muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6186, Karar No: 2023/6541, Tarih: 19.10.2023

B.Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığı ve tamamlandığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma üzerine Yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince;

''A-SSÇ ...'in katılan küçük ...'a yönelik eylemlerinin değerlendirmesinde;

11/01/2019 tarihinde dışarıda oyun oynayan küçük katılan ...'ın yanına geldiği, küçük katılan ...'a sana yavru pitbull köpeği vereceğim diyerek mahallede bulunan caminin aşağısına çağırdığı, küçük katılanın gitmek istememesi üzerine kolundan tutarak küçük katılan ...'ı zorla caminin aşağı kısmına götürdüğü, küçük katılanı caminin aşağısında bulunan tabutların konulduğu yere götürerek seni s.ciğim diyerek küçük katılanın pantolonunu aşağıya indirdiği, kendi pantolonunu da aşağıya indirerek cinsel organını küçük katılanın anal kısmına soktuğu, bu şekilde küçük katılanı istismarda bulunduktan sonra eğer bu yaptıklarımızı babana veya annene söylersen seni öldürürüm diyerek tehdit ettiği, küçük katılanın da olayı SSÇ'den korktuğu için kimseye anlatamadığı,

Bu olaydan 2-3 gün sonra yine dışarıda oyun oynayan küçük katılan ...'ın yanına SSÇ gelerek seni tekrar s.ciğim diyerek kendisi ile gelmesini istediği, küçük katılanın karşı çıkması üzerine bu kez gelmezsen seni vururum, öldürürüm, gebertirim şeklinde tehditlerde bulunarak korkuttuğu, küçük katılanın mahallede açık arazide bir alana götürdüğü, burada kendisinin ve küçük katılanın kıyafetlerini indirerek cinsel organını küçük katılanın anal kısmına soktuğu, birkaç dakika bu şekilde devam ettikten sonra eylemini sonlandırdığı, yine küçük katılana olayları annesine ve babasına anlatması halinde evde bulunan av tüfeği ile küçük katılanı vuracağından bahisle tehdit ettiği, küçük katılanın olayı yine kimseye anlatamadığı,

Tam tarihi tespit edilememekle birlikte 2019 yılı Mart ayı içerisinde yine dışarıda okulun bahçesinde oyun oynayan küçük katılan ...'ın yanına SSÇ'nin geldiği, küçük katılanın yanına gelerek seni sinkaf edeceğim diyerek elinde bulunan bir şeyi göstererek bunu pipime yayacağım seni öyle s.ciğim dediği, küçük katılanın yine gelmek istememesi üzerine zorla küçük katılanı ... İlkokulunun arka tarafına götürdüğü, yine burada kendi pantolonunu ve küçük katılanın pantolonunu indirerek küçük katılanın kucağına oturtturduğu esnada tanık ...'ın SSÇ'yi ve küçük katılanı gördüğü, SSÇ'nin bu sebeple eylemine devam edemediği, küçük katılanın ağlayarak SSÇ'nin kucağından kalktığı;

Böylelikle SSÇ'nin katılan mağdur ...'a karşı eylemlerinin cebir ve tehdit kullanmak suretiyle zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna vücut verdiği anlaşıldığından SSÇ'nin sübut bulan bu suçtan eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 6545 ve 6763 sayılı Yasa ile değişik 103/2 maddesi, 103/4, 43/1, 31/3, 31/son ve 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.SSÇ ...'in katılan küçük ...'a yönelik eylemlerinin değerlendirmesinde;

Böylelikle SSÇ'nin katılan mağdur ...'a karşı eylemlerinin cebir ve tehdit kullanmak suretiyle zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna vücut verdiği anlaşıldığından SSÇ'nin sübut bulan bu suçtan eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 6545 ve 6763 sayılı Yasa ile değişik 103/2 maddesi, 103/4, 43/1, 31/3, 31/son ve 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.SSÇ ...'in katılan küçük ...'a yönelik eylemlerinin değerlendirmesinde;

Tam tarihi belirlenememekle birlikte, 2018 yılı Yaz ayı döneminde küçük katılan ...'ın ... İlkokulunun bahçesinde top oynadığı esnada SSÇ Mehmetcan'ın yanlarına geldiği, küçük katılanın oyun oynadığı arkadaşlarının eve gitmesi üzerine bahçede SSÇ ve küçük katılanın yalnız kaldığı, SSÇ'nin küçük katılanın sırtından tutarak seni s.ciğim dediği, küçük katılanın sen salak mısın şeklinde cevap vermesi üzerine bu kez SSÇ'nin küçük katılanın kolundan tutarak okulun önündeki kaydıraklara götürdüğü, küçük katılanın bacaklarını kaydırağın demirlerine sıkıştırıp ağzını kapatarak pantolonunu aşağı indirdiği, kimsenin görmemesi için küçük katılanı alıp kaydırağın üstüne çıkarttığı, küçük katılanın bu esnada fırsatını bularak yerden taş aldığı, kaydırağın üstüne çıktıktan sonra SSÇ'nin cinsel organını tükürükleyerek küçük katılanın anal kısmına sokmaya çalıştığı, küçük katılana olanları anne babasına söylemesi halinde onu yaşatmayacağı yönünde tehditte bulunduğu, SSÇ'nin cinsel organını küçük katılana sokacağı esnada küçük katılanın yerden fırsatını bularak aldığı taşı SSÇ'nin kafasına vurarak SSÇ'nin elinden kurtulduğu ve olay yerinden kaçtığı, SSÇ'nin küçük katılana yönelik bu şekilde sübut bulan eyleminin cebir veya tehdit kullanmak suretiyle 12 yaşından küçük çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına vücut verdiği, anlaşıldığından SSÇ'nin eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 6545 ve 6763 sayılı yasa ile değişik 103/2, 103/4, 35/1, 109/2, 103/3-f, 109/5, 31/3 ve 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C.SSÇ ...'in katılan küçük ... yönelik eylemlerinin değerlendirmesinde;

C.SSÇ ...'in katılan küçük ... yönelik eylemlerinin değerlendirmesinde;

Tam tarihi ve yılı tespit edilememekle birlikte küçük katılan ...'in judo kursundan çıkarak eve gittiği esnada SSÇ ile yolda karşılaştığı, SSÇ'nin küçük katılanı kolundan tutarak yolun kenarındaki açık araziye götürdüğü, arazide küçük katılanın ve SSÇ'nin pantolonları giyinik halde SSÇ'nin küçük katılanın arkasına geçerek göğüslerini ellediği, kıyafet üzerinden küçük katılanın anal kısmına sürtüldüğü, yere oturarak küçük katılanın kucağına oturtturduğu, kıyafet üzerinden küçük katılana sürtündüğü, küçük katılanın bağırmaması için küçük katılanın ağzını tuttuğu, akabinde küçük katılana 'yaptıklarımızı babana veya annene anlatırsan senin kafanı keserim, mezara gömerim' diyerek tehdit ettiği, küçük katılanın da durumu kimseye anlatamadığı, SSÇ'nin küçük katılana karşı bu şekilde sübut bulan eyleminin cebir veya tehdit kullanmak suretiyle 12 yaşından küçük çocuğun basit cinsel istismarı suçuna vücut verdiği anlaşıldığından SSÇ'nin eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 6545 ve 6763 sayılı yasa ile değişik 103/1-3. cümlesi 103/4, 31/3 ve 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına'' şeklindeki gerekçe ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz İstemi Yönünden

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan mağdur ... vekilinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı İle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan mağdur ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı İle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2023/126 Esas, 2023/357 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan mağdur ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6321, Karar No: 2025/1610, Tarih: 17.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/6321 E.  ,  2025/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/901 E., 2023/1099 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 500.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 8.365.33 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının el konulduktan sonra teminat karşılığında yediemin olarak kendisine teslim edilen şekerlerini satamadığına, muhafazası için harcama yapmak zorunda kaldığına, teminat bedelinin iade edilmediğine, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının el konulduktan sonra teminat karşılığında yediemin olarak kendisine teslim edilen şekerlerini satamadığına, muhafazası için harcama yapmak zorunda kaldığına, teminat bedelinin iade edilmediğine, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/232 Esas – 2013/240 Karar sayılı ceza dosyasında, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçu kapsamında davacıya ait 50 kg'lik 340 adet şekere 12.05.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacı hakkındaki suç yönünden zamanaşımı nedeniyle düşme ve el konulan şekerlerin sahibine iadesine hükmedildiği, hükmün 27.03.2018 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacıya ait şekerlere 12.05.2007 tarihinde el konulup, 15.05.2007 tarihinde teminat karşılığında yediemin olarak sahibine iade edildiği, herhangi bir tasfiye işleminin yapılmadığı, söz konusu şekerlerin davacının kendi ambarında bulunması nedeniyle muhafaza giderinin olmadığının davacı tarafından beyan edildiği, şekerlerin nakli için yapmış olduğu masraflara ilişkin hiçbir bilgi ve belge sunulmadığı ancak dava konusu ürünlere el koyma tarihi olan 12.05.2007 ile sahibine iadesi yönünde kararın kesinleşme tarihi olan 27.03.2018 tarihi arasında ürünlerin satılamamasından kaynaklı kazanç kaybının maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamındaki 24.11.2020 tarihli duruşmada, el konulan şekerlerin satış amaçlı kullanılmadığının davacı tarafından beyan edilmesine karşın, ürünlerin satılamamasından kaynaklanan kazanç kaybına yönelik maddi tazminata hükmedilmesi hukuka aykırı ise de, bu husus temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında eleştirilen husus dışında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17582, Karar No: 2011/12739, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17582 E.  ,  2011/12739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Eğitim Öğretim Ltd. Şti. vekili avukat ... geldi davacı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatsın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'e 21.181- USD borç verdiğini, davalı ... bu borcu davalı şirket için aldığını ve kullandığını beyan ederek verdiği belgeye şirket kaşesi altına imza attığını, alacağının ödeme planı yapılan tutanağa göre 9.589-USD nin dava tarihinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ...'e karşı açılan davaların reddine, davalı şirkete karşı açılan davaların kabulü ile 14.203,00 -TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... 2000 Eğitim Öğretim Tic. Ltd. Şti. Tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı borç olarak verdiği alacaklarının tahsili istemi ile eldeki davayı açmış,davalı şirket davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davalı şirketin borcunu ödediğine dair savunmasını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar 2010/17582-201112739

Verilmiştir. Toplanan delillerden davalı şirketin ödeme savunmasını yasal delillerle ispat edemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davalı cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bente açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı şirket yararına bozulmasına825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/300, Karar No: 2014/7907, Tarih: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/300 E.  ,  2014/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Turgutlu 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :27.09.2013

No :2011/574-2013/379

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davalı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında; tarafların yersiz aylığın tahsili istenen tarihlerde nerede oturdukları, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, davalının önceki oturduğu adres ve tespit edilecek bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davalı ve eşinin boşanmalarına ilişkin dava dosyası getirtilmeli, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hatalı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.