muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10218, Karar No: 2015/10889, Tarih: 27.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10218 E.  ,  2015/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/128071

Hırsızlık ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçlarından suça sürüklenen çocuk E.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-c, 143, 168, 35, 31/2 (iki defa), 62 (iki defa) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis, 2 ay 15 gün hapis ve 187,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, KARABÜK 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2008 tarihli ve 2007/44 esas, 2008/118 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun’un 142/1-c, 143, 168, 35, 31/2 (iki defa), 62 (iki defa) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis, 2 ay 15 gün hapis ve 187,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin aynı Mahkemenin 24/12/2009 tarihli, 2009/285 esas, 2009/532 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.04.2015 gün ve 2014/7778/24923 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 gün ve 2015/128071 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçlarından belirlenen hapis cezalarının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmiş bulunulmasında,

2-Hırsızlık suçunun, Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinin 1. fıkra c bendinde düzenlenen, halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinde veya bunların belli varış veya kalkış yerlerinde bulunan eşya hakkında işlenmesi halinin, umuma mahsus bir araçta yolculuk eden kişinin, yolculuğun verdiği telaşla eşyasına yeterince sahip çıkamayacağı, kollayıp, gözetemeyeceği düşüncesiyle ağırlaştırıcı sebep olarak düzenlenmiş olması karşısında, yakmana ait ticari minibüsten gerçekleştirilen eylemin, gece saat 23.00 sıralarında, minibüsün, herhangi bir kalkış ve varış noktası da olmayan cadde üzerinde, park halinde bulunduğu sırada, camı bıçakla açılmak suretiyle gerçekleştirildiği dikkate alınarak, Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, suç niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, aynı maddenin uygulanma koşulları oluşmayan 1-c bendi uyarınca hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yakınana ait ticari minibüsten gerçekleştirilen eylemin, gece saat 23.00 sıralarında, minibüsün, herhangi bir kalkış ve varış noktası da olmayan cadde üzerinde park halinde bulunduğu sırada camı bıçakla açılmak suretiyle gerçekleştirildiği dikkate alınarak, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nun 142/1-b maddesi kapsamında kalan suçtan, aynı maddenin 1-c bendi ile uygulama yapılması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyip, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, TCK.nun 50.maddesinin 3.fıkrası uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KARABÜK) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 24.12.2009 gün ve 2009/285-532 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;

Suça sürüklenen çocuk E.. A.. hakkında hırsızlık suçundan, TCK'nun hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 142/1-b maddesi uyarınca, mahkemenin temel cezayı alt sınırdan belirleme yönündeki takdirine göre 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım ile 2 yıl 8 ay, TCK'nun 168.maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim ile 10 ay 20 gün, aynı Yasanın 35. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim ile 8 ay, TCK'nun 31/2. maddesi uyarınca yarı oranında indirim ile 4 ay, aynı yasanın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL.'den hesaplanarak, 2.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, anılan Yasanın 15/1, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezasının, TCK'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL.'den hesaplanarak, 1.500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5904, Karar No: 2010/6940, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5904 E.  ,  2010/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedellerinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı iş sahibi idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi idare ile davalı yüklenici Klima İnş. ve Tes.A.Ş. arasında 09.03.1994 tarihli bedeli karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalanmıştır. Davacı idare bu davada satış yaptığı 3. kişilerin davacı aleyhine açtıkları eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedellerinin tahsiline ilişkin davaya dayandığı gibi davalı yüklenici Klima İnş. ve Tes.A.Ş. ve Müşavir ...Mühendislik Ltd.Şti. ile aralarındaki inşaat yapım ve kontrol sözleşmelerine de dayanmıştır. Müşavir firma olan ...Mühendislik Ltd.Şti. hakkında da kontrolör hizmetlerini yeterli şekilde yapmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davacı idareden bağımsız bölüm satın alan 3. kişilerin idare aleyhine açktıkları davaların retle sonuçlanması davacı idarenin 3. kişilere her hangi bir ödeme yapmaması, bu durumda davalılara rücu etmesinin mümkün olmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar davacı idarenin 3. kişilere ödeme yapmadığı için davalılara rücu edemeyeceğine ilişkin gerekçe yerinde ise de, davacı idarenin davalı yüklenici şirket Klima İnş. ve Tes.A.Ş. ve müşavir firma ...Mühendislik Ltd.Şti. ile imzaladığı sözleşmeler gereğince bu şirketlerden dava konusu yaptığı eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedellerinin tahsilini isteyip istemeyeceği değerlendirilmemiş, kararda bu konuya ilişkin bir gerekçeye de yer verilmemiştir. Mahkemece davacı idareyle davalı şirketler arasındaki sözleşmeler uyarınca eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelleri yönünden davacı idarenin davalılara açtığı dava dikkate alınıp değerlendirilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştr.

Yapılacak iş, davacı idare ile davalı yüklenici ve müşavir şirketler arasındaki sözleşmeler, bu sözleşmelerin nitelikleri dikkate alınmak suretiyle, gerekirse bilirkişilerden ek ropar alınmak veya yeniden bilirkişi raporu alınarak davacı idarenin açtığı eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelleri davasının tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda değerlendirilmesinden, sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı iş sahibi idare yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7566, Karar No: 2021/4632, Tarih: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7566 E.  ,  2021/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesi ile örgütle iltisaklı zaman gazetesi ve sızıntı dergisine abone olmasının örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda

şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9280, Karar No: 2024/12978, Tarih: 24.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9280 E.  ,  2024/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/427 E., 2022/663 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

UYAP sisteminde yer alan bilgilere göre, 28.11.2012 tutanağa göre suçun olay günü gece sayılan saat 21.15’de işlendiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde kış saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 16:46 de batması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 17:46'de başladığı gözetildiğinde, hırsızlık suçunun gece vakti sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşıldığından; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunda 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15429, Karar No: 2022/9141, Tarih: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15429 E.  ,  2022/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2013 tarihli ve 2013/8304 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, “2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ” suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması, yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 18.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuından açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 18.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2018/5596, Karar No: 2019/7791, Tarih: 11.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5596 E.  ,  2019/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk olmadığı ve dosya içerisinde bir kısım fatura asıllarının bulunduğu; dosyada birer sureti mevcut olan vergi tekniği raporlarında yer alan tespitler uyarınca, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün .... vergi kimlik numaralı mükellefi .... Boya Vernik Kimya Mad. Ltd. Şti.‘nin 31.12.2005, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün ...vergi kimlik numaralı mükellefi .. Boya Kimya San. Tic. Ltd. Şti.‘nin ise 01.01.2006 tarihi itibarıyla gerçek faaliyetlerinin bulunmadığının belirlenmesi ile UYAP üzerinden yapılan incelemede, .. Boya Vernik Kimya Mad. Ltd. Şti. yetkilisi ... hakkında, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 02.03.2016 tarihli 2013/620 Esas ve 2016/149 sayılı kararı ile “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve bu dosyanın halen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 2016/199072 sırasında arşivde bulunduğu, .... Kimya San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... hakkında ise, Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.12.2012 tarihli 2012/284 Esas ve 2012/803 sayılı kararı ile “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, Dairemizin 27.09.2018 tarihli 2017/3561 Esas ve 2018/7347 Karar sayılı ilamı ile sanık...’nın hüküm tarihinden sonra vefat etmesi nedeniyle bu kararın bozulduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş; mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artıran ve azaltan nedenlerin nitelik ile dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.