muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19424, Karar No: 2018/8918, Tarih: 24.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19424 E.  ,  2018/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği elektrik faturaları ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ve kayıp kaçak bedeli üzerinden enerji fonu,.....payı, elektrik tükerim vergisi ve KDV bedeli tahsil edildiğini ileri sürerek, bu bedellere karşılık olmak üzere 105.687,28 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile yapılan elektrik abonelik sözleşmesinin 46. Maddesinde tahkim şartı bulunduğunu, davacı tarafından iş bu davaya konu edilen uyuşmazlığın tahkim yolu ile çözümlenmesi gerektiğini, açık sözleşme hükmüne rağmen mahkeme nezdinde adli yargı yoluna başvurulmuş olması nedeniyle tahkim ilk itirazında bulunduklarını belirterek, davanın öncelikle usulden, aksi halde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında imzalanan 02.03.2011 tarihli sözleşmenin 46. maddesinde anlaşmazlıkların çözümü için tahkim şartı konulduğu, sözleşmenin geçerli olduğu ve tahkim şartının da uygulanabilir yasal şartlarının taşıdığı gerekçesiyle, süresinde yapılan tahkim itirazının kabulüne ve HMK 412-413. Maddeleri ile MTK 4-5. maddeleri gereği davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz nedenleri yerinde değildir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/2. Maddesinde; ’’Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde,davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur.’’ düzenlemesi bulunmaktadır.

./..

-2-

Somut olayda; davanın, tahkim itirazı nedeniyle usulden reddine karar verilmiş olması nedeniyle, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2 maddesi uyarınca davalı yararına 1.500 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 10.854,58 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "...10.854,58 TL ücreti vekaletin ..." ifadesinin çıkartılarak yerine " 1500 TL maktu ücreti vekaletin" ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/5502, Karar No: 2012/9632, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5502 E.  ,  2012/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının askerlik görevini ifası sırasında yönetiminde bulunan askeri araçla yaptığı kaza sonucu aracın hasarlandığını, 1.556,63 TL tutarında hasar meydana geldiğini, ... Başkanlığı ... Askeri Savcılığı tarafından yapılan soruşturma sonunda kazanın karşı aracın sürücüsünün ters yönden seyretmesi nedeniyle kaza olduğundan bahisle takipsizlik kararı verilmişse de; davalının gezmek amacı ile güzergah değiştirmesinin de olayda etkili olduğunu belirterek 1.556,63 TL hasar bedelinin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, olayda kusurunun bulunmadığını, karşı aracın sürücüsünün kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiş; mahkeme 22.2.2012 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine hükmedilmiş; bu ek kararda davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL'sına çıkarılmıştır.

Somut olayda davacı idare vekili 1.556 TL hasar bedelinin davalıdan tahsili istemiyle dava açmış; mahkemece davalının olayda kusurunun bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin kararı temyiz etmesi

üzerine mahkemece 22.2.2012 tarih 2011/973-1998 sayılı ek karar ile kararın kesin olmasından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafın talebi ve reddedilen kısım 1.556 TL olup, karar tarihi itibariyle 1.540 TL olan temyiz kesinlik sınırının üzerinde olup hükmün kesin olduğundan sözedilemeyeceğinden davacı vekilinin ek kararı temyiz istemi yerinde görülerek mahkemenin 22.2.2012 gün 2011/973-1998 sayılı ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek davacı vekilinin 17.2.2012 tarihli temyiz dilekçesine istinaden mahkemenin 6.12.2011 tarih 2011/973-1998 sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının (dosyanın esasının) incelenmesine geçildi:

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalı ...'nun, Genelkurmay Başkanlığı ... Askeri Savcılığı'nın 24.4.2008 gün 2008/323-188 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ve ekindeki belgelere göre davaya konu trafik kazasında kusursuz olduğunun, kazaya karışan dava dışı karşı araç sürücüsü ...'ün ters yönden seyretmesi nedeniyle olayda tamamen kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan davanın reddine dair 6.12.2011 gün 2011/973-1998 sayılı yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ek kararı temyiz itirazının kabulü ile mahkemenin 22.2.2012 tarih 2011/973-1998 sayılı ek kararının ortadan kaldırılmasına, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile aleyhindeki hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 20.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12670, Karar No: 2020/1843, Tarih: 04.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12670 E.  ,  2020/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan ve kesin nitelikli adli para cezasına hükmedilmiş ise de, kasten yaralama suçunun yağma suçunun unsuru olması nedeniyle bu hükmün de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Olay günü sanığın, kardeş olan müştekilerin birlikte ikamet ettiği konuta açık olan balkon kapısından girdiği ve müşteki Sinan’ın uyuduğu odada cebinde 5.000,00 TL para bulunan pantolonu aldığı sırada müştekinin uyandığını farketmesi üzerine pantolon ile birlikte kaçmaya başladığı, müşteki Sinan’ın da peşinden kovaladığı ve kardeşi müşteki Ümit’e seslendiği, müştekilerin sanığı mutfakta sıkıştırdığı ve aralarında boğuşma yaşandığı, sanığın da cebinden çıkardığı bıçak ile müştekileri yaraladığı, müştekilerin sanığı güçlükle yakalayarak elindeki bıçağı ve pantolonu aldıklarını beyan ettikleri olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-d, 35. maddelerinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri değerlendirme ve takdir yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7581, Karar No: 2017/13291, Tarih: 22.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7581 E.  ,  2017/13291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2015/8941, Karar No: 2015/20246, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8941 E.  ,  2015/20246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/547-2014/731

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi ve fıstıklık niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2676, Karar No: 2012/6598, Tarih: -

**6. Hukuk Dairesi         2012/2676 E.  ,  2012/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece çeyiz eşyalarına yönelik istemin kabulüne fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili ziynet eşyalarına yönelik olarak temyiz etmiştir.

Yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK’nun 290’ıncı  ve bunun karşılığı olarak düzenlenen 6100 sayılı HMK.’nun 201.maddesi hükmüne göre senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemlerin tanıkla ispatı mümkün olmayıp ancak aynı kuvvette bir belge ile kanıtlanması gerekir.

Olayımızda davacı, 21.08.1993 tarihli çeyiz senedine dayanmış olup, davalı bu belgeyi teslim alan sıfatıyla imzalamıştır. Davalının, kısmi tahrifat dışında senede karşı bir itirazı bulunmamaktadır.  Bu durumda  senette belirtilen çeyiz ve ziynet eşyalarının davacıya geri verildiği davalı tarafından aynı kuvvette bir delille kanıtlanmak durumundadır. Davalı bu hususu yöntemine uygun delillerle kanıtlayamadığından mahkemece davalının tahrifat iddiası üzerinde durularak yukarıdaki açıklamalar da göz önünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19536, Karar No: 2013/4012, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19536 E.  ,  2013/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanığın müştekinin evine geldiği, kendisini yurtiçi kargodan geldi gibi tanıtarak teslim için 70 tl istediği bu sırada elinde teslimat fişi olduğu, müştekinin ismini yazarak imza attırdığı, müştekinin 70 tl'sinin olmadığını söyleyip 20 tl para verdiği, bunun üzerine sanığın cep telefonu ile bir kişiyi arıyormuş gibi yaptığı,bu konuşma sırasında ... şarjının bittiğini söyleyerek müştekiden bu kez cep telefonunu istediği ve aldığı müştekinin telefonunun içindeki sim kartı çıkartarak iade ettiği, kendi sim kartını bu telefona taktığı, konuşuyormuş gibi yaparak bir dakika abla dediği, bu sırada müştekinin paketi getirecek diye düşündüğü ama oradan sanığın kaçtığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Yargıtay — Esas No: 2023/463, Karar No: 2024/489, Tarih: 06.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/463 E.  ,  2024/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/398 E., 2022/1297 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/75 E., 2022/11 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile

İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ..........., ile davalı vekili Avukat ............,'in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilin maliki olduğu 172 parsel sayılı taşınmazı imar ve ihya ederek bağ haline getirdiğini, değerini arttıracak işlemler yaptığını, davalı tarafından müvekkili aleyhinde açılan önalım davasının kabulü halinde yapılan yararlı kazandırmaların sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; toplam 238.065,41 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin gayrimenkulun maliki olmadığını, taşınmaza yapılan faydalı giderlerin tapu kayıt maliklerinden istenebileceğini, önalım davasında 25.03.2013 tarihinde yapılan keşifte taşınmazın ekime hazır hale getirildiğini, ekili bitki örtüsü olmadığı tespit edildiği halde dikim yaparak iyi niyetli olmadıklarını gösterdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin gayrimenkulun maliki olmadığını, taşınmaza yapılan faydalı giderlerin tapu kayıt maliklerinden istenebileceğini, önalım davasında 25.03.2013 tarihinde yapılan keşifte taşınmazın ekime hazır hale getirildiğini, ekili bitki örtüsü olmadığı tespit edildiği halde dikim yaparak iyi niyetli olmadıklarını gösterdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2015/795 E., 2019/186 K. sayılı kararıyla; davaya konu taşınmazın davacı tarafından kullanıldığı hususunda bir niza bulunmadığı, davaya konu taşınmazı satın alan davacıya karşı açılan önalım davası sonuçlanıncaya kadar, taşınmaz üzerinde yapılan bağ omçası dikme, yüksek kapama bağ sistemi kurma, damlama sulama sistemi, motopomp binası gibi yapılan işlemlerin, taşınmazdan gelir elde etmeye yönelik olarak yapılan faydalı işlemler olduğu, önalım davası sonucunda taşınmazın davalı adına tesciline karar verildiği, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar da aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde taşınmazla birlikte malik uhdesine geçeceğinden, bu geçişle birlikte davacının malvarlığında azalma ve buna mukabil davalının malvarlığında artış meydana geleceği gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 229.460,77 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının iyiniyetli olmadığı, bu nedenle asgari levazım değerinin, tüm malzemenin işçilik ve bakım giderlerinin gözetilmeksizin, piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım ve dikim yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktarın belirlenmesi gerektiği ve omcaların davacı tarafından kesildiğinden bahsetmesine göre bu yön de ayrıca araştırılması gerektiği gerekçesiyle, Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi'nin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile 96.884,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili: müvekkil şirketin kötü niyetli olmadığını, müvekkili şirketin sebepsiz zenginleşmeye konu edilen masrafları yaptığı dönemde taşınmaza malik olduğunu, faydalı ve zorunlu masrafların müvekkile ödemesi gerektiğini, iyiniyetle çıplak araziyi ihya ile ekilebilir tarım arazisi haline getirdiğini, asgari levazım bedeli üzerinden hesaplama yapılmasının doğru olmadığını, gerekçesiz ve hiçbir somut veriye dayanmadan hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, bilirkişi raporunda hakkaniyete aykırı hesaplama yapıldığını savunarak, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili: davacı şirketin dava konusu taşınmazda 04.06.2012 tarihinde 943/3520 hisse satın aldığını, davacının iyiniyetli olmadığını, davacının yaptığını iddia ettiği işlerin tamamının faydalı işler olup zorunlu işler olmadığını, kötüniyetli zilyedin ancak "zorunlu" masrafları talep edebileceğini, ıslah edilen cevap dilekçesi ve delil dilekçesi ile bildirdikleri tanıklar dinlenilmeden verilen kararın yanlış olduğunu, sebepsiz zenginleşmenin yasal koşulları oluşmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiğini, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine 2021/263 E. sayılı dosyada açılan el atmanın önlenmesi davası sonuçlandığında ve davacı şirket dava konusu taşınmazdan çıkartılıp müvekkil taşınmazını teslim aldığında müvekkil davacı şirketin diktiği üzüm bağını sökecek yerine taşınmazını erik bahçesi haline getireceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/263 E. sayılı dosyası üzerinden davacısı ..., davalısı ...S. Tarım Ürünleri Yet. Nak. Ger. Dön. ve Or. Ür. San. Ltd. Şti. olan dava konusu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talepli davanın 27.10.2022 tarihli duruşmasında davanın kısmen kabulüne karar verildiği ancak kararın henüz kesinleşmediği, elatmanın önlenmesi davasına göre dava konusu taşınmazın halen davacı kullanımında olduğu gibi mevcut tapu kaydına göre 18.12.2019 tarihinde davalı adına hükmen pay tescili yapıldığı, böylece istinafa konu işbu alacak davasının açıldığı tarihte tapu davacı adına kayıtlıyken yargılama sırasında davalı adına tescil gerçekleşse de, davacının bedelini istediği tarlayı kullanmaya devam ettiği, sebepsiz zenginleşme olgusunun henüz gerçekleşmediği, davacının davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri