muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13560, Karar No: 2024/5221, Tarih: 18.04.2024

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/6 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak Başkan vekili ... ve Üye ...'in karşı oyları ile oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanıklardan İhsan’ın 14.12.2006 tarihinde ... tarafından yapılan eski alay binalarını güçlendirme ihalesini kazandığı, söz konusu ihale gereği sanıktan teminat mektubu istendiği, Şekerbank Yalova şubesinden alınan 126.000 TL'lik 09.01.2007 tarih ve 15.08.2008 tarihine kadar geçerli olan teminat mektubunun renkli fotokopisinin sanık ...’ın oğlu olan diğer sanık ... tarafından kaymakamlığa teslim edildiği, sanıklar aldıkları ihaleye konu işleri zamanında bitiremeyince kaymakamlık tarafından sözleşmenin 23.06.2008 tarihinde fesh edildiği, kaymakamlığın bankaya teminat mektubunun hâzineye irat kaydedilmesi için 04.08.2008 tarihinde yazı yazdığı, bankadan gelen cevabi yazıda söz konusu teminat mektubunun aslının sanık ... tarafından 11.06.2008 tarihinde bankaya iade edilerek kayıtlarından düştüğünün bildirildiği, sanıkların böylece kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilen olayda,

Dolandırıcılık bir zarar suçu olup, suçun tamamlanabilmesi için aldatılan kişinin kendi malvarlığı üzerinde veya üzerinde tasarrufta bulunduğu başkasına ait malvarlığı üzerinde bir azalma meydana gelmelidir. Zarar mağdurun değeri parayla ölçülebilen aktif malvarlığında bir eksilme veya pasif malvarlığında bir artıştır. (Dr. Meral Ekici Şahin, Dolandırıcılık, Ekim 2019, s.303-304)

Dolandırıcılık suçunda failin gösterdiği hileli davranış sonucunda mağdurun zarara uğratılması aranmaktadır. Hileli davranış sonucu gerçekleşen zararın mal varlığı değeri esas korunan unsurdur. Suçun esas düzenleniş amacı da bu tür davranışlarla gerçekleşen zararı önlemektir. Zarar kelimesi “Bir şeyin, bir olayın yol açtığı çıkar kaybı veya olumsuz, kötü sonuç, dokunca, ziyan, mazarrat” olarak tanımlanmıştır.

Dolandırıcılık suçunda failin gösterdiği hileli davranış sonucunda mağdurun zarara uğratılması aranmaktadır. Hileli davranış sonucu gerçekleşen zararın mal varlığı değeri esas korunan unsurdur. Suçun esas düzenleniş amacı da bu tür davranışlarla gerçekleşen zararı önlemektir. Zarar kelimesi “Bir şeyin, bir olayın yol açtığı çıkar kaybı veya olumsuz, kötü sonuç, dokunca, ziyan, mazarrat” olarak tanımlanmıştır.

Dolandırıcılığa konu olan ve mağdur açısından zarar oluşturan mal varlığı hukukça korunan ekonomik bir mal varlığı olmalıdır. Bu anlamda ekonomik bir değer arz eden bir tarafın pasifinde diğer tarafın aktifindeki artışına neden olacak mal varlığı değerleri mağdurun aldanması sonucu kendisinin veya başkasının mal varlığındaki eksilme zarar olarak kabul edilmelidir.

Mahkeme tarafından yapılan soruşturma neticesinde; sanığın ihale ile yüklendiği işin büyük bir kısmını yaklaşık 18 aylık süre içinde yerine getirerek hakedişlerini aldığı, önceden yapılan ana imalatlar konusunda anlaşmazlık bulunmadığı, idarenin sözleşmeye uygun olarak imalat eksikliği olduğunu belirttiği husuların ise telafisi mümkün esaslı olmayan hususlar olup, idarenin bu nedenle sözleşmeyi feshedeceğini anlaması üzerine ihale anında ve süresince gerçeğini sunduğu banka teminat mektubunu sözleşmeden kaynaklanan cezai şarttan kurtulmak için dosya arasından çıkartıp yerine sahte banka teminat mektubu koyduğu anlaşılmaktadır. Sanığın, bu fiili ile elde ettiği haksız bir menfaat bulunmamakta, katılan idarenin ise aktif malvarlığında azalma veya pasifinde çoğalma bulunmamaktadır.

