muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11880, Karar No: 2017/7614, Tarih: 03.10.2017

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3-İİK'nın 345/a maddesinden kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK’nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; şikayet tarihi olan 10.04.2012 tarihi itibariyle borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, sadece 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait bilançolar incelenerek düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Sanıklardan ... kendisini vekille temsil ettirmediği halde vekalet ücretine hükmedilmesi, ayrıca asil yerine vekil lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17967, Karar No: 2014/4036, Tarih: 06.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17967 E.  ,  2014/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, domates ve karpuzun 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ilçe tarım müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14615, Karar No: 2016/650, Tarih: 03.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/14615 E.  ,  2016/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ..., vs. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya ekine yargılamanın iadesi talebine konu Kahta Kadastro Mahkemesinin 1983/228, 1990/624 Easas-Karar sayılı dava dosyası aslının eklendiği belirtilmiş ise de; anılan dava dosyasının incelenmesinde 431 parsel dışında başkaca parseller hakkında da hüküm kurulduğu ancak dava konusu diğer taşınmazlara ilişkin dava dilekçesi, kadastro tutanakları ile bir kısım bilgi ve belgelerin dosyada yer almadığı anlaşılmakla; mahkemece yargılamanın iadesi talebine konu dava dosyasının eklerinin olup olmadığı, ya da eklerinin ilgili parsellere ait kütük sayfasına göre ayrılarak kendi parseline ait arşivinde saklanıp saklanmadığının Mahkeme kalemi ve Tapu Müdürlüğünden araştırılması; varsa anılan kararda dava konusu edilen diğer parsellere ait dava dilekçesi, kadastro tutanakları ile diğer bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, bulunamadığı takdirde bu hususun tutanağa bağlanması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2016 gününde
Yargıtay — Esas No: 2011/3603, Karar No: 2012/1110, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3603 E.  ,  2012/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...’un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan sanık ...’nin mahkûmiyetine, ...’in ise beraatine dair Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2006 gün ve 2005/82 Esas, 2006/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında Mahkemece 10.06.2004 gün 2004/22 Esas, 2004/38 sayılı Kararı ile atılı suçlardan verilen beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeksizin, Yargıtay Cumhuriyet Savcılığından 06.10.2005 gününde lehe yasa değerlendirme açısından dosyanın iadesi sonrası yeniden bu sanık hakkında kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olduğundan, 15-18 yaş grubunda bulunan mağdure ...’in 20.05.2004 günlü mahkemece alınan beyanında sanıktan şikâyetçi olmadığını bildirmesi karşısında istemi de olmaksızın 18 yaşını ikmal ettiği bir tarihte bu yaşı ikmal etmediğinden bahisle atanan zorunlu vekilinin katılmasına karar verilmesi temyize hak vermeyeceğinden katılan vekilinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddiyle, incelemenin sanık ...'nin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı Kanunun 416/son ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 23.03.2004 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11780, Karar No: 2009/2371, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11780 E.  ,  2009/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olmakla bu raporlara itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

../..

-2-

2008/11780-2009/2371

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3476, Karar No: 2018/4166, Tarih: 04.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3476 E.  ,  2018/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 27.03.2018 tarih ve 2018/197 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.04.2018 tarih ve KYB-2018/27415 sayılı ihbarnamesi ile;

Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/06/2017 tarihli ve 2017/147 soruşturma, 2017/1659 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, şüpheli hakkında resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan iddianame düzenlenerek kamu davası açılması gerektiğinin anlaşıldığından bahisle bu yönde karar verilmesi talebi üzerine Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2017 tarihli ve 2017/147 soruşturma, 2017/1659 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına ilişkin İzmir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2017 tarihli ve 2017/4724 değişik iş sayılı kararını takiben Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan cezalandırılması istemiyle düzenlenen 17/10/2017 tarihli ve 2017/6147 soruşturma, 2017/1742 esas, 2017/1721 sayılı iddianamenin iadesine dair Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2017 tarihli ve 2017/473 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/1401 değişik iş sayılı kararının "şüphelinin ... plakalı araçla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırılık eylemi nedeniyle trafik idarî para cezası karar tutanağı düzenlenmesi esnasında kimliği hakkında yalan beyanda bulunduğu, esasen kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte delil de bulunduğu halde, eylemin 5236 sayılı Kanunun 40/1. maddesinde düzenlenen kabahat eylemini oluşturduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, ancak bilahare şüphelinin eylemi nedeniyle resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kamu davası açılmasının gerektiği anlaşılarak, İzmir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinden bu yönde karar verilmesinin talep olunduğu ve anılan Hâkimlikçe bu yönde karar verildiği, esasen meselenin şüphelinin kendi ifadesinde de ikrar ettiği eyleminin hukukî vasıflandırılmasından kaynaklandığı, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilirken 5326 sayılı Kanun’un 40/1. maddesi gereğince bir uygulama yapılmaksızın bu kararın verildiği, her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar, İtiraz ve İddianamenin İadesi" başlıklı İkinci Kitap, İkinci Kısım, İkinci Bölümünde yer alan 172 ve 173

. maddesi gereğince bir uygulama yapılmaksızın bu kararın verildiği, her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar, İtiraz ve İddianamenin İadesi" başlıklı İkinci Kitap, İkinci Kısım, İkinci Bölümünde yer alan 172 ve 173. maddelerinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz yolu öngörülmemiş olduğundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması için Cumhuriyet savcısının sulh ceza hâkimliğine başvurması ve sulh ceza hâkimliği tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmış olmasının hukukî bir değer taşımadığı, şüpheli hakkında kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte yeterli delil bulunduğu hususunda bir tereddüt bulunmadığı sabit olduğundan, Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığınca hukukî nitelendirmeye bağlı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen dosyanın bilahare ele alınarak resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 17/10/2017 tarihli ve 2017/6147 soruşturma, 2017/1742 esas, 2017/1721 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 172/2. maddesinin “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” şeklindeki hükmünden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” şeklindeki hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve gerekli hallerde yargılama sırasında toplanacak deliller, birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, iddianamenin iadesi sebepleri arasında olayımızdaki gibi bir sebebin mevcut olmadığı, mevcut delillerin kamu davasının açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar, İtiraz ve İddianamenin İadesi" başlıklı İkinci Kitap, İkinci Kısım, İkinci Bölümünde yer alan 02.01.2017 tarih ve 680 sayılı KHK‘nın 10. maddesi ile değişik 172/2. maddesi, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz“ hükmünü taşımakta olup, yine aynı Kanun‘un 173. maddesi uyarınca da kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara yönelik olarak yalnızca “suçtan zarar gören“ yönünden itiraz hakkı bulunduğunun kabul edildiği, bu anlamda Kanun‘un 172/2. maddesinde belirtilen şartların gerçeklemesi hali dışında, Cumhuriyet Savcısının kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik olarak mercii Sulh Ceza hakimliklerine itirazda bulunmasının ve Sulh Ceza Hakimliğinin de Cumhuriyet Savcısının talebi üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı kaldırmasının hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında, incelenen dosya içeriğine göre; başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2017 tarih ve 2017/147 Soruşturma-2017/1659 Karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Kararının müteakip, herhangi yeni bir delil elde edilmediği halde, şüpheli hakkında resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan iddianame düzenlenerek kamu davası açılması gerektiğinin anlaşıldığından bahisle, Cumhuriyet Savcısının bu yönde karar verilmesi talebi üzerine İzmir 3. Sulh Ceza Hâkimliği‘nin 05.10.2017 tarih ve 2017/4724 Değişik iş sayılı kararı ile Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2017 tarih ve 2017/147 Soruşturma-2017/1659 Karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Kararının kaldırılmasının hukuken mümkün bulunmadığının anlaşılması karşısında, Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 17.10.2017 tarih ve 2017/6147 Soruşturma-2017/1742 Esas sayılı iddianamesinin iadesine dair Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 23.10.2017 tarih ve 2017/473 iddianame değerlendirme no‘lu kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 14.11.2017 tarih ve 2017/1401 D.İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görülmediğinden REDDİNE; 7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 11. maddesinin “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır“ hükmüne aykırı olarak, Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2017 tarih ve 2017/147 Soruşturma-2017/1659 Karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Kararına ilişkin tebligatın, dosyada vekaletnamesi bulunan müşteki vekili Avukat ... yerine, MERNİS adresinde müştekiye yapılmasının usulsüz olduğu, bu itibarla kesinleşmeyen karar yönünden müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12064, Karar No: 2022/13991, Tarih: 02.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12064 E.  ,  2022/13991 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Serik 1. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ...Ş. (...) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikası (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak alt işverenler nezdinde çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlüğü bulunan toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, ... yardımı, gece çalışması ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, işveren sendikasının görüşmelerde yer almadığını, toplu ... sözleşmesi görüşmelerinde alt işverenin bulunduğunu, davacının çalıştığı alt işveren ... Elektrik İnş. Müh. Taah. ve Tic. ve San. Ltd. Şti.'ye ibraname verdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI