muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2569, Karar No: 2022/12515, Tarih: 15.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2569 E.  ,  2022/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafisi

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

I- Sanık ... ... ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafisinin, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter ve kayıtlarda muhasebe hilesi yapma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

I- Sanık ... ... ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafisinin, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter ve kayıtlarda muhasebe hilesi yapma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1- Sanık ... ... ...’ın savunmalarında, şirketi 2012 yılı mart ayında ...’a haricen devrettiğini, 2012 yılı mart ayı ile eylül ayı arasında şirketin ... ve ... tarafından işletildiğini beyan etmesi, bu süre zarfında yalnızca ... isimli firmaya düzenlenen faturalarda imzasının bulunduğu, bu satışların gerçek olduğunu beyan etmesi, ... şirketi yetkilinin vergi denetmenine verdiği ifade de, ... ... ... ile muhatap olduklarını, ödemeleri çek ile yaptıklarını söylemesi, sanık ...’un suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi, dosya arasında bulunan devre ilişkin tutanaktaki imza ve yazıların kendisine ait olduğunu, ancak bu belgeyi ... ... ...’ın isteği üzerine hem alkollü olması hem de çocuğunun tedavi masrafları için imzaladığını, karşılığında ... ... ...’tan para aldığını beyan etmesi, sanık ...’nin savunmasında, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi, faturaları kullanan mükelleflerden ...’ın ... ve ... ... ... ile muhatap olduğunu söylemesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; faturaları kullanan mükelleflerin CMK’nin 48. maddesi hatırlatılarak tanık olarak beyanlarına başvurulması, söz konusu faturaları hangi ticari ilişki karşılığında kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, 2012 yılı mart ile eylül ayları arasında söz konusu şirketin kimin tarafından işletildiğine dair araştırma yapılması ve bu konuda varsa tanıkların dinlenilmesi, sahte faturaları üzerindeki yazı ve imzaların sanık ...’ye ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması, mükellefin defterlerine sahte faturalar ya da hayali mükellefler adına düzenlenen faturaların kaydedilerek defter ve kayıtlarda muhasebe hilesi suçunun işlediğinin iddia edilmesi nedeniyle, söz konusu suça ilişkin olarak da bilirkişi raporu aldırılarak bu kayıtların sahte olup olmadığının değerlendirilmesi ve sahte olduğunun anlaşılması halinde “sahte fatura kullanma” suçunun mu yoksa “ defter ve kayıtlarda muhasebe hilesi yapma” suçunun mu oluştuğu değerlendirilerek sahte fatura kullanma suçunun oluştuğunun anlaşılması halinde bu suça ilişkin olarak mütalaa alınarak dava açılmasının sağlanması ve bu dosya ile birleştirilerek ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet ve beraat kararları verilmesi,

2- Sanıklar ... ile ...’ye yüklenen suçların sübutu halinde; sanık ... ... ... hakkında ise 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II- Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter ve kayıtlarda muhasebe hilesi yapma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 02.09.2018 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... ... ... hakkındaki defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, sanıklar hakkındaki 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçları ile sanık ... hakkında defter ve kayıtlarda muhasebe hilesi yapma suçundan kurulan hükümlerin ise bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13562, Karar No: 2022/8165, Tarih: 02.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13562 E.  ,  2022/8165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

1-Dairemize temyiz incelemesine gönderilen dosyada kararın Sigortacılık Kanunu 30/16. maddesi gereğince taraflar vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının veya elektronik posta çıktısının dosya içinde olmadığı anlaşılmış olup, davalı vekilinin temyizinin süresinde olup olmadığının denetimi açısından dosya arasına konulması,

2-Dosya kapsamında ve Uyap ortamında yer almayan İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan kusur raporu, aktüer hesap raporu ile rapor tebliğ belgelerinin ve varsa tarafların rapora itiraz dilekçelerinin, yine ıslah/bedel artırım dilekçesi ve banka dekontunun kül halinde eksiksiz olarak titizlikle dosyaya eklenilmesi gerekli özen gösterilerek dizi pusulası düzenlenerek Kalem Yönetmeliği ve ilgili mevzuata uygun olarak ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde dosyanın düzenlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın (Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere) saklayan İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1945, Karar No: 2024/8652, Tarih: 28.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1945 E.  ,  2024/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın diğer olaylara iştiraki olup olmadığının araştırılması gerektiğinin gözetilmediğine, duruşma açılarak yeniden ve ayrıca yargılama yapılıp delil takdirinde bulunularak hüküm kurulması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararında "Bölge Adliye Mahkemesinin, ilk derece mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, ilk derece mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip farklı bir sonuca ulaşması, 7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde ilk derece mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen sanık ve suça sürüklenen çocukların eylemlerinin cinsel istismarla sınırlı süre içinde gerçekleşmesi nedeniyle unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ve suça sürüklenen çocukların beraatlerine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır." şeklinde belirtildiği üzere Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince oluş değiştirilmeden, dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ve yeni bir araştırmaya girilmeksizin beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN isteme aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3732, Karar No: 2017/11742, Tarih: 27.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3732 E.  ,  2017/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmeme suçundan sanık ...’nın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 339. maddesi uyarınca 1 aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 10/11/2016 tarihli ve 2016/322-1465 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/178 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/06/2017 gün ve 94660652-105-07-679-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2017 gün ve KYB.2017/39232 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun ''Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır.'' şeklindeki 339/1. maddesi nazara alındığında, sanığın borçlu sıfatıyla Alanya İcra Müdürlüğünün 2014/4189 esas sayılı dosyasında hakkında kesinleşmiş icra takibinin bulunduğu, bu takibin kesinleşmesinden sonra sanığın 28/11/2015 tarihinde işe başlayarak kazancında artış meydana geldiğinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından anlaşılması karşısında, mahkemece sanığın kazancını makul bir sebep olmaksızın elden çıkarıp çıkarmadığı araştırılmadan, tespit edilememesi durumunda, sanık lehine olan uygulanmak suretiyle 10 güne kadar disiplin hapsine karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/178 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 27/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36255, Karar No: 2014/26397, Tarih: 11.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36255 E.  ,  2014/26397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 116/2 maddesinde seçimlik olarak düzenlenmiş hapis ve adli para cezalarından hapis cezasının tercih edilmesi halinde, TCK'nun 50/2 maddesi uyarınca seçilen hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceği düzenlenmiş ise de, seçimlik ceza öngören atılı suçta adli para cezasının tercih edileceğine dair yasal bir zorunluluk bulunmadığı, TCK.nun 50/3 maddesi uyarınca, 18 yaşından küçükler hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesinin zorunlu olması karşısında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamadeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8054, Karar No: 2023/6005, Tarih: 03.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8054 E.  ,  2023/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/130 E., 2022/1498 K.

SUÇ :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 17.10.2022 tarihli kararı ile;

A. 08.01.2017 tarihli eyleme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

B. 11.03.2019 tarihli eyleme ilişkin kamu davasının düşürülmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 08.01.2017 tarihli eylem yönünden temyiz isteminin reddi, 11.03.2019 tarihli eylem yönünden iade

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 Sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan

Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 04.11.2022 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16569, Karar No: 2016/1290, Tarih: 08.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/16569 E.  ,  2016/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı,

1- Konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı olup olmadığına,

2- Suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanıkların ikrar niteliğinde kabul edilebilecek

.../...

beyanları olsa bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceğine ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığına,

3- Bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Anayasa Mahkemesi, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında (07.03.2015 tarih ve 29288 sayılı R. Gz.), ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınmasının adil yargılanma hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. Anılan Kararda (özetle); bireysel başvuru konusu olayda, 3167 sayılı (mülga) Kara Avcılığı Kanunu'na aykırı davrandığı iddiası üzerine, Sulh Ceza Mahkemesince 22/1/2003 tarihinde başvurucunun ev ve müştemilatında arama yapılmasına karar verilmiş ancak arama esnasında o tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 97 (CMK m. 119/4) maddesine göre, ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmamıştır. Başvurucu aleyhine 3167 sayılı mülga Kara Avcılığı Kanunu'na dayalı olarak Hukuk Mahkemesinde tazminat davası açılmış, başvurucu tazminata mahkum edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 97/2. maddesine göre, hâkim veya Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın ev ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulması gerektiğini, aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” bir bütün olarak yargılamanın adil olup olmamasına etkisini incelerken;