muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5986, Karar No: 2016/3119, Tarih: 05.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5986 E.  ,  2016/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...'in olay tarihinde ........ Ana Bilim Dalı'nda doktor olarak görev yaptığı, eşi olan diğer sanık ...'in ise aynı ilde ...... Eczanesi'ni işlettiği, sanık ...'in bir kısım hastalara bilgileri dışında başka yerlerden ilaç temin edip verdiği halde, tanzim edilen reçetelerin sanık ...'in yetkilisi olduğu eczanede işlem gördüğü, bu kapsamda ..... isimli hastaya ait 18.08.2009 tarihli reçeteye sonradan 4 kalem ilaç eklemesi yapıldığı, ... adlı hastaya 30 tabletlik ilaç verilmesine rağmen reçeteye 90 tabletlik yazıldığı, 17 hastaya ait 20 reçete arkasında atılı bulunan imzaların hastaların elinden çıkmadığı, 5 hastaya ait reçetedeki imzaların sahih olmasına rağmen reçetelerde yazılı bulunan ilaçların kendilerine verilmediği ve 12 hastaya ait reçete arkasındaki imzaların hastaların eli ürünü olmadığı gibi yazılı ilaçların da hastalar tarafından alınıp kullanılmadığı ve belirtilen tüm reçetelerin sanık ... tarafından katılan kuruma fatura edildiği, bu şekilde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, hastaların; sanık ...'e muayene olduklarını, taburcu olurken veya tedavileri biterken hastanede sanık ... tarafından kendilerine ilaç verildiğini, ancak sanık ...... 'ın işlettiği eczaneye gidip ilaç almadıklarını beyan etmeleri ve bir kısım hastaların, reçetelere atılı bulunan imzaların kendilerine ait olmadığını belirtmeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu tüm reçetelere dayanak teşkil eden tedavi/tetkik evrakları getirtilerek reçetelerde yazılan ilaçların hastalara konulan teşhislere uygun olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor aldırılması, ...... isimli hastaya ait 17.08.2009 tarihli reçeteye sonradan 4 kalem ilaç eklemesi yapılıp yapılmadığı, iddianamenin (D) bendinde sayılı reçetelerin arka kısmında atılı bulunan imzaların sanık ...'in elinden çıkıp çıkmadığı ve (F) bendinde belirtilen 12 hastaya ait reçetelerin arka yüzünde ilaçları teslim alan kişiler adına atılı bulunan imzaların adları geçen şahıslar ile sanıklara ait olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu reçete asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadıklarının kararda tartışılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ile katılan ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8821, Karar No: 2016/8193, Tarih: 18.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8821 E.  ,  2016/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Vek.Av....

Dava dilekçesinde, eğitim hizmeti sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... çocuklar........Kurumlarında eğitim aldığını ancak hizmet sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için davalı hakkında takip başlatıldığını, davalının haksız ve kötüniyetli olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile yapılan icra takibinin ... yönünden 10.488,13 TL üzerinden devamına ancak davalı-borçlu tarafından yapılan kısmi ödemeler takip tarihinden sonra olduğu için takip giderlerinin takibe giren miktar üzerinden hesaplanması gerektiğinin kararda belirtilmesini, karşı tarafın %20'den az olmamak üzere icra-inkar tazminatının tahsilini istemiş; mahkemece, davanın kabulü ile .... sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, borçlunun ödemediği kısım olan 10.488,13 TL üzerinden icra takibinin devamına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesiyle; davalı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu dekontlarda davalı tarafından ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi seçilip, davacı okulun ticari defterleri, banka kayıtları ve davalı ile ilgili tüm kayıtlar ve dekontlar getirtilerek, davalının ne kadar borcu olduğunun belirlenip açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp oluşan uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17131, Karar No: 2013/15391, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17131 E.  ,  2013/15391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınarak incelenen Panayır Mahallesi 5954 ada 3 parsel arsa niteliği ile belediye tarafından anonim şirkete satılmış olup bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırmaktadır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Panayır Mahallesi 5954 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, dava konusu taşınmaz ile karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazın emsal olarak incelenen taşınmazdan % 15 oranında daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de, 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 130,85 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 652,18 TL'dir.

Emlak vergi değerleri, emsal olarak alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğunu göstermektedir. Buna göre, dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2817, Karar No: 2022/3907, Tarih: 23.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2817 E.  ,  2022/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.01.2019 tarih ve 2016/608 E. - 2019/79 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişki çerçevesinde müvekkilinin davalı şirketten mal aldığını ve karşılığında bazen avans olarak çek verdiğini bazen de mal tesliminde ödeme yaptığını, ancak davalı şirketin verilen çekler kadar mal göndermediğini, bu arada davalının müvekkilinin verdiği bazı çekler hakkında icra takibine giriştiğini belirterek müvekkilinin bu takiplere konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, icra dosyasına haciz baskısı ile ödenen paranın istirdatına ve davalının sebepsiz zenginleştiği miktarın müvekkiline ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosyanın 18/10/2018 tarihli celsede işlemden kaldırıldığı ve HMK'nın 150/1 maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle, HMK'nın 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK 120/1 maddesinde "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan tarafların, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirmedikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği",

Yasa'nın 150/4 maddesinde "dosyası işlemden kaldırılmış olan davanın, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebileceği",

Yasa'nın 150/5 maddesinde de "işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde yenilenmeyen davaların süresinin dolduğu gün itibariyle açılmamış sayılacağı" düzenlenmiştir.

Yasa'nın 150/4 maddesinde "dosyası işlemden kaldırılmış olan davanın, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebileceği",

Yasa'nın 150/5 maddesinde de "işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde yenilenmeyen davaların süresinin dolduğu gün itibariyle açılmamış sayılacağı" düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden 13.09.2018 tarihli oturumda taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gün ve saatini UYAP'tan öğrenmelerine karar verilerek duruşmanın 18.10.2018 gününe talik edildiği, 18.10.2018 günlü oturumda da taraf vekillerinin gelmedikleri, davalı vekilinin mazeretinin kabulüne, davalı vekilinin davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi halinde 18.10.2018 tarihi itibariyle dosyanın işlemden kaldırılmasına, duruşmanın 24.01.2019 gününe ertelenmesine karar verildiği, 24.01.2019 günlü oturumda taraf vekillerinin geldikleri, davalı vekilinin 18.10.2018 tarihi itibariyle davayı takip etmeyeceklerini bildirdiği, Mahkemece 24.01.2019 tarihli oturumda, geçmişe yönelik olarak 18.10.2018 tarihi itibariyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

Görüldüğü üzere 24.01.2019 günlü oturumda yerel mahkemece, geçmişe yönelik olarak 18.10.2018 tarihi itibariyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve aynı celsede davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup bu hal HMK 150 maddesi hükmünün açıkça ihlali niteliğinde bulunduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1216, Karar No: 2022/1549, Tarih: 24.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1216 E.  ,  2022/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3466, Karar No: 2020/4163, Tarih: 09.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3466 E.  ,  2020/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ- TESCİL-ŞERHİN İPTALİ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Çekişmeli taşınmaz hakkındaki tespite ... ile Hazinenin itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca taşınmaz tutanağının beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki evin ...'na ait olduğu belirtilmek suretiyle, taşınmazın Hazine adına tespitine karar verildiği belirtilerek, taşınmaz başında yapılan keşif sonrası dosyaya ibraz edilen ziraat, harita ve orman mühendisi bilirkişilerinin ortak raporunda taşınmaz üzerinde ev ile birlikte zeytin ağaçlarının da bulunduğu belirtildiğine göre, çoğun içinde az da vardır prensibi gereğince taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde 3402 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca muhtesat olarak gösterilmesine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalı birleşen dosya davacısı Hazinenin davasının reddine, davacı birleşen dosya davalısı ...’nun kadastro tespitine itiraz davasının reddine, 15.10.2013 tarihli komisyon kararı uyarınca taşınmazın üzerindeki ev ve zeytin ağaçlarının ...’na ait olduğuna dair şerh ile birlikte tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-birleşen dosya davalı vekili ve davalı-birleşen dosya davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının davacı-birleşen dosya davalısından alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4526, Karar No: 2012/19556, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4526 E.  ,  2012/19556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza gölgelik ve iskele yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın ıyteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, Imar Kanunu ve mevzuat içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın kıyı kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırlan içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye başkanlığına da duruşma günü bildi- rilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumu- nun tayin ve takdiri gerekirken, beraat karan verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yap- tırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykın, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6025, Karar No: 2023/714, Tarih: 08.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6025 E.  ,  2023/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adiye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Faktoring Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı ... Faktoring Hizmetleri A.Ş. bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılardan Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şti arasında ticari ilişki bulunduğunu, müvekkilinin bu davalıya alacağı mallar karışılığında 5 adet çeki avans olarak 17.01.2011 tarihinde verdiğini, bu çeklerin 126.045,29 TL'lik kısmı için herhangi bir mal verilmediğini, mallar istenildiğinde ise acze düştüğünü ve iflas erteleme davası açtığını söylediğini, çekleri de faktoring firmalarına vermek suretiyle kullandığını, dava konusu çeklerin diğer davalı faktoring şirketine cirolandığını belirterek müvekkilinin çekler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve çeklerin istirdadına, ödemek zorunda kaldıkları 12.12.2011 tarihli 15.000,00 TL bedeli, 17.01.2012 tarihli 16.500,00 TL bedelli çeklerin bedelinin istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Faktoring Hizmetleri A.Ş vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 119 uncu maddesine uygun olmadığını, davacının müvekkiline karşı aktif husumet hak ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu çekleri dava dışı Efe Galvano .... Ltd. Şti'nden faktoring işlemi dolayısıyla ciro yoluyla devraldığını, davacı şirkete karşı müvekkilinin dördüncü kişi konumunda bulunduğunu, müvekkilinin iyi niyetli ve meşru hamil olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şti'nin davacıya borçlu olduğunun anlaşıldığı, davalı faktoring şirketinin ise 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'un 18 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun (6361 sayılı Kanun) 38 inci maddesi gereğince basiretli iş adamı gibi davranmaları gerektiği, davalının bu yükümlülüğüne uygun davranmadığı, dolayısıyla iyi niyetli olduğunun söylenemeyeceği, davalı Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şti'nin acz içinde olup olmadığı, çeklerin bedelinin bulunup bulunmadığının basit bir sektör istihbaratıyla tespit etmesinin mümkün olduğu, bu nedenle kambiyo senetlerinin iyi niyetli üçüncü kişilere karşı illetten mücerret olması ilkesinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın kabulüne, davaya konu 12.12.2011 tarihli 15.000,00 TL bedelli çek tutarı, 17.01.2012 tarihli 16.500,00 TL bedelli çek tutarı ve 03/05/2012 tarihli 24.000,00 TL bedelli çek nedeniyle de 34.245,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine, 14.02.2012 tarihli 14.000,00 TL, 02/03/2012 tarihli 20.000,00 TL ve 04.04.2012 tarihli 20.000,00 TL bedelli çeklerden dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Faktoring Hiz. A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri