muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4313, Karar No: 2023/3925, Tarih: 14.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/744, Karar No: 2020/4635, Tarih: 23.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/744 E.  ,  2020/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ZİLYETLİĞE DAYALI

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olmadığı belirtilerek, sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişiler kurulu ve taraf tanıkları ile teknik bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılması, yapılacak keşif sırasında davacının dayandığı tapu kaydının yöntemince uygulanıp kapsamının belirlenmesi, tapu kaydının sınırlarının yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmesi, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkânının sağlanması, bu şekilde davacının dayandığı tapu kaydının taşınmazı kapsayıp kapsamadığının kesin olarak belirlenmesi, taşınmazın kısmen ya da tamamen tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde, davacının zilyetliğe de dayanmış olması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu yerin öncesinin ne olduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmesi, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmesi, ziraat bilirkişi kurulundan, taşınmazın geçmişteki ve şimdiki niteliği, üzerindeki bitki örtüsü ve toprak yapısıyla ilgili ayrıntılı rapor alınması, rapora taşınmazın her yönden çekilmiş fotoğraflarının eklenmesinin istenmesi ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 107 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27035, Karar No: 2015/25695, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27035 E.  ,  2015/25695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2463, Karar No: 2018/10600, Tarih: 18.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2463 E.  ,  2018/10600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Müsadere Talebinin Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen beraat kararlarına ve müsadere talebinin reddi kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve suça konu olmayan ve orman alanında dikili halde bulunan kavak ağaçlarını müsadere talebinin reddine yönelik katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından; kavak ağacı alım satımı ile uğraşan sanık ...'ın, orman kadastrosu yapılmış suça konu alanda bulunan kavak ağaçlarını, sanık ...'tan satın alarak kestirip bir kısmını gönderdiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında ek savunması alınarak 6831 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca ve sanık ... hakkında ise 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken; yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1188, Karar No: 2024/4004, Tarih: 29.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1188 E.  ,  2024/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVACI/BORÇLU : ...

DAVALI/ALACAKLI : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo Senetlerine Mahsus Haciz yoluyla takipte borçlunun borca itiraz ederek takibin durdurulmasını talep ettiği icra mahkemesince; ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal 5 günlük süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın süreden reddine karar verildiği, borçlu tarafından yapılan istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedildiği görülmüştür.

İcra ve İflas Kanunu’nun 51/2. maddesi “Bir borçlu hakkında kanunda gösterilen sebeplerden dolayı icra talik edilmiş veya konkordato için mühlet verilmiş ise, o borçluya karşı takip muamelesi yapılamaz.” hükmünü içermektedir.

Bu hükme göre; talik (erteleme) süreleri içinde bir başka ifadeyle talik (erteleme) hallerinin devamı sırasında hiç bir icra takip işlemi yapılamaz. İcra takip işlemleri ise, icra organları tarafından borçluya karşı yapılan, borçlunun hukuki durumuna zarar vermeye elverişli olan ve cebri icranın alacaklı yararına ilerlemesi amacına yönelmiş bulunan işlemler olarak tanımlanabilir. (İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İkinci Baskı. Syf. 148)

Talik (erteleme) hallerinden biri de İİK.’nun 54. maddesinde yer alan borçlunun tutuklu veya hükümlü olması halidir. İİK.’nun 54. maddesinde; “Mümessili olmıyan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip icra dairesine bildirmiyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur.” hükmüne yer verilmiştir. Bu hükümde, kanuni veya akdi temsilcisi bulunmayan bir borçlunun tutuklu veya hükümlü olması halinde hakkındaki takibe nasıl devam edilebileceğine dair icra müdürünce yapılması gereken işlemler ortaya konmuştur.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri çerçevesinde somut olaya bakıldığında; borçlunun cezaevinde tutuklu olduğu sırada (tutuklandığı gün olan) 12/04/2019 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca ödeme emrinin tebliğ edildiği görülmüş olup bir icra takip işlemi olan ödeme emri tebliği, İİK’nun 54. maddesindeki yazılı usule aykırı yapıldığından yok hükmündedir. Bu nedenle borçlunun icra mahkemesine yaptığı 28/12/2020 tarihli itirazın süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri çerçevesinde somut olaya bakıldığında; borçlunun cezaevinde tutuklu olduğu sırada (tutuklandığı gün olan) 12/04/2019 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca ödeme emrinin tebliğ edildiği görülmüş olup bir icra takip işlemi olan ödeme emri tebliği, İİK’nun 54. maddesindeki yazılı usule aykırı yapıldığından yok hükmündedir. Bu nedenle borçlunun icra mahkemesine yaptığı 28/12/2020 tarihli itirazın süresinde olduğunun kabulü gerekir.

O halde; işin esası incelenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davanın süreden reddine, istinaf başvurusu üzerine de bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ :

Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 10.03.2022 tarih ve 2022/480 E. - 2022/357 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 11.03.2021 tarih ve 2020/1130 E.-2021/378 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17923, Karar No: 2015/32275, Tarih: 16.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17923 E.  ,  2015/32275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/8868

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2010/1535, 2011/1039

SANIK : A.. Ş..

KATILAN : Ş.. B..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine yönelik hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana kendisinin denizcilik şirketi olduğunu, eleman alacağını, gemi adamlığı belgesi çıkartacağını söyleyerek katılandan 700 TL ve nüfus cüzdanı fotokopisini alarak kayıplara karıştığı iddia olunan olayda, katılanın başka birçok kimsenin de kendisi gibi dolandırıldığını, sanığın adresine gittiğinde herhangi bir kimseyi görmemiş olmasına göre, sanık üzerine kayıtlı sözü edilen şirketin varlığın tespit edilmiş ise de, sanığın bu şirketi dolandırıcılık amacıyla kurup kurmadığının tespiti açısından sözü edilen Yunus Denizcilik Danışmanlık Limited Şirketinin faal olup olmadığı, ne gibi faaliyette bulunduğu, benzer şekilde şikayetçi olan başkaca şahıslar bulunup bulunmadığı, varsa buna ilişkin soruşturma dosyaları getirtilip incelenerek, delil niteliğindeki belgelerin bir örneğinin dosya içerisine alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5441, Karar No: 2013/17936, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5441 E.  ,  2013/17936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. Fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.06.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11405, Karar No: 2013/4492, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/11405 E.  ,  2013/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muarazanın önlenmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı muarazanın önlenmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanana ait kira faturalarının sözleşmeye uygun düzenlenmesi ve davalının daha sonraki faturalarında kira sözleşmesine uygun hareket etmesi konularında murazanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının kiracı olduğu kiralanana ilişkin taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 6/a.maddesine göre; ortak bölümlere ait tüm giderlerin, yönetim giderlerinin, güvenlik, elektrik, bakım, temizlik, çöp toplama vs. kira giderlerine dahil olduğunun belirtildiği, bu hükme rağmen davalının ocak ayından itibaren kestiği tüm faturalardan genel giderleri kira bedelinden ayrıymış gibi, iki kalem halinde gösterdiğini, oysa önceki faturalarda tek kalem halinde kira bedeli açıklaması bulunduğunu, ortak giderlerin kira bedeline dahil olması nedeniyle davalının bu uygulamasının sözleşmeye açıkça aykırı olduğunu belirterek, davalının ocak ayından itibaren gönderdiği 6 adet faturanın sözleşmeye uygun düzenlenmesi ve davalının bundan sonra keseceği faturalarda sözleşmeye uygun hareket etmesi konularında muarazanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, gönderilen faturaların kira bedeline ait olduğunu, ortak giderlerin kira bedeline dahil olduğunu, faturanın sözleşmeye uygun düzenlendiğini, ayrıca genel gider talebinde bulunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki sözleşmenin 6.maddesine göre ortak giderlerin de kira bedeline dahil olması nedeniyle, davalının kestiği faturalarda genel giderleri kira bedelinden ayrıymış gibi göstermesi nedeniyle sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.