muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1007, Karar No: 2019/10948, Tarih: 19.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/1007 E.  ,  2019/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayet ile kamu davasına katılma, birbiriyle ilişkili, ancak farklı kavramlardır. Şikayet TCK’nın 73. maddesinden yola çıkıldığında, kamu adına takibi mümkün olmayan suçlar bakımından bir soruşturma ve kovuşturma şartı olup, fiile ilişkin ve kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardandır. Dolayısıyla kural olarak mirasçılara intikal etmez. (istisnası TCK'nın 131/2. maddesinde kabul edilmiştir). Takibi şikayete bağlı suçlar yönüyle, eksikliği soruşturmaya (bu nedenle de olası bir kovuşturmaya) engeldir. Katılma ise (CMK 237 vd), suçtan (doğrudan doğruya) zarar gören, mağdur veya malen sorumlunun ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirmeleri suretiyle, Cumhuriyet Savcısı'nın yanında ancak ondan bağımsız olarak bireysel iddia makamını işgal etmelerini ifade eder. Kanuna göre katılma ancak kovuşturma evresinde mümkün olup, muhattabına davaya ilişkin çeşitli hak ve yollar tanımaktadır. Katılma hakkının kullanılmaması, şikayeti ortadan kaldırmamakta ancak yargılama sürecine ilişkin bazı hak ve yetkilerini kullanılamamasına neden olmaktadır. Örneğin CMK’nın “mağdur ile şikayetçinin hakları” başlıklı 234. maddesindeki düzenlemelere göre, şikayetçi davaya katılmasa da tanıkların davetini isteme hakkında sahip olmasına karşın, davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yollarına başvurma hakkı davaya katılmış olma koşuluna bağlıdır.

Katılma hakkından vazgeçmek ve katıldıktan sonra bu hakkın geri alınması da mümkündür. Yukarıda da belirtildiği üzere şikayet ile katılma farklı olduklarından, aksinin talep edildiği anlaşılmıyorsa, katılma hakkından vazgeçme şikayet hakkını düşürmez. Ancak şikayete bağlı suçlar açısından, katılmayla birlikte şikayet de geri alınmış ise kovuşturma şartı kalmayacağı için, kamu davası da sona erer. Şikayet hakkı geri alınmamış ise dava devam eder (ONURSAL Sami, Kamu Davasına Müdahale, İstanbul, 1968’den aktaran CENTEL Nur/ZAFER Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku, İstanbul, 2010, s. 810)

CMK'nın 243. maddesinde yer alan “Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler.” şeklindeki düzenleme ise; katılma kararından sonraki bir süreçte katılanın şikayetinden vazgeçmesi veya ölmesi halinde katılmanın hükümsüz kalacağına ilişkindir. Ayrıca mirasçıların da katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilecekleri öngörülmüştür. Görüldüğü üzere bu düzenlemeyle şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olan şikayet hakkının ölümle sona ermeyeceği, ancak şikayetçinin ölüm halinin katılma kararını hükümsüz hale getireceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, inceleme konusu somut olayda, müşteki ...’nun kollukta vermiş olduğu ifadesinde, sanık ...’ndan şikayetçi olduğunu, uzlaşmak istemediğini beyan etmiştir. Suçtan zarar gören müşteki ...’nun vefat etmeden önce özgür iradesi ile ortaya koyduğu şikayetçi olduğuna ve uzlaşmak istemediğine ilişkin beyanı hukuken geçerli olup, ölüm nedeniyle yok hükmünde sayılamayacağı gibi ayrıca mirasçılarına yönelik uzlaşma girişiminde bulunulması da gerekmemektedir. TCK’nın 131/2. maddesindeki düzenlemenin somut olayda uygulanma yeri olmadığı gibi, CMK’nın 243. maddesindeki husus da katılmaya ilişkindir. CMK’nın 243. maddesine göre ölüm halinde katılma hükümsüz kalacaktır. Bu durumun şahsa sıkı sıkıya bağlı olan ve ifade edildiği tarihte hukuki sonuç doğuran şikayet hakkını hükümsüz hale getirmeyeceği gözetilmeden anılan Kanun maddesi yanlış yorumlanarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan müştekinin mirasçısı ile sanık arasında uzlaşmanın sağlandığı belirtilerek yazılı biçimde davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1298, Karar No: 2015/15336, Tarih: 27.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1298 E.  ,  2015/15336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... İli .... İlçesi .... Köyü 301 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17943, Karar No: 2012/38147, Tarih: 14.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17943 E.  ,  2012/38147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'in müşteki...'ya karşı işlediği yaralama suçundan verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve...nin müşteki ...e karşı işlediği yaralama suçundan verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık ...'nin akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti olmadığı adli rapor ile tespit edildiği ve sanığa 5217 sayılı CMK' nin 150/2. maddesi gereğince zorunlu müdafii tayin edildiği halde müdafii hazır bulunmadan yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

b) Müşteki... hazırlık soruşturmasında bıçakla kafasından ve göğsünden sanık ...'nin kendisini yaraladığını, diğer sanığın tekme tokat vurduğunu söylediği halde duruşmada sanıkların birlikte bıçakla yaraladıklarını ve yüzündeki izin sanık ... tarafından yapıldığını söyleyerek müştekinin beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4080, Karar No: 2013/28190, Tarih: 28.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/4080 E.  ,  2013/28190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden TCK.nun 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan yazılı şekilde indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış,

Her ne kadar sanığın adli sicil kaydına göre birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunmakta ve mahkeme hangi ilamın tekerrüre esas alındığını karar yerinde belirtmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 esas, 2013/18 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunu belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu gözönüne alındığında tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9742, Karar No: 2023/2409, Tarih: 04.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9742 E.  ,  2023/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet, Hüküm Kurulmasına Yer Olmadığına

Sanıklar hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/102 Esas, 2015/730 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında;

1. Katılan ...'e karşı taksirle yaralama suçundan ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesince hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü ve yedinci fıkraları gereğince 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine,

2. Katılan ...'e karşı taksirle yaralama suçundan ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesince hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü ve yedinci fıkraları gereğince 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine,

3. Görevi kötüye kullanma suçundan ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesince hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü ve yedinci fıkraları gereğince 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine karar verilmiştir.

B. Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/102 Esas, 2015/730 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli ve 2019/10051 Esas, 2021/5532 Karar sayılı kararı ile her iki sanık hakkında, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasında bulunan ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan taksirle yaralama ve 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasında değinilen icrai hareketlerle görevi kötüye kullanma suçu nedeniyle hüküm kurulması hukuka aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/693 Esas, 2022/409 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

1. Taksirle yaralama suçundan, hüküm kurulmasına yer olmadığına kararı,

2. Görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesince hükmedilen 5 ay hapis cezasının, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü ve yedinci fıkraları gereğince 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine karar verilmiştir.

D. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.11.2022 tarihli ve 2022/130116 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, temyiz etme iradesini ortaya koymaktan ibarettir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin, stajyer hemşire sorumlusu olmadığından olayın gerçekleşmesinde kusuru bulunmadığına,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin, stajyer hemşire sorumlusu olmadığından olayın gerçekleşmesinde kusuru bulunmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece ''Mahkememizce yapılan yargılama sonucu mahkememizin 04/11/2015 tarih, 2014/102 esas, 2015/730 karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine hükmedildiği, sanıkların mahkumiyetine yönelik kararın sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06/07/2021 tarih, 2019/10051 esas 2021/5532 karar sayılı kararı ile bozma kararı verildiği, bozma kararı sonrası mahkememizce; taraflara usulüne uygun çağrı kağıdı çıkartıldığı, sanıkların bozma öncesi ve sonrasında alınan savunması ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde;

Katılanlar ... oğlu katılan ...'e, ... oğlu katılan ...'e suç tarihi 25/11/2011 tarihinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde üç farklı iğne yapılıp fenalaşarak yoğun bakıma kaldırıldığı ve makineye bağlandığı için sorumlular hakkında şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada 01/12/2011 tarihinde ... Hastanesinde görevli sorumlular hakkında soruşturma izni istendiği,

Sanıklar hakkında Bursa Valiliğince istenen soruşturma iznine istinaden görevi kötüye kullanma eyleminden idari soruşturma yapılarak 10/01/2012 tarih 12-498-01-05/07 sayı ile haklarında soruşturma izni verilerek sanıklar ... ile ... bu soruşturma izni verilmesine Bölge İdare Mahkemesinde itiraz yoluna gittikleri ve itirazlarının reddedilerek kararın kesinleşmesi üzerine yapılan soruşturmada ... 01/06/2012 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan savunma beyanında "öğrenci ... buhar yoluyla verilmesi gereken ilacı damar yolu ile verdiğini söyledi. Ben de bunu ...'dan öğrendim. ... ve ... adlı çocukların tedavisi ile ben ilgilenmedim. Ben servis hemşiresiyim. Hasta ve öğrencilerden sorumlu hemşire değilim. Stajer hemşireye talimat da vermiş değilim. Öğrencilerle tedaviye hazırlayan hemşire de değilim." diyerek kendini savunduğu, diğer sanık hemşire ... İzmir Başsavcılığınca talimat yolu ile alınan savunmasında; 29/06/2012 de verdiği savunma beyanında "... Hastanesinde çalıştığım esnada stajer olarak çalışan hemşire ...'in ... ve ... isimli şahıslara buhar yolu ile verilmesi gereken ilacı damar yolu ile verildiğini farketmem üzerine doktorlara bilgi verdim. Rahatsızlanan çocukları yoğun bakıma aldık. Bu çocuklar 48 saat yoğun bakımda kaldıktan sonra tekrar servise alındı. Görevi kötüye kullanma suçunu kabul etmiyorum" diyerek kendini savunduğu; ancak 30/09/2013 tarih ve B.03. 1. ATK.0.06.00.03-101.01.02-12/77798/10318 sayılı adli tıp raporu sonuç bölümünde; "...uygulamanın tıp kurallarına uygun olmadığı, stajer hemşirenin bu işlemi sorumlu hemşirenin yanında ve gözetiminde uygulaması gerektiği ..." belirtildiği, sanıkların stajer hemşire ile birlikte çalıştığı, stajer hemşire verdiği beyanda;" .... Doz ayarlamasını biz bilmediğimizden görevli hemşireler doz ayarlamasını yaparak enjektörleri bana verdiler. Ben de gidip iki ayrı çocuğa uygulamayı yaptım... Enjektörlere hemşireler tarafından atrovent ventolin ve pulmikort çekmiş olduğunu söyleyince hemen durumu hemşirelerle paylaştık. Çocukları gözlem altına aldılar, yoğun bakıma aldılar.... Damar yolu ile uygulanacak ilaçlardan olduğunu sanmıştım bu ilaçlar enjektöre çekilmiş olarak verildi. Ben de 'yapayım mı?' deyince görevli hemşire 'yap' dedi. Bu şekilde uygulamayı yaptım..." dediği, böylece sanıkların gözetiminde ve kendi sorumluluklarında çalışıp staj yapan stajer hemşire ...'in kendileri tarafından hazırlanan iğnenin mağdurlara damar yolu ile yapıldığı stajerin yapayım mı diye sormasına karşılık yap dedikleri, enjekte yapılırken de stajerin yanında bulunmaları gerekirken yanında bulunmadıkları, böylece görevlerini ihmal ederek katılanların mağduriyetine sebebiyet verdikleri anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanıklar aşamalardaki savunmalarında üzerlerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlemediklerini iddia etmiş iseler de;

Her ne kadar sanıklar aşamalardaki savunmalarında üzerlerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlemediklerini iddia etmiş iseler de;

03/11/2011 tarihinde sanıklardan ...'nin nebülüzetörle verilmesi gereken ilaçlardan sorumlu servis hemşiresi olduğu ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Hastalıkları Servisine, 2008 doğumlu ...'nin annesi nezaretinde nefes alma sorunuyla başvurduğu, bronşit teşhisiyle hastaneye yatırıldığı, 2008 doğumlu ...'ın da 20/11/2011 tarihinde yine aynı şikayet ve teşhisle ...'nin odasına yatışının yapıldığı, sanık ...'in de anılan odadan sorumlu hemşire olduğu, İnegöl Sağlık Meslek Lisesi stajyer öğrencisi ...'ın 25/11/2011 tarihinde Ventolin ve Pulmicort isimli ilaçları ...'ye, Atrovent, Ventolin ve Pulmicort isimli ilaçları ise ...'a nebülüzetörle verilmesi gerekirken intrevenöz olarak yaptığı, yanlışlık fark edildiğinde hastalardan ...'nin doktorunun izinli olması sebebiyle gelen servis doktorunun muayenesi üzerine, gözlem altında hastanede tutulmasına karar verildiği, ...'ın doktorunun muayenesinin ardından taşikardi bulguları sebebiyle yoğun bakıma alındığı, neticeten ...'ın 29/11/2011'de, ...'nin 28/11/2011 tarihinde taburcu edildiği ancak eylem sebebiyle katılanların basit tıbbi müdahale ile yaralandıkları olayda;

