muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/591, Karar No: 2015/1657, Tarih: 27.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/591 E.  ,  2015/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.06.2014 gün ve 79/276 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı 173 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 167,32 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptaline, davalının elatmasının önlenmesine ve üzerindeki muhdesatın kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 171 ada 15 parsel nolu taşınmazın 30/06/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda a harfi ile gösterilen 407,21 m² lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapu kaydının iptaline, davalının bu kısma ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men'i ile müdahale teşkil eden ağaçların kal'ine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 6100 sayılı HMK'nın 26.maddesi (HUMK 74.madde) gereğince hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı Hazine vekili tarafından 173 ada 4 parsel sayılı taşınmaz hakkında dava açılmasına rağmen, dava konusu olmayan 171 ada 15 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulmuştur.

Dava dosyası ve toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin verdiği kararda kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm bölümü arasında taşınmazın ada ve parsel numarası ile kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı tespit edilen taşınmaz miktarı yönünden çelişki olduğu, kısa kararda 173 ada 4 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararda 171 ada 15 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulduğu görülmüştür. Usul ve yasaya aykırı görülen bu yönlerin her birinin bozma sebebi olduğu kuşkusuzdur. Hüküm kurulurken taleple bağlı kalınması (HMK.m.26- HUMK.m.74), kısa kararla gerekçeli kararın çelişmemesi ve verilecek hükmün infazında duraksamaya yer verilmemesi gerekir. Bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 6100 sayılı Yasanın Geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11205, Karar No: 2017/460, Tarih: 18.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/11205 E.  ,  2017/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm-Karar : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gerekçeli karar başlığına; suç tarihlerinin, “18.09.2008, 25.02.2009, 26.03.2009” olarak yazılması yerine “26.03.2009, 18.09.2008”olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

TCK’nın 53.maddesi ile ilgili olarak, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın 25.02.2009 tarihinde ... ve ...’e, 26.03.2009 tarihinde ...ve ...’ye uyuşturucu madde sattığı anlaşıldığından,sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK’nın 43.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.01.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

1.OLAY: 18.09.2008

Sanık ... hakkında evinde ve müştemilatında kenevir ekimi yaptığı ve evinde 100 kg. esrar bulundurduğu bilgisi nedeniyle, Lice Sulh Ceza Mahkemesi'nden alınan arama kararı üzerine 18/09/2008 günü köyündeki evine gidilmiş, aramada üç ayrı bahçede ekili 10.500 kök kenevir bitkisi ile bu kenevirlerden alınan 20 kök numuneden net 818 gr. esrar ve ayrıca korumaya bırakılmış kenevir bitki parçalarından net 8430 gr. esrar ele geçirilmiştir.

İDDİANAME

18/09/2008 tarihli bu eylem nedeniyle yaklaşık 1 yıl 5 ay sonra 07/02/2010 tarihli iddianame ile dava açılmıştır.

2. OLAY: 25/02/2009

Yine ...'nin evinde yüklü miktarda esrar bulundurduğu ve esrarı batı illerinden gelen şahıslara sattığı bilgisi üzerine 20/02/2009 tarihli iletişiminin dinlenilmesine ilişkin karar alınmış olup, teknik takip sonucunda 25/02/2009 tarihinde sanıklar... ve ...'in net 14.575 gr. esrar ile yakalandığı, 26/03/2009 tarihinde bu kişiler hakkında dava açıldığı, yargılama sonunda mahkûmiyetlerine karar verildiği ve ... ile ...'a ilişkin kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 21/05/2012 tarihli kararı ile onandığı anlaşılmıştır.

3. OLAY: 26/03/2009

İkinci olaydan bir ay sonra 26/03/2009 tarihinde daha önce başlatılan teknik takip çalışmalarına dayalı olarak..., ... ve ... 'de ele geçirilen net 23.346 gr. esrarla ilgili olarak telefon görüşmelerindeki seslerin ...'e ait olduğu teknik inceleme sonucu anlaşıldığından sanık ... hakkında;

İDDİANAME

3. OLAY: 26/03/2009

İkinci olaydan bir ay sonra 26/03/2009 tarihinde daha önce başlatılan teknik takip çalışmalarına dayalı olarak..., ... ve ... 'de ele geçirilen net 23.346 gr. esrarla ilgili olarak telefon görüşmelerindeki seslerin ...'e ait olduğu teknik inceleme sonucu anlaşıldığından sanık ... hakkında;

İDDİANAME

25/02/2009 (2.Olay) ve 26/03/2009 (3.Olay) tarihli eylemler nedeniyle 30/04/2009 tarihli iddianame ile dava açılmıştır.

Mahkemece “her iki iddianameye konu olaylar arasında bir yıldan fazla zaman olması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığından” ve "Her iki iddianameye konu olaylar arasında 1 yıldan fazla zaman olması nedeniyle somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmamaktadır. Ancak sanığın sanıklar ... ve ... ile ilgili olarak Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne açılan kamu davasına konu olay nedeniyle de ayrı olarak cezalandırılması talep edilmiş ise de, bu sanıklar hakkında Diyarbakır 3. ACM'ye 26/03/2009 tarihinde kamu davası açılmış olup bu tarih mahkememiz dosyasına konu uyuşturucunun yakalandığı tarihtir. Bundan da 25/02/2009 tarihinde Yaşar ve Hanifi Balamir isimli şahıslar uyuşturucu ile yakalandıktan sonra sanığın uyuşturucu madde ticareti eylemine devam ettiği anlaşılmakta olup, nitekim iddianamede bu hususlar açıklanmıştır. Bu nedenle...ve ...hakkında iddianame tanzimi ile (iddianamenin kabulü) oluşan hukuki kesintiden önceki sanığın eylemleri tek eylem olarak nitelendirilmiş ve tek sayılan eylem nedeniyle hem mahkûmiyet hem beraat kararı verilemeyeceğinden bu yönden ayrı bir beraat kararı kurulmamıştır." gerekçesiyle;

Sanık ... hakkında;

1)18/09/2008 tarihli eylemi nedeniyle TCK'nın 188/3 ve 62. maddeleri uygulanarak 5 yıl 5 ay hapis ve 125 gün karşılığı 2500 TL Adli Para Cezası ile mahkûmiyetine,

2) TCK'nın 188/3 ve 62. maddeleri uygulanarak 6 yıl 8 ay hapis ve 133 gün karşılığı 2660 TL Adli Para Cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Kısaca bakıldığında;

18/09/2008 tarihli birinci eylem nedeniyle, ikinci ve üçüncü eylemlerden sonra 07/02/2010 tarihli iddianame ile;

25/02/2009 ve 26/03/2009 tarihli, ikinci ve üçüncü eylemler nedeniyle ise birinci eylem nedeniyle dava açılmadan önce 30/04/2009 tarihli iddianame ile dava açılmıştır.

Bu duruma göre; ilk iddianame 30/04/2009 tarihli olduğundan her üç eylem arasında bir hukuki kesinti bulunmamaktadır.

Mahkemenin kabulünde belirttiği eylemler arasında 1 yıldan fazla kesinti yoktur. Birinci eylem ile ikinci eylem arasında (18/09/2008 - 25/02/2009) 5 ay, 2. eylem ile 3. eylem arasında 1 ay, sonuç olarak ilk ve son eylem arasında kış aylarında geçen 6 aylık bir süre vardır.

Kış aylarında kenevir ekimi ve hasadı yapılmaz.

Öyleyse zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları var olup olmadığı her suç için ayrı değerlendirilmelidir, zira zincirleme suç oluşturan eylemlerden her birinin ayrı ayrı suçlar mı yoksa zincirleme suç mu oluşturacağı tartışılmamıştır.

Kış aylarında kenevir ekimi ve hasadı yapılmaz.

Öyleyse zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları var olup olmadığı her suç için ayrı değerlendirilmelidir, zira zincirleme suç oluşturan eylemlerden her birinin ayrı ayrı suçlar mı yoksa zincirleme suç mu oluşturacağı tartışılmamıştır.

Zincirleme suç; TCK'nın 43. maddesinde belirtildiği üzere "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda ..., birden fazla aynı suçun işlenmesi" durumudur. Buradaki aynı suç işleme kararı zincirleme suçu oluşturan suçların aynı kasıt ile işlenmeleri anlamına gelmez. Zincirleme suçu oluşturan suçların her biri ayrı kast ile işlenmektedir. Aynı suç işleme kararı ise bu kasıtları birbirine bağlayan bir üst kavramdır. Bundan anlaşılması gereken Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02/03/1987 tarih ve 341/84 sayılı ve 20/03/1995 tarih 48/68 sayılı kararlarında ve öğretide (Dönmezer/Erman Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku C. 114. Bask. 1999 sh. 398.) açıklandığı üzere; aynı suç işleme kararından, yasanın aynı hükmünü bir çok kez ihlâl etme hususunda önceden kurulan bir plan, genel bir niyetin anlaşılması, failin bu niyet ve planı daha önceden tespit etmiş ancak bazı sebeplerle planı kısımlara bölmüş ve bu şekilde planı gerçekleştirmeyi daha uygun görmesi, tüm hareketleri arasında subjektif bir bağlantı bulunmasının anlaşılması gerektiğidir.

Dosya kapsamına bakıldığında sanığın aynı suçu işleme kararı ile birden çok kez, hukuki kesinti oluşmadan suçları işlediği anlaşılmaktadır. Zira zaman aralığına bakıldığında kış ayları olup sanığın bu zaman zarfında yeni kenevir ekimi ve hasadı yapması mümkün değildir. Özellikle ekerek elde ettiği saklanmış kuru bitkilerini parça parça satışa arz ettiği ya da sattığı anlaşılmaktadır.

Yani aynı suç işleme kararı altında her biri ayrı kast ile işlenmiş suçlar olduğu anlaşılmakta, ayrı suç işleme kararının varlığını belirleyecek somut bir olgu bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle;

a) Sanığın eylemlerini aynı suç işleme kararı altında işlediği anlaşıldığından, zincirleme suç hükümleri uyarınca TCK'nın 188/3. ve 43. maddeleri uygulanarak cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, oluşa uymayan yazılı gerekçe iki ayrı suçun varlığı kabul edilerek hüküm kurulması,

b) 25/02/2009 tarihli eylem nedeniyle...ve ... hakkında iddianame tanzimi ile hakkında oluşan hukuki kesintiden önceki sanığın eylemleri tek eylem olarak nitelendirilerek, tek sayılan eylem nedeniyle hem mahkûmiyet hem de beraat kararı verilemeyeceğinden bahisle bu yönden ayrı bir beraat kararı kurulamayacağına ilişkin uygulaması yasaya aykırı olup hükmün bozulması kanaatinde olduğumuzdan, Sayın çoğunluğun hükmün onanması yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/17607, Karar No: 2019/551, Tarih: 29.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2015/17607 E.  ,  2019/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın, dava dışı kardeşleri ...’nin eşi olan davalı ...'ı emekli maaşının bankadan çekilmesi amacı ile vekil tayin ettiğini ancak vekilin vekalet görevini kötüye kullanarak mirasbırakan adına kayıtlı 201 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümü önce 31.10.2002 tarihinde yakın arkadaşı olan davalılardan ...'a temlik ettiğini, daha sonra 23.09.2005 tarihli satış işlemi ile davalı ...’nin yakın arkadaşı olan diğer davalı ...’a devredildiğini, işlemlerin muvazaalı ve kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazın rayiç satış değeri üzerinden payları karşılığı şimdilik 45.000 TL’nin davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini istemişler, 10/12/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 132.000 TL’ye yükselttiklerini bildirerek bu bedelin tüm davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar ... ve ..., yapılan satış işleminden mirasbırakan ...'ın haberi olduğunu ve sağlığında yasal yollara başvurmadığını, mirasbırakanın akli melekelerinin yerinde olduğunu, ...'ın taşınmazı bedelini nakden ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davanın mirasbırakana teb'an açıldığı bu nedenle tüm mirasçılar tarafından ya da atanacak tereke temsilcisi tarafından açılması gerektiği, eldeki davanın bir kısım mirasçılar tarafından açıldığı, tereke adına açılmayan dava için terekeye temsilci tayininin de neticeye etkili olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.01.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asıl davacı ... geldi, davacılar vekili Avukat gelmedi temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... ve Feri Müdahil ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalılar vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 16.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 29.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13231, Karar No: 2020/1, Tarih: 06.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13231 E.  ,  2020/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılana ait içerisinde 2.500,00 TL para ile çeşitli eşya bulunan çantanın çalındığı olay ile ilgili sanığın, suça konu paranın 300,00 TL'si ile çalınan eşyayı çanta ile birlikte soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine müracaat ederek teslim etmek suretiyle katılanın zararını kısmen giderdiği anlaşılmakla, katılana kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/4 maddesi uyarınca sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası sorularak sonucuna göre aynı Kanun'un 168/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Anayasa Mahkemesinin hükümden önce 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın adli sicil ve arşiv kaydının incelenmesinden; Üsküdar 1. Çocuk Mahkemesinin 2010/626 Esas - 2011/307 Karar, Üsküdar 2. Çocuk Mahkemesinin 2010/554 Esas - 2011/515 Karar, Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin 2010/1223 Esas - 2012/50 Karar, Bakırköy 5. Çocuk Mahkemesinin 2011/542 Esas - 2012/426 Karar, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 2010/167 Esas - 2011/274 Karar, İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin 2012/211 Esas - 2013/114 Karar, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/137 Esas - 2012/235 Karar, Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesinin 2010/1090 Esas - 2012/160 Karar sayılı kararları ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 3 yıllık denetim süresinin belirlendiği, 3 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11 maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasına yönelik karar verilmesi gerekip gerekmediği mahkemelerince takdir edilmek üzere karar kesinleştiğinde kesinleşme şerhli bir örneği gönderilmek sureti ile ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerekirken bu yönde bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/252, Karar No: 2011/2512, Tarih: 23.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/252 E.  ,  2011/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59/son, 81/3, CMK.nun 326.mad.uy.15 ay hc.

2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 62/1, 53/1, CMK.nun 326.mad.uy.15 ay hc.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırlar itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 01.04.2002 ve 01.04.2003 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8392, Karar No: 2014/21580, Tarih: 04.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8392 E.  ,  2014/21580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatsa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :06.01.2014

NUMARASI :Esas no:2014/1 Karar no:2014/2

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü; 15.03.2013 doğumlu küçük H.. Ş..'e yapılması gereken zorunlu aşıları ailesinin yaptırmadığını, yaptırmaktan da kaçındıklarını ileri sürerek, küçüğün beden sağlığının korunması bakımından zorunlu olan aşının yaptırılması için küçük hakkında 5395 sayılı Kanunun 5. maddesinin (1.) bendinin (d) alt bendi uyarınca sağlık tedbirine karar verilmesini istemiştir.

Dava, 20.12.2013 tarihinde açılmış, mahkemece küçüğün yasal temsilcisine (ana ve babasına) dava dilekçesi tebliğ edilmeden, onlara haber verilmeden, evrak üzerinde yapılan inceleme ile istek kabul edilmiştir. Talep edilen ve mahkemece de kabul edilen tedbir, çocuğa aşı yapılmasını sağlamaya yöneliktir. Tıp biliminin kuralları uygulanmak suretiyle yapılan her türlü müdahale tıbbi bir müdahaledir. Aşı da önleyici nitelikte bir tıbbi müdahaledir. Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. Bir kişiye önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilmesi zorunludur (Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi m. 5) (R.G. 20.4.2004 tarih ve 25439 sayı). Muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir kimse üzerinde tıbbi müdahale, sadece onun doğrudan yararı için yapılabilir (Söz. m. 6/1). Kanuna göre bir müdahaleye muvafakat verme yeteneği olmayan bir küçüğe veya akıl hastalığı ve benzeri herhangi bir sebepten dolayı muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir yetişkine, sadece yasal temsilcisinin veya kanun tarafından belirlenen bir kişi veya makam ve kuruluşun izni ile müdahalede bulunulabilir. (Söz. m. 6) Bu halde dahi, bu kişi, makam veya kuruluşa, müdahalenin amacı, niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgi verilmesi zorunludur. Umumi Hıfsızsıhha Kanununda yer alan "her çocuğun doğumu takip eden ilk dört ay zarfında aşılanmasının zorunlu olduğuna" ilişkin hüküm (m. 89), müdahaleye ilgili kişinin muvafakat etmesi zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. Şu halde, kanunen zorunlu olan haller dışında kimse rızası olmaksızın veya

aydınlatılmış rızası aranmaksızın tıbbi bir ameliyeye tabi tutulamaz. Küçükler ve akıl hastalığı veya benzeri sebeple muvafakat verme yeteneği bulunmayan yetişkinler hakkında, müdahale, yasal temsilcilerinin izniyle yapılabilir. Bu zorunluluk, küçüğün yasal temsilcisi olan ana ve babasına husumetin yöneltilmesini, davadan onların haberdar edilmesini gerekli kılar. 6.2.2014 tarihinde kabul edilen 6518 sayılı Kanunla, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununa ilave edilen Ek 9. madde hükmü; haklarında korunma, bakım ve barınma tedbiri kararı alınarak A.. B..na ait sosyal hizmet kuruluşlarına yerleştirilmiş olan çocuklar için geçerlidir (R.G. 19.2.2014 gün ve 28918 sayı). Küçük H.. Ş.. hakkında daha önce alınmış bir korunma tedbiri de yoktur. O halde, küçüğün yasal temsilcisi olan ana ve babasına husumetin yöneltilmesi, bunların dinlenmesi, göstermeleri halinde delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.11.2014(Salı)