muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14497, Karar No: 2023/1685, Tarih: 23.02.2023

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, bedelin fahiş belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, objektif değer artışının yüksek belirlenmesi gerektiğini, kapitalizasyon faizinin hatalı belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği; ancak objektif değer artış oranının % 50 oranında olması gerektiği, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, objektif değer artışı verilmemesi gerektiğini, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1501, Karar No: 2021/2329, Tarih: 26.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/1501 E.  ,  2021/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıların müştereken ve müteselsilen yapımın üstlendikleri ...-... Hızlı Tren Projesi ... işinde 28.10.2013-20.03.2017 tarihleri arasında makine-beton püskürtme pompası operatörü olarak çalıştığını, yaptığı fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve sigorta primlerinin gerçeğe aykırı olarak gösterilmesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkil şirketlerin ortak girişim olarak T.C.D.D. Genel Müdürlüğü’nden ihale ile birlikte üstlendikleri ...-... Hızlı Tren Projesi ...Ripajı İlk Kısım ...-... Arası İnşaat Yapım İşi’nde çalışan işçilerin belirli süreli olarak çalıştırıldıklarını, davacının 30.10.2013-18.11.2013 tarihleri arasında müvekkil şirketler ortak girişi taşeronu ... İnşaat San ve Tic A.Ş’nde, sonrasında çalışması kesintiye uğramadan müvekkil şirketler ortak girişimi nezdinde işe başlayıp, 20.03.2017 tarihinde makul ve muhik hiçbir gerekçe göstermeden sebepsiz yere görevli olduğu işyerini çalışma sahasını terk ederek kendi isteği ile işi bıraktığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai ücret alacağının yazılı belgeye dayandığı gerekçesiyle, takdiri indirim uygulanmadan hüküm altına alınarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekili istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai ücret alacağının yazılı belgeye dayandığı gerekçesiyle, takdiri indirim uygulanmadan hüküm altına alınarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekili istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Davacı vekilinin 12.12.2017 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu 'İç Yazışma' adlı işveren yazısı davacı işçinin çalışma saatlerine ilişkin tanık anlatımlarını destekleyici nitelikte ise de; anılan yazı davacı işçi imzalı puantaj kaydı ve/veya işyerine giriş-işyerinden çıkış kaydı niteliğinde olmamakla ve davacı işçinin hizmeti süresince tüm günlere ait çalışma saatlerini içermemekle, dava konusu fazla çalışma ücretinin işyeri kayıtlarına göre hesaplandığından söz edilemez ve hakkaniyet indirimi dışında tutulamaz. Davacı işçinin zaten yüksek ücret ile çalışması, hizmet süresi, hesaplanan tutar ve özellikle işyerinin faaliyet alanı/bilinen özellikleri itibarıyla hava koşullarına bağlı olarak çalışılmayan günlerin daha fazla olması gözetilip dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve ubgt ücreti üzerinden en az %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerekir.” gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, fazla çalışma ücret alacağına takdiri indirim uygulanıp uygulanamayacağı, uygulanması halinde belirlenen takdiri indirim oranı konusundadır. Fazla çalışma ücretlerinin uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca takdiri indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesince fazla mesai alacağına yönelik talep, yazılı belgeye dayalı olarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle takdiri indirim uygulanmadan hüküm altına alınmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; karar gerekçesine dayanak yapılan belgenin, davacı işçi imzalı puantaj kaydı ve/veya işyerine giriş-işyerinden çıkış kaydı niteliğinde olmadığı, ayrıca davacı işçinin hizmeti süresince tüm günlere ait çalışma saatlerini içermediğinden, fazla çalışma ücretinin işyeri kayıtlarına göre hesaplandığından söz edilemeyeceği ve bu nedenle de hakkaniyet indirimi dışında tutulamayacağına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, hesaplanan fazla çalışma ücret alacağına, davacının ücretinin yüksek olduğu gerekçesiyle ve kış aylarında çalışma yapılmadığı varsayımıyla takdiren %50 oranında indirim uygulanarak hüküm kurulması, yapılan işin niteliği de gözetildiğinde isabetli görülmemiştir. Her ne kadar, mahkemece konuya ilişkin olarak, Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2015/24077 esas 2017/26646 karar sayılı emsal kararının bulunduğu belirtilmiş ise de, ilgili dosyada davacının inşaat işinde değil, taş ocağı işletmesinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.Mahkemece yapılması gereken, dosya kapsamına uygun makul bir takdiri indirim oranı belirlenerek fazla mesai alacağının hüküm altına alınmasıdır. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17661, Karar No: 2014/8481, Tarih: 17.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/17661 E.  ,  2014/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/332-2012/562

