muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1696, Karar No: 2019/1960, Tarih: 14.03.2019

Birlikte istihdam, grup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimidir ve bu çalışma biçiminde işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı iş yerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, işçi ve işverenler arasında tek bir iş ilişkisi vardır.İş sözleşmesine katılmada ise, başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir iş veren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İşçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır. (M.Alp.İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar.DEÜ.Hukuk Fakultesi Dergisi.Cilt 9.Özel Sayı, 2007.s:197).Holding ve şirket gruplarının bünyesinde her biri bağımsız tüzel kişiliğe ve hukuki varlığa sahip şirketler yer almaktadır. Dolayısıyla holdinge bağlı şirketlerde çalışan işçilerin işvereni hukuken holding veya şirket topluluğu değil iş akdinin tarafı olan şirkettir. Buna göre, aynı gruba ya da holdinge bağlı farklı tüzel kişiliği haiz şirketlerin iş kazaları veya meslek hastalıklarından kaynaklanan hukuki sorumlulukları, bünyesinde bulundukları holding ya da gruptan bağımsızdır. Yani holding ya da guruptaki diğer şirketler, kazalı işçinin işvereni olan şirketin iş kazaları veya meslek hastalıklarından kaynaklanan hukuki sorumluluklarından ötürü kural olarak sorumlu tutulamazlar. Ancak şirketler arasında organik bağın bulunduğu durumlarda birlikte istihdamın mevcudiyeti veya işçinin işveren şirketten alacağının tahsilini olanaksız hale getiren muvazaalı işlemlerin varlığı durumunda işveren şirketle birlikte diğer şirketler de sorumlu tutulabilir. (Süzek, Sarper. İş Hukuku. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. S:158) Neticeten yukarıda değinildiği üzere çalışma hayatında işçinin asıl işverenin dışında başka işverenlere de hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında olmakla beraber esasında birbiri ile bağlantısı olan işverenlerin işlerini ifa ettiği de bir hakikattir. Bu gibi durumlarda, şirketler arasında organik bağdan söz etmek gerekir.Somut olayda, hükme esas alınan kusur raporunda davalıların sorumluluğuna ilişkin yeterli incelemenin bulunmadığı anlaşılmaktadır

. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. S:158) Neticeten yukarıda değinildiği üzere çalışma hayatında işçinin asıl işverenin dışında başka işverenlere de hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında olmakla beraber esasında birbiri ile bağlantısı olan işverenlerin işlerini ifa ettiği de bir hakikattir. Bu gibi durumlarda, şirketler arasında organik bağdan söz etmek gerekir.Somut olayda, hükme esas alınan kusur raporunda davalıların sorumluluğuna ilişkin yeterli incelemenin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda Mahkemece öncelikle yapılacak iş; davalılara ait sorumluluğun yöntemince tartışılacağı ve değerlendirileceği, tarafların iş güvenliği konusunda sorumluluklarının tespiti amacıyla alanında uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden kusur raporu alınması; davalı FMS Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.‘nin alt işveren sıfatına haiz olup olmadığının araştırılması; davalılar arasındaki ilişkinin alt işveren-üst işveren niteliğininde olup olmadığının açığa kavuşturulması ve tarafların kusur ile sorumluluklarını belirlemekten ibarettir.

