muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7919, Karar No: 2008/8636, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7919 E.  ,  2008/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu 30 nolu dairenin 17.8.1999 tarihinde meydana gelen depremde yıkıldığını, aynı binada oturanlar tarafından yaptırılan tespitte müteahhit tarafından yasal gereklere uymadan yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde inşaat yapıldığının belirlendiğini, binanın müteahhiti olan ... ve ortaklarının ve ayrıca ... vefat ettiğinden mirasçılarının, uğradığı zarardan sorumlu olduklarını, dairenin rayiç değerinin 45.000,00 YTL olduğunu, ileri sürerek şimdilik 30.000,00 YTL’nin 17.8.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava tarihinin 1.11.1999 olup, dava konusu 30 nolu dairenin 16.11.1999 tarihinde yapılan resmi akit ile davacı tarafından depremden sonraki hali ile satın alındığı, dava tarihi itibariyle davacının kayıt maliki olmadığı dairenin depremde uğradığı zarar nedeniyle açılan davada aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, maliki bulunduğu 30 nolu dairenin, 17.8.1999 tarihinde meydana gelen depremde, binanın yasa ve yönetmeliklere uygun inşa edilmemesi nedeniyle yıkılarak zarar gördüğünü, binanın müteahhidi olan ... ve ortakları ile ... vefat ettiğinden mirasçılarının dairenin bedeli kadar olan zararından sorumlu oldukları

2008/7919-8636

Davacı, maliki bulunduğu 30 nolu dairenin, 17.8.1999 tarihinde meydana gelen depremde, binanın yasa ve yönetmeliklere uygun inşa edilmemesi nedeniyle yıkılarak zarar gördüğünü, binanın müteahhidi olan ... ve ortakları ile ... vefat ettiğinden mirasçılarının dairenin bedeli kadar olan zararından sorumlu oldukları

2008/7919-8636

iddiası ile eldeki davayı açmış, yargılama sırasında, taşınmazı depremden önce harici sözleşme ile 12 aylık taksitlerle bedeli ödenmek üzere davalılardan satın aldığını, taksit ödemeleri bitmediği için henüz tapu devri yapılmadan depremin meydana geldiğini, son taksit olan 20.8.1999 vadeli senedi ödemekle borcu kalmadığından tapu devrinin gerçekleştirildiğini, deprem ve dava tarihinde dairenin maliki olduğunu bildirerek satış bedeline karşılık lehtar ...adına düzenlenmiş senet suretlerini ibraz etmiştir. Davalılar, ilk verdikleri cevap dilekçesinde davacının 30 nolu dairenin maliki olduğuna, sunulan senetlerin bu dairenin satım bedeli karşılığında ödendiği hususuna da itiraz etmemişlerdir. Dosya içersinde bulunan ve ... ve ortakları/... kaşe ve imzalı senet dökümü belgesi, davacının sunduğu senet suretleri ve depremden sonra davacıya hitaben gönderilen 2.9.1999 tarihli başsağlığı mektubu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının depremden önce haricen 30 nolu daireyi satın aldığı, satış bedeline karşılık verilen senetlerin ödemesi bitmeden meydana gelen depremde dairenin yıkıldığı, son senet vadesinde ödendikten sonra tapuda resmi işlemin yapıldığı, bu itibarla davacının deprem tarihinde dairenin maliki olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla davacının aktif dava ehliyeti vardır. Mahkemece öncelikle davalıların satıcı, müteahhit veya mirasçı ve arsa sahibi olarak sıfatlarının belirlenerek hasıl olacak sonuca göre görevli mahkemenin tayin edilmesi ve bundan sonra sorumluluklarının belirlenerek işin esasının incelenmesi gerekir. Açıklanan hususların göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10352, Karar No: 2014/18531, Tarih: 01.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10352 E.  ,  2014/18531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/11/2013

Numarası : 2013/256-2013/862

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı işverenlikte 15.07.2005-18.02.2013 tarihleri arası makine teknisyeni olarak görev yaptığını iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak usulüne uygun olmayan bir biçimde feshedildiğini, feshin geçersizliğini ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Buski Genel Müdürlüğü husumet itirazında bulunmuş diğer davalı K.. İnş. Şirketi ise davacının verimsizliği ve işini savsaması ve sık rapor alması nedeniyle iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, beyan ederek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davacının aynı işyerinden emekli olduktan sonra, işverenlerin çalışmasından memnun olmaları nedeniyle tekrar aynı işyerine çağrılarak çalışmasına devam ettiğinin tanık beyanları ile sabit olduğu, davacının işyerinde işini savsakladığına dair herhangi bir kanıtın bulunmadığı, işyerinde verilen görevleri layıkıyle yerine getirdiği, işlerin aksamasına sebebiyet vermediği ayrıca davacıya işlerini savsakladığı konusunda uyarı vb. İhtarların yapılmadığı gibi bu yönde herhangi bir savunmasının alınmadığı, sonuç olarak davacının iş akdinin herhangi bir haklı nedene dayandırılmadan haksız bir şekilde feshedildiği ve yine davalı Buski Genel Müdürlüğü vekili husumet itirazında bulunmuş ise de, asıl işveren olduğu, diğer davalı ile aralarında muvazaa ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Keza aynı maddenin 7. fıkrasına göre de “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler.” Asıl işveren ve alt işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde, alt işveren işçisi, aynı madde uyarınca başlangıçtan itibaren asıl işveren işçileri sayılacaktır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1)İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4)Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, Toplu İş Sözleşmesi yahut Çalışma Mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Ayrıca alt-asıl işveren ilişkisinin yasal unsurları taşıyıp taşımadığı veya muvazaalı olup olmadığı resen gözetilmelidir. Asıl işveren ve alt asıl işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması veya yasal unsurları taşımaması halinde ise, asıl işveren başlangıçtan beri gerçek işveren olduğundan, davanın tarafı asıl işveren olmalıdır. Alt işverenin bu anlamda işverenlik sıfatı bulunmadığından, taraf sıfatı olmayacaktır. Böyle bir durumda işe iade isteyen alt işveren işçisinin asıl işveren işyerine işe iadesine karar verilmesi gerekir.

Asıl alt işveren ilişkisinde ilişkinin muvazaalı veya yasadaki unsurları taşıyıp taşımadığının belirlenmesinde;

Asıl alt işveren ilişkisinde ilişkinin muvazaalı veya yasadaki unsurları taşıyıp taşımadığının belirlenmesinde;

Biri asıl diğeri hukuksal ve ekonomik bağımsızlık ile ayrı bir iş organizasyonuna sahip iki ayrı işverenin bulunup, bulunmadığının,

Alt işveren işçilerinin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadıklarının,

Alt işverene verilen işin, işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olup olmadığının, alt işverene verilen işin işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olup olmadığının,

Alt işverende daha önce o işyerinde çalıştırılan bir kişi olup olmadığının,

Alt işverenin işe uygun yeterli ekipman ile tecrübeye sahip olup olmadığının,

İstihdam edeceği işçilerin niteliklerinin yapılacak işe uygun olup olmadığının,

Alt işverene verilen işte asıl işveren adına koordinasyon ve denetimle görevlendirilenlerden başka asıl işverenin işçisinin çalışıp çalışmadığının,

Yapılan alt işverenlik sözleşmesinin iş hukukunun öngördüğü kamusal yükümlülüklerden kaçınmayı amaçlayıp amaçlamadığının,

Yapılan alt işverenlik sözleşmesinin işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut mevzuattan kaynaklanan bireysel veya kolektif haklarını kısıtlamaya ya da ortadan kaldırmaya yönelik yapılıp yapılmadığının araştırılması ve irdelenmesi gerekir.

Somut olayda; muvazaa incelemesi yönünden yeterli araştırma yapılmamıştır. Davacının çalışma dönemine ilişkin Buski ile yapılan hizmet alım sözleşmeleri ve ihale teknik ve idari şartnameleri dosyaya getirtilerek davacının yaptığı işin ihale teknik ve idari şartnameler kapsamında ve İş Kanunu 2. maddesinde belirtilen davalı şirketlere (alt işverene) verilebilecek işler kapsamında olup olmadığı, gerekirse davalı şirketin faaliyet konusunda uzman bilirkişi marifetiyle işyerinde keşif te yapılarak davacının yaptığı işin asıl iş-yardımcı olup olmadığı ayrımlarının yapılarak sonucuna göre muvazaa tespitinin yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/460, Karar No: 2010/483, Tarih: 01.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/460 E.  ,  2010/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’nin yapılan yargılanmaları sonunda; sanıkların atılı reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetlerine, sanık ...’ın cinsi münasebette bulunma suçundan ise mahkümiyetine dair, Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2005 gün ve 2005/2 Esas, 2005/108 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ... ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, temyiz edilen kararda ise temyiz makamı ve sürenin tebliğden itibaren başlayacağı gösterilmeyerek usul hükümlerine aykırı davranıldığı, bu itibarla sanık ...’ün 08.11.2005 tarihinde tebliğ olunan hükme yönelik 24.11.2005 günlü temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip işin esasına geçilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle tüm sanıklar hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme gelince;

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin l. fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği, bu suç da şikayete tabi olup zarar gören gerçek kişi şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik

.../...

-2-

CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2021/4191, Karar No: 2023/494, Tarih: 14.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4191 E.  ,  2023/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/249 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılanların, aralarındaki alacak verecek konusu nedeniyle bahse konu tarlayı ekip biçmesi amacıyla sanığa kiraladıkları, aralarındaki borç ilişkisinin bitmesine rağmen sanığın tarlayı ekip biçmeye devam etmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Soruşturma aşamasında düzenlenen ... bilirkişi raporunda; suça konu yerin nadas ve ekime hazır olduğu tespit edildi. Zirai bilirkişi raporunda ise; arazinin ekili olmadığı, ... üretim sezonu için ... işlemesinin yapıldığı, ekim işlemine hazır olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık ile katılanlar arasında yapılan 09.04.2010 tarihli sözleşmeye göre; 2002 yılında sanığa ipotekli bir traktör satıldığı, traktörün üstündeki ipotek kalkana kadar da arazinin kullanım hakkının sanığa verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın borcu ne zaman ödediğine, hangi tarihte ipoteğin kalktığına ilişkin belirleme bulunmadığı sadece tanık B.Ç'nin belli bir tarih belirtmeksizin ipoteği kaldırttığını beyan etmesi karşısında; traktörün, trafik tescil kaydındaki hak kısıtlanması işlemlerinden tescil ve terkin tarihlerinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanığın borcu ne zaman ödediğine, hangi tarihte ipoteğin kalktığına ilişkin belirleme bulunmadığı sadece tanık B.Ç'nin belli bir tarih belirtmeksizin ipoteği kaldırttığını beyan etmesi karşısında; traktörün, trafik tescil kaydındaki hak kısıtlanması işlemlerinden tescil ve terkin tarihlerinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/249 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19281, Karar No: 2013/16397, Tarih: 08.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/19281 E.  ,  2013/16397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet

Ek karar: temyiz talebinin reddi

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 3000 TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğu cihetle, temyiz isteminin reddine dair yerel mahkemenin 03.05.2013 gün ve 2012/758 esas 2013/246 sayılı ek kararına karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5964, Karar No: 2009/4620, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5964 E.  ,  2009/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında, genel kurul kararının iptali istemine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, 02.12.2007 tarihli genel kurulun yasal süresinde toplanmadığını ve toplantı ve karar yeter sayısı bulunmadan kararlar alındığını ileri sürerek, genel kurulun ve alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, iddiaların yersiz olduğunu ve davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, genel kurul toplantısı ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğu gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; dava kooperatif genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı vekili, diğer iddiaların yanında iptali istenilen genel kurul kararlarının kooperatifi zarara uğratacağı iddiasına da dayanmıştır. Genel kurul toplantısının, yılın ilk altı ayında yapılmayıp, daha sonra yapılmış olması genel kurulun iptalini gerektirmediği gibi, kooperatifin tasfiye halinde olması ve ilk toplantıda yeter sayının bulunmaması nedeniyle ikinci toplantıda genel kurulda nisap aranmamasının yasa ve ana sözleşme gereği olması nedeniyle mahkemece nisap yokluğu iddiasının kabul edilmemesi de yerindedir. Ancak, davacının genel kurul tutanağına usulüne uygun muhalefet şerhi yazdırmış olmasına ve davanın 1 aylık hak düşürücü sürede açılmasına göre, bu davada yokluk nedenleri bulunmasa bile, iptal edilebilirlik yönünden 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi kapsamında kararların özellikle eşitlik ve iyiniyet kurallarına uygun olup olmadığının araştırılması, bu bağlamda işin esasına girilmesi gereklidir. Bu itibarla, mahkemece kooperatif kayıtları incelenmek suretiyle bilirkişi raporu alınması, kooperatifin ve diğer üyelerin durumuna göre iptali istenilen kararların eşitlik ve iyiniyet kurallarına uygun olup olmadığı hususlarının araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 23.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21776, Karar No: 2015/436, Tarih: 07.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/21776 E.  ,  2015/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/20091

MAHKEMESİ : Lapseki Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/59 (E) ve 2012/119 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın, müştekiler E.. E.. ve A. E.'i bıçakla tehdit ettiğinin, tanıklar Mehmet ve Ömer'in beyanlarından anlaşılması karşısında, TCK'nın 43. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, babasının müştekiler E.. E.. ve A. E. tarafından darp edilmesi üzerine konuşmak amacıyla yanlarına gittiğini, bu sırada bu şahısların kendisine saldırdığını, tanıklar Mehmet ve Ömer'in ise, sanığın, her iki şahsı elinde bıçakla tehdit ettiğini belirtmeleri karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. E.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.