muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8516, Karar No: 2015/14980, Tarih: 24.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8516 E.  ,  2015/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait araç ile davalının maliki olduğu aracın karıştığı ... kazasında davalının tam kusurlu olduğunu, tespit dosyasında araç mahrumiyeti nedeniyle günlük 25 TL'den araç tamirinin 20 gün sürmesi nedeniyle kazanç kaybının 500 TL, hasar bedelinin ise 16.500 TL olarak belirlendiğini, davalının zorunlu ... ... şirketi tarafından 10.000 TL ödeme yapılacağının müvekkiline şifahen bildirildiğini, bunun üzerine müvekkilinin davalıdan 7.000 TL alacağının kalması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000 TL maddi ...ın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, aracının dava dışı olan ... şirketi tarafından ...lı olduğunu, araç başına maddi zarar sorumluluğunun 25.000 TL olduğunu, talep edilen zarar poliçe limiti içinde kaldığından davada kendisinin değil ...A.Ş.'nin taraf olarak gösterilmesi gerektiğini, kusur oranını kabul etmediğini, bilirkişiden rapor aldırılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının her ne kadar 11.900,00 TL maddi ...ı belirlenmiş ise de talebe bağlı kalınarak davanın kabulü ile 7.000 TL maddi ...ın 22/10/2013 tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece keşif sonucu makine mühendisi bilirkişiden aldırılan 17/10/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda tarafların kusur oranı başlıklı kısımda davacının kusuru %30, davalının kusuru %70 olarak belirlendiği halde, netice kısmında davacının kusuru %35, davalının kusuru %65 olarak belirtilip hesaplama bu ikinci oranlar üzerinden yapılmış, mahkemece ise bunun sehven olduğu belirtilerek davacının %30, davalının %70 kusurlu olduğu kastedildiğinden bahisle yeni bir hesaplama yapılmış ve bu hesaplamaya göre hüküm kurulmuştur.

Bilirkişi raporu kendi içerisinde kusur bakımından çelişmiş, mahkemece de çelişkili kusur oranına göre hüküm kurulmuştur. Bu nedenle rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda, mahkemece, aynı bilirkişiden kusur konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hükümde yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bozulması gerekmiştir.

Bilirkişi raporu kendi içerisinde kusur bakımından çelişmiş, mahkemece de çelişkili kusur oranına göre hüküm kurulmuştur. Bu nedenle rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda, mahkemece, aynı bilirkişiden kusur konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hükümde yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde tespit bilirkişi raporuna göre araç tamirinin 20 gün sürmesi nedeniyle günlüğü 25 TL'den 500 TL kazanç kaybı,16.500 TL hasar bedeli belirlendiğini, davalının zorunlu ... ... şirketi tarafından 10.000 TL ödeme yapılacağının müvekkiline şifahen bildirildiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kalan 7000 TL maddi ...ı talep etmiştir. Makine mühendisinden aldırılan bilirkişi raporunda tespit dosyasındaki bilirkişi raporuna atıf yapılmış, aracın perte ayrılmasının uygun olduğu, toplam zararın 17.000 TL olduğu, kusur oranına göre davalının ödemesi gereken tutarın 11.050 TL olduğu belirtilmiş, hasar bedeli ve kazanç kaybı ayrı ayrı hesaplanıp kalem kalem belirtilmemiştir. Davacıya ait aracın kaza nedeniyle pert olarak değerlendirilmesinin uygun olduğu belirlendiğine göre davacının aynı ... ve ..., aynı özellikleri taşıyan yeni bir aracın alınması için geçecek makul süre için kazanç kaybının (araç mahrumiyeti zararının) belirlenmesi ve hasar bedelinin de ayrı bir kalem olarak hesaplanması için aynı bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

4-Davacı vekilinin dava dilekçesinde davalının zorunlu ... ... şirketinin müvekkiline dava konusu kaza nedeniyle 10.000 TL ödeme yapması hususunda şifahen anlaştıklarını belirtmesi ve hasar dosyasından hasar ve kazanın uyumlu olduğu, hasar bedelinin 10.000 TL olduğu, servis ile 23.10.2013 tarihinde sözlü mutabakat sağlandığının anlaşılması karşısında, ihbar olunan ...A.Ş.'den davacıya ait... plakalı araç için davaya konu kaza nedeniyle ödeme yapılıp yapılmadığının, ödeme yapıldıysa neye ilişkin, hangi tarihte ve ne kadar ödeme yapıldığının sorularak ödeme belgelerinin getirtilmesi ve yazı cevabı geldiğinde ödeme var ise zorunlu ... ...cısının gerçek zarar kapsamında hasar bedeline yönelik ödeme yapacağı hususu da dikkate alınarak kusur indiriminden sonra ...tan mahsup yapılmak üzere makine mühendisi bilirkişiden ek rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda(1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,(2),(3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11896, Karar No: 2012/13745, Tarih: 30.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11896 E.  ,  2012/13745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar Dairemizin 10/4/2012 gün ve 1363-5644 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı vekili tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemi yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin faizin niteliği ve faiz başlangıç tarihine yönelik karar düzeltme istemine gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; .... davalı kiracının 10/12/2007 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı iken taşınmazı kira süresi bitmeden 17/4/2009 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesini 30/5/2009 tarihi itibariyle fesih ettiğini bildirerek kiralananı erken tahliye ettiğini belirterek kiralananın aynı koşul ve şartlarla başka bir kiracıya kiralanabilmesinin güç olduğundan bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik altı aylık kira bedeli 207.626,21 TL alacağın 30/5/2009 fesih tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini istemiştir. Mahkemede davanın kısmen kabulüne 88.843,91 TL kira alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 27/4/2009 tarihli ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş ise de T.T.K.'nun 3.maddesi gereğince ticari bir işletmeyi ilgilendiren bütün muamele, fiil ve işler ticari işlerdendir. Aynı Yasanın 21/2.maddesi gereğince, taraflardan yalnız biri için ticari iş mahiyetinde olan sözleşmeler, kanunda aksine hüküm olmadıkça diğeri için de ticari iş sayılır. Bu açıklamalar karşısında davacı taraf sözleşmenin fesih edildiği 30/5/2009 tarihinden itibaren alacağa reeskont faizi yürütülmesini istemiş olup, davacı ve davalının tacir olması ve işinde ticari işletmeye ilişkin bulunması nedeniyle hüküm altına alınan alacağa davacının istemi gereği fesih tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanması gerekirken dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesinin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacının faizin niteliği ve başlangıç tarihine ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin faizin niteliği ve başlangıç tarihine yönelik karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 10/4/2012 ve 2012/1363 Esas, 2012/5644 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak mahalli mahkemenin 26/10/2010 gün 2009/598 Esas 2010/601 Karar sayılı hükmünün faizin niteliği ve başlangıç tarihine yönelik olarak BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5092, Karar No: 2006/6700, Tarih: 21.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5092 E.  ,  2006/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava İİK.nun 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptâline ilişkin olup mahkemece borçlunun aciz halinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, borçlunun aciz hali ispatlanmadıkça iptâl davasının dinlenmesi mümkün değildir. Ne var ki, temyize konu davada borçlu kayıp olup adresi belirlenememiş, mal beyanında gösterdiği tapulu taşınmazlarının satıldığı anlaşılmış, yapılan incelemede de başkaca bir mal varlığına rastlanmamıştır. Bu haliyle borçlunun aciz halinde bulunduğunun kabulü gerektiğinden mahkemece işin esasına girilerek dava sonuçlandırılmalıdır.

Öte yandan, dava şartından dolayı reddedildiği halde dahili davalı vekiline maktu vekalet ücreti yerine, nispi tarifeden vekalet ücreti hesaplanması ve bu ücretin davalı yerine vekiline ödenmesine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17091, Karar No: 2015/14511, Tarih: 01.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17091 E.  ,  2015/14511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 98 parsel sayılı 21329,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro komisyonunca dava dışı 101 ada 77 parsele uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine de dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 101 ada 98 parsel sayılı taşınmazın komisyon tespiti gibi tapuya tesciline, dava konusu olmadığı anlaşılan 101 ada 85 parsele ait kadastro tutanak aslının olağan yöntemince kesinleştirilmek üzere Kadastro Müdürlüğüne geri çevrilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 101 ada 98 parsel sayılı taşınmaz yönünden işin esasına girilerek kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının dava dilekçesinde davalı olarak ...'yı gösterip dava açtığı, dava dilekçesinde 101 ada 98 parselin tespit maliki Hazine'nin davalı olarak gösterilip husumet yöneltilmediği, yargılama sırasında 18.07.2013 ve 15.08.2013 tarihli oturumlarda Hazine'nin davaya dahil edilmesi için verilen süre nedeniyle davacının 22.07.2013 tarihli dilekçesi ile tespit maliki Hazine davaya dahil edilerek yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda 6100 sayılı HMK'nın 124. maddesinde öngörülen " tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması" şartları bulunmadığı gibi, Hazine'nin de taraf değişikliğine açık bir rızasının bulunmadığı gözetilerek mahkemece davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, gerekçesi itibariyle yanılgılı; sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin bu şekilde düzeltilerek, söz konusu gerekçeye istinaden kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yazılı bulunan "..kanıtlanamayan davanın reddine" sözlerinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine "..davanın husumet nedeniyle reddine .." sözlerinin yazılmasına, kararın gerekçesi ve hükmü DÜZELTİLMİŞ bu haliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15370, Karar No: 2018/2799, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15370 E.  ,  2018/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden, şikayet tarihini kapsar şekilde en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7155, Karar No: 2009/11145, Tarih: 03.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2009/7155 E.  ,  2009/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEVELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/04/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacılar, miras  bırakanları M.S..'in maliki olduğu 12 adet taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla davalı gelini ve torunlarına satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, miras  payları oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 542 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ölünceye kadar bakım koşuluyla temlik edildiği, 539 ada 29 ve 1585 ada 8 parsel sayılı taşınmazların davalı torun M.. tarafından bedeli karşılığı satın alındığı gerekçesiyle, bu taşınmazlar yönünden davanın reddine, 202 ada 9 parsel yönünden dava takip edilmediği için açılmamış sayılmasına, diğer taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.11.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat M. D.. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler ve vekili avukatlar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaların kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere, özellikle hakkındaki davalar kabul edilen taşınmazlar ile ilgili olarak muvazaa olgusunun kanıtlanması sebebiyle davanın kabul edilmiş olmasında, öte yandan ölünceye kadar bakım akti ile temlik edilen 542 ada 9 parsel yönünden temlikin Borçlar Kanununun 511 ve müteakip maddelerinde öngörüldüğü şekilde bakım koşuluna bağlı ve ivazlı olduğu gözetilerek davanın reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Buna göre, davacıların, bu taşınmaz hakkındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine;

Ancak, miras bırakanın vekil aracılığıyla, satış suretiyle temlik ettiği ve imar uygulaması ile müfrez iki adet parsel olan çekişme konusu 539 ada 29 ve 1585 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Ancak, miras bırakanın vekil aracılığıyla, satış suretiyle temlik ettiği ve imar uygulaması ile müfrez iki adet parsel olan çekişme konusu 539 ada 29 ve 1585 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.