muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2694, Karar No: 2023/711, Tarih: 24.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, haklılığın dosya kapsamı ile ispatlandığını, davacıya ait arsa payının ilk tapu kaydında 40/160 iken 20/180 olarak yazıldığını, 11.08.1978 tarihli ilk mimari projede 40/160 olan payın 1985 tarihinde 20/180 olduğunu, 1978 yılındaki paylara göre veya 04.07.1985 tarihli Belediye Röleve Projesine göre payların düzeltilmesi gerekmesine rağmen istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun "Kat mülkiyetinin ve kat irtifakının niteliği" kenar başlıklı 3 üncü maddesi şöyledir:

"Kat mülkiyeti, arsa payı ve anagayrimenkuldeki ortak yerlerle bağlantılı özel bir mülkiyettir.

(Değişik ikinci fıkra: 14/11/2007-5711/1 md.) Kat mülkiyeti ve kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan ana gayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birinin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile oranlı olarak projesinde tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin payları ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir. Bağımsız bölümlerden her birine bu fıkra uyarınca tahsis edilen arsa payı, o bölümlerin değerinde sonradan meydana gelen çoğalma veya azalma sebebiyle değiştirilemez. 44 üncü madde hükmü saklıdır.

(Değişik üçüncü fıkra: 23/6/2009-5912/1 md.) Kat irtifakı arsa payına bağlı bir irtifak çeşidi olup, yapının tamamı için düzenlenecek yapı kullanma izin belgesine dayalı olarak, bu Kanunda gösterilen şartlar uyarınca kat mülkiyetine resen çevrilir. Bu işlem, arsa malikinin veya kat irtifakına sahip ortak maliklerden birinin istemi ile dahi gerçekleştirilebilir."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1985 yılında kat mülkiyetinin tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1985 yılında kat mülkiyetinin tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Davacı kat maliklerinin her ne kadar kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesisi işlemlerinde bizzat bulunmadıkları dosya kapsamı ile sabit ise de, malik oldukları bağımsız bölüme ait arsa payının kat irtifakı kurulduğu tarihte değeriyle doğru orantılı verilmediğini somut olarak ispat edemedikleri ve uzunca müddet mevcut arsa payına itiraz etmedikleri görülmüştür.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/540, Karar No: 2018/10302, Tarih: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/540 E.  ,  2018/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1. İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2. Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3. Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4. Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; 20/07/2015 tarihli zabıta araştırmasında borçlu şirketin başka bir adreste faal olduğunun tespit edildiği gözetilerek borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2014 ve 2015 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği ve şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ve delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2283, Karar No: 2018/330, Tarih: 16.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2283 E.  ,  2018/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Şirket ortağı ve müdürü olan sanık ...’in aşamalarda, kendisinin sadece resmiyette şirket ortağı olduğunu, şirketin bütün işleriyle diğer sanık ...’in ilgilendiğini savunması; sanık ...’in savunmasında bu hususu doğrulaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; faturaları kullanan şirket yetkililerin tespit edilmesi halinde dinlenilerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanık ...’le muhatap olup olmadıklarının sorulması; şirketlerin banka hesapları, oda ve vergi dairesi kayıtları incelenerek ve belirlenecek diğer objektif yöntemlerle sanık ...’in de fiilen şirket işlerini yürütüp yürütmediğinin araştırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanık ...’in hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında, 2006 takvim yılında düzenledikleri iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Mahkûm oldukları uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Mahkûm oldukları uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6064, Karar No: 2019/11990, Tarih: 16.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/6064 E.  ,  2019/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların murisi ...'ın davalı şirketin yetkili acentesi ... Şubesinde 19/04/2013 tarihinde esnaf acil destek sigorta poliçesi yaptırdığını, muris ...'in 20/10/2013 tarihinde ani gelişen olay neticesinde bir kısım şahıslar tarafından öldürüldüğünü, poliçede teminatın ölüm halinde sigorta bedelinin 50.000,00 TL olarak belirtildiğini, murisin ölümünden sonra davacıların davalı ... şirketine müracaatta bulunduğunu ancak taleplerinin murisin vefatının kaza neticesinde meydana gelmemesi nedeni ile red ettiklerini, red gerekçesinin yerinde olmadığını, murisin silahlı çatışmada aldığı bıçak yarası ile vefat ettiğini belirterek sigorta bedeli olan 50.000,00 TL 'nin müteveffa ...'in vefat tarihi olan 20/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıların başvurusunun genel şartlara aykırı olması nedeniyle reddedildiğini, ölüm olayının sigorta poliçesinin teminat kapsamı dışında olduğunu, müteveffanın kendi iradesi ile kavgaya karışıp yaralanması sonucu vefat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre;davacıların murisi ...'ın kendisini korumasının zor olmasına rağmen kalabalık bir grubun müdahil olduğu bıçaklı kavgaya girerek, kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması ve bunun sonucu olarak vefat etmesi nedeniyle davacılar murisi ...'ın vefatının poliçe teminat kapsamına girmediği sonuç ve kanaatine varılmış olmakla davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ferdi kaza sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Ferdi kaza sigortası bir can sigortası türü olup Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 1. maddesine göre, ferdi kaza sigorta poliçesi sigortalıyı sigorta müddeti içinde maruz kalacağı kazaların neticelerine karşı temin eder. Ferdi Kaza sigortası Genel şartları 5/d maddesinde; Tehlikede bulunan eşhas ve malları kurtarmak hali müstesna, sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması sonucu meydana gelen zararların sigortadan hariç tutulacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; sigortalı muris ...’ın vefatı nedeniyle yargılama yapılan Tokat 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/25-2014/254 sayılı kararına göre; Olay günü akraba olan ve aralarında herhangi bir husumet bulunmayan ... ve ... ailelerinin bir düğüne katıldıkları, düğünde her iki aile mensuplarının alkol aldıkları, bir süre sonra sigortalı murisin kardeşi ...'ın alkolün de etkisi ile ortalığa sinkaflı şekilde küfür etmeye başlaması ve kavganın büyümesi üzerine sanıklar ... ve ...'in sigortalı muris ...'i kollarından tutarak 8-10 metre sürükledikleri, her ikisinin de elinde bıçak bulunduğu, sanık ...'in sigortalı muris ...'i tuttuğu esnada sanık ... 'un onu bıçakla ağır şekilde yaraladığı ve hastanede hayatını kaybettiği, her iki sanığın sigortalı muris ...’in ölümünden sorumlu olduğu, sigortalı muris ...'in somut olayda sakinleştirici ve aralayıcı bir rolü olduğu, karşı tarafa yönelik olarak herhangi bir haksız eyleminin tespit edilemediği, bu sebeple sigortalı muris ...'i öldüren sanıklar ... ve ... yönünden herhangi bir haksız tahrik sebebinin de bulunmadığı gerekçesiyle haklarında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece; davacılar murisi ...'ın kardeşi maktul ... ... ile ... arasındaki kavgaya taraf ailelerinin ve yakınlarının dahil olması sonucu bıçakla yaralanma sonucu vefat ettiği, toksilolojik inceleme sonucunda 195 promil alkollü olduğu belirlenen sigortalı muris ...'ın kendisini korumasının zor olmasına rağmen kalabalık bir grubun müdahil olduğu bıçaklı kavgaya girerek, kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması ve bunun sonucu olarak vefat etmesi nedeniyle vefatının poliçe teminat kapsamına girmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de verilen karar dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir. Yapılan ceza yargılamasında olayın meydana geliş biçimine göre; kavganın öncelikle sigortalı muris ...’in kardeşi ...’in hakaretleri nedeniyle başladığı sigortalı murisin kardeşini sakinleştirmeye çalıştığı ancak bu esnada kavganın büyüdüğü ve kardeşi ...’in aldığı bıçak darbeleri sonucu yaralandığı, sigortalı murisin de bu nedenle kavgaya dahil olduğu ve herhangi bir haksız eylemi yokken bıçakla yaralandığı ve sonucunda da vefat ettiği anlaşılmaktadır. Olayın meydana geliş şekline göre aile ferdinin karıştığı kavgayı ayırmaya çalışmak Ferdi Kaza Sigortası Genel şartları 5/d maddesinde düzenlenen "sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması" kapsamında değerlendirilmemesi gerekir. Ancak Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları’nın 4/d maddesine göre, aşikar sarhoşluğun neden olduğu kazalarda meydana gelen zararların da sigorta teminatı dışında olduğu açıklanmıştır

. Olayın meydana geliş şekline göre aile ferdinin karıştığı kavgayı ayırmaya çalışmak Ferdi Kaza Sigortası Genel şartları 5/d maddesinde düzenlenen "sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması" kapsamında değerlendirilmemesi gerekir. Ancak Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları’nın 4/d maddesine göre, aşikar sarhoşluğun neden olduğu kazalarda meydana gelen zararların da sigorta teminatı dışında olduğu açıklanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 195 promil alkollü olduğu belirlenen sigortalının kendisini korumasının zor olmasına rağmen kalabalık bir grubun müdahil olduğu bıçaklı kavgaya girerek kendini bile bile ağır tehlikeye maruz bıraktığı belirtilmişse de mahkemece somut olayda davacıların murisi ...'ın aldığı alkolün aşikar sarhoşluk olup olmadığı hususunda bir rapor alınmamıştır. Bu itibarla mahkemece, somut olayda davacıların murisi ...’ın(sigortalı) aldığı alkolün aşikar sarhoşluk olup olmadığı hususunda olayın oluş biçimi, murisin durumu vs gibi hususlar dikkate alınmak suretiyle içinde nörolog doktorun da bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/553, Karar No: 2021/3984, Tarih: 12.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/553 E.  ,  2021/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.