İhaleyi yüklendiği anda sunduğu belgelerin tamamının (banka teminat mektubu dahil) gerçek olduğu ve menfaati bu aşamada elde ettiği, menfaati elde ettikten sonra sözleşmeden kaynaklanan cezai şartı ödememeye yönelik hileli fiilinde ise sadece sahtecilik suçunun oluştuğu, dolandırıcılık suçunun zarar öğesinin gerçekleşmemesi nedeniyle yasal unsurları gerçekleşmediğinden beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.18.04.2024
Yargıtay — Esas No: 2021/895, Karar No: 2021/17259, Tarih: 08.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/895 E.  ,  2021/17259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk, sanık müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlık suçunun konusu ile aynı olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın ve suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

Mağdur ...’e ait iş yerine kapısını zorlayarak girmeye çalışmaları şeklindeki eylemlerinin iş yeri dokunulmazlığını ihlal etmeye teşebbüs suçu olarak yazıldığı halde iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 116/2. maddesi yerine TCK'nın 116/1. maddesi olarak gösterilmesi yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında mağdur ... ve ...’e yönelik nitelikli hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ... ve mağdur ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mağdur ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçunun sanık, mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ...’ın mağdur ...’e ait motosikleti 07/10/2011 tarihinde gece 23.00 sıralarında parkettiği beyanı ve yakalama tutanağı incelendiğinde, sanığın 08/10/2011 tarihinde gece 04.00 sıralarında yakalandığı tespit edilmekle suçun geceden sayılan 23.00-04.00 arasında ki zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmayan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilme zorunluluğuna uyulmaması,

3-Sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunmalarında mağdur ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçlamasını kabul etmediklerini belirtmeleri karşısında, üzerine atılı suçu işlediklerine ilişkin; sanığın ve suça sürüklenen çocuğun olay tarihinden suçun işlediği bölge yakınında başka bir suç ihbarı üzerine yakalanmalarından başka, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık ve suça sürüklenen çocuğun anılan suçtan ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/45196, Karar No: 2011/9961, Tarih: 10.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/45196 E.  ,  2011/9961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4281, Karar No: 2021/8622, Tarih: 10.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4281 E.  ,  2021/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... 22.12.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan ... Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2730, Karar No: 2010/3512, Tarih: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2730 E.  ,  2010/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı .parsel sayılı taşınmazın 334,70 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre bir taraf, davasında haklı olup da dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybetmiş olursa, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural, yasa ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5.Cilt, sayfa 5338 dipnot 159; 10.H.D.21.12.1976,8770/8739 ve dipnot 160:5.H.D.12.09.1977,5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine'nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine'nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4906, Karar No: 2014/3323, Tarih: 25.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4906 E.  ,  2014/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 183 ada 1 parsel sayılı 902,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak çalılık vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın üzerinde fındık ağaçları bulunduğu, taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu ve niteliğinin tarla olduğu iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarının davacı ...'nun kullanımında ve halen kendisine ait olduğunun tespiti ile bu hususun tapu kaydının beyanlar hanesine şerh düşülmesine, taşınmazın niteliğinin tashihine ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli parselin davacının fındıklık olarak kullanımında olduğunun anlaşılmasına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Mahkemece çekişmeli parsel üzerindeki fındık ağaçlarının davacının kullanımında olduğuna karar verildiği halde çekişmeli taşınmazın tespitte çalılık olan niteliğinin değiştirilmemesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekte ise de; bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulüne, hüküm fıkrasının 1.bendinin 2. paragrafındaki "taşınmazın" kelimesinden sonra gelmek üzere "fındıklık vasfıyla ... adına tesciline" sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 2. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29613, Karar No: 2015/30440, Tarih: 09.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29613 E.  ,  2015/30440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2015

NUMARASI : 2014/680-2015/949

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca "işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan" geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ihtiyaç kalmaması üzerine elektrik teknikeri olan davacının iş sözleşmesinin feshedildiği, davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra davalıların oluşturduğu ortaklığa davacının çalıştığı iş kolunda yeni işçi alımı yapılmadığı, bu bağlamda davacının iş sözleşmesinin feshinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler, sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda 28.02.2012 tarihinden beri çalışan davacının iş sözleşmesi, yapımına devam edilen Dolphin söğütözü ofis binası işyerinde kaba yapı imalatlarının tamamlanma seviyesine gelmesinden, elektrik tesisat montaj işleri taşeron firma alt yüklenici tarafından sözleşme kapsamında yürütüleceğinden dolayı iş organizasyonunda değişikliğe gidildiği gerekçeleriyle 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesine dayanılarak feshedilmiştir. Alınan bilirkişi raporunda, feshe son çare olarak başvurulmadığı, davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığına dair somut belge sunulmadığı, işyerinde davacının hizmetine ihtiyaç kalmayacak yeni bir durumun ortaya çıkmadığı, iş akdi feshinin geçerli bir nedene dayanmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

Dosya içeriği nazarı dikkate alındığında, elektrik teknisyeni olarak çalışan davacının kaba inşaatın bitmesi nedeniyle hizmetine ihtiyaç kalmaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, kaldı ki aynı şirkette elektrik mühendisi olarak çalışan başkaca bir şahsın iş akdinin feshedilmediği, davacının iş akdinin feshinden kısa bir süre sonra ilanla davalı ortaklık tarafından elektrik teknikeri arandığının anlaşıldığı, inşaat şirketi olan davalı ortaklığın diğer işyerlerinde davacının hizmetine ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair araştırma yapılmadığı, açıklanan nedenlerle feshin geçerli nedene dayanmadığı ve davacının işe iadesine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,