muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2692, Karar No: 2010/3811, Tarih: 24.03.2010

sayılı Kadastro Yasanının 5. maddesi uyarınca malik hanesi kadastro mahkemesince doldurulmak üzere boş olarak tespit edilmesi ve tutanak aslı ile eklerinin kırmızı kalem ile davalı şerhi yazılarak Kadastro Mahkemesine gönderilmesi gerekirdi. Kadastro tespiti sırasında bu kurala uyulmayarak çekişmeli taşınmazın malik hanesinin doldurulmuş ve tutanağın kesinleştirilmiş olması sonuca etkili olmayıp, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 30/2 maddesi uyarınca taşınmazın gerçek hak sahipleri, Kadastro Mahkemesince resen yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının 3402 Sayılı Yasanın 27. maddesi uyarınca görevli ve yetkili Kadastro Mahkemesine aktarılması gerekirken yetersiz inceleme ve araştırma sonucu ... şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer konuların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 24/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9071, Karar No: 2012/15405, Tarih: 18.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/9071 E.  ,  2012/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesidir.

Sanığın yokluğunda verilen 04.03.2008 tarih ve 2006/420 Esas, 2008/143 sayılı kararın, 25.09.2008 tarihinde Kırşehir Açık Cezaevinde evrak memuruna tebliğ edildiği, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı İnfaz Bürosunun 10.01.2009 tarihli yazısı içeriğine göre infaz dosyasından bu kararın hükümlüye tebliğ edildiğine dair yazıya rastlanmadığının belirtilmesi, ilgili memurun da tebliği yapmadığını 13.01.2009 tarihli tutanakla beyan etmesi nedeniyle yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu, eski hale getirme talebiyle birlikte yapılan temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemece hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 30.12.2008 ve 14.01.2009 tarihli ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Suça konu nüfus cüzdanı ile ilgili hazırlanan ekspertiz raporunda belge üzerinde fotoğraf değişikliği yapıldığının belirtilmesine karşın soğuk damga izinin bulunup bulunmadığına ilişkin bir tespitte bulunulmaması, sanığın kendi fotoğrafını yapıştırarak belgeyi kullandığını savunması karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, adli emanetin 2006/371 sırasında kayıtlı suça konu nüfus cüzdanı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7120, Karar No: 2012/58, Tarih: 10.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7120 E.  ,  2012/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçların tek eylem kabulü ile açılan kamu davalarının ayrı ayrı şikâyet yokluğundan düşürülmesine dair Refahiye Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2008 gün ve 2005/99 Esas, 2008/20 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ... olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarına öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 01.02.2002 ve 02.08.2002 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 10.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4575, Karar No: 2022/10378, Tarih: 08.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4575 E.  ,  2022/10378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin istinaf başvurusunun reddi kararı kaldırıldıktan sonra Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2020/402-2021/525 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, yapılara aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Hükme esas bilirkişi raporunda; emsal olarak kabul edilen ... parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 06.03.2019 itibarıyla Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesi'nden ve dava konusu taşınmazdan kesilen düzenleme ortaklık payına ilişkin belgeler de ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğü'nden sorularak alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Dava konusu taşınmaz imar parseli, emsal alınan taşınmaz ise kadastro parseli olduğundan, dava konusu taşınmazın emsal ile kıyaslaması sonucunda dava tarihindeki değeri bulunduktan sonra, dava konusu taşınmaz imar parseline dönüştürülürken hangi oranda DOP kesilmişse, bu oranın ilave edilmesi gerektiğinden bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın DOP oranının tam bir sayıdan (1) çıkartılmak suretiyle bulunan oranının dava konusu taşınmazın emsal kıyaslaması sonucu bulunan m² bedeline bölünerek eklenmesi suretiyle bedelinin belirlenmesi (örnek: dava konusu taşınmazdan kesilen DOP oranı %35 ise, dava konusu taşınmazın emsal uygulamasıyla bulunan m² birim fiyatının 0,65'e bölünmesi gerekir) gerekirken, yazılı şekilde dava konusu taşınmazın DOP payına tam bir sayı (1) eklenerek bulunan rakamla çarpmak suretiyle hesaplama yapılması sonucu eksik m² bedeline hükmedilmesi nedeniyle rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmazda bulunan yapıların resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tespit edilen yapı bedeline %18 katma değer vergisi de eklenmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3- Kabule göre de;

a-Davacı idarece fazla depo edilen 171.769,05-TL‘nin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b- İlk karar ile hükmedilen 3.822.133,05-TL’den, Kıymet Takdir Komisyonunca belirlenen 1.129.774,35-TL’nin mahsubu ile bakiye 2.692.358,70-TL’nin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmiş olduğu ve ilk karar tarihi itibarıyla davalı tarafa ödenmediği anlaşıldığından, 1.129.774,35-TL’ye 07.07.2019 tarihinden ilk karar tarihi 30.01.2020 tarihine kadar, bakiye 2.887.530,68-TL’ye ise son karar tarihi olan 12.10.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilk karar ile tespit edilen bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

c-Toplam 4.017.035,03-TL’ye hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılmak suretiyle 4.017.305,03-TL’ye hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2020/402 Esas-2021/525 Karar Sayılı hükmünün açıklanan nedenle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6168, Karar No: 2012/21378, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6168 E.  ,  2012/21378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-16.02.2009 havale tarihli dilekçe ile 20.02.2009 tarihli duruşmada zapta geçen beyanı ile katılma talebinde bulunan şikayetçi vekilinin bu talebi konusunda bir karar verilmemesi suretiyle CMK.nun 237 ve 238. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev ve bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığının da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1460, Karar No: 2017/5180, Tarih: 01.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1460 E.  ,  2017/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Şikayetçi vekilinin, İİK'nın 333/a maddesinden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun takibi şikayete bağlı olup, bu suçta suç tarihinin, icra takibinin kesinleştiği 02.02.2010 tarihi olduğu anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen süreler geçtikten sonra 18.03.2011 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sonuç itibariyle doğru olan şikayet hakkının düşürülmesi kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Taraf vekillerinin İİK'nın 331. maddesinden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

a)Ticaret sicil kayıtlarına göre, suç tarihinde borçlu şirketin münferiden sanık ... ve ... ... tarafından temsil edildiği ve taşınmazın da sanık dışındaki diğer yetkili ... ... tarafından satıldığının anlaşılması karşısında, şikayete konu olan taşınmazın devri konusunda bir ortaklar kurulu kararı bulunup bulunmadığının tespiti için bu husustaki şirket kayıtlarının getirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Aynı alacaklı tarafından, farklı icra takip dosyası nedeniyle ve aynı suçla ilgili olarak Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2010/1750 esas- 2014/764 karar sayılı dosyası ile de şikayette bulunulduğu anlaşılmakla, dosyaların birleştirilerek sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

b)Aynı alacaklı tarafından, farklı icra takip dosyası nedeniyle ve aynı suçla ilgili olarak Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2010/1750 esas- 2014/764 karar sayılı dosyası ile de şikayette bulunulduğu anlaşılmakla, dosyaların birleştirilerek sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)5237 sayılı Türk Ceza Kanununda "cezaların toplanması" kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu, cezaların infaz aşamasında toplanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezaların içtimaına da karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2897, Karar No: 2013/10516, Tarih: 05.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2897 E.  ,  2013/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili; davalı şirketin ... Bölge Müdürlüğünde 14.07.2004 tarihinde satış temsilcisi olarak çalışan davacının, primlerinin eksik ödenmesi, fazla mesailerinin ödenmemiş olması, işyerinde uygulanan psikolojik baskı, sigorta primlerinin düşük ücretten ödenmiş olması sebebiyle ... Noterliğinin ... yevmiye numaralı 15.07.2011 tarihli ihtarnamesi ile iş akdini haklı olarak feshetmesinin yanı sıra 1475 sayılı İş Yasasının 14.md. nin 5. fıkrası gereğince şartlara haiz olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, prim alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, prim ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili zamanaşımı itirazında bulunarak davacının fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını, satış primi almak için mesai yapmış ise fazla mesai ücretlerinin satış primleri ile fazlasıyla karşılandığını, emeklilik nedeniyle iş akdini feshetmediği için kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, iş akdini kendisinin feshetmesi sebebiyle ihbar tazminatı alacağının da söz konusu olmadığını, prim alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı prim alacaklarının eksik ödendiğini iddia ederek talepte bulunmuş ve iddiasını ispat için işyeri belgelerine dayanmıştır. Bilirkişi tarafından 2006 yılına ilişkin primler hesaplanmıştır. 2007 yılına ait primlerin elden ödendiği bildirilmiştir. Davacı dava dilekçesinde açıkça hangi yıllara ait prim alacaklarının ödenmediğini beyan etmemiştir.

Yapılacak iş; davacının hangi yıllara ilişkin prim alacağı talebi bulunduğu açıklattırmak, bilirkişiye işverenin işyerindeki belgeleri inceleme görevi verilerek bu yıllara ilişkin prim alacağı olup olmadığı belirlendikten sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3489, Karar No: 2021/8995, Tarih: 26.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3489 E.  ,  2021/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 24.11.2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 21.05.2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan TCK’nın 142/1-b, 116/2, 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırlarına göre TCK’nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, 24/11/2015 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.