muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19894, Karar No: 2013/17352, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/19894 E.  ,  2013/17352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mısırın üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, bu masrafların daha fazla alınması sureti ile düşük bedel tespiti,

2)1168 ve 1162 parseller üzerinde bulunan ve bilirkişi raporlarında da hesaplanan bina ve yapı bedellerinin kamulaştırma bedeline ilave edilmeyerek eksik bedele karar verilmiş olması,

3)Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...ye irad kaydedilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16938, Karar No: 2008/9424, Tarih: 19.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/16938 E.  ,  2008/9424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ürgüp Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2007

Davacı,  davalı işveren nezdinde 01.04.1997-31.10.2002 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 01.04.1997-31.10.2002 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma  bildirilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10.  maddesi olup yönetmelikle tesbit edilen belgeleri   işveren tarafından  verilmeyen  veya  çalıştıkları  Kurum’ca  tesbit  edilmeyen  sigortalılar,  çalışmalarını hizmetlerinin   geçtiği yılın sonundan başlayarak  5 yıl  içerisinde mahkemeye  başvurarak  alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse  bu çalışmaların  Kurum’ca  dikkate alınacağı  belirtilmiştir.Yerleşik Yargıtay görüşü, birden ziyade  işe giriş  bildirgesi  verilmesi halinde çıkış yok ise ilk  işe giriş  bildirgesi ile son işe giriş bildirgesinin verildiği  tarihler  arasında geçen çalışmaların hak  düşürücü süreye  uğramayacağı,  çıkış varsa hak düşürücü sürenin  her kesim çalışma için ayrı  ayrı hesaplanacağı çıkış  tarihinden sonra işçinin aynı işyerinde  çalışmasını sürdürmesi veya hak düşürücü  süre içerisinde  tekrar aynı işyerine girerek  çalışmasının  hak düşürücü sürenin  işlemesine engel olmayacağı yolundadır. Bu nedenle işe giriş ve çıkış tarihleri   arasındaki kısmi bildirimin  aksinin eşdeğer  belgelerle ispat  edilebileceği kabul edilmelidir. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun  2003-21-43 E.,2003/97 K. sayılı 26.02.2003 günlü kararında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalılardan K.A.Ş K. C.tarafından davacıya ait 01.04.1998,20.04.1999,01.04.2000,10.04.2001 ve 15.04.2002 tarihli,diğer davalı K.Eğlence Merkezi tarafından 21.10.2002 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği, davacının 01.04.1998-31.10.1998 arası 210 gün,20.04.1999-01.10.1999 arası 58 gün,01.04.2000-30.10.2000 arası 180 gün,10.04.2001-31.10.2001 arası 200 gün,15.04.2002-20.10.2002 arası 185 gün, 28230 nolu K.AŞ K. C.unvanlı işyerinden, 21.10.2002-31.10.2002 arası 11 gün, 1003723 nolu K.Eğlence Merkezi unvanlı işyerinden çalışmalarının bildirildiği,işe giriş bildirgeleri üzerindeki imzaların davacıya ait olup olmadığının tesbit edilmediği ve çalışmanın sürekli mi mevsimlik mi olduğunun yeterince araştırılmadığı anlaşılmaktadır

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.02.2003 ve 2003/21-43 Esas, 2003/97 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi  01.04.1998,20.04.1999,01.04.2000,10.04.2001, 15.04.2002 ve 21.10.2002 tarihli işe giriş bildirgelerindeki sigortalının imzası üzerinde uzman bilirkişilere  imza incelemesi yaptırmak, imzanın sigortalıya ait olduğunun anlaşılması halinde davacının 01.04.1998 tarihinden önceki döneme ilişkin istemi ile 31.10.1998-19.04.1999 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemi yönünden hak düşürücü sürenin dolmuş olması nedeniyle reddetmek, imzanın sigortalıya ait olmadığının anlaşılması halinde ise sigortalının hizmeti kesintisiz şekilde 31.10.2002 tarihine kadar devam etmiş sayılacağından hak düşürücü süreden söz edilemeyeceğinden 01.04.1997-31.10.2002  tarihleri arasındaki döneme ilişkin tesbiti istenen süreler yönünden işyerine ilişkin Kurum şubesinde bulunan işyeri dosyasını celbetmek, dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar saptanıp, bu tanıkların bilgilerine başvurmak, ayrıca iş yerinin niteliği dikkate alınarak zabıta araştırması aracılığıyla işyerinin kış aylarında açık olup olmadığını tesbit ettirmek tüm deliller toplandıktan sonra delilleri takdir edip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.Kabule göre de,gerekçeli karar başlığında birleşen dosyanın davalısı olan K.A.Ş. K. C. unvanlı işyerinin davalı olarak gösterilmemesi ve kısmen kabul kararı verildiği halde bu davalı yararına avukatlık ücretine hükmolunmaması ve yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19128, Karar No: 2013/2706, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19128 E.  ,  2013/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Nitelikli Dolandırıcılık, Hırsızlık, Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat-Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında ... plakalı, sanık ... hakkında ... plakalı araç ile ilgili resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, mühür bozma ve ... hakkında hırsızlık suçlarından açılan davalarda zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

