muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2692, Karar No: 2022/18610, Tarih: 08.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2692 E.  ,  2022/18610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

Temyize konu dosya ile Dairemizin 2019/4945 ve 2019/3738 Esas sayılı dosyaları arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birlikte yapılan incelemesinde;

Sanıklar hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davalarında; sanık ...’ın savunmasında, nakliye komisyonculuğu yaptığını, fabrikalarla yaptıkları anlaşmalar karşılığında Türkiye’nin her yerine kamyon gönderdiklerini, kamyonculara paralarını peşin ödediklerini, gider karşılığı kamyonculardan fatura aldıklarını çünkü kendilerinin de fabrikaya fatura kestiklerini, kamyonculardan fatura aldıklarında internete girip kontrol ettiklerini, kamyoncuların maliyeye kayıtlı olan faturayı değil de ikiz faturasını kendilerine kestiğini, bunu vergiden kaçmak için yaptıklarını, bu nedenle olayın kendisinden kaynaklanmadığını beyan etmesi, vergi tekniği raporunda; mükellefin ilgili yıllarda yasal defterlerine ve ilgili dönem beyanlarına dahil ettiği 92 mükellefle ilgili olarak karşıt inceleme talebinde bulunulduğu, 87 mükellef hakkında yapılan karşıt incelemenin sonuçlandırıldığı ve söz konusu faturaların anılan mükellefler tarafından düzenlenmediği, defter, kayıt ve belgelerinde yer almadığı, taklit faturalar olduğunun belirtildiği, sanık ... ... hakkında dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, ayrıca sanıklar hakkında aynı mükellefiyete ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2014 tarihli iddianamesi ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davalarında Mahkemenin 2014/334 Esas ve 2015/953 Karar sayılı ilamı ile sanık ... için her iki takvim yılından mükerrerlik nedeniyle davanın reddine, sanık ... için 2011 takvim yılından beraat, 2012 takvim yılından mükerrerlik nedeniyle davanın reddine kararı verildiği, yine sanık ... hakkında Gebze Cumhuriyet Başasvcılığının 14/04/2015 tarihli iddianamesi ile 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davalarında Mahkemenin 2014/516 Esas ve 2015/928 Karar sayılı ilamı ile beraat kararları verildiği, dosyaların Dairemizde temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin ve lehe yasanın uygulanabilmesi bakımından, mükerrer dava olup olmadığı ve davalar arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilebilmesi için;

1) Sanık ... ... yönünden; Mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

1) Sanık ... ... yönünden; Mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

2) Sanık ... yönünden; Yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen ve aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan dava dosyalarının birleştirilerek, yargılamanın birlikte yürütülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

3) Sanık ... ... hakkında mütalaa verilmesi ve sanıklara yüklenen suçların sübutu halinde hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/19084, Karar No: 2018/7046, Tarih: 11.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/19084 E.  ,  2018/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 31/10/2009 tarihinde sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken meydana gelen trafik kazasında müvekkillerinin eşi ve babası olan ...'u kaybettiklerini, kazada sürücünün asli kusurlu olduğunu, müvekkillerinin babasının ise tali kusurlu olduğunu, bilirkişilerce belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Türk ... Şirketi vekili; meydana gelen olayda davacıların murisinin tam kusurlu olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 11.539,00 TL'nin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere, davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine, hükmolunan tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, 48.614,00 TL'nin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere, davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine, hükmolunan tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, karar verilmiş, Daire’nin 17.02.2016 gün ve 2015/1779 E.-2016/1825 K. sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, yeniden yapılan yargılama neticesinde mahkemece, 10.962,05 TL'nin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere, davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine, hükmolunan tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, 46.183,30 TL'nin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine, hükmolunan tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası sonucu davacıların desteği ...’un vefatı nedeniyle maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dava trafik kazası sonucu davacıların desteği ...’un vefatı nedeniyle maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir. Somut olayda davalı vekili, vefat edenin davalı sürücü ...’in motosikletine kasksız olarak bindiğini belirterek kusurunun bulunduğunu savunmuştur. Daire’nin 17.02.2016 gün ve 2015/1779 E.-2016/1825 K. sayılı ilamında, somut olayda BK.'nun 44. maddesi gereğince tazminattan uygun oranda müterafik kusur indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken, bu hususun karar yerinde değerlendirilmemiş olması bozma gerekçesi yapılmış, mahkemece bozmaya uyularak verilen kararda gerekçe ve oran belirtilmeksizin müterafık kusur indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur.

Buna göre mahkemece, Daire’nin uygulamaları da dikkate alınarak BK’nın 44. maddesi uyarınca, %20 oranında tazminattan müterafık kusur indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12601, Karar No: 2015/16753, Tarih: 07.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/12601 E.  ,  2015/16753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; asıl işveren olan ...'nin İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup Tuzla'da bulunan fabrikasında beton ve betondan imal edilen alt yapı elamanları ile şehir mobilyaları imalatı işi ile iştigal ettiğini, davalı ...'nin ise taşeron şirket olup, müvekkilinin kurum kayıtlarına göre ...nin işçisi olup, gerçekte ise asıl işverene ait fabrikada, asıl işverenin işini yaptığını, davacının 05/09/2014 tarihinde asıl işveren ile taşeron firma arasındaki ihtilaflar nedeniyle bildirimsiz olarak işten çıkartıldığını, davacının işten çıkartılmasının işin ifası ile ilgisi olmadığı gibi performansı, verimliliği gibi nedenlerden de kaynaklanmadığını, davalı taşerona bağlı yaklaşık 90 işçinin tamamının işten çıkartıldığını, yukarıda da belirtildiği üzere feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını, iddia ederek bu nedenle davacının ...'ne ait iş yerindeki işine iadesine, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücret tutarında tazminatın ve 4 aya kadar ücret ve diğer sosyal haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...vekili; davacı ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi söz konusu olmadığını, davacının diğer davalı ...'nin işçisi olup, müvekkili firmada hiç çalışmadığını, davacının özlük işleri ile ihale makamı müvekkili ...'yi ilgilenmediğini, işe iade davasının şartlarının oluşmadığını, işe iade davasının süresi içerisinde açılmadığını, belirli süre ile çalışma söz konusu olduğundan işe iade davası açılamayacağını, davacının diğer davalı alt işverenin işçisi olması nedeniyle işçilerle ilgili her türlü tasarruf yetkisinin alt işverende olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Somut olayda davalı ...’ye Tebligat Kanunu'nun 21. Maddesine göre tebligat yapılmışsa da, tebligatın şirketin eski adresine gönderildiği, dava açılmadan önce şirketin adresinin değiştiği, bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından usulüne uygun tebligat yapılıp, taraf teşkili sağlanarak deliller toplanarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32166, Karar No: 2013/25215, Tarih: 07.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32166 E.  ,  2013/25215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, normal çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram tatili ücreti, yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 01/06/2007-14/11/2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak gelberici ve kesim makinesi ustası olarak çalıştığını, en son 800,00 TL net ücret aldığını, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, dini bayramlar hariç resmi bayramlarda cumartesi pazar dahil 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi ücretinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, ücret, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacının 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı iddiasının yerinde olmadığını, kış aylarında işin niteliği gereği asfalt kaplama işinin yapılmadığını, talep edilen tazminatların haksız ve fahiş olduğunu, iş akdinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:Davacı vekili tarafından 07.12.2010 tarihinde ıslah harcı yatırılmak suretiyle ıslah dilekçesi verildiği ve dava dilekçesi ile talep ettiği alacakları 06.10.2010 tarihli bilirkişi raporu uyarınca ıslah ettiği anlaşılmasına rağmen bu ıslah dilekçesi dikkate alınmadan hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2806, Karar No: 2019/13451, Tarih: 03.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2806 E.  ,  2019/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ipotek karşılığın arttırılması ve zarar tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ipotek karşılığın arttırılması ve zarar tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-İpotek bedeli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik geçici 6. maddesi hükümleri uyarınca belirlenmiş ise de; söz konusu yasal düzenleme açıkça ipotek borçlusunun kamu idareleri olması haline ilişkin olup, gerçek kişiler arasındaki ipotek bedelinin artırılması davalarında uygulanma imkânı bulunmamaktadır. Kaldı ki, 13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin; “2981 sayılı Kanuna göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlarda dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedellerinin borçlu idarelerce ödenmesine” ilişkin usulü düzenleyen on ikinci fıkrası Anayasanın 2, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal edilmiştir.

Bu durumda; imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ya da davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davalarında, 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin on ikinci fıkrasının uygulanması mümkün olmadığından, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer nitelikte ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde yeniden resen emsal getirtilmesi ve bu emsallere göre dava tarihi esas alınarak değer biçilmesi için oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Arttırılan bedele dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2947, Karar No: 2023/4985, Tarih: 05.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2947 E.  ,  2023/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/410 E., 2022/347 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasındaki 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Yenice Köyü 105 ada 17 parsel üzerinde bulunan 1/44 arsa paylı dubleks 25 ve 26 nolu meskenlerin maliki olduğunu, yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.7.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında ... ilçesi ... Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/360 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın, orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 sayılı Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığı işleminin iptali ile orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 05.06.2017 tarihli ve 2016/1518 Esas, 2017/4913 Karar sayılı ilamıyla, dava konusu taşınmaza ilişkin orman kadastrosuna itiraz davasının derdest olduğu Kadastro Mahkemesi dosyasının sonucunun beklenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri