muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1359, Karar No: 2014/10567, Tarih: 30.04.2014

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı, davalı işverenin 24.06.2011 tarihli "Başvuruya Davet" yazısı üzerine süresi içerisinde ve sözleşme bitmeden 27.06.2011 tarihinde sözleşmeyi yenilemeyeceğini ancak sözleşmenin bitim tarihi olan 31.08.2011 tarihine kadar çalışacağını bildirdiği, bunun üzerine davalı işverenin davacının işine son verdiği, davacının 30.06.2011 tarihinde işyerinden çıkışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının işverene gönderdiği ihtarname içeriğine göre sözleşmeyi yeni eğitim öğretim yılında yenilemeyeceğini bildirmesi iş sözleşmesinin feshi veya işverene sözleşmenin sona erdirilmesi yönünde yöneltilmiş bir irade beyanı olarak değerlendirilmesi hatalıdır. Davacının sözleşmeyi yeni dönemde işverene yenilemeyeceğini bildirmesi üzerine sözleşme süresi sona ermeden 30.06.2011 tarihi itibariyle işveren tarafından davacının işyerinden çıkışı yapılmak suretiyle iş sözleşmesi işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin feshi konusunda tarafların bir mutabakatı olmadığına göre davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11360, Karar No: 2015/2881, Tarih: 27.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/11360 E.  ,  2015/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosyada bulunan olay yeri basit krokisinden şikayetçiye ait iş yerinin pencere kilidinin kırıldığı anlaşıldığından tebliğnamede mala zarar verme suçuna ilişkin bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Şikayetçinin iş yerinde bulunan kasasından çalınan 60-70 TL civarında paradan 37 TL'lik kısmının soruşturma aşamasında bizzat etkin pişmanlık gösteren sanık tarafından iade edildiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince şikayetçinin kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3407, Karar No: 2024/5954, Tarih: 04.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3407 E.  ,  2024/5954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1150 E., 2024/100 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/8 E., 2022/26 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Samsun ili, .... ilçesi, ... köyünde bulunan 991 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide gösterilen 35 dönümlük kısmını malik sıfatı ile tarım arazisi olarak kullandığını, öncesi ırmak yatağı olan taşınmazı babası ile kendisinin imar-ihya ederek tarım arazisi haline getirdiklerini, dava konusu yerin zilyetlikle iktisabının mümkün olduğunu ileri sürerek dava konusu yerin adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar; dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın (B), (C), (D) ve (E) harfi ile gösterilen kısımlarının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, (A) ile gösterilen kısmın ise 8.324,08 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının rapor edildiği, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmaları sebebiyle zilyetlikle iktisap edilemeyecekleri gerekçesiyle anılan kısımlar yönünden davanın reddine; (A) harfi ile gösterilen ve kıyı kenar çizgisinin kara tarafı olarak nitelendirilen 6.770,31 m2'lik kısmın eski Kızılırmak havzası ile yeni Kızılırmak Nehri arasında kalan alanda bulunduğu, kullanıcı tarafından kaba bloklar kaldırılarak dolgu ve toprak taşınması suretiyle tarıma müsait arazi şekline getirildiğinin rapor edildiği, keşif mahallinde dinlenen davacı tanıklarından ...'ın beyanında da bu durumun desteklendiği, taşınmaz tarıma uygun olmayan yerlerden iken davacı tarafından toprak dolgu yapılmak suretiyle işlenebilir ve tarıma uygun hale getirildiği, başka yerden toprak taşımak suretiyle dolgu yaparak tarıma elverişli olmayan bir yeri kültür arazisi haline getirmenin imar-ihya sayılmayacağı gerekçesiyle bahsedilen 6.770,31 m2'lik kısım yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; delillerin değerlendirilmesinde açık hataya düşüldüğünü, eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini, bir taşınmazın sırf kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmasının o taşınmazın zilyetlikle kazanılmasına engel teşkil etmeyeceğini, ret gerekçesinin dosya münderecatı ile çeliştiğini, imar-ihyanın teknik bir olgu olup ancak konunun uzmanı bilirkişilerce değerlendirilebileceğini, bu hususta gerekçede de belirtilen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın davacı tarafından imar ve ihya edildiği rapor edilmiş iken Mahkemece sadece toprak taşıma olgusu üzerinde durularak imar-ihya sayılmayacağı gerekçesinin yerinde olmadığını, gerekçede bahsedilen tanık ....'ın beyanının bileşik materyal eklenerek dava konusu yerin imar-ihya edildiğinin ispatı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın öncesinin imar-ihyaya muhtaç yerlerden iken toprak taşımak ve doldurmak suretiyle ima-ihya edilmeye çalışıldığı, emek ve para sarf ederek toprak taşıma yoluyla tarım yapılmaya uygun hale getirme işleminin yasada öngörülen imar-ihya sayılmadığı, somut olayda yasanın aradığı imar-ihya koşulunun gerçekleşmediğinin Mahkemece yapılan keşif, uygulama ve bilirkişi sözleri ile belirlenmiş olduğu, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı (mirasçıları) vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, gerekçede toprak taşıma yolunun belirtildiğini ancak bileşik materyal ibaresinin dikkate alınmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ve kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ve kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Samsun ili, .... ilçesi, .... köyünde bulunan taşınmaz bölümünün kadastro çalışmaları sonucu 27.07.1992 tarihinde 991 parsel numarası ile hali arazi vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edildiği, bilahare 06.10.1992 tarihinde kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle tapudan terkin edildiği, 17.12.2014 tarihinde ise tarla vasfıyla ve 991 parsel numarası ile Maliye Hazinesi adına tescil edildiği, eldeki davanın 09.01.2015 tarihinde açıldığı, 991 parsel sayılı taşınmazın 18.02.2015 tarihinde ve sonraki tarihlerde toplulaştırma işlemine tabi olduğu, dava konusu yerin bir kısmının eski 991 (yeni 144 ada 11, 12, 13 ve 14) parsel sınırları içerisinde, bir kısmının ise kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan alanda kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı mirasçıları vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1480, Karar No: 2019/2884, Tarih: 22.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1480 E.  ,  2019/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava, tereke tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada ... ... 4. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tüm mirasçıları tarafından mirası red edilen miras bırakanın alacaklısı olan davacının, 4721 sayılı TMK'nın 633 maddesi gereğince, terekenin resmi tasfiyesi istemine ilişkindir.

... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın mirasının mirasçıların tamamı tarafından ... 1. Sulh Hukuk Mahkemenin 2011/336 E. 2011/523 K. sayılı ile reddettiklerinden bahisle yetkili ve görevli mahkemenin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise her ne kadar ... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından mirasçıların tamamı tarafından mahkemenin 2011/336 E. 2011/523 K. sayılı kararı ile mirası reddettikleri gerekçesi ile mahkeme yetkili görülmüş ise de mahkemenin 2011/336 E. 2011/523 K. sayılı kararı ile sadece murisin eşi Serir Keleşoğlu mirası reddetmiş, bütün mirasçılar tarafından mirasın reddini talep etmemiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 612. maddesi uyarınca "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir."

Dosya kapsamından, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.04.2011 gün 2011/336 E. 2011/523 K. sayılı kararı ile sadece murisin eşi ... , ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2011 gün 2011/750 E. 2011/1358 K. Sayılı kararı ile sadece murisin çocukları Mehmet Emre Keleşoğlu ile Abdullah Can Keleşoğlu tarafından kayıtsız şartsız reddedildiği tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmıştır. En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararı veren sulh mahkemesinin re'sen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19437, Karar No: 2013/39669, Tarih: 12.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19437 E.  ,  2013/39669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan idare lehine müsaderesine karar verilen sabit tesis niteliğindeki fındık ağaçlarının değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 10 numaralı bendine "müsaderesine karar verilen sabit tesis niteliğindeki fındık ağaçlarının değerine göre 550 YTL. nisbi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan idareye verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5462, Karar No: 2020/7293, Tarih: 17.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/5462 E.  ,  2020/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının çalışma gücündeki kaybı ve sakatlığının %40 oranında olduğunun ve 5510 sayılı Yasanın 28. maddesi kapsamında sakatlıktan dolayı yaşlılık aylığına müstahak olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının 16/12/2009 tarih ve 284067 varide no lu dilekçesi ile Kurum’dan 5510 sayılı Yasanın 28. maddesi kapsamında sakatlık nedeniyle yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu anlaşılmakla yargılamanın devam ettiği sırada yürürlüğe giren 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan “Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik” çerçevesinde çalışma gücündeki kayıp oranının yeniden değerlendirilmesine yönelik olarak davacı tarafından Kuruma yeniden tahsis talebinde bulunup bulunulmadığını ve varsa buna ilişkin Kurumun cevabî işlemlerini gösteren kayıt ve belgelerin celbi sağlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13568, Karar No: 2022/14126, Tarih: 02.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13568 E.  ,  2022/14126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; davacıların murisi ...'ün 30.04.1997 tarihinde davalı asıl işveren görev ve sorumluluğu altında görülmekte olan endeks okuma bölümünde işe başladığını, askerlik görevi için 31.07.1998 tarihinde işyerinden ayrılan müteveffanın askerlik sonrası tekrar eski görevine döndüğü ve çalışmaya başladığını, ancak uzun süre sigortasız çalışan işçinin sigortasının tekrar 28.05.2002 tarihinde başlatıldığını, çeşitli alt işveren şirketler nezdinde ....07.2013 tarihinde vefat edene kadar kesintisiz ve sürekli olarak çalıştığını, geriye mirasçı olarak eşi ve çocukları olan davacılar kaldığını, davalıların davacıların yasal haklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, kıdem tazminatının ödenmesi gerektiğini, kullanmadığı yıllık izinlerin bulunduğunu, dinî bayramların ilk 2 günü hariç çalıştığını, çalışmış olduğu dönem boyunca her gün sabah 08.00'de işe başladığını, yazın 20.30, kışın ise 18.30'a kadar çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinin 14.04.2006 tarihinde kurulmuş bir Şirket olduğunu, 28.05.2013 tarihinde ...'ın özelleşmesi sonucu Şirketin devralındığını, dolayısıyla davacının talep ettiği 1997 - 2013 yıllarına ait dönemden ...'ın sorumlu olduğunu, husumet itirazı ile zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının Şirketlerinde çalıştığına ilişkin herhangi bir kayıt mevcut olmadığını, davacının sigortasız çalıştığına ilişkin beyanlarını kabul etmediklerini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, davacılar lehine kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının kabülüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2017/17030 Esas, 2020/12480 Karar sayılı ilâmıyla;

"... Mahkeme kararında müteveffa ...'ün, davalı işverenler nezdinde 12 yıl 4 ay 10 gün yani 30.04.1997-31.08.1998/28.05.2002-....07.2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2017/17030 Esas, 2020/12480 Karar sayılı ilâmıyla;

"... Mahkeme kararında müteveffa ...'ün, davalı işverenler nezdinde 12 yıl 4 ay 10 gün yani 30.04.1997-31.08.1998/28.05.2002-....07.2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosya içindeki mevcut Sosyal Güvenlik Kayıtlarına göre müteveffanın 30.04.1997 tarihinden itibaren 1022302, 1067305, 1086936, 1099926, 1135996, 1173430,1220779 sicil nolu işyerlerinde çalıştığı görülmektedir.

Yine Sosyal güvenlik kayıtlarına göre 1220779, 1173470, 1135996 sicilli işyerlerinde davacının sayaç okuma görevlisi olarak çalıştığı 1220779 sicilli işyerinin de dosya davalısı ... Elektirk Taahhüt ... Doğ. Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak davacının sigorta girişleri olan diğer işverenler ile davalı ... elektirik Dağıtım Anonim Şirketi arasında hizmet alım sözleşmesi bulunup bulunmadığı , müteveffanın davalı işverenler nezdinde çalışıp çalışmadığı yönünde mahkemece araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle davalı işverenin sorumlu olabileceği hizmet süresi bakımından denetim yapılamadığından söz konusu işverenler ile davalı ... arasında hizmet alım sözleşmesi bulunup bulunmadığı ve ayrıca müteveffanın çalıştığı işyerlerinin sicil bilgileri, mahiyetleri, iştigal konularınında ayrıca araştırılması gerekmektedir. Söz konusu eksikliklerin tamamlanması, hizmet süresi ile ilgili gerekli araştırmanın yapılması amacıyla kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle sair temyiz nedenleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu

Karar, yasal süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu eksik bir borç haline dönüştürür ve alacağın dava edilebilme özelliğini ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, bu savunmanın yerinde olması hâlinde hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.