muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10982, Karar No: 2023/11310, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10982 E.  ,  2023/11310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1530 E., 2023/1133 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sürmene Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/141 E., 2021/245 K.

Taraflar arasındaki asıl davada Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, yersiz aylık borcu olmadığının tespiti, birleşen davada itirazın iptali ve icra inkar tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı/birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı/birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili; müvekkilinin 01.04.2003 tarihinde boşandığını, müvekkilin boşanmasından itibaren kendisine babasının emekliliğinden kendisine intikal eden maaş ve diğer sosyal güvenlik haklarını kullanmaya devam ettiğini, ancak ... tarafından yapılan inceleme nedeni ile müvekkilin boşanmasının muvazaalı olduğundan bahisle 2019 yılı Şubat ayı itibarıyle maaşı ve diğer tüm hakları ortadan kaldırılarak kendisine geçmiş yıllara dönük olarak yersiz ödeme tahsilatı adı altında 107.037.46 TL asıl alacak ve 42.245.05 TL yasal faiz olmak üzere toplam 149.282,51 TL ödeme tahakkuk ettirildiğini, müvekkilin boşanmasının gerçek olduğunu, müvekkilin boşandığı tarihten itibaren hiçbir şekilde eşi ile bir araya gelmediğini, fiili bir evlilik birliği sürdürmediğini, davalı Kurumun bu konu hakkında yapmış olduğu tespitin yersiz ve dayanaksız olduğunu, bu konunun dinletecekleri tanık beyanları ile netlik kazanacağını, müvekkilinin bu işlemlerin iptali için davalı Kuruma müracaat etmiş ise de bir sonuç alamadığını, müvekkile yönelik yapılan işlem ve uygulamalar haksız olduğundan bu işlemlerin iptali ile tüm yasal haklarının kendisine iadesine ve kesilen tüm maaşlarının yasal faizleri hesaplanarak kendisine iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise davalı Kurum vekili; davalının yaptığı haksız ve hukuki dayanaktan yoksun itirazının iptali ile takibin devamına, takip konusu likit alacak ve ferilerine haksız ve kötü niyetli itiraz edildiğinden Kurum lehine %20 den az olmamak üzere icra-inkar tazminatına hükmedilmesi talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işleminin yerinde olduğunun, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğini belirterek asıl davanın reddini talep etmştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işleminin yerinde olduğunun, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğini belirterek asıl davanın reddini talep etmştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının eşiyle birlikte 01.04.2003 kesinleşme tarihli boşanma kararından sonra birlikte yaşamaya devam ettiklerinin, seçmen kayıtlarından, elektrik ve su aboneliklerinden, kamu tanığı olarak beyanı alınan muhtar ve azalardan özellikle ... Mahallesi azası ...'in davacının ve eşinin davacının babasında kalan adres kayıt sisteminde kaydı bulunan evde birlikte yaşadıklarına yönelik beyanı ve bu beyanı doğrular ve destekler nitelikte muhtar ... ve davacı tanığı ...'nin beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının ve boşandığı eşinin uyuşmazlık konusu 19.10.2008-18.02.2019 tarihli dönemde de birlikte yaşadıkları, ayrı ikametlerde yaşadıkları hususunun ispatlanamadığının, Kurum denetim raporunun içeriğinin doğru olduğunun ve Kurumca yapılan işlemin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre; asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı/birleşen davada davalı vekili; davacı-karşı davalı hakkında Kurumca yapılan araştırmanın yaşamakta olduğu köyde yayılan söylentiden ibaret bir tespit olduğunu, Mahkemece yapılan araştırma neticesinde esasen tarafların boşanmasının muvazaalı olduğunu gösterir bir delil bulunamadığını, davacı-karşı davalının telefon ve elektrik aboneliğinin kendi adına olduğunu, eski eşi ile farklı ikamet adreslerine sahip olduklarını, yazın köyde kendi babasına ait evde kışın ise ... ve ... ilinde bulunan çocuklarının yanına gittiğinin tespitinin Mahkemece yapıldığını, bir tek kamu tanığı muhtar ...'nun tarafların birlikte yaşadığını dile getirdiğini, bunu da duyum olarak kulağına çalınan bilgileri olduğunu, görgüye dayalı bilgi şeklinde anlatmadığını, kamu tanığı olarak dinlenen tanıkların beyanlarının davacı-karşı davalının eşi ile evlilik birliğini fiilen devam ettirmekte olduğu iddiasını ispat edebilir nitelikte olmadığını, bu nedenle bu beyanlar doğrultusunda evlilik birliğinin muvazaalı sonlandırılmış olduğu kanaati ile davanın reddinin hatalı olduğunu, Mahkemece davacı-karşı davalının eski eşi ile aynı sandıklarda oy kullandıkları hakkında yapılan tespitin de hatalı olduğunu, davacı-karşı davalının eski eşi ile aynı köylü olduğunu ve aynı köyde ikamet ettiklerini, seçim dönemleri köyde tek sandık kurulduğunu, bu sebeple de her ikisinin de aynı sandıkta oy kullandığını, tarafların aynı dönemlerde aynı hastanelerde tedavi gördüğü şeklinde yapılan tespitin de hatalı olduğunu, boşanma tarihinden bu yana geçen süre dikkate alındığında tarafların aynı hastanede tedavi görmüş olmalarının fiili birlikteliği ıspata yeterli bir yoğunlukta olmadığını, kurumun yetersiz inceleme ve değerlendirme neticesinde davacı-karşı davalının sosyal güvenlik haklarını elinden aldığını ve borç tahakkuk ettirdiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, SEÇSİS ve MEDULA kayıtları ve tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde, davalı ile eşinin uyuşmazlık konusu dönemde boşandıkları halde birlikte yaşadıklarına ilişkin Kurum tespitinin aksinin ispat edilemediği, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı-karşı davalının istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı/birleşen davada davalı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, yersiz aylık borcu olmadığının tespiti, birleşen davada itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 96 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı/birleşen davada davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle araştırma tutanakları, seçmen kayıtları, tanık beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10062, Karar No: 2012/15935, Tarih: 26.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/10062 E.  ,  2012/15935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmekleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanık ... hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gerereği görüşülüp düşünüldü.

