muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5577, Karar No: 2008/6862, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5577 E.  ,  2008/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim borcundan dolayı adlarına tahakkuk edilen miktarın 35.221,29 YTL'lik kısmından borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ...’in askeri öğrenciyken 30.06.2005 tarihinde okuldan ayrıldığını, adlarına öğrenim gideri olarak 38.153 YTL asıl ve 38.844 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 76.997 YTL borç tahakkuk ettirilip istendiğini, 1000 YTL’sinin ödendiğini, istenen borcun fahiş olduğunu, personel ve amortisman giderlerinden sorumlu olmadıklarını, güncellenmiş miktarın istenemeyeceğini ileri sürülerek, ödenmemesi gereken personel ve amortisman giderleri miktarının tespiti ile daha önce ödenen ve yargılama aşamasında ödenecek miktarın tespit edilen borç miktarını aşması halinde fazla ödenen miktarın tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulü ile davacıların davalıya 35.221,29 YTL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiştir.

6/b ilk paragraf yazılacak

Ancak;

Davacı asıl yükümlü ...’in askeri liseye girerken adına velayeten imzalanan ve ... 2. Noterliğince 7.9.1998 tarihinde düzenlenen yüklenme senedi içeriğine göre, askeri okuldan çıkarılma halinde sorumlu olacağı masraflar arasında personel ve amortisman giderleri sayılmamış, Harp Okuluna girerken ... 4. Noterliğince 29.9.2003 tarih 29266 yevmiye sayı ile düzenlenen yüklenme senedinde ise sorumlu olunacak masraflar arasında ise personel ve amortisman giderleri de sayılmıştır. Bu durumda; asıl yükümlü ...’in sorumlu olacağı miktar belirlenirken, dosyada bulunan askeri lise dönemi masraflarından personel ve amortisman kalemlerine denk gelen miktarlar düşülmeli, Harp Okulu masraflarından ise herhangi bir indirim yapılmadan asıl alacak miktarı belirlenmeli, bu miktarın sarf tarihinden-Yargıtay uygulamalarına göre sarf tarihi belli değilse her yıl için eğitim dönemi sonundan- ilişik kesme tarihine kadar işleyecek faizi hesaplanmalı ve böylece adına tahakkuk ettirilen miktar dikkate alınarak borçlu olduğu ve olmadığı miktarlar belirlenip bu doğrultuda bir karar verilmeliyken, mahkemece diğer davalı ... için belirlenen miktardan davalı ...’in de sorumlu olmayacağı düşüncesiyle aynı miktardan borçlu olmadıklarına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/493, Karar No: 2024/8765, Tarih: 09.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/493 E.  ,  2024/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/57 Esas, 2023/1387 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/421 E., 2020/56 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde; davalıların müvekkil şirketin maddi anlamda gerçek hak sahibi olduğu "... ızgara" markasının müvekkil şirketçe hukuka uygun olarak kullanılmasını engellemek adına sürekli olarak müvekkil şirket aleyhine eylemlerde bulunduğunu, davalı tarafın ... ızgara markasının müvekkil tarafından kullanılmasının önlenmesi ve müvekkilinin maddi ve manevi zararlarının doğması amacıyla müvekkili ve müşterileri hakkında suç duyurularında bulunduğunu, müvekkilinin davaya konu "... ızgara" markasının maddi ve gerçek anlamda sahibi olduğu, kesinleşmiş mahkeme kararları ile sabit olduğundan davalıların müvekkiline karşı olan bu eylemlerinin hukuka aykırı ve haksız fiil olduğunu, maddi tazminat talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkil şirkette meydana gelen yıpranma acı ve elem nedeniyle 400.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ... Izgara markasının tescilli sahibi olduğunu, markayı kullanan davanın bu markanın tescilli sahibi olmadığını, müvekkiline markanın iptali talepli açmış olduğu davanın reddedildiğini, verilen kararın Yargıtay'da onandığını, davacıya bu ismin şartlı olarak kullanılmasına izin verildiğini, birçok firmaya bu hakkın kullanması doğrultusunda izin verdiğini öğrendiklerini, bu durumun müvekkillerinin mağduriyetine neden olduğunu bu nedenle ihtarname keşide edildiğini, dava dilekçesinde talep edilen manevi tazminat bedelinin fahiş olduğu gibi hukuka da uygun olmadığını, tüzel kişilerde manevi tazminatın talep edilebilmesi için tüzel kişiliğin aşağılanması gerektiğini böyle bir durumun söz konusu olmadığını, taraflarınca keşide edilen ihbarnamenin içeriğinin davacının ifade ettiği gibi tüzel kişiliği aşağılama kötüleme gibi unsurları taşımadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafından dava dışı 3. kişilere gönderilen ihtarnameler ve yapılan suç duyurularının davalının kendi marka hakkını korumaya yönelik olduğu, her ne kadar sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de 3. kişiler ile davacı arasındaki franchising sözleşmesinin ve bağlarının davalı tarafından bilinmesinin kendisinden beklenemeyeceği, davacı ile 3. kişiler arasındaki bağı bildiğine dair dosya kapsamında bir delil bulunmadığı, yapılan suç duyuruları ve gönderilen ihtarnamelerde de buna ilişkin bir ibare bulunmadığı, davalı tarafından davacıya gönderilen ihtarnameler ve açılan davaların davalının hak arama özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız fiilden kaynaklı manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49 uncu ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2141, Karar No: 2025/2519, Tarih: 12.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2141 E.  ,  2025/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2297 E., 2024/316 K..

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/382 E., 2021/215 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-tereke temsilcisi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan babası ...’ın, maliki olduğu 1352 parsel sayılı taşınmazını davalı eşi ...’a satış suretiyle devrettiğini, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasbırakan ... adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ... terekesine ... temsilci tayin edilmiş ve tereke temsilcisi davacı vekiline vekalet vermek suretiyle davaya devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; murisin, sağlığında borçlandığını, babası...’ın kendisine miras yolu ile intikal edecek taşınmazlardan iki adet taşınmazı satarak murisin borçlarını ödediğini, bu nedenle de dava konusu taşınmazı kendisine devrettiğini, davacı ve dava dışı oğlu ....’in 8 yıl kadar önce kendisini evden kovduklarını, temlikteki amacın mal kaçırma olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tanık beyanlarına göre davalıya babasından miras kalan taşınmazların muris tarafından satıldığı, davacı tanıklarının murisin dava konusu taşınmazı mal kaçırmak amacıyla devrettiğine ilişkin bilgileri bulunmadığı, muris ile davalı dışındaki diğer mirasçılar arasında muvazaalı işlem yapılmasına neden olacak herhangi bir husumetin bulunmadığı, muris adına kayıtlı başka taşınmazların da bulunduğu, temlikin davalının babasından davalıya miras olarak kalan taşınmazların satılmasına karşılık olarak yapıldığı, amacın mal kaçırmak olmadığı, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-tereke temsilcisi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; muris ile kızı olan davacı ve diğer mirasçılar arasında beşeri yönden bozuk bir ilişkinin mevcut olmadığı, murisin davaya konu taşınmaz dışında iki adet daha taşınmazının bulunduğu, murisin davaya konu taşınmazı eşi olan davalının babasından davalıya miras olarak kalan iki taşınmazın satılmasına karşılık davalıya devrettiği hususunun tanık beyanları ile doğrulandığı, davacı tanıklarının muvazaa hususunu ispata yeter beyanlarda bulunmadıkları, akitte gösterilen bedel ile gerçek bedel arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı, temlikin muvazaalı ve mirasçılardan mal kaçırma kastıyla yapıldığı iddiasının TMK'nın 6. maddesi ve HMK'nın 190/1. maddesi uyarınca kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacı-tereke temsilcisi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı-tereke temsilcisi vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, temlikin muvazaalı olduğunu, murisin devir tarihinde 49 yaşında olduğunu, maddi durumunun iyi olup taşınmaz satmaya ihtiyacı bulunmadığını, dava konusu taşınmaz dışında iki adet taşınmazının daha bulunduğunu, davalının ise çalışmadığını ve taşınmazı alım gücünün bulunmadığını, davalının murisi ....’ın taşınmazlarını satarak murisin borçlarını ödemediğini, aksine ....’a ait taşınmazların davalı ve kardeşlerine miras kaldığını ve kendileri tarafından satışının yapıldığını, satış bedellerinin de davalı ...’ye verildiğini, bu satışlardan murisin herhangi bir fayda sağlamadığını, davalı tanıklarının davacı ile husumetli olduklarını, bu nedenle tarafsız beyanlarda bulunmadıklarını, dava konusu taşınmazın murisin dava dışı oğlu .... tarafından kullanıldığını, davalının murisin en değerli taşınmazını kendi hayatını ve geleceğini garantiye almak için muristen istediğini, ancak murisin ölümünden sonra ayrımcılık yaparak taşınmazın tasarrufunu oğlu ....’ya verdiğini, davalıya yapılan temlikin muvazaalı olduğunun açık olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1941 doğumlu mirasbırakan ...’ın 30.08.1993 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızı ... ile davalı eşi ..., dava dışı çocukları .... ve .... ile dava dışı kızı ....’den olma torunu ...’un kaldığı; mirasbırakanın, maliki olduğu 1352 parsel sayılı taşınmazını 25.06.1990 tarihinde davalı eşine satış suretiyle devrettiği, davacının yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek ve terekeye iade istemli olarak eldeki temyize konu davayı açtığı, aşamada Edremit 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/592 Esas, 2020/377 Karar sayılı kararı ile murisin terekesine ...’in temsilci olarak atandığı, tereke temsilcisinin davacı vekiline vekalet vermek suretiyle davaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-tereke temsilcisi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı-tereke temsilcisi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden tereke mirasçılarından alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9445, Karar No: 2006/8503, Tarih: 21.09.2006

21. Hukuk Dairesi 2006/9445 E., 2006/8503 K.

**21. Hukuk Dairesi 2006/9445 E., 2006/8503 K.**

**- İŞ KAZASI SONUCU MALULİYET

- İŞGÖRMEZLİK

- MADDİ MANEVİ TAZMİNAT**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 2 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 11 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık trafik iş kazasında yaralanan işçinin uğradığı maddi ve manevi zararın, işverene ödetilmesi isteğine ilişkindir.

İş kazası sonucu meydana gelen olayda, sorumluluğun taşıma işini üzerine alan dava dışı kooperatife ait olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar manevi tazminat yönünden davacı, tarafça temyiz edilmiştir.

Dava dışı S.S K…

… 18 no.lu Otobüsçüler Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi ile davalı işveren Elelktrik Üretim A.Ş Genel Müdürlüğü'ne bağlı K…

… Termik Santralı İşletme Müdürlüğü arasında 6.8.2003 tarihinde düzenlenen sözleşme ile kooperatifin davalı işverene ait işçileri taşıma işini üstlendiği, 14.1.2004 tarihinde meydana gelen trafik iş kazasında, kooperatife ait aracı süren şöförü İsmet'in 2/8 oranında, E…

…-B…

… şantiye binasından yola giren dava dışı mobil vinç şöförü Nadi'in 4/8 oranında, şantiye sorumlusu İbrahim'in 2/8 oranında kusurlu oldukları, davalı işverenin kusurunun bulunmadığı davacının sürekli işgörememezlik orarının %0 olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur.

Uyuşmazlık zarara uğrayan sigortalı işçinin bindiği servis aracının işverene ait olmamasına ve servis şöförü ile davalı işveren arasında hizmet akti bulunmamasına karşın meydana gelen olaydan işverenin sorumlu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı, S.S.K'nın 11/A (e) maddesi'nde açıkca gösterildiği üzere sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla, işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında meydana gelen olaylar iş kazası olarak nitelendirilir. 4857 sayılı İş Kanunu 2/3 ve 506 sayılı yasanın 5/2 maddesinde araçlar işyeri kapsamında kabul edilmiştir. Servis düzeninin bulunduğu işyerinde sigortalıların emniyetli ve güvenli bir şekilde işyerinde götürülüp getirilmeleri işveren yükümünde olan bir sorumluluktur. İşveren bu görevi kendi araç ve işçisiyle yapabileceği gibi somut olayda olduğu gibi taşıma sözleşmesine bağlı olarak da yaptırması mümkündür. Taşıma işinin işveren nam ve hesabına yapılması durumunda, işçiye karşı sorumluluk doğrudan işverene aittir. Bu nedenle asıl işveren durumunda olan davalı, diğer alt işveren ve dava dışı diğer işçilerin kusurundan birlikte müşterek ve müteselsilen sorumludur. (İş Kanunu md. 2)

Bu durumda, 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı da gözetilerek davacıya uygun bir manevi tazminat takdir etmek yerine yazılı şekilde isteğin tümünün reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcınınistek halinde davacıya iadesine, 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5191, Karar No: 2024/6891, Tarih: 30.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5191 E.  ,  2024/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/713 Esas, 2023/824 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/265 E., 2020/354 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014/03953, 2011/25986 sayılı ve “ROYAL MİNİ KUPLAR” “GOLF ROYAL” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin “ROYAL VALLEY” ibareli başvurusuna anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, başvurunun müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız olarak yararlanacağını ve kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2019-M-1733 sayılı kararının iptalini ve dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2- Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 29. ve 30. sınıf tüm mallar yönünden, SMK’nın 6/1 maddesindeki koşulların oluştuğunu, zira davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "Royal" ibaresi dava konusu başvuruda aynen yer aldığı gibi markaların tescilli bulunduğu gıda mallarının da aynı/ayn tür ve benzer bulunduğu, tanınmışlık ve kötü niyet iddialarının ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davadaki YİDK kararının iptali istemi bakımından dava konusu başvuru ile davacının 2011/25986 sayılı markası arasında, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf " Dondurmalar, yenilebilir buzlar" malları yönünden, iltibas koşullarının oluştuğu bu bağlamda dava konusu YİDK kararının anılan mallar bakımından kısmen iptali gerektiği, hükümsüzlük istemi yönünden ise dava konusu başvuru ile 2011/25986 ve 2014/03953 sayılı davacı markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, Çaylar buzlu çaylar. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar." malları bakımından iltibas bulunduğundan, dava konusu markanın sayılan mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2 maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davalı TÜRKPATENT vekili ile davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı TPMK vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ve davalı Kuruma ayrı ayrı yükletilmesine, 30.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.