muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7019, Karar No: 2021/4724, Tarih: 06.04.2021

Neticeten yukarıda değinildiği üzere çalışma hayatında işçinin asıl işverenin dışında başka işverenlere de hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında olmakla beraber esasında birbiri ile bağlantısı olan işverenlerin işlerini ifa ettiği de bir hakikattir. Bu gibi durumlarda, şirketler arasında organik bağdan söz etmek gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden;...... Projesi kapsamında iş sahibinin... Gayrimenul Yatırım Ortaklığı A.Ş olduğu, sözleşme ile işi ... Yapı San. A.Ş.- ... Adi Ortaklığına devrettiği, ... Yapı San. A.Ş.- ... Adi Ortaklığı‘nın işin kaba ve otopark inşaatını...Endüstri ve San. A.Ş.'ye verdiği, davacının İmpa Yapının işçi olarak çalıştığı ve kullandığı spiralin patlaması sonucu, spiral parçalarının yüzüne ve gözüne gelmesi sonucu yaralandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, dava dışı ... Yapı San. A.Ş. ile davalı ...Ş. arasında fiili ve organik bağın araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle aynı olaya ilişkin rücu dava dosyasındaki kusur raporunun da dosya kapsamına getirtilerek -verilen kararların kesinleşip kesinleşmediğinin gözetilerek - dava dışı ... Yapı San. A.Ş. ile davalı ...Ş. arasında organik bağ olup olmadığının irdelenmesi, organik bağ var ise hükmedilen tazminatlardan davalı ...Ş.'nin sorumlu tutulması, aksi halde ise bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılardan...Endüstri ve San. A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına, ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan...Endüstri ve San. A.Ş.'ye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 06/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13051, Karar No: 2007/1693, Tarih: 21.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/13051 E.  ,  2007/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu ..parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek üzerindeki muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, taşınmazı İl Özel İdaresinden kiraladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz kaydının Hazine lehine terkin edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının yaptığı muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 36440 m2. miktarındaki 750 sayılı parselin 27.1.1966 tarihinde tapulama suretiyle İl Tüzel Kişiliği adına tescil edildiği, kayıt üzerinde 1986 tarihli “ eski eser “ şerhi, 1990 tarihli “ 1.derece sit alanı “ şerhi ve 2000 tarihli “ kamulaştırma “ şerhi bulunduğu ; sonrasında taşınmazın 36098,19 m2.lik kısmının kıyı-kenar çizgisi kapsamında kalması nedeniyle İl Özel İdaresi İl Genel Meclisi kararı ile tapudan terkinine karar verildiği ve kararın Tapu Sicil Müdürlüğünce sicile yansıtıldığı görülmektedir.

