muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7386, Karar No: 2018/2053, Tarih: 21.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7386 E.  ,  2018/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğun ifadesinde gece yarısından sonraki bir zaman diliminden bahsettiği, suç saati konusunda tam bir bilgi vermediği, güneşin saat 6.30'da doğduğu, müştekinin de 6.40'ta komşuların araması üzerine hırsızlıktan haberdar olduğunu ifade ettiği, dolayısıyla suçun tam olarak hangi saatte işlendiği tespit edilemediğinden hırsızlık suçu bakımından 143. maddesi gereği artırım yapılmaması doğru olduğundan tebliğnamedeki bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun ifadesinde gece yarısından sonraki bir zaman diliminden bahsettiği, suç saatinin tam olarak belirlenemediği güneşin saat 6.30'da doğduğu, müştekinin de 6.40'ta komşuların araması üzerine hırsızlıktan haberdar olduğunu ifade ettiği, dolayısıyla suçun tam olarak hangi saatte işlendiği tespit edilemediği, suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2)Suça sürüklenen çocuğun eylemini mağdura ait kırtasiye niteliğinde olan iş yerinde gerçekleştirmesi ve mahkemece de suçun iş yerinden işlendiği kabul edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 116/1. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuğun eylemini mağdura ait kırtasiye niteliğinde olan iş yerinde gerçekleştirmesi ve mahkemece de suçun iş yerinden işlendiği kabul edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 116/1. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulması,

3)Suç adının ''iş yeri dokunulmazlığının ihlali'' olarak belirtilmesi gerekirken, gerekçeli karar başlığında ''nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme'', hüküm fıkrasında da ''gece vakti konut dokunulmazlığını bozma'' olarak gösterilmesi,

4)Sosyal inceleme raporlarının zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 40,00 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

5)Suçların tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca ''hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen suça sürüklenen çocuğun gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16684, Karar No: 2015/19696, Tarih: 03.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16684 E.  ,  2015/19696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/288256

MAHKEMESİ : Türkeli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/79 (E) ve 2012/96 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Müşteki S.. D..'e karşı işlenen hırsızlık suçunda, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetildiğinde, somut olayda; sanığın, şikayetçinin evine girip bir adet fener çalması biçimindeki eyleminde, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar eşya alma durumu bulunmadığından 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca verilen altı ay hapis cezasından TCK'nın 119/1-c maddesiyle bir kat arttırım yapıldığında, hapis cezasının on iki ay olacağı gözetilmeden bir yıl hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinde yer alan “1 yıl” ibaresi çıkarılarak yerine “12 ay” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12338, Karar No: 2018/11382, Tarih: 21.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12338 E.  ,  2018/11382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'ın, ... ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını oğlu ...'nın kayınpederinin kardeşi olan dava dışı ...'ı vekil tayin ederek vekili aracılığı ile oğlu ...'nın eşi olan davalı ... ile kızı ...'un görümcesi olan ...'a satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiş; yargılama aşamasında ... ile ...'un davaya dahil edilmesini istemiştir.

Davalı ..., mirasbırakanın taşınmazlarına ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/115 Esas sayılı dosyası ile haciz konulunca, alacaklıların başka senetler ile de takip yapacakları ihtimalinden korkarak dava konusu taşınmazları dava dışı amcası ...'a sattığını, taşınmazları ...'dan satın aldığını, bilahare ... ada ... ile ... parsel sayılı taşınmazları uhdesinde ipka ederek ... parseli dava dışı ...'a devrettiğini, iyiniyetli alıcı olduğunu, davalı ..., dava konusu ... parseli iyiniyetli olarak dava dışı ...'dan bedeli karşılığı satın aldığını, davaya dahil edilen ..., iyiniyetli alıcı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davaya dahil edilen ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1939 doğumlu mirasbırakan ...'ın 09.12.2009 tarihinde öldüğü, geriye davacı oğlu ... ile dava dışı eşi ... ile ilk eşi ...'den olan çocukları ..., ..., ..., ..., ... ve ...'yı bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu ..., ... parseller ile ... ada ... parseldeki 99/8272 payını 30.06.2009 tarihinde oğlu olan dava dışı ...'nın kayınbiraderinin kardeşi olan dava dışı ...'a satış suretiyle temlik ettiği, ...'ın anılan taşınmazları 01.07.2009 tarihinde ...'nın karısı olan davalı ...'e devrettiği, ...'in ... parsel ile ... ada ... parseldeki 99/8272 payını uhdesinde ipka ile ... parsel sayılı taşınmazı 29.03.2010 tarihinde mirasbırakanın kızı olan dava dışı ...'e, ...'ün de 31.03.2010 tarihinde görümcesi olan davalı ...'ye aktardığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan ... aleyhinde ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/115 E., sayılı dosyası ile takip yapılarak 28.03.2009 tarihinde ödeme emri tebliğ edildiği, mirasbırakanın 16.07.2009 tarihinde ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/523 Esas sayılı dava dosyası ile açtığı menfi tespit davasından borcun ödenmesi nedeniyle 24.03.2010 tarihinde feragat ettiği, anılan icra takip dosyasının da aynı tarihli feragat ile sonuçlandığı, davalı ...'in de mirasbırakanın alacaklılarının başka senetler ile de takip yapacakları ihtimalinden korkarak dava konusu taşınmazları dava dışı ...'a sattığı yönünden savunmada bulunduğu açıktır.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; mirasbırakanın satış akdiyle yaptığı temlikin gerçek iradesini yansıttığı, dava konusu taşınmazın dava dışı ...'a temlikinin muvazaalı olmayıp gerçek satış olduğu, davacının iddiasını 6100 sayılı ...nun 190/1 ve 4721 sayılı TMK.nun 6. maddesi uyarınca kanıtlayamadığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/955, Karar No: 2023/10982, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/955 E.  ,  2023/10982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/392 E. 2015/872 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/872 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafii tarafından eksik araştırma ve inceleme ile sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu gerekçesiyle hüküm temyiz edilmiştir.

2. Katılan kurum vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, tanık ...'a ait 17.11.2014 tarihli hepatit tetkiklerinin pozitif olan sonuçlarının bilgi işlem sistemi üzerinden laboratuvar teknisyeni olması hasebiyle bildiği şifreyi girmek suretiyle görev alanına girmemesi ve mesai saati dışı olmasına rağmen negatife dönüştürmek suretiyle resmi rapor içeriğini kasıtlı olarak gerçeğe aykırı şekilde değiştirerek üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı işlemediğine ilişkin savunmada bulunmuştur.

3. Mahkemece yapılan yargılamada neticesinde; tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

a. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde 1 yıllık denetim süresi belirlenmesi,

b. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/872 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "TCK'nın 58/6 maddesi gereğince sanığın 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesi dikkate alınarak cezanın infazından sonra sanık hakkında 1 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ile hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6675, Karar No: 2018/797, Tarih: 05.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/6675 E.  ,  2018/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.11.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 8889 parsel sayılı taşınmazına komşu 8890 parsel sayılı taşınmaz maliki davalının taşınmazda hatalı olarak yaptığı temel kazımı ve inşaat nedeniyle müvekkiline ait taşınmazda bulunan binanın temelinde kayma ve eğim oluştuğu ve zarar meydana geldiğini, müvekkilinden önceki maliklerinin talebi ile binada meydana gelen hasar ve onarım bedellerinin tespiti için ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/80 D.İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, binanın batı yönüne doğru yatmaya devam etmesi üzerine onarım masrafları ve binanın durumun tespiti için müvekkili tarafından tespit talep edilmesi üzerine ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/45 Esas sayılı dosya ile tespit yapıldığını her iki tespit dosyasındaki raporda da zararın komşu taşınmazdaki inşaat nedeni ile meydana geldiğinin tespit edildiğini tespitte belirlenen eski hale getirme bedeli olan 35.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bina inşaatına başlamadan önce tüm önlemleri ve ilgili resmi kurumdan gerekli izinleri aldığını, inşaat devam ederken müvekkilinin bina inşaatının komşu parselde bulunan binalara herhangi bir zararının olup olmadığı konusunda ... Üniversitesi, İnşaat Mühendisliği Bölümü Başkanından rapor aldığı, raporda kazının komşu yapılara herhangi bir olumsuz sonucunun görülmediğinin tespit edildiğini, davacılara ait binanın 1999 depremi sonrası hasar gördüğünü, Afet İşleri Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanan hasar tespit listesinde hasarlı olarak görüldüğünü belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ilk keşifle inşaat mühendisi bilirkişinin davacı iddiaları doğrultusunda rapor sunduğu, İTÜ'den seçilen üç kişilik bilirkişi heyetinin 2. keşif sonucunda sundukları 10/12/2013 tarihli raporlarına göre, davalının inşaatı yapmak üzere tüm resmi gerekleri yerine getirdiği, uzman kişilerden rapor alındığı, temel kazısı için gerekli önlemlerin alındığı, bodrum kat çevre perdelerinin yapıldığı, davacının binasının 1999 depreminden etkilendiği, davalının yaptığı temel kazı çalışmalarından önemli derecede etkilenmediği, bu nedenle davacı binasında yapılması planlanan onarımların maliyetine davalının katılmasının gerekmediği sonucuna ulaştıkları, talimat yolu ile alınan 21/09/2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da benzer sonuca ulaşıldığı, davanın sübut bulmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü; Davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde yer alan; Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, Kanunun 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, eski hale getirilmesi ve tazminat davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, bu tür davalarda etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir.

TMK’nın 738. maddesiyle, 737. maddeye benzer daha özel bir düzenleme getirilmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre "Malik, kazı ve yapı yaparken komşu taşınmazlara, onların topraklarını sarsmak veya tehlikeye düşürmek ya da üzerlerindeki tesisleri etkilemek suretiyle zarar vermekten kaçınmak zorundadır. Komşuluk hukuku kurallarına aykırı yapılar hakkında taşkın yapılara ilişkin hükümler uygulanır.” Bir kimsenin kendi taşınmazında yaptığı hafriyat veya inşaat nedeniyle komşusunun taşınmazına bir zarar vermiş veya onu zarara maruz bırakmışsa, bu zararın hoşgörü sınırlarını aşıp aşmadığını aramaya gerek yoktur.