muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5529, Karar No: 2010/8201, Tarih: 13.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5529 E.  ,  2010/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.04.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 19.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.07.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... Sarp geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı Hazine, dava konusu 196 ve 373 sayılı mera parsellerinin bir kısmına ağaç dikmek ve tel örgü ile çevirmek suretiyle elatan davalının müdahelesinin önlenerek ağaç ve telleri kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı, 196 sayılı parsele müdahelesinin bulunmadığını, üçüncü kişiler tarafından kum ocağı olarak işletildiğini, 373 parselde bulunan 50-60 yaşlarındaki ağaçların babası tarafından dikildiğini, kendisinin sadece zeytinleri topladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş olup hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davacının 373 sayılı parsele yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacının 196 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 196 sayılı parsel 1952 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında mera olarak tespit edilmiştir.Davacı Hazinenin davasının dayanağını teşkil eden ve il mera komisyonu yetkililerince 07.03.2006 tarihinde düzenlenen tutanakta davalının 196 sayılı parselin 2.000 metrekarelik kısmına ağaç dikmek ve tel örgü ile çevirmek suretiyle el attığı saptanmıştır.Mahkemece mahallinde yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporlarında davalının bu parsele her hangi bir tecavüzünün olmadığı belirtildiğinden 196 sayılı parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiş ise de karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Belirtilen nedenle mahkemece, il mera komisyonu yetkililerince düzenlenen 07.03.2006 tarihli tutanak mümzileri de dinlenmek suretiyle bu kişiler tarafından yapılan saptama ile mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişilerce düzenlenen raporlar arasındaki çelişki giderilerek davalının müdahelesinin bulunup bulunmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalı, oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu hususlar gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile 196 parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Tüm bu hususlar gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile 196 parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle reddine, davacının temyiz itirazlarının (2).bentte yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün davacı Hazine yararına BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı Hazineye verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 13.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6673, Karar No: 2015/4314, Tarih: 14.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6673 E.  ,  2015/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/272586

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/1082 (E) ve 2013/352 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tekerrüre esas ve ertelemeye engel nitelikte sabıka kaydı bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5327 sayılı TCK'nın 58. maddesince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin ve hükmedilen hapis cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen suçta kullanılan traktörün değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından nisbi vekalete ilişkin kısmın çıkarılmak suretiyle kararın DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2780, Karar No: 2015/7009, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2780 E.  ,  2015/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/336842

MAHKEMESİ : Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

NUMARASI : 2009/18 (E) ve 2010/378 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın 2006 takvim yılında kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen C. ve D. şirketleri hakkında düzenlenen 27.11.2006 ve 15.01.2007 tarihli vergi tekniği raporları nedeniyle ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi aksi halde dava dosyasının özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

2006 takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edildiği halde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6352, Karar No: 2013/12195, Tarih: 09.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6352 E.  ,  2013/12195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1086 parsel sayılı taşınmazın 332,50 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bu kısmın tapu kaydının iptali ile terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; "dava tarihinde davacı Hazinenin davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması" gereğine değinilerek bozulması üzerine, Mahkemece bozma gereği yerine getirildikten sonra yeniden temyiz edilmiş, Dairece bu kez; "davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile bu konuda yapılan düzenlemenin değerlendirilmesi" için bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddia edilen 1080 parsel sayılı taşınmazın 332,50 metrekarelik bölümünün davalı şirket adına olan tapusunun iptali ile ... adına tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 14.12.2011 tarihli karar ile davanın kısmen kabulü ile 1080 parsel sayılı taşınmazın 141,68 metrekarelik bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyizden sonra davalı vekili tarafından verilen 24.01.2012 tarihli dilekçe ile talep edilen bölüm yönünden davayı kabul ettiğini bildirmesi üzerine aynı tarihte verilen karar ile dava konusu taşınmazın 332,50 metrekarelik bölümünün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar karar verildiği, yargılama aşamasında iptali talep edilen bölümün terkin edilerek infazının da yapıldığı, bir başka ifade ile davacının talebinin red edilen bölümünün olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, davacı ...'nin yargılama giderleri yönünden temyiz talebi yerinde olup davalı lehine avukatlık ücretinin hükmedilmesi doğru değildir.

Ancak anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 14.12.2011 tarihli kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki ''davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden avukatlık ücret tarifesi gereğince 1.786,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ''' cümlesinin çıkarılarak, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 436/2. (6100 sayılı HMK'nin 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/308, Karar No: 2017/9922, Tarih: 13.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/308 E.  ,  2017/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 09.05.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.Mehmet Atkı geldi. Davacı karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin 13.06.2017 günü saat 10.00’a bırakılması uygun görüldü.

Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; taraflar arasında düzenlenen 29.10.2005 başlangıç tarihli sözleşme ile davalıya ait maden ruhsat sahası içinde kalan alanın kiralandığını, sözleşme gereğince müvekkilinin Şişli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/160 D.İş sayılı dosyasında bilirkişilerce de tespit olunan tesisleri imal ettiğini, imalatın tespit tarihi olan 06.04.2007 tarihindeki değerinin 500.700,00.TL olduğunu, davalının sözleşmeyi 20.11.2007 tarihinde feshettiğini, ayrıca müvekkilinin sözleşme uyarınca yaptığı tüm imalatlarıda yıkıp kullanılmaz hale getirdiğini, müvekkilinin aynı zamanda MKE başbayisi olduğunu, bayilik ilişkisinden yararlanarak maden sahalarında patlayıcı ticareti de yaptığını, davalı şirketin rödevans sahası içinde bulunan patlayıcı madde deposunu 04.11.1993 tarihli sözleşme ile davacıya devrettiğini, davacının rövedans sahasını işletememesi nedeniyle uğradığı zarar yanında birde patlayıcı madde ticareti ile elde edeceği kardan da mahrum kaldığını, bu kalemden doğan zararının da 500.000 TL olduğunu beyanla imalatlara verilen zarardan doğan 500.700,00. TL den şimdilik 9.000 TL ve patlayıcı ticaretinden elde edeceği ve mahrum kaldığı 500.000 TL kârdan ise şimdilik 1.000 TL olmak üzere, fazlaya ilişkin hakları

.../...

-2-

saklı kalmak kaydı ile toplam 10.000 TL nin tahsilini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda imalat bedeli talebini 125.000 TL'ye, yoksun kalınan kar talebini 25.000 TL'ye çıkararak davasını ıslah etmiştir.

.../...

-2-

saklı kalmak kaydı ile toplam 10.000 TL nin tahsilini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda imalat bedeli talebini 125.000 TL'ye, yoksun kalınan kar talebini 25.000 TL'ye çıkararak davasını ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşme konusu taşınmazı rödevans olarak kiraladığını, taraflar arasındaki sözleşmede patlayıcı madde deposu yada ticareti hususunda bir hüküm bulunmadığını, davacının buna yönelik taleplerinin yerinde olmadığını, davacının sözleşme gereklerini yerine getirmemesi ve rödevans ücretini ödememesi nedeni ile müvekkilinin sözleşmeyi haklı olarak feshettiğini, rödovas sahasında bulunan patlayıcı deposunun orman sınırlarında bulunması nedeniyle ruhsat verilmediğini ve orman sınırlarına sabit tesis yapılamayacağı için Orman idaresi tarafından yıkıldığını, davacı tarafından ruhsat verilmeme işleminin iptali ve Orman idaresi hakkında açtığı idari davaların da red edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile patlayıcı deposuna verilen zarar bedeli olana 121.165,80 TL faydalı masraf alacağının tahsiline, yoksun kalınan kar talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin faydalı ve zorunlu imalatlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 29.10.2005 başlangıç tarihli ve 01.10.2013 bitim tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. İstanbul Valiliği 03.07.2012 tarihli yazısında; 05.01.2006 tarihinde davacıya depo yapım izni verildiği ancak mevzi imar planının ibraz edilmesinin istenmesine rağmen ibraz edilmediği için davacıya patlayıcı madde depolama izni verilmediği, bu karara karşı davacı tarafından yürütmenin durdurulması istemli iptal davasının idare mahkemesince reddine karar verildiği, davacının İstanbul Valiliği aleyhine 501.700 TL tazminat talepli tam yargı davasının da İdare Mahkemesince reddine karar verildiği, dava konusu patlayıcı deposunun, Şişli Ayazağa Mahallesi, Nalda Deresi Mevkiinde bulunduğu ve 21.01.2003 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli Ayazağa Revizyon Nazım İmar Planında orman alanında kaldığı, İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünün 20.01.2011 tarihli yazısı ekinde, Tesis Sahası İzin İptal Raporunda “dinamit deposu" olarak izinli 650 m2 alana ait iznin iptal edilerek 31.12.2010 tarihinde İdarelerince geri alındığının belirtildiği görülmektedir.

Yerleşik uygulama, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle TBK.nun 530. maddesi (BK. 414.m) kapsamında vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalı kiraya verenden isteme hakkı olduğu yönündedir. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21. maddesi gereğince istisnalar hariç tüm yapılar yerel idareden alınacak izne uygun tasdikli projesi doğrultusunda inşa edilmek zorunda olup, ruhsatsız ve kaçak yapılar, aynı Yasa'nın 32.maddesi uyarınca yıktırılır. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerce resen gözetilir.

İmar suçu oluşturan kaçak yapıların yıkılması gerekeceğinden, bu tip yapılarda yaratılan ekonomik değerlerin korunmasından da söz edilemez. (...4.4.2001 gün 2001/15-305 E. 2001/336 K.) Kaçak olan ve hakkında yıkım kararı bulunan binalar nedeniyle davalı kiralayanın sebepsiz zenginleştiğinden söz edilemez. Nitekim binanın imara aykırı ve orman sahası içinde olduğundan ruhsatı İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü tarafından 31.12.2010 tarihinde alınmıştır. Esasen yapının imara aykırı olduğu mahkemenin de kabulündedir. İmar Kanununa aykırı olarak inşa edilen ve bu nedenle yıktırılması gereken kaçak imalatların masrafları talep edilemeyeceğinden yapılan faydalı masraflar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3- Davacı vekilinin mahrum kalınan kâra ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır. Kural olarak 6098 sayılı TBK'nun 301.md. hükmü gereğince kiraya veren, taşınmazı sözleşme ile amaçlanan kullanıma uygun bir halde teslim ve sözleşme süresince bu halde bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan hem akdin kurulmasından önce mevcut hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar kiralayanın tekeffülü altındadır. Diğer bir anlatımla kiraya veren sözleşme süresince kiralananda meydana gelen bozuklukları ve eksikleri kiracının bir kusuru yoksa gidermekle yükümlüdür. Ayrıca TBK'nın 319/2 maddesi gereğince kiracı bazı koşulların varlığı halinde (esaslı olmayan ufak tefek ayıplar) kiralayanın hesabına eksiklikleri gidermekte izinlidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı T.B.K'nın 112. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir. Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kâr kaybı, kârdan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu hareketten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu hareket yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır.

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi ile, sözleşme konusu maden ruhsat sahası kiralanmıştır. Rödovans sözleşmesinin bitim tarihi ruhsat süresinin sonu olan 01.10.2013 olup, Kadıköy 12.Noterliği'nin 20.11.2007 tarihli ihtarnamesi ile kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle davalı kiraya veren şirketin rödovans sözleşmesini fesh ettiğini bildirmiştir. Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesinde (818 sayılı BK.nun 260.maddesi) düzenlenmiştir.

Buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Akdin feshi için tek başına bu koşulların bulunması yetmez. Ayrıca bu konuda tahliye talebinin ilama bağlanması gerekir. Temerrüt nedeniyle tahliye davası açma koşullarının bulunması durumunda bile mahkeme kararı ile tahliye ilamı alınmadığı sürece akdin sona erdiğinden söz edilemez. Bu nedenle davalı kiraya verenin sözleşmeyi haklı nedenle fesh ettiğinden bahsedilemez.

Kiralananın kullanıma elverişsiz hale gelmesi veya kullanımının önemli ölçüde azalması davacının kasıtlı bir eylemi ile meydana gelmiş olmasa dahi, davalı kiraya veren TBK'nın 301. maddesi gereğince kiralananın kullanıma elverişli halde bulundurulması yükümlüğünden kurtulamaz. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacının ticari defterleri incelenmeli, gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak öncelikle davacı kiracı şirketin aynı şartlarla bir depo kiralaması için gereken makul süre tespit edilip bu süre içindeki davacı şirketin ticari defterleri, vergi beyannameleri ve diğer davacı delilleri dikkate alınarak sözleşme ifa ile bitse idi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerin ayrıntılı ve denetime elverişli bir şekilde belirlenmesi, belirlenen davacı gelirlerinden davacının depoyu kullansa idi yapması gereken bilcümle zorunlu harcama kalemleri ile sözleşme süresinden evvel feshedildiğinden süresinden evvel fesih nedeniyle sağladığı yani tasarruf ettiği haklar ve yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarları ve davacının davalıya ödemesi gereken kira paraları toplamı ayrıntılı ve denetime elverişli bir şekilde tespit edilip hasıl olacak sonuca göre kâr kaybının bulunması gerekirken yazılı şekilde mahrum kalınan kârın ispat edilemediği gerekçesi ile bu talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.