle reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi