muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11919, Karar No: 2012/3824, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11919 E.  ,  2012/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'ın; ırza geçme, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve uyuşturucu madde tedarik etme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ... ve ...’in atılı suçlardan beraatlerine, sanık ...’ın reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme suçundan mahkûmiyetine ve uyuşturucu madde kullanmak suçundan hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 2005/116 Esas, 2008/350 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ... ve ... müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan verilen denetimli serbestlik tedbiri kararı da sanık ... Müdafii tarafından temyiz edildiği halde tebliğnamede bu temyizle ilgili görüş bulunmadığı anlaşıldığından,

bu hususta Ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5493, Karar No: 2024/7566, Tarih: 03.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5493 E.  ,  2024/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/80 E., 2024/184 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15167, Karar No: 2013/28920, Tarih: 21.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15167 E.  ,  2013/28920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalıya borcunun bulunmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, takibe dayanak faturaya konu malların teslim edildiğine dair bir belgelerinin olmadığını, tanık dinletmek istediklerini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ticari yevmiye defter kayıtlarına göre davacının davalı şirkete borcun bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı, davacıya sattığı malların bedelinin ödenmediğinden bahisle davacı aleyhine faturaya dayalı olarak icra takibi başlatmıştır. Davacı, böyle bir borcunun bulunmadığını savunmuştur. Bu durumda, davalının iddiasını yasal delillerle kanıtlaması gerekir. Olayda, miktar itibari ile ve davacının açık muvafakatı bulunmadığından tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayanılarak karar verilemez. Davalının dayandığı fatura açık fatura olup, davalı tarafından tek taraflı düzenlenmiş bir belgedir. Bu fatura,

2013/15167-28920

tek başına satım ilişkisini ve malların teslimini ispata yeterli değildir. Taraflar arasındaki hukuki ilişki ve faturada belirtilen malların davacıya teslim edildiği yazılı bir belge ile de ispat edilememiştir. Bu durumda, davalının iddiasını ispat ettiği söylenemez. Ancak, davalı delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davalıya davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19975, Karar No: 2010/16023, Tarih: 18.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/19975 E.  ,  2010/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,”değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları bulunmadığı halde,150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.05.2005 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8750, Karar No: 2015/8577, Tarih: 07.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/8750 E.  ,  2015/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2013/295-2014/661

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali istemli davalardan dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.03.2015 günlü ve 2015/2032 Esas ve 2015/2816 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK'nın 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK'nın 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 248,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9159, Karar No: 2014/19231, Tarih: 14.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/9159 E.  ,  2014/19231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nun 155/2. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezası asgari hadden tayin olunduğu halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının adli para cezasının mahiyetine uygun şekilde gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 10 gün olarak tayini,

Yasaya aykırı ve hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 155/2. maddesi gereğince belirlenen temel adli para cezasının 5 güne, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak gün adli para cezasının 4 güne indirilmesine, 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’ den hesaplanarak belirlenen sonuç adli para cezasının da 80,00 TL’ye indirilmesi, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7031, Karar No: 2012/9332, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7031 E.  ,  2012/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayılı hükmün; Dairemizin 14.03.2012 gün ve 2012/3211-3822 sayılı ilamı ile onanmasına karar vermiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içindeki bütün belgeler incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında ... mahallesi 7097 ada 49 parsel sayılı 4319.10 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bağ niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dairece onanmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının yaşları göz önünde bulundurularak davacının zilyetlik süresinin 20 yıldan az olduğu gerekçesiyle Hazinenin davasının kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Keşif sırasında dinlenen tanıklar ve yerel bilirkişiler, taşınmazın davalıya dedesi Ali Öksüzden kaldığını, eskiden bağ olarak kullanıldığını, bağ teveklerinin kurumasından sonra meyve ağaçlarının dikildiğini bildirmiş, keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın (A) ve (B) işaretli bölümlerinde 10-20 yaşlarında çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğu, kalan kısımda ise çok sayıda ceviz fidanının bulunduğu, taşınmazın tarıma elverişli tarım arazisi niteliğinde olduğu belirtilmiştir. Yörede 1996 yılında yapılan orman kadastrosu çalışma tutanaklarında, davalı taşınmazı ilgilendiren 890 ve 891 sayılı orman sınır noktalarının anlatımlarında davalı taşınmaz yönü o tarihte tarla ve bahçe olarak tarif edilmiştir. Orman bilirkişi raporunda ise, taşınmazın kesinleşmiş tahdit dışında kaldığı ve eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Belirtilen bu olgular karşısında mahkemenin gerekçesi, dosya kapsamına ve delillere uygun düşmediği gibi taşınmazın tamamına ilişkin zilyetlik araştırması da yeterli değildir. O halde; mahkemece, bir fen elemanı ile ziraat bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı araştırılmalı, özellikle taşınmazın yüz ölçümünün büyüklüğü göz önünde bulundurularak üzerinde sürdürülen zilyetliğin tamamında mı yoksa bir kısmında mı sürdürüldüğü belirlenmeli, üstündeki meyve ağaçlarının sayısı ve yaşları tespit edilmeli, meyve ağaçları ve fidanları dikilmeden önceki kullanım şekli ve süresi konusunda ayrıntılı rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli;

2012/7031 - 2012/9332

2012/7031 - 2012/9332

zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği taktirde 3402 sayılı Yasanın 30/1 maddesi gereğince tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalılar yanında, (murisler) yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, 14.03.2012 gün ve 2012/3211-3822 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 19.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14585, Karar No: 2018/335, Tarih: 16.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14585 E.  ,  2018/335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar; karar verilmesine yer olmadığı Ek karar; temyiz isteminin reddi

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 29.12.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 06.01.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan katılanın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 315. maddesi uyarınca reddine dair Mahkemenin 09.01.2017 tarih ve 2016/203 Esas-2016/221 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 09.01.2017 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8232, Karar No: 2023/7361, Tarih: 08.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8232 E.  ,  2023/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/165 E., 2023/110 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2014 tarihli ve 2013/146 Esas, 2014/305 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2021/2649 Esas, 2022/1718 Karar sayılı kararı ile; "Mağdure ile sanığın aşamalardaki beyanları, tüm dosya içeriği nazara alındığında; mağdurenin soruşturma evresinde verdiği ifadesinde olay günü arkadaşlarıyla top oynayan ablasını izlerken yanına gelen sanığın kendisini alarak götürdüğü binanın arkasında istismarda bulunduğunu beyan etmesi karşısında, mağdurenin ablası ile oyun oynayan diğer kişilerin kimler olduğu tespit edilip, duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve mağdurenin annesi olan müşteki Nursel'den mağdurenin eve kaçta geldiği ve kendisine hadisenin ne zaman gerçekleştiğini söylediği hususlarının sorulup beyanlarının alınmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2022/165 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

3. Bozma üzerine Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2022/165 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının istikrarlı ve tutarlı olduğu, olayın üzerinden geçen on yıllık süre göz önünde bulundurulduğunda yaşı küçük tanıkların olayı hatırlamamalarının doğal olduğu, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığına ilişkin alınan raporda, mağdurenin ruh sağlığının etkilendiğinin belirtildiği, açıklanan nedenlerle sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmasına karşın beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurenin arkadaşları ile mahallede top oynadıkları sırada motorsikleti ile bir arkadaşını hasta ziyaretinden dönen sanığın, mağdurelerin yanına yaklaştığı ve mağdureyi hemen yakınlarındaki evinin kapısının arkasına çağırdığı, mağdurenin rızası ile oraya gittikten sonra sanığın, mağdurenin üzerindeki taytını ve külodunu çıkardığı, kendi üzerindeki elbiselerini de çıkardığı, mağdurenin poposunu ve cinsel organını yaladığı, ağzındaki sakızı mağdurenin cinsel organına doğru bacaklarının arasına yerleştirdiği, daha sonradan sakızı alarak tekrar çiğnediği iddia olunmuş ise de; mağdurenin ablasının yalnızca kardeşinin sanığın apartmanından çıktığını gördüğünü beyan ettiği, olaya ilişkin doğrudan bilgi ve görgüsünün olmadığı, mağdurenin ablası tarafından isimleri verilen diğer iki tanığın böyle bir olaya şahit olmadıklarını ve hatırlamadıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla, bozma sonrasında toplanan deliller itibariyle sanığın aleyhine bir delilin dosyaya girmediği, bu sebeple tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın savunmasının aksini ve suçu işlediğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delillerin bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2022/165 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.