muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9985, Karar No: 2023/1325, Tarih: 07.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/9985 E.  ,  2023/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/640-2020/684

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne/İstinaf başvurusunun Kısmen Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İdil Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/135-2018/274

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ile davalılar ... ve ... Petrol Ürünleri Nak. Gıda ve Taah. San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların başvurusunun kabulüne, maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesininin 02.09.2020 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin temyiz dilekçesi, kararın kesin olarak hükme bağlanmış olması nedeniyle reddedilmiştir. Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi yollaması ile 346/1 maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 02.09.2020 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44 üncü maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL'dir.

HMK 362/1-a ve 362/2 nci maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, temyiz kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı belirlenecektir.

Dosya içeriğine göre davacılar yönünden reddedilen tazminat miktarları (temyize konu edilen) 72.070,00 TL'yi geçmediğinden Bölge Adliye Makkemesi'nin ek kararı karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.09.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.09.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23468, Karar No: 2023/117, Tarih: 19.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23468 E.  ,  2023/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki 17.03.2015 ve 23.03.2015 tarihli iddianameleriyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile cezalandırılmaları istemleriyle kamu davası açılmıştır.

2. Dosyalarının ilk derece mahkemesinin incelemeye konu dava dosyasında birleştirilmesine karar verilerek, ... Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli, 2015/91 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ...'un 5237 sayılı Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrasıyla, 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; suça sürüklenen çocuk ...'in ise 5237 sayılı Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrasıyla 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3. Söz konusu hükmün sanık ve suça sürüklenen çocuğun müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarihli, 2017/1987 Esas, 2020/578 Karar sayılı ilamı ile,

3. Söz konusu hükmün sanık ve suça sürüklenen çocuğun müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarihli, 2017/1987 Esas, 2020/578 Karar sayılı ilamı ile,

"... Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanıkların, mağdur ...'ı şahsına zarar vermeksizin serbest bıraktığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 110 uncu maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 2-) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin kısa kararda TCK'nın 62 inci maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 3 yıl 4 ay hapis cezası tayin edildiği belirtildiği halde, gerekçeli kararda bu suça ilişkin TCK'nın 62 inci maddesinin uygulanmasına yer verilmeyerek infazda çelişkiye neden olunması, 3-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan tayin edilen ceza miktarı TCK'nın 62/1 inci maddesi ile 1/6 oranında indirilirken, tayin edilen hapis cezasının 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası olarak yazılması, 4-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nın 53 üncü maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ortaya çıkan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu .. 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2020 tarihli, 2020/93 Esas, 2020/238 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ...'un 5237 sayılı Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrasıyla ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; suça sürüklenen çocuk ...'in ise 5237 sayılı Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrasıyla belirlenen 8 ay 26 gün hapis cezasının, aynı Yasa'nın 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince neticeten 5.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi,

"Suç işleme kastının bulunmadığına, mağdura şaka yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına"

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebebi,

"Olayın şaka mahiyetli olduğu ve suç işleme kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun suça karışmadığına ve sanığa yardım etmediğine"

3. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi,

"Suç işleme kastının bulunmadığına, mağdura şaka yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına"

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebebi,

"Olayın şaka mahiyetli olduğu ve suç işleme kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun suça karışmadığına ve sanığa yardım etmediğine"

3. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun suç tarihinde saat 11.00 sıralarında yolda karşılaştığı sanık ...'un mağdurun ensesine bir ... atarak "tanımadın mı lan senin ile langırt oynamıştık" dediği, mağdurun sanıktan uzaklaşmak için yolun karşısına geçmek istediği sırada peşinden gelen sanığın koluna girerek kendisi ile gelmesini istediği, gitmek istemeyen mağdurun koluna girerek parka götürdüğü, mağdurun tekrar gitmeye çalıştığında sanığın bıçak gösterip "kaçarsan sokarım, deşerim" şeklinde tehdit ettiği parkta yarım saat kadar kaldıkları, daha sonra sanığın çağırdığı suça sürüklenen çocuk ...'in de yanlarına geldiği, suça sürüklenen çocuğun mağdurdan sigara istediği mağdurun "sigaram yok" demesi üzerine, sanığın mağdurun üstünü arayıp cep telefonu, sigara paketi ve çakmağını aldıktan sonra içinden bir tane sigara çıkarıp sigara paketini ile çakmağı mağdura geri verdikleri akabinde de mağdurun cep telefonunu alarak sanık ile suça sürüklenen çocuğun olay yerinden kaçtıkları ve birlikte mağdura ait cep telefonunu tanık R.A.'a sattıkları anlaşılmıştır.

2. Kolluk tarafından yakalanan sanığın üzerinde ele geçen bıçağın mağdur tarafından teşhis edildiği görülmüştür.

3. Sanık ...'un cep telefonunu sattığı kişiyi göstermesi üzerine ele geçirilen cep telefonunun mağdura iadesinin sağlandığı görülmüştür.

4. Sanık ...'un aşamalarda alınan ifadelerinde mağdurdan cep telefonunu müzik dinlemek için istediğini rızasıyla verdikten sonra her hangi bir neden yokken şerefsiz diye küfür etmesi üzerine şaka yapmak amacıyla telefonunu vermiyorum dediğini, mağdurun küserek gittiğini ve yanlarında kimse olmadığını, ...'in daha sonra geldiğini, suça konu bıçağı olaydan çok önce hediye ettiğini, olay günü pırasa ayıklamak için ...'den geri aldığını savunarak üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

5. Suça sürüklenen çocuğun ise soruşturma aşamasında, "olay günü ... beni borcunu ödemek için çağırdı gittiğimde yanımda bir çocuk vardı, çocuk kalkıp gitmek istedi ... otur dedi. Ben ...'un elinde bıçak görmedim. Ben ...'un telefonu aldığını görmedim. ... bana para vermeyince ben kalkıp internet kafeye gittim, çocuk ile ... parkta kaldı, üzerimde hiçbir bıçak yoktu ...'a hiçbir şekilde bıçak vermedim" şeklinde 30.07.2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde ise, mağdurun küfür etmesi üzerine sanık ...'un cep telefonunun zorla çekip aldığını, sanığın üzerinde portakal kesmeye yarayan bıçak olduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmediği görülmüştür.

6. Tanık R.A.'nın ise aşamalardaki ifadelerinde olay günü internet kafede karşılaştığı sanığın kendisine cep telefonunun satarken yanında suça sürüklenen çocuğunda olduğunu beyan ettiği dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiilerinin Beraate İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurun aşamalarda istikrarlı ve kararlı anlatımlarının, sanık ve suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki tevil yollu ikrarları ve tanık R.A.'nın beyanları ile doğrulandığı, sanığın üst aramasında ele geçen bıçağın mağdur tarafından teşhis edildiği, mağduru bıçak tehdidi ile parkta yanlarında tutan ve mağdurdan yağmaladıkları bir tane sigara ve cep telefonuyla olay yerinden kaçan ve cep telefonunu satarken birlikte hareket eden sanık ve suça sürüklenen çocuğun, aşamalardaki çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu dikkate alındığında, atılı suçu işlediklerinin sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, bozmaya uyulduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2020 tarihli ve 2020/93 Esas, 2020/238 Karar sayılı kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3921, Karar No: 2024/9711, Tarih: 15.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/3921 E.  ,  2024/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/137 E., 2022/121 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Usulden Reddi / İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/262 E., 2020/715 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 15.10.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verildi.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Tarafların vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karar bağlanması için uygun görülen 15.10.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Tarafların vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karar bağlanması için uygun görülen 15.10.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı idarece 17.10.1999 tarihinde yapılan Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmenliği sınavını kazanmasına rağmen memuriyete atanamadığını, açılan davada Ankara 6. İdare Mahkemesince 18.2.2016 gün ve E. 2016/153, K. 2016/520 sayılı iptal kararı verilerek davanın açıldığı 8.9.2003 gününden itibaren özlük haklarının yasal faiziyle ödenmesine hükmedildiğini, kararın temyiz merci Danıştayca da onanarak kesinleştiğini, davacının Danıştay İDDGK'nun 30.5.2013 gün ve E. 2009/2157, K. 2013/2174 sayılı yürütmeyi durdurma kararı üzerine 14.1.2014 gününde memuriyete başlatıldığını, davacının yargı kararında emredilen 08.09.2003 tarihinden (dava açılma tarihi ile) memuriyete atandığı 14.01.2014 günleri arası 10 sene 4 ay süreli tüm özlük hakkının hesaplanıp yasal faiziyle ödenmesi için hesaplama yapılması gerektiğini, ancak bunun için önce 657 sayılı DMK'nın 36/A/12/D maddelerine göre davacının memuriyete başlatıldığı yıldaki üst öğretimi bitirmesi sebebiyle intibakı yapılarak ilk giriş derecesinin bulunacağını, davalı idarede 926 sayılı Askeri Personel Kanunu uygulandığından, 657 sayılı Kanun'a göre yapılan intibakta uyuşmazlık çıktığını, icraen tahsile verilmekle buradan da yasaya uygun sonuç alınamadığını, mahkemesine yapılan şikayet başvurusunun da reddi üzerine başvurulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi tarafından da istinaf başvurusunun reddine karar verildiğini, yapılması gereken işlemin önce, 08.09.2003 memuriyete başlangıç tarihine göre sonradan 4 yıllık fakülte bitiren davacı müvekkilinin 657/36/A/12/d hükmüne göre memuriyete başlangıç derece kademesinin bulunup sonra her yıla bir kademe her üç yıla da bir derece vermek suretiyle ilerletilip her yıl her ayın ödeme tarihine göre faizlerinin de eklenip ödemekten ibaret olduğunu, buna göre eksik ödenen faizli aylıklarının hesaplatılarak 20.000,00 TL belirsiz alacağın doğumundan itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki, husumet, görev, yargı yolu ile hak düşürücü süre ve zamanaşımı def’i yönünden incelenerek davanın usulden reddinin gerektiğini, müvekkili idare tarafından yapılan işlemin usul ve hukuka uygun olduğunu, haksız ve yersiz açılan hukuki dayanaktan yoksun bulunan davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...yapılan yargılama sonunda özetle; yargı yolu caiz olmadığından HMK 114-115 maddeleri gereğince davanın usulden reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...yapılan yargılama sonunda özetle; yargı yolu caiz olmadığından HMK 114-115 maddeleri gereğince davanın usulden reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı kurumun 13. dereceyi verip intibak yanlışlığı ile aradaki 8 derece farkı vermediğini, müvekkiline geriye doğru 10 sene 4 aylık maaşının eksik ödendiğini belirterek ilk derece mahekemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep ederek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamından, Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmenliği sınavını kazanmasına rağmen memuriyete atanmayan davacının açmış olduğu davanın idari yargıda kabul edilerek iptaline karar verildiği, dava tarihinden itibaren özlük haklarının ödenmesine hükmedildiği, anılan karar gereğince memuriyete başlatılan davacıya belirtilen tarihten memuriyete atandığı tarihe kadar özlük haklarının ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun gereği yerine getirilmediğinden bahisle bu davanın açıldığı, davalı idarenin eylemine dayalı olarak adli yargı mercilerinde dava açıldığı, idare hukuku ilkelerine göre maddi zararın idari işlem veya eylem nedeniyle kişinin malvarlığında meydana gelen azalma veya malvarlığında kesin olarak çoğalma olanağından yoksun kalma sonucu uğranılan zarar olduğu, dava konusu uyuşmazlıkta, idari yargıda açılan dava tarihinden memuriyete atanma tarihine kadar ödenmeyen özlük haklarının ödenmesinin talep edildiği, davalı idarece mahkeme kararının gereğinin yerine getirilmediği iddiasına dayalı olarak bu davanın açıldığı ve idarenin işleminin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürüldüğünden ilk derece mahkemesince idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın usulden reddine karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın davacının özlük hakkının hesaplatılarak ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkin olduğunu, davalı idarece davacının açıkta geçen 10 sene 4 ay süreli özlük hakkının yanlış intibakla memuriyete girmiş sayıldığı 08.09.2003'den itibaren emsal uygulamasıyla 8/1 derece kademeden başlatılacağı yerde, 5 derece aşağı 13/1 DK'den başlatarak tüm memuriyeti boyunca eksik maaş ve diğer özlük haklarını eksik alma zorunda bırakıldığını, Ankara 25.Asliye Hukuk Mahkemesince idare mahkemesi kararında ödenecek özlük hakkı konusunda bir rakam gösterilmediği gerekçesiyle inceleme olanağı bulunmayan davanın reddine karar verildiğini, özlük hakkı alacağı kurumca yapılamıyorsa, mahkemece yapılması gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; idare mahkemesi kararı uyarınca ödenmeyen özlük haklarının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/b,c, 115, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

32.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.