muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5016, Karar No: 2022/1991, Tarih: 13.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/5016 E.  ,  2022/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevin yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı;

a- Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti

Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya

teşebbüs etmek suçundan; TCK'nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 39/2-c, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b- Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan;

TCK'nın 109/2, 109/3-a-b-c, 43/2-1, 62/1, 53, 58/9,

3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet2- Sanıklar ..., ...,

..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı; Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-a-b-c, 43/2-1, 62/1, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar ..., ..., ... ile tüm sanıklar müdafileri, katılan Başbakan ..., ..., Türkiye Büyük Millet Meclisi, ... vekilleri, o yer Cumhuriyet savcısı

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi gereğince bozma üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren,

... vekili ile katılan ... vekilinin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçları dışında kalan suçlardan, katılan ... Bakanlığının tüm suçlardan açılan davalara atılı suçların niteliği itibariyle

doğrudan doğruya zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma hakları bulunmamakla, davaya katılmalarına ilişkin verilen karar da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin REDDİNE,

doğrudan doğruya zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma hakları bulunmamakla, davaya katılmalarına ilişkin verilen karar da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin REDDİNE,

2- Tüm sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve sanıklar ... ile ... hakkında ayrıca cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan Başbakan ..., Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilleri, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerince yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde, ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs amacına yönelik olarak vahamet arz eden eylemleri gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğe göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıkların suçunun sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılan Başbakan ..., Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilleri, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33222, Karar No: 2014/36127, Tarih: 18.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/33222 E.  ,  2014/36127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

NUMARASI : 2004/145-2010/517

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı İlhami Top avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından üretilen pop corn ve pamuk şeker makinesini davalı İlhami'nin aracılık etmesi sonucunda satın aldığını, makinelerin ayıplı olduğunu, ihtarnameyle talep etmesine rağmen tamir edilerek arızanın giderilmediğini ve makinelerin kullanılır durumda olmadığını ileri sürerek makinelerin bedeli olan 2.070.00 TL ile makinelerin çalışmaması nedeniyle uğranılan gelir kaybı için şimdilik 20.000 TL'sının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı K.. E... Mak. San. LTD. Şirketi, dava konusu makineyi davacıya satmadıklarını ve kendilerine ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Davalı İlhami, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, sözleşmenin iptaline, makine bedeli olan 2.070.00 TL'sının ve 20.195.08 TL'sı gelir kaybı toplam 22.265.08 TL'sının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı İlhami tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, alınan makinelerin arızalı olduğunu, makinelerin ayıplı olması nedeniyle turizm sezonunda çalışamadığını ve gelir kaybına ugradığını iddia ederek Eldeki davayı açmış olup sözleşmenin feshini ve makine bedeli ile uğradığı gelir kaybının tahsilini talep etmiştir.

Borçlar Kanununun 106. maddesi, sözleşmelerde borçlunun temerrüdü sonucu borç yerine getirilmemişse alacaklıya üç yetki tanımıştır. Alacaklı, her zaman için ifa gecikme tazminatı isteğinde bulunabileceği gibi derhal ifadan vazgeçip müspet zararının tazminini isteyebilir veya ifadan vazgeçip akdi fesheder ve menfi zararını isteyebilir.

Müspet zarar, borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır. Kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Müspet zarar, borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır. Kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Borcun yerine getirilmesinin kusurla olanaksız hale gelmesinde, temerrüde düşen borçludan, gecikmiş ifa ile birlikte gecikme dolayısıyla tazminat istenmesinde, yahut borçlunun temerrüdü halinde ifadan vazgeçilip, ifa yerine tazminat istenmesinde ve sözleşmenin olumlu biçimde ihlalinde, müspet zararın giderimi söz konusu olur (Tandoğan, Haluk, Türk Mesuliyet Hukuku 1961 s. 426 vd.)

