muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10807, Karar No: 2025/3071, Tarih: 18.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/10807 E.  ,  2025/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinden önce 04.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 188/4. maddesinde yapılan değişiklik ile 4. fıkranın (a) ve (b) bentleri şeklinde düzenlendiği ve "a" bendi uyarınca "eroin" cinsi uyuşturucu maddenin ağırlatıcı neden olarak öngörüldüğü halde, ele geçen maddenin cinsi nedeni ile artırım yapılırken, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın "188/4-a" yerine, "188/4" şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

İkinci paragrafında yer alan "TCK 188/4" ibaresinin çıkarılarak, yerine "5237 sayılı TCK'nın 188/4-a" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15101, Karar No: 2016/11351, Tarih: 03.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15101 E.  ,  2016/11351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan, müştekiler ... ve ...'a yönelik ise konut dokunulmazlığını bozma suçuna teşebbüste bulunmaktan zamanaşımı içinde kamu davası açılması olanaklı görülmüştür.

A)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik gerçekleştirdikleri hırsızlık suçu bakımından haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... müdafii, ... müdafii, ... müdafii ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik gerçekleştirdikleri hırsızlık suçu bakımından haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müştekilerin suç tarihinden önce tatil maksadıyla ikametlerinden uzun süreli olarak ayrıldıkları, hırsızlığın ikametlerinde bulunmadıkları suç tarihinde gerçekleştiği, müştekilerin oturduğu sitenin yöneticisi olan tanık Mustafa Doğdu'nun saat 22.50 sıralarında evine dönmekte iken müştekilerin ikamet dış kapılarının kırık ve sonuna kadar açık olduğunu görerek polise

ihbarda bulunduğu, müştekilerin ikametine saat 22.50'den önce belirsiz zaman diliminde girilerek hırsızlık yapıldığının ve sanıkların suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık lehine olarak gündüz işlendiğinin kabul edilmesi zorunlu olduğuna göre;

ihbarda bulunduğu, müştekilerin ikametine saat 22.50'den önce belirsiz zaman diliminde girilerek hırsızlık yapıldığının ve sanıkların suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık lehine olarak gündüz işlendiğinin kabul edilmesi zorunlu olduğuna göre;

Sanıkların üzerine atılı suça uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-3. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli zaman aşımının, sanıklar hakkında karar verilen 23.05.2008 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zaman aşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafii, ... müdafii, ... müdafii, ... müdafii ve sanık ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

C)Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık suçu bakımından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)İddianamede sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin sevk maddesi bulunmadığı halde, CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında 143. maddenin uygulanması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

2)Kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Ayrıca, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal Kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Ayrıca, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal Kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8872, Karar No: 2018/3019, Tarih: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8872 E.  ,  2018/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; sanığın aksi ispatlanamayan savunmalarında; taşınmazı fiilen 10 -15 yıldır kullandığını ifade etmiş olduğu Abdullah Dizdar'a satıldığını beyan etmesi, icra dosyası içerisinde bulunan tapu kayıt örneği uyarınca, taşınmazda sanık dışında başkaca hissedarların da bulunması, sanık ile birlikte, aynı tarihte ve şikayete konu icra takibinin borçlusu olmayan 17 farklı kişinin de hissesini Abdullah Dizdar'a satmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın alacaklıyı zarara uğratmak kastı ile hareket ettiği hususunun ispatlanamamış olması nedeni ile beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Temel ceza tayininde, hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçe ile adli para cezası belirlenmesinde teşdit uygulanması,

3-Dosya arasında adli sicil kayıt örneği bulunmayan ve suç tarihi itibarı ile 65 yaşını ikmal ettiği anlaşılan sanık hakkında, adli sicil kayıt örneği celp edildikten sonra, TCK' nın 50/3. maddesinin tatbikinin zorunlu olup olmadığının karar yerinde tartışılmaması,

4-Kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının karar yerinde gösterilmemesi,

5-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''19.02.2014'' yerine ''07.08.2014'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10579, Karar No: 2022/9353, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10579 E.  ,  2022/9353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, sözü edilen kuralın her asgari ücret dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.12.2021 tarihli kararı ile davacı ve davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli bozma ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, bu nedenle son tutanak tarihini aşan kısım yönünden davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, sözü edilen kuralın her asgari ücret dönemi için işvereni bağlayacağı, bozma kararı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi gereği dava şartı gerçekleşmediğinden davanın usulden reddi gerektiğine yönelik bozmaya uygun karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4657, Karar No: 2010/5247, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4657 E.  ,  2010/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Karacasu Kasabası, ... Mahallesinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde sınırları ... krokide (A)= 6604,57 m2 olarak gösterilen taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı ... adına tapuya tesciline, krokide (B) ile gösterilen kısma yönelik davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 20.10.1999 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 17.09.1961 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, davacı dava konusu taşınmazın 1961 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında tespit harici bırakıldığını ve 1980 yılında sahiplenerek bahçe haline getirdiğini ve üzerine ev yaptığını belirterek adına tescilini istemiştir. Yani, davacı imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmıştır. 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 17/1 maddesi ile imar ve ihya yoluyla kazanma olanağı tanınmış, ancak aynı yasanın son fıkrası uyarınca imar planı kapsamında kalan yerlerin bu yolla kazanılması engellenmiştir.Bu fıkraya göre il, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmazların imar ve ihya ile kazanılması mümkün değildir. Karacasu Belediye Başkanlığının 22.09.2008 tarihli karşılık yazısında taşınmazın 06.12.1995 tarihinde onaylanan imar planı kapsamında kaldığı bildirildiğine göre, davacının zilyetliğinin başladığı 1980 yılı ile imar planının onaylandığı 1995 yılı arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresi dolmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, emredici yasa hükmü gözardı edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsizdir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.02.1997 gün ve 1996/749-104 sayılı kararı da bu yöndedir.).

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 19.04.2010 günü oybirliği ile karar verildi.