muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/527, Karar No: 2014/20992, Tarih: 05.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/527 E.  ,  2014/20992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 ve 2005 takvim yılların için: mahkumiyet

Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının infaz sırasında nazara alınması olanaklı görülmüştür.

I- Sanık hakkında 2004 takvim yılında ''sahte fatura kullanmak'' suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında 2005 takvim yılında ''sahte fatura kullanmak'' suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2005 yılında kullanılan son faturanın 12.12.2005 tarihli olup bu faturanın KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, suç tarihinin 21.01.2006 olduğu gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK hükümleri yerine suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 80, 59, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 765 sayılı TCK'nun ve 647 sayılı Kanunun uygulandığı bentler çıkarılarak yerlerine sırasıyla"

2-) Sanığın 2005 takvim yılında birden çok sahte fatura kullandığı anlaşıldığından 5237 sayılı TCK' nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinden dolayı cezasında 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın 22 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

2-) Sanığın 2005 takvim yılında birden çok sahte fatura kullandığı anlaşıldığından 5237 sayılı TCK' nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinden dolayı cezasında 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın 22 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

3-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesinde yer alan takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına ve sanığın cezasında 1/6 oranında indirim yapılarak 18 AY 22 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

5-) Sonuç ceza miktarı itibariyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA,

7-) CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hak saklı tutularak cezasının 17 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesine,"

Denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11364, Karar No: 2014/14349, Tarih: 10.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11364 E.  ,  2014/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2014

No : 2010/181-2014/230

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı; Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı Halk Eğitim Merkezinde 05.12.1989 tarihinden itibaren, usta öğretici olarak tam gün çalışmasına rağmen, çalıştığı dönemlerde sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle, eksik günlerin tespitini talep etmiş, Mahkemece; 1989/3. dönemi ile 2008/Haziran ayları arasında eksik bildirilen süreler tespit edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı Halk Eğitim Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir.

Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1-Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla:

1-Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla:

4’üncü maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir.”; aynı yönetmeliğin 8’inci maddesi; “Geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir.” ve 9’uncu maddesi; “Uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum Müdürü, Cumartesi, Pazar günleri de dâhil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 8.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Bu konuda ortaya çıkan uyuşmazlık sonucu Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca verilen 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararda da; “dinlenen tanıkların da aynı davacı gibi başka köylerde usta öğretici olarak çalışan kişiler olduğu, resmi belgeler ve davacının imzasını taşıyan belgelerle çelişkili tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından; tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmek gerektiği” belirtilmiş olup, bu şekildeki bir çalışma ilişkisinde, tam süreli çalışmaya ilişkin hakların doğduğunu kabule olanak yok ise de; yasa ve sözleşmelerde belirtilen sınırlamalara aykırı, tam süreli hizmet sözleşmesinin unsurlarının gerçekleştiği bir çalışma durumunun, eylemli olarak oluştuğunun iddia edilip kanıtlanması olanak dâhilinde bulunmaktadır. Ancak, bu yöndeki iddia, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin niteliği gözetilerek kanıtlanmalı; işverenin resmi kurum niteliği, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olma gerekleri dikkate alınarak; kurum kayıtlarına yansıyan bilgilerin aksinin kanıtlanmasına yönelik kanıtların hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı, sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik davanın özelliklerinin gerektirdiği duyarlılık uyarınca denetlenmelidir.

Mahkemece; davacının; köyde görev yaptığı, kursun hazırlanması, ders öncesi ve sonrası temizlik ve kış aylarına göre soba yakılması gibi işlemlerin davacıya ait olduğu, yıllık mesaisinin 6 saati aştığı ve bildirilen dönemlerdeki çalışmalarının tam zamanlı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; taraflar arasındaki çalışma ilişkisinin temel delillerden olan günlük çalışma saatlerini gösteren puantaj cetvellerinin önemli bölümü dosya içerisinde yer almayıp, bir kaç aya ait mevcut kayıtlar ise, düzensiz fotokopiden ibaret oldukları için denetime elverişsiz şekilde bulunmaktadır. Bu nedenle; dava konusu dönemlere ilişkin ders ve yoklama defterleri, ücret bordroları, puantajlar ve ödeme belgelerinin tamamı getirtilmeli, bu tür belgelerde noksanlık varsa bunun nedeni araştırılmalı, davacının günlük ve haftalık çalışma saatleri tespit edilmeli, hüküm altına alınan süreler yönünden davacının resmi belgelerde belirtilen ders saatlerinden sonra kursta kalmasının haklı bir gerekçesinin bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli, çalışmaların kısmi zamanlı olduğu ve bildirimlerde noksan bulunmadığının anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum ile Milli Eğitim Bakanlığı adına Hazine vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum ile Milli Eğitim Bakanlığı adına Hazine vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29236, Karar No: 2018/8050, Tarih: 09.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/29236 E.  ,  2018/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkete ait işyerinde çalışan müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini ancak hak ettiği tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ödenmeyen alacaklarının bulunduğundan bahisle dava açtığını ancak müvekkili davalı tarafa herhangi bir tebligat yapılmadan davanın esasına girilip, bilirkişiden rapor alındığı ve davacı tarafça da davanın ıslah edildiğini, davacının iş akdini feshetmesindeki gerekçeler yerinde olmadığı gibi iddia edilen ücret miktarının da doğru olmadığını, fazla mesai yapmadığını, genel tatillerde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, usule aykırı şekilde davalı tarafa tebligat yapılıp taraf teşkili sağlanmadan yargılamada ıslah aşamasına kadar gelindiği, ıslah aşamasından sonra ise dava dilekçesi, bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin birlikte davalıya tebliğ edildiği ancak davalı tarafın isimlerini bildirdiği 3 tanığında il dışında oturmalarına rağmen, 3 tanıktan 2’si adına talimat yazılması yerine davetiye çıkartıldığı, bir tanık hakkında ise hiçbir işlem yapılmadığı, sonrasında ise sadece bir tanık için talimat yazıldığı, talimat cevabının bila ikmal gelmesi üzerine de, adres bildirilmesi için usulüne uygun olmayacak şekilde kesin süre verildiği ve sonuç olarak davalı tarafın tanıklarının dinlenmediği, ayrıca davalı tarafın dosyaya ibraz ettiği yıllık izin belgelerinin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu suretle özensiz şekilde yargılama yürütülüp, taraf teşkili sağlanmadan ve davalı tarafın delilleri toplanmadan esasa girilip dosyanın bilirkişiye verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir. Mahkemece davalı tarafın gösterdiği tüm deliller toplandıktan sonra dosya bilirkişiye tevdi edilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Yargılamanın emredici usul hükümlerine aykırı olarak yapılıp, sonuçlandırılması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22967, Karar No: 2014/27791, Tarih: 18.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/22967 E.  ,  2014/27791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2008/73-2014/72

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan B.. A.. ile dahili davalı A.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Halide Yıldız Kaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 06.09.2007 tarihindeki iş kazası sonucu sürekli iş görmezliğe uğrayan davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminata ilişkin talebinin kısmen kabulü ile, 4.413,00 TL maddi tazminatın davalı B.Orman Ürünleri Ambalaj Hayvancılık Otomotiv Taşımacılık San ve Tic A.Ş. yönünden talep tarihi olan 06/09/2007 tarihinden itibaren, (davalı E.. A.. yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak ve dava tarihi olan 28/01/2008 tarihinden itibaren), (dahili davalı A.. A.. yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak ve dahili dava tarihi olan 27/03/2008 tarihinden itibaren) işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil olunarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine, davacının manevi tazminat istemine yönelik; davacının davalı Balcıoğulları Orman Ürünleri Ambalaj Hayvancılık Otomotiv Taşımacılık San ve Tic A.Ş. ve dahili davalı A. O. Sigorta A.Ş aleyhine açmış olduğu manevi tazminat davasının KABULÜ ile, 35.000,00 TL manevi tazminatın talep tarihi olan 06/09/2007 tarihinden (dahili davalı A. Oyak Sigorta A.Ş yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak ve dahili dava tarihi olan 27/03/2008 tarihinden itibaren) itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsil olunarak davacıya verilmesine, davacının davalı E.. A..yönünden manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava açılırken B. Orman Ürünleri Amb. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. ve E. Sig. A.Ş. davalı olarak gösterilMİŞ, a. Sig. A.Ş. ise davalı olarak gösterilmemiş, yargılama sırasında davacı vekili tarafından 25.02.2008 tarihli dilekçesi ile A. Sig. A.Ş.nin davaya dahil edilmesini talep ettiği, dahili dava dilekçesi tebliğ edilerek davaya devam olunduğu ve A. Sig. A.Ş.nin dahili davalı olarak kabulüyle aleyhine hüküm kurulmuş ise de Türk Usul Hukuku Sisteminde, bazı istisnai haller dışında, “dâhili davalı” müessesesi bulunmamaktadır. Mahkemece, ancak davada taraf olan kişiler hakkında karar verilebilir. İhtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu hallerde, bir dava açıldıktan sonra davalı tarafı değiştirmek ya da mevcut davalı taraf yanına bir başka davalı taraf ilave etmek, ıslâh suretiyle dahi mümkün değildir. Sorumlu olanlardan biri hakkında dava açıldıktan sonra diğer bir sorumlunun davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması olanağı yoktur.

Somut olayda, sorumlu olanlar arasında mecburi dava arkadaşlığı da bulunmamaktadır. Hal böyle olunca da hakkında harcı yatırılarak usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmayan ve mevcut hali ile ihbar olanan konumunda bulunan A. Sig. A.Ş.nin dahili davalı olarak kabulüyle aleyhine hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde, dahili davalı A. Oyak Sig. A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı B. Orman Ürünleri Amb. Hay. San. Tic. Ltd. Şti.nin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden dahili davalı A.. A.. iadesine, 18/12/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30611, Karar No: 2016/2951, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/30611 E.  ,  2016/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemsi sebeiyle feshetitğini beyan ederek kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı .... davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı P... Limited Şirketi, davacının işe gelmeyerek devamsızlık yaptığını, iş sözleşmesinin de bu sebeple feshedildiğini beyan etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden davacı işçinin, 13.04.2009-31.12.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde kargo dağıtım elemanı olarak görev yaptığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücreti, tanık beyanına göre tüm çalışma süresi için haftanın altı günü 08:00-19:00 arası olduğu, ara dinlenmenin tenzili ile birlikte haftalık onbeş saat fazla mesai yapılarak çalıştığının kabulü ile hesaplandığı anlaşılmıştır. Fazla mesai ile ilgili olarak beyanda bulunan davacı tanıklarının kendi çalışma aralıklarının 08:00-17:30 saatleri arasında olduğunu, davacının çalıştığı dağıtım hattının kendilerine göre daha yoğun olduğu, kendilerinin mesaisi bitmesine rağmen, davacının çalışmaya devam ettiiğini beyan ettikleri görülmüştür. Tanıklardan biri husumetli olduğu görülmekle davacıyla aynı hatta dağıtım yapan kargo çalışanları olmadığından, kendilerinin mesasi bittikten ve işyerinden ayrıldıktan sonra davacının çalışmasını görüp bilebilecek durumda olamayacaklardır. Bu sebeple; ortak çalıştıkları saat aralığı olan 08:00-17:30 saatleri dışında fazla çalışma olduğunun dosya kapsamında ispatlandığından sözedilemez. Davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda; davacının, 08:00-17:30 arası çalıştığı, ara dinlenmenin düşülmesi ile haftalık altı saat fazla mesai yaptığının kabulü edilerek hesaplanması gerekmektedir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.