muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2686, Karar No: 2025/2037, Tarih: 12.03.2025

2- Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; sanık ...'dan ele geçirilen cep telefonunda yapılan incelemede sanık ... ile sanık ...'nin eşi adına kayıtlı cep telefonu hatları arasında görüşme ve mesaj kayıtlarının bulunduğu, her ne kadar sanık ... bu görüşmelerin uyuşturucu madde ticareti ile ilgili olduğunu belirtmiş ise de mesaj içeriklerinde uyuşturucu madde ticaretine delil olabilecek ifadeler bulunmadığı, sanık ...'nin atlı suçu işlediğine dair sanık ...'ın anlatımları dışında her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, sanık ... hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından,Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3- 33 ... 28 Plakalı Aracın Müsaderesi Hakkındaki Hüküm Yönünden;

Suçta kullanıldığı tespit edilen aracın her ne kadar sanık ...'ın eşi üzerinde kayıtlı olduğu görülmüşse de aracın sanığın kullanımında olduğu, ele geçen uyuşturucu maddenin çeşidi ve miktarı, suçun işlenmesinde kullanıldığı sabit olan söz konusu araçta uyuşturucu maddelerin aracın sağ ve sol ön yolcu koltuk arkası, ile bagaj kısmının sağ ve sol boşluklarına gizlendiği göz önüne alındığında aracın müsaderesinin hakkaniyetli ve ölçülü olduğu, aracın müsaderesine ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, malen sorumlunun temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

III. KARAR

1-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede;

Gerekçe bölümünün ''B-1'' bendinde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/2485 Esas, 2023/62 sayılı kararında sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede;

2- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede;

Gerekçe bölümünün ''B-2'' bendinde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/2485 Esas, 2023/62 sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3- 33 ... 28 Plakalı Aracın Müsaderesi hakkında kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün ''B-3'' bendinde açıklanan nedenle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/2485 Esas, 2023/62 sayılı kararında malen sorumlu tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5817, Karar No: 2008/9843, Tarih: 03.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/5817 E.  ,  2008/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kale - Denizli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :10.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/10218, Karar No: 2015/34648, Tarih: 26.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/10218 E.  ,  2015/34648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2013/1229-2014/1579

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan S.. Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir. 17.09.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 4.300,53 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu,ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 4.300,53 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilen meblağın 500 TL sine dava tarihinden bakiye kalan kısmına ıslah tarihi olan 17.09.2014 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre, ”Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde,satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; 17.03.2009 tarihinde konutun teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu S... Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 19.08.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların teslim tarihinden en az bir kışın geçmesi ile ortaya çıkabileceğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre yaklaşık 4 yılın geçtiği görülmektedir,buna göre daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10458, Karar No: 2023/6880, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10458 E.  ,  2023/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/606 E, 2023/755 K

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hüküm ve ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hüküm ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/234 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/606 Esas, 2023/755 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/606 Esas, 2023/755 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile ilgili verilen karara yönelik temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği "Kesin karara yönelik temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun mağdurun yaşında hataya düştüğüne, mağdurun ifadelerinin çelişkili olduğuna ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Suça sürüklenen çocuğun kendisini suçtan ve cezadan kurtarma amacına matuf olduğu değerlendirilen çelişkili beyanları, mağdurun doktor raporları ile uyumlu beyanları, mağdurun eylem sonrasında bulunma şekli, tanıkların beyanı, mağdurun beyanlarına itibar konusunda uzman görüşleri, mağdur ile suça sürüklenen çocuk arasında geçmişe dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığı hususları dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; olay tarihinde ...'in mağduru karakola götürmek bahanesiyle yolundan çevirmesinin akabinde mağdurun istememesine rağmen mağduru cebir ve tehdit kullanmak (ölümle tehdit etmek, çekiştirmek, kolundan tutup gitmesini engellemek ve götürmek istediği yere kucağında taşımak şeklinde eylemlerde bulunarak) suretiyle farklı yerlere götürdükten sonra okulun bahçesinde bulundukları sırada doktor raporlarında belirtilen mağdurdaki yaralanmalar da nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdurun karşı koymasına rağmen zor kullanmak ve mağduru ölümle tehdit etmek suretiyle mağdurun rızası hilafına olacak şekilde mağdurun anal bölgesinden organ sokmak şeklinde eylemini gerçekleştirdiği mahkememizin kabulüdür. Suça sürüklenen çocuğun mağdurun yaşı ve eylemlerin gerçekleştirilme şekilleri yönünden aşamalarda çelişkili ifadelerde bulunmuş olması hususunun yanı sıra maddi delillerle uyumlu olmayan savunmaları ile mağdurun ...'e yaşını belirtmediğine dair beyanı nazara alındığında sanığın yaş konusunda hata hükümlerinden faydalanmak maksadıyla savunmalarda bulunduğu değerlendirilerek bu yöndeki savunmalarına itibar edilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında hata hükümlerinin uygulanması cihetine gidilmemiştir. Ayrıca mahkememiz heyetinde mağdurun 15 yaşını doldurduğu hususunda suça sürüklenen çocuğun kaçınılmaz bir hata içerisinde olduğuna dair bir şüphe olmamakla birlikte bir şüphe oluşmuş olsa idi dahi dosyada mevcut doktor raporlarının içeriği de dikkate alındığında eylem esnasında mağdurun karşı koymalarına rağmen tehdit ve cebir kullanılarak eylemin gerçekleştirilmiş olması nedeniyle somut olayda karşılıklı istemeye dayalı bir durumun mevcut olmadığına kanaat edilmiştir. Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura yönelik olarak istismar eylemi esnasında tehdit ve cebir kullanarak organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu işlediğinin sübut bulduğu kanaatinin yanı sıra suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde yalnızca cinsel istismar eyleminin işlendiği anda değil de mağdurla beraber oldukları süreç içerisinde mağduru birden fazla yere götürerek ve mağdura yönelik olarak cebir ve tehdit kullanarak mağdurun bir yere gitmesini engellemesinin ardından mağdura karşı cinsel istismar içeren eylemlerde bulunmak suretiyle mağdur çocuğa karşı tehdit veya cebir kullanarak cinsel saikle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu gerçekleştirdiği anlaşılmakla işbu eylemin de sübut bulduğuna kanaat edilerek sanığın cezalandırılması cihetine gidilmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Ek Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/606 Esas, 2023/755 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle reddi ile EK KARARIN ONANMASINA,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/606 Esas, 2023/755 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ünye. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1800, Karar No: 2024/3063, Tarih: 22.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1800 E.  ,  2024/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 Esas, 2023/980 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen yabancı mahkeme kararının tenfizi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Eyalet Mahkemesinin 09.02.2009 tarihli ve 2 O 274/08 sayılı kararı ile masraflara ilişkin ek kararın tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; tenfiz şartları bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2018 tarih, 2018/751 E. ve 2018/1156 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.02.2020 tarih, 2019/45 E. ve 2020/260 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.09.2022 tarihli ve 2022/4561 E., 2022/6225 K. sayılı kararıyla 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla tenfiz şartlarının bulunduğu, 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin de Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; tenfiz şartları bulunmadığını, kararın kamu düzenine aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; tenfiz şartları bulunmadığını, kararın kamu düzenine aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 54 üncü ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.