muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2651, Karar No: 2018/1598, Tarih: 28.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2651 E.  ,  2018/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve diğerleri vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin ...ilçesi, ... mahalle, 1823 ada, 92 parselde kayıtlı taşınmazda, kat irtifaklı 8 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, ana taşınmazın giriş katında bir dükkan, bir daire, üzerindeki 4 normal katta ise üçer daire bulunduğunu, kat irtifakı kurulduğu sırada müteahhidin arsa paylarını hatalı belirlediğini, normal katlarda villa sokak yönüne bakan cephede yan yana her biri yaklaşık 95 m2 büyüklüğünde iki daire, arka tarafa bakan cephede ise yaklaşık 110 m2 büyüklüğünde bir daire bulunduğunu, arsa paylarının zamanında daire büyüklükleri dikkate alınmadan belirlenmiş olduğunu, beyan ederek, malikler arasında arsa paylarının adaletli düzeltilmesi için anlaşma sağlanamadığından objektif kurallara göre gerekli incelemenin yapılıp arsa paylarındaki hataların düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; bilirkişilerin raporları, tapu kayıtları, yönetim planı, tasdikli proje, taşınmazların bulundukları kat, yüksekliği ile, bulundukları mahalle, bulundukları cephe, binanın asansörlü olup olmaması, manzara ve konum, güneşden faydalanma imkanları göz önüne alınarak yapılan puanlamaya göre daha önce düzenlenen arsa paylarının yeni arsa payları ile düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davaya konu, ... ilçesi, ... 1823 ada, 92 parsel sayılı, 797 m2 yüz ölçümlü arsa üzerine kat irtifakı kurulu bahçeli kagir apartman niteliğindeki taşınmazın tapudaki arsa paylarının iptali ile yeni arsa paylarının;

Bodrum kat 1 nolu depo için 24/600,

Bodrum kat 2 nolu depo için 23/600,

Bodrum kat 3 nolu depo için 24/600,

Zemin kat 4 nolu bağımsız bölüm için 41/600,

Zemin kat 5 nolu bağımsız bölüm için 44/600,

Zemin kat 6 nolu bağımsız bölüm için 42/600,

Normal için 7 nolu bağımsız bölüm için 41/600,

1. Normal kat 8 nolu bağımsız bölümü için 44/600,

1. Normal kat 9 nolu bağımsız bölüm için 44/600,

2. Normal kat 10 nolu bağımsız bölüm için 41/600,

2. Normal Kat 11 nolu bağımsız bölüm için 47/600,

2. Normal Kat 12 Nolu bağımsız bölüm için 48/600,

3. Normal Kat 13 nolu bağımsız bölüm için 41/600,

3. Normal Kat 14 Nolu bağımsız bölüm için 47/600,

3. Normal Kat 15 Nolu Bağımsız bölüm için 49/600 arsa payı olarak tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi kapsamında, ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir.

3. Normal Kat 13 nolu bağımsız bölüm için 41/600,

3. Normal Kat 14 Nolu bağımsız bölüm için 47/600,

3. Normal Kat 15 Nolu Bağımsız bölüm için 49/600 arsa payı olarak tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi kapsamında, ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat irtifakına konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise kat mülkiyetine geçildiği tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kat irtifakının veya kat mülkiyetinin kurulacağı; arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantısız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu ana taşınmazla ilgili olarak; dosyadan hazırlanan bilirkişi raporunda kat irtifakının kurulduğu 31.10.1980 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılıp dağıtılmadığı belirtilmemiş; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler, ortaya konulmamıştır. Dava konusu taşınmazda 31.10.1980 tarihinde kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında, taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/02/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2805, Karar No: 2018/8208, Tarih: 13.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2805 E.  ,  2018/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 227.662,79-TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/11/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Av.... ile davacı ... ve vekilleri Av. ..., Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı asıl ve avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar verildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsamı ve nedenlerine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 13/10/2002 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu % 20,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı lehine 227.662,79 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, davacının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 05.11.2013 tarihli ilk kararın davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04/02/2015 tarih ve 2014/13652 Esas, 2015/2175 Karar sayılı ilamıyla davalı işveren tarafından kaza tarihinden sonra yapılan 1.000,00-TL’lik ödemenin maddi ve manevi tazminatlar arasında eşit olarak bölüştürülerek, 500,00TL’sının maddi tazminata ve 500,00-TL’sinin da manevi tazminata karşılık alındığının kabulü ile manevi zarara karşılık yapılan ödemenin kabul edilmesi nedeniyle ibraname verildiği gözetilerek manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi, davacının ... Sendikası tarafından bildirilen ve asgari ücretin 4 katı düzeyinde ki ücretle çalıştığının kabulünün hatalı olduğu dikkate alınarak, davacı işçinin tecrübeli bir ses teknisyeni olduğu ve bu nitelikteki bir işçinin asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, ilgili meslek kuruluşundan, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırılmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, belirlenen bu gerçek ücretle sigortalının maddi tazminatını yeniden hesaplatmak, hesaplanan bu zarardan Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücu edilebilecek kısmını indirmek, usulü kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi yönünden kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde manevi tazminatın reddine karar verilmesi ve davacının ücretin belirlenmesi yönündeki tespit yerinde ise de; usulü kazanılmış hak noktasındaki varılan sonucun hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

Usulü kazanılmış hak kavramı, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.( HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)

Somut olayda; bozmadan önce dosya kapsamına giren 20/05/2013 tarihli hesap raporunda davacının asgari ücretin 4 katı düzeyinde kazancı olduğu dikkate alınarak yapılan hesaba göre davacının maddi tazminat alacağının 227.662,79 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin maddi tazminat istemini bu miktara ıslah ettiği, mahkemece verilen 05/11/2013 tarihli ilk kararda bu miktara hükmedildiği, kararın davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin yukarıda işaret olunan bozma kararına göre tespit edilen ücret katının hatalı olması sebebiyle bozulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılamaya göre davacının ücretinin, asgari ücretin 3,39 katı düzeyinde olduğunun tespit edildiği açıktır. Önceki karara esas alınan 20/05/2013 tarihli hesap raporundaki veriler yönünden davalı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu, iş bu hesap raporundaki ücret katının 3,39 kat olarak alınmak suretiyle yapılacak hesabın hükme eas alması gerekirken; bozmadan sonra dosya kapsamına giren 01/11/2016 tarihli hesap raporu dikkate alınmak ancak maddi tazminat miktarı itibariyle usulü kazanılmış hakkın oluştuğu kabul edilerek önceki karardaki miktarla aynı miktarda maddi tazminata karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş, bozmadan önce hesap bilirkişiden alınan 05/11/2013 tarihli hesap raporundaki veriler yönünden davalı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınarak bu hesap raporundaki ücretin asgari ücretin 3,39 katı olduğu gözetilerek hesaplanacak maddi tazminatı hükme esas almaktan ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş, bozmadan önce hesap bilirkişiden alınan 05/11/2013 tarihli hesap raporundaki veriler yönünden davalı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınarak bu hesap raporundaki ücretin asgari ücretin 3,39 katı olduğu gözetilerek hesaplanacak maddi tazminatı hükme esas almaktan ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, davalı yararına takdir edilen 1.630.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/428, Karar No: 2006/4017, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/428 E.  ,  2006/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Odunpazarı Belediye Başkanlığının 17.10.2005 gün ve 6097-8438 Sayılı yazısında taşınmazın içerisinde bulunduğu köyün belediye sınırı içinde ancak imar planının bulunmadığı, aynı kamulaştırma kapsamında kalan aynı köydeki taşınmazlarla ilgili olarak açılan ve aynı Dairece incelenen mahkemenin 2005/209E. 262K. (Dairenin 427 E.); 2005/205 E.258 K. (Dairenin 430 E.) Sayılı dosyalarında ise taşınmazların imar planında organize sanayi bölgesi gelişme alanı içinde bulunduğu bildirilmiştir. Belediye Başkanlığınca gönderilen yazılar arasındaki çelişki giderilerek taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer alt yapı hizmet- lerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10142, Karar No: 2024/11580, Tarih: 04.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/10142 E.  ,  2024/11580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/815E., 2017/1419K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat kararı kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 05.05.2017 tarihli ve 2017/815 Esas, 2017/1419 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 39.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık ile mağdurlar arasında olay tarihinde broşür dağıtma meselesi yüzünden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın, aynı olay bütünlüğü içerisinde mağdurun başına silah dayadığı, akabinde de silahın dipçik kısmı ile mağdurun kafasına vurmak suretiyle mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı şeklinde kabul edilen olayda, sanığın mağdurun kafasına silah dayama eyleminin, yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2015/12094, Karar No: 2015/17039, Tarih: 13.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12094 E.  ,  2015/17039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/749-2014/255

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizce verilen geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın resen belirlenen emlak vergisine esas olduğu bildirilen m2 birim değerinin hangi yıla ait olduğu belirtilmediği gibi, emsalin emlak vergisine esas rayiç bedeli gönderilmemiştir.

Bu nedenle;

Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

2-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan .... mahallesi 3284 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen .... Mahallesi 3284 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7757, Karar No: 2016/10905, Tarih: 07.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7757 E.  ,  2016/10905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 03/04/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; gerekçeli karar evrakının sadece davalılardan ... adına tebliğe çıkartıldığı ve 11/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden yargılamanın çoğu aşamasında .. vekilinin diğer davalı ...'nü de temsil ettiği, ancak bazı aşamalarda da sadece ... adına beyanlarda bulunduğu görülmüştür. .. vekili de mahkeme kararını sadece ... yönünden ve sadece ... vekili olduğunu vurgulayarak temyize getirmiştir. Şu halde; gerekçeli karar tebliğ evrakında diğer davalı da gösterilerek tebligat yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9135, Karar No: 2021/16318, Tarih: 21.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/9135 E.  ,  2021/16318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 01.03.2021 gün ve 2020/6874 Esas, 2021/3109 sayılı kararında ayrıntıları ile açıklandığı üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanuna eklenen 308/3. maddesi hükmüne göre dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2021 gününde Sayın Üye ... yönünden değişik gerekçeyle, oybirliğiyle reddine karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk ile mağdure ...'nun olay günü buluştukları ve ... ilçesi ile ... ilçesinde gezdikleri, mağdurenin ağabeyinin kayıp ihbarında bulunmasının ardından suça sürüklenen çocuğun babasının suça sürüklenen çocuğa ulaşarak akşam saat 22:00 sularında mağdur ile suça sürüklenen çocuğu emniyete getirmesi şeklinde gerçekleşen olayda; evi terk etme iradesi gösteren mağdureye karşı gerçekleştirilen bu eylemin TCK.nın 234/3. maddesine uyan suçu oluşturduğu, bu sebeple mahkeme kararının bu yönden bozulması gerektiği cihetle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 21.06.2021