muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1426, Karar No: 2010/2349, Tarih: 03.03.2010

Davacı hazinenin bu yöne hasren temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK’nu 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 3.3.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17899, Karar No: 2018/8285, Tarih: 02.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/17899 E.  ,  2018/8285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ... ile sanık ...'ın katıldıkları asker eğlencesi sırasında aralarında çıkan tartışmada sanığın elinde bulunan bıçakla mağdurun üzerine yürümesinin ardından evine giden mağdurun kıyafetlerini değiştirip tekrar eğlence yerine gelmesi üzerine sanığın mağdurun arkasından gelerek "sen kimsin benim davullarımı götürmeye kalkıyorsun" demek suretiyle bıçakla tekrar mağdur ...'in üzerine yürümesi biçiminde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen olayda, eylemin TCK'nın 86/2-3a ve 35 maddeleri gereğince silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının açıklanıp tartışılmaması,

2-Kabule göre de; Sanık ...'ın, mağdurun "almış olduğu alkolün etkisiyle sorunlar yaratıp herkese küfür ettiğini" savunması karşısında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9433, Karar No: 2013/17993, Tarih: 31.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9433 E.  ,  2013/17993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 22.10.2013 günü belirlenen saatte karşı taraftan davalı ... Dağ.A.Ş.vekili Av.... geldi, temyiz eden davacı vekili gelmedi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Dava elektrik aboneliği sözleşmesi nedeniyle davacıdan tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedeli ile PSHS okuma bedellerinin iadesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına takdir ve tespit olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4925, Karar No: 2019/151, Tarih: 15.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/4925 E.  ,  2019/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan örnek 4-5 ilamlı icra takibinde; borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; takip dayanağı ilamın taşınmazın aynından kaynaklandığını, söz konusu ilamın temyiz edildiğini, icranın geri bırakılması kararı getirmek üzere icra müdürlüğünden süre talep ettiklerini, yatırılan teminat üzerine mehil vesikası verildiğini, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2016/2623 Esas 2016/61 Karar sayılı kararı ile dava ve ilamın taşınmazın aynına ilişkin bulunduğu ve kesinleşmeden infaz edilemeyeceği, ferilerinin de aynı hükme tabi olduğu gerekçesiyle icranın geri bırakılması isteğinin reddine karar verildiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, takibe dayanak ilamın içeriği ve Yargıtay ilamı birlikte değerlendirildiğinde, ilamın taşınmazın aynına ilişkin ilamlardan olduğu, kesinleşmeden takibe konulamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'na eklenen "Geçici madde 3" atfı ile uygulanması gereken HUMK'nun 443/4. maddesi (6100 sayılı HMK'nun 367/2. maddesi) gereğince gayrimenkule ve buna ilişkin ayni haklara dair hükümler kesinleşmedikçe icra edilemez; buna yönelik şikayetler de kamu düzenine ilişkin olup süresiz şikayete konu edilebilir.

Somut olayda, takibe dayana....... 2013/504 Esas, 2015/371 Karar sayılı ilamında; alacaklı............. taşınmazın alt kiracısı sıfatının bulunduğunun tespiti ile açılan el atmanın önlenmesi davasının reddine karar verilmiş olup, anılan ilamda, taşınmazın aynıyla ilgili kayıt ve sicillerde değişiklik yaratan bir hüküm bulunmamaktadır.

