muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6307, Karar No: 2022/191, Tarih: 20.01.2022

20.02. 2011 tarihli genel kurulun 6 . Maddesinde ise, geçici/kesin maliyetlerin hesaplanması için komisyon kurulmasına, …kesin maliyete istinaden tapusunu alan ortaklar hariç kesin maliyetin tamamını ödemeyenlerden aidat bedelinin % 40 kadar aylık kira alınması kararlaştırılmıştır.

KK nın 4. maddesinde üyeliğin kazanılması ve kaybedilmesi ile ilgili hükümlerin ana sözleşmede yer olması mecburi hükümler arasındadır. Ana sözleşme; kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir. Anasözleşmeye Kooperatifler Kanununa aykırı olmamak koşuluyla sözleşme serbestisi çerçevesinde istenen hükümler konabilir. Davacı kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesinde genel olarak çıkma nedenleri yanında “özel çıkma” nedeni de kabul edilmiştir. Bu hüküm, genel kurul kararı ile anasözleşmeden çıkarılmadığı veya iptal edilmediği sürece kooperatifi ve tüm üyeleri bağlayıcı niteliktedir.

Kooperatifçilikte eşitlik ilkesi, eşit statüde olan ortakların aynı hakka sahip olması ve aynı borçlardan sorumlu tutulmalarını gerektirir. Eşitlik ilkesini düzenleyen 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 23. maddesindeki, “kooperatif ortakları, bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler” hükmüne göre, örneğin yapı kooperatiflerinde; peşin bedelli üyeler kendi aralarında, normal statüde üyeler ise normal statüde olan üyeler arasında karşılaştırma yapılarak; her üyenin kendi statüsü içerisindeki emsal üyelere göre eşitliği gözetilir. Kooperatifler hukukunda çoğu zaman mutlak değil, nispi eşitlik ilkesi geçerlidir.

Somut olayda, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortakların tapu intikali tarihinde “tüm konutlar tamamlanmış gibi kesin maliyet bedeli ve kesin maliyet bedelinin % 10 oranında erken teslim ilave bedeli ve sonraki ortak giderler” için ödeme yaparak ortaklıktan çıkmalarına imkân veren anasözleşmenin 61/e madde hükmünün nispi eşitlik ilkesine aykırı olduğu söylenemez. Anılan anasözleşme hükmüne rağmen ortaklıktan ayrılan üyeden tapunun geri alınması veya verilen konut bedelinin tekrar tahsilinin mümkün olmaması gerekir.

Davacı taraf, davalının konutunu teslim alarak anasözleşmenin 61/e maddesi gereğince ödemelerini yapmadığını iddia etmediğine göre; ilk derece mahkeme kararının esastan bozulması gerekirken, “erken dava” gerekçesiyle bozulmasına dair Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/1208, Karar No: 2019/2621, Tarih: 16.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1208 E.  ,  2019/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2018 tarih ve ... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53,58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin hükme dayanak yapılması sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak

nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7271, Karar No: 2012/12694, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7271 E.  ,  2012/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

3-Davacı ...'ın adının gerekçeli kararın başlığının davacılar kısmında yazılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10074, Karar No: 2015/24913, Tarih: 24.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10074 E.  ,  2015/24913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Davalı-davacı kadının herhangi bir iş ve gelirinin olmadığı, boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları davalı-davacı kadın yararına gerçekleşmesine rağmen yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru olmamıştır.

3-Velayetleri babaya verilen müşterek çocuklardan Hüseyin 2002, Elif 2005 doğumludur. Kuşkusuz velayetin düzenlenmesinde, çocukların üstün yararı, ana ve babanın isteklerinden önce gelir. Çocuklar idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda çocuğa adli merci önünde kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerekliğini öngörmektedir. Mahkemece idrak yaşındaki çocuklara görüşünü ifade etme olanağı tanınmadığı gibi, tüm çocukların velayet düzenlenmesine esas olmak üzere herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Öyleyse, mahkemece yapılacak iş; çocukların olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayetleri ile ilgili tercihinin sorulması, mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan çocukların velayetine esas teşkil etmek üzere rapor alınması,tüm deliller birlikte değerlendirilip idrak çağındaki çocuğun tercihleri de dikkate alınarak çocukların üstün yararının velayetlerinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması ve hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22672, Karar No: 2012/20765, Tarih: 19.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/22672 E.  ,  2012/20765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kolluk görevlileri tarafından yakalandıklarında sanık ...'in suç arkadaşının elindeki poşetin içinde bulunan amfiyi yere attığı, ancak sanığın çaldığı malların çoğunu tanık ... ...'nın evinin bahçesinde sakladığını söylediği ve bu şekilde yakınanın konutundan çalınan eşyaların çoğunun ele geçirilerek kendisine teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıklara yüklenen konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının niteliği, cezaların türü ve sürelerine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Sanıkların ilk eylemlerinden sonra 01.03.2006 tarihinde yakınanın konutuna kapının açık olmasından faydalanarak tekrar girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi, tür ve miktarı bakımından sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5565, Karar No: 2015/2347, Tarih: 15.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5565 E.  ,  2015/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/319419

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/05/2013, 2012/495 (E) ve 2013/182 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

1-A-)Katılanlar yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca;

B-)Katılanlar ile katılan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekillerinin sanık hakkında bu suçtan hüküm kurulmadığına yönelen temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca,

C-)Sanık hakkında mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararını temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin,Reddine karar verilmiştir.

2-)Sanıklar maktül yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükümleri, sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık hakkında mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmü yönünde yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar maktül yönelik kasten öldürme, sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi ile sanık hakkında mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan elde edilen delillerin; CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca, mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, TCK.nun 25. ve 27. maddelerindeki koşulların oluştuğuna, suç niteliğine, vesaireye ilişen, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, vesaireye ilişen, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının sanık öldürmeye teşebbüs suçunun sübut bulduğuna, vesaireye ilişen, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrik indirimi uygulanmasına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık maktül yönelik kasten ödürme suçundan, sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

A-) Sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık maktül yönelik kasten ödürme suçundan, sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık kahvehane işlettiği, kayınbiraderi olan sanık kendisine kahvehanede yardımcı olduğu, olay gününden yaklaşık bir hafta önce mağdur yeğeni olan sanık kahvehanesinde geç saatlerde alkol almak istemesi üzerine çıkan tartışma sırasında sanıklar ile mağdur ve yanındakilerin birbirlerini sandalyelerle darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaraladıkları ve bu olayla ilgili Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma icra edilerek kamu davası açıldığı, sanıklar olay günü 01:30 sıralarında kahvehaneyi kapatarak evlerine gidecekleri sırasında mağdur ve halasının oğlu olan maktül alkollü bir şekilde kahvehane etrafında dolaştıklarını görmeleri üzerine sanık yanına bıçak alıp diğer sanık ile birlikte kahvehaneden çıktıkları, yol üzerinde maktül ve mağdur gördükleri aralarında önceki olay nedeniyle tartışma çıktığı, aşırı derecede alkollü olan maktül üzerindeki bıçağı çıkarıp sanık saldırması üzerine sanık maktül elinden aldığı bıçakla, sanık ise yanında getirdiği bıçakla maktül vurup öldürdükleri, ayrıca sanık bıçakla mağdur da batın bögesinden sol parakolik bölgeden ve sol torakoabdominal bölgeden toplamda üç kez yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; maktül ve mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyuta göre asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde indirim yapılarak eksik ceza tayini,

b-) Mağdur davada kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettirmediği halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması talebiyle açılan dava ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması,Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili ve katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 15/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi. 15/04/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar müdafiileri Avukat yokluklarında 16/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/1554, Karar No: 2013/6277, Tarih: 11.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1554 E.  ,  2013/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışan eşi ...’in iş akdini haklı nedenle feshetmesi nedeniyle iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının eşi ... ile davacının eşinin kardeşi Güven Güven’in davalı işyerinde çalıştıklarını, davacının eşinin kardeşinin işyerindeki bir işçi ile tartışması ve akabinde işyerine 6-7 kişi ile birlikte gelerek saldırıda bulunması nedeniyle davacının eşi ve davacının akrabalık bağları gereğince iş akitlerini feshettiklerini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının eşi ve eşinin akrabası ...'in iş akdinin sona erdiği, aynı yerde çalışan davacının iş akdinin de davalı işverence haklı nedenlere dayalı olarak feshedildiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacı davalı işyerinde medikal muhasebe elemanı olarak her gün 10 saat ve üzerinde çalıştığını, hafta tatillerinde tam gün çalıştığını ileri sürerek fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının çalışma süresine ilişkin iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının yaptığı işin nöbet tutmasını ve hafta tatillerinde çalışmasını gerektirmediğini, davacının ek mesai yaptığı dönemlere ilişkin ücretlerinin ücret bordroları ile ödendiğini savunmuştur.

Davalı şirkete karşı davası bulunan davacı tanığı davacının eşi ..., davacının faturaları yetiştirmek için ayda en az 4 gün 22.00 ye kadar çalıştığını, haftada bunun dışında 3 gün fazla mesaiye kaldığını, pazarları iş yoğun olursa çalıştığını, davalı şirkete karşı davası bulunan davacı tanığı ... davalı işyerinde çalışma saatlerinin 08.00-18.00 arasında olduğunu, cumartesi günleri de aynı saatler arasında çalıştığını, haftada 3 gün 22.00’ye kadar çalıştığını, bazen pazarları da çalıştığını, davacı tanığı ..., davalı işyerinde 2011 yılında 3 ay kadar 18.00-24.00 saatleri arasında emar teknisyeni olarak çalıştığını, kendisi çalışırken davacının da çalıştığını, geldiğinde davacıya sabah 08.00'de işyerinde gördüğünü, kendisinin haftada 3 gün çalıştığını, davacıyı 22.00'ye kadar işyerinde gördüğünü, haftada 3 güne rastladığını, pazarları da çalıştığını gördüğünü, davalı tanıkları davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, cumartesi günleri 13.00'e kadar çalıştığını, Pazar günleri tatil olduğunu beyan etmişlerdir.