muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5259, Karar No: 2017/2888, Tarih: 17.04.2017

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklardan ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri, sanık ... ile Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek", sanıklar ... ile ... hakkında da “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıkların tamamının bahse konu faturaların gerçek bir hizmet satışı neticesinde düzenlendiğini savunmaları, sanıklardan ...'ün savunmasında aralarındaki vekalet ilişkisine istinaden faturaların ... tarafından tanzim edildiğini beyan etmesi, sanık ...'in ise faturaların o dönem ortaklık ilişkisi içerisinde bulunduğu ...tarafından düzenlendiğini beyan etmesi, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde herhangi bir fatura aslı yada onaylı suretinin bulunmadığı, buna karşılık suça konu faturaların Adli Emanetin 2010/44 sırasında muhafaza edildiğinin belirlenmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup duruşmada incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, mahkemece 15/05/2012 tarihli duruşmada alınan "5" nolu ara kararı ile Demirköy Orman İşletme Müdürlüğüne müzekkere yazılarak talep edilen ve dosya arasına getirtilen 2005 takvim yılına ait müdürlük ile Demirköy Tarımsal Kalkınma Kooperatifi arasında gerçekleşen ağaç kesim, yükleme, sürütme, istifleme ve nakliye işlemlerini gösterir belgeler ile suça konu faturalar üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanıklar ... ve ...'in ifadelerinde isimleri geçen ... ile ...'in tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, ...'ten bahse konu vekaletnameyi ibraz etmesinin istenilmesi ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklardan ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri, sanık ... ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10098, Karar No: 2019/3517, Tarih: 30.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10098 E.  ,  2019/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'ın ... ada ... parsel sayılı taşınmazı ikinci eşi ...’ın akrabası olan davalı ...’e temlik ettiğini, davalı ...’ın da devir işlemlerinde yer aldığını, devrin ilk eşinden olma çocuklarından mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını, ayrıca mirasbırakana ait ... ada ... parselde kayıtlı 14 numaralı bağımsız bölümün de satılarak davalı ...’e taşınmaz alındığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile taşınmazın terekeye döndürülmesine, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... ve ..., ... ve ...’in işlemlerde taraf olmadığını, ...’nin taşınmazı eşinin verdiği para ile 35.000 TL bedelle ...’dan aldığını, temlikin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ..., temlikin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın ... ada ... parsel sayılı taşınmazı 04.05.2010 tarihinde ...’a, ...’in de 06.05.2010 tarihinde taşınmazın ½ payını ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, ½ payını da üzerinde bıraktığı, ...’in uhdesinde bulunan ½ payı 17.02.2012 tarihinde satış suretiyle ...’e devrettiği, ...’nin 06.04.2014 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak ilk eşinden olma çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ikinci eşi ile ikinci eşinden olma çocukları ... ve ...’nın kaldığı, ...’nin terekesini temsil etmesi için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/5 T. ve 2015/9K. sayılı ilamı ile Av. ...’in tereke temsilcisi olarak tayin edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak, mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, davacı tanıklarının olaya ilişkin somut bilgilerinin olmadığı, aksine mirasçılardan ... ve ...’ün ihbar olunan sıfatı ile verdikleri dilekçede mirasbırakan babaları ...’nin taşınmazı gerçekten ihtiyacı olduğu için sattığını, taşınmazın satışından önce kendileri de dahil tüm çocuklarını arayarak haber verdiğini, açılan davanın haksız olduğunu beyan ettikleri, yapılan kolluk araştırması sonucunda taşınmazda kiracı olarak bulunan kişinin kira bedelini son kayıt maliki ...’ye verdiğinin bildirildiği,

mirasbırakanın taşınmazın tamamını temlik edebilecek durumda iken ½ payının kendisinde kaldığı, miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olduğu yönünde somut bir olgunun da ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda muvazaa iddiasının kanıtlandığından söz etme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

mirasbırakanın taşınmazın tamamını temlik edebilecek durumda iken ½ payının kendisinde kaldığı, miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olduğu yönünde somut bir olgunun da ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda muvazaa iddiasının kanıtlandığından söz etme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ... ve davalı ... vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2383, Karar No: 2018/4687, Tarih: 17.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2383 E.  ,  2018/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

17/12/2012 tarihinde saat 08.00 sularında ...'ın ölüm olayı ile ilgili olarak şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7’nci Kolordu Komutanlığı Askerî Savcılığınca verilen 17/01/2014 tarihli ve 2012/1400 soruşturma, 2013/541 esas, 2014/5 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Hava Kuvvetleri Komutanlığı 2’nci Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 13/08/2014 tarihli ve 2014/1328 esas, 2014/198 Müt. sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 94660652-105-21-10767-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2018 gün ve 2018/17546 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Diyarbakır Jandarma Bölge Komutanlığı Harekât Komutanlığı 2 Mknz Tb. K.lığı Ergani üst bölgesinde rütbeli personele ait misafirhanelerde Astsb. Çvş. ... ve Astsb. Çvş. ...’in birlikte kaldıkları odada ...'ın ateşli silahtan çıkan merminin göğsünden girip sırtından çıkması sonucu öldüğü, otopside maktulün sol juguler bölgede katatrer izi, sağ el sırtında 3, 4 ve 5. parmaklarda ve sol el 3. parmak sırtında yaralanma olduğu, olayda kullanılan silahın ...’e ait olduğu, olay yerinde elde edilen silah ve 2 adet kovan, 2 adet mermi çekirdeğinin belirtilen silahtan ateş edildiği, maktulün üzerinden çıkan giysiler gönderilerek aldırılan Ankara Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 11/02/2012 tarihli ekspertiz raporuna göre atışın uzağa yakın atış olarak değerlendirildiği, müteveffa ve şüpheli ...'den alınan el svaplarında atış izine rastlanmadığı, ...'ın elinde ve üstünde svap izleri bulunduğu, ...'ın silah bakım teknisyeni olduğu, ekspertiz raporunda olay sonrası ele geçirilen “... Bçvş Beni Affedin Ben bu utançla kimsenin Yüzüne bakamam Ailemde Böyle öldüğümü bilmesin, ...” (kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ... olduğu Ekspertiz Raporunda ... şeklinde geçtiği belirtilmiş) şeklindeki intihar notundaki yazının şüpheli ...'e ait olmadığı, maktulün yazılarına benzediğinin belirtildiği, maktulün ölümü P. Çvş. ...’a ait cep telefonunun maktul tarafından çalındığı ve bu olay nedeniyle de intihar ettiği değerlendirerek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Maktulün ölü bulunduğu odanın kilitli olan kapısını nasıl açtığı konusunun, maktulün vücudundaki yara izleri ve olay yeriyle ilgili tüm teknik bulgulara nazaran Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi tarafından açıklığa kavuşturulması gerektiği,

Maktulün ölü bulunduğu odanın kilitli olan kapısını nasıl açtığı konusunun, maktulün vücudundaki yara izleri ve olay yeriyle ilgili tüm teknik bulgulara nazaran Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi tarafından açıklığa kavuşturulması gerektiği,

Olay sırasında içtima alanında bulunan askerlerden ...’ın 15/05/2014 tarihli ifadesinde; tek el silah sesi duyduğunu, bu sesi o anda içtimada bulunanların hepsinin de duyduğunu söylediği, oysa olay yerinde iki adet boş kovan ve iki adet mermi çekirdeği bulunduğu, bu durumda tanıklara kaç el silah sesi duyduklarının sorularak çelişkinin giderilmesi gerektiği, keza maktulün, şüpheli ... ve ...’ın kaldıkları odada silah bulunduğunu nereden nasıl bildiği hususunun da araştırılması gerektiği,

20/06/2014 tarihli bilirkişi raporunda 2 adet mermi çekirdeğinin bulunduğu, ilk atışın dışa doğru atıldığı ve kapıyı delip koridorda bulunduğu, 2. atışın da vücuda girip çıktığı, atışın uzağa yakın ateş olduğu, atışın 4 cm ile 100 cm arası olduğu, olayda kişinin kendisine karşı bu eylemi yapabileceği veya başkasının zorlamasıyla da veya başkası tarafından da yapılabileceğine dair rapor sunulduğu, maktulün el svaplarında atışın artıklarına rastlanmadığı dikkate alındığında, şüpheli ve tanık ifadeleri ile olay yerinin teknik bulgularına ait bilgiler Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas Dairesine gönderilerek maktulün teknik olarak kendi kendini vurmuş olup olamayacağı hususunda rapor aldırılması gerektiği,

İntihar notu yazısında maktülün isminin “...” olarak yazılı olduğu, oysa bir kimsenin kendi ismini yanlış yazması ihtimalinin hayatın olağan akışına göre çok düşük olacağı dikkate alındığında, ...’ın elinde ve üstünde svap izleri bulunduğu ve şüpheli ... silahının bulunduğu odada kaldığı dikkate alındığında, ...’ın da el yazısı örnekleri alınarak bunların, intihar notundaki yazılarla Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi tarafından karşılaştırılması gerektiği,

Gözetilmeksizin eksik soruşturmaya dayalı olarak şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak üzere itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20/01/2017 gün ve 2017/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemine konu karar; Müteveffa ...’ın 17.12.2012 tarihinde vefat etmesi olayına ilişkin olarak şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7’nci Kolordu Komutanlığı Askerî Savcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi kararına ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay Yüksek (1). Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2766, Karar No: 2024/3669, Tarih: 05.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2766 E.  ,  2024/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2325 E., 2019/2395 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2019/2395 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1 maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığa tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 16.12.2019 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9333, Karar No: 2019/29772, Tarih: 09.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/9333 E.  ,  2019/29772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve katılma isteğinde bulunan şikayetçi Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

02/11/2011 tarihinde, Gaziantep Merkezli .... A.Ş unvanlı firma adına tescilli 2010/D1-07005 dahilde işleme izin belgesi kapsamında 25/10/2011 tarihli ve 11270100EX049557 sayılı ihracat beyannamesine bağlı olarak 25/10/2011 tarihli ve TR085681 sayılı transit beyannamesi muhteviyatı "kırık besi yemi" olarak beyan edilen ürünü taşıyan araçta yüklü bulunan 26.520 kg olan eşyanın Habur Gümrük İdaresi görevlilerince yapılan fiziki tespitinde ''İpek Freed Mills'' ibareli çuvallarda arpa cinsi eşya olduğu, yine aynı firma adına tescilli 2011/D1-05645 dahilde işleme izin belgesi kapsamında 25/10/2011 tarihli ve 11270100EX049278 sayılı ihracat beyannamesine bağlı olarak 24/10/2011 tarihli ve TR085068 sayılı transit beyannamesi, 25/10/2011 tarihli ve TR085545 sayılı transit beyannamesi, 25/10/2011 tarihli ve TR085547 sayılı transit beyannamesi, 24/10/2011 tarihli ve TR085064 sayılı transit beyannamesi, 24/10/2011 tarihli ve TR085060 sayılı transit beyannamesi, 24/10/2011 tarihli ve TR085057 sayılı transit beyannamesi ve 25/10/2011 tarihli ve TR085538 sayılı transit beyannamesi muhteviyatı "kırık besi yemi" olarak beyan edilen ürünü taşıyan 7 ayrı araçtaki 126.590 kg olan eşyanın Habur Gümrük İdaresi görevlilerince yapılan fiziki tespitinde ''İpek Freed Mills'' ibareli çuvallarda arpa cinsi eşya olduğunun tespiti üzerine şirket yönetim kurulu başkanı ... ve beyannamelerde imzası bulunan gümrük müşaviri ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış olup,

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında; dava konusu eşyanın Gaziantep ilinde bulunan fabrikalarından yüklendiğini, fabrikalarında 5 adet yükleme bandı bulunduğunu, bunlardan 3 no'lu banttan kırık besi yemi, 4 no'lu banttan ise arpa cinsi eşya yüklenmekte olduğunu, eşyaların yüklendiği tarihte gece vardiyasında yükleme yapacak araç sayısının 29 olduğunu, 8 araç şoförünün sıra beklememek için 4 no'lu banda yanaşarak yanlışlıkla ihracat yükü olan arpa cinsi eşyayı araçlara yüklediklerini, yüklemeden sorumlu firma çalışanının da bunu gözden kaçırdığını, DİR otomasyon sisteminden görülebileceği üzere 2010/D1-07005 ve 2011/D1-05645 dahilde işleme izin belgeleri kapsamında yurda şirketlerince ithal edilen arpa, buğday, mısır ve ham ayçiçeği yağı cinsi eşya bulunmadığını, sehven yüklenen 8 araçtaki arpa yükünün Gaziantep Gümrük İdaresi'nce tescilli 04/11/2011 tarihli ve 51997 sayılı beyanname ile Irak ülkesindeki aynı firmaya ihracatının yapıldığını, kırık besi yemi yerine arpa cinsi eşya göndermelerinin kendilerine menfaat sağlamadığını, dava konusu olaydan dolayı teşvik, sübvansiyon ve parasal iadelerden yararlanmadıklarını beyan ettiği, sanık müdafiinin ise yazılı ve sözlü beyanlarında; müvekkiline ait şirketin yem üretimi yanı sıra tahıl ticareti de yapmakta olduğunu, şirketin Irak ülkesinde bulunan ... şirketi ile kırık besi yemi ve arpa ticareti konusunda anlaşma sağladığını, akabinde bu amaçla ihracata uygunluk ve izin belgesi alındığını, olay tarihinde yükleme yapan 29 araçtan 21 aracın Gümrük İdaresi'nde gerekli kontrollerden geçerek Irak'a yükü götürdüklerini, yanlış banttan yükleme yapan 8 araca ilişkin olarak ise işlem yapıldığını, tespit edilen arpa cinsi eşyanın dahilde işleme izin belgeleri kapsamında yurtdışından temin edilen bir eşya olmayıp yurt içinden satın alma yoluyla temin edildiğini beyan ettiği, sanık ...'nün aşamalardaki savunmalarında ise; eşyayı görme imkanına sahip olmadığını, kendisine getirilen evraklara göre beyanda bulunduğunu, sunulan evrakların dahilde işleme izin belgelerine uygun olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği,