muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22023, Karar No: 2013/18259, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22023 E.  ,  2013/18259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 06/03/2003 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510

sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/47, Karar No: 2023/497, Tarih: 04.10.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/47 E.  ,  2023/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1082-1971

I. HUKUKİ SÜREÇ

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 109/2, 109/3-f, 110, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında üç yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Samsun 1. Çocuk Mahkemesince verilen 25.09.2013 tarihli ve 760-713 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle dosyayı ele alan Samsun 1. Çocuk Mahkemesince 10.05.2017 tarih ve 571-239 sayı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 109/1, 109/2, 109/3-f, 110, 31/3, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 5.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

Bu hükmün, Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 08.01.2018 tarih ve 1998-15 sayı ile "Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının konusu 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan katılan mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu olup, 20.03.2012 tarih 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na ihbar edilmesi gerektiği, bu işlem yapılmadan dosyanın karara çıkartılıp kararın da ilgili Bakanlığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Samsun 1. Çocuk Mahkemesi'nin 10.05.2017 tarih, 2016/571 Esas, 201/239 Karar sayılı kararının ilgili Bakanlığa tebliğ edilip, tebliğ evrakının usulüne uygun gelmesinden ve 7 günlük istinaf süresinin beklenerek istinaf yoluna başvurulması halinde dosyaya eklenmesinden ve ilgili dilekçenin suça sürüklenen çocuğa tebliğinden sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine iadesine" karar verilmiş, anılan eksikliğin giderilmesinin ardından hükmün, katılma talebinde bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından da istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 04.07.2018 tarih ve 1082-1971 sayı ile; istinaf istemlerinin kabulüyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün de, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 13.09.2022 tarih ve 183-12102 sayı ile;

Bu hükmün de, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 13.09.2022 tarih ve 183-12102 sayı ile;

"Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdure ...'ye, 'seni ablamla tanıştıracağım' şeklinde hile içeren beyanıyla onu ablasının evine götürdüğü, mağdure eve girer girmez kapıyı kitlediği, anahtarı cebine koyduğu, suça sürüklenen çocuğun cinsel amacını harekete dönüştürmek istediği, ancak mağdurenin karşı çıkması üzerine herhangi cinsel eylemde bulunamadığı, iki saate yakın mağdureyi evde tuttuktan sonra evin kapısını açtığı ve sonrasında mağdurenin evden ayrıldığı olayda mağdurun soruşturma başlamadan evvel, şahsına zarar verilmeksizin, kendiliğinden bırakıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 06.10.2022 tarih ve 77399 sayı ile; "...Somut olayda; temyiz incelemesinin katılan kurum vekilinin temyiz başvurusu üzerine yapıldığı, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin 05.07.2018 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, eksik araştırma ile kanunun ilgili maddeleri uygulanmayarak suça sürüklenen çocuk lehine karar verildiği ve bu nedenle hükmün bozulması talep edilmiştir. Görüldüğü gibi, temyiz başvurusu açıkça aleyhe olduğu gibi etkin pişmanlığa ilişkin lehe ve/veya aleyhe bir temyiz sebebine de yer verilmemiştir. Dolayısıyla, temyiz edenin sıfatına ve temyiz sebebine göre etkin pişmanlık (TCK m. 110) hükmü temyiz incelemesine konu edilemeyeceği gibi gösterilen bir hukuki sebebin bozmaya konu edilmemiş olması da (CMK m. 302/3) nazara alındığında, bu bozma sebebinin ilamda gösterilebilmesi de hukuken mümkün değildir." düşüncesiyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 12.12.2022 tarih ve 4981-18843 sayı ile; itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 12.12.2022 tarih ve 4981-18843 sayı ile; itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından maddi hukuka aykırılık iddiası ile suça sürüklenen çocuk aleyhine temyiz edilen hükme ilişkin olarak, TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinden bahisle suça sürüklenen çocuk lehine bozma kararı verilip verilemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.10.2012 tarih ve 7103-685 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

Samsun 1. Çocuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 25.09.2013 tarih ve 760-713 sayı ile; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 109/1, 109/2, 109/3-f, 110, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında üç yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, bahse konu kararın itiraz edilmeksizin 02.01.2014 tarihinde kesinleştiği,

Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde, 26.05.2016 tarihinde silahla kasten yaralama suçunu işlemesi üzerine dosyayı yeniden ele alan Samsun 1. Çocuk Mahkemesince 10.05.2017 tarih ve 571-239 sayı ile; açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 109/1, 109/2, 109/3-f, 110, 31/3, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 5.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verildiği,

Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde, 26.05.2016 tarihinde silahla kasten yaralama suçunu işlemesi üzerine dosyayı yeniden ele alan Samsun 1. Çocuk Mahkemesince 10.05.2017 tarih ve 571-239 sayı ile; açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 109/1, 109/2, 109/3-f, 110, 31/3, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 5.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verildiği,

Bu hükmün, Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 08.01.2018 tarih ve 1998-15 sayı ile; 18 yaşından küçük olan mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasına 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın da anılan Bakanlığa tebliğ edilmediğinden bahisle gerekçeli kararın tebliğ edilmesi için dosyanın iadesine karar verildiği, bunun üzerine ilk derece mahkemesince gerekçeli kararın 01.02.2018 tarihinde söz konusu Bakanlık vekiline tebliğ edildiği,

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin 05.02.2018 havale tarihli dilekçesi ile katılma ve istinaf talebinde bulunması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sırasında, 04.07.2018 tarihli oturumda Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan olarak davaya kabulüne karar verildiği,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonucunda 04.07.2018 tarih ve 1082-1971 sayı ile; istinaf istemlerinin kabulüyle ilk derece mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Tefhim edilen bu hükmün katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 05.07.2018 tarihinde temyiz edildiği, bahse konu temyiz dilekçesinin içeriğinin ise;

"Konu: Samsun 1. Çocuk Mahkemesi'nin 10.05.2017 tarihli ve 2016/571 Esas- 2017/239 Karar sayılı kararına ve Samsun Bölge Adliyesi 3. Ceza Dairesi 2018/1082 E. - 2018/ ... K. sayılı kararına karşı temyiz talepli dilekçemizin sunumu ile ssç hakkında verilen kararın bozulmasına karar verilmesi talebimizin arzıdır.

...

Açıklamalar:

1- Samsun 1. Çocuk Mahkemesi'nin yukarıda numarası belirtilen ve Samsun Bölge Adliyesi 3. Ceza Dairesi istinaf incelemesinden de geçen dosyasında, ssç'nin üzerine atılı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmiştir.

...

Açıklamalar:

1- Samsun 1. Çocuk Mahkemesi'nin yukarıda numarası belirtilen ve Samsun Bölge Adliyesi 3. Ceza Dairesi istinaf incelemesinden de geçen dosyasında, ssç'nin üzerine atılı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmiştir.

2- Mahkemece verilen hükmün re'sen incelenerek, temyiz nedenlerimiz doğrultusunda bozulmasını talep etmekteyiz. Zira, Yerel Mahkemece ve İstinaf Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma yapılarak SSÇ lehine karar verilmiş olup, kanunun ilgili maddeleri olaya doğru uygulanmamıştır.

3- Gerçekten de;

a- Ssç'nin, mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğî anlaşılmasına rağmen, ssç lehine hüküm tesis edilmiş olması ve İstinaf Mahkemesince bu hükmün kaldırılması,

b- Gerek tarafımızdan ileri sürülen hususlar yönünden, gerekse Mahkemenizce re'sen dikkate alınacak hususlar yönünden, Samsun 1. Çocuk Mahkemesince verilen ve Samsun Bölge Adliyesi 3. Ceza Dairesi tarafından da kaldırılan hükmün, temyizen incelenerek bozulmasını talep etme zorunluluğu hasıl olmuştur.

Sonuç ve istem: Yukarıda arz ve izahına çalıştığımız nedenlerle ve re'sen dikkate alınacak hususlar yönünden, usul ve yasaya aykırı Samsun 1. Çocuk Mahkemesi'nin 10.05.2017 tarihli ve 2016/571 Esas-2017/239 Karar sayılı kararına ve Samsun Bölge Adliyesi 3. Ceza Dairesinin 2018/1082 E.- 2018/ ... k. Sayılı kararına karşı temyiz talepli dilekçemizin kabulü ile ssç hakkında verilen kararın bozulmasına karar verilmesini, saygılarımla vekaleten arz ve talep ederim." şeklinde olduğu,

Anlaşılmıştır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun "Temyiz istidası ve ihtiva edeceği noktalar" başlıklı 313. maddesi;

"Temyiz eden taraf hükmün hangi cihetine itiraz ve neden dolayı bozulmasını taleb etmekte olduğunu temyiz istidasında veya beyanında veyahut layihasında gösterir.

Temyiz için istinad edilen sebeplerde muhakeme usulüne müteallik hukuki bir kaideye mi yoksa kanuni diğer hükümlere mi, muhalefet etmiş olmasından dolayı itiraz olunduğu gösterilir. Birinci hâlde kanuna muhalif olan vak’alar izah olunur.",

CMK’nın "Temyiz başvurusunun içeriği" başlıklı 294. maddesi ise;

"1- Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir."

Şeklinde hüküm altına alınmıştır.

CMK’nın "Temyiz başvurusunun içeriği" başlıklı 294. maddesi ise;

"1- Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir."

Şeklinde hüküm altına alınmıştır.

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga CMUK’dan farklı şekilde, resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu, temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe verilmesi gerektiğini düzenlemiştir (CMK m. 295/1).

Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir. Temyiz dilekçesinin, örneğin; "Hükmü temyiz ediyorum.", "Resen dikkate alınacak nedenlerle temyiz ediyorum", "Hükmün bozulmasını istiyorum" şeklindeki dilekçelerde olduğu gibi herhangi bir temyiz sebebi içermemesi durumunda tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkının bulunmaması hâllerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddi gerekmektedir.

CMUK’un "Temyiz sebebi" başlıklı 307. maddesi; "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir." düzenlemesini içermektedir.

CMK'nın "Temyiz nedeni" başlıklı 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;

"1- Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2- Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." şeklinde belirtilmiş, maddenin hükûmet tasarısındaki gerekçesinde de;

"Madde, 1412 sayılı Kanun'dan ayrılarak 'kanuna aykırılık' yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan 'hukuka aykırılık' sözcüklerine yer vermiştir.

Yargılamanın konusunu oluşturan cezai uyuşmazlık çözüldükten ve maddi gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan veya olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddi hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.