muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31290, Karar No: 2013/38665, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31290 E.  ,  2013/38665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19.09.2013 tarih, 19485/29168 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından tellallık sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, takip tarihinden sonrası için herhangi bir oran ya da faizin türü belirtilmeksizin yalnızca “faiz” ibaresinin kullanılarak işleyecek faiz istendiği, takibin bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Alacaklı her ne kadar takipte tellallık sözleşmesine dayanmış olup, sözleşmede faiz şartı var ise de alacaklı takip talebinde sözleşme uyarınca faiz talep etmediğinden ve işleyecek faizin oranı ve türünü belirtmediğinden, takip tarihinden sonrası için alacağa 3095 Sayılı Yasanın 2/1.maddesi uyarınca yasal faiz oranı üzerinden temerrüt faizi hesaplanması gerekir.

Borçlu tarafından mahkemeye verilen dilekçe ile hakkında genel haciz yolu ile yapılan takipte, takip sonrası herhangi bir oran ve cins üzerinden faiz talebinde bulunulmadığından takip sonrası faizin tamamen iptali ile alacaklıya ödenen fazla miktarın iadesine, 14.08.2012 tarihli bakiye borç hesabının iptaline mümkün olmaması halinde faiz oranının tenkisine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece yasal faiz oranları üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, sözleşmede belirlenen faiz oranını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi borçlunun şikayet konusu yaptığı 14.08.2012 tarihli hesap tablosunda icra müdürünce hesaplanan bakiye borç 47.676,85 TL olmasına rağmen, mahkemece bakiye borcun 324.674,44 TL. olduğuna karar verilmesi de aleyhe hüküm yağı nedeniyle doğru olmadığından, Dairemizce mahkeme kararının bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından borçlunun karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.09.2013 tarih ve 2013/19485-29168 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9446, Karar No: 2006/8504, Tarih: 21.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9446 E.  ,  2006/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kangal Asliye Hukuk  (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2006
Yargıtay — Esas No: 2010/15114, Karar No: 2011/11, Tarih: 07.01.2011

**14. Hukuk Dairesi         2010/15114 E.  ,  2011/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, orman cinsi ile tapulama harici bırakılan taşınmazın zilyetlik hükümlerine dayalı tescili isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 07.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8758, Karar No: 2016/7589, Tarih: 02.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8758 E.  ,  2016/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mesleği şoförlük olan sanığın, yapılan trafik kontrolünde 3,32 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda, her ne kadar sanık sabıkasız ise de, meydana gelen tehlikenin ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu, kişilik özellikleri ile sanıktaki alkol miktarı dikkate alındığında mahkemece “sanığın zaruri bir mazereti olmamasına rağmen yüksek promilde alkollü vaziyette araç sürmeyi göze almasıyla kişilik özellikleri nazara alınarak tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmadığı” gerekçeleri gösterilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/549, Karar No: 2020/920, Tarih: 05.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/549 E.  ,  2020/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin de ortak olduğu “... Tic. Koll. Şti. ... ve Ortağı” şirketinin 11.02.1986 tarihinde kurulduğunu, şirket ana sözleşmesine göre davalı ... ile yarı yarıya hisse sahibi olduklarını, ortaklardan her birinin tek başına veya müştereken şirket adına tasarrufta bulunmaya yetkili olduklarını, dava konusu 9950 metrekare yüzölçümlü taşınmazın kollektif şirket tarafından davalı ...'a 03.10.2001 tarihli sözleşmeyle aylık 4.000 TL mazot karşılığında kiralandığını, kira sözleşmesinde yer almayan bir adet petrol tankeri ve bir adet otomatik araba yıkama makinesinin davalı tarafından kullanıldığı halde müvekkiline herhangi bir kullanım bedeli ödenmediğini, ayrıca şirkete ait taşınmazdaki müştemilat üzerinde davadışı ...’ün işlettiği bir lokanta mevcut olduğunu, müvekkilinin bu lokantanın da kira gelirlerinden ve kullanım bedellerinden faydalanmadığını belirterek, davalının kullanma bedeli olarak ödemediği veyahut eksik ödediği yıllara ilişkin Aralık 2004 - Aralık 2009 dönemi için 9.000 TL ecrimisilin yasal faizi ile müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ... mirasçıları vekili, müvekkilinin kira sözleşmesine göre taşınmazdaki benzin istasyonunu kullandığını ve kollektif şirketin banka hesabına aylık 4.000 TL mazot karşılığı kira bedelini ödediğini, araba yıkama makinesinin ve ... plakalı tankerin akaryakıt istasyonunun demirbaşı olduğunu ve istasyonun bütün olarak kiralandığını, davadışı ...’ün işlettiği lokantanın kirasının 31.12.2007 tarihine kadar davalı tarafından toplanarak şirketin banka hesabına yatırıldığını, 01.01.2008 tarihinden itibaren şirkete kayyım olarak atanan ... tarafından toplandığını, lokantanın kira bedelinden kaynaklı ayrı bir alacak davası açıldığını ve eldeki davanın derdestlik nedeniyle reddi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı vekilinin tüm davalı ... mirasçıları vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı vekilinin tüm davalı ... mirasçıları vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosyanın incelenmesinde, dava konusu edilen lokanta ile ilgili yapılmış olan kira sözleşmesinin tarafların ortağı olduğu kollektif şirket ile davadışı ... arasında yapılmış olduğu ve dosya içeriğine göre kira bedellerinin şirket hesabına ödenmekte olduğu anlaşılmaktadır. İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/69 Esas sayılı dosyası incelendiğinde, davanın şirket ortağı olan ...’ın diğer şirket ortağı ...’a karşı açmış olduğu kira gelirleri ve primlerden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olduğu, davacının şirket ortağı davalıdan talep edebileceği herhangi bir alacağı bulunmadığı kanaatine varılarak davanın reddedildiği, ve davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince onanarak 19.11.2015 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Lokantanın kullanımına ilişkin olarak, kullanan ve kullandıran ilişkisi de gözetildiğinde davalıya husumet yöneltilemeyeceğinden lokantanın kullanımına karşılık davalıdan ecrimisil istenemeyeceğine göre, bu kısma yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi yanlıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin tüm, davalı ... mirasçıları vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, davalı vekilinin yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 18,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına ve peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7069, Karar No: 2024/4991, Tarih: 27.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7069 E.  ,  2024/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/406 E., 2023/598 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/85 E., 2023/101 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendinde; ilk derece mahkemesince tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması hallerinde, Bölge Adliye Mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre, 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen gönderme kararlarına karşı temyize başvurulamaz. Bu itibarla, davacı erkek gönderme kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Bu durumda, davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17993, Karar No: 2020/6987, Tarih: 09.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17993 E.  ,  2020/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.01.2011 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya elatmanın önlenmesi ve su rejimi kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin mülkiyetinde olan ... ili, ... ilçesi, ... Köyü, 727 ve 748 parsel ile paylı mülkiyet halinde paydaş olduğu 616 parsel sayılı taşınmazların içinden sulama amacıyla DSİ tarafından su geçirildiğini, yıllardan beri bütün köylülerin bu sudan sulama suyu amacıyla faydalandıklarını, müvekkilinin murisinin daha önce bu sudan faydalanmasına rağmen 2005 yılında vefatı sonucu davacının tarlalarına su verilmediğini, kanaldan geçen suyun ... Köyünde bulunan toplam 149.876 m2'lik araziyi suladığını, sulama suyunun bu arazilere fazla geldiğini, geri kalan suyun boşa aktığını, suyun boşa akmasına rağmen köy tüzel kişiliğinin, davacının suyu kullanmasına müdahale ettiğini, müvekkilinin tarlaların içinde 2000 tane elma ağacı bulunduğunu, 50 yıllık ve daha üstü meyve ağaçlarının da tarlada mevcut olduğunu, dereden sürekli su getirme yoluyla bu ağaçların sulanmasının mümkün olmadığını, suya yapılan müdahalenin devam etmesi durumunda bu ağaçların kuruyacağını belirterek suya elatmanın önlenmesini ve 616, 727 ve 748 parsel sayılı taşınmazlar için mevcut suyun debisinin, gününün ve saatinin tespiti ile dönüm bazında sudan pay verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Köyünün muhtarı cevabında, muhtarlığın suya müdahalesinin bulunmadığını, muhtarlığa husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını, sorunun suyu kadimden beri kullananlar arasında yaşandığını, suyu kullanan diğer köylülere husumet yöneltilmesi gerektiğini, tüm köy tarafından bilinen bir su rejimi bulunduğunu, davacının tarlalarından birinin havuzbaşı suyu ile sulandığını, diğer 2 tarlasının bağdat suyu ve aşağı bağdat çeşmesi ile sulandığını, davacının son bir kaç yıldır kanal üstündeki susuz tarlasına meyve ağaçları diktiğini, yukarıda anılan sulardan kendi payına düşen kısım ile susuz tarlasını sulaması halinde bir itirazın bulunmadığını, sonradan sulamaya açılan tarlaların kadim kullanım hakkına engel olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 616 parsel sayılı taşınmaz yönünden mayıs ayları için 10 günde bir 48,384 litrelik, haziran ayları için cumartesi günleri 211,680 litrelik, temmuz ayları için cumartesi günleri 300,672 litrelik, ağustos ayları için 10 günde bir 165,024 litrelik suya ihtiyacı olmakla bir saat süreli sulanması için elatmanın önlenmesine, 727 ve 748 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava konusu su ve kanala davalı ... tüzel kişiliğinin elatmasının önlenmesini talep etmiştir. Davalı ... tüzel kişiliği suya ve kanala elatmasının bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, mahallinde yapılan 03.10.2012 tarihli keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler dava konusu suya muhtarlığın müdahalesine yönelik beyanda bulunmamışlar, dava konusu suya ilişkin kadimden beri köylüler ve onların murisleri arasında paylaşım bulunduğunu belirtmişlerdir. Bu durumda davalı tarafın dava konusu suya ve kanala bir elatmasının bulunduğu ispat edilemediğinden davalı ... tüzel kişiliği aleyhine açılan davanın açıklanan gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 09.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2533, Karar No: 2021/4394, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2533 E.  ,  2021/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında vergi matrahını azaltacak şekilde kısmen muhasebe kayıtlarını başka ortama kaydetme eylemi sebebiyle inceleme yapılıp dava açıldığı, buna göre suç tarihlerinin en aleyhe kabul ile 2006 yılı için 31.12.2006, 2007 yılı için 31.12.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19595, Karar No: 2015/12599, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19595 E.  ,  2015/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/221-2014/460

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

Kadastro sonucu B. Köyü çalışma alanında bulunan 103 parsel sayılı 12.475,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Sadettin adına tespit ve 12.11.1991 gününde hükmen tescil edilmiş, 05.10.2010 tarihli satış işlemi nedeniyle davalı B.. K..'ya intikal etmiştir. Davacılar A.. Ş.. ve arkadaşları 29.04.2014 günü miras yoluyla gelen hakka dayanarak miras payları oranında dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere ve kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11538, Karar No: 2018/13630, Tarih: 03.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11538 E.  ,  2018/13630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 16.06.2016 tarih ve 2016/3717...8089 esas...karar sayılı kararı ile yokluğunda verilen hükmün suçtan zarar gören ..., Yükseköğretim Kurumu ve ...'ne tebliğ edilerek temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi istenerek tevdii edilen dosyanın, gerekçeli kararın adı geçen kurumlara tebliğ edilmesi üzerine kurumlar vekillerinin temyiz dilekçeleri vermiş olmalarına rağmen bu hususta ek tebliğname düzenlenmeden dairemize gönderildiği anlaşılmakla, belirtilen hususa ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16249, Karar No: 2012/8758, Tarih: 30.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/16249 E.  ,  2012/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3362, Karar No: 2018/5535, Tarih: 08.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3362 E.  ,  2018/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE ARKADAŞLARI

MÜDAHİLLER : ..., ..., ..., ...

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .. İlçesi Çengeller Köyü çalışma alanında bulunan 127 ada 6, 9, 128 ada 10, 22, 32 ve 65 parsel sayılı 9.596.72, 1.911.34, 21.772.24, 3.912.77, 378,83 ve 263,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 127 ada 6, 128 ada 10, 22 ve 32 parsel sayılı taşınmazlar ... adına, 127 ada 9 ve 128 ada 67 parsel sayılı taşınmazlar Şevket Doğangeç ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu kayıtlarının iptali ve eşi..l mirasçıları adına tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve arkadaşları miras hisselerine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 127 ada 6, 9, 128 ada 10, 22, 32 ve 65 parsel sayılı taşınmazların davalıların murisi ... adına olan tapu kayıtlarındaki hissesinin iptaline, davacılar Zeycan .. mirasçıları ve Lütfiye .. mirasçıları adına veraset ilamındaki hissesi oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve arkadaşları vekili ile davada taraf olmayan çekişmeli taşınmazın tespit maliki mirasçılarından ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. ... ve ...’nin temyiz itirazları davada taraf olmadıklarından bahisle 16.11.2015 tarihli ek karar ile reddedilmiş, temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz talebinde bulunanlar vekili tarafından esasa ilişkin hüküm ile birlikte temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kararlar davanın tarafları ya da karar aleyhine olan üçüncü kişiler tarafından temyiz edilebilir. ... ve ... davada taraf olmasalar da tapu maliki Lütfiye’nin mirasçısı olduklarından aleyhlerine olan hükmü temyizde hukuki yararları mevcut olup temyiz itirazlarının reddine dair 16.11.2015 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;