muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2145, Karar No: 2020/524, Tarih: 15.01.2020

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde hakkında daha önce uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan işlem yapılan sanık ...’ün, Numan Kayhan sokak no 81 sayılı metruk binada faaliyetlerine devam ettiğine dair istihbari bilgi gelmesi üzerine kolluk kuvvetleri tarafından belirtilen adrese gelinerek fiziki takipe başlandığı bu sırada içeriye kimliği sonradan tespit edilen kullanıcı sanık ...’un girdiği içerde

bir süre kaldıktan sonra sanığın metruk binadan ayrıldığı takip edilip durdurulan sanığın üst aramasında net 0,7 gram AB-FUBINACA etken madde ihtiva eden sentetik uyuşturucunun ele geçtiği kullanıcı sanık ...’un tüm aşama beyanlarında suça konu maddeyi sanık ...’den aldığını beyan ettiği,daha sonra polislerin metruk binanın 2. katına çıktıklarında içerde kullanma suçundan haklarında beraat kararı verilen sanıklar...ve...’in bulunduğu,sanık ...’ün ise bu sırada elinde bulunan poşeti balkondan aşağı attığı ve kaçmaya çalıştığı esnada yakalandığı sanığın attığı poşet içinde ise 98 adet MDMA içeren uyuşturucu hap ve 21 fişek net 10,5 gram AB-FUBINACA etken madde ihtiva eden sentetik uyuşturucunun ele geçtiği somut olayda; kullanıcı sanık ...’ta ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanığın temin ettiği sabit ise de; uyuşturucu maddeyi verdikten sonra 26/05/2014 tarihinde sanığın yakalandığı metruk binadan yapılan aramada bulunan uyuşturucu maddelerin ...’ta ele geçirilen uyuşturucu maddelerin devamı niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında,sanığın eyleminin tek suç olduğu ve sanık hakkında TCK’nın 188/3 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sanık hakkında ayrı ayrı iki kez mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-)Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanunla getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,15.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12970, Karar No: 2024/10066, Tarih: 26.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12970 E.  ,  2024/10066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkmesi

SAYISI : 2015/801 E., 2016/388 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlemediğine, şikayetçinin soyut beyanı dışında hiçbir delil bulunmadığına, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, otobüsün insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlardan olmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/3-e maddesince, insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu kışla, yurt, hastane, ceza infaz kurumu gibi ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım yapılabileceğinin belirtilmesi karşısında, olayın insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğu bulunan yerlerden olmayan otobüste gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 102/3-e maddesi uyarınca artırım uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararının dikkate alınmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20881, Karar No: 2015/245, Tarih: 20.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20881 E.  ,  2015/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/64-2014/288

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.01.2015 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri ile kısmen uygulama imar planı içerisinde bulunduğu da gözetilerek taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması gerekirken, taşınmaza arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile emsalin Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11411, Karar No: 2014/13211, Tarih: 12.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11411 E.  ,  2014/13211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/469 Karar no:2013/250

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Birleşen davada davacı sıfatı taşıyan kocanın da davası kabul edildiğine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca koca lehine vekalet ücreti verilmesi gerekirken, bu hususun düşünülmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ.Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeple, BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2010/2278, Karar No: 2011/1251, Tarih: 14.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2278 E.  ,  2011/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiştir.

Dava konusu olay ile ilgili olarak davalı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen hazırlık soruşturmasının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle Başsavcılıktaki soruşturmanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2659, Karar No: 2018/11821, Tarih: 06.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2659 E.  ,  2018/11821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin gerçekleşen kazada yaralandığını ve malul kaldığını, davalıların zarara neden olan aracın işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğunu açıklayıp 1.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre; meydana gelen kazada davalının kusuru bulunmadığından karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, kaza, davacının 18 metre genişliğindeki yolda davacının karşıdan karşıya geçmek istediği sırada sağ şeritteki kaldırıma 3 metre kala davalı sürücünün aracı ile çarpması ve davacının çarpma noktasından 18 metre ileriye düşmesi ile gerçekleşmiştir.

Mahkemece, tarafların kusur durumlarının belirlenmesi yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış, 30.07.2015 tarihli makine mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporda orta refüjde beton bariyer bulunmasının yayanın meskun mahalde karşıdan karşıya geçmesine engel olmadığı, davalının ise yaya çarptıktan sonra davacıyı 18 metre savurması, kendisinin de savurmadan 22 metre sonra aracı ile bina duvarına çarptıktan sonra yan yatması, aracın duvara çarptıktan sonra sol yanına yanması çarpmanın şiddetini ve

aracın hızını gösterdiği, yayanın aniden yola çıkmadığı, davacı yayanın 18 metrelik yolun 15 metresini geçtiği, davalı sürücünün sağa direksiyon tedbiri dışında her hangi bir önlem almadığı da dikkate alındığında davalının meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamından davalının sanık olarak yargılandığı ... Asliye Ceza Mahkemesince Adli Tıp Kurumundan alına raporda; gece vakti, yayaların geçişini engellemek için orta refüjün fiziki bariyer ile kapatılmış olduğu, bölünmüş yoldan kontrolsüzce aniden yola giren davacı yayanın tam kusurlu olduğu, davalı sürücünün ise, orta refüjdeki bariyerlere rağmen soldan yola giren yayaya çarpmamak için sağa direksiyon tedbiri aldığı ancak yine de çarpmış olmakla kusursuz olduğu belirtilmiştir.

Ceza davasında alınan rapor ile eldeki davada alınan raporun çelişmesi üzerine bu kez mahkemece çelişkinin giderilmesi amacı ile yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bunun üzerine Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda davacının tam kusurlu olduğu, davalının ise meydana gelen kazada her hangi bir kusurunun olmadığı belirtilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davalının meydana gelen kazada kusur bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Ceza davasında alınan rapor ile eldeki davada alınan raporun çelişmesi üzerine bu kez mahkemece çelişkinin giderilmesi amacı ile yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bunun üzerine Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda davacının tam kusurlu olduğu, davalının ise meydana gelen kazada her hangi bir kusurunun olmadığı belirtilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davalının meydana gelen kazada kusur bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece kusur konusundaki çelişkilerin giderilmesi için dosyada bulunan bilirkişilerden/kurumdan farklı, yeni bir kuruldan rapor alınması gerekirken ceza yargılamasında görüşüne başvurulan aynı kurumdan rapor alınması doğru görülmemiş, buna göre mahkemece kusur konusundaki çelişkinin giderilmesi için ... teknik Üniversitesi veya Karayolalrı Genel Müdürlüğü gibi farklı kurum/kişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden rapor alınmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7767, Karar No: 2024/10104, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7767 E.  ,  2024/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/586 E., 2024/101 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili ile davalı ... vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3199, Karar No: 2010/4887, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3199 E.  ,  2010/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak kastıyla mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ..., ...’ın ayrı ayrı beraatlerine dair karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin yokluğunda verilen 5.11.2008 tarihli kararda CMK’nun 232/6.maddesine aykırı olarak temyiz yolu başvuru süresinin gösterilmemesi nedeniyle temyiz dilekçe tarihi öğrenme tarihi olarak kabul edilmesinin gerekmesi karşısında temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair karar ortadan kaldırılarak yapılan inceleme sonucunda;

1- Hazır olduğu 10.9.2008 tarihli celsede yargılamanın 5.11.2008 tarihine ertelendiğinden haberdar olmasına rağmen anılan tarihteki duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmeyen müştekinin İİK’nun 349.maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesi yerine, sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi,

2- Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda vekalet ücretine hükmedilmemesine rağmen, gerekçeli kararda hükmedilerek hükmün karıştırılması,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 12.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7151, Karar No: 2011/3839, Tarih: 30.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/7151 E.  ,  2011/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen ....09.2010 gün ve 549/425 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davalılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

... A R A R

Davacı vekili, davalıların murisi adına tapuda kayıtlı bulunan 128 ada 49 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline, bu istek yerinde görülmediği takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve vekil edeni tarafından dikilen ağaçların bedeli olarak üzere ....000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ....02.2010 tarihli celsede; davayı kabul etmediğini, tapunun ....500 m2 miktarında olduğunu, taşınmazın kendilerine ait olduğunu bildiği halde davacı tarafından üzerine ağaç diktiğini ve süresinde dava açmadığını, ağaçların bedelinin 400-500 Lira olabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılardan ..., ... ve...ise, 27.05.2010 tarihli yargılama oturumunda, dava konusu parselin babalarından kaldığını bildirmişler ve davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlar ve herhangi bir beyanda bulunmamışlardır.

Dahili davalılar yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı asiller tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/... ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun ....maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde, vekil edeninin 128 ada ... sayılı parselin maliki olduğunu, bu parselin miktarının kadastroda ....600 m2 olarak ölçüldüğünü, zeminde kullandığı alanın ....100 m2 olduğunu, buna karşın 128 ada 49 sayılı parselin ....500 m2 olarak davalıların murisi adına tespit ve tescil edildiğini, her iki parselin bir bütün olarak vekil edeni tarafından kullanıldığını, davalıların kendi yerleri olarak bildikleri yerin ise, başka bir kişi adına kayıtlı olduğunu, zilyetlik süresinin ...-30 yıldan fazla bulunduğunu, hatanın kadastro çalışmaları sırasında yapılan orijinal ölçüm değerlerine aykırı çap ve sicil oluşturmadan kaynaklandığını belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.