muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2490, Karar No: 2023/5353, Tarih: 09.11.2023

4.Adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız hale getiren, bir başka ifadeyle, mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal eder.

5.Anayasa Mahkemesi de kararlarında, mahkeme kararlarında kanun yolu ve süresinin gösterilmemiş veya yanlış gösterilmiş olması halinde, başvurusu süresinin kanundan belirtilen süre olduğu gerekçesiyle verilen talebin reddine ilişkin kararların başvurucuların mahkemeye erişim hakkı ile adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğuna karar vermiştir.

6.Açıklanan sebeplerle, davacı kadının, İlk Derece Mahkemesince verilen tavzih talebinin kabulüne dair ek karara yönelik istinaf talebinin süresinde olduğu, anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesince verilen 02.06.2022 tarihli ek karara yönelik davacı kadının istinaf talebinin esastan reddine dair kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesinin davacı kadının istinaf başvurusunun süreden reddine dair 02.06.2022 tarihli ek kararının bozulmasına ve davacı kadının İlk Derece Mahkemesinin tavzih talebinin kabulüne dair 17.03.2022 tarihli ek kararına yönelik istinaf taleplerinin incelemesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin, davacı kadının istinaf başvurusunun süreden reddine dair 02.06.2022 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine ve gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35551, Karar No: 2013/28287, Tarih: 05.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35551 E.  ,  2013/28287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işveren ... A.Ş. bünyesine bağlı taşeron firmalarda 2004 yılı Haziran ayından 2007 yılı Eylül ayına kadar çalıştığını, firmalar arasında muvazaalı bir şekilde sözleşme yenilendiğini, idari kadrolarda hiçbir değişiklik olmadığını, davacının hizmet gördüğü dönem içinde firma sahiplerinin talebi üzerine adı geçen firmalar olarak sözleşmeleri yenilediğini, maaş aldığı bankamatik kartı ve hesap numarasının dahi değişmediğini, davacının gişe görevlisi olarak çalıştığını, çalışma yerinin değiştirilerek davacının çalışmasının imkansız hale getirildiğini, müvekkilinin ... semtinde oturduğunu ve ... iskelesinde çalıştığını, ... gişesinden ... gişesine nakil yapıldığını, ...'a gidebilmesi için uygun vasıta olmadığını, servis bulunmadığını, müvekkilinin söz konusu değişikliği kabul etmediğini 26/06/2007 tarihli noterden çekilmiş cevap yazısı ile işverene bildirdiğini, çalıştığı süre boyunca fazla mesai yaptığını, karşılığının ödenmediğini, iş aktinin sona ermesinden önceki Haziran-Temmuz-Ağustos ve Eylül ayına ait ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin alacağı olduğunu, iş aktinin kötüniyetle feshedildiğini iddia ederek kıdem,ihbar ve kötüniyet tazminatları ile ücret,fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... A.Ş. vekili; davacı tarafın iddiasının aksine muvazaalı bir durum söz konusu olmadığını, ihale kanunu kapsamında davalı şirketler arasında hizmet alan-yüklenici ilişkisi bulunduğunu, sözleşmelerin yüklenicilerin talebi üzerine yenilenmediğini, süre sona erdiğinde tekrar ihale yapıldığını, davacının diğer davalı şirketin personeli olduğunu, davacı ile davalı ... arasında hizmet akti bulunmadığını, hangi personelin nerede görevlendirileceği konusundaki organizasyon ve sorumluluğun yükleniciye ait olduğunu, davacının davalı ... A.Ş.'den herhangi bir hak ve alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ...Temizlik Sosyal Hizm.San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili;davacının 18/01/2005-31/12/2005 tarihleri arasında ihale ile alınan işte belirsiz süreli hizmet akti ile çalıştığını, 2006 yılında ihalenin kaybedilmesi üzerine davacının müvekkili şirketten ayrılarak ihaleyi kazanan başka bir şirkette çalışmaya devam ettiğini, 31/12/2005 tarihi itibari ile iş aktinin feshinin söz konusu olmadığını, bu nedenle müvekkili şirketten kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, 2007 yılında ise 01/01/2007-31/12/2007 bitiş tarihli belirli süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştığını, belirli süreli sözleşme ile çalışması sebebi ile bu dönem için kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, işyeri değişikliğinin esaslı bir değişiklik olmadığını, işyeri değişikliği bilgisine sahip olan davacının eski yada yeni işyerinde devamsızlıkta bulunması sebebi ile yapılan feshin hukuka uygun olduğunu, iş aktinin Temmuz ayı itibari ile sonlandırıldığını, herhangi bir ücret alacağının olmadığını, fazla çalışma yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 14/06/2004-30/09/2007 tarihleri arasında davalı ...'ya ait gişede ...'dan ihale ile iş alan firmaların elemanı olarak çalıştığı, en son 1.285,70 TL aylık brüt ücret aldığı, ... ile ...'dan ihale ile iş alan firmalar arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunması nedeni ile asıl işveren ile alt işverenlerin işçilik alacaklarından birlikte sorumlu oldukları, iş aktinin tazminat hak etmeyecek şekilde sona erdiği ispat edilemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, kullandırıldığı ispat edilemediğinden 42 gün yıllık izin alacağı olduğu, haftalık 45 saati aşan 15 saat fazla mesai yapması nedeni ile fazla mesai alacağı olduğu, ödendiği ispat edilemediğinden ücret alacağı olduğu gerekçesi ile kötüniyet tazminatı talebinin reddine diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde ilk olarak 2007/Eylül ayına kadar çalıştığını belirtmiş, yine aynı dava dilekçesinin ikinci sayfasında da iş yeri değişikliğini kabul etmediğini 26.6.2007 tarihinde noterden çektiği cevap yazısında bildirdiğini ve buna rağmen işe gitmesine karşın kendisine iş verilmediğini iddia etmiştir.

Davacının dava dilekçesinde bahsettiği 26.6.2007 tarihli ihtarnamede özetle;iş değişikliğine muvafakat etmediğini,halen raporlu olduğunu, 03.07.2007 tarihinde işine başlayacağını işverene bildirdiği anlaşılmıştır.

Davacının dava dilekçesinde bahsettiği 26.6.2007 tarihli ihtarnamede özetle;iş değişikliğine muvafakat etmediğini,halen raporlu olduğunu, 03.07.2007 tarihinde işine başlayacağını işverene bildirdiği anlaşılmıştır.

Dava dilekçesi içeriği ve davacı tarafından işverene gönderilen 26.6.2007 tarihli ihtarnameye göre davacının rapor bitimi olan 03.07.2007 tarihinde işe gitmesine rağmen kendisine iş verilmediği ve bu şekilde iş akdinin feshedildiği anlaşılmasına karşın iş akdinin fesih tarihinin 30.9.2007 olarak kabulü hatalıdır.

3-Mahkemece ödeme belgesi olmadığı gerekçesi ile 2007 Haziran,Temmuz,Ağustos ve Eylül ayına ait ücret alacaklarının kabulüne karar verilmişse de bir önceki bent gereği fesih tarihinin 03.07.2007 olarak kabulü ile bu fesih tarihine göre ücret alacağının hesaplanması gerektiğinden hüküm bu yönüyle de hatalıdır.

4-Davalılardan ...Temizlik Sosyal Hizm.San. Ve Tic. Ltd. Şti. Vekili tarafından verilen 04.02.2011 havale tarihli cevap dilekçesinde davacının davalı şirkette veya çalışma dönemini kapsayan diğer şirketler nezninde geçen sürede hiçbir biçimde yıllık izin kullanmadığı yönündeki beyanına karşı yemin teklif edildiği anlaşıldığından mahkemece bu yemin teklifi değerlendirilmeden yıllık izin alacağı hakkında karar verilmesi isabetsizdir.

5-1 gün çalışma 1 gün dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda günlük çalışma süresine bakılmaksızın bir hafta 3 gün,diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılmaktadır. Bu tür çalışmalarda haftalık normal çalışma süresi olan 45 saat aşılmasa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir.Günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir.Günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda;hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai hesabında,tanık beyanları uyarınca davacının 1 gün çalışıp 1 gün dinlendiği, kışın haftada 4 gün 06.30-19.30,yazın haftada 4 gün 06.30-23.30 arası çalıştığı kabul edilerek kış aylarında 1 saat ara dinlenme düşülerek günde 12 saat ve 4 günde 48 saat çalışarak haftada 3 saat fazla mesai yaptığı,yaz aylarında ise 2 saat ara dinlenme düşülerek günde 15 saat ve 4 günde 60 saat çalışarak haftada 15 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile hesaplama yapılmış ise de yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacının kış aylarında günlük 13 saat çalışmasından 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünde günlük 11,5 saat çalışmasının olduğu ve günlük yarım saat fazla mesai yaptığı ve buna göre bir hafta dört gün çalışma halinde 2 saat, diğer hafta üç gün çalışma nedeni ile 1,5 saat fazla mesai yaptığı,yine yaz aylarında günlük çalışmasının ise 06.30- 23.30 saatleri arasında, 17 saat çalıştığı,bu çalışmadan (davacı temyizi olmadığından) 2 saat ara dinlenme düşülünce 15 saat fiili çalışma olup, günlük fazla mesainin 4 saat olduğu, buna göre 1 hafta 15 saat, 1 hafta ise 45 saati geçmemekle birlikte 11 saati aşan çalışma nedeni ile 4x3=12 saat fazla çalışma yapıldığının anlaşılmasına rağmen yukarıdaki ilkeler gözönüne alınmadan hazırlanan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda ek rapor alınarak,oluşursa usuli kazanılmış hak ilkesine dikkat edilerek hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6756, Karar No: 2018/7866, Tarih: 12.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/6756 E.  ,  2018/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması; mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

2007 yılının Eylül ayı başlarında mağdurun ... Yolu'nda yürüdüğü sırada, sanık ...’in üvey amcası ... ile birlikte mağdurun yanına gelip, sanığın mağdurun boğazından tutup ... İlköğretim Okulu bahçesine götürerek 50 TL istediği, bir hafta sonra sanığın çalıştığı manavın karşısında bulunan fırının önünde gördüğü mağdura “Daha önce istediği parayı ayarlaması için 1 haftalık süre verdiği, 30.09.2007 günü sanığın yanında eniştesi olduğunu söylediği bir şahıs olduğu esnada mağdurun eğitim gördüğü okulun önünde mağdura “Yarın okul çıkışı 100 TL getireceksin, bu parayı bana getirmezsen seni Allah gelse alamaz, seni keserim, dünyanın öbür ucuna gitsen de seni bulurum, sen bu parayı bana getireceksin” dediği, sanığın yanındaki şahsın sanığa “... yapma, ... ayında günaha giriyorsun” şeklinde müdahalede bulunduğu olayda; yakınana karşı yağma eylemini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştiren sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin (c) bendi ile belirlenmesi gerekirken, aynı Yasanın 148/1. maddesi ile uygulama yapılarak noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7886, Karar No: 2012/13189, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7886 E.  ,  2012/13189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

3-Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olduğundan, hükmedilen bedelin davalıdan alınarak, davacıya verilmesi yerine, yazılı şekilde bedelin tespitine karar verilmesi,

4-Davacı, ıslah dilekçesi ile faiz istediği halde, faize karar verilmemesi,

5-Davacılar, dava konusu taşınmazda paydaş oldukları halde, irtifak ve pilon yerlerinin tam paya göre tescil edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/913, Karar No: 2013/17806, Tarih: 08.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/913 E.  ,  2013/17806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.07.2012 tarih ve 2010/525-2012/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince sigortalı polipropilen hammaddesinin davalının temin ettiği araçla Silivri'den İnegöl'e nakliyesi hususunda sigortalı ile davalı arasında anlaşma yapıldığını, emtianın sürücü tarafından çalındığını, alıcıya teslim edilmediğini, müvekkilinin sigortalısına 45.840,27 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin aracı ... Nakliyat Taah. ve Tic.'den temin ettiğini, sigortalının gerekli kontrolleri yapmadığı için kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, araç temin eden ... Nakliyat Taah. ve Tic.'e davanın ihbarı gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı taşıyıcının sigortalıya araç temin ettiği, davalının TTK'nın 781 maddesi gereğince yüklü olduğu araç ile birlikte ortadan kaybolan sürücünün kusurundan sorumlu olduğu, TTK'nın 781/2 maddesi gereğince sorumluluktan kurtulma halinin ispat olunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile kabulüne karar verilerek aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine istinaden sigortacının taşıyıcıdan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, ekspertiz raporu doğrultusunda müvekkilinin sigortalısına yaptığı 45.840,27 TL'lik ödemenin rücuen tahsilini talep ve dava etmiş olup, ekspertiz raporunda, sunulan faturada belirtildiği gibi hasar bedeline (45.840,27 TL) KDV dahil edilmediği açıkca belirtilmiştir. Bu durumda, davalı taşıyıcı sadece gerçek zarardan

2- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine istinaden sigortacının taşıyıcıdan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, ekspertiz raporu doğrultusunda müvekkilinin sigortalısına yaptığı 45.840,27 TL'lik ödemenin rücuen tahsilini talep ve dava etmiş olup, ekspertiz raporunda, sunulan faturada belirtildiği gibi hasar bedeline (45.840,27 TL) KDV dahil edilmediği açıkca belirtilmiştir. Bu durumda, davalı taşıyıcı sadece gerçek zarardan

sorumlu ise de, davacı sigortaca ödenmeyen KDV bedelinden sorumlu değildir. Mahkemece, gerçek zararın tespiti hususunda bilirkişi Abdulhani Küçük'ten alınan 05.03.2012 tarihli ek raporda taşımaya konu polipropilen hammaddesi emtiasının KDV hariç 40.837,50 TL olduğu belirlenmiş olup, davacı vekilince bilirkişi raporunda belirtilen bu değer tespitine bir itirazda bulunulmamış, bilakis KDV'siz bu değer üzerine %18 KDV eklenmesiyle zararın 48.188,25 TL olduğu, sigortalıya 45.840,27 TL ödendiği belirtilerek talepleri gibi davanın kabulüne karar verilmesini istenmiştir. Mahkemece, davacı sigortacının, sigortalısına KDV için bir bedel ödemesi bulunmadığına göre, ancak KDV'siz gerçek değer üzerinden rücuen tazminat talebinde bulunabileceği hususu üzerinde durulmaksızın, alınan ek bilirkişi raporu ve davacı vekilinin ek bilirkişi raporuna karşı beyanları tartışılmaksızın, davacı sigortacı tarafından dosyaya sunulan ekspertiz raporuna dayanak faturadaki 45.840,27 TL'ye itibar edilerek, yetersiz gerekçeyle bu miktara hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17591, Karar No: 2015/30000, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17591 E.  ,  2015/30000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2012/580-2014/477

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, yol ve yemek bedeli, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Özel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız bir şekilde feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yemek ücreti alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı yemek ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise yemek ücreti ödendiğine ilşikin bir belge ibraz etmemekle, yemeğin işyerinde yendiğini ayrıca ücret ödenmediğini itirazında bulunmuştur. Tanık beyanlarından yemeğin işverence karşılandığı beyan edilmekle ne şekilde karşılandığı açıklığa kavuşmamıştır. Yemek yardımının iş yerinde yemek verilmesi suretiyle mi yoksa yemek ücreti verilmek suretiyle mi yapıldığı anlaşılamamaktadır. Tanıklardan bu husus açıkça sorulmalı tüm deliller değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

3-Davacının yol ücreti ile asgari geçim indirimi ücretlerinin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

Davalı tarafça temyiz aşamasında sunulan ödemeye ilişkin belge mahiyetinde olduğundan değerlendirilmesi gereken bir kısım imzasız bordrolarda yol ücreti ve asgari geçim indirimi tahakkukları bulunduğu görülmektedir. Davalı taraf delil listesinde banka kayıtlarına dayanmıştır. İlgili banka kayıtları celp edilerek bordrolarda yer alan tahakkuklardaki miktarların davacının hesabına yatırılıp yatırılmadığı denetlenmeli sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.