muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9113, Karar No: 2011/9739, Tarih: 22.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9113 E.  ,  2011/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.01.2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı tahsili istemleri ile açılmıştır.

Davalı, akdi ilişkinin varlığını inkar etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki akdi ilişkinin varlığı davacı tarafından ispat edilemediğinden bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Eser sözleşmesinden kaynaklanan bu gibi davalarda eserin meydana getirilerek iş sahibine teslim edildiğini ispat yükü yükleniciye, eser bedelinin ödendiğini ispat yükü ise iş sahibine aittir. Taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmamaktadır. İş sahibi, akdi ilişkinin varlığını inkar ettiğinden dava konusu miktara göre işlemin HUMK’nun 288. maddesi uyarınca yazılı delille kanıtlanması gerekir. Aynı yasanın 289. maddesi gereğince tanık ancak karşı tarafın açık muvakafatı halinde dinlenebilir. Başka bir deyişle, davalının açık onayı olmadan tanık dinlenmesi ve akdi ilişkinin varlığının dinlenen tanık sözleri ile kanıtlandığının kabulü yasaya aykırıdır. Davacı yemin deliline dayanmış, bu hakkı da hatırlatılmış, davalı yöneltilen yemini eda etmiştir.

Eserin meydana getirilerek iş sahibine teslim edildiği ispat edilmediğinden davacının bütün temyiz itirazları yerinde olmayıp, reddi gerekir.

./..

2011/9113 - 2011/9739 -2-

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Davalı yargılama aşamasında vekille temsil edilmiştir. Davacı tarafından açılan dava reddedildiğinden HUMK’nun 417. maddesi gereğince yargılama giderlerinden, bu arada avukatlık ücretinden davacı sorumludur. Mahkemece davalının duruşmada vekille temsil edildiği gözden kaçırılarak vekille temsil olunan davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi doğru olmamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22956, Karar No: 2012/15451, Tarih: 18.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/22956 E.  ,  2012/15451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19094, Karar No: 2016/438, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19094 E.  ,  2016/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2011/457-2014/413

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2930, Karar No: 2022/3910, Tarih: 23.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2930 E.  ,  2022/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.11.2021 tarih ve 2015/293 E. - 2021/1186 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece dava dosyasının 12/10/2018 tarihinde 1. kez, 21/12/2020 tarihinde 2. kez işlemden kaldırıldığı, davacı vekilinin 02/11/2021 tarihli duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle HMK’nun 150/6 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/05/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

07.04.2010 tarihinde açılan davada, Dairenin 09.10.2014 tarihli bozma ilamı üzerine 2015/293 Esas sayılı dosyada devam edilen yargılama sonucunda, yerel mahkemenin 02.11.2011 tarihli oturumunda HMK 150/6 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

06.07.2021 tarihli oturumda, dava 02.11.2021 günü saat 13:35’e talik edilmiş olup, 02.11.2021 günü belirlenen saatte taraf vekillerinin duruşmaya gelmemeleri nedeniyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Aynı gün davacı vekilince verilen dilekçe ile, Anadolu 8. İş Mahkemesi’nin 2020/802 sayılı dosyasında tanıklarının dilendiği, duruşmaya ancak 13:39'da yetişebildiği bildirilerek 8. İş Mahkemesi duruşma tutanağını da ibraz edilmek suretiyle mazeretin kabulü ile davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karardan rücu edilmesi istenmiştir.

Yerel mahkemece de aynı konuda tutanak düzenlenmiş, davacının 02.11.2021 tarihli dilekçesi konusunda olumlu-olumsuz bir karar verilmeksizin dosya temyiz incelemesi için Daireye gönderilmiş, çoğunluk görüşü doğrultusunda davanın açılmamış sayılmasına ilişkin yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorun.

6100 sayılı HMK 95. maddesinde elde olmayan sebeplerle kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimsenin eski hale getirme talebinde bulunabileceği, “Yasa'nın 98. maddesinde de yapılmayan işlem için eski hale getirmenin, bu işlem hakkında hangi mahkemede inceleme yapılacak idiyse o mahkemeden talep edileceği” düzenlenmiştir.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorun.

6100 sayılı HMK 95. maddesinde elde olmayan sebeplerle kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimsenin eski hale getirme talebinde bulunabileceği, “Yasa'nın 98. maddesinde de yapılmayan işlem için eski hale getirmenin, bu işlem hakkında hangi mahkemede inceleme yapılacak idiyse o mahkemeden talep edileceği” düzenlenmiştir.

Davacı vekilinin, 02.11.2021 tarihli mesleki mazeret konulu dilekçesi HMK 95 vd. maddelerinde düzenlenen eski hale getirme istemine ilişkin olup, Yasa'nın 98. maddesi gereğince bu konuda karar verme yetkisi yerel mahkemeye mevdudur.

Oysa yerel mahkemece, davacının eski hale getirme talebi konusunda olumlu-olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bu halde, açılmamış sayılma kararına ilişkin temyiz incelemesi yapılması HMK 95 vd. maddesi hükümlerine aykırıdır.

Davacının eski hale getirme talebi konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde temyiz incelemesi sonucunda yerel mahkeme kararının onanması isabetli olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/5733, Karar No: 2016/2959, Tarih: 07.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5733 E.  ,  2016/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, Kasten öldürmeye teşebbüs,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktul . kasten öldürme, mağdur. ise kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçların vasfına, tahrikte indirim miktarına, meşru savunmanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinden yaklaşık 2 ay kadar önce sanık . o dönem birlikte yaşadığı tanık . taksicilik yapan . arabasına müşteri olarak bindiği, araçta maktul. de bulunduğu, maktulle mağdur tarafından tanığa hitaben sanığı kast ederek "o şerefsiz, hırsız, onun ailesi pavyonda çalışıyor, o sana bakamaz, ondan ayrıl, onunla işin olmasın, kendine bakamıyor, sana bakarız, dişlerini yaptırırız" şeklinde sözler söylendiği, bu durumun . tarafından sanığa aktarıldığı, 24/09/2013 günü

maktul . ile karşılaşan . çıkan tartışma sırasında kafa atmak suretiyle maktulü dövdüğü, bu olay nedeniyle . Cumhuriyet Başsavcılığının . sayılı soruşturma evrakı üzerinden soruşturma yürütüldüğü, olay günü tekrar karşılaştıklarında ise.3 adet bıçak darbesiyle maktulün ölümüne, 3 adet bıçak darbesiyle de, mağdur .yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

1- Sanık ile maktul arasında olaydan 2 gün önce gerçekleşen olaya ait olan ve. Cumhuriyet Başsavcılığının . sırasına kayıtlı soruşturma dosyasının getirtilerek incelenmesinden sonra sonucuna göre haksız tahrik yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2- Sanığın mağdur. sadece biri hayati tehlike oluşturan 3 bıçak darbesi vurduğu ve eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşılan olayda, kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza tayini yerine çok daha vahim olaylarda uygulanabilecek biçimde en üst sınırdan 15 yıl hapis cezası tatbiki suretiyle fazla ceza verilmesi,

3- 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve . sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12455, Karar No: 2012/17713, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12455 E.  ,  2012/17713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/09/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul olunmuş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının verilen bir iftar yemeği sonrasında yaptığı konuşmada kendisine hakaret ettiğini, kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, konuşmasında davacıya hakaret etmediğini konuşmanın yeri ve zamanının belirtilmediğini, davanın usul ve esas yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından söylenen sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu kanaatine varılarak istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Duruşma tutanaklarına yansıyan taraf vekilleri beyanlarından, davacının şikayeti üzerine iddia edilen konuşma nedeniyle davalı hakkında Sakarya 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/516 Esas sayılı dosyasında hakaret eylemi nedeni ile kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle davalı hakkında açılan ceza davasının sonucu beklenerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bu bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9915, Karar No: 2021/3111, Tarih: 23.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9915 E.  ,  2021/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli yağma suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/01/2020 tarihli ve 2019/56180 soruşturma, 2020/4766 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/03/2020 tarihli ve 2020/1203 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 22/10/2020 gün ve 94660652-105-01-13200-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/100100 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/03/2020 tarihli kesin kararından sonra aynı hususta sonradan verilen Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/06/2020 tarihli ve 2020/3138 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/1. maddesi gereğince suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebileceği nazara alındığında; somut olayda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/01/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın e-tebligat vasıtasıyla müşteki vekiline 08/02/2020 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki vekilinin ise onbeş günlük yasal itiraz süresinin tamanlanacağı 24/02/2020 tarihinden önce 21/02/2020 tarihli dilekçe ile süresinde itirazda bulunduğu gözetilmeden, itirazın esastan incelenmesi yerine, yazılı şekilde süreden reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/03/2020 tarihli kesin kararından sonra aynı hususta sonradan verilen Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/06/2020 tarihli ve 2020/3138 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/03/2020 tarihli kesin kararından sonra aynı hususta sonradan verilen Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/06/2020 tarihli ve 2020/3138 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müşteki vekiline 08/02/2020 tarihinde e-tebligat vasıtasıyla tebliğ edildiği, mercii Adana Ceza Hakimliğince itiraz dilekçesinin 15 günlük yasal süresinden sonra verildiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, yasal sürenin son günü 21/02/2020 günü olup, 23-24/02/2020 tarihlerinin hafta sonu olduğu, tatilin bitmesini müteakip ilk iş günü olan 24/02/2020 tarihinde ise itiraz dilekçesinin verilmiş olduğu nazara alınarak, itiraz konusunda esastan inceleme yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile nitelikli yağma suçundan şüpheliler..., ... ve ... haklarında Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/03/2020 tarihli ve 2020/1203 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14368, Karar No: 2017/7166, Tarih: 07.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14368 E.  ,  2017/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Sanığın dolandırıcılık suçundan dolayı mahkumiyetine dair hükmün süresinde temyiz edilmediğinden dolayı, temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip 17.03.2016 tarihinde tebliğ edilen 11.02.2016 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, süre geçtikten sonra yaptığı, 10.06.2016 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair 20.06.2016 tarih ve 2015/135-2016/40 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın 30.06.2016 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5616, Karar No: 2019/4684, Tarih: 21.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/5616 E.  ,  2019/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Davanın konusunu oluşturan suç tutanağında suç konusu yerde açma ve ağaç kesmenin yapıldığı ve açılan sahanın artık ve dalları yakılarak temizlendiğinin, orman mühendisi bilirkişi raporuna göre suç konusu yerde ağaç kesme suretiyle açma yapıldığının bildirilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.