muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/15699, Karar No: 2008/6165, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15699 E.  ,  2008/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların görevli olduğu Emniyet Genel Müdürlüğü ile yapılan abone sözleşmesi uyarınca, kapsama alanları konusunda alt yapı tesisi hakkındaki taahhüdünü mücbir sebep nedeniyle yerine getiremediğini, yine sözleşmeye göre taahhüdünü yerine getirememesi halinde % 50 indirimli uygulamayı taahhüt ettiğini,sözleşme uyarınca indirimli tarifenin uygulanması için davacılar tarafından Tüketici Hakem Heyetine başvurularak, indirimli tarifenin uygulanması ve bu tarihe kadarki fazla ödemelerin geri ödenmesine ilişkin karar aldırıldığını bildirerek, bu Tüketici Hakem Heyeti kara-rının haksız olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin 28.6.2007 tarihli kararı, davacı vekiline 27.7.2007 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, davacı vekilince 13.8.2007 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkemece temyiz dilekçesinin 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra verildiği gerekçesi ile 29.08.2007 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davacı vekiline 2.10.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, 23.11.2007 tarihli temyiz dilekçesi ile ek karar ve asıl karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin 13.8.2007 tarihli temyiz dilekçesi 15 günlük yasal temyiz süresinin geçirilmesi nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, sürenin son günü hafta sonuna geldiğinden davacı vekilinin ilk ... günü olarak 13.8.2007 tarihinde yaptığı temyiz başvurusu süresindedir. Hukuk Genel Kurulu’nun 5.12.1990 tarihli ve 1990/150 esas ve 608 karar sayılı ilamında özetle; HMUK’un 432.maddesi uyarınca hakimin temyiz talebinin süresinde yapılmaması halinde, temyiz talebini reddedebileceği, temyiz talebi süresinde olduğu halde, süresi geçirilerek yapıldığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmesi halinde,buna ilişkin ek kararın kesin hükmün sonuçlarını doğurmayacağı ve 7 günlük temyiz süresi geçirilerek temyiz edilmesi halinde dahi ilk kararı süresinde temyiz eden tarafın davanın esası hakkındaki temyiz talebinin incelenmesi gerektiğine karar verilmiştir. Bu HGK kararına ve HMUK’un 432.maddesi hükmüne aykırı olarak verilen, mahkemenin temyiz talebinin süreden reddine ilişkin 29.8.2007 tarihli ek kararının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle mahkemenin 29.8.2007 tarihli ek kararının kaldırılmasına, 2.bentte açıklanan nedenle mahkemenin 28.6.2007 tarihli kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 5.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13594, Karar No: 2011/1905, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13594 E.  ,  2011/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 48.065,66 TL. eğitim ve öğretim masrafının davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’in Kara Harp Okulu intibak eğitimindeyken kendi isteği ile okuldan ayrıldığını, adına askeri lise dönemi ve Kara Harp Okulu intibak eğitimi döneminde toplam 48.065,66 TL harcama yapıldığını, diğer davalıların ise kefil olduğunu, davalılar adına yapılan tebligata rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek 47.286,84 TL’nin davalı ... ve ...’den, 778,82 TL’nin ise ... ve ...’ten sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiş, mahkemece yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 Sayılı Yasa gereğince borcun yeniden yapılandırıldığı ve ödenmesine başlandığı, buna göre davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı asılın askeri okulda okuduğu, adına masraf yapıldığı ve bu masrafları ödemesi gerektiği, dava açılmadan öncede herhangi bir ödemesinin bulunmadığı, yüklenme senedine göre de adına çıkarılan borç miktarından sorumlu olup ödemesi gerektiği konusunda bir ihtilaf yoktur. Buna göre davanın devamı sırasında yürürlüğe giren 6000 Sayılı yasa gereğince borç miktarı yeniden hesaplandığına göre, davalı borçlular hesaplanan bu borcu ödemeye başlamış olsalar bile yeniden hesaplanan borcun miktarının doğruluğu mahkemece denetlendikten sonra hüküm altına alınması ve davanın açılmasına neden olan davalıların yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3896, Karar No: 2024/16627, Tarih: 19.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/3896 E.  ,  2024/16627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/361 E., 2015/598 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 18.12.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21904, Karar No: 2018/9761, Tarih: 21.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21904 E.  ,  2018/9761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili,...nolu parselde kayıtlı taşınmazın 239/800 hisse maliki olduğunu, belediye tarafından yapılan şuyulandırma sonucu davalılar ile müvekkilinin hissedar yapıldığını, taşınmaz üzerindeki tüm muhdesatın müvekkili tarafından yapıldığını belirterek taşınmaz üzerindeki muhdesatların müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporları doğrultusunda “davanın kabulü ile dava konusu ...nolu parsel üzerinde bulunan inşaat ve ziraat bilirkişi heyetinin 26/03/2012 tarihli rapor ve 27/01/2014 tarihli fen bilirkişi heyetinin raporunda belirtilen iki katlı yapı, kuyu, duvarlar ve ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun (aidiyetinin) tespitine” karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde bir kısım davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Dosya içerisindeki tapu kayıt örneklerine göre, dava konusu 615 ada 6 nolu parselin arsa niteliği ile 24.09.2007 tarihinde yapılan imar işlemi ile davacı ve davalılar adına hisseleri oranında kayıt edildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama aşamasında dosyaya ibraz edilen 01.04.2013 havale tarihli ek Fen Bilirkişi raporunda; iki katlı evin ve kuyunun kadastro ham parsel iken davcıya ait 393 nolu parsel içinde olmasına rağmen imar uygulaması sonucu iki katlı evin imar yolunda kaldığı, davalı vekilinin itirazlarında belirtilen sarı renkle gösterilen ihata duvarı, 2 katlı ahır ve evin kadastro ham parsel iken 392 nolu parsel malikine ait olduğu ancak imar uygulaması sonucu 615 ada 6 nolu parselin içinde bulunduğu ve kırmızı kalem ile işaretlenen ihata duvarının ise kadastro ham parsel iken 393 nolu parsel malikine ait olduğunu imar uygulaması sonucu ise 615 ada 6 nolu parselde kaldığı belirtilmiş olup hükme esas alınan fen bilirkişi raporu ile diğer fen bilirkişi raporlarında ağaç sayısı ve imar öncesi hangi parselde kaldıkları tespit edilmemiştir.

Mahkemece, az yukarıda bahsedilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Mahkemece, az yukarıda bahsedilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Şu halde Mahkemece yapılacak iş; ... ili ... İlçesi, ... Köyü eski 391, 392 ve 393 nolu kadastro parsellerine ilişkin ... Belediyesince yapılan şüyulandırma işlemine esas tüm bilgi ve belgeler ile işlem öncesi ve sonrasına ait tüm tapu kayıtları ve krokiler celp edilerek mahallinde yeniden yapılacak keşifte mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarının 6100 sayılı HMK'nun 243 ve 244.maddeleri (HUMK'nun m.258) uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları aynı Kanunun 259/2 ve 290/2 maddeleri (HUMK m.259) gereğince taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde mahalli bilirkişi ve tanıkların dinlenmesi, davacı tarafa dava konusu ettiği ev, kuyu, istinat duvarı ve ağaçları göstermesi istenerek gösterilen yapılar ile ağaçların kim tarafından inşa edildiği ve dikildiğinin açıklığa kavuşturulması, gösterilen yapıların infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli ve koordinatlı rapora yansıttırılarak ağaçlar (sayıları, yaşları vb) ile birlikte imar öncesi ve imar sonrası hangi parselde kaldıklarının tespit edilmesi, özellikle davacıya ait olduğu anlaşılan eski 393 nolu parselin imar işlemine tabi tutulduktan sonra dava konusu 615 ada 6 nolu parselde kalan ve kalmayan kısımları da belirlenerek, davacının dava konusu ettiği ev, kuyu, istinat duvarı ve ağaçların hangi kısımda kaldığının da tereddütte mahal bırakılmayacak bir şekilde netleştirilmesi, ondan sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması Usul ve Kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19876, Karar No: 2012/28081, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19876 E.  ,  2012/28081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy ... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.01.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19414, Karar No: 2014/899, Tarih: 20.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19414 E.  ,  2014/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/836 Karar no:2013/552

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına taktir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre çocuklar için verilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.01.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/19868, Karar No: 2012/28080, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19868 E.  ,  2012/28080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ..., ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 01.11.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25101, Karar No: 2017/5838, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25101 E.  ,  2017/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15012, Karar No: 2022/1026, Tarih: 07.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15012 E.  ,  2022/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2018 tarih, 2017/574 esas ve 2018/658 sayılı kararı

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18/07/2019 tarih 2019/453 esas ve 2019/985 sayılı kararı

3- Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın yeniden mahkûmiyet: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13/09/2019 tarih 2019/453 esas ve 2019/985 sayılı ek kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından 29/07/2019 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, sanığın Sinop E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 10/09/2021, tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden feragat ettiğini belirtmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B- Sanıklar Özgür ve Muhammed hakkındaki hükümlerin temyiz incelenmesinde:

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

C- Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelenmesinde:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemlerinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

07/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.