muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10738, Karar No: 2019/22334, Tarih: 12.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/10738 E.  ,  2019/22334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi süresi içinde taraflar vekillerince istenilmesi, davalılar vekilince duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının SGK kayıtlarında en son ...Elektrik Dağıtım A.Ş.'de çalışıyor görünse de, ...bünyesinde 15/01/2007 tarihinden 11/08/2013 tarihine kadar Güneşli Bağcılar İstanbul adresinde SMMM belgesine sahip muhasebe uzmanı olarak çalıştığını, ilk işe girdiğinde davacının SGK kaydının Anadolu Doğalgaz Dağıtım AŞ'de gösterildiğini, 01/10/2011 tarihinde de Kazancı Holding AŞ grup şirketlerinden diğer davalı ... AŞ'ye devrinin yapıldığını, 15/01/2007 tarihi ile 30/09/2011 tarihleri arasında muhasebe departmanında muhasebe uzmanı olarak çalışan davacının 01/10/2011 tarihi ile 24/09/2012 tarihleri arasında denetim departmanında iç denetim uzmanı olarak, 24/09/2012 tarihinden iş akdinin sona erdiği 12/08/2013 tarihine kadar da enerji muhasebe departmanında muhasebe uzmanı olarak çalıştığını, işten ayrıldığı tarihte aylık net 2.900 TL ücret aldığını, işyerinin Güneşli Bağcılar İstanbul bölgesinden Anadolu yakası ... adresine taşınması üzerine, iş koşullarında meydana gelen esaslı değişiklik kendisini etkileyeceği için davalı işverene bu esaslı değişikliği kabul etmediğini bildirmesine rağmen kendisinden istifa dilekçesi istendiğini, ancak davacının istifa dilekçesi vermekten kaçındığını, işçilik haklarının ödenmemesi ve ücretlerini alamaması sebebiyle 02/08/2013 tarihinde noter ihtarnamesi ile davacının iş akdini haklı sebeple feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...vekili özetle; husumet itirazında bulunarak, davacının kendi bünyelerinde çalışmadığını, SGK’dan celp edilecek kayıtlar ile bu durumun netleşeceğini, savunarak, husumet nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...vekili özetle; husumet itirazında bulunarak, davacının kendi bünyelerinde çalışmadığını, SGK’dan celp edilecek kayıtlar ile bu durumun netleşeceğini, savunarak, husumet nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar ...Elektrik Dağıtım AŞ ve Anadolu Doğalgaz Dağıtım AŞ vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacıya tüm haklarının ödendiğini, 15/01/2007 tarihinde Anadolu Doğalgaz Dağıtım AŞ'de çalışmaya başlayan davacının, çalıştığı kadronun tüm özlük hakları ile nakline karar verilmesi üzerine 01/10/2011 tarihi itibari ile ...Elektrik AŞ'de çalışmaya başladığını, 12/08/2013 tarihinde istifa eden davacının kendi isteği ile iş akdini feshettiğini, davacı her ne kadar şirket merkezinin değiştiğini ve bu değişikliğin esaslı değişiklik olduğunu iddia etmiş ise de iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının yaptığı işin fazla mesai gerektirmediğini, yıllık izinlerin kullanıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş Sözleşmesine katılma ayrı bir kural olarak öngörülmemiş ise de sözleşmeye katılma 6098 sayılı TBK. ‘un 206 maddesinde tanımlanmış ve kurala bağlanmıştır. Ancak bu düzenlemeden önce doktrinde bu sözleşme türü ifadesini bulmuş(M. ALP. İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar. DEÜ. Hukuk Fakültesi Dergisi. Cilt 9. Özel Sayı, 2007) ve Yargıtay kararına da (Dairemizin 17.06.2013 gün ve 2011/2705 E, 2013/18665 K.) konu olmuştur. İş sözleşmesine katılmada başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir işveren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İsçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır. Birlikte istihdam ve iş sözleşmesine katılmada tek bir iş ilişkisi ve dolayısı ile tek bir ücret ödemesi sözkonusudur. İşçinin diğer şirketlere karşı iş görme edimi, fazla iş olarak değerlendirilemez ve bu nedenle ayrıca ücretin ödenmesi gerekmez. Elbette ister başlangıçta birden fazla işveren olsun, ister sonradan işveren çoğalmasına gidilsin, ayrı ayrı iş ilişkisi de kurulabilir. Aksi öngörülmedikçe iş akdinin kurulması özel bir şekle tabi olmadığından işin gereğine göre bu hizmetin ancak ücret karşılığında görülebileceği kabul edilebilir ve her şirket ile ayrı bir iş sözleşmesi kurulmuş sayılabilir. Fiili iş ilişkisi ile de aynı sonuca varmak mümkündür.

Dosya içeriğine göre davacının davalı .... bünyesindeki diğer davalıların da içinde bulunduğu doğalgaz şirketlerine muhasebe hizmeti verdiği,hizmet döküm cetveline göre davacının her işverenle ayrı dönemlerde devir protokolü ile çalıştığı belirtilmişse de, davacının işvereni değişse de muhasebe hizmetini bütün işverenlere aynı yerde ve aynı dönemler içinde Kazancı Holding A.Ş. bünyesinde verdiği anlaşılmaktadır. Hizmet döküm cetvelinde her şirket ile ayrı çalışma döneminin belirtilmesi, iş sözleşmesine katılmayı etkilemez. Burada davacının iş görme ediminin aynı yerde birden fazla işverene karşı yerine getirilmesi nedeni ile tüm işverenlerden fesih tarihinde geçerli kıdem tazminatı tavanını aşmayacak şekilde kıdem tazminatına hak kazanır. Kısaca kıdem tazminatından iş sözleşmesine katılan tüm işverenlerin müştereken ve müteselsilen tavanı aşmayacak şekilde sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerekirken Mahkemece bu olgu gözden kaçırılarak sadece hizmet döküm cetvelinde gözüken son işveren yönünden kıdem tazminatına karar verilmesi hatalıdır.

3-İşçinin çalışmalarının denkleştirmeye tabi tutulması ve fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Anılan Yasanın 63 üncü maddesinde ise, “Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır. Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabilir. Bu halde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz. Denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Haftalık iş süresinin sözleşmelerle kırkbeş saatin altında belirlenmesi mümkündür. Bu halde haftalık çalışma süresini aşan kırkbeş saate kadar olan çalışmalar ise 4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılmıştır. Fazla sürelerle çalışma halinde denkleştirmeye gidilip gidilemeyeceği Kanunda açıkça düzenlenmemiştir. Bununla birlikte denkleştirme esasının kabul edildiği 63 üncü maddede “haftalık normal çalışma” süresinden söz edildiğine göre, tarafların kırkbeş saatin altında haftalık çalışma süresi belirlemeleri halinde, denkleştirmenin kararlaştırılan haftalık çalışma süresine göre yapılması gerekecektir.

Günlük çalışma süresinin onbir saatten fazla olamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, tespit edilen fazla sürelerin denkleştirmeye tabi tutulmaması, onbir saati aşan çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekir.

Günlük çalışma süresinin onbir saatten fazla olamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, tespit edilen fazla sürelerin denkleştirmeye tabi tutulmaması, onbir saati aşan çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda bilirkişi, kayıt olmayan dönem için tanık beyanlarına göre ve taleple bağlı kalarak; bazı aylar için aylık 11 saat, bazı aylar için aylık 4 saat, sadece nisan ayları içinde aylık 13 saat fazla mesai yapıldığını tespit ederek sonuca gitmiştir. Ancak bilirkişi aylık 11 saat fazla mesai yapılan dönemlerde, (yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere) şartları bulunmadığı halde, örtülü denkleştirmeden bahsederek, aylık 11 saat olarak hesaplanan fazla mesai süresinden, davacının dava dilekçesindeki haftalık çalışma saatlerine ilişkin beyanlarını kendince yorumlayarak, haftalık 2.5 saat/aylık 10 saat fazla mesai süresinin serbest zaman olarak kullandırıldığı ve bu dönemde (11saat – 10 saat=1 saat) davacının aylık 1 saat fazla mesai yaptığı şeklinde bir belirleme ve buna göre hesaplama yapmış ise de, bu hesap tarzı hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; kayıt bulunmayan dönem için aylık 11 saat olarak belirlenen dönemlerde herhangi bir mahsup işlemi yapılmadan, aylık 11 saat üzerinden hesap yapılmalı,(yine bazı aylar aylık 4 saat, nisan ayı için aylık 13 saat üzerinden hesaplama yapılmalı) kayıt bulunmayan dönem için yapılan hesaplamada, bulunan toplam tutar üzerinden uygun oranda karineye dayalı makul indirim yapılarak, kayda dayalı dönem için hesaplanan fazla mesai ücreti ile birlikte fazla mesai alacağını hüküm altına almaktır. Açıklanan nedenle de hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10322, Karar No: 2019/2957, Tarih: 04.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10322 E.  ,  2019/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun işlediği sabit görülen hırsızlık suçunu müştekinin ikametinin bulunduğu ...Sitesinin içerisinde gerçekleştirdiği anlaşılmakla; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun ikrar niteliğindeki savunması, müşteki beyanları, kamera görüntüsü inceleme tutanağı ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun müştekinin ... Sitesi içerisinde bulunan ikametinin yanına park ettiği motosikletini iteklemek suretiyle çaldığı sabit görülen olayda; adı geçen sitenin dış dünyadan ayrılmasını sağlamaya yönelik site giriş kapısı, tel örgü, güvenlik kulübesi gibi bir işaretin olması durumunda suça sürüklenen çocuk hakkında eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinden, aksi halde herkese açık olması durumunda ise suça konu eşyanın niteliği gereği TCK'nın 142/1-e maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği ceza süresi yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 04.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8514, Karar No: 2020/236, Tarih: 20.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8514 E.  ,  2020/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, genel kurulda alınan kararla oluşturulan şerefiye tespit komisyonunun hazırladığı şerefiye hesap raporunun nüvekkiline tebliğ edildiğini, buna göre müvekkilinin 39.780,00 TL şerefiye alacaklısı olduğunu, kooperatifçe bu alacağın müvekkiline ödenmemesi üzerine 39.780,00 TL asıl 455,56 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 40.235,56 TL'nin tahsili için başlatılan ilamsız icra takibinin davalı kooperatifin haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek haksız itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacının kendi üzerine düşen yükümlülükleri takip tarihi ve dava tarihi itibari ile yerine getirmediğini, davacının 31.07.2013 tarihine kadar ödemesi gereken 1.000,00 TL aidat borcunu 09.09.2013 tarihinde ödediğini, kooperatifin tüm ödemelerin bitmesine binaen bir aylık sürede ödeyeceği şerefiye bedelini bu süreyi beklemeksizin 06.01.2014 tarihinde davacının banka hesabına yatırdığını savunarak davanın reddine ve %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatifin 31.03.2013 tarihli olağan genel kurulunda ferdileştirme işlemlerini yapmak için kur'a çekimi kararı aldığı bu amaçla şerefiye tespit komisyonu kurulduğu, 07.07.2013 tarihinde kur'a çekiminin yapıldığı ve şerefiye tespit komisyonu raporuna göre davacıya düşen bağımsız bölüme isabet eden şerefiye bedelinin 39.780,00 TL olduğu, davacının icra takibinde haklı olduğu, davalının takibe itirazı üzerine itirazın iptali davası açılmasından sonra borcun ödendiği ve davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının icra takibinden önce davalıyı temerrüde düşürdüğüne dair delil olmadığından işlemiş faize ilişkin talebin reddine, davalı icra takibine itiraz ederek itirazın iptali davası açılmasına sebep verdiğinden %20 inkâr tazminatı tutarı olan 7.956,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5445, Karar No: 2014/7669, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5445 E.  ,  2014/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18.10.1994 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11677, Karar No: 2012/33954, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11677 E.  ,  2012/33954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza şezlong koymak, restaurant, voleybol sahası, yeşil ve oturma alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.