muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1913, Karar No: 2021/6638, Tarih: 12.04.2021

TCK'nin 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olduğu dikkate alınarak lehe kanun karşılaştırılması yapılması gerekirken, sanıklar Yaşar, İzzet ve Seven hakkında belirtildiği şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de; sanıklar İzzet ve Seven ile maktul ... arasında usul füru ilişkisi olmamasına rağmen, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nin 450/1 maddesi uyarınca uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan; re'sen de temyize tabi hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'nin 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanık ...'ın aldığı ceza miktarına, tutuklulukta ve hükümlülükte geçirdiği süreye göre müdafiinin tahliye isteminin REDDİNE, 12/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

12/04/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Mehmet Işık'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii Avukatlar ..., ...'ın yokluklarında 15/04/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2008/3781, Karar No: 2008/8010, Tarih: 25.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3781 E.  ,  2008/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası R. A.'un 1804 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki 3/4 payını davalı Konut Yapı Kooperatifine tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiğini temlik edilen pay karşılığı olarak miras bırakana bir daire, kızı davalı S.'ya bir daire ve oğlu davalı V.a 3 adet dairenin tamamı ile bir dairenin % 45 payının tahsis edildiğini, miras bırakanın mirastan mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğini, davalılar V.ve S. nın kooperatife bedel ödemediklerini, kendilerine yapılan tahsisin karşılığının miras bırakan tarafından kooperatife temlik edilen taşınmazdaki 3/4 payın oluşturduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescili olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalılar S.ve V.bedel karşılığı kooperatife üye olduklarını iddianın doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlar, davalı kooperatif ise davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescili isteği yönünden miras bırakan tarafından davalı kooperatife bedeli karşılığı satış işlemi ile pay temlikinin yapıldığı, muvaazaa iddiasının kanıtlanamadığı, tenkis isteği bakımından ise saklı payı ihlal kastının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, Borçlar Kanununun 18.maddesinden kaynaklanan muris muvazaası nedeniyle pay oranında iptal ve tescil olmadığı takdinde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan sıfatı ile davalılardan oğlu V.ın ....... Konut Yapı Kooperatifinde kurucu üye ve ortak oldukları miras bırakan R.ile dava dışı diğer paydaş S.A.'nin Kooperatif ile "satış vaadi ve daire karşılığı İnşaat sözleşmesi yaptıkları 2.7.1998 tarihli bu sözleşmede; muris R.ın "1804 ada 6 parseldeki 3/4 payını 6 milyar TL.ya satmayı taahhüt ettiği, satış bedelini aldığı; bu parsele 1 milyar liranın kooperatifte ödendiği bir daire almayı kabul ettiği; murisin bu yolla ortak olduğu aynı gün miras bırakan ile dava dışı S. ile Kooperatif arasında tapuda akit düzenlendiği ve paylarının temlik edildiği; sonradan muris R.kooperatif yöneticisi olduğu mahkemece davalı Yapı Kooperatifinin kayıtları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesinden muris R.ın 1000-YTl. davalı V.ın 3.700-YTL. sını 10.7.1998 tarihinde kooperatifin banka hesabına yatırdıkları; davalı S.'nın ise 20.8.1998 tarihinde 1000-YTL.sını hesaba yatırdığının saptandığı; bu ödemelerin miras bırakanın hesabından yapıldığı, miras bırakanın satım ihtiyacının davalılara alım gücünün bulunmadığı; tanık beyanlarından ise, miras bırakının isteği ile davalıların kooperatife üye oldukları B girişi/5 ,11 nol

