muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7740, Karar No: 2024/9668, Tarih: 08.10.2024

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir..."

2.İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyularak yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 01.06.2009 ilâ 15.07.2016 tarihleri arasında kesintisiz şekilde Mucur Belediye Başkanlığı nezdinde çalıştığının tespitini talep etmekte, dosya arasına alınan SGK hizmet dökümünden ise 11.07.2011 - 09.02.2012 tarih aralığında, 01.04.2013 - 26.09.2013 tarih aralığında, 20.01.2014 - 14.07.2014 tarih aralığında, 17.03.2015 - 14.09.2015 tarih aralığında ve 18.01.2016 - 14.07.2016 tarih aralığında davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından SGK bildiriminin yapıldığı, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet tespitinin 08.12.2010 - 10.07.2011, 10.12.2011 - 31.03.2013, 27.09.2013 - 19.01.2014, 15.07.2014 - 16.03.2015, 15.09.2015 - 17.01.2016 tarih aralıklarıyla sınırlandırılması gerektiği belirtilmiş ise de, ... tarafından gönderilen müzekkere yanıtları ve davalı Kurum tarafından bildirilen bordro tanıklarının davacı ile birlikte çalışmaları olduğunu ikrar etmesi karşısında, davacının hizmet tespiti süresinin bilirkişi raporunda belirlenen tarihlerin başlangıç ve bitişi hususunda rapordaki belirlemeye iştirak edilmeyerek, davalı kurum tarafından yapılan sigortalılık bildirimlerinin dışlanması suretiyle 01.06.2009 ilâ 10.07.2011, 10.02.2012 ilâ 31.03.2013, 27.09.2013 ilâ 19.01.2014, 15.07.2014 ilâ 16.03.2015 ve 15.09.2015 ilâ 17.01.2016 tarihleri arasında belirlenmesi gerektiği şeklinde değerlendirme yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı ...'ın 01.06.2009 ilâ 10.07.2011, 10.02.2012 ilâ 31.03.2013, 27.09.2013 ilâ 19.01.2014, 15.07.2014 ilâ 16.03.2015 ve 15.09.2015 ilâ 17.01.2016 tarihleri arasında, belirtilen bu tarihler de dahil olmak üzere, hizmet akdine bağlı olarak davalı ... Belediye Başkanlığı nezdinde tam gün ve kesintisiz biçimde sigortalı nitelikte çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamu işyerinde yazılı delil ve belgelerin esas olduğu, sırf tanık beyanları ile hüküm kurulamayacağı, eksik araştırma ile karar verildiği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; yazılı delillerle davacının çalışmasının ispat edilemediği, dosya içindeki pek çok bilirkişi raporu davacının aleyhine iken yetersiz raporun hükme esas alındığı, davanın ispat edilemediği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 01.06.2009 - 15.07.2016 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde hizmet akdine tabi olarak tam ve kesintisiz çalıştığının tespitine ilişkindir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; yazılı delillerle davacının çalışmasının ispat edilemediği, dosya içindeki pek çok bilirkişi raporu davacının aleyhine iken yetersiz raporun hükme esas alındığı, davanın ispat edilemediği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 01.06.2009 - 15.07.2016 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde hizmet akdine tabi olarak tam ve kesintisiz çalıştığının tespitine ilişkindir.

1.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu (5510 sayılı Kanun) kapsamında sigortalılık niteliği, anılan Kanunun 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendine göre hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılmakla ve 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi uyarınca çalışmaya başladıkları tarihten ibaren edinilir. Söz konusu sigortalılık niteliği anılan Kanun'un 9 uncu maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi uyarınca hizmet akdinin sonlandığı tarihte sona erer.

2. Anayasa'nın 60 ıncı maddesinde yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

3. Somut olayda davacının, davalı Belediyeye ait iş yerinden 11.07.2011 - 09.12.2011, 01.04.2013 - 26.09.2013, 20.01.2014 - 14.07.2014, 17.03.2015 - 14.09.2015 ve 18.01.2016 - 14.07.2016 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak kesintili sigortalı bildirimleri bulunmakta olup davacı 01.06.2009 tarihinden başlayarak söz konusu çalışmalarının tam ve kesintisiz olduğunun tespitine karar verilmesini dava etmiştir.

3. Somut olayda davacının, davalı Belediyeye ait iş yerinden 11.07.2011 - 09.12.2011, 01.04.2013 - 26.09.2013, 20.01.2014 - 14.07.2014, 17.03.2015 - 14.09.2015 ve 18.01.2016 - 14.07.2016 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak kesintili sigortalı bildirimleri bulunmakta olup davacı 01.06.2009 tarihinden başlayarak söz konusu çalışmalarının tam ve kesintisiz olduğunun tespitine karar verilmesini dava etmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir. Zira davacının söz konusu bildirimlerinin bir kısmına esas işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinde imzası bulunduğu gibi tüm Belediye yazışma ve bordrolarında mevsimlik işçi olduğu belirtilmiş ve Kurum işyerlerindeki denetimlerde davacıya ilişkin bir tespite yer verilmemiştir. Kamu kurumu niteliğinde olan davalı Belediyenin çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olması, işe giriş için karar alınması ve ücret için ödenek ayrılması gerektiğinden Kamu Kurumunda ücretsiz çalışma iddiasında bulunan davacının aksini ispat etmesi gerekir. Bu kapsamda davacının ücretinin Belediye tarafından muhasebeleştirilmeksizin nasıl ödendiği, ücretini kimden ve nasıl aldığı dolayısıyla kabule konu dönemde fiili çalışma ve ücret olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulmalıdır. Davacıya bildirimi olmayan dönemde ücret ödemesi yapılmadığının belirlenmesi halinde davanın reddine karar verilmelidir.

5. Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve Kanun'a aykırı olup, bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2125, Karar No: 2021/973, Tarih: 02.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2125 E.  ,  2021/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Vergi Denetim Kurulu ...'nın 14.02.2013 tarihli yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun 25.12.2012 tarih ve 74 sayılı mütalaa yazısının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12855, Karar No: 2012/3849, Tarih: 14.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12855 E.  ,  2012/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/04/2010 tarih ve 2007/554-2010/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye genelinde dağıtımını yaptığı sinema filminin bir kopyasının davalı tarafından taşınması sırasında zayi olduğunu, film bedeli ve zayi olan filmin başka sinemalarda gösterilmemesi nedeniyle müvekkilinin zararının olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 10.425 USD'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malın çalınmasında müvekkilinin kusuru bulunmadığını, bu nedenle sorumlu olmadığını, ayrıca davacının elindeki diğer kopyaların kiralanması nedeniyle kar kaybının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, taşıyıcının kazanç kaybı zararından sorumlu tutulabilmesi için ağır kusur veya hilesinin ispatlanmış olmasının gerektiği, bilirkişi raporuna göre taşıyıcının ağır kusurlu kabul edilemeyeceği, aksi kabul edilse bile filmin kargoda kaybedildiği tarihte gösterimi biten sinema salonlarından gelen diğer film bantları nedeniyle davacının elinde o tarihteki potansiyel talebi karşılayacak miktarda film kopyasının mevcut olması nedeniyle kâr kaybından sözedilemeyeceği, davacının taraflarca kabul edilen 200 USD tutarındaki film kopya bedeli dışında davalıdan herhangi bir talepte bulunamacağı gerekçesiyle, 200 USD'nin 08.04.2003 tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, taşıma akdinden kaynaklanmaktadır. Davacının yurt dışında sinema eserinin mali hak sahipleri ile yaptığı anlaşmalar gereğince Türkiye'ye getirerek pazarladığı film kopyalarından birinin davalı tarafından taşınmakta iken çalınmak suretiyle zayi olduğu hususunda taraflar arasında bir çekişme bulunmamaktadır. Davacı bu kayıp nedeniyle, film kopyası hakkında yaptığı ödemeleri ve kazanç kaybını istemiş, Dairemizce bozulmuş olan ilk kararda mahkemece, film bedeli olarak 200 USD, gümrükleme işlemleri için 597 USD,

lazer alt yazı işlemi için 450 USD, havayolu navlun ve ex-works bedeli için 473,5 USD (toplam 1.720,50 USD) ile kazanç kaybı olarak 8.704,50 USD'ye hükmedilmiştir. Davalı tarafça karar sadece kar kaybı yönünden temyiz edilmiş ve Dairemizce de davalı yararına olmak üzere bu yönden bozulmuştur. Anılan ilamda, kâr kaybı dışında kalan ve mahkemece hüküm altına alınan diğer kalemlerle ilgili bir bozma kararı tesis edilmediğinden, bozma kapsamı dışında kalan hususlar kesinleşmiş ve bu bakımdan karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Kaldı ki, davacının kaybolan film kopyası yurt dışından getirildiğine göre onun ikame değeri de yine filmin yurtdışından getirilmesi için gerekli giderler olması gerekir.

Bu itibarla, mahkemece, kâr kaybı dışında kalan miktara hükmedilmesi gerekirken, bozma kapsamı dışında kalan hususlarda yeniden inceleme yapılıp film bedeli olarak sadece 200 USD'ye hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklana nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20091, Karar No: 2012/2612, Tarih: 14.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/20091 E.  ,  2012/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kusura ilişkin gerekçesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.02.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili gelmediler. Karşı taraf tamyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelmeyen davacı vekili Av. ... 'nün yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL.vekalet ücretinin ...'tan alınıp ...'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.02.2012(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/14063, Karar No: 2012/2778, Tarih: 27.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14063 E.  ,  2012/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ... köyü, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, orman parseli içinde bulunan ve dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı ve zamanaşımı zilyetliği nedeniyle malik olduğunu ileri sürerek adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde, kroki 1 de (A) ile gösterilen 3001,23 m2 , Kroki 2 de (B) ile gösterilen 366,93 m2, krokide (C) ile gösterilen 802,33 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin davacı ... adına, kroki 2 de (B) ile gösterilen 1130,36 m2 yüzölçümündeki bölüm ile orman parselinin geri kalan bölümlerinin orman niteliğinde Hazine adına tesciline dair verilen kararın Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2010/11268-12604 sayılı bozma kararı ile özetle; “Orman bilirkişisi tarafından orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilen 101 ada 1 parselin kadastro bilirkişisinin rapor ve krokisinde kroki 1 de (A) ile gösterilen 3001,23 m2 , Kroki 2 de (B) ile gösterilen 366,93 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin tüm etrafının, davaya konu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mahkemece orman olduğu kabul edilerek orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilen taşınmazlar ile çevrili olduğu, taşınmazların bu hali ile 6831 sayılı Yasanın 17/ 2 maddesi kapsamında orman içi açıklık ve orman bütünlüğündeki orman sayılan yerlerden olduğu, bu nedenle bu kısımlara ilişkin davanın reddine karar verilmesi,

Mahkemece hükme dayanak alınan orman bilirkişisi raporunda kroki 2 de (C) ile gösterilen 802,33 m2 yüzölçümündeki taşınmazın eski tarihli memleket haritasında yeşil renkli alanda kaldığı, ancak bu alandaki bulunan meyve ağacı rumuzları nedeniyle orman sayılmayan yer olduğu bildirilmiştir. Ne var ki, eski tarihli hava fotoğrafı incelenerek o tarihte taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların cinsi kapalılık durumu ve yaşları incelenip saptanarak memleket haritasında gösterilen rumuz ile uyumlu olup olmadığı incelenmemiş, ayrıca davaya konu taşınmazın üç yönden 101 ada 1 parseli sayılı orman parseli ile çevrili olduğu ve kuzey yöndeki komşu taşınmazın da Hazine adına tespit edilen 17 parsel sayılı taşınmaz olup halen tutanağının kesinleşmediği ve davalı olduğu gözlenmiş olup,davada orman yönetiminin taraf olup olmadığı araştrılarak, 17 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı araştırılarak, orman olması halinde taşınmazın bu hali ile 6831 sayılı Yasanın 17/ 2 maddesi kapsamında orman içi açıklık ve orman bütünlüğündeki orman sayılan yerlerden olacağı

düşünülmediği gibi, zirai bilirkişi uzmanlığına başvurularak taşınmaz üzerinde fiilen yer alan ağaçların cinsi kapalılık durumu ve yaşları incettirilerek bu yolda bir rapor alınmamıştır. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddi ile dava konusu 101 ada 1 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılmıştır.

1) Davacının dava konusu taşınmazın (B ve C) ile işaretli bölümlerine ilişkin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASI gerekmiştir.

2) Davacının dava konusu taşınmazın (A) ile işaretli bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

2) Davacının dava konusu taşınmazın (A) ile işaretli bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak dava konusu taşınmazın (A) işaretli kısmının orman içi açıklığı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, esasen bozma kararının maddi yanılgıya dayalı olduğu, zira bozma kararının 2. bendinde davalı taşınmazın A işaretli bölümünün özelliklerinden bahsedildiği, ancak (A) yerine sehven (C) yazılmış olup bu nedenle bozma kararı maddi hataya dayandığından uyulmakla lehine olan taraf için usulü kazanılmış hak doğurmaz. Taşınmazın (A) işaretli kısmı ile ilgili Mahkemece hükme dayanak alınan orman bilirkişisi raporunda eski tarihli memleket haritasında yeşil renkli alanda kaldığı, ancak bu alandaki bulunan meyve ağacı rumuzları nedeniyle orman sayılmayan yer olduğu bildirilmiştir. Ne var ki, eski tarihli hava fotoğrafı incelenerek o tarihte taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların cinsi kapalılık durumu ve yaşları incelenip saptanarak memleket haritasında gösterilen rumuz ile uyumlu olup olmadığı incelenmemiş, ayrıca davaya konu taşınmazın üç yönden 101 ada 1 parsel sayılı orman parseli ile çevrili olduğu ve kuzey yöndeki komşu taşınmazın da hazine adına tespit edilen 17 parsel sayılı taşınmaz olup halen tutanağının kesinleşmediği ve davalı olduğu gözlenmiş olup,davada orman yönetiminin taraf olup olmadığı araştırılarak, 17 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı araştırılarak ,orman olması halinde taşınmazın bu hali ile 6831 sayılı Yasanın 17/ 2. maddesi kapsamında orman içi açıklık ve orman bütünlüğündeki orman sayılan yerlerden olacağı düşünülmediği gibi, zirai bilirkişi uzmanlığına başvurularak taşınmaz üzerinde fiilen yer alan ağaçların cinsi kapalılık durumu ve yaşları incelettirilerek bu yolda bir rapor alınmamıştır. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı ile zirai bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli;eski tarihli hava fotoğrafı özel aletlerle incelenerek o tarihte taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların cinsi kapalılık durumu ve yaşlarının memleket haritasında gösterilen rumuz ile uyumlu olup olmadığı saptanmalı, zirai bilirkişiye taşınmaz üzerinde fiilen yer alan ağaçların cinsi kapalılık durumu ve

yaşları incelettirilmeli, 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli); orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli); yapılan uygulama sonucu,dava edilen yerin orman içi açıklık olduğu saptandığı takdirde, davaya konu taşınmazın üç yönden 101 ada 1 parseli sayılı orman parseli ile çevrili olduğu ve kuzey yöndeki komşu taşınmazın da Hazine adına tespit edilen 17 parsel sayılı taşınmazın da orman olması halinde, taşınmazın bu hali ile 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklık ve orman bütünlüğündeki orman sayılan yerlerden olacağı düşünülmeli,oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle; davacının taşınmazın (B ve C) işaretli bölümlerine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile bu bölümlere ilişkin hükmün ONANMASINA,

2) 2.bentte açıklanan nedenlerle; taşınmazın (A) işaretli bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile bu bölüm yönünden hükmün BOZULMASINA 27/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.