muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7923, Karar No: 2019/22547, Tarih: 17.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7923 E.  ,  2019/22547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait ...’daki fabrikada işçi olarak çalışırken feshi gerektiren herhangi geçerli bir neden yokken iş sözleşmesinin fesh edildiğini, fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu, ileri sürerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanun'un 25/II-ı hükmü gereği haklı olarak feshedildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 2015/16842 E. 2015/22234 K. ve 18/06/2015 tarihli ilamı ile özetle, feshin geçerli nedene dayanmadığına yönelik Mahkeme kararının yerinde olduğu ancak sendikal fesih yönünden eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bir kısım araştırma yapıldıktan sonra bozma öncesinde olduğu gibi karar verilmiştir. Bu kararı da davalı taraf temyiz etmiştir ve Dairemizin 2018/8920 E. 2018/18789 K. ve 22/10/2018 tarihli ilamı ile özetle "fesih tarihi olan 2014 yılı Nisan ayı ve öncesi 3 aylık dönem içerisinde toplam kaç işçinin hangi sebeple iş sözleşmesinin feshedildiği, bu işçilerden kaçının sendikalı olduğu, aynı gün ya da peş peşe fesih gerçekleşip-gerçekleşmediği, sendikalı olup sendika üyeliğinden istifa ederek ayrılıp da iş yerinde çalışmaya devam eden işçi olup-olmadığı hususlarının bilirkişi raporu aldırılmak suretiyle tespiti ile tanık beyanları da değerlendirilerek sendikal tazminat talebi hakkında karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya göre yeniden araştırma yapıldıktan sonra feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece bozmaya göre yeniden araştırma yapıldıktan sonra feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri, sendika üyeliklerini sürdürmeleri veya üyelikten çekilmeleri gibi şartlara bağlanamayacağı hükme bağlanmıştır. Yine, işçiler arasında çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından ayrım yapılamayacağı da yasada öngörülmüştür. Sendikal faaliyetlere katılma da güvence altına alınmıştır. Sözü edilen hükümlerden “fesih dışında” olanlara aykırılık halinde işçinin bir yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminata tabi olduğu Yasada açıklanmıştır. Anayasa Mahkemesi’nin 22.10.2014 tarihli oturumunda verilen 2013/1 E sayılı kararında, maddede yer alan “…fesih dışında…” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline, yürürlüğün durdurulması isteminin koşulları oluşmadığından talebinin reddine karar verilmiştir.

Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine dair dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanun'un 21'inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. İşçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanun'un 21'inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez.

İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği iddiası ile açılacak davada, feshin nedenini ispat yükümlülüğü işverene aittir. Feshin işverenin ileri sürdüğü nedene dayanmadığını iddia eden işçi, feshin sendikal nedene dayandığını ispatla yükümlüdür.

Fesih dışında işverenin sendikal ayrımcılık yaptığı iddiasını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi sendikal ayrımcılık yapıldığını güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren davranışının nedenini ispat etmekle yükümlüdür.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesi 22/04/2014 tarihinde işyerinde hijyen kurallarına uymayıp üretim alanında cep telefonu bulundurup kullandığı gerekçeleriyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-ı hükmü uyarınca feshedilmiş olup yukarıda açıklanan bozma ilamında feshin geçersiz olduğu belirlenmiş durumdadır.

Sendikal fesih konusunda ise, dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı 07/02/2014 tarihinde sendikaya üye olmuştur. Görüldüğü gibi fesih üyeliğin hemen sonrasında yapılmamıştır. Yine davalı işyerinde sendikaya üye olduğu halde çalışmaya devam eden işçiler olduğu gibi, işten çıkarılanların hepsi de sendikalı işçi değildir. Davacı tanıkları da davacının fesih tarihinden önce işyerinden ayrıldıkları gibi davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshine yönelik beyanları olmayıp genel olarak işyerine ilişkin beyanda bulunmuşlardır. Yine davalı işyeri yetkilileri hakkında açılan dava sonunda .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.10.2017 tarih, 2014/716 Esas ve 2017/631 Karar sayılı ilamı ile ''...sanıkların üzerine atılı TCK'nın 118/1. maddesinde düzenlenen sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçunu işlediklerine dair yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller kapsamında cezalandırılmalarına yeter kamera görüntüsü, ses kaydı gibi her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığı...'' gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. Bu delil durumuna göre sendikal fesih ispatlanamamıştır.

Açıklanan nedenlerle, Mahkemece, işe iade kararı verilmesi doğru ise de, feshin sendikal nedenle yapıldığına yönelik karar verilmesi hatalı olup temyiz edilen kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilerek Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının İŞE İADESİNE,

3- Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

4- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine

5- Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.275,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

6- Alınması gereken 44,40 TL. karar-ilam harcından, 25,20 TL. peşin harcın mahsubu ile 19,20 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, davacı tarafça peşin ödenen 25,20 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7- Davacının yaptığı toplam 811,20 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

6- Alınması gereken 44,40 TL. karar-ilam harcından, 25,20 TL. peşin harcın mahsubu ile 19,20 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, davacı tarafça peşin ödenen 25,20 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7- Davacının yaptığı toplam 811,20 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

8- Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

9- Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20478, Karar No: 2014/20929, Tarih: 10.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20478 E.  ,  2014/20929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ....aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 19.07.2006 tarihinde sanık ...'ın boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1695, Karar No: 2019/1776, Tarih: 11.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1695 E.  ,  2019/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ...... Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

K A R A R

A) Davacı İstemi;

Davacı vekili, müvekkilinin 28.06.2010 tarihinde ...... doğrama öncesi metal ...... ...... ustası olarak davalılara ait işyerinde çalışmaya başladığını, 03.08.2010 tarihinde iş kazası geçirdiğini, belinde, sağ ve sol ayaklarının kemiklerinde ve topuğunda, sağ kolunun bilek ve dirseğinde kırıklar meydana geldiğim, dişlerinin kırıldığını, kaza tarihinde 1.500,00 TL net ücrede çalıştığını, işyerinde yemek verildiğini, kazanın ...... doğramalar öncesi hazırlık aşamasında ve metal ...... ......ı sırasında, kasanın sabitleneceği yerdeki betona saplanmış demir parçasını çıkartmak isterken betonun kopması sonucu bilindiği attan zemine düşmesi sonucu meydana geldiğini, kazadan sonra gerekli tıbbi müdahalelerin yapıldığını, tedavisinin sürdüğünü beyanla, manevi tazminata ve maddi tazminattan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 10.000,00 TL lik maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Maddi tazminat istemi aşamalarda 388.207,67 TL'ye çıkarılmıştır.

B) Davalı Cevabı;

Davalı...... A.Ş. Vekili, davacının diğer davalı yüklenici ...... Ltd.Şti elemanı olarak işe alındığını, müvekkili şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını, müvekkili şirketin yüklenici ...... Ltd. Şd ne ...... projesinde ...... doğrama ve ...... işlerinin yapımım 28.05.2010 tarihli sözleşme ile verdiğini, çalıştırılan kişilere ve 3. Kişilere karşı doğacak zarardan, yapıma firmanın sorumlu olduğunu, müvekkil şirketin davalı olarak gösterilemeyeceğini, husumet itirazlarının bulunduğunu, 03.08.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasının edinilen bilgiye göre davacının dikkatsizliği ve kusurundan meydana geldiğini, iş kazasından müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkili şirketin her türlü iş kazalanna karşı ...... Sigorta A.Ş. ye 21.04.2009-15.12.2012 tarihleri arasında geçerli olmak üzere sigorta ettirildiğini, davanın ...... Sigorta şirketine ihbarını talep ettiklerini beyanla, davanın husumet yönünden ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ...... İnşaat Ltd.Şti. Vekili, davaya konu olayın...... AŞ. tarafından yapılmakta olan inşaat şantiyesinde davacının alt işveren ...... .......Ltd. işçisi olarak göründüğünü, aslında............ ...’ün işçisi olduğunu, 4. Kat balkon kenanndaki demirleri sökmek isterken meydana geldiğini, müvekkil şirketin............ ... ile bir sözleşme imzaladığını, davacının bu kişilerce ...... ...... işi için işe alındığım, davacının işe alınması, ücretinin ödenmesi vs işlem ve yükümlülüklerin Şukru Akgün tarafından yapıldığını, kendisi sigortalı gösteremediğinden, müvekkil şirketin bordrolu işçisi gibi gösterildiğini, davaya konu tazminatı ödeme yükümlülüğünün............ ...’ün olduğunu, davacının 29.06.2010 tarihinde kendilerinde sigortalı göründüğünü, hala devam ettiğini, iş kazasının yetkili kurumlara bildirildiğim, iş kazası akabinde davacının tedavisinin yaptırıldığını, işgücü kaybı konusunda ...... Kurumundan rapor alınması gerektigim, kaza geçirdiği tarihte ilk 467,40 TL ücrede çalıştığını, yemek verilmediğini, müvekkil şirketin iş kazasında kusurlu olduğunu kabul etmediklerini, sürekli iş görmezlik oranının tespitinin gerektiğini beyanla davanın reddine ve ihbar edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

İlk derece mahkemesi tarafından; davanın kabulüne karar verilmiştir.

GEREKÇE

"Yapılan yargılama, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları, bilirkişi raporları hep birlikte değerlendirildiğinde;

Davacının davalılara ait iş yerinde çalışırken geçirdiği iş kazası sebebiyle % 52 oranında malul kaldığı, olayda davalılardan alt işveren ...... Ltd. Şti 'nin %45 oranında, asıl işveren...... ...... A.Ş 'nin %35 oranında, kazalı işçi ...'nin %20 oranında kusurlu oldukları, davacının maluliyet oranı, kusur durumu ve kazanç durumu itibari ile davalılardan talep edebileceği maddi tazminat miktarının 388.207,67 TL olduğu, her ne kadar davalıların kusur oranları ayrı ayrı belirlenmiş ise de, toplam zarardan davacıya karşı asıl işveren ve alt işveren olmaları sebebi ile müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları anlaşılmıştır.

Her ne kadar davalılar vekillerince maddi zararın hesabında ...... 1931 tablosunun değil, ...... 2010 yaşam tablosunun dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiği iddia edilerek itiraz edilmiş ise de, Yargıtay 21. H.D. Yerleşik içtihatları dikkate alınarak, maddi zarar hesabının ...... 1931 tablosuna göre yapılması ve bu şekilde yapılan hesaplamaya itibar etmek gerektiği kanaatine varılarak davacının davasının kabulü ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur."

D) ...... Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

...... mahkemesince davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

GEREKÇE

"Davalı ...... Gay. Yat. Hizm. Tic. A.ş.vekili istinaf dilekçesinde;

D) ...... Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

...... mahkemesince davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

GEREKÇE

"Davalı ...... Gay. Yat. Hizm. Tic. A.ş.vekili istinaf dilekçesinde;

1- Husumete ilişkin itirazlarının kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu beyan etmişse de; davalılardan alt işveren ...... Ltd. Şti 'nin %45 oranında, asıl işveren...... ...... A.Ş 'nin %35 oranında, kazalı işçi ...'nin %20 oranında kusurlu olduğu anlaşıldığından kusuru ve asıl işveren olması nedeni ile itirazı yerinde değildir.

2- Bekletici mesele taleplerinin kabul edilmemesinin hatalı olduğunu, iş bu davada davacıya ...... tarafından yapılan ödemelerin tespitinin mecburi olduğunu beyan etmişse de;

Dava dosyasına sunulan bilirkişi kök ve ek raporlarında yapılan tazminat hesabında, davacıya ...... tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneği “geçici iş göremezlik dönemi” başlığı altına hesaplanan zarar hesabında hesaplanan tazminattan düşüldüğünden davalının itirazı yerinde değildir.

3- Kusur raporuna karşı davalılar tararafından sunulan itirazlar dikkate alınmaksızın hüküm kurulduğunu davalının kusur oranının hüküm kurulurken gözardı edildiğini beyan etmişse de;

Kusur oranının konusunda uzman bilirkişi heyetince belirlendiği ve verilen oranların olayın oluş şekli ile örtüştüğü anlaşıldığından bu itirazın yerinde olmadığı,

4- Maluliyet oranının tespitine ilişkin raporların hepsinde farklı hesaplama yapıldığını raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini maluliyet oranına ilişkin itirazlarının haksız olarak reddedildiğini beyan etmişse de;

Taraf vekillerinin ...... tarafından belirlenen maluliyet oranına itiraz etmeleri nedeniyle, dosya Yüksek Sağlık Kurulu'na gönderilerek yeniden maluliyet oranının tespiti istenmiş ve Yüksek Sağlık Kurulunca 02/07/2014 tarihli raporla davacının çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kayıp oranının %54 olduğu bildirimiş ise de, yine taraf vekillerinin itirazları nedeniyle dosya ...... Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na gönderilerek, alınan raporda davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %58 olduğu bildirilmiştir. Yüksek Sağlık Kurulunca tespit edilen maluliyet oranı ile ...... Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından tespit edilen maluliyet oranları arasında çelişki bulunması nedeniyle dosya ...... Kurumu Genel Kurulu'na gönderilerek rapor alınmış, ...... Kurumu Genel Kurulu'nun 30/07/2015 tarihli raporu ile davacının maluliyet oranının %52 olduğu tespit edildiği anlaşıldığından bu itirazın yerinde olmadığı,

5- Mahkemenin ısrarla aynı bilirkişiden hesaplama raporu aldığını oysa aynı bilirkişi tarafından hazırlanan 3(ek dilekçe ile 4) rapor ile de farklı hesaplama yapıldığını beyan etmişse de;

Bu durumun itiraz konusu yapılamayacağı bilirkişinin bilirkişiliğe engel bir halinin olmadığı,