muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4126, Karar No: 2017/6493, Tarih: 16.11.2017

Davacının öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, davacı vekili delil listesinde tanık ismi bildirmiş olmasına rağmen, mahkemece bildirdiği 2 tanık gerekçesiz olarak dinlenmemiş, davalılardan Muhammet Ali ve Mustafa temlik tarihinde 10 ve 12 yaşlarında olup taşınmazları nasıl aldıkları ve satış bedelini nereden buldukları hususları üzerinde durulmamıştır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, davacı vekili delil listesinde tanık ismi bildirmiş olmasına rağmen, mahkemece bildirdiği 2 tanık gerekçesiz olarak dinlenmemiş, davalılardan Muhammet Ali ve Mustafa temlik tarihinde 10 ve 12 yaşlarında olup taşınmazları nasıl aldıkları ve satış bedelini nereden buldukları hususları üzerinde durulmamıştır.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıdaki açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, dava konusu taşınmazların satış tarihindeki gerçek değerlerinin ne olduğunun, satış bedeli ile gerçek değer arasında fark bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, davacının dinlenmeyen tanıkları dinlenerek muris muvazaası iddiasına yönelik bilgilerinin alınması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, mirasbırakanın temliklerdeki gerçek iradesinin ne olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2006/11275, Karar No: 2006/14023, Tarih: 27.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/11275 E.  ,  2006/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakında da uygulanan aynı Kanun'un 592. maddesi uyarınca tedavüle çıkarılırken tamamen doldurulmamış olan bononun doldurulması mümkün olup, bunun anlaşmalara aykırı olarak doldurulduğu iddiasının yazılı belge ile kanıtlanması halinde geçerlilik kazanması mümkündür. Bu nedenle, tanzim tarihi ve rakamla yazılan kısmın doldurularak verilen bonoya sonradan vade tarihinin ve yazı ile on milyarın yazılmasına engel bir durum yoktur.

Mahkemece diğer itiraz nedenleri incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bononun farklı kalemlerle doldurulduğunu belirten Adli Tıp Kurumunun raporu esas alınarak yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1249, Karar No: 2019/4638, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1249 E.  ,  2019/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 04.12.2014 tarihinde müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve müşteki ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararı verildiği,daha sonra mahkemece 15.12.2014 tarihinde müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği;mahkemece verilen 04.12.2014 tarihli kararın ve 15.12.2014 tarihli ek kararın cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa 17.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği suça sürüklenen çocuk tarafından 18.12.2014 tarihinde cezaevi aracılığı ile temyiz dilekçesi gönderildiği anlaşılmakla ve suça sürüklenen çocuk hakkında 04.12.2014 tarihinde müşteki ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm ile 15.12.2014 tarihinde müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla,bu yönde ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22880, Karar No: 2014/29774, Tarih: 31.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22880 E.  ,  2014/29774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/675-2013/132

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 11.11.2005-15.09.2011 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin usul ve kanuna aykırı olarak 15.09.2011 tarihinde işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işten çıkışına sebep olan olaylar sebebiyle Cumhuriyet Savcılığı kanalıyla şikayette bulunulduğunu ve halen kovuşturmanın devam ettiğini, davacının 15-16-17 Eylül 2011 tarihleri arasında herhangi bir mazeret bildirmeden işe gelmediğini, bu durumun tutanakla tespit edildiğini, davacıya ihtarname gönderilerek devamsızlığın geçerli bir sebebinin bulunup bulunmadığının sorulduğunu ancak davacının cevap vermediğini, iş sözleşmesinin haklı olarak sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenlikçe iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı şirkete ait iş yerinde 20.12.2005-14.09.2011 tarihleri arasında kontrolör olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 14.10.2011 tarihli fesih bildirimi ile davacının 15-16-17 Eylül 2011 tarihlerinde devamsızlık yaptığı ve devamsızlık sebebine dayalı yazılı bir mazeret sunmadığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu 25/ll-g madde ve fıkrası uyarınca haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise iş sözleşmesinin davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe devamsızlığı sebebiyle haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Dosya içeriğine göre davalı işverenin fesih sebebi yaptığı devamsızlık olgusu sabit olup davacı işçi devamsızlığın izne veya kabul edilebilir bir mazerete dayandığını ispatlayamamıştır. Hal böyle olunca iş sözleşmesi davalı işveren tarafından haklı sebeple feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

3-Belirtilmesi gereken diğer bir hususta, davacının dini bayramların birinci günü dışındaki resmi bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek resmi bayram ve genel tatil ücretine hükmedilmiş ise de; davalının sunduğu, üzerinde ihtirazi kayıt bulunmayan ve davacının imzasına havi 2011 yılı Ağustos ayına ait bordroda işçi namına resmi tatil ücreti tahakkuk ettirildiği, ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda söz konusu bordro dikkate alınmaksızın hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Belirtilen döneme ait bordrodaki tahakkuk ettirilen resmi tatil ücretinin ispat edilen ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından mahsup edilerek alacak kaleminin belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7444, Karar No: 2015/9348, Tarih: 23.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7444 E.  ,  2015/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/77-2013/808

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . . . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil; birleştirilen dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği, toplanan deliller ile özellikle 109 ada 16 parselde davacıların kullandığı veya kullanabileceği bir bölümün bulunmadığı ve davalı Gülcan dışındaki diğer davalıların taşınmazı tasurruf ettikleri saptanarak pay oranında elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalıların buna ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların öteki temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

./..

./..

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Öte yandan; ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Somut olaya gelince; ecrimisil hesabına dahil edilen taşımazlar bakımından intifadan men şartının veya intifadan men şartının istisnalarının bulunması gerekeceği kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece bu husus üzerinde durulmuş değildir. Keza, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğunu söyleyebilme imkanını bulunmamaktadır. Zira 2009 yılına ilişkin resmi veriler getirtildiği halde daha önceki yıllara ilişkin resmi veriler temin edilmemiş, denetime elverişsiz, soyut nitelikli bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmiştir.

Hâl böyle olunca; davalıların taşınmazların kiraya verilerek tasarruf edildiğine ilişkin beyanlarının açıklattırılması, bu hususta gösterilecek tanıkların dinlenilmesi, taşınmazların kiraya verildiğinin anlaşılması halinde ecrimisil hesabının yapılması, aksi halde intifadan men olgusunun tartışılması, bu koşulların oluştuğunun anlaşılması halinde ise denetime uygun

./..

somut ve bilimsel veriler içeren konusunda uzman bilirkişilerce hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirkirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; davadan sonra satıldığı anlaşılan taşınmazlar yönünden konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, husumet yokluğundan reddine karar verilmiş olması isabetsiztir.

Davalıların, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2275, Karar No: 2006/6233, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2275 E.  ,  2006/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 140 ada 119 parsel sayılı 2.941,41 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 475 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararın orman yönetimince temyiz edilmesi üzerine bozulmuştur. Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.05.2005 gün 2004/13147-2005/6581sayılı bozma kararında özetle: “Çekişmeli taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişir sınırlı olduğu, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca miktarıyla geçerli kapsamının belirlenmesi, kayıt miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapmak suretiyle oluşturulduğunun gözetilerek, vergi kaydının miktarı kadar yerin 3402 Sayılı Yasanın 20/C, 21, 32/3 maddeleri uyarınca sabit sınırlarla bağlantı kurularak ... bilirkişiden alınacak ek raporla ifrazı yapılarak tesbit gibi tesciline, vergi kaydı miktar fazlasının orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescile karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin kadastro tespitinin iptal edilerek ... bilirkişi ... tarafından düzenlenen 05.12.2005 tarihli ek krokili raporda (B) ile işaretlenen 1.741,41 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (A) ile işaretlenen 1.200 m2 yüzölçümlü kesiminin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; vergi kayıt miktarı (1.200 m2) kadar yer 3402 Sayılı Yasanın 20/C, 21 ve 32/3 maddelerine aykırı olarak sabit sınırlarla bağlantı kurulmaksızın, çekişmeli taşınmazın kuzeyinde bulunan ve gerçek kişi adına kesinleşen 140 ada 120 parsel sayılı taşınmaz tarafından ifraz edilerek davalı adına tapuya tescile karar verilmesi gerekirken güneyde bulunan 140 ada 137 sayılı orman parseli tarafından ifraz yapılarak taşınmazın (A) ile işaretlenen 1.200 m2 yüzölçümlü kesimi davalı gerçek kişi adına tescil edilmiştir. Bu sebeple, çekişmeli taşınmazın 1.200 m2 yüzölçümlü bölümü 3402 Sayılı Yasanın 20/C, 21, 32/3 maddeleri uyarınca sabit sınırlarla bağlantı kurulup (140 ada 120 parsel tarafından) ... bilirkişiden alınacak ek raporla ifrazı yapılarak tesbit gibi davalı gerçek kişi adına, taşınmazın geriye kalan bölümü vergi kaydı miktar fazlası olduğundan orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescile karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 04.05.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13416, Karar No: 2016/6628, Tarih: 10.11.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/13416 E.  ,  2016/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, mesken ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 01.07.2012 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesinin varlığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Ancak, yazılı kira sözleşmesinde sözleşme süresinin ne olduğu belirtilmemiş ise de mahkeme gerekçesinde yazılı sözleşmenin bir yıl süreli olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda mahkemenin kabulü olan bir yıllık süreye, davacı tarafça hüküm gerekçesi temyiz edilmeyerek, davalı tarafça da bir yıllık süreye yönelik açıkça temyize gelinmediğinden, davaya dayanak yazılı sözleşmenin 01.07.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olduğunun kabulü gerekir.

6098 sayılı TBK.’nun 350/1. maddesi hükmüne göre ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak tahliye davalarının belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde bu kanunun 328. maddesinde fesih bildirimi için öngörülen sürelere uyularak belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde açılması gerekir. TBK.’nun 353. maddesi uyarınca kiraya veren, daha önce veya en geç davanın açılması için öngörülen sürede dava açacağını kiracıya yazılı olarak bildirmişse dava, bildirimi takip eden uzayan bir kira yılı sonuna kadar açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup, davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliller toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Olayımıza gelince; Davaya dayanak yazılı kira sözleşmesi 01/07/2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olduğuna göre, taraflar arasındaki sözleşme yıldan yıla yenilenerek, davanın açıldığı 23/06/2015 tarihine nazaran 01/07/2015 tarihinde dönem sona ermiştir. Bu durumda dönem bitmeden 23/06/2015 tarihinde açılan dava süresinde değildir.

Davacı tarafça keşide edilen 28.05.2015 tarihli tahliye iradesini bildirir ihtarname var ise de, bu ihtar 01.07.2015-01.07.2016 kira dönemi için süre koruyucu niteliğindedir. Bu durumda mahkemece davanın sözleşme süre bitimini beklenmeden açılması sebebiyle süre yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.