muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8623, Karar No: 2012/11168, Tarih: 26.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8623 E.  ,  2012/11168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmiştir.

Davacı idare, davalının Devlet Ormanı sınırları içinde kalan ormanlık yerde açma yapıp, orman örtüsünü tahrip ederek idarenin zarara uğramasına neden olduğunu ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının ormanlık alanda 1.120 m2 lik kısımda açma yaptığı kabul edilerek davalı idarenin,ceza davasında mevcut bilirkişi raporunda sadece davalı tarafından açma yapılarak dikildiği iddia edilen fındık ağaçlarının değeri olarak hesap edilen 1.705.00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı hakkında dava konusu eylem nedeni ile Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/258 esas sayılı dava dosyasında kamu davası açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10968, Karar No: 2013/16955, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10968 E.  ,  2013/16955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı şirketin ihale ile aldığı Bakırköy ... AVM'deki yemek salonunda yemek dağıtım servisinde 01.03.2005-01.03.2011 tarihleri arasında tabakçı olarak çalıştığını, Halkalı'da oturduğu için tek vasıta ile işe gelip gittiği için ihale sonrasında da şirketin ihalesini aldığı tek vasıta ile gidip gelebileceği bir projede görevlendirilmeyi beklerken davalı şirketin davacıyı Seyrantepe de bulunan şirket merkezinde görevlendirdiğini ve bu görevlendirmeye rağmen işe devamsızlık yaptığı gerekçesiyle de işten çıkarıldığını, yeni görev yerine ancak 3 vasıta ile gidilebileceği,buna rağmen yol parası verilmediği gibi diğer çalışanlara yaptığı gibi servis de tahsis edilmediğini bu nedenle davalı işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 02.05.2005 tarihinde müvekkili şirketin yemek hizmeti verdiği Bakırköy ... AVM deki yemek salonunda servis elemanı olarak işe başladığını, AVM yönetimi tarafından bu ilişkinin sonlandırılması üzerine davacı dahil tüm işçilere 21.02.2011 tarihinde yazılı bildirim yapılarak 01.03.2011 tarihinde şirket merkezinde iş başı yapmalarının istendiğini, davacı dışındaki işçilerin iş başı yaptıklarını, davacının ise 01.03.2011 tarihinde iş yerine gelmediğini, devam eden günlerde de mazeretsiz ve bildirimsiz olarak devamsızlık yapması üzerine 07.03.2011 tarihinde mazeretini belgelemesi aksi halde iş akdinin feshedileceğinin noter kanalıyla çekilen ihtarname ile kendisine bildirilmesine rağmen davacının işyerine gelmediği ve mazeretini bildirmediğini,bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini,işçilik alacaklarının ise zamanaşımına uğradığını ve davaya konu işçilik alacaklarının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdini hangi tarafın feshettiği dolayısıyla davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı Bakırköy ... AVM'deki iş yerinde davalı alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken ,alt işverenin asıl işverenle ilişkisi sona ermiş ,davalı işveren ise davacının iş sözleşmesini feshetmeyerek Seyrantepe'de bulunan şirket merkezinde çalışmasına devam etmesini istemiştir.

Taraflar arasında iş akdini hangi tarafın feshettiği dolayısıyla davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı Bakırköy ... AVM'deki iş yerinde davalı alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken ,alt işverenin asıl işverenle ilişkisi sona ermiş ,davalı işveren ise davacının iş sözleşmesini feshetmeyerek Seyrantepe'de bulunan şirket merkezinde çalışmasına devam etmesini istemiştir.

Seyrantepe'deki işyerine davacı üç vasıta ile gidip-gelmek zorunda olduğundan ve davalı işverence yol parası verilmediğinden davalı işverenin bu talebinin davacı yönünden iş şartlarında ağırlaştırma teşkil ettiği dosya kapsamı ile sabittir. Davacı iş şartlarında meydana gelen ağırlaşma nedeniyle yeni görevlendirildiği iş yerine gitmeyerek iş akdini haklı nedenle kendisi feshetmiştir.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Bu nedenle iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Mahkemece haklı nedenle de olsa iş sözleşmesini kendisi fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağı düşünülmeden davacının ihbar tazminatı isteğinin kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19296, Karar No: 2013/18221, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19296 E.  ,  2013/18221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.10.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1192, Karar No: 2011/2514, Tarih: 03.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1192 E.  ,  2011/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 1.2.2009-1.2.2010 tarihleri arası kira parası olan 26.400 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece 26.400 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, bu miktar üzerinden icra inkar tazminatının davacıya verilmesine, tahliyeye, işlemiş faize ve cezai şarta yapılan itirazın davacı vekilinin feragati nedeniyle bu konuda ki istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçelere göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının onanmasına karar verilmiştir.

2-Davalı borçlunun alacak ve tazminat yönünden temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı 6.5.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.2.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede aylık 2.200 TL kira parasının her ayın 5'inde peşin bankaya ödeneceği, kira sözleşmesinin 19.maddesinde bir ay kirasının ödenmemesi durumunda gelecek aylar kiralarının muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında Mayıs 2009 dahil kira borçlarını kabul ettiklerini kalan borca muacceliyet koşulu gerçekleşmediğinden itiraz ettiklerini bildirmiştir. İtiraz edilen kısım toplam 17.600 TL kira parası olup davalı ödeme savunmasını İ.İ.K.'nun 269/c maddesinde nitelikleri yazılı bir belge ile kanıtlayamadığından mahkemece itirazın 17.600 TL üzerinden kaldırılmasına ve bu miktar üzerinden davacı yararına icra inkar tazminatı verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalının alacak ve tazminat yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 3.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1995, Karar No: 2011/1685, Tarih: 15.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1995 E.  ,  2011/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken mali yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle üyelikten çıkartıldığını, çıkarma kararının haksız olduğunu, yapılmayan imalatların sanki yapılmış gibi yüklenicinin hakedişlerine yansıtıldığını, ihtarlarda borcun açık olarak kalem kalem gösterilmediğini, aynı durumdaki başka üyeler hakkında işlem yapılmadığını, yönetim kurulunun mali konularda kooperatifi çıkmaza sokmaya çalıştığını ve bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını ileri sürerek, müvekkilinin ihracına ilişkin 12.7.2008 tarihli yönetim kurulu kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borç miktarının ihtarnamelerde açık olarak gösterildiğini, borcun genel kurul kararlarına dayandığını ve davacının ödemesi gereken borcunu bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının bilirkişi raporu ile ihtarnamelerde gösterildiği gibi kooperatife borçlu olduğu ve borcunu ödemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle 12.7.2008 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatiften ihraç edilmiştir. Davacıya çıkartılan ihtarlarda borcun hangi dönemi kapsadığı belirtilmeden aidat, ara ödeme ve şerefiye bedelinden oluşan 20.745,00 TL ana para, 11.384,28 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 32.129,28 TL olduğu bildirilmiştir. Mali müşavir ...'dan alınan 9.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda da borcun ayrıntılı hesabı yapılmamış, davacının borçlarının kaynağı, hangi kalemlerden oluştuğu ve miktarları da ayrı ayrı gösterilmemiştir. Anılan raporda, "borcun görünümü aşağıdaki gibidir" denilerek ihtarnamelerde bildirilen borcun tekrarıyla yetinilmiştir. Bu yönü itibarıyla bilirkişi raporu açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli değildir. Davacı vekili, bilirkişi raporuna anılan yönlerden itiraz etmiş ise de, mahkemece ek rapor alınmamıştır. İlk ihtarnamenin, borcun ödenmesi gereken tarihten sonra Anasözleşmenin 14/2 nci maddesinde öngörülen 30 günlük bekleme süresinin geçmesi ile muaccel hale gelmesinden önce keşide edilmesi halinde ihraç kararının iptali gerektiği gibi, ihtarnamelerde ödenmesi istenilen borcun gerçek borcu yansıtmaması halinde de bu ihtarnamelere dayalı ihraç kararının iptali gerekir.

Bu durumda Mahkemece, bilirkişiden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde borç miktarını, borcun miktarını ve hangi dönemi kapsadığı, hangi tarihte ödenmesi gerektiği hususlarını hiçbir tereddüte yer vermeyecek derecede gösteren, açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak uygun sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9858, Karar No: 2014/5752, Tarih: 01.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9858 E.  ,  2014/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1- Davaya konu kaçak sigaralar hakkında 08/03/2011 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sigaralar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 8.bendinde yer alan “... kaçak eşya ambarının 2011/215 sırasında kayıtlı bulunan kaçak sigaraların 5237 Sayılı yasanın 54.maddesi gereğince MÜSADERESİNE” ibaresi çıkarılarak, yerine "Dava konusu kaçak sigaralar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyalarının bulunduğu belirtilmektedir.

Dava dosyalarının esas numaralı birbirine yakın rakamları taşıdığı görülmektedir. Suç tarihlerininde yakın zamanları kapsaması muhtemeldir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenerek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/8576, Karar No: 2010/12944, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8576 E.  ,  2010/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.