muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3037, Karar No: 2012/5889, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3037 E.  ,  2012/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KATILANLAR : ...köyü tüzel kişilikleri

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Arıca ve Ayrancı tüzel kişilikleri vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü 101 ada 768 parsel sayılı 80772,12 m² yüzölçümündeki taşınmaz, mera niteliği ile tespit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinde davacı Hazine tarafından davalı gerçek kişiler aleyhine açılmış olan meraya elatmanın önlenmesi davası 3402 sayılı Yasanın 27. maddesi gereğince kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece, Hazinenin davasının KABULÜNE ve çekişmeli parselin mera niteliğiyle sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına, davalıların elatmalarının önlenmesine, Arıca ve Ayrancı köyü tüzel kişilikleri arasındaki uyuşmazlığın taşınmazın aidiyetine ilişkin olduğundan mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm Arıca ve Ayrancı tüzel kişilikleri vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3302 sayılı Yasaya göre 01.04.2000 tarihinde yapılıp 21.03.2005 – 21.09.2005 tarihleri arasında askı ilanı yapılarak 22.09.2005 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya arasındaki orman işletme müdürlüğü yazısından Arıca köyünde yapılan orman kadastrosunun sonuçlarının 21.03.2005 - 21.11.2005 tarihleri arasında ilan edildiği anlaşılmaktadır. Temyize konu davanın devamı sırasında yapılan bir orman kadastrosu söz konusu olup, dava aynı zamanda orman tahdidine itiraz davasına dönüşmüştür. Orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevi, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine aittir. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkeme tarafından re'sen gözetilmelidir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş: husumetin Orman Yönetimine yaygınlaştırılması ve orman tahdidine itiraz davası yönünden olumlu olumsuz bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Kaldı ki; temyize konu dava, 3402 sayılı Yasanın 27. maddesine göre ise, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erdiğinden aynı Yasanın 30/2 maddesi gereğince re'sen malik araştırması yapılarak belirlenen dava niteliğindedir.

Kaldı ki; temyize konu dava, 3402 sayılı Yasanın 27. maddesine göre ise, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erdiğinden aynı Yasanın 30/2 maddesi gereğince re'sen malik araştırması yapılarak belirlenen dava niteliğindedir.

Kadastro hakimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptırır. İlan süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan aynı Yasada öngörülen esas ve usul dairesinde devam

olunmalıdır. Bu nedenle; dava konusu taşınmazın tutanağının kesinleştirilerek özel siciline tescil edilmiş olmasının aynı Yasanın 5 ve 27. maddesi ile davalı taşınmaz mal tutanaklarının kadastro mahkemesine devri hakkında yönetmeliğin 7/e maddesi gereğince temyize konu dava nedeniyle kesinleşmediğinden, 101 ada 768 parsel sayılı kadastro tespit tutanağının aslı dosya arasına alınmalı, askı ilanları yapılarak yargılamaya başlanmalıdır.

Değinilen yönler gözardı edilerek, kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; katılanlar Arıca köy tüzel kişiliği ve Ayrancı köy tüzel kişiliğinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 16/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4420, Karar No: 2014/11175, Tarih: 08.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4420 E.  ,  2014/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletişim bedelinin alınmaması gerektiğine dair ... Heyetince verilen kararın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletişim bedelinin elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin ...'nın kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği ve bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının ...'nın bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Enerji Piyasası Kanununun ....maddesinde Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olması çerçevesinde Pınarhisar Hakem Heyetinin kendi görevine girmediği bir konuda karar verdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ... Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun ....maddesinde, kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı ....maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun ....maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun .../d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Somut olayda; davacı elektrik dağıtım şirketinin (satıcı), davalı şirkete (abone) ait işyerine ücret karşılığında elektrik kullanım hizmeti sunduğu, davalı şirketin kanunda tanımı verilen tüketici tanımına uymadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı kanun kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı ile davalı arasındaki ilişki işyeri abonelik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yukarıda vurgulandığı üzere davada 4077 sayılı kanun değil genel hükümler uygulanacaktır. Bu durumda, ihtilafa ... heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun .../... maddesi uyarınca, ... heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu nedenle, mahkemece; 4077 sayılı kanun kapsamı içerisinde yer almayan davalı abonenin başvurusu üzerine, yetkili ve görevli bulunmayan ... heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın kabulü doğru olup hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3834, Karar No: 2019/1959, Tarih: 13.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/3834 E.  ,  2019/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçları ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın sübuta yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8611, Karar No: 2013/10703, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8611 E.  ,  2013/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edlimiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 3.10.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya ait kiralananda kiracı olduğunu, davacının kızının evli ve bir çocuklu olduğunu, eşi ile birlikte , davacının konutunda ikamet ettiklerini,davacının kızının ailesiyle birlikte ayrı bir konutta oturma ihtiyacının zaruri hale geldiğini ve konut ihtiyacı olduğunu belirterek davalının tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, davacının kızının ayrı bir evde yaşadığını, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık ihtiyaç iddiasının samimi olup olmadığı noktasındadır. Davacı, ihtiyaçlı kızının kendisiyle birlikte oturduğuna ilişkin yerleşim yeri kayıtlarına dayanmıştır. Yerleşim yeri kayıtlarına göre davacının kızının evlilik tarihinden önceki bir tarihten beri davacı ile aynı adreste kayıtlı olduğu, eşinin ise farklı bir adreste kayıtlı olduğu görülmektedir. Davalı , davacının kızının en başından bu yana ayrı bir evde yaşadığını savunmaktadır.MK. nun . 6 . maddesine göre herkes iddiasını ispatlamakla yükümlüdür. Bu durumda mahkemece davalının delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9956, Karar No: 2023/21241, Tarih: 19.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/9956 E.  ,  2023/21241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/6821 Değişik İş

SUÇ : Hakaret

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.06.2021 tarihli ve 2021/47011 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/6821 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2023 gün ve 2023/40765 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2 nci maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3 üncü maddesindeki şartlar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüpheli ile müştekinin gürültü nedeniyle tartıştıkları, tarafların karşılıklı olarak birbirine hakaret ettiği olayda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.021 tarihli kararı ile suçun şikâyete tabi olduğu, müşteki ...’in herhangi bir şikâyetinin bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de,

Olayın gerçekleştiği 08.05.2021 tarihinden itibaren 6 aylık şikâyet süresi dolmadan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği, şikâyet süresi içerisinde 04.11.2021 tarihinde müşteki vekili tarafından anılan karara itiraz edildiği gözetildiğinde, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekilince şikâyet süresi içerisinde itiraz edilmesi nedeniyle bu dilekçe ile birlikte şikâyet hakkının kullanıldığının kabul edildiği gözetilerek, verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 160 ncı maddesinin ikinci fıkrasında "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikâyeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. 170 inci maddenin ikinci fıkrasına göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada, 08.05.2021 tarihinde gerçekleşen eylemlere ilişkin yürütülen soruşturmada şüphelinin şikâyetçi Ö.D.'ye hakaret ettiği iddiasına yönelik Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.06.2021 tarihli ve 2021/47011 soruşturma sayılı kararla "hakaret suçu bakımından ayrıca ve açıkça şikâyet bulunmadığından" bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, şikâyetçi vekilinin 04.11.2021 tarihinde 6 aylık şikâyet süresi içinde karara itiraz ettiği, itiraz merciince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. şikâyet süresi içinde kovuşturmaya yer olmadığı kararına şikâyetçi vekili tarafından itiraz edilerek şikâyet iradesi ortaya konulması karşısında, soruşturmaya devam edilebilmesi için itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/6821 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin 4 üncü fıkrasının (a) bendi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2352, Karar No: 2013/16538, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2352 E.  ,  2013/16538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.