muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14795, Karar No: 2015/29202, Tarih: 30.09.2015

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak sanık ile boşandığı eşinin aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12318, Karar No: 2024/536, Tarih: 16.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/12318 E.  ,  2024/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/405 E., 2017/1042 K.

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 1)Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2016/381 Esas, 2016/668 ... Kararı ile; atılı suçtan beraat,

2)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.06.2017 tarihli ve 2017/405 Esas, 2017/1042 ... Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılarak zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.06.2017 tarihli ve 2017/405 Esas, 2017/1042 ... Kararının, BAM Cumhuriyet savcısı, şikayetçi ... vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 ... Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 ... Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

22.06.2017 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19044, Karar No: 2013/17757, Tarih: 11.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/19044 E.  ,  2013/17757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu 2 nolu bağımsız bölümün miras bırakan adına kayıtlı olduğu, davacıların miras bırakanın çocukları, davalının ise miras bırakanın kardeşi olduğu sabittir.

Davacılar, bağımsız bölümün davalı tarafından haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; miras bırakanın...'da ikamet ettiği, yaz aylarında ...e geldiği zamanlar o dönem ...'da kendi evinde ikamet eden davalının da kardeşi miras bırakanın evine geldiği ve birlikte kaldıkları, miras bırakanın...'a döndüğü zamanlarda davalının kendi evine geçtiği, miras bırakanın ölümü ile davalının...'a gittiği ve bir daha ...e gelmediği murisin ölümünden sonra davalının bir daha ...e gelmediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminattır.

Somut olayda; miras bırakanın ölümünden sonra çekişme konusu taşınmazı davalının kullandığı kanıtlanamadığına göre; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi delaleti ile 1086 sayılı HUMK.nun 428 maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15239, Karar No: 2013/14716, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15239 E.  ,  2013/14716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının tespiti ile el atma tarihi tespit edildikten sonra bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından sorulmasının istenildiği ve dosyadaki Yıldırım Belediye Başkanlığının dava konusu parselin ve bu parselde mevcut el atmaya ilişkin kroki örneğinin gönderilmesi halinde bilgi verilecektir şeklindeki 22/08/2012 tarihli cevabi yazısına rağmen gerekli eksiklerin tamamlanmayıp bu hususlarda istenilen şekilde bilgi verilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) davacı ile davalı ... Başkanlığından,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15716, Karar No: 2008/5512, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15716 E.  ,  2008/5512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıların görevli olduğu Emniyet Genel Müdürlüğü ile yapılan sözleşme uyarınca kapsama alanları konusunda alt yapı tesisi hakkındaki taahhüdünü mücbir sebep nedeniyle yerine getiremediğini,yine sözleşmeye göre taahhüdünü yerine getirememesi halinde % 50 indirimli uygulamayı taahhüt ettiğini,sözleşme uyarınca indirimli tarifenin uygulanması için davacılar tarafından Tüketici Hakem Heyetine başvurularak,indirimli tarifenin uygulanması ve bu tarihe kadar ki fazla ödemelerin geri ödenmesine ilişkin karar aldırıldığını bildirerek,bu Tüketici Hakem Heyeti kararının haksız olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin 21.6.2007 tarihli kararı davacı vekiline 27.7.2007 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine ,davacı vekilince 13.8.2007 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz edilmiştir.Mahkemece temyiz dilekçesinin 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra verildiği gerekçesi ile 29.8.2007 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş,bu ek karar davacı vekiline 2.10.2007 tarihinde tebliğ edilmiş,23.11.2007 tarihli temyiz dilekçesi ile ek karar ve asıl karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece davacı vekilinin 13.8.2007 tarihli temyiz dilekçesi 15 günlük yasal temyiz süresinin geçirilmesi nedeniyle reddine karar verilmiş ise de sürenin son günü hafta sonuna geldiğinden davacı vekilinin ilk ... günü olarak 13.8.2007 tarihinde yaptığı temyiz başvurusu süresindedir.Hukuk Genel Kurulunun 5.12.1990 tarihli ve 1990/1-450 esas ve 608 karar sayılı kararında özetle ; HMUK’un 432.maddesi uyarınca hakimin temyiz talebinin süresinde yapılmaması halinde temyiz talebini reddedebileceği,temyiz talebi süresinde olduğu halde ,süresi geçirilerek yapıldığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmesi halinde,buna ilişkin ek kararın kesin hükmün sonuçlarını doğurmayacağı ve 7 günlük temyiz süresi geçirilerek temyiz edilmesi halinde dahi ilk kararı süresinde temyiz eden tarafın davanın esası hakkındaki temyiz talebinin incelenmesi gerektiğine karar verilmiştir.Bu HGK kararına ve HMUK’un 432.maddesi hükmüne aykırı olarak verilen, mahkemenin temyiz talebinin süreden reddine ilişkin 29.8.2007 tarihli ek kararının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle mahkemenin 29.8.20007 tarihli ek kararının kaldırılmasına,2.bentte açıklanan nedenle mahkemenin 21.6.20007 tarihli kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 17.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19658, Karar No: 2012/767, Tarih: 31.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/19658 E.  ,  2012/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 204/3, 62, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1-2. maddesinin uygulanması

Sanıkların, .....ve ... adlarına düzenlettirdikleri sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgelerini kullanmak suretiyle temin ettikleri sahte nüfus cüzdanları ile iki ayrı limited şirketin hisselerini noterde devralmak şeklinde gerçekleşen fiillerinin, her biri kendi içinde teselsül eden iki ayrı sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden tek suç kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 31.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15391, Karar No: 2013/11141, Tarih: 13.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/15391 E.  ,  2013/11141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda, Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.08.2011 gün, 2010/190 Esas ve 2011/247 Karar sayılı hükmü ile TCK.nın 149/1-a.c 62, 53/1, 63.maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis (2 kez) cezasına hükmedildiği; kararın sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.03.2013 gün, 2012/23934 Esas ve 2013/5500 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2013 gün ve 6-2011/365299 sayılı yazısı ile sanık hakkındaki hükmün ONANMASINA karar verilmesi istemi ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine;

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK.nın 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

İtiraz yazısında aşağıdaki görüşler ileri sürülmüştür.

“İTİRAZ NEDENLERİ: Uyuşmazlık konusu, sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyet kararı verilirken tartışılıp irdelenen delillerin ve teşhis işleminin eylemin şüpheye sebep olmayacak şekilde sübutu için yeterli olup olmadığı ve bu bağlamda başkaca bir araştırmaya gerek olup olmadığına ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle dosya içerinde bulunan delillerin yeniden irdelenmesi gerekmektedir

Sanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında “Yakınanlar ... ve ... isimli kişileri tanımadığını, cep telefonlarının gasp edilmesi olayı ile ilgisinin bulunmadığını, cezaevine hırsızlık suçundan birkaç kez girip çıktığını, gasp suçunun cezasının ağır olduğunu bildiğini, mağdurlarla her zaman yüzleşmeye hazır olduğunu, teşhis edildiği fotoğrafların eski fotoğrafları olduğunu, yakınanların benzetmiş olabileceğini, suç tarihinde nerede olduğunu hatırlamadığını, suçun işlendiği tarihte ... cezaevinde olup olmadığının araştırılmasını istediğini” belirtmiş, 10/06/2011 tarihli yargılamada ise özetle, “Atılı suçu işlemediğini, fotoğraf teşhisi ile üzerine bir çok kez suç atıldığını, dosyada bulunan fotoğraftaki sahsın ise kendisi olduğu” şeklinde savunma yapmıştır.

./..

-2-

./..

-2-

Katılan ... kolluk anlatımında; “30/03/2007 günü saat 18:00 sıralarında yanında arkadaşı ... ile birlikte bir başka arkadaşını ziyarete giderlerken tanımadığı iki sahsın gelerek kendilerini durdurup, sokakta bulunan apartmanın önüne boşluk ve kuytu bir yere çekip "burada niye geziyorsunuz siz hırsızmısınız, evlerin zillerini mi çalıyorsunuz, evde bacım, annem rahatsız oluyor 10 dakikadır sizi takip ediyoruz" diyerek üzerlerini aramaya başlayınca, “arkadaşımızı arıyoruz” dediklerinde; sanığın bu kez elinde bulunan cep telefonunundaki son aradığı numaralara bakmak istediği, telefonunu göstermesine rağmen elindeki telefonunu çekip aldığını, telefonu aldıktan sonra da bıçağını göstererek “sizi doğrarım arkamızdan bakıp gelmeyin” diyerek olay yerinden uzaklaştıklarını, kendilerinin de karakola gelerek durumu bildirdiklerini, sabıkalılar albümünden yaptıkları fotoğraf teşhisinde sanık ... isimli şahsı teşhis ettiğini, bu şahsın bütün konuşmaları yapıp cep telefonlarını alarak yanında bulunan 1,75 cm boylarında beyaz tenli sakalsız diye tarif edebileceği arkadaşına veren ve bıçak çeken şahıs olduğunu”; Cumhuriyet Savcılığındaki 19/03/2008 tarihli anlatımında, “Emniyetteki ifadesini aynen tekrar ederek, emniyette gösterilen fotoğraflardan ...'ı teşhis ettiğini, ...'ın bıçak gösterip "sizi öldürürüm" diye tehdit edip cep telefonlarını aldığını ve fotoğraf teşhisi yapamadıkları yanındaki ikinci şahsa verdiğini, kendisine gösterilen üç farklı yönden çekilmiş renkli fotoğraftaki şahsın kendilerini bıçakla tehdit edip gasp eden kişi olduğu” şeklinde beyanda bulunmuştur. Katılan ... 11/02/2011 tarihli mahkemedeki anlatımında kolluktaki anlatımına benzer anlatımda bulunarak "... adlı şahsı polisteki kayıtlı fotoğraflarından teşhis ettiğini” ifade etmiş sanık ile mahkeme huzurunda yüzleştirildiğinde ise, “Cep telefonunu alan şahsın huzurdaki sanık olduğundan emin olduğunu" söylemiş, sanığın itirazı üzerine de beyanında ısrarcı olmuştur.

Mağdur ... olayın hemen akabinde kolluktaki anlatımında olayın oluş ve gelişimine ilişkin katılan ... ...'nin anlatımlarına benzer anlatımda bulunarak “Sanığın, ...'nin elinde bulunan cep telefonunu isteyip son aradığınız numaralara bakayım dediğini, onun da önce elindeyken telefonu gösterdiğinde, “telefonu versene yemeyeceğiz ki” dediğini telefonunu elinden aldıktan sonra kendisine ait nokia marka telefonu da alınca belindeki 25-30 santim uzunluğunda ekmek bıçağını göstererek, "sizi doğrarım, sizi öldürürüm arkamızdan bakıp gelmeyin diyerek” olay yerinden uzaklaştıklarını, kendilerinin de karakola geldiklerini, daha sonra kimlik tespiti ve olay yeri inceleme bürosunda sabıkalılar albümünden yaptıkları fotoğraf teşhisinde ... isimli şahsı teşhis ettiğini, bu şahsın bütün konuşmaları yapan ve cep telefonlarını alıp yanında bulunan 175 cm boylarında beyaz tenli normal şiveli zayıf kumral kısa saçlı, sakalsız diye tarif edebileceği arkadaşına veren ve bıçağı çeken şahıs olduğunu”; Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, “Emniyetteki anlatımını aynen tekrar ederek cep telefonlarını alarak kendilerine bıçak gösteren kişinin ... isimli şahıs olduğunu fotoğraftan kesin olarak teşhis ettiğini, şimdi teşhis tutanağındaki renkli fotoğrafa tekrar baktığında özellikle ortada bulunan

./..

-3-

fotoğraftan ...'ı kesin olarak teşhis ettiğini, yanındaki diğer kişinin kim olduğunu bilemediğini” beyan ettiği; 23/08/2011 tarihli mahkemedeki anlatımında, “Olay tarihinde arkadaşı olan ... ... ile birlikte Gaziosmanpaşa'da bir arkadaşına bakınırken iki kişinin geldiğini, kendilerini bir apartman boşluğuna götürüp elinde bıçak olduğu halde “siz neden burada dolaşıyorsunuz burada benim kız kardeşim var annem var” gibi sözler söylediğini, kendilerinin de “bir arkadaşımızı arıyoruz” dediklerini, bunun üzerine telefonlarını isteyince, telefonlarını gösterdiklerini, ondan sonra telefonları geriye vermeyip bıçak çıkardığını, cep telefonunun da iade edilmediğini şikayetçi de olmadığını” ifade etmiş; mahkeme huzurunda yapılan yüzleştirmede ise eylemi gerçekleştiren şahsın sanık olmadığını, teşhise konu olan fotoğraf gösterildiğinde ise, bilgisayar ekranında o kişinin daha esmer gözüktüğü şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece mağdur ...'in, gerek soruşturma safhasındaki anlatımları gerek katılan ... ...'nin anlatımlarıyla oluşan çelişki giderilmek istenildiğinde ise, “Biz ... ... ile aynı anda aynı şekilde sanıkla muhatap olduk, olayın üzerinden 4 yıl geçti bu yüzden hatırlamıyorum” şeklinde beyanda bulunduğu, aynı celsede hazır bulunmakta olan katılan ... ...'den mağdur ...'ın beyanına göre tekrar sorulduğunda, katılan ... ...'nin “Benim fotoğrafta teşhis ettiğim kişinin huzurdaki sanık olduğuna eminim beyanlarımı tekrar ederim” diyerek önceki beyanlarında ısrarcı olduğu anlaşılmaktadır.