muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2527, Karar No: 2024/6849, Tarih: 19.09.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikametinde uyuşturucu madde depolayıp, aracıyla uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin Olay Tutanağı, Arama ve El Koyma kararına istinaden ikametinde yapılan aramada kişisel kullanım miktarının çok üzerinde farklı nitelikte uyuşturucu maddelerin ve hassas terazilerin ele geçirilmesi, ele geçen materyallerde sanığın parmak izinin tespit edilmesi ve sanığın inkara dayalı tevilli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.02.2023 tarihli ve 2023/242 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4293, Karar No: 2014/6224, Tarih: 25.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/4293 E.  ,  2014/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/155085

MAHKEMESİ : Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/31 (E) ve 2010/187 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut bilgi belgeye göre oluşun, 29.01.2010 günlü ihbar içeriğine uygun olması karşısında; ihbarda bulunan tanık E.. G..'in aşamalarda verdiği çelişkili ifadelerin giderilmesini teminen, tanığın olay tarihini de kapsayan dönemde kayıp kimlik bildiriminde bulunup bulunmadığının tespitiyle, mahkemeye ibraz edilen kimliğin düzenlenme tarihinin belirlenmesi, adı geçenin mahkeme huzurunda alınacak imza örnekleri ile dosya kapsamındaki imzalarının karşılaştırılması ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan tanığın, kovuşturma aşamasında dinlenen kişiyle aynı kişi olup olmadığı hususunun, tanığı soruşturma aşamasında dinleyen ve tutanak düzenleyen kişilerce yüzleştirilerek teyit edilmesinden sonra, kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan U.. M.. vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32681, Karar No: 2018/9922, Tarih: 22.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/32681 E.  ,  2018/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Aynı mahallede bulunan ve aynı proje kapsamından kamulaştırılan taşınmazlarla ilgili olarak açılan ... .Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/131 Esas sayılı dosyasındaki Baş sokağa cepheli taşınmaza 2013 yılının üçüncü ayında m² fiyatı 1420 TL/m², ... .Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/66 Esas sayılı dosyasında ... Sokağı cepheli 387ada 15 parsel sayılı taşınmaza da aynı değerlerdirme tarihi olan 2015'in ikinci ayında 1675-TL/m² değer belirlenerek verilen mahkeme kararlarının Dairemiz denetiminden geçerek m² birim bedellerinin kesinleştiği gözetildiğinde eldeki dosyada belirlenen m² bedelinin düşük tesbit edildiği kanaati oluştuğundan hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporu yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/898, Karar No: 2011/5950, Tarih: 17.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/898 E.  ,  2011/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine, Çengeller Köyü Tüzel Kişiliği, ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.09.2010 gün ve 15/113 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; davalı gerçek şahıslar adına tapuda kayıtlı bulunan 137 ada 1, 139 ada 4, 7 ve 8 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle payları oranında adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazların Hazine adına tapuda kayıtlı olmadığını, bu nedenle husumetin kendilerine düşmediğini belirterek husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK. nun 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, vekalet ücreti yönünden davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı Hazine vekili vekalet ücreti yönünden hükmü temyiz etmiştir. Tapu iptali ve tescil davalarında kural olarak dava kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise mirasçılarına yöneltilerek açılır. Dava konusu parsellerin kadastro yoluyla gerçek şahıslar adına tespit ve tescil edildikleri dosya arasında bulunan tapu kayıtlarıyla sabittir. Hazine tapu kayıtlarında malik olmadığına göre, husumetin Hazineye yöneltilmesi bu bakımdan doğru değildir. Davalı Hazine cevap dilekçesinde davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir. Yargılama oturumlarında davalı Hazine kendisini vekille temsil ettirdiğine göre hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı Hazine yararına vekalet ücreti yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu kanunda herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici madde 3’ün yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca sadece vekalet ücreti yönünden BOZULMASINA 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/435, Karar No: 2016/10183, Tarih: 27.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/435 E.  ,  2016/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamı üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili kurum lehine olarak sonuçlanan dava ve icra takiplerinden dolayı karşı taraftan tahsil edilerek emanet hesaplarına yatırılan avukatlık ücretlerinden diğer avukatlar ile birlikte kadrolu avukat olarak çalışan davalıya da yasaların belirlediği limitlerin üzerinde avukatlık ücreti ödemesi yapıldığını ileri sürerek; fazla ödenen 18.193,08 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, ayrıca yönetmelik gereği limit sınırını aşan avukatlık ücretlerinin emanet hesabında tutulduğunu ve limitini doldurmayan avukatlara ödendiğini, buna göre davacı kurumun aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, esas yönünden ise limit sınırını aşan vekalet ücretlerinin emanet hesabında tutulacak olması nedeniyle davacı kurumun faiz talebinin de yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, "idarece 23.10.2003 tarih 16543 sayılı yazısı ile limitsiz ödeme başladığı tarihte idare ödemenin sebepsizliğini bilmekte olup, BK'nun 66. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği sonucuna varılmakla, talebin zamanaşımı süresi yönünden reddine" dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 27.01.2011 tarih, ...Karar sayılı ilamıyla "... Ancak, yerleşik uygulamada BK'nun 66.maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin, tüzel kişilerde dava açılmak üzere emir vermeye yetkili organın zararı ve zarar vereni öğrenmesi (olur vermesi) ile başladığı kabul edilmektedir.

./..

-2-

Somut olayda, dava açmak üzere emir vermeye yetkili Genel Müdürlüğün durumu 16/01/2009 tarihinde öğrenmekle zamanaşımının bu tarihte başladığı ileri sürüldüğüne göre, bu husus araştırılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, varsayımla zamanaşımının 2003 yılında başladığının kabulü doğru görülmemiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir...." gerekçesiyle bozma konusu yapılmıştır .

./..

-2-

Somut olayda, dava açmak üzere emir vermeye yetkili Genel Müdürlüğün durumu 16/01/2009 tarihinde öğrenmekle zamanaşımının bu tarihte başladığı ileri sürüldüğüne göre, bu husus araştırılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, varsayımla zamanaşımının 2003 yılında başladığının kabulü doğru görülmemiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir...." gerekçesiyle bozma konusu yapılmıştır .

Dairemizin 27.01.2011 Tarih, ... Karar sayılı ilk bozma ilamına uyulması yönünde ara kararı alan mahkemece, davanın yasal süresinde açıldığı, davacı kurumun alacağının 15.156,45 TL sini davalının 2010, 2011 ve 2012 yıllarında almaya hak kazandığı vekalet ücretlerinden mahsup ettiği, bakiye kalan 3.036,63 TL'nin ise temerrüdün gerçekleştiği 28.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabülü ile kısmen reddine karar verilmiş, hükmün, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 07.04.2014 Tarih,...Karar sayılı ilamıyla;

"...Ancak, davaya konu edilen alacak 15.156,45 TL limit aşımı avukatlık ücreti ve 3.036,63 TL vergiden ibaret olup, yargılama aşamasında 15.156,45 TL'nin davalının sonradan doğan vekalet ücretlerinden mahsup edildiği, buna göre bu alacak kalemi yönünden davanın konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, yargılama sırasında tahsil edilmiş olan alacak kalemi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, buna bağlı olarak konusuz kalan alacak kalemine temerrüt tarihi olan 28.03.2009 tarihinden mahsup tarihlerine kadar işlemiş yasal faiz ile davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacı kurum tarafından davalıya gönderilen 12.03.2009 tarihli yazı ile sadece 15.156,45 TL alacağın 15 gün içerisinde iadesi istenilmiştir. Buna göre, mahkemece; 3.036,63 TL alacak yönünden davalının açılan dava ile temerrüde düşürüldüğü gözetilmeden, bu kalem alacağın temerrüde esas teşkil etmeyen 28.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır." gerekçesiyle sözkonusu yargılama dosyasında 2. kez bozma kararı verilmiştir .

Dairemizin 07.04.2014 tarih, ...Karar sayılı 2. bozma ilamı üzerine; dosyanın gönderildiği mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde ara kararı alınarak yapılan yargılama neticesinde; "...Davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 3.036,63-TL'nin dava tarihi 17/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, mahsup edilen 15.156,45-TL alacak üzerinden, temerrüt tarihi 28/03/2009'dan mahsup tarihine kadar işleyecek yasal faizin davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine..." karar verilmiş sözkonusu karar davalı tarafça temyiz edilmiştir .

