muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/990, Karar No: 2017/954, Tarih: 10.05.2017

Nitekim 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, “her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesine yer verilerek, davanın açılmasına kadar gerçekleşen hukuki ve maddi vakıalara göre sonuçlandırılması gerektiği benimsenmiştir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde somut olaya bakıldığında, davacının faydalı giderler yaptığını ileri sürdüğü mesken niteliğindeki taşınmazın davalı ...'a ait olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak eldeki dava 16.05.2011 tarihinde açılmış olup, davanın açıldığı tarihte davacının çekişme konusu meskende oturmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Keza, dava dilekçesinde ve 28.06.2011 tarihli delil listesinde davacı adresi olarak gösterilen adres çekişme konusu taşınmaza ait adres olduğu gibi duruşma günü tebliğinin de aynı adreste yapıldığı, davacının adres değişikliğini yargılamanın devamı sırasında 15.08.2012 tarihinde mahkemeye bildirdiği görülmektedir. Bu durumda, giderlerin yapıldığı belirtilen taşınmaz dava tarihi itibariyle davacı kullanımında olup, davalıya iade edilmediğinden dava tarihi itibariyle sebepsiz zenginleşme olgusu henüz gerçekleşmemiş, davalı ...'ın da iade borcu doğmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece adı geçen davalı hakkındaki davanın yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

O halde, direnme kararı davalı ... yönünden de açıklanan bu değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının davalı ... hakkında yukarıda (I) numaralı bette, davalı ... hakkında ise (II) numaralı bentte açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4512, Karar No: 2018/6297, Tarih: 04.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4512 E.  ,  2018/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ...Sk. No: .. .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ...Sk. No: ... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:... .../... ” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25141, Karar No: 2013/10432, Tarih: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25141 E.  ,  2013/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 15.04.2013 (Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre, hükmedilen yoksuluk nafakası ve manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Hükmün bu sebeple bozulması gerekir düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne iştirak edilmemiştir
Yargıtay — Esas No: 2011/6570, Karar No: 2011/7294, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6570 E.  ,  2011/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN-ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 1414 parsel sayılı taşınmazın 16 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazı 23.08.2006 tarihinde bağış yoluyla temlik ettiğini, kayıt maliki olmadığından husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, tapu iptal ve tescil ile kayıt terkini davalarının sicil kaydı kimin üzerinde ise ona yönetilmesi gerektiğinden HUMK'nun 38.maddesi gereğince husumet dava şartı olup mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir kural olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/787, Karar No: 2013/2490, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/787 E.  ,  2013/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdur ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2009 gün ve 2009/173 Esas, 2009/253 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 17 yaş 6 aylık olan mağdurun aşamalardaki anlatımlarında detaylarda bazı farklılıklar var ise de, özde değişmeyen anlatımı, olayın hemen sonrasında kolluğa giderek sanık hakkında şikâyette bulunması, tanık Gazi'nin anlatımı ve sanığın bu tanığın savcılıktaki beyanına vâki müdahalesi üzerine adı geçen tanığın açıklaması doktor raporları ve tüm dosya içeriğinden sanığın mağdura karşı zorla fiili livata suretiyle ırza geçme suçunu işlediği anlaşıldığı halde, oluşa uygun düşmeyen bir kabulle sanık hakkında rızaen reşit olmayan mağdur ile cinsi münasebette bulunmaktan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326 maddeler uyarınca ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7171, Karar No: 2015/14024, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7171 E.  ,  2015/14024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... (Kapatılan) 3.Asliye

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Müvekkilinin aracının davalı şirket nezdinde kasko sigortası kapsamında iken kaza yaptığını, riziko gerçekleşmesini müteakip durumun sigorta şirketine ihbar edildiğini ve hasarın ödenmesinin talep edilmesine rağmen talebin reddedildiğini, bu nedenlerle trafik kazası sonucunda meydana gelen zarar bedeli olan 45.152,75 TL'nin kasko sigorta poliçesine dayalı olarak davalıdan temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak reeskont faizi ile tazmin edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; meydana gelen kazaya ilişkin hasar talebinin haksız olduğunu, hasarın poliçe teminatı dışında kaldığını, araç sürücüsünün kaza meydana geldikten sonra aracın yerini değiştirmek suretiyle olay yerini terk ettiğini, kaza tespit tutanağı tanzim etmediğini, davacının iddia ve beyanlarının çelişkili olduğunu, kazanın meydana gelme şeklinin oluşan hasarın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, temerrüdün oluşmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında, gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3.kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bütün sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan TTK.nun 1409/1 maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1409/2 maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekil de değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.1.5. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.(HGK 10.12.1997 gün ve 1997/11-772-1043; HGK 16.12.1998 gün ve 1998/11-872-905; HGK 22.12.2010 gün ve 2010/17-655-688 sayılı ilâmları)

Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda; kaza yapan araç sürücüsünün kaza tespit tutanağı tutmadan olay yerinden ayrıldığı sabittir. Olayın meydana geliş yeri ve şekli göz önüne alınarak salt olay yerinin terk edilmesi rizikonun ve dolayısıyla hasarın teminat dışında kaldığının kabulü için yeterli değildir.

Her ne kadar davalı sigortacı tarafından aracın kim tarafından kullanıldığının bilinmediği ve sürücünün alkollü olup olmadığının belirlenemediği gerekçesiyle gerçeğe uygun ihbar yapılmadığı iddia edilmiş ise de; soyut olan bu iddiaları destekleyen somut deliller ispat yükü kendisinde olan davalı ... şirketi tarafından ibraz edilip iddia ispat edilememiştir. Davacı sigortalının ihbar yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemiş olması sigorta şirketinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Mahkemece rizikonun teminat dahilinde olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Sigorta şirketinin hasarın teminat kapsamında olmadığı, olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil, iddia ettikleri şekilde gerçekleştiğini ve bu oluş şeklinin teminat dışında kalan hallerden olduğunu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Dosya kapsamına göre sürücünün gerçeğe aykırı olarak farklı bildirildiği hususunun sabit olmadığı, kaldı ki bu husus sabit olsa bile, bunun tek başına doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmeme veya sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar etme anlamına gelmeyeceği ve dolayısıyla ispat külfetinin de yer değiştirmeyeceği açıktır. Bu durumda mahkemece davaya konu rizikonun ve davacı aracında meydana gelen hasarın tamamının kasko poliçesi teminatı kapsamında olduğunun kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacının usulüne uygun bir ihbarda bulunmamış ve kaza olduktan sonra aracı farklı bir mahalle kaldırarak bu ihbar mükellefiyetini yerine getirmediğinden bahisle ispat külfeti davacıya bırakılarak yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4220, Karar No: 2007/5460, Tarih: 16.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4220 E.  ,  2007/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADİRLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, .parsel sayılı taşınmazın intikal işlemleri için dava dışı kardeşi M..’ya vekalet verdiği halde vekilin .ve .parsel sayılı taşınmazları davalıya satış yolu ile devrettiğini, vekilin vekalet görevini kötüye kullandığının davalı tarafından da bilindiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazların parasını ödeyerek satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,   davalının iyiniyetli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .. raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, vekaletin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme  konusu taşınmazın tapuda davalı adına tesciline dayanak teşkil eden Kadirli Noterliğinden düzenlenmiş 19.4.1988 tarihli vekaletnamede davacı, kardeşi olan dava dışı M..’ya müşterek murislerinden intikal edecek taşınmazların intikallerinin yapılması ve intikali yapılan taşınmazların satışı ile ilgili yetki verilmiş olduğu vekaletnamenin incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Dosya arasında bulunan .. ve ..sayılı parsellerin kadastro tespit tutanaklarının incelenmesinde bu taşınmazların davacıya kök muristen kalmadığı kadasto sırasında zilyetlik nedeniyle tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, bu taşınmazların satışı ile ilgili olarak vekile verilmiş bir yetki olmadığı, bir başka anlatımla, verilen vekaletnamenin muristen intikal eden tapulu taşınmazların dışında kalan, belgesiz zilyetlik yoluyla elde edilen taşınmazları içermediği (o taşınmazlarla ilgili olmadığı) halde davalıya satışının yapılmış olması yasal dayanaktan yoksun olup, yolsuz tescil niteliğindedir. Her nekadar, davacı vekaletin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayanmış ise de vakıaları bildirme taraflara hukuki nitelendirme yapma hakime ait olup olayda vekile bu konuda verilmiş bir yetki olmayıp bunun sonucu olarak vekaletin kötüye kullanıldığından da sözedilemez.

Hal böyle olunca, davalıya temlikin yolsuz tescil nedeniyle iptali gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.  Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  16.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3516, Karar No: 2013/7401, Tarih: 20.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3516 E.  ,  2013/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.03.2011 tarih ve 646/120 sayılı hükmün Daire'nin 29.05.2012 gün ve 4882/5013 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 74 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 289,19 m2 kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısmın tapusunun iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamları uyarınca davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı iptal kararı ile yazılı diğer nedenlerle bozma sevk edilmiş, davalı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Hüküm Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilmiştir. HUMK.nun 440/III-2. maddesinde; Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen hükümlere ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı açıklanmıştır.

Davalı vekilinin açıklanan nedenlerle karar dützeltme isteğinin REDDİNE ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5722, Karar No: 2015/7023, Tarih: 06.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5722 E.  ,  2015/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....................Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda sanık ve arkadaşının, boş arsada bulunan 7,20 TL değerindeki üç adet demir parçasını çalması biçimindeki eyleminde, anılan maddenin uygulanma koşulları oluştuğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6913, Karar No: 2014/13357, Tarih: 25.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6913 E.  ,  2014/13357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2011/523-2013/49

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edildiğini ancak bu amaçla kullanılmadığını, Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazineye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı Belediye, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın imar uygulaması gördüğü ve harman yeri vasfını yitirdiği bu nedenle tescile dayanak 1580 sayılı Belediye Kanunun 159. maddesinde ve yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunun 79. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır..”

Somut olayda; davacı Hazine, dava konusu taşınmazın harman yeri olduğunu 1580 sayılı Belediyeler Kanununun 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediği sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur. Ancak, dosya içerisindeki 23.08.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda toprak komisyonunun 02.02.1953 tarihli ve 1 no’lu mera norm kararı ekindeki mera tutanağında Y... Mahallesi pafta.. ada 1’deki meranın dava konusu taşınmazı hudutları itibariyle kapsamakta olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle dosya içerisindeki mera norm kararı ve varsa dayanağı haritalar getirtilerek kadastro tespiti sırasında 'metruk harman yeri'' vasfı ile davalı adına tespit ve tescil edilen 1.. ada 5.. parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera mı yoksa kadastro tespitinde olduğu gibi metruk harman yeri mi olduğu keşif yapılarak belirlendikten sonra taşınmazın niteliğinin mera olduğunun tespiti halinde 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz şerhlerinin lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin terkinine karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.