muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21465, Karar No: 2017/4649, Tarih: 26.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21465 E.  ,  2017/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece her iki davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.09.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilerek görülen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı ..., davaya konu iki parça taşınmazın mirasbırakan eşi .... ... tarafından sağlığında davalılara temlik edildiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali-tescile, aksi takdirde tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, satışların gerçek oduğunu, bedellerinin ödendiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen kayıtlardan, ... ... ... bulunan davaya konu 138 ada 1 ve 2 nolu parsellerin mirasbırakan ... ... adına kayıtlı iken; mirasbırakanın, bu taşınmazlarını 03.11.2010 tarihinde davalı ...'e satış yoluyla temlik ettiği (mirasbırakan, aynı akitte dava dışı 14 nolu parselini de ...'e satmış); davalı ...'in de bu taşınmazlardan 138 ada 1 nolu olanını vekili ... vasıtasıyla 25.05.2011 tarihinde diğer davalı ...'a sattığı görülmektedir.

Diğer taraftan, 1929 doğumlu mirasbırakan ... ... 19.12.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak ikinci eşi Leyla ile kardeşleri ... ve ... kaldığı veraset ilamıyla sabittir.

Mirasbırakanın eşi ..., muris muvazaası hukuksal nedenine dayanarak davalılar ... ve ... aleyhine 138 ada 2 nolu parsel hakkında asıl davayı, 138 ada 1 nolu parsel hakkında da birleşen davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, toplanan deliller ve özellikle tanık anlatımlarından; mirasbırakan ... ... varlıklı olup taşınmaz satmaya ihtiyacı bulunmadığı, davacı eşi ...yla ile birlikte yaşamakta iken mirasbırakanın yeğeni tarafından davalı ...'nın murisin evine getirilip yerleştirildiği, ... ile mirasbırakan arasında yakınlaşma yaşandığı, bir süre sonra da ... evden kovulduğu, değişik kişilerin mirasbırakanın evine gelip gitmeye başladığı, hatta davalı ...'nın bazı tanıdıklarının mirasbırakanı dağa götürüp orada bıraktıkları, muhtar ve köylülerce mirasbırakanın bitkin vaziyette bulunup kurtarıldığı anlaşılmaktadır.

Bunun yanında, taşınmazların gerçek değerleri ile akit bedelleri arasında fahiş fark bulunduğu, davalıların bu taşınmazları almak için geçerli bir sebep bildirmedikleri gibi alacak maddi güçlerinin de olmadığı, ayrıca satış bedellerinin ödendiğinin de kanıtlanamadığı saptanmıştır.

Değinilen olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın davacı eşinden mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazlarını davalılara aktardığı, davalıların da murisle el ve işbirliği içerisinde hareket ettikleri sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Değinilen olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın davacı eşinden mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazlarını davalılara aktardığı, davalıların da murisle el ve işbirliği içerisinde hareket ettikleri sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17446, Karar No: 2012/1506, Tarih: 08.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17446 E.  ,  2012/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Temyiz isteminde bulunan davalı idareye mahkemenin gerekçeli kararının tebliğine ilişkin tebliğ belgesi de dosya içerisine eklenerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.04.2004 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2967, Karar No: 2015/5605, Tarih: 14.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2967 E.  ,  2015/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/170327

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2011

NUMARASI : 2010/78 (E) ve 2011/136 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vergi tekniği raporunun ekinde bulunan ortaklık bilgilerine dair formda sanığın 21.03.2008 tarihinde şirketin ortağı ve müdürü olduğu, ayrıca yine dosya içinde bulunan noter devir sözleşmesi ile ticaret sicil gazetesine göre de; şirketin daha önceden ortak olmayan sanık tarafından 07.03.2008 tarihinde devralındığının ve bu hususun 11.04.2008 günlü ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, 2007 takvim yılında şirketin ortağı ve müdürü olmadığından mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun'dan sonra sahte fatura düzenlemek suçunda vergi kaybının unsur olarak aranmaması nedeniyle faturanın sahte olarak düzenlemesiyle suçun oluşacağı, ayrıca faturaların kullanılması veya kullanan firma yetkililerinin cezalandırılmasının gerekmeyeceği, sanığın faturaların düzenlenmesi ile ilgili yaptığı savunmada gözetildiğinde; kullanan kişi ya da kişilerle ilgili vergi raporu ve açılan davaların araştırılmasının suça etki etmeyeceği anlaşılmakla; tebliğnamenin bu yönlerden bozma isteyen düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın ortağı ve müdürü olduğu şirketin 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, vergi inceleme ve tekniği raporlarında ''şirketin faaliyet konusu işleri yapacak ekipman, iş gücü, sermaye, personel, iletişim aracı, ve fiziki mekanı olmamasına karşın yüksek miktarda fatura düzenleyerek matrahlı beyanda bulunduğunun'' belirtilmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle suça konu 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, sanığın şirketi tarafından bedelin alındığına dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı da araştırılarak karşılaştırmalı inceleme yaptırılması ve faturaları kullananlar belirlenip sanıktan alıp almadıkları hususunda beyanlarının alınmasından sonra sahte fatura düzenleme suçunun faturaların düzenlenmesi ile oluşacağı ve her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suçları oluşturacağı da gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/692, Karar No: 2014/15059, Tarih: 12.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/692 E.  ,  2014/15059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/281-2013/404

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 29.11.2008 tarihli fatura ile 800 adet öküzgözü cinsi üzüm fidanı aldığını, ürün vermeye başlayan fidanların öküzgözü değil, bölgede piyasası olmayan başka üzüm cinslerinden olduğunu tespit ettiklerini, bu sebeple gelir elde edemediğini, tespit dosyası kapsamında alınan bilirkişi raporu ile gelir kaybının 26.824,00TL olarak tespit edildiğini, en az 5 yıl daha gelir elde etmesinin de mümkün olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 27.000,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,dava konusu fidanların davacıya satışı yapılan öküzgözü cinsi fidanlar olduğunu ve davacının bir zararının bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında yapılan üzüm fidanı satışına konu sözleşmeye aykırılık iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup,mahkemece davacının uğradığı zararın tespiti noktasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu; davalı tarafından teslim edilen fidanların taahhüt edilen öküzgözü cinsi olmadığı tespit edilerek,davacının arazisinde dikili olan mevcut üzüm cinsinin iki yöntemle sözleşmede kararlaştırılan şekilde öküzgözü cinsi üzüm fidanı haline getirilebileceği değerlendirilerek,birinci yöntemin mevcut fidanların sökülerek yerine yeni dikim yapılması ,ikinci yöntemin ise mevcut üzüm fidanlarının öküzgözü üzüm cinsine aşılama yapılmak suretiyle dönüştürülebileceği belirtilerek bu kapsamda yapılması gereken masrafın hesaplandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma öncesi verilen kararda bilirkişi raporunda tespit edilen yöntemlerden aşılama yöntemine göre davacının uğradığı zarar kapsamında hüküm tesis edilmiştir. Bu hükmü davacı temyiz ederek,temyiz talebinde, dava konusu fidanların dikim tarihinden itibaren ürün alamaması nedeniyle doğan zararının bilirkişi tarafından hesaplanmadığını ileri sürerek temyiz itirazında bulunmuş, ancak aşılama yönteminin tercih edilerek mahkemece hüküm tesis edilmesine ilişkin bir temyiz itirazında bulunmamıştır.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu verilen bozma kararında; davacı tarafından gelir kaybının gözönünde bulundurulmadan hesaplama yapıldığına ilişkin itirazları üzerinde durularak,bu konuda yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma kapsamında olmayan hususlara ilişkin bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilerek davacının yeni fidan dikmesi halinde yapacağı masraflardan doğacak zarar miktarına ilişkin hesaplamaya göre hüküm tesis edilmiştir. Oysa ki bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir.( 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK.).Bu itibarla mahkemece bozma öncesi verilen kararda davacının zararının karşılanmasına dair tercih edilen aşılama yönteminin uygulanmasına ilişkin olarak davalı lehine usulü kazanılmış hakkın oluştuğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca mahkemece bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen hususla sınırlı ve mahkemece tercih edilen aşılama yöntemi yönünden davalı lehine kazanılmış usulü hak oluştuğu da gözetilmek suretiyle inceleme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde bozma sonrası alınan bilirkişi raporundaki yeniden dikim masrafları ve bu yönteme göre hesaplanan davacının gelir kaybı zararı üzerinden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davacının tüm,davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacı tarafın tüm ve davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL. kalan harcın A.. D..'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, temyiz edenden alınmasına, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12929, Karar No: 2017/25955, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12929 E.  ,  2017/25955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25322, Karar No: 2015/22088, Tarih: 11.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25322 E.  ,  2015/22088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4425, Karar No: 2018/8634, Tarih: 10.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4425 E.  ,  2018/8634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması ve takibin gerçek kişiye karşı yapılmış olması karşısında; sanığın T.C. Kimlik numarası da belirtilmek suretiyle gerçek kişi tacir olup olmadığı ticaret sicilinden sorularak hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.