muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1174, Karar No: 2023/2933, Tarih: 26.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1174 E.  ,  2023/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/394 E., 2021/822 K.

DAVA TARİHİ : 06.03.2015

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının pamuk ürünü için sulama yaptığını ancak çok sık elektrik kesildiğini, elektrik enerjisinde aşırı dalgalanma olduğunu ve voltajın düştüğünü, kuyunun dalgıç pompalarının yandığını, ürünün yeterince sulanamadığını, bu hususta alınan delil tespiti raporuna itiraz olduğundan verim düşüklüğü zararının açıkça belirlenemediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, 8.600,00 TL dalgıç pompası tamir ücreti, 3.400,00 TL ürün kaybı olmak üzere toplam 12.000,00 TL tazminatın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 14.04.2016 tarihinde ürün kaybı yönünden talebini 72.252,82 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının abone olmadığı gibi gerekli önlemleri almadığını, bölgede kaçak kullanımın yaygın olması nedeniyle kesintilerin yasal olduğunu, tespit raporunu kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.05.2016 tarihli ve 2015/486 E., 2016/507 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 72.250,82 TL ürün kaybı bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının dalgıç pompaları tamir bedeline ilişkin talebinin aktif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 14.05.2018 tarihli ve 2016/16543 E., 2018/5138 K. sayılı ilamla; Mahkemece 2014 sezonunda davalı şirket tarafından hangi tarihlerde ve ne kadar süre ile elektrik kesintisi yapıldığı ile enerji nakil hatlarındaki elektrik dalgalanmalarının araştırılmadığı gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 30.09.2020 tarihli ve 2018/758 E., 2020/390 K. sayılı kararla; davanın kısmen kabulü ile 72.852,18 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 30.09.2020 tarihli ve 2018/758 E., 2020/390 K. sayılı kararla; davanın kısmen kabulü ile 72.852,18 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.06.2021 tarihli ve 202183664 E., 2021/6726 K. sayılı ilamıyla; davacının dava dilekçesinde 3.400,00 TL ürün kaybının dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ettiği, 14.04.2016 tarihinde ürün kaybı yönünden talebini 72.252,82 TL'ye yükselttiği, Mahkemece talep aşılarak 72.852,18 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, kabule göre de; Mahkemece 72.250,82 TL ürün kaybı bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen ilk kararın, davalı tarafın temyizi üzerine bozulduğu, Mahkemece aleyhe hüküm verme yasağı ihlal edilerek 72.852,18 TL ürün kaybı bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olmasının doğru görülmediği, ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının %20 kusurlu olduğu, ürün kaybı nedeniyle oluşan zararının 72.852,18 TL olduğu hesap edilmiş ise de, belirlenen zarar miktarından davacının kusuru oranında indirim yapılmaksızın karar verildiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava konusu taşınmazlarda müşterek malik olduğu, diğer müştereklerin kardeşleri ve akrabaları olduğu, davacının diğer müştereklerinin hisselerini icarla sürdüğü tanık beyanıyla anlaşılmakla, dava konusu taşınmazlarda sulama döneminde elektrik trafolarında oluşan dalgalanma nedeniyle trafoların zarar gördüğü, bu nedenle davacının sulama döneminde dava konusu taşınmazlara zamanında sulama yapamadığı, sulama yapılamaması nedeniyle elde edilecek ürünlerde ürün kaybı yaşandığı, ürün kaybından dolayı davalı şirketin % 80 oranında, davacının ise %20 oranında kusurlu olduğu, dava tarihi itibariyle davacının oluşan zararının 72.852,18 TL olduğu, davacının kusur durumu da gözetilerek yapılan indirimle zararın 58.281,75 TL olarak belirlendiği, davacının dalgıç pompa tamir bedellerine ilişkin talebi hakkında karar verilip kesinleştiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 58.281,75 TL tazminatın dava tarihi olan 06.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bozma gereğinin yerine gelmediğini, sadece hakkaniyet indirimi yapıldığını, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, rapora itirazlarının nazara alınmadığını, davacı tarafça usulüne uygun gübre kullanımı, verim arttırma adına tarlayı nadasa bırakma, iyi kalite de ilaçlama yapma ve toprak analizi yapma durumları araştırılmadan dava dosyasının bilirkişiye verildiğini, davacının voltaj dalgalanması nedeniyle ürünün zarara uğradığı yönündeki iddiasının yerinde olmadığını, dava dışı 3. kişinin alması gereken önlemleri almadığını, illiyet bağının kesildiğini, elektrik satışının dayanağını teşkil eden Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin Elektrik Enerjisinin Kesilmesi başlığını taşıyan 21 nci maddesi de dikkate alındığında şirketlerinin sorumluluğu bulunmadığını, abonenin sözleşme gücü ile fiilen çektiği gücün araştırılmadığını, davacı tarafın zararın çoğalmasına ve tazminatla sorumlu olanın hukuki durumunun ağırlaşmasına neden olduğunu, bu nedenle zarardan indirim yapılması gerektiğini, harçların yanlış hesaplandığını, bakiye karar harcını yatırmalarına rağmen bu miktarın mahsup edilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı elektrik şirketi tarafından yapıldığı iddia edilen elektrik kesintisi nedeniyle davacıya ait pamuk ürünlerinde yeterli sulama yapılamamasından kaynaklanan verim kaybı ve pompa tamir bedelinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi,

2.492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin, Yargı Harçları başlığı altında düzenlenen Karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının birinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1. Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verilmiş olmasına, bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşen ve usuli kazanılmış hak oluşturan kısımlar hakkında Mahkemece yeniden inceleme yapılamasına imkan bulunmamasına, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki kusur oranı ve zarar miktarının dosya kapsamı da dikkate alındığında taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olup, hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bilirkişi raporunda davacı için belirlenen %20 kusur oranında zarar miktarından bozma uyarınca indirim yapılmak suretiyle hüküm kurulmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı tarafça bozma öncesi dosyaya sunulan 13.01.2021 tarihli dilekçe ile bakiye karar harcının yatırıldığının bildirildiği, buna ilişkin 13.01.2021 tarihli 3.595,60 TL'lik harç makbuzunun dosyada bulunduğu anlaşılmakla, Mahkemece söz konusu harç makbuzu gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (3) ve (5) numaralı bentlerin çıkartılarak yerine

"3-Davacının ıslah harcı olarak yatırdığı 1.176,00 TL ile davalının bozma öncesinde yatırdığı 3.595,60 TL bakiye karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 4.771,60 TL karar ve ilam harcından alınması gerekli 3.981,23 TL karar ilam harcının mahsubu ile fazla alınan 790,37 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,"

"5-Davacının yatırdığı 1.176,00 TL ıslah harcından 790,37 TL sinin iadesine karar verildiğinden, kalan 385,63 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," bentlerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5655, Karar No: 2022/9286, Tarih: 12.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/5655 E.  ,  2022/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Askeri Savcılığın 23.01.2013 tarihli ve 2013/506 Esas, 2013/29 Karar sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 11.11.2012 tarihinde kışla içinde alkollü içki bulundurmak ve sokmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği iddiasıyla ASCK'nun 87/1 (emri hiç yapmayan asker kişiler cümlesi) uyarınca cezalandırılması için dava açıldığı halde gerekçeli kararın "iddia" ve "gerekçe" kısmında dava konusu olay ile ilgisi bulunmayan "sanığın 26.10.2012 tarihinde üstü konumundaki Kr.Plt.Bnb....'in verdiği esas duruşa geçmesi hususundaki hizmete müteallik emrini söz ve fiili ile açıkça reddettiği" şeklindeki başka bir eyleminden söz edilerek bu eylemden dolayı hüküm kurulmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Kabule göre de;

Bozma ilamı sonrasında sanık hakkında ... Üniversitesi'nden alınan 14.05.2019 tarihli Adli Tıp Bilirkişi Kurulu Raporunda "sanığın 26.08.2012 tarihinde işlediği iddia olunan emre itaatsizlikte ısrar suçu ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak nitelikte bir akıl hastalığı olmadığı" bildirilmekle birlikte değerlendirmenin "26.08.2012" tarihli emre itaatsizlikte ısrar suçuna ilişkin yapıldığı, temyize konu olayda suç tarihinin "11.11.2012" olduğu dikkate alındığında raporda bu suç tarihi yönünden bir değerlendirmede bulunulmadığı anlaşıldığından; sanığın suç tarihi olan 11.11.2012 tarihindeki cezai ehliyet durumunun 5237 sayılı TCK’nun 32/1-2’nci maddeleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda yeniden rapor düzenlettirildikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21602, Karar No: 2014/9317, Tarih: 18.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21602 E.  ,  2014/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.04.2014 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı ... vekilleri Av. ... ile Av. ...Karson geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı (koca) tarafından davalı (kadın) aleyhine açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine dair verilen hükmün davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 15.05.2013 tarih 2013/1188 esas 2013/13873 karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş, Dairemiz kararına karşı davalı tarafından 18.06.2013 tarihinde karar düzeltme yoluna başvurulmuştur. Bu aşamada davacı (koca) 01.07.2013 ve 11.07.2013 tarihli karar düzeltme talebine cevap dilekçeleriyle davasından feragat ettiğini bildirmiş, mahkemece 12.07.2013 tarihli ek karar ile davanın feragat sebebiyle reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı kadının davacı vekilinin feragate yetkisi olmadığı yönündeki itirazı ise feragat yetkisini içeren vekaletnamenin dosyaya sunulduğundan bahisle 18.07.2013 tarihli ek karar ile reddedilmiş, karar davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir,

İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesine göre münhasıran Yargıtay'a aittir. Davacının feragat dilekçesi üzerine mahkemenin kendi kararını kendisinin kaldırarak davanın reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, mahkemenin 12.07.2013 tarihli ek kararı ve bu kararla bağlantılı olan 18.07.2013 tarihli ek kararının bu nedenle bozularak kaldırılması gerekmiştir.

