muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/627, Karar No: 2020/2876, Tarih: 02.06.2020

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceği düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 170. maddesinin ikinci fıkrasında da soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda kamu davası açmak üzere yeterli şüphe oluşturması durumunda, Cumhuriyet savcısının, iddianame düzenleyeceği hükme bağlanmıştır.

Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesince, mutlak delil niteliğinde olan alkol raporunun aslının ya da onaylı örneğinin alınmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanunun 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda alkol tespit tutanağının dosyada bulunduğu, sanığın alkollü araç kullandığının ikrarı yeterli bulunmaması halinde mahkemesince alkol ölçüm çıktısının alınabileceği anlaşılmakla,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2019 tarihli ve 2019/890 değişik iş sayılı karar sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3602, Karar No: 2022/2136, Tarih: 09.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3602 E.  ,  2022/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili ve dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez dahili davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Köyü Kömürönü mevkiinde bulunan 126 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, ... kullanımında olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı asıl, kendi adına kullanıcı şerhi yazılan 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın miktarının eksik olduğunu, kullanıcı olduğu taşınmazın bir kısmının davalı parselde kaldığını, bu durum askı ilan neticesinde öğrendiğini açıklayarak tesbite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 126 ada 3 parsel sayılı taşınmazın önceden orman sınırları içinde olduğu, 1993 yılında kesinleşen 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uygulaması ile 2/B arazisi niteliği ile orman sınırları dışına çıkarıldığı, eylemli orman olmadığı, bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen dava konusu kısmın davacının anne ve babasından kalan tapulu arazisinin bitişiğinde olduğu ve eskiden tapulu arazi ile birlikte bağ olarak kullandıkları, davacının anne ve babası ölünce mirasçıları kendi aralarında yaptıkları taksimle bu yerin davacıya verildiği, davacının bağı sökerek kiraz ağaçları diktiği ve bu kısmın 10-15 yıldır davacının fiili kullanımında olduğu, tespit tarihinde davacı tarafından kullanıldığı anlaşılmakla davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan reddine, dahili davalılar Hazine ve ... yönünden kabulüne, dava konusu 126 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı taşınmaza ait kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptaline, beyanlar hanesine "Bu taşınmazın 14/08/2018 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 1.033,41 m2 miktarındaki kısmı Mehmet kızı ...'ün kullanımındadır ve üzerinde bulunan kiraz ağaçları ...'e aittir. Aynı krokide taşınmazın B harfi ile gösterilen 2.155,25 m2 miktarındaki kısmı ... oğlu ...'ün kullanımındadır ve üzerinde bulunan kiraz ağaçları ...'e aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı ... vekili ve dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce; tüm dosya dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu 126 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1953 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında orman tahdit sınırları içine alındığı, 1993 yılında yapılan 2/B uygulama kadastrosu ile XX nolu 2/B bloğu kapsamında Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı; bilirkişi raporu ve eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.033,41 m2'lik kısmının öncesinde davacının anne ve babasının kullanımında iken, anne babasının vefatından sonra miras taksiminde davacıya isabet ettiği, bu bölüm üzerinde daha önce bulunan bağın davacı tarafından sökülerek, yerine kiraz ağaçlarının dikildiği; keşif günü itibariyle sürülü vaziyette olduğu, üzerinde bir adet taş kulübe ile 10 yaşlarında 5 adet kiraz ağacının bulunduğu, eylemli orman vasfında olmadığı; kadastro tespit günü ve öncesi itibariyle anılan taşınmaz bölümünün davacının kullanımında olduğu, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde kullanıcı gösterilen dahili davalı ... ile bir ilgisinin olmadığının anlaşıldığı, açıklanan nedenlerle; davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan reddine, dahili davalılar Hazine ve ... yönünden kabulü ile dava konusu taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptal edilerek, krokide (A) harfi ile gösterilen 1.033,41 m2'lik kısım yönünden davacı lehine kullanıcı şerhi yazılmasında ve bu bölüm üzerinde bulunan kiraz ağaçlarının davacıya ait olduğunun belirtilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, davalı ... vekili ile davalı Hazine vekilinin tüm istinaf itirazlarının 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Dahili davalı Hazine ve ... vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nin 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine ve ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3059, Karar No: 2015/5034, Tarih: 19.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3059 E.  ,  2015/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.03.2007 tarih ve 2007/8-161 E., 2007/155 K. sayılı kararı ile de belirtildiği üzere adil yargılanma ve dinlenilme hakkının bir gereği olarak hakim, taraflara duruşmalarda hazır bulunmak, iddia ve savunmalarını bildirmek için imkan vermeli, tarafları usulüne uygun bir biçimde duruşmaya davet etmelidir. Fakat tarafların kendilerine tanınan bu imkana rağmen, duruşmaya gelmek zorunluluğu yoktur. Hukuk davalarında duruşmaya gelmemenin müeyyidesi, dava dosyasının işlemden kaldırılması veya yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilmesidir.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur.

