muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4369, Karar No: 2018/153, Tarih: 11.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4369 E.  ,  2018/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında bu suç nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı ve dolayısı ile hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, somut olayda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının" bulunmadığı anlaşılmakla;

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gereğince, sanığa Adana Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün çağrı yazısı ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda belirtilen uyarıyı içerir tebligat gönderilerek ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme olarak kabul edilemeyeceğinden, sanık hakkında "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3)CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye tebliğ edilmeden; yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, bozma nedenleri dışında diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1531, Karar No: 2019/3532, Tarih: 18.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1531 E.  ,  2019/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6554, Karar No: 2022/8504, Tarih: 25.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6554 E.  ,  2022/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen manevi tazminat talebi ve tedbir nafakası yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, yoksulluk nafakası ve reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin tüm; davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, davalı-davacı kadının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesi ile ziynet alacağı davasının reddine karar ... ve bölge adliye mahkemesince kadının reddedilen ziynet alacağı davasına ilişkin istinaf itirazları reddedilmiştir.

Davalı-davacı kadın ziynetlerle ilgili iddiasını tanık beyanlarıyla ispatlayamamış olup, bu hususa ilişkin tanık sözleri yeterli değildir. Ne var ki, karşı dava dilekçesinde ziynetler hakkındaki iddiaları ile ilgili olarak "yemin" deliline dayanmıştır. Uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir(HMK m. 227/1). O halde, davalı-davacı kadına ziynetlerle ilgili iddiaları yönünden diğer tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, karşı tarafın teklif olunan yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, yemin teklif edilen tarafın usulünce yemine davet edilmesi(HMK m. 228) ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenle KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile bozma kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'e geri verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Yasin'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.25.10.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/2840, Karar No: 2012/8239, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2840 E.  ,  2012/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... (.....) mahallesi, 101 ada 7 parsel sayılı 2699,36 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, davalıların taşınmaz mülkiyetini edinmeye elverişli kesintisiz zilyetliği söz konusu olmadığı ve taşınmazın Hazine adına tespiti yapılması gerekirken davalı gerçek kişiler adına tespit edilmesinin doğru olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu .... (....) mahallesi, 101 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu ilk hüküm davacı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 04.06.2007 gün ve 2007/2017-1997 sayılı bozma kararında özetle, “…Mahkemece dava ve temyize konu 101 ada 7 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı taşınmaz üzerinde tespit gününde adlarına tescile karar verilen zilyetleri davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş isede yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, tarafların bir kayıt ve belgeye dayanmadığı, davalı tarafın bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandığı, davacı hazinenin ise davalı taraf yararına taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğini taşınmazda davalıların zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetlerinin bulunmadığını öne sürdüğü, somut olayda bu olgular eşliğinde kanıtlama yükümlülüğü davalı tarafa ait olduğu, hükme dayanak yapılan uzman ormancı bilirkişi raporunda dava ve temyize konu taşınmazın bölgede tesbit gününden önce yapılan ve kesinleşen orman sınırlandırma haritasının kapsamı dışında kaldığı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirtilmiş ise de, orman sınırlandırma harita ve tutanağının ne biçimde yerine uygulandığı keşif tutanağı ve dosya içeriğinden anlaşılamadığı, kural olarak mahkemece bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının yöntemine uygun olarak belirlenebilmesi için, kesinleşmiş orman kadastrosu varsa, bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, orman sınırlandırma harita ve tutanağının yöntemine uygun şekilde yerine uygulanması yoluyla belli edilir. Orman kadastrosu yapılmamış ise araştırmanın 6831 sayılı Yasanın 1

. Orman kadastrosu yapılmamış ise araştırmanın 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi hükmüne göre yapılacağı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunduğu, öte yandan dava konusu taşınmaza sınırda komşu dava dışı 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazların tutanak ve dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davaların birleştirilip birleştirilmeyeceğinin düşünülmesi, taşınmazların öncesinin bir bütünden bölünme olup olmadığının saptanması gerekeceği, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava ve temyize konu taşınmazın bulunduğu bölgede 6831 sayılı Orman Kanunu uyarınca orman sınırlandırması ve orman sınırlarında değişiklik yapılmasıyla ilgili yönetimsel işlemlere ilişkin orman sınırlandırma harita ve tutanakların kesinleşme günlerini gösterecek şekilde orman idaresinden getirtilmesi, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız yerel ve uzman bilirkişi fen memuru ve uzman ormancı bilirkişi hazır olduğu halde, taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, orman kadastrosu ve 2/B maddesi hükmü uyarınca yapılan yönetimsel işlemlerin dayanağı harita ve eki belgelerin ayrı ayrı yerine uygulanması, uygulamada kadastro paftasının ölçeği ile orman sınırlandırma haritasının yapılmış ise orman sınırları dışına çıkarma ile ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı haritaların ölçeklerinin eşitlenmesi, yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılarak yerine uygulanması, özellikle uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılması, orman kadastrosu kadastro tesbit gününden önce kesinleşmemiş ise 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi hükmü uyarınca orman araştırması yapılması, bu inceleme ve değerlendirme yapılırken taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, komşu taşınmazlarla mukayesesi yapılması, ayrıca taşınmazın sınır komşularını oluşturan taşınmazların eylemli durumunun da dikkate alınması, bu yolla taşınmazın mahkemece bizzat görülüp gözlenmesi, gözlemin keşif tutanağına aynen yansıtılması, uzman ormancı bilirkişilerden ve uzman fen memurundan keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığını duraksamasız gösterecek biçimde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınması, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 14/son maddesi hükümleri eşliğinde toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi…” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu Güldibi (Dilekli) mahallesi, 101 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu ikinci hüküm davacı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.12.2009 gün ve 2009/17245-19452 sayılı bozma kararında özetle, “Bozma kararı öncesi yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporlarında çekişmeli parselin üzerinde 24 adet 25 yaşlarında aşılı kestane ağacı, 27 adet 30-35 yaşlarında kestane ağacı kökleri, 50 yaşında 5 adet kestane ağacı kökü, 45 yaşında bir adet kestane ağacı ile 104 adet 30 yaşında fındık ağaçları bulunduğu, bozma kararına uyularak yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporlarında da taşınmaz üzerinde 30-35 yaşında 25 adet aşılı kestane ağacı bulunduğu 30-35 yaşlarında da 100 adet fındık ağacı bulunduğu, belirlenmiş, aşılı kestane ağaçlarının taşınmazın önceki ve şimdiki malikleri tarafından dikildiği bildirilmiş, bozma kararından önce yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler de, orman kadastrosunun kesinleşmesinden ve orman sınırının batıya doğru çekilmesinden sonra, davalıların kullanımının batıya doğru genişlediğini söylemişlerdir.

Mahkemece yapılan bu keşifler ve alınan bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, sahipli arazideki aşısız kestane ağaçlarının 4785 sayılı Yasanın 2/C maddesi gereğince devletleştirmeye tabi olmadığı, ancak; sahipli arazideki yani tapulu arazilerdeki aşılı kestanelikler ile sahipsiz yani tapusuz arazilerdeki her türlü kestaneliklerin devletleştirme kapsamında olduğu, çekişmeli parselin tapuya dayanılmadan, zilyetlikle davalı gerçek kişiler adına tesbit edildiği ve gerçek kişilerin de tapuya dayanmadığı, taşınmazın batısında devlet ormanı olarak sınırlandırılan ve içinde kestane ağacı olan devlet ormanı bulunduğu da gözetilerek, kestane ağaçlarının çekişmeli parselin hangi bölümünde yoğunlaştığı veya hangi bölümünü kapsadığı belirlenmemiş, çekişmeli parselin orman kadastrosunun kesinleştiği tarihe kadar orman sayılan yerlerden olup olmadığı, 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her hangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olup olmadığı, orman sayılan yerlerden değilse bile, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten, kadastro tesbit tarihine kadar, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı, bitki örtüsü ve hakim ağaç türüne göre kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilecek yerlerden olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

02.12.2003 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/a maddesinde “6831 sayılı Kanunun 1'inci maddesine göre, orman sayılan ve eskiden beri Devlete ait olduğu bilinen ormanlar…” 26/c maddesinde “4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş veya Devletleştirilmeye tabi ormanlar,” ve 26/h maddesinde de “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

Çekişmeli parselin kuzeyinde bulunan aynı ada 6 ve güneyinde bulunan aynı ada 8 sayılı parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile Hazine tarafından açılan davaların reddine ilişkin kadastro mahkemesi kararları, dava konusunun farklı olması nedeniyle Hazine aleyhine kesin hüküm oluşturmaz.

O halde; çekişmeli parselin bulunduğu yeri gösteren en eski tarihli memleket haritasının orijinalinden renklendirilmiş fotokopisinin Harita Genel Komutanlığından, yine 1993 yılında yapılan orman kadastrosunda kullanılan memleket haritaları ve hava fotoğraflarının Orman Genel Müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, dosyada bulunmayanlarının kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile M.Y.’nın 713

.Y.’nın 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden, kadastro tespitine itiraz davalarında ise tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yönetimlerden yerlerden istenerek, bu belgeler Ziraat Fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir Harita-Kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi ile üç yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın konumunu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde, bozma kararlarından önce alınan tüm bilirkişi raporlarında tarif edilen fiili özellikleri ve bitki örtüsünün de gözetildiği, ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim, bitki örtüsü, hangi ağaçların kaç tane ve taşınmazın hangi bölümlerinde bulunduğu, hakim ağaç türü ve yaşlarının incelendiği ve 4785 Sayılı Yasa karşısında durumunun ne olduğu, konularında bilimsel verilere dayanan rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması veya kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ya da orman ve arazi kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından bu şekilde yapılacak inceleme sonucu dava konusu yerin;

1) Orman sayılan veya orman rejimine girmiş (15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliği madde 26) yerlerden ya da 3402 sayılı Yasanın 16. maddesinde belirtilen özel mülkiyete tabi olmayacak, kamu mallarından olduğunun belirlenmesi (3402 Sayılı Yasanın 16. md. A, B, C, D bentleri kapsamında kalan yerler),

2) Kamu hizmetine tahsis edilmiş olduğunun anlaşılması (3402 sayılı Yasanın 17/1. maddesi gereğince orman yetiştirilmek üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen arazi ya da başka bir amaçla kamu hizmetine tahsis edilen arazi, imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamaz. H.G.K. 03.06.1998 gün 1998/8-347-394 ve 12.12.2001 gün 2001/20-118-1156 S.K.),

3) İl, İlçe ve kasabaların nazım veya uygulamalı imar planlarının kapsadığı alanlarda kaldığının saptanması (3402 sayılı Yasanın 17/2. md. H.G.K. 25.04.2001 gün ve 2001/20-390-396 S.K.),

4) Tescil davalarında, davanın açıldığı; kadastro tesbitine itiraz davalarında ise kadastro tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritaları veya fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilmeyen yerlerden olduğunun anlaşılması,

5) Kadastro tesbit ve tescil harici bırakma işleminin kesinleştiği tarihten tescil davasının açıldığı tarihe kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin geçmemiş olması (H.G.K.’nun 22/03/1995 gün 1994/8 - 873-216 ve 19/02/1997 gün ve 1996/8-768-100 ve 24/09/1997 gün ve 1997/20-372-718 ve 18/02/1998 gün ve 1998/8-15-129 sayılı kararları),

6) O yerde orman kadastrosu kesinleşmiş olsun olmasın, taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 17/2. ve Orman Kadastrosunun Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a. maddeleri kapsamında orman içi açıklık konumunda bulunması (H.G.K.nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830-1034 ve 17.12.1997 gün ve 1997/20-808-1039 ve 22.10.2003 gün ve 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-582 sayılı kararları ile orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmiştir.),

7) Dava konusu taşınmazın veya yakın çevresinin arazi kadastro ekiplerince kadastro paftası üzerinde orman nitelemesi yapılarak tesbit ve tescil harici bırakılması (H.G.K.nun 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 ve 12.05.2004 gün ve 2004/8-242-292 ve 12/03/2008 gün ve 2008/20-214-241 sayılı kararları),

8) Kadastro (Tapulama) Komisyonu tarafından orman sayılarak tesbit ve tescil harici bırakılması (H.G.K.nun, 24.10.2001 gün ve 2001/8-964-751 ve 13.02.2002 gün 2002/8-183-187 sayılı kararları),

9) 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26. maddesinin 2. fırkasında yazılı,

a) 4785 sayılı Yasayla Devletleştirilmiş orman,

b) 3116 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesine göre kamulaştırılmış orman,

c) 6831 sayılı Yasanın 3. maddesine göre orman rejimine alınmış yer,

d) Aynı Yasanın 13. maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yer,