muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/127, Karar No: 2025/247, Tarih: 23.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/127 E.  ,  2025/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/600 E., 2024/960 K.

KARAR : Direnilmesi

1- İlk Derece Mahkemesince, İcra ve İflas Kanunu’nun 308/e maddesi uyarınca konkordatonun kısmen feshi davasında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2021/889 Esas, 2022/11 Karar sayılı ve 10/01/2022 tarihli gerekçeli kararı ile davalı kooperatifin konkordato talebinin reddine ve davalı kooperatifin iflasına karar verildiği, bu şekilde konkordatonun kısmen reddi talebinin konusuz kaldığı, davacıların dava tarihi itibarı ile eldeki davayı açmakta haklı olduğu, bu nedenle iflasına karar verilen davalı tarafın yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 23.05.2024 tarihli, 2024/1456 Esas, 2024/1727 Karar sayılı kararıyla, davanın esasına ilişkin olarak 18.02.2022 tarihli kayyım raporunda konkordato projesi kapsamında üyelere kaçar lira ödenmesi gerektiğinin hesaplandığı, ilk taksit tutarlarının 28.07.2021 tarihinde tam olarak ödendiği, diğer taksit tutarlarının ise zamanında ve eksiksiz olarak her ayın 17'si ile 20'si arasında hatta daha erken tarihlerde ödendiği belirtildiği, kayyım raporundaki tespit doğrultusunda, davalının taksitlerinin zamanında ödenip ödenmediği hususunun araştırılarak davacının eldeki davayı açmakta haklı olup olmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesince, tasdik edilen konkordato projesine göre davacılara olan borcu nedeniyle davalı kooperatifin ilk taksit tutarı olan 894,94 TL'yi 17.07.2021 tarihinde ödemesi gerekirken 28.07.2021 tarihinde 11 gün gecikmeli olarak tam olarak ödendiği, yine 2. taksit ödemesini 17.08.2021 tarihinde ödemesi gerekirken 19.08.2021tarihinde 2 gün gecikmeli olarak tam olarak ödendiği, böylelikle davalının tasdik edilen konkordato projesinde kararlaştırılan taksitlerden ilk ikisini gününde ödemediği, davacıların dava tarihi itibarı ile konkordatonun kısmen feshine ilişkin eldeki davayı açmakta haklı olduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine dair verilen karara karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

5-Her ne kadar İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı dairemizce bozulmuş ise de, mahkemece verilen direnme kararında, kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine davalının konkordato projesinde yer alan ödeme planına zamanında uymadığının tespit edildiği ve ilgili ilk iki taksidin zamanında ödenmediği anlaşıldığından direnme kararı usul ve yasaya uygun olup davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10303, Karar No: 2020/1917, Tarih: 05.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10303 E.  ,  2020/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların, müştekinin işyerinin kapı kilidini tornavida ile zorlayarak açıp içerideki kilitsiz çekmecelerden para çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11874, Karar No: 2016/8329, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11874 E.  ,  2016/8329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Değerlendirme tarihi olan 28.03.2014 gününden önce; dava konusu .... sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve.... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu....parsel sayılı taşınmazın 11.03.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ..... sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 08.05.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, (İmar Kanunu 18. madde uygulaması ile ayrıca 15 ve 16. vd maddeler kapsamında yola terk vs yönünde her hangi bir işlem yapılıp yapılmadığı) imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

....

3-Dava konusu ....parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen... parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8591, Karar No: 2010/12778, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8591 E.  ,  2010/12778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6564, Karar No: 2018/9429, Tarih: 24.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/6564 E.  ,  2018/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı; asıl davada mirasbırakanı ...’nın maliki olduğu 1650 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 25 no’lu bağımsız bölümü mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak oğlu davalı ...’a satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini birleştirilen 2011/440 esas sayılı davada mirasbırakanı ...’nın maliki olduğu 2751 ada 88 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 14 no’lu bağımsız bölümü ve 1 ada 135 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 42 no’lu bağımsız bölümü mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak oğulları olan davalılara satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini, birleştirilen 2012/149 esas sayılı davada ise mirasbırakanın ... Tekstil San. Ve Tic. Ltd. Şirketi nezdinde sahibi olduğu hisselerinin tamamını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı oğlu ...’a devrettiğini ileri sürerek devir işleminin iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yapılan temliklerin bedeli karşılığında yapıldığını, temliklere ilişkin olarak mirasbırakan ile aralarında satış sözleşmesi akdedildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen 2011/440 Esas sayılı davada tefrik edilen 14 no’lu bağımsız bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’nın maliki olduğu çekişme konusu 1650 ada 21 parsel sayılı taşınmazdaki 25 nolu bağımsız bölümü 16.09.2009 tarihinde davalı ...’a, 2751 ada 88 parsel sayılı taşınmazdaki 14 nolu bağımsız bölümü 14.03.2008 tarihinde davalı ...’a, onun da 20.03.2009 tarihinde diğer davalı ...’a satış suretiyle devrettiği, 1933 doğumlu murisin 01.04.2011 tarihinde öldüğü, geride ilk eşi ...’den olma erkek çocukları davalılar ..., ... ve dava dışı kızı ... ile, ikinci eşi davacı ...’nın kaldıkları, başkaca mirasçının bulunmadığı anlaşılmaktadır..

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mahkemece mirasbırakanın asıl irade ve amacının duruksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması amacıyla yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki, davalı taraf mirasbırakanın satış bedeli ile kendisine ve davacı eşine ... ilinde taşınmazlar aldığını ve bu hususun araştırılması gerektiğini savunmuş, ancak bu konu üzerinde durulmadan sonuca gidilmiştir.

Somut olayda; mahkemece mirasbırakanın asıl irade ve amacının duruksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması amacıyla yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki, davalı taraf mirasbırakanın satış bedeli ile kendisine ve davacı eşine ... ilinde taşınmazlar aldığını ve bu hususun araştırılması gerektiğini savunmuş, ancak bu konu üzerinde durulmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, davalıların savunması dikkate alınarak mirasbırakanın temlik tarihlerindeki dönemlerde kendisi ve davacı eşi adına ... ilinde taşınmaz alıp almadığının, ayrıca davacıya ait aktif ve pasif taşınmaz kayıtlarının taraflardan da sorulmak suretiyle dayanak tüm belgeleriyle birlikte tapu müdürlüğünden araştırılması, taraf delillerinin eksiksiz toplanması, temliklerin bedel karşılığı yapılıp yapılmadığı gibi hususlarda yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca araştırma yapılması, mirasbırakanın iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5453, Karar No: 2019/2099, Tarih: 13.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5453 E.  ,  2019/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/03/2017 tarih ve 2016/327 E. - 2017/119 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulü dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 26/10/2017 tarih ve 2017/812- 2017/939 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 25.01.2016 tarihinde gerçekleştirdiği 29, 30, 31 , 41 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren, "POZCU ORGANİK" ibareli 2016/5942 sayılı marka tescil başvurusunun ...'nın 2016/M-6529 sayılı kararıyla dava dışı şirkete ait "POZCU" ibareli, 29, 35 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 06.08.2003/20840 ve "POZCU+ŞEKİL" ibareli, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren 27.04.2009/20928 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu işaretin görsel, sesçil ve anlamsal olarak redde mesnet markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, davacının başvuru konusu işareti kullandığını ve bilinirlik kazandırdığını ileri sürerek 2016-M-6529 sayılı ... kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet markaların asıl ve ayırt edici unsurunun "POZCU" ibaresi olduğu, "ORGANİK" sözcüğünün sebze ve meyve gibi ürünlerin kimyevi gübre, hormon ve benzeri katkılar kullanılmaksızın, doğal yolla üretildiğini gösteren bir ibare olduğu, dolayısıyla bu ibarenin yeterli ayırt edicilik katmadığı, görsel, sescil ve anlamsal olarak iki işaretin ayırt edilemeyecek derecede benzer bulundukları, başvuru kapsamında bulunan ve reddedilen ürünlerin tamamının, redde mesnet markaların kapsamında da aynen yer aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b madde hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca bir inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacının markasını tescil ettirmek istediği 29. sınıf emtiaların redde mesnet 2003/20840 numaralı markada, 30. sınıf emtiaların ise redde mesnet 2009/20928 numaralı markada

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b madde hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca bir inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacının markasını tescil ettirmek istediği 29. sınıf emtiaların redde mesnet 2003/20840 numaralı markada, 30. sınıf emtiaların ise redde mesnet 2009/20928 numaralı markada

aynen yer aldığı, davacının "POZCU" asıl unsurlu marka tescil başvurusu ile redde mesnet 2003/20840 numaralı "POZCU" ibareli markanın, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, dolayısıyla davacının başvurusundan 29. sınıf emtiaların çıkarılmasına ilişkin dava konusu ... kararının yerinde bulunduğu, davacının "POZCU" asıl unsurlu başvurusunun, redde mesnet 2009/20928 numaralı ve "pozcu + şekil" ibareli marka ile 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunun kabul edilmesinin mümkün görülmediği, dolayısıyla davacının başvurusundan 30. sınıf emtiaların çıkarılmasına ilişkin dava konusu ... kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmekle kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulüne, ...'nın 2016-M-6529 sayılı kararının 30. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç" ürünleri bakımından kısmen iptaline, davacının 29. sınıfa yönelik talebinin reddine, davacı vekilinin diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,13/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.