muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12445, Karar No: 2015/25981, Tarih: 28.05.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17.11.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5214, Karar No: 2012/5488, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5214 E.  ,  2012/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükümlere karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair Denizli 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2010 gün ve 2009/837 Esas, 2010/440 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4907, Karar No: 2013/7236, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4907 E.  ,  2013/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %20,51’i geçmeyeceğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8993, Karar No: 2019/3316, Tarih: 23.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8993 E.  ,  2019/3316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...’un maliki olduğu ...ada (yeni ...) .., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazlar ile ... ada(yeni ...) ..., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazların 20.02.2002 tarihli Encümen Kararı ile davalı belediyeye trampa suretiyle temlik edildiğini, Belediye Encümeninin yasanın öngördüğü şekilde teşekkül etmediği iddiasıyla tapu kayıtlarının iptali için ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada işlemin iptaline karar verildiğini, belediyeden takas yolu ile murise geçen taşınmazların tapu kayıtlarının, iptal edilip belediye adına tescil edildiğini ancak mirasbırakanın taşınmazlarının tescil edilmediğini ileri sürerek tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava açılmasında kendilerine izafe edilecek herhangi bir kusur bulunmadığını hatta 30.12.2009 tarih 1316 sayılı Belediye Encümen Kararı ile çekişme konusu taşınmazların mirasbırakan adına tapuya kayıt ve tescili için karar alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan ile belediye arasındaki takas işleminin iptaline ilişkin kararının kesinleşmesiyle Belediye adına yapılmış olan tescilin yolsuz hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 543.10.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21063, Karar No: 2013/20836, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21063 E.  ,  2013/20836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; sanığın, 60. Yıl Vali Nafiz Kayalı İlköğretim Okulunun kantin işletmeciliğini yaptığı, okulunun 5. katındaki 5/B sınıfında bulunan okulun projeksiyon cihazını kablolarını kesmek suretiyle hırsızlayıp bilgisayar klavyesini kırmak suretiyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia edilmiş ise de; sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/722, Karar No: 2013/201, Tarih: 06.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/4-722 E.  ,  2013/201 K.**

* TRAFİK KAZASINDAN DOĞAN MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT

* MANEVİ TAZMİNAT MİKTARININ HESAPLANMASI

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 47

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;  İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkeme’since davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.11.2009 gün ve 2007/74 E., 2009/503 K. sayılı kararın incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 06.07.2011 gün ve 2010/5593 E., 2011/7892 K sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluş biçimi, olayın gerçekleştiği tarih ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıların araç maliki, sürücüsü ve sigorta şirketi oldukları tomruk yüklü kamyonun müvekkilinin içinde çalıştığı park halindeki araca arkadan çarpması sonucu tomruklar ile kamyonet arasında sıkışan müvekkilinin ağır biçimde yaralandığını ve neticesinde bacağının kesildiğini, davacının günlerce hayati tehlike içerisinde kaldığını, yaklaşık 70 ünite kan verilerek hayata döndürüldüğünü, halen yürüyemez ve ihtiyaçlarını karşılayamaz durumda olduğunu, kazada kusuru bulunmadığı belirlenen müvekkilinin ailesinin tek çocuğu olduğunu ve bu olay nedeniyle büyük bir yıkım yaşandığını ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle birlikte 30.375,08 TL maddi tazminat ve 130.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan B….. San. Tic. Ltd. Şti. ve Üner vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkillerinin kusurunun bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, kazanın oluşumu, davacının bacağının kesilmiş olması ve ömür boyu protez ile yaşamak zorunda olduğu gerekçesiyle 80.000,00 TL manevi tazminata ve 57.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Davalılardan B…. San. Tic. Ltd. Şti. ve Üner vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalılardan B… San. Tic. Ltd. Şti. ve Üner vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporlarıyla kazanın oluşumunda kusursuz olduğu belirlenen ve kaza tarihinde 19 yaşında olan davacının bacağının kesilerek % 47 oranında malul kalması nedeniyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının taraflarının ekonomik durumları da göz önüne alındığında yüksek olmadığı Genel Kurul çoğunluğunca kabul edilmiştir.

Bu itibarla, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gereklidir.

Bu itibarla, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gereklidir.

SONUÇ: Davalılardan B…… San. Tic. Ltd. Şti. ve Üner vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, aşağıdaki dökümü yazılı 4.266,80 TL bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2013  gününde  oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13434, Karar No: 2023/801, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13434 E.  ,  2023/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 412 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırılmadığı hâlde fiilen bir kısmının yol olarak kullanıldığını, bu nedenle dava konusu yerlerle ilgili olarak öncesinde Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/427 Esas, 2018/71 Karar sayılı dosyasında el atılan alan için 402.103,23 TL kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat belirlendiğini, mahkemece taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL üzerinden karar verildiğini, kararın 14.01.2021 tarihinde kesinleştiğini belirterek ilk davada hükmedilmeyen bakiye 401.102,23 TL kamulaştırmasız el atma tazminatının ilk dava tarihinden itibaren işleyecek kanunî faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; hükmedilecek bedele işbu açılan ek dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, hükme esas bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olup bedelin oldukça yüksek çıkarıldığını, yeniden keşif yapılarak karar verilmesi gerektiğini, asıl dava konusu kararda, davacının fazlaya ilişkin talebi yönünden hakkının saklı tutulduğuna karar verilmediğinden, açılan ek davanın reddi gerektiğini, kamulaştırma bedelinin davacıların hisseleri oranında tespit edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddine, yargılama giderleri ile ücreti vekâletin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, bedelin oldukça yüksek çıkarıldığını, bu nedenle yeniden keşif yapılarak karar verilmesi gerekirken keşfin yapılmadığını, ek dava konusu kararda, davacının fazlaya ilişkin talebi yönünden hakkının saklı tutulduğuna karar verilmediğinden, açılan ek davanın reddi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; görülüp kesinleşen ilk davada saklı tutulan bölümünün eldeki ek davada tahsiline ve dava konusu taşınmazın değerinin ilk dava tarihi itibarıyla belirlenmiş olması nedeniyle, hükmedilen bedele ilk dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin ilk derece mahkemesince kurulan hükümde usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmistir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; açılan davanın ek dava olduğunu, istenilen faize ancak ek davanın açıldığı tarihten itibaren hükmedilebileceğini, haksız olarak ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, hükme esas bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, bedelin oldukça yüksek çıkarıldığını, bu nedenle yeniden keşif yapılarak karar verilmesi gerekirken keşfin yapılmadığını, ek dava konusu kararda, davacının fazlaya ilişkin talebi yönünden hakkının saklı tutulduğuna karar verilmediğinden, açılan ek davanın reddi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) “Kısmî Dava” kenar başlıklı 109 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.