1-Sanık ...'in hakkında verilen mahkümiyet kararına yönelik yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, 15.05.2012 tarihinde tefhim olunan karara yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 01.06.2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında mühür bozma suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan ...'ün, sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının, katılan ...'ün ve sanık ... müdafiinin, sanıklar ..., ..., ... haklarında resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen mahkümiyet kararlarına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'den motor ve şasi numarasını değiştirdikleri aracı satın alan katılan ...'ün, bu olaya ve suçlara yönelik davaya katılmaya ve sanıklar ... ile ... haklarında verilen hükümleri temyiz etmeye hakkı bulunduğu, ancak diğer sanıklar ve eylemler nedeniyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmediğinden davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'den motor ve şasi numarasını değiştirdikleri aracı satın alan katılan ...'ün, bu olaya ve suçlara yönelik davaya katılmaya ve sanıklar ... ile ... haklarında verilen hükümleri temyiz etmeye hakkı bulunduğu, ancak diğer sanıklar ve eylemler nedeniyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmediğinden davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Somut olayda; sanıkların tespit ettikleri kaza yapmış, hasarlı araçları satın aldıktan sonra hasarlı araç ile aynı nitelikte araçları çaldıkları, bu araçları İnegöl'e getirilerek motor ve şasi numarası değiştirildiği, hasarlı araçların motor ya da şasi numarası kesilerek veya blok tamamen çıkarılarak çalınan araca aktarıldığı, ardından ruhsat bilgileri değiştirilen bu araçların noter satışı yöntemiyle müştekilere satıldığı anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... haklarında mühür bozma suçundan verilen beraat kararında ve sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli dolandırıcılık, sanıklar ..., ..., ... haklarında resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar ..., ..., ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK.nun 204/1-3.maddesince uygulama yapılmaması ve dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar ..., ... haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma talebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O Yer Cumhuriyet Savcısının, katılan ...'ün ve sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkümiyet kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının, katılan ...'ün ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O Yer Cumhuriyet Savcısının, katılan ...'ün ve sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Sanıkların suça konu aracın satışını içerik olarak sahte düzenlenmiş vekaletname ile gerçekleştirdikleri bu nedenle sahte vekaletnameler gereğince eylemin TCK.nun 204/1-3 maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

b-Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,

a-Sanıkların suça konu aracın satışını içerik olarak sahte düzenlenmiş vekaletname ile gerçekleştirdikleri bu nedenle sahte vekaletnameler gereğince eylemin TCK.nun 204/1-3 maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

b-Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının, katılan ...'ün ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16979, Karar No: 2013/15703, Tarih: 11.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/16979 E.  ,  2013/15703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 24.11.2010 günü kesinleşen ilamla boşandıklarını, müvekkilinin eşyalarının davalıda kaldığını iddia ederek; toplam 83 kalem eşyanın bedelinin bilirkişi marifetiyle tespit edilmesini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, 23.05.2012 havale tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 20.665,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, aynen iade talebinde bulunmadan doğrudan eşyaların bedelini talep etmesinin yasal olmadığını, müvekkilinin, 42 kalem eşyayı davacıya iade etmeye hazır olduğunu belirtmiş; 06.02.2013 tarihli celsedeki beyanında ise; müvekkilinin davacıya ait olduğunu kabul ettiği eşyaları yediemine teslim ettiğini, bu eşyalar yönünden; "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesini, davacının fazlaya ilişkin talebin de reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının talep ettiği eşyalardan bir kısmının, yediemine teslim edildiği, diğer eşyalara ilişkin iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle, yediemine teslim edilen eşyalar hakkındaki talebin konusu kalmadığından bu eşyalar ile ilgili bir karar verilmesine yer olmadığına, diğer eşyalar hakkındaki davanın subut bulmadığından reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava, çeyiz eşyası bedeli istemine ilişkindir.

