muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5804, Karar No: 2010/2056, Tarih: 01.03.2010

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, kanıtlanamadığı gerekçesiyle araç hasarı ile tedavi ve yol giderlerine ilişkin istemlerin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

c) Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, kusur durumu, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7817, Karar No: 2016/4984, Tarih: 23.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7817 E.  ,  2016/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davacı kiracı tarafından kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti, davalı kiraya veren tarafından tahakkuk ettirilen faturalar dolayısıyla borçlu olunmadığının tespiti, nakit ödenen teminat bedelinin iadesi, kiralanana yapılan onarım ve dekorasyon bedellerinin ve diğer menfi ve müspet zararların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, ilk yapılan yargılamada, davanın kısmen kabulü ile kira sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğinin tespitine, tahakkuk ettirilen faturalar nedeniyle davacının 14.567.83 TL borçlu olmadığının tespitine, 8.440.24 Euro güvence parasının TL karşılığı 19.387 TL'nin, bakım ve onarım bedeli olan 7.209.72 TL'nin, kar kaybı 7.685.20 TL'nin davalıdan tahsiline,İmalat bedeli sökülebilir olduğundan buna ve fazlaya yönelik talebin reddine karar verilmiş, davalının temyizi üzerine davacının kira sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğinin kabul edilemeyeceği belirtilerek verilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kira akdinin haklı olarak feshedildiğine yönelik talebin reddine; Davacının 14.567,83 TL borçlu olmadığının tespitine yönelik talebin reddine; 8.440.24 Euro depozito bedelinin TL karşılığı olan 19.387.00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine; İmalat bedeli sökülebilir olduğundan buna yönelik talebin reddine; Kâr kaybına yönelik talebin reddine; Bakım ve onarım bedeli olan 7.209.72 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kiralanana kendi markasına uygun bir çok inşaat, onarım ve dekorasyon masrafları yaptığını iddia etmiş ancak bunları kalem kalem açıklamamıştır. Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının belirttiği bu dekorasyon, onarım, bakım, tadilat gibi harcamaların nelerden ibaret olduğu ve hangilerinin faydalı ve zorunlu masraf niteliğinde bulunduğu hususunda bir belirleme içermediğinden hüküm kurmaya elverişli olmayıp, Yargıtay denetimine de uygun değildir. Bu durumda mahkemece, öncelikle davacıya bakım, onarım ve dekorasyon bedellerine ilişkin talebinin açıklattırılması ve kiracı tarafından yapılan masrafların nelerden ibaret olduğu ayrıntılı ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tek tek tespit edilerek bu masrafların hangi kapsamda olduğu araştırılarak dekorasyon niteliğinde ise istenemeyeceği, faydalı ve zorunlu masraf ise yapıldığı tarih itibariyle değerleri belirlenerek yıpranma payı ve kullanım süresi ile orantılı indirim de yapılması gerektiği gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde, bakım ve onarım bedeli olarak 7.209.72 TL'nin davalıdan tahsiline ilişkin hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan, davacı kiracının ödenmeyen kira bedellerinin bulunduğu hüküm altına alınmışken, 8.440.24 Euro güvence parasının TL karşılığı 19.387 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi de hatalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15973, Karar No: 2024/8975, Tarih: 12.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/15973 E.  ,  2024/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2746 Esas, 2020/1350 Karar

SUÇ : Zimmet, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 294/1. maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', temyiz tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; 14.10.2020 UYAP havale tarihli dilekçe ile sanıklar hakkında verilen hükümleri temyiz eden katılan S.S. ... Denizkent Konut Yapı Kooperatifi vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta,

Ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesinin "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü gereğince, duruşma gün ve saatinin bildirilmesine ilişkin tebligat tebliğ edilemeyen suçtan zarar gören ...'ın kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu nazara alınarak, yokluğunda verilen hükmün tebliğinin gerektiği ancak gerekçeli kararın adı geçene tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle gerekçeli kararın suçtan zarar görene tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, verildiği takdirde ayrıntılı temyiz dilekçesinin eklenmesi ve hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ve keza tebliğnamede görüş bildirilmeyen, katılanlardan ... ve ... vekillerinin bir kısım sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talepleri yönünden de ek tebliğname düzenlenmesi,

Sonrasında iadesinin temini için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle,12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15496, Karar No: 2023/9328, Tarih: 24.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/15496 E.  ,  2023/9328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/221 E., 2021/216 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Gümrük İdaresi

SUÇ : 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2014/699 Esas, 2015/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince ele geçirilen sigaraların ve diğer tütün ürünlerinin müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın suçtan zarar gören Gümrük İdaresi ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

3.Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/221 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmi ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince ele geçirilen sigaraların ve diğer tütün ürünlerinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Müvekkili hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığı, cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediği, erteleme şartları oluştuğu halde erteleme kararı verilmediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin gerekçe gösterilmeden uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri;

Sanık hakkında kurulan hükümde 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereğince karar verilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.20.09.2014 tarihinde kolluk kuvvetlerine ...isimli kişinin ...Pasajında bulunan iş yerinde tütün mamulü sattığı ihbarı üzerine soruşturmaya başlandığı, Marmaraereğli Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.09.2014 tarihli 2014/57 Değişik İş sayılı arama ve el koyma kararına istinaden sanık ...'nun huzurunda iş yerinde ve araçta yapılan aramada muhtelif markalara ait 196 paket sigara, 211 paket (42.200 adet) boş makaron, 22 paket şeffaf poşet içerisinde 448 adet doldurulmuş makaron, 7 paket ...kutusu içerisinde 1337 adet doldurulmuş makaron, 50 paket Bahreyn marka pipo tünü, 3 paket Captan Black marka pipo tütünü,1 adet 50 gram Rocks marka sarmalık kıyılmış tütün, 49 adet Watson Red sigara tütünü, 2 paket tütün pamuğu, 12 adet nargile melası, 2 adet nargile sakızı, 2 paket Rosanna Molasses TAPDK bandrolü bulunan nargile tütünü ve farklı poşetler içerisinde 27,5 kg kıyılmış tütün ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında iş yerinde bulunan ürünleri sattığını, nargile tütünü içmek için bulundurduğunu beyan etmiştir.

3.Suça konu sigaralar ve diğer ele geçirilen eşyalar hakkında Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Tütün Teknik Mühendisi uzmanınca hazırlanan 11.11.2014 tarihli ekspertiz raporunda; sigaralar üzerinde bandrol bulunmadığı, yurt içi piyasaya arz amaçlı ithalat izni olmadığı ve kaçak olduğu tespit edilmiştir.

4.Gümrük İdaresince suça konu eşyalar hakkında ... varakası tanzim edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.01.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/221 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/23292, Karar No: 2025/562, Tarih: 20.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/23292 E.  ,  2025/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, Bozma

Sanığın 11.11.2024 tarihli dilekçesi ve 09.12.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiği belirlenmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2023/288 Esas, 2024/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3., 188/4-a., 62.,52/2-4. ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/688 Esas, 2024/894 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/4-a maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafinin kanuni süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 11.11.2024 tarihli dilekçesi ve 09.12.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1. maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

2.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafinin kanuni süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 11.11.2024 tarihli dilekçesi ve 09.12.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1. maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

2.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın yapılan üst aramasında montunun cebinde 1 adet şeffaf kilitli naylon poşet içerisinde 27.1 gram metamfetamin, aynı yerde cebinde 1 adet şeffaf poşet içerisinde 1 gram metamfetamin, 1 adet şeffaf poşet içerisinde 1 gram sentetik bonzai maddesi ve cüzdanında toplam 11.300,00 TL para ile ikametinde esrar maddesinin ele geçirildiği olayda, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair ihbarın bulunması, sanığın ele geçen maddeleri kullanmak için temin ettiğini beyan etmesine rağmen 16.01.2023 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda vücudunda ... maddesine rastlanmadığının belirtilmesi, tanık Ahmet'in araçta kullanmış olduğu bonzai maddesini sanıktan aldığını ve araçtaki tüm maddelerin sanığa ait olduğunu beyan etmesi hususları kül halinde değerlendirildiğinde; sanığın diğer suça konu maddeler ile birlikte sentetik kannabinoid içeren maddeyi de ticari amaçla bulundurduğu gözetilmeden, yerel mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesine ilişkin uygulaması yerinde olmasına rağmen sadece sentetik maddenin miktarının düşük olması gerekçe gösterilerek hükmün yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafinin kanuni süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 11.11.2024 tarihli dilekçesi ve 09.12.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1. maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/688 Esas, 2024/894 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7194, Karar No: 2008/6494, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7194 E.  ,  2008/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 114 ada, 11, 12, 125 ada 7 parsel sayılı 4.270,29, 21.445,46 ve 19.459,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 1964 yılında yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında Hazine adına belirtildiklerinden bahisle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı, Hazine adına tapulu bulunmadıkları, tespit gününde taşınmazlar üzerinde adına tescile karar verilen zilyedi yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Getirilen tapu kayıtlarına göre 1965 yılında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca "Toprak Komisyonunca" yapılan çalışma ile taşınmazların belirtmelik tutanaklarının düzenlenerek haritaya bağlandığı ve bir kısım taşınmazlar hakkında 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca 26.11.1965 tarihinde Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2004 yılında bölgede 4342 sayılı Yasa uyarınca mera komisyonunca Toprak Komisyonu çalışmaları esas alınarak mera tesbit ve tahsisi yapılıp, mera tahsis haritası ve eki belgelerin düzenlendiği, sonuçlarının kadastro tespit tarihinden önce (18.3.2005 ile 17.04.2005 tarihleri arasında) ilan edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, mera tahsis çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği ve taşınmazların 1965 yılında Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının ve mera haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalmaları halinde 3402 sayılı Yasa'nın 46/1 ve 46/2. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de araştırma yapılmamıştır. Taşınmazların Hazinenin tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde ise kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadıkları, kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadıkları ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki araştırma da yeterli değildir. Böylesine eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, taşınmazlar hakkında Hazine adına oluşturulan 26.11.1965 tarihli tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri, düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları, varsa dağıtım cetvelleri, 4342 sayılı Yasa uyarınca bölgede yapılan mera tahsisine ilişkin harita ve eki belgeler, taşınmazları dıştan çereleyen komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanağı suretleri ile varsa dayanağı kayıtlar, kütükler devredilmiş ise tapu sicil kaytıları ile dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası, belirtmelik tutanağında adı geçen bilirkişilerin onaylı ve vukuatlı nüfus kayıt

./...

2008/7194-6494 SH:2