muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23105, Karar No: 2014/9304, Tarih: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23105 E.  ,  2014/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Karasu ASHM'nin 2012/351 esas sayılı dosyasının aslı veya onaylı bir sureti mahkemesinden getirtildikten,

3) Davacıların murisine ait veraset ilamı eklendikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9141, Karar No: 2017/3080, Tarih: 23.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9141 E.  ,  2017/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen ve 24.11.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22.12.2014 tarihinde temyiz eden sanık ... Çoğu’un temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 23/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12174, Karar No: 2024/371, Tarih: 16.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/12174 E.  ,  2024/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/991 E. 2018/510 K.

SUÇ : Mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 202 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2010 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarihli kararı ile sahte olduğu iddia edilen mühür ile ilgili olarak Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünden rapor alınması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kamu kurum ve kuruluşlarınca veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca kullanılan onaylayıcı veya belgeleyici mührü sahte olarak ürettiği veya kullandığı iddiasına ilişkindir.

2. 01.04.2008 tarihli tutanak ile bir otel odasında birlikte konaklayan sanık ... ve sahte kimlik kullanan diğer arkadaşları Suat ve ... isimli şahıslar hakkında kimlik bilgilerinin kendilerine ait olmadığı yönünde ihbar üzerine bir çay ocağında görülen sanık ve temyiz dışı diğer sanıkların oturdukları masada, Selahattin Ateşoğlu adına sahte kimlik kullanan temyiz dışı sanık ...'a ait olduğu belirtilen torba içerisinde T.C. Sinanbey Muhtarlığına ait mühür, bir adet Sinanbey Mah. Muhtar Y. ... ibareli kaşe, bir adet BURSA İNEGÖL SİNANBEY ibareli kaşe, boş nüfus kayıt örneği ve ikamet ilmühaber örneğinin ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Daire Başkanlığının 02.04.2008 tarihli raporu ile sanık ...'ın kimlik bilgilerini kullandığı Selahattin Ateşoğlu adına düzenlenen nüfus cüzdan örneği ve ikametgah ilmühaberi üzerinde "BURSA İNEGÖL SİNANBEY" ve "SİNANBEY MAH. Muhtar V. ..." içerikli kaşe basım izlerinin bulunduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

4. Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün 09.03.2018 tarihli raporu ile bir adet T.C. Sinanbey Mahallesi Muhtarlığı mührü üzerinde yapılan incelemede, mührün Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü tarafından imal edilmediği, resmi mühürde bulunması gereken sembollerin (T.C. rumuzu, Ayyıldız sembolü, 1923 tarihi) olması nedeniyle sahte olduğu, lastik malzemeden imal edildiği (Resmi mühürlerin metal malzemeden imal edilir), belgelerde kullanıldıkları takdirde iğfal kabiliyetine haiz olduğu, sahteliğin uzman olmayan kişilerce ilk bakışta anlaşılamayacağı, gönderilen diğer emanet eşyalar üzerinde kurulun görev alanına girmemesi nedeniyle herhangi bir inceleme yapılmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen "...kullanma" fiilinin aynı zamanda sahte mührü elinde bulundurmayı da gerektirdiği, sahte mührün üretimine iştirak edilmese bile sahte mührü bilerek elinde bir süre bulunduran kişinin de üreten ve kullanan failin eylemine iştirak ettiği gerekçesi ile sorumlu tutulacağı cihetle; olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, kriminal rapor, Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün raporu, sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ve...ın savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, ortağı olduğu şirketinin icralık mallarını kurtarmak maksadıyla temyiz dışı sanık ...'ın adına sahte işyeri açma ve fatura keserek bu malları satmış gibi göstermek için diğer sanıklar ile bir araya gelen sanığın sahte mührün kendisinin üzerinden çıkmadığına ve haberdar olmadığına ilişkin temyiz sebebi reddedilmiş ve diğer sanıklar ile iştirak halinde bulunan sanığın onaylayıcı nitelikteki T.C. Sinanbey Mahallesi Muhtarlığına ait sahte mührü bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediğine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5619, Karar No: 2017/3700, Tarih: 14.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5619 E.  ,  2017/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2015 tarih ve 2013/142-2015/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalının 1996 - 2006 tarihleri arasında iki ortaklı ... Ltd. Şti'nin ortakları olduğunu, şirketin 2006 yılında faaliyetine son verdiğini, şirketin geçmiş dönemde yaptığı işlere ilişkin ödenmemiş vergi borçlarının yapılandırılması için davacının vergi dairesine başvuruda bulunduğunu, vergi borcunun taksitlendirilerek yapılandırıldığını ve vergi borçlarının tamamının davacı tarafından ödendiğini, davalı hakkında hissesi oranında ödeme yapması için ... 27. İcra Müd'nün 2012/14725 E. sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının herhangi bir gerekçe göstermeden borcunun bulunmadığından bahisle borcun tamamına, işlemiş faizine ve tüm ferilerine itiraz ettiğini, itiraz üzerine takibi durdurulduğunu belirtmiş, davalının ... 27. İcra Müd.' nün 2012/14725 E. sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... Ltd. Şti'nin % 30 hissedarı davacının da % 70 hissedarı olduğunu, taraflar arasında evlilik birliği sona erince müvekkilinin faaliyetin durduğuna dair gerekli bildirimleri vergi dairesine yaptığını, daha sonra kendi hissesi oranında şirkete ait vergi borçlarını yapılandırma talebinde bulunduğunu, müvekkilinin yapılandırma talebinin kabul edildiğini, müvekkilinin şirkete ait toplam 11.068,41 TL olan borcunu ödediğini, ödemeleri tamamladıktan sonra vergi dairesinden şirket ile ilgili borcu olup olmadığını kontrol etmek suretiyle gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, şirket ile ilgili ödemeler bitince mükellefliğinin 31/12/2009 tarihinde sona erdiğini, davacının yapılandırma yaptığı borcun müvekkilinin ödediği döneme ait olup kendi hissesine düşen borç olduğunu, müvekkilinin bu borçtan sorumlu olmadığını belirtmiş, davanın reddine, % 20 kötü niyet tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Hakkında Kanun'un 4369 sayılı Yasa ile değişik 35. maddesinde Ltd. Şti. ortaklarının şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacağının ve bu kanun hükümlerine göre takibe tabi tutulacağının düzenlendiği, ortağın bu borcunun onun Ltd. Şti.'ye karşı taahhüt ettiği veya ödediği sermaye borcundan ayrı bağımsız bir borç olduğu, sorumluluğun sermaye payı oranı ile sınırlı olduğu, bu borcun doğmasının ön koşulunun amme borcunun Ltd. Şti'den tahsil imkanının bulunmaması olduğu, amme borcunun muhatabı şirketten tahsilinin mümkün olmaması halinde ortağın sorumluluğunun söz konusu olabileceği, davacı tarafça talep edilen amme borcuna ilişkin ödemenin bilirkişi ek raporunun içeriğinde de belirtildiği üzere dava dışı ... Ltd. Şti. tarafından yapıldığının kayıtlı olduğu, davacının şirketin en son temsile yetkili temsilcisi konumunda olduğu, şirket defterlerinin davacı elinde bulunması gerektiği ve şirket defterlerinin inceleme için mahkememize ve bilirkişiye sunulmadığı, bu sebeple ödemelerin şirket tarafından yapılıp yapılmadığının tam olarak denetlemediği ve ayrıca defterler incelenemediğinden amme borcunun şirketten tahsiline imkan olup olmadığının belirlenemediği, amme borcunun kayden dava dışı şirket tarafından ödendiğinin görülmesi ve bunun aksinin davacı tarafça ispat edilememiş olması sebebiyle 6183 Sayılı Yasa'nın 35. maddesindeki yasal koşulların oluşmadığı incelenen tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9044, Karar No: 2020/882, Tarih: 21.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9044 E.  ,  2020/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38476, Karar No: 2017/16664, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38476 E.  ,  2017/16664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11944, Karar No: 2016/5506, Tarih: 03.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/11944 E.  ,  2016/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal-tescil,tenkis, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.05.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat .... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat gelmedi,yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil, olmadığı takdirde tenkis ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakanları babaları...n maliki olduğu 902 ada 2 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini davalı oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, daha sonra davalı ...’ın taşınmazın 1/2 payını murise iade ettiğini, murisin de bu payı diğer davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında iptal ve tescile, olmadığı takdirde tenkise ve murisin ölüm tarihinden itibaren ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, davalı ... ise taşınmazın ½ payının davalı ...’e temlikinin murisin borcun teminatı olarak gerçekleştirildiğini, kendisine yapılan temlikin gerçek satış olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece; taşınmazın temliklerinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddialarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın 17.06.2008 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacılar ve davalı ...’ın kaldıkları, davalı ...’in mirasbırakanın mirasçı olmadığı, mirasbırakanın maliki olduğu arsa vasıflı 902 ada 2 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini 16.08.2002 tarihinde davalı oğlu...a satış suretiyle temlik ettiği, davalı ...’ın da 28.11.2005 tarihli resmi akitle taşınmazın 1/2 payını mirasbırakan ...’a satış suretiyle temlik ettiği, bu payın yine aynı tarihte muris tarafından diğer davalı ...’e satış suretiyle temlik edildiği, halen taşınmazın 1/2’şer paylarla davalılar adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; mirasbırakan tarafından davalı ...’e yapılan 1/2 pay temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiası kanıtlanamadığı gözetilerek davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. REDDİNE.

Ne var ki, mirasbırakan tarafından davalı ...’a 16.08.2002 tarihinde gerçekleştirilen temlik işlemi ile ilgili hükme yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hâl böyle olunca; mirasbırakan .... tarafından davalı oğlu ...a yapılan 16.08.2002 tarihli temliki işlem ile ilgili olarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılarak anılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken anılan hususun gözardı edilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; mirasbırakan .... tarafından davalı oğlu ...a yapılan 16.08.2002 tarihli temliki işlem ile ilgili olarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılarak anılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken anılan hususun gözardı edilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8695, Karar No: 2010/10931, Tarih: 28.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/8695 E.  ,  2010/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.11.2008 gün ve 2005/130 - 2008/460 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.03.2010 gün ve 2009/832 - 2010/2808 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesi ile, davalı ile müvekkili şirket arasında yapılan 01.09.1999 tarihli taşıma sözleşmesi gereğince davalı şirkete ait ürünlerin müvekkiline ait araçlarla yurt içinde çeşitli yerlere taşınması konusunda tarafların anlaştıklarını, taraflar arasında 01.09.2004 tarihinde yenilenen sözleşmeye rağmen davalının hiçbir ihtar yada ihbar göndermeden 01.02.2005 tarihinde taşıma yapan araçları fabrikaya sokmamak sureti ile sözleşmenin fiilen sona erdirildiğini, müvekkilinin pek çok nakliyeci ile kiralama sözleş- meleri yaptığını, kendisine yapılan iş tekliflerini kabul etmediğini, sözleşmenin haksız feshi nedeni ile müvekkilinin zarara ve kazanç kaybına uğradığını ileri sürerek, şimdilik zarar ve kar mahrumiyeti toplamı olan 510.000 YTL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya dayanak yapılan sözleşmenin yenilenmeyeceği ihbarının aylar öncesinden yapıldığını, taşıma sözleşmesinin münhasır bir sözleşme olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının sözleşmeyi TTK'nun 20/3. maddesi hükmüne uygun bir biçimde feshetmediği, davalının haklı bir neden olmaksızın 01.02.2005 tarihinde sözleşmeyi feshettiğini, davacının haksız fesihten dolayı 01.02.2005 ile 31.08.2005 tarihleri arasında uğradığı zararın 185.583,06 YTL olduğu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Dava, 01.09.2004 - 31.08.2005 tarihlerini kapsayan taşıma sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle kar kaybı ( müspet zarar ) ve uğranılan zararın tahsili istemleriyle açılmıştır.