muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7983, Karar No: 2023/326, Tarih: 07.02.2023

V. KARAR

A. Gerekçe bölümünde E bendinde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/1565 Esas, 2022/1402 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17633, Karar No: 2014/1448, Tarih: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17633 E.  ,  2014/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliğinden kaynaklanan kayıp kaçak bedelinin iade talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, 4822 Sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı yasanın 22.maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 22.maddesinin 5.fıkrasında; "Değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesin olduğu" belirtilmiştir. Yasada öngörülen parasal sınır 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.191,52 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13292, Karar No: 2024/3873, Tarih: 07.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13292 E.  ,  2024/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/427 E., 2016/402 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 19.02.2016 tarihinde Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir. Sanığın, kendisine yapılan tebligata rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığının tespiti üzerine, sanık hakkında, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2016 tarihli iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğine ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 03.10.2015 tarihinde kolluk görevlilerinin sanık ... (.....) ... isimli şahsın birlikte yaşadıkları ikametlerinde yapmış olduğu aramada uyuşturucu ve uyarıcı madde ele geçirildiği, sanığın alınan savunmasında söz konusu uyuşturucu maddelerin resmi nikahlı olmayan eşi ...'e ait olduğunu ancak kendisinin de bu uyuşturucu maddelerden kullandığını beyan ederek atılı suçu ikrar ettiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde, resmi nikahlı olmayan eşi ... ile yaşadıkları ikamette uyuşturucu madde ele geçirilmesi üzerine, sanığın eşi hakkında uyuşturucu madde ticaretinden soruşturmaya başlandığı, sanık hakkında ise uyuşturucu madde ticareti suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturmaya başlanarak dava açıldığı anlaşılmakla;

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde, resmi nikahlı olmayan eşi ... ile yaşadıkları ikamette uyuşturucu madde ele geçirilmesi üzerine, sanığın eşi hakkında uyuşturucu madde ticaretinden soruşturmaya başlandığı, sanık hakkında ise uyuşturucu madde ticareti suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturmaya başlanarak dava açıldığı anlaşılmakla;

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen ve olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soruşturma aşamasında alınan beyanında, eşine ait olduğu iddia edilen ve birlikte ikamet ettikleri evde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kullandığına dair beyanı olmadığı gözetilerek, daha önce kullandığını söylediği maddelerin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine dair sanığın soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2016/427 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/6019, Karar No: 2015/14913, Tarih: 22.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6019 E.  ,  2015/14913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.12.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ...... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ..........'in 5461 ada 6 parseldeki 1/5 payını davalıların murisi olan ...........'e 04.11.1970 tarihinde satış suretiyle devrettiğini, satış tarihinden 5 yıl önce murisin başına dal düştüğü için akli dengesini kaybettiğini, ayrıca oğulları olan davacı ... ile ...........'i yanına çağırarak taşınmazdaki bir kısım payı kız çocuklarından mal kaçırmak için bedelsiz olarak devretmeyi teklif ettiğini, .....'in bu teklifi kabul etmediğini, davalıların murisi ...........'in kabul ettiğini, dava konusu devrin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemişler, aşamada ehliyetsizlik iddialarından vazgeçmişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanları ...........'in dava konusu payı bedeli karşılığında satın aldığını, ve sonrasında taşınmazda ev yaptığını, eldeki davanın devirden 42 yıl sonra kötüniyetle açıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ..........'in, çekişme konusu 5461 ada 6 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 108 ada 24 sayılı parselin kadastro tespitine esas 10.02.1945 tarih ve 112 tapu kaydı ile maliki olduğu taşınmazın 4/5 payını üzerinde tutarak kalan 1/5 payını 04.11.1970 tarihinde davalıların murisi olan oğlu ...........'e satış suretiyle temlik ettiği, 108 ada 24 sayılı parselin 1/5 payının ... ve kalan 4/5 payının muris .... adına 24.03.1971 tarihinde kesinleşen kadastro tesbiti ile tescil edildiği, davalının payının yapılan imar uygulaması sunucu 5461 ada 6 sayılı parsele gittiği, murisin 22.07.1975 tarihinde öldüğü, geriye davacı çocukları ...., .... ile dava dışı çocukları ..., .... ve kendisinden sonra 1992 yılında ölen oğlu .......'in mirasçıları olan davalılar ...., ..., .., ... ve ....'in kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 günlü 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olması halinde uygulanabileceği ve 4271 sayılı TMK'nun 6. maddesi ile 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesinde düzenlendiği üzere tarafların iddiasını ispat ile mükellef olduğu kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanıklarının muris muvazaasını kanıtlar şekilde somut ve açık beyanda bulunmadıkları, ayrıca dava konusu temlikin davacılardan mal kaçırma amacı ile davalıların murisi olan ...........'e temlik edildiğinin davacılarca usûlüne göre kanıtlanamadığı, salt bedeller arası oransızlığın muris muvazaasının kanıtı olamayacağı açıktır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2116, Karar No: 2024/6805, Tarih: 25.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2116 E.  ,  2024/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/354 E., 2017/89 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine hüküm Dairemizin 06.02.2024 tarihli, 2023/3766 Esas, 2024/518 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. İlk Derece Mahkemesince re’sen temyiz formu düzenlenerek dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; İlk Derece Mahkemesince 19.03.2024 tarihli temyiz formu düzenlenerek dosya Dairemize gönderilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair kararın istinaf incelemesinden geçtiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteğinin esastan reddine dair kararın Dairemizin 06.02.2024 tarihli, 2023/3766 Esas, 2024/518 Karar sayılı karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, dosya içinde ve UYAP ortamında taraflarca sunulan sonraki tarihli dilekçe bulunmadığı, buna göre Mahkemece dosyanın Dairemize sehven gönderildiği ve bu aşamada Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19535, Karar No: 2016/9507, Tarih: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19535 E.  ,  2016/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2015

NUMARASI : 2014/475-2015/683

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılarak değer biçilmesi gerekir.Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz 859 m² dava konusu taşınmaz ise 19840 m² yüzölçümlü olduğu gibi, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesi'nden araştırılmadan ve satış akit tablosu Tapu Müdürlüğünden getirilmeden değer tespit edildiğinden, rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirlenmesi ve dava konusu persel ile emsal taşınmazların Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklıkları belirlenip işarettirildikten sonra, hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz 311 ada 48 parsel olduğu halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 539 ada 81 parsel olarak yazılması,

3-Dava konusu taşınmazın el atılan ve yol haline dönüştürülen bölümü 16.344,22m² olup bu bölümdeki davacılar hisselerinin iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmazın el atılan 16.344,22m² bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, güvenlik şeridinde kalan, yapı yapılamayacağı gerekçesiyle 2352,95m² 'lik kısmın da bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Dava konusu taşınmazın el atılan ve yol haline dönüştürülen bölümü 16.344,22m² olup bu bölümdeki davacılar hisselerinin iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmazın el atılan 16.344,22m² bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, güvenlik şeridinde kalan, yapı yapılamayacağı gerekçesiyle 2352,95m² 'lik kısmın da bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4106, Karar No: 2013/3861, Tarih: 05.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4106 E.  ,  2013/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/04/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/03/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı sürücünün kendisine tam ve ağır kusuru ile çarparak yaralanmasına neden olduğunu iddia ederek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, kazanın meydana gelişinde hiçbir kusuru bulunmadığını, davacı yayanın kendisine kırmızı ışık yanarken karşıdan karşıya geçmeye çalışması nedeni ile kazanın meydana geldiğini iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın meydana gelişinde davalı sürücünün asli olarak %75 kusurlu olduğu kabul olunarak hesaplanan tazminat tutarı ile birlikte takdiren manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, kazanın İstanbul ilinde ... Merkezin önünde, trafik ışıklarının bulunduğu yaya geçidinde meydana geldiği, olay yerini görüntüleyen kamera kayıtları olduğu anlaşılmıştır. Davalı, ceza yargılaması sırasında davacının kırmızı ışıkta geçtiğini savunarak söz konusu kayıtların incelenmesini istemiş ise de mahkemece kamera kayıtları incelenmeden karar verilmiş, hükmün açıklanması geri bırakılmıştır. Yargılama sırasında da davalı kamera görüntülerinin incelenmesi gerektiğini savunmuştur. Ne var ki kamera görüntüleri getirtilmeden hazırlanan bilirkişi raporları uyarınca karar verilmiştir. Davalı vekilince temyiz duruşması sırasında söz konusu görüntüler fotoğraf haline getirilerek dosyaya ibraz edilmiş ve kaza sırasında davacı yayaya kırmızı ışık yandığının görüntülerde net şekilde belli olduğu savunulmuştur.

Şu durumda, yargılama sırasında getirtilmesi ve incelenmesi istendiği halde savunmaya itibar olunmadan alınan bilirkişi raporları uyarınca hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Temyiz duruşması sırasında dosyaya ibraz olunan görüntülerin ve bu görüntülerin elde edildiği CD nin mahkemece incelenmesi, gerekli görüldüğü takdirde bilirkişiye incelettirilmesi ve kusur durumunun sonuca göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından, kararın gösterilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.