muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3990, Karar No: 2021/1631, Tarih: 20.01.2021

Davacı işveren, davalının kusurlu davranışı sonucu oluşan trafik kazasına bağlı olarak aracın sigortasının yapıldığı sırada hasarsızlık indiriminden yararlanamadığını ileri sürerek bu yönde oluşan zararının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmamış ve taleple ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Trafik sigortası hasarsızlık indiriminden yararlanamama sonucunda oluşan zarar bakımından dosyadaki delil durumuna göre, olumlu olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başvurunun esastan reddine dair hüküm kurulmakla belirtilen husus gözardı edilmiş olup eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3562, Karar No: 2019/3344, Tarih: 01.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3562 E.  ,  2019/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ...... sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.05.2012 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklardan ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma", sanık ... hakkında ise “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “sanıkların 2006 yılından itibaren komisyon karşılığı sahte belge ticareti yaptıkları” şeklindeki dosya kapsamına aykırı ve hatalı gerekçe ile iddianame dışına çıkılarak sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Sanık ... yönünden; sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi yıl olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması, sanık ... yönünden; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ...... sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü halde temel cezanın “18 ay” olarak eksik belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8318, Karar No: 2015/4136, Tarih: 02.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8318 E.  ,  2015/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacılar tarfından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişim şekli ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8626, Karar No: 2010/12489, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8626 E.  ,  2010/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12723, Karar No: 2020/1705, Tarih: 10.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12723 E.  ,  2020/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK’nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartı bulunmadığndan düşme

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında kovuşturma şartı bulunmaması nedeniyle kurulan düşme hükümleri katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...’ün, Avcılar ... mevkiinde bulunan 543 parsel numaralı 3.770 metrekare tarlayı özel parselasyonla bölerek henüz tapu kaydını almadan katılanlara ayrı ayrı satmalarına rağmen, tapu kaydını bedelsiz olarak tefecilik yapan sanık ... adına hareket eden oğlu sanık ...'ye aktardıkları ve kullanmakta oldukları arsayı tahliye etmeleri için katılanlara ihtarname gönderdikleri, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiası ile kamu davası açılmış ise de;

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanıkları, şikayetçileri, konusu ve suç tarihi itibari ile aynı olan soruşturma evrakı hakkında 15/09/2011 tarihli, 2011/20929 soruşturma ve 2011/9923 sayılı karar ile, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığında dair karar verildiği, katılanlar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31/10/2011 tarih ve 2011/1227 değişik iş numaralı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddedildiği, bunun üzerine İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararına karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu ancak Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23/01/2012 tarih ve 2011/908/3823 sayılı kararı ile, kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmediği, bu şekilde sanıklar hakkında Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiği, suç yerine ilişkin olarak yetki alanında bulunmadığı anlaşılan Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 05/09/2012 tarihinde tanık ...’nin, 04/10/2012 tarihinde ise tanık ...’ün ifadelerinin alındığı, bir takım gazete haberleri de eklendikten sonra Cumhuriyet savcısı tarafından 30/08/2012 tarihinde tutanakla re’sen aynı konu ile ilgili olarak soruşturma açılmasına karar verildiği, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından tensiple yetkisizlik kararı verilerek, dosyanın nöbetçi olan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, suç tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK’nın 172/2 maddesinde belirtildiği şekliyle, “kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni delil meydana çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” hükmü ile yine usuli işlemin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunduğu şekliyle 5271 sayılı CMK’nın 173/6 maddesinde, “itirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı ile kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan ağır ceza mahkemesi başkanının bu hususta karar vermesine bağlıdır.” hükümleri gereğince, Üsküdar Cumhuriyet savcısı tarafından re’sen soruşturma yapılmasının kanunen mümkün bulunmadığı, yeni delil varlığı halinde kovuşturmaya yer olmadığında dair karar vermiş olan Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, kovuşturmaya yer olmadığında dair karara yönelik itirazın reddine karar veren İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne başvurulması gerektiği, Ağır Ceza Mahkemesi başkanı tarafından, sunulan yeni delil, kamu davasının açılması için yeterli bulunursa verilecek karar üzerine yeni bir iddianame tanziminin mümkün olduğu anlaşılmakla, Üsküdar Cumhuriyet savcısı tarafından yazılmış olan iddianamenin kanun hükmü gereği yok sayılmasının gerekmesi ve kovuşturma şartınının sağlanmaması karşısında, sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine hükmeden mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/23590, Karar No: 2025/2075, Tarih: 13.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/23590 E.  ,  2025/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/352 E. 2024/171 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2014/618 Esas, 2015/486 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2020/19847 Esas, 2023/6323 Karar sayılı kararı ile temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken uygulama olanağı bulunmayan zincirleme suç hükümlerinin tatbiki, uygulamaya göre de hesap hatası sonucu eksik ceza tayini ve müsaderenin hatalı hükümle uygulanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2024 tarihli ve 2023/352 Esas, 2024/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197/1, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 83.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6600 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanığın Temyiz İstemi

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

2. Sanık müdafinin Temyiz İstemi

Mesleki mazeretinin kabul edilmesine rağmen dinlenmeyerek sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kanun yollarına başvuru sürelerinin hatalı gösterildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın 28.01.2014 ve 21.05.2014 tarihleri arasında mağdur ve katılanlara ait kuyumcu dükkanlarından sahte 100,00 TL'lik banknotlarla alışveriş yaptığı iddiasına ilişkin olarak;

2. Sanık müdafinin Temyiz İstemi

Mesleki mazeretinin kabul edilmesine rağmen dinlenmeyerek sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kanun yollarına başvuru sürelerinin hatalı gösterildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın 28.01.2014 ve 21.05.2014 tarihleri arasında mağdur ve katılanlara ait kuyumcu dükkanlarından sahte 100,00 TL'lik banknotlarla alışveriş yaptığı iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık müdafiinin mesleki mazereti nedeniyle sunduğu dilekçelerin kabulüne rağmen yapılan duruşmalara katılmadığı, her ne kadar kanun yollarına başvuru süresi hatalı gösterilmiş ise de sanık ve müdafinin süresinde temyiz talebinde bulunmaları nedeniyle bu durumun bozma konusu yapılamayacağı, sanığın kuyumculuk işi ile uğraşan mağdur ve katılanların işyerlerinden yaptığı alışverişlerde birden fazla sahte parayı gerçek paralar arasında tedavüle koyarak atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2024 tarihli ve 2023/352 Esas, 2024/171 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24018, Karar No: 2013/13737, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24018 E.  ,  2013/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2011/21-866 esas- 2011/752 karar sayılı kararında;" .... 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğü’nün 17. ve 18. maddelerinde tüzel kişilere tebligatın yapılma usulü" açıklanmış; Hukuk Genel Kurulu’nun 04.04.2007 gün ve 2007/12-200 E. 2007/187 K., 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 E. 2009/600 K. ile 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 E. 2009/187 K. sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2011/21-866 esas- 2011/752 karar sayılı kararında;" .... 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğü’nün 17. ve 18. maddelerinde tüzel kişilere tebligatın yapılma usulü" açıklanmış; Hukuk Genel Kurulu’nun 04.04.2007 gün ve 2007/12-200 E. 2007/187 K., 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 E. 2009/600 K. ile 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 E. 2009/187 K. sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.

Somut olayımızda davalı; şirket adresinin ..... Yenimahelle/ANKARA olduğunu dava dilekçesinin ve duruşma gününün....... Yenimahalle/Ankara adresinde şirket çalışanı olmayan üçüncü kişiye tebliğ yapıldığını belirtmiştir. Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir. Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında tebligat tarihinde şirketi temsile yetkili kişilerin işyerinde bulunup bulunmadığı, bulunmadığı takdirde tebligatı almaya yetkili kişilerin kişilerin kimler olduğu araştırılarak sonucuna göre usuluüne uygun tebliğ yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra tebligatın usule uygun olduğu değerlendirildiği takdirde sonucuna göre karar verilmeli, usulüne uygun değil ise usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlanarak karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen yön gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19645, Karar No: 2018/18982, Tarih: 06.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19645 E.  ,  2018/18982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 11/06/2015

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi ile değişik CMUK'un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK'un 315/1. maddesi gereğince reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; redde ilişkin 11/06/2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10669, Karar No: 2008/15430, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10669 E.  ,  2008/15430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILLAR : HAZİNE-...

DAVALILAR : ORMAN YÖNETİMİ-NURHAN ...-... DİL

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılar Orman Yönetimi ve ... Dil tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 106 ada 397 parsel sayılı 4293.13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zilyetlik niteliği ile 28.11.1958 tarih 430 nolu tapu kaydı ile Nurhan ..., 106 ada 446 parsel sayılı 4501.29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çalılık niteliği ile Hazine, 106 ada 395 parsel sayılı 3847.30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 26.03.1998 tarih 13 nolu tapu kaydı ile davalı ... Dil adına, 106 ada 396 parsel sayılı 9552.37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 02.02.1993 tarih 1 nolu tapu kaydı ile davacı gerçek kişi adına, 106 ada 797 parsel sayılı 1877780.65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli 106 ada 396 parselin tesbitinin dayanağı olan tapu kaydının miktarından eksik olarak yapıldığı, eksikliğin 395, 397, 444 ve 797 parsellerde kaldığı, davacı Hazine ise 106 ada 395 parselde tapu kaydı miktar fazlası olduğu iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece Hazinenin davasının kabulüne, gerçek kişinin davasının reddine ve dava konusu 106 ada 396, 397, 446 parsellerin tesbit gibi tescillerine, 106 ada 797 parselin orman olarak sınırlandırılmasına, 106 ada 395 parselin B=2147.30 m2 bölümünün aynı niteliği ile Hazine adına tesciline, üzerindeki ağaçların davalıya ait olduğunun şerh verilmesine, (A) harfli 1700 m2 bölümünün ise davalı ... Dil adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ile davalılar Orman Yönetimi ve ... Dil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 15.09.1990 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1) Davalı ... Dil'in çekişmeli 106 ada 395 parsele ilişkin temyiz itirazları yönünden: