muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/987, Karar No: 2021/5121, Tarih: 25.02.2021

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca hakim, dava veya cevap dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup, tarafların bildirmediği vakıaları kendiliğinden inceleyemez ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinde 7,5 saat kapsamına geçirildiği 15.05.2016 tarihinden önceki dönem için fazla çalışma alacağı talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise fazla çalışma alacağı, dava tarihi dikkate alınarak14.02.2017 tarihine kadar olan dönem için hesaplanmıştır. Fazla çalışma alacağı yönünden 15.05.2016 tarihinden sonraki dönem için yapılan hesap taleple bağlılık kuralına açıkça aykırı olup, daha önce yapılan temyiz incelemesinde bu husus maddi hataya dayalı olarak bozma sebebi yapılmamıştır. Yukarıda açıklandığı üzere maddi hataya dayalı bozma kararı taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağından; dava konusu fazla çalışma alacağı, taleple bağlı kalınarak 15.05.2016 tarihinde kadar olan dönem için hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç :

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3308, Karar No: 2017/2950, Tarih: 21.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3308 E.  ,  2017/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili ; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde ... ... barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği ... barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece davacının fazla mesai ücret alacakları imzalı ücret bordrolarına ve davacıya ait banka hesap ekstresine göre ödendiği gerekçesi ile reddedilmiş ise de bu tespit dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, iş müfettişleri tarafından yapılan genel denetim sonucunda düzenlenen 29.04.2011 tarihli raporda, işyerinde yasal haftalık çalışma sürelerinin aşıldığı, 16.11.2009 tarihinden bu yana, hazır kıta olarak bekletilen tüm işçilere, her hazır kıta nöbeti için, günlük 7,5 saat üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretlerinin, aynı Kanun'un 41. maddesi gereğince, saat ücretlerin % 50 oranında arttırılması suretiyle hesaplanarak, aynı Kanun'un 32.maddesi gereğince ödenmesi gerektiği tespit edilmiştir. Kaldı ki, davalı işveren de savunmasında, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından aralarında fazla mesai ücretlerinin de ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, şirket tarafından bu eksikliklerin giderildiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını beyan etmiş ve bu ödemelere ilişkin banka dekontları sunmuştur. Davalı işveren ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen miktarların eksik olduğunu ve 2011 Haziran ayından sonra bu eksiklikleri ödediğini kabul etmektedir. Mahkemece yapılacak iş; davacının hazır kıta olarak bekletildiği çalışmalarının tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususunda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığını belirlemektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11557, Karar No: 2021/12680, Tarih: 08.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11557 E.  ,  2021/12680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada ... 6. Asliye Ticaret ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince, kazanın meydana geldiği yerin ve zarar görenin yerleşim yerinin ... olduğu, davalı ... tarafından düzenlenen sigorta poliçesini düzenleyen acentenin ve sigortacının merkez adresinin de ... olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, olayda kesin yetki hallerinin bulunmadığı, davalı vekilince süresi içerisinde sunulan cevap dilekçesi ile birlikte davanın, hasarın meydana geldiği yerde, davacının yerleşim yerinde veya müvekkili şirketin merkezinin bulunduğu İstanbul'daki mahkemelerden birinde açılması gerektiği belirtilerek yetki ilk itirazında bulunulduğu, ancak seçilen mahkeme bildirilmediği, bu hali ile davalı vekilince yapılmış geçerli bir yetki itirazı bulunmadığı, davanın açıldığı mahkemenin yetkili hale geldiği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesi ile ... Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza .../... ilinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri ise .../...’tır. Ancak, yapılan araştırma ile davalı ... şirketinin ... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu ... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2872, Karar No: 2024/9082, Tarih: 03.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2872 E.  ,  2024/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/19 E., 2023/9 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) aykırılık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu karar verildiğine, sanığın yüklenen suçları işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihlerinin en aleyhe 31.12.2009 ve 31.12.2010, sahte fatura kullanma suçu yönünden suç tarihinin en aleyhe 25.01.2010 olduğu belirlenmiştir.

2.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5728 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü nazara alındığında;

a.Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçları yönünden, 31.12.2009 ve 25.01.2010 olan suç tarihlerinden, hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin,

b.Sanığa yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, zamanaşımı süresini kesen son işlemin 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 30.09.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

b.Sanığa yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, zamanaşımı süresini kesen son işlemin 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 30.09.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8569, Karar No: 2016/11107, Tarih: 05.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8569 E.  ,  2016/11107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Mülkiyeti .. İl Müdürlüğüne ait olan ve davacı ... Ltd. Şti'ne kiralanmış olan ... Salonu'nun davalı ... şirketinde sigortalı olduğunu, aşırı kar yağışı sonucu sigortalı işyerinin çatılarının çöktüğünü, bu çökme neticesinde çatılar, direkler ve bunların altında kalan masa, sandalye ve diğer malzemeleri ile elektrik tesisatının hasar gördüğünü, sigorta şirketinin talimatı üzerine yenileme çalışmalarına başlanıldığını, ancak sigorta şirketince iş bitmeden "yıkılan kısımların sundurma olduğu, poliçe genel şartlarında bina tanımı içinde sundurma vb yapıların yer almadığı" şeklinde ifadeler kullanılarak ve meydana gelen diğer hasarlar için de "açıkça bulunan mal varlıklarının teminat dışında kaldığı" bildirilmiş olup ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kaymak kaydıyla davacının uğramış olduğu zararının 79.178,00 TL'lik kısmının hasarın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek avans işlemlerinde uygulanan reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; sigorta poliçesi ile teminat altına alınan yerin farklı olduğu, sigorta poliçesinde teminat altına alınan yerin kapalı düğün salonu olduğunu ve hasarın meydana geldiği yerin farklı yer olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tanık beyanlarıyla buranın sundurma olmadığının anlaşıldığı, ayrıca dinlenilen davacı tanıklarının davacının sigorta poliçesiyle sigortalattırdığı yerin hasarın meydana geldiği yer olarak beyan etmeleri karşısında davacının davasının kabulüne ve fazlaya ilişkin talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava işyeri sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nın 297/2 maddesinde "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan yasal düzenlemenin de gereği olarak mahkemece verilen hükmün, infazda tereddüt yaratmayacak mahiyette olması gerekmektedir.

6100 Sayılı HMK'nın 297/2 maddesinde "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan yasal düzenlemenin de gereği olarak mahkemece verilen hükmün, infazda tereddüt yaratmayacak mahiyette olması gerekmektedir.

Somut olayda, davanın ne kadar miktar için kabul edildiği ile faiz başlangıç tarihi ve türü hükümde belirtilmemiştir. Bu itibarla, hükmolunan tazminat tutarı, faiz başlangıç tarihi ve türü hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yalnızca ''davanın kabulüne'' şeklinde hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Mahkemece verilen kararda belirtilen bu hususlarda açıklık bulunmadığından hüküm HMK'nun 297/2. maddesine uygun düşmemektedir. HMK'nun 297/2 maddesine uygun düşmeyecek şekilde infaz kabiliyeti bulunmayan hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine, 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12008, Karar No: 2016/1363, Tarih: 28.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/12008 E.  ,  2016/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerze Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2015

NUMARASI : 2010/173-2015/21

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bilirkişi raporlarında ise bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava

konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bedeline hükmedilen taşınmaz yol niteliğine dödüştüğünden TMK. Nun 999. maddesi uyarınca yol niteliği ile tapudan terkini yerine, tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçalarının H.. H..ye irad kaydedilmesine, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20408, Karar No: 2018/7831, Tarih: 21.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20408 E.  ,  2018/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018 (Per.)