2-Mahkemenın 12.07.2013 tarihli ek kararı ve bu kararla bağlantılı olan 18.07.2013 tarihli ek kararının bozularak kaldırılması sebebi ile davalı kadının 18.06.2013 tarihli karar düzeltme talebinin incelenmesine gelince;

Davacı koca 01.07.2013 ve 11.07.2013 tarihli karar düzeltme talebine cevap dilekçeleriyle davasından feragat ettiğini bildirmiştir.Davadan feragat, davaya son veren bir taraf işlemidir ve hükmün kesinleşmesine kadar her zaman yapılabilir (HMK md 307, 310). Bu hale göre davacının davadan feragati de nazara alınarak davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, mahkemece feragat hususu gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Davacı koca 01.07.2013 ve 11.07.2013 tarihli karar düzeltme talebine cevap dilekçeleriyle davasından feragat ettiğini bildirmiştir.Davadan feragat, davaya son veren bir taraf işlemidir ve hükmün kesinleşmesine kadar her zaman yapılabilir (HMK md 307, 310). Bu hale göre davacının davadan feragati de nazara alınarak davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, mahkemece feragat hususu gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 12.07.2013 tarihli ek kararı ve bu kararla bağlantılı olan 18.07.2013 tarihli ek kararlarının bozularak kaldırılmasına, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı kadının karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440-442. maddeleri gereğince kabulüyle Dairemizin 15.05.2013 tarih 2013/1188 esas 2013/13873 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, davacı taraf davadan feragat ettiğini bildirmiş olduğundan feragat hususu gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün değişik gerekçe ile BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1100.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.04.2014 (Cuma)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra Başkan Vekili ...'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2020/6090, Karar No: 2021/1992, Tarih: 06.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6090 E.  ,  2021/1992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda maddi gerçeğin tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin tespiti açısından, vergi mükellefi oldukları anlaşılan sanıklar hakkında ilgili vergi dairesine müzekkere yazılarak suç tarihlerini kapsar şekilde haklarında vergi tekniği raporunun düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması ile düzenlenmesi halinde vergi tekniği raporunun dosyaya celbinin sağlanması, mevcut olmaması halinde ise vergi tekniği raporunun düzenlenmesinin istenmesi, sanıkların icra dairelerinden alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup, var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesi, sanıkların etrafta tefeci olarak bilinen şahıslardan olup olmadıkları hususunda ayrıntılı kolluk araştırması yaptırılması, UYAP kayıtlarına göre, sanıklar hakkında benzer nitelikteki eylemlerinden dolayı aynı suçtan açılan kamu davaları bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında tüm mevcut davalar araştırılarak, derdest ise birleştirilmesinden, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise onaylı birer suretinin dosya içine alınmasından sonra, suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ile mükerrer dava olup olmadığının saptanması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri de gözetilerek, sanıklara TCK'nın 241. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra belirtilen dava dosyalarından verilen cezanın mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi, hukuki kesintinin gerçekleşmesi halinde ise ayrı ceza verilmesi gerekirken, eksik

inceleme sonucu yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

12/02/2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "22/02/2013" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30483, Karar No: 2016/4302, Tarih: 29.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/30483 E.  ,  2016/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İdare vekili, müvekkili Belediyenin değişik şirketlerden her yıl hizmet satın aldığını, idareye husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımının söz konusu olduğunu savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı şirkete tebligat yapıldığı halde cevap dilekçesi vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin tazminata hak kazanılmayacak şekilde sona erdiğine dair ispat yükünün işvene ait olup, dosyada buna ilişkin davalı iddiası dışında bir bilgi ve belge bulunmadığı, davacı tanıklarının beyanları dikkate alındığında davacıya 12.05.2013 tarihinde izin verildiği halde akabinde devamsızlık tutanakları tutulduğu ve 22.05.2013 tarihinde işine son verildiğinin anlaşıldığı, davacının iş akdine 22.05.2013 tarihi itibariyle haksız olarak son verildiği, akit işverence feshedildikten sonra yasal yükümlülüklerden kurtulmak amaçlı olarak tutulan devamsızlık tutanaklarının tek taraflı olarak işverence her zaman düzenlenebilecek olması nazara alındığında işverenin iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini ispatlayamadığı, geçimini emeği ile sağlayan bir insanın işyerinden alacaklarını almadan kendi özgür iradesi ile işten ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacının hemen yeni bir işe girdiği iddia edilmediği gibi bu hususun kanıtlanamadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri hüküm altına alınmış, hafta tatili ücreti isteminin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Hakkı ortadan kaldıran belgeler, mahkemece yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre davalı Şirket yetkilisi temyiz aşamasında davacıya ait yıllık izin kullanıldığına dair belge sunmuştur. Hakkı ortadan kaldıran bu belgeye karşı diyecekleri davacı tarafa sorulmalı kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeli ve sonuçlara göre karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.