muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4801, Karar No: 2015/11834, Tarih: 25.06.2015

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK.nun 281.maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır

Zarar; kişinin isteği dışında gerek malvarlığında ve gerekse kişi varlığında meydana getirilen bir eksilmedir. Miktarı ise malvarlığında hukuka aykırı tecavüzün meydana gelmeden önceki ve sonraki durumları arasındaki fark olarak tanımlanabilir.

Malvarlığındaki eksilmenin saptanması için zarar bırakıcı eylemden sonra meydana gelen durum ile bu davranış yapılmasa idi gösterecek olduğu durumun karşılaştırılması gerekir.

Zararın varlığı ile tutarının belirlenmesi tazminatın saptanmasından önceki bir evredir ve onun dayanağını oluşturur.

Tazminat miktarı hiçbir zaman meydana gelen gerçek zarar tutarını aşmamalıdır. Zarar gören oluşan zararın üstünde bir yarar sağlayamaz.

Haksız eylem sonucunda zarar görenin kurtulduğu giderler ve harcamalar doğrudan doğruya ve kendiliğinden oluşan yarar niteliğinde olup tazminat hesabında dikkate alınmalıdır.

Davacının zarar nedeniyle yapmadığı giderler(tasarruf edilen gider) olduğunda zarar tutarından indirilerek denkleştirme yapılır.

Denkleştirme kuralı; zarar görenin hukuka aykırı davranış sayesinde zenginleşmemesi prensibine dayanır. Yani zarar tutarından yararlar(tasarruf edilen giderler) düşürülmelidir. Bu indirimin tazminat tutarından değil netleştirilmemiş(gayri safi) zarar tutarından yapılmalıdır.

Davacının zarar nedeniyle yapmadığı giderler(tasarruf edilen gider) olduğunda zarar tutarından indirilerek denkleştirme yapılır.

Denkleştirme kuralı; zarar görenin hukuka aykırı davranış sayesinde zenginleşmemesi prensibine dayanır. Yani zarar tutarından yararlar(tasarruf edilen giderler) düşürülmelidir. Bu indirimin tazminat tutarından değil netleştirilmemiş(gayri safi) zarar tutarından yapılmalıdır.

Somut olayda ise; enerji nakil hattındaki kopma nedeni ile meydana gelen bu elektrik kesintisinin telafisi için çalıştırılan jenaratörün tükettiği mazot miktarınca harcama yapılmış ise de, jeneratörün bu sırada ürettiği elektrik enerjisi miktarınca elektrik enerjisi bedeli ödemekten(tasarruf edilmiş) kurtulunmuştur. Bu nedenle davacının jeneratör kullanımı suretiyle tasarruf ettiği ve elektrik kesintisi olmasa idi ödemek zorunda kalacak olduğu elektrik enerjisi bedelinin harcanan toplam mazot bedelinden düşürülmesi gerekirken; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda bu yönde bir değerlendirme yapılmamış; tasarruf edilen elektrik enerjisi bedelinin mazot bedelinden tenkis etmeksizin davacının uğradığı zarar miktarının tayin ve tespiti cihetine giden bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan olgular dikkate alınarak,dosyanın ekrapor tanzimi amacıyla bilirkişiye tevdii ve daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y Y A Z I S I

Sayın; Çoğunluğun, Yerel Mahkeme kararının bozulması yönündeki kararına muhalefet şerhimin gerekçesidir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle istem, davalıların haksız eylemi nedeniyle elektrik elde etmek için yapılmak zorunda kalınan ikame bedele ilişkin olup, somut olay itibariyle elektrik bedeli tasarruf edilen gider olarak değerlendirilemeyeceğine göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan, Sayın; çoğunluğun onama kararına katılamamaktayım. 25.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2025/1538, Karar No: 2025/6577, Tarih: 07.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/1538 E.  ,  2025/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi, Kastamonu 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHLERİ :

SAYISI : 2024/18 Değişik İş, 2024/853

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılık

SUÇ TARİHLERİ :

İNCELEME KONUSU KARARLAR: 1. Kastamonu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair 13.09.2024 tarihli ve 2024/18 D.iş sayılı kararı

