muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5535, Karar No: 2024/13049, Tarih: 09.12.2024

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; nitelikli yağma suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın annesi olan mağdur ile birlikte ikamet ettikleri eve balkon kısmından tırmandıktan sonra girdiği, mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun vermemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, mağdurun ikametten dışarıya çıkarak yardım istemesini engellemek isteyen sanığın ikametin kapısını kilitlediği, akabinde mağduru itekleyerek yere düşürdüğü ve kollarından tutarak cebir uyguladıktan sonra zorla cep telefonunu aldığı olayda, nitelikli yağma suçunun konusunun mağdurun cep telefonu olduğu, mağdurun mahkeme huzurundaki beyanlarında telefonun sanık tarafından kendisine teslim edildiğini şikayetçi olmadığını belirttiği, yine mağdur tarafından dosyaya sunulan 26.06.2024 tarihli dilekçede, suça konu telefonun sanık tarafından mağdura polis karakolunun müracaat odasında teslim edildiği belirtilerek kamera kayıtlarının incelenmesinin talep edildiği, mahkeme kararında yer verilen suça konu telefona takılan hatlara ilişkin kayıtların sanığın yakalandığı tarih olan 19.05.2019 tarihine kadar olduğu da göz önünde bulundurulduğunda, mevcut olması halinde ilgili karakoldan kamera kayıtları getirtilerek suça konu telefonun sanığın üst aramasında ele geçirilip kolluk tarafından mağdura teslim edilip edilmediği tespit edildikten sonra, suça konu telefonun sanığın üst aramasında ele geçmediğinin anlaşılması veya üst aramasında ele geçen telefonun mağdura ait olup olmadığının belirlenememesi durumunda, mağdurun zararının giderildiğine ilişkin beyanlarına itibar edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168 inci maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/802, Karar No: 2011/6251, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/802 E.  ,  2011/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme eylemi reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu ve reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma eylemi ise, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu kabul edilerek mahkûmiyetine dair İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 2005/381 Esas, 2005/390 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun nitelendirmeye göre; sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulundukları, suç tarihi olan 14.02.2002'den inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3370, Karar No: 2017/6984, Tarih: 28.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/3370 E.  ,  2017/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.12.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalılara ait 137 ada 6 parsel sayılı taşınmazda yapılan inşaat çalışmaları nedeniyle müvekkillerine ait 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada ve bahçe duvarında çatlaklar meydana geldiğini, evin oturulamaz durumda olması sebebiyle müvekkillerinin ... Belediyesi tarafından tahliye edildiğini ve başka ev kiralamak zorunda kaldıklarını ileri sürerek maddi zararlarına karşılık şimdilik 20.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı... vekili, dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazın müvekkilinin kardeşi... 'ya ait olup kazı çalışmalarının da onun tarafından yapıldığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacıların evinin bulunduğu yerin heyelan bölgesinde olup evin de toprak kaymaları nedeniyle zarar gördüğünü, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız fiil sorumluluğunun doğması için gerekli yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nın 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.Somut olaya gelince; ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/76 Esas, 2015/13 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, katılanların dosyamız davacıları ... ve ..., sanıkların ise dosyamız davalısı... ile dava dışı... olduğu, bu dosyada alınan 14.01.2014 tarihli jeoloji bilirkişisi raporunda dava konusu 136 ada 4 parsel üzerindeki arazide oluşan gerilim çatlaklarının ve üç katlı binadaki çatlakların aynı ada 6 parselde yapılan kazı çalışmaları nedeniyle oluştuğunun tespit edildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda da sanıkların genel güvenliği tehlikeye sokmak suçunu işlediklerinin sabit olduğu anlaşıldığından adli para cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 06.03.2017 tarihli ilamıyla suçun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı sonrası dosyanın 2017/73 Esas numarasına kaydedilmiş olup halen derdest olduğu anlaşılmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/10 D.İş sayılı dosyasının incelenmesinde ise keşif sonrası alınan 04.01.2012 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda, zeminde meydana gelen çatlakların derinliğinin ve meydana geliş tarihinin tespit edilmesinin mümkün olmadığı, 10.01.2012 tarihli jeoloji bilirkişisi raporunda da meydana gelen çatlakların eski tarihli olup muhtemelen 1999 depreminden sonra oluştuğunun düşünüldüğü bildirilmiş; bu dosyamızda keşif sonrası alınan 16.12.2013 tarihli jeoloji ve inşaat bilirkişileri ortak raporunda ise dava konusu binada heyelan veya doğal afet etkisiyle meydana gelmiş bir zarar bulunmadığı, binadaki çatlak ve ayrışmaların çok uzun zaman içerisinde temel altındaki kil biriminin su alması ile şişme-büzülme olaylarından ve inşaat kalitelerinin standart dışı olmasından kaynaklandığının bildirildiği anlaşılmıştır.Görüldüğü üzere, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu ile ceza dosyasında ve değişik iş dosyasında aldırılan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetiyle birlikte yeniden keşif yapılmak suretiyle bilirkişi raporları arasındaki bu çelişkinin giderilerek dava konusu binada ve bahçe duvarında meydana gelen çatlak ve ayrışmaların hangi sebeplerden kaynaklandığını açık ve net bir şekilde tespit edecek denetime elverişli bilirkişi raporu düzenlettirilmesi, daha sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1397, Karar No: 2010/2351, Tarih: 03.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1397 E.  ,  2010/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 08/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 301 ada, 35 sayılı parselin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazın Hazinenin de tarafı olduğu iptal tescil davası sonucunda sicil kaydının oluştuğunu, kesin hükmün hazine bakımında da bağlayıcı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin önceden verilen karar Dairece; “….14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu, davanın reddi gereğine “ değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında belirtilen hususlar gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğrudur. Bu yöne değinen Hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihi itibariyle davasında haklı olan bir kimsenin yargılama sırasında çıkan Yasa gereğince haksız duruma düştüğü takdirde yargılama giderleri ve 1957 tarih, 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

O halde, öncelikle dava konusu 301 ada, 35 parsel sayılı taşınmazın dayanağını teşkil eden kesin hükmün (Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi kararının 24.01.1957 tarih, 1955/208 Esas, 1957/3 sayılı) keşfen kapsamının belirlenmesi ve bu kapsamda kalan yerin tamamının veya bir kısmının 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tarifi 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığının anlaşılması halinde kesin hükmün, tarafı olan hazineyi bağlayacağı gözetilerek davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması, yok eğer kesin hükmün kapsamı dışında kalan ve davalı tarafın mülkiyet kapsamı içindeki bir kısım yerin kıyıda kaldığının saptanması halinde ise yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulacağının gözetilmesi ve belirlenecek duruma göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne hasren temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28178, Karar No: 2014/20556, Tarih: 11.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28178 E.  ,  2014/20556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/63951

MAHKEMESİ : Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARAS I : 2011/129 (E) ve 2011/414 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, yargılama konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulama imkanı olmadığı, gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2-Sanığın camiide ibadet eden mağdur tarafından camii içerisine asılan paltosunun iç cebinden cep telefonu çalması şeklindeki eylemi TCK.nun 142/1-a maddesi kapsamında kalmasına rağmen sanık hakkında aynı kanunun 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13636, Karar No: 2024/6066, Tarih: 13.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13636 E.  ,  2024/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/55 E., 2015/406 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,103/6, 35. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2012/55 Esas, 2015/406 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturduğuna, sanığın eylemleri nedeniyle katılan mağdurun yıllarca tedavi görmesi, ilaç kullanması, okul ve sosyal hayatında büyük sorunlar yaşaması karşısında ruh sağlığının bozulmamış olduğunu düşünmek mümkün olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin tatbiki gerektiğine, sanığın ayrıca tehdit suçunu işlediğine, bu nedenlerle usul ve kanuna aykırı şekilde verilen kararın bozularak sanığın tüm ağırlaştırıcı sebepler uygulanarak en üst sınırdan ceza alacak şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın eylemini evinde misafir olarak kalan ve bu nedenle koruma ve gözetim yükümlülüğü altında bulunan katılan mağdura karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103/3. maddesi ile artırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın eylemini evinde misafir olarak kalan ve bu nedenle koruma ve gözetim yükümlülüğü altında bulunan katılan mağdura karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103/3. maddesi ile artırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5644, Karar No: 2015/1504, Tarih: 13.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5644 E.  ,  2015/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...bulunan ...isimli işletmenin sahibi olan sanığın, otelin plaj kısmındaki hâzineye ait bölgede bulunan 95 adet okaliptüs ağacının tepe kısmını keserek mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında söz konusu bölgede uzun süredir işletmecilik yaptığını, ağaçların üst kısmının rüzgar ve fırtına sebebiyle kırılıp toplum sağlığı açısından tehlike oluşturabileceği için tepe kısımlarını budadığını beyan etmesi ve bu hususların orman bilirkişisinin raporu ile doğrulanması karşısında, sanığın mala zarar verme kastının bulunmaması gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13122, Karar No: 2007/977, Tarih: 01.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13122 E.  ,  2007/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.06.2004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava 19.03.2003 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış, 17.09.2003 tarihinde aile mahkemesine devredilmiştir. Aile mahkemesince 18.09.2003 tarihli tensip zabtı ile masraf olmadığından duruşma gününün kalemden öğrenilmesine karar verilmiş, davalıya tebligat çıkarılmamıştır. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece   doğrudan doğruya göz önünde tutulur. Bu nedenle mahkemece davalıya usulüne uygun duruşma günü tebliğ edilmeden   gösterdiği takdirde delilleri toplanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 01.02.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2017/1453, Karar No: 2021/2159, Tarih: 04.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1453 E.  ,  2021/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyete yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.04.2014 tarihli, 2014/2750 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açılmış ise de; atılı suç yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaası alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

B-Defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, ikamet adresinde tebliğ alınması, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde mükellefin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması; iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki atılı suç yönünden sonuç doğurmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

C-2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyete yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi: