muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8730, Karar No: 2007/11164, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8730 E.  ,  2007/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Mezit Köyü 118 ada 173 parsel sayılı 9189.84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 150 nolu vergi kaydı revizyon gösterilerek...; 118 ada 184 parsel sayılı 19368,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 119 nolu vergi kaydı revizyon gösterilerek... ve Yücel Demir adlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların 4999 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olup, zilyetlikle kazanılamayacağı iddiası ile davaya katılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 118 ada 173 parselin (B) ile gösterilen 3870.50 m2'lik bölüm ile 118 ada 184 parselin (A) ile gösterilen 3349.37 m2 ve (B) ile gösterilen 3524,25 m2'lik bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına; 118 ada 173 parselin (A) ile gösterilen 5319.34 m2 ve 118 ada 184 parselin (C) ile gösterilen 12497.84 m2'lik bölümlerinin tespit gibi davalılar adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 27.04.1981 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasanın değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Öncesi bir bütün olan 118 ada 173, 174 ve 175 sayılı parsellere kuzey sınırı orman okuyan 12.000 m2 yüzölçümlü 150 nolu vergi kaydı revizyon görmüş ve 118 ada 174 ve 175 nolu parsellerin gerçek kişiler adına yapılan tespiti itirazsız kesinleşmiştir. Yine, çekişmeli 118 ada 184 sayılı parsele revizyon gören 119 nolu vergi kaydının kuzey sınırı orman okumakta ve yüzölçümü de 8000 m2'dir.

3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla kayıtlar miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur.

3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla kayıtlar miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur.

Bu nedenle; mahkemece, öncesi bütün olan taşınmazların komşu parsellerine ait taşınmazlar ile dayanak kayıtları getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı konularında ziraat mühendisinden rapor alınmalı; komşu parsel kayıtları ile bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu denetlenerek bu kayıtların çekişmeli parsel yönünü ne okuduğu saptanmalı; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı ve dayanak vergi kayıtları kuzeyde orman okumakta olup genişletilebilir sınırları içerdiğinden, komşu parsel dayanak kayıtlarından yararlanmak ve değişmez sınırdan başlamak üzere 3402 Sayılı Yasanın 20/c ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli, fen bilirkişiden 3402 Sayılı Yasanın 21 ve 32/3 maddesi gereğince rapor ve kroki almalı, kayıt miktar fazlasının ormandan açıldığı kabul edilmeli ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, hükmü temyiz etmeyen davalı aleyhine Orman ve Hazine lehine oluşan usulü kazanılmış hak da gözönünde bulundurularak ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10354, Karar No: 2021/161, Tarih: 27.01.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10354 E.  ,  2021/161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarih ve 2017/255 - 2018/100 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula gönderme, örgütle iltisaklı Zaman gazetesi ve Sızıntı dergisine abone olmanın müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16466, Karar No: 2016/1167, Tarih: 29.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16466 E.  ,  2016/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma

2- Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Kenevir ekme suçundan hüküm kurulması sırasında uygulanan kanun maddesinin, "2313 sayılı Kanunun 23/5-1. cümle" yerine "2313 sayılı Kanunun 23/1-1. cümle" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre, salıverilme isteğinin reddine, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2867, Karar No: 2017/3818, Tarih: 13.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2867 E.  ,  2017/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın yurt dışına gönderilmek üzere kargoya verdiği net 894 gram ayfon sakızının ... Dışı .... Kargo bölümünde bulunan gönderiler üzerinde uyuşturucu madde arama köpekleri ile yapılan kontroller sırasında bulunduğunun anlaşılması karşısında henüz gümrük işlemlerine başlanılmamış olması nedeni ile uyuşturucu madde ihracına teşebbüs suçunun oluşturmayacağı suçun uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturacağı, TCK’nın 50/1-a maddesinin kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesini düzenlemesi ve sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken TCK’nın 52. maddesinin hükümde gösterilmiş olması nedeniyle, tebliğnamedeki (1) ve (2) numaralı, bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

1- Sanık hakkında 06/11/2014 tarihli suçtan dolayı 06/11/2015 tarihli iddianame ile temyiz konusu davanın açıldığı; UYAP üzerinden ulaşılan bilgilere göre ise, 17/11/2015 tarihli başka bir suç nedeniyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17/04/2015 tarihli iddianamesi ile açılan dava üzerine, Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/03/2016 tarih , 2016/52 esas ve 2016/74 karar sayılı kararı ile TCK'nın 188/3, 62, 52/2 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 500 TL adlî para cezasına hükmolunduğu, bu hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin 2016/1040 esas, 2016/7529 karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle 21/09/2016 tarihinde kesinleştiği, suç tarihleri ve iddianamelerin düzenlendiği tarihler itibari ile 06/11/2014 tarihli suç ile kesinleşen davaya konu olan 17/11/2014 tarihli suç yönünden hukukî kesintinin bulunmadığı, dolayısı ile söz konusu eylemlerin, “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlendiği ve buna bağlı olarak belirtilen suçların zincirleme suç oluşturduğunun anlaşılması karşısında; Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2016/52 esas ve 2016/74 karar sayılı dosyasının incelenmek üzere getirtilerek, temyize konu dosya içerisine konması, sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden çok kez TCK'nın 188. maddesi kapsamında kalan suçları işlemesi nedeniyle hakkında tayin olunan temel cezadan zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nın 43/1. maddesi

gereğince artırım yapıldıktan sonra bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar "ek cezaya hükmolunması"; belirlenecek sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan az olması halinde ise “ek ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

2- TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7921, Karar No: 2010/9247, Tarih: 23.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7921 E.  ,  2010/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 447 parsel sayılı taşınmazı bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"davanın yeni yasal düzenlemeler doğrultusunda, hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak usuli müktesep hak ilkesinin 28.6.1960 tarih 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliğinden dolayı kesin hüküm halini almamış, eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği; öte yandan her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre davacının dava tarihi itibari ile davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 23.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16802, Karar No: 2018/1726, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16802 E.  ,  2018/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların suçlamaları kabul etmemesi, sanıklar hakkında Bakırköy Cumhuriyet Savcılığı'nın 2012/40261 Esas sayılı iddianamesiyle ayrı bir davanın açılmış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte oldukları iddia edilen ve asılları dosyada bulunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması; bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturalardaki imza ve yazıların sanıklara aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, gerekirse karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sanıklar hakkında Bakırköy Cumhuriyet Savcılığı'nın 2012/40261 Esas sayılı iddianamesi ile açılan davanın akıbetinin araştırılması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek, her sanık hakkında her bir takvim yılı için zamanaşımı da dikkate alınarak ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, her sanığın fiili tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek, her sanık hakkında her bir takvim yılı için zamanaşımı da dikkate alınarak ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, her sanığın fiili tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... müdafileri ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8127, Karar No: 2013/19661, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/8127 E.  ,  2013/19661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Gemi ve Gemi İşletmeciliği San. Tic. Ltd. Şti ile ... Mak. İnş Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti.vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 16.01.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 51,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalılardan ... Makine ve Gemi İnşa San Tic Ltd Şti’ne yönelik davanın reddine, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde aleyhine hüküm kurulan davalılar ... ile ... Denizcilik Makine İnşaat Taah san Tic Ltd Şti vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıda belirlenen sürekli iş göremezlik oranın % 51,00 olduğuna ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 05.11.2012 tarihli kararlarında, sürekli iş göremezlik durumunun 01.04.2014 tarihinde kontrolünün gerektiği belirtilmiştir. Öte yandan, sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının, sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açık-seçiktir. Yapılacak iş, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırılmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabul ve uygulama bakımından ise: Dava nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesine yönelik olup mükerrer ödemeye ve haksız zenginleşmeye yol açılmaması bakımından Sosyal Güvenlik kurumu tarafından sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün indirilmesi gerektiği dairemizin yerleşmiş uygulamalarındandır. Somut olayda Sosyal Güvenlik Kurumu’nun kontrol muayene sonucu gelirinin kesildiğine ilişkin yazısı nedeniyle mahkemece ilk peşin sermaye değeri indirilmeksizin maddi tazminatın belirlendiği görülmektedir. Kurumca bağlanan gelirin kesilmesi iki nedenden olur, birincisi kontrol sonucu iş göremezlik oranının % 0’ a düşmesi yani sigortalının tamamen iyileşmesi veya iş göremezlik oranının % 10’un altına düşmesidir. İkinci hal ise 5510 sayılı Yasanın 94. Maddesinde düzenlendiği üzere kontrol için süresinde başvurulmama halidir. Ha böyle olunca davacının gelirinin kesilme nedeni araştırılmaksızın, Kurumun gelirin kesildiğine ilişkin soyut yazısına değer verilerek maddi tazminatın belirlenmesi isabetsiz olmuştur. Kaldı ki dosyada mevcut iş göremezlik oranının % 51,00 olduğuna ilişkin Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 05.11.2012 tarihli kararı karşısında sigortalının 5510 sayılı yasanın 19. Maddesindeki koşullara sahip olduğu da ortadadır.

O halde, temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davalıların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.