muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8518, Karar No: 2014/9370, Tarih: 12.11.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8518 E.  ,  2014/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... ada ... parsel sayılı 3920.53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 22.04.1950 tarih 37 nolu tapu kaydı ile 1/4' er hissesi ayrı ayrı davalılar adına, 2/4 hissesi ise davacıların murisi adına tesbit edilmiştir.

Davacı gerçek kişiler, ayrı ayrı olarak açtıkları davalarda çekişmeli taşınmazın sadece kendilerine ait olduğunu iddia etmişlerdir.

Müdahil Orman Yönetiminin ise, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı gerçek kişilerin davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın (A) harfli 3669.21 m2 bölümünün tesbit gibi davalılar ile davacıların murisi adına, (B) harfli 251.32 m2 bölümünün ise, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı gerçek kişiler ile müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/10/2009 gün ve 2009/11700-15501 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “1) Davacıların temyiz itirazları yönünden : Toplanan deliller, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından yöreye ilişkin mülki yarı yarıya sözleşmesi ( örf ve adeti ) gereğince mülk sahibinin imar - ihyası yapılmamış taşınmazı ortakçıya vermesi halinde ortakçının bu taşınmaz üzerinde teraslamalar yaptığı, ağaçlar diktiği, tarıma elverişli hale getirdiği ve sonra da elde edilen ürünleri mülk sahibi ile paylaştığı, mahsulün yarısını mülk sahibine verdiği, çekişmeli taşınmazların öncesinde davacıların dedesi olan ...’e ait olduğu, daha sonra ise ...'in damadı ve davalıların babaları olan ...'e mülki yarı yarıya sözleşmesi ile verildiği, bir kısım ağaçların ... tarafından, bir kısım ağaçların ... tarafından ekilip dikildiği, üzerindeki teraslamaların ... tarafından yapıldığı, halen elde edilen mahsüllerin, ürünlerin yarısının davalılar tarafından davacıların murisi ...’e verilmekte iken ölümü ile davacılara bu şekilde ürün verilmesinin devam ettiği anlaşılmakla, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Müdahil Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden; mahkemece kurulan hüküm doğru değildir. Zira, hükme esas alınan uzman orman ve fenni bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda Orman Yönetimi tarafından dosya içine gönderilen orman tahdit haritası ile hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunun uyumsuz olduğu, ayrıca, çekişmeli taşınmaza revizyon gören 22.04.1950 tarih 37 nolu tapu kaydının tapu kaydının tapu müsbit evrakları ile dayanağı olan krokinin dosyaya getirtilmediği ve uygulanmadığı da anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle asliye hukuk mahkemesinin 18.07.1949 tarih 252 sayılı mahkeme kararı ile dayanağı olan krokinin ilgili yerlerden istenmesine, çekişmeli taşınmaza revizyon gören 22.04.1950 tarih 37 nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte çıkartılmasının, ayrıca, Nisan 1950 tarih 31 nolu tapu kaydının tapu müsbit evraklarının ve dayanağı olan krokinin Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden istenerek

dosya içine konulması, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte uygulanarak çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklar marifeti ile revizyon gören tapu kaydının hudutları sorularak çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmeli, dayanağı olan kroki fenni bilirkişiye uygulatılarak uzman bilirkişiden bu hususta rapor ve kroki düzenlemesi istenmeli, toplanacak delillere göre bir karar verilmelidir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davacı ... ve arkadaşlarının davasının reddine, müdahil davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli ... Köyü ... ada ... sayılı parselin kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişinin 22/10/2013 havale tarihli rapora ekli 1 numaralı krokide (B) harfiyle işaretli 1491,44 m²’lik bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfiyle işaretli 2429,09 m²’lik bölümünün ise tamamı ... pay kabul edilerek kararda gösterilen kişiler adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 21.05.1992 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 18.01.2007 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen 4999 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince yüzölçümü ile fennî hataların düzeltilmesi çalışması yapılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 21.05.1992 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 18.01.2007 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen 4999 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince yüzölçümü ile fennî hataların düzeltilmesi çalışması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 1992 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde ile 2007 tarihinde kesinleşen teknik ve fennî hataların düzeltilmesi tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzmana fen ve orman bilirkişi raporuyla, çekişmeli taşınmazın (A) harfiyle işaretli bölümünün orman tahdidi içinde iken, fennî hataların düzeltilmesi çalışması ile orman sınırları dışında gösterildiği anlaşıldığına ve fennî hataların düzeltilmesi işlemiyle orman sınırları değiştirilemeyeceği göre, davacı tarafın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 12/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi. .
Yargıtay — Esas No: 2015/24889, Karar No: 2015/24615, Tarih: 02.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/24889 E.  ,  2015/24615 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile..... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında.... Tüketici Mahkemesinden verilen 20.11.2014 gün ve 985-2313 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemenin 03.04.2015 tarihli ek kararının davalı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ mazbatası ile bu kararın temyiz edildiğine ilişkin temyiz dilekçesinin dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, ek kararın davalı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ mazbatası ile ek kararın temyizine ilişkin temyiz dilekçesinin dosyasına eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 7.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3963, Karar No: 2013/26785, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/3963 E.  ,  2013/26785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, milli ve dini bayram tatili ve ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.11.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 10.04.2000 tarihinden itibaren davalı şirkete ait işyerinde çalışmaya başladığını, aylık son ücretinin net 1.630,00 TL olduğunu, davalı işyerinde çalışmasını özenle sürdürmesine rağmen gerek davacının çalıştığı bölümün değiştirilmesi ve gerekse işyerinde işinin dışında işler yaptırılmak istenmesi sebebiyle hemodiyaliz hemşireliği kursuna gönderilmesini istediğini, defalarca gönderileceğinin söylenmesine ve başka çalışanlarının gönderilmesine rağmen, davacının gönderilmediğini, haklarını talep etmiş olmasından dolayı, sürekli olarak üzerinde baskılar kurulduğunu, işyerinden ayrılması için tehditler yapıldığını, eşinin de aynı işyerinde çalışıyor olmasından dolayı eşinin işinin de sona erdirileceğinin söylendiğini, on yıl çalıştığı ve ... verdiği işyerinden hem eşinin işinden olmaması hem de işyerinde çalışma huzuru kalmaması sebebiyle, istifa dilekçesi vermesi halinde kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer alacaklarının kendisine ödeneceğinin beyan edildiğini, davacıya bu konuda söz verilmiş olması sebebiyle yazdırılan istifa dilekçesini imzaladığını, tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davacının 29.05.2000 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, görev yerinin işe girdiği tarihten itibaren hiç değiştirilmediğini, hemodiyaliz hemşiresi olmak

Davalı vekili; davacının 29.05.2000 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, görev yerinin işe girdiği tarihten itibaren hiç değiştirilmediğini, hemodiyaliz hemşiresi olmak

üzere kursa gönderilmesini istediğini, kurs müddetince fiilen çalışmadığı halde aylık ücretlerinin ve kurs ücretlerinin ödenmesini talep ettiğini, merkezin halen diyaliz hemşiresine ihtiyacının bulunmadığını, kaç tane hemşire çalıştırılabileceğinin Bakanlık tarafından belirlendiğini, bu sebeple davacının diyaliz hemşiresi sertifikası almak üzere kursa gönderilmesi talebinin kabul edilmediğini, işverenin davacıyı kursa göndermesi mecburiyetinin de bulunmadığını, davacının statüsünden daha düşük bir seviyede ve ücretle çalıştırılmak istendiği iddialarının doğru olmadığını, davacının işe başlama tarihinden itibaren altı ayrı kursa gönderildiğini, yetişmiş bir eleman olmasının sağlandığını, bu kadar yetişmiş ve ... harcanan bir elemanın işten ayrılmasının istenmediğini, çalıştığı dönem boyunca yıllık izinlerini kullandığını, alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 29.05.2000-25.08.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde diyaliz teknisyeni olarak çalıştığı, brüt ücretinin 1.831,32 TL, tazminata esas ücretinin ise 1.630,00 TL olduğu, davacının, davalı ... yerinden kendi isteği ile ayrılmak istediğine dair dilekçe sunulmuş ise de, davalı işverenin davacıyı hemşirelik kursuna göndermediği, bu sebeple işyerinden ayrılmak zorunda kaldığı ve davacının, davalı işyerinde yaklaşık dokuz yıllık çalışmalarının bulunduğu ve bu çalışmalarına ilişkin kıdem tazminatının ödenmediği ve davacının haklı bir sebebi olmaksızın bu tazminatı almadan işyerinden ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu, bu sebeple davacının işyerinden ayrılması için istifaya zorlandığı, buna göre de kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının, işyerinden kendisinin ayrılması sebebiyle ihbar tazminatına hak kazanmadığı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, dini ve milli bayram çalışmalarına ilişkin ücretlerin işveren tarafından ödendiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının 18.09.2009 tarihli ihtarname ile 10.04.2000 tarihinde sağlık memuru olarak çalışmaya başladığını, röntgen çekimi, malzeme alımı, tıbbi cihazların kontrolü, hasta bakımı gibi işlerde çalıştığını, teknik donanımını sağlamak için hemodiyaliz hemşireliği kurusuna gitmek istediğini açıkladığında işyeri yetkililerince sert şekilde karşılanarak statüsü düşük işlerde çalıştırılacağını söylediklerini, kursa gitme konusunda ısrar edince işten çıkarılma tehdidinde bulunulduğunu, başka işyerlerinde çalışması için sertifika verilmeyeceği tehdidi ile istifa etmesinin istendiğini, davacının tazminat ve alacaklarının ödeneceği vaadi ve işverenin tenditleri sebebiyle 25.08.2009 tarihinde istifa dilekçesi verdiğini, dilekçe verilmesine rağmen tazminatlarının ödenmediğini, on yıllık çalışan bir işçinin tazminatlarını almayarak istifa etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyan ederek, tazminat ve alacaklarının ödenmesini istediği, işverenin 02.10.2009 tarihli ihtarnamesi ile cevap dilekçesinde beyan ettiği sebepleri belirterek, davacının iddialarının doğru olmadığını ileri sürdüğü, 25.08.2009 tarihli el yazısı ile yazılan dilekçede davacının, işyerinden kendi isteği ile ayrılmak istediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının görev tanımında, mesleki kurslara katılmayı talep etmenin olduğu dikkate alınarak, hemodiyaliz kursuna katılma şartlarının neler olduğu, işverenin hemodializ hemşiresi için boş kadrosunun bulunup bulunmadığı, aynı kursa katılan fesih öncesi ve sonrasında başka işyeri çalışanı olup olmadığı, hemodiyaliz kursuna katılmak için işverenin izni ile Bakanlığın işverene kadro tahsisi koşullarının olup olmadığı v.b. konular araştırılarak, ... sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekiken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5365, Karar No: 2016/5767, Tarih: 27.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5365 E.  ,  2016/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar .........ve ... haklarında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

I-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüklere yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının “2006 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olan..... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın .... gün ve.... Esas sayılı iddianamesi ile sanığın “2006 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan “2006 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5778, Karar No: 2013/30860, Tarih: 25.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5778 E.  ,  2013/30860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan davanın şikayet yokluğu nedeni ile düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete ve şikayetin TCK'nın 73/1.maddesi gereğince 6 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğu, bu sürenin fiil ve failin kim olduğunun bilinmesi veya öğrenilmesinden itibaren başlayacağı, 28.12.2010 tarihinde meydana gelen yaralanması nedeniyle 28.06.2011 tarihine kadar şikayet hakkını kullanması gerektiği halde, herhangi bir yasal mazereti olmaksızın yasal süresi içerisinde sanık hakkında şikayetçi olmayıp Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği 02.08.2011 tarihli ifadesinde sanık hakkında şikayetçi olduğu anlaşılmakla, TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2457, Karar No: 2016/4913, Tarih: 21.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2457 E.  ,  2016/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Gebze 1. Sulh Hukuk, İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk ve Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, kayyım talep edilenin MERNİS adresinin ''...'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, kayyım talep edilen küçük hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre ikametgâhının "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre "..." adresinde ikamet ettiği belirtilmiş olduğu, kolluk tarafından yapılan araştırmaya göre küçüğün ... belirtilen adreste tanınmadığı belirtildiğine göre, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk MahkemesininYARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2577, Karar No: 2012/3852, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2577 E.  ,  2012/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma (2 kez) ve rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2006 tarih ve 2002/341 Esas, 2006/78 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun kabule göre, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2, 416/son maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın 22.12.2003 tarihli savunmasından itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;

Katılanın ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yapmış olduğu 05.10.2001 tarihli müracaatı, katılan ile mağdurenin annesinin, mağdurenin sanıkla evlenmesi için verdikleri 02.01.2002 tarihli Bakırköy 28. Noterliğinin muvafakatnamesinden, sanığın babası ... 01.03.2002 tarihinde ... Merkez Karakolunda vermiş olduğu ifadesi ile mağdurenin samimi anlatımlarından, sanık ile mağdurenin 05.10.2001 tarihinde evlenmek amacı ile kaçıp ... geldikleri burada bir pansiyonda kalarak cinsel ilişkiye girdikleri,

ailelerin anlaşması üzerine mağdurenin sanıkla birlikte sanığın ailesinin evinde karı koca gibi kalmaya başladığı, ancak mağdurenin yaşı nedeni ile tarafların resmî nikah yapıp evlenemedikleri bu hali ile 05.10.2001 tarihi ile mağdurenin 15 yaşını doldurduğu 25.12.2001 tarihine kadar sanıkla mağdurenin birden çok kez rızaen cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı 15 yaşını bitiremeyen mağdurenin ırzına geçme suçundan cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.