muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5880, Karar No: 2013/18014, Tarih: 20.11.2013

Somut olayda; sanık ...'in diğer sanık ...'le resmi nikahlı evli iken, vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 01/04/2010 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36714, Karar No: 2024/9821, Tarih: 09.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/36714 E.  ,  2024/9821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/287 E., 2017/336 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilip, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2016 tarihli ve 2016/97 Esas, 2016/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 12. Ceza Dairesi istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, suça konu dilekçenin avukat olan sanığın müvekkili tarafından düzenlendiğine, suç işleme kastı ve suçun unsurlarının bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçunu oluşturur.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçunu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Maddi olayda; davacı vekili olan sanığın, boşanma davasına sunduğu dilekçede yer alan suça konu ifadeleri bir bütün olarak ele alındığında; 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3672, Karar No: 2006/6120, Tarih: 14.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3672 E.  ,  2006/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %2,4'ü geçmeyeceğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın değeri 795,1 YTL olarak tespit edilmesine, mahkemece de bu miktar kamulaştırma bedeli bankaya bloke edilmesine rağmen gerekçeli kararda maddi hata sonucu kamulaştırma bedelinin 975,10 YTL olarak belirtilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen 1 numaralı bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra 2 numaralı bozma da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8605, Karar No: 2010/12081, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8605 E.  ,  2010/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5781, Karar No: 2011/7397, Tarih: 22.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5781 E.  ,  2011/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen  25.5.2009  gün ve  2004/1961 esas, 2009/608  karar  sayılı  hükmün  bozulmasına ilişkin olan  14.6.2010 gün ve 5088-6938 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde taraf vekillerince  istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup,Yerel Mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine, Dairece, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak, her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi bulunduğu, dava tarihinde davasında haklı olan bir  tarafın, davanın devamı sırasında yürürlüğe giren bir yasa hükmü veya çıkartılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davasında haksız duruma düşen tarafın yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı aksine, somut olayda olduğu gibi, 28.5.1997 tarihli 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın tamamı veya bir bölümünün, tanımı 3621 Sayılı Kıyı Kanununun 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı belirlendiğine göre maktu harçla beraber yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği,  mahkemece anılan ilkeler gözardı edilmek suretiyle yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davacı Hazinenin sorumluluğuna gidilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle  bozulduğu görülmüştür.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayımlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürürlüğünün durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan karar karşısında işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birliştirme Kararına göre belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı; diğer taraftan, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle  3402 Sayılı Yasanın 36. maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun gözetilmek suretiyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin ve davalıların, karar düzeltme isteğinin H.U.M.K.'nun 440. maddesi hükmü uyarınca kabulü ile Dairenin 14.06.2010 tarih 2010/5088 esas-2010/6938 karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, Mahkemenin 25.05.2009  tarih,2004/1961 esas-2009/608 karar sayılı kararının açıklanan gerekçelerle  H.U.M.K.'nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 22.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33558, Karar No: 2020/16398, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33558 E.  ,  2020/16398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı taraf davalıya ait Refahiye şantiyesinde çalıştığını, kış döneminde ise bu şantiyenin kapanması nedeni ile Kahramanmaraş ve Osmaniye şantiyelerinde çalıştığını beyan etmiştir.

Davacı tanıkları davacının haftanın 7 günü 07.00-19.00 arası çalıştığını, tanıklardan ... ise davacının Refahiye şantiyesinden başka şantiyelerde de çalışmasının bulunduğunu beyan etmiştir.

Davalı tanığı ... ise davacının çalıştığı şantiyede 11. aydan 4. aya kadar işçilerin çalıştırılmadığını, bu dönemde davalı şirketin Osmaniye ve Kahramanmaraş'ta da şantiyesinin bulunduğunu, bu şantiyelerde yıllık izne çıkan işçilerin yerine davacının 2 3 hafta boyunca bu şantiyelerde çalıştığını , bu şekilde çalışmasının olduğu Osmaniye ve Kahramanmaraş şantiyelerinde davacının haftanın 6 günü 08.00-17.00 arası çalıştığını beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışma dönemi itibari ile 07.00-19.00 arasında haftanın 7 günü çalıştığının kabulü ile hesaplamalar yapılmıştır.

Ancak davacı tanık beyanlarından davacı ile hangi şantiyelerde çalışmalarının bulunduğu anlaşılmamaktadır. Bu halde mahkemece yapılması gereken, davacı tanıkları yeniden dinlenmek ve davalıdan da sorulmak sureti ile tanıkların hangi dönemde hangi şantiyede davacı ile birlikte çalışmalarının bulunduğu araştırılarak beyanlarına davacı ile birlikte çalışmalarının bulunduğu dönemler ve şantiyeler açısından değer verilmeli, tanıkların davacı ile çalışmalarının bulunmadığı şantiyeler açısından ise davalı tanığı ...'in beyanı da dikkate alınarak hafta tatili ve fazla mesai ücreti alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13222, Karar No: 2013/11508, Tarih: 10.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13222 E.  ,  2013/11508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

....ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.06.2012 gün ve 539/274 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde, tapulama çalışmalarında tespit dışı bırakılan mevkii ve sınırları yazılı yaklaşık 10.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddi ile ... adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine, Teknik Bilirkişinin 17.04.2012 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 5776 m2’lik yerin TMK'nun 713/6. maddesi uyarınca davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm; davacı vekili tarafından, dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir. Bilindiği üzere TMK’nun 713/1. maddesine dayalı tescil davalarında, ... ve ilgili Kamu Tüzel Kişilerinin yasal hasım olduğu tartışmasızdır. 5216, 5747 ve 6360 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2 ve 3. bentleri uyarınca ... İli’nin mülki sınırları Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlenmiştir. TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca; tescil davasının, ...'ye ve ilgili kamu tüzel kişilerine karşı açılması gerekmektedir. Bu durumda Mamak Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'da ...'nin yanında yasal hasımdır. Bu nedenle, davada Mamak Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na da husumet yöneltilmesi yasal zorunluluktur.

Hal böyle olunca, Mamak Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'na husumet yöneltilmesi için davacı tarafa önel verilmesi, TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca husumet yöneltilince, usulüne uygun olarak Belediye Başkanlıklarına delillerini bildirmeleri için süre ve imkan tanınması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasına yönelik diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 388/4 (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5704, Karar No: 2021/334, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5704 E.  ,  2021/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuru sahibi vekili 19.11.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince başvuru sahibi vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10299, Karar No: 2021/5200, Tarih: 14.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10299 E.  ,  2021/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, Defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

I- Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Mimarsinan Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 108 000 5058 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesine karşın, 20/10/2012 tarihli ve 2012-A-665/44 sayılı Vergi İnceleme Raporu’na göre, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporları tanzim edildiğinin belirtilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ... (... Oto Yedek Parçaları), ..., ... Ltd. Şti., .... Ltd. Şti. haklarında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının dosyaya getirtilmesi ile bu şirket yetkilileri/mükellefler haklarında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

II- Sanık hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarihli ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c. maddesinde işaret olunan zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belgeleri gizleme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; engel adli sicil kaydı bulunmayan, iyi halli olduğu değerlendirilerek hükmolunan cezası ertelenen ve CMK‘nin 231. maddesinin uygulanmasını kabul eden sanık hakkında, “katılan kurumun vergi alacağı ödenmediğinden” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a) Defter ve belge gizleme suçu yönünden “12/10/2012” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2010” şeklinde yanlış yazılması,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu dışındakiler yönünden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.