Yıkımı istenen yapıların, sicili kütükten terkin edilen devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bu alan içerisinde yer aldığı, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşınmazı tasarruf ettiği anlaşıldığına göre, davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, yıkımı istenen yapılar hakkında, kayıt üzerinde bulunan “eski eser “ ve “ sit alanı “ şerhleri yönünden bir araştırma yapılmış değildir. Bilindiği üzere, 2863 Sayılı Yasa gereğince koruma kurulunun almış olduğu kararların yapısı gereği idari tasarruf işlem niteliğinde olduğu ve idari yargı yerinde iptal edilmedikçe işlemle ön görülen hukuksal durumun korunacağı tartışmasızdır."Eski eser sit" kararlarının ise koruma kurulunca alının kararlardan olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, değinilen şerhler dikkate alınmak suretiyle anılan yapıların nitelikleri bakımından yıkıma konu olup olamayacaklarının açıklığa kavuşturulması için uzman bilirkişi aracılığı ile yerinde inceleme yapılması, Kültür ve Tabiat Varlıkları Kurulu’ndan görüş alınması, alınan kararların hukuki varlığını koruyup korumadığının saptanması ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Tarafların, açıklanan nedenden ötürü temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5235, Karar No: 2013/11235, Tarih: 03.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/5235 E.  ,  2013/11235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yüklenen suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.11.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15878, Karar No: 2018/5119, Tarih: 29.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15878 E.  ,  2018/5119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödtilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş görmezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK tarafından davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesinin % 12,2 olarak belirlendiği, davalı tarafın itirazı üzerine SSYSK'ca da % 12,2 oranının tespit edildiği, yine davalı tarafın itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından % 12,3 olarak belirlendiği, davalı vekilinin sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesine ilişkin açtıkları davanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 291/243 Esasında kayıtlı olduğunu bildirdiği ve bu davanın bekletici mesele yapılmasını talep etmesine rağmen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından belirlenen % 12,3 oranındaki sürekliiş göremezlik derecesinin hükme esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Şu halde davalı tarafın davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesine ilişkin dava sonucu beklenmeden yukarıda yapılan açıklamada belirtildiği gibi işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptandığından söz edilemez. Kaldı ki; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından belirlenen % 12,3 oranındaki sürekliiş göremezlik derecesinin hükme esas alınması, SGK tarafından belirlenen % 12,2 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesine davacı taraf itiraz etmediği halde davalı tarafın bu oran üzerinden kazanılmış hakkını ihlal etmesi bakımından da hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı tarafından açılan davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesine ilişkin dava sonucu beklenerek bu dava sonucunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin davacının itiraz etmediği % 12,2'nin altında çıkması halinde altında çıkan oranın hükme esas alınarak, üstünde çıkması halinde ise % 12,2 oranının hükme esas alınarak (maddi tazminatın hesabında 24.03.2016 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporundaki diğer veriler davalının kazanılmış hakkı göz önüne alındığında aynı kalmak kaydı ile) sonucuna göre karar vermektir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26405, Karar No: 2013/2456, Tarih: 28.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/26405 E.  ,  2013/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu hakkında başlatılan icra takibinde emekli maaşı üzerine konulan haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece; borçlunun takibin kesinleşmesinden sonra emekli maaşına haciz uygulanmasına muvafakat verdiği bu nedenle haciz işleminin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçeleri ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kural olarak, borçlu, İİK'nun 83/a maddesi uyarınca, haciz sırasında ya da haciz işleminin gerçekleşmesinden sonraki dönemde haczedilmesi mümkün olmayan mal ve haklarla ilgili olarak bu hakkından vazgeçebilir (HGK. 31.3.2004 tarih 2004/12-202 E.I96 K, 31.3.2004 tarih 2004/12-167 E. 185.K.).

17.04.2008 tarih ve 5754 Sayılı Yasanın 56. maddesi ile değişik 5510 Sayılı Yasanın 93. maddesine göre; "Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez." Bu maddeye, 28.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 Sayılı Kanunun 32. maddesiyle "Bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepler, borçlunun muvafakati bulunmaması halinde, icra müdürü tarafından reddedilir" hükmü eklenmiştir. Buna göre, icra müdürü borçlunun önceden muvafakati bulunması halinde, gelir, aylık ve ödenekleri üzerine haciz koyabilecektir. Dolayısıyla, İİK'nun 83/a maddesindeki genel kuralın aksine, takibin kesinleşmesinden sonra olmak koşulu ile borçlunun haciz tarihinden önceki muvafakatinin geçerli olduğu sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bu düzenleme usule değil, esasa ilişkin olup, İİK'nun 83/a maddesi karşısında özel hüküm sayıldığından ve öncelikle tatbik edilmesi gerektiğinden, Sosyal Güvenlik Kurumu'nca hak sahiplerine verilen gelir, aylık ve ödeneklerin haczi hakkında da uygulanması gerekir.

Somut olayda, borçlu 09.01.2007 tarihinde icra dairesine gelerek emekli maaşının ½ si üzerine haciz konulmasına muvafakat ettiğini beyan etmiş, icra dairesince borçlunun bu beyanı doğrultusunda emekli aylığına haciz uygulanmıştır. Bu durumda borçlunun

muvafakati, 5838 Sayılı Kanunun 32. maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2009 tarihinden önce olduğundan geçerli değildir. O halde, mahkemece şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda, borçlu 09.01.2007 tarihinde icra dairesine gelerek emekli maaşının ½ si üzerine haciz konulmasına muvafakat ettiğini beyan etmiş, icra dairesince borçlunun bu beyanı doğrultusunda emekli aylığına haciz uygulanmıştır. Bu durumda borçlunun

muvafakati, 5838 Sayılı Kanunun 32. maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2009 tarihinden önce olduğundan geçerli değildir. O halde, mahkemece şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9541, Karar No: 2012/20965, Tarih: 04.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/9541 E.  ,  2012/20965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şahadetname niteliğindeki belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İddianame tarihi itibariyle asliye ceza mahkemesi görevli olduğu cihetle, tebliğnamedeki bu husustaki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vergi mükellefi olup, esasen vergi borcu da bulunan sanığın, 18.03.2005 tarihinde işlettiği ganyan bayiliğini başkasına devredebilmek için Boğazlıyan Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenmiş gibi 15.03.2005 tanzimli, bayiliğin devrinde sakınca bulunmadığı konulu belgeyi sahte olarak düzenleyip, kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında; sahteciliğe konu vergi borcunun olmadığına ilişkin belgenin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olduğu anlaşılan 765 sayılı TCK’nun 355. maddesinde öngörülen şahadetname niteliğinde belgelerde bulunduğu ve sanığın eyleminin aynı Yasanın 356. maddesinde yaptırıma bağlandığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen değişen niteliğine göre “şahadetname niteliğindeki belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14894, Karar No: 2007/11284, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/14894 E.  ,  2007/11284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, Kale Madencilik aralarındaki tazminat davası hakkında Keşan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 26.03.2007 gün ve 151-104 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, işçilik alacağı istemine ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/37584, Karar No: 2011/4771, Tarih: 10.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/37584 E.  ,  2011/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/1398

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

NUMARASI : 2007/110

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin az olması" daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınması olup, olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, yazılı şekilde sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/531, Karar No: 2017/7525, Tarih: 22.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/531 E.  ,  2017/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, ... Ada ... parsel sayılı taşınmazın ... adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın 552,06 m2 sinin Büyük ... İçmesuyu II. ... Projesi Melen Sistemi ... Sırtı-... Arıtma Tesisi arası ihale hattı İnşaatı nedeniyle DSİ tarafından kamulaştırıldığını, dava konusu taşınmazda kamulaştırma tarihinden geriye doğru en az 80-90 yıldır maliki evvellerin ve vekil edenlerinin murisi ... tarafından fındık yetiştirildiğini, yetiştirilen 360 ocak fındık ağaçlarının bedelinin müvekkillere ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Müdahale talebinde bulunan ...; dava konusu parselin babası ...'dan kendilerine intikal ettiğini, taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarını kendi emek ve harcaması ile yetiştirdiğini, fındık ağaçlarının kendisine ait olması nedeni ile davaya müdahil davacı olarak davacı yanında katılmak istediğini beyan etmiştir.

Davalılardan ... vekili, dava konusu taşınmazın 2005 yılının başından itibaren ... tarafından kullanıldığını, davacıların ve müdahale talep eden davacının taşınmaza zilyet olmadıklarını, ...'ın da davaya dahil edimesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan DSİ vekili; dava konusu taşınmaz hazine arazisi olduğundan davacıların öncelikle bu taşınmaz üzerindeki zilyetliklerini ... aleyhine açacakları dava ile ispatlamaları gerektiğini, bu davayı kazanırlarsa idarelerinin aleyhine açacakları bir başka dava ile taşınmaz üzerinde bulunduğunu iddia ettikleri fındıkların bedellerini talep edebileceklerini, dava konusu taşınmazın 552,06 m2'lik bölümünün ... Sistemi ... Sırtı-... Arıtma tesisleri arası isale hatti inşaat güzergahında kalmakta olduğunu, idarelerince yapılan araştırmalarda ... Ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma sahasında kalan kısmı üzerinde fındık ağacı tespit edilmediğinden davacılara fındık bedeli ödenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde davacıların murisi olan ...'ın taşınmazda işgalci olduğunun beyanlar hanesine şerh düşülmüş olduğu bu sebeple taşınmaz zilyetliğinin tespitine ilişkin açılan davada hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesine, yargılama oturumlarındaki davacı tarafın iddialarına göre, dava; dava konusu ... Ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fındık ocaklarının kamulaştırma sonucu bedellerinin ödenmesine esas olmak üzere zilyetliğin tespiti isteğine ilişkindir.