bağımsız bölümün muris R.adına kayıtlı olduğu, 4.kat 9 nolu bölümün S.A. adına 4 bağımsız bölümün davalı V. 1 bağımsız bölümün davalı S.adına kayıtlı olduğ, B girişi 4.kat 9 nolu bağımsız bölümün davalı V. tarafından eşi S.'e devredildiği; HUMK.'nun 186.maddesi uyarınca davaya dahil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Belirlenen olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; miras bırakanın aslında bağış olduğu halde mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla satış biçiminde kooperatifi aracı kullanmak suretiyle davalılar adına çekişmeli bağımsız bölümlerin temlik ve tescilini sağladığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, muris muvaaası nedenine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil isteğini içeren davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle reddedilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, muris muvaaası nedenine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil isteğini içeren davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle reddedilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21707, Karar No: 2013/21976, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21707 E.  ,  2013/21976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat . .....ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalıştığını haksız olarak sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı vekili cevabında, davacının yurtdışı işyerinde bir süre çalıştığını ancak alacak istemlerinin şartları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi hesaplamaları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dosya içeriğinden davacının davalının yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalışması konusunda taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesi bulunduğu anlaşılmıştır. Sınırlı sayıdaki puantajlar dosyaya sunulmuş ise de puantajlarda işyerine giriş çıkış saatlerinin bulunmadığı, mahkemece fazla mesai hafta tatili ve genel tatil alacakları şahit anlatımları ile belirlenmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette olduklarından seri nitelikte görülen davalarda mahkemece dinlenen davacı şahitlerin bir dosya üzerinden tüm davacılar için tek beyanda bulundukları, davcıların işyerinde yaptıkları işlerin demirci, kalıpçı, çelik kapı montajcısı gibi bir birinden farklı işler olduğu ve davası olan çalışanların işlerinde farklı olduğu halde bir ayrım yapılmadan normal günlük mesai saati dışında tüm işçiler için aynı sürelerde fazla mesai yaptıklarını beyan ettikleri görülmüştür. Davalı vekili de temyizde bazı işçilerin şahitlerin çalıştıkları projeden farklı yerde çalıştıklarını ve Kazakistan'da kışın aşırı soğuk olduğunu bu mevsimde çok soğuk günlerde çalışmanın sözkonusu olamayacağını iddia etmiştir. Bu durumda mahkemece davacının şahitlerle aynı projede yer alıp almadıkları, yaptığı işin niteliğine göre hangi saatlerde çalıştığı normal günlük mesai saatlerinin dışında varsa çalışmasının her ay, her mevsim veya yılın tüm günlerinde nasıl gerçekleştiği konusunda şahitlere açıklattırılarak fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının belirlenmesi gerekir. Sunulan bir kısım puantajlarda bazı genel tatil günlerinde çalışma olmadığı görülmekle bunlarında değerlendirmeye alınması gerekir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kullanılan ve ödenen yıllık izin ücretleri konusunda yapılan değerlendirme sonucunda; davacının yıllık izin alacağı bulunmadığı tespiti yapıldığı halde raporun sonuç kısımında nasıl belirlendiği anlaşılmayan izin alacağının tutarının yazılı olduğu görülmektedir. Mahkemece bu çelişkili, durum giderilmeden raporun sonuç kısmındaki tutarlar üzerinden yıllık izin ücreti konusunda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25611, Karar No: 2014/11548, Tarih: 12.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25611 E.  ,  2014/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/77288

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

NUMARASI : 2009/1566 (E) ve 2011/61 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; mahkemenin 24.02.2009 günlü kararında başvuru süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle, sanığın temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1. 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği; suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmesine rağmen, aynı eylemin düzenlendiği ve suç tarihinden sonra 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı

Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b. maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, suç tarihinde yürürlükte bulunan Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasayla değişik 359/b-1 maddesindeki cezanın, 08/02/2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişik 359/b. maddesine göre lehe olduğunun da gözetilmemesi,

Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b. maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, suç tarihinde yürürlükte bulunan Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasayla değişik 359/b-1 maddesindeki cezanın, 08/02/2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişik 359/b. maddesine göre lehe olduğunun da gözetilmemesi,

2. Defter ve belgeri ibraz etmemek suçu yönünden; sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi cezalarının ise eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, katılan idarenin uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan defter ve belgelerin 11.02.2009 tarihli tebligatla istenmiş olması nedeniyle suç tarihinin 26.02.2009 olacağı, ve bu tarih itibariyle 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 359/a-2. maddesinde 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü gözetilmeden, fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15056, Karar No: 2019/12733, Tarih: 12.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15056 E.  ,  2019/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin evlilik sebebi ile iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava dilekçesinde, Sağlık Bakanlığı ile ... Temizlik İnş. Bilgi Gıda Hiz. Taah. Ve Tic. Ltd. Şti & ... Tem. İn. Kay. Özel Sağ. Hizm. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti. & Revi İth. İhr. Tem. Taah. Gıda İnş. Paz. Tur. Öz. Sağ. Tic. Ltd. Şti. (Ortak Girişim) gösterilmiş ve her üç şirketin adresi olarak da "... Mah. 331. Sok. No: 1 Kat: 2 ..." belirtilmiştir. Dava dilekçesi her üç şirket adına belirtilen adrese tebliğ edilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve hizmet alım sözleşmesine göre, davalı bakanlık ile hizmet alım sözleşmesinin ... Temizlik İnş. Bilgi Gıda Hiz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti, ... Tem. İnsan Kay. Özel Sağ. Hizm. Bil. Otom. Hiz. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti., Revi İth. İhr. Tem. Taah. Gıda İnş. Paz. Tur. Öz. Sağ. Basım Yayın Dağıtım Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. Ortak Girişimi ile yapıldığı anlaşılmıştır. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığı gibi ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması gereklidir. Ayrıca Tebligat Kanunu’nun 12. maddesi uyarınca, tüzel kişilere tebliğin, yetkili temsilcilerine yapılması gerekmekte olup, davalı şirketlerin merkezleri-adresleri belirlenmeksizin yapılan tebligatlar geçersizdir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm ortaklara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.