muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7245, Karar No: 2012/18008, Tarih: 03.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/7245 E.  ,  2012/18008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) İddianamede yer verilmediğinden 6831 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 93/2. maddesi uygulanmadan önce bu maddeye ilişkin olarak sanığa CMK'nin 226/2. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 6831 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 93/1. maddesi uyarınca aynı Kanunun 17. maddesindeki yasak fiileri izinsiz yapılmasında 91/1. madde hükmü saklı tutulduğundan işgal eylemi ağaç kesilerek gerçekleştirildiğinde ayrıca ağaç kesme suçundan da ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5116, Karar No: 2012/12717, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5116 E.  ,  2012/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, icra takibine konu bononun lehtar kısmında tahrifat yapıldığı iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, senedin lehtar kısmındaki “...” yazısının üzerinden farklı bir kalemle gitme ve tamamlama suretiyle mevcut hali olan “...” şekline dönüştürüldüğü iddiasının Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edimiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8504, Karar No: 2018/1130, Tarih: 15.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/8504 E.  ,  2018/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... nolu tarımsal sulama abonesi olduğunu, aleyhine kaçak tespit tutanağı ile 71.581,20 TL borç çıkartıldığını oysa sayaca hiçbir şekilde müdahalede bulunmadığı gibi dönem faturalarını da ödediğini belirterek tahakkuk ettirilen 71.581,20 TL'den ferileri ile beraber borçlu olmadığının tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'den sorumlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı; yapılan tahakkukun mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile .... nolu abonelik bakımından tanzim edilen 22/09/2012 tarih ve 81529 seri nolu kaçak tutanağı bakımından davacının davalı tarafa talebi de dikkate alınarak 10.000,00 TL borçlu olmadığının (2.020,88 TL borçlu olduğunun ) tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelden sorumlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin menfi tespit davasıdır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan 14.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, Yönetmelik hükümlerine ve Yargıtay kararlarına göre olmak üzere alternatifli hesaplama yapılmış, mahkemece Yönetmelik hükümlerine göre yapılan hesaplama hükme esas alınmakla birlikte bu hesaplamada Dağıtım bedeli, İletim bedeli, PSH (Perakende satış hizmet) bedeli dahil edildiği halde Kayıp-kaçak bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği anlaşılmaktadır.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden

talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

O halde mahkemece; dosyanın 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporunu tanzim eden bilirkişi kuruluna verilip bilirkişilerden Kayıp-kaçak bedeli de dahil edilerek hesaplama yapılmak üzere ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, itiraza uğrayan bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak tahakkuk ettirilen 71.581,20 TL borcun şimdilik 10.000 TL’sinden borçlu olmadığının tespitini talep etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının borcunun 2.020,88 TL olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda mahkemece, dava değeri dikkate alınarak davacının borçlu olduğu tespit edilen bu miktar yönünden davasının reddi ile kalan 7.979,12 TL yönünden borçlu olmadığına karar verilmesi gerekirken, davacının davalı tarafa talebi de dikkate alınarak 10.000,00 TL borçlu olmadığının (2.020,88 TL borçlu olduğunun ) tespitine karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6218, Karar No: 2014/10836, Tarih: 12.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6218 E.  ,  2014/10836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/260070

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2010/298 Esas, 2012/188 Karar

SUÇ : Basit zimmet, 1163 sayılı Kanuna aykırılık

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/02/2008 günlü, 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarları nazara alınarak sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında basit zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/02/2008 günlü, 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarları nazara alınarak sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında basit zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

S.S. A.. K..Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'ne ait taşınmazların 2007-2008 yıllarında kiraya verilmesine ilişkin olarak elde edilen gelirlerle ilgili kayıtların köy tüzelkişiliğinin defterlerine işlenmiş olduğunun bilirkişi İsmail Hakkı Keresteci'nin raporundan anlaşıldığı, kooperatif başkanı sanık Zeki'nin hayvan seçimi ve sair gerekçelerle 2007 yılının sonunda 50 ortaktan topladığı 20.000 TL'nin kooperatif kayıtlarına geçirilmediği tespit edilmiş ise de, Ç..H.. Et ve Et Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti.ne 8.237,25 TL., Ö.. H.. İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.ne 924,00 TL., T.C. Z.. B..A.Ş.'ye ahır kredileri dolayısıyla %1 komisyon bedeli olarak 1.960,00 TL. olmak üzere toplam 11.121,25 TL. tutarındaki kooperatif giderinin de kooperatif kayıtlarına yansıtılmadığı, bakiye 8.878,75 TL.'lik açıkla ilgili olarak İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/27 D.iş sayılı dosyasında kooperatifte yaptırılan tespit ile kooperatife alınan bilgisayar, koltuk, dolap, para kasası vb. malzemelerin, ürünlerin ilk piyasa fiyatları nazara alındığında 7.920 TL. değerinde olduğunun belirlendiği, kooperatife ait 16 PF 826 plaka sayılı kamyonetle ilgili muhasebeci hatası olarak kooperatif kayıtlarına yansıtılmadığı belirtilen ve sanıklarca ibraz edilen 9.280,75 TL.'lik mazot faturası, yine kooperatif stoklarında 13.460,76 TL. maliyet bedelli toplam 24.450 kg. yemin bulunmadığı iddiası ile ilgili olarak da kooperatif muhasebe kayıtlarına yansıtılmamış ve 19.400 TL.'si belgesiz satışı yapılan yemlere ait olduğu ileri sürülen bir kısmı da icar geliri olduğu belirtilen 50.100 TL. tutarındaki kooperatif alacağına binaen düzenlenmiş çek ve senetler bulunduğunun Tarım ve Köyişleri Bakanlığı kontrolörleri tarafından tespit edildiği, buna göre; suç tarihlerinde S.S. A.. K.. Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların zimmetlerine kooperatife ait para ya da malı geçirdiklerine dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmış olmakla, sanıkların belgesiz yem satışı karşılığında üyelerden aldıkları çek ve senetleri ödeme tarihinden 2 ilâ 6 ay geçmiş olmasına rağmen takibe koyup tahsilini sağlamamak suretiyle kooperatifi zarara uğrattıkları ve bu şekilde zincirleme biçimde görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri anlaşıldığı halde delillerin takdirinde ve suç vasfının tayininde hataya düşülerek yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Zimmet suçunun zincirleme biçimde işlendiği kabul edildiği halde sanıklar haklarında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Yüklenen suçun TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması sureti ile işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar haklarında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Sanıklar haklarında 1163 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan, dosyaya ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz tutum ve davranışları bulunmayan sanıklar haklarında, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “Sanığın kişilik özellikleri, suçun işleniş şekli dikkate alınarak CMK'nın 231. maddesinin tatbikine takdiren yer olmadığına,” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,

Sanıklar haklarında hüküm kurulurken, yasal ölçütlere göre değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, “tedbire çevirmenin sanık yönünden etkili olmayacağı kanaatine varılmakla” şeklindeki yasal olmayan soyut gerekçeyle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçun TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması sureti ile işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar haklarında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek hükümlerin CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2287, Karar No: 2023/4412, Tarih: 27.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2287 E.  ,  2023/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/163 E., 2022/893 K.

DAVA TARİHİ : 25.12.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 17.12.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.02.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacı tarafından ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiği gerekçesiyle arabulucuya başvurulduğu, anlaşamama nedeniyle son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açıldığı, Mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporunda hesaplamaların dava tarihi olan 25.12.2020 tarihi esas alınarak yapıldığı, arabuluculuk faaliyetinin ise tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile 25.12.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin düşürülmediğini, mevzuata ve toplu ... sözleşmesine uygun olarak ödemelerin yapıldığını, hükmedilen faiz oranı ve faiz başlangıç tarihine itiraz edildiğini, dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin düşürülmediğini, mevzuata ve toplu ... sözleşmesine uygun olarak ödemelerin yapıldığını, hükmedilen faiz oranı ve faiz başlangıç tarihine itiraz edildiğini, dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk anlaşamama tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki döneme ilişkin fark alacaklar yönünden dava şartının yerine getirilip getirilmediği, ilave tediye ücretine uygulanacak faiz türü ile harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un (6772 sayılı Kanun) 1 vd. maddeleri, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü madesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlave tediye alacağı, 6772 sayılı Kanun'da düzenlenen bir alacak olup bu alacağa uygulanması gereken faiz oranı yasal faizdir. Mahkemece ilave tediye alacağına, davacının talebi de gözetilerek en yüksek mevduat faizini aşmamak üzere yasal faiz yürütülmesi gerekirken bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalıdır.

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu belirtildikten sonra bir alt bentte, davacının yatırdığı harçların davalı Bakanlıktan tahsiline hükmedilmesi de hatalıdır.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiziyle” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “mevduata uygulanan en yüksek faizi geçmemek üzere yasal faiziyle” sözcüklerinin yazılması;

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "6- Davacı tarafından peşin ödenen 452,66 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacıya iadesine," bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.