muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10047, Karar No: 2023/1728, Tarih: 28.03.2023

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında taktiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönüyle suçun unsurlarının oluşmadığına, cebir hile veya tehdidin bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü mağdurenin ikametinin bulunduğu binanın önünde oynarken yanına gelen sanığın mağdureye "binanızda satılık daire var mı" diye sorduğu, sonra da mağdureden kendisini yukarıya götürmesini istediği, mağdurenin sanığı götürmek istemediği ancak sanığın ısrar etmesi üzerine mağdurenin sanıkla birlikte binaya girdiklerinde yukarı katlara çıkarken sanığın mağdurenin sol omzumdan boynundan sarıldığı, elini tşörtünden içeriye sokmaya çalıştığı, sonrasında mağdureyi yanağından öptüğü, ayrıca sanığın mağdurenin taytının iplerini çekip, "çok tatlı ve güzel bir kızsın" dediği, devamında mağdurenin sanığı oturtukları dairenin üst katındaki satılık daireye çıkardığı, sanığın burada mağdureye çatıyı göstererek "beni çatıya çıkar" dediği, mağdurenin de sanığa "yasak olduğunu" söylediği ve aşağıya doğru indiği aşağıya inerken mağdurenin oturduğu dairenin kapısını çaldığı, kapıyı açan annesi şikayetçi ...'a şahsın ev için geldiğini söyleyerek aşağıya indiği tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise müsnet suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yapılan istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurularının esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise mağdurenin ikametlerinin bulunduğu mahaldeki mobilyacıda mutfak dolabı yaptıran sanığın evlerinin önünde oyun oynayan yaşı küçük mağdurenin yanına gelip satılık daire olup olmadığını sorduğu, mağdurenin olduğunu söylediği, akabinde dedesinin ve babasının evde olup olmadığını sorduğu, mağdurenin olmadığını söylemesi üzerine, mağdureye satılık daireyi göstermesini söylediği, mağdurenin başlangıçta kabul etmediği, ancak sanığın yaşı küçük mağdureye ısrar ederek ve duygu sömürüsü yaparak ikna edip, hile ile ve satılık daireyi gösterme bahanesiyle satılık dairenin bulunduğu 4. kata çıkardığı, bununla da yetinmeyip mağdurenin daha ziyade savunmasız kalacağı çatı katına çıkarmaya çalıştığı, mağdure kabul etmediğinde de kolundan çekip zorla çıkarmak istediği olayda binaların içinde otomatik, olmadığı takdirde manuel aydınlatma sisteminin bulunduğu,bu aydınlatmadan yararlanarak yolunu bulabileceği, dosyaya yansıyan anlatımlarından da genel hayat tarzı itibariyle sürekli destek yardımıyla dolaşmadığının anlaşıldığı, zira aksi halin kabulü halinde sanığın tek başına satılık ev bakmaya çıkmasının manidar olacağı, aksi kabul edilse dahi apartmanda ikamet eden yaşça büyük kişilerden yardım alabilecekken, 9 yaşındaki çocuktan satılık daire göstermesinin istenmesinin hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı nazara alınarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B.Sanık Müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B.Sanık Müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık müdafiinin sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, cebir, hile veya tehdidin bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlar ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

C.Tebliğname Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamı nazara alınarak Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.01.2019 tarihli ve 2018/2089 Esas, 2019/120 Karar sayılı kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/14638, Karar No: 2016/22990, Tarih: 10.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/14638 E.  ,  2016/22990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 11.02.2013-15.05.2013 tarihleri arasında davalı bünyesinde hemşire olarak çalıştığını , ancak çalıştığı süre boyunca ücretlerinin ödenmediğini belirterek anılan alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretlerinin banka aracılığı ile, 973,40 TL'nin ise elden ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki tartışma, davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı konusundadır.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.İşveren cevap dilekçesinde dayanmak kaydıyla işçiye yemin teklif edebilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 227/1. maddesinde; uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir, düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı taraf süresi içerisinde sunduğu cevap dilekçesi ile yemin deliline dayanmıştır. Yargılama aşamasında, muhasebe kayıtlarına göre 943,40 TL ücretin elden ödendiğini belirterek bu konuda davacıya yemin teklif etmek istediklerini açıklamıştır. Bu durumda, 6100 sayılı Kanun'un 227 ve diğer maddeleri gereğince, davalı tarafa, davacıya yemin teklif etme imkanı tanınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davayı uzatmaya yönelik olduğu gerekçesi ile talebin reddedilerek hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1866, Karar No: 2024/9212, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1866 E.  ,  2024/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2022/558 E., 2022/934 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi iade

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı sanık hakkında kurulan düşme hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/4913 Esas, 2022/7639 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan düşme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan bozma kararı verilmiştir.

3.İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/558 Esas, 2022/934 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine, defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, atılı suçun oluştuğuna, beraat kararının yanlış olduğuna, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/4913 Esas, 2022/7639 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve verilen kararın kesinleştiği, buna karşın sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yeniden kurulan kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmıştır.

B. Defter Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/4913 Esas, 2022/7639 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve verilen kararın kesinleştiği, buna karşın sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yeniden kurulan kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmıştır.

B. Defter Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin a-2 fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve kesen son sebep olan 06.04.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/558 Esas, 2022/934 Karar sayılı kararının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Defter Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/558 Esas, 2022/934 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6442, Karar No: 2023/6395, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6442 E.  ,  2023/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/433 E., 2023/157 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 1974 ile 1977 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde geçen hizmetinin tespitini talep etmiş, yargılama aşamasında talebini 01.11.1974 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespiti şeklinde daraltmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.07.2010 tarihli ve 2007/286 Esas 2010/610 Karar sayılı kararıyla; "davalı ...'a karşı açılan davanın kabulü ile; ....sigorta sicil nolu davacının,..... sicil sayılı davalı ... işyerinde, 01.11.1974-30.06.1975 arası 240 gün günlük 18.00.-TL, 01.07.1975-31.12.1975 arası 180 gün günlük 40.00.-TL ücretle 506 sayılı Kanun kapsamında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, ...'ya karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21. Hukuk Dairesinin 16.04.2012 tarihli 2010/10969 Esas, 2012/6046 Karar sayılı ilamında; dosya içindeki dönem bordrolarında adı yer alan tanıklar ile davacının çalışmasını bilebilecek nitelikte komşu işyeri tanığı araştırıp dinlemek, tarafların bildireceği diğer delilleri toplayıp davacının çalışması ile çalıştığı süreyi netleştirmek sonucuna göre karar vermek gereklerine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2012/282 Esas 2013/656 Karar sayılı kararı ile

davacının davalının yanında fiilen çalıştığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. 2'inci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2012/282 Esas 2013/656 Karar sayılı kararı ile

davacının davalının yanında fiilen çalıştığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. 2'inci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21.Hukuk Dairesinin 01.04.2014 tarihli 2014/2669 Esas, 2014/6499 Karar sayılı ilamında; "Kurumca bildirilen tanıklar ... ve ...’ın beyanını almak, kimlik bilgileri bildirilen tanık ...’ın kimlik bilgilerine göre adresini araştırmak ve tanık olarak beyanını almak, davacının çalışmasını bilebilecek nitelikte komşu işyeri tanıklarını davacıya da sormak suretiyle araştırmak ve tespit edilen tanıkları dinlemek, tarafların bildireceği diğer delilleri toplayıp davacının çalışması ile çalıştığı süreyi netleştirmek sonucuna göre karar vermek" gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2014/311 Esas 2015/489 Karar sayılı kararı ile "Davanın kabulü ile, 9752382 SGK sicil nolu 19.11.1974 tarihinde kuruma verilen 01.11.1974 tarihinde işe alındığı gösterilen işe giriş bildirgesinin, davacıya ait olduğunun tespitine ve sigortalılığının 01.11.1974 tarihinde başladığının tespitine, davalı ...'ya karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

E. 3'üncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21.Hukuk Dairesinin 23.01.2017 tarihli 2016/10633 Esas 2017/381 Karar sayılı ilamında; işe giriş bildirgesi üzerinde fotoğraf ve imza incelemesi yaptırmak,ihtilaflı dönemde çalışmış kayıtlı ve tarafsız bordro tanıkları saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ,davacının davasını ispatlayabileceği tarafsız tanıklar olup olmadığını araştırarak sonucuna göre karar vermek gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2017/184 Esas 2020/107 Karar sayılı kararı ile "Davanın kabulü ile, 9752382 SGK sicil nolu 19.11.1974 tarihinde kuruma verilen 01.11.1974 tarihinde işe alındığı gösterilen işe giriş bildirgesinin, davacıya ait olduğunun tespitine ve sigortalılığının 01.11.1974 tarihinde başladığının tespitine, davalı ...'ya karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

G. 4'üncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalılardan ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 18.10.2021 tarihli 2021/8753 Esas 2021/12343 Karar sayılı ilamında; "Mahkemece, ... TC nolu ... yönünden davanın husumetten reddi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi, davacının talebini daraltarak sigortalılık başlangıç tarihinin tespitini istediği, diğer davalılar hakkındaki davasını atiye terk ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla HMK 123 ve 150 inci maddeleri de gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinin bozma sebebi olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

H. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli 2021/384 Esas 2022/170 Karar sayılı kararı ile "davanın kısmen kabulü ile .... SGK sicil nolu 19.11.1974 tarihinde kuruma verilen 01.11.1974 tarihinde işe alındığı gösterilen işe giriş bildirgesinin, davacıya ait olduğunun tespitine ve sigortalılığının 01.11.1974 tarihinde başladığının tespitine, davalılar ... ve İİbrahim Özkaya'ya karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

I. 5'inci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 26.09.2022 tarihli ve 2022/10212 Esas 2022/11149 Karar sayılı ilamında, HMK 305/A maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, aynı Kanun'un 305 inci maddesinin ikinci fıkrası doğrultusunda tavzih yolu ile de hüküm fıkrasının sınırlandırılması veya genişletilmesi ya da değiştirilmesi mümkün olmadığından mahkemece; ek karar ile ... hakkında vekalet ücretinin hükme eklenmesinin ve davacının hizmet tespiti olarak açtığı davada, talebini daraltması nedeniyle dava tarihine göre davalı sıfatını haiz olduğu anlaşılan Sosyal Güvenlik Kurumu lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin hatalı bulunduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

J. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kısmen kabulü ile, 9752382 SGK sicil nolu 19.11.1974 tarihinde kuruma verilen 01.11.1974 tarihinde işe alındığı gösterilen işe giriş bildirgesinin, davacıya ait olduğunun tespitine ve sigortalılığının 01.11.1974 tarihinde başladığının tespitine, davalılar ... ve ...'ya karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