muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4023, Karar No: 2011/6646, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4023 E.  ,  2011/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın Hazine adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kapama elma bahçesinin 2007 ve 2008 yılları itibarıyla dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9128, Karar No: 2023/2676, Tarih: 16.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9128 E.  ,  2023/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/510 E., 2022/581 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

1. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

... 1. Çocuk Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/510 Esas, 2022/581 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

2. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2012 tarihli ve 2012/5387 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocukların gece sayılan zaman diliminde şikâyetçinin iş yerinden bilgisayar, DVD, bilgisayar kasası, ... ve dolma kalem çaldıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Çocuk Mahkemesinin 08.04.2016 tarihli ve 2012/388 Esas, 2016/519 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 31/2, 62 ve50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.05.2022 tarihli ve 2021/10538 Esas, 2022/7031 Karar sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlandığı gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.05.2022 tarihli ve 2021/10538 Esas, 2022/7031 Karar sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlandığı gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine ... 1. Çocuk Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/510 Esas, 2022/581 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 31/2, 62 ve50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk ... müdafîinin temyiz istemi; ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine riayet edilmediğine, sonuç cezanın doğru hesaplanmadığına, suça sürüklenen çocuğa iddianame ve eklerinin okunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafîinin temyiz istemi; ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine riayet edilmediğine, sonuç cezanın doğru hesaplanmadığına, takdîri indirim uygulanmadığına, suça sürüklenen çocuğa iddianame ve eklerinin okunmadığına, ek savunma hakkı verilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, delillerin toplanmadığın ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.26.02.2016 günü gece sayılan zaman diliminde suça sürüklenen çocukların fikir ve eylem birliği içerisinde şikâyetçinin iş yerine geldikleri, kapıyı tornavida ile zorlayarak açtıkları, iş yerinde bulunan bilgisayar, bilgisayar kasası, DVD, üç adet ... ve 2 adet dolma kalemi aldıkları, suça sürüklenen çocukları soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı tarafından müdafî huzurunda alınan ifadelerinde atılı suçları ikrar ettikleri anlaşılarak hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

2. UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneşin saat 17.24'te batıp 06.03'te doğduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece yapılan yargılama sırasında suça sürüklenen çocuklara iddianame ve eklerinin okunduğu, temel cezanın ve sonuç cezanın 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddelerine uygun olarak belirlendiği, suçtan doğan zararın giderilmediği anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararda isabetsizlik bulunmadığı, hükmedilen cezanın adli para cezası olması nedeniyle cezanın ertelenmesine yasal olanak bulunmadığı, çalınan eşyaların değeri ve şikâyetçinin beyan ettiği zarar miktarı gözönüne alındığında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulama alanı bulunmadığı, eylemin başlangıcı, gelişimi ve sonucu itibarıyla toplanacak başkaca bir delilin bulunmadığı, iddianamedeki sevk maddelerinden daha ağır cezayı gerektiren bir uygulama yapılmamış olması sebebiyle ek savunma hakkı verilmesini gerektirir bir husus bulunmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar müdafîlerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafîlerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

3.Suça sürüklenen çocukların Cumhuriyet savcısı huzurundaki ifadelerinde eylemi gece 02.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri ve kararın gerekçesinde eylemin gece gerçekleştiğinin kabul edildiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3.) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 1. Çocuk Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/510 Esas, 2022/581 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi

uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5062, Karar No: 2022/3809, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5062 E.  ,  2022/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Tefecilik, 5464 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, tefecilik ve 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme, tefecilik ve 5464 sayılı Kanun'a aykırılık” suçlarının kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, 5464 sayılı Kanun’a aykırılık ve tefecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

1) 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Kayseri Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından verilen mütalaanın sanıklardan ... hakkında verildiği, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, bu nedenle 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesinden sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarını karşılamak veya kredi kartı borcunun ertelenmesi amacıyla kullanmak şeklinde gerçekleşen eylemlerinin kül halinde 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden her iki suçtan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı,

3) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12055, Karar No: 2016/2908, Tarih: 08.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/12055 E.  ,  2016/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, özel belgede sahtecilik, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Resmi nitelikteki belgeyi yakıp yoketmek suçu yönünden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, resmi nitelikte belgeyi yakıp yoketmek ve sahte üretilmiş kredi kartını kullanmak suçlarının oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle, hükümlerden resmi nitelikteki belgeyi yakıp yoketmek suçu yönünden oyçokluğuyla diğer suç yönünden oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanığın özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

a) Aslı ele geçirilemeyen ancak fotokopisinin belgelere eklendiği kimlikle bankaya müracaat ederek gerçeğe aykırı olarak düzenlenmiş kredi kartı başvuru formunu ve sözleşmeyi imzalayıp kredi kartı düzenleten sanığın eyleminin kül halinde TCK.nun 245/2, 43. maddelerine uygun bulunduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek Resmi Gazetede 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY DÜŞÜNCESİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı; sanık hakkında, şikayetçi ...'a ait resmi belge olan nüfus cüzdanını “Bozmak, Yok Etmek veya Gizlemek” suçundan açılan davada verilen mahkumiyet hükmünün yerinde olup olmadığına ilişkindir.

