muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1517, Karar No: 2023/4444, Tarih: 27.03.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline ait işyerinde muhasebe müdürü olarak değil satış elemanı olarak çalıştığını, davacının 02.04.2021 tarihinde kendi el yazısı ile müvekkili Şirkete istifa dilekçesi verdiğini, ... sözleşmesinin istifa nedeniyle sona erdiğini ve davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının ücretinin yapılan emsal ücret araştırmaları, dosya kapsamındaki diğer delillere göre 4.200,00 TL net olduğu, davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığı, asgari geçim indirimi alacağı arabulucuk görüşmesine konu edilmediğinden bu alacak yönünden arabuluculuk dava şartının yerine getirilmemesi sebebiyle davanın reddi gerektiği, davacıya hak kazandığından daha fazla ... bayram ve genel tatil ödemesi yapıldığından talebin reddi gerektiği, ücret alacağı yönünden son ay ödeme yapıldığını ispat ile yükümlü olan davalının yazılı olarak ödeme yaptığını ispatlayamadığı, hesap döküm hareketinden de ödemenin tespit edilemediği, bu nedenle davacının ücret alacaklısı olduğu, davacının imzasının bulunduğu bordrolara göre tahakkuku yapılan yıllık izin alacağı ödemesinin 588,60 TL olduğu, yapılan ödeme mahsup edildiğinde davacının yıllık izin alacağının 14.881,86 TL olduğu, çalışma başlangıç saatinin 08.00 olduğunu davalı tanığının da doğruladığı, çalışma bitiş saati yönünden ise ihtilaf olduğu, davacı tanıkları çalışma bitiş saatinin akşam 20.00 olduğunu, davalı tanığı ise kışın 18.00 yazın 19.00 olduğunu ifade etmişse de, bu hususta davalının cevap dilekçesi ile bildirdiği bir iddia olmadığı, yapılan işin mahiyeti gereği yaz ve kış çalışma saatlerinin farklılık arz etmesini gerektirir bir durum olmadığı ayrıca davalı tanığının aynı zamanda davalı işyerinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle davacı tanıklarının beyanlarına üstünlük tanınarak, davacının haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme süresi ile birlikte 10,5x6=63 saat haftalık çalışmasının bulunduğu, haftalık fazla çalışmasının ise 18 saat olduğu, %30 indirim ile davacının hak kazandığı fazla çalışma alacağının 68.469,51 TL olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ... sözleşmesinin tazminatı gerektirir şekilde sonlandığını, yıllık izin ücretine ilişkin olarak ödeme yapılmadığını, ihtarname masrafına yönelik taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini, ... bayram ve genel tatil ücreti talebi yönünden Mahkemece verilen kararın hatalı olduğu gerekçeleri ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ... sözleşmesinin tazminatı gerektirir şekilde sonlandığını, yıllık izin ücretine ilişkin olarak ödeme yapılmadığını, ihtarname masrafına yönelik taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini, ... bayram ve genel tatil ücreti talebi yönünden Mahkemece verilen kararın hatalı olduğu gerekçeleri ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının ücretinin hatalı belirlendiği, davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları dönemlerin dikkate alınmadığını, yıllık izinlerin kullandırıldığını, çalışma şeklinin ispatlanmadığını, hükme esas alınan ücretin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kayıtlarına göre ön muhasebe elemanı olarak çalışması, tanıkların asgari ücretin fazlasının elden ödendiğine ilişkin beyanları ve emsal ... İstatistik Kurumu (...) verisinin 2021 yılı itibarıyla güncellenmesi sonucu elde edilen verilere göre davacının ücretinin 4.200,00 TL net olarak kabulünün yerinde olduğu, sunulan bordrolar ve diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde; imzalı 2020 yılı Temmuz ayı bordrosunda davacının 6 gün ücretli yıllık izin kullandığının anlaşıldığı ve bu yönde hükmün düzeltilmesi gerektiği değerlendirilmekle birlikte bu izin süresi için (aylık ücretin 6 günlük kısmına denk gelen) davacıya ödenen 588,60 TL brüt tutarın ise hesaplamalardan mahsup edilmesinin yerinde bulunmadığı, 2020 yılı Ekim ayı bordrosundaki 1,5 günlük tahakkuk hariç ... bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığında ödeme yapıldığından bahisle bu talebin reddine karar verilmiş ise de; yapılan ödemelerin aylık ücretin bu günlere denk gelen kısmını ifade ettiği, zamlı ücret ödemesinin bulunmadığı, Mahkemenin davacıya ilişkin maddi vakıa niteliğinde olan ... bayram ve genel tatil ile fazla çalışmaları tanık beyanları ile doğru bir şekilde tespit ettiği, ... sözleşmesinin kıdem tazminatını ödemesini gerektirir şekilde sonlandığı gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeninden hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin hatalı belirlendiği, asgari ücret ile çalıştığını, istifa ederek ayrılan davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, fesih nedenin değiştirilemeyeceğini, fazla çalışma alacağının bulunmadığını, tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları dönemin dikkate alınmadığını, davacının yıllık izin alacağının bulunmadığını ileri sürerek ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin hatalı belirlendiği, asgari ücret ile çalıştığını, istifa ederek ayrılan davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, fesih nedenin değiştirilemeyeceğini, fazla çalışma alacağının bulunmadığını, tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları dönemin dikkate alınmadığını, davacının yıllık izin alacağının bulunmadığını ileri sürerek ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fesih ile kıdem tazminatı, aylık ücret miktarı, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 17, 32, 41, 44, 46, 47, 53 ve 59 uncu maddeleri.

3. Mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10052, Karar No: 2015/11587, Tarih: 09.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/10052 E.  ,  2015/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel halin bulunmaması nazara alınarak davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.nun 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

5271 sayılı CMK.nun 232/6 maddesine aykırı olarak gün adli para cezasının hesabı sırasında uygulanan yasa maddeleri gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA. 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5082, Karar No: 2022/3080, Tarih: 18.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5082 E.  ,  2022/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.03.2019 gün ve 2016/236 - 2019/141 sayılı kararı bozan Daire'nin 25.02.2021 gün ve 2019/3095 - 2021/1712 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun Topçular – Eskihisar seferini tüm seyir cihazları faal vaziyette sürdürürken Eskihisar iskelesine 1 mil mesafe kala saat 06:00 sularında yoğun sise girdiğini, vapur kaptanının seyir hızını emniyetli hıza düşürterek, makinelerini manevra pozisyonuna getirdiğini, bu sırada radardan davalı donatana ait Melisa D gemisinin kendilerine doğru yaklaşmakta olduğunun fark edildiğini, Melisa D gemisinin yapılan telsiz çağrılarına yanıt vermediğini, bunun üzerine müvekkili donatana ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun sancak alabanda manevra ile sağa dönmeye çalıştığını, yapılan manevranın başarısız kalması yüzünden Değirmendere 1 arabalı vapurunun sancak omuzluğu ile davalı donatana ait Melisa D gemisinin iskele baş kasara hizasından iki geminin birbirine çarparak, denizde çatışma meydana geldiğini, çatışma nedeniyle Değirmendere 1 arabalı vapurunda taşınmakta olan araçlarda da hasar meydana geldiğini, çatışmanın meydana gelmesinde davalı donatana ait Melisa D gemisinin Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü'ne aykırı seyretmesi ve 6, 7, 8, 19 ve 35 numaralı tüzük maddelerini ihlal etmesi nedeniyle tam kusurlu olduğunu, çatışmadan sonra davalı donatana ait Melisa D gemisinin durmayıp, rotasını ve hızını değiştirmeden seyrini sürdürdüğünü, durumu Darıca Pilot İstasyonu'na telsiz ile bildirdiklerini, Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/45 Esas sayılı dosyası için hazırlanan bilirkişi raporuna göre davalı donatana ait Melisa D gemisine %90 kusur izafe edildiğini, müvekkiline ait Değirmendere 1 arabalı vapurunda meydana gelen hasarın 595.000 USD olduğunu ileri sürerek, bilirkişi raporundaki kusur oranında göre 535.500 USD hasar bedelinin davalı donatandan tahsilini, 9277058 IMO numaralı Melisa D gemisi üzerinde gemi alacaklısı hakkı ve kanuni rehin hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32622, Karar No: 2015/36266, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/32622 E.  ,  2015/36266 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11/03/2014 tarih ve ... sayılı hükmün Dairenin 23.06.2014 tarih ve ... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5475 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13906 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 12048,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 12048,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5475 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13906 TL yapı bedeli ile 1857,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla, davalının bu yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının değinilen yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin 23.06.2014 gün ve ... sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 258,40 TL harcın istek halinde davalı ...'na iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33400, Karar No: 2024/9696, Tarih: 04.07.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33400 E.  ,  2024/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2018/697 E., 2018/715 K.

SUÇLAR : Hakaret, İftira

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,

temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın iftira suçu yönünden temyiz isteminin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ek kararı ile reddedildiği, sanığın ek kararı da temyiz ettiği ve bu hususta tebliğname düzenlenmesi gerektiği anlaşılmakla; Ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25884, Karar No: 2013/9252, Tarih: 21.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25884 E.  ,  2013/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyizin kapsamına göre inceleme müsadereye ilişkin hükme özgülenmiştir.

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3. maddesinde; bulundurma ruhsatlarının 5 yıl geçerli olduğu, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemlerin başlatılacağı, zabıtaca yapılacak tebliğden itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını yeniletmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve yenileme halinde ise verilecek yeni ruhsatın eski ruhsat süresinin bitiminden itibaren geçerli olacağının belirtilmesi karşısında, ruhsatını yeniletmesi konusunda hakkında beraat kararı verilen sanığa herhangi bir tebligat yapılmadığı anlaşıldığından, dava konusu silahın yönetmelikte belirtilen işlemlerin yapılması için idareye teslimine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde müsadereye karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden silahın müsaderesine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "ruhsat süresi bitmiş tabanca ve bir adet şarjörün karar kesinleştiğinde Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3, 16 ve 17. maddelerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3987, Karar No: 2019/3708, Tarih: 02.07.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/3987 E.  ,  2019/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava; kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 24/06/2015 gün, 2014/11671 esas, 2015/8466 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma sonrası, Mahkemece 06/12/2016 gün, 2016/234 esas, 2016/317 karar sayılı karar ile direnme kararı verilmiştir.

Dairemizin 24/06/2015 gün ve 2014/11671 esas, 2015/8466 karar sayılı bozma ilamında düzeltilebilecek bir husus bulunmadığı ve ilk derece mahkemesi direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen geçici 4/4 madde ve fıkra gereğince dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine 02/07/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/10/2011 tarihli karar, Dairemizin 24/06/2015 tarihli ilamı ile bozulmuş, mahkemece 06/12/2016 tarihli karar ile bozma ilamı yerinde görülmeyerek önceki kararda direnilmiştir.Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.