muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5651, Karar No: 2010/566, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5651 E.  ,  2010/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının alacaklı olduğu Ankara 13. İcra Müdürlüğü’nün 2008/1783 Esas sayılı icra dosyasından müvekkiline gönderilen 1. ve 2. haciz ihbarnamelerine süresinde itiraz edilmesine rağmen 3. haciz ihbarnamesinin gönderildiğini, müvekkilinin takip borçlusuna borcu bulunmadığı gibi hukuki ilişkisinin de olmadığını belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 1. ve 2. haciz ihbarnamelerine itiraz etmemesi nedeniyle 3. haciz ihbarnamesinin gönderildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3. haciz ihbarnamesinin tebliği üzerine açılan menfi tespit davasında 3. şahsın takip borçlusuna borcu bulunmadığını ispat etmekle yükümlü olduğu, 1. haciz ihbarnamesine yapılan itirazın hangi tarihte dosyaya girdiğinin belli olmadığı, 2. haciz ihbarnamesine yapılan itirazın 7 günlük süreden sonra yapıldığı, davanın esasında borçluya karşı açılması gerektiği, borçluyla birlikte alacaklının hasım gösterilebileceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda 3. haciz ihbarnamesinden sonra davanın süresinde açıldığı mahkemenin kabulündedir. Davacı dava dilekçesinde bilirkişi incelemesine de dayanmıştır. O hâlde Mahkemece, davacının tüm delillerini ibraz etmesine imkân verilerek ve gerektiğinde davacının defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp uzman bilirkişiden rapor alınarak, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8809, Karar No: 2016/6086, Tarih: 10.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8809 E.  ,  2016/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında TCK’nın 157/1, 51, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 2.400 TL adli para cezası erteleme, 1 yıl denetim süresi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Katılan vekilinin, 21.06.2012 tarihli oturumda sanık hakkında şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, daha önce verilen katılma kararının hükümsüz kaldığı ve şikayetten vazgeçmeden geri dönme imkanı bulunmaması nedeniyle sanık hakkındaki vaki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Sanığın, ev satın almak isteyen katılana başkasına ait tapulu bir taşınmazı satmayı vaat ederek kaparo adı altında katılandan 20.000 TL para aldığı, daha sonra taşınmazın başkasına satıldığı, bu şekilde katılandan haksız para alan sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda,

Sanığın, eşi adına kayıtlı olduğu anlaşılan tapulu taşınmazı katılana satmayı teklif ederek 04.02.2011 ve 07.02.2011 tarihlerinde banka aracılığı ile toplam 20.000 TL para aldığı, katılanın hakkında beraat kararı verilen ve taşınmazın satımına aracı olan diğer sanığa evin devri için bir çok kez girişimde bulunması konusunda ısrarcı olmasına rağmen kaporanın ödenmesinden 16 gün sonra taşınmazın eşi tarafından 23.12.2011 tarihinde Berat Özyılmaz’a satıldığının tapu kayıtlarından anlaşılması ve sanığın kaporayı iade etmemesi karşısında suçun unsurlarının oluştuğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün” ve “2.400 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1702, Karar No: 2018/9344, Tarih: 14.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/1702 E.  ,  2018/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı taraf, ... Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırılan, 101 ada 11 parsel (ifraz ile 101 ada 125 ve 101 ada 126 parsel) sayılı taşınmaz üzerindeki üç katlı binanın kendisi tarafından yapıldığını, taşınmaz üzerindeki ağaçların da kendisine ait olduğunu açıklayarak, bina ve ağaçların tarafına ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “Davanın Kabulü ile; 101 ada 11 (125-126 ifrazen) parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bodrum, zemin kat ve birinci kattan oluşan toplam üç katlı yapı olan muhtesatın ve meyve bahçesindeki ağaçların mülkiyetinin davacı ...'a ait olduğunun Tespitine, tapu kaydında beyanlar hanesine işlenmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-a)6100 sayılı HMK'nun 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda; her ne kadar Mahkemece, meyve bahçesindeki ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, aidiyetinin tespitine karar verilen ağaçlar hükümde tek tek sayılmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporu da kararın eki sayılmamıştır. Hal böyle olunca, hükmün infazında tereddüt oluşturulmuştur.

b)Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer(TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3

b)Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer(TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3

sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti talebinin, muhdesatı meydana getirenin tespiti isteğini de kapsadığı kabul edilmelidir. Bu nedenle, muhdesatın mülkiyetinin davacı tarafa ait olduğunun tespiti yerine muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

c)Diğer yandan, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Beyanlar” başlıklı 1012/2, 3. maddesine göre, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususlar tüzükle belirlenir. Özel kanun hükümleri saklıdır. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60.maddesine göre de, kütüğün beyanlar sütununa, mevzuatın yazılmasını öngördüğü hususlar tarih ve yevmiye numarası belirtilerek yazılır. Söz konusu yasal düzenlemelere göre, her beyanın tapu kütüğünün beyanlar sütununda gösterebilmesi mümkün değildir. Bunun için, Türk Medeni Kanunu'nda ya da özel kanunlarda bu konuda bir hükme yer verilmiş olması veya Tapu Sicil Tüzüğü'nde bir düzenleme yapılmış olması gerekir. Mevzuatın yazılmasına izin vermediği bir belirtme kütüğün beyanlar sütununda gösterilemez.

Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen, taşınmazın heyelan bölgesinde kalması(710 m), geçit hakkı(748 m), toprağın iyileştirilmesi(755 m), eklentiler(1012/1 m) ile özel yasalar arasındaki 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 41.maddesi, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun değişik 7. maddesi, 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 11. maddesi, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 12. maddesi, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 22. maddesi, 2981 Sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemleri düzenleyen yasa uyarınca hak sahibine tahsis beyanları, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 15. maddesi, 2924 Sayılı Orman Köylüsünün Desteklenmesine Dair Kanunu'nun 7. Maddesi ve 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/II. maddesi tapunun beyanlar sütununa şerh verilmesine imkan veren yasal düzenlemelerden bir kısmıdır. Somut olay, tapunun beyanlar sütununa tescile imkan veren yasal düzenlemelerden hiçbirine uymamaktadır.

Hal böyle olunca, Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti isteğinin kabulüne karar verilmekle yetinilmesi gerekirken yanlışa düşülerek, tapu kaydının beyanlar hanesine işlenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının (2-a,b, c ) bentlerinde açıklanan nedenlerle kabulü ile, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.3.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/967, Karar No: 2019/2773, Tarih: 05.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/967 E.  ,  2019/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 50/1. maddesine göre kısa süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına veya aynı fıkranın alt bentlerinde yer alan diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilebileceği, mahkemenin de suça sürüklenen çocuğun şahsi hali ve ekonomik durumunu göz önüne alarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine hükmettiği, hükmolunan adli para cezasının miktarı ve taksit sayısı göz önüne alındığında, mahkemenin kararının takdir hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, tebliğnamede bozma isteyen (3) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalardaki istikrarlı savunmalarında göre, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesine karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, Arama Kurtarma Teşkilatına ait olan faal durumdaki hizmet binasının içerisindeki depodan arama kurtarma faaliyetlerinde kullanılan eşyayı çaldığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun iki farklı nitelikli halini ihlal eden suça sürüklenen çocuğun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan

TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması, suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılmasına karşın, gerekçeli karar başlığında suç adının bina içinde muhafaza altına alınmış elya hakkında hırsızlık olarak gösterilmesi,

TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması, suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılmasına karşın, gerekçeli karar başlığında suç adının bina içinde muhafaza altına alınmış elya hakkında hırsızlık olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1682, Karar No: 2015/2366, Tarih: 19.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/1682 E.  ,  2015/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ve duruşma gününün taraflara tebliği için gerekli olan posta pulunun dosyada bulunmadığı 13.08.2014 tarihli kalem tutanağı ile saptanmıştır. Bu hususun Dairemizin onama kararında gösterilmesi maddi yanılgı sonucu unutulmuştur.

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 250.60 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından red harcı alınmasına yer olmadığına, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3617, Karar No: 2010/4470, Tarih: 17.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/3617 E.  ,  2010/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Savunma doğrultusunda sanığın suç tarihinden ne kadar süre önce o eve taşındığı ve kendisinden önce çekilmesi halinde harici hattı bilmesinin mümkün olup olmadığı hususları araştırıldıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

2-Kabule göre ise de;

5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan ''değer azlığı''kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve elektrik hırsızlığı suçunun işleniş biçimine göre ise somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle yazılı şekilde ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3792, Karar No: 2021/7370, Tarih: 28.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3792 E.  ,  2021/7370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

1-)Sanık ... hakkında "2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte belge kullanma'' suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçlar açısından sanığın kastının bulunmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-)Sanıklar ... ve ... haklarında "2009 takvim yılında sahte belge kullanma'' suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Suç tarihinin en aleyhe kabulle şirketin devir tarihi olan "16.09.2009" tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte belge kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2981, Karar No: 2010/3869, Tarih: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2981 E.  ,  2010/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 136 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, özel mülkiyete konu teşkil edemeyeceğini ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptaline ve üzerindeki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu belirtilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasaya dayalı sicil terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında belirtilen hususlar gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğrudur. Bu yöne değinen davacı Hazine'nin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihi itibariyle davasında haklı olan bir kimsenin yargılama sırasında çıkan yasa gereğince haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderleri ve 1957 tarih, 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümlerin kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretiyle maktu harçtan sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Öyleyse, davacı Hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.