muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2658, Karar No: 2017/6887, Tarih: 10.05.2017

Asıl Davacı-Birleşen Davalı ... vekili cevabında: dava konusu taşınmazların teslim edilemediğini, bu nedenle davacı kurum aleyhine tazminat davası açıldığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Asıl dava yönünden; Davacılar tarafından davalılar Susuz Köyü Tüzelkişiliği ve ... aleyhine açılan maddi tazminat talepli davanın taraf sıfatı (pasif husumet ehliyeti) yokluğu nedeniyle reddine, davacılar tarafından davalı Banaz Malmüdürlüğü aleyhine açılan maddi tazminat talepli davanın kısmen kabulü ile; 7.152,50-TL tazminatın dava tarihi olan 15.08.2002 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı Banaz Malmüdürlüğü’nden tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, davalılar...e ... aleyhine açılan manevi tazminat talepli davanın yasal şartları oluşmadığından reddine, karşı dava yönünden; Davacı ... tarafından açılan maddi tazminat davasının takip edilmemesi sebebiyle açılmamış sayılmasına, Davacı ... tarafından açılan manevi tazminat talepli davanın yasal şartları oluşmadığından reddine, Davacı ... tarafından açılan birleşen davanın REDDİNE, karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı–birleşen davacı hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı-birleşen davacının vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

818 sayılı Borçlar Kanununun 249.maddesinde, Kiralayanın, kiralananı, sözleşmede belirtilen amaca uygun olarak kullanmaya ( işletmeye) elverişli şekilde teslim etmek ve kira süresince bu durumda bulundurmakla yükümlü olduğu, kiralananın, sözleşmede belirtilen amaca uygun olarak kullanılamayacak veya yararlanmayı önemli ölçüde azaltacak ayıplı bir durumda teslim edilmesi halinde, kiracının sözleşmeyi bozmaya veya kira pasından uygun bir miktarın indirilmesini isteme hakkı bulunduğu düzenlenmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 250.maddesinde de; Kiralananın, kira süresi içinde, kiracının bir kusuru olmaksızın, sözleşmeyle güdülen amacı sağlayacak yolda kullanılma olanağını yitirmesi veya önemli ölçüde azaltacak bir duruma düşmesi halinde kiracının, kira parasından uygun bir miktarın indirilmesini isteyebileceği gibi bu ayıp uygun bir süre içinde giderilmezse, sözleşmeyi de bozabileceği, kiraya verenin, kendisinin bir kusuru olmadığını kanıtlayamaması halinde tazminat ile yükümlü olduğu düzenlenmiştir.

Yine 818 sayılı Borçlar Kanununun 96. maddesi gereğince alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Yine 818 sayılı Borçlar Kanununun 96. maddesi gereğince alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Menfi zarar ise, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Menfi zarar borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşme hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar.

Somut olayda; Davalı ... ile davacılardan ... arasında 05/02/2002 ihale tarihi itibariyle Susuz köyünde bulunan devletin hüküm ve tasarrufundaki kadastro dışı 15841 m2 ve 15518,47 m2 yüzölçümlü iki adet taşınmazın kum ocağı olarak işletilmek üzere 18/02/2002 tarihinde 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya kiralanmış ise de yer tesliminin kiracıya yapılamadığının iki tarafın da kabulünde olduğu, kiracının faaliyette bulunmadığı, akdin feshini her iki tarafın da kabul ettiği ihtilafsızdır. ..... kişiliğinin, 30/04/2002 tarihinde davacılar tarafından alınan ... Raporunun iptali için Manisa İdare Mahkemesinin 2002/787 E. 2003/920 K. sayılı dosyasında açtığı davanın 30/09/2003 tarihli kararında ... raporunda hukuka uyarlık bulunmadığından dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş, hüküm Danıştay 8. Dairesinin 22/11/2004 tarih ve 2004/570-4387 EK sayılı kararıyla onanmış, karar düzeltme talebinde bulunulmadığından 26/01/2005 tarihinde kesinleşmiştir. Kira sözleşmesinde sözleşmenin başlangıcı ... Raporu

alındıktan sonra gecikmesi halinde ise 6. Ayın sonuna bırakılmıştır. Davacıya yer teslimi yapılamadığından kira sözleşmesi başlamamıştır. Bu durumda mahkemece davacı ...’un bu sözleşme için yapmış olduğu masraflar ve bu süreçte kaçırdığı fırsatlar nedeniyle uğradığı zarara ilişkin menfi zararını isteyebileceği gözetilerek buna göre zarar miktarı hesaplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

alındıktan sonra gecikmesi halinde ise 6. Ayın sonuna bırakılmıştır. Davacıya yer teslimi yapılamadığından kira sözleşmesi başlamamıştır. Bu durumda mahkemece davacı ...’un bu sözleşme için yapmış olduğu masraflar ve bu süreçte kaçırdığı fırsatlar nedeniyle uğradığı zarara ilişkin menfi zararını isteyebileceği gözetilerek buna göre zarar miktarı hesaplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılardan ...‘nin akitte taraf olmadığı gözetilerek aktif dava ehliyeti bulunmadığından bu davacıın açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu davacı yönünden de kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davanın ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davacı vekilinin asıl davaya temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4027, Karar No: 2013/8062, Tarih: 06.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4027 E.  ,  2013/8062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.2010 tarihli ve ... numaralı faturadan kaynaklanan bakiye alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 01.09.2010 tarihli, ... nolu faturayı kabul etmediklerini, davacının işbu davada sözkonusu fatura dışında hiçbir delil ileri süremeyeceğini belirterek, davanın reddine ve % 40'tan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davalı defterlerine göre davalının davacıya bakiye 53.503,38 TL borcu kaldığının belirlendiği, icra takibi ... nolu faturaya dayalı başlatılmış ise de, aslında alacağının 295068 nolu faturadan kaynaklandığı, fatura numarasının yanlış yazılmasının maddi yanılgıya dayalı olduğu, davacının alacağını etkilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; İzmir 11. İcra Müdürlüğü'nün 2011/39 esas sayılı icra dosyasında davalının itirazlarının kısmen iptaline ve takibin 53.503,58.-TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, hüküm altına alınan miktar üzerinden taktiren %40 icra inkar tazminatı tutarı olan 21.401,43.-TL'nin davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davası takip hukukundan kaynaklanan, icra takibine sıkıya bağlı bir davadır. İcra takibinde davacı 01.09.2010 tarihli, ... numaralı faturaya dayanmış ve bu faturayı da dava açarken dava dilekçesine eklemiş olduğundan, yargılama aşamasında bu faturaya sehven dayanıldığını, aslında alacaklarının 295068 numaralı faturadan kaynaklandığını belirterek, takip dayanağı faturayı değiştiremez. (HGK 14.12.2011 T, 2011/19-617 E, 2011/749K., HGK 03.05.2006 T, 2006/19-266E,251 K) Mahkemece karşı tarafın açık rızası olmadığı halde, maddi hata kabul edilerek, davacının talebinin kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21252, Karar No: 2010/28600, Tarih: 18.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21252 E.  ,  2010/28600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/213834

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.04.2007

NUMARASI : 2007/286

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kaçak olarak kullanılan elektrik tutarının değerinin azlığı ve suçun işleniş şekli ve özellikleri nedenleriyle, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19339, Karar No: 2013/29460, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19339 E.  ,  2013/29460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal ... genel tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/155, Karar No: 2012/8094, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/155 E.  ,  2012/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun niteliği itibariyle suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.01.2009 yerine, 27.09.2007 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şemsiye ve şezlong koyup masaj salonu yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9744, Karar No: 2015/8004, Tarih: 06.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/9744 E.  ,  2015/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/763-2014/665

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı istirdat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı-kiracı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiracı vekili 11.07.2012 tarihinde açtığı dava ile, davacının davalıya ait taşınmazı sözlü kira sözleşmesi ile kiraladığını davalı kiralayan tarafından davacı hakkında ödenmeyen kira alacağı nedeniyle icra takibi yapıldığını ve bu takip nedeniyle ihtirazı kayıtla 7.943,08 TL ödeme yapıldığını, talep edilen aylar kirasından 2012 Mart, Nisan Mayıs aylarına ait 1.200 TL borcu olduğunu, davalı tarafın kira alacağının varlığını ispat etmekle yükümlü olduğunu, kira bedellerinin bankaya yatırılarak ödendiğini, belirtilen nedenlerle baskı altında ödenen 6.421,32 TL tutarın ödeme tarihi olan 15.09.2012 tarihinden itibaren faizi ile birlikte istirdadını talep etmiştir. Davalı kiralayan vekili, davacının 2008 yılından beri kiracı olduğunu ve bankaya yapılan ödemelerin daha önce ödenmeyen bir kısım kiralara mahsup edildiğini ve ödenmeyen 2011 Şubat İle 2012 Mayıs arası aylık 400 TL den toplam 6400 TL asıl alacak, 371 TL faiz üzerinden icra takibi yapıldığını, belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 101. maddesi (BK.85) "Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme kendisi tarafından derhal itiraz edilmemiş olmadıkça alacaklının mahsubunda gösterdiği borç için yapılmış sayılır." hükmünü içermektedir. Borçlu (kiracı) takibe konu kira bedellerini ödediğini belirtmiş, davacı alacaklı (kiraya veren) ise söz konusu ödemelerin takip konusu edilmeyen önceki aylarda dahil edilerek kiradan mahsup edildiğini iddia etmiştir. Bankadan getirtilen hesap ekstresine göre 2011/7, 8, 9, 10, 11, 12 2012/1 ve 2. Aylar kira bedellerinin ay belirtilerek ödendiği, bu durumda ödemelerin bir kısmının takip konusu aylara ilişkin olarak yapıldığının belirtilmiş olmasına göre, söz konusu ödemelerin ödeme belgelerinde belirtilen aylarla ilişkin olduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.