muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11756, Karar No: 2017/19163, Tarih: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11756 E.  ,  2017/19163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12/09/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Değerlendirme yılı 2004 yılı Aralık ve 2005 yılı Mart ayları olan paydaş dosyalarında taşınmazların metrekaresine 800 TL değer biçilmiş ise de, Dairemizin bozma ilamı sonrası dosyaya sunulan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/390 E - 2008/272 K sayılı dosyasında, dava konusu taşınmazların metrekaresine, değerlendirme tarihi olan 2002 yılının Temmuz ayında 800 TL değer biçildiği, kararın, Dairemizin 2012/9878 sayılı ilamıyla onandığı gözetildiğinde, aynı değerlendirme tarihinde 400 TL/m² değer belirleyen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı bulunmadığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13222, Karar No: 2010/4289, Tarih: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/13222 E.  ,  2010/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve bu suçlara iştirak etmekten sanıklar ..., ... ve ...’nın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in atılı suçlardan beraetine, diğer sanıkların eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, cinsi münasebette bulunma ve bu suçlara iştirak etme niteliğinde bulunduğu ancak alıkoyma eylemlerinin 5237 sayılı yasada suç olarak düzenlenmediğinden beraetlerine, cinsi münasebette bulunma suçundan ise mahkümiyetlerine dair, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2005 gün ve 2005/392 Esas, 2005/428 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin katılma talebinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

22.05.2003 gün ve 2003/31 Esas, 2003/49 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili ve sanık ... tarafından süresi içinde temyiz edilmesinden sonra Dairemizin 12.07.2005 tarihli kararı ile yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğuna işaretle bozulması üzerine mahkemece duruşma açılıp yeni hüküm kurulurken temyiz edilen ilk kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.06.2006 gün ve 2006/172-168 sayılı kararında belirtildiği gibi geçerliliğini yitirmiş olması nedeniyle CMK.nun 230/1. maddesinde belirtilen hususların hükümde gösterilmesi gerektiği, önceki karara atıfta bulunmakla yetinmenin olanaklı olmadığı dikkate alınmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkümiyet hükümlerinden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan ve bu suça iştirak eden sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kaldığı, bu suç şikayete tabi olup zarar gören şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda hükümlerden sonra yürürlüğe giren 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceği hususunun mahkemesince mahallinde değerlendirilerek bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21081, Karar No: 2014/13056, Tarih: 02.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21081 E.  ,  2014/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklardan ...'ın, ...merkezde... Medikal isimli bir iş yeri açarak, yanında çalıştırdığı diğer sanıklar...., ... ve...Öğetler aracılığıyla çevre ilçeler ve illere kapıdan satış işi yaptığı, bu kapsamda, suç tarihinde sanık....'in azmettirmesi sonucu, diğer sanıklar ...., ....ve...'in.... ilçe merkezinde bulunan ... kahvehanesine gittikleri, burada bulunan tanık....e, kandırması kolay olacağını düşündükleri için yalnız yaşayan bir şehit babası olup olmadığını sordukları, tanığın da katılanı göstermesi üzerine katılanı dışarı çağırdıkları, kendilerini doktor, hemşire ve sağlık teknisyeni olarak tanıttıktan sonra, sağlık taraması yaptıklarını, bu nedenle evine gitmeleri gerektiğini söyleyerek katılanın .... köyündeki evine gittikleri, burada katılana bir adet tansiyon aleti ile masaj aletini 60,00 TL karşılığında sattıkları, ayrıca sağlık taraması yaptıklarına dair olduğunu beyan ettikleri bir kağıdı, yaşlı olması nedeniyle belgenin içeriğini anlayamayacak durumda olan katılana imzalattıkları ve katılanın evinden ayrıldıkları, bu belgenin gerçekte katılanı 580,00 TL borç altına sokan bir senet olduğu, sonrasında bu senedi tahsil edbilmek için sanık ... vekili vasıtasıyla katılana ihtarname gönderildiği şeklinde gerçekleşen somut olayda;

A-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "365 gün" ve "7.300 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c)bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar...., ... ve...Öğetler hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre “hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı” hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

1-Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre “hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı” hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak, sanıklar hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden, TCK'nın 157. maddesi kapsamında hükmolunan, 300 gün karşılığı günlüğü 20 TL'den belirlenen 6.000 TL ve 304 gün karşılığı günlüğü 20 TL'den belirlenen 6.080 TL adli para cezalarının toplanması suretiyle sonuç olarak 12.080 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17908, Karar No: 2013/15507, Tarih: 02.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/17908 E.  ,  2013/15507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : TCK'nın 511, 522. maddeleri uyarınca 1 ay hapis, 146 YTL adpc.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin 765 sayılı TCY'nın 491.maddesindeki suçu oluşturacağının ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevli olduğunun gözetilmemesi yerinde değilse de;

Suçun işlendiği 28.11.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanması gereken 765 sayılı TCK’nun 491. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı Yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02/07/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11625, Karar No: 2020/5568, Tarih: 10.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11625 E.  ,  2020/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği, ancak bu hususa ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4, Karar No: 2019/46, Tarih: 24.01.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/4 E.  ,  2019/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Sayısı : 314-43

Resmen teslim olunan mala el konulması ve bozulması suçundan sanık ...'un TCK'nın 290/1, 62 ve 50/1-b maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve katılanın zararının suçtan önceki hale getirilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin Yahyalı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.04.2011 tarihli ve 314-43 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 14.04.2014 tarih ve 13204-4735 sayı ile;

"Resmen teslim olunan taşınmaza elkonulması suçunun, taşınmazın hak sahibine mahkeme hükmü gereğince resmi olarak yapılacak teslimden sonra haklı bir sebep olmaksızın aynı taşınmaza hakkında mahkeme hükmü infaz edilen fail tarafından tekrar elkonulması suretiyle oluşacağı;

Somut olayda; katılan lehine geçit hakkı tesis edilmesine ilişkin Yahyalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/240-2007/20 Esas-Karar sayılı davanın tarafı olmayan ve geçit hakkı tesis edilen taşınmazın maliki bulunmayan sanığın dosya kapsamına göre taşınmaz maliki ve Sulh Hukuk Mahkemesinin hakkında verdiği kararın infaz edildiği.... adına hareket ettiğine dair de delil bulunmaması karşısında, TCK'nın 290/1. maddesinde düzenlenen suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.06.2014 tarih ve 360976 sayı ile;

"Resmen teslim olunan mala elkonulması ve bozulması

Madde 290- '(1) Hükmen hak sahiplerine teslim edilen taşınmaz mallara tekrar elkoyan kimseye üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Muhafaza edilmek üzere başkasına resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan taşınır malın bu kişinin elinden rızası dışında alınması halinde hırsızlık, cebren alınması halinde yağma, hileyle alınması halinde dolandırıcılık, tahrip edilmesi halinde mala zarar verme suçuna ilişkin hükümler uygulanır. Kişinin bu malın sahibi olması halinde, verilecek cezanın yarısından dörtte üçüne kadarı indirilir' hükmünü içermektedir.

Hak sahiplerinin çıkarlarını korumak amacıyla yapılan düzenlemede, daha önceden fail tarafından yapılan haksız müdahalelerin, mahkeme kararıyla tespit edilerek hak sahiplerine teslim edilmesi sonucunda, failin yeniden taşınmaza tecavüz etmesi sonucunda gerçekleşen ikinci eylem suç sayılmış ve failin eylemi müeyyide altına alınmıştır.

Failin, suça konu eylemi el koyma ve fiziki güç kullanma suretiyle fiili hakimiyet ve tasarruf sağlama şeklinde gerçekleşmektedir. Hak sahibinin fiili tasarruf yetkisi elinden alacak şekilde, taşınmaz üzerinde, kendi egemenliğini hakim kılması amaçlanmaktadır.

Failin, suça konu eylemi el koyma ve fiziki güç kullanma suretiyle fiili hakimiyet ve tasarruf sağlama şeklinde gerçekleşmektedir. Hak sahibinin fiili tasarruf yetkisi elinden alacak şekilde, taşınmaz üzerinde, kendi egemenliğini hakim kılması amaçlanmaktadır.

Ayrıca mahkemece verilen kararın tek başına suç oluşturmadığı ve taşınmazın icra marifetiyle hak sahibine teslim edilmesi suçun oluşması için zorunlu bir unsurdur.

Suçun oluşması için aranan şartlar şu şekilde sıralanabilir.

1- Fail kendisine ait olmayan bir başka taşınmaza el koymalı,

2- Failin bu kararı mahkeme kararıyla engellenmeli,

3- Mahkeme kararı usulüne uygun olarak infaz edilerek hak sahibine teslim edilmeli,

4- Taşınmazın hak sahiben resmen teslim edildiği, fail tarafından bilgisine ulaşmalı,

5- Fail aynı taşınmazı tekrar el koymalı

Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda sanık hakkında TCK'nın 290. maddesinde yazılı suçun oluştuğu kabul edilmelidir.

Maddi olayda, Yahyalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.07.2007 tarih ve 2004/240 Esas- 2007/20 karar sayılı kararı ile ...'un maliki olduğu tapuda Fetullah Mahallesi 144 ada ve 27 parsel sayılı taşınmaza ulaşım için bu taşınmaz lehine Fetullah Mahallesi 144 ada 24 ve 28 numaralı parsellerden geçen geçit hakkı tesis edildiği, 24.03.2010 tarihinde Yahyalı İcra Müdürlüğünce geçit hakkının mahallinde infaz ile tesis edildiği, infazdan sonra....'a geçit hakkına müdahalenin suç olacağına ilişkin muhtıranın 25.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği;

Ali Navruz'un eşi ...'un infazdan sonra geçit hakkı tesis edilen yola 40x40 cm ebadında 60-70 cm yüksekliğinde beton direk dikerek hükmen hak sahibine teslim edilen taşınmaza mala tekrar elkoyduğu dosya kapsamında anlaşıldığı,

Her ne kadar ilk tecavüzün sanık ...'un eşi olan.... tarafından yapıldığı, ikinci tecavüzün....'un eşi sanık ... tarafından işlenmiş ise de, karı koca olan sanıkla eşinin birlikte hareket ettikleri, sanık ...'nin....'un azmettirmesi sonucunda geçit hakkını engellediği, sanık ...'nin eşi olan Ali ile birlikte hakaret etmemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği ve sanık ...'nin kocası....'un azmettirmesi sonucunda atılı suçu işlediği kabul edilmelidir.

Sanık ... hakkında Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.04.2014 tarih ve 2013/13204 Esas, 2014/4735 Karar sayılı bozma kararınında yer alan sanık ...'nin geçit hakkına ilişkin davanın tarafı olmadığı ve geçit hakkı tesis edilen taşınmazın maliki bulunmadığı ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nin, taşınmazın maliki olan ve Sulh Hukuk Mahkemesinin hakkında verdiği kararın infaz edildiği.... adına hareket ettiğine dair de delil bulunmaması' şeklinde yasal olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde bozma kararı verilmesinin hukuka aykırı nitelikte olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 20.11.2014 tarih ve 5850-11739 sayı ile, itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı resmen teslim olunan mala el konulması ve bozulması suçunun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, sanığa isnat olunan eylemin İcra ve İflas Kanunu'nun 343. maddesinde düzenlenen suç kapsamında kalıp kalmadığı, buna bağlı olarak da davaya bakma görevinin icra mahkemesine mi, yoksa karar tarihi itibarıyla faaliyette bulunan sulh ceza mahkemesine mi ait olduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yahyalı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.12.2010 tarihli iddianame ile; Yahyalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.07.2007 tarihli ve 240-20 sayılı kararıyla, tapu siciline göre katılan ... adına kayıtlı olup Fetullah Mahallesi 144 ada ve 27 parselde bulunan taşınmaza ulaşım için bu taşınmaz lehine aynı mahalle ve adadaki 24 ve 28 numaralı parsellerden geçen geçit hakkı tesis edildiği, Yahyalı İcra Müdürlüğünce 24.03.2010 tarihinde söz konusu geçit hakkının mahallinde infazen tesis edilmesinden sonra, geçit hakkına hukuka aykırı müdahalenin suç oluşturduğuna ilişkin muhtıranın 25.04.2010 tarihinde....'a tebliğ edildiği,....'un eşi olan sanık ...'un; geçit hakkının infazen tesis edilmesinin ardından, geçit hakkı tesis edilen yola 40x40 cm ebadında, 60-70 cm yüksekliğinde beton direk dikerek hükmen hak sahibine teslim edilen taşınmaza tekrar el koyduğu iddiasıyla sanığın TCK'nın 290. maddesi gereğince cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Yahyalı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince sanık hakkında aynı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Ön sorunun çözümünde isabetli bir hukuki sonuca varılabilmesi için öncelikle Anayasa'nın 142. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3, 4, 5 ve 7. maddeleri, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 10. maddesi, ardından da uyuşmazlık konusuyla bağlantılı bulunan TCK'nın 290. maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesi ile 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 30, 31, 342, 343 ve 346. maddeleri ayrı ayrı değerlendirilmelidir.