muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4979, Karar No: 2015/12021, Tarih: 16.11.2015

kısmına ıslah tarihinden), davacı ... Yönünden; 8.204,34 TL'nin (bunun 7.881,84 TL'lik kısmına dava, 322,50 TL'lik kısmına ıslah tarihinden), davacı .... yönünden; 10.584,81 TL'nin (bunun 9.901,30 TL'lik kısmına dava, 683,51 TL'lik kısmına ıslah tarihinden) itibaren işletilecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklı alacak istemine ilişkindir. HMK'nın 266. maddesi uyarnıca mahkemece çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir. Aynı kanunun 282. maddesi uyarınca Hâkim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir. Somut olayda; davanın bankacılık işleminden kaynaklanması ve uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirmesi nedeniyle mahkemece bilirkişinin oy ve görüşünün alınması yoluna gidilmiş, bilirkişi olarak görevlendirilen ...'tan 10.01.2014 ve 07.04.2014 tarihli iki rapor alınmıştır. Ne var ki bilirkişi tarafından verilen 10.01.2014 tarihli raporda dava konusu teminat mektubu komisyonları nedeniyle davacının bir alacağı bulunmadığı hatta davalıya borcunun bulunduğu belirtilmiş iken mahkemece hükme esas alınan ve itiraz üzerine verilen 07.04.2014 tarihli raporda davacının toplam 32.729,44 TL alacağının olduğuna değinilmiştir. HMK'nın yukarıda değinilen 282. maddesi uyarınca hakim bilirkişi raporlarını diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirebilecek ise de bu yasa hükmü hakime rapor içeriklerini değerlendirmede koşulsuz bir serbesti tanındığı şeklinde yorumlanamaz. Dava konusu olayda taraflar arasındaki ihtilaf, davacılar ile davalı banka arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalı banka tarafından kullandırılan teminat mektuplarından alınan komisyon oranlarına ilişkin olup uyuşmazlığın çözümünde taraflar arasındaki hukuki ilişkinin, sözleşmelerin ve bu konuya ilişkin yasal mevzuatın da değerlendirilmesi zorunludur. Davalı vekilince hükme esas alınan bilirkişi raporlarına yönelik; kesin teminat mektupları için üçer aylık, geçici teminat mektupları için 12 aylık periyotlar üzerinden % 5 ve % 1 oranları uygulanılarak hesaplama yapılması gerektiği, komisyon oranlarının hesabında asgari komisyon oranlarının da gözetileceği, BSMV miktarlarının da hesaplamaya dahil edildiği, davacıların uzunca süre bu oranlara itiraz etmeyerek belirlenen oranları kabul ettiği, bir kısım taleplerin zamanaşımına uğradığı yönünde ciddi itirazlarda bulunulmuştur. Mahkemece davalı vekilinin hükme esas alınan rapora yönelik ciddi itirazları karar gerekçesinde karşılanmadığı gibi bu itirazları giderir mahiyette ek rapor ya da yeni bir rapor alınması yoluna da gidilmemiştir. O halde mahkemece; bankacılık mevzuatında uzman kişilerden seçileçek üç kişilik bilirkişi heyetinden davalı vekilinin hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik ciddi itirazlarını karşılayacak ve dosyada yer alan raporlar arasıdaki çelişkiyi giderecek şekilde yeni bir rapor alınıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik arastırmayla yazılı yekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20118, Karar No: 2013/7750, Tarih: 15.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20118 E.  ,  2013/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptail ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili özetle; müvekkilinin alacaklarının tahsili için icra takibi başlatıldığını, ancak davalı tarafından itiraz edilmesi nedeniyle icra takibinin durdurulduğunu, takibin Çalışma Bakanlığı Müfettişleri tarafından tespit edilen isçilik alacaklarına dayandığını, davalının itirazının haksız ve kötüniyetli olduğunu iddia ederek davalının itirazının iptaline, takibin devamına % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı kooperatifin husumet ehliyetinin olmadığını sadece kayden işveren olarak göründüğünü, davacının gerçek işvereninin davacının babası ... olduğunu, davacının ücretinin ve sigorta primlerinin babası tarafından yatırıldığını, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g bendi gereğince feshedildiğini, iddia edilen alacaklar yargılamayı gerektirdiğinden icra takibine haklı olarak itiraz edildiğini, icra takibinde talep edilen 1.869,75 TL ücret alacağının müvekkili tarafından kabul edildiğini, talebin kısmen kabul edilmesine rağmen alacağın faiz başlangıç tarihinin icra takip tarihi olmadığını, davalı işverenin dava tarihinden önce temerrüde düşmediğini, iyiniyetli olarak davacının haklı ve kanuni bir mazereti olabileceği ve işe gelebileceği ihtimaline karşı Sosyal Güvenlik Kurumuna çıkışının 02.12.2010 tarihine kadar bildirilmediğini, talep edilen bir kısım alacakların kanuni ve haklı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin nasıl feshedildiği hususu ihtilaf konusu olup, davacı iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının mazeretsiz olarak devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Davalı işveren davacının 01.10.2010 tarihinden 06.10.2010 tarihine kadar işe gelmediğine dair düzenlediği tutanakları dosyaya ibraz etmiştir. Davacı tanıkları iş sözleşmesinin nasıl sona erdiğini bilmediklerini, davalı tanıkları ise tutulan devamsızlık tutanaklarının içeriğini doğrulayarak davacının işe gelmemesi sebebiyle işten çıkarıldığını beyan etmişlerdir. Davacı devamsızlık yaptığı günlere dair herhangi bir mazeret bildirmediği gibi işe gelmemesini gerektirecek haklı bir sebep de ileri sürmemiştir. Bu durumda davacının iş sözleşmesinin haklı bir mazerete dayanmaksızın devamsızlık yapması sebebiyle işveren tarafından haklı olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesi haklı olarak feshedilen davacı işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz. Bu sebeple davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12808, Karar No: 2017/25947, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12808 E.  ,  2017/25947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25352, Karar No: 2013/2258, Tarih: 24.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25352 E.  ,  2013/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 2098,54 TL maddi, 2000 TL manevi tazminatındavalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Maddi zarar; bir malvarlığının zarar doğuran olayın meydana gelmesinden sonraki durum ile bu olay meydana gelmeseydi arzedeceği durum arasındaki fark olarak ifade edilecek olursa, maddi tazminatın bu farkı ortadan kaldırmaya, zarar görenin ekonomik durumunu kıymet itibariyle mümkün olduğu kadarıyla eski haline getirmeye yarıyan bir vasıta olduğu nazara alındığında, davacının tutuklanma nedeniyle açığa alınıp ödenmeyen muhtarlık maaşının ödenmesine kadar olan süreçteki maaş kaybının maddi zarar kapsamında tazmin edilmesi isabetli bulunmuş bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5385, Karar No: 2012/18728, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5385 E.  ,  2012/18728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza beton dökerek plaj yeri yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuat içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın kıyı kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yeminlerinin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21776, Karar No: 2018/8970, Tarih: 11.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21776 E.  ,  2018/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek dava dilekçesinde; davalı eşinin adresi olarak "......." adresini göstermiştir. Mahkemece, aynı zamanda davacı erkeğin de ikamet ettiği bu adrese dava dilekçesi tebliğe çıkarılmış ve komşu ...beyanına göre erkeğin işte olduğu belirtilerek, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ işlemi yapılmıştır. Davacı, davada hasım konumunda olduğundan, davalıya aynı zamanda davacının ikamet ettiği adreste yapılan tebligatlar, tebligat kanunun 39. maddesine göre usulsüzdür. O halde mahkemece yapılacak iş; dava dilekçesinin davalıya usulüne uygun şekilde tebliği, davalıya cevap dilekçesi sunma hakkı tanınması, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamaları tamamlandıktan sonra ön inceleme duruşma gününün tebliği, bundan sonra tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tespiti (HMK m. 140) taraflarca üzerinde anlaşılamayan ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için usulüne uygun şekilde delil gösterildiği takdirde tahkikat aşamasına geçilerek gösterilen deliller toplanıp, birlikte değerlendirilerek bir sonuca ulaşmaktan ibarettir. Davalıya usulüne uygun şekilde tebligat yapılarak taraf teşkili sağlanmadan, davalının yokluğunda yargılamaya devam ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkına da, (HMK m.27) aykırı olup, bu sebeplerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.09.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/5726, Karar No: 2007/6872, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5726 E.  ,  2007/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının aleyhine 2.500.00 YTL tutarlı çekle icra takibine giriştiğini, çekten dolayı borçlu olunmadığını, zira çeklerin kayıp sonucu ele geçirildiği gibi tarihinde de tahrifat yapıldığını bildirerek, borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava değerinin 2.500.00 YTL olup, mahkemenin görev sınırı altında kalması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesi olduğuna tensiben karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/309, Karar No: 2024/5865, Tarih: 30.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/309 E.  ,  2024/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/11 Esas, 2016/695 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile karar verildiğine, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, sanık hakkında verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen cezanın az olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ölen işçinin kusursuz olduğuna, eksik inceleme neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile karar verildiğine, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, sanık hakkında verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen cezanın az olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ölen işçinin kusursuz olduğuna, eksik inceleme neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21.04.2014 tarihinde OEDAŞ Elektrik Dağıtım Tavşanlı işletmesinde kırsal ekipte elektrik teknisyeni olarak çalışan ölen ...'nın Tavşanlı İlçesi Moymul Mahallesi Tunçbilek Caddesinde bulunan yüksek gerilim direğinin yerinin değiştirilmesi işinde görevlendirildiği, sanık ...'ın Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş. Tarafından vardiya şefi olarak görevlendirildiği, AG-OG müşterek hatlı direkteki alçak ve yüksek gerilim hat tellerini sökmek üzere olay günü iş arkadaşı ... ile hidrolik sepetli aracın sepetine binerek direğin tepesine çıktıkları, direğin alt kısmından geçen alçak gerilim hattın enerjisi kesildiği haberi üzerine tanık ... tellerini keserek aşağıya attığı, ölen direğin üst kısmındaki yüksek gerilim tellerini kesmek üzere sepeti yukarı kaldırıp YG iletkenine yaklaştığında elektrik akımına kapıldığı ve emniyet kemeri takılı olmadığından sepetten aşağı düşerek ölümüyle sonuçlanan iş kazasında soruşturma aşamasında iş güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen 21.07.2014 tarihli bilirkişi raporunda; vardiya amiri ...'ın, himayesinde yapılan bir işte yeterli iş güvenliği tedbirlerini almamak, gerekli kontrolleri yapmamaktan dolayı söz konusu iş kazasında asli kusurlu olduğunun belirlendiği, mahallinde 14.09.2015 tarihinde keşif sonrası düzenlenen 08.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda; olay yerinde vardiya amiri olarak görev yaparken ölenin iletken sökümü yapacağı AG-OG müşterek direğinin hangi trafodan beslendiğine dikkat etmeyen, yanlış hattın enerjisini kesen, bunun farkına varamayıp öleni yanlış bilgilendirerek ölenin yanılgıya düşmesine, enerjili hattı enerjisiz zannetmesine sebep olan, üstelik enerji kesmemanevrasını bitirip olay yerine geldiğinde ölenin neon lambalı ıstanka ile gerilim kontrolü yapmadığını ve emniyet kemeri kullanmadığı gördüğü halde müdahale etmeyen, sökümü yapılacak YG hat iletkenlerinde gerilim kontrolü yapmasını ve emniyet kemeri takmasını sağlamayan sanık ...’ın asli kusurlu olduğunun belirlendiği, Yerel Mahkemece dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan iş kazasında asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18885, Karar No: 2014/1344, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18885 E.  ,  2014/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/1222-2013/671

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.