muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/4888, Karar No: 2005/7608, Tarih: 30.06.2005

Sıfat konusu usulün 187. maddesinde yer alan ilk itirazlardan olmadığı için davanın her safhasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi mahkemece de resen incelenerek karara bağlanır.

Sıfat konusu dava şartıdır. Hakimin dava dilekçesinde davacı ve davalı olarak gösterilen kişilerin taraf sıfatına sahip olup olmadıklarını resen gözetmesi ve bu konuda taraflarca ileri sürülmeyen vakıaları da araştırıp tartışması gerekir.

Sıfat yokluğu halinde, dava usulden değil esastan reddedilmelidir.

506 sayılı Kanun'un 134. maddesinde bu kanundan doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği kurala bağlanmıştır. Dava konusu talep, yaşlılık aylığına ilişkin olduğundan mahkemenin davayı görmede kendisini görevli kabul etmesinde her hangi bir isabetsizlik bulunmamış ve davalı Kurum vekilinin bu yöne ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak, yukarıda açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde davacının taraf sıfatının bulunmadığı ve bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, işin esasına girilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 30.6.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5690, Karar No: 2021/867, Tarih: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5690 E.  ,  2021/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suça konu faturaların gelir vergisi indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle “26/03/2008“ olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

İkitelli Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün... 7553 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile ödemelerin çekle yapıldığını belirterek, bu ödemelere ilişkin çek suretleri ve tahsilat makbuzlarını dosyaya ibraz etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Pınar İnş. Metal Tic. Paz. Ltd. Şti. ile Göktürk Metal İnş. Tic. Paz. Ltd. Şti.‘nin yetkilileri hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Pınar İnş. Metal Tic. Paz. Ltd. Şti. ile Göktürk Metal İnş. Tic. Paz. Ltd. Şti.‘nin yetkilileri hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

2-Gerekli görülmesi halinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; çekle yapıldığı belirtilen ödemelere ilişkin olarak bahse konu çek suretlerinin tamamının dosyaya getirtilmesi ile çeklerin kim/kimler tarafından tahsil edildiği, çekle ve banka ile yapılan ödemelerin faturaları düzenleyen mükelleflerin hesaplarına intikal edip etmediğinin ilgili bankalar nezdinde araştırılması, çekleri tahsil eden kişi veya kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti sonrası duruşmaya celp edilerek tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, buna göre ödemelerin muvazaalı olup olmadığının tespitine çalışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Suça konu faturaların gelir vergisi indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle “25/03/2009“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2008“ şeklinde yanlış yazılması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10479, Karar No: 2019/5788, Tarih: 12.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10479 E.  ,  2019/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.11.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili avukat gelmedi,yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’nın maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazdaki ... ve ... nolu bağımsız bölümleri davalı ikinci eşine satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın inşasına kendisi ve çocuklarının çalışmaları ile katkıda bulunduklarını, mirasbırakanın sağlık giderleri nedeniyle taşınmazı satmak zorunda kaldığını, satış bedelinin mirasbırakana ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın iradesinin mal kaçırma olmadığı, bakım ve gözetim karşılığı taşınmazları devrettiği, başka taşınmazlarının da bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; ... doğumlu mirasbırakan ...’nın ... tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak ilk eşinden olma davacı oğlu ... ile ikinci eşi davalı ... ve ...’ten olma dava dışı çocukları ..., ..., ... ve ...'i bıraktığı, mirasbırakanın ... tarihinde ... yevmiye sayılı akitle ... parsel sayılı taşınmazdaki ... ve ... nolu bağımsız bölümlerin kat irtifakına ayrılan .../... arsa payını davalı ...’e, ... ve ... nolu bağımsız bölümlerin kat irtifakına ayrılan .../... arsa payını oğlu ...’e, ... nolu bağımsız bölümün kat irtifakına ayrılan .../... arsa payını kızı ...’e, ... nolu bağımsız bölümün kat irtifakına ayrılan .../... arsa payını kızı ...’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK'nun 190. maddesi ve TMK'nun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince;mahkemece anılan ilkeler doğrultusunda hüküm kurmaya yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK'nun 190. maddesi ve TMK'nun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince;mahkemece anılan ilkeler doğrultusunda hüküm kurmaya yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, öncelikle mahallinde keşif yapılarak dava konusu yapılan ... parsel sayılı taşınmazdaki ... ve ... nolu bağımsız bölümler ile mirasbırakan tarafından 30.04.2010 tarihinde aynı akit ile dava dışı diğer çocuklarına devrettiği ..., ..., ..., ... nolu bağımsız bölümlerin ( temlik tarihindeki mevcut durumları da gözetilmek suretiyle) ve mirasbırakan adına kayıtlı diğer tüm taşınmazların temlik ve dava tarihi itibariyle değerlerinin saptanması, davalı tanıkları tarafından mirasbırakanın davacıya da taşınmaz temlik ettiği beyan edildiğinden, anılan bu hususun araştırılması, toplanan ve toplanacak tüm deliller yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca değerlendirilerek mirasbırakan Hüseyin’in temliklerdeki gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12179, Karar No: 2017/12342, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12179 E.  ,  2017/12342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yunus Emre Mahallesi 1006 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

İlk bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın m²'sini 1.251,18-TL üzerinden değer biçilmiş iken, aynı bilirkişilerce hazırlanan ve hükme esas alınan ek raporda, dava konusu taşınmaz için 2.189,38-TL/m² üzerinden bedel tespit edildiğinden iki rapor arasındaki fark da gözetilerek rapordaki çelişkiler giderilmeden bedel belirlendiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6503, Karar No: 2022/1385, Tarih: 01.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6503 E.  ,  2022/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.11.2018 tarih ve 2016/369 E- 2018/291 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.03.2020 tarih ve 2019/241 E- 2020/350 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi temlik alan davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı hakkında cari hesap ilişkisinden dolayı icra takibi yapıldığını, 01.01.2016 – 31.08.2016 tarihleri arası 100.000.-TL alacakları bulunduğunu, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ispat yükünün davacı üzerinde bulunduğunu, alacağın ispatlanması gerektiğini, davacının hizmet veya mal satışana ilişkin herhangi bir belge sunmadığını, çekin var olan borcun ödenmesi için düzenleneceğini belirterek, davanın reddini, kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının cari hesaptan kaynaklı icra takibinde bulunduğu, cari hesaba konu faturadaki malların davalıya teslim edildiğinin ispatlanması gerektiği, davacı defterlerinde 6 adet 300.000.-TL tutarlı çek kaydı bulunduğu, anılan çeklerin davalı defterlerinde kayıtlı olmadığı, çekin kural olarak ödeme aracı olup, illetten mücerret olduğu, çeklerin ticari ilişki kapsamında verildiğinin davacı tarafından ispatlanamadığı, davacının takipte kötüniyetli olmadığı gerekçesiyle, davanın ve kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı tarafın 01.01.2016 – 31.08.2016 dönemi cari hesap ilişkisine dayanarak icra takibinde bulunduğu, davacı ile davalı arasında 89.926,15 TL tutarlı mal satışı gerçekleştirildiği, davalının buna mukabil 280.000.-TL ödeme yaptığı, bu durumun her iki tarafın ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, davacının cari hesap ekstresine göre, 29.08.2016 tarihinde davalıya 6 adet 50.000.-TL tutarlı toplam 300.000.-TL çek verildiği, çeklerde keşidecinin davacı, lehtarın ise davalı olduğu, çeklerden iki tanesinin banka kayıtlarına göre ödendiği, davacının belirttiği 6 adet çekin davalı defterlerinde kaydı bulunmadığı, kural olarak çek ödeme vasıtası olup mevcut borcun tediyesi amacıyla verildiğinin kabul edileceği, bunun aksini ispat eden ve çeklerin sipariş edilen mallara karşılık avans amacıyla verildiğini yazılı delillerle ispatlaması gerektiği, davacının kendi defterlerinde alacaklı gözükmesinin tek başına ispata yetmeyeceği, davacının çeklerin hangi ticari ilişkiye dayandığına dair herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, davacının takip tarihinde açık hesap ilişkisinde davalıdan alacaklı olduğunu ispatlayamamış olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7787, Karar No: 2021/8355, Tarih: 15.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7787 E.  ,  2021/8355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki 16/11/2013 tarihli beyanından suçun saat 19.00 sıralarında işlendiğinin, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 16.48'de battığının, gece vaktinin ise saat 17.48’de başladığının anlaşılması karşısında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında karar verilirken, adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine (sanığa ihtarat yapıldı)” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8700, Karar No: 2017/10677, Tarih: 25.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/8700 E.  ,  2017/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görüşmemiştir. Ancak;

Sanığın, gündüz vakti katılanın işlettiği marketten kısa süreliğine ayrılmasından yararlanarak market içindeki yazar kasadan sadece 80,00-TL kadar kağıt parayı aldığı, yazar kasadaki bozuk paraları ve markette satışa sunulan diğer ürünleri almadığının anlaşıldığı olayda, sanığın daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar parayı çaldığı ve çalınan paranın miktarının da az olması nedeniyle, sanık hakkında uygulanma koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.