muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29537, Karar No: 2016/8466, Tarih: 03.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/29537 E.  ,  2016/8466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 04/03/2014 tarihli hükme yönelik 14.05.2014 tarihli temyiz dilekçesi ile 01.07.2014 tarihli ek karara yönelik 04.07.2014 tarihli temyiz itirazlarının mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine dair, 01/07/2014 gün ve 2012/571 Esas, 2014/137 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13223, Karar No: 2011/1547, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13223 E.  ,  2011/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Belediye Başkanlığı'ndan gelen yazıda, dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde, imar planı dahilinde, belediyenin su, yol, kanalizasyon ve ulaşım hizmetlerinden yararlandığı, mevcutta tarımsal amaçlı kullanıldığı belirtilmiş, ancak içinde bulunduğu imar planının türü ve ölçeği, tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı belirtilmemiştir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama) belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan dut, kavak ve ceviz ağaçlarının 2010 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının Tarım İl Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3468, Karar No: 2021/1920, Tarih: 25.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3468 E.  ,  2021/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Vergi tekniği ve vergi suçu raporlarına göre sanığın yetkilisi olduğu şirketin mükellefiyet kaydı 30.09.2006 tarihi itibarıyla resen terkin edildiği hâlde, anılan şirketin 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin ibrazının istenilmesi nedeniyle, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 15.12.2007 ve 17.06.2008 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13817, Karar No: 2017/2275, Tarih: 01.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13817 E.  ,  2017/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkili ile davalının boşandıklarını, karar ile birlikte müşterek çocuklar Ramazan ve Emre'nin velayetlerinin davacıya bırakıldığını, kararın kesinleşme tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 150 TL yoksulluk nafakası ve her bir çocuk için de aylık 75 TL'er iştirak nafakası takdir edildiğini, ancak ağırlaşan hayat şartları, ekonomik şartlar, çocukların okula gitmeleri, anneleri müvekkilinin ev hanımı olması, takdir edilen nafakalar ile geçinmelerinin artık imkansız hale geldiğini, mahkemece takdir edilen nafakaların artırılarak davacı için aylık 150 TL olan yoksulluk nafakasının aylık 350 TL'ye, müşterek çocuklar Emre ve Ramazan için aylık 75'er TL olan iştirak nafakasının aylık 300,00'er TL'ye çıkartılarak toplam 950,00 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; asgari ücretle çalışırken işten ayrıldığını ve babasının evinde ikamet ettiğini, davacının açmış olduğu nafaka davasını kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, Arsin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2009/4 Esas, 2010/224 Karar sayılı kararı ile davacı için takdir edilen aylık 150,00 TL yoksulluk nafakasının 150,00 TL daha artırılarak aylık 300,00 TL'ye çıkartılmasına, müşterek çocuklar için takdir edilen aylık 75,00'er TL iştirak nafakasının 125,00'er TL daha artırılarak aylık 200,00'er TL'ye çıkartılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığından reddi gerekir.

2) Davalının yoksulluk nafakasının artırımı talepli davaya yönelik temyiz itirazı yönünden;

../..

-2-

Dava,yoksulluk nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

TMK'nun 175.maddesi "Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Kanunda öngörülen şartlar davacı lehine gerçekleştiği takdirde, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir."

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırmada, davacının sosyal ve ekonomik durumunun tespit edilmediği anlaşılmaktadır.

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırmada, davacının sosyal ve ekonomik durumunun tespit edilmediği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; davacının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılarak tespit edilmesinden sonra, tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilip, nafaka takdir edilirken taraflar arasında mevcut olan denge durumu da dikkate alınarak,TMK md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi nazara alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27701, Karar No: 2020/630, Tarih: 20.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27701 E.  ,  2020/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren bünyesinde elektrik teknisyeni olarak görev yaptığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından davacının 15 yıl sigortalı ve 3600 prim ödeme gün sayısının bulunduğunun davacıya bildirildiğini, davacının ilgili yazıyı aldıktan sonra 15.08.2013 tarihinde davalı işverenliğe karşı ihtar keşide ederek durumu belirtip kıdem tazminatı ödenmesi talebinde bulunduğunu, davalı işveren tarafından taleplerin olumlu karşılandığını ancak sonrasında istifa etmesi suretiyle çıkış verilebileceğinin söylendiğini beyanla kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinden ayrıldıktan sonra ilk iş gününde yeni bir işe başladığını, davacının TEİAŞ Yük tevzi gölbaşı işlemte müdürlüğünde 19.08.2013 tarihinde işe başlayabilmek adına 16.08.2013 tarihinde davalı iş yerinden istifa ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin feshinden önce ... Genel Müdürlüğü'ne iş başvurusunda bulunduğu, ...İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı'nın 12.07.2013 tarihli yazısı ile davacının işe başlamak için gerekli evrakları ile birlikte 18.07.2013 tarihinde ... Genel Müdürlüğü'nde hazır bulunmasının istenildiği, ... Yönetim Kurulu'nun 26.07.2013 tarih ve 28-361 sayılı kararı ile davacının şirketlerinde açık bulunan muhtelif pozisyonlara yerleştirilmesinin uygun görüldüğü ve bu kararın davacıya 02.08.2013 tarihinde bildirildiği ve 15 gün içerisinde göreve başlamak için müracaatının gerektiğinin bildirildiği, davacının ... 'da işe başlamak amacıyla davalı işverene 16.08.2013 ( cuma günü ) tarihli istifa dilekçesini verdiği ve 19.08.2013 ( pazartesi günü ) ... 'da işe başladığının anlaşıldığı, davacının emekli olduktan sonra istediği yerde çalışma özgürlüğü bulunmasına karşın davacının emekli olma yasal hakkını kullanmadan önce ...' da iş bulduğu, işe başlama iradesini ...'a bildirdiği gibi 16.08.2013 tarihli istifa dilekçesi ile başka bir yerde işe başlayacağı iradesini davalı işverene bildirdiği, davacının fesih hakkını Medeni Kanun' un 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına uygun olarak kullanmadığı, hakkın kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunamayacağı, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Temyiz:Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:İş sözleşmesinin emeklilik sebebine dayalı olarak feshetmesine rağmen işçinin başka bir işte çalışmaya başlamasının kanuni hakkın kötüye kullanımı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasının dördüncü bendinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla ayrılması halinde, kıdem tazminatına hak kazanılabileceği hükme bağlanmıştır. O halde anılan hüküm uyarınca, fesih bildiriminde bulunulabilmesi için işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik, malullük ya da toptan ödemeye hak kazanmış olması şarttır. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrası (5) numaralı bent hükmüne göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer şartları yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş şartı sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle iş yerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin iş yerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer şartları tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Somut olayda; davacının 18.07.2013 tarihli dilekçesi üzerine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından düzenlenen 14.08.2013 tarihli yazıda sigortalılık süresinin 15 yıl 3600 günü tamamladığının belirtildiği ve davacının 15.08.2013 tarihli ihtarname ile davalı işverene başvurarak emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğinden kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiği, 16.08.2013 tarihli istifa dilekçesi ile de şirkette devam ettirdiği çalışmasının sonlandırılarak bundan böyle ... şirketinde çalışmak istediğini, SGK’ na sigortalılığının istifa nedeniyle sonlandırıldığının bildirilmesini talep ettiği ve 19.08.2013 tarihi itibari ile dava dışı ...’ da işe başladığı görülmektedir. 14.08.2013 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu yazısından davacının emekliliğe hak kazandığı ve 15.08.2013 tarihli ihtarnamesi ile de emeklilik sebebi ile kıdem tazminatın ödenmesi talebine yönelik iradesini ortaya koyduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İşçinin emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshetmesinden kısa bir süre sonra, yeniden çalışmasını gerektirecek durumlar ortaya çıkabileceği gibi, işçinin bu hakkını kendisi için daha olumlu sonuçlar doğurabileceğini düşündüğü bir başka işyerinde çalışma amacı ile de kullanması mümkündür. Sosyal Güvenlik Hukuku alanında yaş şartını da gerçekleştirmek sureti ile emekli olan işçilere sigorta destek primi ödeyerek çalışma imkanı tanındığı da dikkate alındığında, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/1-5 maddesindeki düzenleme açısından, kanun koyucunun amacının işçinin çalışma yaşamını fiili olarak sonlandırması olduğundan bahsedilemez. Çalışmakta olduğu işyerinde yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ilişkin yükümlülüklerini tamamlayan davacının, kendisi için çalışma şartlarının daha olumlu olduğunu düşündüğü bir iş yerinde çalışma amacı ile bu hakkını kullanması halinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına aykırı davrandığı kabul edilemez. Kanun ile tanınmış emeklilik sebebi ile fesih hakkının kullanması ile birlikte kıdem tazminatına hak kazanılacağının kabulü gerekir. Davacının hangi amaçla bu hakkı kullandığı, kıdem tazminatına hak kazanması açısından önem arz etmemektedir. Dolayısıyla davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2020 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21801, Karar No: 2016/984, Tarih: 27.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21801 E.  ,  2016/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 35/2, 62/1, 52/2, 53/1, 204/1, 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine yönelik hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kardeşi mağdur ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanıyla ilgili kayıp başvurusu yaparak...Nüfus Müdürlüğünden kendi fotoğrafı yapıştırılmış nüfus cüzdanı çıkarttıktan sonra mağdur ...'a ait taşınmazı tapu müdürlüğünde katılan ...'a sattığı olayda, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin cezalandırılmaya yeterli delil bulunmadığı, teşdit uygulanmaması gerektiği, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin gösterilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26525, Karar No: 2013/6186, Tarih: 26.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26525 E.  ,  2013/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/11978

MAHKEMESİ : Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2008

NUMARASI : 2006/435 (E) ve 2008/478 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde,hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım,aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği, sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Müştekinin zararı karşılanmadığından ve sanığın suç işlemeyeceği kanaatine varılmadığından sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi uygulanmamıştır” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörüldüğü için hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3-TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörüldüğü için hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15450, Karar No: 2017/8089, Tarih: 23.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15450 E.  ,  2017/8089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Sanığın dolandırıcılık suçundan dolayı mahkumiyetine dair hükmün süresinde temyiz edilmediğinden dolayı, temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip 01.07.2015 tarihinde tebliğ edilen 18.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, süre geçtikten sonra yaptığı, 09.07.2015 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair 13.07.2015 tarih ve 2013/267-2015/288 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın 13.08.2015 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.