muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1742, Karar No: 2014/639, Tarih: 14.05.2014

İİK 68.maddesinde, haciz yoluyla takibe itiraz eden borçlunun itirazının kaldırılması için alacaklının takibinin imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede veya resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz ve belgeye dayalı olması aranmaktadır.

Yüksek Daire'nin ilamında, davacı alacaklının temerrüde düşürme konusunda bu nitelikte bir belge sunmadığı gerekçesiyle davayı kabul kararı bozulmuştur. Somut olayda davalı borçlu asıl alacağa itiraz etmemiş, takip üzerine ana parayı ödemiştir, itirazı yalnız işlemiş temerrüt faizi ve vekalet ücretine ilişkindir. İcra takibini vekil vasıtasıyla yapanın takip vekalet ücreti talep etmesi tabiidir, asıl alacağa da itiraz edilmediğine göre alacaklıya icra vekalet ücreti verilecektir. Temerrüt faizine itiraza gelince: Davacıdan tahsil edilen vergi cezasının, alındığı tarihte haksız tahsil edildiği, Yasaya aykırı olduğu Vergi Mahkemesi kararı ile sabit olduğuna göre, davalı tahsil ettiği anda haksız zenginleşmiş ve hukuka aykırı işlemde bulunmuştur, bu nedenle sözleşme ilişkilerinde haksız zenginleşme durumunda uygulanması sözkonusu olan BK 101.maddesindeki temerrüt ihtarının çekilmesine gerek yoktur. Ayrıca somut olayda uygulanacak olan 213.sayılı VUK'nun 112.maddesinde temerrüt hali düzenlendiğinden ayrıca ihtar gerekmez. Davalının haksız tahsilat tarihinden itibaren temerrüt faizi istenebilir. Davacı, davalının ödemesini öncelikle faize mahsup etme hakkına sahip iken, mahkemenin asıl alacağa, haksız tahsil tarihinden takip tarihine kadar yasal faiz hesabına itiraz etmemiştir. Bu nedenle icra takibinde işlemiş temerrüt faizi talebi hukuka aykırı olmayıp, temerrüt ihtarı aranmayacağından, Daire'nin temerrüt ihtarı için İİK 68. maddedeki belgelerden birini araması yerinde değildir. Ayrıca, asıl alacak için İİK 68. maddedeki belgeleri de aramaya yer yoktur, çünkü davalı borçlunun asıl alacağa itirazı olmayıp, bunu ödemiştir. Asıl alacak itiraz edilmeyip borçlu tarafından kabul edilerek ödendiğine göre, asıl alacağın fer'i olan gecikme faizi için İİK 68.maddedeki belgelerin aranması gerekmez. Temerrüt tarihi ve icra takibiyle tahsili mümkün olan gecikme faizi somut olay için 6183 sayılı Yasa'nın 51, 52. maddeleri, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun madde 112/4.bent (olaya uygulanacak olan, AYM'nin iptal kararından önceki benttir.) ve 112/6.bentlerinde düzenlenmiş olup, bunların denetimi direnme kararından sonra Yüksek 12.Hukuk Dairesi'ne aittir.

Mahkemenin, Yüksek Özel Daire ile uyuşmazlık konusu olan hususlarda direnme kararı yerinde olup, diğer hususlarda dosyanın temyiz incelemesi için 12.Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/2614, Karar No: 2016/7284, Tarih: 31.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2614 E.  ,  2016/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile kamu davası açılan, sanığın şirketin ağabeyi ... ve yeğeni ... adına olduğunu, onlar tarafından şirketin 2005 yılı ortalarında devredildiği, kendisinden defter ve belgeleri Maliyeye ibraz etmesini istedikleri için defter ve belgelerin evinde ve işyerinde yapılan aramada ele geçirildiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, davanın konusu olan sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için failin mükellef olması gerekmediği de gözönüne alınarak faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, mümkün olmazsa ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve faturalarda yer alan yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda da gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırması, ... ve ...’ın da tanık olarak beyanına başvurulması ile sanığın savunmalarının doğru olup olmadığının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8443, Karar No: 2011/1393, Tarih: 29.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/8443 E.  ,  2011/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

