muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8807, Karar No: 2010/10783, Tarih: 21.10.2010

Hal böyle olunca, davacı tarafından tanıklarının sorularak tespit edilmesi, keşfen mahallinde dinlenilmeleri, ecrimisille ilgili İdari Dava dosyaları da değerlendirilmek suretiyle taşınmaza davalı tarafından elatma olgusunun olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak bir şekilde saptanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle kararın açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13995, Karar No: 2019/6690, Tarih: 22.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13995 E.  ,  2019/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Köyü/Mahallesi çalışma alanında bulunan 389 parsel sayılı 941,61 metrekare yüzölçümündeki ve 390 parsel sayılı 4.806,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek, sırasıyla zeytinlik ve çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 390 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın reddiyle taşınmazın tespit gibi tesciline, 389 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne, 389 parselin 09.05.2016 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda tespitinin iptaline, bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 484,99 metrekarelik kısmının bahçe vasfı ile davacı adına tespit ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 456,62 metrekarelik kısmının farklı parsel numarası ile Hazine adına tarla vasfı ile tespit ve tesciline, taşınmazın edinme sebebi sütununun tespitteki gibi yazılmasına, taşınmazın beyanlar hanesine "Taşınmaz üzerindeki zeytinlik ... oğlu ...'ın ... kullanımındadır" beyanı şerhi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin, çekişmeli 389 parselin mahkemece kabul kararı verilen ve 09.05.2016 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 484,99 metrekarelik bölümü hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, bu bölüme ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin çekişmeli 389 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 456,62 metrekarelik bölümü hakkındaki hükme yönelik temyiz inceleme isteğine gelince; Mahkemece, çekişmeli 389 parselin fen bilirkişisinin raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmının davacının kullanımında bulunduğunun kabulü ile, ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tespitine, taşınmazın beyanlar hanesine davacı ...'ın kullanımında olduğunun şerhine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Taşınmazların kayıtlarına kullanıcı şerhi verilmesi ancak yasalarla özel düzenleme yapılması ile mümkündür.

Yargılama konusu olayda, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu söz konusu olmayıp, yapılan işlem tescil harici kalan taşınmazların 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca mülkiyetinin belirlenmesine ilişkin kadastro çalışmasıdır. Bu tür kadastro çalışmalarında ancak 3402 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca taşınmaz üzerinde muhdesatın bulunması halinde bunun beyanlar hanesinde gösterilmesi mümkündür. Edinme nedeni sütunundaki bilgiler açıklama niteliğinde olup, adına tespit yapılan kişiler haricindeki şahıslar bakımından bir hak doğurması söz konusu değildir. Böyle bir hakkın doğabilmesi için taşınmazda kullanıcı olunduğunun ya da üzerindeki muhdesatların aidiyetine yönelik bilgilerin kadastro tutanağının beyanlar hanesine şerh edilmiş olması gerekir. Kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan bu nitelikteki şerhlere yönelik olarak dava açılması mümkün olup, edinme nedeni sütununda yazılı bilgilere karşı dava açılmasında, bu bilgilerin açıklama niteliğinde olması nedeniyle hukuki yarar bulunmamaktadır.

Bu açıklamalara göre, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde kullanıcı şerhi bulunmamaktadır. 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi kapsamı dışında tespiti yapılan taşınmazlarda beyanlar hanesine kullanıma ilişkin şerh verilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından, mahkemece taşınmazın beyanlar hanesine davacının kullanıcı olduğu şerhi verilmesi isabetsizdir. Ne var ki, davacı askı ilan süresi içinde açtığı davada çekişmeli taşınmazın mülkiyetinin adına tespitini, talebin yerinde görülmemesi halinde ise taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarını kendisinin diktiğini beyan ederek muhtesatın tapu kütüğüne yazılmasını istemektedir. Fen bilirkişisinin raporunda (B) harfi ile gösterilen temyize konu kısım bakımından, davacı yararına 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak doğru sonuca ulaşılabilmesi için, ziraat ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kim veya kimler tarafından, hangi tarihte dikildikleri hususunda somut olgu ve olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalı; ziraatçı bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının yaş, bakımlılık ve nitelikleri hususlarında hüküm vermeye yeterli ve ayrıntılı değerlendirmeleri içerir rapor alınmalı; fen bilirkişisinden, keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının yerleri ile kadastro tespit günü itibariyle ağaçların bulunduğu bölümleri gösterir ayrıntılı rapor alınmalı ve bundan sonra yaşları ve cinsleri belirtilen zeytin ağaçlarının taşınmaz üzerinde nereye isabet ettikleri belirlenip, yerleri haritasına işaretlenmek suretiyle taşınmazın Hazine adına tesciline, kadastro tespitinden önce davacı tarafından dikildiği tespit edilen zeytin ağaçlarının ise yaşları, cinsleri ve adetleri açıkça yazılmak ve haritasında gösterilmek suretiyle 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi uyarınca beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde kullanım şerhi verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24886, Karar No: 2018/10948, Tarih: 15.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24886 E.  ,  2018/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15/10/2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kadının eşine karşı aşağılayıcı tutum ve davranışlarını bulunduğu, buna karşılık davacı erkeğin ise sürekli alkol aldığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı davranışlar sergilediği anlaşılmakla, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin davalı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun ve Türk Medeni Kanunu'nun 166/2. maddesi uyarınca boşanma koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına

nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630 TL vekalet ücretinin, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/17489, Karar No: 2018/24423, Tarih: 14.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17489 E.  ,  2018/24423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece tanık beyanları doğrultusunda davacının haftada beş gün 08.00-18.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenmesi kullanarak çalıştığı, bu çalışmaları ile normal mesai sınırlarını aşmadığı, ancak ayda iki defa cumartesi ve pazar çalışması olduğu, bu durumda iki defa her hafta için 9 saat cumartesi 9 saat Pazar olmak üzere 18 saat fazla mesai yaptığı, ayrıca haftada iki gün de 18.00-21.00 saatleri arasında gece çalışmasının olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki, mahkemece beyanına itibar edilen tanıkların Dairemizce temyiz incelemesi yapılan iki dosyanın (2017/17488 ve 2017/17491 E.) davacıları ve bunların çalışma düzeni ile ilgili olarak aynı beyanı tekrarladığı, ancak davacıların dava dilekçelerinde ileri sürülen iş ile bu işe ilişkin çalışma düzeninin farklı olduğu anlaşılmıştır. Eldeki davada davacı Antakya İşletme Müdürlüğünde şoförlük yaptığını ileri sürmekte iken, 2017/17488 esas sayılı dosyadaki davacı müdür şoförü olarak çalıştığını beyan etmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise, aynı tanıkların aynı yöndeki beyanlarının farklı değerlendirilmesi suretiyle farklı çalışma düzeni ve fazla çalışma süresi belirlendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, beyanı usulüne uygun olarak alınmayan tanıkların anlatımlarına itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır. Bu itibarla mahkemece tanıklar yeniden dinlenerek, tanıkların davacının işi ile ilgili bilgi sahibi olup olmadığı, davacı ile birlikte çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, davacının haftanın kaç günü çalıştığı, günlük çalışmanın başlangıç ve bitiş saatleri gibi davacının çalışma düzeni ile ilgili hususlar tanıklara ayrıntılı olarak yeniden sorularak, tanık beyanları ve dava dilekçesine göre davacının çalışma düzeni açıklığa kavuşturulmalı, sonucuna göre dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada yeniden değerlendirilmek suretiyle davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı yönünde bir karar verilmelidir.

3-Kabule göre de, davacı kış aylarında saat 21.00’e kadar çalıştığını ileri sürdüğü halde, tüm yıl boyunca haftada iki gün 18.00’den sonra çalışmaya devam ederek 21.00’e kadar çalıştığının kabulü, ayrıca bu çalışma düzeninde de bir saat değil bir buçuk saat ara dinlenme süresi kullandığının gözetilmemesi bir başka bozma sebebidir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5392, Karar No: 2018/8269, Tarih: 26.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/5392 E.  ,  2018/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... Bilgilinin müvekkil kurum tarafından yürütülen soruşturma sonucunda 14.02.2012 tarihli 286.160,00 TL tutarında idari para cezası uygulanmasına karar verildiğini, idare para cezasının 220,00 TL'lik kısmının davalı tarafından süresi içerisinde kurum hesaplarına yatırıldığını, davalının 285.940,00 TL bakiye borcunu karşılayacak yeterli mal varlığına rastlanılmadığını, talip kesinleştikten sonra borçlu ... adına tescilinin altı adet gayrimenkülünü başkaları adına devrettiğini ileri sürerek 23.06.2012 tarihi itibari ile 285.940,00 TL idari para cezasının faizi ile birlikte davalılardan alınarak müvekkil kuruma verilmesini ve dava konusu taşınmazların muvazaalı satış işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davaya konu taşınmazlarını çok önceleri yani davacı kurumun idari para cezası vermeden önce satışa çıkardığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamın göre idari para cezasının kesinleşmesinden kısa bir süre sonra taşınmazların davalılara satışının yapıldığı, tarafların alım satım konusunda gerçek iradeye

sahip olmadıklarını asıl amacın davalı ... hakkında uygulanan idari para cezasının tahsiline imkan bırakmamak olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ...Köy içi mevkii 250 parsel, ... ilçesi ... Mahallesi Hançi mevkii 526 parsel, ... ilçesi ... Mevkii 527 parselde bulunan taşınmazların davalı ... tarafından 05.07.2012 ve 10.07.2012 tarihinde davalı ... ... tam hisse ile devrine ilişkin, aynı taşınmazların davalı ... tarafından 17.05.2013, 22.05.2013 tarihinde davalılar ..., ... ve ...'a satışlarına ilişkin tasarrufların iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 14.02.2012 tarih 3694-59 sayılı idari para cezasına istinaden yapılan amme alacağının alacak ve fer'ileri ile sınırlı olmak üzere davacı alacaklıya satış yetkisinin tanınmasına ... ili ... ilçesi ... mahallesi Köy içi mevkii 268 parsel, ... ilçesi Kaleönü mevkii 1678 parsel, ... ilçesi Köyiçi mevkii 264 parselde bulunan taşınmazların davalı ... tarafından 05.07.2012 tarihinde davalı ... Sağıra tam hisse ile devrine ilişkin, aynı taşınmazların 22.05.2013 tarihinde davalı ... ve ...ye satışına ilişkin tasarrufların iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 14/02/2012 tarih 3694-59 sayılı idari para cezasına istinaden yapılan amme alacağının alacak ve fer'ileri ile sınırlı olmak üzere davacı alacaklıya satış yetkisinin tanınmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14.649,42 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8619, Karar No: 2021/10801, Tarih: 31.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8619 E.  ,  2021/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan ifadelerinde; kendisinin ailesine kızdığı için evden çıktığını, tek başıma olduğu için arkadaşı ... ...'ı çağırdığını, ona kendisinin zor durumda olduğunu, paraya ihtiyacı olduğunu söylediğini, ...’in ise kendi çalıştığı şikayetçinin işlettiği ... Evi isimli iş yerine girebileceğini söylediğini, ...’in iş yerine anahtarları ile işyerine girdiğini ve çalışmak için üst kata çıktığını, kendisine ise "sen kapıdan girme, içeride ben yokmuşum gibi davran istediğini yap" dediğini, kendisinin de ...'in tarif ettiği bodrum kata açılan demir kapaktan içeri girdiğini, iş yerindeki laptopu alarak pencereden çıkarak ayrıldığını, ...’in bu sırada üst katta olduğunu, içeride ...'in yanına hiç gitmediğini, daha sonra laptopu satmak istediğini ve arkadaşı ... ... isimli arkadaşına laptopu çaldığını söylediğini ve ...’ın çaldığı laptopu kendisinden alarak ... Mahallesinde bulunan bir telefoncuya 220 TL karşılığında sattığını, parayı getirdiğini ve bu parayı birlikte harcadıklarını ve şikayetçinin ise kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun beyanlarında ismi geçen ... ...’ın o tarihlerde kendi çalışanı olduğunu, iş yerinin üçüncü katında çalışanların kaldığı bir alan olduğunu, suça sürüklenen çocuk ile ...'in arkadaş olduklarını daha sonradan öğrendiğini beyan etmeleri nedeniyle mahkemece ...ve ... ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ancak adı geçenler hakkındaki soruşturma sonucu ve dava açılması beklenilmeden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; suç duyurusu üzerine dava açılıp açılmadığı araştırılıp dava açılmış ise dosyaların birleştirilmesi, eğer karara çıkmış ise dosyanın getirtilip incelenmesi ve ...ve ... ...’ın tanık olarak bilgilerine başvurularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanunun 31/3 maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15508, Karar No: 2013/271, Tarih: 21.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/15508 E.  ,  2013/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ilgın Sulh Ceza Mahkemesinin 10.06.2011 gün ve 2010/216 Esas, 2011/184 Karar sayılı hükümlere karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 16.06.2011 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.