muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22087, Karar No: 2014/19788, Tarih: 04.11.2014

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır.

Somut olayda; dava konusu yapılan ve 374 parsel içinde kaldığı keşifte belirlenen su pompası ve su borularının davacı ve satıcı tarafından dava konusu taşınmaza sonradan konulduğu mahallinde yapılan keşifte yerel bilirkişi ve tanık beyanlarıyla belirlenmiştir. Dava konusu 374 parsel sayılı "tarla" niteliğindeki taşınmazın bütünleyici ve ayrılmaz parçası olmayan menkul niteliğindeki su pompası ve su borularının her zaman taşınmazdan alınarak götürülmesi mümkün olduğuna göre, su pompası ve su borularına yönelik tespit istemine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken; Daire'nin ve ... 7. Hukuk Dairesi'nin emsal içtihatlarına aykırı biçimde bunlarla ilgili olarakta tapuya hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalıların su pompaları ve su borularına ilişkin temyiz itirazları, açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün, fen bilirkişinin 21.01.2013 tarihli raporuna ekli krokide SP1 harfi ile gösterilen su pompası ve taşınmaza su taşıyan mavi çizgiyle gösterilen borulara yönelik bölümünün, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 1.002,80 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.008,29 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15739, Karar No: 2014/7272, Tarih: 24.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15739 E.  ,  2014/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde TCK.nun 50/1...a maddesi ile birim gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesinde ve adli para cezalarının taksitlendirilmesinde TCK.nun 52. maddesinin mahallinde eklenmesi ve gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "27.01.2011" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik inceleme ile karar veril- diğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına; Cumhuriyet Savcısının ise, eksik incelemeyle karar verildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23801, Karar No: 2014/20661, Tarih: 15.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/23801 E.  ,  2014/20661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinden 493 TL değerinde rakı ve şarap şişeleri çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde değer azlığı kavramının unsurları bulunmadığı halde hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14405, Karar No: 2020/3617, Tarih: 17.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/14405 E.  ,  2020/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili ,ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 360 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan iki katlı evin zemin üstü ikinci katının, ahırın ve eklentilerinin müvekkilerinin murisi tarafından meydana getirildiğini iddia ederek, bu hususun tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazın tarafların kök murisi ... adına kayıtlı olduğunu, husumetin tüm mirasçılara yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 360 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan muhdesatların davacıların murisi ... tarafından meydana getirildiğinin ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

1. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın tespiti davaları kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun sonucu olarak bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Muhdesat tespiti davalarında ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması sırasında muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğini açıkça kabul edenler dışında kalan ve muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda paydaş olan diğer tüm tapu maliklerinin veya tapu kayıt malikinin mirasçılarının davada taraf olarak yer almaları zorunludur.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya içeriğindeki tapu kaydının incelenmesinde, dava konusu muhdesatların üzerinde yer aldığı 360 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak mirasbırakanı ... adına kayıtlı ve bu sebeple miras ortaklığına dahil olduğu, kayıt malikinin 11.03.1990 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde bulunan mirasbırakan ...'a ait mirasçılık belgesine göre murisin tüm mirasçılarının davada yer almadığı, husumetin sadece bir mirasçıya yöneltildiği, Daire eksiklik talebi ile bir örneği dosya içerisine alınan Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/84 esas sayılı dosyası içeriğine göre davaya yer almayan mirasçılardan .....b... ve ...’in muhdesatın davacıların murisi tarafından meydana getirildiğini açıkça kabul ettikleri, ancak mirasçılarıdan ... ve ...’nin bu şekilde bir kabullerinin olmadığı ve davada taraf olarak yer almadıkları dolayısıyla taraf teşkilinin (zorunlu taraf katılımının) sağlanmadığı görülmektedir.

Bu durumda, mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu HMK'nin 124. maddesinde belirtilen tarafta iradi değişiklik durumunun bulunmadığı ve bu sebeple davalının taraf eklenmesine rızasının gerekmediği gözetilerek; davacı tarafa bu konuda süre ve imkan tanınması gerekirken, mahkemece yazılı şekilde taraf teşkili sağlanmadan uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazları yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/930, Karar No: 2007/974, Tarih: 12.12.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-930 E.  ,  2007/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 6. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.09.2005 gün ve 987-946 sayılı kararın incelenmesi davalı Belko Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 20.11.2006 gün ve 9466-30386 sayılı ilamı ile; (...1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalılardan ... Yapı Org.Tur.İnş.San.İç ve Dış Tic.A.Ş.’nin işçisi iken 3.6.2002’de Belko A.Ş.ile yapılan sözleşme sonrası Belko A.Ş.’nin asfalt işinde çalışmasına devam etmiştir. Bu durumda Belko A.Ş.’nin sorumluluğu 3.6.2002 tarihinden öncesini kapsamaz. Mahkemenin Belko A.Ş.yi tüm dönemden sorumlu tutulması hatalıdır.

3-Davacının yaptığı iş asfalt işi olup dosyadaki bilgi ve belgelerden kış aylarında fazla mesai yapmadığı anlaşıl maktadır. Tüm yıl üzerinden fazla mesai hesabı yapılıp buna göre hüküm tesisi yanlıştır...) gerekçesiyle  bozularak dosya mahalline geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonucunda, mahkemece direnme kararı verilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı Belko Ltd. Şti. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Yerel mahkemece, Özel Dairenin yukarıda yazılı bozma kararının (2) numaralı bendine “direnilmesine”, (3) numaralı bendine ise “uyulmasına” karar verilmiştir.

Direnme kararının, bozma kararı sonrasında dosyaya sunulan 01.06.2001 yürürlük tarihli “Taşeron Sözleşmesi” dikkate alınarak verildiği anlaşılmaktadır.

Bozma kararı sonrasında meydana gelen gelişmeler dikkate alınarak ya da bozma öncesinde mevcut olmayan bilgi ve belgelere dayalı olarak verilen karar “direnme” niteliğinde bulunmayıp, yeni hüküm oluşturduğundan, bu hükme ve uyulmakla verilen “fazla çalışma ücret alacağı”na yönelik temyiz itirazlarının Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

Belirtilen nedenlerle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine 12.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/593, Karar No: 2018/4507, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/593 E.  ,  2018/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 14/10/2010 tarihli dava dilekçesi ile; ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkiinde bulunan 129 ada 123 parsel sayılı taşınmazın maliki iken ... tarafından açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 31/10/2006 tarih ve 2006/38 Esas - 2006/183 Karar sayılı dosyasında kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlenmesi dolayısıyla 1943,... m²'lik taşınmazın 490,52 m²'lik kısmını kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle terkinine karar verildiğini, mahkeme kararından sonra idare tarafından düzenlenen tapu ile ilgili belgelerin taraflarına .../04/2009 tarihinde verildiğini, tapulu arazilerde kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi sonucunda tapu kaydı senedinden çıkartılmış olan yerler için oluşan zararı ödeneceğine dair AİHM ve Yargıtay kararlarının olduğunu belirterek, uğranılan zarar nedeniyle fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 5.000,00.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile;

5.000,00.-TL tazminatın dava tarihi 14/04/2010'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiş Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 18/03/2014 tarih ve 2013/22055 E. - 2014/7497 K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihi olan dava tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihi olan dava tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihi olan 2010 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili tapu müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili belediye başkanlığı emlak vergi dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmaza genel deyimlerle ve piyasa rayicinden söz ederek değer biçen geçersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kabulü ile; 5.000,00.-TL tazminatın dava tarihi 14/04/2010'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TMK’nın 1007. maddesi gereğince açılan tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; taşınmazın tamamı davacı adına kayıtlı iken, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle ... tarafından açılan davada, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/38 E. - 183 K. sayılı kararı ile taşınmazın 490,52 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına hükmedildiği, kararın ....09.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının adına kayıtlı bulunan taşınmazının tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açmasına ve arsa niteliğindeki taşınmaza emsal metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5093, Karar No: 2024/7363, Tarih: 10.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/5093 E.  ,  2024/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/366 Esas 2020/377 Karar

KARAR : Davanın reddine

TEMYİZ EDENLER : Davacı

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.02.2024 tarihli ve 2023/3371 Esas, 2024/576 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından 20.05.2024 havale tarihli dilekçe ile hüküm yeniden temyiz edilmiş, İlk Derece Mahkemesince 21.05.2024 tarihli ek karar ile; kanun yollarının tüketildiği ve hükmün kesinleştiği gerekçesiyle davacının 20.05.2024 tarihli temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.09.2024 tarihli 2024/1267 E.- 1093 K. Sayılı ilamıyla temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince dosya Dairemize gönderilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2024 tarihli ek kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2024 tarihli ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL davacı tarafından yatırılan peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16489, Karar No: 2020/12979, Tarih: 07.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/16489 E.  ,  2020/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 29.04.2019 tarihli 2019/135 Esas- 2019/8961 Karar sayılı bozma ilamında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2014 tarihli 2014/331 Esas, 2014/364 Karar sayılı ilamına konu suçun 6831 sayılı Kanun’un 108/1. maddesine ilişkin olduğu, 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde düzenlenmiş olan suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nun 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu ön ödeme kapsamına alındığı, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin ön ödeme prosedürünün gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği belirtilmiş, bozma sonrası; bozma ilamımıza uyularak İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinden söz konusu ilamın akıbeti sorulmuş ve sanığın 05.07.2019 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan ön ödeme emrini yerine getirmediği anlaşılmış olduğundan, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik olmadığı anlaşılarak tebliğnamenin bu husutaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının "dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına" ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