Müspet zarar, alacaklının ifadan vazgeçerek zararının tazminini istemesi halinde söz konusu olur; sözleşme ortadan kalkmamaktadır, yalnız alacaklının ifaya ilişkin talep hakkının yerini müspet zararının tazminine dair talep hakkı alır. Burada sözleşmenin feshedilmesinden değil, borcun ifa edilmemesinden doğan zararın söz konusu olduğu gözardı edilmemelidir.

Menfi zarar ise uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla, sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır.

Menfi zarar, borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşmenin hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar (Tandoğan, Haluk; age. s. 427). Bu husus, Borçlar Kanununun 108.maddesindeki düzenlemeden kaynaklanmıştır. Burada, alacaklının sözleşmenin hükümsüzlüğünden kaynaklanan zararının tazmini söz konusudur. Çünkü, sözleşme fesih edilerek hükümsüz olduktan sonra tekrar sözleşmeye dayanarak borcun ifa edilmemesinden doğan zarardan söz edilemez; istenilecek zarar menfi zarardır.

Diğer bir söyleyişle, genel olarak menfi zarar, sözleşmenin kurulmamasından veya geçerli olmamasından; müspet zarar ise ifa edilmemesinden doğan zararı ifade eder. (Eren Fikret, age. s. 482) Kâr kaybı ise kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı 2014/33222-2014/36127

açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan, kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2010 gün ve 2010/14-244-260 sayılı ilamı)

açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan, kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2010 gün ve 2010/14-244-260 sayılı ilamı)

Kısaca özetlersek mahrum kalınan gelir kaybı talebi müspet zarar olup sözleşmenin ayakta tutulduğu durumlarda dile getirilebilir ve sözleşmenin feshi halinde mahrum kalınan gelir kaybına ilişkin talepte bulunulması mümkün değildir. Somut uyuşmazlıkta; davacı, sözleşmeyi fesih ederek uğradığı gelir kaybının tazminini talep etmiş olup hukuken bu talebin kabulü mümkün değildir. Hal böyle olunca; mahkemece, davacının sözleşmeyi fesih ederek mahrum kalınan geliri talep edemeyeceği gözetilerek talebin bu kısmının reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle talebin kısmen kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 405,30 TL. temyiz harcının davalı İlhami Top'a iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17258, Karar No: 2013/18109, Tarih: 12.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17258 E.  ,  2013/18109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, maaş alacağı ve kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Dündar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak davalı işveren tarafından feshedildiğini, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları, fazla çalışma, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bu alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işine gerekli özeni göstermediği, görevini aksattığı, iş disiplinine uymadığı, iş ahlakına uymayan davranışları nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının görevi aksattığına ve bunda ısrarcı olduğuna dair önceden verilmiş ihtar, uyarı vb belgeler dosyaya ibraz edilmediğinden davalı işverenin haklı nedenle iş akdini feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş, işveren ise haklı fesih olgusuna dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işverenin haklı fesih nedeni olarak gösterdiği olaylarla ilgili tutanak ve disiplin kurulu kararını dosyaya sunmadığı ve haklı fesih olgusunun kanıtlanamadığına tutunmuş ve Yerel Mahkeme’ce aynı gerekçe ile feshin haksızlığı kabul edilip kıdem ve ihbar tazminatına karar verilmiş ise de; dosyada davacının işyeri şahsi dosyasının bulunduğu ve içerisinde, davacının hatırlatılmasına rağmen görevini yapmaması nedeniyle uyarıldığına ilişkin tutanaklar bulunmaktadır. Mahkemece, bunların varlığı ve içeriği değerlendirilip elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12783, Karar No: 2017/25891, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12783 E.  ,  2017/25891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3423, Karar No: 2012/3910, Tarih: 21.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3423 E.  ,  2012/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Davanın reddine dair

Sanık hakkında 02.01.2006 gün ve 2006/53 sayılı iddianameyle açılan ve Dairemizin 26.04.2010 gün, 2007/7818-2010/4768 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.02.2007 gün 2006/466 esas ve 2007/99 sayılı dava dosyasına konu sahte fatura düzenleme eyleminin, vergi dairesinin 22.07.2005 gün ve 693 sayılı mütalaası ekindeki 13.01.2005 tarihli Vergi İnceleme Raporuna istinaden sanığın 9490310297 sicil no ile 28.06.2004 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği Yer-Fen İnşaat İthalat Şirketine ait faturaları 28.06.2004 ila 23.12.2004 tarihleri arasında mal ve hizmet ifası olmaksızın komisyon karşılığı sahte olarak fatura düzenlemek eylemine ilişkin olduğu, bu dava dosyasına konu eylemin ise vergi dairesinin 22.07.2005 gün ve 688 sayılı mütalaası ekindeki 07.07.2005 tarih, VDENR-2005-1573-33 sayılı Vergi Suçu ve 07.07.2005 tarih, VDENR-2005-1573-32 sayılı Vergi Tekniği Raporlarına istinaden sanığın 9990181135 sicil nolu Zümre Elektronik, İnşaat, Nakliye, Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yöneticisi sıfatıyla, en son faturanın 14.06.2004 tarihinde düzenlendiği 2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemine ilişkin olduğu ve eylemlerin konusu ve suç tarihlerinin aynı olmadığı cihetle, yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden davaların mükerrer olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2000 ve 2001 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2000 ve 31.12.2001 tarihlerinden iddianamenin düzenlendiği 11.07.2007 tarihine kadar, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının ise suçların işlendiği 31.12.2002, 31.12.2003 ve 14.06.2004 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı

Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki 2000 ve 2001 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin kamu davalarının 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve CMK’nun 223/8, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin kamu davalarının ise TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6711, Karar No: 2014/15022, Tarih: 27.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6711 E.  ,  2014/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.11.2010 gününde belediye imar planı (1/1000, 1/5000 ölçekli) içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6128, Karar No: 2012/9738, Tarih: 20.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6128 E.  ,  2012/9738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları çekişme konusu 25 parça taşınmazı haksız yere davalının işgal ederek 1 Haziran 2005 tarihinden beri tasarruf etmelerine engel olduğunu, bu yüzden taşınmazlardan yararlanamadıklarını ve maddi kayıp yaşadıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve faizi ile birlikte ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın eksik gider avansını verilen süre içerisinde tamamlamamış olması sebebi ile dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17501, Karar No: 2018/4687, Tarih: 07.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17501 E.  ,  2018/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı nezdinde sigortalı konutta meydana gelen hasar nedeniyle davacının sigortalısına ödediği 3.566,20 TL hasar bedelinin söz konusu hasarın meydana gelmesinde sigortalı konuttaki atık su gider borusunun bağlı olduğu ana rögarın bakımını yapmayan davalının tıkanmaya sebebiyet vermesi ile sorumlu olduğu hususu göz önüne alınarak ödeme tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte tahsili talebi ile davalı hakkında ... 17.... Müdürlüğünün 2011/15306 Esas sayılı takip dosyası ile yürütülen takibe karşı davalının yersiz olarak yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı lehine ... inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu edilen olay ile idarenin eylemleri arasında illiyet bağı bulunmadığını, kanalizasyon şebekesine bağlanacak binaların atık sularının mal sahibi tarafından gerekli tedbirler alınarak ana rögara bağlanması gerektiği, davacının ödediği hasar bedelinin bina maliklerinden talep edebileceği, davalı idarenin olaya sebebiyet vermediği göz önüne alınarak davanın takip dosyasına yapılan itiraz doğrultusunda reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; hasarın oluşumunda davalı idareye yüklenebilecek kusurun bulunmadığı, olayın bina sahiplerinin bakım ve sorumluluğunda bulunan bağlantı kanalındaki tıkanmadan meydana geldiği, davalıdan talep edilmesinin yerinde olmadığı anlaşılmakla davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.