2. Kastamonu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair 01.10.2024 tarihli ve 2024/853 D.iş sayılı kararı

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 23.08.2024 tarihli ve 2023/51 Esas, 2023/126 Karar sayılı ek kararına yapılan itirazın Kastamonu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2024 tarihli ve 2024/853 Değişik İş sayılı kararı ile kesin olmak üzerine reddine karar verildiği, Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 29.08.2024 tarihli ve 2020/7 Esas, 2022/132 Karar sayılı ek kararına yapılan itirazın Kastamonu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2024 tarihli ve 2024/18 Değişik İş sayılı kararı ile kesin olmak üzerine reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 27.01.2025 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/18218 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/18218 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın İnmertaş İnegöl Mermer Sanayi Ticaret A.Ş isimli şirketinin yetkilisi olduğu, anılan şirketin ... Köyü ... mevkiinde yer alan mermer madeni ocağında, Azdavay Orman İşletme Müdürlüğünün 24/04/2019 tarihli ve 56/18 varak numaralı suç tutanağına göre, 66.571,16 m²'lik alan üzerinde işgal ve faydalanma suçunu işlediğinden Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2019 tarihli kararı ve yine sanığın, 11/03/2021 tarihli ve 249 seri 7 varak numaralı suç tutanağına göre, anılan bölgede 709,80 m²'lik izinsiz alanda anılan suçu işlediğinden Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2023 tarihli kararı ile mahkûmiyetine karar verilmesini müteakip, aynı suçun farklı zamanlarda işlenmesi sebebiyle sonradan ortaya çıkan durum hakkında yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine mahkemesince talebin reddine karar verilmiş ise de,

Sanığın üzerine yüklenen suçun, ... Köyü ... mevkiinde yer alan mermer madeni ocağında 24/04/2019 ve 11/03/2021 tarihlerindeki tespit tutanağına göre orman alanının işgal ve faydalanma olduğu, sanık hakkında evvelce aynı suça ilişkin olarak, Azdavay Orman İşletme Müdürlüğünün 03/01/2018 tarihli ve 56 seri 7 varak nolu suç tutanağına göre, anılan şirkete teslim edilen ruhsatlı alan dışında kalan 9.398,63 m²'lik alan üzerinde mermer pasasının izinsiz olarak dökülmesi suretiyle anılan suçtan yapılan yargılama sonucunda Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2019 tarihli ve 2018/81 esas, 2019/246 sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmü tesis edildiği, anılan kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/1844 esas, 2020/3595 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla,

24/04/2019 ve 11/03/2021 tarihlerindeki tespit tutanağına göre sanığın üzerine atılı bulunan işgal ve faydalanma suçundan, eylemlerinin zincirleme halde gerçekleştirildiğinin kabulü gerekirken eylemlerinden dolayı ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğu, sonradan ortaya çıkan bu durum hakkında, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2019 tarihli ve 2018/81 esas, 2019/246 sayılı karar ile verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği cihetle, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararlara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

" şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 311. maddesi uyarınca Kastamonu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2024 tarihli ve 2024/853 Değişik İş sayılı kararı ile Kastamonu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2024 tarihli ve 2024/18 Değişik İş sayılı kararları yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15405, Karar No: 2015/3097, Tarih: 02.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15405 E.  ,  2015/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın; 22.07.2013 olan dava tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26309, Karar No: 2013/27873, Tarih: 03.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26309 E.  ,  2013/27873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nin 50/1-f maddesi uyarınca, sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde ağaç dikimi ve bakım işleri hizmeti sınıfında çalıştırılmasına karar verilmek suretiyle, infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK’nin 50/1-f maddesine ilişkin paragrafta “…kamuya yararlı Ağaç Dikim ve Bakım iş kolunda çalışma tedbirine çevrilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “…kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4422, Karar No: 2014/11177, Tarih: 08.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4422 E.  ,  2014/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ...(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletişim bedelinin alınmaması gerektiğine dair ... Heyetince verilen kararın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletişim bedelinin elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin ...'nın kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği ve bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının ...'nın bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Enerji Piyasası Kanununun ....maddesinde Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olması çerçevesinde Pınarhisar Hakem Heyetinin kendi görevine girmediği bir konuda karar verdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ... Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun ....maddesinde, kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı ....maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun ....maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun .../d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Somut olayda; davacı elektrik dağıtım şirketinin (satıcı), davalı şirkete (abone) ait işyerine ücret karşılığında elektrik kullanım hizmeti sunduğu, davalı şirketin kanunda tanımı verilen tüketici tanımına uymadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı kanun kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı ile davalı arasındaki ilişki işyeri abonelik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yukarıda vurgulandığı üzere davada 4077 sayılı kanun değil genel hükümler uygulanacaktır. Bu durumda, ihtilafa ... heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun .../... maddesi uyarınca, ... heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu nedenle, mahkemece; 4077 sayılı kanun kapsamı içerisinde yer almayan davalı abonenin başvurusu üzerine, yetkili ve görevli bulunmayan ... heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın kabulü doğru olup hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2194, Karar No: 2014/7381, Tarih: 03.07.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2194 E.  ,  2014/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/194629

MAHKEMESİ : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2011/102 Esas, 2012/155 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığa yüklenen suçun mahiyetine göre, doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan M.. A..'ın mahkemece usulsüz olarak davaya katılmasına karar verilmesinin hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi hükmü de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, incelemenin H.. H.. vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

6008 sayılı Kanunun geçici 2. maddesine istinaden yapılan başvurularda mahkemece başvuruda bulunan sanık hakkında yeniden hüküm kurulacağı belirtildiğinden tebliğnamedeki "yeni hükümde ancak mahkumiyet hükmünün ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilebilmesi ile sınırlı olarak değişiklik yapılabileceği" şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık A.. E..'un suç tarihinde Alanya Mal Müdürü olarak görev yaptığı, Alanya İlçesinde faaliyet gösteren Sedre Orman içi İşletme Tesisleri işletmecisi Cemal Kaçmaz'ın 01/03/2004 tarihli dilekçesiyle Kaymakamlığa müracaat ederek, Keşefli Köyü sınırları içerisinde bulunan Alanya-Gazipaşa kıyı bandı 3. derecede doğal sit alanındaki H.. H..ye ait tescil harici 3.577,69 metrekarelik taşınmazı sportif faaliyetlerde kullanmak üzere kiralamak istediğini beyan ettiği, Kaymakamlık tarafından ilgili kuruluşlarla yazışmaların ve 186 sıra sayılı Milli Emlak Genel Tebliği hükümleri uyarınca gerekli araştırmaların yapıldığı, bu kapsamda Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünce Alanya Kaymakamlığına yazılan 01/10/2005 tarihli yazıda "kiralanması talep edilen alanın III. derece sit alanı içerisinde kalması nedeni ile tüm uygulamalar öncesinde Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulundan izin alınması ve bu hususta kira kontratına madde eklenmesi koşulu ile sabit yapı yapılmadan sportif faaliyetlerde kullanılmak üzere bu arazinin kiralanmasında 2863 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca herhangi bir sakınca olmadığının" bildirildiği, daha sonra Antalya Defterdarlığından alınan olura istinaden kiralama talebinin uygun görüldüğü veAlanya Mal Müdürlüğü ile kiracı Cemal Kaçmaz arasında Alanya 4. Noterliğinin 15/02/2005 tarih ve 2213 yevmiye numaralı kira sözleşmesi ve eki taşınmaz mal kira şartnamesinin imzalandığı ve söz konusu taşınmazın 2886 sayılı Kanunun 51/g maddesine göre pazarlık usulü ile adı geçene 5 yıl süreyle kiralandığı, söz konusu kira sözleşmesinin hususi şartlar başlıklı bölümünün 2. maddesinde; "Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünün 01/10/2005 tarihli yazısındaki hususlara aynen uyulacağının", 3. maddesinde; "söz konusu taşınmaz üzerinde yapılacak her türlü yapılanmada Kıyı Kanunu ve Kıyı Kanunun Uygulama Yönetmeliği hükümlerine uyulacağının", yine kira sözleşmesine ekli taşınmaz mal kira şartnamesinin 20. maddesinde; "şartname ve sözleşme hükümlerine kiracı tarafından riayet edilmediği taktirde, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 62. maddesine göre işlem yapılacağının" belirtildiği, bu düzenlemelere karşın M.. A.. tarafından yapılan ihbar ve şikayetlere istinaden yapılan kontrollerde C.K.

. maddesinde; "şartname ve sözleşme hükümlerine kiracı tarafından riayet edilmediği taktirde, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 62. maddesine göre işlem yapılacağının" belirtildiği, bu düzenlemelere karşın M.. A.. tarafından yapılan ihbar ve şikayetlere istinaden yapılan kontrollerde C.K..'ın kiralamış olduğu taşınmaz ve bu alan dışında kalan alanlarda doğal zemini tahrip edici uygulamalar ile Kıyı Kanunu ve Uygulama Yönetmeliğine aykırı yapı ve tesisler yaptığının tespit edilmesi üzerine, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü görevlilerince 29/07/2005 tarihinde yapı tatil zaptı düzenlemek suretiyle, inşaat çalışmalarının mühürlendiği ve durdurulduğu, söz konusu yapılarla ilgili olarak İl İdare Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 4/3504 sayılı ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 30/03/2006 tarih ve 904 sayılı kararlarıyla yıkım kararı alındığı, Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğünce Alanya Kaymakamlığına gönderilen 28/06/2006 tarihli yazı ile yıkım kararlarının gereğinin yerine getirilmesinin istenmesine rağmen, sanığın yıkım kararının uygulanması için gerekli işlemleri yerine getirmeden, sadece kira sözleşmesinin feshi için yazışmalar yaptığı, dosya içerisinde bulunan Alanya Mal Müdürlüğünün 26/01/2010 tarihli yazısından söz konusu alandaki izinsiz yapıların ancak 20/01/2010 tarihinde yıkılabildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın görevinin gereklerini yerine getirmede gecikme ve ihmal göstermek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği, yüklenen suçun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden, dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan H.. H.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.