Davacı vekili, davacının ...bünyesinde ... işyerinde ilaç ve kozmetik ürünleri tıbbı satış temsilciliği  departmanı kapsamında çalışmaya başladığını, 24/10/2009 tarihli toplantıda sözlü olarak herkesin kovulduğunun söylendiğini, davalı şirket ve bağlantılı şirket patronu ..... tarafından ortağı M.T. malını çalmakla suçlandığını, müvekkiline ve diğer çalışanlara önce istifa baskısı yapıldığını sonra hiçbir gerekçe göstermeden "kapattık kardeşim kovdum sizi çekin gidin" denildiğini davalı şirketlerin yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, nakliye, güvenlik, ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığını, çalışanların tüm firmalara hizmet verdiğini, toplam çalışan sayısının 500 kişinin üzerinde olduğunu,  davalının sözlü fesih şeklinin yasaya uygun ve geçerli olmadığını,feshin son çare olduğu ilkesine uyulmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının ... Ltd. Şti bünyesinde çalışmaya başladığını, işten ayrılmış olduğu tarihe kadar müvekkil firmaya hizmet verdiğini, davanın ... Ltd. Şti adına açılmış olduğunu, davacının ...Ltd. Şti bünyesinde çalıştığını, dava dilekçesindeki bayanları kabul etmediklerini , keyfi bir işten çıkarma durumunun olmadığını, müvekkili şirketin çalışanların mağdur olmaması için davacıya ve diğer çalışanlara ödemeler yaptığını, ibranamenin tamamen özgür iradesiyle imzalandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketlerin grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı ...işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki şirketin aynı işkolunda faaliyet gösterdiği, yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete

Mahkemece, davalı şirketlerin grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı ...işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki şirketin aynı işkolunda faaliyet gösterdiği, yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete

birlikte hizmet verenlerin toplamına bakılarak  fesih tarihinde toplam 30 dan fazla işçinin çalıştığı, işverenin feshinin yazılı olmadığı, yetersizlik ve ekonomik nedenlerle feshin yazılı yapılmasının ve savunma alınmasının geçerlilik şartı olduğu, davacının savunmasının alınmadığı, ayrıca ilaç mümessili olan davacının Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan eski şirket yöneticisi M..T.eylemlerine katıldığının ispatlanamadığı, bu dosyada davacının sanık da olmadığı, M.T.yönetici olduğu dönemde birlikte çalışmalarının davacının  M.T.u ile hareket ettiğini göstermeyeceği, şirkete haciz gelmesi döneminin ve o dönemdeki ekonomik sorunların kısa bir süre ve geçici dönem olduğu, bu itibarla feshin haklı nedenle yapıldığının ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle, feshin geçersizliğine, davcının Pharmatek işyerinde işe iadesine, haklardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir. Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışması işyeri belgeleri dikkate alındığında davalılardan ...bünyesinde geçmiştir. Davacı ...bünyesinde ... işyerinde ürün tanıtımı işiyle uğraştığını iddia ederken, davalı taraf işçinin .....içisi olduğunu ve fesih tarihinde çalışan sayısının 30’un altında bulunduğunu savunmuştur. Davalılar arasındaki hukuki ilişki delil durumuna göre net olarak anlaşılamamaktadır. Asıl işveren-alt işveren, birlikte istihdam gibi durumlar davalıların ticaret sicili kayıtları, SGK evrakları, faaliyet konularını gösterir belgeler ile birlikte ve gerek duyulursa konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. Bu şekilde işyerinde çalışan işçi sayısı da tartışılmalı, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/09/2011 gününde oybirliği ile karar  verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/2086, Karar No: 2018/6434, Tarih: 05.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2086 E.  ,  2018/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile ... Tic. A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesi'nden verilen 01.12.2015 günlü ve 2012/114-2015/698 sayılı hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, davalı kurumca meslekte kazanma gücü % 40.36 oranında azalan sigortalıya 19.03.2007 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, akabinde sigortalının durumunun yeniden değerlendirmeye tabi tutulması üzerine, bu kez Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu uyarınca meslekte kazanma gücü kayıp oranının %13,1 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Belirtilen hususta mahkemece yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, sürekli iş görmezlik derecesinin düştüğü nazara alındığında, azalan sürekli iş görmezlik derecesi arasındaki fark fiili ödeme miktarı kurumdan sorularak, cevabi yazı dosyaya eklendikten sonra, dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1684, Karar No: 2018/4491, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1684 E.  ,  2018/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 13. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. ... Sok. No:18 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “...Konutları .... ... B 5 Blok kat ...Daire 12 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının “... Konutları .... ... B 5 Blok kat ...Daire 12 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11562, Karar No: 2006/15113, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11562 E.  ,  2006/15113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalamış oldukları 7.2.2002 tarihli sözleşme ile kendisine ait olan benzinlik ve müştemilatının bulunduğu taşınmazı 97.000.000.000 TL bedelle davalıya sattığını, satış bedelinin 23.000.000.000 TL’lik kısmının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 23.000.000.000 TL’nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın satışının kendisine yapılmadığını savunarak, davanın öncelikle husumet, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, resmi satış sözleşmesinde davalının alıcı olarak görünmediği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya taşınmaz sattığını ileri sürerek, ödenmeyen bakiye satış bedelinin tahsilini istemiş olup, delil olarak da 7.2.2002 tarihli “Satış Mukavelesi” başlıklı belgeye dayanmıştır. Davalı ise alıcı sıfatıyla imzalamış olduğu belge içeriğine ve imzaya herhangi bir itirazda bulunmamış, resmi satışın ve tapu kaydının kendisi adına yapılmamış olması nedeniyle davanın öncelikle husumet nedeniyle reddini talep etmiştir. Taraflar arasında 7.2.2002 tarihinde haricen düzenlenen satış sözleşmesinden sonra, 14.3.2002 tarihinde tapuda yapılan resmi satış sözleşmesinde alıcı olarak davalı değil, davalının oğlu, yeğeni ve ortağı olan ... ... ve arkadaşlarının göründüğü, tapu kaydının da bu kişiler adına devredildiği anlaşılmaktadır. Davacı, davalının talimatı ile tapu kaydını davalının oğlu ve arkadaşları adına devrettiğini, muhatabının davalı olduğunu bildirmiştir. Tapu kaydının davalının oğlu ve arkadaşları

adına devredilmiş olması, davalıyı 7.2.2002 tarihli sözleşme ile üstlendiği yükümlülüklerden kurtarmaz. Anılan sözleşme, haricen yapılmış olması nedeniyle tanzim edildiği tarih itibariyle geçersiz ise de, tapuda yapılan resmi sözleşme ve devir ile geçerli hale gelmiştir. O halde mahkemece işin esasına girilerek, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7016, Karar No: 2019/2140, Tarih: 28.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7016 E.  ,  2019/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1., TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, sanık savunması, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan inceleme sonunda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18175, Karar No: 2017/10491, Tarih: 12.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/18175 E.  ,  2017/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'ün temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hak gözetilerek infazın erteli 10 ... hapis ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına denilmesi yerine yazılı şekilde sanığın neticeten 10 ... hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Sanık ...'e ilişkin hükümden (e) ve (g) bentlerinin çıkartılarak (e) bendi yerine gelmek üzere ''Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın erteli 10 ... hapis ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...'in temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hak gözetilerek infazın 6000,00 TL ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına denilmesi yerine yazılı şekilde sanığın neticeten 6000,00 TL ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Sanık ...'e ilişkin hükümden (e) bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 6000,00 TL ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi,

2- Sanık ...'e ilişkin hükümden "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" bölümünün çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.