muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16950, Karar No: 2008/4269, Tarih: 17.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/16950 E.  ,  2008/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Kırşehir 1. İş Mahkemesi

Tarih               : 5.4.2007

Davacı  iş kazası  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici nedenlere , temyiz edenin sıfatına ve özellikle takdir edilen manevi tazminat miktarının olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, hak ve nesafet kuralarına uygun olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik duruma gelen davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maluliyet oranının %18.2 oranında olduğunun tespiti ile maddi tazminat isteminin aynen, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez.

Öte yandan Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir. 506 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tesbit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı, 31. maddesinde Kurumun, sigortalıya bağlanacak gelirleri yapılan inceleme ve soruşturmalar sonunda ve gerekli belgelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde tesbit ederek ilgililere yazı ile bildireceği, ilgililerin bağlanan geliri bildiren yazıyı aldıktan sonra bir yıl içinde yetkili mahkemeye başvurarak Kurum kararına   itirazda   bulunabilecekleri,   itirazın   reddi   hakkındaki   mahkeme   kararının kesinleşmesiyle Kurum kararının kesinleşmiş olacağı, 109. maddesinde de sigortalıların iş görmezlik hallerinin tesbitinde, Kurum Sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlar da belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından

itiraz edilmesi halinde durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karar bağlanacağı bildirilmiştir.  İlgililerce Yüksek Sağlık Kurulundan alınan rapora itiraz edilmesi halinde Adli Tıp Kurumundan giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle sürekli iş göremezlik oranı belirlenmelidir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere maluliyet oranının tesbitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça davalı Kurumca sigortalıya gelir bağlanmayacağından  ve maluliyet  oranının  tespiti ile ilgili  İhtilaf Sosyal Güvenlik  Kurumunun  hak alanınıda  ilgilendirdiğinden davalı Kurum   tazminat istemli bu davada  taraf olmadığından maluliyet oranının tesbiti istemli dava ile tazminat davasının bir arada görülüp sonuçlandırılması fiilen mümkün değildir. Hukuk Genel kurulunun 07.02.2007 tarihli 2007/21-69 Esas, 2007-55 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Somut olayda Sosyal Güvenlik Kurumunca sigortalının  sürekli iş göremezlik oranı %19 olarak belirlenmiş ve sigortalıya gelir bağlanmış, ancak iş kazası olayında işveren ve üçüncü kişiler  kusurlu bulunmadığından Kurumca peşin sermaye değeri uygulanmamış, davalının sürekli iş göremezlik oranına itiraza etmesi sebebiyle mahkemece Adli Tıp Kurumundan rapor alınmış, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 27.9.2006 tarihli raporda davacının % 18.2 oranında meslekte  kazanma gücünü kaybettiği bildirilmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak ve davalının %25 kusur oranı gözetilerek davacının maddi zararı bilirkişiye hesaplattırılarak peşin sermaye değeri düşülmeksizin taleple bağlı kalınarak 5.000.00-YTL  maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Yapılacak iş; Sosyal Güvenlik Kurumunca belirlenen sürekli iş göremezlik oranına davalı tarafça itiraz olunduğu gözetilerek 506 sayıl Yasa’nın 109. maddesi çerçevesinde Adli Tıp Genel Kurulu’ndan rapor  almak suretiyle davacının sürekli iş göremezlik oranını kesin olarak belirlemek, belirlenen bu oran Kurumca belirlenen orandan farlı ise davalıya Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak rapor da belirlenen oran esas alınarak davacıya gelir bağlanmasını Kurumdan talep etmek, Kurumun bu istemi kabul etmemesi halinde giderek Sosyal Güvenlik Kurumu ile davacıyı hasım göstermek  suretiyle maluliyet oranının tespiti davası açması için önel vermek çıkacak sonuca göre Sosyal Güvenlik Kurumuna olayda işverenin %25 oranında kusurlu bulunduğu bildirilerek hüküm tarihine en yakın tarihteki peşin sermaye değerini sorarak bulunan gerçek zarardan düşülmek  ve kararı davacının temyiz etmediği de gözetilerek bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma  ve inceleme  sonucu 506 sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki  prosedür uygulanmaksızın   beden güç kayıp oranının tesbiti ile ilgili ihtilaf  hak alanını ilgilendirdiği halde  Sosyal Güvenlik Kurumunun  taraf olmadığı bu davada  davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine, bu oran esas alınmak suretiyle  Kurumca  sigortalıya bağlanan gelirin en son  peşin  sermaye  değeri düşünülmeksizin maddi tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin hesap bilirkişi raporuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde  temyiz edene iadesine,  17.3.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3612, Karar No: 2018/1672, Tarih: 12.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3612 E.  ,  2018/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının 10 nolu bağımsız bölümde kat maliki olup, davalının ise aynı taşınmazda 2013 yılı Eylül ayından beri bir üst katta bulunan 12 nolu bağımsız bölümde kat maliki olup ikamet ettiğini, davalının ailesi ile birlikte oturduğu dairede makul sınırları ciddi şekilde aşacak ölçüde gürültüye neden oldukları, davalının çeşitli defada uyarılmasına ve emniyet görevlilerince olaya müdahale edilmesine rağmen, her defasında gürültünün boyutlarının arttığını, bu durumun davacı için çekilmez hal aldığını, davalıya gerekli uyarının yapılarak mevcut tecavüzün önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi, 3337 ada 83 parsel sayılı ana taşınmazın 6. Kat, 12. nolu ve ...Mahallesi, ... Bulvarı, No:40, Daire:12 .../ ... adresinde oturan davalıların alt katta ikamet eden davacıyı rahatsız edecek şekilde gürültü yapmamaları yönünde uyarılmalarına, bu şekilde davalıların müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesine göre kat malikleri gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklenti ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlere uymakla yükümlüdürler. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, kat maliklerinin birbirini rahatsız edici davranışlardan kaçmaları gerektikleri gözetilerek mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûle ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 12/03/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8003, Karar No: 2022/5100, Tarih: 31.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8003 E.  ,  2022/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çarşamba Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Çarşamba Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davalılar Hazine vekili ve ... vekili ile vekalet ücretine yönelik olarak davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davalılar Hazine vekili ve ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne ve davacı lehine vekalet ücretine karar verilmiş olup, bu kez davalılar Hazine vekili ve ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, Samsun İli Salıpazarı İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 151 ada 12 ve 13 parsel sayılı sırasıyla 10.685,19 ve 12.383,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldıkları, 151 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının bu kişiye ait olduğu, 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın ise 2002 yılından beri ...’in kullanımında ve parsel üzerindeki fındık ağaçları ile ahşap evin bu kişiye ait olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ..., adına kullanıcı şerhi verilen taşınmazın bir bölümünün kadastro tespiti sırasında çekişmeli 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın içerisinde gösterildiğini ileri sürerek, bu bölümün ifrazı ile 151 ada 12 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 06.06.2018 havale tarihli raporuna ekli krokide (13-A) ile gösterilen 2.640,05 metrekarelik bölümünün ifrazı ile 151 ada 12 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle bu taşınmazın 13.325,24 metrekare yüzölçümlü ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine, 2003 yılından beri ...’ın kullanımında olduğu ve taşınmaz içerisindeki fındık ağaçlarının ...’a, ahşap evin ...’e ait olduğuna dair şerh verilmesine; 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın aynı rapora ekli krokide (13-B) ile gösterilen 268,29 metrekarelik bölümünün ifraz edilerek aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle ve mezarlık vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine 2003 yılından beri ... Yanık mirasçılarının müşterek kullanımında olduğuna dair şerh verilmesine; 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kalan 9.474,66 metrekarelik bölümünün tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine 2003 yılından beri ...’in kullanımında ve taşınmaz içerisindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerh verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalılar Hazine vekili ve ... vekili ile vekalet ücretine yönelik olarak davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar Hazine vekili ve ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 06.06.2018 havale tarihli raporuna ekli krokide (13-A) ile gösterilen 2.640,05 metrekarelik bölümünün ifrazı ile 151 ada 12 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle bu taşınmazın 13.325,24 metrekare yüzölçümlü ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine, 2003 yılından beri ...’ın kullanımında olduğu ve taşınmaz içerisindeki fındık ağaçlarının ...’a, ahşap evin ...’e ait olduğuna dair şerh verilmesine; 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın aynı rapora ekli krokide (13-B) ile gösterilen 268,29 metrekarelik bölümünün ifraz edilerek aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle ve mezarlık vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine 2003 yılından beri ... Yanık mirasçılarının müşterek kullanımında olduğuna dair şerh verilmesine; 151 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kalan 9.474,66 metrekarelik bölümünün tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine 2003 yılından beri ...’in kullanımında ve taşınmaz içerisindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerh verilmesine ve davacı lehine vekalet ücretine karar verilmiş ve iş bu karar, davalılar Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz eden davalı ...'den alınmasına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9035, Karar No: 2024/1312, Tarih: 28.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9035 E.  ,  2024/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya

teşebbüs, askeri eşyayı kasten tahrip etmek

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve askeri eşyayı kasten tahrik etme suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin

bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5 ... Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 29.07.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Askeri Yargıtay 4. Dairesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2016/103 Esas, 2016/119 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararının hukuka aykırı olduğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Dosyanın, 6771 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin "e" fıkrası uyarınca Askeri mahkemelerin kapatılması üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesiyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.08.2017 tarihli ve 2017/226 Esas, 2017/109 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

C. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2018/38 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

C. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2018/38 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, gerekçeye, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasıflarına, fazla ceza tayinine, vesaireye,

2. Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri, sanığın katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle suç vasfına, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan ... arasında olay tarihinden bir veya birkaç gün öncesine dayalı bir husumetin söz konusu olduğu, sanığın çarşı iznine çıktığında bıçak satın aldığı, sonrasında birliğe döndüğünde Muhammed'in bulunduğu koğuşa bıçakla girdiği, Muhammed'in elinde bıçakla doğrudan kendisine gelen sanığı fark etmesi üzerine "Tutun" diye bağırarak olay anında koğuşta bulunan diğer katılanlardan yardım istediği, bu sırada sanığın, ... saldırarak belden üst bölgesine, göğsünün sol üst bölümüne ve kafa-boyun bölgesine bıçağı savurmaya başladığı, Muhammed'in geri geri giderek

katılan ...'nin üzerine düştüğü, sanığın eylemlerine devam etmesi ile Muhammed'in kolunu kaldırarak kendini savunması ve Emre'nin bıçağı tutması ile hayatî bir yara almaktan kurtulduğu, her iki katılanın sanığın eylemi sebebi ile basit bir tıbbî müdâhale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları, bir anlık boşluk yakalayan Muhammed'in kendini koğuştan dışarı atıp sanığın tâkibini engellemek için kapıyı kapatmaya çalıştığı, eylemini sürdürmek isteyen sanığın kapıyı açmaya uğraştığı, bu sırada askerî eşyadan sayılan koğuş kapısına elindeki bıçakla vurarak zarar verdiği, sanığın koğuşta kalan Emre, ..., ... ve ...'a bıçak salladığı ancak isabet ettiremediği, tanık Başçavuş ...'ın gelmesiyle birlikte sanığı tutarak hareket etmesini engellediği ve sakinleştirdiği belirlenmiştir.

2. Katılanlar anlatımları, tanık beyanları, sanık savunması, ... Devlet Hastanesinin 21.02.2018 tarihli genel adli raporu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.07.2018 tarihli adli raporu ve diğer adli raporlar, nüfus ve adli sicil kayıtları, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Katılanlar anlatımları, tanık beyanları, sanık savunması, ... Devlet Hastanesinin 21.02.2018 tarihli genel adli raporu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.07.2018 tarihli adli raporu ve diğer adli raporlar, nüfus ve adli sicil kayıtları, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunda, katılandaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası ön gören 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgariye yakın hadden ceza tayin edilmesi gerekirken, hiç isabet bulunmayan durumlarda takdir edilen asgari hadden ceza belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı , hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın gerçekleştirdiği eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının eleştirilen husus dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılanlar ..., ... Ve ...'a Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs Ve Askeri Eşyayı Kasten Tahrik Etme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs ve askeri eşyayı kasten tahrik etme suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Katılan ...'ye Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2018/38 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,