muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2298, Karar No: 2017/130, Tarih: 25.01.2017

Davalı ... vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, 25.02.2015 tarihli celsede Özel Dairenin bozma kararına uyulmuş, sonrasında ise davacının, İstanbul İlköğretim Okulu'nda Okul Aile Birliği bünyesinde 23.10.2009 ile 30.11.2011 tarihleri arasında asgari ücretle hizmetli olarak çalıştığı, davacının görev yaptığı okulda, ... denetiminde Şişli Kaymakamlığı Halk Eğitim Merkezi tarafından yaygın eğitim faaliyetleri kapsamında okuma-yazma, İngilizce ve bilgisayar kursları açıldığı, kursların genelde hafta sonu ve hafta içi akşam saatleri için planlandığı, planlama yapılırken malzemelerin taşınması ve yerleştirilmesi, sınıfların bakımı, temizliği gibi hizmetli sınıfına ait görevlerin yerine getirilmesi konusunda görevlendirme yapılmadığı, ancak sözkonusu bu işlerin yerine getirilmesinin gerektiği ve davacının bu hizmetlerin gerçekleştirilmesinde görev aldığı, bu hususun davalı taraflarca da kabul edildiği, yine tanıkların da aynı yönde beyanda bulundukları, bu durumda davacının mesai saatleri içerisinde hizmet sözleşmesi ile çalıştığı, aynı okulda mesai saatleri dışında ve hafta sonları yaptığı fiili çalışmanın da davalı kurum yararına gerçekleştirildiği, İş Kanunu hükümleri uyarınca ücretin, bir kimseye bir iş karşılığında sağlanan ve para olarak ödenen tutar olarak tanımlandığı, iş görmenin ise, fiili bir olgu olup, hukuki işlem olmadığı, bu yönüyle usul hukukunun öngördüğü her türlü delille ispatlanabileceği, somut olayda davacının çalıştığının davalı idare tarafından kabul edildiği, karşı çıkılan hususun ise, iş görme konusunda resmi bir anlaşmanın bulunmadığına ilişkin olduğu, ancak muhatabın kamu kurumu olması dikkate alındığında fiili istihdamın resmi belge bulunmaması nedeniyle görmezden gelmenin doğru olamayacağı, kaldı ki aldırılan bilirkişi raporunun da denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun olduğu, ancak her ne kadar, mahkemece bozmaya uyulduğu açıklanmış ise de; bozma kapsamının önceki hükme ve aynı zamanda gerekçeye ilişkin olması nedeniyle hüküm ve gerekçe bütünlüğü içerisinde bozma kararının yeniden değerlendirildiği ve farklı bir gerekçeyle yeniden hüküm kurulduğu, bu yönüyle bozma ilamına uyulmasının usuli müktesep hak oluşturmayacağı belirtilerek önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı işçinin hizmetli olarak çalıştığı okulda başlatılan eğitim kurslarında mesai saatleri dışında da çalışması nedeniyle ücret alacağına hak kazandığına yönelik iddiasının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Direnme kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı işçinin hizmetli olarak çalıştığı okulda başlatılan eğitim kurslarında mesai saatleri dışında da çalışması nedeniyle ücret alacağına hak kazandığına yönelik iddiasının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, Mahkemenin ilk kararında davacının, davalı kurum tarafından açılan kurslarda hizmet verdiği ve ücrete hak kazandığı belirtilerek davanın kabulüne karar verildiği; davalı ... vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından, davacının talep ettiği ücret alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle kararın bozulduğu; bozma sonrası Yerel Mahkemece 25.02.2015 tarihli celsede “…Usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay 22. Hukuk dairesinin 28/05/2014 tarihli bozma ilamına uyulmasına,…” karar verildikten sonra; mahkeme gerekçesinde, bozmaya uyulduğu açıklanmış ise de, bozma kapsamının önceki hükme ve gerekçesine ilişkin olduğu, dolayısıyla hüküm ve gerekçe bütünlüğü dikkate alınarak bozma kararının yeniden ele alındığı ve farklı gerekçeyle hüküm kurulduğu, dolayısıyla hatalı olduğu kabul edilen bozma ilamına uyulmasının usuli müktesep hak oluşturmayacağının belirtildiği dikkate alındığında,

1)Mahkemece 25.02.2015 tarihli celsede“…Usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay 22. Hukuk dairesinin 28/05/2014 tarihli bozma ilamına uyulması…” yönündeki ara kararının davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturup oluşturmayacağı,

2)Mahkemece kurulan yeni kararın, ilk hükmün gerekçesinde yer almayan yeni bir olguya dayalı yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre de temyiz incelemesinin Özel Daire tarafından mı yoksa Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yapılması gerektiği,

3) Özel daire bozma ilamından önce verilen ilk kararda “…Ücret alacağı olan 3.200,00 TL'nin …davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, Bu dava sebebi ile 219,00 TL harç alınması gerektiğinden peşin alınan 47,55 TL'den mahsubu ile bakiye 171,00 TL harcın davalıdan alınarak (Milli Eğitim Bakanlığına İzafeten İstanbul Muhakemat Müdürlüğü harçtan ayrı tutularak) hazineye gelir kaydına, Tarife gereğince 384,00 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine,…”karar verildiği halde; bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda direnmeye yönelik kararda bu kez “…3.200,00 TL ücret alacağının dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, Davalılar harçtan muaf olduklarından harç alınmasına yer olmadığına, AAÜT gereğince davacı vekili için takdir edilen 384,00 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa ödenmesine,…”şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece usulüne uygun direnme kararı oluşturulup oluşturulmadığı hususları ön sorun olarak tartışılıp, değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere, bir davada, mahkemenin veya yanların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka, usuli kazanılmış hak denilir.

Örneğin, mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan yan bakımından kazanılmış hak doğar.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir.

Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Daha sonra bu uyma kararından dönerek, direnme kararı veremez, bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Aynı ilke, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 gün ve 2003/ 8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır: Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK., 21.01.2004 gün ve 2004/10-44 E, 19 K.; 03.02.2010 gün ve 2010/4-40 E., 2010/54 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, s,4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, yerel mahkemece 25.02.2015 tarihli celsede bozma ilamına uyulması yönünde ara karar verildiği halde sonrasında mahkemece direnme hükmü kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, 25.02.2015 tarihli oturumda bozma kararına uyulması ile davalı ... yararına usule ilişkin kazanılmış hak doğmuştur. Bu karar sonrası mahkemenin yapacağı iş, bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak ve gerekli kararı vermekten ibarettir. Kural olarak hakim ara kararından dönebilirse de, bozmaya uyulmasına ilişkin karar, bunun istisnalarındandır. Diğer bir anlatımla, bozma kararına uyan mahkeme, bununla bağlıdır. İster aynı oturumda, ister daha sonraki oturumlarda olsun, bundan dönerek eski hükümde direnemez. Verilen karar direnme kararı değil yeni bir karar niteliğindedir. Usuli kazanılmış hak kurumunun yukarıda açıklanan istisnaları da somut olayda söz konusu değildir.

O halde, yerel mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılması gerekirken, doğan usulü kazınılmış hakka aykırı biçimde verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda yerel mahkemece yapılan ilk yargılamada, davacının davalı kurum tarafından açılan kurslarda hizmet verdiği ve ücrete hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş iken; direnme olarak adlandırılan kararda bu kez 25.02.2015 tarihli celsede “…Usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay 22. Hukuk dairesinin 28/05/2014 tarihli bozma ilamına uyulmasına,…” karar verildikten sonra; mahkeme gerekçesinde bozmaya uyulduğu açıklanmış ise de, bozma kapsamının önceki hükme ve gerekçesine ilişkin olduğu, dolayısıyla hüküm ve gerekçe bütünlüğü dikkate alınarak bozma kararının yeniden ele alındığı ve farklı gerekçeyle hüküm kurulduğu, bu itibarla hatalı olduğu kabul edilen bozma ilamına uyulmasının usuli müktesep hak oluşturmayacağı gerekçesiyle direnme olarak adlandırılan karar verilmiştir.

Buna göre mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş yeni gerekçeye dayalı, yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Diğer taraftan; yerel mahkemece bozma kararından önce verilen ilk kararda “…Ücret alacağı olan 3.200,00 TL'nin …davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, Bu dava sebebi ile 219,00 TL harç alınması gerektiğinden peşin alınan 47,55 TL'den mahsubu ile bakiye 171,00 TL harcın davalıdan alınarak (Milli Eğitim Bakanlığına İzafeten İstanbul Muhakemat Müdürlüğü harçtan ayrı tutularak) hazineye gelir kaydına, Tarife gereğince 384,00 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine,…” şeklinde hüküm kurulduğu halde; bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda aynı mahkemece 24.03.2015 tarihli kararda “…3.200,00 TL ücret alacağının dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, Davalılar harçtan muaf olduklarından harç alınmasına yer olmadığına, AAÜT gereğince davacı vekili için takdir edilen 384,00 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa ödenmesine,…”yazılmak suretiyle hüküm oluşturulmuştur.

Yerel Mahkeme tarafından verilen 24.03.2015 gün, 2014/771 E., 2015/90 K. sayılı ikinci hükmün bu haliyle, hukuken ve usulüne uygun bir direnme hükmü niteliğinde olmadığı açıktır.

Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

Yerel Mahkeme tarafından verilen 24.03.2015 gün, 2014/771 E., 2015/90 K. sayılı ikinci hükmün bu haliyle, hukuken ve usulüne uygun bir direnme hükmü niteliğinde olmadığı açıktır.

Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3675, Karar No: 2006/5291, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3675 E.  ,  2006/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla binde 3'ü geçemeyeceğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmazın parsel numarası 2841 olduğu halde hükümde 3432 olarak gösterilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın 1849,46 m2'sinde irtifak hakkı tesis edildiği ve bu kısım için kamulaştırma bedeli tespit edilip bankaya bloke edildiği halde, maddi hata sonucu ve dosya kapsamına da uygun düşmeyecek şekilde davacı idare lehine 13,50 m2'de mülkiyet ve 2.131,56 m2'de irtifak hakkı tesisine hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen 1 numaralı bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra 2 ve 3 numaralı bozma da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5862, Karar No: 2012/7421, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5862 E.  ,  2012/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve karpuz ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/256, Karar No: 2009/2155, Tarih: 19.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/256 E.  ,  2009/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine 20 parsel sayılı taşınmazın deniz yönündeki devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının muhtesat yapmak suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, müdahalesinin olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının müdahalesi sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . Koç'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Hazinenin davalı şirketten devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yere yapılaşmak suretiyle elattığını ileri sürürek eldeki davayı açtığı görülmektedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve uygulama sonucunda, davalı şirketin taşınmazın 1237 m2 lik bölümüne müdahalede bulunduğu belirlenmek suretiyle bu kısma ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne varki, davalının çıplak mülkiyetin sahibi olduğu 20 parsel sayılı taşınmaz dışında kalan fakat kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılan çekişmeli yeri davalı şirketin kullandığı ve müdahalede bulunduğu saptanamamıştır.

Oysa 20 parsel sayılı taşınmazın intifa hakkının Et ve Balık Kurumu Mensupları Sosyal Yardımlaşma Vakfına ait olduğu da dosya kapsamı ile sabittir.

O halde şirket hakkındaki davanın kabul edilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davalı şirket yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1634, Karar No: 2013/5993, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1634 E.  ,  2013/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde çekişmeli taşınmazın sınırında ve yakın çevresinde mahkemece verilen tescil ilamları sonucunda oluşan parsellerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

bu hususun mahkemece araştırılarak varsa bu taşınmazlarla ilgili tescil dosyalarının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1218, Karar No: 2010/1090, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1218 E.  ,  2010/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Taah. İth. İhr. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Batman 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 25.06.2008 gün ve 2007/400-2008/411 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Taraflar arasında düzenlenen 16.11.2000 tarihli sözleşme ile tüm eklerinin,

2-Taraflar arasında düzenlenen tüm hakedişlerin ve eklerinin,

3-Davalının yanıt dilekçesinde bildirdiği 14.03.2007 günlü kesin hesap raporunun ve eklerinin,

4-Taraflar arasındaki tüm yazışma örneklerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.