muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7612, Karar No: 2011/747, Tarih: 15.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/7612 E.  ,  2011/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak, cinsi münasebette bulunmak ve bu suça iştirakten sanıklar ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2007 gün ve 2005/540 Esas, 2007/808 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak suçundan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,

Tüm sanıklar hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirakten kurulan hükümlere gelince;

5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması ve suç tarihi itibariyle 17 yaşı içinde bulunan mağdurenin kolluktaki 23.12.2004 günlü beyanında sanıklardan şikayetçi olmaması nedeniyle, rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin aynı Yasanın 104/1. maddesi kapsamında olup 73/4. maddesi gereğince de takibinin şikayete tabi olması karşısında 5237 sayılı Yasanın 7/1-2 ve 5271 sayılı Yasanın 223/8. maddeleri de gözetilerek sanıklar hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13579, Karar No: 2010/1188, Tarih: 08.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13579 E.  ,  2010/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2009

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;Davacı Hazine, tapuda davalılar adına kayıtlı 271 ve 272 parsel sayılı taşınmazların, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı A., davanın reddini savunmuş, diğer  davalılar cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesi hükmü gereğince çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece, 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacı Hazinenin sair temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, iddia çerçevesinde  yapılan araştırma ve inceleme sonunda, 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacı hazinenin davasında dava tarihi itibariyle haklı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, yargılama giderinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması gerekirken, bu giderlerin davacı hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 8.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1197, Karar No: 2006/1511, Tarih: 28.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1197 E.  ,  2006/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 26.280.110.700 TL. eğitim ve öğretim alacağının davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı Üniversite dava dilekçesinde, davalı ...’ın lisansüstü eğitimi yapmak üzere 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasasının 35. maddesi uyarınca ... Teknik Üniversitesine kadrosunun tahsisi yapılarak atandığını,ancak davalının görevinden mecburi hizmet borcunu yerine getirmeden 15.4.2001 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, eğitimine başlamadan önce verilen taahhüt ve kefalet senedine göre davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, sözü edilen senet gereğince davalıya ödenen 13.140.055.350.TL’nın 2 katı olan 26.280.110.700 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir.

Mahkemece,davacı idarenin davalıya ödemiş olduğu maaşlar dışında herhangi bir harcamanın geri iadesi talebinde bulunmadığı, taahhüt ve kefalet senedinde geri ödeneceği düzenlenmiş olsa bile bir çalışmanın karşılığı olan maaşlar yönünden bu senetlerin geçersiz olduğu, yasal dayanağı bulunmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece,davacı idarenin davalıya ödemiş olduğu maaşlar dışında herhangi bir harcamanın geri iadesi talebinde bulunmadığı, taahhüt ve kefalet senedinde geri ödeneceği düzenlenmiş olsa bile bir çalışmanın karşılığı olan maaşlar yönünden bu senetlerin geçersiz olduğu, yasal dayanağı bulunmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, özellikle davalılar tarafından ... Üniversitesi Rektörlüğüne verilen taahhüt ve kefalet senedinin içeriğine göre; davalı ... taahhüdün 5. maddesinde “kendi isteğimle öğrenimimi bıraktığım”, 12. maddesinde “ mecburi hizmet yükümlülüğüm bitmeden görevden ayrıldığım...taktirde, ... Üniversitesinden izinli sayılarak ... Teknik Üniversitesinde yapacağım lisansüstü öğrenimim süresince, ... Üniversitesince benim için yapılmış olan bütün maaş ve ücret ödemelerinin herbiri için ödeme tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecek kanuni faiz vesair vergi ve kanuni ödemeleri ile birlikte iki katı olarak...ödeyeceğimi.... taahhüt ederim” şeklinde beyanda bulunduğu, senedi müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalayan diğer davalılar ... ve ...’ın da “Taahhüdün ihlali halinde üniversitenin adı geçen için yaptığı bütün masraflardan 6,5 milyar TL’nin aynen, ayrıca bunların her birisi için kendisine sarf tarihinden itibaren hesap ve tahakkuk ettirilecek yasal faizi de kabul ederek...” ödeyeceklerini taahhüt ettikleri anlaşılmaktadır. Davalılar sözü edilen bu taahhüt ve kefalet senedinin hata, hile veya zorla kendilerine imzalatıldığını ileri sürmemişlerdir. Davalıların serbest iradeleri ile davacı Üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, Davacı ... ...’ya kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname ve kefaletname davalıları bağlar niteliktedir. Davada davacı kurum taahhütname kapsamında yapılan harcamaların tahsilini istemekte, bunun dışında bir istemde de bulunmamaktadır. Ortada taahhütnameyi geçersiz yapan bir durum olmadığına göre, mahkemece taahhütname kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, taahhütnamenin geçersizliğinden söz edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6035, Karar No: 2023/446, Tarih: 24.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6035 E.  ,  2023/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil - bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda duruşma günü olarak saptanan 24/01/2023 Salı günü saat 10.15'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ortak mirasbırakan babaları ...’ın 4229 ada 30 parseldeki 209/223 payının tamamını davalılara eşit paylarla satış suretiyle temlik ettiğini, temlik tarihinde 80 yaşında olan mirasbırakanın temyiz kudretini haiz olup olmadığına dair herhangi bir sağlık raporu da alınmadığını, ayrıca temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında iptal – tescile, mümkün olmazsa bedele karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakanlarının davaya konu taşınmazı başta ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle kendilerine bıraktığını, daha sonra bu iki taraflı sözleşme hükümlerine uygun olarak taşınmazın tapuda satış suretiyle devredildiğini, mirasbırakana ölünceye dek baktıklarını, temlikin davacıdan mal kaçırma ve davacının saklı payını zedeleme amacıyla yapılmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mirasbırakanın geride pek çok taşınmazının kaldığı, mirasbırakana davalılar tarafından ölene dek bakıldığı, temlikin mal kaçırma kastı ile yapıldığının davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mirasbırakanın geride pek çok taşınmazının kaldığı, mirasbırakana davalılar tarafından ölene dek bakıldığı, temlikin mal kaçırma kastı ile yapıldığının davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile satış sözleşmesinin birbiri ile çeliştiğini, davalılar tarafından mirasbırakanın iradesinin zorlandığını, tanık beyanlarına göre mirasbırakanın ağır bir rahatsizlığının bulunmadığı, davalıların mirasbırakana bakımlarının ahlaki ödev kapsamında kaldığını, muvazaa iddialarının sabit olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mirasbırakanın geride pek çok taşınmazının kaldığı, mirasbırakana davalılar tarafından ölene dek bakıldığı, mirasbırakanın sağlığında davalılar ile birlikte çalışıp para kazandıkları, taşınmazdaki binanın mirasbırakan ve davalılarca birlikte yapıldığı, davacı ile mirasbırakan arasında beşeri anlamda mal kaçırmayı gerektirir bir sorun olduğuna yönelik bir iddia ve delilin olmadığı, mal kaçırma ve muvazaa olgusunun usulünce ispatlanamadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili duruşma istekli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

2.Muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti HMK'nın 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9296, Karar No: 2012/14097, Tarih: 03.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/9296 E.  ,  2012/14097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Şikayetçi : Duru İtriyat Deposu San. ve Tic. A.Ş.

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin mesleki mazeret ileri sürerek duruşmaya katılmamış olması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde verdiği temyiz dilekçesiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sanığın savunmalarında, hacizli malların adresinde mevcut olduğunu beyan etmesi karşısında, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı, taksirle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/581, Karar No: 2024/2290, Tarih: 12.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/581 E.  ,  2024/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3066 E., 2022/3044 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/365 Esas, 2022/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/3066 Esas, 2022/3044 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanma amacıyla bulundurduğuna,

2. Tanıkların husumet nedeniyle gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarına,

3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

4. Sanığın uyuşturucu madde ikram etmesinin atılı suçu oluşturmayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanma amacıyla bulundurduğuna,

2. Tanıkların husumet nedeniyle gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarına,

3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

4. Sanığın uyuşturucu madde ikram etmesinin atılı suçu oluşturmayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan çalışmalar sırasında sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgilere ulaşılması üzerine ikametin çevresinde fiziki takibe başlandığı, olay tarihinde, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar Ahmet ve Aziz'in sanığın ikametine girdikleri ve kısa bir süre sonra çıktıkları, akabinde tanıkların yakalandıkları, tanık Ahmet'in üzerinde bulunan eroini rızaen teslim ettiği ve sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği, usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada eroin ve hassas terazi ele geçirildiği, sanığın tanığa uyuşturucu madde verdiğini tevil yollu ikrar ettiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği; olayın vahameti ve verilecek cezanın sanığın üzerinde olumlu etki yapacağı hususunda Mahkemelerinde kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/3066 Esas, 2022/3044 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1760, Karar No: 2008/5862, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1760 E.  ,  2008/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının alınması, buğdayın dekar başına verimi 320 kg., taze fasulyenin dekar başına verimi 1500 kg. olarak bildirildiği halde sırasıyla 400 ve 1300 kg. olarak kabulü doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden (kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere) 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan 2 nolu bozma nedenini de karşılar biçimde ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

../..

2007/1760-5862 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.