muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/33106, Karar No: 2020/795, Tarih: 03.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/33106 E.  ,  2020/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet (Temyiz İsteminin Reddi)

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararın sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla iptal edilmeden önceki hali;

"...d) (Değişik : 6545 - 18.6.2014 / m.78) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." şeklinde iken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286/2-d maddesi; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi (temyiz) yolunun kapatılmasının, AİHS'ye ek 7. nolu protokole ve Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçesiyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

... Temyiz edilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesinde yer alan; adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğuna ilişkin düzenleme; kanunlarda sadece adli para cezası gerektiren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerince kurulan her türlü hükme karşı istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmü kurulmaksızın verilecek diğer kararlar (esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi vb.) için uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

7165 sayılı kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nin 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, sanıklar hakkında 5941 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan açılan davanın şikayetçinin yetkili hamil olmaması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, müşteki vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince yapılan duruşmalı istinaf incelemesi sonucunda, 21.01.2019 tarihinde, sanıkların eylemlerinin suç oluşturduğu sabit olmakla her birinin ayrı ayrı öncelikle 1150'şer gün adli para cezasıyla, devamla günlüğü 100 TL'den paraya çevrilerek çekin karşılıksız kalan kısmından az olmamak üzere 115.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve güvenlik tedbirlerine dair ilk kez bir mahkumiyet hükmü verilmiştir. Hükme karşı sanıklar müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusu hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş ve bu karara karşı da süresinde temyiz başvurusunda bulunulduğu görülmüştür. Dosya henüz temyiz incelemesinde iken, sanıklar müdafii tarafından önce sanıklar Hakkı Çetiner ve ... için müştekinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle cezanın düşürülmesinin talep edildiği, ilk derece mahkemesince şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği, devamla şikayetten vazgeçmenin çek üzerinde müşterek imzası bulunan ... için de sirayet edeceğinden bahisle yapılan talep üzerine yine ilk derece mahkemesi tarafından sanık ... için de şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu kararlara karşı istinaf yolunun açık olduğu görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından "ilk kez verilen mahkumiyet hükümlerinin tarihi itibariyle" oluşmamıştır. Dolayısıyla, iki dereceli yargılanma hakkı, Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen hükümle sağlanan sanıklar hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-e maddesi gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1999, Karar No: 2021/4465, Tarih: 19.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/1999 E.  ,  2021/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/05/2019 tarihli ve 2019/21587 soruşturma, 2019/21367 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın, şüpheli ... yönünden reddine, şüpheli ... yönünden sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçu bakımından kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Adana 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/3169 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/12/2020 gün ve 94660652-105-01-10056-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2021 gün ve 2021-2707 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, şüpheliler hakkında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki kurum vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince anılan suçlardan itirazın reddine karar verdikten sonra kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararda bulunmayan sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan da şüpheli ... bakımından kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği, ancak anılan suçtan Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/05/2019 tarihinde ayırma kararı verilerek 2019/31755 sayılı soruşturma dosyası üzerinden soruşturmanın ayrıca yürütülmekte olup derdest olduğu ve bu suçla ilgili kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin bir karar verilmediği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkinAdana 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/3169 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 19/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3113, Karar No: 2006/3952, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3113 E.  ,  2006/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 124 ada 9 parsel sayılı 2239.32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ve kazandırıcı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Çoruh Nehri kenarında ... sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, yargılama sırasında ise taşınmazın çalılık ve orman sayılan yerlerden olduğunu bildirmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin 27/05/2002 tarihli ... bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 573.40 m2'lik bölümüyle ilgili kadastro tesbitinin iptali ile kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşıldığından bu bölümün tesbit dışı bırakılmasına, geriye kalan aynı krokide (B)=206.42 m2 ve (C)=1459.50 m2'lik bölümlerinin ise tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada ... bilirkişi krokisinde (B) ve (C) bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu, (A)=573.40 m2'lik bölümünün ise uzman jeoloji mühendisleri kurulu raporuna göre kıyı kenar çizgisi içerisinde ve aktif nehir yatağında kaldığının anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/03/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2808, Karar No: 2017/999, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/2808 E.  ,  2017/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı iş yerinde 18/12/1999 tarihinden iş akdinin feshedildiği 25/07/2014 tarihine kadar çalıştığını , davacının iş sözleşmesinde iş yerinde kanun gereği uygulanan grev sırasında greve katılıp fakat daha sonra grev bitmeden işe başlayan sendika üyesi işçinin facebook sayfasından olumsuz yazı ve görüntü paylaşması gerekçe gösterilerek iş akdinin feshedildiğini iddia ederek, feshin haksız ve geçersiz olduğunu tespiti ile işe iadesini, süresi içinde işe başvurması durumunda 4 aylık dava süresince boşta geçen süre ücreti ve tüm sosyal hakların ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25/5 maddesi gereğince işçinin başvurusu, iş verinin işe başlatması ve başlatmaması şartına bağlı olmaksızın feshin sendikal sebeple yapılması sebebi ile bir senelik brüt ücret tutarından az olmamak kaydı ile sendikal tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacı ile ikale sözleşmesi imzalandığını, davacının tüm hak ve alacaklarını aldığını, sendikal tazminat talep şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasında imzalanan ikale sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II maddesi gereğince işveren tarafından feshedildiği, ancak daha sonra iş verenin bundan vazgeçerek ikale sözleşmesi yaptığı her ne kadar davalı işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ve beş aylık ücretinin (makul yarar olarak ) ödenmeyeceği düzenlenmiş ise de, ikale sözleşmesi iş akdinin feshi iradesinin iş veren tarafından açıklanmasından sonra yapılmış olup, geçersiz olduğu ve bu nedenle yapılan feshin haklı veya geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında 26/08/2014 tarihinde ikale sözleşmesi imzalanmış, davacıya kıdem ve ihbar tazminatları ve 5 aylık brüt ücreti tutarında tazminat ödemesi yapılmıştır. İkale sözleşmesi, dava tarihinden sonra imzalanmıştır.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında 26/08/2014 tarihinde ikale sözleşmesi imzalanmış, davacıya kıdem ve ihbar tazminatları ve 5 aylık brüt ücreti tutarında tazminat ödemesi yapılmıştır. İkale sözleşmesi, dava tarihinden sonra imzalanmıştır.

