muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17393, Karar No: 2018/4911, Tarih: 23.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17393 E.  ,  2018/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat

Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan beraat

I- “Defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan sanık hakkında, Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarih ve 2008/1194-2010/428 E.-K. sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan vekilinin itirazı hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla; Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 28.10.2015 tarih ve 2015/2807-6334 E.-K. sayılı bozma kararından sonra, sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan beraat hükmü yok hükmünde olup, temyiz incelemesine konu olamayacağından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, katılan vekilinin 2008/1194-2010/428 E.K. sayılı hükme yönelik itirazının ise merciince incelenmek ve dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.11.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince; sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasının ise gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14053, Karar No: 2017/24292, Tarih: 02.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14053 E.  ,  2017/24292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 3402 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 28,36-TL olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre ise;

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 4'ü oranında olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre ise;

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 4'ü oranında olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/160, Karar No: 2019/3635, Tarih: 13.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/160 E.  ,  2019/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafii

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Red, onama, bozma

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200,00 TL ve 1.600.00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun “Adalet ve Kanun Önünde Eşitlik İlkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuklar tarafından katılana ait depodan 5.000.00 TL değerinden fazla iplik gibi eşyaların çalındığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesini ihlal eden suça sürüklenen çocukların eylemi dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

3-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki ...’ın beyanlarına ve olay yeri görgü tespit tutanağına göre, hırsızlık yapılan yerin depo olduğunun belirtilmiş olması karşısında; öncelikle suçun işlendiği yerin müştekinin iş yeri veya iş yerine bitişik ve eklentisi niteliğinde olan depo olup olmadığı hususunun mahallinde keşif icra edilmek suretiyle belirlendikten sonra sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağının dikkate alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9915, Karar No: 2013/1307, Tarih: 21.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/9915 E.  ,  2013/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : 1- ... 2- ... 3- ...

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ... Hakkında :

a) Katılan ...'ü bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 61, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,

b) Katılan ...'ü bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 61, 86/1, 86/3-e, 62, 52/2, 63. maddeleri uyarınca 3.000.00 TL adli para cezası,

2- Sanık ... Hakkında :

a) Katılan ...'ü kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 61, 86/2, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası,

b) Katılan ...'ü kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 61, 86/2, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası,

3- Sanık ... Hakkında :

a) Katılan ...'ü bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 61, 86/2, 86/3-e, 53/1, 58/7, 63. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Oluşa ve dosya kapsamına göre;Sanık ...'un bıçakla mağdur ...'in göğüs bölgesine bir darbe vurduğu, akciğer yaralanmasına ve hemopnömotoraksa neden olan yaranın yaşamsal tehlikeye yol açtığı olayda,sanığın kavga ortamında özellikle mağdurun hayati öneme haiz vücut bölgelerini hedef aldığına dair kesin .../...

s-2-

ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, mağdurdaki yaranın yalnızca bir adet oluşu yine engel bir durum olmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında eylemin öldürmeye teşebbüs vasfında olduğuna yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, mağdurdaki yara yeri ve niteliği de gözönüne alındığında 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesi uyarınca yaralama suçunda temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdurlar ... ve ...'ü yaralama,sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'ü yaralama,sanık ...'in mağdur ...'i yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve sanıklar ... ve ... ... ile ilgili olarak takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve ...müdafiinin sübuta,haksız tahrikin varlığına, erteleme,TCK 50. ve CMK 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,sanık ...'e Tunceli Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2006 tarih 55/11 karar sayılı ilamı ile doğrudan verilen CMUK.nun 305. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikteki 488 TL adli para cezasının tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeksizin TCK 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık ... hakkında TCK 58. maddesinin uygulandığı bendin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1963, Karar No: 2024/2283, Tarih: 06.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1963 E.  ,  2024/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/223 E., 2023/241 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekili yönünden temyize konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5624, Karar No: 2020/2518, Tarih: 09.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5624 E.  ,  2020/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmediğine, sanığın asli kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, saat 21:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın olmadığı, 10 m genişliğinde, 2 şeritli, bölünmüş, düz, 3 m genişliğinde emniyet şeridinin bulunduğu, kaza noktasına 200 m uzaklıkta iki yönlü yol levhası olduğu,yol üzerinde sabitlenmiş dubaların olduğu, asfalt yolda ... sevk ve idaresindeki otomobili ile Çankırı istikametinden Ankara istikametine yol yapımı sebebiyle tek şeride düşürülüp dubalarla ayrılan yolun çalışmanın bitmesi ile çift şeritli olarak trafiğe açıldığı, ancak yol yapım çalışması nedeniyle çift yönlü yol ve azami hız limiti 50 km olan tabelanın çalışmanın bitmesine rağmen yoldan kaldırılmadığı, ...‘un yolun sağ şeridinde seyir halinde iken kaza mahallindeki kontrolsüz kavşağa geliğinde Selimiye Caddesine dönmek için sola doğru manevra yaptığı esnada otomobilinin sol ön yan tarafına aynı istikamette, yolun dubalarla ayrılmış sol şeridinde arkasında seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ ön ve yan tarafıyla çarpması ile 25 metre fren izi bırakarak durması sonucunda sanığın asli kusurlu olarak ... ve aracında yolcu olarak bulunan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olduğu aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkra kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, ...'un kaza sonrası kollukta 20/10/2013 tarihinde alınan beyanında kaza sebebiyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, her ne kadar sonradan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağı gözetilerek; sanığın eyleminin katılan ...‘ın yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, birden fazla kişinin yaralanmasını yaptırım altına alan TCK'nın 89/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10926, Karar No: 2013/37814, Tarih: 01.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10926 E.  ,  2013/37814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suç tespit tutanağı ekindeki harita ve belgelerden yörede orman kadastrosunun yapılmış olduğu anlaşılmakla, öncelikle bu orman kadastro haritası uzman bilirkişiler eşliğinde yapılacak bir keşif ile zemine tatbik edilerek, suça konu yerin orman ya da tapulu arazi olup olmadığının tespiti, eğer ağaçlar tapulu yerden kesilmiş ise arazi malikleri dinlenerek ağaçların rızaları dahilinde kesilip kesilmediğinin sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10781, Karar No: 2018/5001, Tarih: 24.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10781 E.  ,  2018/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı ücret bordrosu düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik şikayetçi ... Vekili’nin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıkların üzerine atılı bulunan suçtan açılan kamu davasının kapsam ve niteliğine göre doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...’nun davaya katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği cihetle, şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı ücret bordrosu düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

3-Sanıklar hakkında 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı ücret bordrosu düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: