muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3790, Karar No: 2017/10547, Tarih: 05.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/3790 E.  ,  2017/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ..., ... ve İbrahim Kanat hakkında Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2007/381 esas numaralı soruşturma dosyasında, akaryakıt kaçakçılığından soruşturma yapılırken ... ve ... hakkında ön ödeme nedeniyle 4926 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan 18.03.2007 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, diğer sanık ... Kanat hakkında ise 5015 sayılı Kanuna muhalefetten kamu davası açıldığı ve bu yargılamanın devamı sırasında Mahkemece diğer sanıklar hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kaldırılmasının istenmesi üzerine, Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığınca, ... ve ... hakkında 5015 sayılı Kanuna muhalefetten kamu davası açıldığı, bu dava ile İbrahim Kanat hakkındaki kamu davasının birleştirildiği, yargılama esnasında bu defa Hakkari Asliye Ceza Mahkemesi'nce resen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın Ağır Ceza Mahkemesi'nden kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kaldırılmasının istenmesi üzerine Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği ve bu defa aynı sanıklar hakkında aynı eylemden 5015 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan kamu davası açıldığı ve diğer açılan 2008/377 E. sayılı dava dosyası ile 2009/106 E. sayılı kamu davası birleştirilerek yargılamalarına devam olunduğu ve sanık ... Kanat hakkında tekrar tefrik kararı verildiğinden, bu incelememiz dışında tutularak yukarıda verilen bilgiler doğrultusunda değerlendirmesi yapılan yargılamada, Cumhuriyet Savcısı’nın CMUK.nun 172. maddesine göre kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın bu madde ve devamına göre yukarıda açıklandığı şekilde kaldırılmasının kanuna uygun olmadığı ve sanıklar hakkında açılmış bir kamu davası bulunmadığından, sanıkların olmayan bir kamu davasına göre mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmülerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10568, Karar No: 2022/10124, Tarih: 21.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10568 E.  ,  2022/10124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenin işçisi olarak ...'da bulunan şantiyelerinde 21.05.2013-01.05.2015 tarihleri arasında 2.750,00 USD ücret karşılığı çalıştığını, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir nedene dayanmaksızın feshedilerek ...'ye gönderildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının proje bazlı olarak belirli süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının davalı işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2016/1303 Esas, 2017/679 Karar sayılı kararıyla; toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafça ibraz edilen belgelerde davacının net 2.750,00 USD ile çalıştığının sabit olduğu, ... sözleşmesinin davalı tarafından ... bitimi nedeniyle feshedildiği, yapılan feshin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin ....02.2020 tarihli ve 2018/1822 Esas, 2020/259 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesinin vâkıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.02.2021 tarihli ve 2020/5239 Esas, 2021/4271 Karar sayılı ilâmı ile somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aylık yemek maliyetinin 200,00 USD olarak belirlendiği, ancak kabul edilen miktarın somut bir veriye dayanmadığı, davacıya sağlanan ayni menfaatlerin parasal değerinin işverene olan maliyetine göre belirlenmesi gerektiği, sunulması hâlinde öncelikle işyeri kayıtlarının esas alınması ve bu konuda aynı işyerine ilişkin Dairemizce daha önce temyiz incelemesi yapılan emsal kararların da gözetilmesi gerektiği, ayrıca davacı ile yapılan yurt dışı ... sözleşmesinde çalışma süresinin günlük 8, haftalık 48 saat olduğunun düzenlendiği, bu düzenleme 4857 sayılı ... Kanunu'nda yer alan ve fazla çalışma ölçütü olan haftalık 45 saatlik çalışmanın üzerinin fazla çalışma oluşturacağına dair nispi emredici nitelikteki hükme aykırı olamayacağından fazla çalışmanın haftalık 45 saatin üzerindeki çalışma olarak kabulünün yerinde olduğu, bununla birlikte sözleşmede kararlaştırılan haftalık 45 saatin üzerindeki 3 saatlik fazla çalışmanın kararlaştırılan ücretin içinde olduğunun düşünülmemesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; somut olayda ... hukukunun uygulanmasının hatalı olduğunu, ... bitimi nedeniyle ... sözleşmesine son verildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı hak kazanılamayacağını, net ücretin brüt ücrete çevrilmesinin hatalı olduğunu, yemek ve barınma yardımının giydirilmiş ücrete hatalı eklendiğini, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplamalarının hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 inci bendinde brüt 2.392,99 TL-USD ulusal bayram ve genel tatil ücretine hükmedildiğini, USD cinsinden hüküm kurulması gerekirken USD ve TL olarak hüküm kurulmasının ilâmın icrasında zorluk yaşatacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 inci bendinde brüt 2.392,99 TL-USD ulusal bayram ve genel tatil ücretine hükmedildiğini, USD cinsinden hüküm kurulması gerekirken USD ve TL olarak hüküm kurulmasının ilâmın icrasında zorluk yaşatacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre bozma ilâmının gereğinin yerine getirilip getirilmediği ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün usul ve kanuna uygun şekilde kurulup kurulmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün kapsamı" kenar başlıklı 297 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

"Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

3. Değerlendirme

1. Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, davacı tarafından ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının USD cinsinden talep edildiği ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da buna göre hesaplama yapıldığı dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, "…Brüt 2.392,99 TL USD ... alacağından 500,00 USD'nin dava tarihinden, bakiye miktarın ıslah tarihinden itibaren işhleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ..." şeklinde hem USD hem de TL cinsinden hüküm kurulması, 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesine aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın yerinde görülmeyen tüm, davacı tarafın ise diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın yerinde görülmeyen tüm, davacı tarafın ise diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "Brüt 2.392,99 TL USD ... alacağından 500,00 USD'nin dava tarihinden, bakiye miktarın ıslah tarihinden itibaren işhleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine "Brüt 2.392,99 USD ulusal bayram ve genel tatil alacağından 500,00 USD'nin dava tarihinden, bakiye miktarın ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin Rönesans Türkmen İnşaat Sanayi ve Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4576, Karar No: 2018/5917, Tarih: 11.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4576 E.  ,  2018/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2018 tarihinde üyeler ... ile ...'nun sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından olumsuz bir çevre ve aile hayatı olan mağdureye ilk olarak henüz on yaşındayken annesinin erkek arkadaşı olan ... ismindeki bir erkeğin cinsel istismarda bulunduğu daha sonra on iki yaşındayken erkek arkadaşı ... tarafından nitelikli cinsel istismara uğradığı, bu eylemden sonra arkadaşı Mehmet'in kendisini aldattığı düşüncesiyle bunalıma girdiği, ardından hayat kadını olan ... ( ...) ile tanıştığı bu kişinin mağdureyi farklı kişilere pazarladığı ve mağdurenin ...'ın istismarı olayından sonraki iki buçuk yıllık süreçte en az yirmi yedi kişinin cinsel istismarına maruz kaldığı anlaşılan olayda sayın çoğunlukla görüş ayrılığımız sanık hakkında TCK.'nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına yönelik olarak çıkmıştır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında ... ve ...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve ...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

ATK 6. İhtisas Dairesi 20 Mayıs 2012 günlü raporunda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın ... dışındaki tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle oluştuğunu tespit etmiştir. Bunun üzerine mahkeme ilk kararında sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasını uygulamış ancak bu karar Dairemizin 02 Kasım 2015 günlü kararında "Her bir sanığın işlediği suç yönünden mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti gerekir" gerekçesiyle bozulmuştur. Bunun üzerine tekrar ATK dan rapor aldırılmış. ATK Genel Kurulu 01 Eylül 2016 günlü raporunda ''Ruh sağlığını cinsel istismarda bulunan tüm sanıkların birlikte bozduğu sanık ayrımının yapılamadığını'' tespit etmiştir.

Görüleceği gibi ATK 6. İhtisas kurulu raporu ile ATK Genel Kurulu raporu arasında esasen bir fark bulunmamaktadır. Her ikisi de sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğunu kabul etmektedir. Oysa TCK 103/6 madde ve fıkrasının uygulanabilmesi için bozma kararında da belirtildiği gibi sanığın eylemi (Her bir sanığın eyleminin ayrı ayrı) sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun açık ve net olarak, şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinde zorunluluk vardır. Ruh sağlığının tüm eylemlerin etkisiyle bozulması ya da eylemlerin birlikte ruh sağlığını bozmuş olması TCK 103/6. madde ve fıkrasının uygulanması için yeterli değildir. Her eylemin ruh sağlığını bozma potansiyeli var bu nedenle her eylem ruh sağlığını bozmuştur denemez. Hangi eylemin ya da eylemlerin ruh sağlığını bozduğu tespit edilememiştir. Bu nedenlerle sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kaldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanamayacağı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/3966, Karar No: 2022/14011, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3966 E.  ,  2022/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

I-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelen sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı ve bu itibarla Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5440, Karar No: 2007/5333, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5440 E.  ,  2007/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 117 ada 91, 101, 120, 125, 129, 131, 133, 136 138, 141, 145, 148 ve 150 parsel sayılı 2639.85, 451.34, 5036.76, 3592.16, 307.46, 3268.15, 3318.11, 14276.02, 8006.37, 10817.48, 3997.76, 7858.19 ve 2427.01 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü ... adına tespit edilmiş, tespite itiraz edilmediğinden kesinleşerek ... adına tescil edilmiştir. Davacılar, taşınmazların ortak murisleri ... ...’tan intikal ettiği ve taksim edilmediği iddiasına dayanarak davalı adına oluşan tapu kaydının iptali ve ... mirasçıları adına miras hisseleri oranında tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ...’ın davasının feragat nedeniyle reddine, diğer davacıların davasının kısmen kabulüne ve çekişme konusu 117 ada 148, 150, 145, 141, 138, 136, 133, 131, 129, 125, 120, 101 ve 91 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının iptaline, taşınmazların tamamı 96 hisse itibariyle 36 hissesinin davalı ..., 30 hissesinin davacı ..., 30 hissesinin davacı ... adına tesciline, 117 ada 125 sayılı parsel üzerinde bulunan ahşap ev, ahır ve samanlığın ölü ... mirasçılarına ait olduğunun tapu sicilinin beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davalı ...’ın dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı, tapu ile ... ve ...’e muris ...’in bağışladığı kabul edilerek ve mirasçı davacı ...’ın davadan feragat etmesi nedeniyle hissesi tespit maliki ... mirasçıları arasında paylaştırılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacılar taşınmazların ortak kök murisleri babaları ... ...’tan kaldığı ve taksim edilmediği iddiasına dayanmışlardır. Dosyada bulunan veraset ilamlarına göre muris ... ...’ın 1980 yılında ölümü ile mirasçı olarak çocukları davacılar ..., ..., ... ile ... ve tespit maliki ...’in kaldığı, ...’ın dul ve çocuksuz ölümü ile mirasçı olarak kardeşleri davacılar ..., ... ve ...’ın, ...’in de 1991 yılında çocuksuz ölümü ile mirasçı olarak eşi davalı ... ile kardeşleri davacılar ..., ... ve ...’ın kaldığı, böylece ortak kök muris ... ile ...’in oğlu olan tespit maliki ...’in mirasçılarının aynı olduğu ve taraflardan başka mirasçılarının bulunmadığı, muris ...’den kalması ile tespit maliki ...’e yada ... ile ...’a ait bulunması arasında sadece miras hisselerinde farklılık olacağı anlaşılmaktadır. Davalı mirasçı ... eşi ... ... yargılama sırasında muris ...’ın oğulları ... ve ...’a niza konusu taşınmazlar ile diğer taşınmazlarını bağışladığına dair 21.5.1979 tarih ve 23 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece tapu kaydı celp edildiği halde mahallinde yapılan keşifte köy, mevki ve hudut olarak uygulanıp taşınmazlara tam olarak uyup uymadığı araştırılmamış, taşınmazların bulunduğu köy ... Köyü olduğu halde tapunun ... Köyüne ait olması üzerinde durulmamış, tapu kaydının uymaması halinde taşınmazların kime ait olduğu ve kime kaldığı hususu araştırılmamıştır. Davacı ..., tespitten sonra ... Noterliğince düzenlenen 31.5.2002 tarihli “düzenleme şeklindeki taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi” ile hissesini davalı ... eşi ...’a devretmiştir. Davacı ..., mahkemeye verdiği 2.7.2002 tarihli dilekçe ile bu sözleşme nedeni ile hissesini davalı ...’a devrettiğinden davasından feragat etmiştir. Mahkemece ...’ın davasından feragat etmesi nedeniyle hissesi tespit maliki ...’in tüm mirasçılarına paylaştırma yapılmak suretiyle verilmiş ise de; davacının feragat beyanı kendisine açıklattırılarak, taşınmazlardaki hissesinin davalı ...’e verilmesi kaydı ile davasından feragat etmiş ise, ... hissesinin sadece davalı mirasçı ...’e verilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Böylesine eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, teknik bilirkişi ve taraf tanıklarının katılımı ile keşif yapılmalı, davalı ...’in dayanağı ve muris ...’in hibesi ile oğulları ... ve ... adına kayıtlı bulunan 21.5