muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4342, Karar No: 2018/23634, Tarih: 19.12.2018

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 35,90TL. karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 4,70 TL. karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 62,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgililerine iadesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dosyanın ilk derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Kesin olarak 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1151, Karar No: 2011/13702, Tarih: 06.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1151 E.  ,  2011/13702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu yerde aynı zamanda ağaç kesilmesi 5728 sayılı kanunla değişik 6831 sayılı Kanunda yapılan değişiklik uyarınca hem açma hem ağaç kesme suçundan ceza verilmesini gerektirdiği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından eski 6831 sayılı Kanunun uygulanmasıda sonuç cezaya etkili olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Keşifte dinlenen zabıt mümzine yemininin yaptırılmaması,

2-Yediemine alınmayan buğdayın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6188, Karar No: 2008/3562, Tarih: 17.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6188 E.  ,  2008/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemece hüküm verildiği ve tefhim edildiği 27.12.2006 tarihli duruşmaya ait tutanağın son sayfasına dosya içinde rastlanmamıştır. Gerektiğinde taraf vekillerinden de sorularak temin edilip dosyaya eklenmesi,

2-Davacı vekiline kararın tebliğ edildiğine dair dosyaya eklenen tebligat belgesinde tebliğ memurunun adı soyadı yazılı değildir. Bu nedenle davacı vekiline yapılan tebligat geçersizdir. (Tebligat Kanunu mad.23/8) Kararın davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliği yapılarak, tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi,

3-İncelenmesine gerek duyulan ... 1. aile Mahkemesinin 2006/218 esas sayılı dava dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi,

4-Kalem yönetmeliğine uygun olarak dosya içindeki tüm evraka sıra numarası verilip dizi pusulası yapılarak temyiz incelenmesine gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2008 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17144, Karar No: 2013/24443, Tarih: 01.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17144 E.  ,  2013/24443 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17144

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 82.maddesinin 1.fıkrasının 12.bendi gereğince, borçlunun "haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, borçlunun meskeniyet şikayetinin mahkemece 22.07.2011 tarih 2010/2561E, 2011/1122K. Sayılı kararı ile kabul edilerek haczin kaldırılmasına karar verildiği, bu kararın Dairemizin 19.04.2012 tarih ve 2011/27471E.-2012/13300K. Sayılı kararı ile, hükme esas olan rapordu borçlunun oturduğu yerden başka yerlerde de haline münasip evi alabileceği değer belirlenmediği ve borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazi bir semtte ve daha mütevazi koşullarda haline münasip evin değerinin belirlenerek karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan 29.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda, şikayet konusu meskenin borçlunun iktisadi ve sosyal durumları nazara alınarak borçlunun haline münasip olduğu, meskenin takip dosyasından muhammen bedelin %50'sine veya %40'ına satılması halinde borçluya haline münasip ev alması için para kalmayacağı veya kalacak para ile aynı yer veya benzer bir yerde uygun bir taşınmaz alınmasına imkan olmayacağının belirtildiği ve mahkemece rapor doğrultusunda istemin kabul edilerek haczin kaldırılmasını karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin bozma kararında belirtildiği gibi borçlunun görev ve sıfatı yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda belirlenecek borçlunun haline münasip evden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmediği gibi borçlunun şikayete konu taşınmazın bulunduğu aynı semtte oturmasını da gerektirmez.  Bu bağlamda mahkemece, borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazı semt veya semtlerde, daha mütevazi koşullarda haline münasip evin değerinin belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken bozma kararında açıklanan ilkelere aykırı olarak ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/588, Karar No: 2016/18251, Tarih: 18.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/588 E.  ,  2016/18251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazanç artışını bildirmemek suçundan sanık ...’ün, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair... İcra Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli ve 2015/368 esas, 2015/820 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/08/2015 tarihli ve 2015/90 değişik iş sayılı kararı aleyhine... Bakanlığının 15/12/2015 gün ve 83194 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2016 gün ve KYB. 2015-415115 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır” hükmüne göre, icra mahkemesince sanığın gelirinde artış bulunup bulunmadığı araştırılmadığından, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

... 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden delil takdiri yapılarak karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13230, Karar No: 2020/6826, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13230 E.  ,  2020/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça konu iş yerinin müşteki beyanına göre, depo olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5281, Karar No: 2020/3599, Tarih: 30.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5281 E.  ,  2020/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetiile kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2018 gün ve 2015/220 Esas, 2018/12 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre, sanığın olay tarihlerinde on iki yaşı içerisinde bulunan mağdure ile arkadaş olup dönem dönem evine gelen mağdure ile uyuşturucu madde kullandığı, olay günü ise parkta karşılaştığı mağdureyi ortak arkadaşları tanık ...'in de geleceğini söylemek suretiyle evine davet ettiği, burada birlikte uyuşturucu kullanmalarının ardından cinsel ilişkiye girdikleri, bir süre sonra ... yerine sanığın erkek arkadaşlarının eve gelmesi üzerine çıkan tartışmada mağdurenin sanığa bıçak fırlattığı, sanığın da buna tepki olarak mağdureye yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması karşısında, sanığın mevcut eylemlerinin ayrı ayrı kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülüp kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.02.2019 gün ve 2018/2660 Esas, 2019/409 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti ile kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32465, Karar No: 2016/4359, Tarih: 04.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32465 E.  ,  2016/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

.

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın .... ... ... 30.592 litre yüksek kükürtlü motorini ... .... tesislerine teslim etmek üzere, katılanın yetkilisi olduğu ... Yağ Oto Las. Nak. San. Tic. Ltd. Şti adına kayıtlı araca yüklediği, ancak Kırıkkale ... Dolum Tesislerine teslim etmeden, .... ilinde kimliği tespit edilemeyen kişiye sattığı, sanığın şirkete ait aracı terk etmek sureti ile kayıplara karıştığı, sanığın bu suretle, katılan firma çalışanı olarak suça konu motorinin kendisine nakledilmek amacı ile teslim edilmiş olan ve muhafazasına bırakılan motorini, şirkete ait araçla teslim etmesi gerektiği halde, motorini satarak parasını uhdesine geçirdiği, üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu ikrar ile işlediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın cezanın çok verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7270, Karar No: 2015/21001, Tarih: 09.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7270 E.  ,  2015/21001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının bedenî çalışma ile yük indirme -bindirme şeklinde ağır iş yaptığını, işi gereği bileğinden hastalandığını, işyeri yetkililerinden sevk ve izin alarak .... Devlet Hastanesi'nde muayene olduğunu, 28/03/2012-11/04/2012 tarihleri arasında ve buna ilâveten 21/04/2012 tarihine kadar doktor raporu ile istirahat verildiğini, doktor raporunda 21/04/2012 tarihinde çalışabileceğinin belirtildiğini, teşhisin el bileği burkulması, gerilmesi ve yumuşak doku bozukluğu, aşırı kullanma olduğunu, davacının istirahatli sayıldığı ilk 10 gün içinde şirket yetkilisi tarafından çalışması için işyerine çağrıldığını, doktor raporlu olmasına rağmen çalışmak zorunda bırakıldığını, bu nedenle hastalığı nüksedince yine doktor istirahat raporu verildiğini, yeniden rapor verildiğini işyeri yetkilisine bildirince hakarete uğradığını, “ikide birde rapor mu alınır, çalışmayacaksan gelme” dendiğini, aşağılayıcı kelimelerle “madem çalışmayacaksın neden geldin ?” denilerek iş yerini terk etmesinin istendiğini, davalı tarafından davacıya davalı işyerine sebepsizce gelmediğine dair mazeret soran ihtar çekildiğini, davacının Noterlik kanalı ile cevap verdiğini, bu süreçle davacının iş aktinin feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işe keyfiyen devam etmediğini, sağlık kurulu raporunun son günü olan ve işe başlaması gereken 21/04/2012 tarihinde işe gelmediğini, bu tarihten sonra herhangi bir rapor ibraz etmediğini, 24,25,26/04/2012 tarihleri için devamsızlık tutanağı tutulduğunu, davacıya iş aktinin sona erdirileceğinin Noterlik kanalı ile ihtar edildiğini, davacının 3 gün içinde cevap vermediğini, Noterlik ihtarına rağmen davacı yine işe gelmeyince iş aktininin feshedildiğinin bildirildiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dosya kapsamından davacının 28/03/2012 tarihli tedavi başlangıç süreci nedeniyle almış olduğu raporların 21/04/2012 tarihinde sona erdiği ve bu tarih itibarıyle çalışabileceğinin belirtildiği, davacının işe gelmemesi nedeniyle 24/04/2012-25/04/2012 ve 26/04/2012 tarihlerinde işyerine gelmediğine dair tutanak tutularak davalıya mazeretini belgelendirmesi yada haklı sebebini bildirmesi için ihtarname gönderildiği, davacı, davalının ihtarnamesine cevaben 11.05.2012 tarihli ihtarname ile davalının sözlü talimatı nedeniyle işten ayrıldığını belirtilmiş ise de, davalının davacıya işe gelmemesi yönünde beyanda bulunduğu yada hakaret ve aşağılayıcı kelimeler kullanarak işyerini terk etmesi istediğine yönelik iddianın davacı tarafından ispatlanamadığı, davalının iş aktinin haklı sebeple feshettiği, davacının fazla çalışmasının şahit beyanları ve dosya kapsamı ile ispatlandığı, fazla mesai çalışmasının yazılı bir belgeye dayanılmaksızın hesaplandığından %50 oranında takdiri indirimi yapılarak hüküm altına alındığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, fazla mesai ücreti talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 09.05.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.