muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10572, Karar No: 2020/8659, Tarih: 10.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/10572 E.  ,  2020/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.03.2014 tarihli ve 2013/896 Esas, 2014/295 Karar sayılı hükmünün Dairemizce 14/05/2018 tarihli kararı ile bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece verilen 14/02/2019 tarihli ve 2018/399 Esas, 2019/125 Karar sayılı hükmün direnme niteliğinde olmayıp eylemli uyma niteliğinde olduğu kabul edilmiş olup;

Halkalı Gümrük Müdürlüğüne tescilli 21/01/2013 tarihli ihracaat beyannamesi ile 26 kap içinde 48.048 adet 0,5 litre doğal kaynak suyu ticari tanımlı olarak beyan edilen eşyanın .... dış ticaret tarafından İstanbul'dan Hollanda'ya ihraç edileceğine dair beyanda bulunulduğu, sanık ...'in .... şirketinin sorumlusu olduğu, beyan edilen eşyaların bulunduğu konteynırda yapılan fiziki kontrolde 10.000 adet 0,5 litrelik su şisesi içerisine gizlenmiş toplam 35.400 adet muhtelif marka üzerinde yabancı ibareler bulunan parfüm cinsi eşya tespit edildiği, beyan edilen 38.048 adet 0,5 litre doğal kaynak suyu cinsi eşyanın konteynırda bulunmadığı olayda,

Ellid firmasının sorumlusu olan sanığın, dosya kapsamındaki beyan edilen 38.048 adet 0,5 litrelik doğal kaynak suyu cinsi eşya için ihracaat gerçekleşmediği halde gerekleşmiş gibi göstermek suretiyle 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/14. maddesine aykırı davrandığı gözetilerek sanığın mahkumiyetinin gerekmesi nedeniyle bozulduğu, mahkemece sanığın mahkumiyeti yerine bozma gereği yerine getirilmeden bozma ilamı sonrasında aldırılan ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak ayrıca sanığa atılı eyleminin ''eşyanın cins ve miktarının farklı gösterilmesi'' olmasına rağmen mahkemenin dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçesinde sanığın eyleminin ''eşyayı muayeneden kaçırma'' olduğu belirtilmek suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9426, Karar No: 2014/12294, Tarih: 08.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9426 E.  ,  2014/12294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/607-2013/371

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 40,752,17 TL borcun 35.646,71 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde, davacının Astsubay Hazırlama Okulunda ve Astsubay Meslek Yüksek okulunda öğrenim gördükten sonra astsubay olarak 30.08.2005 tarihinden itibaren göreve başladığını, 30.03.2011 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkarıldığını, davacıya davalı kurum tarafından faiz hariç 40.752,17 TL borç tahakkuk ettirildiğini belirterek tahakkuk ettirilen borcun 35.646,71 TL'sinden davacının borçlu olmadığının tespitini istemiş; alınan bilirkişi raporunda dava tarihinden önce yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yargılama sırasında yürürlüğe giren 6318 sayılı Askerlik Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 47. maddesiyle 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’nun 112. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik ve 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının borçlu olmadığı miktar belirlenmiş, mahkemece bu rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında "Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı her derecedeki eğitim kurumuna 1997 ve sonraki yıllarda giren ve askeri öğrencilikten kendi isteğiyle ayrılan veya sağlık sebepleri dışında askeri öğrencilikten çıkarılanlardan; yüklenme ve kefalet senetlerinde yazılı olsa dahi ilaç ve tedavi giderleri, kitap, kırtasiye giderleri, öğrenci harçlıkları ile yiyecek giderinin yarısı ve bunlara tekabül eden faizleri geri alınmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ödemeleri devam edenler ile bu konuda açılmış davaları sonuçlanmamış veya kesin hükme bağlanmış olanlar da bu madde hükümlerinden yararlandırılır. Ödemesi devam edenlerden bu madde çerçevesinde yapılacak hesaplamaya göre fazla ödeme yapmış olanlar ile bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce ödemesini tamamlamış olanlara geri ödeme yapılmaz. Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ile Millî Savunma Bakanlığınca müştereken belirlenir" hükmü yer almaktadır. Bu madde ile yapılan düzenleme, askeri okullara 1997 ve sonraki yıllarda giren ve askeri öğrencilikten kendi isteğiyle ayrılan veya sağlık sebepleri dışında askeri öğrencilikten çıkarılan kişiler için geçerli olup, askeri okullardan mezun olduktan sonra subay, astsubay, uzman jandarma vs. olarak Türk Silahlı Kuvvetleri emrinde çalışmakta iken ilişiği kesilenler için uygulanması mümkün olmadığı halde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının borçlu olmadığı miktar belirlenirken; 6353 Sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması ve mahkemece bu rapor doğrultusunda karar verilmesi doğru değil ise de, davalı hakkında uygulanması gereken 17.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi 09.11.2013 tarihinde "öğrenci harçlıkları, kitap kırtasiye", "ilaç-tedavi giderleri" ile "personel ve amortisman ibareleri yürürlükten kaldırılmış, "yiyecek" ibaresi "yiyecek masraflarının yarısı" olarak değiştirilmiş ve birinci fıkrasının sonuna "01.01.1997 ve sonrasında imzalanan yüklenme senetleri dikkate alınarak hesaplanacak tazminat miktarlarında bu Yönetmelik hükümleri esas alınır" şeklinde değiştirilmiş olup bu değişiklik nedeniyle davacının borçlu olmadığı miktarın aynı içeriğe sahip 6353 sayılı Yasa Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasına göre belirlenmiş olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacı adına tahakkuk ettirilen 40.752,17 TL'lik (faiz hariç) borcun hesaplamasında idarece esas alınan noksan hizmet hesabı ve okul masrafı çizelgesinde, "Astsubay Sınıf Okulu (12.09.2005-09.06.2006)" na ait giderler toplamının 14.476,40 TL olduğunun bildirildiği, yargılama aşamasında idare tarafından dosyaya gönderilen belgelerin içerisinde yer alan İstihkam Astsubay Temel Kursu maliyet çizelgesinden davacıya yapılan kurs masrafının 16.916,42 TL olduğu, dairenin geri çevirme kararı ile davacının söz konusu eğitim ve kursların hangisine katıldığı araştırılıp belirtilen çelişkinin sebebinin idareden sorulması üzerine, idarece verilen cevapta, "çizelgede belirtilen Astsubay Sınıf Okulunun İstihkam Astsubay Temel Kursu olduğu, astsubayların kendi sınıflarına ilişkin gördüğü temel eğitime Astsubay Sınıf Okulu da denildiği, sunulan İstihkam Astsubay Temel Kursu maliyetinin doğru olduğu ve masraftan sorumlu olduğu, ancak hesaplama yapılırken sehven 16.916,42 TL yerine 14.476,40 TL yazıldığı"nın bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının 12.09.2005-09.06.2006 tarihleri arasında almış olduğu anlaşılan Astsubay Sınıf Okulu (İstihkam Astsubay Temel Kursu) eğitimi nedeniyle yapılan masrafları hesaplamaya dahil etmeden davacının borçlu olmadığı miktarı belirleyen bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmiş olması,

2-Davacının borçlu olmadığı miktar, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6318 Sayılı Askerlik Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 47. maddesiyle 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’nun 112. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik ve 17.12.2005 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin (a) bendinde 09.11.2013 tarihinde yapılan değişiklik uyarınca belirlenmiş olduğuna göre, taraflar yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin, dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre tespiti gerekir. Bu sebeple; mahkemece söz konusu yasa ve Yönetmelikte değişiklik yapılmış olmasa idi dava konusu talebin red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/586, Karar No: 2021/4290, Tarih: 24.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/586 E.  ,  2021/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.12.2015 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil, birleştirilen davada 16.02.2017 tarihinde verilen dilekçeyle gayrimenkul hibe vaadi sözleşmesinin feshi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 15.06.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince birleştirilen dava yönünden istinaf talebinin esastan reddine, asıl davada istinaf başvuru talebinin kabulü ile gerekçesi düzeltilmek suretiyle kaldırılmasına dair verilen kararın asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından 24.09.2018 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili tapu iptali ve tescil talebinde; birleştirilen davada davacı - asıl davada davalı vekili ise düzenleme şeklinde tanzim edilen gayrimenkul hibe vaadi sözleşmesinin feshi talebinde bulunmuştur.

Yerel mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair karar verilmiş; asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince 31.05.2018 tarihinde birleştirilen dava yönünden istinaf talebinin esastan reddine, asıl davada istinaf başvuru talebinin kabulü ile gerekçesi düzelerek hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

Asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 24.09.2018 tarihli ek kararı ile temyiz giderinin yatırılmamış olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 24.09.2018 tarihli ek kararı ile temyiz giderinin yatırılmamış olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili tarafından yapılan 08.08.2018 tarihli temyiz başvurusu sırasında 176,60TL temyiz başvuru harcı ödenmiş, temyiz gideri ve temyiz karar harcı ise ödenmemiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesince, temyiz başvurma harcının verilen kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmasına dair düzenlenen muhtıra, davalı vekiline 14.08.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalı vekili verilen kesin süre içerisinde 35,90TL tutarındaki temyiz karar harcı ile birlikte yeniden 176,60TL tutarındaki temyiz başvuru harcını yatırdığı ancak 150,00TL tutarındaki temyiz giderini yatırmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 24.09.2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcın temyiz edene yükletilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7330, Karar No: 2013/11892, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7330 E.  ,  2013/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin ikametinin bulunduğu çatı katının kapısının kilidini kırarak zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; suça Sürüklenen çocuğun "müştekinin oturduğu apartmanın çatı katının kilitli kapısını kırarak içerideki hiltiyi aldım" şeklindeki beyanı müştekinin, ikametine ait evinin çatı katında bulunan kapısının kırılarak hiltinin çalındığını iddia etmesi yine 27.10.2009 tarihli görgü ve tespit tutanağında; müştekiye ait evin çatı kısmındaki ahşap kapılı depo kısmının kapısının asma kilidinin zorlanarak kapıdan ayrılmış olduğunun belirtilmiş olması karşısında; atılı suçun unsurları bakımından oluştuğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1989, Karar No: 2025/10829, Tarih: 04.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/1989 E.  ,  2025/10829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1953 E., 2023/2980 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince anılan hükmün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tüm dosya kapsamından, suça konu inşaatın kıyı şeridinde kalmış olması nedeniyle 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'na muhalefet teşkil etmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.02.2012 tarihli, 2011/4-570 E. ve 2012/51 K. sayılı, yine 15.11.2018 tarihli, 2015/4-71 E. ve 2018/540 K. sayılı kararlarında da ''organize sanayi bölgeleri haricinde 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu, 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanunu, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu, 4691 sayılı Teknoloji Bölgeleri Kanunu, 3621 sayılı Kıyı Kanunu, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, 2960 sayılı İstanbul Boğaziçi Kanunu gibi kanunların kapsamındaki yerler de özel imar rejimine tabi yerlere örnek sayılabilir. Suçun işlendiği yerin özel imar rejimine tabi olan bir yer olması durumunda, belediye sınırları içerisinde kalıp kalmadığına ilişkin ayrıca bir araştırma yapılmasına gerek yoktur. " şeklinde belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin atılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12628, Karar No: 2014/17504, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12628 E.  ,  2014/17504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.