muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9709, Karar No: 2024/20019, Tarih: 10.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/9709 E.  ,  2024/20019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/118 E., 2016/248 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.04.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/118 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16957, Karar No: 2013/17567, Tarih: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16957 E.  ,  2013/17567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin gerekçe ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin (2) nolu bendinde yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Suça konu evin değerinin uzman bir bilirkişi vasıtasıyla tespiti gerektiği gözetilmeden orman mühendisi bilirkişinin piyasa araştırması ile belirlediği değerin esas alınması suretiyle bu değer üzerinden nispi vekalet ücreti tayini,

2) Sahada dikili ağaç bulunmadığı halde infazı kabil olmayacak şekilde ağaçların müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02/.05./2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17668, Karar No: 2013/3578, Tarih: 28.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/17668 E.  ,  2013/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçları genelde tanığı olmadan işlenen suçlardır. Bu nedenle mağdur beyanı önde ve önemli kabul edilir. Ancak mağdurun da bu beyan ve iddialarının inandırıcı olması gerekir. Hal böyle olunca Hakim CMK'nın elverdiği ölçüde elde ettiği deliller ile bugünden dünü öğrenir normu dikkate alındığında,

Somut olaya gelince;

Palyaçoluk yapan sanığın, 15.01.2012 tarihinde İzmir Alsancak Atatürk Müzesi yakınında karşılaştığı mendil satan yaşı küçük yakınanın kolundan tutarak yanına oturtup cinsel istismarda bulunması üzerine, yakınanın sanığın yanından uzaklaşarak yakında bulunan polis ekibine durumu anlattığı, yapılan araştırma sırasında aynı gün sanığın yakalandığı, yakınanın bu konuya ilişkin polis tarafından alınan ifadesinde ''Sanığın yaklaşık 1-2 ay önce de Kıbrıs Şehitleri Caddesi üzerinde bulunan Tansaş isimli marketin yanında kolundan tutarak bana cebindeki parayı vermezsen seni bıçaklarım dediğini, ardından ceplerini aradıktan sonra ayakkabılarını çıkarttırarak sakladığı 25 TL'yi alıp kaçtığını'' beyan ettiği, yine yakınanın yargılama sırasında ''... boğazıma bıçağı dayadı, ne kadar paran varsa ver dedi, param yok dedim, ama ben seni öldürürüm diye bıçakla tehdit edince, ben de çorabımın arasına saklamış olduğum 25 TL parayı ona vermek zorunda kaldım'' şeklinde beyanda bulunduğu, yargılama sırasında sanığın üzerine atılı cinsel istismar suçuna ilişkin evrakın ise tefrik edildiği olayda; yaşı küçük olan, ancak bilirkişi beyanına göre zihinsel gelişimi takvim yaşına uygun bulunan ve yasal şikayet haklarını gerektiğinde nasıl kullanacağını bilen küçük yakınanın bu davranışı dikkate alındığında, yakınanın yağma gibi çok ciddi bir suç ile ilgili olaydan, suçun oluştuğu tarih ve/veya yakın bir zaman dilimi dışında 1-2 ay sonra şikayette bulunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi bireyin yapısı ile de uyumlu bulunmadığı gerçeği ve bu konuda

yakınanın velisi olan annesinin de herhangi bir bilgisinin olmadığının anlaşılması; sanığın ise tüm aşamalarda olay yerinin kalabalık olduğunu ve bu suçu işlemediğini ileri sürmesi dikkate alındığında; yukarıda izah edilen norma göre mağdurun beyanının hangi nedenlerle savunmaya karşı üstün kılındığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın tutuklu kaldığı süreye göre başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse serbest bırakılması için yazı yazılmasına, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7545, Karar No: 2024/2365, Tarih: 29.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/7545 E.  ,  2024/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2018/109 Esas, 2018/388 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık müdafiinin 04.11.2019 tarihli temyiz dilekçesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi, 05.11.2019 tarihli ve 2018/109 Esas, 2018/388 sayılı ek Kararı ile temyiz talebinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar vermiştir.

2.Sanık müdafii 15.11.2019 tarihli temyiz dilekçesi ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/109 Esas, 2018/388 sayılı ek Kararını temyiz etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, 7188 sayılı Kanun kapsamında temyiz haklarının bulunduğu, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/109 Esas, 2018/388 sayılı ek Kararının kaldırılarak usul ve yasaya aykırı hükmün esastan incelenerek bozulması gerektiği gerekçeleriyle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/109 Esas, 2018/388 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7643, Karar No: 2020/701, Tarih: 03.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/7643 E.  ,  2020/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/1147, Karar No: 2012/8099, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1147 E.  ,  2012/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, yeşil alan, şemsiye ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8695, Karar No: 2018/13932, Tarih: 31.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8695 E.  ,  2018/13932 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davalı vekiline gönderilen muhtırada harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Karar istinaf değil temyiz yoluna tabi olmasına rağmen; davalı tarafça usulsüz muhtıra tebliği üzerine istinaf yoluna başvurma harcı ile istinaf maktu karar harcı yatırılmıştır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan istinaf harçları talep halinde iade edilmek üzere )yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliyesi Mahkemesi 'ne İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29120, Karar No: 2014/15643, Tarih: 24.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29120 E.  ,  2014/15643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2002-2003-2004 takvim yılına ilişkin olarak 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair. (ÜÇ KEZ)

2- 2005 ve 2006 takvim yılına ilişkin olarak 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 ve TCK'nun 53. maddesi uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına dair.(İKİ KEZ)

1) Sanıkların, “2002-2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002-2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2002- 31.12.2003 ve 31.12.2004 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanıkların, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2) Sanıkların, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanıkların atılı suçu işlemediklerini, mükellef şirketle hiçbir ilgilerinin bulunmadığını, şirketin kendilerince devralınmasına dair noter hisse devri sözleşmesini imzalamadıklarını, bu hususta kimseye vekaletname de vermediklerini, şirketin varlığından bile haberdar olmadıklarını savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, mükellef şirketin bir kısım hisselerinin sanık .... adına vekili .... tarafından devralındığına dair ... Noterliğince düzenlenen 22.05.2002 tarih ...yevmiye nolu limited şirket hisse devri sözleşmesinin müstenidatı olan ... Noterliğince düzenlenmiş 17.05.2002 gün ... yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vekaletname aslındaki sanık adına atılan imzanın onun eli ürünü, vekaletname ekindeki nüfus cüzdanının sanığa ...olup olmadığının araştırılması, yine mükellef şirketin bir kısım hisselerinin sanık ... tarafından devralındığına dair .... Noterliğince düzenlenen 22.05.2002 tarih .... yevmiye nolu limited şirket hisse devri sözleşmesindeki imzanın ...'nın elinden çıkıp çıkmadığı, vekaletname ekindeki nüfus cüzdanının sanığa ...olup olmadığının araştırılması, gerektiğinde yoklama fişleri ve matbaa teslim formları ile mükellef şirket adına vergi dairesine verilen beyannamelerde sanıkların imzalarının bulunup bulunmadığının araştırılıp sonuçlarına göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/11546, Karar No: 2024/5488, Tarih: 25.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/11546 E.  ,  2024/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1945 E., 2022/3339 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/03/2021 tarih ve 2019/9.MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararı karşısında; sanığın yokluğunda verilip 01.11.2022 tarihinde kendisine tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunması gerektiğine dair herhangi bir ihtar bulunmadığı gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından sanığa usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" ihtarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde bu hususta düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise, mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/709, Karar No: 2012/8097, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/709 E.  ,  2012/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, iskele, duş, havuz, beton zemin, yeşil alan ve çakıllı alan yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.