muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22022, Karar No: 2013/18584, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22022 E.  ,  2013/18584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin resmi nikahlı evli iken ölen annesi ve babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 29.04.2005 tarihinde eşi diğer sanık ... muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/33194, Karar No: 2014/27518, Tarih: 22.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33194 E.  ,  2014/27518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2007/1020-2012/533

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Ramazan Bayramının 2. ve 3. gününe onayı alınmadan mesai yazıldığını, ücretlerinin usulüne uygun tahakkuk ettirilip ödenmemesi ve mazeretinin bulunması nedeni ile bayramda çalışmayı kabul etmediğini, bu nedenle iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının imzaladığı iş sözleşmesi ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmayı ve gerektiğinde fazla mesai yapmayı kabul ettiğini, buna rağmen mesai saatlerine riayet etmeyerek devamsızlık yaptığını, iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı ile ücret taleplerinin kabulüne, ihbar tazminatı ile fazla mesai taleplerinin kısmen kabulüne, ulusal bayram genel tatil taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının iş sözleşmesinde genel tatillerde çalışmaya muvafakat verdiğinin anlaşılması karşısında genel tatile dayanmasının yerinde olmadığı; ancak davacının devamsızlığının araştırılmadan, bu konuda mazereti varsa ileri sürme imkanı tanınmadan, doğrudan fesih yoluna gidilmesinin haklı fesih olarak değerlendirilmediği gerekçesi ile işverenin iş akdini feshinin haksız olduğu sonucuna varılmış ise de, devamsızlığın nedeni bizzat davacı tarafından açıklanmış olup uyuşmazlık konusu değildir. Davacı işçinin Ramazan Bayramının 2. ve 3. günü mesaiye dahil olduğu halde 2 gün üst üste işyerine gitmediği, buna gerekçe olarak da genel tatillerde çalışmak için onayının alınmamasını ve yapılan çalışmaların karşılığının mevzuata uygun şekilde ödenmemesini gösterdiği anlaşılmaktadır. Halbuki 25.04.2001 tarihli bireysel iş sözleşmesinin 3-b maddesinde resmi tatillerde çalışmayı kabul ve taahhüt ettiği sabit olup ayrıca fazla mesaide olduğu gibi her yıl yeniden onay alınmasının gerekmediği, ulusal bayram genel tatil çalışmalarının karşılığının işverence usulüne uygun olarak ödendiği dosya içeriğinden anlaşılmıştır. Buna göre davacının 2 gün üst üste işe gelmemesi nedeni ile davalı işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/27823, Karar No: 2020/3582, Tarih: 26.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27823 E.  ,  2020/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya bağlı işyerinde 01.06.2007 tarihinden 02.07.2013 tarihine kadar bahçe bölüm sorumlusu olarak çalıştığını, haklı neden gösterilmeden iş sözleşmesine son verildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının asgari geçim indirimi talebi hakkında hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuku yer alsa bile bordroların imzalı olmaması nedeni ile dikkate alınmadığı görülmüş, Mahkemece de talebin kabulüne kararı verilmiştir.

İmzasız bordrolardaki tahakkukların banka kaydı ile ödendiğinin desteklenmemesi nedeni ile dikkate alınmaması yerinde ise de, davalı cevap dilekçesinde banka hesap hareketlerinin incelenmesinde davacının asgari geçim indirimi alacağının olmadığını, hepsinin ödendiğini ileri sürmüş, delil olarak “Halkbank Batman Şubesi 1019495” numaralı hesap dökümüne dayanmıştır. Davalının, açıkça banka hesap numarası vermek suretiyle bildirmesi ödeme iddiasına dayandığı gözetilerek bu kayıtlar getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Mahkemece bu eksiklik giderilmeden karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42375, Karar No: 2017/17347, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42375 E.  ,  2017/17347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13689, Karar No: 2012/11011, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13689 E.  ,  2012/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdur ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2011 gün ve 2005/490 Esas, 2011/531 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdur ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 10.03.2006 tarihinden mahkûmiyet hükmüne kadar bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi.

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16481, Karar No: 2023/11441, Tarih: 20.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/16481 E.  ,  2023/11441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1133 E., 2023/737 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükmün sanığa SEGBİS aracılığı ile tefhim edildiği, mahkemece hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına 7 günlük temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının açıkça belirtilmesi gerekirken, kararın gerekçesinin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde denilerek sanığın yanıltıldığı, gerekçeli kararın 27.05.2023 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın 30.05.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu cihetle 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. (Kapatılan) ... 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 07.11.2013 tarihli ve 2013/734

Esas, 2013/1014 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi (emri hiç yapmayanlar), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adlî para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/115 Esas, 2015/316 Karar sayılı ilâmı ile;

"...sanık hakkında TCK'nın 32/1'inci maddesinden yararlanabileceğine dair düzenlenen sağlık kurulu raporunda sivil suçlarına ilişkin değerlendirmenin yapılmadığı hususu da gözetilerek, suç tarihi itibarıyla TCK’nın 32’nci maddesinin 1’inci veya 2’nci fıkralarından istifade edip edemeyeceğinin psikiyatri uzmanı bir bilirkişiye muayene ettirilmesi ve bilirkişinin lüzum görmesi hâlinde adlî gözlem altına alınması suretiyle sanığın hukuki durumunun ortaya konulabilmesi gerektiği..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2017/941 Esas, 2020/835 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi (emri hiç yapmayanlar), 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adlî para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2021/5655 Esas, 2022/9286 Karar sayılı ilâmı ile;

"Askerî Savcılığın 23.01.2013 tarihli ve 2013/506 Esas, 2013/29 Karar sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 11.11.2012 tarihinde kışla içinde alkollü içki bulundurmak ve sokmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği iddiasıyla ASCK'nun 87/1 (emri hiç yapmayan ... kişiler cümlesi) uyarınca cezalandırılması için dava açıldığı halde gerekçeli kararın "iddia" ve "gerekçe" kısmında dava konusu olay ile ilgisi bulunmayan "sanığın 26.10.2012 tarihinde üstü konumundaki Kr.Plt.Bnb....'in verdiği esas duruşa geçmesi hususundaki hizmete müteallik emrini söz ve fiili ile açıkça reddettiği" şeklindeki başka bir eyleminden söz edilerek bu eylemden dolayı hüküm kurulmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Kabule göre de;

Bozma ilamı sonrasında sanık hakkında Süleyman Demirel Üniversitesi'nden alınan 14.05.2019 tarihli Adlî Tıp Bilirkişi Kurulu Raporunda "sanığın 26.08.2012 tarihinde işlediği iddia olunan emre itaatsizlikte ısrar suçu ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak nitelikte bir akıl hastalığı olmadığı" bildirilmekle birlikte değerlendirmenin "26.08.2012" tarihli emre itaatsizlikte ısrar suçuna ilişkin yapıldığı, temyize konu olayda suç tarihinin "11.11.2012" olduğu dikkate alındığında raporda bu suç tarihi yönünden bir değerlendirmede bulunulmadığı anlaşıldığından; sanığın suç tarihi olan 11.11.2012 tarihindeki cezai ehliyet durumunun 5237 sayılı TCK’nun 32/1-2’nci maddeleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda yeniden rapor düzenlettirildikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/1133 Esas, 2023/737 Karar sayılı

kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi (emri hiç yapmayanlar), 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adlî para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; söz konusu dava dosyasında iki davanın karıştırıldığına ve yanlış anlaşıldığına, alkollü içki bulundurma suçunu infaz ettiğine, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlemediğine ve hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; söz konusu dava dosyasında iki davanın karıştırıldığına ve yanlış anlaşıldığına, alkollü içki bulundurma suçunu infaz ettiğine, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlemediğine ve hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığa tebliğ edilerek malum ve muayyen hâle getirilmiş, kışla içerisinde bira dahil alkollü içki bulundurulmayacağı ve kullanılmayacağına dair emre rağmen, 11.11.2012 tarihinde saat 11.05 sıralarında J.Kd.Bçvş. ... tarafından sivil eşya deposunda yapılan kontrolde sanığın bira içtiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında alkol içtiğini kabul ettiği belirlenmiştir.

3. Tanıklar ..., ..., ... , ... ve ...'nin beyanları dosya kapsamında mevcuttur.

4. Kışla içerisinde bira dahil alkollü içki bulundurulmayacağı ve kullanılmayacağına dair Orduevi Müdürlüğü Misafirhane Kısım Amirliği Görev Yapan Tüm Personel İçin Emniyet ve Kaza Önleme Listesi ve bu listenin sanığa tebliğine dair tebellüğ belgesi, 11.11.2012 tarihli olay tespit tutanağı, 11.11.2012 tarihinde sanık hakkında alınmış genel adli muayene raporu ve sanık hakkında düzenlenen vaka kanaat raporu dosya kapsamında mevcuttur.

5. Sanık hakkında yargılama sırasında ... ... Hastanesi Baştabipliğinin 18.04.2013 tarihli ve 4021 sayılı sağlık kurulu raporuyla "organik olmayan psikoz, tanımlanmamış (psikotik bozukluk)" tanısıyla SMK 30 gün hava değişimi, suç tarihlerinde (31.03.2013-10.04.2013) geçici olarak askerliğe elverişli değildir, halen askerliğe elverişlilik durumuna hava değişimi sonrasında karar verilecektir" kararı verildiğinin anlaşılması üzerine aynı Hastaneden alınan 18.04.2013 tarihli ve 661 sayılı ek sağlık kurulu raporu ile "sanığın suç tarihleri itibarıyla (11.11.2012) belirtilen şartları taşımadığı, psikotik bozukluk hastalığının 18.04.2013 tarihinde tespit edildiği, askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığı (11.11.2012)" kanaatine varıldığı saptanmıştır.

6. Bozma ilâmı sonrası ... Atatürk Şehir Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 22.12.2022 tarihli sağlık kurulu raporunda; "suç tarihi olan 11.11.2012 tarihinde aktif psikozunun bulunmadığı, daha önceki raporunda bildirildiği üzere suç tarihleri itibarıyla emre itaatsizlikte ısrar suçunun hukuki anlamını ve sonuçlarını algılayabildiği ve bu suçla ilgili olarak davranışlarını yönlendirebilme yetisinin tam olup cezai ehliyetinin tam olduğu" hususunun belirtildiği saptanmıştır.

7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2021/5655 Esas, 2022/9286 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesi gereğince Yargıtay bozma ilâmına uyulup uyulmayacağı hususunda bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,