muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5460, Karar No: 2014/7664, Tarih: 21.04.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19.12.1996 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12905, Karar No: 2012/18785, Tarih: 08.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12905 E.  ,  2012/18785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 22.08.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp, yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3) Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Mahallesi 104 ada,215 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

4) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29344, Karar No: 2017/3167, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29344 E.  ,  2017/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2277, Karar No: 2010/21128, Tarih: 22.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/2277 E.  ,  2010/21128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanının, duruşmalı temyiz inceleme isteminin, hükmedilen cezaların süreleri nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK nun 318 .maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

Sanıklar hakkında kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Silahtan sayılan ve “nacak” tabir edilen bıçakla işlenen kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma eyleminin, TCY’nın 109/2-3 a-b .maddelerinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, katılan vekili ile sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

Sanıklar hakkında yağma suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde ise ;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde Konya ilinde güneşin saat 16.38’de battığı ve katılanın çalıştığı kamu kurumundan mesai bitiminde ayrılıp saat 17.30 sıralarında suçun işlendiği eve geldiği ve burada sanıklar tarafından bıçak zoruyla özgürlüğünden yoksun bırakıldıktan sonra yağmalandığının anlaşılması karşısında; eylemin TCY’nın 149/1-a,c,d,h. maddelerinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu ve aynı yasanın 61. maddesindeki ölçütlerin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Sanıklardan ...’nın, yakalandığında üzerindeki 50 TL paranın, yağma suçuna konu olan paradan geriye kalan para olduğunu, ayrıca yakınana ait 42 KJ 522 plakalı aracın bulunduğu yeri de bildirip mağdura iade edilmesini sağlayarak zararın bir kısmını karşıladığının anlaşılması karşısında; yakınanın rıza göstermesi halinde TCK’nun 168/4. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 168/3. maddesinin sanıklar hakkında uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

3- Suçta kullanıldığı anlaşılan emanetin 2008/5035 sırasında kayıtlı bıçağın TCK'nın 54. maddesi gereği zoralımına karar verilmesi yerine iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5596, Karar No: 2012/6148, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5596 E.  ,  2012/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ... ve ...'in; ırza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ün; reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ... ile fuhuş için başkasına kadın tedarik etme (8 kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyetlerine, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın beraatlerine dair Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2007 gün ve 2005/104 Esas, 2007/114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılanlar vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ...,....ve ... hakkında kurulan hükümler ile ... hakkında reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa göre, sanıklara isnat olunan suçlara 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihleri olan 2003 yılı yaz tatili ortaları ve 2004 yılı ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdurenin, kendisinin ilkokul üçüncü sınıfa gittiği dönemde sanık ...'in zorla ırzına geçtiğine ilişkin kollukta ve Cumhuriyet Savcılığındaalınan beyanlarını mahkemede de tekrarlamış olması, diğer sanık ...'in bu iddiaları destekler nitelikte ve aynı suçlara iştiraki bulunduğuna dair bir iddia bulunmaması nedeniyle atfı cürüm olarak kabul edilemeyecek beyanları, tanık ... ...'ın 14.02.2006 tarihli celsede sanığın kendisinden mağdure ile ilişkiye girdiklerini duyduğunu belirtmesi, mağdurenin annesi olan ....'nin kollukta alınan 14.02.2005 tarihli beyanında, mağdurenin kendisine iki üç yıl önce illkokul üçüncü sınıfa gittiği dönemde sanık ...'in kendisini kandırarak evine götürüp tecavüz ettiğini söylediği şeklindeki beyanı ile tanıklar....ve .....'ın mağdurenin erkeklerle rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğini duydukları ve bazı kişilerle cinsel ilişkiye girdiğini gördüklerine dair anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı karşısında, mağdurenin zor iddiası samimi görülmemiş ve sanık ...'in o tarihte nüfus kaydına nazaran onbeş yaşını bitirmeyen mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdiği anlaşılmış bulunduğundan, sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 414/1. maddesinde düzenlenen mefruz cebirle ırza geçme suçunu oluşturduğu, buna göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK ile usulüne uygun biçimde kıyaslama yapılarak lehe kanunun belirlenip uygulanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12396, Karar No: 2018/24559, Tarih: 15.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12396 E.  ,  2018/24559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin, davalı asıl işverene ait işyerinde alt işveren işçisi olarak arıza bakım onarım işinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve çalışma süresi boyunca ödenmeyen yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili; davacının kurumlarında ihale usulü anahtar teslimi iş alan yüklenici şirkette çalışması nedeniyle husumet itirazında bulunduklarını, davacının talep ettikleri alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası itirazları yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, muvazaa iddiasının yersiz ve reddinin gerektiğini, davacının talep ettiği yol ücretine ilişkin olarak yapılan işin mahiyeti gereği işçilere iş yapmaları için yüklenici tarafından araç tahsis edildiğini, davacının yemek ücreti talebine ilişkin olarak, kurumun kendi bünyesinde tüm çalışanlara yemek hizmeti sunan yemekhanesinin bulunduğunu ve kurumda çalışan tüm personelin bu hizmetten faydalandırıldığını, ücret bordrolarının kayıtsız şartsız imzalandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, Mahkemece idari şartnameler ve davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve yol ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre yol ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, Mahkemece idari şartnameler ve davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve yol ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre yol ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacının çalıştığı alt işverenlerin davalı ile yaptıkları hizmet alım sözleşmesi ve ekleri dosyaya kapsamında bulunmamaktadır. Emsal dava dosyasına atıf yapılmış ise de, dosya ekinde emsal olduğu belirtilen dava dosyası fiziken dosya içerisinde yer almadığından bu aşamada bir değerlendirme yapılması mümkün değildir. Bu sebeple, öncelikle, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan tüm hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmelerinin ekleri ile birlikte davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den temin edilerek yemek ve yol yardımına ilişkin düzenleme bulunup bulunmadığı, ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği belirlenmeli emsal dava dosyası içeriğindeki bilgi ve belgeler de incelenerek, aylık 200,00 TL yol ücreti ve aylık 300,00 TL yemek ücreti ödenmesine ilişkin kabullerin dayanaklarının ne olduğu tespit edilmelidir.

