muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20949, Karar No: 2014/5715, Tarih: 09.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20949 E.  ,  2014/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 3. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/822-2013/80

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davalı tüketicinin şikayeti üzerine Sivas Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından verilen 31.10.2012 tarih ve 2012/1257 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair ek kararı davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp/kaçak, Per.Sat.Hiz.Bedeli, sayaç okuma, ilet.sis.kul.bedeli ve dağıtım bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir.

Davalı tüketici, hakem heyetinden elektrik faturalarına yansıyan kayıp/kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi hizmet ve dağıtım bedellerinin hukuka aykırı ve haksız kazanç olduğundan bu güne kadar alınan bu bedellerin iadesini talep etmiştir.Davacı tarafından iptali istenen Sivas Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı kararında "Anayasa ve hukuka aykırı olarak abone N.. D..'den alınan elektrik enerjisi tüketim bedeli faturalarının 2011 yılında ve 2012/2-3-4. dönemine ait faturaya yansıtılan kayıp-kaçak, Per. Sat. Hiz.Bed., sayaç okuma, ilet.sis.kul.bed., dağıtım bedellerinin yasal faizi ile birlikte tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde de yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına" karar verilmiştir.

İptali istenen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı kararında, herhangi bir miktar belirtilmemiş olup, ileriki yıllara da yönelik hüküm kurulduğu, dolayısıyla yaratılan çekişme ve verilen hükmün bir yıla mahsus olmadığı anlaşıldığından, sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK.nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427.maddesi uyarınca 1.820 TL'nin altında kaldığından bahisle ve 4077 sayılı yasanın 22/5 maddesi gereğince kesin olduğundan sözedilemeyecektir. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 Tarih 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; Sivas 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 04.06.2013 tarih ve 2012/822 E.- 2013/80 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun bir gereği olarak Türkiye genelinde dağıtım şirketlerinin uygulayacağı Ulusal Elektrik Tarifelerinin EPDK tarafından belirlendiği, EPDK tarafından belirlenerek uygulanan tarifelerin uygulanmasının davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk olduğu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyeceği veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacağı, davacı dağıtım şirketinin tarifeleri uygulayıp uygulamama gibi bir inisiyatifinin mevcut olmadığı, tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak dava konusu edilen bedellerin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, dava konusu edilen bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları açıktır.Buna göre; davacı tarafından 4628 sayılı kanun hükümlerine dayanılarak davalı tüketicinin elektrik tüketim bedeli faturalarına yansıltılan dava konusu bedellerin, mevcut yasal düzenlemelere aykırı bir yönü bulunmamaktadır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğu, ancak tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/493, Karar No: 2010/3841, Tarih: 02.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/493 E.  ,  2010/3841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 10.Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2011/9289, Karar No: 2011/14967, Tarih: 20.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9289 E.  ,  2011/14967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre icra takibine konu Mayıs 2006 ay kira bedelinin, davalı tarafından davacıya elden ödendiğinin ispatı açısından teklif edilen yeminden davacı taraf kaçındığından, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazaları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin icra takibindeki kira farkları alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2004 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede sabit aylık kira parası 8.000,00 TL olarak belirlenmiş, özel şartlar bölümünün 3. maddesinde yıllık Enflasyon (Tefe-Tüfe oranları) oranlarına göre zam yapılacağı kararlaştırılmıştır. Yine taraflar arasında düzenlenen 9.7.2004 tarihli protokol ile de aylık kira parasının, Haziran 2004 ayı dahil olmak üzere 31.12.2004 tarihleri arasında aylık 6.000 TL olarak ödeneceği taraflarca kararlaştırılmıştır.

Davacı, icra takibi ile protokolde belirlenen sürenin bitmesine rağmen 1.1.2005 ile 1.2.2006 tarihleri arasında protokolde kararlaştırılan 6000 TL'den ödemelere devam edildiğinden, sözleşmedeki aylık 8000 TL kira bedelinden eksik yatırılan 2000 TL'den, 14 aylık kira farkı toplamı 28.000 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı icra takibindeki itirazında borcunun olmadığını savunmuştur.

