muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13685, Karar No: 2018/3244, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13685 E.  ,  2018/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, sanık müdafiinin savunmasında borçlu şirketin faaliyetini devam ettirdiğini belirttiği adreste zabıta araştırması yaptırılarak ve suç tarihi kesin olarak belirlenerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçunun oluşup oluşmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25925, Karar No: 2014/7735, Tarih: 03.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25925 E.  ,  2014/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.08.2013

NUMARASI :Esas no:2010/1012 Karar no:2013/602

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk için takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.04.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/19971, Karar No: 2015/20944, Tarih: 18.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/19971 E.  ,  2015/20944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, açtığı ihale sonucu davalı firma ile Ağrı, Kars, Iğdır yurt müdürlüklerine kalorifer yakıtı temin işi için sözleşme imzalandığını, iki ayrı tarihli sözleşme nedeniyle alınan teminatlar da iade edildikten sonra, yapılan soruşturma sonucunda, eksik ve bozuk yakıt teslim edildiği, dayanak faturaların sahte olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle 1.sözleşmenin süresi bittikten sonra ancak ikinci sözleşme süresi bitmeden 6.10.2008 tarihi itibarıyla sözleşmelerin feshine karar verildiğini, erken fesih nedeniyle başka firmalardan daha pahalıya yakıt almak zorunda kalındığını bildirerek, eksik ve bozuk yakıt teslimi nedeniyle uğradığı zarar, fesih nedeniyle üçüncü firmalardan daha pahalıya alınan yakıt bedeli farkı ile birinci sözleşmenin süresinin dolması, ikinci sözleşmenin de süresinin dolmasına az bir süre kalması nedeniyle davalılara iade edilen 62.500 TL teminatın fesih nedeniyle yasa gereği irat kaydı yapılamaması nedeniyle uğradıkları zarar toplamı olarak 102.695, 91 TL nin reeskont faizi ile müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 40.195,91 TL nin dava tarihinden itibaren Palpet-Tokgöz firmalarından müteselsilen tahsilen, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı gerçek kişiler hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı ... Petrol Ltd. Tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Palpet Firmasının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu feshe dayanak eylemler nedeniyle davalı firmaların temsilcilerinin yargılandığı ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.6.2012 tarihli ve 2011/23 esas ve 2012/240 karar sayılı dava dosyasında, firma temsilcilerinin cezalandırılmasına karar verildiği bildirilmiştir. Bahsedilen ceza davası dosyası getirtilip incelenerek, dava konusu eylemler nedeniyle firma temsilcileri olan davalıların kesinleşmiş mahkeme kararı ile cezalandırıldıklarının tesbiti halinde bu kişiler hakkında da hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde, sözleşmenin tarafının firmalar olduğu gerekçesi ile gerçek kişiler hakkında davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.824,93 TL kalan harcın davalı ... Petrol Ürün. Ltd. Şti'nden alınmasına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26, Karar No: 2022/2373, Tarih: 23.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/26 E.  ,  2022/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : AKÇAKOCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 01/12/2021 tarihli ve 2021/1322 Esas, 2021/1541 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edildiği, ancak dosyada Şeyh ... Camii ve Türbesi Vakfına ait vakfiye bilgilerinin yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1) Şeyh ... Camii ve Türbesi Vakfına ait vakfiye belgelerinin getirtilmesi, eski Türkçe ile kaleme alınmış olması halinde tercümesi yaptırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8625, Karar No: 2014/1609, Tarih: 10.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/8625 E.  ,  2014/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nin 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa"ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11190, Karar No: 2012/13477, Tarih: 25.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11190 E.  ,  2012/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı.... Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 25/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı şirket, davalı gazetenin, 23.12.2010 günlü sayısında yayınlanan “Ünlü: Büyükşehir, ruhsatsız inşaat yapan firmaya iş verdi“ başlıklı haberin gerçek dışı olup ticari itibarını sarsıcı nitelikte bulunduğundan uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu edilen haberin MHP ilçe başkanı Aydın Ünlü’nün basın açıklaması olup hiçbir yorum katmadan aynen yayınlandığını, davacının gönderdiği tekzip metninin de yayınlandığını, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunmadıklarını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dava konusu haberin gerçek olmadığı, davacı şirketin kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesi ile istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; dosya arasındaki bilgi ve belgelerden MHP İzmit İlçe Başkanı Aydın Ünlü’nün Değerli Basın Mensupları başlıklı basın açıklamasının davalı gazetenin haber verme ve yayma hak ve yetkisi uyarınca “Ünlü: Büyükşehir, ruhsatsız inşaat yapan firmaya iş verdi” başlığı ile yorum ve eklenti yapılmadan yayınlandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu edilen haberin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığı, siyasi kimliği bulunan dava dışı kişinin basın açıklamasının aynen aktarılması ile haber verme hak ve yetkisinin kullanıldığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4980, Karar No: 2011/3017, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4980 E.  ,  2011/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2010 yılı için 1.430,00 TL’dir.

Temyize konu edilen miktarın 298,25 TL olması nedeniyle 17.02.2010 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalıların temyiz talebinin reddine ilişkin 17.03.2010 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz talebinin reddine ilişkin 17.03.2010 tarihli ek kararın ONANMASINA, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29538, Karar No: 2017/17698, Tarih: 08.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/29538 E.  ,  2017/17698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin spor ve egzersiz görevlisi olarak çalışmakta iken iş akdinin davalılar tarafından 31/12/2015 tarihinde feshedildiğini iddia ederek işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirketler vekili, davacının iş akdinin belirli süreli hizmet sözleşmesinin ihale süresinin bitmesinden dolayı feshedildiğini müvekkil şirketin yeni dönemde ihaleyi alamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunarak, davacının iş akdinin hukuka uygun şekilde feshedildiğini, müvekkilinin davanın tarafı olamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, İş Kanunu 19. Maddesi gereğince fesih bildiriminin yazılı yapılması ve gerekçenin açık olarak bildirilmesinin zorunlu olduğu, davaya konu fesihte davacının ... bünyesinde bulunan ... Müdürlüğünde spor ve egzersiz görevlisi olarak çalıştığı, taşeron şirketler değişse bile yaptığı işin niteliğine göre diğer davalı belediye başkanlığı bünyesinde yaptığı işin devamlılığının bulunduğu, bu çalışma sisteminde taşeron şirketin ihale süresinin sona ermesinin işin niteliğine göre haklı ya da geçerli fesih sebebi olamayacağı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli ise de aralarında asıl işveren – alt işveren ilişkisi bulunan davalılardan hangisi nezdinde davacının işe iade edildiğinin hükümde gösterilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen çıkarılarak yerine

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen çıkarılarak yerine

“1-Davanın KABULÜNE, iş verence yapılan feshin geçersizliğine, davacının, davalılar İDEAL BİLGİ YÖN. SOS. SAĞL. HZM. EĞT. TER. ORG. SAN. - ...adi ortaklığı nezdindeki İŞİNE İADESİNE, davacının yasal sürede baş vurusuna rağmen iş verenin süresi içerisinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının 4 aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan kararın kesinleştiği tarihe kadar gerçekleşen en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya VERİLMESİNE, ” bendinin eklenerek hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ...'ne yükletilmesine, 08.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2949, Karar No: 2010/3906, Tarih: 07.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2949 E.  ,  2010/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 13/09/2007

Taraflar arasındaki davadan dolayı Büyükçekmece Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.09.2007 gün ve 2042-836 sayılı  hükmün onanmasına ilişkin olan 29.06.2009 gün ve  5885-7510 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleştirilerek görülen davalar, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, kısmen kıyı-kenar çizgisi içerisinde yer aldığı keşfen saptanan çekişmeli 1226 sayılı parselin, 1965 yılındaki kadastro işleminde tapuya dayalı olarak tespiti yapılan ve sonrasında Hazinenin de taraf bulunduğu Çatalca Tapulama Mahkemesi'nin 1967/323 esas, 1968/14 karar sayılı tespite itiraz davasında 2.10.1968 tarihli kararla İ. H. C. adına tescil edilen 86 sayılı kadastral parselden geldiği görülmektedir.

Mahkemece, kesin hükümden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, 86 sayılı kadastral parselle ilgili Çatalca Tapulama Mahkemesinin 1967/323 esas sayılı tespite itiraz davasında verilen hükmün, tarafı bulunan Hazine yönünden bağlayıcı olduğunda ve kesin hüküm niteliği taşıdığında kuşku yoktur.

Ne var ki, çekişmeli 1226 sayılı parselin 86 sayılı kadastral parselden ne şekilde geldiği araştırılmamış, ilk tesisinden itibaren tedavüllü çap kayıtları getirtilmemiş, 1226 sayılı parselin tevhit suretiyle oluşması halinde tevhit parsel ya da parsellerinin 1967/323 esas sayılı kesin hükümden yararlanamayacakları düşünülmemiştir.

Diğer taraftan, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve anılan Yasa’nın 3. maddesi ile de  aynı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.