muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10780, Karar No: 2015/19864, Tarih: 09.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10780 E.  ,  2015/19864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2013/386-2015/4

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İ.. İ.. Genel Müdürlüğü yönünden husumetten redddine ...... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ....... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı İ.. İ.. Genel müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ....... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare ..... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen taşınmazlar anonim şirkete ve limited şirkete satılmış olup, özel amaçlı bu satışların somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı ......l Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3965, Karar No: 2015/1613, Tarih: 27.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3965 E.  ,  2015/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve tazminat ve ecrimisil

Taraflar arasındaki ilk dava tapuya dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemi, birleşen dava ise tapuda mülkiyet hakkı bulunmayan 3.kişi ...tarafından açılan muhdesatın aidiyetinin tespiti davası olup, aynı mahkeme tarafından dava dosyaları ilk dava dosyasında birleştirilmiştir. Mahkemece, ilk dava olan el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemi ile birleşen dava muhdesat aidiyetinin tespiti istemlerinin reddine karar verilmiştir. Hüküm ilk davanın davacıları birleşen davanın davalıları ve ilk davanın davalısı ile birleşen davanın davacısı vekilleri tarafından birleştirme kararı da asıl karar ile birlikte temyiz edilmiştir. İlk dava ile birleştirilen dava arasında bağlantı bulunup bulunmadığı da temyiz aşamasında değerlendirmesi gerekeceğinden bu durumda Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı karar ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesi'ne ait olması icap eder. Ne var ki; anılan Dairece görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyası Dairemiz'e gönderilmiş bulunmaktadır. Bu durumda hükme yöneltilen temyiz itirazlarını incelyerek Daire'nin Başkanlar Kurulu'nca belirlenmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4162, Karar No: 2013/12321, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4162 E.  ,  2013/12321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2010 gün ve 2007/1542 Esas, 2010/544 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin anlatımına, sanığın duruşmada değiştirdiği 12.07.2007 günlü soruşturmada alınan savunmasına, suçta kullanılan telefon hattının 20.05.2005 tarihinde tesis olunmasına, sanığın nüfus hüviyet cüzdanının kayıp başvurusunun suç tarihinden sonra 08.12.2006 tarihinde yapılmış olmasına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın adına kayıtlı cep telefonundan müştekinin kullandığı cep telefonuna cinsel ilişki isteğini belirtir şekilde cinsel içerikli mesaj göndermek suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği sübut bulmasına göre, mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/178, Karar No: 2017/4583, Tarih: 18.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/178 E.  ,  2017/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakalar ile eksik inceleme yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.12.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve tanık listesinde iki adet tanık ismi ve adresi bildirmiş, ön incelemeden önce dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında 13.01.2015 tarihti cevaba cevap ve erkeğin birleşen davasına cevap dilekçesi ile daha önce bildirdiği tanıklar yanında iki tanık ismi daha eklemiştir. Mahkemece, davacı-karşı davalı kadının bildirdiği bu tanıkların ikinci tanık listesinde bildirildiği gerekçesiyle dinlenmeden hüküm verilmiştir. Tarafların; ilk verdikleri tanık listesinde tanık sayısında açıkça bir sınırlama yapmadıkları sürece, ön inceleme duruşmasından önce ve henüz delillerin sunulması aşamasına geçilmeden dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında, yeniden tanık bildirmeleri halinde bunun ikinci tanık listesi olarak kabulü mümkün değildir. Davacı-karşı davalı 13.01.2015 tarihli cevaba cevap ve erkeğin birleşen davasına cevap dilekçesi ile bildirdiği tanıklar Sevgi ve Mükremin'in dinlenmesinden vazgeçmemiştir. Mahkemece, davacı-karşı davalı kadının bu dilekçesinde bildirdiği tanıklar Sevgi ve Mükremin'in 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri gereğince usulen celp edilip dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1350.00 TL. vekalet ücretinin Sedat'tan alınıp Gülşen'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/2755, Karar No: 2020/2239, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2755 E.  ,  2020/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Müsnet suçla ilgili hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 105/1 yerine 106/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2298, Karar No: 2011/5204, Tarih: 19.04.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/2298 E.  ,  2011/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi Yaptırmamak İçin Direnme-hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın görevlilerce karakola götürülmek istendiğinde, elini beline atarak kaçtığı, daha sonra yakalandığında da elini beline attığı ancak herhangi bir şekilde bıçak çekmediği ve göstermediğinin savunma ve katılan anlatımları ile de anlaşılmasına karşın, sanığın ne şekilde bıçakla direndiği açıklanmadan kanıtları gösterilmeden etkin direnme suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- TCY.nın 125.maddesine seçenekli cezalar öngörülmesine karşın adli para cezası yerine, hapis cezasının tercih edilme gerekçesinin gösterilmemesi,

3- Kabule göre de; daha sonra kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla mahkumiyeti bulunmayan sanığın, yargılama sürecinde pişmanlık duyup duymadığı tartışılmadan, yasal olmayan gerekçelerle TCY.nın 51.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10169, Karar No: 2016/9561, Tarih: 15.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10169 E.  ,  2016/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın... Elektrik Asansör Malzemeleri San. Ltd. Şti adına...ile birlikte müşterek imzayla çek keşide etmeye yetkili olduğu, şirketin vergi borçları nedeniyle... şubesine ait 27.09.2007 tarihli ve 11.000 TL bedelli çeki şirket adına tek başına imzalayarak ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne verdiği, daha sonra da çekin rızası dışında elinden çıktığını bildirerek çeke ödeme yasağı koydurduğunun iddia edildiği olayda, sanığın şirket adına çek keşide etme yetkisi bulunduğu ve suça konu çekin önceden doğan vergi borcu nedeniyle verildiği, bu nedenle atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9815, Karar No: 2023/10812, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9815 E.  ,  2023/10812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1051 Esas, 2023/1097 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.03.2022 Tarihli ve 2021/2243 Esas, 2022/503 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisi ...'ın velayeti altına alınmıştır.

Vasi 10.03.2023 tarihli dilekçesinde, oğlunun adresinin Emek Mah. Küme Evleri Emlak Konut B/2 No: 20 .../... olduğunu, oğlunun adresini kendi ikameti olan 261 sok. No: 5 Daire 6 Karabağlar İzmir olarak değiştirmek istediğini, bu hususta tarafına yetki ve izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 15.03.2023 tarihli ek karar ile hükümlü hakkında nüfus müdürlüklerinde adres değişikliği yapmak üzere vasisi yetki ve izin verilmesine, kısıtlının ikamet adresinin 261 Sok. No: 5 Daire 6 Karabağlar/İzmir olarak değiştirileceği ve bu adresin yargı çevresi dışında bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.06.2023 Tarihli ve 2023/1051 Esas, 2023/1097 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevinden tahliye olmadan yeni yerleşim yeri edinmesi ve bu sebeple ikametini değiştirmesi mümkün olmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunun 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4476, Karar No: 2025/5298, Tarih: 16.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4476 E.  ,  2025/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/739 Esas, 2025/7 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/308 Esas, 2024/20 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkinine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, davalı vekilince yasal süre içinde istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesi kararına göre davalı aleyhine bir durum oluşmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı vekilinin temyiz hakkı bulunmadığının kabulü ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5562, Karar No: 2017/7156, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5562 E.  ,  2017/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.