KARŞI OY DÜŞÜNCESİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı; sanık hakkında, şikayetçi ...'a ait resmi belge olan nüfus cüzdanını “Bozmak, Yok Etmek veya Gizlemek” suçundan açılan davada verilen mahkumiyet hükmünün yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Resmi belgenin gerçekliğine ilişkin toplumda oluşan güvene “kamu güveni” denilir. Bu nedenle sahtecilik suçları ile korunan hukuksal yarar, kamu güvenidir. Belgenin gerçekliğine ilişkin toplumda oluşan güvene “kamu güveni” denilmektedir. Belgenin ceza hukuku koruması altına girmesinde kamu güveninin ve kanıt niteliğinin korunması ve hakların zarar görmesi tehlikesinin doğması gibi birden fazla nedeni bulunmakla birlikte, kamu güveninin korunmasına ilişkin yarar öncelik taşımaktadır. Dolayısıyla sahtecilik suçlarında korunmak istenen hukuksal yararın kamu güveni olduğu, öğretide baskın görüştür. Belgeler ispat vasıtası olduğundan, bir belgenin sahte olarak düzenlenmesi veya gerçek bir belgenin değiştirilmesi ile elde edilmek istenen sonuç, gerçek bir resmi belgeyi bozmak, yok etmek ve gizlemekle de elde edilebilir. Gerek 765 sayılı TCK, gerekse 5237 sayılı TCK döneminde Yargıtay uygulaması da bu yöndedir.

"Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek” suçu TCK’nun 205. maddede düzenlenmiştir. Buna göre “gerçek bir resmi belgeyi bozan, yok eden veya gizleyen kişi, … cezalandırılır.” Maddedeki suç, gerçek bir resmi belgeyi bozmak, gerçek bir resmi belgeyi yok etmek veya gerçek bir resmi belgeyi gizlemek seçimlik hareketlerinden birinin gerçekleştirilmesi ile oluşacaktır. Madde gerekçesinde belirtildiği gibi “suçun konusu, hukuken geçerli, yani gerçek bir resmi belgedir. Söz konusu suçu oluşturan seçimlik hareketler, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemektir. Gerçek bir resmi belge üzerindeki yazıları örneğin boyamak veya silmek suretiyle okunamaz hâle getirmek, belge üzerindeki resmi koparmak, belgeyi yırtmak, yakmak veya gizlemek fiilleri bu suçu oluşturur.”

Suçun konusu, madde gerekçesinde de belirtildiği gibi, "hukuken geçerli bir resmi belge" olduğuna göre, "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek”ten sözedebilmek için her şeyden önce ortada varlığı sabit ve hukuken geçerli bir resmi belge mevcut olmalıdır. Bozulduğu, yok edildiği veya gizlendiği iddia edilen resmi belgenin daha önceden varlığı veya belgeye hukuksal geçerlilik kazandıran unsurların varlığı sabit değil ise suç oluşmayacak, belgenin varlığı sabit olmasına rağmen belgeye “resmiyet” kazandıran unsurların varlığında tereddüt varsa, özel belge kabul edilecektir. Uygulama da bu yöndedir: “Resmi belgeyi bozmak suçunun oluşması için hukuki sonuç doğuran tamamlanmış bir belgenin varlığının gerektiği, sanık tarafından yırtılarak bozulan belgenin bu anlamda tamamen düzenlenip hukuksal olarak sonuç doğuran bir belge haline getirildikten sonra yırtılıp yırtılmadığı tespit edilip kararda tartışılmadan eksik inceleme sonucu karar verilmesi,” (Yargıtay 11. CD., 28.02.2013, 2011/4657 E., 2013/3408 K.) “belgeyi yok etmek, bozmak veya gizlemek suçunun konusunun resmi evrak olması halinde 205, özel evrak olması durumunda ise 208. maddesinin uygulanması gerekmesine nazaran, resmi belge ile özel belgenin, sahtecilik, bozmak, yok etmek veya gizlemek suçları açısından ayrı ayrı düzenlendiği, suça konu yırtıldığı iddia olunan bonoların ele geçirilememiş olması ve parçalarının bir araya getirtilip TTK'nun 688. maddesinde sayılan yasal unsurları taşıyıp taşımadığının saptanamaması karşısında; "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince suçun konusunu oluşturan bonoların özel belge niteliğinde sayılması gerektiği,” (Yargıtay 11. CD., 06.05.2013, 2012/789 esas, 2013/7269 karar)

Somut olayda suçun konusu, müştekiye ait "nüfus cüzdanı"dır. Müşteki "Nüfus cüzdanımı 2008 yılında kaybetmiştim, kaybettiğim nüfus cüzdanıma ait bilgilerle kredi kartı başvurusunda bulunulduğunu ve kredi kartı borcum olduğunu bankanın beni araması neticesinde öğrendim..." şeklinde beyanda bulunmuş, sanık ise aşamalardaki savunmalarında, Ekmek Fabrikası (fırın) sahibi olduğunu, içinde bulunduğu maddi imkansızlık nedeni ile Kızıltepe ilçesinde yolda bulduğu nüfus cüzdanındaki müştekiye ait bilgileri kullanarak (telefon bankacılığı ile kredi kartı başvurusunda bulunarak), gelen kredi kartını kullandığını, müştekiye ait nüfus cüzdanını da o tarihte fırında yakarak yok ettiğini savunmuştur. Ancak sanığın şikayetçiye ait nüfus cüzdanını bütün unsurları itibariyle geçerli bir şekilde bulduktan sonra yok ettiğine, gizlediğine ilişkin soyut ikrarı dışında delil bulunmamaktadır.

Sanığın bulup kullandıktan sonra yok ettiğini belirttiği nüfus cüzdanının (fotoğraf, mühür, yetkili makam tarafından düzenlenmiş olması gibi) bütün unsurlarıyla geçerli bir resmi belge olup olmadığı belirlenememiştir. Belgeye geçerlilik kazandıran unsurlardan birinin baştan beri noksan olması veya sonradan sanık veya ondan önce birileri tarafından üzerinde yapılmış olan değişiklik veya tahrifatın varlığı halinde, sanığa yüklenen resmi belgeyi yok etmek, bozmak veya gizlemek suçu oluşmayacaktır. Sanığın telefon bankacılığı yoluyla müştekiye ait kimlik bilgilerini kullanarak çıkarttığı kredi kartını yine müştekiye ait nüfus cüzdanını ibraz edip kullanarak teslim aldığı belirtilmiş ve dosyada çıkarılan kredi kartının sanığa teslimine ilişkin "kimlik tespit ve teyit formu mevcut ise de, uygulamadan bilindiği üzere bu formun hukuki sonuç doğurmayan fotokopi veya asıl belgenin ibraz edilmesiyle de düzenlenebilmesi mümkündür. Kaldı ki Yargıtayın yerleşmiş uygulamasına göre maddi delillerle desteklenmeyen, soyut ikrar ile mahkumiyet kararı verilemez: "...ceza yargılamasında, somut olaya münhasır kanıtlardan birisi de "beyan" delilidir. Beyan; tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki birisine ait olabilir. Sanığın isnat bakımından önemli görülen olayları beyanıyla kabul etmesi şeklinde tanımlanabilecek olan ikrar; eylem hakkında en çok bilgisi bulunanın beyanı olması, soruşturmayı esaslı surette kolaylaştırması, özgür iradeyle verilip gerçeğe de uygun olduğunun belirlenmesi halinde hakimin vicdani kanaatinin oluşumunda olumlu katkısının bulunması itibarıyla önemli bir sübut vasıtasıdır. Buna göre, vicdani delil sisteminin geçerli olduğu ceza muhakemesi hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan ikrarın da, dosyada varlığını koruyan diğer tüm deliller gibi hakim tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekmektedir. (CGK, 09.12.2014, 2013/10-466 E., 2014/542 K., aynı yönde, CGK, 11.06.2013, 2013/1-36 E., 2013/294 K., CGK, 25.03.2014, 2013/63 E., 2014/145 K.)

Açıklanan gerekçelerle, sanığın "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek” suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığını düşündüğümden, sayın çoğunluğun bu suçtan verilen mahkumiyet kararının onanmasına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/2488, Karar No: 2023/2507, Tarih: 22.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2488 E.  ,  2023/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/740 E., 2023/750 K.

...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/466 E., 2023/92 K.

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden kaynaklı üyeliğin sona erdiğinin tespiti, tapu iptali ve tescili davasının yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) nın 353/1-a,6 b. uyarınca kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; 6100 sayılı HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 27.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince kaldırılmasına ve uyuşmazlığın incelenmesi amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 27.04.2023 tarihli kararına yönelik taraflar vekillerinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle taraflar vekillerinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE

Davalı ... adli yardım talepli olduğundan peşin alının harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.