muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16493, Karar No: 2022/5078, Tarih: 24.03.2022

C)"2011 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir ancak;

1)TCK'nin 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, dosya kapsamına göre sanığın ilgili takvim yılında 45.900,88 TL tutarında 10 adet sahte fatura kullanmasına ilişkin eyleminin, diğer takvim yılları ile karşılaştırıldığında eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında TCK'nin 43. Maddesinin uygulanması sırasında 3/8 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1345, Karar No: 2013/17029, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1345 E.  ,  2013/17029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayırkurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90'ıncı maddesininin 5'inci fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24/11/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24/11/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 07/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22907, Karar No: 2018/222, Tarih: 17.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/22907 E.  ,  2018/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklar hakkında İİK'nın 333/a ve 345/a maddelerine aykırılıktan cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçlardan hüküm kurulmamışsa da mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi vekilinin dilekçesinde borçlu şirkete ait ...plaka sayılı aracın parçalarının sökülmek suretiyle eksiltilmesi nedeniyle şikayette bulunulduğu anlaşılmakla;

Sanık ...'nın savunmasında borçlu şirketin tek yetkili temsilcisinin kendisi olduğunu, aracın parçalarını harici olarak borç ödemek için sattığını savunmasına, sanık ...'un ise konu hakkında herhangi bir bilgisi bulunmadığını bildirmesine rağmen, sanık ...'un suçu nasıl işlediği açıklanmadan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nın savunmasında borçlu şirketin tek yetkili temsilcisinin kendisi olduğunu, aracın parçalarını harici olarak borç ödemek için sattığını savunmasına, sanık ...'un ise konu hakkında herhangi bir bilgisi bulunmadığını bildirmesine rağmen, sanık ...'un suçu nasıl işlediği açıklanmadan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/789, Karar No: 2018/4763, Tarih: 06.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/789 E.  ,  2018/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı H.G.G. Yol Bakım ve Onarım İnşaat Şirketi aleyhine 06/02/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından işletilen taş ocağında dinamit patlatılması nedeniyle taşınmazında hasar meydana geldiğini ve taşınmazının oturulamaz durumda olduğunu belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek, davalının eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan 05/06/2015 tarihli bilirkişi raporunda, davalı şirket tarafından zararın meydana geldiği belirtilen tarih aralığında yapılan patlatma faaliyetlerinin, davacının evinde meydana gelen hasarın sebebi olduğunun söylenemeyeceği, patlatma ile evdeki hasar arasında doğrudan bir illiyet bağının kurulamayacağı yönünde görüş bildirilmiştir. Ancak dava dosyası arasına alınan Afyonkarahisar İl Özel İdaresi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü teknik elemanları olan inşaat teknikeri ve sanat tarihçisi tarafından 01/02/2012 tarihinde davalı şirket ve dava dışı şirketler tarafından yapılan patlatma çalışmaları nedeniyle davacının da aralarında bulunduğu vatandaşların evlerinde oluştuğu iddia edilen zararlar nedeniyle yerinde yapılan inceleme neticesinde hazırlanan teknik raporda, binaların tamamının konut olup 1970-1990 yılları arasında yapıldığı, taşıyıcı sistemlerinin yığma veya ahşap olduğu, genelde tek kat yada iki katlı yapıldığı, iç ve dış duvarlarında küçük büyük (düşey-yatay) onlarca çatlakların olduğu, bazı binalarda çatlakların çok büyük olduğu, söz konusu binalar eski olduğundan önceden oluşan hasarların üzerine bir de patlamalardan dolayı oluşan hasarların eklenmesiyle birlikte binaların iyice zayıfladığı ve kullanılmasının can ve mal güvenliği açısından sakıncalı olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

Bu haliyle hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava tarihinden önce Afyonkarahisar İl Özel İdaresi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü teknik elemanları tarafından hazırlanan 01/02/2012 tarihli inceleme raporundaki tespit ve değerlendirmelerin tartışılmadığı ve teknik inceleme raporundaki hususlara yer verilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahallinde jeoloji mühendisi, maden mühendisi ve inşaat mühendisinin içerisinde bulunduğu yeni bir heyetle keşif yapılmak suretiyle Afyonkarahisar İl Özel İdaresi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü teknik elemanlarının hazırladığı 01/02/2012 günlü rapor ile mahkemece alınan rapor arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, yazılı biçimde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3547, Karar No: 2019/9650, Tarih: 24.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3547 E.  ,  2019/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 02.08.2004-15.03.2010 tarihleri arasında net 1.400,00 TL ücret karşılığı çalıştığını, müvekkilimin iş akdine son verildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi vekili, zamanaşımı ve husumet itirazlarının bulunduğunu, davacı tarafın alacak taleplerini kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... Bilgisayar Sistemleri Yaz. Don. İşl. San. Ve Tic. A.Ş. Ve ... Elektronik Bilgisayar Elektrik Ve Veri Toplama Hiz. San. Ve Tic. A.Ş., davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı ... firmasının davalı idareden aldığı sayaç okuma ihalesinin süresinin bitmesiyle sona erdiği, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödemesini gerektirecek şekilde davalı işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 28.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacının hak ettiği ve davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresinin sorumlu olduğu fazla mesai ücreti net 6.182,29 TL, ulusal bayram genel tatil ücreti net 412,36 TL ve hafta tatili ücreti net 1.534,41 TL olarak hesaplanmıştır.

Mahkemece karar gerekçesinde nasıl belirlendiği ve hesaplandığı açıklanmaksızın, hüküm fıkrasında davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi’nin, 700,00 TL fazla mesai ücreti, 34,97 TL ulusal bayram genel tatil ücreti ve 262,25 TL hafta tatili ücreti alacağından sorumlu tutulması hatalıdır.

Mahkemece, ıslaha karşı zamanaşımı def’i dikkate alınarak hüküm kurulduğu izlenimi edinilmiş ise de dosyada ve UYAP sisteminde ıslaha karşı yasal süresi içinde davalı tarafından yapılmış zamanaşımı def’i savunmasına rastlanmamıştır. Mahkemece bu hususun da açıklığa kavuşturularak hüküm kurulması gerekmektedir.

F) Sonuç:

Mahkemece, ıslaha karşı zamanaşımı def’i dikkate alınarak hüküm kurulduğu izlenimi edinilmiş ise de dosyada ve UYAP sisteminde ıslaha karşı yasal süresi içinde davalı tarafından yapılmış zamanaşımı def’i savunmasına rastlanmamıştır. Mahkemece bu hususun da açıklığa kavuşturularak hüküm kurulması gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11141, Karar No: 2010/3907, Tarih: 25.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11141 E.  ,  2010/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ..., ... ve ...'nin atılı suçtan beraetlerine, diğer sanıkların eylemlerinin reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetlerine dair, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.11.2005 gün ve 2005/323 Esas, 2005/345 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelendi;

30.04.2003 günlü talimatla alınan beyanında mağdurenin sanıklar ..., ... ve ...'den şikayetçi olmadığı, anılan sanıklar yönüyle katılma kararı hükümsüz kaldığından, hükümleri temyize yetkisi bulunmayan katılanlar vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ...'nın oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, Ekim 2002 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...