muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9532, Karar No: 2016/18933, Tarih: 01.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9532 E.  ,  2016/18933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında ana dosyaya dayanak olan 17.04.2009 tarihli iddianame ile açılan nakliye tezkeresi olmadan orman emvali nakletme suçundan mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Aynı mahkemenin birleşen ... Esas sayılı dosyasına dayanak olan 19.03.2013 tarihli iddianame ile; sanığın, ana dosyanın 20. celsesinde yapılan sorgusu sırasında 139 numaralı bölmeden motorlu testere ile ağaç kestiğini kabul etmesi nedeniyle yapılan suç duyurusu üzerine kamu davası açılmasına karşın; anılan celsede sanığın bu şekilde bir ikrar içeren savunmasının bulunmaması, 06.03.2009 tarihli suç tutanağının 142 numaralı bölmeye ait olması ve anılan tutanakta her ne kadar sanığın 139 numaralı bölmeden kestim şeklinde bir tespit yapılmış ise de; sanığın tutanağı imzadan imtina ettiği, tutanak düzenleyicisinin de emvallerin 142 numaralı bölmeden kesildiğini ve sanığın odunların kendisine ait olduğunu kabul ettiğini beyan etmesi, bilirkişi raporuna göre suça konu emvallerin 139 numaralı bölmedeki dip kökleriyle uyumlu olmadığı, 142 numaralı bölmedeki dip kökleriyle uyumlu olduklarının belirtilmesi, karşısında; 19.03.2013 tarihli iddianame ile anlatılan fiilin 139 numaralı bölmeden ağaç kesme olduğu cihetle; sanığın anılan iddianameye konu 139 numaralı bölmeden ağaç kestiğine dair mahkumiyetine yetecek derecede her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7606, Karar No: 2019/2361, Tarih: 20.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7606 E.  ,  2019/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki makul süre alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle makul süre alacağının kira bedeli üzerinden belirleneceğinden delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 694,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.03.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasında akdedilen 03/04/2010 tarihli asıl ve 20/10/2010 tarihli ek kira sözleşmeleri, 29/01/2015 tarihli Tadil ve Temdit Protokolü ile 01/02/2015 tarihinden geçerli olmak üzere aylık kira bedeli 2.850 USD + KDV olarak belirlenmiş, sözleşme 30/04/2016 tarihine kadar temdit edilmiştir.

Davalı / kiracı, kira sözleşmelerini 31/07/2015 tarihi itibariyle tek yanlı feshetmiş ve 10/08/2015 tarihinde kiralananın anahtarlarını notere tevdi sureti ile kira süresi sona ermeden kiralananı tahliye etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu alınarak aylığı 2.850 USD + KDV den iki aylık makul süre tazminatı olan 5.700 USD + KDV = 11.800 USD'nin tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davalı tazminatın miktarı bakımından ve tazminata KDV ilavesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle kararı temyiz edmiytir.

3065 s.KDV kanunu 8/h maddesi uyarınca KDV'nin mükellefi kiraya verendir. Kiraya veren KDV'yi sözleşme ile kiracısına yansıtmıştır.

3065 s. KDV kanununun 1 maddesinde KDV' nin mal ve hizmet karşılığı alınacağı belirtilmiştir.

Uyuşmazlıkta TBK 325 maddesi uyarınca talep edilen makul süre tazminatı, sözleşme ve hizmet ilişkisinden değil, tahliye ile kira sözleşmesi bitmesini müteakip alınan bir tazminattır. Kira bedeli değildir. Mali bakımdan yayınlanan sürküler ve müktezalara göre tazminatlar KDV'nin konusunu teşkil etmemektedir.

Öncelikle; tazminat kabilinden olan alacakta KDV talep edilemeceğinden sadece alacağın aslına hükmedilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmektedir.

Uyuşmazlıkta TBK 325 maddesi uyarınca talep edilen makul süre tazminatı, sözleşme ve hizmet ilişkisinden değil, tahliye ile kira sözleşmesi bitmesini müteakip alınan bir tazminattır. Kira bedeli değildir. Mali bakımdan yayınlanan sürküler ve müktezalara göre tazminatlar KDV'nin konusunu teşkil etmemektedir.

Öncelikle; tazminat kabilinden olan alacakta KDV talep edilemeceğinden sadece alacağın aslına hükmedilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmektedir.

Diğer yandan kira sözleşmesi 10. maddesinde "sabit kira bedelinin KDV hariç net ödeneceği, dövizle belirlenmiş yıllık kira bedelinin on iki eşit takside bölünüp her taksidi ödeme gününün Merkez Bankası Döviz alış kuru üzerinden TL ye çevrilip KDV eklenerek peşin olarak kiralayana fatura karşılı ödeneceği" kararlaştırılmakla kiraya veren / davacının dava konusu aylara ilişkin fatura kesmeden KDV talep edemeyeceği üzerinde durularak bu hususun araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 26.03.2019
Yargıtay — Esas No: 2024/4829, Karar No: 2024/8480, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4829 E.  ,  2024/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/905 E., 2019/1698 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/28 E., 2018/221 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından İlk Derece Mahkemesine verilen 19.03.2019 tarihli karar düzeltme talebini içeren dilekçe ile Dairenin 27.12.2018 tarihli, 2018/1814 Esas, 2018/1738 Karar sayılı kararının düzeltilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 05.04.2019 ek kararla; ''Davacının 19.03.2019 tarihli talebinin, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/1814 Esas 2018/1738 Karar sayılı 27.12.2018 tarihli kararının kesin olduğu, İstinaf başvurusu kesin olarak reddedildiği ve bu karara karşı karar düzeltme yasa yolu bulunmadığından talebinin reddine," karar verilmiştir.

Ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 29.11.2019 tarihli 2019/905 Esas 2019/1698 Karar sayılı karar ile, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı tavzih talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2020 tarihli ek karar ile davacının tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ek kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.12.2021 tarihli 2021/5787 Esas 2021/9108 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı karar düzeltme talep etmiş; Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından, davacının 29.12.2021 - 06.01.2022 tarihli dilekçeleri hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

...’nün 05.08.2022 tarihli yazısı üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ve davacı tarafın talep dilekçesi dosyaya eklenmesi üzerine dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine 15.02.2023 tarihinde karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 09.11.2023 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 21.02.2024 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 09.11.2023 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 21.02.2024 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafın tekrar talep dilekçesi dosyaya sunmuş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

Kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18038, Karar No: 2016/6400, Tarih: 25.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18038 E.  ,  2016/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapunun iptali ile mirasbırakan adına tescil istemine ilişkindir.

Davacı, annesi olan mirasbırakan ....'un 108 ada 13 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümünü kızı olan dava dışı ....'ye, ....'nin de yengesi davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, ancak yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapunun iptali ile mirasbırakan adına tesciline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında mahkeme ara kararı doğrultusunda ara malik .... davaya dahil edilmiştir.

Davalı ..., görümcesi ....'nin Kıbrıs'da çalıştığı dönemde murise verilmek üzere muris ile birlikte yaşayan davacıya devamlı para gönderdiğini, bu paraların karşılığı olarak davacının da bilgisi dahilinde çekişmeli taşınmazın ....'ye satışının yapıldığını, bilahare dava dışı mirasçı ....ve eşi ....'ın işletme borçlarını kapatabilmek için ....'ın .... ..... Şubesinden kullandığı kredinin teminatı olarak .... tarafından taşınmaz üzerinde banka lehine 120.000,00 TL limitli 1. dereceden ipotek tesis edildiğini, ancak kullanılan kredinin .... ve eşi ....'ın borçlarını kapatmaya yetmeyince maliki olduğu Karabağlardaki evi teminat olarak gösterilerek ..... .... Şubesinden kredi alınıp .... ve eşi .......'a verildiği halde kredi borçlarını ödemediklerini, eşi .... ve görümcesi ....'nin kredi alamaması ve taşınmazın haciz yolu ile satılması halinde taşınmazın borçları kapatmaya yetmemesi nedeniyle dava konusu taşınmazı üzerindeki ipotek ile birlikte ..... .... Şubesinden kullandığı 95.000,00 TL konut kredisi ile satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı, çekişmeli taşınmaz için murise 20.000,00TL ödediğini, satış bedelini de murisin tedavi giderlerinde kullandıklarını, dava dışı ....'a kredi temin etmek amacı ile taşınmazın davalıya bedelsiz devredildiğini bildirmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bedel ödenmeden satış gösterildiği, akitte gösterilen bedel ile gerçek değeri arasında farklılık bulunduğu ve yapılan işlemin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davacının miras payı oranında tapunun iptali ile tescile karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bedel ödenmeden satış gösterildiği, akitte gösterilen bedel ile gerçek değeri arasında farklılık bulunduğu ve yapılan işlemin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davacının miras payı oranında tapunun iptali ile tescile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu mirasbırakan ....'un 12.09.2007 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları davacı ... ve dahili davalı ... ile dava dışı ...., .... ve ....'ın kaldıkları, mirasbırakanın 108 ada 13 parselki mesken nitelikli 4 nolu bağımsız bölümünü kızı olan dava dışı ....'ye 06.03.2006, ....'nin de yengesi (kardeşi ....'ın eşi) olan davalı ...'e 01.04.2009 tarihli satış akti ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, Türk Medeni Kanununun 6. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddeleri uyarınca; davanın taraflarından her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Öte yandan, Türk Medeni Kanununun 6. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddeleri uyarınca; davanın taraflarından her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Somut olaya yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca bakıldığında; davacı, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış ise de, bu iddianın kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, mirasbırakanın davacı çocuklarından mal kaçırmasını gerektirir herhangi bir nedenin ileri sürülmediği, bilakis murisin davacı ile birlikte yaşadığı ve onun tarafından bakıldığı, ilk kayıt maliki ....'nin ise alım gücünün mevcut olduğu, dinlenen davacı tanıklarının mirasbırakanın temliki mal kaçırma amacıyla yaptığına dair hükme yeterli bir açıklamada bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Öte yandan, akitte gösterilen bedel ile saptanan gerçek bedel farklı ise de, salt bedeller arasındaki oransızlığın tek başına muvazaanın delili olamayacağı da açıktır.

Hâl böyle olunca; ilk el konumundaki dahili davalı ...'ye yapılan temlik yönünden muvazaa iddiası kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8669, Karar No: 2012/14550, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8669 E.  ,  2012/14550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/118-2012/42 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 13.816,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 13.816,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 24.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “24.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11452, Karar No: 2016/10688, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11452 E.  ,  2016/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yaptırılan araştırma neticesinde kısıtlı adayının "..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının son ikametgah adresinin "..../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İki mahkeme arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.02.2016 tarih ve 2016/1300 E. - 2016/1853 K. sayılı kararı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından .. Sulh Hukuk Mahkemesince,... Şehitler Polis Merkezince yaptırılan araştırma neticesinde kısıtlı adayının "..../..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.02.2016 tarih ve 2016/1300 E. - 2016/1853 K. sayılı kararı ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK'nın 23/2. maddesi gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından merci tayini için aranan koşulların gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 14/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.