muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13453, Karar No: 2018/10005, Tarih: 28.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/13453 E.  ,  2018/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirttiği gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının 2009/Nisan - 2010/Ocak tarihleri arasında hizmet akdine istinaden davalı şirkete ait işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece hak düşürücü süre yönünde değerlendirme yapılmaksızın davalı şirkete ait kafe işletmesi işyerinde 01.04.2009 - 31.12.2009 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 270 gün çalıştığının ve bu çalışmasının SGK'ya bildirilmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın “Prim Belgeleri ve İşyeri Kayıtları” başlığını taşıyan 86/9. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelerinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği dikkate alınmalıdır.

Diğer taraftan, söz konusu 9. fıkrada, yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca belirlenmeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilâm ile ispatlayabildikleri takdirde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Anılan Kanunun kabul edilip yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun beşinci maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunun üçüncü maddesiyle yeniden beş yıl olarak düzenlenmiş olup, halen geçerliliğini korumaktadır. Ancak söz konusu Yönetmelikle tespit edilen belgelerin bu meyanda işe giriş bildirgesinin verilmesi durumunda hak düşürücü sürenin işlememesi, ancak iş bu belgelerin içerdiği işe başlama tarihinden sonraki dönem için söz konusudur.

İnceleme konusu somut olayda, davalı işveren tarafından davacı adına verilen işe giriş bildirgesinin bulunmadığı, her ne kadar dava ile 2009/Nisan - 2010/Ocak tarihleri arası hizmet tespiti talep edilmişse de, mahkemece davacının 01.04.2009 - 31.12.2009 tarihleri arası sürelerin hizmet akdi ile çalıştığının kabul edildiği, mahkemece verilen karara da karşı davacı tarafın temyiz isteminde bulunmadığı, böylelikle dava tarihine göre istemin 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki açıklamalara göre; mahkemece hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, fer’i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/704, Karar No: 2013/7382, Tarih: 04.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/704 E.  ,  2013/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/355305

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 10/05/2011, 2010/220 (E) ve 2011/88 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Musa’nın mağdura yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrikin varlığına ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşebbüs uygulamasında teşdit uygulanmasına yönelen, katılan vekilinin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurun arsa satışı nedeniyle sanıktan alacağı olduğu, sanığın sürekli oyalayarak borcunu ödemediği, olay günü mağdurun alkollü bir şekilde sanığa ait emlakçı dükkanına geldiği, o sırada işyerinde bulunan sanığın kızı Aslı’dan babasını çağırmasını isteyerek bağırmaya başladığı, tanık Hüseyin’in mağduru dışarı çıkardığı, kızı Aslı’nın telefonla durumu bildirmesi üzerine sanığın işyerine geldiği, bir süre sonra mağdurun tekrar gelerek sanığa hakaret edip, tokat attığı, bunun üzerine çıkan kavga sırasında sanığın bıçakla mağdura iki kez batın bölgesinden vurduğu, bir bıçak darbesinin mide yaralanmasına, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, diğer bıçak darbesinin ise batına nafiz olmadığı anlaşılmakla,

1-) Engel hal olmadığı halde eylemin sürdürülmemesi, ani gelişen hareketli kavga ortamında özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını ve dolayısıyla öldürme kastıyla hareket edildiğini gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, temel cezayı belirleyen ve 1 ile 3 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, sonuca etkili olacak şekilde makul bir temel ceza belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

2-) Mağdurdan kaynaklanan sanığa yönelen haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19917, Karar No: 2025/1335, Tarih: 20.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/19917 E.  ,  2025/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli

cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

çocuğun cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki, şantaj,

özel hayatın gizliliğini ihlal,

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, mağdure ... vekili, mağdure ...

Nur vekili, mağdur ... vekili, suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...'un ve babası ...'nın, suç tarihinde on beş yaşından büyük mağdure ...'in kovuşturma evresinde suça sürüklenen çocuklardan şikayetçi oldukları ve davaya katılmak istedikleri anlaşıldığından, şikayetçi ...'nın ve mağdureler ... ve ...'un 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesi uyarınca katılan ... katılan mağdure, mağdurelere yaş küçüklüğü nedeniyle baro tarafından atanan vekillerin ise katılan mağdureler vekilleri olarak davaya kabullerine karar verildi.

Her ne kadar Tebliğname'de ... hakkında katılan mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat kararına yönelik görüşe yer verilmiş ise de bu hususun temyize getirilmediği anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklardan, ... (...)'in mağdure...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı; ... ve ... (...)'nın mağdur ...'ya yönelik şantaj; ..., ... (...), ... (...) ve ... hakkında katılan mağdure ...'ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından dolayı 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup esasen mahallinde itiraz mercince incelendiği anlaşıldığından, incelemenin suça sürüklenen çocuklardan, ..., ... (...) hakkında katılan mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; ..., ... (...), ..., ... (...), ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal; ... hakkında katılan mağdure ...'e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuklardan ... (...) ve ... hakkında katılan mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; ..., ... (...), ..., ... (...), ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal; ... hakkında katılan mağdure ...'e yönelik tehdit suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kilis Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde katılan mağdure ...'un 06.09.1998 olan doğum tarihinin dosya ile sınırlı olarak 06.09.1996 olarak düzeltilmesine, suça sürüklenen çocuklardan ... ve ... (...) hakkında katılan mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine; ..., ... (...), ..., ... (...), ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kamu davasının düşürülmesine; ... hakkında katılan mağdure ...'e yönelik tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen ceza miktarlarının yetersiz olduğuna, üst sınırdan takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılmaları gerektiğine, suça sürüklenen çocukların lehlerine olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... (...)'ya az ceza tayin edildiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği

Takdiri indirim uygulanarak karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

D. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... (...) Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, mağdurelerin olayın çevrede ve okulda duyulması üzerine kendilerini korumak, aile tepkilerini azaltmak için suça sürüklenen çocuklara iftira attıklarına, iddialar dışında dosyada delil olmadığına, katılan mağdure ...'un aynı dosyada aynı zamanda suça sürüklenen çocuk olması nedeniyle psikolojisinin bozulduğuna ilişkin raporu kabul etmediklerine, bu konuda ayrıntılı rapor alınması gerektiğine ilişkindir.

E. Mağdur ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, kararı temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; karar tarihi itibarıyla 7499 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Bakanlık vekilinin 20.10.2014 tarihli dilekçesinde ve 13.01.2015 tarihli celsede davaya mağdure ... yanında katılmak istediğini belirtmiş olması karşısında mağdure ... yönünden verilen kararı temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

C. Suça Sürüklenen Çocuklar ... (...) ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Suça Sürüklenen Çocuklar ... (...), ..., ..., ..., ..., ... (...) Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... (...) ... hakkında ve on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... (...), ..., ... hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 134/1 ve 2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereği 4 yıllık ve 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 4 yıllık ve 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

E. Suça Sürüklenen Çocuklar ... (...) ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece katılan mağdurenin sadece dosya ile sınırlı olarak yaşının düzeltilmesine esas olan sağlık kurulunda radyoloji uzmanı olmadığından raporun usulüne aykırı olduğu anlaşılmış olup, katılan mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adlî Tıp Kurumundan da görüş alınarak katılan mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşı bilimsel olarak saptandıktan sonra suça sürüklenen çocuklar ... (...) ve ...'in hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin mağdure ... yönünden temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Suça Sürüklenen Çocuklar ... (...) ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure ... vekili, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

D. Suça Sürüklenen Çocuklar ... (...), ..., ..., ..., ..., ... (...) Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdur ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

E. Suça Sürüklenen Çocuklar ... (...) ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (E) bölümünde açıklanan nedenle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure ... vekili, suça sürüklenen çocuklar ... (...) ve ... müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/105, Karar No: 2014/6506, Tarih: 28.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/105 E.  ,  2014/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2012/777-2013/1459

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının abonelik başvurusunun davalı tarafından reddedildiğini, bu nedenle davacının mağdur olduğunu belirterek geçici abonelik kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25.maddesi ile eklenen geçici 11.maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 31/12/2004 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanabileceği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3243, Karar No: 2023/4400, Tarih: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3243 E.  ,  2023/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/36 E., 2022/371 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü, kısmen reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen muhdesatın aidiyetinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 6831 ... Kanun'un 2-B maddesi uygulamaları sonucu 454 ve 495 parsel ... taşınmazların müvekkillerine satış suretiyle temlik edildiğini, taşınmazların dışında yer alan ve Kilis Devlet yolu çalışmaları kapsamında kamulaştırma sahası içerisinde kalan tespit harici alandaki ağaçların müvekkilleri tarafından meydana getirildiğini ileri sürerek muhdesatın aidiyetin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda: “…iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne…” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.