muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11582, Karar No: 2012/736, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11582 E.  ,  2012/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmek suçundan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 2008/38 Esas, 2009/52 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 17.06.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, sanık hakkındaki kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 03.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12157, Karar No: 2015/32107, Tarih: 10.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12157 E.  ,  2015/32107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/208270

MAHKEMESİ : Demirci Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2015

NUMARASI : 2011/131, 2015/102

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Karğınışıklar köyünde çocukları ile birlikte ikamet ettikleri evin üst katında ölen eşinin kardeşi olan sanığa ait ev inşaatı bulunduğu, sanığın inşaat işlerinde kullanmak üzere ara kablo vasıtasıyla alt kattan üst kata elektrik çıkarttığı, olay günü çalışmak için alt katta bulunan yeğeni A.. D..'dan elektrik fişini prize takmasını istediği ancak kabul edilmediği, sanığın daha sonra katılana ait ikametin dış kapısına geldiği burada tekrardan yeğeninden elektrik kablosunu takmasını istediği ancak kablonun yine takılmaması üzerine evin dış kapı camını kırdığı ve kırık olan bölümden elini sokmak sureti ile dış kapıyı açarak evin içerisine girdiği, sanığın bu şekilde mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlemiş olduğu, ancak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığının Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 25/06/2013 günlü raporu ile belirlenmesi ve durumunun TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında olması nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip, güvenlik tedbirine hükmedileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1316, Karar No: 2018/4117, Tarih: 03.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1316 E.  ,  2018/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında 2010 takvim yılına yönelik açılan dava nedeniyle beraat

2-2008 ve 2009 takvim yıllarına yönelik açılan dava nedeniyle mahkumiyet

3-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanığın, yokluğunda verilip 02.12.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ olunan hükmü, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 16.04.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13096, Karar No: 2012/97, Tarih: 17.01.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13096 E.  ,  2012/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2009

Davacı işçi, iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine dair kesinleşen mahkeme kararından sonra süresi içinde başvurduğunu işverenin işe davet ettiğini ancak işe başlamadığını, işe iade kararında belirlenen botsa geçen süre ücretinin işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek boşta geçen süre ücreti istemiştir.

Davalı işveren, davacının çağrıya rağmen işe başlamadığını, mazeret de bildirmediğini bu nedenle feshin geçerli hale geldiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece boşta geçen süre ücretine hak kazanmak için işe başlamak gerekmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesinin 5. fıkrasına göre, işçi kesinleşen mahkeme kararının kendisine tebliğinden itibaren on iş günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. Aksi halde işverence yapılan fesih geçerli bir feshin sonuçlarını doğurur. İşçinin işe iade yönündeki başvurusu ciddi ve samimi olmalıdır. İşçinin gerçekte işe başlamak niyeti olmadığı halde, işe iade davasının sonuçlarından yararlanmak için yapmış olduğu başvuru geçerli bir işe iade başvurusu olarak değerlendirilemez.

4857 sayılı Kanun’un 21. maddesine göre işveren işe iade için başvuran işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. Aksi halde feshin geçersizliği davasında belirlenen iş güvencesi tazminatı ile çalıştırılmadığı en çok dört aylık süre ücret ve diğer hakları ödenmelidir. İşverenin işe davete dair beyanının da ciddi ve samimi olması gerekir. İşverenin işe başlatma amacı olmadığı halde işe başlatmama tazminatı ödememek için yapmış olduğu çağrı,  gerçek bir işe başlatma daveti olarak değerlendirilemez.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır. İhbar ve kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı belirtilen fesih tarihindeki emsal işçi ücretine hesaplanır.

İş sözleşmesi geçersiz nedenle feshedilen işçinin süresinde başvurusuna rağmen işe başlatılmaması veya başlatılması halinde çalıştırılmadığı en çok dört aylık süre ücret ve diğer hakları geçersiz sayılan feshi izleyen dönem ücretine göre hesaplanmalıdır.

İş sözleşmesi geçersiz nedenle feshedilen işçinin süresinde başvurusuna rağmen işe başlatılmaması veya başlatılması halinde çalıştırılmadığı en çok dört aylık süre ücret ve diğer hakları geçersiz sayılan feshi izleyen dönem ücretine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, davacı işçinin işe iadesine ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra kanuni sürede işe başlamak için davalı işverene 02/12/2008 günü başvuruda bulunduğu, davalı işverenin de 17/12/2008 günlü yazı ile 23/12/2008 günü işe başlaması için davacı işçinin işe iade başvurusunu kabul ettiği konusu uyuşmazlık konusu değildir. Davacı dava dilekçesinde işverenin davetine icabet etmemesi yönünde bir mazeret ileri sürmemiştir. Böyle olunca işverence yapılan fesih artık 4857 sayılı Kanun’un  21/5.maddesi gereğince geçerli feshin sonuçlarını doğuracağından, bunun sonucu olarak boşta geçen dört aylık süre ücretine hak kazanamaz. Mahkemece davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5191, Karar No: 2014/11162, Tarih: 02.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5191 E.  ,  2014/11162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2011/226-2011/822

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, nadiren yapılan fazla çalışma ücretlerinin bordrolara itiraz edilmeden ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Olağandışı fazla çalışma iddiasında bulunan işçi bu iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Somut olayda; iddianın kanıtlanması yönünden davacı tanıklarından M... S...’in aynı konuda işveren aleyhine açtığı ve beyanlarından kendi yararına sonuç çıkacağı dikkate alındığında, anlatımlarına ihtiyatla yaklaşmak gerekir. Diğer tanık B..İ.. ise; “…sipariş ve işlem yoğun olmadığı dönemlerde haftada 4 gün çalışıldığı yılın 7-8 ayı yoğun çalıştıkları, geri kalan 5-6 aylık dönemde yoğun çalışılmadığı, haftada 4 gün çalışıp mesai yapıp normal mesailerini doldurduklarını, geri kalan 7-8 ay içinde 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştıklarını…” açıklamıştır. Bu anlatım kısmen davalı tanıklarınca da doğrulanmıştır. Bu beyanlar karşısında; davacının tüm çalışma döneminde iddia edildiği şekilde çalıştığı esasına dayalı hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

Dosyaya ibraz edilen ve davacının adını taşıyan imzalı belgelerde çeşitli tarihlerde örneğin 2008/Ağustos mesai ve asgari geçim indirimi, Ekim maaş, mesai, asgari geçim indirimi gibi açıklamalar karşısında davacıya ödemeler yapıldığı ve ödeme karşılıklarında imzası bulunduğu gözlenmektedir. Bu belge içerikleri ve imza karşısında davacının beyanı alınarak yapılan ödemelere ilişkin dönemlerin fazla çalışma ücreti hesabında dışlanıp dışlanmadığının tartışılmaması da yerinde değildir.

Açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19222, Karar No: 2015/9766, Tarih: 08.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19222 E.  ,  2015/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi Güzelyalı Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Halitpaşa Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmaz ile karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazın emsal olarak incelenen taşınmazdan % 25 oranında daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de, 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 345,62 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 370,32 TL'dir. Emlak vergi değerleri, emsal olarak alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğunu göstermektedir. Buna göre, dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor alınarak hüküm kurulması,

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkaraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçlarının nispi olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2932, Karar No: 2022/12239, Tarih: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2932 E.  ,  2022/12239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ile “2007 takvim yılında sahte fatura basma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28897, Karar No: 2016/2448, Tarih: 02.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/28897 E.  ,  2016/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisininn abisi olduğunu, sağlığında yurt dışından mark olarak para gönderdiğini, bunun karşılığında abisinin bir bina inşaa ettirip 1/2 hissesinin kendi adına kaydının yapacağının kararlaştırdıklarını, fakat tapunun davacılar murisinin adına yapıldığını ileri sürerek, binanın 1/2 hissesinin davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde gönderilen Mark karşılığı 140.000 Euro' nun dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı ile murisleri arasında böyle bir anlaşma olmadığını, belgelerdeki imzaların murislerine ait olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştirler.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir. Davalılar murisinin imzasını içeren senet aslının dosyaya ibraz edilemediği ve alınan bilirkişi raporuna göre de iki adet borç senedinde bulunan imzanın, tarayıcı veya renkli fotokopi aracılığıyla iki veya ikiden fazla belgedeki metin, imza ve isim yazılarının transferi yoluyla oluşturuldukları, bu haliyle iki adet borç senedinin muteber birer belge olarak işlem görmeyeceği tespit edilmiştir. Yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanlarına göre de davacının davalılar murisine göndermiş olduğu paranın miktarı saptanamamıştır. Ne var ki davacı, dava dilekçesinde “sair her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacıya, 5.188,00 TL harcın davalılara iadesine, 02/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10437, Karar No: 2010/11058, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10437 E.  ,  2010/11058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın HUMK.nun 409.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı olan davalıya ait aracın, alkollü sürücü yönetiminde iken karıştığı kazada 3.kişi aracının hasarlandığını zarar gören araç sahibine 1.911 TL hasar bedelinin ödendiğini sigortalı aracın sürücüsünün olay anında alkollü ve olayda ağır kusurlu olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini belirterek 1.911 TL.nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, HUMK.nun 409. maddesi hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ZMMS poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.nun 409.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde bildirdiği Günüşsuyu Hacı İzzet Paşa Sk. Konanlar Apt No: 6/3 Beyoğlu/İstanbul adresinin 5.11.2008

2010/10437

2010/11058

tarihli yenileme dilekçesinde Hanım Efendi Sokak No.97/4 Şişli/İstanbul olarak değiştirildiğini belirtmiş, karar başlığına bu adres yazıldığı gibi kararın tebliğide bu adrese yapılmıştır.

Davacı vekili 25.3.2009 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair cevap bonolu mazeret telgrafı göndermiş, mahkemece mazeretin kabulüne duruşma gününün bildirilmesine karar verilmiş, yeni duruşma günü 1.5.2009 tarihi olarak belirtilmiştir.

Davacı vekiline duruşmanın 1.5.2009 tarihine bırakıldığına dair cevap bonolu telgraf dava dilekçesinde belirtilen adresinde tebliğ edilmek istenmiş ancak adresten taşınıldığından telgraf tebliğ edilemeyerek iptali cihetine gidilmiştir.

Mahkemece, 1.5.2009 tarihli oturumda davacı vekili duruşmaya gelmediğinden daha önce iki kez işlemden kaldırılmasına karar verilen davanın açılmamış sayılmasına (HUMK.nun 409.maddesi) karar verilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunun 10.maddesi uyarınca Tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Aynı yasanın 35/1 maddesinde "kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebligler yeni adrese yapılır" hükmü getirilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunun 10.maddesi uyarınca Tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Aynı yasanın 35/1 maddesinde "kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebligler yeni adrese yapılır" hükmü getirilmiştir.

Bu durumda mahkemece davacı vekiline 1.5.2009 tarihli yeni duruşma gününün tebliği usulsüz olduğundan işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12336, Karar No: 2020/5647, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/12336 E.  ,  2020/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11952, Karar No: 2017/25911, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11952 E.  ,  2017/25911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.