muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4950, Karar No: 2025/1976, Tarih: 17.02.2025

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/332 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 170. maddesi gereğince iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında 2018 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporu düzenlendiği, dosya içerisinde dava şartı olan olan mütalaanın yer aldığı, şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesine uygun olduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin 5271 sayılı Kanun‘un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2024/522 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6856, Karar No: 2019/8270, Tarih: 24.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6856 E.  ,  2019/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2018 tarih ve 2017/538-2018/387 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1,TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince

mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın zaman gazetesine aboneliğinin bulunmasının ve örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7096, Karar No: 2012/3952, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/7096 E.  ,  2012/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı ... bedeli alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı akdî ilişkinin varlığını inkâr etmiş, gemideki tamirat ve tadilat işlerini ... isimli şahsa yaptırdığını ve bedelini de ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yazılı anlaşmanın varlığı iddia ve ispat olunmamıştır. Davacı, ... imzalı “... ... Gemisinde yapılan işler” başlıklı belgeye dayanarak davalı aleyhine takibe geçmiştir. Mahkemece belgeyi imzalayan ...’nın davalının gemi kaptanı olduğu, bu nedenle sözleşmenin davalıyı da sorumlu kılacağı gerekçesiyle dava kabul edilmiş ise de, davalı, ...’in kendi yüklenicisi olup kaptanı olmadığını savunmuştur. Mahkemece bu savunma incelenmeden hükme varılmıştır. Oysa öncelikle yapılması gereken akdî ilişkinin varlığının ve davalının sorumluluğunun hukuki dayanakları ile ortaya konulmasıdır. Öte yandan davadaki alacak gemi onarım işinden kaynaklandığına göre konunun uzmanı bilirkişiden rapor alınması gerekirken mali müşavir raporunun dayanak alınması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

O halde mahkemece yapılması gereken ..., taraf delillerinde gösterilen “Gemi sicil ve jurnal kayıtları” incelenerek, ...’nın davalıya ait geminin kaptanı olup olmadığı, davanın dayanağı belge konusunda adı geçenin isticvap olunarak imzanın kendisine ait olduğu anlaşıldığında, davalıyı temsilen yaptırıp yaptırmadığı değerlendirildikten ve böylece akdî ilişkinin varlığı hukuki dayanaklarıyla ortaya konulduktan sonra davalıyı bağlayacağı kabul edilirse, şimdiki gibi davanın kabulüne, aksi takdirde akdî ilişkinin varlığı konusunda davacının yemin deliline dayanmış olduğu gözetilerek davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatıldıktan sonra sonucuna göre akdî ilişki kabul edilirse BK’nın 366. maddesi hükmünce onarım tarihindeki piyasa fiyatlarıyla bedelin uzman bilirkişiye hesaplattırılarak buna hüküm kurmaktan ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle verilen karar usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5627, Karar No: 2025/3540, Tarih: 21.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5627 E.  ,  2025/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1015 Esas, 2024/1241 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/229 Esas, 2022/109 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip

gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1950'den bu yana hizmet verdiğini, 1980'li yıllarda çikolata üretimine başladığını, 1983'te "..." markasının ilk tescilinin yapıldığını ve sonraları müvekkilinin "..." adı altında birçok başka markasını da piyasaya sürdüğünü, davalının 29, 30 ve 32. sınıflar için " ..." ibaresiyle 2020/69240 numaralı marka tescil başvurusuna müvekkilinin itirazlarının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 29.06.2021 tarih ve 2021/M-4880 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkilinin "... ", "... ", "... " gibi markalarında esaslı unsurun "..." ibaresi olup, diğer kelimelerin tamamlayıcı unsur bulunduğunu, davalının " ..." markasının da seri marka imajı verdiğini, çoğu çikolata markasının "gold" ibaresini kullandığını, dolayısıyla bu ibarenin ayırt edici olmadığını, kıyaslanan markalarda yalnızca B-M seslerinin farklı olup fonetik açıdan neredeyse aynı olduğunu, davacı markasının sektörde çok bilinen bir marka olup "gold zammo" ibaresinin müvekkilinin markasının ayırt ediciliğine zarar verdiğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının 29. sınıftaki “kuruyemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin” 30. sınıftaki “Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları da dahil olmak üzere soslar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar.” yönünden kısmen iptaline, davalı markasının tescili halinde bu emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı markalarının "...+şekil" ve "... cremadore" ibarelerinden oluştuğunu, davalının markasında ise "..." ibaresiyle birlikte Arapça harflerden oluşan kelimelere yer verildiğini, kıyaslanan markaların iltibasa neden olacak kadar benzemediğini, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı markalarının "...+şekil" ve "... cremadore" ibarelerinden oluştuğunu, davalının markasında ise "..." ibaresiyle birlikte Arapça harflerden oluşan kelimelere yer verildiğini, kıyaslanan markaların iltibasa neden olacak kadar benzemediğini, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davalının soyadının "..." olup "..." ibaresinin de buradan türetildiğini, bir bütün açısından bakıldığında iltibasa varacak bir benzerlik bulunmayıp markaların ayrıştığını, kıyaslanan taraf markalarının yazı karakteri, okunuş ve logo açısından da farklı olduklarını, zira davacı markasında beyaz fon üzerine siyah harflerle "... " ibaresi yer almaktayken, davalı markasında beyaz fon üzerinde sarı ve yeşil şeritler arasında Arap ve Latin harfleriyle "..." ibaresinin bulunduğunu, görsel, işitsel, fonetik, anlamsal bakıldığında da markaların ayrıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı markasının kapsadığı tüm malların itiraza mesnet markanın kapsadığı mallarla benzer/aynı olduğu, davalı markasındaki "gold" kelimesinin tanımlayıcı olup, esaslı unsurun "zammo" ibaresi bulunduğu, davacı markasında ise "sauce", "premier" gibi ifadelerin yan unsur olup, esaslı ifadenin "..." olduğu, söz konusu ibarelerin kavramsal, işitsel ve görsel açıdan benzediği, karşılaştırılan markaların yalnızca dördüncü harfinin ayrıştığı, bununla birlikte ayrışan -m ve -b harflerinin sesçil olarak benzediği, neticede mal ve marka benzerliği şartlarının sağlanıp, iltibasa yol açacak karışıklığın bulunduğu, davacının tanınmışlık vakıasına da dayandığı, ancak davacıya ait “...” ibareli markanın TÜRKPATENT tanınmış marka sicilinde yer almadığı, ayrıca sunulan belge ve deliller de değerlendirildiğinde, bu iddianın tam olarak ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 2021/M-4880 sayılı kararının 29. sınıftaki "kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, 30. Sınıf pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, ekmek, simit, pogaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazan dibi, sütlaç, keşkül, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları da dahil olmak üzere soslar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar" yönünden iptaline, dava konusu 2020/69240 sayılı markanın yukarıda belirtilen emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davalı markasının kapsadığı tüm malların itiraza mesnet markanın kapsadığı mallarla benzer olduğu, taraf markalarının esas unsurlarını temsil eden "zammo" ve "..." ibarelerinin de benzer bulunduğu, dolayısıyla mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesinde de bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde ilgililere iadesine, 21.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4889, Karar No: 2009/8419, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4889 E.  ,  2009/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı dava dilekçesi ile, Koyulhisar İcra Müdürlüğünün 2008/22 Talimat sayılı dosyasından, haczedilen hayvanların kardeşi ...’e ait oluğunu belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı 19.09.2008 tarihli oturuma gelmediğinden ve bir mazeret bildirmediğinden dosyanın işlemden kaldırılmasına ve 3 aylık sürede de yenilenmediğinden HUMK’nun 409/5.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18047, Karar No: 2015/11931, Tarih: 19.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18047 E.  ,  2015/11931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 185 ada 6 parsel sayılı 9.596,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1980 yılından beri .. fiili kullanımında olduğu ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla H.. H.. adına tespit edilmiştir. Davacı ...., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kendi fiili kullanımında olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 185 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile fen bilirkişi Haydar 11.03.2014 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 4.596,45 metrekare yüzölçümündeki bölümün... İlçes...Köyü 185 ada 7 parsele eklenmek suretiyle, 185 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 18.134,53 metrekare olarak tarla vasfıyla ... adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca .... adına Orman sınırı dışına çıkarılmıştır, 2005 yılından beri İsmail oğlu .. kullanımındadır ve parsel üzerinde bulunan fındık ağaçları adı geçene aittir" şerhinin düşülmesine, 185 ada 6 parsel sayılı taşımazın 5000 metrekare olarak tarla vasfıyla ... adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca .... adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır, 1980 yılından beri Mustafa kızı .. kullanımındadır ve parsel üzerinde bulunan fındık ağaçları adı geçene aittir" şerhinin düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, .... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

19.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20679, Karar No: 2013/334, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/20679 E.  ,  2013/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 25.07.2007 tarihinde meslek hastalığı sonucu %58,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Somut olayda, davacıda mevcut sürekli iş göremezlik oranının 26.03.2010 rapor tarihiden iki yıl sonra kontrol edileceği dosya içerisinde mevcut sürekli iş göremezlik oranı tespit formu içeriği ile eki rapordan anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırılmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davacının sürekli iş göremezlik oranının kontrol kayıtlı olduğu göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11173, Karar No: 2008/13187, Tarih: 10.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11173 E.  ,  2008/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem Sıfatıyla)

K A R A R

Dava, tapuda orman cinsi ile kayıtlı taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve tapudaki istimlak şerhinin silinmesi isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 10.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.