muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13, Karar No: 2012/6345, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13 E.  ,  2012/6345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2010 tarih ve 2008/542-2010/432 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kültür Bakanlığı Devlet Tiyatrosu Genel Müdürlüğü Reji asistanlığı sınavı için başvuruda bulunduğunu, son başvuru tarihinin 19.12.2006, sınav tarihinin ise 22.12.2006 olduğunu ve sınav için gerekli olan evrakların davalı şirkete 18.12.2006 tarihinde teslim edildiğini, ancak sınav evraklarının 21.12.2006 tarihinde kuruma ulaştırıldığını ve müvekkilinin sınava girme hakkını kayıp ettiği, müvekkilinin bu nedenle maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek, 70.000,00 TL manevi tazminat ile 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili zamanaşımı defiinde bulunduğu gibi, kargonun 21.12.2006 tarihinde alacaklısına teslim edildiğini, kendilerine tesliminin 18.12.2006 tarihinde yapıldığını, kargonun makul sürede teslim edildiğini, müvekkilinin ağır kusuru veya hilesinin olmadığını, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili zamanaşımı defiinde bulunduğu gibi, kargonun 21.12.2006 tarihinde alacaklısına teslim edildiğini, kendilerine tesliminin 18.12.2006 tarihinde yapıldığını, kargonun makul sürede teslim edildiğini, müvekkilinin ağır kusuru veya hilesinin olmadığını, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının reji asistanlığı sınavı için başvuruda bulunduğu, bu başvuru için görev istek formunun doldurulması gerektiği ve hangi görevin talep edildiğini açıkça belirtileceği, davacınında ilk aşamada bir kişi olarak alınarak reji asistanlığı için başvurduğunu beyan ettiği, ancak davacı tarafından dosyaya sunulan Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğünün cevabı yazısında davacının görev istek formunun tarihsiz ve imzasız olduğunun belirtildiği, davacının reji asistanı olarak görev alabilmesi için reji eğitimi veren bölüm mezunu olması gerektiği, ancak davacının reji eğitimi veren bölüm mezunu olmadığı, sonradan dava dilekçesi ile uyumlu olmayan beyanında geçen daramaturg görevi içinde tiyatro kuramı veya oyun yazarlık eğitimi veren okul mezunu ve en az bir yabancı dil bilmesi gerektiği, davacının bu eğitimi veren okul mezunu olduğunu ve bir yabancı dil bildiğini de ispatlayamadığı, bunun aksine yabancı dil ingilizcesinin not dökümlerinde 50 ve 57 olarak geçtiği, davacı tarafından evrakların davalıya 18.12.2006 tarihinde verildiği, davalı tarafın bunu ayrı bir taahhüt olmamakla birlikte davacıya verdiği belgede 24 saatlik süre içerisinde teslim edeceğini belirttiği, ancak davacının kendisi için çok önemli olduğunu belirttiği ve girememekten dolayı manevi zarara uğradığını beyan ettiği bir sınava başvurunun bitmesinden 1 gün önce kargo ile imzasız ve tarihsiz olarak başvurduğu, kendisi için bu kadar önemli olan bir sınava bizzat başvuruda bulunabileceği gibi, daha önceden de gönderiyi yapabileceği, ancak bunları yapmadığı, davacının giremediği sınavdan dolayı zararının olabilmesi için somut bilgi ve belgelere göre sınavı kazanacak olmasının çok muhtemel olması gerektiği, davalının geç tesliminden dolayı davacının zarara uğradığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13279, Karar No: 2012/1485, Tarih: 06.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13279 E.  ,  2012/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın aslı kıyı kenar çizgisi nedeniyle tapu iptalinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16335, Karar No: 2017/6434, Tarih: 11.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16335 E.  ,  2017/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda mirasçıların birbirleri aleyhine tek başına miras payının iptaline ilişkin dava açmalarının mümkün olduğu, çoğun içinde azda vardır kuralı gereği davacının talebinin kendi payı yönünden iptal ve tescil isteğine yönelik olduğunun kabulü ile iddia ve savunma çerçevesinde tarafların delillerinin toplanması, taksim ve satış olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine çalışılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7193, Karar No: 2008/6493, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7193 E.  ,  2008/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 110 ada 22, 111 ada 54, 112 ada 31 ve 40 parsel sayılı 12.254,48, 10.852,86, 13.113,12 ve 14.841,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 1964 yılında yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında Hazine adına belirtildiklerinden bahisle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı, Hazine adına tapulu bulunmadıkları, tespit gününde taşınmazlar üzerinde adına tescile karar verilen zilyedi yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Getirilen tapu kayıtlarına göre 1965 yılında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca "Toprak Komisyonunca" yapılan çalışma ile taşınmazların belirtmelik tutanaklarının düzenlenerek haritaya bağlandığı ve bir kısım taşınmazlar hakkında 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca 26.11.1965 tarihinde Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2004 yılında bölgede 4342 sayılı Yasa uyarınca mera komisyonunca Toprak Komisyonu çalışmaları esas alınarak mera tesbit ve tahsisi yapılıp, mera tahsis haritası ve eki belgelerin düzenlendiği, sonuçlarının kadastro tespit tarihinden önce (18.3.2005 ile 17.04.2005 tarihleri arasında) ilan edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, mera tahsis çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği ve taşınmazların 1965 yılında Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının ve mera haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalmaları halinde 3402 sayılı Yasa'nın 46/1 ve 46/2. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de araştırma yapılmamıştır. Taşınmazların Hazinenin tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde ise kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadıkları, kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadıkları ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki araştırma da yeterli değildir. Böylesine eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, taşınmazlar hakkında Hazine adına oluşturulan 26.11.1965 tarihli tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri, düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları, varsa dağıtım cetvelleri, 4342 sayılı Yasa uyarınca bölgede yapılan mera tahsisine ilişkin harita ve eki belgeler, taşınmazları dıştan çereleyen komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanağı suretleri ile varsa dayanağı kayıtlar, kütükler devredilmiş ise tapu sicil kaytıları ile dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası, belirtmelik tutanağında adı geçen bilirkişilerin onaylı ve vukuatlı nüfus kayıt

./...

2008/7193-6493 SH:2

örnekleri ilgili mercilerinden getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava sonucunda yararı olmayan komşu belde ya da köyler halkından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek tanıklar, uzman bilirkişi fen memuru ya da kadastro teknisyeni ve uzman ziraat bilirkişisi, sağ olan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit bilirkişileri huzuruyla taşınmazlar başında keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçeği ve Hazineye ait tapu kaydının dayanağı olan toprak tevzii haritalarının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi tarafından haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, Hazine tapularının ya da tahsisli meraların kapsamları kesin olarak belirlenmeli, 4342 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü de gözetilerek mera haritası içinde veya dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yerel bilirkişi, sağ olan belirtmelik bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, arazinin davacıya ne zaman intikal ettiği, taşınmazların kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadığı, taşınmazların Hazine tapusunun kapsamında kalması halinde, Hazine tapusunun ihdasından önceki zilyetliğin ne kadar süreye ulaştığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalıdır

. Keşif sırasında bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, uzman ziraat bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde taşınmazlar hep birlikte gezilip görülmeli, gözlem keşif tutanağına aynen geçirilmeli, gözlem yapılırken taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, dava konusu taşınmazlarda toprak ya da varsa taş unsurundan hangisinin üstün geldiği belirlenmeli, bu olgular ve komşu taşınmazlar ile toprak yapısı yönünden yapılan mukayese keşif tutanağına aynen geçirilmeli, uzman ziraatçi bilirkişiden gözlemi yansıtacak biçimde ayrıntılı, gerekçeli, taşınmazların öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı ya da kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir ayrıntılı ve krokili rapor düzenlettirilmeli, dıştan komşu taşınmazların tespitlerinde uygulanan kayıt varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde çekişmeli taşınmazlar yönünün ne olarak sınır gösterildiği belirlenmeli, taşınmazların Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalması halinde sonradan şahıslara dağıtılıp dağıtılmadığı da araştırılmalı, 3402 sayılı Yasa'nın 14/son maddesi uyarınca aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden davacı taraf ile ortak miras bırakanı varsa dava dışı mirasçıları ya da (bayileri) satıcıları adına başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Sicil, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, öte yandan meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14841, Karar No: 2014/3935, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14841 E.  ,  2014/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2011/112-2013/96

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.06.2013 tarih ve 2011/112-2013/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Kamil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, mobilya sektöründe faaliyet gösteren müvekkiline ait tescilli 2010/05004, 2010/05009 nolu tasarımların davalı tarafından taklit edildiğini, kendi tasarımıymış gibi www.collection.com internet adresinde yayınladığını, taklit olarak ürettiği mobilyaları daha ucuz fiyatlarla sattığını, böylece müvekkilinin isminin zedelendiğini ve zarar gördüğünü ileri sürerek tasarıma tecavüzün giderilmesini, tecavüzlü ürünlerin toplanmasını, imhasını, ilan yapılmasını, 100.000 TL maddi ve manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle yetki itirazında bulunarak davalının ikametgahı olan İnegöl Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu ileri sürmüş, esasa ilişkin olarak da, açılan davanın haksız olduğunu, söz konusu üretimle ilgili olarak müvekkili davalının tasarım tescil başvurusu yaptığını, müvekkilinin ürettiği ürünlerin davacı tasarımları ile karşılaştırıldığında, dilekçesinde belirttiği üzere pek çok noktada farklılık arz ettiğini ve istenen tazminatların fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davalının, davacıya ait tasarımlara belirgin benzer ürün üreterek satma, satışa sunma eyleminin tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunun tespiti ile giderilmesine, 10.000 TL maddi tazminatın ve 15.000 TL manevi tazminatın tecavüzün başladığı anlaşılan 21/09/2010’dan işleyen ticari faiziyle davalıdan tahsil edilerek, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin saklı kalmasına, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, endüstriyel tasarıma tecavüzden ve haksız rekabetten kaynaklan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli 2010/5004 ve 2010/5009 tescil numaralı endüstriyel tasarımların sahibi bulunduğunu, davalının koruma altında bulunan bu ürünlere tecavüzde bulunarak taklit ettiğini ileri sürmüş, mahkemece de yukarıda anılan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, endüstriyel tasarıma tecavüzden ve haksız rekabetten kaynaklan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli 2010/5004 ve 2010/5009 tescil numaralı endüstriyel tasarımların sahibi bulunduğunu, davalının koruma altında bulunan bu ürünlere tecavüzde bulunarak taklit ettiğini ileri sürmüş, mahkemece de yukarıda anılan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, talimat ile yapılan keşif ve sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, davacıya ait endüstriyel tasarım tescil belgesine konu yemek ve yatak odası takımlarının davalının işyerinde taklit edilmek suretiyle teşhir edildiği belirlenmiş, bu rapora itiraz üzerine alınan bilirkişi kurulu raporunda da, davacının 5004 ve 5009 nolu tasarımları ile davalının işyerinde bulunan mobilyalar karşılaştırıldığında, davlanın iş yerinde bulunan mobilyalar ile davacı tasarımlarından 5004/1.1., 3.1. ve 4.1.'in benzer oldukları, 5004/2.1'in farklı olduğu, yine 5009/1.1. ve 5.1'in benzer, ancak 5009/ 2.1., 3.1., 4.1. ve 6.1.'in farklı olduğu belirlenmiştir. Alınan ilk raporda ayrıntılı bir inceleme yapılmadığı gibi itiraz üzerine alınan raporda da davalının itirazları karşılanmamıştır. Bu nedenle mahkemece, dava konusu mobilya takımlarının parça parça satılıp satılmadığının belirlenmesinin ardından, bir bütün halinde davacının tasarımları ile davalının işyerinde bulunan mobilya takımlarının karşılaştırılması, tecavüz bulunup bulunmadığının ayrı ayrı belirlenmesi ve davalının itirazları da karşılanacak şekilde yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, davacının maddi tazminata esas talebi KHK'nın 52/a maddesine göre, tasarımdan doğan haklara tecavüz edenin rekabeti olmasaydı, tasarım hakkı sahibinin tasarımı kullanması ile elde edebileceği muhtemel gelire göre hesap yapılmasıdır. Bu durumda davalının tecavüzü olmasaydı davacının elde edilebileceği menfaatin hesabı gerekmektedir. Oysa mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tecavüze konu dönemdeki brüt mal satış karının davacının yoksun kaldığı muhtemel kârı oluşturduğu yönünde yanlış bir değerlendirmede bulunulmuş ve mahkemece bu şekilde yapılan hesap sonucu belirlenen rakama göre hüküm kurulmuştur. Bu şekilde, davacının talebine uygun olmayan bir hesap tarzına göre karar verilmesi doğru bulunmadığı gibi, mahkemenin, davalının tecavüzünün 21/09/2010'da başladığı yönündeki tespiti de doğru bulunmamış, hükmün bu nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1019, Karar No: 2017/1688, Tarih: 09.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1019 E.  ,  2017/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, davalı vekiline nispi harcın tamamlanması için gönderilen muhtırada nispi temyiz karar harcı olarak 69,00 TL'nin yatırılması gerektiğinin belirtilmesine rağmen, ödenmesi gereken nispi temyiz karar harcından davalı tarafından yatırılan maktu temyiz karar harcının mahsubu sonucu yatırılması gereken tutar 67,86 TL olup; yatırılması gereken tutar muhtırada doğru olarak gösterilmediğinden gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen sebeple; mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin 24.08.2016 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Belirtilen sebeple; mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin 24.08.2016 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Bu itibarla, davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde nispi temyiz karar harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.