Ayrıca, başka bir dava dosyasına cevaben düzenlendiği anlaşılan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ... İl Müdürlüğü’nün cevabi yazısında, yol ve yemek ücretlerinin nakdi olarak ödendiğine ilişkin ifade bulunmakta olup, bu yazı içeriği üzerinde durularak, hangi tarih aralıklarında ne miktarda ödeme yapıldığı hususunun kararlaştırıldığı, ilgili müdürlükten sorularak, alınacak cevabi yazı ve ekleri değerlendirilmelidir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra davalının yemek ve yol ücreti ödemesi gerektiği anlaşılıp da ödenecek yemek ve yol yardımının miktarının belirlenememesi halinde ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti sorulmalı, yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılmalı, gelen yazı cevapları ve araştırma yazıları ile birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Giydirilmiş ücretin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Giydirilmiş ücretin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Somut olayda yukarıda işaret edilen bozma nedeni de gözönünde bulundurularak yapılan araştırma sonucunda yol ve yemek ücreti ödenmesi gerektiğinin tespiti halinde anılan menfaatler giydirilmiş ücrete eklenebilir. Bu husus gözönünde bulundurulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması da hatalı olmuştur.

SONUÇ :Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24357, Karar No: 2014/20462, Tarih: 28.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24357 E.  ,  2014/20462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı TCK'nun 359/b-1, 43/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca 20 ay hapis cezası, erteleme, 3 yıl denetim süresi (2005 ve 2006 yılı için iki kez)

I- Sanık müdafiinin "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın duruşmada, yetkilisi olduğu şirketin faaliyetinin 2003 yılında sona erdiğini, ancak şirkete ait faturaların muhasebecisi ...’da kaldığını ve bu kişi tarafından teslim edilmediğini, şirketin faaliyetinin bitmesinden sonra hiçbir şekilde fatura düzenlemediğini savunması, Antalya Emniyet Müdürlüğü Mali Şube Ekiplerince ...’ın ikametgah ve işyerinde 15.09.2008 tarihinde yapılan aramada sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait 3 adet boş faturanın ele geçirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla; sanığın muhasebeciliğini yaptığını beyan ettiği ... ile anılan faturaları kullanan... Tic. Ltd. Şti. ile .... Tic. Anonim Şirketi yetkilileri tanık olarak dinlenilerek kullandıkları faturaları kimden aldıklarının sorulup, varlığı halinde fatura, irsaliye ve benzeri belgelerin araştırılıp temin edilerek bu belgeler üzerinde yazı ve imza incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanan delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.