muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2746, Karar No: 2018/21456, Tarih: 26.11.2018

F) Temyiz başvurusu :

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Taraflar arasında davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçinin iş akdi 01/11/2016 tarihli fesih yazısıyla “01.02.2013 tarihinden beri şirketimiz bünyesinde ... Üretim biriminde Üretim Teknisyeni olarak çalışmaktasınız.Sizin de bildiğiniz gibi işe girdiğiniz tarihten itibaren sıklıkla işinizi aksatma, mesai saatlerine riayet etmeme, verilen iş programlarına uymama ve amirleriniz ve çalışma arkadaşlarınız ile iletişim sorunları yaşamaktasınız.24.8.2015 tarihinde 08:30-17:30 olan mesai saatleri içerisinde hiçbir gerekçe göstermeden işyerine hiç gelmemiş olup bu husus amirlerinizce tutanak altına alınmıştır. 14.12.2015 tarihinde 08:30 olarak bildirilen mesai başlangıç saatine uyuyakaldığınız gerekçesiyle uymayarak 10:00'da iş .başlangıcı yaptınız ve bu husus sizin de imzanızla tutanak altına alınmıştır. İşinizi aksatmanıza yönelik olarak tarafınıza defalarca uyarı verilmiş, 7.9.2016 tarihinde ise yaşanan sıkıntılara ilişkin tarafınızla görüşme yapılarak tutanak altına alınmıştır. Söz konusu görüşmede, özellikle yaşadığınız bıçaklanma olayı nedeniyle yaşanan aksaklıklar dile getirilmiş ve tarafınıza yapılan uyanlar yinelenmiştir. Ancak size karşı gösterilen bu anlayışlı tutuma karşı davranışlarınızda bir düzelme olmamıştır.Aksine 29.10.2016 tarihinde geçerli bir mazeretiniz olmadan işe gelmediğiniz ve sözlü olarak geceyi nezarette geçirdiğiniz için gelemeyeceğinize dair beyanda bulunduğunuz İçin bu hususa ilişkin savunmanız 31.10.2016 tarihinde talep edilmiştir. 31.10.2016 tarihinde vermiş olduğunuz savunma yazısı titizlikle incelenmiştir. Savunma yazınızda değindiğiniz hususlar, özellikle "daha önce iş programını aksatmadığınız" yönündeki iddianız ve söz konusu durumun bir daha yaşanmayacağına ilişkin beyanlarınız; daha önce gerçekleşen eylemleriniz ve uyarılara rağmen bu eyleminizin tekrarlanması nedeniyle yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır. Defalarca tekrarlayan eylemleriniz ile özel hayatınız ve iş hayatınız arasında denge kuramamanız, sürekli işinizi ve Şirketin üretim düzenini aksatmanız ve ayrıca uzlaşmacı olmayan tutumunuz sebebiyle; yapılan değerlendirmeler sonucu İş Akdinizin daha fazla devam ettirilmesinin iki taraf açısından da mümkün olmadığı anlaşılmış olup, İş Akdinizin 1.11.2016 tarihi itibari ile 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 17. ve 18. maddesine dayanılarak hak etmiş olduğunuz kıdem tazminatı ile ihbar öneline ait ücretin peşin ödenmek suretiyle geçerli nedenle feshedilmesine karar verilmiştir.” denilerek feshedilmiştir.

Davalı işverence davacının 31.10.2016 tarihinde 29.10.2016 tarihinde çalışma yapılacağı bildirilmesine rağmen çalışma planına uymadığı ve kişisel sorunlarına işe yansıtması nedeniyle savunması talep edilmiş, davacının 31.10.2016 tarihli savunmasında yaşadığı sorunlar nedeniyle psikolojik olarak çalışamayacağından amirini arayıp telefonla haber verdiğini ancak kabul edilmediğini, üst amir...’yi aradığını onun da kabul etmediğini, servis kapıya gelince ona da gelemeyeceğini belirttiğini, kendisine izin verilmediğini özel hayatıyla ilgili sorunlarını işe yansıtmamaya çalışacağını belirttiği görülmüştür.

Yargılama sırasından dinlenen davalı tanıklarından, Serkan Oban beyanında davacının işle özel hayatı arasında dengeyi kuramayan birisi olduğunu, normalde iş yerinde üretim günlerinde çalışacakların listesinin bir ay önceden belirlendiğini, davacının bir yıl içinde 3 defa üretim günlerinde mesaiye habersiz olarak gelmediğini, davacının en son 29 Ekim’de evinin önüne kadar servis gitmesine rağmen gelmeyeceğini belirterek mesaiye gelmediğini, buna rağmen birim yöneticisinin kendisini telefonla arayarak tekrar çağırdığını, birim yöneticisinin kendisinin alkollü olabileceğini ve sesinin o şekilde geldiğini söylediğini, davacının işe tekrar kazanılması için çok çaba sarf edildiğini, geçtiğimiz 1 yıl içinde davacı iş yerinde diğer çalışanlarla bir takım sorunlar yaşadığını kendisine bu konuda sözlü olarak uyarı yapıldığını belirttiği diğer davalı tanığı... ’ın ise davalı iş yerinde 6 Ocak 2011 yılından bu yana halen çalıştığını davacının işle yaşam dengesi kurmakta sıkıntı çektiğini, mesaiye haber vermeden geç geldiğini, özel hayatında yaşadığı bir takım sıkıntıları olduğunu, en son bir bıçaklanma olayı yaşadığını, kendisinin yöneticisi konumunda olduğundan kendi beyanlarına dayalı olarak bunları bildiğini, üretim günleri resmi tatillere denk gelirse resmi tatillerde de çalışma olduğunu, bunun işe başlarken sözleşmede de olduğunu, bu konuda bilgi de verildiğini, bıçaklanma olayının 29 Ekim'de meydana geldiğini, daha önceden planlı olmasına ve davacının evinin önüne kadar servis gitmesine rağmen gelmeyeceğini belirterek davacının mesaiye gelmediğini, davacının iş yerinde diğer çalışanlarla da sorunlar yaşadığını, ekip liderinin işin durumuna göre verdiği işleri reddettiği durumlar olduğunu, davacının yapmış olduğu devamsızlıkların ardı ardına iki gün şeklinde olmadığını ancak bir yıl içinde yakın aralıklarla iki defa devamsızlığının olduğunu, tutanak altına da alındığını belirtmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının dava dilekçesinde 07.09.2016 tarihinde devamsızlık yaptığını kabul ettiği, bu tarihte bıçaklandığından devamsızlık yaptığını bildirdiği, mahkemece yargılama sırasında davacının tedavi gördüğünü iddia ettiği hastaneye yazılan müzekkere cevaplarına göre ise davacının bu tarihte hastaneye girişinin olmadığı ancak sunulan diğer belgelere göre 04.08.2016 tarihinde darp ve bıçaklanma nedeniyle hastaneye başvurduğu ve başka bir tarihte de intihar girişiminde bulunduğu belirtilmiştir.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacının 29.10.2016 ve 07.09.2016 tarihlerinde haklı bir mazereti olmadan işe gelmediği, işveren tarafından izin talebinin kabul edilmemesine rağmen geçerli bir mazereti bulunmaksızın 29/10/2016 tarihli mesaiye katılmadığı, 29.10.2016 tarihi Cumhuriyet Bayramı olup, bu tarih ulusal bayram ise de, davacının davranışları ve savunmasında da yaşadığı sorunlar nedeniyle psikolojik olarak çalışamayacağı gibi sebepler bildirdiği, neticeten davacının özel hayatındaki sıkıntıların işyerinde olumsuzluklara ve iş akışının bozulmasına neden olduğu, artık davalı işverenin davacıyla çalışmasının beklenemeyeceği ve davalı işverenin açıklanan nedenlere istinaden gerçekleştirdiği feshin geçerli nedene dayandığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenle davanın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü yerinde değildir.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından, davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 300,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

7-Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 26.11.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6419, Karar No: 2013/8833, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6419 E.  ,  2013/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, saman, mısır (2.ürün) ve pamuğun 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5619, Karar No: 2014/2612, Tarih: 18.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5619 E.  ,  2014/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2009/346-2012/671

Davacılar R.. Ç.. vd. vekili Avukat H. Ç.. tarafından, davalılar M.. G.. vd. aleyhine 14/09/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların tazmini istemlerine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, mesken ve işyeri olarak kullandıkları binanın davalılar tarafından yasa dışı bir şekilde yıkımı esnasında davacı R.. Ç..'ın yaraladığını, bina içindeki malzemelerin zarar gördüğünü belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararların ödetilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, iddianın aksine yıkım işinin arsa sahibinin talimatı üzerine belediye tarafından gerçekleştirildiğini, bu nedenle usul ve yasaya aykırı olan davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre malvarlığına yönelik zarardan dolayı maddi tazminata hükmedilmiş, bu tür zararlardan dolayı manevi tazminata hükmedilemeyeceğinden bahisle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, buna karşın yaralanma eylemine yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmamış ve hüküm kurulmamıştır.

a) Dava konusu olaydan dolayı davalı M.. G.. hakkında, davacı R.. Ç..'a yönelik “yaralama ve tehdit” suçlarından açılan kamu davası sonucu delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş ise de; olay günü davalının yanında işçileri ile birlikte binayı yıkıma geldiklerinde, davacının yıkıma karşı çıkarak binanın içerisine girdiği, bilahare adli raporda yazılı olduğu şekilde yaralandığı sabittir. Davalı M.. G..'nun “kasten yaralama” suçundan beraat etmiş olması Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakimini bağlamaz. Davacının dava konusu olay kapsamında yaralanması nedeniyle ruh ve vücut bütünlüğünün bozulduğu, bu yüzden de davanın yasal dayanağı olan BK'nun 47. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiğinin kabulü gerekir.

Şu halde, davacı R.. Ç..'a bu yaralanması nedeniyle uygun bir miktar manevi tazminat takdiri gerekirken, bu kalem istemin değerlendirme dışı tutularak reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Dosya içerisinde bulunan tespit bilirkişi raporu ile mahkemece alınan bilirkişi raporunda, zarara uğrayan malzeme miktarı ve özellikle bu malzemelerin birim fiyatı farklı belirlenmiş, değişik zarar hesabı yapılmıştır. Raporlar arasında, tespit edilen bulgular ve varılan sonuçlar itibariyle çelişki bulunmakta olup, bu çelişki giderilmeden ve gerekçe de gösterilmeden mahkemece alınan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru değildir.

Şu halde, çelişkiyi gidermek için yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19013, Karar No: 2019/3234, Tarih: 21.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/19013 E.  ,  2019/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde her bir sanık için (17,80 TL), yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Görgü veTespit Tutanağına göre; mazot deposunun kapağının kilidinin olmadığı, kapak üzerinde ve mazot deposunda herhangi bir zorlama ve hasarın tespit edilemediğinin belirtildiği, şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde kamyonun yakıt deposunun kapağının anahtarlı olmadığını, sanıkların ise kamyonun yakıt deposunun anahtarlı olmayan kapağını ingiliz anahtarı ile açtıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların şikayetçinin park halinde bıraktığı kamyonun kilitli olmayan mazot deposu kapağını açarak mazot çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Sanıkların kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde suçu gece işlediklerini beyan ederek belirli bir saat belirtmemiş iseler de; kolluktaki ifadelerinde suçu saat 19.00 ile 21.00 sıralarında işlediklerini beyan etmeleri, çalınan mazotun 120 litre olması ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 19:22 'de başladığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle yazılı şekilde sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

3- Kovuşturma sırasında kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17304, Karar No: 2012/42068, Tarih: 06.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17304 E.  ,  2012/42068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Mahkememizin 14.10.2009 tarihinde verdiği beraat kararının temyiz kabiliyeti olduğundan mahkemenin 09.11.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

24.12.2007 tarihli suç tutunağında suça konu emvalin sanığın evine 15 metre mesafede bulunduğu yazılı olmasına sanığın evine yakın evi olan ........... sanığın emvali tarktörle getirdiğini bildirmesine göre; ....... ile sanığın arasında husumet olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre hüküm tesisi gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29298, Karar No: 2017/12760, Tarih: 11.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/29298 E.  ,  2017/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı kıdem tazminatı ile izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait İlköğretim okulunda temizlik, bekçilik, kalorifer yakımı gibi işlerde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ...ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ... ... ... bağlı olarak çalıştığını bu nedenle... ... ... nin davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının kendi isteği ile ayrıldığını ve buna ilişkin dilekçe verdiğini, ödenmemiş herhangi bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliklerinin yasal temsilcisinin ... ... ... olduğu bu nedenle davalının husumet itirazının yerinde olmadığı, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız şekilde fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı nezdinde işe başlama tarihi ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davacı davalıya ait okulda 2000 yılı Ağustos ayında işe başladığını iddia etmiş ve Mahkemece davacının 31/08/2000 tarihinde işe başladığı kabul edilmiştir.

Dosyada mevcut hizmet döküm cetveline göre davacının işe başlama tarihi 21/09/2001 olup bu kaydın aksi davacı tarafça usulünce ispatlanamamıştır. Bu nedenle Mahkemece davacının davalı nezdinde 21/09/2001-31/12/2011 tarihleri arasında kesintisiz şekilde çalıştığı kabul edilerek davacı alacakları bu süreye göre hesaplanması gerekirken ispat yokluğuna rağmen hizmet başlangının 31/08/2000 olarak kabulü hatalıdır.

3- Davacı taraf davalı nezdindeki son ücretinin net 800,00 TL olduğunu iddia etmiş ve Mahkemece bu iddiaya itibar olunmuş ise de iddia ettiği ücretle çalıştığına yönelik bir ispatı yoktur. Bu halde davacının sigorta kayıtlarına yansıyan ücret miktarı ile çalıştığı kabul edilerek tüm alacakları bu ücrete göre hesaplanmalıdır.

3- Davacı taraf davalı nezdindeki son ücretinin net 800,00 TL olduğunu iddia etmiş ve Mahkemece bu iddiaya itibar olunmuş ise de iddia ettiği ücretle çalıştığına yönelik bir ispatı yoktur. Bu halde davacının sigorta kayıtlarına yansıyan ücret miktarı ile çalıştığı kabul edilerek tüm alacakları bu ücrete göre hesaplanmalıdır.

4- Davacı davalı nezdinde fazla çalışma yaptığını ileri sürüp delil olarak tanık beyanına dayanmıştır. Dinlenen davacı ... davacı ile birlikte aynı okulda çalışmadığı için davacınınn çalışma koşullarını bilebilecek durumda değildir. Bu tanık beyanı dışında başka somut delil de olmadığından alacağın ispatlandığı söylenemez. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak, söz konusu talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

5- Dosya kapsamından davacının davalıya ait okulda diğer işler yanında bekçilik de yaptığı kabul edilerek ...ve genel tatil alacağı ile hafta tatili alacağının kayıtlardaki ücret miktarına göre yapılması gerekmektedir. Ayrıca hak edilen brüt tuturlardan net tutarlar bulunurken damga ve gelir vergisi yanında sigorta ve işsizlik primi kesintileri de indirilmelidir.

6- Harçtan muaf olan davalı aleyhine harca hükmedilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.