muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13317, Karar No: 2013/11158, Tarih: 11.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13317 E.  ,  2013/11158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi ve tarafların sıfatları ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/161, Karar No: 2014/1224, Tarih: 03.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/161 E.  ,  2014/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/118890

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 27/12/2011, 2010/494 (E) ve 2011/423 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Murat hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, mağdur Nejat'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Olayımızda da, sanığın, mağdurun sağ aksillada, sağ hemitoraks, sağ lomber, sol uyluk bölgelerine en az bir tanesi göğüs boşluğuna nafiz olacak şekilde beş bıçak darbesi vurarak pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yaraların yerleri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle CMUK.nun 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/45, Karar No: 2006/4903, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/45 E.  ,  2006/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı banka ile imzaladığı kredi kartı sözleşmesi gereğince kredi kartının ... kurye ile gönderildiğini, ve ... kalem müdürüne teslim edildiğini ancak, aynı ... onun odasından çalındığını, gönderilen hesap özetinde harcamalar yapıldığının anlaşıldığını ileri sürerek, 5.479 YTL. borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 27.9.2003 tarihinde kayıp- çalıntı ihbarında bulunduğunu, bu tarih itibariyle kartın kullanıma kapatıldığını , yapılan alışverişlerin ihbardan önceki tarihe ait olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bankanın kayıp ihbarından önce yapılan harcamalar nedeniyle sorumlu olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafından davacı adına çıkartılan kredi kartının ... kurye vasıtasıyla 16.9.2003 tarihinde ... ... imzasına teslim edildiği, ve davacı tarafından 27.9.2003 tarihinde çalıntı ihbarında bulunulduğu hususları dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Davacı yargılama aşamasında kredi kartının ... kalem müdürüne teslim edildiğini ileri sürmüş, temyizdeki itirazında da, teslim ... ... ...’in şirkette çalışan bir şahıs olduğunu, teslim almaya yetkili olmadığını ayrıca kredi kartının kurye vasıtasıyla gönderilmesinin yasal olmadığını açıklamıştır. 5584 sayılı Posta Kanunu’nun 1. maddesinde, P.T.T. İdaresinin; açık ve kapalı mektuplar, kartlar, gazetelerle belli zamanlarda çıkan dergiler, kitaplar, her türlü basılmış kağıtlar, küçük paketler, değer konulmuş mektuplar ve kutular, değer konulmuş veya değer konulmamış posta kolileri ve tebliğ kağıtları kabul etmek, taşımak ve dağıtmak; ....v.s. ile ödevli olduğu açıklandıktan sonra, 2-A maddesinde, açık ve kapalı mektuplar, üzerlerinde haberleşme mahiyetinde yazı bulunan kartların vs.nin gönderilmesinin P.T.T. idaresinin tekeli altında olan maddeler olduğu yazılmıştır. Yine aynı kanunun 41-11-A maddesi ile Mektup Postası Gönderileri Yönetmeliğinin 106/8 maddesinde, posta ile gönderilmesi yasak şeyler olarak; kağıt para ile senet, çek v.s. gibi elinde bulunduranın yararlanabileceği ve banka gişelerinde kolaylıkla paraya çevrilebilen her türlü değerli kağıtlar sayılmış, ancak bunların değer konulmuş mektuplar içinde gönderilebileceği kabul edilmiştir. Değer Konulmuş Mektuplar Yönetmeliğinin 9.maddesinde de, değer konulmuş mektupların içlerinde güncel ve kişisel haberleşme niteliğinde yazılar taşımadığı takdirde posta tekeli dışında olduğu, aksi halde, tekel kapsamında kaldığı açıklanmıştır. Esasen, kredi kartının kullanım fonksiyonu gözetildiğinde; kartı her elinde bulunduranın salt kartla yetinerek ondan faydalanması mümkün olmayacağından, kişisel imza ya da şifre ile kullanılması mümkün olabileceğinden değerli kağıt olarak kabul edilmesi de mümkün değildir. Değerli kağıt olmayan kredi kartının