muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11107, Karar No: 2021/276, Tarih: 14.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11107 E.  ,  2021/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Sarayköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/11/2019 tarihli ve 2019/2282 soruşturma, 2019/2036 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/01/2020 tarihli ve 2019/6728 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüphelinin havanın yağışlı ve zeminin ıslak olduğu olay tarihinde, hasta olan müştekinin içinde bulunduğu sevk ve idaresindeki 20 BS 639 plakalı ambulansı kullanmakta iken, aşırı hız nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybetmek suretiyle tek taraflı kazaya sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle yaralanan müştekinin şikayetçi olması üzerine, kaza tespit tutanağına göre kast ve kusuru bulunmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile itiraz üzerine verilen mercii kararı öncesinde dosyada herhangi bir bilirkişi raporu bulunmadığı gibi, anılan kararlar sonrasında dosya arasına alınan ve şüphelinin meydana gelen olaya dair kusurunun bulunmadığını belirtir 26/03/2020 tarihli bilirkişi raporunun trafik hususunda uzman olmayan Türkiye İstatistik Kurumunda görev yapan bilirkişi tarafından hazırlandığı anlaşılmakla söz konusu rapora da itibar edilmeyeceği, bu halde olay mahallinde keşif yapılarak konusunda uzman bilirkişi veyahut bilirkişi kurulundan rapor alınması ve kusur durumu tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 20.10.2020 gün ve 94660652-105-20-12179-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 gün ve 2020/96510 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şüpheli ...’in 112 Acil Sağlık Hizmetleri istasyonunda ambulans şoförü olarak görev yaptığı, olay günü Güney Devlet Hastanesine yüksek ateş nedeni ile başvuran 65 yaşındaki hasta ... ...’un Pamukkale Üniversitesi Hastanesine sevkine karar verildiği, şüphelinin idaresindeki ambulans ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, 110 km/saat hız limitinin olduğu, tehlikeli virajlı yolda, yağmurlu havada, direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıktığı ve takla attığı, basit şekilde yaralanan acil tıp teknisyeni iki kişinin şüpheliden şikayetçi olmadığı, ambulans içindeki hasta ... ... ve refakatçisi ... ...’un yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağında ve bilirkişi raporunda, Karayolları Trafik Kanununun 71/a. maddesi gereği, cankurtaran araçları, yaralı veya acil hasta taşıyan araçların geçiş üstünlüğüne sahip olduğu, herhangi bir kural ve kısıtlamaya tabi olmadığı için şüphelinin kusursuz olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şikayetçi olan hasta ve refakatçisinin ifadelerinde, şoförü hızlı araç kullanması nedeni ile uyardıkları ve acil bir durumun olmadığını söylemeleri karşısında; şüphelinin kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi bakımından, şüphelinin kusur durumuna ilişkin Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi, Karayolları Genel Müdürlüğü veya Trafik Kürsüsü bulunan üniversitelerden teknik bilirkişi raporu alınmasından sonra şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Denizli 2. Ceza Hâkimliğinin 03/01/2020 tarihli ve 2019/6728 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2377, Karar No: 2018/7722, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2377 E.  ,  2018/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... ilçesi ... mahallesi 25486 ada 1 parsel üzerinde bulunan sitenin apartmanlarından olan Flamingo 18 Blok Apartmanı 80 nolu bağımsız bölümün maliki olan davalı tarafından ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/13 D.İş sayılı dosyası dosyasıyla tespit yaptırıldığını, tespit raporundaki verilere göre müvekkili apartmana karşı ... 2. İcra Müdürlüğünün 2015/8279 Esas sayılı dosyasında ilamsız icra takibi başlatıldığını, süresi içerisinde ödeme emrine itiraz edilemediğini, her ne kadar raporda daire içinde meydana gelen hasarların çatıdan kaynaklı olduğu belirtilmiş ise de raporda daire içi olarak tanımlanan alanın balkon ile salon arasındaki duvarın kaldırılarak salonun büyütülmesi ile oluşturulmuş bulunduğunu, davacının bu imalatı kaçak olarak yaptığını, davacının bundan zarar gördüğünü, daire içinde boya hasarının bulunduğu yer olarak tanımlanan bölgenin aslında projesinde balkon olarak kalması gereken yer olduğunu, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/7134 Esas sayılı dosyasıyla davacının ortak alana müdahalesinin önlenmesi talebiyle dava açtıklarını, kat maliklerinin davacıya tanzim etmeleri gereken bir borç bulunmadığını, bu nedenlerle müvekkil apartmanın ... 2. İcra Müdürlüğünün 2015/8279 Esas sayılı dosyasında talep edilen borçtan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalının dairesinde meydana gelen hasarın apartmanın çatısından kaynaklandığı, Kat Mülkiyeti Kanununa göre apartmanın ortak yerlerinden olan çatıda meydana gelen hasardan tüm kat maliklerinin sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1549, Karar No: 2024/2284, Tarih: 06.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1549 E.  ,  2024/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/201 E., 2023/277 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili yönünden temyize konu edilen tazminat miktarı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/474, Karar No: 2018/4685, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/474 E.  ,  2018/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/04/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız el koyma nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacıya ait küçükbaş hayvanlara kaçak olduğu gerekçesiyle kolluk güçlerince el konulduğunu, açılan kamu davasında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/176 esas ve 2004/289 karar sayılı ilamı ile davacının beraatine ve yedieminde bulunan hayvanların sanık davacıya iadesine karar verildiğini, kararın kesinleşmesine rağmen iadenin gerçekleşmediğini belirterek, fiili el koyma tarihinden itibaren senelik doğurma, çoğalma, yün, süt gibi beklenen kar oranları ile müsadereden dolayı zayi olan toplam hayvan sayısı da hesaplanarak oluşan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; el koyma nedeniyle davacının bir zararı oluşmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a)Davacı sanık olarak yargılandığı ceza dosyasının 11/12/2000 tarihli celsesinde, davaya konu koyunların ikinci yakalanışı olduğunu, daha önce de ağabeyi Fahri Güngör'ün evinde koyunların yakalandığını ancak bunu önceki ifadelerinde açıklamadığını belirtmiştir. Ceza dosyası içerisine alınan Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2001 gün, 2000/191 esas ve 2001/89 karar sayılı ilamının incelenmesinden; dosya sanıklarından Fahri Güngör'ün suça konu küçükbaş hayvanların kendisine ait olduğunu, Bekir Kaya ve Hano Kaya'dan aldığını beyan ettiği, mahkemenin de sanığın beraati ile yediemin Kemal Özkoyuncu da bulunan küçükbaş hayvanların karar kesinleştiğinde Fahri Güngör'e iadesine karar verdiği ve kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/04/2003 gün, 2001/15408 esas, 2003/1599 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu halde mahkemece, davaya konu 89 adet koyunun dava dışı Fahri Güngör'e teslim edilip edilmediği, aynı koyunlarla ilgili olarak Fahri Güngör tarafından da tazminat davası açılıp açılmadığı, koyunların mülkiyetinin kime ait olduğu ayrıntılı şekilde araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacının sanık olarak yargılandığı ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/176 esas ve 2004/289 karar sayılı dosyası kapsamından sanık davacının delil yetersizliğinden beraatine ve 89 adet küçük baş hayvanın sanık ...'e iadesine karar verildiği, kararın yasal süresi içinde temyiz edilmediği ve 11/01/2005 tarihinde kesinleştiği, kesinleştirme işlemini takiben ceza mahkemesince ... Cumhuriyet Başsavcılığına yediemin Alaattin Dündar'da bulunan 89 adet küçükbaş hayvanın sanık ...'e iadesinin temini istemli müzekkere yazıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; mahkemece, davacıya iadenin gerçekleşip gerçekleşmediği ilgili birimlerden sorularak kapsamlıca araştırılmadan, şayet teslimat gerçekleşmemişse yediemin hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmadan dolayı kamu davası açılıp açılmadığı da araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

c)Yukarıdaki bentlerde açıklandığı şekilde mülkiyet ve teslimata dair usulünce kapsamlı bir araştırma yapıldıktan sonra davaya konu küçükbaş hayvanların davacıya ait olduğu ve kendisine teslimat yapılmadığı anlaşıldığı takdirde zarar kapsamının tespit edilmesi gerekmektedir. Bunun için de öncelikle koyunların el koyma tarihindeki değerleri belirlenmelidir.

Ayrıca, ceza dosyası içerisinde bulunan 04/09/2000 tarihli el koyma zaptı ve diğer belgelerin incelenmesinden hayvanların olay anında arazide başıboş dolaştıkları, başlarında çoban ya da sahiplerinin bulunmadığı anlaşılmakta olup, el koyma anında sürünün başında bulunmayan ve bu iş için birini görevlendirmeyen, ilk aşamada el konulan hayvanlara ait menşei şehadetnamesini de ibraz edemeyen, beraat ve iade kararının 11/01/2005 tarihinde kesinleşmesine rağmen aradan uzunca bir zaman geçtikten sonra 21/04/2014 tarihinde eldeki davayı açan davacının da zararın oluşması ve artmasında müterafik (bölüşük) kusuru olduğu açıktır. Şu halde, hükmedilecek tazminat miktarından BK. 42, 43 ve 44 maddeleri gereğince uygun miktarda indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda değerlendirme yapılmaması doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (a,b,c) bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12629, Karar No: 2014/17897, Tarih: 11.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12629 E.  ,  2014/17897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI :2013/342-2014/207

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındakisatım sözleşmesi uyarınca davalıya teslim edilen mal bedellerini içeren faturaların davalı tarafından ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, takibin davalının itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faturaların gerçek fatura olmadığını müvekkilinin işyerine bırakıldığını karşılığında mal teslim edilmediğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davalının taraflar arasındaki ilişkiyi kabul ettiği halde faturalara itiraz etmediği, bu nedenle fatura içeriği malların davalıya teslim edildiğinin kabulü gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile asıl alacak yönünden fatura tutarları ve işlemiş faiz yönünden mahkemece belirlenen faiz tutarı dikkate alınarak icra takibinin devamına, asıl alacağın %40'ı oranında inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde 9 adet faturaya dayanmış olup bu faturalardan 13.07.2010 tarih 091873 nolu, 16.07.2010 tarih 091879 nolu olanlar irsaliyeli fatura olup davalı bu faturaları imzalayarak teslim aldığı gibi malı da teslim almış kabul edilir. Ne var ki, takip ve dava konusu edilen diğer 01.07.2010 tarih 36221 nolu, 14.08.2010 tarih 36262 nolu, 24.08.2010 tarih 36267 nolu,14.08.2010 tarih 36260 nolu, 14.08.2010 tarih 36259 nolu, 05.08.2010 tarih 36253 nolu, 05.08.2010 tarih 36257 nolu 7 adet fatura irsaliyeli fatura olmayıp bu faturaların imzalanarak teslim alınmış olması malın da teslim alındığı anlamına gelmez. Bu durumda mahkemece işbu 7 adet fatura yönünden ispat külfetinin davacı tarafta olduğu gözetilerek inceleme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yerolmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9329, Karar No: 2023/6882, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9329 E.  ,  2023/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/664 E., 2023/696 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ve 2022/418 Esas, 2022/482 Karar sayılı kararı ile sanığın, mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdure Mina'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdure Nehir Mira'ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/664 Esas, 2023/696 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.06.2023 tarihli ve 9-2023/70930 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurelerin ifadelerinin çelişkiler içerdiği, soyut iddialar dışında delil bulunmadığı, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.06.2023 tarihli ve 9-2023/70930 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurelerin ifadelerinin çelişkiler içerdiği, soyut iddialar dışında delil bulunmadığı, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Taraflar arasında ne mağdur çocukların ne de ailelerinin sanığa iftira atmasını gerektirecek ciddi mahiyette herhangi bir husumet olmadığı gibi bu bağlamda mağdurların ve ailelerinin de kendi şeref ve onurlarını ilgilendiren suça konu olaydaki gibi hassas bir konuda iftara atmalarını gerektirir sebeplerinin de bulunduğuna dair dosyaya yansıyan delil ve iddia olmaması, mağdur ...'nın annesinin 'çikolata ve para verip yanına çağıran olursa sakın gitmeyin' şeklindeki tembihinin akabinde mağdurun yaşadığı olayı annesine anlatmasıyla olayın adli makamlara intikal etmesi, Sosyal Çalışmacı ... ...'nın adli görüşme raporunda, mağdurların beyanlarına itibar edileceği yönünde değerlendirme yapılması, mağdurların gerçekte olmayan bir olayı bu şekilde kurgulayabilmelerinin hayatın olağan akışıyla bağdaşmaması hususları nazara alındığında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiş ve olayın başından itibaren olayı tüm gerçekliğiyle adli makamlara anlatan mağdur anlatımları hükme esas alınmıştır." şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı (Mağdure Nehir Mira'ya Karşı) Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanlarının kendi içinde tutarsızlıklar oluşturması, mağdurenin soyut ifadeleri dışında başkaca delil bulunmadığı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı (Mağdureler ... ve Mina'ya Karşı) Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden