muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20299, Karar No: 2016/9521, Tarih: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20299 E.  ,  2016/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2014/513-2015/400

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılarak değer biçilmesi gerekir. Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz 859m² dava konusu taşınmaz ise 244,223m² yüzölçümlü olduğu gibi somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesi'nden araştırılmadan ve satış akit tablosu getirilmeden yapılan karşılaştırma ile değer tesbit edildiğinden alınan rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirlenmesi ve dava konusu persel ile emsal

taşınmazların Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklıkları belirlenip işarettirildikten sonra, hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11110, Karar No: 2013/11592, Tarih: 06.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/11110 E.  ,  2013/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün, temyiz talebinin reddine dair 01/08/2011 tarihli ek kararı 04/08/2011 tarihinde kendisine tebliğ edildiği halde ek karara karşı 1412 sayılı CMUK’ nın 315/2. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 20/03/2012 tarihinde temyiz talebinin reddine dair karara karşı temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, hükümlünün temyiz talebinin reddine dair ek karara ilişkin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9283, Karar No: 2012/19098, Tarih: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9283 E.  ,  2012/19098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I-Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan sanığın beraatine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan sanığın beraatine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5859, Karar No: 2014/7252, Tarih: 03.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5859 E.  ,  2014/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2012/1058-2014/133

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili ... Şirket ile davalı Limitet Şirket arasında işyeri nitelikli taşınmazla ilgili olarak 01.12.2011 tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile kira bedeli olarak cironun %3’ü ve 19.12.2011 tarihli ek protokol ile asgari kira bedelinin 12.000 TL+ KDV olarak belirlendiğini, daha sonra kiralayan şirketin taşınmazı davalı B.. B..’a satması sonrasında kira bedelinin kira bedelinin brüt kira bedeli olduğunun tespiti, ile 2012 yılı Mayıs ayından itibaren aylık 2.400 TL fazla ödeme nedeniyle bu bedellerin istirdadını istemiştir. Davalı vekili, davacı şirket ile önceki malik şirket arasında imzalanan 01.12.2011 başlangıç tarihli sözleşmede açıkça kira bedelinin net satışın yüzde üçü + KDV olduğu 19.12.2012 tarihli sözleşmede de kira bedelinin 12000 TL + KDV olması konusunda anlaşılmış olduğundan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, aylık kira bedelinin brüt 12.000 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Davacı M.. A.Ş. ile ilk kiralayan M.. G.. Oto. Ltd. Şti. arasında 01.12.2011 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kira bedelinin mağazanın Katma Değer vergisi arındırılmış aylık net satışının %3+ KDV olduğunun düzenlendiği, 19.12.2011 tarihli ek protokol ile asgari kira bedelinin 12.000 TL+ KDV olarak ödendiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık Kurumlar Vergisine tabi kiralayan tarafından kiralananın gelir vergisine tabi davacıya satılması durumunda ödenecek kira miktarının hangi miktar olması gerektiği konusundadır.

Gelir Vergisi Kanununun 70. maddesi işyeri kiralama işlemi nedeniyle gayrimenkul sermaye iradı elde edilen hallerde kazançların vergilendirilmesinde stopaj usulunü getirmiştir. Stopaj, kira bedelinden yasada belirtilen orandaki miktarın kiracı tarafından kiralayan adına Vergi Dairesine ödenmesi gereken meblağdır. Stopajda yükümlü kiralayan, sorumlu ise kiracıdır.

Kiralayan Kurumlar Vergisine tabi ise kira parası kira bedeli + KDV olarak belirlenir. İlk kiralayan Kurumlar Vergisine tabi iken kiralanan gelir vergisine tabi bir kişiye geçmiş ise kira ödemesi Gelir Vergisi Kanununun 94. maddesine göre stopaja tabi olacaktır. Yani artık kiracı KDV ödeme sorumlusu olmayacak, net kira bedeli + stopaj ödemekle sorumlu olacaktır. O halde KDV sorumluluğu kalkınca kiracının ödemesi gereken miktar sözleşmede

Kiralayan Kurumlar Vergisine tabi ise kira parası kira bedeli + KDV olarak belirlenir. İlk kiralayan Kurumlar Vergisine tabi iken kiralanan gelir vergisine tabi bir kişiye geçmiş ise kira ödemesi Gelir Vergisi Kanununun 94. maddesine göre stopaja tabi olacaktır. Yani artık kiracı KDV ödeme sorumlusu olmayacak, net kira bedeli + stopaj ödemekle sorumlu olacaktır. O halde KDV sorumluluğu kalkınca kiracının ödemesi gereken miktar sözleşmede

belirlenen 12.000 TL net kira bedeli + KDV'dir. Aksinin yani davalının bildirdiği gibi stopaj dahil aylık kira bedelinin 12.000 TL olarak kabulü kiracının kira miktarını düşürmesi demek olur. Bu durumda mahkemece aylık brüt kira parasının 12.000 TL+KDV olarak tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8961, Karar No: 2010/448, Tarih: 28.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/8961 E.  ,  2010/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve basit müessir fiil suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2006 gün ve 2006/40 Esas 2006/205 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden önce 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kaldığı, bu suç ile basit müessir suçunun şikayete tabi olup zarar göreni şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşmaya tabi bulunduğu, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle her iki suçtan uzlaştırma işlemi yapılması uzlaştırma işleminin sonuçsuz kalması halinde hükümlerden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14572, Karar No: 2022/19502, Tarih: 21.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/14572 E.  ,  2022/19502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi kararının kaldığı yerden devamına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararların, aynı maddenin 4. fıkrası hükmüne göre durma kararı niteliğinde olduğu, CMK'nm 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğinde kararlardan olmadığı, bu nedenle de CMK.nın 223/8. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup, temyiz incelemesine konu edilemeyeceği; Yine kovuşturmanın ertelenmesine dair ‘kovuşturmanın kaldığı yerden devamına’ dair temyize konu karar da, 6352 sayılı Kanunun Geçici 1/1-4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkra 2. cümlesine göre durma kararı niteliğinde olup, temyizi mümkün görülmediğinden, ...Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/66 Değişik iş sayılı kararı hukuken geçersiz olmakla, katılanlar vekillerinin itirazları hususunda itiraz merciince bir karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 21.12.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30364, Karar No: 2018/902, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30364 E.  ,  2018/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında aynı suçtan Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/1272 E, 2012/1654 K. sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı verilmiş olmakla, dosyaların birleştirilerek sanık hakkında tek suç olup olmadığı veya TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1829, Karar No: 2020/2274, Tarih: 17.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1829 E.  ,  2020/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'ın disiplinsizlik nedeni ile 14.01.2010 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinden re'sen ilişiğinin kesildiğini, 926 sayılı kanunun 112. maddesi gereğince eğitimi sırasında kendisi için yapılan masrafların ödenmesi gerektiğini, diğer davalı ...'in ise kefil olduğunu beyan ederek, 82.540,10-TL ve 14.01.2010 tarihinden dava tarihine kadar işleyen 8.486,52-TL faiz olmak üzere toplam 91.026,62-TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş; davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde: Dava, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 112. maddesinden kaynaklanan eğitim ve yetiştirme giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş; davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde: Dava, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 112. maddesinden kaynaklanan eğitim ve yetiştirme giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 112. maddesine 03.07.2003 tarihinde 4917 Sayılı Yasa ile eklenen 5. maddesinde, "Türk Silâhlı Kuvvetleri’nden her ne şekilde olursa olsun mecburî hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar (Türk Silâhlı Kuvvetleri’nde görev yapamaz şeklinde ... raporu alanlar ile vazife malûlü olarak Türk Silâhlı Kuvvetleri’nden ayrılanlar hariç), her yıl kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askerî öğrenci, subay ve astsubay nasbedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanunî faizi ile birlikte tazminat olarak öderler. Öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarının hangi unsurlardan oluşacağı ve tahsiline ilişkin usul ve esaslar; Millî Savunma, İçişleri ve ... Bakanlıkları tarafından müştereken yürürlüğe konulacak yönetmelikte belirlenir" denilmektedir. Yasanın uygulanmasını gösteren ve 17.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelik’in 5. maddesinde ise, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapamaz şeklinde ... raporu alanlar ile vazife malûlü olarak ayrılanlar hariç olmak üzere her ne şekilde olursa olsun mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar ile ilgili maliyet hesabında; öğrencilik dönemine ait 3 Eylül 1985 tarihli ve 18857 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Askerî Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümleri uygulanarak yapılacak hesaplamada dikkate alınacak hususlar düzenlemiş olup, anılan yönetmelikte 09.11.2013 tarihinde değişiklikler yapılmıştır. Yine, 30.06.2010 günü yürürlüğe giren 6000 sayılı Yasanın 11. maddesiyle 5401 sayılı Kanunun 3. maddesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin yükümlülerin tazminat hesaplarında dikkate alınmayacağı öngörülmüş, 03.06.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6318 sayılı Askerlik Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 47. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’nun 112. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca muvazzaf subay ve astsubayların mecburi hizmet süresi 15 yıldan 10 yıla indirilmiştir.