muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5171, Karar No: 2017/6707, Tarih: 20.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/5171 E.  ,  2017/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.12.2013 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı vekili,...İli, ...İlçesi 53 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacıya, 3 parsel sayılı taşınmazın ise davalıya ait olduğunu, davalının müvekkilin duvarına bitişik olarak tavuk kümesi ve hayvan barınağı inşa ettiğini, hayvanların koku ve gürültüsünden rahatsız olunduğunu, ayrıca davalının ağaçlarının davacının taşınmazına geçtiğini, yaprak ve meyvelerinin kirlilik yaratmakta olduğunu, gürültü ve pislikten evde ve bahçede durulamaz hale gelindiğini ileri sürerek; davacının bahçe duvarına yapılan bitişik hayvan barınağı ve kümesin yıkılması ile davalının ağaçlarının davacının taşınmazına geçmek suretiyle yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.Davalı; dava konusu ağaç dallarının davacının taşınmazına taşmadığını, ağaçların budanmış olduğunu, kaldı ki davacının da komşuluk hukuku gereği kesme hakkının bulunduğunu,...'un yarı köy şeklinde bir yer olup, herkesin tavuk ve kurbanlık beslediğini, davacının da hayvanlarının olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir. Mahkemece "davalının elatmasının önlenmesine, 21.10.2014 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda A, B ve C harfleri ile gösterilen kümes ve küçükbaş hayvan barınaklarının kal'ine " karar verildiği görülmüştür.

Bilindiği gibi; İİK'nın 30. maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir.

Somut olayda; mahkemece, komşuluk hukukuna göre zarar ve zararın giderilmesi yöntemleri belirlenerek hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; yıkım masraflarının davalıdan tahsiline yönelik hüküm kurulması yerinde olmayıp, belirtilen hususun infaz sırasında dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir. Ancak bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle hüküm sonucunun 1. fıkrasının b bendinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6842, Karar No: 2017/6579, Tarih: 11.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6842 E.  ,  2017/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanıklar hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamada suçların sanıklar tarafından işlendiğine dair elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2003, 2004 takvim yılllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, en aleyhe kabul ile 31.12.2003 ve 31.12.2004 olan suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden iddianamenin düzenlendiği 23.02.2010 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7045, Karar No: 2016/7648, Tarih: 30.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/7045 E.  ,  2016/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı; davalıya ait işyerinde hizmetli olarak çalıştığını iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdinin kim tarafından feshedildiği, buna bağlı olarak da davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacının, davalıya ait özel sağlık kuruluşunda hizmetli olarak çalıştığı, davacının 04/06/2012 ile 14/06/2012 tarihleri arasında devamsızlık yaptığı gerekçesiyle davalı tarafından 14/06/2012 tarihli noter ihtarnamesi ile savunmasının istendiği, davacının 21/06/2012 tarihli ihtarname ile devamsızlık yaptığı savunulan tarihlerde işyerine geldiği halde davalı tarafından işe başlatılmadığını beyan ettiği, davalının ise 27/06/2012 tarihinde davacının iddialarını kabul etmediğini bildiren ihtarname gönderdiği anlaşılmaktadır.

Davacı tanığı ....’in duyuma dayalı olarak davacının fazla çalışma yapması, ücretinin alamaması, farklı işlerde çalıştırılması sebebiyle işten ayrıldığını, daha doğrusu işten çıkışının verildiğini, haklarını istemek için gittiğinde “Bu şartlarda çalışmıyorsan çık git” denildiğini beyan ettiği, davalı tanığı muhasebe görevlisi .....’ın; davacının çıkışının verilmesini istediğini, istifa dilekçesi verilmesi gerektiğini beyan edilmesi üzerine davacının yöneticilerle tartıştığını ve bir daha işe gelmediğini, davalı tanığı temizlik birim müdürü ....’ın; davacının sağlık sorunları nedeniyle rapor kullandığını işe başlaması gereken tarihte iş şartlarının kendisine uymadığını söyleyerek işten ayrıldığı şeklinde beyanda bulunduğu ve Mahkemece davacıya gönderilen 27/06/2012 tarihli son ihtarnamede iş sözleşmesinin 4857 sayılı îş Kanununun 25/II-g maddesindeki haklı sebeple feshedildiğine dair bir beyan bulunmadığı ve davalının 14/06/2012 tarihli ihtarnamede işçiye savunma için tanıdığı üç günlük süreye uyulmayarak 16/06/2012 tarihinde çıkış bildirildiği bu durumda iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmediği ve bildirim sürelerine uyulmadığı kanaati ile ihbar tazminatı talebi kabul edilmiştir.

Somut olayda davacı iş akdini davalının feshettiğini iddia etmiş, davalı davacının işyerini terk ettiğini savunmuş, mahkemece davacı iddialarına itibarla kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Taraf tanık beyanlarına ve davacı tarafından gönderilen 21/06/2012 tarihli ihtarnameye göre davacının iş akdini işi bırakmak suretiyle eylemli şekilde sonlandırdığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davacının fazla mesai ve diğer bazı işçilik alacakları da bulunduğu anlaşılmakla davacı işçi iş akdini haklı nedene dayalı olarak feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanır. Fakat haklı nedene dayansa dahi iş akdini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davacı dava dilekçesi ile kıdem tazminatı için en yüksen banka faizi, diğer alacaklara yasal faiz talep etmiş, ıslah dilekçesinde ise tüm alacaklara ticari temerrüt faizi istemiştir. Mahkemece kıdem tazminatının bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, diğer alacakların ise dava ve ıslah tarihine göre yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kıdem tazminatının ıslah dilekçesi ile arttırılan kısmı için fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranını aşmamak üzere ticari temerrüt faiziyle,

İhbar tazminatı ve yıllık izin alacağının ıslah dilekçesiyle arttırılan kısmı için yasal faiz oranını aşmamak kaydıyla ticari temerrüt faiziyle,

Kıdem tazminatının ıslah dilekçesi ile arttırılan kısmı için fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranını aşmamak üzere ticari temerrüt faiziyle,

İhbar tazminatı ve yıllık izin alacağının ıslah dilekçesiyle arttırılan kısmı için yasal faiz oranını aşmamak kaydıyla ticari temerrüt faiziyle,

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının dava dilekçesiyle talep edilen kısmı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranını aşmamak üzere yasal faiziyle, ıslah dilekçesiyle arttırılan kısmı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranını aşmamak üzere ticari temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1326, Karar No: 2019/3835, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1326 E.  ,  2019/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun zararının soruşturma aşamasında mı yoksa kovuşturma aşamasında mı giderildiği kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nun 61/5. maddesine aykırı olarak aynı Yasa'nın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından, gerekçeli karar başlığında kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen ...'ın şikayetçi olarak, suç saatinin 01.00 olmasına rağmen 08.00 olarak yazılmaları, mahallinde düzeltilebilir hatalar olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5321, Karar No: 2011/5369, Tarih: 09.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5321 E.  ,  2011/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/02/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayların gelişim biçimi, şikayet dilekçesinin içeriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4919, Karar No: 2015/164, Tarih: 14.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/4919 E.  ,  2015/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2013/186-2013/1599