Diğer yandan; Türk Borçlar Kanunun 168/2. maddesi gereğince alacaklı, diğerlerinin zararına olarak borçlulardan birinin durumunu iyileştirirse bunun sonuçlarına katlanır. Müteselsil sorumlulardan biri hakkındaki davadan feragat edilmesi diğer müteselsil sorumlu yönünden de teselsülden feragat niteliğini taşır ve böylece müteselsil sorumlu olan diğer davalı da bu çerçeve kapsamında sorumluluktan kurtulmuş olur.Bu bağlamda somut olayda; davalılar arasında alt işveren-üst işveren ilişkisinin mevcudiyeti irdelendikten sonra, davalı ...Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.‘nin alt işveren sıfatına haiz olduğu kanaatine varıldığı takdirde; davacı vekili tarafından davalı ... Tic. Ltd. Şti. yönünden açılan davadan feragat edildiği, manevi tazminat istemi yönünden ise taleplerinin karşılanması sebebi ile davanın konusuz kaldığı bildirildiğinden, davacı tarafın bir kısım müteselsil sorumluların durumunu iyileştirirken diğer müteselsil borçluların iç ve dış ilişkideki durumlarını bu suretle ağırlaştırdığı gözetilerek, hesap raporu alınmak sureti ile hakkındaki davadan feragat edilen ...Yapı Marketleri Tic. Ltd. Şti.'nin kusuru dışlanarak tespit edilecek maddi tazminat tutarı kapsamında hüküm kurulması gerekeceğinden, belirtilen hususlar gözetilmeden davalı ... Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. Yönünden davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13157, Karar No: 2013/22035, Tarih: 11.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/13157 E.  ,  2013/22035 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/13157

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bir adet bonoya istinaden kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı, borçlu vekilinin süresi içinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe konu senedin bono lehtarı olan M...S..ve B...T...A.Ş.'ye teminat olarak verildiğini, bu hususun takip alacaklısı tarafından da bilindiğini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece istem yerinde görülerek takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Takip tarihi itibari ile uygulanması gereken 6762 Sayılı TTK.nun 690.maddesi yollamasıyla bonolar hakkında da uygulanması zorunlu olan aynı Kanun'un 599.maddesinde; "...keşideci, lehtarla doğrudan doğruya arasında mevcut olan münasebetlere dayanan def'ileri, müracatta bulunan hamile karşı ileri süremez. Meğer ki, hamil poliçeyi (bonoyu) iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olsun" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda borçlu, takibe dayanak yapılan senedin, 09.01.2009 tarihli sözleşme kapsamında teminat olarak verildiğini ileri sürmüş ise de, takip yapan alacaklı, anılan sözleşmede taraf olmadığından sözleşme onun yönünden  hüküm ifade etmez. Borçlu, senedin teminat senedi olduğunun takip alacaklısı tarafından bilindiğini ve haksız olarak takibe konu edildiğini iddia etmiş ve bu konuda delil olarak "mail" kayıtlarına dayanmış ise de, anılan kayıtlar içerik itibariyle İİK.nun 169/a maddesinde belirtilen nitelikte belgelerden değildir. Bu durumda borçlunun, takip alacaklısına karşı, senedin teminat senedi olduğunu ve TTK.nun 599.maddesinde belirtildiği üzere takip alacaklısının bonoyu iktisap ederken bile bile zararına hareket ettiğini İİK.nun 169/a maddesinde belirtilen nitelikte belgelerle kanıtlayamadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının reddine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25088, Karar No: 2022/5275, Tarih: 22.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25088 E.  ,  2022/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Çaybaşı Köyü muhtarlığına hibe edilmiş olan çöp konteynırlarını dereye atmak suretiyle kamu malına zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; dosya içerisindeki görgü tespit tutanağı ve 04/12/2014 tarihli tutanak içeriğine göre; suça konu çöp konteynırlarının, çoğu yeri paslanmış, alt tarafları çürümüş, bazı tekerlekleri kırılmış, 10 yıl olan kullanım süreleri dolmuş ve tamiri mümkün olmayıp hurdaya ayrılması gereken malzemeler olduğunun anlaşılması karşısında; TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmaması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10532, Karar No: 2016/18079, Tarih: 22.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/10532 E.  ,  2016/18079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarının sınır bitkisi olup olmadığı belirlenip,sınır bitkisi ise yaşlarına göre maktu bedelleri İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek maktu bedellerine hükmedilmesi, sınır bitkisi değil ise kapama kavaklık olarak,öncelikle taşınmaz üzerinde bulunan kavakların kim tarafından kesildiği tespit edildikten sonra idare tarafından kesilerek götürülmüş ise; "kavak ağacının o yörede kaç yaşında kesim durumuna geleceği" ve kesim çağındaki bu kavaklıktan elde edilecek gelir, resmi verilere dayanmak suretiyle tespit edilip, bundan kavak ağaçlarının kesim çağına kadar geçen süre içindeki masrafları indirildikten sonra bulunan değer kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir belirlenerek, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle kavaklığın değerinin biçilmesi gerektiği halde yazılı şekilde kavak ağaçlarının kim tarafından kesilip götürüldüğü belirlenmeden ve bu yönteme uyulmadan hüküm kurulması,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan yapılar için mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde yeniden keşif yapılarak kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan yapıların iç kısımları da gezilip, mahkemece yapılan gözlem tutanağa geçirilerek fotoğrafları da çekilmek suretiyle yapıların tüm nitelikleri (cinsi, yaşı, fiziki durumları) kesin ve net olarak tespit edildikten sonra yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yapı birim maliyet cetvelindeki sınıfına göre değer biçen ve yapıların yaşları itibariyle yıpranma oranlarını belirleyen rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yapıların ayrıntılı nitelikleri belirtilmediğinden denetime elverişli olmayan rapor esas alınarak bedele hükmedilmesi,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin düşük tespiti,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin düşük tespiti,

4-Tespit edilen kamulaştırma bedeline 21.02.2014 tarihinden, karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faizin başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13081, Karar No: 2011/3611, Tarih: 29.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13081 E.  ,  2011/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Edremit İlçesi, ..... Beldesi .... mevkiinde kıyı -kenar çizgisi içinde kalan alana davalıların 562, 563 ve 6956 parsel sayılı taşınmazlardan taşkın yapılaşmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve taşınmazın eski hale getirilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, .... İnşaat Turizm Ticaret Anonim Şirketi, dava konusu taşınmazı ..... Anonim Şirketinden devraldıkları şekliyle kullandıklarını, diğer davalının kiracıları olduğunu, taşınmazın kıyı ile ilgisi bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar dairece " dosya içeriğinden , toplanan delilerden davalıların haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın kıyı- kenar çizgisi içinde kalan alana yapılaşmak ve kullanmak suretiyle elattıkları saptanarak davanın davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik olmadığından, davalının bu yöne değinen temyiz itirazlarının reddine ancak müdahaleye konu alanın dava değerinin 28.06.2005 tarihli keşifteki mülk bilirkişisinin somut beyanına dayanılarak belirlenmiş olmasının doğru olmadığı, bu nedenle zemin ve yapı değerlerinin 3 kişiden oluşan bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak belirlenip belirlenen bu değere göre harç ve avukatlık parasına hükmolunması gerekirken bu hususun gözardı edilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle " bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı ... Turizm İnş.A.Ş. Tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.03.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz eden Hazine vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... Otelcilik A.Ş. Gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve davalı ... Turizm İnş.A.Ş.'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden tarafların vekilleri için 825.00.'er-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine,aşağıda yazılı 9.920,95 -TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına , 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8124, Karar No: 2025/3527, Tarih: 17.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8124 E.  ,  2025/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/65 Esas, 2024/885 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/498 Esas, 2023/355 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, baraj göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 122 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescilini, baraj gölü alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalılara ödenmesine, fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, dava tarihinden dört ay sonrasından itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılara ödenmesine, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve göl sahası içinde kalması nedeniyle tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedel belirlenirken İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine bağlı kalınmadığını, kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, karışık kapama meyve bahçesinin meyve verim miktarlarının yüksek alındığını, enkaz bedelinin düşülmesi gerektiğini, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğu gerekçeleriyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7115, Karar No: 2010/9731, Tarih: 14.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/7115 E.  ,  2010/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin yapılan yargılanmaları sonunda; sanıkların reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkümiyetlerine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/12/2005 gün ve 2005/428 Esas, 2005/611 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların işlediği kabul olunan suçların tabi olduğu yasa maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 23/03/2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar haklarında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.