muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11549, Karar No: 2019/9965, Tarih: 08.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11549 E.  ,  2019/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suça Sürüklenen Çocuk : ...

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-3-son. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas - 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi hükmüne göre adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan, pişmanlığını dile getiren, hakkında lehe hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep eden, zapta geçirilmiş olumsuz bir tavrı bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 51. maddesi ile CMK'nın 231. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının “605” gün yerine “600” gün olarak tayin edilmesi ve dolayısıyla bir gün karşılığı 20,00 TL hesabı ile adli para cezasının hesap hatası sonucu 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106. maddesinin 4. fıkrası uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106. maddesinin 4. fıkrası uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7304, Karar No: 2015/13617, Tarih: 07.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7304 E.  ,  2015/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİGA 1. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/687

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacı ile davalının nişanlandıklarını, davacının davalı ile oturacakları evde tadilat yaptırdığını, davalının sebepsiz yere nişanı bozduğunu, davacının itibarının zedelendiğini ileri sürerek; 4.421.12.- TL maddi tazminatın, 10.000.00.- TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; evdeki tadilat ve onarım bedelinin alışılmışın dışında hediye olduğu gerekçesi ile 2.101.23.- TL maddi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı TMK 120 /1.maddesinde; "Nişanlılardan biri haklı bir sebep olmaksızın nişanı bozduğu veya nişan taraflardan birine yükletilebilen bir sebeple bozulduğu takdirde; kusuru olan taraf, diğerine dürüstlük kuralları çerçevesinde ve evlenme amacı ile yaptığı harcamalar ve katlandığı maddi fedakarlıklar karşılığında uygun bir tazminat vermekle yükümlüdür. Aynı kural nişan giderleri hakkında da uygulanır", 122.maddesinde; "Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir. Hediye aynen veya mislen geri verilemiyorsa sebepsiz zenginleşme hükümleri uygulanır" düzenlemeleri yeralmaktadır.

Somut olayda; davacının davalı ile evlendiklerinde oturacakları evde bazı onarım ve değişiklikler yaptırdığı, nişan bozulunca bunların bedelini davalıdan talep ettiği, anılan evin davalıya ait olduğunun iddia ve ispat edilmediği , evin kime ait olduğunun ise netleştirilmediği anlaşılmaktadır. Anılan ödemeler evlenme amacı ile yapılan harcamalar sayılamayacağı gibi nişanlıya verilen bir hediye niteliğinde de değildir. Zira, evlilik gerçekleşse idi davacı da davalı ile birlikte onarılan bu evde yaşayacağından evin güzelleşmesinden davacı da davalı kadar yararlanacaktı. Eğer bu ev davacı ya da ailesine ait ise kendisine ait evin değeri onarımlar sayesinde artmış olacaktır. Davacı evi kiralamış ve onarımlar yaptırmış ise ev sahibine ödeyeceği kira bedelinden onarım bedelini indirecektir. Davacının yaptığı onarım masrafları anılan nedenlerle nişanın bozulmasından doğan maddi tazminat ya da verilen nişan hediyelerinin iadesi koşullarını taşımamaktadır .Ayrıca anılan onarım masrafları davalının sebepsiz zenginleşmesine de neden olmaz. Sebepsiz zenginleşme için, bir taraf zenginleşirken diğer tarafın fakirleşmesi, zenginleşme ile fakirleşme arasında nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir. Sebepsiz zenginleşmeden söz edebilmek için öncelikle, davalının mal varlığında bir çoğalmanın meydana gelmesi gerekir. Bu zenginleşme, mal varlığının artması şeklinde olabileceği gibi, azalmasının önlenmesi şeklinde de olabilir. Zenginleşmenin miktarı istenebilecek alacağın da üst sınırını oluşturur. Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan, tahakkuk etmemiş veya varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hata sonucu verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır. Somut olayda ise, davacının ödediği onarım bedeli nedeni ile davalının mal varlığının arttığını iddia etmek mümkün değildir.

Mahkemece; açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçeler ile davanın kısmen kabul edilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33638, Karar No: 2013/27792, Tarih: 03.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/33638 E.  ,  2013/27792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

TARİHİ : 25/06/2013

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini, aylık ücret alacaklarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine ise itiraz edildiğini beyanla, icra ödeme emrine yapılan itirazın iptaliyle ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının, Ercan Soylu isimli kişiyle birlikte müvekkili işverene ait işyerinde altişveren olarak faaliyette bulunduğunu, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığını, altişveren grubunun kendi sigorta tescilini yaptırmadığından yasaya aykırılığı engellemek amacıyla davalının sigorta kaydının müvekkiline ait işyeri üzerinden bildirildiğini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

Somut olayda, dinlenen taraf tanıkları beyanlarından davacının ücret alacağının ödenmemesi gerekçesini göstererek iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. İhbar tazminatının, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat     olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Anılan nedenle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/493, Karar No: 2023/7353, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/493 E.  ,  2023/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1601 Esas 2022/2028 Karar

KARAR : Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/630 Esas, 2021/339 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun ( 2942 Sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 189 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, kıymet takdir raporunda belirtilen bedelin üzerinde bir bedel belirlenmesi gerektiğini, kalan alanda %50den fazla değer düşüklüğü uygulanması gerektiğini, kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedelin düşük olduğunu, dava konusu taşınmaza yakın konumda olan 204 ada 42 parsel için 430,00 TL metrekare bedel belirlendiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; acele kamulaştırma dosyasında belirlenen kısmının mahsubu ile geri kalan miktarın davalıya ödenmesine, fark bedele karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arazi vasfında olduğunu, emsal karşılaştırmasının hatalı yapıldığını, taşınmaz üzerindeki irtifakların dava konusu taşınmazda meydana getirdiği değer düşüklüğü oranının düşük tespit edildiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arazi vasfında olduğunu, emsal karşılaştırmasının hatalı yapıldığını, taşınmaz üzerindeki irtifakların dava konusu taşınmazda meydana getirdiği değer düşüklüğü oranının düşük tespit edildiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın üzerinden geçen enerji nakil hattı ve Botaş lehine irtifaklar nedeniyle uygulanan değer azalış oranının uygun olduğu, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin ... ve hakkaniyete uygun olduğu, ancak 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi uyarınca tespit edilen bedele dava tarihinin 4 ay sonrasından itibaren başlamak üzere, karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, tespit edilen bedel davalıya ödendiği halde, tespit edilen bedele kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi doğru görülmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 ... ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 189 ada 16 parsel sayılı sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak ... ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 189 ada 16 parsel sayılı sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak ... ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23520, Karar No: 2017/14399, Tarih: 28.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/23520 E.  ,  2017/14399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı ... avukatı temyiz etmiştir.

Mahkemece 18.03.2016 tarihli ek karar ile " süresinde yapılmadığı " gerekçesi ile temyiz talebi reddetilmiştir.

Temyiz talebinin reddi kararının süresi içinde temyizi üzerine Dairemizin 17.01.2017 tarih, 2016/13820 E ve 2017/179 K sayılı kararıyla “Mahkeme hükmünde kararın tebliğinden itibaren 8 gün içinde kanun yolları açık olmak üzere kararın verildiği, gerekçeli kararın davalı ... vekiline 26.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, 8 günlük temyiz süresinin usulüne uygun tefhim olmadığından tebliğden başlayacağı, temyiz süresinin 03.02.2016 tarihinde dolduğu, ancak kararın 04.02.2016 ( perşembe ) günü saat 21.09 da yasal 8 günlük süre geçtikten sonra temyiz edildiği, Mahkemenin temyizin reddine dair ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.” Gerekçesi ile mahkemenin ek kararı onanmıştır.

Davalı vekili tarafından verilen 17.04.2017 havale tarihli dilekçede, Dairemizin 17.01.2017 tarih, 2016/13820 E ve 2017/179 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Dairemizce, mahkemenin gerekçeli kararının davalıya 28.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği gözden kaçırılarak temyiz talebinin reddi kararının onanmasına karar verilmesinin maddi hataya dayandığı anlaşılmakla, Dairemizin 17.01.2017 tarih, 2016/13820 E ve 2017/179 K ONAMA kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiştir.

... ... 8.İş Mahkemesi’nin 2013/664 Esas, 2015/525 Karar ve 18.03.2016 tarihli EK KARARI ile hükmün davalı vekiline 12.11.2015 tarihinde tefhim ile tebliğ edildiği halde davalı ... vekilinin 04.02.2016 tarihinde hükmü temyiz ettiği, temyiz süresinin 20.11.2016 günü sona erdiğinden temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığı gerekçesi ile reddedilmiştir.

Mahkeme hükmünde kararın tebliğinden itibaren 8 gün içinde kanun yolları açık olmak üzere kararın verildiği, gerekçeli kararın davalı ... vekiline 28.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, 8 günlük temyiz süresinin usulüne uygun tefhim olmadığından tebliğden başlayacağı, 04.02.2016 tarihinde yapılan temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin temyizin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme hükmünde kararın tebliğinden itibaren 8 gün içinde kanun yolları açık olmak üzere kararın verildiği, gerekçeli kararın davalı ... vekiline 28.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, 8 günlük temyiz süresinin usulüne uygun tefhim olmadığından tebliğden başlayacağı, 04.02.2016 tarihinde yapılan temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin temyizin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.