muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21829, Karar No: 2023/2382, Tarih: 14.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21829 E.  ,  2023/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/389 E., 2016/1168 K.

SUÇ : 2873 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 2873 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2016/389 E., 2016/1168 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 2873 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Bir ihbar üzerine, Köprülü Kanyon Milli Parkı sınırları içindeki Ballıbucak köyünde bulunan sanığın evine giden milli park görevlilerinin, sanığın evinin yanında 1 adet ardıç ağacının kesilmiş olduğunu görmeleri üzerine, sanığın kendi mülkünde olduğunu ve evine zarar verdiği için kestiğini belirtmesinin ardından 02.04.2015 tarihli tutanak tutulup fotoğraflama yapılarak suç duyurusunda bulunulmuştur.

2.Sanık aşamalarda, evinin yanında bulunan ardıç ağacının yaşlı ve çürümüş halde olduğunu, evinin çatısına değdiğini, ahırın ya da evin üstüne düşmemesi için kestirdiğini, suç olduğunu bilmediğini savunmuştur.

3.Katılan tarafından olay yerinde orman kadastrosu ve herhangi bir uygulama planı olmadığını, alanın milli park sınırları içerisinde ve kontrollü kullanım bölgesinde olduğunu bildirmiştir.

4.Mahkemece yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bilirkişiler özetle; olay yerinin milli park sınırları içerisindeki yerleşim yeri olduğunu, kesilen ağacın sanığın evi ve ahırı arasında bulunduğunu, alanın kadastrosu yapılmadığı için tapuya tescilli olmadığını, eski tarihli memleket haritası ve amenajman planı haritasına göre orman sayılan yerlerden olmadığını, ancak milli park sınırlarında olduğunu, kesilen ağacın yakacak evsafta, birkaç yıl önce yaşken kesilmiş, devlet ormanlarında yaygın olarak doğal yetişen ardıç ağacı olduğunu, orman idaresinin bir zararının bulunmadığını bildirmişlerdir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Her ne kadar katılan vekili tarafından eksik inceleme ile karar verildiği ileri sürülmüş ise de Mahkemece suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi açısından gerekli ve yeterli inceleme ve araştırmanın yapıldığı,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2016/389 Esas, 2016/1168 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7664, Karar No: 2013/14700, Tarih: 10.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/7664 E.  ,  2013/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi, ... İcra Müdürlüğü’nün 2008/1233 sayılı Takip dosyasında yapılan 02.08.2012 günlü hacze konu menkullerin kendisine ait olduğunu, eşi olan borçlunun haciz adresi ve mahcuzlarla ilgisinin bulunmadığını, haciz tutanağına bazı hususların geçirilmediğini, hacizde İİK’nun 99. maddesinin uygulanması gerektiğini, mahcuzların yediemin deposuna teslim edilmediğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.Davalı alacaklı vekili, borçlunun deposunda bulunan eşyaların haczedildiğini, istihkak iddiasını kanıtlamaya yönelik delil sunulamadığını, dava konusu motosikletin borçlu adına kayıtlı olduğunu belirterek istihkak davasının kabulü ile mahcuzların kendisine iadesine, aksi takdirde bir yediemin deposuna teslim edilmesinin sağlanmasına karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda: davacının mahcuzların kendisine ait olduğu yönünde fatura, vb. bir delil sunamadığı, eşi aracılığı ile mazeret talebinde bulunamayacağı, ancak başvurunun şikâyet niteliğinde olması nedeni ile üçüncü kişinin yokluğunda karar verilebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava, 6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girmesinden sonra açılmıştır.

1.Dava, 6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girmesinden sonra açılmıştır.

Anılan Kanun’un 33. maddesi uyarınca Türk hukukunu re’sen uygulamakla yükümlü olan hâkim, tarafların ileri sürdükleri maddi olay ve netice talepleri ile bağlı olup, onların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Buna göre dava dilekçesi içeriğindeki anlatımdan ve talep sonucundan davanın, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca mülkiyet hakkına dayalı olarak açtığı “istihkak” davası niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.İstihkak davaları İİK’nun 97/11. maddesi gereğince genel hükümler dâhilinde basit yargılama usulüne tabidir. Buna göre dava değeri (alacak miktarı ile hacizli malın değerinden hangisi az ise onun) üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının ¼’ünün başlangıçta peşin olarak alınması, HMK’nun 320/1. maddesinin uygulanma koşulları yoksa duruşmalı inceleme yapılması, bu sırada da davanın taraflarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca yapılacak bir tebligat ile duruşma gün ve saatinden haberdar edilmesi gerekir. Davayı takip edip etmeme, sunulan mazeretin geçerli olup olmadığı, vb. konular ise ancak geçerli bir tebliğ işlemi ile duruşmaya davet edilmiş olan taraf açısından ele alınıp değerlendirilebilecek hususlardır.Mahkemece davanın şikâyet başvurusu olarak nitelendirilmesi hatalı olmuştur. Diğer yandan tebligat ile ilgili yukarıda değinilen usul kurallarının uygulanmaması yoluyla, Anayasa’nın 36. maddesi ile teminat altına alınan ve 18.05.1954 tarihinde ana metnini imzalayıp, 25.09.1989 tarih, 89/14563 sayılı kararnameyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin bağlayıcı yetkisini tanıyan Ülkemizde de geçerlilik kazanmış bulunan AİHS’nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının kısıtlanması da isabetli değildir.2.Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.Davacı üçüncü kişinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 24,30 TL peşin harcın temyiz edene iadesine 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5350, Karar No: 2024/1080, Tarih: 11.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5350 E.  ,  2024/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1191 E., 2023/989 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/61 E., 2021/165 K.

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ek karar ile de davacının vekalet ücretine ilişkin tashih talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı vekilinin ek karara ilişkin istinaf talebinin süresinde yapılmadığından reddine, davalı vekilinin yargılama giderleri hakkındaki istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Dosya içeriğine göre dava tarihi itibariyle son kira bedeli aylık 33.333,33 TL olup, 3 aylık kira bedeli toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10603, Karar No: 2014/11722, Tarih: 08.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10603 E.  ,  2014/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2010/108-2012/62

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı asil N..A.. ile adına Avukat Ö..Ç..geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi açmış olduğu bu davada, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti,bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren davacının işyerini terk ettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi yıllık izin ücreti talep etmiş, davalı vekili cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma süresi olan 12 yılı için yıllık izin ücreti hesaplanmıştır. Hesaplamaya konu dönem uzun bir süre olup mahkemece davalı tarafa cevap dilekçesinde dayandığı yemin hakkının hatırlatılmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14854, Karar No: 2016/9404, Tarih: 28.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/14854 E.  ,  2016/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, Payallar Beldesi çalışma alanında bulunan ve 1981 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 10.7.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, Alanya Payallar Beldesi Kışla Mevkiinde bulunan fen bilirkişi ...'in 11.03.2014 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.917,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tarla vasfı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı yararına TMK 713 maddesindeki şartların gerçekleşmiş olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş, Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış olduğu halde Mahkemece, yasal hasım konumunda bulunan Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin davaya dahil edilmesi gerektiği düşünülmeyerek taraf teşkilinin eksik bırakılması hatalı olmuştur. Öte yandan; davaya konu taşınmaz bölümüne ilişkin olarak 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/389 Esas ve 2016/239 Karar sayılı dosyasında da dava görülmüş ve tescil hükmü kurulmuş olup, Mahkemece usul ekonomisi açısından davaların birlikte görülmesi gerektiği düşünülmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. O halde; mahkemece öncelikle aynı taşınmaz bölümüne ilişkin yukarıda belirtilen dava dosyasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak derdest ise davaların birleştirilmesi gerektiği düşünülmeli; kesinleşmiş ise o davanın davacılarının da davaya dahil edilmesi gerektiği göz önünde bulundurulmalı, ayrıca, yasal hasım konumunda bulunan Antalya Büyükşehir Belediyesi'ni davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilerek taraf teşkili sağlanmalı; bundan sonra yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişisi ve ziraat mühendisi bilirkişi aracılığı ile yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesi, niteliği, davacı tarafından ne şekilde kullanıldığı, zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı, imar-ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar davacı yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler usulen giderilmeye çalışılmalı, ziraatçı bilirkişiden çekişmeli taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliğini, varsa üzerindeki bitki örtüsünün cinsini, sayısını ve yaşını, imar-ihyanın ne zaman tamamlandığını, ne kadar süredir ne şekilde kullandığını vs

. bildirir, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirmeyi içeren, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı, fen bilirkişisinden ise keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları bilimsel esaslara göre hazırlanmış bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6167, Karar No: 2006/10909, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6167 E.  ,  2006/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... 3-... vs vekili avukat ...aralarındaki dava hakkında İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 1.3.2005 tarih ve 976-79 sayılı hükmün Dairenin 8.2.2006 tarih ve 2005/14956-2006/1376 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı-karşı davacılar avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı-karşı davalı, davalı-karşı davacı ...'dan harici sözleşmeyle çiftlik satın aldığını, satış bedeline karşılık 100.000.000.000 Lira peşin para ile iki adet çek verdiğini, daha sonra çiftliği almaktan vazgeçtiğini öne sürerek 100.000.000.000 Liranın tahsiline, iki adet çekin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı-karşı davacı, davanın reddine savunmuş, açtığı karşı dava ile 20.000.000 Lira kâr mahrumiyetinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar ise, davacı-karşı davalıya karşı açtıkları davada, uğradıkları 30.000.000.000 Lira zararın tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir. Her iki dosyanın birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, asıl dava konusuz kaldığından karar verilmesini yer olmadığına, karşı dava ve birleştirilen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, Dairemizce bozulmuştur.

Davalı-karşı davacı ... ve birleştirilen davanın davacıları bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmamasına göre birleştirilen davanın davacılarının tüm, davalı-karşı davacı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı-karşı davalı ... duruşma talep ettiği halde, duruşmaya gelmemiş, buna rağmen Dairemizin 8.2.2006 gün 2005/14956-2006/1376 sayılı bozma kararında, 450 YTL duruşma avukatlık parasının maddi hata sonucu davalı-karşı davacıdan alınarak, davacı-karşı davalıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Bu maddi hata nedeniyle, davalı-karşı davacı ...'nın karar düzeltme talebinin kabulü ile maddi hatanın düzeltilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Birinçi bentte açıklanan nedenlerle birleştirilen davacıların tüm, davalı-karşı davacı ...'nın diğer karar düzeltme izirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı ...'nın karar düzeltme talebinin kabulüne Dairemizin 8.2.2006 gün 2005/14956-2006/1376 sayılı Bozma kararındaki "450 YTL duruşma avukat parasının davalı-karşı davacıdan alınarak, davacı-karşı davalıya ödenmesine" cümlesinin çıkartılmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, 3.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7610, Karar No: 2017/3118, Tarih: 27.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/7610 E.  ,  2017/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli para cezasının birlikte öngörüldüğü hallerde, hükmün cezalar bakımından bölünemeyeceği ve adli para cezasının miktarına bakılmaksızın temyizinin mümkün olması nedeniyle hapis cezası yanında verilen doğrudan adli para cezasının kesinleştirilmesine ilişkin işleminin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tamamına yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK.nuın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

2- TCK.nun 52/4. maddesinde taksit miktarının dörtten az olamayacağı amir hükmüne rağmen, sanık hakkında hükmolunan ve birim gün adli para cezasından çevrilen adli para cezasının iki eşit taksitte alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilen bölümünden "2" ibaresi çıkarılarak yerine "4" ibaresinin yazılması ve hükümden “sanığa adli para cezasını Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde ödemez ise 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısmına karşılık gelen gün miktarınca hapsedileceği hususunda ihtarat yapılmasına, (ihtarat yapılamadı) ” ibarelerinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın restaurantta tartıştığı kişileri korkutmak amacıyla yere ateş etmekten ibaret eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,