AİHM'ye göre de iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Dosya kapsamına göre, taraf vekillerinin hazır bulunduğu 15/02/2013 tarihli duruşmada davalı vekiline tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için 2 hafta kesin süre verilmesi ile davalının bildireceği 2 tanık adına gideri yatırılan avanstan karşılanmak üzere davetiye çıkarılmasına/talimat yazılmasına karar verilmiştir. Davalı vekili süresi içinde 26/02/2013 tarihinde tanıklarının isim ve adreslerini bildirmiş ve davalı tanığı adına 05/04/2013 tarihinde yapılacak duruşmada hazır bulunması ihtarını içerir tebligat çıkarılmıştır. 05/04/2013 tarihli duruşmaya davacı tarafın katılmaması ve davalı vekilinin ise davayı takip etmemesi üzerine dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. 05/04/2013 tarihli duruşmada davalı tanıklarının hazır olup olmadığı ile ilgili yoklama mahkemece yapılmamıştır. Dava dosyasının yenilenmesi üzerine taraflara duruşma günleri tebliğ edilmiş, davalı vekili 06/06/2013 tarihli duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunmuştur. 06/06/2013 tarihli duruşmada davacı vekili "Davalı taraf geçen celse de davayı takip etmemiştir ve bu celsede de tanığını hazır etmemiştir, dosya bilirkişiye tevdi edilsin" şeklinde beyanda bulunmuş, mahkemece davalının mazeretini belgelememesi nedeniyle mazeretinin reddi ile dosyanın bilirkişiye verilmesine karar verilmiştir. Takip eden 05/09/2013 tarihli duruşmaya katılan davalı vekili, dinlenmeyen tanıklarının dinlenmesini, dosyanın takipsiz bırakıldığı duruşmada tanıklarının hazır bulunduğunu, ancak bu duruşma izin alamamaları nedeniyle gelemediklerini, mahkemenin gelecek duruşmaya davet etmeleri halinde hazır bulunacaklarını belirtmesine rağmen davalının talepleri ile ilgili herhangi bir karar verilmeden davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur. Hukuki süreci bu şekilde olan dava dosyasından, davalı vekilinin süresi içinde bildirdiği tanıklarının dinlenmesi için davetiye gönderildiği, ancak davacının katılmadığı duruşmada davalı tanıklarının hazır bulunup bulunmadıkları tespit edilmeden dosyanın işlemden kaldırıldığı, yenilenen dava dosyasında tarafların davet edilmesine rağmen davalı tanıklarının davetiye ile yeniden davet edilmeyerek dosyanın bilirkişiye verildiği ve davalının talebine rağmen davalı tanıklarının dinlenmesi veya dinlenmemesi yönünde karar alınmadığı anlaşılmaktadır. Yani davalı tanıklarının dosyanın yenilenmesiyle birlikte duruşmaya davet edilmedikleri açıktır. Davalı tanıkları dinlenmeyerek davalı tarafın hukuki dinlenilme ve savunma hakkı ihlal edilmek suretiyle davanın karara bağlanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9693, Karar No: 2010/6766, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9693 E.  ,  2010/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 30.06.1983 tarihinden itibaren ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı Kurumun temyizine gelince; Dava, davacının 30.06.1983 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun ve 5763 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkının saklı tutulması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile, davacının 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

14.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa’nın 4956 sayılı Yasa ile değişik 25. maddesinde sigortalılığın gelir vergisi mükellefiyeti olanların, mükellefiyet başlangıç tarihinden , gelir vergisinden muaf olanların esnaf ve sanatkarlar sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmak şartı ile talep tarihinden başlatılacağı bildirilmiştir.

