muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8152, Karar No: 2024/6632, Tarih: 01.10.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin kadının telefonuna program yüklediğini söylediğini, sürekli psikolojik, ekonomik ve cinsel şiddet uyguladığını, yükümlülüklerini yerine getirmediğini, kadına baskı oluşturduğunu, kendi abisini eve getirip misafirlik sınırını aşan düzeyde ortak evde kalmasını sağladığını, bu nedenle tartışmaların yaşandığını, kadının çalışmasına izin vermediğini, sürekli hakaret ettiğini, başka birisi ile ilişki yaşadığını, bu kadını telefonuna erkek ismi ile kaydettiğini belirterek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, ara ara ortak çocuklarını okula götürmeyi aksattığı, ortak evde yemek yapmadığı, ev içerisinde günlük temizlik gibi işleri aksattığı, başkalarının yanında davacı- karşı davalı erkeğe küçük düşürücü sözler söylediği; erkeğin ise kendi abisini eve getirdiği ve misafirlik sınırlarını aşacak düzeyde evde kalmasını sağladığı, davalı karşı davacı kadının çalışmak istemesine karşın çalışmasına engel olup karşı çıktığı, hakaretler ettiği, başka bir kadınla ilişkisi olup sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışları olduğu erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, sosyal inceleme raporundaki tespitler, çocuğun anne ile yaşıyor olması ve annesinin yanında olmayı tercih etmesi gibi hususlar gözetilerek ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 40.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velâyet, reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velâyet, reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadına yüklenen kusurlardan başkaları yanında küçük düşürücü sözler söyleme vakıasına usulünce dayanılmadığından bu kusurun kadına yüklenmemesi gerektiği, ayrıca tanık beyanları ile sabit olduğu üzere erkeğe evin ihtiyaçlarını gidermeme ve kısıtlı miktarda harçlık vermek sureti ile ekonomik şiddet uygulama vakıalarının kusur olarak yüklenmesi gerektiği, bu durumda da yine erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu, hükmedilen iştirak nafakası ile tazminatların miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının kusur belirlemesi, hükmedilen iştirak nafakası ile tazminatların miktarına yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kararın gerekçesinin açıklandığı şekilde düzeltilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının tüm taleplerinin reddi gerektiğini, erkeğin ağır kusurlu olduğuna ilişkin tespitin hatalı olduğunu, erkeğin kusurunun bulunmadığın, kadının kusurlu olduğunu, kadının çalışmaya başladığını, bu nedenle hükmedilen nafakanın kaldırılması gerektiğini, asıl davanın tümden kabulü ile karşı davanın tamamen reddi gerektiğini belirterek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velâyet, reddedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının kusurunun bulunmadığını, eksik değerlendirme yapıldığını, asıl davanın reddi ve karşı davanın tamamen kabulü gerektiğini, hükmedilen tazminatların miktarının az olduğunu belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve karşı davaların kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar ve miktarları, velayet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve karşı davaların kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar ve miktarları, velayet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi ve 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğin başkalarının yanında küçük düşürücü söz söyleme vakıasına dayandığının, bu nedenle bu kusurun kadına yüklenmesi gerektiğinin, oluşan kusur durumuna göre erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Yoksulluk nafakası yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş olup tarafların istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince iştirak nafakası ve tazminatların miktarı artırılmış, yoksulluk nafakası yönünden tarafların istinaf talepleri hakkında esastan ret kararı verilmiş ise de; erkeğin temyiz dilekçesinde kadının sigortalı olarak çalışmakta olduğu iddiası ve kadının sigorta kayıtlarında işe giriş ve çıkışlarının bulunması karşısında, son durumda, kadının işi ve düzenli bir gelirinin olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak, kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığının, çalıştığının tespit edilmesi halinde, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığının, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığının belirlenerek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ye yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde ...'e yükletilmesine,

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3429, Karar No: 2018/7854, Tarih: 17.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/3429 E.  ,  2018/7854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 155 parsel sayılı 531,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın ...'nin kullanımında bulunduğu ve tamamının eylemli ... haline dönüştüğü şerhi yazılarak çalılık vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, taşınmazın kendi fiili kullanımlarında olduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece Dairemizin usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda dava konusu 103 ada 155 parsel sayılı taşınmazın "çalılık" olan niteliğinin "meyve bahçesi" olarak düzeltilmesine, taşınmazın beyanlar hanesindeki "Maliye Hazinesinin kullanımındadır" ibaresinin iptaline, yerine "Davacılar ..., ..., ... ve ... kullanımındadır" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile dahili davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 103 ada 155 parsel sayılı taşınmazın başında yapılan keşif sonucunda alınan ziraat mühendisi bilirkişi ile ... mühendisi bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan raporda, taşınmazın toprağının kahverengi ... toprağı niteliğinde bulunduğu, uzun süredir taşınmazda toprak işlemesinin yapılmadığı, taşınmazdaki ağaçların büyük bölümünün bakımsız ve kestane ağaçlarının büyük bölümünün kurumuş olduğu, ağaçların aralarında fundalık ve yabancı otların mevcut bulunduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca; davacıların tespit tarihinde dava konusu 103 ada 155 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun kullanımlarının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.12.2018 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/1807, Karar No: 2021/10305, Tarih: 16.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/1807 E.  ,  2021/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 32. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 18.11.2008 tarihinden itibaren davalının Avcılar-Yakuplu İşletme Müdürlüğü'ne bağlı olarak muhtelif alt işveren işçisi sıfatıyla Elektik Bakım Onarım Bölümünde, Arıza Bakım Servisinde Etnik Servis işinde “elektrik teknisyeni" olarak halen çalıştığını, müvekkilinin son olarak aylık 1.800,00 TL net ücret ve ek prim ve bir takım sosyal haklar karşılığında çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca haftanın 7 günü çalıştığını, çalıştığı süre boyunca ancak 2 hafta tatil kullandığını, davalının ihale ettiği Arıza Bakım Onarım işlerinin muvazaalı olarak işverenlere verildiği davacının baştan itibaren davalı ...’ ın işçisi olduğunu, bu hususta Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen rapor bulunduğunu bu raporun iptali için açılan davanın reddine karar verildiğini, müvekkilinin kanuna aykırı olarak düşük ücret üzerinden sigortalı gösterildiği, davalının gerçek işveren olarak gözüktüğü müvekkili ile aynı görevi yapan işçilerin ücretleri ve ekleri tespit edildiğinde davalının eşit işlem borcuna ve toplu sözleşme hükümlerine aykırı davrandığının anlaşılacağını, müvekkilinin emsal ücrete göre alması gereken gerçek ücretlerini ve baştan itibaren işverenin işçisi olması sebebiyle üyesi olduğu sendika ile davalı arasında bağıtlanmış toplu iş sözleşmelerinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediğini iddia ederek; ilave tediye, ücret farkı, sosyal yardım alacağı, ikramiye alacağı, iş güçlüğü tazminatı, gıda yardımı, elektrik yardımı, vardiya primi, bakım tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacı tarafından talep edilen işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davanın öncelikle zamanaşımını ve husumet nedeniyle reddine karar verilmesini talep edip, davacının kurumun işçisi olmaması ve kamu işçisi bulunmaması ve davalının çalıştığı şirketlerle müvekkili ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında muvazaa olmaması sebebiyle, müvekkili Beda şirketinin ise 2013 yılından kurulması, davacının çalıştığı firmalar ile bir ilgisinin bulunmaması, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özelleştirme kapsamında tüm hisselerinin müvekkili Beda’ ya devretmesi, özelleştirme açısından muvazaa iddia ve ispat edilmemesi nedeniyle müvekkili Beda’nın davalı işçinin önceki çalışmalarından sorumlu olamayacağını, davacının bir hakkı bulunmadığını, davanın esastan da reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin istinaf başvurusu esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Huzurdaki davada, davacının davalı ...Ş. ile hizmet alım sözleşmesi bağıtlayan değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığı, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda davacının aynı işyerindeki çalışmasına dava dışı BEDA bünyesinde devam ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile alt işverenler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak buna göre davacının baştan itibaren ... Elektrik Dağıtım A.Ş. işçisi ile aynı haklardan yararlanması gerektiği sonucuna varılmıştır. Asıl işveren alt işveren ilişkisinde muvazaa olgusunun varlığı kabul edildiğine göre, bu kabulün sonucu olarak, davacının asıl işverene ait işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması mümkündür. Ancak bu halde iki yönden değerlendirme yapılması gerekmektedir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 39. maddesinin 1. fıkrasına göre, toplu iş sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanır. Aynı maddenin 2. fıkrasında toplu iş sözleşmesinden, sözleşmenin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanların yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanların ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanacağı ifade edilmektedir. Davacının 26.01.2012 tarihinde sendikaya üye olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta ise de, üyeliğin işverene bildirildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden ve dosya eksiklik talep yazımız neticesinde de tesbit edilememiştir. Bu durumda davacının 01.03.2011 tarihinden itibaren geçerli olan 01.03.2011-28.02.2013 arasını kapsar toplu iş sözleşmesinden yararlanması mümkün değil ise de, 01.03.2013-28.02.2015 tarihleri arasında geçerli bulunan toplu iş sözleşmesinden sözleşme imzalandığı tarihte sendika üyesi olması sebebiyle 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunun 39. maddesinin 1. fıkrasına göre yararlanması gereklidir. Açıklanan bu hususlar dikkate alınarak davacının talepleri tekrar değerlendirilmelidir.

3-Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi kararında kabul edilen rakam üzerinden belirlenen karar ve ilam harcının davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmiş ise de bu harcın mükerrer tahsiline neden olacağından harçtan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları göz önüne alınarak bu şekilde karar verilmesi gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2847, Karar No: 2013/24251, Tarih: 04.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/2847 E.  ,  2013/24251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın olaydan sonra kolluktaki anlatımında para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği sanığın, ilişki sonrası anlaştıkları ücreti ödemediği gibi bıçak zoruyla cebinde bulunan 100 TL parası ile cep telefonunu yağmaladığını ve daha sonra başka kişileri olay yerine çağırdığını ve bu kişilerin de zorla kendisine cinsel saldırıda bulunduklarını, duruşmada ise ilişki sonrası önce sanığın arkadaşlarını olay yerine çağırdığını, bu kişilerin kendisine zorla sahip olduklarını ve daha sonra sanığın kendisine ilişki nedeniyle verdiği 100 TL parasını bıçak zoruyla yağmaladığını iddia etmesi karşısında; öncelikle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/3193 sayılı adli emanetinde bulunan ve olaydan hemen sonra mağdurdan alındığı bildirilen vajina ve anüs svaplarının DNA incelemesi yaptırılarak, kim yada kimlere ait olduğu bilirlendikten, katılanın beyanları arasındaki çelişkileri giderildikten ve mağdurun sanık tarafından yağmalandığını iddia ettiği cep telefonunun suç tarihi ve sonrasında kullanım detayları ilgili kurumdan getirtilerek, kim yada kimler tarafından kullanıldığı saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11957, Karar No: 2021/8655, Tarih: 07.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11957 E.  ,  2021/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal içerisindeki iki yönlü sokakta seyri sırasında soldaki otopark girişine dönmek üzere sola doğru manevra yapması sebebiyle seyir yönünü kestiği karşı istikametten gelen motosikletle ön ksımlarından çarpışmaları sonucu motosiklet üzerinden bulunan bir kişinin kemik kırığı diğerinin ise; basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sola dönüş kurallarına riayet etmemesi nedeniyle tam kusurlu şekilde sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama olanağı bulunmayan ve taksirli suçlarda hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine cevaz veren TCK’nın 50/4 maddesine atıfta bulunulması, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille kazaya sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında, “B” ve “A2” ehliyete sahip sanığın yalnızca bu tip araçlarına kullanımına izin veren “B” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken diğer sınıf ehliyetinin de geri alınmasına yol açacak şekilde ehliyet belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

2-Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille kazaya sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında, “B” ve “A2” ehliyete sahip sanığın yalnızca bu tip araçlarına kullanımına izin veren “B” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken diğer sınıf ehliyetinin de geri alınmasına yol açacak şekilde ehliyet belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (3) ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek ve yine hükmün (6) ile numaralandırılan paragrafındaki “4 AY SÜRE İLE” ibaresinden sonra gelmek üzere “B SINIFI” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.