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-3-

Hesaplanan alacak miktarı içinde davacı idarece Vergi Dairesine ödenen (3029,25 TL lik) gelir vergisinin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalının, Vergi Dairesine hataen ödenen gelir vergisinden dolayı bir zenginleşmesi bulunmadığı gibi, ödemede bir kusuru da bulunmamaktadır. Davacı idarenin hataen ödediği gelir vergisini ilgili yerden her zaman geri isteyebileceği de gözetildiğinde; davalının vergi miktarından da sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/18963, Karar No: 2021/851, Tarih: 25.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/18963 E.  ,  2021/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiye ait işyerinin kapı kilit çerçevesinde zorlama izlerinin tespit edildiği, eyleminin mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun anlaşılması karşısında, bu suç yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verilmesi gerekirken 2 yıl 13 ay 15 gün ceza verilmesi, suça sürüklenen çocuklara verilen ceza miktarına göre TCK'nın 51. maddesi gereği erteleme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10893, Karar No: 2018/6214, Tarih: 02.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10893 E.  ,  2018/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 62, 52, 53 ve 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sağlam Yapı İnşaat şirketinin yetkilisi olan sanığın, suç tarihinde, katılan şirketten teknik cihaz ve ekipmanlarını 3 aylığına kiralamasına rağmen, kira süresi sonunda suça konu teknik cihaz ve ekipmanlarını iade etmediği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanığın “işlerinin biraz gecikmeli bitmesi nedeni ile, suça konu eşyaları 10-15 gün geç teslim ettiklerine” ilişkin savunması ve bu savunmayı doğrular içerikte katılan vekilinin son celse de ki “kiralanan mallar geç teslim edildi, zararımız ödenmedi” şeklinde beyanı karşısında, sanığın devir olgusunu inkar etmediği, kira süresi bitmesine rağmen geç teslimin söz konusu olduğu, dolayısıyla sanığın en başından itibaren suç kastı ile hareket etmediği ve taraflar arasında hukuk mahkemelerinde çözümü mümkün, hukuki ihtilaf mahiyetinde anlaşmazlık bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de,

1) Sanık ile katılan şirket arasında, kira sözleşmesi ile suça konu teknik cihaz ve ekipmanlarını kiralama işi yapıldığı ve taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ...’in eyleminin “6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına” alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde öngörülen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyete hükmolunması,

2) Sanığın “işlerinin biraz gecikmeli bitmesi nedeni ile, suça konu eşyaları 10-15 gün geç teslim ettiklerine” ilişkin savunması ile katılan vekilinin son celse de “kiralanan mallar geç teslim edildi, zararımız ödenmedi” şeklinde beyanı karşısında, suça konu cihazların teslim edilip edilmediğinin, teslim edilmiş ise hangi tarihte teslim edildiğinin, katılan şirketin zararının neye ilişkin olduğu araştırılarak, sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen “etkin pişmanlık” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

3) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 51. maddesinde, ertelemenin sadece hapis cezaları bakımından öngörüldüğü, adli para cezalarının ise erteleme kapsamı dışında tutulduğu gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, sanık hakkında hükmolunan cezaların tamamının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi,

3) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 51. maddesinde, ertelemenin sadece hapis cezaları bakımından öngörüldüğü, adli para cezalarının ise erteleme kapsamı dışında tutulduğu gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, sanık hakkında hükmolunan cezaların tamamının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7488, Karar No: 2007/8460, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7488 E.  ,  2007/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 2007/9074 Esas sayılı dosyasına geri çevirme kararı üzerine getirtilen İl Tarım Müdürlüğünün 10.9.2007 günlü yazısı ekindeki 2005 yılına ait veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 430 kg, üretim gideri 86 YTL, şeker pancarının dekar başına verimi 5000 kg, üretim gideri 276 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,50 Ykrş, üretim gideri 120,37 YTL, domatesin dekar başına verimi 4837 kg, üretim gideri 761 YTL, kg başına ortalama satış fiyatı 0,25 Ykrş olarak bildirildiği halde eldeki dosyada 26.6.2007 günlü yazı ile sırasıyla ortalama 525 kg, 85 YTL, 6800 kg, 300 YTL, 0,44 Ykrş, 130 YTL, 5500 kg, 737,5 YTL, 0,59 Ykrş biçiminde gösterilmiştir.

İl Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak mevcut bu çelişki açıklanmak suretiyle münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim, üretim gideri ile toptan kg satış fiyatı saptanıp dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.