muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30685, Karar No: 2013/19795, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30685 E.  ,  2013/19795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.12.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32743, Karar No: 2013/3365, Tarih: 08.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/32743 E.  ,  2013/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Sanık ... hakkında müşteki ... ...'e yönelik hakaret ve yaralama suçlarından, sanık ...'nin müştekileri yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanıklara yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Müşteki ... soruşturma aşamasındaki anlatımında, sanık ...'ın elindeki bıçağı almak isterken, kendisine doğru birkaç defa salladığını ancak yaralanmadığını, diğer sanık ...'nin yerden aldığı taşla başına vurduğunu ve bu şekilde yaralandığını, mahkemede ise, her iki sanığın da taş attığı için hangisinin attığı taş ile yaralandığını hatırlamadığını, polisteki anlatımının doğru olduğunu belirtmesine, ayrıca tanıklar ... ve ...'ün soruşturma aşamasındaki anlatımlarında, sanık ...'ın elindeki bıçağı müşteki ...'a salladığını, ancak bıçağın değmediğini, diğer sanık ...'nin yerden aldığı taşla müşteki ...'in başına vurarak yaraladığını belirtmelerine rağmen, mahkemedeki anlatımlarında tanık ...'ün kimin taş attığını hatırlamadığını, tanık ...'ın ise her iki sanık da taş attığı için kimin müşteki ...'i yaraladığını bilmediğini, hazırlık aşamasındaki anlatımının doğru olduğunu belirtmeleri karşısında, tanık anlatımları arasındaki çelişki giderilerek, giderilemediği takdirde hangi anlatıma neden itibar edildiği açıklanmadan, yerinde görülmeyen gerekçe ile tamamlanmış suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Sanık hakkında iddianamede teşebbüs hükümlerinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunması alınmadan tamamlanmış suçtan mahkumiyet hükmü kurularak, CMK'nin 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

b-Sanık hakkında iddianamede teşebbüs hükümlerinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunması alınmadan tamamlanmış suçtan mahkumiyet hükmü kurularak, CMK'nin 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6131, Karar No: 2014/11084, Tarih: 13.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6131 E.  ,  2014/11084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Savaştepe Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/115-2014/11

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.09.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat ve meydana gelen zararın önlenmesi istemine ilişkindir

Davacı vekili, müvekkilinin 64 ada 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, taşınmazları üzerinde zeytin ağaçları bulunduğunu, bitişik 6 parsel sayılı taşınmazda davalıya ait üç adet kümes yer aldığını, kümes fanlarından çıkan gazların zeytin ağaçlarının kurumasına neden olduğunu ileri sürerek 8.350,00 TL maddi zararının tazmini ile zeytin ağaçlarındaki zararların önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 640,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 297/2. uyarınca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz terar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Somut olayda da davacının maddi zararın tazmini ve elatmanın önlenmesi şeklinde iki ayrı talebi bulunmasına rağmen bunlardan birisi, yalnızca tazminat istemi hüküm altına alınmıştır. Mahkemece zararın önlenmesi istemi yönünden de olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3601, Karar No: 2012/1686, Tarih: 06.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3601 E.  ,  2012/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkilinin mali yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle üyelikten ihraç edildiğini, müvekkiline gönderilen çıkarmaya ilişkin ihtarnamede borçlarının kalem kalem açıklanmadığını ileri sürerek, müvekkili hakkındaki ihraç kararının iptalini ve ortak olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya gönderilen ihtarnamelerde borç miktarı ve faizinin açıkça gösterildiğini, davacının parasal yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ortaklıktan çıkarma kararının usul, yasa ve anasözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya mali yükümlülüklerini yerine getirmediğinden gönderilen ihtarlarda verilen süreye rağmen yazılı borcun ödenmediği, davacının davalı kooperatife borçlu olduğu ve borcun ödendiğinin iddia ve ispat edilemediği, ihraç kararı verilmesinde yasa ve anasözleşmeye aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir

Akçalı yükümlülüklerini yerine getirmeyen ortakların ihraç prosedürü, 1163 sayılı Yasa’nın 27 nci ve yapı kooperatifleri tip anasözleşmesinin 14 ncü maddelerinde etraflıca hükme bağlanmış bulunmaktadır. Anılan düzenlemelere göre ortağın ihraç edilebilmesi için,yasa ve sözleşmeye uygun şekilde ihtar edilmesi ve ayrıca ihtara konu edilen borcun, gerçeği yansıtması gerekmektedir. Ortağa tebliğ edilen her iki ihtarnamede bildirilen borç miktarlarının aynı olması, farklı ise bunun nedeninin ihtarnamelerde açıklanması, dolayısıyla ortağın borç miktarlarında tereddüde düşmemesi, ihtarnameye uyulmaması halinde ne gibi bir yaptırım uygulanacağının açıkça gösterilmesi zorunludur. Aksi halde ortağın 1163 sayılı Kooperatifler Yasası’nın 16 ve 27 nci maddelerine uygun olarak temerrüde düştüğü kabul edilemeyeceğinden,ihracı da yasaya uygun sayılamayacaktır.

Davalı kooperatif anasözleşmesinin 14/2. maddesinde parasal yükümlülüklerini otuz gün geciktiren ortakların ihtar edilecekleri ve yükümlülüklerini yerine getirmeyenlerin ihracına karar verileceği açıklanmıştır.

Davalı kooperatif anasözleşmesinin 14/2. maddesinde parasal yükümlülüklerini otuz gün geciktiren ortakların ihtar edilecekleri ve yükümlülüklerini yerine getirmeyenlerin ihracına karar verileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, bilirkişi tarafından yapılan hesap ve tespite göre, davalı kooperatif tarafından 11.08.2006 tarihinde keşide edilen birinci ihtarnamede yer alan borç toplamı içerisine anasözleşmenin 14/2 maddesine aykırı olarak henüz muaccel olmayan 2006 yılı Temmuz ayı aidatının da dahil edildiği, ayrıca davacıya 18.08.2006 tarihinde tebliğ edilen ihtarnamelerde ödenmesi talep edilen 7.190,00 TL'nin ne kadarının aidat, ne kadarının ara ödeme ve şerefiye borcu olduğunun anlaşılamadığı ve ortağın tereddüde düşmesine neden olacak nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. O halde, davalı kooperatifçe keşide edilen ihtarnamelerin anasözleşmeye aykırı olduğu, muaccel olmayan aidat borcunun yer aldığı ihtarnamelere dayanılarak ihraç kararı verilemeyeceği dikkate alınıp, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içesinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3798, Karar No: 2013/3209, Tarih: 25.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3798 E.  ,  2013/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar aleyhine 26/09/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar .....Ltd.Şti. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davalılardan ... ve ... yönünden davanın reddine, davalılar .... Ltd. Şti. ve ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar .... Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; desteğin 7/8 kusurlu olması ve olay tarihi nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27023, Karar No: 2015/25683, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27023 E.  ,  2015/25683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17352, Karar No: 2023/7204, Tarih: 09.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17352 E.  ,  2023/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/842 E., 2016/582 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iştirak halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2. İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın suç işleme kastının olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mağdurunun yaşının büyük olduğundan bu hususta araştırma yapılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın temyiz dışı sanıklarla beraber mağduru zorla araca bindirdiği iddiasına ilişkindir.

2.Mağdurun alınan doktor raporunda, burun üzerinde 2 adet 0.5 cm.lik çizik olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suçu birden fazla kişi ile işlediği belirtilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezasında artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık ... ile dosyada tanık olarak bulunan Z.G. arasında gönül ilişkisi bulunduğu, tarafların kaçmaya karar verdikleri, bu sırada tanığın yanında mağdurun da bulunduğu, tanığın mağdura gitmeleri gerektiğini söylediği, mağdurun gitmek istememesine rağmen sanık, temyiz dışı sanık ... ve tanığın mağduru zorla taksiye bindirdikleri olayda, mağdur anlatımı, sanık savunması, taksi sürücüsünün beyanı ve tüm dava dosyası kapsamından sanığın üzerine atılı suçun sübutuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamış, sanık müdafinin sanığın suç işleme kastının olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2.Mağdurun zorla bindirildiği ticari taksiden inmek istemesi üzerine taksi şoförünün yakıtın bitmesini bahane ederek petrol istasyonuna girdiği, mağdurun bu arada araçtan inerek petrolün içindekileri sığındığı, sanıkların mağduru kendiliğinden ve rızaen serbest bırakmadıkları, bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinin şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin bu husustaki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2.Mağdurun zorla bindirildiği ticari taksiden inmek istemesi üzerine taksi şoförünün yakıtın bitmesini bahane ederek petrol istasyonuna girdiği, mağdurun bu arada araçtan inerek petrolün içindekileri sığındığı, sanıkların mağduru kendiliğinden ve rızaen serbest bırakmadıkları, bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinin şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin bu husustaki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz sebebleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.