muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13603, Karar No: 2012/4631, Tarih: 26.03.2012

3-Yine, TTK'nun 390. maddesinde “Esas mukavelenin değiştirilmesine mütaallik umumi heyetçe verilen karar; idare meclisi tarafından şirket merkezinin ve şubelerinin bulunduğu yerin ticaret siciline tescil ve eğer ilana tabi olan hususlar varsa onlar da ilan ettirilir. Değiştirme kararı tescilden önce hüküm ifade etmez” hükmü bulunmaktadır. Bu hükme göre, anasözleşmenin değiştirilmesine ilişkin genel kurul kararlarının tescilden önce hüküm ifade etmeyeceği belirlenmiştir. Davalı şirketin 29.05.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında 3. madde ile şirket anasözleşmesinin 3/f bendinin değiştirilerek "...gayrimenkulleri bağışlayabilir..." hükmüne yer verildiği, bu karar tescil edilmeden aynı olağanüstü genel kurul toplantısında 4. madde ile şirket adına tescilli gayrimenkulün dava dışı İzmir Ekonomi Üniversitesi'ne bağışlanmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Yukarıda anılan TTK'nun 390. maddesi gereği anasözleşme değişiklikleri tescil edilmeden hüküm ifade etmeyeceğinden, değiştirilen anasözleşme hükmüne göre bağışlama mümkün olmadığı halde, mahkemece, bu konudaki istemin reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2125, Karar No: 2020/5634, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/2125 E.  ,  2020/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, yasa değişikliği nedeniyle davanın reddine karar verilmesinden dolayı davalı vekili yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf taleplerine bağlı olarak yaptığı inceleme sonucu ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelinin istirdatı istemine ilişkindir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73. maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır. Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/961, Karar No: 2012/22917, Tarih: 05.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/961 E.  ,  2012/22917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK 89/4, 62, 53/6, 50, 647 s.Kanunun 5/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet ( her iki sanık hakkında )

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre, sanık ile mağdurlar arasında uzlaşmanın gerçekleşmeyip sanığın mağdurların zararını gidermediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusur durumuna, sanık ...'in ceza miktarına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/3 maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının ve paraya çevirme işleminde uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde uygulanan TCK'nın 50/1-a maddesinin eksik gösterilmesi, tayin edilen adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi yerine 647 s.K.'nın 5/3 maddesi ile taksitlendirilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının paraya çevirme konulu (4). paragrafında yer alan “para cezasının TCK'nın 50.maddesi” ibaresinin karardan çıkartılması, “sanıklara verilen ” ibaresinden sonra gelmek üzere “cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 gün adli para cezası olarak belirlenmesine ve bu cezanın TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin yazılması, adli para cezasının taksitlendirilmesi konulu (5). paragrafında yer alan “647 S.Y.'nın 5/3” ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “TCK'nın 52/4” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7129, Karar No: 2023/5778, Tarih: 23.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7129 E.  ,  2023/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/4 E., 2012/20 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın açılmamış sayılması

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davası sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... İli ...ilçesi ...Köyü 113 ada 32 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olmasına rağmen kadastro çalışmaları sonucunda davalıların mirasbırakanı ...ve ... adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamışlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı vekilinin 09.02.2012 duruşmadan haberdar olmasına rağmen duruşmaya gelmediği, geçerli bir mazeret de göndermediği gerekçesiyle dava dosyasının HMK’nın 150 nci maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı tarafın üç aylık yasal süre içerisinde davayı yenilemediği gerekçesiyle HMK’nın 150/5 inci maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı ...'un ölümü nedeniyle mirasçılık belgesinin alınması için davacı vekiline kesin süre verildiğini, ancak verilen kesin süre içinde mirasçılara ulaşılamadığını, davacının ölümü nedeniyle vekalet görevi sona erdiğinden usuli işlemlerin vekil tarafından yerine getirilmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 513 üncü maddesi

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Davacı ... vekili tarafından 12.01.2009 tarihinde açılan tapu iptali ve tescil davasında davacının 31.01.2010 tarihinde öldüğü, davacı vekiline 15.06.2010 tarihli 9. celseden itibaren davacı ...'un mirasçılık belgesini sunması için süre verildiği, 09.02.2012 tarihli 18. celsede dahi mirasçılık belgesine dair eksikliğin giderilmediği görülmüştür. Davacı vekilinin anılan celseye gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği gerekçesiyle davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

1. Davacı ... vekili tarafından 12.01.2009 tarihinde açılan tapu iptali ve tescil davasında davacının 31.01.2010 tarihinde öldüğü, davacı vekiline 15.06.2010 tarihli 9. celseden itibaren davacı ...'un mirasçılık belgesini sunması için süre verildiği, 09.02.2012 tarihli 18. celsede dahi mirasçılık belgesine dair eksikliğin giderilmediği görülmüştür. Davacı vekilinin anılan celseye gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği gerekçesiyle davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Dosya içeriğinden, davacı vekilinin 08.02.2012 tarihinde faksla gönderdiği iki dilekçesinden birinde, aynı gün başka bir duruşması olduğunu diğerinde ise olumsuz hava koşulları nedeniyle gelemeyeceğini bildirdiği görülmüştür. Davacının geçerli bir mazereti olduğu değerlendirilmekle birlikte dosyanın işlemden kaldırıldığı 09.02.2012 tarihli duruşma zaptı 15.02.2012 tarihinde davacı vekiline tebliğe çıkarıldığı ve 24.02.2012 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

3. Mahkemece dosyanın işlemden kaldırıldığı duruşma zaptının bizzat davacı vekiline tebliğ edildiği ve davacı vekilince 3 ay boyunca dosyanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse de, verilen kararın dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun bulunduğunu söyleyebilmek mümkün değildir

4. Bilindiği üzere 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 513 üncü maddesinin ilk fıkrasında "Sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekâlet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur." hükmü, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesinin ilk fıkrasında ise "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

" hükmü düzenlenmiştir.

5. Somut olayda, Davacı ...'un 31.01.2010 tarihinde ölümü ile davacı vekili olan Av. ...'nın vekalet görevi sona ermiş, Mahkemece davacının mirasçıları usulüne uygun şekilde davaya davet edilmeden, vekalet görevi biten avukatın duruşmaya gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

6. Hal böyle olunca Mahkemece; davacı ...'un ölümü ile mirasçılarına davetiye çıkartılıp usulüne uygun şekilde tebliğ yapılarak duruşma günü ve saatinden haberdar edilmesi ve hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken; taraf teşkili sağlanıp davacı tarafa hukuki dinlenilme hakkı tanınmadan yukarıda açıklanan usul hükümlerine aykırı olacak şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.10.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4460, Karar No: 2010/6696, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4460 E.  ,  2010/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığının dosya içerisinde bulunan yazılarından ve geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 29.03.2010 günlü yazısından dava konusu parselin imar planı dışında olduğu, belediye sınırları ve mücavir alan içinde kaldığı, alt yapı hizmetlerinden yol, su, ..., çöp toplama hizmetlerinden yararlandığı, dava konusu taşınmaza yaklaşık 300-350 mt. mesafede yerleşim alanının bulunduğu, yerleşim yerine yakın bir mesafede olmasından dolayı meskun mahal sayılabilecek yerde olduğu, güney sınırında asfalt yola cephesinin olup ulaşım sorunu olmadığı, iskan amacına uygun yapılaşmanın yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, ..., ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 29.03.2010 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.