muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16658, Karar No: 2013/4940, Tarih: 11.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16658 E.  ,  2013/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNAN :

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ücretli izin, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı ... San ve Tic. A.Ş. vekili; davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının 24.03.2006 ile 24.04.2007 tarihleri arasında dava dışı ... Beton Makineleri İşletme San ve Tic. A.Ş.'de, 24.04.2007 talihinden iş sözleşmesinin feshedildiği belirtilen 30.05.2008 tarihine kadar da diğer davalı ... Tic. Ltd .Şti' de çalıştığını, davacı bir dönem diğer davalının bir dönem de Bestaş firmasının elamanı olarak çalışmış olup, sevk ve idarelerini yürütenin anılan şirketler olduğunu, davacının işçilik ve özlük haklarından müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, müvekkili şirketin hazır beton üretimi işini yapmakta olup, anılan şirketlerin ise taşıma işi yaptıklarını, işçilerin özlük ve işçilik haklarından onların sorumlu olduğunu beyanla öncelikle husumet itirazında bulunduklarını ve davanın bu sebeple reddini, husumet itirazları kabul edilmediği taktirde davanın esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; derdestlik itirazında bulunduklarını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık. yaptığından haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı lehine hükmedilen alacakların faiz başlangıç tarihi hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı vekili tarafından davalıya gönderilen 17.09.2009 tarihli ihtarname ile dava konusu yapılan işçilik alacakları davalı ... İnş. Ltd. Şti.'den talep edilmiştir. Bu ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği tarihte davalı temerrüde düştüğünden kıdem tazminatı dışındaki alacaklara ... İnş. Ltd. Şti aleyhine bu tarihten itibaren faize hükmedilmemesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai konusunda hesap yapılırken davacının yapmış olduğu işin inşaat sektöründe yapılan bir iş olduğu ve kışın havanın çok soğuk ve karlı olduğu dönemlerde işlerin durduğu hususu değerlendirilmemiştir. Mevsim koşulları da dikkate alınarak davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı tespit edilmeli, fazla çalışma yapmış olduğu dönemlerin bulunması halinde fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Fazla mesai alacağı konusunda eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14, Karar No: 2016/1352, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/14 E.  ,  2016/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 9. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 9. Sulh Hukuk Mahkemesince, "Vasi adayının duruşmada, kısıtlı adayı kızının ...'a taşındığını belirttiği" gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, daha önce ... 9. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemeleri arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı çıktığından yargı yeri belirlemesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Her ne kadar vasi adayı davacı, 30.09.2014 tarihli duruşmada kısıtlı adayının ... ilçesine taşındığını belirtmiş ise de; ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 18.03.2015 tarihli yazısı ekindeki tutanaktan kısıtlı adayının “.../...” adresinde vasi adayı ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19200, Karar No: 2013/20759, Tarih: 21.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19200 E.  ,  2013/20759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 Sayılı CMK’nin 42/1.maddesi uyarınca temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme talebi hakkında karar verme yetkisi Dairemize ait olmakla, Torbalı Sulh Ceza Mahkemesinin 12.04.2010 tarihli eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün birlikte yaşadığı annesi ...a 09.02.2010 tarihinde usulü dairesinde tebliğ edildiği, hükme karşı sanığın 7 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 09.04.2010 tarihinde eski hale getirme ve temyiz talep dilekçesi verdiği anlaşılmakla, annesinin ağır hasta ve unutkan olduğuna dair mazeretini doğrulayacak hiçbir belgeye dayanmayan eski hale getirme isteminin ve süresinden sonra yapılan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5676, Karar No: 2014/7527, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5676 E.  ,  2014/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden eski eşinden sigorta maaşını alabilmek için 07/07/2010 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15497, Karar No: 2023/4872, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15497 E.  ,  2023/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki başkası adına tapulu taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili davasında yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... ili, ... köyü 268 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadığı hâlde fiilen kullanıldığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/17 Esası ile tespit edilen davacıya ait konut, ağıl 8.400 adet fıstık ağacı, 2.800 adet asma ve 50 adet karışık meyve ağaç bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idare aleyhine açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, ... Üniversitesine tahsis edilen dava konusu yerde 2009 yılından günümüze kadar yapılan gözlem, inceleme ve tespit neticesinde tek bir ağaç türüne bile rastlanmadığını, bahse konu ağaç türlerinin hiçbirinin kampüs alanında görülmediğini, 2009 yılı öncesi ve sonrasında ağaç dikilmediğini idarece herhangi bir el atma söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda fidan fiyatları çok düşük hesaplandığı hâlde maddi sıkıntılardan dolayı fidan fiyatlarına itiraz etmediklerini; ancak 4 yaşında olan fidanlar için dört yıllık bakım gideri hesaplanması gerekirken bir yıllık masrafı hesaplanmak suretiyle eksik bedele hükmedildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı idare istinaf dilekçesinde özetle; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, davanın ... Valiliğine yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca dava konusu taşınmazda kuruma tahsis edildiği tarihten beri muhdesat bulunmadığını, 10.10.2008 tarihli tahsisli taşınmaz teslim ve tesellüm tutanağına göre üzerinde muhdesat olmadığını, davacı tanıklarının dava konusu yerin valilik ve jandarma tarafından boşaltıldığını beyan ettiğini, taşınmazın sonradan kuruma tahsis edilmesinin kurum tarafından taşınmaza el atıldığını göstermediğini, iddia edilen el atmanın tahsisden önce olduğunu, hava fotoğraflarına göre taşınmaz kurumca teslim alındığı tarihte dava konusu yerde muhdesat bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, raporda hesaplaması yapılan muhdesatın hepsinin davacıya ait olmadığını, bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile karar verildiğini, odun bedelinden kesim giderleri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin hesaplanması gerekirken böyle bir hesaplama yapılmadığını, taşınmazın kurumca 2009 senesinde teslim alınması ile inşaat çalışmalarına başlandığını, bu çalışmalar yapılırken herhangi bir ağaç köküne rastlanmadığını, davacının zararını valilikten tahsil etmesinin de muhtemel olduğunu, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden doğan zararların karşılanması hakkında kanun uyarınca valilik veya başka bir kurum aleyhine dava ikame etmiş olmasının ya da idarî başvuruda bulunmasının mümkün olduğunu, talep etmelerine rağmen Mahkemece bu hususta araştırma yapılmadığını, 2005 yılı resmî birim fiyatlarına göre değer biçilmesi gerekirken 2018 yılı verilerine göre hesap yapılarak muhdesatın değerinin çok yüksek hesaplandığını, idare harçtan muaf olduğu hâlde aleyhine harca hükmedildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davacıya ait olduğuna ve dava konusu muhdesata davalı idarece herhangi bir kamulaştırma kararı olmadan el atıldığına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmediği gibi taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın alınan rapor uyarınca tespit edilen bedelinin davalıdan tahsiline ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaçların bedelinin çok düşük olduğunu, geçim kaynağı olan ağıl ve ağaç bedeli çok düşük belirlendiğinden mağdur olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamuya ait taşınmaz üzerinde bulunan ev, ahır ve fidanın el atma suretiyle bedelinin istenilemeyeceğini davanın ... Valiliğine yöneltilmesi gerektiğini, husumet ve zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmesini, üniversite inşaatının yapıldığı sırada hiçbir ağaç ve yapının bulunmadığını, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatlara el atıldığı iddia edilen tarihin üniversite inşaatının başlama tarihinden önce olduğundan davalının sorumlu tutulamayacağını, 2005 değerleri üzerinden bedel tespitinin gerektiğini, odun bedelinin belirlenen ağaç bedelinden düşülmesi gerektiğini, davacının zararının ... Valiliğinden tahsil edilebileceği hususunun araştırılmadığını, eksik incelemeye dayalı tespit edilen bedelin fahiş olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılması nedeniyle üzerinde bulunan davacıya ait muhtesat bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”