Olayımızda; Taraflar arasındaki uyuşmazlık protokolde kararlaştırılan aylık kira miktarının, protokoldeki süre bitiminden sonra ne miktarda ödeneceği hususundadır. Herşeyden önce protokol süresinin sona ermesinden sonra kira parasının sözleşme hükümlerine göre davalı tarafından sözleşmedeki kararlaştırılan aylık kira bedeli olan 8000 TL olarak ödenmesi gerekir. Bu durumda mahkemece, davalı vekilince dosyaya ibraz olunan 22.2.2007 günlü makbuz ile davacı vekilinin 10.3.2008 günlü celsedeki kısmi ödeme beyanı gözönünde bulundurularak, icra takibine konu kira farkları tespit edilerek belirlenen miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6607, Karar No: 2019/2263, Tarih: 25.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6607 E.  ,  2019/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi: Davacı vekili, davacının 4/b kapsamındaki hizmetlerinin dikkate alınmadan 01/06/2013 tarihinden itibaren, kabul edilmediği takdirde 01/11/2013 tarihinden itibaren 4/a kapsamında yaşlılık aylığı almaya hak ettiğinin tespitini, biriken aylıkların yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı: davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı : Mahkemece, "Davacının 23/10/2013 tarihli tahsis talep formunda Bağ-Kur hizmetlerinin birleştirilmeksizin yaşlılık aylığı bağlanması talebinde bulunduğu. Bu durumda davacının 506 Sayılı Kanuna göre veya 5510 Sayılı Kanun a göre 4/a kapsamında söz konusu tarihten itibaren yaşlılık aylığını hak ettiği açık olup davalı kurumun aksi yöndeki işleminin iptal edilmesi gerektiği, davacının 506 Sayılı Kanuna göre emekli olmak için ilk defa vermiş olduğu 28/05/2013 tarihinde yasal bütün şartların yerine getirilmiş olduğu dikkate alınarak dilekçe tarihini takip eden 01/06/2013 tarihinden itibaren davacının 4-b kapsamında geçen sigortalı hizmetlerinin dikkate alınmadan davalı kurum işleminin iptal edilerek davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği, davacıya 01/06/2013 tarihi itibari bağlanacak yaşlılık aylığı ile davacıya ilk defa yaşlılık aylığının ödenmeye başladığı 01/10/2014 tarihi arasına geçen sürede ödenmesi gereken birikmiş yaşlılık aylığı tutarları ile dava tarihi sonrası ödenmiş olan yaşlılık aylıklarından oluşabilecek yaşlılık aylığı farkları da dahil yapılacak ek ödeme miktarlarının, ödeme tarihlerinden ilk ödemenin yapıldığı 01/10/2014 tarihi arasındaki süre için ay be ay yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiği tespit edilmiş olup, aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. " gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ; Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, davanın reddi gerekirken kabul edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı : "506 yasanın geçici 81.maddesinin B-c bendi gereği yaşlılık aylığına hak kazanan davacının 2829 sayılı Yasanın 8/2.maddesine göre hizmet birleştirmesine zorlanması mümkün bulunmadığından, davacıya yaşlılık aylığı tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01/06/2013 tarihinden geçerli müstakilen 506 sayılı Yasaya tabi hizmetleri üzerinden yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğine ve ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

E)Temyiz: Davalı SGK vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

E)Temyiz: Davalı SGK vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmakla Bölge Adliye Mahkemesince de karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 120/2 maddesi, “Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına ilişkin yaş ile ilgili hükümlerin uygulanmasında, sigortalıların ve hak sahibi çocuklarının, sigortalının yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte nüfus kütüğünde kayıtlı bulunan doğum tarihleri, sigortalının sigortaya tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten sonra doğan çocuklarının da nüfus kütüğüne ilk olarak yazılan doğum tarihleri esas tutulur.” şeklindedir.1479 sayılı Bağ-Kur Kanununun 66, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun 105 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 57. maddesi "yaşlılık aylığının bağlanmasında; sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihteki yaşının esas alınacağı" şeklinde birbirine paralel düzenlemeler içermektedir.

Hiçbir yoruma yer vermeyecek şekilde yapılan bu düzenlemeler karşısında sigortaya ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş tashihinin yaşlılık aylığı bağlanmasında nazara alınamayacağı açıktır.Sosyal güvenliğe ilişkin yasalarda yer alan, “Yaşlılık aylığının bağlanmasında; sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihteki yaşının esas alınacağı” şeklindeki düzenlemenin amacı, yaş büyütmek suretiyle daha erken yaşlılık aylığı almak” gibi kötü niyetli uygulamaların önüne geçmektir.Somut olayda, 04/01/1982 tarihinde ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başlayan ve kayden 23/04/1967 doğumlu olan sigortalının, doğum tarihinin ilk işe giriş tarihinden sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17/05/1984 tarihinde kesinleşen 1984 /6 sayılı ilamı ile 23/04/1964 olarak tashih edildiği anlaşılmaktadır.Buna göre; davacının yaşlılık aylığının hesabında, ilk defa çalışmaya başladığı tarihte nüfus kütüğünde kayıtlı bulunan doğum tarihinin yerine, çalışmanın başlamasından sonra mahkeme kararı ile düzeltilen tarihin esas alınarak hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup yaşlılık aylığına ilişkin talep yaş tahsisi yapılmamış şekilde değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu SGK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, SGK tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, ilk derece mahkemesinin kararının bozulması gerekmiştir.

G)Sonuç :

G)Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18677, Karar No: 2014/1297, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18677 E.  ,  2014/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1239-2013/136

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2)Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre, birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12438, Karar No: 2022/1353, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12438 E.  ,  2022/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)"2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1.maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

2)"2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12323, Karar No: 2011/941, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12323 E.  ,  2011/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 10.09.1995 olan doğum tarihinin 10.09.1996 olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Veysel Toprak'ın 10.09.1995 olan doğum tarihi 10.09.1996 olarak düzeltilmiş ise de adı geçen nüfusa 07.08.1996 tarihinde tescil edilmiştir. Bir şahsın doğmadan nüfusa tescili söz konusu olamayacağından bu şekilde düzeltme nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirmektedir.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemek ya da hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17226, Karar No: 2014/1625, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17226 E.  ,  2014/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.