muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/134, Karar No: 2023/195, Tarih: 29.03.2023

Şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemece, sanığın nitelikli cinsel saldırı ve şantaj suçlarından mahkûmiyetine ilişkin nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden resen istinafa tabi hükümlerin sanık müdafii tarafından da istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verildiği, bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Özel Dairece sanık müdafiinin temyiz isteminin, dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermemesi nedeniyle reddedildiği, sanık müdafiinin 27.05.2019 tarihli temyiz dilekçesinde; "…Müvekkil olayı soruşturmanın en başından itibaren samimi bir şekilde anlatmıştır. Gerek Yerel Mahkeme gerekse istinaf Mahkemesi tarafından müvekkil lehine olan deliller irdelenmemiştir. Bu nedenle usul ve esasa aykırı İstinaf Mahkemesi kararının temyiz incelemesi sonucu bozulması gerekmektedir." şeklindeki ifadelerle, sanığın söz konusu eylemleri işlediğine dair delillerin neler olduğunun açıkça gösterilmediğine ve CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı davranıldığına yönelen iddiaların, CMK'nın 294 ve 301. maddelerinde yer alan hükümler de gözetildiğinde, maddi hukuka aykırılık ve muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının varlığı bakımından yeterli bir temyiz nedeni olarak değerlendirilmesi gerektiği; bu bakımdan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeninin bulunduğu, dolayısıyla Özel Dairece, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesinin isabetli olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 7633-2669 sayılı temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, sanık müdafiince yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/2434, Karar No: 2012/5708, Tarih: 04.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2434 E.  ,  2012/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.02.2012 gün ve 2011/4702 Esas 2012/645 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Dairemizin 02.02.2012 tarih ve 2011/4702 E.-2012/645 K. sayılı kararının, karar düzeltme isteyen davacı vekiline, 13.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği tebligat evrakı ve dosya gönderme formunda yazılı ise de, Dairemiz kararının 20.03.2012 tarihinde havale edilmiş olması, bu ilamın 20.03.2012 tarihinde tebliğe gönderildiğine dair kalem şerhi nazara alındığında, Yargıtay ilamının tebliğ tarihine ilişkin tereddüt doğmuştur.

Bu durumda, mahkemece, Dairemiz kararının davacı vekiline tebliğ edildiği tarihin PTT'den sorularak belirlenmesinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5744, Karar No: 2017/1378, Tarih: 15.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5744 E.  ,  2017/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... İli, Merkez ...Köyü, 526 parsel sayılı taşınmazın davalının ise sınır komşusu olan 527 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı tarafından aleyhine açılan davada ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/422 esas, 2009/176 karar sayılı kararı ile davalı ...'e ait 527 parselin 2.696 m²'sini kullandığı ve bu alana tecavüzünün bulunduğunun tespiti ile taşınmaza vaki müdahalenin men'ine karar verildiğini, müdahalesinin men'i kararının infazından sonra davalıya ait taşınmazda kalan ağaç bedellerinin tespitini istediğini ve ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/109 d.iş sayılı dosyaya yapılan tespitte kendisinin yetiştirdiği ağaçların davalıya ait 527 parsel içerisinde kaldığı ve ağaç bedellerinin toplam 12.053,00 TL olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek davalıya ait taşınmazda kalan ağaç bedellerinin şimdilik 12.053,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya konu 526 ve 527 parsellerin bir bütün halinde tarafına aitken kardeşi ...'e bir bölümünü ifraz ederek 526 parsel olarak sattığını, daha sonra ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açmış olduğu 2008/422 esas sayılı dava sonucunda ...'in kendisine satmış olduğu bölümden fazlasını kullandığının belirlendiği için bu kısmı icra yoluyla geri aldığını; davaya konu yapılan ağaçların tarafınca dikildiğini ve her türlü bakımının yapılarak ürün alınacak hale getirildiğini, ağaçların yetiştirilmesinde davacının her hangi bir katkısının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada ise; taşınmazın satış tarihinden tarafına teslim tarihine kadar taşınmazdan davacı/birleşen davalının faydalandığını belirterek dava tarihinden geriye doğru 2006-2009 yılları arasına ait dört yıllık ecrimisile karşılık şimdilik 5.000TL’nin davacı/birleşen davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile asıl davada 2.904,79 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den tahsili ile davacı ...'e ödenmesine; birleşen davada ise 1.152,56 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalı ...'ten tahsili ile davacı ...'e ödenmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 19.12.2013 tarih 2013/15283E-18350K sayılı ilamı ile; davacı(birleşen davada davalı) vekilinin tüm, davalı (birleşen davada davacı)vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek, mahkemece davalı (karşı davacı) vekilinin zamanaşımı itirazı hususunda bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde; asıl davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 15.10.2014 tarih 2014/13832E-13376K sayılı ilamı ile; davaya konu taşınmazın davalıya teslim edildiği tarihin tespiti ile fiilen taşınmazın davalıya teslim edildiği tarih ile iş bu davanın açıldığı tarih itibariyle yasada öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığının tespiti halinde işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlarda araştırma yapmadan, eksik inceleme ile karar verildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde bu defa; 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/138E-2013/257K. sayılı ilamında belirtilen ve levazım değeri olarak ağaçların odun değerine (2.904,79 TL) hükmedilmesinin mümkün olmadığı, davaya konu taşınmazın kayısı bahçesi olarak değeri ile boş tarla olarak değeri arasındaki farka hükmetmek gerekçesi ile asıl davanın kabulüne 12.053,00 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece bozma ilamına uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz.

Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.

Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.

Somut olayda; mahkemece uyma kararı verilen Dairemizin 19.12.2013 tarih 2013/15283E-18350K sayılı ilamı ile; davacı(birleşen davada davalı) vekilinin tüm, davalı (birleşen davada davacı)vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek, yalnızca davalının asıl davada zamanaşımı itirazı hususunda bir karar verilmediğinden bahisle davalı lehine bozma kararı verilmiş, yerel mahkemenin ilk kararında tahsiline karar verilen 2.904,79 TL tahsili hususunda davalı lehine usuli müktesep hak oluşmuştur.

Ne var ki mahkemece; bozma ilamına uyulma kararı verilmiş ancak, lehine oluşan usuli müktesep hakka aykırı olarak 12.053,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Böylece bozma gereği yerine getirilmeden,yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı ...’in sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bendde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8427, Karar No: 2019/9996, Tarih: 02.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8427 E.  ,  2019/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozma ilamlarına, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarihli, 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; 12/09/2018 tarihli bozma ilamı öncesindeki 04/04/2018 tarihli kararda suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı, buna göre yeni hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 4.000,00 TL adli para cezasının, 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesi gerekirken sonuç cezanın 2.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralına yanlış anlam yüklenilmesi,

2-İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklardan, lehe olan bozma ilamları öncesinde sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken söz konusu yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklardan, lehe olan bozma ilamları öncesinde sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken söz konusu yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “...kazanılmış hak gözetilerek suça sürüklenen çocuğun NETİCETEN 2.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” şeklindeki bölümün çıkartılıp yerine "1412 sayılı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 4.000,00 TL adli para cezasının, 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunmasına" cümlesinin eklenmesi ve ayrıca hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılıp yerine "Bozma ilamı öncesinde kurulan hükümlerde, suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan payları oranında ayrı ayrı alınarak Devlet Hazinesine gelir kaydına" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/07/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3891, Karar No: 2014/4903, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3891 E.  ,  2014/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan müşteki sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ...Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2010 tarihli ve 2010/11 esas, 2010/393 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01/11/2011 tarihli ve 2011/6336 esas, 2011/6456 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık vekili tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 02/02/2012 tarihli ve 2012/88 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın keza reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2012 tarihli ve 2012/323 değişik iş kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.12.2013 tarih ve 2013/19635 - 79313 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.01.2014 tarih ve 2014/4313 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın mağdur sanık ...'ye yönelik bıçakla yaralama eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verilerek yargılamanın yenilenmesi talebinin de reddedildiği anlaşılmışsa da, yargılama aşamasında verilen ilk karar olan ...Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2008 tarihli ve 2007/3 esas, 2008/23 sayılı kararında sanık ... hakkında ...'ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçlamasından beraat hükmü verildiği, ancak bu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/12/2009 tarihli ve 2008/10739 esas, 2009/7393 sayılı ilamı ile bozularak sanık ...'in İsmail'i yaralama eyleminin sabit olduğunun belirtildiği ve İsmail'in yaralanmasının niteliğine göre sanık ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, bunun üzerine ...Ağır Ceza Mahkemesince başlanılan yeni yargılama esnasında alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 30/07/2010 tarihli ve 4542 sayılı raporunda mağdur sanık İsmail'in yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğu ancak yüzde sabit ize neden olduğunun bildirildiği ve bu rapora istinaden sanık ... hakkında bıçakla nitelikli yaralama suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesinde hangi hallerde hükümlünün lehine yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebileceğinin sayıldığı, somut olayda Yargıtay bozma ilamında sanık ...'in mağdur sanık İsmail'i yaralama eyleminin sabit olduğunun bildirildiği ve yaralanmanın niteliğinin tespit edilmesi gerektiğinin bildirildiği, sanığın mahkumiyetine

esas alınan 30/07/2010 tarihli Adli Tıp Raporunda da belirtildiği üzere mağdur sanık İsmail'in vücudunun çeşitli yerlerinde birden fazla yaralanmasının bulunduğu, söz konusu Adli Tıp Raporunda mağdurun yaralanmalarının tamamının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğunun bildirildiği, bununla birlikte yüz kısmında alnında yer alan yaralanmanın ise sabit iz niteliğinde olduğunun tespit edildiği, dosya kapsamına göre yargılama konusu olayın iki taraf arasında meydana gelen kavgaya ilişkin olduğu, kavgada bir tarafta müşteki sanık ... ile maktül abisi Beşir Yeşilyurt ve Abdulsamet Yeşilyurt'un, diğer tarafta da mağdur sanık ... ve diğer dört sanığın yer aldığı, mağdur sanık İsmail'in bacağında yer alan yaralanmaların sanık ... tarafından savunma amacıyla meydana getirildiğinin sanık vekilince de kabul edildiği ancak İsmail'in yüzünde meydana gelen yaralanmanın ise İsmail'in kasten öldürdüğü maktül Beşir Yeşilyurt tarafından elinde bulunan satırla meydana getirilmiş olduğu, bu hususun 01/12/2006 tarihli teşhis tutanağında bizzat mağdur sanık İsmail tarafından ifade edildiği ve 01/02/2007 tarihli duruşmada da tekrar edildiği, yine kavgada karşı tarafta olan Kasım Çakıcı'nın 31/10/2006 tarihli teşhis tutanağında kavga esnasında elinde bıçak olan kişinin sanık ... olduğunu, elinde satır olan kişinin ise başka biri olduğunu beyan ettiği, ancak mahkeme tarafından sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda mağdur İsmail'in yaralanmalarının kim tarafından meydana getirildiği hakkında bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanık ... vekili tarafından ileri sürülen mağdur İsmail'in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın maktül Beşir tarafından meydana getirilmiş olduğu iddiasının yargılama aşamasında değerlendirilmediği cihetle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesi kapsamında yapılacak yeni değerlendirme sonucunda ortaya çıkacak delillerin sanık lehine kabule değer olabileceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09/02/2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmının 1. maddesi ile Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere İADESİNE, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/35316, Karar No: 2011/3787, Tarih: 28.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/35316 E.  ,  2011/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için arana, 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanma imkanı olmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2321, Karar No: 2022/9200, Tarih: 22.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2321 E.  ,  2022/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiile dayalı bağlı maddi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf isteminin faiz yönünden kısmen kabulü ile sair istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 02/11/2021 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av..... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin inceleneek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirketin merkezi Avusturya’da olup mazot satımına ilişkin aracılık faaliyetinde bulunduğunu, davalı şirketin şoförleri tarafından davacı şirkete ait kayıp olan 1179 nolu mazot kartının haksız olarak ele geçirilmesi neticesinde toplam 36.740 Lt. mazot yüklemesi yaptıklarının anlaşıldığını, buna ilişkin 43.456,23 Euro bedelin mazot firması olan dava dışı ....şirketine fatura karşılığında ödendiğini, davalının adam çalıştıran olarak bu zarardan sorumlu olduğunu beyan ederek, 43.456,23 Euro zararın meydana geldiği tarihten faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davalı şirketin adam çalıştıran olarak zarardan sorumlu olduğu, kayıp olan 1179 nolu kartı iptal etmediği için davacı şirketin de kusurlu olduğu gerekçesi ile bir miktar indirim yapılarak davanın kısmen kabulü ile 27.656,45 Euro’nun 21/07/2009 tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurunun faiz yönünden kabulüne, diğer itirazlarının reddine, 27.656,45 Euro'nun 21/07/2009 tarihinden, fiili ödeme tarihine kadar devlet bankalarının, bu para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranına göre işletilecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3.219,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.