muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8682, Karar No: 2022/1797, Tarih: 03.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8682 E.  ,  2022/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, Kentsel Dönüşüm Projesi ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclisi kararına dayanarak evini konut karşılığında davalıya düzenlenen taahhütname gereğince devrettiğini, davalının 4578 nolu kıymet takdir komisyonu analiz raporunda bina ve müştemilat ile ağaç bedeli olarak 23.689,00 TL takdir ettiğini, bu bedelin %10'u olan 2.697,40 TL bedeli ödemesi nedeniyle aradaki fark olan bedelin tahsili amacıyla davalı hakkında takibe geçtiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu, itirazın yerinde olmadığını, bu nedenle itirazın iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, açılan davanın yerinde olmadığını, davacının gecekondusunun herhangi bir mülkiyet belgesi olmadığından kendisine %10 enkaz bedeli ödenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalının takibe konu Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 2014/7767 takip sayılı dosyasında takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına, takipteki asıl alacak miktarı üzerinden hesap edilecek % 20 inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş;hüküm,davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda davacı tarafından taahhütname imzalandığı, davalı belediyenin elemanlarınca 4578 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat için toplam 23.689,00 TL yapı bedeli ile 2.697,40 TL enkaz ve ağaç bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz ve ağaç bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı İmar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taahhütname kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nin geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nin 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18489, Karar No: 2013/6170, Tarih: 25.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18489 E.  ,  2013/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 15.09.2002 tarihinde operatör olarak çalışmaya başladığını, sigorta girişinin 16.12.2002 tarihinde yapıldığını, davacının 05.06.2009 tarihine kadar çalışmasının devam ettiğini, bu tarihte bir ay süreyle izne ayrılmasının istendiğini, bir aylık izinden sonra kimsenin davacıyla işyerinde ilgilenmediğini, işyerinden çıkışının verildiğini ve bir daha gelmemesinin söylendiğini, fesih sebebi hakkında herhangi bir açıklama yapılmadığını, davacının şirket bünyesinde haftanın yedi günü, sabah 08.00 akşam 21.00 arası çalıştığını, iş durumuna göre 23.00-24.00'e kadar çalışmasının sürdüğünü, milli bayramların tamamında çalıştığını, çalıştığı sürede yıllık ücretli izin kullanmadığını, davacıya fazla mesai, hafta sonu ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, davacının SGK kayıtlarında değişik işyerlerinde çalışmış gözükse de başından sonuna kadar kesintisiz davalı şirkette çalıştığını, davacının 15.09.2002-05.06.2009 tarihleri arasında kesintisiz davalı şirkette çalıştığını, davacıya aylık net 950,00 TL ücret ödendiğini belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutulması kaydı ile 4000,00 TL kıdem tazminatı, 1200,00 TL ihbar tazminatı, 1000,00 TL fazla çalışma ücreti ile 800,00 TL yıllık izin ücretinin 05.06.2009 tarihinden itibaren hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile birlikte yargılama gideri ile ücreti vekaletin davalı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava dilekçesinde davacının 19.06.2004 tarihinde işten ayrıldığının belirtildiğini, bu tarihten itibaren beş yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının 26.10.2004 tarihinden itibaren çalıştığı şirket ile müvekkil davalının bağıntısının olmadığını, davacının son çalıştığı işverene dava açması gerekirken müvekkil şirkete açılması sebebiyle davanın husumet sebebiyle reddinin gerektiğini, 1023183 sicil nolu işyerine davanın ihbarını talep ettiklerini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hak eden bir çalışmasının bulunmadığını, müvekkil şirkette çalışması bulunmayan davacının kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve tatil ücreti istemli dava açma hakkının olmadığını, dava dilekçesine dayanak belgeler ile delillerinin celbine müteakip ayrıntılı savunma verme haklarını saklı tutulması kaydı ile davacı tarafın esasa ve faiz oranlarına ilişkin talepleri usul ve kanuna aykırı olup haksız ve mesnetsiz davanın öncelikle sıfat yokluğu sebebiyle esasa geçilmesi halinde esastan reddine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda, davacının, davalıya ait işyerinde operatör olarak 16.12.2002-19.06.2004 tarihleri arasında çalışıtığı görülmektedir. Bu tarihten sonra ise dava dışı ...Mermer Mad. Nak. Haf. İnş. Hazır Beton Kum Çak. Hay. Ltd. Şti.'de 26.10.2004-05.07.2009 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesini fesheden işveren ...Mermer Mad. Nak. Haf. İnş. Hazır Beton Kum Çak. Hay. Ltd. Şti olup, mahkemece davalı vekilinin talebine rağmen davaya dahil edilmemiştir. Öncelikle bu şirketin davaya, davalı sıfatıyla dahil edilmesi ve sonra her iki şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığının araştırılması gerekmektedir.

2-Davalı vekili davacının 18.06.2004 tarihli istifa dilekçesi ile işten kendisinin ayrıldığını, davacı ise istifa dilekçesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmesine rağmen, imza incelemesine gidilmemesi hatalıdır.

3-Davalı firmanın hazır beton işi yaptığı ve havanın soğuk, karlı olduğu günlerde çalışma olmayacağı hususu da dikkate alınarak fazla mesai ücretleri hesaplanırken çalışılmayan kış günleri dışlanarak hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece, bu hususu gözardı eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması da bu yönden hatalıdır.

SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11339, Karar No: 2010/7254, Tarih: 11.05.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/11339 E.  ,  2010/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda “cezaların içtimaı” yönünde bir düzenlemeye yer verilmemesi karşısında, sanık hakkında verilen adli para cezalarının toplanmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1 ve 50/1. madde ve fıkraları uyarınca verilen sonuç cezanın 6000 Türk Lirası adli para cezası ve 375 Türk Lirası adli para cezası olarak ifadesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.5.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13350, Karar No: 2013/14803, Tarih: 11.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13350 E.  ,  2013/14803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVATÜRÜ:Tapu iptali ve tescil

Hazine ve ...İşletmesi Genel Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.10.2003 gün ve 35/9 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalı ...'ne ait olan 8 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 3500 m2'sinin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiş, 02.04.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu taşınmazın 5765,734 m2'sinin tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasını talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece hakem sıfatıyla görülen davada; davanın kabulü ile dava konusu 8 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydının 5765,754 m2'sinin teknik bilirkişilerin 04.02.2003 tarihli raporuna ilişkin krokide işaretlenen kısmının iptali ile kıyı kenar çizgisi olarak tesciline, kalan kısmının tapu maliki Devlet Demiryolları Genel Müdürlüğü adına tapuya kaydedilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmesi üzerine davalı vekilince anılan ek karara ilişkin temyiz isteminde bulunulmuştur.

Her ne kadar hakem kararlarına karşı itiraz yoluna başvurulup temyiz yoluna başvurulamaz ise de, hakemlerin yetki aşımı suretiyle görevi dışına çıkarak verdiği kararlar temyiz incelemesine konu edilebilir.

Hüküm, Asliye Hukuk Mahkemesi'nce hakem sıfatıyla verilmiştir. 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanunu'nun 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik 4. maddesi; bu Kanun'un 1.maddesinde sayılan kurumlar arasında çıkan taşınmazın aynına ilişkin uyuşmazlıkların genel mahkemelerde bakılacağını hüküm altına almıştır. 4916 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesinde yazılı kurumlar arasında ortaya çıkan taşınmazlara ilişkin uyuşmazlıklara hakem sıfatı ile bakılmasına son verilmiş, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin bu sıfatla işe bakıp sonuçlandırması benimsenmiştir. Mahkemece 3533 sayılı Kanunda yapılan değişiklik gözden kaçırılarak Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davanın görülmesi gerekirken,hakem sıfatıyla davaya bakılıp yürütülmüş olması doğru değildir.Davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile Yerel Mahkeme'nin 29.11.2010 tarih 2002/35 Hakem Esas 2003/9 Hakem Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, usul ve yasaya aykırı Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 53,95 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3486, Karar No: 2024/3004, Tarih: 14.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3486 E.  ,  2024/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/107 E., 2024/614 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 297.423,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, icra memurunun kusurundan kaynaklanan 299.923,00 TL tazminatın davalı ... Bakanlığından tahsili istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce toplam 327.825,24 TL yönünden verilen kabul kararına yönelik davalı tarafın istinaf talebi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiş, bu karar Dairemizce davalı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 297.423,00 TL tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafından kararın temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 297.423,00 TL tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafından kararın temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36.maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. Maddesinde hangi nitelikteki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2024 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250,00 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/13437, Karar No: 2012/20310, Tarih: 18.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13437 E.  ,  2012/20310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan duvar ve kesilen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan duvar ve kesilen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5919, Karar No: 2017/3575, Tarih: 24.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5919 E.  ,  2017/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Kadastro ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... Kadastro Mahkemesince, ... mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, dava konusu taşınmazın 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen ... tahdidine göre ... sayılan yer olarak sınırlandırıldığını, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uygulamasına göre dava konusu taşınmazın rapora ekli krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanın 31/12/1981 tarihinden önce ilim ve fen bakımından ... niteliğini kaybettiği gerekçesi ile 2/B maddesine göre ... adına ... sınırları dışarısına çıkartıldığını, (C) harfi ile gösterilen bölümün ise 2/B maddesi uygulamasına konu edilmediği, ... sınırları içerisinde bırakıldığı, eylemli ... olduğu ve 6831 sayılı Kanuna göre ... sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Davacı tarafından dava edilen yerin 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen ... tahdit sınırlarının içerisinde kaldığı anlaşılmıştır. ... kadastrosu kesinleşen yerler hakkında açılmış davaların mahkemelerinin görev alanına girmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 27/05/2014 tarihinde 30 günlük askı ilanına çıkarılan ... kadastrosu ve 2/B uygulamasının bulunduğu görülmüştür. 6831 sayılı ... Kanununun 11. maddesinde yer alan ilan süresi geçtikten sonra dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritalar kesinleşir. Davaya konu ... kadastrosu ve 2/B çalışması 27/05/2014 tarihinde 30 günlük süre ile ilana çıkarılmış olup dava bu sürenin bitmesinden önce 26/06/2014 tarihinde açılmıştır. Buna göre davaya bakma görevinin özel mahkeme olan kadastro mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacı, ... ilçesi, ...mahallesi, Yaylacık Namıdiğer Karaazmak mevkiinde kain 24945 m2'lik tarlanın hissedarı olduğunu, ... 4 sayılı ... Kadastro Komisyonunca söz konusu taşınmazın büyük bir kısmının ... müdürlüğü adına askı ilan cetveline kaydedildiğini, söz konusu taşınmazın babası ... ... tarafından kendisine bırakıldığını ve uzun yıllardır kendisinin kullandığını belirterek, ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi, Yaylacık Namıdiğer Karaazmak mevkiinde kain 24945 m2'lik taşınmazın ... kadastro komisyon kararına itiraz ile söz konusu taşınmazın tamamının kendisi adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dosya kapsamından; yörede, 3116 sayılı Kanun uyarınca 1947 yılında kesinleşen ... kadastrosu ile 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 22/05/1991 tarihinde ilan edilen

Dosya kapsamından; yörede, 3116 sayılı Kanun uyarınca 1947 yılında kesinleşen ... kadastrosu ile 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 22/05/1991 tarihinde ilan edilen

... kadastrosu ve 2/B madde uygulaması çalışması olduğu, ... kadastro çalışmasının kesinleştiği ve 2/B işlemine itiraz niteliğinde bir dava bulunmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.