muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11244, Karar No: 2011/5261, Tarih: 26.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11244 E.  ,  2011/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, ihbara rağmen davalının zararı karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 6.000 TL'nin kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 14.5.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 3.500 TL daha artırarak toplam 9.500 TL'nin 8.6.2007 temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan araç dahil davacı şirkete ait toplam 17 adet aracın özel oto olarak kasko poliçelerinin yaptırıldığını, yapılan araştırma sonucunda bir kısım araçların kiralık olarak kullanıldığının tesbit edildiğini, davacının doğru beyanda bulunma yükümlülüğüne uymadığını, hasarın teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.936 TL'nin 8.6.2007 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu ve araçtaki hasarın poliçe yürürlük süresi içinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir.

Mal sigortaları türünden olan Kasko Sigortası Genel Şartlarının teminat kapsamını belirleyen A.1.maddesine göre, gerek hareket ve gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında aracı ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3.kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüsü sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK'nun 1282.maddesi uyarınca, sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281.maddesi hükmü uyarınca da kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin KSGŞ'nin A.5.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir. KSGŞ'nin A.5.maddesi ve TTK'nun 1292.maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasden yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfesi sigortalıya geçer.

Davacı taraf, kaza tesbit tutanağı, poliçe, hasar dosyası, ekspertiz raporu ve ticari defter kayıtları ile belgelerine dayanmıştır. Davalı sigorta şirketi ise davacı şirketin sahip olduğu dava dışı 17 adet aracın müvekkiline hususi araç olarak sigorta ettirildiğini, davacıya ait aracın hususi oto olarak kullanıldığı konusunda tereddüt oluştuğunu, davacıya ait olduğu tesbit edilen bir kısım araçların Bartaş Rent A car firmasında kiralık olarak çalıştırıldığını, sigorta sözleşmesinin aktedilmesi sırasında sigorta ettirenin

doğru beyanda bulunması gerektiğini, davacının kiralık olarak kullandığı aracını hususi oto olarak yanlış beyan ettiğini bu şekilde eksik prim ödeyerek sebepsiz zenginleştiğini savunarak hasar bedelini ödemekten kaçınmış olup araştırma raporuna, davacı şirket ile şirket ortağının ticari sicil kayıtlarına dayanmıştır.

Uyuşmazlık, doğru beyanda bulunma yükümlülüğüne uyulup uyulmadığı dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyada mevcut bilirkişi raporlarında davacı şirket ile şirket ortağına ait firmanın ticari defter kayıt ve belgelerinde, kazaya karışan davacı aracının kiralık araç olarak kullanıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmadığı, beyan yükümlülüğünün ihlal edildiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı bildirilmiştir. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda aksi kanıtlanamayan 27.5.2007 tarihli kaza tesbit tutanağı, aracın hususi oto olarak sigorta ettirildiğine dair taraflar arasında düzenlenen kasko sigorta poliçesi, davacı şirket ticari kayıtlarında davaya konu aracın kiralık olarak kullanıldığına dair bilgi, belge bulunmadığı, aracın pertinin uygun görüldüğü ve olay tarihi itibariyle 2.el piyasa rayicinin ekspertiz raporundaki gibi 9.500 TL olduğuna dair bilirkişi raporu uyarınca, kazanın ihbar edilen şekilde meydana geldiği, sabit olduğu gibi davacı sigortalının doğru beyanda bulunma yükümlülüğünü kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak bildirdiği de ispatlanamamıştır.

bu durum karşısında, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini ve davacı sigortalının doğru ihbar (beyan) mükellefiyetine uymadığını ispat külfesi sigortacı da bulunmakta olup, sigortacı bunu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlamalıdır.

O halde, mahkemece davanın talep gibi 9.500 TL hasar bedeli yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davacı şirkete ait aracın kiralık olarak kullanıldığının kabulü ile proporsiyon hesabına göre tesbit edilen 3.936 TL yönünden kısmen kabulü şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta AŞ vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan

nedenlerle davacı ... Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 234,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4705, Karar No: 2013/12904, Tarih: 13.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/4705 E.  ,  2013/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında ''2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihleri olan 31.12.2003 ve 31.04.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7050, Karar No: 2018/2451, Tarih: 24.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7050 E.  ,  2018/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Duruşmalı temyiz inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi; sanık ...'in ise temyiz hakkından feragat etmesi nedeniyle, sanıklar hakkında inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.

A-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 19/10/2017 tarihli dilekçesinde “Yukarıda belirtmiş olduğum dosya numaralı davadan almış olduğum hapis cezasını temyiz ettim. Bu hakkımdan feragat etmek istiyorum. Dosyamın onaylanarak tarafıma gönderilmesini istiyorum.” şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4770, Karar No: 2013/9327, Tarih: 22.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/4770 E.  ,  2013/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/09/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralama eylemine manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, yaralanmanın derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5259, Karar No: 2024/3028, Tarih: 30.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5259 E.  ,  2024/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2924 E., 2023/478K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 10.Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/501E.-2022/542 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşılıklı boşanma davalarının ayrı ayrı kabulüne ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının erkeğe küçük düşürücü, onur kırıcı ve hakaret içeren söylemlerde bulunduğunu, kadının evlilik birlikteliği boyunca erkeğe ve çocuklara karşı şiddet tutumu gösterdiğini, bu olaylar üzerine birçok kez müşterek eve polis çağrıldığını ve kadının ambulansla ruh sağlığı hastanesine kaldırıldığını, kadının psikolojik tedavisini devam ettirmediğini, erekğe ve çocuklara karşı fiziki ve sözlü şiddetini sürdürdüğünü, kadının eşini ve ortak çocukları bırakarak Gaziantep iline yerleştiğini, kadının tekrar dönmesi için erkeğin sürekli aradığını, kadının hayatında bulunan kişi ile beraber olacağını söylediğini, müşterek eve dönmeyi reddettiğini, ailenin ortak giderlerine, ortak çocukların bakımına ve eğitim giderlerine maddî-manevî hiçbir katkıda bulunmadığını, kadının ortak çocukları görmeye Adana'ya geldiğinde tehditte bulunduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin babaya verilmesine, aylık 1.000,00'er TL tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakasına, yasal faizi ile 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin kıskanç kişiliğinden kaynaklı onur kırıcı, haksız ithamlarda bulunduğunu, kadına söz hakkı bile tanımadığını, hep kadına karşı güvensiz hareket ettiğini, kadının " başkalarıyla ilişkisi olduğu " iddiası ile itham edildiğini, kadına ait cep telefonunu sürekli kontrol ettiğini hatta bu cep telefonu faturası ve dökümlerini inceleyerek burada görüşme yaptığı kişilere yönelik alenen eşinin onuru ve haysiyetini hiçe sayacak nitelikte sorular bile sorduğunu, kadının çalıştığı iş yerine gelerek sürekli onu kontrol ettiğini, aleni bir şekilde iş yerine ait bilgisayarı ve cep telefonunu diğer çalışanların yanında incelediğini, kimlerle yazıştığını kontrol ettiğini, kadını yıllarca küçük düşürdüğünü, kadının defalarca fiziksel şiddete maruz kaldığını, ortak konuttan kovulduğunu, müvekkilinin evi terk ettiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, erkeğin tarafın işsiz kalması ve ailenin geçimini temin etmek gayesi ile erkeğin oluru alınarak Gaziantep'te hastanade çalışmaya başladığını, çalıştığı süre zarfında düzenli olarak hafta sonları Adana iline ortak konuta gidiş ve dönüşler yaptığını, en sonunda da aldatma ithamı ile erkeğin hakareti üzerine ortak konuta gitmediğini iddia ederek, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, kadın ve çocuklar için aylık 500,00'er TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, 75.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, şimdilik 5.000.00-TL katılma alacağının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden yapılan incelemede, kadının eşine karşı tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği, fiili ayrılığı başlattığı, karşı dava yönünden yapılan incelemede, erkeğin eşine karşı hakaret içerikli sözler söylediği, eşine karşı fazla baskıcı ve kontrolcü davrandığı, eşine karşı bir kısım iş arkadaşları ile yakıştırmalarda ve ithamlarda bulunduğu , eşine karşı güvensiz davrandığı, bu haliyle tarafların evlilik birliğinin devamı için üzerine düşen yükümlülüklerini karşılıklı ihlal ettikleri ve boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile asıl ve karşı davanın ayrı ayrı kabulü ile 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Barış'ın velayetinin anneye, ortak çocuk ...'in velayetinin babaya verilmesine, ortak çocuk Barış ile baba arasında her ayın 1. ve 3.haftası Cumartesi saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, sömestr tatillerinin 2. Haftasında ve okul ilk ara tatillerinde Pazartesi saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar babalar gününde sabah saat 09.00'dan akşam saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2.günü saat 09.00'dan 3. günü saat 17.00'a kadar ve her yıl 1 Temmuz saat 09.00'dan 31 Temmuz saat 17.00'a kadar babaya verilmek suretiyle şahsi münasebet tesisine, ortak çocuk ... ile anne arasında her ayın 2. ve 4.haftası Cumartesi saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, sömestr tatillerinin 1. Haftasında ve okul ikinci ara tatillerinde Pazartesi saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar anneler gününde sabah saat 09.00'dan akşam saat 17.00'a kadar, dini bayramların 1.günü saat 09.00'dan 2. günü saat 17.00'a kadar ve her yıl 1 Ağustos saat 09.00'dan 31 Ağustos saat 17.00'a kadar anneye verilmek suretiyle şahsi münasebet tesisine, ortak çocuklar yararına aylık 400,00'er TL tedbir ve aylık 500,00'er TL iştirak nafakasına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, taraflar yararına tedbir nafakası takdirine yer olmadığına, tarafların yoksulluk nafakasına yönelik taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası, reddedilen tazminatlar, ortak çocuk Barış'ın velayeti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası, reddedilen tazminatlar, ortak çocuk Barış'ın velayeti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası, velayeti babaya bırakılan çocuk ... ile anne arasındaki şahsi ilişki süresi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası, reddedilen tazminatlar, ortak çocuk Barış'ın velayeti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası, velayeti babaya bırakılan çocuk ... ile anne arasındaki şahsi ilişki süresi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, taraflara yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak kadın ve erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin yasal şartlarının oluşup oluşmadığı, kadın ve erkek yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin yasal şartlarının oluşup oluşmadığı, ortak çocuk Barış'ın velayetinin anneye verilmesinin çocuğun menfaatine olup olmayacağı, ortak çocuk ... ile anne arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin kapsam ve süre itibariyle ortak çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk