muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17920, Karar No: 2017/1092, Tarih: 15.02.2017

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengelerini gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Bunun için de mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında davanın niteliğine, tarafların iddia ve savunmalarına göre, en uygun ihtisas grubu ve meslek erbabından seçilecek bilirkişiler hazır bulundurulmalı; düzenlenecek bilirkişi raporlarında, alınması gereken önlemler ile tazminat, ecrimisil, yıkım ve eski hale getirme istekleri varsa, bunlar gerekçeli olarak gösterilmelidir. Davacının zararının önlenmesi esas olmakla birlikte, davalıya da en az zarar verecek veya külfet yükleyecek önlem veya önlemler belirtilmelidir.

Somut olaya gelince; yukarıda değinilen ilkeler uyarınca davacının evine, davalının su borularının verdiği zarar ve bu zararın nasıl giderileceği konusunda ehil bilirkişiler aracılığıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporuna göre infaza elverişli bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde, değinilen ilkeler gözetilmeksizin, zarar ve zararın nasıl giderileceği tespit edilmeden infazda tereddüte sebep olacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23708, Karar No: 2013/20576, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23708 E.  ,  2013/20576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...... (...)'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 09/01/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1655, Karar No: 2024/2700, Tarih: 04.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/1655 E.  ,  2024/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/269 E., 2016/320 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, haksız yere almış olduğu cezanın kaldırılması gerektiğine vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan sanık ...'ın tedavi amacıyla hastaneye getirildiği, hükümlü ve tutukluların bekletildiği salonda bulundukları sırada, başka hükümlü ve tutukluların tedavileri devam ederken sanığın bir an önce cezaevine götürülmek istediği, katılanın, diğerlerinin işlemi bitmeden tek başına kendisi için araç çıkarılamayacağını söylemesi üzerine sanığın katılana hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16655, Karar No: 2018/10993, Tarih: 18.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16655 E.  ,  2018/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamındaki mağdur ve tanık beyanları ile sanığın ikrarı dikkate alındığında, sanık ve mağdurun olay günü tartıştıkları, çıkan arbede sırasında sanığın, mağdura önce yumrukla vurduğu, devamında ise döner bıçağı ile üzerine yürüdüğü olayda, sanığın mağduru kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı anda gerçekleştirilmesi nedeniyle olay bir bütün olarak değerlendirilerek, TCK'nin 61. maddesi gereğince sanığın tamamlanmış kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması, olayda silahtan sayılan sayılan döner bıçağı da kullanıldığından TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince silah artırımı da yapılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde silahla yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2418, Karar No: 2024/6795, Tarih: 13.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2418 E.  ,  2024/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/426 E., 2024/7 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti asıl ve birleşen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin 2007/Mayıs ayından 2010/Ocak ayına kadar geçen süre içinde davalı şirkette sigortalı olarak çalıştığı ve sigorta başlangıç tarihinin 2007/Mayıs olarak tespiti ile belirtilen tarih aralığının prim ödeme gün sayısına dahil edilerek yasal faizleri ile birlikte davalı şirketçe ödenmesine ve diğer sigorta hizmetlerinden faydalandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 31.05.2013 havale tarihli birleştirme talepli dava dilekçesinde ise özetle müvekkilinin Mayıs 2007-Ocak 2010 tarihleri arasında ... Pastaneleri Ltd. Şti.'nin pasta yapımı imalathanesi ve pastanelerindeki satış reyonunda dönüşümlü olarak çalıştığını, maaşlarını ... Pastaneleri Ltd Şti.'den aldığını, davacıya sigorta girişinin yapıldığının söylendiğini, 2010 yılı Ocak ayında babasının kanser hastalığı nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığını, Ocak 2010-Kasım 2011 tarihleri arasında başka bir işte çalışmadığını, daha sonra Kasım 2011 tarihinde farklı bir işyerinde işe başladığını, yeni işyerinde sigorta bilgileri istendiğinde kendisine önceki işyerinden verilen SGK numarasıyla kendisine ait herhangi bir kaydın SGK'da bulunmadığını, eski işyeri tarafından SGK'ya bildirilmediğinin ve 33 ay boyunca sigorta primlerinin ödenmediğinin anlaşıldığını, bu nedenle İnegöl 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinde 2012/102 E. sayılı dosyası ile ... Pastaneleri Ltd. Şti. ve SGK aleyhine dava açıldığını, bu dosyada ... Pastaneleri Ltd. Şti.'nin düplik lahiyasında davacının işyerinin ... Unlu Mamulleri Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunun ileri sürüldüğünü, ... Unlu Mamulleri Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin davalı taraf olarak dahil edilmesi taleplerinin 2012/102 E. sayılı dosyada reddedilmesi nedeniyle iş bu davayı açma zorunluluğunun doğduğunu, öncelikle davanın aynı davacı ve aynı taleple açılan İnegöl 1 . Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2012/102 E. sayılı dosyası ile birleştirilmesini ve davacının mayıs 2007-Ocak 2010 tarihleri arasındaki çalışmasının hizmet tespiti ile bu tarihler arasındaki çalışmasının prim ödeme gün sayısı dahil edilip sigorta hizmetlerinden faydalandırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul etmediklerini, davacının müvekkil firmada çalışmadığını, davacının bilgisayar çıktısı olarak sunduğu belgelerin her zaman herkes tarafından hazırlanabileceğini, davacının çalışmasını somut delillerle ispatı gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirdiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece; "Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece özetle, “...Öncelikle, davacı alınan beyanında, 2007 yılında ara vermediğini, 2009-2010 yılları arasında ise bir ara verdiğini beyan etmesine karşın, Mahkemece davacının talep ettiği dönemde ara verdiği hususu gözetilmeksizin kesintisiz çalıştığının kabulü ile davacının çalışma süreleri ayrıştırılmadan davacının davalılar nezdinde çalıştığı belirtilerek, infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm tesisi de isabetsizdir. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınarak davacı hakkında 2008 yılı 4. ve 5. aylardaki iptal edilen çalışmasına ilişkin kurum müfettiş raporu ve dayandığı kayıtlar da getirtilip alınan beyanlarla birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Bunun yanında 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde “Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” hükmü öngörülmüştür. Maddedeki “malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanlar” sözcüklerinin, sigortalılar yararına bir yorumla, tabi olması gerekenleri de kapsadığının kabulü gerekir. Öte yandan davacının, aynı Kanunun geçici 54 üncü maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmadığı da belirgindir. Bu nedenle, 06.08.1992 doğumlu olan davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşın doldurulduğu 06.08.2010 olarak kabulü, bu tarihten önceki hizmet sürelerinin ise yalnızca prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gereğinin gözetilmemesi de bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile

a-)Davacının 01.05.2007-22.06.2007 tarihleri arasında davalı ... Pastahaneleri Gıda Market İşletmeciliği Turizm İnşaat İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. yanında çalıştığının tespitine,

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile

a-)Davacının 01.05.2007-22.06.2007 tarihleri arasında davalı ... Pastahaneleri Gıda Market İşletmeciliği Turizm İnşaat İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. yanında çalıştığının tespitine,

B-)Davacının 23.06.2007-15.11.2007 ve 01.01.2008-01.05.2009 ve 20.08.2009-01.01.2010 tarihleri arasında davalı ... Unlu Mamulleri Gıda ve Pastahane Ürünleri İmalatı San. Ltd. Şti. yanında çalıştığının tespitine,

c)Sigorta başlangıç tarihinin 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesi uyarınca 18 yaşını ikmal ettiği 06.08.2010 tarihi olduğunun tespitine, davacının 18 yaşını ikmal ettiği tarih olan 06.08.2010 tarihinden önceki çalışmalarının prim ödeme gün sayısına eklenmesi gerektiğinin tespitine," dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekilleri özetle; lehlerine vekalet ücretine karar verilmesi için kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre aşağıda belirtilen husus dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı HMK.'nın “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323 üncü maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326 ncı maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır. Mahkemenin davanın esasıyla ilgili kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ancak belirtilen eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesi gereğince Mahkeme kararı düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hüküm fıkrasına (8) numaralı bent olarak "Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Uyarınca hesaplanan 17.900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, " ibarelerinin yazılmasına ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgililere iadesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.