yanı sıra kullanımına vs. ilişkin kart üzerinde ve ayrıca yazılmış belge şeklinde bilgilerin de gönderildiği gözetilerek güncel ve kişisel haber taşıyan bu gönderilerin mektup niteliğinde olduğu, bu nedenle Posta Kanunun 2/A maddesi gereğince gönderilmesinin PTT’nin tekelinde olup ... kurye ile gönderilmesinin yasal olmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıya usulüne uygun olarak gönderilmeyen kredi kartının çalınması ve harcama yapılmasından davacı sorumlu değildir. Mahkemece, anılan kart nedeni ile yapılan harcamalardan dolayı davacının borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile , yazılı şekilde davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 3.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4859, Karar No: 2012/5743, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4859 E.  ,  2012/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2010 gün ve 2008/473 Esas, 2010/117 Karar sayılı hükmün ve 17.08.2010 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1230, Karar No: 2020/1189, Tarih: 11.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/1230 E.  ,  2020/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 184 ada 39375 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve arkadaşları adına ve 208, 272 ve 274 parsel sayılı sırasıyla 196.849,73, 60500 ve 69250 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise, vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların tespitine esas vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olmadığı ve vergi kayıtlarının taşınmazlara ait olması halinde ise kayıt miktar fazlası üzerinde zilyetlik ile kazanım koşullarının oluşmadığı iddiasına dayanarak; davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ise, tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli 208, 272 ve 274 parsel sayılı taşınmazlara yönelik ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında müdahil .... ve arkadaşları, tapu kaydı, vergi kaydı ve irsen intikale dayanarak çekişmeli 208 parsel sayılı taşınmaza yönelik davaya katılmışlardır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin 208 ve 184 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davasının asıl talep yönünden reddine, fer'i talep yönünden kısmen kabulüne, 274 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının reddine, davacılar ...'nin davasının kısmen kabulüne, davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'nin davasının reddine, katılan ... ve arkadaşlarının davasının reddine, çekişmeli 208 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından 26.05.2014 havale tarihli rapor ve eki haritada (C) harfi ile işaretli 40.000 metrekare yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tesciline, (D) harfi ile işaretli 39.500 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacılar ... murisi ...'nin ... Sulh Hukuk Mahkememsi'nin 1985/19 Esas, 1985/4 Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında mirasçıları adlarına, (E) harfi ile işaretli 102.875 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı Hazine adına tapuya tesciline, 274 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, 184 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 03.03.2014 havale tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 11.107,98 metrekare yüzölçümündeki bölümün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından terkinine, (B) harfi ile işaretli 29.742,66 metrekare yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile bir kısım davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar ...vekili, 09.09.2014 havale tarihli dilekçesi ile 272 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün tavzihini talep etmiş ve Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda tavzih talebinin kabulüne; davacı Hazinenin davasının reddine, davacılar ...'nin davasının kabulüne, davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'nin davasının reddine, çekişmeli 272 parsel sayılı taşınmazın davacılar ... murisi ...'nin ..

... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar ...vekili, 09.09.2014 havale tarihli dilekçesi ile 272 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün tavzihini talep etmiş ve Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda tavzih talebinin kabulüne; davacı Hazinenin davasının reddine, davacılar ...'nin davasının kabulüne, davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'nin davasının reddine, çekişmeli 272 parsel sayılı taşınmazın davacılar ... murisi ...'nin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1985/19 Esas, 1985/4 Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17813, Karar No: 2008/17215, Tarih: 17.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17813 E.  ,  2008/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı kadın yararına hüküm altına alınan maddi tazminat çoktur. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte belirtilen nedenle hüküm bölümünün 3'ncü bendindeki "30.000 YTL. maddi tazminat" cümlesinin hükümden çıkarılmasına, yerine 15.000 YTL. maddi tazminat" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, sair temyize konu bölümlerinin ise 1. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/5401, Karar No: 2014/7873, Tarih: 16.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5401 E.  ,  2014/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/2148-2013/1598

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 21.02.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiralanan taşınmaz 31.12.2011 tarihine kadar kafeterya olarak kullanılmak üzere davalıya kiraya verilmiştir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, 818 Sayılı Borçlar Kanunu ile 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, bu Kanunlardaki kira ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflara ilişkin düzenlemeler, Kanunun dördüncü bölümünde sıralanmıştır.Kiralanan yerin gayri musakkaf vasıfta olması halinde 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenen Genel hükümlere tabi yerlere ilişkin kira sözleşmesi hükümleri ,kiralanan yerin musakkaf vasıfta olması halinde ise aynı kanunun 339. ve devamı maddelerinde düzenlenen konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerine ilişkin kanun maddeleri uygulanacaktır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 327. maddesinde yer alan düzenlemeye göre genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise kira sözleşmesinde sürenin dolması ile kira sözleşmesi kendiliğinden sona erer.Kiraya veren sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde dava açarak süre bitimi nedeniyle tahliye talep edebilir.Belirli süreli kira sözleşmelerinde belirlenen sürenin dolması halinde taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisi sürdürülürse kira sözleşmesi süresiz olarak uzar.Genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde belirli süreli kira sözleşmesinin süresiz hale gelmemesi için kiraya veren kira süresi bitmeden veya dava açma süresi içinde kira sözleşmesini yenilemeyeceğine dair ihtarname tebliğ ettirirse kira sözleşmesi yenilenmeyeceği gibi süresiz hale de gelmez.Bu durumda her zaman süre bitimi nedeniyle tahliye davası açılabilir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 347. maddesinde yer alan düzenlemeye göre ise konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az on beş gün önce bildirimde bulunmadıkça sözleşme aynı koşullarla bir yıl

uzamış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez.Ancak on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren ,bu süreyi izleyen her uzama süresi sonunda kiraya veren ,bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla ,her hangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

uzamış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez.Ancak on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren ,bu süreyi izleyen her uzama süresi sonunda kiraya veren ,bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla ,her hangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

Somut olayda; Yukarıda anılan bu düzenlemeler çerçevesinde kiralananın 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu Genel Hükümlere mi, Konut ve Çatılı İşyeri Kiraları Hükümlerine mi tabi olup olmadığı önem arzetmektedir.Kira sözleşmesinde kiralanan yerin kafeterya olarak kiraya verildiği belirtilmişse de dosya kapsamından kiralanan taşınmazın galip vasfının musakkaf mı yoksa gayrı musakkaf mı olduğu anlaşılamamaktadır. Bu nedenle mahkemece gerekli araştırma yapılarak kiralanan taşınmaza uygulanacak kanun maddesinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16336, Karar No: 2017/3297, Tarih: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16336 E.  ,  2017/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun 1040280 no.lu ticarethane abonesi olduğunu, aboneliğe konu "Mete Motel" isimli iş yerinin kış aylarında kapalı olup yaz aylarında faaliyet gösterdiği, iş yerinde kullanılan sayacın arıza olduğunun tespiti üzerine davalı kurum tarafından 24.10.2008 ile 14.08.2009 tarihleri arası dönemi kapsayacak şekilde ek tahakkuk yapıldığını, oysa tahakkuk dönemi içerisindeki 06.11.2008 ile 29.04.2009 tarihleri arasında elektriğin kesik olmasına rağmen haksız bir şekilde hiç elektrik kullanılmayan dönemler ile bedeli ödenmiş dönemleri de kapsar şekilde fazladan tahakkuk yapıldığını belirterek, davalı kuruma 15.465,80 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan tahakkukun usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 1040280 Nolu elektrik aboneliğinden dolayı 24.10.2008 -14.08.2009 tarihleri arasında yapılan ek tahakkuk nedeni ile davalı kuruma 4970,04 TL borçlu olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentte belirtilenler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

./..

-2-

Somut olayda mahkemece, davanın, 10.495,76 TL üzerinden kabulüne, 4.970,04 TL üzerinden reddine karar verildiği halde, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davalı lehine takdir edilenden daha düşük olacak şekilde, davacı için 596 TL, davalı için 1259 TL şeklinde yazılmış olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yagılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 6. bendinde yazılı "...596 TL.." ifadesinin çıkartılarak yerine "...1259 TL..." ifadesinin yazılması, 7. Bendinde yazılı "...1256 TL.." ifadesinin çıkartılarak yerine "...596 TL..." ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,