muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30978, Karar No: 2017/7951, Tarih: 10.10.2017

4-Sanıkların suç tarihi itibariyle borçlu şirketin yöneticisi olup olmadığı ticaret sicili memurluğuna sorulmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

5-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20359, Karar No: 2014/2035, Tarih: 18.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20359 E.  ,  2014/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2012/146-2012/344

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı Fadime vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı Fadime için 500 TL destek, 4.000 TL manevi, diğer 2 davacı için de 1.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Birleştirilen dava ile de davacı Fadime için ek olarak 41.365,52 TL destek tazminatı istenmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre bozma ilamına uyularak; davacı Fadime'nin destekten yoksun kalma zararının 48.865,52 TL olduğunun kabulüne, ancak taleple bağlı kalınarak 500 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı sigorta şirketi poliçe limit ile sınırlı sorumlu olarak) tahsiline, ilk hükmün kesinleşen konularında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davanın kabulü ile, davacı Fadime için 41.365,52 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Emre'den tahsiline, birleştirilen davanın davalı İlker ve sigorta şirketi yönünden zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Fadime vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı Fadime vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK'nun 109. maddesi uyarınca; Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrar.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK'nun 109. maddesi uyarınca; Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrar.

Dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve ceza kanunu bu fiil için daha uzun bir zaman aşımı süresi öngörmüş bulunursa, bu süre, maddi tazminat talepleri için de geçerlidir. Trafik kazası 25.6.2000 tarihinde meydana gelmiş birleştirilen dava ise 29.9.2011 tarihinde açılmıştır. Bu yasal düzenleme ışığında davalı sigorta şirketi yönünden birleştirilen davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de; davalı İlker’e birleştirilen dava dilekçesi 27.10.2011 de tebliğ edilmiş, aynı davalı zamanaşımı def'ini içerir cevap dilekçesini 2.12.2011 de vermiştir. Bu durumda süresinde olmayan cevap dilekçesine istinaden davalı İlker yönünden birleştirilen davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

3-Birleştirilen dava dilekçesi ile davalı sigorta şirketinden asıl dava ile istenen 500 TL'nin mahsubu ile poliçe limitinden arta kalan 6.500 TL istenmiş ve bu talep reddedilmiş olduğuna göre AAÜT hükümleri uyarınca nisbi 780 TL yerine maktu 1.200 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Fadime vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı Fadime Yüksel'e geri verilmesine 18.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1549, Karar No: 2023/1302, Tarih: 30.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1549 E.  ,  2023/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş ise de davacı duruşma talebinden vazgeçtiğini beyan ederek incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve dosya incelendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı kooperatif arasında 21.01.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşme imzaladıklarını, 12.09.2006 tarihinde düzeltme beyannamesi düzenleyip, 15.09.2006 tarihinde de 10.740 payı davalı kooperatife devrettiğini, davalının kendisine ait bağımsız bölümleri bitirip üyelerine teslim ettiğini, inşaatın bitirilmesi gereken süre dolduğu halde müvekkili arsa sahibine verilmesi gereken konutların ve iki özel konuta hiç başlanmadığını, Değişik İş dosyasında alınan raporla bu durumun tespit edildiğini keşide edilen ihtarnameye rağmen herhangi bir çalışma yapılmadığını ileri sürerek sözleşmenin geriye etkili olarak feshi ile davalılar adına kayıtlı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen 2011/54 Esas sayılı ve 2015/350 Esas sayılı dosyalarda asıl davada ileri sürdüğü nedenlerle davalılar adına kayıtlı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl ve birleşen 2011/54 E.sayılı dosyada davalı kooperatif vekili cevap dilekçesinde; 12.09.2006 tarihli düzeltme beyannamesi ile ilk sözleşmede belirtilen 82 bağımsız bölümün 80 bağımsız bölüme düşürüldüğünü, iki özel bina kavramının ortadan kaldırıldığını, bu nedenle de iki özel bina yapılacak arsanın mülkiyetinin arsa sahibinde kaldığını, 80 bağımsız bölüm yapılacak arsanın yükleniciye devredildiğini, müvekkilinin elinde olmayan nedenlerle inşaatın geciktiğini, inşaatın %95 seviyesinde olduğunu ve davacının kendisine isabet eden 19 villayı teslim almaktan kaçındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Asıl ve birleşen davalarda bir kısım davalılar davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Asıl ve birleşen davalarda bir kısım davalılar davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başlangıçtaki arsanın önemli ölçünde küçülmesi, yüklenicinin mal sahibinin yazılı onayı ile mevzi imar planını belediyeye onaylattığı, o tarihte canlı olan 982/parsel üzerine iki özel villa ile ilgili vaziyet planı ve mimari proje düzenlenmediği, mimari projelendirilen kısmın tapusu 04/10/2002 tarihinde yükleniciye devredilirken söz konusu parselin tapusunu davacının uhdesinde tuttuğu gözetildiğinde tadil sözleşmesi ile iki özel binadan vazgeçilmiş olduğu, eserin, iş sahibi olan davacının kabulden kaçınabileceği derecede kusurlu ve sözleşme koşullarına aykırı olmadığı, inşaatın seviyesinin davacı arsa sahibince ifayı kabulden kaçınılamayacak bir seviyeye getirilmiş olduğundan sözleşmenin geriye etkili feshi koşullarının mevcut bulunmadığı, davacının geriye dönük fesih bildirimi TMK’nın 2. maddesindeki doğruluk kurallarına aykırı olduğu, davacının sözleşme uyarınca kendisine teslimi gereken tarihte teslim edilmemesi nedeniyle uğradığı zararları, ayıplı işler bedelini talep hakkına sahip olduğu, asıl dava birleşen dava dilekçelerinde her türlü talep hakkı saklı tutulmuş olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile geriye etkili fesih istemi ile tapu iptal tescil isteminin reddine davacının gecikme ve ayıplı eksik imalat yönünden talep hakkının saklı tutulmasına, birleşen davaların da kısmen kabulü ile tapu iptal tescil isteminin reddine, davacının gecikme ve ayıplı eksik imalat yönünden talep hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili istinaf dilekçesinde, kararda “kısmen kabul” kararına rağmen lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu, mahkeme inşaatların seviyesini dahi tespit etmemiş olup inşaatlardaki eksikliklerin sözleşmeye göre yapılmayan işler dikkate alındığında bu oranda bir tamamlanmadan da söz edilmesinin mümkün olmadığını, zira daha sonra taraflarından alınan ... imzalı uzman görüşünün inşaatların tamamlanma oranlarının yüzde 64 olduğunun belirtildiğini, gereksiz uzun süren yargılamalar sürecinde birtakım eksiklikler tamamlandığını, kanuna ve hukuka aykırı şekilde iskanların alındığını, ancak iki özel bina hiç yapılmamış olduğunu, sığınakların hiç yapılmadığını, son bilirkişi raporuna itirazların değerlendirilme aşamasında sözlü yargılama için dahi süre verilmediğini, sözleşmenin geriye etkili olarak iptalini gerektirmeyecek şekilde işlerin belli düzeyde tamamlandığı kanaatine varsa dahi bilirkişi raporuna itirazları değerlendirdikten sonra sözleşmenin ileri etkili feshine yönelik uğranılan zararların ödetilmesi yoluna gitmesi gerektiğini, ilgili Belediye proje değişikliği ile ilgili işlemin Kat Mülkiyeti Kanunu Uyarınca Tapu Kaydında Yer Alan Maliklerin 4/5 onayı alınarak yapıldığının belirtildiğini, müvekkilin daire sayısına göre kat maliki olarak hisse oranının yaklaşık yüzde 25 olduğunun, bu durumda davalı tarafça 4/5 çoğunluğunun sağlanma olasılığının olmadığını, bu hususta bir genel kurulun yapılmadığını, karar alınmadığını, bu kadar hukuka aykırı olarak yapılan proje değişikliğinin ve ruhsata dayalı verilen iskanların hukuka uygun olmasının mümkün olmadığını, yine sığınak zorunluluğuna rağmen sığınakların yapılmamış olmasının da başlı başına iskana engel bir eksiklik olup bu husus da hukukçu bilirkişi raporunda belirtildiğini, iki adet özel villaya ilişkin olduğunu, villaların yapılmadığının tespit edildiğini, ancak bilirkişilerin sonuç kısmında bu iki adet özel villanın iki adet normal villaya dönüştüğü kanaatine nasıl vardıklarını anlamanın mümkün olmadığını, dosyanın hiç bir yerinde iki adet özel villadan vazgeçildiğine ilişkin ya da bunların yerine normal villa verilmesi gerektiğine ilişkin yazılı tek beyanın sözleşmenin ve beyanın olmadığını, 22.01.2012 tarihli genel kurul tutanağının 9. maddesinde davalı tarafın açık olarak iki adet villanın mahkeme sonuçlanana dek yapılmaması kararının alındığını, alınan iki villanın burada açıkça yazdığını, taşınmazların varendalarının iskan alabilmek için yıktıklarını, bunlara ilişkin %10 değer kaybı tespitlerinin komik olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanzim edilen 12/09/2006 tarihli Düzenleme Şeklinde Düzeltme Beyannamesi tarafların 21/10/2003 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde karşılıklı olarak anlaşarak ve birbirlerini ibra etmek suretiyle bazı düzeltmeler yaptıklarını, sözleşmedeki paylaşım düzenlemesi dışında kalan konular aynen baki kalmak kayıt ve şartıyla, 981 parselde davacı mal sahibine 20 bağımsız bölüm verileceği, 20 bağımsız bölümün inşaatı karşılığında 60 bağımsız bölümün davalı kooperatife ait olacağının kararlaştırıldığı, 4889 ada 5 parsel taraflar arasındaki sözleşme ve düzeltme beyannamesinde konu edilmediği, bu değişikliğin mevzii imar planı ile belediyeye onaylatıldığı, 982/parsel üzerine iki özel villa ile ilgili vaziyet planı ve mimari proje düzenlenmediği, mimari projelendirilen kısmın tapusu 04/10/2002 tarihinde yükleniciye devredilirken söz konusu parselin tapusunu davacının uhdesinde tuttuğu gözetildiğinde tadil sözleşmesi ile bu parsele ilişkin iki özel binadan vazgeçildiğinin anlaşıldığı, ayrıca parsel ve üzerinde yer alacak toplam ve taraflara düşen bağımsız bölüm sayıları değişmesi nedeniyle ilk sözleşmede belirtilmiş olan 2 adet özel villa ile ilgili ayrıntılara sahip olacak olan 2 adet bağımsız bölümün, ikinci sözleşmede belirtilmiş olan 20 adet bağımsız bölüm dahilinde olacağının değerlendirildiği, dava tarihi öncesinde ve dava sırasında davacı yüklenicinin işten el çektirilmesine ilişkin bir karar alınmadığı, yargılama aşamasında yapılardaki eksik işlerin tamamlanması için mahkemece yükleniciye süreler verildiği, yargılama aşamasında 29/07/2018 tarihli yapı ruhsatına esas ve 40 blok 80 bağımsız bölüm için 15/09/2017 tarih ve 29/01/2018 tarihli yapı kullanma izin belgelerinin düzenlendiği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda davacıya teslim edilmesi gereken bağımsız bölümlerdeki eksikliklerin tüm alanların tamamlanmasına göre oranının % 8 olarak belirlendiği, yapı kullanma izin belgelerinin karardan önce alındığı dikkate alındığında iş sahibi olan davacının kabulden kaçınabileceği derecede kusurlu ve sözleşme koşullarına aykırı olmadığı ve sözleşmenin geriye etkili feshi koşulları mevcut olmadığı, buna bağlı olarak yolsuz tescil sebebiyle tapu iptal ve tescil isteminin yasal şartlarının bulunmadığı, davacının asıl ve birleşen davadaki taleplerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olduğu görülmekle hükme esas alınan bilirkişi raporunun davacının taleplerinin değerlendirilmesi açısından yeterli ve denetlenebilir olduğu, ayrıca davacı arsa sahibinin gecikme ve ayıplı eksik imalat yönünden talep hakkının saklı tutulduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, TBK’NIN 470 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece “davanın kısmen kabulüne” karar verilmiş ise de davacı tarafın talep sonucuna göre kabul edilen bir kalem bulunmadığından davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetlidir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ve özellikle 21.10.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı tarafa verilecek iki adet özel bağımsız bölüm bedeli ile 12.09.2006 tarihli düzeltme beyannamesi sonrası verilen villalar arasında oluşan nesafet farkının ve eksik ayıplı işler bedelinin her zaman davacı tarafından açılacak dava ile istenebileceğinden temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30742, Karar No: 2017/2792, Tarih: 27.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/30742 E.  ,  2017/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan ilamsız takipte borçlu, ödeme emri tebliğinin yapıldığı tarihte ... Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunu belirterek tebliğ tarihinin 29/12/2015 tarihi olarak düzeltilmesini, alacaklının ipotek limitini aşacak şekilde takip yapamayacağını, bu nedenle talep edilen faizin süresini ve oranını kabul etmediğini, takibin zaman aşımına uğradığını ileri sürerek, takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, tebligatın yasaya uygun olarak yapıldığını, takipte talep edilen faiz oranının yasaya uygun olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 19. maddeside “Mevkuf ve mahkümlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder”, İİK’nun 54. maddesinde “Mümessili olmıyan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip icra dairesine bildirmiyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur” düzenlemeleri mevcuttur.

Takip dosyası ve tebligatlar incelendiğinde, borçlu ...’na “Sanayi Mah. Sanayi Bulvarı No:Veliköy Bel.Toplu Konutları B-2 Blok Daire 20 Veliköy .../...” adresinde örnek 6 icra emrinin “Tevzuat saaatinde kapalı olması nedeniyle komşusu ...’nun şifai beyanına muhatap..... olduğundan evrak ilgili mahalle muhtarına tebliğ edildiği 2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılarak imzadan imtina eden aynı komşusuna haber verildiği", belirtilerek 16/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nün 04/01/2016 tarihli yazısında borçlunun 04/12/2015 tarihinden itibaren cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu tazyik hapsi hükümlüsü olduğu belirtildiği görülmektedir.

Somut olayda ödeme emrinin tebliği tarihinde borçlu ceza infaz kurumunda bulunduğundan, tebligat İİK'nun 54. ve TK'nun 19. maddeleri gereğince yapılmadığından, usulsüz kabul edilerek, TK’nun 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin iddia edilen öğrenme

tarihi olan 29/12/2015 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmeli, bu durumda davanın süresinde olduğu kabul edilmelidir. Tüm bu sebeplerle borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda ödeme emrinin tebliği tarihinde borçlu ceza infaz kurumunda bulunduğundan, tebligat İİK'nun 54. ve TK'nun 19. maddeleri gereğince yapılmadığından, usulsüz kabul edilerek, TK’nun 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin iddia edilen öğrenme

tarihi olan 29/12/2015 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmeli, bu durumda davanın süresinde olduğu kabul edilmelidir. Tüm bu sebeplerle borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3142, Karar No: 2015/4859, Tarih: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3142 E.  ,  2015/4859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/208521

MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2007/429 (E) ve 2010/1041 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Dosyada mevcut vergi suçu raporu, Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 22.11.2007 tarihli yazısı ve sanığın faaliyetine devam ettiği yönündeki savunması doğrultusunda, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.