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeni ile kira akdinin feshedilmesi sonucu sözleşmeden kaynaklanan cezai şartın tazmini istemine ilişkindir.Mahkemece dava kabul edilmiş olup, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, davaya konu taşınmazın bilgisayar satış, yedek parça ve bakım onarım dükkanı olarak kullanılmak üzere 2886 Sayılı Kanun hükümlerince 12.12.2008 tarihinde kiraya verildiğini, davalının üçer aylık dönemler halinde ödemesi gereken kira paralarını yasal süresinde ödememesi üzerine icra takibi başlattıklarını, idare tarafından da 2886 Sayılı Yasanın 62. ve kira sözleşmesinin 12. maddesi gereğince akdin feshedildiğini kira akdinin feshinin davalının kira süresi içinde sözleşmeye aykırı davranışından kaynakladığını, davalının taraf olduğu kira sözleşmesine aykırı davranışı nedeniyle aynı sözleşmenin 12.maddesi gereğince tahakkuk eden ve cari yıl kira bedeline karşılık gelen 25.423,20 TL tazminat alacağının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere tespit ve fesih tarihi olan 07/06/2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı K.. R..nün idari bir kurum olduğunu, davacı tarafın davalı ile yaptığı. 12/12/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin idarenin özel hukuk kişisi ile yapmış olduğu sözleşmelerden olduğunu ve bu sözleşmelere özel hukuk kurallarının uygulanacağını, bu sebeple dava konusu olayda 6570 Sayılı Yasanın uygulanması gerektiğini, davaya konu kira sözleşmesinin davacı tarafça tek taraflı feshinin hukuka aykırı olacağını, 2886 Sayılı Yasanın 62.maddesinde idarenin ihtarsız fesih hakkını kullanabilmesi için öncelikle en az 10 gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtar çekmesi gerektiğini ve çekilen ihtara rağmen aynı durumun devam etmesi halinde protestosuz fesih hakkının kullanılabileceğinin belirtildiğini, yasadaki açık düzenlemeye rağmen davacının ihtar yükümlülüğünü yerine getirmeksizin fesih işlemi yaptığını, bu nedenle fesih işleminin hukuka aykırı olduğunu, devamında tazminat talebinin de mesnetsiz hale geldiğini, belirterek haksız olarak açılmış bulunan tazminat davasının reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, 2886 Sayılı Yasa hükümlerine göre düzenlenen 12.12.2008 başlangıç 30/06/2010 bitiş tarihli kira akdine ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır. Ayrıca, 2008 yılı Kasım ayı ile 2010 yılı Mart ayları arasındaki kira parası, yakıt, su, elektrik borcunun yasal süresi içerisinde ödenmediği gerekçesiyle takip yapılarak sonrasında temerrüt nedeniyle tahliye davası açıldığı anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki ihtilaf, kira parasının yasal sürede ödenmemesinin kira sözleşmesinin 12. maddesinde sayılan hallerden olup olmadığında, bu durumun 2886 Sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca cezai şart uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinde toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşmenin cezai şarta ilişkin 12/2. maddesi “Kiracının fesih talebinde bulunması, kira süresi sona ermeden faaliyetini durdurması, kiralananı amacı dışında kullanması, taahhüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi veya işletme ruhsatının her ne sebeple olursa olsun iptal edilmesi hallerinde, kira sözleşmesi 2886 Sayılı Yasanın 62. maddesine göre tebligat yapmaya gerek kalmaksızın idarece hemen feshedilerek, kesin teminatı irat kaydedilir ve cari yıl kira bedeli tazminat olarak tahsil edilir.” şeklindedir. Kira Sözleşmenin 12. maddesi, 2886 Sayılı Yasanın 62. maddesi gereğince akdin idarece feshedilmesi durumunda cezai şart olarak cari yıl kira bedelinin tazminat olarak ödenmesi öngörülmüştür. 2886 Sayılı Yasanın 62. maddesi ise “Sözleşme yapıldıktan sonra 63 üncü maddede yazılı hükümler dışında müteahhit veya müşterinin taahhüdünden vazgeçmesi veya taahhüdünü, şartname ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi üzerine, idarenin en az 10 gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen aynı durumun devam etmesi halinde, ayrıca protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın kesin teminatı gelir kaydedilir ve sözleşme feshedilerek hesabı genel hükümlere göre tasfiye edilir.” şeklinde olup, Devlet İhale Kanunu gereğince yapılan tüm ihalelerde uygulanacak genel hükümlere ilişkin bir maddedir. Sözleşme ve yasa hükmüne göre, davalının cezai şarttan sorumlu tutulabilmesi için akdin idarece feshedilmiş olması tek şart olmayıp, haklı bir feshinde varlığı şarttır. İdare tarafından haksız bir feshin varlığı halinde davalının feshi kabul ederek anahtarı teslim etmesi, cezai şarttan da sorumlu olmasını gerektirmez. Bu çerçevede; Dairemizin 25.06.2007 tarih ve 2007/7997 K. sayılı, 07.04.2010 tarih ve 4054 K. sayılı ilamında da tartışıldığı üzere, kira bedellerinin ödenmemesi halinde aktin feshi ve tahliye istenebilmesi için Borçlar Kanununun 260. (TBK.nun 315 ve 362 md.) maddesindeki şartların gerçekleşmesi ve davacının da buna dayalı olarak tahliye isteminde bulunması gerekir. 2886 Sayılı Kanunun 62. maddesi genel hükümlere ilişkin bir madde olup kira parasının sözleşmede yazılı sürede ödenmemesi bu madde gereğince davacı tarafından sözleşmenin tek taraflı olarak feshini gerektirmez. İdarece davaya konu olayda, 2886 Sayılı Yasanın 62. maddesine göre kira akdi feshedilmiş ve davalı tarafından anahtarlar idareye teslim edilmiş ise de, kira ödememesine dayalı tek yönlü akdin feshi yerinde olmadığından davalının feshi kabul edip kiralanana ait anahtarları teslim etmesi cezai şart niteliğindeki tazminat sorumluğunu doğurmaz.

Bu itibarla, kira sözleşmesinin 12.maddesinde sayılan koşulların bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Bu itibarla, kira sözleşmesinin 12.maddesinde sayılan koşulların bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.