muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1121, Karar No: 2013/17768, Tarih: 07.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1121 E.  ,  2013/17768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 tarih ve 2011/185-2012/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında “İşyeri Paket Sigorta Poliçesi” akdedildiğini, poliçenin yangın rizikosunu da teminat altına aldığını,sigortalı işyerinde 22/08/2008 tarihinde meydana gelen yangın neticesinde 250.000 TL zarar meydana geldiğini, davalının ihtara rağmen hasarı ödemeye yanaşmadığını ileri sürerek şimdilik 10.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait sigortalı işyerinde 22/08/2008 tarihinde meydana gelen yangın olayı nedeniyle maddi hasar oluştuğu, davacının 02/09/2008 tarihinde karakola müşteki sıfatıyla vermiş olduğu ifadesinde yangın olayını 24/08/2008 tarihinde öğrenmiş olduğunu beyan ettiğini, bu tarihten dava tarihi olan 31/12/2010 tarihine kadar TTK.’nın 1268. maddesinde belirlenen 2 yıllık sürenin fazlasıyla geçtiği ve talebin zamanaşımına uğradığı, mal sigortalarında ceza soruşturması olması nedeniyle uzamış zamanaşımı süresinin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4969, Karar No: 2024/6685, Tarih: 12.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4969 E.  ,  2024/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/772 E., 2023/429 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... vekili tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/496, Karar No: 2011/596, Tarih: 05.10.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/1-496 E.  ,  2011/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

Taraflar arasındaki “tapu iptal ve tescil-tenkis” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bolu 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın  kabulüne dair verilen 31.12.2009 gün ve 2009/270 E-453 K sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 02.11.2010 gün ve 2010/6996 E-11371 K sayılı ilamı ile;

(....Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan M..’in çekişme konusu 643 parsel sayılı taşınmazı 09.12.1994 tarihli akitle oğlu davalıya satış suretiyle temlik ettiği, murisin 27.06.2009 tarihinde ölümü ile eşi davacı D. A.ile oğulları davacı A.ve davalı M.’in mirasçı kaldığı, öte yandan, çekişmeli 643 parselin imar uygulamasına tabi tutularak yeni imar parsellerinin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalı ise, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını savunup, 12.12.1994 tarihinde murisin hesabına 5.550 DM para yatırdığına dair banka dekontu ibraz etmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular ışığında somut olaya bakıldığında, davalının, babası davacı D. A.aleyhine dava dışı diğer taşınmazlar bakımından açtığı tapu iptali ve tescil istekli davanın Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/385 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamasında, davalı D.A.’nin eldeki davaya konu 643 parsel sayılı taşınmazın alım bedelini ödemesi için davalıya borç para verdiğini beyan edip taşınmazın bedeli karşılığı satın aldığını o davada kabul ettiği,  ayrıca, davalının murisin hesabına satış işleminden 3 gün sonra 5.500 mark para yatırdığının sabit olduğu görülmektedir.

Öyle ise, dava konusu taşınmazın bedeli karşılığı davalıya temlik edildiği, alım gücü bulunan davalının satış bedelini ödediği; bu nedenle temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Kabule göre de, dava konusu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulup imar parselleri oluştuğu bildirildiğine göre, anılan imar parsellerine ilişkin tapu kayıtlarının getirtilerek imar parselleri yerine kadastral parsel üzerinden hüküm kurulmuş olması da doğru değildir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının  geri verilmesine, 05.10.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7254, Karar No: 2006/8821, Tarih: 19.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7254 E.  ,  2006/8821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.12.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 22.11.1994 tarihli açık teklif ile yapılan ihale sonucu 2.310.000.000.lira bedelle davacıya ihale edilen taşınmazdaki davalı Hazine payının ihale bedelinin yatırılması koşulu ile iptal ve tescili istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, ihale bedeli depo edilmediğinden davacının ilk ihale bedeli ile taşınmaza malik olmak istemesi de ona haksız kazanç sağlayacağından davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; 6703 ada 1 parseldeki Hazine payının 22.11.1994 günlü açık teklif ile yapılan ihalesinde 2.310.000.000.lira bedelle davacıya ihale edildiği, ihale kararının 21.12.1994 tarihinde onandığı, bedelinin ödenmesi için davacıya 28.12.1994 tarihinde 15 gün süre verildiği, davacının başvurusuna rağmen bedel ödeme işleminin reddedildiği, redde dair işlemin iptali için davacının idari yargı yerine başvurduğu, isteminin kabul edildiği, idari yargı yerindeki iş ve işlemlerin Danıştay 6.Dairesinin karar düzeltme talebini reddetmesi üzerine 03.02.2000 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacı, 20.03.2000 tarihinde idareye yeniden bedel ödenmek üzere başvurmuş, idare davacıdan ihale bedelini değil, Hazineye ait payın yeniden belirlenen bedelin depo edilmesi gerektiğinden söz ederek davacı istemini geri çevirmiş, eldeki dava ise 30.12.2004 tarihinde açılmıştır.

Buraya kadar yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere 6703 ada 1 parseldeki Hazine’ye ait payın 2.310.000.000.lira karşılığı davacıya satış ihalesi kesinleşmiş, davacının bedel ödeyerek tescil istemesi talebi idarece reddedilerek taraflar arasındaki uyuşmazlık İdari Yargı önüne taşınmıştır. İdari Yargı yerinde davacının haklılığı idarenin karar düzeltme isteminin 03.02.2000 tarihinde reddedilmesi ile sonuçlanmış bulunmaktadır. Davacı, bu tarihte genel mahkemede dava açarak taşınmazın tescilini talep etseydi, kesinleşen yargı kararına göre tescil için ödemesi gereken bedel 2.310.000.000.lira olacaktı. Zira bu tarihe kadar geçen süreden ve taşınmaz değerindeki artışlardan davacı sorumlu tutulamayacaktı. Ancak dava, 30.12.2004 tarihinde açılmıştır. Bu tarihte açılan davanın gecikme ile açıldığı bu suretle davacının idare zararının çoğalmasına neden olduğu açıktır. Kendi kusuruyla gecikerek dava açan davacı kusurunun sonuçlarından yararlanamaz. O yüzden 03.02.2000 tarihinden davanın açıldığı 30.12.2004 tarihine kadar dava konusu taşınmazın değerindeki artışlardan davacı sorumlu tutulmalıdır. Böyle olunca mahkemece yapılması gereken iş; 03.02.2000 tarihinde dava konusu taşınmazdaki Hazine payı 2.310.000.000.lira kabul edilerek bu tarihten davanın açıldığı 30.12.2004 tarihine kadar taşınmazdaki değer artışını gerek duyulursa keşifte yapılarak bilirkişiye hesaplatmak bulunacak bu değer artışı 2.310.000.000.liraya ilave edilerek bu bedeli depo etmek üzere davacıya uygun bir mehil vermek, bedel depo edilirse, çekişme konusu payın birlikte ifa kuralı doğrultusunda davacı adına tesciline karar vermek aksi halde davayı reddetmek olmalıdır.

Mahkemece, tüm bu yönler gözden kaçırılarak somut olaya ve yasaya uygun düşmeyen bazı gerekçelerle davanın reddedilmiş olması yerinde olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25590, Karar No: 2015/28289, Tarih: 16.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/25590 E.  ,  2015/28289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İpotek borçlusunun mirasçıları tarafından İİK'nun 153. maddesi gereğince 8864 ada, 1 ve 2 parselde kayıtlı taşınmazlar üzerindeki ipoteğin fekki konusunda karar verilmek üzere dosyanın icra mahkemesine gönderildiği, mahkemece, 1 parsel sayılı taşınmaz yönüyle ipotek bedelinin ödendiği, muhtıra tebliğine rağmen ipotek alacaklısının bedeli alıp ipoteği kaldırmadığı gerekçesi ile İİK'nun 153. maddesi gereğince ipoteğin terkinine karar verildiği anlaşılmaktadır.İİK'nun 153. maddesinde; "İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse icra dairesi on beş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelip de kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamıyla yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir. Bu karar tapu dairesine tebliğ edilerek ipotekli taşınmazın siciline geçirilir" hükmü yer almaktadır.Somut olayın incelenmesinde; İpotek borçlusunun mirasçılarının 10,00 TL ipotek bedelini 14/04/2015 tarihinde ödedikleri ve İİK.nun 153. maddesi gereğince ipoteğin kaldırılmasını istedikleri, ipotek alacaklısı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na 17/04/2015 tarihinde tebligat yapıldığı, herhangi bir itiraz olmadığından mirasçıların icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, evrak üzerinde 8864 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ipoteğin terkinine karar verildiği görülmektedir.

İpotek alacaklısı olan İstanbul Belediye Başkanlığı'nın temyiz başvurusunda, ipotek imar uygulaması sonucu konulduğundan İİK'nun 153. maddesinin uygulanamayacağını, bilirkişi aracılığı ile ipotek bedeli ve ferilerinin hesabı yapılmadan ve ipotek bedeli uyarlanmadan ipoteğin terkininin yapılmasının usulsüz olduğunu ileri sürdüğü görülmektedir. İİK'nun 153. maddesi uyarınca fekki istenen ipoteğin tarafların özgür iradeleri sonucu konulan ipotek niteliğinde olması gerekir. İmar uygulaması sonucu konulan ipoteklerle ilgili olarak anılan hüküm uygulanamaz. Öte yandan ipoteğin fekki için alacaklının parayı almaktan makbul bir sebep ileri sürmeksizin kaçınması, ipotek bedelinin fer'ileri ile birlikte icra müdürlüğüne ödenmesi gereklidir.O halde mahkemece, öncelikle şikayet hakkında duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak ipotek alacaklısının iddia ve delillerinin yukarıda belirtilen ilke ve kurallar çerçevesinde incelenmesi oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3093, Karar No: 2020/7467, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3093 E.  ,  2020/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, beraat, mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, vekille takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılması gerektiğinden, yoklukta verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 06.02.2020 tarihinde katılan kuruma tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, katılan vekilinin 18.02.2020 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu; sanık ...’in yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu’nun 10/1. maddesi uyarınca bilinen en son adresi (bozma öncesi verilen 08.04.2014 tarihli hükmün tebliğine ilişkin belgede ve bu hükmün temyizine ilişkin 12.05.2014 havale tarihli dilekçede belirtilen adres olan “...”) yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, sanık müdafinin 18.06.2020 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

A) “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında, atılı suçlara ilişkin sanıklar hakkında 213 sayılı VUK’nin 213. maddesine göre dava şartı olan mütalaa bulunmadığından CMK’nin 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davalarının dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

B) “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ...Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında, “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.