muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20309, Karar No: 2013/7485, Tarih: 08.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20309 E.  ,  2013/7485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, haftasonu tatili alacağı, resmi tatil, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 25.11.2005-26.10.2009 tarihleri arasında aralıksız davalı ...Erkek Öğrenci yurdunda aşçı olarak çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini tam kullanmadığını, resmi tatillerde ve haftasonu tatillerinde çalıştığını, 25.11.2005-26.10.2009 tarihleri arasında eksik ödenen sigorta primlerinin tespit edilmesi gerektiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, haftasonu tatili alacağı, resmi tatil alacağı, yol ücreti ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı bakanlık vekili, davaya husumet yönünden itiraz ettiklerini, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının idare nezdinde hak ve alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili işyerinde 18.10.2005 tarihinde sezonluk olarak çalışmaya başladığını, 26.10.2009 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, işyeri yurt olduğundan sadece kışları ve okula devam edilen günlerde faal olduğunu, yaz aylarında çalıştırılmadığını, davacının haftanın beş günü 07:00 ile 13:30-14:00 saatleri arasında çalıştığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Bakanlık tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin gerekçesinde davacının hizmet tespit davasını tefrik ettiğini belirtmiştir.

Dosya kapsamında mahkemenin tefrik ettiğini belirttiği hizmet tespit davasına ilişkin bir bilgi bulunmamaktadır. Bu sebeple hizmet tespit davasının sonucu beklenmesi gerekirken, mahkemece bu durum gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20870, Karar No: 2014/20965, Tarih: 10.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20870 E.  ,  2014/20965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalan yetim maaşını alabilmek amacıyla 05/07/2002 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10992, Karar No: 2012/17480, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10992 E.  ,  2012/17480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av.... ile davalı ...Türk A.Ş vek. Av. ... ve diğer davalı ...Ş vek. Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 14/10/2010 tarih 2010/4466 E. 2010/11297 K. sayılı kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun içeriği ile sonuç kısmının çelişkili olduğu, taraf vekillerinin itirazları da gözetilerek konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, mahkeme bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu araçta garanti süresi henüz bitmeden ortaya çıkan arızaların gizli ayıp niteliğinde olduğu, emsal araçlar dikkate alındığında bu arızaların bu kadar az kilometre yol kat etmiş olan dava konusu bu araç için olağan arızalar olmadığı, bu gibi olağan dışı arızaların meydana gelmesi sebebiyle, araçtan yararlanamamanın süreklilik arzettiği, aracın pahalı ve lüks bir model olmasının alıcının beklentilerinin yüksek olmasını haklı göstereceği, davacının onarım talep etmesinin malın misliyle değiştirilmesini veya bedelinin iadesini istemeye engel olmadığı, davacının misli ile değiştirme veya ödediği bedelin iadesini talep etmesi yönünde seçimlik hakkının bulunduğu ve bedel iadesini talep ettiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 357.551,28 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı finansal kiralama sözleşmesinin kiracısı olup kiralayan Halk Finansal Kiralama A.Ş. 04/10/2007 tarihli yetki belgesinde "-ayıbın giderilmesini, malın ayıpsız misli ile değiştirilmesini, semenin indirilmesini, kusur ve ayıp nedeniyle uğranılan müspet zararların giderilmesini, gerektiğinde tazminat davası açma ve bu yolda ilgili mahkemelerde tedbir talep etme, bu hususta dilediği avukatları vekil tayin kılmak suretiyle- dava yoluyla tek tek yahut terditli olarak talep etme ve verilecek kararların infazını talep etme” yetkileri verilmiş, “satım sözleşmesinin feshi ve sözleşmeden dönme ve menfi zararların tazmini” talep yetkilerini kiralayan uhdesinde tutmuştur. Mahkemece bedelin iadesine karar verildiğine göre anılan yetki içerisinde kalıp kalmadığının karar yerinde değerlendirilip tartışılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır olan ...Türk A.Ş. ve Mengerler Tic. Türk A.Ş. lehine 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp, anılan davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/666, Karar No: 2007/2806, Tarih: 26.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/666 E.  ,  2007/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, davalılara yapılan diş yapım ve protez hizmet bedelinin tahsili için girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline karar verilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz dilekçesinde, dava dilekçesinin usulen tebliğ olunmadığı ve savunma haklarının kısıtlandığı ileri sürülmüştür.

Gerçekten de davalı ..., ... İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalışmakta, eşi ... ise ayrı bir adreste ikâmet etmektedirler. Dava dilekçesi her iki davalıya sözü edilen okulda tebliğ olunmuştur. Tebligat okulda görevli başka bir şahısa yapılmıştır. Oysa aynı tarihlerde davalı Hacı’nın resmi izinli olduğu, ibraz olunan belgeden anlaşılmaktadır. Bu haliyle tebligatın geçerli bulunmadığı ortadadır. O halde mahkemece davalılara usulen tebligat yapılıp savunma ve delillerinin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gereklidir.

Kabule göre de, davalılar davaya cevap vermediklerinden ve davayı inkâr etmiş sayıldıklarından, davada talep edilen miktarın bilirkişi eliyle belirlenmesi gerekir. Yine takipten önce temerrüt oluşmadığı halde işlemiş faize ve alacak likid olmadığından %40 tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 26.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/102, Karar No: 2020/2972, Tarih: 19.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/102 E.  ,  2020/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığın bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyularak uyarlama yargılaması yapılması için Adana 2. Çocuk Mahkemesinden talepte bulunulduğu ve Adana 2. Çocuk Mahkemesi tarafından uyarlama yönünden inceleme yapılarak 06/03/2019 gün ve 2013/602 Esas – 2013/980 Karar sayılı ek kararla uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi karşısında, tebliğnamedeki “ bozma ilamı doğrultusunda uyarlama yargılaması yapılmadan, eksik soruşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi “ şeklindeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk ... temyiz dışı sanık Mehmet Biçer ve suça sürüklenen çocuk Sedat Ağırtmış ile birlikte belediye otobüsünden ellerinde çuvallarla indiklerinde devriye görevi yapan kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurulup emniyete götürüldükleri, suça sürüklenen çocuk ...’ın çuvalların içinde bulunan suça konu malzemeleri çaldıkları yeri kolluk görevlilerine söyleyerek henüz hırsızlık eyleminden haberdar olmayan mağdurlara çalınan malzemelerin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece bu sefer seçenek yaptırımlardan para cezası tercih edilerek hükmün açıklanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19015, Karar No: 2011/4699, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19015 E.  ,  2011/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırılmasından vazgeçilen taşınmaz üzerinde dikili bulunan ve kamulaştırma çalışmaları sırasında sökülen ağaçlar ile muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırılmasından vazgeçilen taşınmaz üzerinde dikili bulunan ve kamulaştırma çalışmaları sırasında sökülen ağaçlar ile muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1683, Karar No: 2025/2398, Tarih: 18.03.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1683 E.  ,  2025/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçundan sanık ...'ın beraatine dair Amasya İcra Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/593 esas, 2023/721 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 339. maddesi gereğince 10 gün tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin mercii Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2024 tarihli ve 2024/23 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13.02.2025 gün ve 94660652-105-05-15688-2024-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2025 gün ve KYB-2025/24813 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarihli ve 2006/16.HD-220 Esas, 2006/231 Karar sayılı ilâmında yer alan “Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır. Bu nedenle kararda belli bir sürenin öngörülmesi, yaptırımın bu niteliğine aykırı olacaktır.” şeklindeki açıklama ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır. Bu cezalara alacaklının şikâyeti üzerine karar verilir. Kişi, icra takibine konu olan borcu tamamen ödediği takdirde, bu ceza düşer." şeklindeki düzenleme ve benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 05.05.2020 tarihli ve 2020/2452 Esas, 2020/2981 Karar sayılı ilamında yer alan "...disiplin ve tazyik hapsinin kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, sanığın 10 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 10 gün hapsen tazyikine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; ..bozulmasına" biçimindeki açıklama nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, disiplin ve tazyik hapsinin kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, sanığın 10 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 10 gün hapsen tazyikine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2024

tarihli ve 2024/23 değişik iş sayılı kararının, CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirdiği belirlendiğinden,

"1-Sanık ...'ın üzerine atılı beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan İİK'nun 339. Maddesi uyarınca sanığın 10 GÜNE KADAR DİSİPLİN HAPSİ İLE CEZALANDIRILMASINA,

2-Müştekinin feragatı veya borcun itfa edilmesi halinde davanın ve bütün neticeleri ile birlikte cezanın İİK’nun 354 ncü maddesi uyarınca düşürülmesine,

3-Müştekinin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 5.600,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak müştekiye verilmesine,

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.