muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/194, Karar No: 2020/6275, Tarih: 10.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/194 E.  ,  2020/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, kayıp-kaçak bedeline ilişkin talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, belediye tüketim vergisi, ... payı ve Elektrik Enerjisi Fonuna ilişkin talep yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 10/11/2020 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.540 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 20.556,15 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18591, Karar No: 2011/1040, Tarih: 24.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18591 E.  ,  2011/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, eski hale iade, ecrimisil ve meydana gelen zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, eski hale iade, ecrimisil ve meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3884, Karar No: 2022/3031, Tarih: 20.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3884 E.  ,  2022/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Seydişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27/11/2015 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/01/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine; davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından ... Ticaret ünvanı ile 534 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki LPG istasyonunun, davacının maliki olduğu 534 ada 2 parsel sayılı taşınmaza müdahalede bulunduğunu, buna ilişkin aynı mahkemede 2014/232 D.iş. sayılı dosyada tespitte bulunulduğunu, davalının işlettiği istasyon hakkında açılan ruhsat iptaline ilişkin Konya 2. İdare Mahkemesi Başkanlığının 2014/1540 Esas sayılı dosyasında da taşınmazına haksız müdahalenin tespit edildiğini, taşınmazın LPG istasyonu tarafından tel örgüyle çevrilerek ardiye ve araç yıkama alanı olarak kullanıldığını, davalının taşınmazını ardiye, yıkama alanı, yol ve park yeri olarak rızası olmadan kullandığını, davalıya ihtarname gönderildiğini, bu nedenlerle açılan davanın kabulü ile taşınmaza davalı tarafından yapılan elatmanın önlenmesini, istasyona ait tüm teçhizat ve ağaçların kaldırılmasını, şimdilik 750 TL ecrimisil (tespitten önceki 5 yıl için) bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia edilen hususların gerçeği yansıtmadığını, davalıya ait istasyonun EPDK ve belediyelerden alınan ruhsatlarla açıldığını, tamamen yasal olarak işletildiğini, aldığı ruhsata ilişkin Konya 2. İdare Mahkemesi tarafından verilen karar üzerine işletmenin durdurulduğunu ve çalıştırılmadığını, davacının taşınmazına herhangi bir tasarrufta bulunmadığını, bir süreli kullanımının ise davacının rızası ile olduğunu, araç park etmenin belli sürelerde olduğunu, yol olarak kullanıldığı hususunun ise kendisi ile alakalı olmadığını, davacı tarafından haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; “Davacının davasının kısmen kabulü ile, davacıya ait Seydişehir ilçesi, ... Mahallesi, 534 ada 2 parsel No'lu taşınmaza 18/07/2016 tarihli fen bilirkişi raporu ile krokide belirtilen 33,00 metre karelik elatmanın önlenmesi ile fen bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde kırmızı renkle boyanarak gösterilmiş beton dökülü kısmın kal'ine, davacı tarafın taşınmaz üzerinde olan ağaçların kal'i yönündeki talebinin reddine, 5040,00 TL ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

Hükmün davacı ve davalı vekillerince istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince; “Davacının istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen nedenle kısmen kabulüne, sair istinaf taleplerinin reddine, Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/01/2018 tarihli, 2015/696 Esas, 2018/66 sayılı Kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, açılan davanın kabulüne, Konya ili, Seydişehir ilçesi, ... Mahallesinde 534 ada 2 parsele davalı tarafça LPG istasyonu işletimi esnasında yapılan oto yıkama işi nedeniyle tamamına elatıldığı anlaşıldığından elatmanın önlenmesine, davalının davacıya ait taşınmazda istasyonda oto yıkama işi için 18/07/2016 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen ve kırmızı ile belirtilen 33 m2 beton dökmek suretiyle yapmış olduğu yolun ve taşınmazlarda araç yıkama nedeniyle oluşan ağaçların tamamının kal'ine, 5.040,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının yerinde görülmeyen istinaf talebinin HMK 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine,” karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; davacı, maliki olduğu 534 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tümüne yönelik olarak davalı müdahalesinin olduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise müdahalede bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları, dinlenen tanık beyanları, tespit dosyası ve idare mahkemesince yapılan keşif ile sonrasında alınan raporlar birlikte değerlendirildiğinde, davalı ...'in işletmiş olduğu istasyonda araçların yıkama işinin yapılması nedeniyle araçların yıkandıktan sonra davacıya ait taşınmaz üzerinde kaldıkları, yine taşınmazın 33,00 m2’lik alanına beton döküldüğü ve taşınmazın üzerinde davalıya ait devamlı bir minibüsün bulunduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazın tamamına yönelik davalı müdahalesi olduğu görülmüştür. Her ne kadar bu doğrultudaki bölge adliye mahkemesi kararı isabetli olsa da, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davalı tarafından dikildiği dosya kapsamı itibariyle şüpheye yer vermeyecek şekilde sübut bulmadığı halde, işletmede kullanılan suların tahliye edilmesi gerekirken sağlanmadığı ve suların davacının taşınmazı üzerinde kalması sağlanarak bu parsel üzerinde davacının istemi olmaksızın ağaçların oluşmasına yol açtığı gerekçesiyle dava konusu taşınmazdaki ağaçların da davalı tarafından meydana getirildiğinin kabulü ve kal'ine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus kararın bozulmasını gerektirir ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/2. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile, bölge adliye mahkemesi kararının A\3-)b- bendindeki “ve taşınmazlarda araç yıkama nedeniyle oluşan ağaçların tamamının” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27376, Karar No: 2013/14052, Tarih: 18.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/27376 E.  ,  2013/14052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1948, Karar No: 2011/20484, Tarih: 05.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/1948 E.  ,  2011/20484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıkların otomobille katılanın aracını durdurarak, işledikleri yağma eyleminde TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrası (d) bendinin uygulanma olanağı bulunmadı halde, hüküm kurulurken anılan bendinde gösterilmesi temel ceza belirleme gerekçesi karşısında sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosyada bulunan sanık ...'ın almış olduğu disiplin cezasına itiraz ettiği 06.02.2009 tarihli dilekçesiyle ilgili olarak Mahkemesince işlem yapılması, Kocaeli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin gerekçeli birleştirme kararındaki yazman imzasının yerinde tamamlanması ve sanık ...'ın nüfusa kayıtlı olduğu ilçe adının Mahkemece eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile savunmanlarının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4187, Karar No: 2021/2081, Tarih: 02.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4187 E.  ,  2021/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle, kamu davasının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8622, Karar No: 2018/354, Tarih: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/8622 E.  ,  2018/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmaların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, davalı şirketin Erdemli İlçesi'nde farklı yerlerde bulunan arazilerindeki narenciye işlerinde 1998 yılı başlarından 2007 yılı ortalarına kadar, 2007 yılı ortalarından 10.10.2011 tarihine kadar ise aynı şirketin Akdeniz Mahallesi'ndeki fabrikasında çalıştığını beyan ederek davalı işyerinde geçen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı şirkete ait işyerinde getir-götür, hamallık ve orta işlerinde çalıştığını beyan eden davacı adına davalı şirket tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, davalı şirketin 1995 yılında kurulduğu, ancak 05.08.2010 tarihinde 5510 sayılı Yasa kapsamına alındığı, sadece 2010/8 ve 10. aylar arasına ait dönem bordrolarının dosya içerine alındığı ve bu bordrolarda da ... ile ...'ün isimlerinin bulunduğu, bordro tanığı ... tarafından; davalı şirketin Mersin Akdeniz İlçesi'ndeki sebze halinde bulunan komisyon dükkanında 2010-2012 yılları arasında muhasebe elemanı olarak çalıştığının, işyerinde devamlı olarak çalışan 3 kişi bulunduğunun, ... bey ve kendisinin büro elemanı olarak çalıştıklarının, ismini hatırlayamadığı bir kişinin ise devamlı hamal ve devamlı getir götür işlerinde çalıştığının, davacının ismini ise davalı şirketin Erdemli ve Kargıpınarı'nda bulunan bahçelerinde yevmiye usulü bahçe işçisi olarak çalıştığı şeklinde duyduğunun, davalı şirketin değişik yerlerde bulunan bahçelerinde bu şekilde ürün toplamak için yevmiyeli işçi çalıştırdığının, davalı şirketin Kargıpınarı'nda bir narenciye fabrikası olduğunun beyan edildiği, bordro tanığı ...'ün talimat ile alınan ifadesinde; kendisi davalı şirkette 2009 yılında işe başladığında davacının kendisinin yardımcısı olarak çalıştığının, iş yerlerinin

narenciye paketleme servisi olduğunun, davacının esas görevinin daha çok zirai tarım faaliyetleri ile ilgilenmek olduğunun ve ilaç, gübreleme, sulama işlerini yaptığının, boş zamanlarında da kendisine yardımcı olduğunun, davacının ne kadar maaş aldığını bilmediğinin, ancak davacının sürekli hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının, yevmiyeci olmadığının, patronlarından ve komşu işyeri sahiplerinden davacının kendisinden önce de çalıştığını duyduğunun beyan edildiği, komşu işyeri tanıklarından iki si tarafından; davacının davalı şirkete ait fabrikada çalıştığı, ancak hangi tarihler arasında çalıştığını bilmedikleri yönünde beyanlarda bulunulduğu, diğer komşu işyeri tanıklarının ise davacıyı tanımadıklarını beyan ettikleri, davacı tanıklarının da; davacının davalı şirket ortaklarının akrabası olduğu ve yazın ağaçların bakım işini, kışın da kesim işini yaptığı, davalı işyerinde çalıştığı yönünde beyanlarda bulundukları, davalı tanığı ... tarafından da; kendisinin davalı şirkete ait Kargıpınarı petrol ofisi karşısında bulunan fabrikada 05.02.2007 tarihinden itibaren çalıştığının, davacının 2008-2009 ve 2010 yılları arasında davalı işyerinde yevmiyeci olarak çalıştığının, ancak iş olmasa bile davacının her gün işe gelip gittiğinin, davacının parasını zaman zaman kendisinin zaman zaman ise ...'un ödediğini beyan ettiği, davalı tanığı ... tarafından ise; 2001 yılında ...'un yevmiyecisi olarak çalışmaya başladığının, davacının 2004 yılı Ekim ayında ...'un anne ve babasının bağ bahçesinde yevmiyeci olarak çalışmaya başladığını, davacının fabrika kurulana kadar bu şekilde çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların Kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi ile halen 5510 sayılı Yasa'nın 86. maddesi olan bu tür davalarda; öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenilen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları ya da komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.09.1999 gün 1999/21-510-527, 30.06.1999 gün 1999/21-549-555, 05.02.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 03.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578 ve 01.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda ise; her ne kadar mahkemece davacı tarafından çalışmalarının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de bordro tanığı ... tarafından; davacının kendisinin yardımcısı olarak çalıştığını, davalı tanığı ... tarafından da davacının her gün işyerine geldiğinin beyan edildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; söz konusu tanık beyanlarından davacının sadece yevmiyeci olarak geçici işler için davalı şirkete ait işyerinde bulunmadığı anlaşıldığı halde, davacının davalı şirkette geçen çalışmalarının hizmet aktine dayanıp dayanmadığı tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının, talep ettiği dönemdeki çalışmalarının hangi tarihler arasında nerede, kimlere ait işyerinde veya azilerde geçtiği, ücretini ne şekilde kimden aldığı, yaptığı işler ve kimler ile birlikte çalıştığı hususlarında detaylı beyanını almak ve birlikte çalıştığını beyan ettiği kişileri dinleyerek davacı beyanı gereğince gerekli araştırmaları yapmak, daha önce dinlenilen tanıklar haricinde; davacının çalıştığını beyan ettiği işyerlerine komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri tespit ederek dinlemek, davalı şirketin talep edilen dönemde malik sıfatıyla ya da kiralama yöntemi ile sahip olduğu arazileri araştırmak ve böylece toplanan deliller değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece söz konusu fiili ve hukuki gerçekler dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5445, Karar No: 2018/3326, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5445 E.  ,  2018/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında;