muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3523, Karar No: 2022/1293, Tarih: 10.03.2022

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur. Davacı yüklenici, sözleşme uyarınca davalı iş sahibinin bildireceği üretim planına göre yazarkasa üretimini üstlenmiştir. Takibe konu fatura bedelinin, üretilen yazarkasa bedeline ilişkin olmayıp, bu yazarkasa üretiminde kullanılan değişik parça bedellerine ilişkin olduğu anlaşılmıştır. İş bu durumda üretilen yazarkasaların üretim planını düzenleyen sözleşmenin 7. maddesinin değil, 11. maddesinin uygulanması gerekmektedir. Söz konusu madde uyarınca, iş sahibi tarafından ürünlerde iptal ya da değişiklik yapılması durumunda yüklenicinin, üretmiş olduğu parçaları herhangi bir şekilde değerlendirememesi durumunda iş sahibinin bu malzemeyi satın alma yükümlülüğü bulunmaktadır. Mahkemece, davacının ürettiği ürünleri adresinde teslim almasını bildirmesine rağmen teslim almayan davalının ürünleri kabul etmiş sayılacağından bahsedilmiş ise de, davalı iş sahibinin kabul yükümlülüğü sözleşmenin 7. maddesi uyarınca üretilen yazarkasalar için olup, fatura konusu yazarkasa parçaları için değildir. Ayrıca yine mahkemece, davalının alacaklı temerrüdüne düştüğü belirtilmiş ise de TMK’nın 6. maddesi uyarınca “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguları ispatla yükümlü” olup, davacı fatura konusu parçaların sözleşme konusu yazarkasaya ait olduğunu kanıtlayamadığından, sözleşmeye uygun ifadan bahsedilemeyecek olup, alacaklı temerrüdünden ve doğal olarak davalının sözleşmenin 11. maddesi uyarınca satın alma yükümlülüğünden bahsedilemez. İş bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11697, Karar No: 2022/5822, Tarih: 24.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11697 E.  ,  2022/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce davanın reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 06/11/2019 tarih, 2019/İHK-16069 sayılı itirazın kabulü ile itiraza konu kararın kaldırılmasına yeniden hüküm kurulmasına davanın kabulüne, dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 04/08/2017 tarihinde yaya olan müvekkilinin davalı tarafından sigortalanan ticari taksinin çarpması neticesinde yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın başvuru tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsili isteminde bulunmuş, talebini 31/10/2019 tarihli dilekçesi ile 44.404,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, başvurunun reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne kararın kaldırılmasına, başvurunun kabulü toplam 44.404,00 TL tazminatın 04/05/2019 tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

04/08/2017 tarihinde kazanın gerçekleştiği, davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan İstanbul Anadolu Adliyesi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/143932 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz

belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Tüm bu nedenlerle uzlaşma tutanağı incelendiğinde, davaya konu trafik kazası nedeniyle uzlaşma teklifinin davacı ile sürücü ... arasında 300,00 TL karşılığında, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadan uzlaşmayı kabul ettikleri dikkate alınarak soruşturmanın bu şekilde sonuçlandırılmasını talep ettiği anlaşılmakla, uzlaşma tutanağının ilam mahiyetinde olduğu ve uzlaşmanın sağlandığı, tutanağının aksinin de aynı kuvvetteki delillerle ispat edilemediği anlaşılmasına göre, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağının kabulü ile davacının tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle talebin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/03/2022 gününde Üye ...'un karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Karayolları Trafik Kanunu'nun 111/2 maddesi gereğince, İtiraz Hakem Heyeti Kararı usul ve yasaya uygun olup Sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/15048, Karar No: 2018/15583, Tarih: 22.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/15048 E.  ,  2018/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Lehe hüküm talebi bulunan sanığın anlatımında, polis memuruna kayıp kızını sorduğunu, mağdurun kendisine “banane lan aranıyor işte” demesi üzerine sinirlenerek mağdura hakaret ettiğini belirtmesi, tanık ...’ın sanığın hakaret eylemine ilişkin anlatımı sonrasında sanık tarafından mağdura “sen banane diyemezsin, sen devletin paralı köpeğisin” dediğini belirtmesi karşısında, tanıklara, mağdur tarafından sanığa “banane lan aranıyor işte” ifadesinin söylenip söylenmediği hususunun sorulması ve sonucuna göre hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekliliği,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2698, Karar No: 2021/3287, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2698 E.  ,  2021/3287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/351 E. - 2019/165 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı,taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/351 Esas – 2019/165 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-... İlçesi, ... Ş. Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazla yapılan kıyaslamada; dava konusu taşınmazın alanı emsale göre daha küçük olup satış kabiliyeti daha yüksek olmasına, konum itibariyle meydana tam cepheli olup iki taraftan cadde ve sokağa cephesinin bulunmasına rağmen; emsalin %70’i değerinde kabul edilerek taşınmaza değer tespit eden bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazla yapılan kıyaslamada; dava konusu taşınmazın alanı emsale göre daha küçük olup satış kabiliyeti daha yüksek olmasına, konum itibariyle meydana tam cepheli olup iki taraftan cadde ve sokağa cephesinin bulunmasına rağmen; emsalin %70’i değerinde kabul edilerek taşınmaza değer tespit eden bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi;

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bina bir bütün olduğundan, bağımsız bölümlerin bedelinin 2018 yılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yapı yaklaşık birim fiyatları uygulanmak ve yaşlarına göre yıpranma payı düşülmek suretiyle belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, taşınmazdaki bağımsız bölümler bakımından farklı yapı grupları belirleyerek değer tespit eden bilirkişi raporu esas alınarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki seramik kaplama niteliğindeki yapının alanı hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre 33,00 metrekare olduğu halde nedeni açıklanmadan 330,00 metrekare üzerinden hesaplama yapılarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14334, Karar No: 2013/2110, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14334 E.  ,  2013/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2010 ve 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9568, Karar No: 2011/11816, Tarih: 14.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9568 E.  ,  2011/11816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, tarafların kusur oranları, davacılardan ...'un yaralanmasının niteliği ve derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözönünde tutulduğunda bu davacı yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha ılımlı bir düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/375, Karar No: 2012/1709, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/375 E.  ,  2012/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalı ... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Havran Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.05.2010 günlü ve 2009/184-2010/89 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 03.10.2011 günlü ve 2011/9001-2011/9640 sayılı ilama karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteklerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından davalı vekilinin vaki düzeltme isteğinin REDDİNE,

Davacı vekilinin karar düzeltme istemine gelince;

Yerel mahkemece verilen gerekçeli kararın davacı vekili tarafından temyizine ilişkin dilekçenin süresi içerisinde mahkemeye verilip havale ettirildiği, temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliği için posta masrafı alınıp, tebliğin yapıldığı, ancak mahkeme kaleminde uyap sisteminde temyiz defterine süre dolduktan sonra kaydedildiğinin dosyada mevcut tutanaktan anlaşıldığı ve böylece deftere geç kayıttan dolayı temyiz edene yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığı ve davacı vekilinin temyizinin süresinde olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03.10.2011 gün ve 2011/9001-9640 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilip dosya içindeki tüm kağıtların yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen, kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 olarak kabulü,

2-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ilçe tarım müdürlüğü cetvelinde; yaş incir ürününün dekar başına ortalama verimi 845 kg. olarak bildirildiği halde hükme esas bilirkişi kurulu raporunda daha düşük verim üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ilçe tarım müdürlüğü cetvelinde; yaş incir ürününün dekar başına ortalama verimi 845 kg. olarak bildirildiği halde hükme esas bilirkişi kurulu raporunda daha düşük verim üzerinden değerlendirme yapılması,

3-Taşınmazın tamamının kapama incir bahçesi niteliğine göre tespit edilecek bedelin içinde incir ağaçlarının dışında kalan ağaçların da değeri bulunduğundan ayrıca bu ağaçlara herhangi bir değer verilmemesi gerekirken, hükme esas alınan raporda 1 adet zeytin ve 4 adet nar ağacına toplam 1.200 TL. maktu değer verilerek kamulaştırma bedeline eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyenlerden davalı tarafa iadesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.