muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4411, Karar No: 2024/5936, Tarih: 27.05.2024

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.10.1995 ile 30.10.2008 tarihleri arasında davalı yanında aralıksız çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tespitini istediği dönem ile dava açılış tarihi dikkate alındığında davada hak düşürücü sürenin geçmediği, davalı işyerinde sezonun yoğun olduğu dönem olan 01 Mayıs-30 Kasım arasında davacının pazar günü tam gün, cumartesi ve hafta içi olmak üzere haftada iki gün 19:00-23:00 saatleri arasında 8 saat olmak üzere haftada 32 saat yani 4 gün çalıştığı, pazar günü tam günlük çalışmasıyla birlikte ayda 8 gün çalışmış olacağı, kış dönemi olan 01 Aralık- 01 Mayıs ayları arasında da ayda iki düğün olduğu ve yine aynı şekilde 19:00-23:00 saatleri arasında kısmi süreli (part-time) olarak 8 saat yani 1 gün çalışmış olacağı, davacının, kurumun 1002177.27.01 sicil sayılı dosyasında işlem gören davalı şirkete ait işyerinde, Kuruma bildirilen sürelerin tespitinde hukuki yarar olmadığından, Kuruma bildirilen süreler ile ramazan ayı dışındaki süreler dikkate alınarak, 01.10.1995-30.11.1995 tarihleri arasında 16 gün, 01.12.1995-30.04.1996 tarihleri arasında 3 gün, 01.05.1996-30.11.1996 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1996-31.01.1997 tarihleri arasında 1 gün, 06.03.1997-30.04.1997 tarihleri arasında 2 gün, 01.05.1997-30.11.1997 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1997-30.04.1998 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1998-30.11.1998 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1998-30.04.1999 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1999-30.11.2000 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.2000-30.04.2001 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.2001-30.11.2001 tarihleri arasında 52 gün, 01.12.2001-30.04.2002 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2002-30.11.2002 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2002-30.04.2003 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2003-30.11.2003 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2003-30.04.2004 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2004-30.11.2004 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2004-30.04.2005 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2005-30.11.2005 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2005-30.04.2006 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2006-30.11.2006 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 1 gün kısmi süreli ( part-time) iş sözleşmesi ile kurum kayıtları ile çelişmeyecek şekilde hizmet akdine dayalı, günün asgari ücreti üzerinden çalıştığı, bu tarihler dışındaki sürelerin ise tereddüte mahal vermeyecek şekilde ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, reddedilen dönem yönünden de kabul kararı verilmesi gerektiğini, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili ,tanık anlatımlarının çalışılan süre ile sınırlı değerlendirilmesi gerektiğini, davacının 2000-2002 ve 2006-2007 arasında davalı düğün salonunda çalışmadığını sabit olduğunu, davacı ile davalı şirket arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, müzisyen ekip tarafından toplanılan parayı kendi aralarında paylaştıklarını, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

3.Fer'i müdahil vekili, hak düşürücü sürenin dikkate alınmadığını, mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

3.Fer'i müdahil vekili, hak düşürücü sürenin dikkate alınmadığını, mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işe giriş bildirgesi tarihi olan 01.02.1997 öncesi dönem hak düşürücü süreye uğradığından bu şekilde karar verilmesi gerekirken davanın bu dönem yönünden de kabulüne karar verilmesinin hatalı bulunduğu, davalı işyerinde sezonun yoğun olduğu dönem olan 01 Mayıs-30 Kasım arasında davacının pazar günü tam gün, cumartesi ve hafta içi olmak üzere haftada iki gün 19:00-23:00 saatleri arasında 8 saat olmak üzere haftada 32 saat yani 4 gün çalıştığı, pazar günü tam günlük çalışmasıyla birlikte buna göre ayda 8 gün çalışmış olacağı, kış dönemi olan 01 Aralık- 01 Mayıs ayları arasında da ayda iki düğün olduğu ve yine aynı şekilde 19:00-23:00 saatleri arasında kısmi süreli (part-time) olarak 8 saat yani 1 gün çalışmış olacağı, davacının, kurumun 1002177.27.01 sicil sayılı dosyasında işlem gören davalı şirkete ait işyerinde, Kuruma bildirilen sürelerin tespitinde hukuki yarar olmadığından, Kuruma bildirilen süreler ile ramazan ayı dışındaki süreler dikkate alınarak, bilirkişice yapılan kısmi sürelere ilişkin yapılan hesaplama esas alınarak kurulan hükmün yerinde görüldüğü gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunu reddine, davalı vekili ve feri müdahil vekillerinin istinaf başvurularının kabulüyle, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, davacının 01.10.1995-30.01.1997 arası dönem yönünden talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davacının kurumun 1002177.27.01 sicil numaralı dosyasında işlem gören davalı işverenliğe ait