Davacı, çeyiz eşyalarının aynen teslimini isteyebileceği gibi, bedelini de isteyebilir. Somut olayda davacı; tercih hakkını eşyaların bedeli yönünde kullanmıştır.

Aynen iade hususu ancak tarafların ittifak etmeleri halinde düşünülebilen bir çözüm tarzı olup, dosya kapsamından, taraflar arasında eşyaların aynen teslimi hususunda ittifak olmadığı açıktır.

....

6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinin 1.fıkrasında (HUMK.74 m.); “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü yer almaktadır.

Yasanın bu açık hükmünden de anlaşılacağı üzere hâkim, iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına veya başkasına hükmedemez.

....

6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinin 1.fıkrasında (HUMK.74 m.); “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü yer almaktadır.

Yasanın bu açık hükmünden de anlaşılacağı üzere hâkim, iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına veya başkasına hükmedemez.

Hal böyle olunca mahkemece; davalının iadeye hazır olduğunu bildirdiği eşyaların bulunduğu mahalde keşif yapılarak, bu eşyaların kullanılıp kullanılmadıklarının belirlenmesi, kullanılmış iseler, uzman bilirkişiden alınacak raporla yıpranma bedellerinin düşülmesi sonucu belirlenecek bedele hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle taleple bağlılık ilkesi de göz ardı edilerek, davalının yediemine teslim ettiği eşyalar yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7834, Karar No: 2018/12276, Tarih: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7834 E.  ,  2018/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, çalışması boyunca fazla çalışma alacağının ödenmediğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Ek kararı :

İlk Derece Mahkemesince 06.07.2017 tarihli ek kararla, kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346/1. maddesine göre

istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek Karara Yönelik İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli ek kararına karşı, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, kararın kesin olması nedeni ile istinaf talebinin reddine ilişkin 06.07.2017 tarihli ek kararın yerinde olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 /2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle miktar veya değeri 3.110,00 TL 'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir, bu kararlara karşı istinaf yoluna başvurulamaz. Maddenin 3. fıkrasında ise alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda kesinlik sınırının alacağın tamamına göre belirleneceği hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 /2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle miktar veya değeri 3.110,00 TL 'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir, bu kararlara karşı istinaf yoluna başvurulamaz. Maddenin 3. fıkrasında ise alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda kesinlik sınırının alacağın tamamına göre belirleneceği hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 1.000,00 TL fazla çalışma alacağı talebinde bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, aldırılan bilirkişi raporuna itibarla dava konusu alacağın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda davacının alacağı hususunda herhangi bir hesap yer almamaktadır. Bu durumda alacağın bir kısmının dava edildiği somut dosya bakımından alacağın tamamı belirlenememektedir. Alacağın tamamının belirlenemediği durumlarda ise kesinlikten söz edilemez. Belirtilen sebeple; dava değerinin 3.110,00 TL 'lik istinaf sınırının altında kaldığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun reddine dair İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı ve işin esasına girilerek davacının istinaf sebepleri hakkında inceleme yapılmalıdır. İlk Derece Mahkemesinin kararının kesin olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14856, Karar No: 2009/7040, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14856 E.  ,  2009/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ... İşletmeleri A.Ş. ile 1.1.2002 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin düzenlendiğini, o zamandan beri Eminönü (3) no’lu vapur iskelesinde bulunan büfede kiracılığının sürdüğünü, davalı Belediyenin ihtarname göndererek dava dışı Türkiye Denizcilik İşletmeleri ile yapılan protokol ve özelleştirme nedeniyle taşınmazın tüm haklarının kendisine devredildiğini bildirerek taşınmazdan tahliyesini istediğini, oysa ki mecurun 6570 sayılı kanuna tabi olup, mahkeme kararı olmaksızın tahliye edilemeyeceğini ileri sürerek, muarazanın giderilmesine ve kiracılıktan doğan haklarına müdahalenin men’ine, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava dışı ... AŞ ye ait taşınmazların tüm haklarının 15.3.2005 tarihli protokolle özelleştirme kapsamında devralındığını, kiralananın 6570 sayılı yasa kapsamında değil, 5393 sayılı Belediye Kanununun 15.maddesi ve 2886 sayılı yasanın 75.maddesi kapsamında kaldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin süresinin bitimi ile sona ermesi, idarenin de sona eren sözleşme ile bağlı olmadığını bildirmesi karşısında, davacı kiracının kiralananda bulunmasının haksız işgal niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2008/14856-2009/7040