muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17652, Karar No: 2018/429, Tarih: 17.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17652 E.  ,  2018/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamada, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6744, Karar No: 2024/8700, Tarih: 20.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6744 E.  ,  2024/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/633 E., 2024/716 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/304 E., 2023/616 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinde teknisyen-boyacı olarak çalıştığını, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve ... ve Sosyal Hizmet İşçileri (...-İş) ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu ... Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalandığını, toplu iş sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştığını ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bugüne kadar işverenin hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının İdareden herhangi bir alacağının bulunmadığnı, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli... İş Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinde hizmet zammına ilişkin düzenlemeye yer verildiğini, cevap dilekçesi ekinde yer alan Uyuşmazlıkların Çözüm Kurulu Kararına göre teknik elemanı kavramına hangi işçilerin girdiğinin belirlendiğini, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu (657 sayılı Kanun) ve anılan Kanun'a dayanılarak yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Zam ve Tazminat Ödenmesine İlişkin 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin konuya ilişkin emsal kararları değerlendirildiğinde; personele teknik hizmet zammı ödenebilmesi için “teknik eleman” olarak belirlenmiş alanlarda istihdam edilmiş olması, fiilî olarak görev yapması, ayrıca en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul mezunu olma şartlarını sağlaması gerektiğini, davacıya öğretim durumu itibarıyla gerekli şartı taşımadığından ödeme yapılmadığını, davacı tarafından talep edilen faiz türüne ve başlangıç tarihine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının...-İş Sendikası ile ... arasında talep konusu dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerektiği, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesi ile Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/16174 Esas, 2023/1709 Karar sayılı kararında belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt olarak hesaplanan alacak tutarının aslında net tutar olduğunu, Mahkemece ilgili tutar üzerinden yeniden kesinti yapılmak suretiyle hüküm kurulmasının hatalı olduğunu; bilirkişi raporunda ve ıslah dilekçesinde belirtilen faiz başlangıç tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; 657 sayılı Kanun ve anılan Kanun'a dayanılarak yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Zam ve Tazminat Ödenmesine İlişkin 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin konuya ilişkin emsal kararları ile Uyuşmazlık Çözüm Kurulu Kararı gözetildiğinde; davacının en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul mezunu olma şartlarını sağlamadığından davacıya hizmet zammı ödemesi yapılmadığını, davacı tarafça talep edilen faizin türüne de itiraz ettiklerini ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Bakanlık bünyesindeki Hastane işyerinde boyacı olarak istihdam edildiği, yüksek okul mezunu olup istihdam edildiği alanda ustalık belgesinin de mevcut olduğu; dolayısıyla davacının hizmet zammına hak kazandığının sabit olduğu; davacının talebi 10.08.2020 tarihinde imzalanan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli Öz-Sağlık İş Sendikası ile ... arasındaki toplu iş sözleşmesine dayandığından ilgili alacağa en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alacağa uygulanan faizin başlangıç tarihi ile alacağın net miktar üzerinden hüküm altına alınmasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki gerekçelere dayanarak ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki gerekçelere dayanarak ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı, hüküm altına alınan alacağın miktarı, alacağa uygulanması gereken faizin türü ile başlangıç tarihi hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 657 sayılı Kanun'un "Tesis edilen sınıflar" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi şöyledir:

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı, hüküm altına alınan alacağın miktarı, alacağa uygulanması gereken faizin türü ile başlangıç tarihi hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 657 sayılı Kanun'un "Tesis edilen sınıflar" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi şöyledir:

"Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevleri fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidrojeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder. "

3. Dava konusu uyuşmazlıkta uygulanacak olan... İş Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin ilgili kısmı şu şekildedir:

"Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir."

4. 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme esas ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesine yer verilerek davanın açılmasına kadar gerçekleşen hukuki ve maddi vakıalara göre sonuçlandırılması gerektiği benimsenmiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 25.01.2022 tarihli ve 2019/536 Esas, 2022/43 Karar sayılı karar).

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlâmın İlgili Hukuk kısmının (4) numaralı paragrafında yer verilen 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.01.2022 tarihli ve 2019/536 Esas, 2022/43 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre karara bağlanır. Bir başka ifadeyle hüküm, uyuşmazlığın başlangıcından davanın açıldığı güne kadar gerçekleşmiş olayları kapsar. Aksinin kabulü tarafların dayandığı olguların, dolayısıyla elde etmek istediği nihai talebin dışına çıkılması sonucunu doğuracağı gibi temyiz ve karar düzeltme süreçleri de dâhil yargılamanın son aşamasına kadar gerçekleşecek hukuki ve fiili olguların nazara alınması gerektiği sorununu ortaya çıkarır.

3. Somut olayda davacı, davalı Bakanlık bünyesindeki hastane işyerinde 17.01.2020 tarihinden itibaren boyacı olarak çalışmaktadır.

Dosya kapsamındaki belgelerden; davacının, 20.12.1991 tarihinde Ordu Meslek Yüksekokulu Motor Programından "motor teknikeri" ünvanı ile mezun olduğu görülmüştür.

Ayrıca davacı 20.09.2021 tarihinde Mesleki Eğitim Merkezi Diploma Programı çerçevesinde Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi İnşaat Teknolojisi/Yapı Dekorasyonu bölümünden mezun olmuştur.

Buna göre ilâmın İlgili Hukuk kısmının (3) numaralı bendinde belirtilen toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, hizmet zammına hak kazanabilmek için emsali memur personele atıf yapılmış olup davacının, 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) dava tarihi itibarıyla bulunmadığı anlaşılmaktadır. Zira davacı; dava tarihi itibarıyla yüksekokul mezunu ise de ilgili mezuniyeti, motor teknikerliğine ilişkin olup fiilen boyacı olarak istihdam edilmiştir. Şu hâlde dava tarihi itibarıyla davacının tahsilinin, istihdam edildiği mesleğine ilişkin olması şartı gerçekleşmemiştir.

Buna göre İlk Derece Mahkemesince davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24199, Karar No: 2017/6023, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24199 E.  ,  2017/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in tebligat tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunması karşısında, gerekçeli kararı öğrendiğini belirttiği 18/02/2014 tebliğ tarihi kabul edilerek yapılan incelemede,

İİK'nın 331. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası öngörüldüğünün dikkate alınmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Takip borçlusu sanık ...'ın takipten kesinleştikten sonra diğer sanık kardeşi Muharrem'e satmış olduğu taşınmazı henüz şikayet dilekçesi kendilerine tebliğ edilmeden geri alması karşısında sanıkların alacaklıyı zarara uğratmak kastlarının ne şekilde oluştuğu gerekçeleriyle birlikte açıklanmaksızın, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- İcra dosyası içerisinde 15/10/2012 tarihli tasarrufun iptali konulu dava dilekçesi bulunması ve sanıkların da temyiz dilekçelerinde taşınmazla ilgili olarak tasarrufun iptali davası açılmış olduğunu belirtmeleri karşısında böyle bir davanın açılıp açılmadığı araştırılmaksızın ve açılmışsa sonucu beklenip sanıkların hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Dosya içerisine gelen tapu kaydından şikayet konusu taşınmaz üzerindeki ipotek için takibe geçildiğinin anlaşılması karşısında ilgili icra dosyası getirtilip incelenmeden ve ipotekli takipte satış yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa o dosyanın borcunun karşılanıp karşılanmadığı ve şikayetçiyi tatmin etmeye yeterli miktar kalıp kalmadığı araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanıklar hakkında belirlenen temel cezada alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin somut olgulara dayanılarak karar yerinde gösterilmeyerek gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanıklar hakkında belirlenen temel cezada alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin somut olgulara dayanılarak karar yerinde gösterilmeyerek gerekçesiz hüküm kurulması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1141, Karar No: 2017/2895, Tarih: 28.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/1141 E.  ,  2017/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalılar ..., ... ve ... ... adlarına çıkartılan gerekçeli karar tebliğleri usule aykırı olarak dağıtıcı ad, soyad ve kaşesi bulunmaksızın, ... adına çıkartılan gerekçeli karar, sicil ve isim bulunmaksızın kalemde, davacı ... adına çıkartılan gerekçeli karar farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen kardeşi ... adına tebliğ edilmiş, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ... adlarına çıkartılan gerekçeli kararların tümü ... ... imzasına, davalılar ... ..., ... ..., ... ... ..., .... ..., ... ... ve ... ... adlarına çıkartılan gerekçeli kararların tümü ... ... imzasına tebliğ edilmiş olup adı geçenlerin tümünün aynı konutta oturmaları hayatın olağan akışına aykırı olduğundan usulsüzdür. Açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., .... ... ve ....'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; temyiz süresi geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9609, Karar No: 2016/8387, Tarih: 14.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9609 E.  ,  2016/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2008 gün ve 2008/997 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve İzmir ...’nın mütalaası dayanak gösterilmek suretiyle, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca 2003,2005,2007 takvim yılları içerisinde zincirleme şekilde “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız zincirleme şekilde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeyerek, hangi yılda işlenen suçtan dolayı karar verildiği de belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Hüküm fıkrasında, “sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan 2313 sayılı Yasanın 23/son maddesi gereğince...takdiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” denildikten sonra devamında ayrı bir fıkra şeklinde “...213 sayılı Kanunun 359/b-2 maddesi gereğince, takdiren 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

3-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, adli emanette bulunan suça konu faturaların dosya içerisine konulmadığının anlaşılması karşısında;sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak suça konu faturaların duruşmaya getirtilip incelenip, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

4-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hükmün açıklandığı tarihteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tayin olunacak vekalet ücretinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken hükmolunan vekalet ücreti mahsup edilmek suretiyle vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.