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin BEDAŞ'ın taşeron firması olan davalı şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 30.11.2010 tarihinde iş sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, sözleşmeden kaynaklanan alacaklarının ödenmesi için noter aracılığı ile ihtarname gönderdiğini ancak alacaklarının ödenmediğini belirterek alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf duruşmaya gelmediği gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde mahkemece taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanmadığını, tebligatların müvekkiline ulaşmadığını ve cevap haklarının kısıtlandığını, mahkemece Ticaret Sicil Müdürlüğü yada Sosyal Güvenlik Kurumundan adres araştırması yapılmadığını bu sebeple davaya cevap veremedikleri gibi delillerini de sunamadıklarını, müvekkilinin davadan haberdar olmadığını ancak mahkeme ilamının icra takibine konu edilmesi ve ihtiyati haciz kararı ile haciz ihbarnamesi gönderilmesi üzerine haberdar olduklarını bu nedenle taraf teşkili sağlanmadığından kararın bozulmasını istemiştir.

Tebligat yapılacak kişinin, tebliğ evrakında belirtilen adreste bulunmaması ve bu sebeple tebligat yapılamaması halinde adres araştırması yapılmalıdır. Tebligatın muhatabı adresinde oturmakla birlikte, tebliğ yapıldığı sırada kendisi veya kendisi adına tebliği alacak kimseler adreste bulunmaz, kısaca adres kapalı ise, adreste bulunmama sebebinin komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyesi, zabıta veya memurlardan öğrenilmesi, tebliğ tutanağına yazılması ve beyanına başvurulan kişiye imzalatılması, imzadan çekinilmesi halinde tebliğ mazbatasına bunun da yazılması ve tebliğ evrakını dağıtan memurun imzalaması gerekir. Dağıtım saatinden sonra muhatap veya tebliği alacak kimseler dönecek ise, tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre, birkaç gün adreste yoklar ise aynı Kanun'un 20. maddesine göre yapılacaktır. 21. maddeye göre yapılan tebligatta, 2 numaralı ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20. maddeye göre tebliğde, tebliğ 2 numaralı ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren onbeş gün sonra tebliğ edilmiş sayılacaktır. 2 numaralı ihbarname kapıya asılması dışında tebliğ evrakının dağıtım yapan memur tarafından muhtar, ihtiyar heyeti üyeleri, zabıta amir veya memurlarından birine imza karşılığı teslim edilmelidir. Kapıya yapıştırılan ihbarnameye de tebliğ evrakının teslim edildiği görevlinin adı ve soyadı yazılmalıdır. Tebliğ evrakını alan bu kişiler, tebligat evrakını muhataba teslim etmelidir.

Ayrıca bu işlemlerden sonra tebliğ olunacak kişiye keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirim yapılması zorunludur. Tebligat işlemlerinde bu sıraya uyulmalıdır. Aksi halde tebliğ usulsüz ve geçersiz olur. Tebligat yapılacak kişinin nereye gittiği ve ne zaman döneceği belli değilse, tebligatı alacak kişi ölmüş veya gösterilen adreste daimi olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebligat memurunca saptanmamış ise tebligat evrakına bu durum açıkça yazılmalı ve tebligat evrakı bila tebliğ çıkış merciine iade edilmelidir.

7201 sayılı Kanun’un 35/son maddesi ile daha önce tebligat yapılamayan adrese de aynı madde uyarınca tebliğ yapılma imkanı getirilmiştir. Buna göre taraflar arasında yapılan, imzası resmi makamlar önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkârlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da 35. madde hükümlerin uygulanmalıdır.

Somut olayda meşruhatları içeren duruşma gün saat bildirir dava dilekçesi ekli tebligatın dava dilekçesinde bildirilen davalı şirket adresine gönderildiği, yapılan tahkikatta davalının tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine davacı tarafından bildirilen diğer adrese çıkarılan tebligatın ise muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunmadığının imzadan imtina eden komşusunun beyanından anlaşıldığından işyerinin kapalı olması sebebi ile tebligatın muhtara yapıldığı belirtilmiştir. Dava devam ederken davalı şirketin aynı adresine bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesini ihtiva eden tebligatların gönderildiği ve aynı şekilde muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunmadığının imzadan imtina eden komşusu Naci Bayraktar'ın beyanından anlaşıldığından tebligatın muhtara yapıldığı, gerekçeli karar ve karardaki şirket isminin tavzihine ilişkin kararın dahi aynı yöntemle tebliğ edildiği, tebligatlarda isimleri yazılı olan şahısların kim olduğu ve tebligatta yazılı açıklamaların net olarak belirtilmediği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Kanun’un 12. ve 13. maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir sebeple tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da mümkün değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması kanuni zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun sebeplerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir. Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında değerlendirildiğinde, dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğ işlemlerinin, mevzuat kapsamında yöntemince yapılmadığı ve bu sebeple geçersiz olduğu açıktır.

Bu sebeple, davalıya Anayasanın 36. maddesinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi ve davetiyenin ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu düzenine ilişkin bu yönün gözardı edilerek, davalının yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2418, Karar No: 2018/2436, Tarih: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2418 E.  ,  2018/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Ziya Paşa Vergi Dairesince hazırlanan 26.05.2009 tarihli vergi tekniği raporunda, sanığın vergi dairesine sunduğu kira kontratının sahte olduğunun tespit edilmesi, işe başlama yoklamasında işyerinde sadece masa sandalye gibi demirbaşların bulunmasına karşın yapılan cironun yüksek olması, sık aralıklarla muhasebeci değiştirilmesi ve bu kişiler tarafından sanığın tanınmadığı yönünde beyanlarda bulunulması, sanığın da savunmasında atılı suçu işlmediğini, muhasebecisi tarafından dolandırıldığını beyan etmesine karşın kendisini dolandıran muhasebecinin adını bilmediğini söylemesi ve dosya içerisinde suça konu faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında; 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu 2007 takvim yılına ait fatura asılları ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edildikten sonra duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın savunmalarının denetlenebilmesi için faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/7538, Karar No: 2021/15976, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7538 E.  ,  2021/15976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10/05/2016

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 11/04/2016 tarihinde verilen hükmü, CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 19/04/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 10/05/2016 gün ve 2015/538 Esas 2016/185 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27903, Karar No: 2015/2113, Tarih: 06.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/27903 E.  ,  2015/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 52/2, 53, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suçun mala zarar verme olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Olay günü kolluk kuvvetleri tarafından kaçak kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine, kazı mahalline intikal edildiği, sanık ... ve hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın bahçe duvarından atlayarak kaçmaya çalıştıkları sırada yakalandıkları, kazı mahallinde 2, 3,5 ve 5 metre derinliklerinde toplam 3 ayrı kazı çukurunun tespit edildiği, kazı yapılan yerin ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/07/2008 tarih ve 902 sayılı kararı ile kentsel sit sınırları içerisinde kaldığının belirlendiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1) Temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Suç tarihinde yürürlükte bulunan 08/02/2008 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunun 74/1 maddesindeki hapis cezası miktarlarının aynı bırakılıp para cezasının kaldırılmış olduğu gözetilmeksizin, hapis cezasıyla birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar Verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (2-a) maddesine “2863 sayılı yasanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “74/1-1. cümle uyarınca” ibaresinin eklenip, aynı maddede yer alan “60 gün adli para cezası” ile sonraki paragraflarda yer alan “50 gün adli para cezası” ve “ sanığın sosyo-ekonomik durumu dikkate alınarak TCK'nın 52/2 maddesi gereğince adli para cezasının bir gün karşılığı takdiren 20,00-TL olarak belirlenip 1000,00-TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına, sanığa para cezasını süresi içerisinde ödememesi halinde hapse çevrileceği hususunun ihtarına (ihtarat yapılamadı)” cümlelerinin hükümden çıkartılması suretiyle (eleştirilen hususlar dışında) sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.