muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1410, Karar No: 2024/1683, Tarih: 04.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1410 E.  ,  2024/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1483 Esas, 2024/50 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/433 E., 2022/652 K.

Taraflar arasındaki hisse iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince verilen 30.05.2023 tarihli ek karar ile taraflarca yasal süresi içinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine ilişkin talepte bulunulmadığından dolayı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararı davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davanın açılmamış sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.01.2024 tarihli karara ilişkindir.

6100 sayılı Kanun 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca şöyledir: "Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden,(Ek ibare: 22.07.2020 - 7251 S.K./1. md) , süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır ve görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkemece bu konuda resen karar verilir. "

Bölge Adliye Mahkemesinin görevsizlik kararına yönelik istinaf talebinin reddine ilişkin kararı 24.04.2023 tarihinde taraf vekillerine tebliğ edilmiş, taraf vekillerinin yasal sürede gönderme talebinde bulunulmaması üzerine İlk Derece Mahkemesince 30.05.2023 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar davacılar vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/316, Karar No: 2010/595, Tarih: 20.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/316 E.  ,  2010/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan ''değer azlığı''kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6678, Karar No: 2022/955, Tarih: 28.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/6678 E.  ,  2022/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarih ve 2017/266 - 2018/237 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/2, 53, 62, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunun FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne iltisaklı okulda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1.

maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 28.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3281, Karar No: 2018/5015, Tarih: 28.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3281 E.  ,  2018/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça konu faturaların 2005 takvim yılında en son Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.01.2006 olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; “sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında düzenlenen 26.11.2010 tarihli vergi suçu raporunda,... Tekstil San. ve İş Dış Tic. Ltd. Şti yetkilisi olan sanığın, 2007 takvim yılında ...Kumaş Ltd. Şti ve ... Konf. Ltd. Şti’ne ait faturaları yasal defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle kullandığının belirtilmesi, faturaları düzenleyen şirketler hakkında tanzim edilen 20.06.2007 tarihli vergi tekniği raporunda, her iki firmanın da işçi sayısı ve malzeme kapasitesine göre yüksek cirolar yapabilmelerinin mümkün olmadığının,... Tekstil Tic.Ltd.Şti tarafından ...bank’a ait para yatırma ve makbuz dekontları ibraz edilmesine rağmen, ...Kumaş Ltd. Şti ve ... Konf. Ltd. Şti’ne ait hesap hareketlerine rastlanmadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/7 Esas, 2016/184 Karar sayılı ve Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2394 Esas, 2015/1169 Karar sayılı ilamları ile mahkumiyet hüümleri kurulması, dosya içerisinde 2007 takvim yılına ilişkin fatura asıllarının da mevcut olması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Suça konu faturaların en son Mart ayı KDV beyannamesinde kullanılmaları nedeniyle “21.04.2007” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2005” şeklinde yanlış yazılması,

b)Sanığın 2007 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c)Suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında, hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, "şartlarının oluşmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3599, Karar No: 2011/9950, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3599 E.  ,  2011/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kasdiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...'in İİK.'nun 331,TCK'nun 52/2, 51/3 maddeleri gereğince erteli 9 ay hapis ve 900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii ve müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Borçlu ... Et Ürünleri Ltd. Şirketine ait ... Merkez ... Köyü 2 ada 75 parselde kayıtlı gayrimenkulün 3.3.2005 tarihinde ... tarafından yeni ... Et ürünleri Üretim ve Pazarlama İth.İhracaat Sanayi ve Tic.Ltd.Şti'ne satıldığının, diğer taraftan yine borçlu şirket tarafından satıldığı ileri sürülen ... plaka sayılı araçların ... 2. Noterliğinin 04.03.2005 tarihli 4655 yevmiye sayılı satış sözleşmelerine istinaden Yeni ... Ltd.Şti'ne devredildiği dikkate alınarak, söz konusu satışlar hakkında borçlu şirkete ait ortaklar kararı bulunup bulunmadığı, diğer taraftan şirketi temsile ortakların münferiden ya da birlikte temsile yetkili olup olmadıkları, araçların kim tarafından satıldığının saptanabilmesi için söz konusu satış sözleşmesi getirtilip incelenmeden borçlu ... Et Ürünleri Ltd.Şti ile suça konu taşınmazları ve araçları satın alan yeni ... Et Ürünleri Ltd.Şti.arasında isim benzerliği de göz önünde bulundurularak, kuruluş tarihi ve kurucularının kimler olduğu, yeni ... Ltd.Şti. ortakları ile borçlu ... Et Ürünleri Ltd.Şti. arasında herhangi bir yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan, satıştan elde edilen paranın akıbeti sorulmadan ve satışın ... ... mahkemesi tarafından 16.02.2005 tarihinde verilen karardan çok kısa süre sonra yapıldığı da dikkate alınarak, bu satışların alacaklıyı zarara uğratma kastiyle yapılıp yapılmadığı tartışılmadan, anılan taşınmazın satışına ilişkin ... Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2005/620 Esas, 2007/137 Karar sayılı dosyasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Aynı Mahkemenin 2009/1 Esas, 2009/1302 sayılı kararı ile sanığın aynı eylemi nedeniyle aynı suçtan dolayı cezalandırıldığının anlaşılması karşısında, aynı suçun tek fiille

birden fazla kişiye karşı işlenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 43/2. fıkrası göz önüne alınarak birleştirme kararı verilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/18897, Karar No: 2017/8373, Tarih: 11.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/18897 E.  ,  2017/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin çalınan köpekleri, rottweiler ve saint bernard cinsi köpekler olduğu halde, mahkumiyete esas alınan tape kayıtlarında sanık ve tanık ... doberman köpekle ilgili konuştukları, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, uzun bir süre önce tanığın kendisini arayarak doberman cinsi bir köpek olduğunu satmak istediğini söylediğini, kendisinin de bir görelim dediğini ancak tanığın köpeği getirmediğini, kaldı ki çalınan köpeklerden birisinin Afyonkarahisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/636 Esas sayılı dosyasında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilen ... evinde bulunduğu, diğer köpeğin ise müşteki tarafından sokakta başıboş bir halde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair tape kaydı dışında delilin bulunmadığı ve bu delilin de mahkumiyete yetecek derecede kesin ve inandırıcı delil olmadığı gözetilmeden beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29506, Karar No: 2014/2390, Tarih: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/29506 E.  ,  2014/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/179785

MAHKEMESİ : Vize Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2009/188 (E) ve 2012/167 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, sanığın suça konu ağaçları damgalı diye dikkatsizlikten kestiğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına, suç tutanağı içeriğinin zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanmasına; mahkemece, kesilen tüm ağaçların orman idaresince teslim alınıp üretim ve sürütme işleri nedeniyle hak sahiplerine istihkak ödemelerinin yapıldığı, usulsüz kesim halinde bu istihkakların ödemesinin kesim şartnamesi gereğince yapılamacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de usulsüz kesimin tespiti üzerine 15/07/2009 tarihinde suç tutanağı düzenlenip maktanın idarece 20/08/2009 tarihinde teslim alınmasına, sanığa kooperatifçe en son 17/06/2009 tarihinde istihkak ödemesi yapılmasına karşılık zabıt mümziilerinin ifadelerinde sanığın makta çalışmalarını henüz tamamlamamış olup kesilen emvalin makta kenarına iştiflenmiş olduğunu, damgasız kesilen ağaçların da bu istifin içinde bulunduğunu, sanığın tutanak tanziminden sonra işini tamamladığını beyan etmelerine göre tutanak tanziminden sonra sanık tarafından orman idaresine emval teslim edilip edilmediğinin, sanığa bu emval için ödeme yapılıp yapılmadığının da araştırılarak suç tutanağı kapsamı da dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanık hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş bulunmasına göre suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılması yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11507, Karar No: 2023/1482, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11507 E.  ,  2023/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2021 tarihli ve 2020/6904 Esas, 2021/1363 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalılar vekili 26.01.2022 tarihli tavzih dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından önce İlk Derece Mahkemesince tespit edilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın tavzihini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davalılar vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Tavzih talebinin reddine ilişkin kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile tavzih talebi yerinde görülerek İlk Derece Mahkemesinin kararına şerh verilmek suretiyle faiz kısmının düzeltilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalılar vekili dava dilekçesinde; hükümdeki faiz kısmının tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davacı idare vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davacı idare vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin ilk kararı ile hüküm altına alınıp kamulaştırma bedeline işleyecek yasal faizin kendilerine ödenmemesi ve ödenmeyecek olması sebebiyle hak kaybına uğradıklarını, tavzih taleplerinin reddine yönelik kararın kaldırılarak, kararın "Kamulaştırma bedeli olarak yatırılan 417.782,93 TL önceki karar doğrultusunda, davalı hak sahiplerine ödendiğinden bu kısım yönünden faiz konusunda hüküm kurulmasına yer olmadığına," ibaresinin, "Mahkemece ilk karar ile hüküm altına alınan bedel olan 417.782,93 TL'nin dava tarihinden sonraki dört ayın bitimi olan 23.06.2017 tarihi ile ilk karar tarihi olan 18.07.2017 tarihi arasında işlemiş yasal faizinin davacıdan alınarak davalılara tapu kaydındaki hissesi oranında verilmesine" şeklinde düzeltilmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun ve tavzih talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararına şerh verilmek suretiyle faiz kısmının düzeltilmesine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin kararı ilâmda taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile kararda yazılı bulunduğu şekilde derecattan geçerek kesinleştiğini, Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafın tavzih talebinin kabulü ile faiz istemi yönünden düzeltilerek karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında kesinleşen hükümdeki faiz kısmının tavzihi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. 6100 sayılı Kanun'un 304 ve 305 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüştür.