muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22814, Karar No: 2013/12280, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22814 E.  ,  2013/12280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2009 gün ve 2009/691 Esas, 2009/942 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan müşteki, mağdurlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında 26.05.2009 tarihli duruşmada zorunlu vekil huzurunda alınan beyanlarında sanıktan şikâyetçi olduklarını bildiren mağdurlara CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmamış ise de;

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurların şikâyetçi oldukları ve baroca tayin edilen zorunlu vekilin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurların katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdurlar ..., ... ve ...'nin davaya katılmalarına ve zorunlu vekil Av. ...'ün katılan mağdurlar vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle gereği düşünüldü:

Mağdurların anlatımları, savunma ile dosya kapsamı nazara alındığında olay günü mahallede oyun oynayan küçük mağdurların yanına aracıyla gelen sanığın aynı mahallede oturan tanık Coşkun'un yerine göstermelerini istediği mağdurları aracına bindirmesinin ardından araçla seyir halinde olduğu sırada pantolonunun fermuarını açıp mağdurların göreceği şekilde cinsel organıyla oynadığı ve daha sonra mağdurlara yönelik herhangi bir fiziki temasta bulunmaksızın pazar yerinde araçtan indirerek olay yerinden ayrılan sanık hakkında vaki şikâyete istinaden kanuni işlem yapıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından sanığın mağdurlara karşı işlediği zincirleme şekilde cinsel taciz suçundan dolayı eylemine uyan TCK.nın 105/1 ve 43/2. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan müşteki, katılan mağdurlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5167, Karar No: 2023/5319, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5167 E.  ,  2023/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/146 E., 2023/89 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne dair kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalı şirket vekili ile davalı kurum vekilinin temyiz istemleri hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilin davalıya ait işyerinde 1999 yılından 10.05.2013 tarihine kadar kepçe operatörü olarak çalıştığını, 1999 yılından beri davalı yanında çalışan müvekkilinin SGK girişinin 01.07.2002 tarihinde yapıldığını, davalı tarafın bu tarih itibariyle müvekkilin aralıksız çalıştığı halde çıkış gösterdiğini ve müvekkilin primlerini eksik yatırdığını, bu nedenle müvekkilin 1999 yılından 01.07.2002 tarihine kadar geçen sürede bulunan hizmetlerinin ve davalı tarafından yapılan çıkışlar nedeniyle gözükmeyen 2003 yılında 148 gün, 2006 yılında 95 gün, 2007 yılında 93 gün, 2008 yılında 93 gün ve 2009 yılında 123 gün hizmetlerinin tespitini gerektiğini belirterek müvekkilinin 1999 yılından 01.07.2002 tarihine kadar geçen sürede bulunan hizmetlerinin tamamının 2003 yılında 148 gün, 2006 yılında 95 gün, 2007 yılında 93 gün, 2008 yılında 93 gün ve 2009 yılında 123 gün eksik hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kayıtlarının tetkikinde davacının, davalı işverenin şirketinde 01.07.2002 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği fasılalı çalışmalarının olduğu görülmekte olduğunu, davacının çalıştığını iddia ettiği yıllarda başka işyerlerinde çalışmalarının mevcut olduğunu, kurum kayıtlarının esas olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kayıtlarının tetkikinde davacının, davalı işverenin şirketinde 01.07.2002 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği fasılalı çalışmalarının olduğu görülmekte olduğunu, davacının çalıştığını iddia ettiği yıllarda başka işyerlerinde çalışmalarının mevcut olduğunu, kurum kayıtlarının esas olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2017/124 Esas, 2020/27 Karar sayılı kararıyla; "Davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacı ...'in davalı iş yerinde 01 Mart 2002- 01 Temmuz 2002 tarihleri arasında kesintisiz olarak, 2003 yılında 148 gün, 2006 yılında 95 gün, 2007 yılında 93 gün, 2008 yılında 93 gün, 2009 yılında 123 gün süre ile hizmet akdi ile dönemin asgari ücretlerine göre çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.03.2021 tarihli ve 2020/634 Esas, 2021/906 Karar sayılı kararıyla; İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalı kurum ve davalı şirket vekilinin ayrı ayrı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairenin 30.09.2021 tarihli 2021/5543 - 2021/11390 sayılı kararında; "Somut dosyada; davacının hizmetinin geçtiği ve davalı şirkete ait olduğu anlaşılan... sicil numarasıyla kayıtlı işyerleri ile davalı şirketin ortağı olan Yılmaz Gelebür adına kayıtlı 34265 sicil numaralı işyerinin kuruma bildirilen mahiyetleri incelendiğinde, söz konusu işyerlerinin Taş Ocağı, Kum Ocağı ve Toki Duvar Yapım işine ilişkin oldukları anlaşılması karşısında, kabule konu dönemde yapılan işin mevsimlik iş kapsamında kaldığı iddiasının aydınlatılmadığı görülmektedir. Mahkemece, yapılması gereken iş, davacının çalışmalarının mevsimlik iş kapsamında kaldığı iddiası hakkında, işyerinde mevsimsel çalışma yapılıp yapılmadığı yöntemince belirlenmeli, mahkemece daha önce dinlenen bordro tanıkları hakkında işveren tarafından yapılan bildirimlerin de kesintili oldukları nazara alındığında, davacının Kuruma bildirilmeyen ve talep konusu edilen dönemlerdeki bordrolarda çalışması bulunan kişilerden re'sen tanık tespiti yapılarak dava konusu ile ilgili beyanları alınmalı, bu şekilde yapılacak araştırma sonucunda davacının çalışmasının mevsimlik çalışma olduğu iddiası hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile; davacı ...'in davalı iş yerinde 01 Mart 2002 - 01 Temmuz 2002 tarihleri arasında kesintisiz olarak, 2003 yılında 148 gün, 2006 yılında 95 gün, 2007 yılında 93 gün, 2008 yılında 93 gün, 2009 yılında 123 gün süreyle hizmet akdi ile dönemin asgari ücretlerine göre çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyizi; davacının işe giriş bildirgeleri ile bordroların kesintili çalıştığına karine teşkil ettiğini, aksinin yazılı delil ile ispatı gerektiğini, mahkemece eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesis edildiğini, davacının 18 yaşında teknik sorumluluk ve tecrübe isteyen bir iş olan kepçe operatörü olarak çalıştığının tespitine karar verilmesinin hayatın olağan akışına terk olduğunu, alınan bilirkişi raporunda da çelişki olduğunu, hak düşürücü süre itirazlarının bulunduğunu, ayrıca yasal hasım durumunda olan Kurum aleyhine yargılama giderine hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili temyizi; davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerekirken eksik inceleme ile kısmen kabulüne karar verildiğini, davacının kesintisiz çalıştığı iddiasının samimi olmadığını, inşaat sektöründe çalışan davalı şirketin kış aylarında aktif bir çalışmasının bulunmadığını, davacının çalışmalarının kesintili olduğunu, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bilirkişi raporunun eksiklikler taşıdığını usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanık beyanlarının birbiri ile çeliştiğini, çelişkinin yazılı delillerle ispatlanması gerektiğini, sigortalının aynı işverene ait işyerinden veya işyerlerinden birden fazla sigortalı işe giriş bildirgesi olması çalışmanın fasılalı geçtiğinin karinesi olduğunu, müvekkili firmanın inşaat sektöründe faaliyet gösterdiğini, kış mevsiminde çalıştığını, davacının çalışmalarının kesintili olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 1999-10.05.2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5766, Karar No: 2012/5689, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5766 E.  ,  2012/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2005 gün ve 2005/226 Esas, 2005/224 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun102/4. maddesine göre, 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.12.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11562, Karar No: 2008/14752, Tarih: 23.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/11562 E.  ,  2008/14752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  Kurtalan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih  :  06.02.2008

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; Bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle davanın açılmamış sayılmasına ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.09.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat S. S.  geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 27.20.1997 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların 17.09.2001, 12.02.2007 tarihli duruşmaları takip etmediğinden işlemden kaldırılan dosyanın 14.11.2007 tarihli duruşmada yeniden takipsiz bırakıldığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık HUMK’nun 409. maddesindeki koşulların davacılar bakımından oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

HUMK’nun 409.maddesine göre: “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağırı kağıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Somut olayda 25.12.2006 tarihli duruşmada mazeret beyanında bulunan davacılar vekilinin mazeretinin kabul edilerek, dosya içerisinde bulunan cevap bonosu ve duruşma defteri fotokopilerinden belli olduğu üzere yeni duruşma gününün 19.02.2007 günü olarak bildirildiği, Oysa duruşmanın 12.02.2007 günü yapılarak taraflarca takip edilmeyen dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bildirilen gününde yapılmayan duruşmada davacılar vekilinin hazır bulunmasının beklenilemeyeceği açıktır.Hal böyle olunca 12.02.2007 tarihli duruşmadaki dosyanın işlemden kaldırılmasına ilişkin karar ile buna göre oluşturulan davanın bir defadan fazla takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle açılmamış sayılmasına ilişkin  nihai karar isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle yasaya aykırı olarak oluşturulan 12.02.2007 tarihli duruşmadaki dosyanın işlemden kaldırılmasına ilişkin karara dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  davacıya iadesine,  23.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5293, Karar No: 2020/5951, Tarih: 08.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5293 E.  ,  2020/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Kal Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar ... ve diğerleri vekili, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazın vekil edenlerin hissesi olduğunu, 1990 yıllardan beri davalıların taşınmaza ev, bina, yapı ve müştemilat yaparak, ağaç dikerek, bahçe yetiştirerek müdahale ettiğini belirterek, müdahalenin önlenmesini, yapı ile ağaçların kalini ve 40.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/441 Esas sayılı birleşen dosyada, dava dilekçesiyle de, 01.06.2006-01.08.2009 tarihleri arasındaki 38 aylık dönem için 38.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacılar ... ve diğerleri vekili de ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/87 Esas sayılı birleşen dosyada, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazda vekil edenlerinin de hissesi olduğunu, 1990 yıllardan beri davalıların taşınmaza ev, bina, yapı ve müştemilat yaparak, ağaç dikerek, bahçe yetiştirerek müdahale ettiğini belirterek, müdahalenin önlenmesini, yapı ile ağaçların kalini ve 1990- 01.08.2009 tarihleri arasındaki dönem için 23.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, asıl ve birleşen davalara süresinde cevap dilekçesi sunmamışlar, asıl davada bir kısım davalıların sunduğu 12.12.2007 tarihli dilekçede taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının sonuçlanmadığını, davalıların 5 yıllık ecrimisil isteyebileceğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, davalılar tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine, ağaçlar ile imarsız yapıların kaline ve ecrimisil alacağının taleple bağlı kalınarak 2001-2006 yılları için 40.00,00 TL, 2006-2009 yılları için 38.00,00 TL'nin davalılardan alınarak miras payları oranında davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekili ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dava, müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekili ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur (HMK mad. 26; 297/2).

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde davacılar tarafından açılan üç dava birleştirilerek yargılama yapılmıştır. Mahkemece, her ne kadar taleple bağlı kalınarak ecrimisile hükmedildiği belirtilmiş ise de, hangi dava dosyasında ne kadar alacağın kabul edildiği hükümden anlaşılamamaktadır. O halde, Mahkemece, talep miktarları da dikkate alınarak, her bir dava yönünden hangi alacak kalemi için ne miktar talebin kabul edildiği açıkça yazılarak karar verilmesi gerekirken, açık ve anlaşılır olmayacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Taraf vekillerinin temyiz itirazları yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.