muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9973, Karar No: 2012/13224, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9973 E.  ,  2012/13224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş, karar; davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile yaptıkları telefon görüşmesinin davalı tarafından rızası dışında kayda alınarak internet ortamında yayıldığını, böylelikle haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğini, davalı hakkında şikayetçi olduğunu beyan ederek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu edilen telefon görüşmesinde davacının kendisine yönelik küfür ve tehdit içerir beyanlarda bulunduğunu, durumu tespit etmek için kayda aldığını, davacı hakkında şikayetçi olduğunu, konuşma metninin kendisi tarafından basına sızdırılmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacı ile davalı arasındaki telefon görüşmesinde davacının davalıya yönelik sarf ettiği küfür ve tehdit beyanlarının yayılması nedeni ile küçük duruma düştüğü, davacının kendi hareketi ile neden olduğu durumdan dolayı tazminat isteminde bulunamayacağı kabul olunarak istem reddedilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalı hakkında davacı ile olan telefon görüşmesini kayda alarak haberleşme hürriyetinin gizliliğini ihlal ettiği gerekçesi ile kamu davası açıldığı ve derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda mahkemece, davalının haberleşme hürriyetinin gizliliğini ihlal eylemi nedeni ile yargılandığı kamu davasının sonuçlanması beklenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bu bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9484, Karar No: 2013/13017, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9484 E.  ,  2013/13017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan, kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin kuru sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetvelinin getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkazının davalı idareye bırakıldığına ilişkin tüm bilgi ve belgelerin (kıymet takdir raporu v.s.) davacıdan temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9144, Karar No: 2017/4127, Tarih: 26.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9144 E.  ,  2017/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 16. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Havuz bekçisi olarak görev yaptığı okulda uyuşturucu madde satışı ihbarını alan polislerin gelmeleri ve kendisine polis olduklarını söylemeleri üzerine sanığın ellerini kaldırarak “polis var” diye bağırması, bunu duyan bahçe içerisindeki yakalanamayan şüphelilerin uyuşturucu maddeleri okul bahçesine atarak duvardan atlayıp kaçmaları şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın yakalanamayan şüphelilerin kaçmalarına yardım etmek ve yakalanmamalarını sağlamak amacıyla kendilerini uyarması eyleminin TCK'nın 283/1. maddesinde düzenlenen “suçluyu kayırma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanığa CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmek suretiyle bu suçtan mahkûmiyeti yerine beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9629, Karar No: 2019/19325, Tarih: 12.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9629 E.  ,  2019/19325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, ikametine 08/08/2014 günü saat 12.00 ile 09/08/2014 günü saat 01.55 arasında girilerek hırsızlık yapıldığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuğun suç saatine ilişkin bir beyanının bulunmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait ikametten 30 TL'yi çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8386, Karar No: 2014/17508, Tarih: 04.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8386 E.  ,  2014/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Somut emsal alınarak incelenen 2.Sultaniye Mahallesi 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu, İmariye Mahallesi 1646 ada 8 parsel, 1647 ada 95 parsel sayılı taşınmazların, 02.11.2012 olan değerlendirme ve somut emsal alınarak incelenen 2.Sultaniye Mahallesi 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmazlara emsal alınarak incelenen 2.Sultaniye Mahallesi 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 16.05.2003 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini) gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 1646 ada 8 parsel, 1647 ada 95 parsel ile somut emsal alınarak incelenen 2.Sultaniye Mahallesi 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Değerlendirme tarihi olan 02.11.2012 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazların imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmazlar belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5558, Karar No: 2015/7257, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5558 E.  ,  2015/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2011/324-2013/423

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil, tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın, reddine; birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı-birleştirilen davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Esra 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil; birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 270 ada 7 parsel sayılı taşınmazda bulunan bir kısım bina ve müştemilatın haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda diğer mirasçıların da hakkı olduğunu, oturmakta olduğu evin eşi Musa tarafından yaptırıldığını belirtip davanın reddini savunmuş; birleştirilen davada, mirasbırakan Tamaşa Tüzünler'in maliki olduğu 270 ada 7 parsel sayılı taşınmazı ölümünden yaklaşık 2 ay önce diğer mirasçılarından mal kaçırmak kastı ile davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve mirasçılar adına tescile, olmadığı takdirde payı oranında iptal ve tescile veya tenkise; ayrıca taşınmaz üzerindeki muhdesatın kendisine ait olduğunun tespiti ile tapuya şerh verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından davacı Mehmet'e yapılan temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle birleştirilen davanın kabulüne; asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Tamaşa Tüzünler'in 26.1.1996 tarihinde öldüğü, geriye çocukları olan davacı Mehmet, dava dışı Ali, Esmer, Muharrem, İbrahim, Maya ve Songül ile murisin 2010 yılında ölen oğlu Musa'nın eşi olan davalı Nurhayat, 2008 yılında ölen oğlu Binali'nin eşi Nevin ile torunlarının mirasçı olarak kaldıkları, murisin adına kayıtlı olan 'avlulu kargir ev' vasfındaki 270 ada 7 parsel sayılı taşınmazını 15.11.1995 tarihinde davacı Mehmet'e satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706, Türk Borçlar Kanununun 237 ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, eldeki davanın kabul edilmesi halinde mirasçı sıfatıyla hak sahibi olabilecek (kardeş) davacı tanığı Maya Simit ile dava dışı kardeş Songül'ün eşi olan Kemal ; muris Tamaşa'nın hiç bir evladının kendisine bakmadığını, sadece oğlu olan davacı Mehmet'in baktığını, bu nedenle murisin 30.000,00-TL bedelle taşınmazı davacı Mehmet'e sattığını ve aldığı para ile geçimlerini sağladıklarını beyan etmişlerdir. Gerçekten muris Tamaşa ile eşi Nadir'in ölünceye kadar davacı Mehmet ile birlikte dava konusu taşınmazdaki eski olan evde yaşadıkları, davalının bu evin karşısındaki dava konusu konutta oturduğu, aynı avludaki diğer evlerde de diğer kardeşler Ali, Muharrem ve Binali'nin yaşadıkları, davalı tanıklarının satış işlemi ile ilgili herhangi bir bilgiye sahip olmadıkları anlaşılmaktadır.

Bu beyanlar ve dosya içeriği yukarıdaki ilkeler uyarınca değerlendirildiğinde, mirasbırakanın mal kaçırmak kastı ile hareket ettiğinin ve taşınmazın gerçekte davacıya bağışlandığının kanıtlanamadığı, bu durumda temlikin bağış değil, satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu beyanlar ve dosya içeriği yukarıdaki ilkeler uyarınca değerlendirildiğinde, mirasbırakanın mal kaçırmak kastı ile hareket ettiğinin ve taşınmazın gerçekte davacıya bağışlandığının kanıtlanamadığı, bu durumda temlikin bağış değil, satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Kaldı ki, bunun aksi düşünülse dahi, davacı Mehmet'in murise ve eşine ölene dek baktığı tüm dosya kapsamı ile sabittir. Satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.)

Hal böyle olunca; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesis edilmesi doğru değildir.

Davacı-birleştirilen davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14547, Karar No: 2023/1177, Tarih: 14.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14547 E.  ,  2023/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/904 E., 2022/1505 K.

DAVALILAR :1- ... Nak. İnş. ve Taah. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.

2- ...

FER'Î MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 03.09.2015

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/207 E., 2022/160 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işverenler bünyesinde şoför olarak Temmuz 2008 ile 2010 arasında ve Mart 2012 ile 29.06.2014 tarihleri arasında aralıksız ve kesintisiz bir şekilde çalıştığının tespitini talep etmiş; 14.06.2021 tarihli beyanı ile de sigorta bildirimleri yapılan ... şirketi, ... şirketi, şirketi ve ...şirketi ... şirketindeki bildirimlerinin gerçeğe dayandığını belirtmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Fer'i müdahil Kurum cevap dilekçesinde; beş yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, çalışma olgusunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak açıklıkta ortaya konması gerektiğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: talebe konu dönemde bildirim yapılan dava dışı iş yerleri ile davalı şirketler arasında herhangi bir bağlantı bulunmadığı, bu nedenle 02.09.2010 tarihinden önceki döneme yönelik hizmet tespit talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiği, tüm tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere davalı işyerindeki çalışmanın sezonluk olduğu, kış aylarında çalışmanın olmadığı ve sezonun Mart ayı gibi başladığı beyan edildiğinden davacının davalı işyerinde kesintisiz çalışmasının mümkün olmadığı, yine 02.09.2010 tarihinden sonraki dönemde dava dışı iş yerlerinden bildirim yapılan hizmet dönemleri yönünden talebin reddinin gerektiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin çalışmalarının mevsimlik olmasına yönelik kabulün hatalı olduğunu belirterek ; davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin çalışmalarının mevsimlik olmasına yönelik kabulün hatalı olduğunu belirterek ; davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı işyerlerinin dava konusu dönemi kapsayan ticaret sicil kayıtlarının getirildiği ve davalı şirketler ile dava dışı şirketler arasında organik bağ bulunmadığının tespit edildiği, bu sebeple bu döneme ilişkin istemin hak düşürücü süreye uğradığı, davalı işyerinden bildirimi yapılan yıllar bakımından işyerinde çalışmanın mevsimlik olduğunun dinlenen tanık beyanları ile tespit edildiği, Karayolları 11. Bölge Müdürlüğü tarafından Van ve ilçelerinde 1 Aralık-1 Nisan arasında çalışma yapılmadığının bildirildiği, buna göre eksik günlerin bulunmadığı ve kesintisiz çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyulamadığı gerekçeleri ile davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf yoluna başvuru nedenleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılması gerektiğini belirtilerek; davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesi .

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...