O halde, takibe dayanak ilamın konusu, taşınmazın aynına ilişkin olmadığından kesinleşmeden infazı mümkün olup, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2010/1351, Karar No: 2010/1716, Tarih: 22.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1351 E.  ,  2010/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalıların malik oldukları 1199 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptal ve terkinini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümleri yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından kabul kapsamına giren bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların kadastro tespitinin 28.2.1937 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 28.6.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazların belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümlerinin, devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden oldukları keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.2.1937 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki, kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olup, dava tarihi itibari ile davacının davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği gözardı edilmemek koşuluyla yukarıda belirtilen eldeki davalara da uygulanması gereğine değinen yasal düzenlemeler gözetilerek, davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4264, Karar No: 2014/4003, Tarih: 17.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/4264 E.  ,  2014/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 10.12.2013 tarih 2013/35323 esas sayılı kararı ile sanık müdafinin 09.08.2012 havale tarihli temyiz isteminin, konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmünü de kapsadığı halde bu suç yönünden kurulan hükme ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediğinden sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesine karar verilmiş ise de bu karara ilişkin ek tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/521, Karar No: 2010/5628, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/521 E.  ,  2010/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Oto. Tic. San. A.Ş. vekili avukat ... ihbar olunan: Ford Oto. San. A.Ş. vekili avukat azmi ... aralarındaki dava hakkında ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.10.2008 tarih ve 686-688 sayılı hükmün Dairenin 30.9.2009 tarih ve 2009/4459-10693 sayılı ilamıyla dilekçenin reddinekarar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davalı vekilinin 19.1.2009 tarihinde mahkeme kararını bizzat kalemde tebliğ ettiği,temyiz dilekçesini 15 günlük yasal süre aşılarak 4.2.2009 tarihinde vermesi nedeniyle dairenin 30.9.2009 tarihli 2009/4459-10693 esas ve karar numaralı ilamı ile davalı vekilinin temyiz talebinin süreden reddine ilişkin temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 32,30 TL peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.4.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24769, Karar No: 2022/4450, Tarih: 14.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24769 E.  ,  2022/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanıkların sorgularının yapıldığı 03.07.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/18195, Karar No: 2013/20117, Tarih: 03.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18195 E.  ,  2013/20117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; davalı lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyize konu hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2013 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/6987, Karar No: 2023/2361, Tarih: 13.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6987 E.  ,  2023/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2013/406 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurda bulunan bulguların livataya bağlı zorlama olduğunun kabulü gerektiğine ve sanığın atılı suç eyleminin sabit olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde mağdurun annesi şikayetçi ...’in kızını ... Beldesindeki okuluna götürdüğü, iki yaşındaki oğlu mağdur ...’ı da evde bıraktığı, bu sırada zeka geriliği olan mağdurun dayısı sanık ...'in de evde bulunduğu, eve dönen şikayetçi ...’in, mağduru kanepeye oturtmak istediğinde mağdurun kalçasının üzerine oturamadığı, bunun üzerine mağdurun altını açıp kontrol ettiğinde anal bölgesinde kızarıklık ve bir miktar kan gördüğü, mağdur hakkında alınan raporlarda fiili livata şüphesi tespit edildiği, mağdurun kabızlık gibi bir rahatsızlığının olmadığı anlatımıyla sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu dava açıldığı görülmüştür.

2. Yargılama neticesinde mahkeme tarafından, mağdurun genital muayenesine ilişkin Aksaray Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce hazırlanan 17.09.2013 tarihli ve 2013/151 sayılı raporda, saat 6 ve 11 hizalarında derin olmayan fissürlerin mevcut olduğu, anüs çevresinde akut livatanın objektif bulgularından olan ekimozun bulunmadığı, mevcut fissürlerin livataya bağlı zorlama sonucu oluşabileceği gibi kabızlık, keskin kenarlı tohumlu yiyecekler yenmesi durumunda da bu halin görülebileceğinin belirtildiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdurun annesi ...'in görgüye dayalı herhangi bir bilgisinin olmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyaya yansıyan tarafsız tanık beyanının bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesinin somut olayda uygulama alanının olduğu tespit ve değerlendirmesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama neticesinde mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan katılan mağdur vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2013/406 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4031, Karar No: 2019/10318, Tarih: 11.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4031 E.  ,  2019/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c ve 31/3 maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı ihlal suçlarında, "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli haller olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

20.04.2010, 06.07.2010, 09.11.2010, 17.02.2011, 17.05.2011 ve 20.09.2011 tarihli duruşmaların gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hüküm tarihinde... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’a, hüküm tarihinde ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ya ve hüküm tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’na duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 30/12/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1761, Karar No: 2023/5000, Tarih: 08.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1761 E.  ,  2023/5000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/492 Esas, 2022/732 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme ve 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme ve 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarının, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı koşullarının gerçekleşmediğine, sanıkların yüklenen suçları işlediklerinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından açılan kamu davalarında, dosya kapsamına göre suç tarihlerinin, sahte fatura kullanma suçu yönünden sırasıyla 25.12.2007, 25.08.2008, 25.03.2009 ve 25.07.2010, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden 17.11.2012 olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, sanık ... hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında, sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 4369 sayılı Kanun'la değişik 359 uncu maddesinin b fıkrasının (1) numaralı bendi ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yılık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.