muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8373, Karar No: 2023/201, Tarih: 22.02.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk derece mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şirket hesabına ve şirketin yetkilisinin hesabına havale yoluyla ödendiği, tapu devri sırasında elden verildiği, sözleşme imzalanırken ödeme yapıldığı, elden ödemeler ile satış bedelinden fazlası ödendiği makbuz verilmediği taşınmazın eksik teslim edildiği yanlış değerlendirme olduğu.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmaz nedeniyle satış bedelinden bakiye alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 67 inci madde, tüketici kanunu

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21509, Karar No: 2015/31823, Tarih: 15.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21509 E.  ,  2015/31823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu belediye hakkında genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte, borçlu belediye vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca belediye mallarının haczedilemeyeceğini ileri sürerek belediyeye ait ...ve ... hesapları üzerine konulan haczin kaldırılmasını istediği, mahkemece; 6522 sayılı Yasanın 121.maddesi ile 5393 sayılı Yasanın 15.maddesine eklenen son fıkra uyarınca, muhtıra tebliğ edilmeden doğrudan banka hesapları ile ilgili haciz işlemleri yapıldığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu Belediyenin banka hesapları üzerine haciz konulmasına ilişkin işlemin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

... 17.06.2015 tarih ve 2014/194-2015/55 sayılı, Resmi Gazetenin 26.06.2015 tarih ve 29398 sayısında yayımlanan kararı ile; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine, 10.09.2014 tarihli ve 6552 Sayılı Kanun'un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesinin "..ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır" ibaresi ve ikinci cümlesinin "...veya kamu hizmetlerini aksatacak.." ibaresi ile 6552 sayılı Kanun'un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin ...'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Bu durumda, anılan yasa maddesi artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393...'nın 15/son maddesindeki, haciz işleminin sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının haczi mümkündür.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gözetilerek şikayete konu hesaplar üzerinde Yargıtay denetimine imkan tanıyacak şekilde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak, haczedilen paraların niteliklerinin belirlenmesi, hesapların havuz hesabı olduğunun saptanması halinde haczedilmezlik şikayetinin reddine, hesaplardaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde ise haczedilemeyeceği gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8680, Karar No: 2012/14554, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8680 E.  ,  2012/14554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/110-2012/34 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 10.710,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 10.710,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 23.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “23.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11810, Karar No: 2014/11127, Tarih: 10.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11810 E.  ,  2014/11127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasçılık belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce; mirasçılık belgesi verilmesi davasında murisin (Ölenin) son ikameti mahkemesinin yetkili olduğu ve murisin ...'de ikamet etmediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise; çekişmesiz yargı işlerinde yetki kuralının kesin yetki olmadığı, resen dikkate alınamayacağı ve yetki itirazında bulunulmadığı ve davanın ilk açıldığı yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın davacının ... Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı ortaklığın giderilmesi davasında tapu kayıt maliklerinden ölü ...'e ait veraset belgesinin verilmesi için açtığı mirasçılık belgesi davası olduğu anlaşılmıştır.

Mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin dava 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi ve HMK.nun 382. maddesinde çekişmesiz yargı işlerinden sayılmış 384. maddede ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğu, HMK.nun 11/3. maddesinde ise (3) Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesi de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp yetki itirazında da bulunulmadığına göre göre davanın açıldığı ilk mahkeme olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20497, Karar No: 2015/564, Tarih: 26.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20497 E.  ,  2015/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 02/09/2014

Numarası : 2013/198-2014/558

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 20/10/2004-28/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, 1.450,00 TL ücret aldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32'nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323'üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8'inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37'nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından özellikle ilgili meslek odasından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacı aylık ücretinin 1.450,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasına göre davacının 1.100,00-1.200,00 TL alabileceği bildirilmiştir. Mahkemece davacı iddiası, tanık beyanları doğrultusunda ücretinin 1.450,00 TL olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacının ücretinin miktarı taraflar arasında tartışmalı olduğundan yapılan emsal araştırması ile davacının 1.200,00 TL alabileceği belirlendiğinden bu miktar üzerinden alacakların hesaplanması gerekirken emsal ücret ile örtüşmeyen tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay'ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, davacı 20/10/2004-28/02/2013 tarihleri arasında çalışmış, tanıklara itibarla belirlenen fazla çalışma ücretinden 1/5 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Davacının çalışma süresi dikkate alındığında yapılan indirim oranı az olup daha makul seviyede hakkaniyet indirimine gidilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, davacı 20/10/2004-28/02/2013 tarihleri arasında çalışmış, tanıklara itibarla belirlenen fazla çalışma ücretinden 1/5 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Davacının çalışma süresi dikkate alındığında yapılan indirim oranı az olup daha makul seviyede hakkaniyet indirimine gidilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9162, Karar No: 2016/5332, Tarih: 30.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9162 E.  ,  2016/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 376 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 27.09.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen .. Mahallesi 270 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.02.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .. Mahallesi 270 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .. Mahallesi 270 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmazın akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14529, Karar No: 2025/3973, Tarih: 11.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14529 E.  ,  2025/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ...Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi şantiyesinde klima teknisyeni olarak çalışmakta iken 11.01.2021 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralandığını, iş göremez ve bakıma muhtaç hale geldiğini, 26.05.2021 tarihinde davalı Kuruma başvurarak davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması talebinde bulunulmuş ise de 60 günden fazla süre geçmiş olmasına rağmen henüz gelir bağlanmadığını ve talep konusunda olumlu olumsuz bir cevap verilmediğini, 5510 sayılı Kanun'un 19. ve devamı maddeleri gereğince iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolundan gelir bağlanması için işbu davayı açtıklarını beyanla davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına, süresinde ödenmeyen gelirlerin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işlemlerinde herhangi bir hukuka aykırılık ve yanlışlık bulunmadığını, kayıtların tetkikinde davacının 20.08.2021 tarihinde ... Üniversitesi Hastanesine sevkinin yapıldığını ancak Sağlık Kurulu raporunun henüz Kuruma ulaşmadığını, bu sebeple ... oranının tesbit edilemediğini ve tahkikatın yapılamadığının belirlendiğini, Kurum tarafından anılan kazanın 17.08.2021 tarihinde iş kazası sayılmasına karar verildiğini, sağlık kurulu raporunun Kuruma ulaşması halinde işlemlere devam edileceğini, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını, davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, yetki, husumet, derdestlik ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-davanın kabulüne,

a)Süresinden sonra ödenen gelirlere işlemiş 2.426,30 TL faiz tutarının davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine,

b)Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına ve süresinde ödenmeyen gelirlerin ödenmesine ilişkin talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 59,30 TL harç karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya verilmesine,

3-Yargılama giderlerinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına, bu cümleden olarak davacı tarafından yapılan 850,00-TL bilirkişi ücreti ile 109,35-TL tebligat ve posta gideri olmak üzere toplam 959,35-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,