1479 sayılı Yasa’nın 4956 sayılı Yasa ile değişik 25. maddesinde sigortalılığın gelir vergisi mükellefiyeti olanların, mükellefiyet başlangıç tarihinden , gelir vergisinden muaf olanların esnaf ve sanatkarlar sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmak şartı ile talep tarihinden başlatılacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 1479 sayılı Yasa'ya 24.7.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa ile eklenen 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 18.maddesinde bu kanuna göre sigortalılık niteliklerini taşıdıkları halde 4.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalılıkların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 4.10.2000 tarihinden başlayacağı, ancak bu kanuna göre tescil edilmiş olanların sigortalılıkların, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982- 4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde ödemeleri şartıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Somut olayda ise davacının 30.6.1983- 30.11.1984 tarihleri arasındaki vergi, 3.4.1985 ve devamı şeklinde oda kaydının bulunduğu, Esnaf Sicil kaydının olmadığı davanın 26.8.2008 tarihinde açıldığı davacının oda kaydı ile birlikte Esnaf Sicil kaydı bulunmadığından 4.10.2000 tarihinden itibarende sigortalılık koşullarını taşımadığı açıktır.Yukarıda anlatılan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25706, Karar No: 2014/7005, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25706 E.  ,  2014/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan elma ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, hasat döneminde elmanın taşınmaz başında toptan ortalama kg. satış fiyatı ve üretim masraflar... , ... , ... , ... İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazda dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle ürün maliyetleri bildirilirken ilaçlama masrafları belirtilmediğinden bu husus ... İl Tarım Müdürlüğünden araştırıldıktan,

3)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazın ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaret ettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12774, Karar No: 2022/2920, Tarih: 02.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12774 E.  ,  2022/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... 6. İş Mahkemesi

Dava, davacının 08/02/1988 - 30/09/2001 tarihleri arasında iptal edilen Bağ-Kur sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti, aksine olan Kurum işleminin iptali ile 01/12/2016 tarihinden itibaren 4/a (SSK) kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacının 5510 sayılı Kanunun 4/1-a ve 4/1-b kapsamında sigortalılıkları olduğunu, 08/02/1988 - 31/03/1988 ve 01/01/2001 - 31/12/2003 tarihleri arasında kahvehane işletmesi nedeniyle İnegöl Vergi Dairesindeki vergi kaydına dayalı olarak 08/02/1988 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığını, davacının 31/12/1996 tarihine kadar olan prim borçlarını ve 08/02/1988 - 30/09/2001 tarihleri arasındaki Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin prim borcunu da ödediğini, davacının 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması için Kuruma başvurduğunu ancak talebinin reddedildiğini belirterek davacının iptal edilen 08/02/1988 - 30/09/2001 tarihleri arasındaki dönemde Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 24/11/2016 tarihli tahsis talebine istinaden 01/12/2016 tarihinden itibaren 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davacının 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında sigortalı sayılmasına esas teşkil edecek nitelikte mesleğiyle alakalı herhangi bir oda ve sicil kaydının olmadığının tespiti üzerine 4/1-b kapsamındaki sigortalılığının vergide kayıtlı olduğu sürelere göre tekrar düzenlendiğini, fazla çıkan prim ödemelerinin isteğe bağlı sigortalılık olarak değerlendirilmesi talebi üzerine 01.06.1997 tarihli ilk ödeme tarihinden isteğe bağlı sigortalılığının başlatıldığını ve ödemelerinin karşıladığı 31.08.1999 tarihine kadar hizmet verildiğini, Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI