muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11697, Karar No: 2023/1997, Tarih: 05.04.2023

3. Sanık müdafiinin tanık dinletme talebi yönünden; mağdureye yönelik eylemlerin yapıldığı ileri sürülen saatlerde aynı yerde oldukları hususunun sanığın kabulünde olduğu gibi güvenlik kamera kayıt görüntüleri ile de sabit olduğu, olayın doğrudan görgü tanığı olmadıkları, diğer konuların ise kovuşturmaya ve olayın aydınlatılmasına katkı sağlayacak nitelikte olmadığı dikkate alınarak savunma tanığı olarak bildirilen .... ve ....'nın dinlenmeleri talepleri yerinde görülmediği belirtilmiştir.

4. Mağdurenin olayın şoku ve yaşadıklarının etkisi ile başlangıçta sanığın yanına çağırması üzerine gittiğini beyan etmiş ise de (...) Özel Öğretim Kursu güvenlik kamera kayıtları izletildiğinde olayın detaylarını hatırlaması üzerine görüntüleri gördüğünde hatırladığını, kamera görüntülerindeki gibi sanığın kendisini bileğinden tutarak götürmek istediğini, kendisinin ise sanığa kolunu bıraktırmaya çalıştığını beyan etmesini müteakiben kolluk kuvvetlerince mağdureye ayrıca başkaca bir konu ve yaşanmış olay olup olmadığı sorulduğunda da mağdurenin bir konuyu daha hatırladığını, olay günü sanıkla odaya girdiklerinde kendisinin arkasına yanaşmadan evvel ilk etapta kendisinin önünden kavrayarak şahsın tek eliyle kendisini havaya kaldırdığını, sanığı uzaklaştırmak amacıyla ittirdiğini, bu durumu ifadesinde anlatmadığını ifade ettiği, mağdurenin söz konusu beyan değişikliğinin kamera görüntüleri ile uyumlu olduğu ve aşamalardaki ifadelerinin istikrarlı olduğu, öte yandan mağdurenin 11. sınıf öğrencisi iken 2019-2020 eğitim öğretim yılında kimya öğretmeni olarak dersine giren sanığın kurucu ortağı ve yöneticisi bulunduğu (...) Özel Öğretim Kursu'nun başarılı olduğuna ilişkin tavsiyesi üzerine 2020 Ağustos döneminde kaydını yaptıran mağdurenin 24.08.2020 tarihinde eğitime başladığı, suça konu eylemlerin 04.09.2020 ve 09.09.2020 tarihinde gerçekleştiği, mağdurenin namusunu ortaya koyacak şekilde sanığa iftirada bulunmasını gerektirecek husumetleri olduğuna dair dosyaya yansımış somut bir iddia ve delilin bulunmamasının aksine sanığın mağdure ile ilişkisinin iyi olduğunu ve husumetleri bulunmadığını ifade ettiği, olayın intikal ediş şekli ve süreci hususları birlikte değerlendirildiğinde mağdurenin beyanlarının hukuken itibar edilir nitelikte olduğu değerlendirilmiştir.

5. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu mu yoksa aynı fıkranın ikinci cümlesinde yer alan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğu yönünden yapılan incelemede; Mahkemece kabul edilen oluş ve sübut çerçevesinde; sanığın ani bir hareket niteliğinde olmayıp süreklilik gösteren cinsel davranışlarını katılan mağdurenin vücudunun farklı yerlerine birbirini takiben birçok kez dokunmak suretiyle ısrarlı bir şekilde sürdürmesi ve katılan mağdureye yönelik cinsel birleşme dışında şehevi duygularını tatmine yönelik bu davranışlarını dokuz dakika otuz bir ... kadar uzun bir süre devam ettirmesi, aynı gün içerisinde sanığın dersane çıkış saatinde mağdureyi yanına çağırması ve mağdurenin sanığın yanına gitmesi akabinde kapısı açık şekilde odada 18:04:03 (45 dakika ileri olduğu belirlenen güvenlik kamera kayıtlarına göre: saat 18:49:03) - saat 18:06:20 (45 dakika ileri olduğu belirlenen güvenlik kamera kayıtlarına göre: saat 18:51:20) arasındaki iki dakika on yedi saniyelik sürete ayakta konuştuktan ve sanık mağdurenin cep telefon numarasını kaydettikten sonra mağdure odadan çıkmak üzere arkasını döndüğünde kalçasına ani bir şekilde hafifçe vurması karşısında, sanığın sarkıntılık düzeyini aşarak gerçekleştirdiği eylemlerinin, olaydan önceki hafta Cuma günü (04.09.2020 tarihinde) sınıfta oturduğu sırada mağdurenin yanına giden sanığın, mağdurenin elini bacak kısmı ile sıra arasına sıkıştırması eylemi ile birlikte bir bütün hâlinde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ve 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

6. Dosya kapsamında yer alan; sanığın aşamalardaki beyanlarında kurucu ortaklarından olduğu (...) Özel Öğretim Kursu'ndaki görevinin idare ve muhasebe işleri olduğuna, eğitim- öğretim yılı içerisinde öğrencilere dağıtılacak kitapların kendi odasında bulunduğuna, öğrencilerin ders programlarının yapmalarında yardımcı olduğuna, mağdure ile yalnız kaldığı üst kattaki odanın müdür odası ve kendisinin de makam odası olduğuna, mağdurenin 2019-2020 eğitim öğretim yılında on birinci sınıf öğrencisi iken (...) Anadolu Lisesi'nde kimya öğretmeni olarak derslerine girdiğine, suç tarihini de kapsar şekilde 30.01.2020 tarihinden itibaren sanığın mağdurenin okuduğu devlet okulunda kimya öğretmeni olarak görevine devam ettiğine, ancak mağdurenin on ikinci sınıfta dersine girmediğine yönelik anlatımları ile sanığın kurumun müdürü ve ortaklarından olduğuna, ayrıca (...) Anadolu Lisesi on birinci sınıf öğrencisi iken sanığın kimya dersine öğretmen olarak girdiğine, sanığın (...) Özel Öğretim Kursu'nun sınavlarda başarılı olduğunu söylemesinin de etkisi ile kayıt yaptırdığına ilişkin mağdure beyanları dikkate alındığında kurumda eğitici ve yönetici konumu bulunan sanığın yaşı küçük mağdur üzerinde bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin 3 üncü fıkrasının (d) bendi uygulanma koşullarının gerçekleştiği kabul edilmiştir.

7. Sanığın üzerine atılı katılan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi göndermesiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince, aynı Kanun'un 61 inci maddesinde yer alan suçun işleniş şekil ve özelliklerinin alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek mahiyette bulunmaması, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş saik ve amacı, failin kasta dayalı kusurunun ağırlık derecesi kriterleri gözetilerek alt sınırdan ceza tayini; sanığın eylemini eğiticisi ve sorumlu müdürü olduğu eğitim kuruluşu olan dershanede/okulunda öğrencisi olan katılana karşı karşı işlediği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi gereğince cezasının yarı oranında arttırılması; sanığın atılı suçu, bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı katılana karşı değişik zamanlarda (04.09.2020 ve 09.09.2020 tarihlerinde) işlediği sabit olmakla, eyleminin sayısı ve niteliği de gözetilerek alt orandan uzaklaşmayı gerektirecek husus bulunmadığından aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasının 1/4 oranında arttırılması; sanığın atılı suçu işlemekte gösterdiği ısrar, kastın yoğunluk derecesi, duruşma aşamasında herhangi bir samimi pişmanlığının görülmeyişi, suçtan sonraki olumsuz davranışları gözetilerek lehine takdiri indirim nedeni görülmediğinden hakkında aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığı; sanığa verilen cezanın miktarı dikkate alındığında yasal imkansızlık nedeniyle aynı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığı; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı da gözetilerek, hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına hükmedildiği için sanığın aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, aynı fıkranın (c) bendindeki hakları bakamımından ise hakkında koşullu salıverme kararı verilinceye kadar yoksun bırakılması bakımından vicdani ve hukuki kanı oluştuğu belirtilmiş ve oy çokluğu ile yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk derece mahkemesince "sanığın dershanedeki odasında bulunan mağdureye arkadan yaklaşarak eliyle göbek kısmını okşar vaziyette 'sen spor mu yapıyorsun, kas mı yapıyorsun' deyip göğüs kısmına dokunmaya çalıştığı ve mağdurenin kıyafetlerinin üzerinden cinsel organını kalça kısmına dokundurduğu aynı gün akşam saatlerinde ise mağdurenin telefon numarasını aldıktan sonra mağdure dönüp giderken eliyle kalçasına vurmak" suretiyle eylemini gerçekleştirdiği sabit kabul edilerek; aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismar suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, tüm dosya kapsamı ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesinin eylemin sübutunu dosya kapsamına ve hukuka uygun tespit etmekle birlikte sanığın eylemlerinin ani ve kesintili olup süreklilik arz etmediği, basit, ani, dokunma şeklinde gerçekleştiği hususu gözden kaçırılarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismar suçundan mahkumiyet yerine belirtilen şekilde uygulama yapılması dosya kapsamına uygun olmadığı ayrıca sanığın dershanede yönetici konumunda bulunduğu, mağdurenin ne dershanede ne de okulda dersine girmediği bu nedenle eğitici, öğretici niteliği bulunmadığı halde cezasında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ile arttırım yapılması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasından, "2-a)Sanık ...'in üzerine atılı katılan ...'na karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/1-b maddesi göndermesiyle 103/1-1. cümlesi gereğince, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde yer alan suçun işleniş şekil ve özelliklerinin alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek mahiyette bulunmaması, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş saik ve amacı, failin kasta dayalı kusurunun ağırlık derecesi kriterleri gözetilerek, alt sınırdan ceza tayini ile takdiren 8 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, b)Sanığın eylemini eğiticisi ve sorumlu müdürü olduğu eğitim kuruluşu olan dershanede/okulunda öğrencisi olan katılana karşı karşı işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 103/3-d maddesi gereğince cezasının yarı oranında arttırılarak 12 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, c)Sanığın atılı suçu, bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı katılana karşı değişik zamanlarda işlediği sabit olmakla, eyleminin sayısı ve niteliği de gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi gereğince cezasının 1/4 oranında arttırılarak SONUÇ OLARAK 15 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibareleri çıkartılarak, yerine, ''1-a)Sanık ...'in mağdur ...'na karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmış ise de yapılan yargılama sonucu eyleminin sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-2

...'in mağdur ...'na karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmış ise de yapılan yargılama sonucu eyleminin sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-2.cümlesi uyarınca takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, b)Şartları oluşmadığından sanık hakkında TCK 103/3-d maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, Sanık bu suçu zincirleme olarak işlediği anlaşıldığından verilen cezanın TCK'nın 43/1.maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırılarak sanığın SONUÇ OLARAK 3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresi yazılmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure ve vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/425 Esas, 2022/122 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure ve vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13911, Karar No: 2016/2140, Tarih: 11.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13911 E.  ,  2016/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.11.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, dava konusu taşınmazın konumunun şehir imar planı üzerinde işaretlenip, taşınmazın en yakın yerleşim merkezlerine olan mesafesinin belirtilmesinin istenmesinden sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1432, Karar No: 2022/2804, Tarih: 22.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/1432 E.  ,  2022/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22/02/2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle terkin, vekalet, bedel ve bedelin ödenmesine ilişkin olarak yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki... Mahallesi, 805 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının davalı yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, kamulaştırılan ve bedeline hükmedilen taşınmazın terkini, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve kamulaştırmadan arta kalan alanda % 10 oranında değer düşüklüğü oluştuğunun kabul edilmesi doğru olduğu gibi, ilk bilirkişi kurulu raporu esas alınarak, objektif değer artış oranının % 230 olarak kabulü ile re’sen kamulaştırma bedelinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının % 5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının % 5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de;

a) İlk derece mahkemesinin ikinci ve son kararında fark bedel olarak hüküm altına alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş olan 35.207,45-TL bedele 23.01.2017 tarihinden ikinci karar tarihi olan 31.05.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve davacı idare tarafından bloke edilen 3.585,37-TL faiz bedelinin ödenecek faiz bedelinden mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

b)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedel yönünden bu husus gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK'nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22062, Karar No: 2018/2182, Tarih: 26.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/22062 E.  ,  2018/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanığın ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti.nin suç tarihinde ortağı ve imza yetkilisi olduğu, anılan firma adına ...'ne tescilli 19.04.2012/... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile işlem gören eşyaların kırmızı hatta yapılan fiziki muayenesinde, beyannamenin 9.kaleminde 1 kap 23 adet çerçeve ticari tanımlı olarak beyan edilen eşyanın farklı bir GTİP'e tabi olan plastikten gözlük çerçevesi cinsi eşya olduğunun tespit edildiği, yine faturada ve beyannamede yer almayan 13 kap, 4.386 adet 335 kg brüt ağırlığında dokuma şal ticari tanımlı eşyanın ele geçirildiği, her ne kadar sanık aşamalardaki savunmalarında, suça konu eşyaların siparişlerini kendisinin verdiğini ve Çin'den yanlış eşyaların yüklendiğini beyan etmiş ve mahreç ülkeden dosyaya ibraz edilen 05.07.2012 tarihli yazı ile 19.03.2012 tarihli satış faturası kapsamında sevk edilen eşyaların yükleme elemanlarının hatasından kaynaklanan nedenlerle gönderilemediği, bunların yerine 367 düzine "dokumadan şal" cinsi eşyanın gönderildiği bildirilmiş ise de, ... ...Ltd. ünvanlı firma tarafından olayın üzerinden yaklaşık 3 ay sonra gönderilen yazıya itibarın mümkün bulunmadığı, zira söz konusu yazı içeriğinde davaya konu plastik gözlük çerçevesi cinsi eşyaya yönelik herhangi bir açıklama olmadığı gibi hatalı yüklendiği belirtilen eşyaların niteliği ve gümrüklenmiş değeri de göz önüne alındığında serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescilinden önce durumun alıcı firmaya bildirilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki dosya içerisinde 2. sevkiyatta gönderilmesi gerektiği söylenen suça konu eşyalara ilişkin bir sipariş listesinin de bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.