muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1531, Karar No: 2015/3095, Tarih: 02.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1531 E.  ,  2015/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, yetki belgesine dayanarak ... ada, ..parsel sayılı taşınmaz paydaşlarından ... ana adının "..." olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, ana adının nüfus kaydına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, gerekli araştırma ve inceleme yapılarak tapu kayıt maliki ile .... oğlu ... aynı şahıs olduğu yönünde bir kanaat oluştuğu takdirde "çoğun içinde azda vardır" kuralı gereğince davanın tesbit davası olarak değerlendirilerek tesbit hükmü verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tapu kayıt maliki ... oğlu ..... ile ... oğlu ... aynı şahıs olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/163, Karar No: 2024/3743, Tarih: 28.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/163 E.  ,  2024/3743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/381 E., 2019/116 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 19.06.2002 tarihinden itibaren kamu işçisi olarak çalışmaya başlayarak hâlen çalışmaya devam ettiğini ve ilave tediye alacağının ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının özel hukuk tüzel kişisi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.04.2017 tarihli ve 2016/739 Esas, 2017/312 Karar sayılı kararı ile; davalı işyerinin ilave tediye kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin 19.10.2017 tarihli ve 2017/2188 Esas, 2017/1364 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.06.2018 tarihli ve 2018/5035 Esas, 2018/13885 Karar sayılı kararı ile; davacının çalıştığı süreye ilişkin sözleşme ve işyeri kayıtları değerlendirilerek, ödenen ikramiye miktarlarının yıllara göre tespit edilmesi gerektiği bu hususta herhangi bir inceleme yapılmadan, ikramiyenin dolayısıyla ilave tediyenin ödenip ödenmediği belirlenmeden karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 01.01.2015 tarihi sonrası hesap döneminden dışlanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 01.01.2015 tarihi sonrası hesap döneminden dışlanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalı vakfın özel hukuk tüzel kişisi olmasından dolayı ilave tediye kapsamında olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ilave tediyeye hak kazanıp kazanmadığına ve hesaplanan miktara ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un (6772 sayılı Kanun) 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dairemiz uygulamasına göre sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları özel hukuk tüzel kişisi olup 6772 sayılı Kanun kapsamında sayılan işyerlerinden değildir. Davalı Vakıf bünyesinde çalışan davacı işçinin 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye alacağına hak kazanması bu gerekçeyle mümkün değil ise de Mahkemece, Dairemizin 26.06.2018 tarihli önceki bozma kararına uyularak yargılama yapıldığından usuli kazanılmış hak gözetilerek temyiz incelemesi yapılmıştır.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Bozma kararına uymuş olan mahkemenin bozma gereklerini yerine getirmesi usuli bir zorunluluktur. Bu müesseseye usuli müktesep hak veya usule ilişkin kazanılmış hak denir. Bir başka ifadeyle mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulmasıyla bozma doğrultusunda taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğar.

4. Dairemizin 26.06.2018 tarihli bozma kararında, 2012 yılından itibaren ilave tediye niteliğinde iki aylık ücret tutarında ikramiye ödenmesinin Fon Kurulu tarafından kararlaştırıldığı, işyeri kayıtlarının incelenerek bu yönde ödeme bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve ikramiye ödemesi yapılan yıllar için ilave tediye ödemesi yapıldığının kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu husus gözetilmeden ve yeterli araştırma yapılmadan sadece 01.01.2015 tarihi sonrası dışlanarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1369, Karar No: 2021/5889, Tarih: 16.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1369 E.  ,  2021/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde .... Madencilik Limited Şirketine ait şantiyede, beyanlara göre sanık ...'ın şantiye sorumlusu, sanık ...'un şantiye şefi, sanık ...'in ise iş makinası operatörü olarak görev yaptığı, şirkete ait iş makinalarının bakımı için ölen ...'in yetkili servis elemanı olarak maden sahasına geldiği, iş makinelerinin bakımının bitmesine müteakip maden sahasından şantiye sahasına inmek için sanık ...'in idaresindeki iş makinesinin kovasına ölen ile birlikte sanık ...'un ve bakımcı 4 işçinin bindiği, aracın hareket etmesinden yaklaşık 200 metre sonra iş makinesinin çukurlar nedeniyle dengesiz hareket etmesi üzerine kova içinde bağdaş kurmuş vaziyette oturan ....'in kovadan düşerek iş makinesinin sol ön ve arka tekerlerinin altında kalarak öldüğü olayda;

1-Sanıklardan ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın iş makinesi operatörlüğü yapmak şeklindeki faaliyetinin ruhsatnameye tabi iş olmadığı gözetilmeden çalışma özgürlüğünü kaldıracak şekilde soyut ifadelerle TCK’nın 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklardan ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

2-Sanıklardan ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Bozma ilamından sonra yapılan yargılamada, ticaret sicil kayıtlarına göre şirket yetkililerinin kimlik bilgileri tespit edilmiş ise de beyanları alınmamış olup, şirket adına yürütülen faaliyetler sırasında iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerin alınması, uygulanması ve uygulanmasının kontrolünün şantiye şefinin sorumluluğunda olduğu dikkate alındığında, bu sorumluluğun şirket yetkilisi tarafından ehil bir şantiye şefine devredilip devredilmediği araştırılarak, ehil ve mühendis şantiye şefi tayin etmeyen sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde inceleme konusu dosya ile birleştirilip sanıkların kusur durumu belirlenerek, hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine, Dairemizin 12.03.2015 tarihli bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanıkların şantiye şefliği ve sorumluluğu yapmak şeklindeki faaliyetlerinin ruhsatnameye tabi iş olmadığı gözetilmeden çalışma özgürlüğünü kaldıracak şekilde soyut ifadelerle TCK’nın 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1351, Karar No: 2017/2579, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1351 E.  ,  2017/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: 15/8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5038, Karar No: 2014/6329, Tarih: 17.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5038 E.  ,  2014/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/20242

MAHKEMESİ : Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/11/2012 gün ve 2012/7 E. 2012/479 K.

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- ) Mağdur sanık Osman müdafiinin "müşteki sanık" sıfatıyla sunmuş olduğu temyiz dilekçeleri içeriğine göre, sanık Muammer'in mağdur Osman'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen doğrudan para cezası hüküm tarihi itibariyle CMUK'nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan katılan Osman müdafıinin temyiz itirazlarının, CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, inceleme sanık Osman'ın mağdur Muammer'i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı yapılmıştır.

2- ) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Osman'ın mağdur Muammer'e yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık Osman ve içerisinde bulunduğu otomobildeki kişiler ile mağdur Muammer ve içerisinde bulunduğu araçtaki kişilerin birbirlerine el kol hareketi yapmaları üzerine sanık Osman ve yanındakiler ile mağdur Muammer ve arkadaşlarının da araçtan indiği, taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdur Muammer'in ingiliz anahtarı ile sanık Osman'a saldırması üzerine sanık Osman'ın çakı bıçağı ile mağdur Muammer'e 5 kez vurduğu, ikisi mağdurun sol batın ve sağ lomber bölgesine, üçü de mağdurun sağ ve sol ekstremitelerine isabet eden bıçak darbelerinin yumuşak doku seyirli olup hayati tehlike oluşturmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek düzeyde olduğu, olay yerinin kalabalıklaşması üzerine kavganın son bulduğu olayda; taraflar arasında öldürmeyi gerektiren bir neden bulunmaması, vuracağı yeri özellikle seçme olanağı bulunmayan hareketli kavga ortamında mağduru doktor raporunda tesbit edildiği şekilde yaralayan sanığın, batına nafiz olmayıp yumuşak seyirli ve hayati tehlike oluşturmayacak nitelikte yaralamış olması karşısında, sanığın öldürme kastı ile mağdurun hayati bölgelerine bıçakla vurduğunu gösteren kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, kasten yaralamadan TCK'nun 61. maddesi de gözetilmek suretiyle makul bir temel ceza belirlenmek suretiyle ceza tayini gerekirken, suç vasfında hata yapılması sonucu yazılı şekilde kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2031, Karar No: 2014/2462, Tarih: 17.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2031 E.  ,  2014/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/271-2013/816

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin 1993 yılı Ekim ayında Karaali Belediyesi'nde işe başladığını, 20.08.2009 tarihine kadar burada çalıştığını, Karaali Belediyesi'nin Gölbaşı Belediyesi ile birleştiğini ve müvekkilinin 20.08.2009 tarihinde Gölbaşı Belediyesi'ne bağlı olarak çalışmaya başladığını, ardından da Sağlık Bakanlığı'na geçiş yaptığını, işçi olarak mesai saatleri içinde verilen her işi yaptığını, yaz aylarında mesai saatlerinin daha uzun olduğunu, izin kullanmadığını, belediye tarafından verilmesi gereken bazı hakların da verilmediğini belirterek tasarrufu teşvik ve nema alacağı, ikramiye alacağı, yakacak yardımı, bayram harçlığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, elbise yardımı, teşvik primi, yıllık izin ücreti alacaklarını davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının Gölbaşı Belediyesi'nde ve Karaali Belediyesi'nde toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre değil hizmet sözleşmesi hükümlerine göre çalıştığını, davacının maaşından kesinti yapılmadığını, bu sebeple nema alacağının bulunmadığını, davacının hizmet sözleşmesine dayalı olarak çalışması sebebiyle ikramiye, yakacak yardımı, bayram harçlığı ve teşvik primi alacaklarının bulunmadığını, fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacıyla imzalanan hizmet sözleşmesinde, giyim yardımının, belediyenin takdirinde olduğunun yazılı olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi hesaplamaları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesinde davacı tarafından dava dilekçesi ile talep edilmediği halde davacı lehine ilave tediye alacağına karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulması ve davacının bozma konusu ilave tediye alacağına ilişkin olarak açtığı davanın asıl dava ile birleştirilmesine karar verilmesi sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulması ve davacının bozma konusu ilave tediye alacağına ilişkin olarak açtığı davanın asıl dava ile birleştirilmesine karar verilmesi sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile imkanlıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğine göre, birleşen davanın asıl davadan bağımsız olduğu, birleşen davada dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmeksizin savunma hakkı kısıtlanarak birleşen dava konusu alacak hakkında karar verildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 122. maddesine dava dilekçesinin davalıya tebliği sonrası davalıya cevap vermesi için süre verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14436, Karar No: 2012/5089, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14436 E.  ,  2012/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükümlere karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair Kemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2009 gün ve 2008/643 Esas, 2009/569 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.