muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10255, Karar No: 2013/10735, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10255 E.  ,  2013/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ....Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 36 parsel sayılı 11.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., başka bir tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 36 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalıya usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmemiş olması nedeniyle taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına ilişkin karar verilmesi doğru değildir. Dava dilekçesi, davalı adına .... Köyü/... adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine adres tespiti için yeterli araştırma yapılmadan davalı ...’e ilanen tebliğ edilmiştir. Dava konusu taşınmaza revizyon gören 08.05.1996 tarih, 1 sıra sayılı tapu kaydının maliki davalı ... olup, kimlik ve adres bilgileri buradan temin edilebileceği gibi, tapu kaydının tesisine ilişkin 08.05.1996 tarihli resmi senette davalı ...’nün Trabzon/.... nüfusuna kayıtlı olduğu ve Ortaköy/... adresinde ikamet ettiği belirtildiği halde Mahkemece adı geçen senette satıcı konumunda olan..... adlı 3. şahsın adresi olan .... Mahallesi /İnegöl adresinde ve taşınmazın bulunduğu .... Köyü'nde adres araştırması yapılmış, ancak adı geçen senette alıcı olarak gözüken davalı ...’nün senette yazılı adresi olan ..../... ve nüfusa kayıtlı olduğu Düzköy/Akçaabat adreslerinde adres araştırması yapılmamıştır. Diğer yandan, davalı adına tespit edilen dava dışı 107 ada 70 sayılı parselin kadastrodan sonraki satışına ilişkin 08.09.2005 tarihli senette satıcı konumunda olan davalı ...'nün adresi olarak gösterilen .... Köyü'nde de adres araştırması yapılmamıştır. Bu hali ile davalı adına yapılan ilanen tebligat usul ve yasaya uygun değildir. Taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilmesi doğru olmadığı gibi, davalının hükümden önce 06.03.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mirasçıları davaya dahil edilmeden karar verilmesi de doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25361, Karar No: 2015/11861, Tarih: 03.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25361 E.  ,  2015/11861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kocanın mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında; davacı kadının da başkalarının çantasından değerli eşya ve paralarını alması nedeniyle boşanmaya sebep olan olaylarda az da olsa kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md. 174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.06.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2939, Karar No: 2019/9533, Tarih: 30.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/2939 E.  ,  2019/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/1-a) gösterilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Sanık hakkında TCK'nın 179/3-2 maddesi uyarınca belirlenen 4 ay süreli hapis cezasında, aynı kanunun 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulanarak belirlenen 3 ay 10 gün süreli hapis cezasının, yine aynı kanunun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç adli para cezasının 2.000 TL yerine, yazılı şekilde 2.200 TL olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin üçüncü paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince cezanın bir günü takdiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 2.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6785, Karar No: 2013/22916, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6785 E.  ,  2013/22916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2009 tarih ve 2008/5-2009/575 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kayısı bahçesindeki ürünlerini tarım sigortaları havuzu ile anlaşmalı olan Koç Allianz Sigorta Anonim Şirketi’ne 18/03/2003 tarih 69748 ve 69751 nolu poliçeler ile donma riskine karşı sigortalattığını, meydana gelen don dolayısıyla bahçedeki ürününün tamamının zarar gördüğünü, davalı ... şirketinin davacının tüm zararını karşılamayarak eksik ödemede bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 12.704,66 TL’nin davalılardan tahsiline kara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, 5360 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu’na göre kurulan ...’in anılan Kanun'un 4, 8, 14 ve 20. maddelerine göre sigorta şirketlerinin üreticiler ile sözleşmeyi kendi adlarına yaptıktan sonra prim ile birlikte riskin tamamını devraldığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, sigortalının poliçede ağaç sayısını 300 olarak beyan ettiğini, eksper incelemesi sonucu bahçedeki ağaç sayısının 230 olduğunun tespit edildiğini, toplam 230 ağaç üzerinden poliçenin zeyil edildiğini ve %90 hasar üzerinden 13.455,00 TL’nin davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca 69751 sayılı poliçe kapsamındaki kayısı ağaçlarının % 90 oranında hasar gördüğü, 69748 sayılı poliçe kapsamındaki kayısı ağaçlarının % 95 oranında hasar gördüğü, davacının her iki poliçeden dolayı toplam talep edebileceği meblağın 46.050,00 TL olacağı, davacıya toplam 41.189,00 TL ödeme yapıldığı gerekçesiyle bakiye 4.861,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının kayısı bahçesinde meydana gelen zararın davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, Tarım Sigortaları Kanunu'nun 14/1. maddesi uyarınca, sigorta sözleşmesinin rizikosunun ve priminin tamamının ... A.Ş.'ye devredilmesi karşısında, aracı acente durumundaki davalı ...Ş.'ye davanın yöneltilemeyeceği nazara alınarak davalı ...Ş. yönünden husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece mümeyyiz davalı bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gemince, dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olan bilirkişi raporuna göre don hasarı, çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada meydana gelmiş olup, riziko doğru olarak teminat içinde kabul edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davalı ... vekili birinci bilirkişi heyeti raporuna itirazında riziko sonrası poliçelerin zeyil edildiğini ve eksik prim alındığını bu durumun da tazminat hesabında dikkate alınması gerektiğini savunmasına ve bu itirazlara istinaden alınan ikinci bilirkişi heyet raporunda, gerek davacı gerekse davalı tarafça yapılan ödeme miktarına ilişkin belgelerin ibrazı halinde hasar bedelinden tenzilin sağlanabileceği yönünde kanaat bildirilmiş olmasına rağmen bu husus değerlendirilmeden karar verilmesi doğru görülmemiş, ... vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarınn kabulü ile hükmün davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı ...Ş. yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/51071, Karar No: 2013/9426, Tarih: 19.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/51071 E.  ,  2013/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işyerinde inşaat ustası olarak en son 50,00 TL. net günlük yevmiye ile yemek, servis ve erzak sosyal haklarından yararlanarak, ulusal bayram genel tatil günleri dahil 31.12.2005 tarihine kadar haftanın 7 günü, bu tarihten sonra ise haftanın 6 günü yaz sezonunda 07:00-18:00 saatleri arasında, kış mevsiminde ise 07:00-16:00 saatleri arasında olmak suretiyle çalıştığını, hak ettiği yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, iş akdinin haksız olarak işverence feshedildiğini beyanla kıdem ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, inşaat sektöründe hava şartlarının önem arz ettiğini bu nedenle sürekli bir çalışmanın söz konusu olmadığını, davacının çeşitli dönemlerde başka işyerlerinde kısa süreli çalışmalarının bulunduğunu, işyerinde sürekli bir istihdamın olmadığını, davacının çalışma saatlerinin yasal sınırlar içinde olduğunu, fazla mesai yapılmadığını, bir kısım alacakların zaman aşımına uğradığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, inşaat sektöründeki yaygın uygulamaya göre usta niteliğindeki kişilerin yan işlerde çalışmalarının sıkça rastlanıldığı, davacının ücretsiz izin süresinde başka bir işyerinde çalıştığını kanıtlar somut delillerle kanıtlanamadığı, uzun süreli kıdemde bir çalışanın nedensiz yere işi bırakması olağan kabul edilemeyeceği gerekçesiyle işveren feshi haksız olarak değerlendirilmiş ve ihbar kıdem tazminatı diğer işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işyerindeki çalışma süreleri ve çalışmaların aralıklı olup olmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı işçi aralıksız çalıştığını ileri sürmüş olsa da dosyada yer alan Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümü belgelerine göre istek konusu dönemde davacının dava dışı şirketlerde çalışmaları görünmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, inşaat işyerlerinde işçilerin başka işverenler üzerinde sigortalı gösterildiği belirtilerek kesintisiz çalışma kabul edilerek hesaplamaya gidilmiştir. Varsayıma dayalı olarak belirtilen şekilde hesaplamaya gidilmesi doğru değildir. Sigorta kayıtlarında yer alan işverenlerle davalı şirket arasındaki ilişki belirlenmeli sonucuna göre çalışmaların kesintili olup olmadığı konusunda bir karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3154, Karar No: 2018/2505, Tarih: 29.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/3154 E.  ,  2018/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, 09.02.2015 tarihli ek kararın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı arsa sahibi ile davalılardan yüklenici ... arasında 13.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme tarihinden 10 yıl gibi bir süre geçmiş olmasına rağmen taşınmazlar üzerine hiçbir imalat yapılmadığını ve davacının verdiği vekalet kötüye kullanılarak davacı hisselerinin diğer davalılara devredildiğini ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tapu iptali ve tescili talep ve dava etmiş, bilahare dava konusu 30 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin idareye geçtiğini ve davalı ... tarafından açılan kamulaştırmasız el atma davasının kabulü neticesinde taşınmaz bedelinin bu davalıya ödendiğini belirterek, bu parsel yönünden yaptığı ıslah ile talebini 508.627,00 TL tazminatın tahsili olarak değiştirmiştir.Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 13.08.1997 tarihli sözleşmenin feshine, 167 ve 87 parsellerle ilgili talebin reddine, diğer parsellerle ilgili taleplerin kabulüne ve 30 parsel sayılı taşınmaz yönünden 300.000,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, nihai karar sonrası yetkili davacı vekilince davadan feragat edildiğinin bildirilmesi üzerine 09.02.2015 tarihli ek karar ile, davanın feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı, sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkindir.

28253 sayılı 03.04.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 57. maddesi, “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” hükmünü içermektedir.

Anılan düzenleme nedeniyle mahkemece, ek karar ile feragat nedeniyle ret hükmü kurulması doğru olmuş ise de, davalı ... lehine takdir olunan vekalet ücretinin hangi kriterlere göre belirlendiği anlaşılamadığından, denetime açık şekilde vekalet ücreti takdir edilmesi için 09.02.2015 tarihli ek kararın bozulması gerekmiştir.

Anılan düzenleme nedeniyle mahkemece, ek karar ile feragat nedeniyle ret hükmü kurulması doğru olmuş ise de, davalı ... lehine takdir olunan vekalet ücretinin hangi kriterlere göre belirlendiği anlaşılamadığından, denetime açık şekilde vekalet ücreti takdir edilmesi için 09.02.2015 tarihli ek kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin (1) nolu bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının kabulü ile 09.02.2015 tarihli ek kararın, davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/891, Karar No: 2011/4522, Tarih: 02.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/891 E.  ,  2011/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma, suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; eylemlerinin, reşit olmayanla rızası ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/279 Esas, 2005/475 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayanla rızası ile cinsi münasebette bulunma ve rızası ile alıkoyma suçlarının cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın mahkûmiyetine dair 21.12.2005 tarihli hükümden itibaren zamanaşımını kesen bir işlem olmadığı inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3623, Karar No: 2012/1570, Tarih: 19.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/3623 E.  ,  2012/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kriminal Polis Laboratuvarının raporuna göre 28.10.2004 tarihinde meydana gelen silahla ateş etme olayıyla ilgili elde edilen 2 adet kovandan 1 adedinin ve 25.05.2006 günü meydana gelen sanığın ateşli silahla yaralanması olayıyla ilgili elde edilen 1 adet kovanın suça konu silahla atıldığının belirtilmesi karşısında, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından anılan tarihlerdeki olaylarla ilgili sanık hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa gerektiğinde birleştirme kararı verilerek sonuçlanmış ise dava dosyalarının bu dosya içine konularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.