muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23582, Karar No: 2016/5160, Tarih: 07.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23582 E.  ,  2016/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, Türkiye İşçi Emeklileri Derneğinin çeşitli şube üyeleri ile 2011-2012 yılı kış dönemi taksitli kömür satış sözleşmesi düzenlediğini, sözleşmenin adı geçen dernek genel merkezi tarafından onaylandığını, sözleşme hükümleri gereğince dernek üyesi işçi emeklilerinin davalı Kurumdan aldığı maaşlarından kesinti yapılarak davacıya aktarılması gerektiği, ne var ki davalı kurumca yapılan kesintilerin davacı hesabına eksik aktarıldığı, bu nedenle eksik ödenen alacağın ödenmesi gerektiği tarihten itibaren faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce resen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı ...106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanun'un 134. maddesinde bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı şirketin taksitli kömür satışı bedelini, davalı Kurum tarafından, işçi emeklilerinin almış oldukları yaşlılık aylığından kesinti

yapmak suretiyle davacıya aktarması gerekirken, dava dışı başka şirketlerin vergi borçlarından dolayı mahsup yapmak suretiyle davacıya eksik ödeme yapmasından kaynaklı iş bu davada, taraflar arasında uyuşmazlık sözleşmeden kaynaklanıp 5510 sayılı Yasadan kaynaklanmadığından davaya bakmaya genel mahkemeler görevlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında yapılan değerlendirmeye göre; iş mahkemesinde açılan işbu davada, mahkemenin görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar vererek, usul hükümlerine göre görevli mahkemeyi belirleme yoluna gitmesi gerekirken, işin esasına girerek yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28981, Karar No: 2014/18060, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28981 E.  ,  2014/18060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesinde düzenlenen değer azlığının, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak,daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olanı alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla anılan maddenin uygulanmasını gerektireceği dikkate alınarak somut olayda, yakınana ait tarladan yaklaşık 50 kg kadar ayçiçeği toplayıp, aracına yüklediği sırada katılanın gelmesi üzerine, yüklemiş olduğu ayçiçekleri ile birlikte olay yerinden ayrılan sanığın eylemi yönünden TCK.nın 145.maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine katılınmamış, kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddesi olarak TCK'nın 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi, bu madde uyarınca uygulama yapıldığında tereddüt bulunmadığından sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8553, Karar No: 2010/4942, Tarih: 26.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8553 E.  ,  2010/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 28/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, etkili Eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle açılıp sonuçlanan ceza mahkemesi kararının henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13291, Karar No: 2014/10636, Tarih: 09.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/13291 E.  ,  2014/10636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2010/418-2013/163

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. Ş.. Y.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, araç satışı karşılığı verilmesine rağmen aracın teslim edilmemesi, nedeniyle bedelsiz kaldığı iddia olunan bonolar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, dava konusu bonoların araç satışı nedeniyle değil, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında satılan mal bedeli karşılığında verildiklerini, bono bedellerinin ödenmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında mal alışverişine dayalı ticari ilişki bulunduğu, davacının davalıya 43.355,97 TL borçlu olduğu ve 45.300 TL ödenmesinin bulunduğu, mevcut borç ve ödemelere göre davacının davalıya borçlu olmayıp, bilakis fazla ödemesinin bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yan iş bu davasında 15.03.2009 tarihli dava dışı B.. A.. tarafından düzenlenmiş araç satış sözlemesine dayanmış ise de; anılan belgede imzası bulunan B.. A..'ın davalının yetkilisi veya çalışanı olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Davalı yan ise cevabında, davacıya mal sattığını ve dava konusu bonoların satım konusu mal bedeli karşılığında verildiğini beyan etmiştir. Bu durumda senetlerin bedelsiz kaldığı yönündeki iddianın ispat külfeti davacı yana ait olup, 15.03.2009 tarihli sözleşme bu iddiasını ispata yeterli değildir.

Yapılan bilirkişi incelemesinde ise taraflar arasında mal satışına ilişkin akdi ilişki bulunmakta olduğu saptanmıştır. Hal böyle olunca kanıtlanamayan davanın reddi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30126, Karar No: 2015/10368, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30126 E.  ,  2015/10368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/201-2014/423

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25458, Karar No: 2016/16324, Tarih: 30.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/25458 E.  ,  2016/16324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ........ .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.05.2014 gün ve 321/217 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu 424 parsel sayılı taşınmazdaki binanın vekil edeni tarafından meydana getirildiğini ve 405 parsel sayılı taşınmazdaki meyve ağaçlarının vekil edeni tarafından dikildiğini açıklayarak, sözkonusu muhdesatların vekil edeni tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 424 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yığma iki kat bina ve 405 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin .... kısım, .... bölüm gereğince kendini vekil ile temsil ettiren davacı için hesap ve takdir olunan ....500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından, süresinde, vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, ortaklığın giderilmesi davasına konu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 424 ve 405 parsel sayılı taşınmazlar davacı ile davalılar adına tapuda elbirliği mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Dava mirasçılar arasında görülmektedir. Muhdesat tespiti davalarında davanın konusu (müddeabih) davalıların miras paylarına isabet eden muhdesat değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilerek, davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden her bir davalının payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ve bu miktarın da payları dikkate alınmaksızın müştereken ve müteselsilen davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmının HUMK'un 438/... (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün .... paragrafındaki ''....... kısım .... bölüm gereğince kendini vekil ile temsil ettiren davacı için hesap ve takdir olunan ....500,00-TL maktu vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine..." ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine '' ... .... kısım gereğince kendini vekil ile temsil ettiren davacı için hesap ve takdir olunan ....562,81-TL nispi vekalet ücretinin davalılardan payları oranında alınarak davacıya verilmesine ....." ifadelerinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollaması ile HMK'nun 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 438/.... fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve ....144,50 TL peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine, 30.....2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11542, Karar No: 2009/17449, Tarih: 14.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/11542 E.  ,  2009/17449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddinin İptali

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 23.3.2009 gün ve 21105-5356 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 14.10.2009 (çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3128, Karar No: 2019/4113, Tarih: 29.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3128 E.  ,  2019/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme , ...... ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte belge düzenleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan kurum temsilcisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan kurum temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte belge düzenleme“ ve “...... ve Belgeleri ibraz etmeme“ suçlarından verilen beraat kararlarına karşı katılan kurum temsilcisinin, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte belge düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Sanık ... yönünden; sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 04.03.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde ......... sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) “2008 takvim yılında sahte belge düzenleme“ suçu yönünden; suç tarihi itibarıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ...... sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b. maddesi ile cezanın “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına“ çıkarıldığı; somut olayda, suça konu belgelerin “03.01.2008“ tarihinde düzenlenmeleri nedeniyle, suç tarihinin “03.01.2008“ olarak kabul edilmesi gerektiği nazara alındığında, belirtilen suç tarihinde sahte belge düzenleme suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Kabule göre de; ...... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum temsilcisi ve sanık ...‘ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18202, Karar No: 2014/14146, Tarih: 04.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18202 E.  ,  2014/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2010/75-2013/26

A.. U.. ve müşterekleri ile N.. U.. ve M.. U.. aralarındaki muhdesatın tespiti davasının reddine dair Küre Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.01.2013 gün ve 75/26 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; . parselde bulunan 2 katlı ev, müştemilat ve meyve ağaçları ile..ve.. parsel üzerinde bulunan meyve ağaçlarının davacıların murisi E.. U... tarafından yapılmış ve yetiştirilmiş olduğunu, söz konusu taşınmazlarla ilgili olarak ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu açıklayarak davaya konu taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacıların murisi tarafından yapılıp yetiştirildiğinin ve davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı N.. U.. vekili;... parseldeki binanın yaşının 50 olarak belirlendiği ancak davacıların murisinin 1946 doğumlu olduğunu, binanın inşa tarihinde davacıların murisinin 18 yaşında olması nedeni ile murisin inşaat için gerekli parayı elde etmesinin imkansız olduğunu, kaldı ki kırsal alanda baba ve dede hayatta iken 18 yaşındaki çocuğun ev yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı M.. U..; Dava konusu .. parsel üzerindeki evin kaba inşaatının tarafların kök murisi tarafından yapıldığını ancak inşaatın geri kalanını davacıların murisi E..in tamamladığını, evin bitişiğindeki kuruluğun ve 934 parseldeki kavak ağaçları ile 935 parseldeki genç ağaçların davacıların murisi tarafından yapılmış ve yetiştirilmiş olduğunu açıklayarak bu şekilde davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davacıların eda davası açabilecek iken tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, .. ve.. parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan 2 katlı ev, müştemilat ve ağaçların mülkiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların eda davası açılacak yerde tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; celp edilen dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının incelenmesi neticesinde, dava konusu .. .. ve .. parsellerin davacı ve

davalılar adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bundan ayrı Mahkeme'ce 26.10.2010 tarihli 1. celse de celp edilerek tetkik edilen Küre Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/130 Esas sayılı dosyası ile dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak davalılar ile davacıların murisi arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğu saptanmıştır. Kaldı ki; anılan dosyaya ilişkin keşif ve bilirkişi tutanakları da iş bu dosya arasına alınmıştır.

davalılar adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bundan ayrı Mahkeme'ce 26.10.2010 tarihli 1. celse de celp edilerek tetkik edilen Küre Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/130 Esas sayılı dosyası ile dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak davalılar ile davacıların murisi arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğu saptanmıştır. Kaldı ki; anılan dosyaya ilişkin keşif ve bilirkişi tutanakları da iş bu dosya arasına alınmıştır.

Hukuki yararı olmak kaydıyla paydaşlar tarafından muhdesatın aidiyetinin tespiti davası her zaman açılabilir. Ortaklığın giderilmesi davası kesinleşmiş olsa dahi satış aşamasında da açılabileceği gibi satıştan sonra da önce tespit davası açılarak olumlu karar alındıktan sonra diğer paydaşlara karşı eda davası niteliğindeki alacak (rücu) davasının açılması da mümkündür. Bu konuda kanuni bir engel bulunmamaktadır. Aksi halde hakkın özünün ortadan kalkması söz konusu olacaktır. Hal böyle olunca, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davası ve onun ardılı işlemler hangi aşamada olursa olsun davacıların bu davayı açmakta hukuki yararının olduğu konusunda duraksamamak gerekir. Yargıtay ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Bu konuda bir kuşkunun olmadığı ortadadır. Bu bakımdan davacıların, mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan dava konusu muhdesatların aidiyetinin tespiti hususunda taraf delilleri doğrultusunda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.