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... için yağma suçundan duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

1-Hükmü dayanak yapılan yakınan ...'nın kolluktaki anlatımının onaysız fotokopi olması,

2-Yağma suçuna konu senetlerin onaylı örneğinin denetime olanak sağlanması bakımından dosyaya eklenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile savunmanlarının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve sanık ... savunmanı Av.... 'ün duruşmada ileri sürdüğü itiraz ve savunmaları bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, sanık ...'un yağma suçları yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan ve diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 26.09.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Doğan'ın katıldığı oturumda, sanık savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/13661, Karar No: 2007/14827, Tarih: 26.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13661 E.  ,  2007/14827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.01.2006 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine; dair verilen 04.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davalı taşınmazında sınıra yakın yerde dikildiği anlaşılan davacı parseline zarar vermesinin vukuuna kadar davacının bu aşamada hukuki yararı bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11697, Karar No: 2017/3968, Tarih: 13.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11697 E.  ,  2017/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili aleyhine 14/10/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının uzun yıllar bünyesinde çeşitli görevlerde bulunduğunu, son olarak başkan yardımcılığı görevine atandığını, işinde başarılı ve saygın bir kişi olduğunu, davalı şirketin imtiyaz sahibi olduğu tarihli nüshasının 1. sayfasında yer alan “2 Ayda 148 İmam” başlıklı haber ile 17. sayfada yer alan “ Görevden Alındı Çünkü Paralel ” başlıklı haberde, yine aynı gazetenin 27/02/2014 tarihli nüshasının 1. sayfasında yer alan başlıklı haber ile 11. sayfada yer alan başlıklı haberde, son olarak aynı gazetenin 22/03/2014 tarihli nüshasının 1. sayfasında başlıklı haber ile 12. sayfada yer alan başlıklı haberde davacının kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davaya konu haberlerin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu yayınlarla davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu edilen yayınlar basın özgürlüğü kapsamında eleştirel mahiyette ifadeler olup, davacının kişilik haklarına yönelik saldırı mahiyetinde kabul edilemeyeceğinden istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6797, Karar No: 2012/7920, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6797 E.  ,  2012/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve kavunun 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin ilçe tarım müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2997, Karar No: 2015/10039, Tarih: 02.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2997 E.  ,  2015/10039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/217689

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12.04.2013

NUMARASI : 2013/60 Esas, 2013/112 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, dosyanın sanığı dışında bir kısmı basit, bir kısmı da nitelikli olmak üzere yirmi yedi kişinin daha cinsel istismarına maruz kalıp her bir sanık için ayrı ayrı davalar açılmasının ardından tüm dosyalar birleştirilip (A... T... isimli kişinin dosyası hariç) maruz kaldığı eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozulduğunun tespit edilmesi halinde de her bir sanığın eylemleri teker teker irdelenmek sureti ile hangi eylemlerden ötürü bozulduğunun tespit edilmesi istenilerek bütün sanıklar yönünden rapor alındığı, ancak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.05.2012 tarihli raporunda, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuk M... C... V... dışındaki diğer tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle bozulduğu bildirildiği halde her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemleri sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açık bir tespite yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, hükme esas alınan raporun içerik itibariyle açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek, öncelikle tüm sanıklar haklarındaki dava dosyaları ile gerekmesi halinde mağdurenin gönderilerek, her bir sanığın eylemi mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına etkisi açısından incelenip değerlendirilmek suretiyle tıbben nitelendirilerek, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor alınıp sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken “mağdurenin ruh sağlığının tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisi ile bozulduğu” şeklindeki raporla yetinilerek eksik araştırma ile sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.