muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3811, Karar No: 2024/3105, Tarih: 22.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3811 E.  ,  2024/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/325 E., 2023/1196 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/419 E., 2018/623 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, kademe, derece ve sosyal hak kayıplarının tespiti istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (9). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (9). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

22.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1651, Karar No: 2014/9609, Tarih: 02.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1651 E.  ,  2014/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/293-2013/298

Dava dilekçesinde, Ordu Ziraat Odasına kayyım tayin edilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; Ordu Ziraat Odası meclis başkanı iken Türkiye Ziraat Odaları Birliği tarafından görevden alındığını, seçim için 7 kişilik üye görevlendirildiğini, daha sonra odanın kapatılması kararı verildiğini, kapatma kararının iptali için idare mahkemesinde dava açtığını, idare mahkemesince yürütmeyi durdurma kararı verilmesi üzerine hukuki durumun kapatma öncesine döndüğününü, ancak görevlendirilen 7 kişinin görevini yapmadığını ileri sürerek oda seçimlerinin yapılması için kayyım heyeti atanmasını istemiş, mahkemece davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 397. maddesinde; vesayet makamının sulh hukuk mahkemesi; denetim makamının ise asliye hukuk mahkemesi olduğu, 419. maddesinde; vesayet makamının, gecikmeksizin vasi atamakla yükümlü olduğu, 403. maddesinde; kayyımın, belirli işleri görmek veya malvarlığını yönetmek için atanacağı, Medeni Kanunun vasi hakkındaki hükümlerinin, aksi belirtilmiş olmadıkça kayyım hakkında da uygulanacağı, 426. maddesinde; vesayet makamının, kanunda gösterilen hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atayacağı, 427. maddesinde; vesayet makamının, bir tüzel kişinin gerekli organlardan yoksun kalması ve yönetiminin başka yoldan sağlanamaması halinde bir yönetim kayyımı atayacağı, 431. maddesinde ise; vasinin atanması usulüne ilişkin kuralların, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Türk Medeni Kanununun 75/2. maddesinde, “Yönetim kurulu, genel kurulu toplantıya çağırmazsa; üyelerden birinin başvurusu üzerine, sulh hakimi, üç üyeyi genel kurulu toplantıya çağırmakla görevlendirir.” hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 75/2. maddesinde, “Yönetim kurulu, genel kurulu toplantıya çağırmazsa; üyelerden birinin başvurusu üzerine, sulh hakimi, üç üyeyi genel kurulu toplantıya çağırmakla görevlendirir.” hükmüne yer verilmiştir.

5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 6. maddesinde; sulh hukuk mahkemelerinin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile diğer kanunlarda belirtilen görevleri yerine getireceği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 450. maddesinde; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, 447. maddesinde ise; mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı, aynı Kanun'un "görevin belirlenmesi ve niteliği" başlıklı 1. maddesinde; mahkemelerin görevinin, ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu, 114/1-c maddesinde; mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; Ordu Ziraat Odası meclis başkanı olan davacının Türkiye Ziraat Odaları Birliği tarafından görevden alındığı, oda seçimlerinin gerçekleştirilmesi için 7 kişilik üye görevlendirildiği, daha sonra odanın kapatılması kararı verildiği, kapatma kararının iptali için idare mahkemesinde dava açıldığı, idare mahkemesi tarafından yürütmeyi durdurma kararı verilmesi üzerine hukuki durumun kapatma öncesine döndüğü, Ziraat Odasının gerekli organlarından olan oda meclisi ve yönetim kurulunun faal bulunmadığı, bu organların seçimlerinin yapılması için kayyım heyeti atanması istenmiş, mahkemece davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında kayyım tayini isteğine ilişkin davanın vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğinden asliye hukuk mahkemesince dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus düşünülmeden yargılamaya devam edilip davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan nedenler göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen Geçici 3. maddesindeki atıf nedeniyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14571, Karar No: 2020/250, Tarih: 20.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14571 E.  ,  2020/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, bedelin tahsili davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukusal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil ve bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’nın ... (yeni ...) parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını ölünceye kadar bakma akdi ile, ... (yeni ...) parsel sayılı taşınmazdaki 3/5 payını ise satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, ... parsel sayılı taşınmazdaki bir kısım payın davalı tarafından üçüncü kişilere devredildiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, üçüncü kişilere devredilen paylar yönünden bedelin tahsilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın davacının yüklü miktarda borcunu ödediğini ve davacıya maddi yardımlarda bulunduğunu, davacıya da taşınmazlar verdiğini, ancak davacının kötü alışkanlıkları nedeniyle tapu kayıtlarını çocuklarının üzerine yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nın çekişme konusu ...(yeni ...) parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payının tamamını 2.03.2004 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile, ... (yeni ... ) parsel sayılı taşınmazdaki 3/5 payının tamamını ise 19.03.2004 tarihinde satış suretiyle oğlu olan davalı ...’e temlik ettiği, 1928 doğumlu mirasbırakanın 12.04.2012 tarihinde öldüğü, ikinci eşinden boşanmış olduğu, geride mirasçı olarak davacı oğlu ... ile davalı oğlu ... ve dava dışı kızı ...’nin kaldığı, başkaca mirasçısının bulunmadığı, 2004 yılında taşınmazlarını çocukları arasında paylaştırdığı, 19.03.2004 tarihinde ...(yeni ...) parsel sayılı taşınmazını dava dışı kızı ...’ye, 24.03.2004 tarihinde ise ... (yeni ...) parsel sayılı taşınmazını davacının eşi ve çocuklarına satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir, muvazaanın varlığına dair somut bir olgu ortaya koyamamışlardır. Kaldı ki, mirasbırakan mal kaçırma kastı ile hareket etseydi davacının eşi ve çocuklarına da taşınmaz temlik etmeyeceği açıktır. Davacı temliklerin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasını TMK'nun 6. ve HMK'nun 190. maddeleri uyarınca ispatlayamamıştır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30325, Karar No: 2018/2308, Tarih: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30325 E.  ,  2018/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayet dilekçesinde, tüzel kişiliği temsil eden şirket yetkilisinin isminin belirtilmediği, tüzel kişiliğin şikayeti halinde şikayet dilekçesinde gösterilmeyen ve dilekçe ekleri ile icra takip dosyasından da kimliği anlaşılamayan kişilerin araştırılmasına ve cezalandırılmasına yasal imkan bulunmaması nedeniyle İİK'nın 345. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Borçlu şirketin kayıtlı olduğu Ticaret Sicili Müdürlüğünden, yetkililerinin kimler olduğu sorulup, şirket ana sözleşmesi getirtilerek şirketin süt üreticileri kooperatif üyelerinin ürettiği sütlerin satışından komisyon ya da bir bedel alıp almadığı, borçlu şirket ile Manyas Süt Üreticileri Birliği arasında süt alıcısı şirkete süt satımını temin amaçlı sözleşme veya protokol olup olmadığı, süt üreticilerinin alıcı şirkete satışı bireysel olarak mı yoksa kooperatif aracılığıyla mı yaptığı araştırılıp delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanıklardan ...’ın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı kanunun 39. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini,

3- Sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 ay 15 gün yerine 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

4- 5237 sayılı TCK’nın 52/2 ve 3. fıkralarına aykırı olarak sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezası paraya çevrilirken bir gün karşılığı belirlenen adli para cezasının karşılığının belirtilmemesi,

2- Sanıklardan ...’ın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı kanunun 39. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini,

3- Sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 ay 15 gün yerine 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

4- 5237 sayılı TCK’nın 52/2 ve 3. fıkralarına aykırı olarak sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezası paraya çevrilirken bir gün karşılığı belirlenen adli para cezasının karşılığının belirtilmemesi,

5- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1692, Karar No: 2013/2671, Tarih: 25.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1692 E.  ,  2013/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olan davalı hakkında, kooperatif vergi borçları ve tasfiye giderlerinden dolayı davalı hissesine isabet eden ....600,00 TL'nin tahsili için başlattıkları ... takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, Dairemizin ........2011 tarih ve 2325 Esas, 2581 Karar sayılı ilamıyla kısa karar – gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle bozulması üzerine, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda dosya kapsamına göre, davacı kooperatif ödediği vergileri ve tasfiye giderlerini karşılamak amacıyla davalı ortak hakkında ... takibine geçmiş ise de anılan alacak kalemleriyle ilgili olarak genel kurullarda ortakların yükümlülüklerini tespit eden, yapacakları ödemeleri belirleyen bir karar alınmamış olduğu, ortakların kooperatife karşı olan akçalı yükümlülüklerinin tespitinde tek yetkili organın genel kurul olduğu, genel kurulun bu hususa ilişkin yetki devrinin mümkün olmadığı, ortaklardan alınacak aidat miktarları ile bunların geciktirilmesi halinde ödenmesi gereken gecikme faiz oranlarının, genel kurulda ayrıca ve açıkça kararlaştırılmış olması gerektiği, Kooperatifler Kanunu'nun 42 ve anasözleşmenin .... maddelerine göre ortakların kooperatife karşı ancak genel kurullarda karar altına alınmış bulunan miktarlar itibariyle sorumlu olduğu, belirtilen maddelerde borcun niteliği konusunda bir ayrım yapılmadığı, son yapılan genel kurul toplantısında dahi kooperatif ortaklarının ödemekle yükümlü oldukları miktarı tespit eden bir karar alınmadığı, bu konuda tasfiye kuruluna yetki verilmediği, kooperatifin vergi, ... primi gibi kamu borçlarına ilişkin olsa bile genel kurul kararı olmaksızın yönetim kurulunun kendiliğinden ortaklara borç çıkararak, talepte bulunmasının mümkün görülmediği, davalının hukuki dayanağı olmayan ... takibine yaptığı itirazında haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temsilcileri temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif tarafından ödenen vergi asıl ödemeleri, tasfiye giderleri ve sair giderlerin tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Genel kurulda ortaklardan alınacak aidat miktarları ile bunların geciktirilmesi halinde ödenmesi gereken gecikme faizi oranlarının ayrıca ve açıkça kararlaştırılmış olması gerekir.

Kararı, davacı temsilcileri temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif tarafından ödenen vergi asıl ödemeleri, tasfiye giderleri ve sair giderlerin tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Genel kurulda ortaklardan alınacak aidat miktarları ile bunların geciktirilmesi halinde ödenmesi gereken gecikme faizi oranlarının ayrıca ve açıkça kararlaştırılmış olması gerekir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42/.... ve anasözleşmenin .../.... maddelerine göre ortaklardan tahsil edilecek taksit miktar ve ödeme şartları ile gecikme halinde uygulanacak esasları tespit etme yetkisi genel kurula ait ise de, kooperatif yönetim kurulu da, mahkeme kararına ve ... takibine dayanan kesinleşmiş borçları, kooperatifin ve tasfiyenin devamı, hizmetin sürekliliği için gerekli olan ve geciktirilmesi halinde kooperatife büyük mali yük getirecek olan vergi, sigorta vb. borçları ödemek amacıyla gerekli mali katkıları tespit edebilir. Bu tür borçların bir an önce ödenmesinin kooperatifin ve üyelerinin yararına olduğu, ödenecek bedelin tespiti için yeniden bir genel kurul kararı beklemenin üyelerin de zararına neden olacağı gözetilmelidir. Bundan başka, davacı kooperatifin ........2006 tarihli genel kurulunda .... madde ile, "Tasfiye işlemlerinin devamına, Maliye ... ve ...'dan çıkmış veya çıkabilecek vergilerden, prim ödemelerinden idari para cezalarından, pişmanlık zamlarından, vergi usulsüzlük cezalarından ortakların tamamının eşit miktarda sorumlu olduğu ve tasfiye kurulunca yapılan tebliğe rağmen borçlarını ödemeyen ortaklar hakkında takibe girişilmesi" yolunda karar da alınmıştır.

Bu durumda, mahkemece, takip konusu alacağın, anılan genel kurul kararı kapsamında ve/veya yukarıda sayılan ve genel kurul kararı olmaksızın kooperatif ortaklarından istenebilecek kalemlerden olup olmadığı konusunda alınmış olan bilirkişi raporu denetlenip değerlendirilmesi, gerek görülürse ayrıntılı, denetime elverişli, gerekçeli ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle sonuca ulaşılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı temsilcilerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12022, Karar No: 2012/45052, Tarih: 20.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/12022 E.  ,  2012/45052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müsaderesine karar verilen tesis niteliğindeki fındık ağaçlarının değeri üzerinden idare lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen tesis niteliğindeki fındık ağaçlarının değeri üzerinden 550,00 TL nispi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine cümlesi hüküm fıkrasına ilavesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.