muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4337, Karar No: 2023/6382, Tarih: 16.10.2023

Mahkemece; "İddianame içeriği, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, doktor raporları, adli tıp kurumu başkanlığının raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...' nin olaydan önce olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ... ile bir süre arkadaşlık ettiği, suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ...' nin arkadaşı olan tanık ... ile birlikte olayın meydana geldiği ve tanık ... ile birlikte ... gazı kokladıkları, metruh binanın yanında otururken mağdure ile karşılaşan suça sürüklenen çocuğun mağdureye 'seninle biraz oturup konuşalım, sana bir şey yapmayacağım' dedikten sonra 15 yaşından küçük mağdurenin de kabulü ile onu olayın meydana geldiği Başöğretmen İlköğretim okulu arkasında bulunan metruh binaya yanında bulunan tanık ... ile birlikte götürdüğü, suça sürüklenen çocuğun tanık ...' dan başka bir odada beklemesini istediği ve mağdure ile ayrı bir odaya geçerek içeriden kapıyı kilitleyerek mağdurenin üzerine saldırdığı, mağdurenin yapma demesine rağmen suça sürüklenen çocuğun mağdurenin üzerinde bulunan eşofmanını ve kilodunu çıkarıp oda içerisinde bulunan kanepeye doğru kollarından tutarak mağdureyi yüzüstü yatırarak kendi pantolonunu ve kilodunu da indirerek mağdurun poposuna kendi cinsel organını sokarak cinsel ilişkiye girdiği, mağdurenin tüm çabalarına rağmen suça sürüklenen çocuğun elinden kurtulamadığı, bu şekilde mağdureye karşı cinsel saldırı eylemini gerçekleştirip sonlandıran sanığın ilişki bittikten sonra mağdureyi dışarı çıkarttığı ve olayı kimseye söylememesi konusunda mağdureyi tembihlediği, mağdureninde korktuğundan dolayı bir müddet olayı kimseye söylemediği ve daha sonra mağdurenin şikayeti üzerine olayın ortaya çıktığı, suça sürüklenen çocuğun 'olay tarihinde ... ile diğer odaya gittik, ... başka bir odada bekledi, ...' in elbisesini çıkardım, ben kendi elbiselerimi çıkarmadım, ... ile cinsel ilişkiye çalıştım' şeklindeki ikrarı içeren anlatımları, özellikle mağdur ...' in olay sonrasında vermiş olduğu ilk ifadesinde '... arkadaşını içeriye almadı, sen çık, biz oturacağız dedi, ... dışarıya çıktıktan sonra ... hiç bir şey söylemeden üzerime saldırdı, yapma diye bağırdım, kaçmaya çalıştım, kaçamadım, bu sırada ... zorla benim altımda bulunan eşofmanımı ve kilodumu çıkardı, odada bulunan eski bir kanepeye beni yüzüstü yatırdı, bu sırada kendi pantolonunu ve kilodunu çıkardı, cinsel organını benim popoma soktu, ilişkiye girdikten sonra ben nefes alamaz oldum' şeklindeki anlatımları ve tanık ...' ın olay sonrasında sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadesinde ...'nin kendisine sen dışarıda bekle demesinden sonra ... ile evin içerisine girdikleri, bir müddet sonra ...' in yapma acıyor diye bağırdığını duyduğu şeklindeki ve yaklaşık 15-20 dakika içeride kaldıkları, dışarıya çıktıklarında ...' in moralinin bozuk olduğu ve ... yanlarından ayrıldıktan sonra ...' ye sorması üzerine ..

...' ın olay sonrasında sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadesinde ...'nin kendisine sen dışarıda bekle demesinden sonra ... ile evin içerisine girdikleri, bir müddet sonra ...' in yapma acıyor diye bağırdığını duyduğu şeklindeki ve yaklaşık 15-20 dakika içeride kaldıkları, dışarıya çıktıklarında ...' in moralinin bozuk olduğu ve ... yanlarından ayrıldıktan sonra ...' ye sorması üzerine ... ile arkadan ilişkiye girdiklerini kendisine samimi olarak söylediği şeklindeki anlatımları karşısında olayın bu şekilde subüta erdiği kabul edilmiştir...." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Mağdurenin olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ile rızasıyla metruk binaya gittiği, mağdurenin burada "Yapma" diye bağırmasının ise cinsel suçun cebir unsuru olduğu, bu sebeplerle suça sürüklenen çocuğun eyleminde cebir, tehdit veya hile bulunmadığı anlaşıldığından, mevcut haliyle temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Çocuğun nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2013/228 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2013/228 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17593, Karar No: 2022/17073, Tarih: 21.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/17593 E.  ,  2022/17073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 20.04.2016 tarihli temyiz talebinin 21.04.2016 tarihli ek kararla süre yönünden reddedildiği ve sanığın red kararına karşı temyiz başvurusu olmadığı anlaşılmakla; Cumhuriyet Savcısının temyizine hasren yapılan incelemede;

1) İnegöl İnfaz Hakimliğinin 19.11.2015 tarih 2015/8 esas 2015/9 sayılı Kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının, sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının aslı ya da onaylı sureti dosyada bulunmaması karşısında, infaz dosyasının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde getirtilip incelenerek gerekli tebligatın yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın savunmasında kendisinin teslim olduğunu belirtmesi ve dosya kapsamından sanığın kendiliğinden mi yoksa yakalanarak mı cezaevine konulduğunu anlaşılmaması karşısında, bu husus araştırılarak sonucuna göre hakkında TCK.nın 293. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,

3) Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın TCK.nun 292/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Kanunun 105/A-8 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b-Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6056, Karar No: 2020/1635, Tarih: 18.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6056 E.  ,  2020/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Dosya içeriğine göre; olay günü sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, bölünmüş tek yönlü, 2 şeritli, 7 metre genişliğindeki yolda seyir halindeyken, kaza mahali olan kontrolsüz dört yönlü kavşaktan sola doğru dönmek istediği esnada ...'nın idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak motosiklette yolcu olan katılanın basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde ve 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

1-TCK'nın 89/1. maddesinde yaptırım olarak hapis veya adli para cezası seçimlik olarak öngörülmesine karşın yasal zorunluluk bulunmadığı halde sabıkasız sanık hakkında, gerekçe gösterilmeden hapis cezasının tercihi,

2-TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

3-Sanık hakkında temel ceza belirlenirken, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan "suçun işleniş şekli sebep ve saikleri " gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

4- Sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14276, Karar No: 2018/15101, Tarih: 26.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/14276 E.  ,  2018/15101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sahık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP üzerinden alınan güneşin doğuş ve batış saatlerine ilişkin çizelgeye göre, suç tarihinde... için güneşin batış saatinin 16.54 olduğu, kış saati uygulaması da nazara alındığında saat 17.54'ten itibaren gece vaktinin başlamış olduğu, dosya kapsamına göre sanığın eylemini saat: 19.50 sularında işlemiş olduğunun anlaşılması karşısında sanığın cezasında TCK'nın 143. maddesine göre artırım yapılması gerektiği halde bu madde uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama giderleri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/11/2018 tarihinde oy karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6741, Karar No: 2019/3029, Tarih: 04.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6741 E.  ,  2019/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kiraya veren ile 17.04.2007 tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine istinaden kiraladığı taşınmaz kullanılmaz durumda olduğundan, taşınmazda tadilat ve onarım yapmak zorunda kaldığını, tarafların 18.03.2009 tarihinde kira sözleşmesini sona erdirdiklerini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ilave faydalı masraflar için 1.800 TL ve davalı tarafından eksik ödenen depozito için 200 TL olmak üzere toplam 2.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03.09.2013 tarihinde talebini 14.112.00 TL'ye yükseltmiş, 2.000 TL'nin dava tarihinden, 12.112,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı; kira sözleşmesinde, dava konusu dairenin yapılı bir şekilde teslim edildiği ve aynı şekilde teslim alınacağının belirtildiğini, yine sözleşmeye göre kiracının dairede hiç bir değişiklik yapamayacağı, yaparsa da masraflarının kendisine ait olacağının açıkça yazıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının kiracısı olan davacı tarafından, bilirkişi raporunda belirlenen tadilat ve onarımların kiralanan için yapıldığı, bunların faydalı onarım niteliğinde olduğu göz önünde tutularak davanın kabulüne, 14.112,00 TL alacağın 2.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 15/04/2010 tarihinden, 12.112.00 TL'sinin ıslah tarihi olan 05/09/2013 tarihiden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Sözleşmede aksine bir hüküm yoksa davacı kiracı akti ilişkinin devamı sırasında kiralananda yaptığı değer artırıcı masraf ve harcamalarını TBK 527 vd (BK.nun 414) maddelerinde düzenlenen vekaletsiz işgörme hükümlerine göre davalıdan talep etme hakkına sahiptir.

Somut olayda; davacının dava konusu mecuru 17.04.2007 tarihli kira sözleşmesi ile 1 yıl süreyle kiraladığı, mecurun 18.03.2009 tarihinde tahliye edildiği sabittir.

17.04.2007 tarihli kira sözleşmesinin genel şartlar bölümünün 12. maddesinde; "kiracı kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masrafları kendisine ait olacak ve mukavele müddeti bittiğinde yapılan her türlü masraf için tazminat istemeye hakkı olmamak ve bu gayrimenkul inşaatın tamamı mal sahibinin olacaktır.", hususi şartlar bölümünün 4.maddesinde; "kiracı kiralayanın (mal sahibinin) yazılı muvafakatı olmadan kiralanan yerde herhangi bir değişiklik yapamaz, ancak muvafakat alındıktan sonra yapılabilecek tadilat ve değişikliklere ait masraflar tamamen kiracıya aittir." şeklinde hükmün bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinde tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan hükümlerin geçerli olup tarafları bağladığı, bu maddeler uyarınca davacının yaptığı imalat bedellerini talep edemeyeceği nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15792, Karar No: 2006/18127, Tarih: 25.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15792 E.  ,  2006/18127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.03.2006 gün ve 2006/323-3572 sayılı bozma kararında özetle; "Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile taşınmazın temyize konu krokide (A) ve (B) ile işaretli bölümleri davacılar adlarına tespit edilen 110 ada 15 ve 16 sayılı parsellere uygulanan 1121 nolu vergi kaydının miktar fazlası olması nedeniyle kuzeyde mera (sıvat yeri) niteliği ile tespiti yapılan 110 ada 17 nolu parsel içerisinde tesbit edilmiştir. Mahkemece dayanılan 1121 nolu vergi kaydının değişmez sınırlı olduğu ve kayıt fazlası üzerinde 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki koşulların davacılar yararına gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacı gerçek kişilerin dayandığı ve miktarına değer verilerek, 15 ve 16 nolu parsellere uygulanan 1121 nolu vergi kaydı doğuda ..., kuzeyde ... okumaktadır. 15 ve 16 nolu parsellerin doğusunda ... olan sınır eylemli orman olup burada 08.12 1997 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu sonucunda orman olarak tespit edilen orman alanı vardır. Kuzeyde ... ise mera ve sıvat yeri olarak sınırlandırılan 17 nolu dava konusu parseldir. Vergi kaydının buraya ait olduğu mahkemece belirlendiği gibi, bu konuda taraflar arasında çekişme de bulunmamaktadır. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Resmi kayıtlara ve eylemli duruma aykırı düşen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilemez. ... ve ... sınırı değişebilir nitelikte olup kayıt miktarı kadar yerde 15 ve 16 nolu parseller de davacı gerçek kişilere verildiğine göre, kayıt miktar fazlasının kuzeydeki meradan açıldığının kabulü gerektiği ve kamu ... malı niteliğinde olan meraların 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/2. maddesi gereğince zilyetlikle kazanılmasının da mümkün olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

-2-

2006/15792 - 18127

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 08.12.1997 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

-2-

2006/15792 - 18127

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 08.12.1997 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 25/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.