muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3329, Karar No: 2021/4043, Tarih: 17.05.2021

Dava, ecrimisil istemine ilşkindir.

Somut olayda, uyuşmazlık konusu değer dava açılırken 10.000 TL olarak belirtilmiş ise de davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 27.03.2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek; davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12697, Karar No: 2010/11855, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12697 E.  ,  2010/11855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ile terkini istemine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1562, Karar No: 2011/10901, Tarih: 26.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1562 E.  ,  2011/10901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/12/2009 tarih ve 2009/146-2009/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket temsilcisi, şirketin boş çek yapraklarının kayıp olduğunu ileri sürerek, çek yapraklarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, çek hesabının sahibi olan davacının kıymetli evrak vasfı olmayan boş çek yaprakları için iptal davası açamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı şirket temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11710, Karar No: 2012/8468, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11710 E.  ,  2012/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/02/1977 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/02/1977-206/01/2007 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 04/04/2001 tarihli giriş bildirgesine göre geriye yönelik olarak 04/10/2000 tarihi itibariyle tescil edildiği, 01/02/1977-31/12/1981, 12/03/1982-04/08/1985, 06/09/1985-01/07/1986, 26/07/1987-31/12/1989, 07/05/1992- devam şeklinde vergi kaydının 10/06/1977- devam şeklinde esnaf ve sanatkarlar odası kaydının, 11/04/1977 devam şeklinde sicil memurluğu kaydının bulunduğu başkaca bir kaydın bulunmadığı 5458 sayılı Yasaya göre 2001, 2002, 2003, 2004, 2006 yıllarında prim ödediği anlaşılmaktadır.

Davacının 1479 sayılı Yasa gereği tescili 04/10/2000 tarihinde geriye yönelik olarak yapılmış olmakla, 1982 yılında yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince uyuşmazlık konusu döneme ilişkin sigortalılık koşullarının oluşmadığı ortadadır. Ne var ki, uyuşmazlık konusu dönem olan 01/02/1977-04/10/2000 tarihleri arasına ilişkin 01/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun geçici 18.maddesinin yürürlük tarihinden önce başlayan döneminde 2001 yılında tescil istemi ve 1977 den beri devam eden vergi ve oda kaydı bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular nazara alınarak ve özellikle davacının 01/02/1977 tarihinde başlayan vergi kaydına göre davacının ... tescil kaydının 20/04/1982 tarihinden başlatılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 17/05/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/898, Karar No: 2020/1358, Tarih: 12.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/898 E.  ,  2020/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada,..... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir

....kolluk araştırmasında kayyım tayini istenilenin yerleşim yeri adresinin "....." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

.... ise kolluk araştırmasında küçüklerin ...." adresinde ikamet ettikleri, .... sistemi üzerinden yapılan sorgulamada da aynı adresin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında... Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüklerin "...." adresinde babalarıyla birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği ayrıca küçüklerin güncel MERNİS adresininde.....olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ......YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5231, Karar No: 2024/1599, Tarih: 28.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5231 E.  ,  2024/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/253 Esas, 2022/1006 Karar

vekili Avukat ...

İHBAR OLUNAN : Fam İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/220 E., 2019/251 K.

Taraflar arasındaki tasarım ve faydalı model hakkına tecavüzün tespiti, ref'i, önlenmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 25.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 25.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin binalar ve bina dışındaki duvar, kavşak, cadde, refüj gibi alanlarda kullanılmak üzere geliştirdiği duvar saksılarını TR 2010/03648 Y numaralı faydalı model belgesi ve 2010/03648 numaralı endüstriyel tasarım tescil belgesi ile koruma altına aldığını, davalının ise müvekkiline ait tasarım tescili ve faydalı modele konu ürünleri taklit ederek izinsiz olarak kullandığını, bu konuda davalıya 02.07.2013 tarihinde ihtarname gönderildiği, ancak ihtarnameye rağmen kullanıma devam ettiğini, davalının eylemlerinin müvekkilinin faydalı model ve tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiği gibi 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) kapsamında haksız rekabet oluşturduğunu, ürünlerin kötü kullanımı nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek bu sebeplerle meydana gelen tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, şimdilik 100,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, kararın ülke genelinde ilan yoluyla duyurulmasına karar verilmesini talep etmiş; 08.02.2017 harç ikmal tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 42.845,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İdarelerinin Park ve Bahçeler Müdürlüğünün 31.12.2013 tarih ve 498 sayılı yazılarında Ümraniye Belediyesi tarafından İhale No:2012/6895 ve Duvarlara Saksılı Çiçek Alım İşi adıyla 10.02.2012 tarihinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu Açık İhale Usulüne göre ihale yapıldığını ve bir bedel üzerinden Fam İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ne ihale edildiğini, ihale kapsamındaki ürünlerin yüklenici firma tarafından teknik şartnamesine uygun şekilde temin edildiğinin belirtildiğini, müvekkilinin ürünü üreten ve satan konumunda olmadığını, bir hak ihlali mevcut ise bundan ihaleyi alan ve ürünü temin eden firmanın sorumlu olduğunu savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu olan ve davalı tarafça kullanılan ürünün davacının tasarım ve faydalı modelinin kapsamında olduğunun tespit edildiği, lisans bedeli hesaplanırken sadece sınai mülkiyet hakkı sahibinin cirosu ve elde ettiği kazancın değil, davalının cirosu, üretim ve satış kapasitesi ile satabileceği ürün miktarı da nazara alınarak, davalının ticari iş ve işlem hacmine uygun bir bedelin belirlenmesi gerektiği, bu itibarla somut olayın özelliklerine, davalının ürünleri kullanım şekline, cirosuna ve elde ettiği gelire göre ödemesi gerekli, hakkaniyete ve menfaatler dengesine uygun, makul bir miktarın lisans bedeli olarak tespiti ile hüküm altına alınması gerektiği, davalı ... ile ihbar olunan şirket arasında yapılan ihale şartnamesine göre 16100000 adet duvar saksısı temin edildiği, saksı fiyatının ne kadar olduğuna dair bir açıklık bulunmadığı, ihale bedelinin 286.300,00 TL olduğu, ancak bu bedelin içinde dava konusu saksılar dahil saksı montajı giderleri, çiçek giderleri ve sulama sisteminin tesis giderlerinin de yer aldığı, bu nedenle davaya konu ürünlerle ilgili lisans bedelinin kesin olarak hesaplanmasının mümkün olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle mahkemece 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi uyarınca uygun bir maddi tazminat ve olayın özelliklerine, ihale sözleşmesinin kapsamına göre davacı lehine uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 138,139,140,141 ve 142 nci maddeler ile 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (554 sayılı KHK) 50,51,52 ve 53 üncü maddeleri kapsamında tecavüzün tespiti ile tazminat talep edildiğini, mahkemece alınan bilirkişi heyet raporunda, İstanbul Ticaret Odasının (İTO) 29.12.2016 tarihli yazısında tasarım ve faydalı modele ait cironun %15'i oranında rakamın emsal lisans bedeli olarak tespit edilebileceğinin belirtildiği ve tazminatın ihale bedeli olan 286.300,00 TL'nın %15'i üzerinden 42.945,00 TL olarak belirlenmesi gerekirken, bilirkişi tarafından belirlenen bedelin değil resen taktir edilen bedele hükmedildiğini, mahkemenin gerekçesinin yerinde olmadığını, davalı belediyenin itirazında belirttiği gibi ihale bedelinin saksıların temini, çiçek dikilmesi, su sisteminin tesisi, saksıların montajını içerdiğinin açık olmadığını, davalı ve ihbar olunan vekillerinin cevap dilekçelerinde ihalenin saksı temini konusunda olduğunun belirtildiğini, diğer alacak kalemlerine ilişkin olduğu yönünde beyanda bulunulmadığını, dosyada mübrez sözleşmenin 5.maddesinde işin tanımının yapıldığını, ihale bedelinin saksıların temini, çiçek dikilmesi, su sisteminin tesisi, saksıların montajı kalemlerini de içerdiği iddiasının asılsız olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece alınan 30.07.2018 tarihli kök rapor ile 04.03.2019 tarihli ek rapor arasındaki tespitler yönünden 180 derece farklılık bulunduğunu, raporların mevcut haliyle hükme esas alınamayacağını, raporda her iki tasarım arasındaki farklılıklara değinilmediğini, ayırt edici özellikler olarak, ön yüzeyde dekoratif işleme bulunduğunu, saksıların yan yana birbirlerine tutunmalarını sağlamak için iki adet çengel ve çengelin takılması için oyuk bulunduğunu, en önemli yenilik olarak saksıların üst yüzeyinde yan kenarlarında borularla yapabilmek için iki adet yarım daire şeklinde oyuk mevcut olduğunu, böylece bir boru ile saksıların sulanmalarının sağlanabildiğini, saksıların toprağın havalanabilmesi için saksının en alt kısmında iki adet havalandırma deliği bulunduğunu, bu özelliklerin işlevsel olarak diğer ürünlerden daha yenilikçi ve ayırt edici özellikler olduğunu, bilirkişilerin bu farklılıkları dikkate almadığını, sözleşmenin 22.maddesi gereğince fikri veya sınai mülkiyet konusu olan bir hak veya menfaatin ihlal edilmesi halinde bundan firmanın sorumlu olacağını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusu yönünden; mahkemece celp edilen "duvarlara saksılı çiçek alım işi" ile ilgili ihale evraklarına göre; teknik şartnamenin 5.sayfasında "İŞİN KISIMLARI" başlığı altında, "işin dört kısımdan oluştuğu, saksıların temini, saksılara çiçek dikilmesi, sulama sisteminin tesisi, saksıların montajı" şeklinde açıklandığı, "Duvarlara Saksılı Çiçek Alım İşi, Mal Alımına Ait Sözleşmesi" 10.madde son fıkrasında "Her bir saksıdaki mevsimlik çiçek saksıları dolduracak şekilde dikimi yapılmış olarak monte edilecektir" şeklinde olduğu, dolayısıyla ihale bedelinin tamamının saksı teminine ilişkin olmadığı, dört kısım işin tamamına ait olduğu, mahkemece 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi hükmü gereğince maddi tazminatın dosya kapsamı ve ihale belgelerine göre belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı vekilinin istinaf başvurusu yönünden ise; kök rapor ile ek rapordaki farklılığın, dosyaya sunulan tecavüze konu ürün örneği ile patent belgesi 1 numaralı bağımsız istemi ile korunan unsurların karşılaştırılmasına ilişkin olduğu, kök raporda ürün örneğinde bulunmadığı tespit edilen unsurların, dosyaya sonradan sunulan "süzgeç" ve "iskele küçük hali" ibareli ürünlerle birlikte incelendiğinde mevcut olduğunun kök raporda beyan edildiği, raporlar arasında çelişki bulunmadığı, incelenen ürünler yönünden farklılık bulunduğu, kaldı ki faydalı modele tecavüz iddiasına yönelik istinaf başvurusu da bulunmadığından istinaf sebebinin yerinde olmadığı, ayrıca mahkemece alınan her iki bilirkişi heyet raporunda, davalının ürün tasarımının, davacı adına tescilli tasarım ile benzer olduğu, ileri sürülen farklılıkların küçük ayrıntılarda olup tasarımın farklı algılanmasını sağlamayacağı, dosya içerisine getirtilen ihale evrakları incelendiğinde, davalı belediyenin ihale teknik şartnamesinde üretilecek saksıların tüm ebatlarını bildirdiği gibi ayrıca üretilecek saksının ve askının şeklini dahi çizimlerle belirlediği, davalı belediyenin 554 sayılı Endüstriyel Ürünlerin Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (554 sayılı KHK) 17 nci maddesi hükmü gereğince, tasarıma tecavüz ve haksız rekabet fiili ile maddi ve manevi tazminatlardan sorumlu olduğu (Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 06.05.2014 tarihli 2014/1013 E. - 2014/8509 K. sayılı kararı) sözleşmenin 22.maddesinin kendi iç ilişkileri ile ilgili olup davacı tarafa karşı ileri sürülemeyeceği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,. davacı vekilinin istinaf başvurusu yönünden; mahkemece celp edilen "duvarlara saksılı çiçek alım işi" ile ilgili ihale evraklarına göre; teknik şartnamenin 5.sayfasında "İŞİN KISIMLARI" başlığı altında, "işin dört kısımdan oluştuğu, saksıların temini, saksılara çiçek dikilmesi, sulama sisteminin tesisi, saksıların montajı" şeklinde açıklandığı, "Duvarlara Saksılı Çiçek Alım İşi, Mal Alımına Ait Sözleşmesi" 10

. davacı vekilinin istinaf başvurusu yönünden; mahkemece celp edilen "duvarlara saksılı çiçek alım işi" ile ilgili ihale evraklarına göre; teknik şartnamenin 5.sayfasında "İŞİN KISIMLARI" başlığı altında, "işin dört kısımdan oluştuğu, saksıların temini, saksılara çiçek dikilmesi, sulama sisteminin tesisi, saksıların montajı" şeklinde açıklandığı, "Duvarlara Saksılı Çiçek Alım İşi, Mal Alımına Ait Sözleşmesi" 10.madde son fıkrasında "Her bir saksıdaki mevsimlik çiçek saksıları dolduracak şekilde dikimi yapılmış olarak monte edilecektir" şeklinde olduğu, dolayısıyla ihale bedelinin tamamının saksı teminine ilişkin olmadığı, dört kısım işin tamamına ait olduğu, mahkemece 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi hükmü gereğince maddi tazminatın dosya kapsamı ve ihale belgelerine göre belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı vekilinin istinaf başvurusu yönünden ise; kök rapor ile ek rapordaki farklılığın, dosyaya sunulan tecavüze konu ürün örneği ile patent belgesi 1 numaralı bağımsız istemi ile korunan unsurların karşılaştırılmasına ilişkin olduğu, kök raporda ürün örneğinde bulunmadığı tespit edilen unsurların, dosyaya sonradan sunulan "süzgeç" ve "iskele küçük hali" ibareli ürünlerle birlikte incelendiğinde mevcut olduğunun kök raporda beyan edildiği, raporlar arasında çelişki bulunmadığı, incelenen ürünler yönünden farklılık bulunduğu, kaldı ki faydalı modele tecavüz iddiasına yönelik istinaf başvurusu da bulunmadığından istinaf sebebinin yerinde olmadığı, ayrıca mahkemece alınan her iki bilirkişi heyet raporunda, davalının ürün tasarımının, davacı adına tescilli tasarım ile benzer olduğu, ileri sürülen farklılıkların küçük ayrıntılarda olup tasarımın farklı algılanmasını sağlamayacağı, dosya içerisine getirtilen ihale evrakları incelendiğinde, davalı belediyenin ihale teknik şartnamesinde üretilecek saksıların tüm ebatlarını bildirdiği gibi ayrıca üretilecek saksının ve askının şeklini dahi çizimlerle belirlediği, davalı belediyenin KHK 'nin 17 nci maddesi hükmü gereğince, tasarıma tecavüz ve haksız rekabet fiili ile maddi ve manevi tazminatlardan sorumlu olduğu (Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 06.05.2014 tarihli 2014/1013 E. - 2014/8509 K. sayılı kararı) sözleşmenin 22.maddesinin kendi iç ilişkileri ile ilgili olup davacı tarafa karşı ileri sürülemeyeceği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.