muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/38, Karar No: 2023/432, Tarih: 24.01.2023

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin temyiz istemi, süre tutum dilekçesiyle yapılmış olup, gerekçeli karar tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; borçlunun maliki bulunduğu ... İli, Torbalı İlçesi, Ertuğrul Mah. 85 ada, 5 parseldeki taşınmazın 24.10.2017 tarihinde sanık ... Akoluk'a devredilmesi suretiyle alacaklının zarara uğratıldığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Somut olayda; taşınmazların satışının muvazaalı olmadığı, gerçek değeri üzerinden satıldığı, borçlu ile taşınmazı satın alanlar arasında akrabalık, arkadaşlık, iş ortaklığı... vs. gibi bir ilişki bulunmadığı, borçlu yönünden satış parası ile diğer borçların ödendiğinin belgelendirildiği bu hali ile taşınmazların alacaklıyı zarara uğratma kasdı ile devredildiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil sunulmamış olmakla, sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beraatine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Davanın dayanağı olan ... 8. İcra Dairesinin 2017/16877 sayılı icra dosyasında, sanık ...'na gönderilen ödeme emrinin, adresten taşınması nedeniyle 15.01.2018 tarihinde iade edildiği, bu sebeple ödeme emrinin 09.02.2018 tarihinde Tebligat Kanunun 21/2.maddesi gereğince tebliğ edildiği, oysa sanık ...'nun 18.01.2018 ile 26.09.2018 tarihleri arasında cezaevinde tutuklu olarak bulunduğu, İİK'nın 54/1.maddesinde ''mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet için de temsilci tayin edip icra dairesine bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur.'' hükmünün bulunduğu, bu hükme göre cezaevinde tutuklu bulunan sanığa kendisine mümessil tayin etmesi için süre verilip, süre sonunda borçlu sanığın mümessiline tebligat yapılması gerekirken sanığın cezaevi dışındaki adresine tebligatlar yapılarak icra işlemlerine devam edildiği, bu sebeplerle icra takibinin usulüne uygun olarak kesinleşmediğinin anlaşıldığı, sanıklara isnat edilen alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçunun kovuşturması şikayet şartına bağlı olup, şikayet hakkının doğması için suçun niteliği

gereği icra takibinin kesinleşmesinin zorunlu olduğu, icra takibi kesinleşmeden yapılacak olan şikayetin henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve takibin sonradan kesinleşmiş olmasının başlangıçta usulsüz olan şikayeti sonradan usulüne uygun şikayet konumuna getirmeyeceği gözetilerek ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılmasına ve sanıklar hakkında açılan davaların CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

gereği icra takibinin kesinleşmesinin zorunlu olduğu, icra takibi kesinleşmeden yapılacak olan şikayetin henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve takibin sonradan kesinleşmiş olmasının başlangıçta usulsüz olan şikayeti sonradan usulüne uygun şikayet konumuna getirmeyeceği gözetilerek ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılmasına ve sanıklar hakkında açılan davaların CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 331/1 inci maddesine aykırılık suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak olan şikayetin henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve usulüne uygun bir şikayet konumuna getirmeyeceği, somut uyuşmazlıkta, icra dosyasında borçlu sanık ...'na gönderilen ödeme emrinin, adresten taşınması nedeniyle 15.01.2018 tarihinde iade edildiği, bu sebeple ödeme emrinin 09.02.2018 tarihinde Tebligat Kanunun 21/2.maddesi gereğince tebliğ edildiği, oysa sanık ...'nun 18.01.2018 ile 26.09.2018 tarihleri arasında cezaevinde tutuklu olarak bulunduğu, İİK'nın 54/1.maddesinde ''mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet için de temsilci tayin edip icra dairesine bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur.'' hükmünün bulunduğu, bu hükme göre ceza evinde tutuklu bulunan sanığa kendisine mümessil tayin etmesi için süre verilip, süre sonunda borçlu sanığın mümessiline tebligat yapılması gerekirken sanığın ceza evi dışındaki adresine tebligatlar yapılarak icra işlemlerine devam edildiği, bu haliyle takibin kesinleşmediği hususu dikkate alındığında, şikayet başvurusunun da henüz takip kesinleşmeden yapıldığı ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmemiş olduğu belirlenmiştir.

2.Sanıklar hakkında icra takibinin usulüne uygun olarak kesinleşmemiş olması nedeniyle açılan davanın CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine dair karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3.Müşteki vekilinin, süre tutum dilekçesindeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, icra takibinin usulüne uygun olarak kesinleşmemiş olduğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve kamu düzenine aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, icra takibinin usulüne uygun olarak kesinleşmemiş olduğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve kamu düzenine aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/1268 Esas, 2021/417 Karar sayılı kararında müşteki vekilinin temyiz istemi ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7842, Karar No: 2020/9743, Tarih: 28.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7842 E.  ,  2020/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1)Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanının, ele geçirilen suç konusu madde ile ilgili ekspertiz raporunun, olay tutanağının fiziki dosya içerisinde ve UYAP sisteminde bulunmadığı anlaşıldığından, soruşturmaya ilişkin tüm belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin karara uymaması nedeniyle verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 28/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1382, Karar No: 2024/1995, Tarih: 29.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1382 E.  ,  2024/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/444 E., 2023/298 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki iş kazası olmadığının tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilinin temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan ... vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ..... Pide Salonunun sahibi ve işverini olduğunu, 26.09.2013 tarihinde müvekkilinin yanında çalışan...'ın sayısal loto oynamak üzere işyerinde bulunan kurye motorunu müvekkilinin rızası olmadan aldığını, motor ile ters yöne giren...'ın kaza geçirmesi üzerine 29.09.2013 tarihinde vefat ettiğini, Kurum tarafından olayın iş kazası olduğuna karar verildiğini beyanla olayın iş kazası olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alındığında davacının motosiklet kaskını sigortalı....'ın kullanmasını temin etmemesi nedeniyle %80 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinde Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının, bu tür tespitleri yapabileceklerinin 4857 sayılı İş Kanunu'nda belirtilen denetim, teftiş, kontrol yetkisini haiz olduklarının hüküm altına alındığını, düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalılar ... ve davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.10.2019 tarihli ve 20157/201 Esas, 2019/553 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli ve 2022/2565 Esas, 2022/6774 Karar sayılı kararıyla; Aydın 2. İş Mahkemesinin 14.10.2019 tarih, 2015/210 Esas ve 2019/553 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli ve 2022/2565 Esas, 2022/6774 Karar sayılı kararıyla; Aydın 2. İş Mahkemesinin 14.10.2019 tarih, 2015/210 Esas ve 2019/553 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 09.05.2022 tarihli 2022/2565 - 2022/6774 sayılı kararında; "...Eldeki davada olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi uyarınca iş kazası olduğuna dair SGK işlemi mevcut olup davacı işveren ... sigortalının kendi bilgisi dışında işyerine ait servis motorunu alıp loto oynamaya gittiği esnada kaza geçirdiği iddia olunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş, işyerinde çalışan ve sigortalıyı gören olayın görgü tanığı olan diğer bütün çalışanların beyanlarını alıp tüm delilleri değerlendirerek oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 26.09.2013 tarihinde meydana gelen davacı işveren nezdinde sigortalı olarak çalışan dava dışı.... T.C. Kimlik Numaralı ....'ın .... plakalı motosiklet ile karıştığı trafik kazası olayının iş kazası olmadığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kazanın iş yerine çok yakın olması, işyerine ait motosiklet ile kaza yapılması, bir otomobil gibi motosikletin gezi aracı olmaması, iş aracı olması, davacının motosikletin murise verilmesini engeller nitelikte bir iş ve işlem yapmaması sebebiyle kazanın işyeri ile illiyet bağı olmamasının hayatın doğasına aykırı olduğunu, davanın kabulünün hakkaniyete, gerçek duruma uymadığını, bu halin davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açacağını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacıya ait pide salonu iş yerinde pide siparişi teslim elemanı olan sigortalı...'ın vefatı ile sonuçlanan olayın iş yerine ait motosikletle iş yerine 60 metre mesafede yürütülen iş nedeniyle meydana geldiğinden söz konusu yasal mevzuat gereğince iş kazası olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılar murisi...’ın vefatı ile sonuçlanan olayın iş kazası olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılar murisi...’ın vefatı ile sonuçlanan olayın iş kazası olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılardan ... vekili ile davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. TEMEL UYUŞMAZLIK

1.Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık, işyerinde kurye olarak çalışan ve işyerine ait motor ile ara dinlenme sırasında loto oynamak üzere ayrıldığı iddia edilen ve işyerine yaklaşık 60 metre sonra ters yöne girmesi nedeni ile trafik kazası geçirerek ölen sigortalının geçirdiği kazanın iş kazası sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.