Dosya içeriğine göre ve özellikle, dava açıldıktan sonra tarafların iş sözleşmesinin feshi konusunda 26/08/2014 tarihli ikale sözleşmesi imzaladıkları, fesih ve feshin sonuçları üzerinde sulh oldukları, davacının haklarından vazgeçtiği, mahkeme dışı yapılan bu sulhun 6100 sayılı HMK'nın 303. maddesi uyarınca geçerli olduğu anlaşıldığından ve davacının ikale sözleşmesi imzalarken iradesinin fesada uğradığının iddia ve ispat edilmediği gibi bozma sözleşmesi yapma konusunda makul yararın da bulunduğu, davacıya ibranamede belirtildiği üzere ek ödemenin gerçekleştirildiği gözetilmeden işe iade davasının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 220,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6339, Karar No: 2012/4201, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6339 E.  ,  2012/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda, eylemin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabulüyle mahkûmiyetine dair Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2008 gün ve 2007/175 Esas, 2008/44 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18199, Karar No: 2019/2844, Tarih: 27.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18199 E.  ,  2019/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; Davacı 2011-2014 yılları arasında davalı ...’na bağlı olarak ücretli öğretmenlik yaptığından bahisle eksik bildirilen hizmetlerinin tespitini talep ettiği, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek eksik bildirilen günlerin tespit edildiği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanunun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. 13. madde hükmü, anılan mevzuattaki düzenlemelere egemen olan ilkelerle birlikte ele alındığında, ücretli öğretmenlerin çalışma ilişkilerinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelendirilmeye olanak verecek bir bağımlılığın bulunmadığı, bunların, öngörülen ve önceden belirlenen süre içerisinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıkları belirgindir.

Yeri gelmişken vekil öğretmenlik ile ücretli öğretmenliğin farkına da değinmek gerekirse, Vekil öğretmenler kadrolu bir öğretmenin hamilelik ya da askerlik gibi geçici nedenlerle görev yapamadığı sürelerde öğretmen maaşının bir kısmı ödenmek ve Emekli Sandığı ile ilişkilendirilmek suretiyle görevlendirilen geçici statüde öğretmenler iken, ücretli öğretmenler hizmet akdine dayalı olarak genelde ek ders ücreti karşılığında kısmi zamanlı (part-time) olarak çalışan öğretmenlerdir. Her ne kadar dava dilekçesinde davacı vekil öğretmen statüsünde çalıştığını beyan etmiş ise de; dosya kapsamındaki belgeler ve aşamalardaki değerlendirmelerden davacının ücretli öğretmen olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu davada, Mahkemece istem kısmen hüküm altına alınmış ise de, okullardan dosyaya bir kısım belgelerin eksik gönderildiği, bazı okullardan da belgelerin hiç gönderilmediği ve eldeki bilgi ve belgelerin karar vermeye elverişli olmadığı görünmektedir. Bu bakımdan; hangi okulda hangi tarihler arasında görev yaptığı hususu davacıya açıklattırılarak, İlçe ...’ndan ücretli öğretmenliğe ilişkin sözleşmeler, görevlendirme yazıları, puantaj cetvelleri, devamsızlık çizelgeleri, ders programları, çalışılan okullardan tüm ücret bordroları ve/veya ücret ödemesine ilişkin tüm belgeler getirtilmeli, davacının hangi okulda, hangi tarihler arasında ve ayda kaç gün üzerinden çalıştığı yapılan ödemelere göre ve yukarıda izah edilen ilkeler doğrultusunda (1 gün=7,5 saat esasına göre) belirlenmeli, davacının çalışmalarının Kuruma eksik bildirilip bildirilmediği hususunda elde edilecek delillere göre bir sonuca varılmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23901, Karar No: 2014/36677, Tarih: 12.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/23901 E.  ,  2014/36677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/103894

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2012/18 (E) ve 2012/625 (K)

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın annesi olan mağdur N.. T..'nın soruşturma aşamasındaki beyanlarını açıkça doğrulayan doktor raporuna göre sanığın mağdur annesini de kasten yaralamaktan mahkumiyetine karar veirlmesi gerekirken, mağdurların ve tanıkların yakın akrabaları olan sanığı korumaya yönelik beyanlarına itibar edilerek sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.