muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12497, Karar No: 2023/13110, Tarih: 20.12.2023

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl dava davalısı birleşen dava davacısı sigortalının asıl dava davacısına ait iş yerinde çalışması nedeni ile E cetveline göre %22.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayıldığının ATK İkinci Üst Kurulu raporuyla sabit olduğu anlaşılmakla; asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile birleşen dava davacısının maluliyet oranının E cetveline göre %22.2 olduğunun tespitine, davalı kurumun %17.2 maluliyet oranı tespiti işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu ve kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum Sağlık Kurulu ve SSYSK'nun davacı ile ilgili kararlarında iş göremezlik derecesinin %17,20 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 08.09.2021 tarihli raporunda davalı işçinin E cetveline göre %22,20 olarak iş göremez olduğunun tespit edildiği, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile ATK 3. İhtisas Kurulu'nun raporu arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'ndan alınan 11.01.2023 tarihli raporda ise E cetveline göre %22,20 olarak iş göremezlik derecesi belirlendiği, raporlar arasındaki çelişkinin bu şekilde giderildiği ve sonuç olarak davalının iş göremezlik derecesinin %22,20 oranında olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, davalı SGK vekilinin istinaf isteminin reddine karar vermek gerekmiş, Kuruma başvuru şartının devam eden tazminat davası sırasında SGK'nun raporlarına itiraz edilmek sureti ile yerine getirildiği de gözetilmek sureti ile davalıKurumun istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, davacı şirket bünyesinde çalışan davalı kazalının Kurum tarafından tespit edilen SİD oranının iptali, birleşen dava ise davacı kazalının davalı şirket bünyesinde çalışırken geçirdiği kaza sonucu davalı Kurum tarafından tespit edilen SİD oranının iptali ile SİD oranının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 inci maddesi

3. Değerlendirme

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5282, Karar No: 2014/9382, Tarih: 22.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5282 E.  ,  2014/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

Hüküm : 1- TCK'nın 82/1-(a)-(c), 62/1, 53/1, 58/7-9, 63, CMUK'nın 326/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 82/1-(a)-(c), 35/2, 62/1, 53/1, 58/7-9, CMUK'nın 326/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (9 kez)

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ...müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından sanık ... hakkında duruşmasız, sanık ... yönünden ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

22.09.2014 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av...'ın yokluğunda, 15.10.2014 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/753, Karar No: 2015/3790, Tarih: 01.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/753 E.  ,  2015/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıklar ..., ... ve ...'nin yaralama eylemlerine ilişkin, kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilmez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 (geçici 2.) ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca katılan sanıklar ... ve ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın hakaret eylemlerine, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığına yönelik katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın yaralama suçuna ilişkin temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, katılan ...'nın bıçakla arkadaşı ...'i yaralaması nedeniyle elinden bıçağı almaya çalıştığını belirtmesi karşısında, sanığın eyleminde, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan bir neden bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18366, Karar No: 2018/4594, Tarih: 08.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18366 E.  ,  2018/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.08.2011-24.04.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde ve ihtilaflı dönemde sigortalı çalışmasınnı olmadığı, 2009 yılı 6. ayda 506 sk dan 5547 gün üzerinden emekli olduğu, davalı şirkete ait 1020095 sicil numaralı işyerinin 16.10.1994 tarihinden beri faal olduğu, 1015710 sicil numaralı işyerinin ise 01/10/1998- 10/01/2008 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, dönem bordrolarının gönderildiği,davacının imzalı Türkiye İş Kurumu' na hitaben yazdığı imzalı şikayet dilekçesinde davalı işyerinde 06.09.2011 tarihinde işe başladığı, kalıphane bölümünde iş başı yaptığı, 240.4.2012 tarihinde işten çıkartıldığını maaşının verilmediğini belirterek şikayetçi olduğu, davacı, davalı ve bordro tanıklarının dinlendiği, davacının çalışmasının sürekli olup olmadığına dair çelişkili beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davacının kalıpçı ustası olduğu belirtilip tam olarak ne iş yaptığı ortaya konulmadan, çalışmanın başlama ve bitme tarihi ile kesintili olup olmadığına dair tanık beyanlarındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; davacının kalıpçı ustası olduğu belirtilip tam olarak ne iş yaptığı ortaya konulmadan, çalışmanın başlama ve bitme tarihi ile kesintili olup olmadığına dair tanık beyanlarındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, öncelikle davacının Türkiye İş Kurumu' na verdiği imzalı şikayet dilekçesinde 06.09.2011 tarihinde davalı işyerinde işe başladığına dair kendi beyanına göre bu tarih öncesini reddetmek, 06.09.2011 tarihi sonrası için ise; tanık sözleri çelişki olduğundan ve davacının yaptığı iş netleştirilmediğinden bordro tanıklarını dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak suretiyle davacının kalıpçı ustası olduğu belirtildiğinden davalı işyerinin faaliyeti, neyle iştigal ettiği ortaya konulduktan sonra davacının bu işyerinde ne iş yaptığı, fiili çalışmalarının varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, kesintili mi, sürekli mi olduğunu hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlemek; böylelikle, toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre davaya konu talep hakkında bir karar verilmekten ibarettir.

Kabule göre de, kısmen kabul kararı verildiği halde yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden tam kabul gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...ye iadesine, 08.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/556, Karar No: 2023/4359, Tarih: 24.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/556 E.  ,  2023/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2015 tarihli ve 2014/29 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 51 ... maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyizi, herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

2. Katılan vekilinin temyizi, sanığa az ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, taşınmaz kapora bedeli olarak katılana 30.000,00 TL verdiği ve karşılığında aynı bedelli 1 adet senet aldığı, devir gerçekleşmeyince kaporayı teslim aldığı halde senedi iade etmediği, daha sonra senedi tahrifat yapmak suretiyle 230.000,00 TL bedelli hale getirip ciro ederek ... ...'a verdiği, bu kişi tarafından da katılan aleyhine icra takibi başlatıldığı, tahrifatın Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edildiği, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve tanık beyanları uyarınca eylemin sabit olduğu kabul edilerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin yargılamayı yapan ... ait olması ve yapılan sahteciliğin belli bazı kişilere karşı değil, objektif olarak herkese karşı aldatma niteliğine sahip olması gerektiği cihetle; Mahkeme hakimi tarafından yapılan gözlemde "suça konu senedin incelenmesinde borçlunun ... alacaklının ..., ödeme gününün 08.05.2012, miktarının 230.000 TL, düzenleme tarihinin 01.06.2011 olduğu, miktar bölümündeki 2 ve 3 rakamlarının üzerinden tekrar gidildiği, tek bir hamle ile yazılmadıkları ve bu rakamların 0 lardan daha büyük yazıldığı, miktarın yazı ile yazıldığı bölümde ise ikiyüz yazısının Otuzbin yazısına sıkışık şekilde yazılı olduğu, ayrıca ... yazısı ve adres bölümünün daha koyu mavi kalemle yazılı olduğu, ... ve 230.000 TL bölümünün daha açık mavi ile yazılı olduğu" tespitlerine yer verilip, kararın gerekçesinde, suça konu senet üzerinde yapılan tahrifatın gözle dahi fark edildiğinin belirtilmesine rağmen aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığına ilişkin değerlendirme yapılmaması karşısında, suça konu senetteki tahrifatın objektif olarak herkese karşı aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığının gerekçeli kararda tartışılması gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2. 18.06.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 01.06.2011 olarak yanlış yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2015 tarihli ve 2014/29 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16190, Karar No: 2008/560, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16190 E.  ,  2008/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.03.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı tapulamada 1168 m2 ölçümüyle 76 parsel numarası verilip, davalı ... adına tespit ve tescil edilen taşınmazın büyük bir bölümünün köy ortak malı olarak kullanılan yerlerden olduğunu ileri sürerek keşfen belirlenecek bu bölümünün (dilekçede 1018 m2 olarak gösterilmiştir) iptali ile Köy Tüzel Kişiliği adına tescilini talep etmiş, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabul edilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 112 ada 76 parsele ait kadastro tutanağı 30.04.1998 tarihinde tespit işlemine tabi tutulmuş ve 1937 tarih 958 ve 959 tahrir numaralı vergi kayıtları ile zilyetlik hukuki nedenine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Dayanılan vergi kayıtları keşifte yerel bilirkişiler kanalıyla taşınmaza uygulamışlar, genel hatları ile uyduğu yolunda görüş bildirmişlerdir. Taşınmazın doğu ve kuzey sınırını 77 parsel oluşturmakta olup, getirtilen tutanağına göre 1937 yılı 955 ve 956 tahrir numaralı vergi kayıtları ve bağış yoluyla Köy Tüzel Kişiliğine verilen tarla cinsiyle tespit ve tescil işlemine tabi tutulmuştur. Keşiflerde çizilen krokilere yazılmamış olmakla birlikte dosyaya getirtilen paftasından kopye edildiği anlaşılan pafta örneğine göre 77 parselin kuzey bitişiği dere olup, bu derenin hemen kuzey bitişiğinde 23 ve 24 parseller yer almaktadır. Taşınmazın kuzey bitişiğinde 78 parsel yer almakta olup, bu parselin vergi kaydı ve zilyetlikle tarla cinsi ile dava dışı ... adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. 1 numaralı parsel ise 31.01.1972 tarih 120 nolu tapu kaydı revizyon alınmak suretiyle dava dışı ... adına tespit ve tesciline karar verilmiştir. Tüm bu parsellerin revizyonunu teşkil eden vergi ve tapu kayıtlarının nizalı parseli gösteren yönü ya da başka bir yanını teşkil eden taşınmazları mer'a ya da köy orta malı nitelikli bir yer olarak okunmamaktadır. Kuzey bitişik olup 77 parsel numarası ile köy adına tarla cinsiyle yazılan taşınmazın Köy Tüzel Kişiliği özel mülkiyetindeki tarla olarak benimseyip kullandığına göre dava konusu taşınmazın büyük bir bölümünü köy orta malı olarak ileriye sürmesi inandırıcı deliller ile saptanmalıdır. 76 parsel numaralı taşınmazın belirlenen bir kısım bölümlerinin sonradan ekilmeye başlanması, bir kısmının sonradan bina yapılmak suretiyle kullanılmaya başlanması, belirlenen bir kısım yerlerinin de eski ev ve yıkılan değirmen yeri olarak belirlenmesi, davacı adına tespiti yapılan bu yer bakımından Köy Tüzel Kişiliğine mülkiyet aktaracak biçimde iptal ve tescil davası açmaya hak vermez. Değişik tarihlerde yapılan keşiflerde yerel bilirkişiler ve tanıklar dinlenmiş ve bunlardan edinilen genel bilgiler taşınmaz ve yöresinde mer'a ya da köy orta malı nitelikli bir taşınmaz malı olduğunu ortaya koymamıştır. Taşınmazın bir kısım bölmelerinin 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesinde belirlenen edinme koşullarını taşımadığı iddiasıyla Hazine tarafından dava açılabilirse de Köy Tüzel Kişiliğinin bu yolda dava açma hakkı bulunmamaktadır. Davalı 16.05.2007 tarihli raporun ekinde sunulan krokide (C) harfiyle gösterilen 80.36 m2'lik yeri köye ait yerden çevirdiğini kabul ettiğine göre sadece bu yer hakkında davanın kabulü ile taşınmazın diğer kısımlarına yöneltilen davanın reddine karar verilecek yerde A, E, G, K harfleriyle gösterilen yerler dışındaki taşınmazın diğer bölümleri hakkındaki davanın dahi kabul edilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.01.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/357, Karar No: 2019/1798, Tarih: 07.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/357 E.  ,  2019/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti - fesih - alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kiracı, asıl davada; kiralanan taşınmaza ruhsat alamadığını, davalının kusuru nedeniyle kiralananı turizm sezonuna yetiştiremediğini ileri sürerek, kira bedelinin tespiti, kira sözleşmesinin feshi, imalat bedeli, kar mahrumiyeti, işletme zararı,teminat mektubunun haksız paraya çevrilmesi nedeniyle oluşan zararlardan oluşan şimdilik toplam 25.000 TL maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davacı kiracı, birleşen davada; sözleşmenin haksız feshi nedeniyle kiralanana yapılan imalat bedeli ve kar mahrumiyeti nedeniyle uğranılan zararın kiralayandan tahsili ile haksız paraya çevrilen teminat mektubu yönünden 3.131.058 TL yatırım bedeli, 4.000.000 TL mahrum kalınan kar bedelinin tahsilini istemiştir.

Davacı kiracı, birleşen davada; sözleşmenin haksız feshi nedeniyle kiralanana yapılan imalat bedeli ve kar mahrumiyeti nedeniyle uğranılan zararın kiralayandan tahsili ile haksız paraya çevrilen teminat mektubu yönünden 3.131.058 TL yatırım bedeli, 4.000.000 TL mahrum kalınan kar bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davaların birleştirilmesinden sonra; asıl ve birleşen davada, davacının kira bedelinin tespiti talebinin konusu kalmadığından karar vermeye yer olmadığına, davacının sözleşmenin feshi ve inşa ettiği tesis bedeline ilişkin talebinin kısmen kabulü ile, taraflar arasındaki sözleşmenin feshine, 2.707.288,30 TL' nin temerrüt tarihi olan 15.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, davacının diğer taleplerinin reddine dair verilen karar Yargıtay 6. Hukuk Dairesince 17.09.2013 tarih ve 2013/9887 E. 2013/12537 K. sayılı ilamı ile; ''...Mahkemece, gerektiğinde yerinde keşif yapılarak kiracının kiralanan üzerine yaptırdığı faydalı ve zaruri imalat ve tesislerin tereddüte yer vermeyecek şekilde tek tek tespit edilip belirlenmesi,bu imalat ve tesislerin taşınmazın değerini artırıcı nitelikte olup olmadıkları araştırılıp değer artırıcı imalatlar ise yapım tarihlerindeki yıpranma payı düşürülmüş değerlerinin tespiti gerekmektedir. Ayrıca davacı kiracı tarafından yapıldığı iddia edilen imalatların taşınmaz üzerinde bulunup bulunmadığı,yıkılıp yıkılmadıkları belirlenmelidir,zira ilgili kurumlarca yıktırılan imalat bedellerinin kiralayandan tahsili mümkün değildir. Ayrıca, dosya kapsamından kiralananın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşıldığına göre,davacı tarafından yapıldığı belirlenen imalatların kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı, bu konuda uzman bilirkişi ya da bilirkişiler aracılığıyla tespit ettirilip belirlenmelidir. Kıyı kenar çizgisi içinde kalan alanlar özel mülkiyete konu olamayacaklarından kıyı kenar çizgisi içinde kalan davacı imalat ve tesislerinin bedelleri istenemeyecektir. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.'' gerekçesi ile bozulmuştur.