Dosya içerisinde mevcut katılan ... ve ... hakkında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2 ve 3. İhtisas Kurulları tarafından düzenlenmiş raporlarda ''Stajyer hemşire ... tarafından nebulizatöre uygulanması gereken ventolin pulmikort atrovent ilaçlarının damar yolundan uygulandığı, uygulamanın tıp kurallarına uygun olmadığı, stajyer hemşirenin bu işlemi sorumlu hemşirenin yanında ve gözetiminde uygulaması gerektiği, ancak tek başına uyguladığının dosya kapsamından anlaşıldığının'' belirtildiği,

Bursa Valiliği İl İdare Kurulu Müdürlüğünce soruşturma izni hususunda ön inceleme yapması için görevlendirilen Bursa Devlet Hastanesinde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. ...tarafından düzenlenen ön inceleme raporunda ''Stajyer öğrencilerin, hastalara tedavi uygulamaları sırasında hemşirelerin gözetiminde ve birlikte uygulama yapılması gerektiği, ilaçların hazırlanması sırasında bir hastanın tüm ilaçlarının üzerine tek etiket değil, ayrı etiketlerin yapıştırılarak, hasta adı, oda ve yatak no, uygulama yolu ile ilacın adını yazılması ve öğrencilerin bu hususta bilgilendirilmesi gerektiğinin'' bildirildiği,

Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede; Enjeksiyonları hatalı şekilde uygulayan stajyer öğrenci ...'ın aşamalarda enjeksiyon üzerinde ilacın ismi ve uygulama yolu bulunmadığını beyan ettiği, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi başhemşire yardımcısı...tarafından hazırlanan inceleme raporunda da, olaydan hemen sonra yapılan incelemelerde enjektörlerin üzerinde ilaç isimlerinin yazmadığı, nebul tedavileri diğerlerinden ayıracak bir sistemin uygulanmadığına değinildiği dolayısıyla sanıklardan hemşire ...'nin görev tanımında bulunan nebülüzetörle verilmesi gereken ilaçları hasta adı, oda ve yatak no, uygulama yolu ile ilacın adını yazarak, hastaların tüm ilaçlarına ayrı ayrı etiket yapıştırarak hazırlaması gerekirken, görevini uygun bir şekilde yapmaması sebebiyle üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediği sabit görülmüştür.

Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede; Sanık ...'in katılanların tedavi gördüğü odadan sorumlu hemşire olduğu, stajyer öğrenci ...'ın uygulamalarını denetlemesi gerektiği, sorumlu olduğu odada yapılan tedavi ve müdahaleleri kontrol etme yükümlülüğü bulunan sanığın, görevini uygun bir şekilde yapmadığının anlaşılması sebebiyle üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediği sabit görülmüştür.

Her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik taksirle yaralama suçundan cezalandırılmaları istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de: Yerleşik Yargıtay Kararlarına göre sanığın tıp kurallarına uygun olmayan eylemi ile meydana gelen netice arasında uygun illiyet bağının kurulması halinde eylemin taksirle yaralama veya taksirle öldürme suçuna vücut vereceği, illiyet bağının bulunmaması halinde ise eylemin TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, aynı eylem nedeniyle hem taksirle yaralama veya öldürme suçundan, hem de görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilemeyeceği, sanıkların eylemleri ile katılanların yaralanmaları arasında uygun illiyet bağı bulunamadığı, bu itibarla sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği, yerleşik Yargıtay içtihatları gözetilerek sanıkların üzerine atılı taksirle yaralama suçu yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.