muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6232, Karar No: 2015/12815, Tarih: 25.06.2015

kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili ... sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili...’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, öncelikle, uyuşmazlık konusu dönemin 25/10/2008 ile 24/05/2012 tarihleri arasındaki dönem olduğu nazara alındığında, ilgili ... sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılarak adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili ...’nden adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, bu şekilde davalı ve eski eşinin 2011 Kasım ayı öncesine ait ikamet adresleri saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, davacı ve eski eşin dava konusu dönem kapsayan adreslerinde, birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığının tespiti amacıyla, kolluk araştırılması yaptırılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, ihtiyar heyeti azaları ile davacı ve eski eşinin ikamet adreslerine yakın yerlerde ikamet eden ve resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Sosyal Güvenlik Denetim Raporunda sözlü olarak tarafların birlikte yaşadıklarını söylediği belirtilen apartman yöneticisi ...'in mahkeme huzurunda ifadesine başvurulmalı, bağımsız tanık olan apartman görevlisi ...'nın mahkeme huzurunda verdiği beyanıyla birlikte yaşama olgusunu doğruldağı da göz önünde bulundurularak, uyuşmazlık konusu husus hiçbir şüpheye mahal vermeyecek şekilde araştırıldıktan sonra, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2861, Karar No: 2015/6904, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2861 E.  ,  2015/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 18.06.2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık kanuni süresinden sonra 20.01.2015 günü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında mahkemece gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz talebinin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10651, Karar No: 2018/2545, Tarih: 10.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10651 E.  ,  2018/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/07/2016 tarih ve 2016/99-2016/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 35. sınıf hizmetleri içeren “... KAHVE EVİ ...” ibareli, 43. sınıf hizmetleri içeren “...” ibareli, 43 ve 45.sınıf hizmetleri içeren “... KAHVE” ibareli, 43. sınıf hizmetleri içeren “... ... KAHVE EVİ” ibareli markaları gibi çok sayıda “...” asıl unsurlu markasının olduğunun ve 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren, "...+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, 2014/59983 sayılı marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından dava dışı firmalara ait "... ...... KAHVE EVİ" ibareli, 30.sınıf ürünleri içeren 07.03.2008/12912, "... ......KAHVE EVİ" ibareli, 30.sınıf ürünleri içeren 07.03.2008/12913, "... KAHVE+ŞEKİL" ibareli, 29 ve 30.sınıf ürünleri içeren 18.07.2013/62730, "..." ibareli, 32.sınıf ürünleri içeren 08.05.1994/80952, "... .. +ŞEKİL" ibareli, 30.sınıftaki un ürünlerini içeren 10.06.1994/151217 sayılı markalar ile "... KAHVE+ŞEKİL" ibareli, 30.sınıf ürünleri içeren 2014/40136, "... ... KAHVE+ŞEKİL" ibareli, 30.sınıf ürünleri içeren 2014/40456 sayılı başvurular mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, itirazın YİDK'nın 2016/M-1384 sayılı kararlarıyla kısmen kabul olunmasına karşın "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.; Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar.; Mayalar, kabartma tozları.; Her türlü un, irmikler, nişastalar.; Çaylar, buzlu çaylar.; Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.; Sakızlar.; Dondurmalar, yenilebilir buzlar.; Pekmez" ürünleri için reddedildiğini, kararın bu yönden haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira müvekkilinin başvurusunun konusu işaretin görsel, secil ve anlamsal olarak redde mesnet markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, başvuru ile redde mesnet markaların kapsamlarının farklı olduğunu, müvekkili başvurusunun seri marka olduğunu, bu ibare bakımından müktesep hakkı bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların bakımından “...” ibaresinin esas ve ayırt edici unsur olduğunu, işaretlerin görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, bu nedenle kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların bakımından “...” ibaresinin esas ve ayırt edici unsur olduğunu, işaretlerin görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, bu nedenle kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet markalarda asıl ve ayırt edici unsurun "..." ibaresi, başvurunun asıl ve ayırt edici ibaresinin de aynı olduğu, yazım biçiminin ve şeklin başvuru kapsamında yer alan ürün ve hizmetler için hatırda kalmasının ve ifadesinin her zaman mümkün olmadığı,anılan ibarenin doğrudan vasıf bildirici nitelik taşımadığı, somut ve soyut olarak ayırt ediciliğinin yüksek seviyede olduğu, redde mesnet markalar ile başvuruda ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.; Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar.; Mayalar, kabartma tozları.; Her türlü un, irmikler, nişastalar.; Çaylar, buzlu çaylar.; Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.; Sakızlar.; Dondurmalar, yenilebilir buzlar.; Pekmez" ürünlerinin redde mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli tüketicilerin ilk bakışta ve derhâl herhangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, davacı tarafın asli unsur yanında bazı ekler de içeren yeni ve seri bir marka tescil ettirme hakkı bulunduğu ancak davacının anılan olanaktan yararlanabilmesi için son başvurusunun konusu işaretin, öteden beri kullanılmakta olan, redde mesnet markalardan bağımsızlaşmış önceki tescilli markalarında yer alan mal ve hizmetleri aynen içermesi, davalı veya bir başkasına ait tescilli markalara yakınlaşmaması ve benzeşmemesi, bu suretle bir iltibas ve haksız rekabete yol açmaması gerektiği, davacının reddedilen emtia yönünden müktesep hakkı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9444, Karar No: 2006/8502, Tarih: 21.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9444 E.  ,  2006/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık, trafik iş kazasında yaralanan  işçinin uğradığı maddi ve manevi zararın, işverene ödetilmesi isteğine ilişkindir.

İş kazası sonucu meydana gelen olayda, sorumluluğun taşıma işini üzerine alan dava dışı kooperatife ait olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş,  karar manevi tazminat yönünden davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava dışı S.S K.18 no.lu Otobüsçüler Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi ile davalı işveren Elelktrik Üretim A.Ş Genel Müdürlüğü'ne bağlı K. Termik Santralı İşletme Müdürlüğü arasında 6.8.2003 tarihinde düzenlenen sözleşme ile kooperatifin davalı işverene ait işçileri taşıma işini üstlendiği, 14.1.2004 tarihinde meydana gelen trafik iş kazasında, kooperatife ait aracı süren şöförü İ. Ö.'ın 2/8 oranında, E.-B.şantiye binasından yola giren dava dışı mobil vinç şöförü N. D.'ın 4/8 oranında, şantiye sorumlusu İ. Ö.'nin 2/8 oranında kusurlu oldukları, davalı işverenin kusurunun bulunmadığı davacının sürekli işgörememezlik orarının %0 olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur.

Uyuşmazlık zarara uğrayan sigortalı işçinin bindiği servis aracının işverene ait olmamasına ve servis şöförü ile davalı işveren arasında hizmet akti bulunmamasına karşın meydana gelen olaydan işverenin sorumlu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı, S.S.K'nın 11/A (e) maddesi'nde açıkca gösterildiği üzere sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla, işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında meydana gelen olaylar iş kazası olarak nitelendirilir. 4857 sayılı İş Kanunu 2/3 ve 506 sayılı yasanın 5/2  maddesinde araçlar işyeri kapsamında kabul edilmiştir. Servis düzeninin bulunduğu işyerinde sigortalıların emniyetli ve güvenli bir şekilde işyerine götürülüp getirilmeleri işveren yükümünde olan bir sorumluluktur. İşveren bu görevi kendi araç ve işçisiyle yapabileceği gibi somut olayda olduğu gibi taşıma sözleşmesine bağlı olarak da yaptırması mümkündür. Taşıma işinin işveren nam ve hesabına yapılması durumunda, işçiye karşı sorumluluk doğrudan işverene aittir.  Bu nedenle asıl  işveren durumunda olan davalı, diğer alt işveren ve dava dışı diğer  işçilerin kusurundan birlikte  müşterek ve müteselsilen  sorumludur. (İş Kanunu md. 2)

Bu durumda, 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı da gözetilerek davacıya uygun bir manevi tazminat takdir etmek yerine yazılı şekilde isteğin tümünün reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10733, Karar No: 2015/9561, Tarih: 26.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/10733 E.  ,  2015/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas 2012/1842 sayılı kararı ile zamanaşımı süresinin hesabında daha ağır cezayı gerektiren tüm nitelikli hallerin dikkate alınacağı kabul edildiğinden 5237 sayılı TCK’nın 143 ve 119/1-c. maddelerindeki artırım nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında zamanaşımının gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenmesi konusunda ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 05.06.2013 tarih ve 572 sayılı raporda, bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtildiği; buna karşılık sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen 06.08.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda ise fiilin suç teşkil ettiğini ancak sonuçlarını tahmin edecek algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yetisinin olmadığının açıklandığı ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesinde de sosyal inceleme raporunun, çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulacağının yer alması karşısında; suça sürüklenen çocuğun işlediği geceleyin bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu suçlarla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı konusunda çelişkiyi gideren rapor ile tespit edilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-07.04.2009 günlü kararın Dairemizin 15.04.2013 tarihli ilamı ile bozulmasından sonra mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmeden, 15.03.1994 doğumlu olup, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle işlediği iddia olunan geceleyin bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemlerinin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-Müştekinin işyerinden 7-8 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

b-Suça sürüklenen çocuklar hakkında geceleyin bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi uyarınca “iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi” şeklinde tedbire çevrilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde “İnegöl Halk Eğitim Merkezinde 2 yıl süre ile marangozluk ve okuma yazma kursuna devam etme tedbirine çevrilmesine” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3209, Karar No: 2010/6635, Tarih: 18.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3209 E.  ,  2010/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında; “Tescile konu çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1982 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazlar ve çevresinin kadastro pafta örneğinden nitelik belirtilmeden tesbit harici olarak bırakıldığı anlaşılmaktadır. ... bilirkişi raporunda davaya konu olan taşınmazlar, genel arazi kadastrosu sırasında davacı adına belgesizden tesbiti yapılan 174 parselin Kuzey ve Güney sınırına bitişiktir. Kadastro paftasına göre 174 sayılı parselin Kuzeyden ... Deresine ... Deresine sınır olduğu ve dava konusu yerlerin bu iki ... arasında ve geniş ... yatağı içinde yer aldığı gözükmektedir. Bu nedenle, taşınmazların aktif ... yatağında olup olmadıkları, ... yatağından kazanılıp kazanılmadıkları konusunda jeoloji mühendisinden rapor alınmamış, taşınmazlar üzerinde deliceden aşılınmış zeytin ağaçları bulunduğu ve delicelerin de orman ağacı olduğundan, dikilen ağaçların yaşı, sayısı, deliceden aşılananların aşı yaşı, sayısı ve dağılımları konusunda da araştırma yapılmamıştır. Ayrıca, ... bilirkişiler tarafından düzenlenen 04.10.2005 tarihli rapora ekli krokide taşınmazların Devlet Ormanına bitişik olduğu görülmektedir. Bu durumda, çekişmeli taşınmazların 766 Sayılı Yasaya göre 1982 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda hangi nedenle tapulama harici bırakıldığı, kadastronun yapıldığı yıllarda 228 sayılı genelge hükümlerine göre Orman Yönetimi tarafından orman alanları belirlenerek arazi kadastro ekibinin çalışacağı alanların tesbiti yapıldığından böyle bir çalışma yapılıp yapılmadığı Orman Yönetimi ve Kadastro Müdürlüğünden sorularak varsa bu çalışma ile ilgili harita ve belgeler getirtilmemiş, Kadastro Müdürlüğünden taşınmazların 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca orman, çalılık, fundalık olması nedeniyle mi tapulama harici bırakıldığı, yoksa ... yatağında kalması nedeniyle mi tapulama harici bırakıldığı sorulmamıştır. Taşınmazlar orman olarak tapulama harici bırakılmışsa; yörede henüz orman kadastrosu da yapılmadığına göre, taşınmazın orman kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarihe kadar orman sayılacağından sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceğinin düşünülmesi gerekir.

Bu nedenle; mahkemece, çekişmeli taşınmazların bulunduğu 8 nolu kadastro paftasının tamamı getirtilmeli, taşınmazların 1982 yılında yapılan kadastro çalışmalarında hangi nedenle (nitelikte) tapulama harici bırakıldıkları yukarıda belirtilen 228 sayılı genelgeye göre orman sınır çalışmaları yapılıp yapılmadığı Orman Yönetimi ile Kadastro Müdürlüğünden sorulup, varsa bu konudaki harita ve diğer belgeler getirtilmeli, bilirkişi raporuna göre sınırda orman bulunduğu anlaşıldığından taşınmazların orman, fundalık, çalılık gibi nedenlerle tapulama harici bırakılmaları halinde yörede henüz orman kadastrosu yapılmadığından orman kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarihe kadar orman sayılacağından ve sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği kabul edilmeli, taşınmazlar üzerindeki dikelen ağaçların yaşı ve sayısı ile

deliceden aşılananların aşı, yaşı, sayısı ve dağılımları ile eğimleri saptanmalı, taşınmazlar iki ... arasında ve geniş ... yatağında gözüktüğünden aktif ... yatağında olup olmadıkları, ... yatağından kazanılıp kazanılmadıkları konusunda jeolog bilirkişiden rapor alınmalı, bundan sonra tüm olgular ve deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilme” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra dava konusu taşınmazın öncesinin delicelik olduğu, üzerindeki zeytin ağaçlarının deliceden aşılandığı, öncesi itibariyle orman sayılması gerektiğinden orman kadastrosu yapılıp kesinleşmeden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 15.09.1982 tarihinde yapılmış ve sonuçları 18.01.1984-17.02.1984 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.