işyerinde, kuruma bildirilen günler haricinde; 06.03.1997-30.04.1997 tarihleri arasında 2 gün, 01.05.1997-30.11.1997 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1997-30.04.1998 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1998-30.11.1998 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.1998-30.04.1999 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.1999-30.11.2000 tarihleri arasında 56 gün, 01.12.2000-30.04.2001 tarihleri arasında 4 gün, 01.05.2001-30.11.2001 tarihleri arasında 52 gün, 01.12.2001-30.04.2002 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2002-30.11.2002 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2002-30.04.2003 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2003-30.11.2003 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2003-30.04.2004 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2004-30.11.2004 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2004-30.04.2005 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2005-30.11.2005 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2005-30.04.2006 tarihleri arasında 5 gün, 01.05.2006-30.11.2006 tarihleri arasında 48 gün, 01.12.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 1 gün kısmi süreli iş sözleşmesi kapsamında kurum kayıtlarıyla çelişmeyecek şekilde hizmet akdine dayalı olarak, sigorta primine esas kazancın alt sınırından çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, hizmetin geçtiği yılın sonundan dava tarihine kadar 5 yıl geçtiğini, davanın hak düşürücü süre yönünde tamamen reddedilmesi gerekirken Mahkemece davanın kısmen kabulü yoluna gidilmesinin hatalı olduğunu, dinlenilen tüm tanıkların yapılan işin sezonluk bir iş olduğunu, ücretlerini ortaya atılan bahşişlerden aldıklarını beyan ettiğini, davacının, yaptığı işe karşılık ücretini hem davalıdan almadığını, toplanan bahşişlerden aldığını, hem de davalının emir ve talimatı altında çalışmadığını, yeterli tanık dinlenmediğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7298, Karar No: 2014/9212, Tarih: 06.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/7298 E.  ,  2014/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Eldivan İlçesi, Cami Mahallesi 309 ada 1 ve 310 ada 66 parsel sayılı sırasıyla 6330,45 m2 ve 79080,85 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar; belgesizden, 309 ada 1 parsel arsa niteliği ile, 310 ada 66 parsel su deposu ve arsası niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Belediye Başkanlığı, dava konusu taşınmazların Belediye imar planı içinde Belediyeye ait olduğu, tespitlerinin iptali ile Belediye adına tescili iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazlar orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/11/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10913, Karar No: 2019/3690, Tarih: 05.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10913 E.  ,  2019/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalılardan ...ve ... vd vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vd vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/02/2018 günü temyiz eden davacı idare ve davalı ... vd vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd ile ... vd, ...vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... Köyü 446 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yaparak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın 1283,51 m²'lik kısmının kamulaştırılmasına ilişkin olarak idarece açılan ...... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında bedeline hükmedilen yapı ve ağaçlarla, iş bu dosyada dava konusu olan 936,49 m²'lik kısma ilişkin olarak düzenlenen acele el koyma dosyası ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaya dahil edilen ve davacı idarece bu kısım için düzenlenen kıymet takdiri raporunda belirtilen yapı ve ağaçların aynı olup olmadığı kesin olarak tespit edilip, aynı değil ise yapılara değerlendirme tarihindeki resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi gerekirken, gerekçesi gösterilmeden ve eksik inceleme ile yapı ve ağaç bedellerine hükmedilmemesi,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, bedelin vadeli hesaba bloke edildiği tarihe kadar faiz uygulanması,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, bedelin vadeli hesaba bloke edildiği tarihe kadar faiz uygulanması,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve davalılardan ... vd ile ... vd, ...vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.037,00-TL vekalet ücretinin davalı ... vd'den alınarak davacıya, 2.037,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalı ... vd'ye verilmesine, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25305, Karar No: 2017/18917, Tarih: 14.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25305 E.  ,  2017/18917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların ve yapıların tespit edilen bedellerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Alınan rapor zemin bedeli açısından hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Değerlendirme tarihi 2015 yılı olmasına rağmen somut emsal alınan taşınmazın satış tarihi 2001 yılıdır. Aradan geçen 15 yıllık zaman nedeniyle bu satışın gerçeği yansıtmayacağı gibi emsal karşılaştırma yapılırken 2013 yılı emlak vergi değerleri esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde m2 bedeli belirlendiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın

değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1936, Karar No: 2017/1678, Tarih: 21.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1936 E.  ,  2017/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2015 tarih ve 2014/160-2015/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... San. ve Tic. A.Ş'nin sigortalısı bulunduğu, müvekkili şirket nezdinde 28/02/2012/2013 vadeli Makine Kırılması Sigorta Poliçesinin, ... Sigorta A.Ş'nin jeran olarak yer aldığı 3 ayrı sigorta şirketi tarafından müştereken teminat altına alınmış olup, müvekkilinin hissesinin % 30,5 olarak kabul edildiğini, sigortalıya ait ... marka, 30 ton kapasiteli, 2012 yılı imali 2 adet kafes yapıda, tek kirişli açık saha portal vincin çalıştığı beton zeminde döşeli bulunan bir tarafta 300 mt, diğer tarafta 300 mt olan 2 adet rayın alt plakalarında eğilme, çatlama, ray altındaki plakalarda eğilme, beton zeminde çökme şeklinde hasar meydana geldiğini, vincin montajının davalı tarafından yapılıp, 2012 yılı Temmuz ayında sigortalıya teslim edildiğini, sonrasında ise söz konusu portal vincin ray altı plakalarında oynamalar tespit edildiğini, işbu hasar sebebiyle sigortalıya hasar bedelini ödeyen müvekkilinin sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 51.850,00 USD’nin fiili ödeme günündeki kur üzerinden TL karşılığının 09/12/2013 ödeme tarihinden itibaren Merkez Bankası'nın dövize uyguladığı en yüksek oranlı faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, hasar nedeniyle müvekkili şirkete süresinde herhangi bir bildirimde bulunulmadığını, ihbar edilmeyen hasarın, açık kanun hükmü uyarınca kabul edilmiş sayılması nedeniyle davacı tarafın talebinin haksız ve dayanaksız olduğunu, hasarın meydana gelmesinde müvekkili şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını, vincin montajının, yapılacağı vinç yolunun hazırlanması ve tasarımının tamamen davacı taraf sigortalısının sorumluluğunda olup, vincin üretiminden kaynaklanan bir sorun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından dosyaya sunulan sigorta sözleşmesinin rizikonun gerçekleşmesinden sonra tanzim edildiği, rizikonun gerçekleştiğinin sigorta sözleşmesinin tanzimi öncesinde sigorta ettiren tarafından bilindiği, bu nedenle TTK'nın 1458. m. uyarınca sigorta sözleşmesinin geçersiz olduğu, geçersiz sigorta sözleşmesine dayanılarak yapılan sigorta tazminatı ödemesinin davacıya TTK’nın 1472. maddesindeki halefiyet kuralına istinaden yasal halefiyet hakkı kazandırmadığı ve rücuen dava açma hakkı vermediği, kaldı ki, dava konusu iki adet portal vinçte meydana gelen hasarın kök nedeninin, zemin betonunun yeterli kalitede olmaması olduğu, zemin sağlam olmadığı ve hareket ettiği sürece zeminin üzerindeki yapıyı hiçbir konstrüksiyonun emniyet altına alamayacağı, alt yapı sağlam değilse üst yapının eninde sonunda kırılacağı ve çökeceğinin teknik bilirkişi heyetince belirtilmiş olması, hasarlanan portal vinç raylarının temini, rayların yerleştirileceği beton zemin inşaatının yapılması ve rayların beton zemine döşenmesi işlerinin davacının sigortalısının sorumluluk alanında olması ve sigortalı firma tarafından dava dışı bir firmaya bu işlerin yaptırılması nedeniyle davalı şirketin davaya konu hasar konusunda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılma sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece sigorta sözleşmesinin rizikonun gerçekleşmesinden sonra tanzim edildiği, rizikonun gerçekleştiğinin sözleşmenin tanzimi öncesinde sigorta ettiren tarafından bilindiği, bu nedenle sigorta sözleşmesinin geçersiz olduğu, geçersiz sigorta sözleşmesine dayanılarak yapılan sigorta tazminatı ödemesinin davacıya halefiyet hakkı kazandırmadığı gerekçesine yer verilmiş ise de, jeran tarafından yapılan poliçe ile davacı poliçesinin teminat başlangıç ve süresinin aynı tarihleri kapsaması, ayrıca temlik mevcut olup belgesinin de dosyada bulunduğunun anlaşılması karşısında işbu değerlendirme yerinde bulunmamaktadır. Ayrıca, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda hasarın meydana gelmesinde davalının kusurunun bulunmadığından bahisle de davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafından bilirkişi raporuna karşı, daha önce alınan teknik rapordaki '' ... portal vinç için verilen tekerlek yükü değerlerinden raya dik maksimum yatay kuvvet değerinin (=23,4 kn) oldukça küçük alınmış olması, kesme kuvvetinin bulonlarla temele aktarılması, mevcut temel betonu kalitesinin düşük olması nedenleriyle portal vinç yürüme yolunda hasarlar meydana gelmiştir.'' şeklindeki tespit uyarınca davalının da hasarın meydana gelmesinde kusurlu olduğundan bahisle ciddi ve somut itirazlarda bulunulduğu anlaşılmakla, işbu itirazları karşılar şekilde ek rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.