muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12684, Karar No: 2017/25807, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/12684 E.  ,  2017/25807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin ibar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur. İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, dosya kapsamı ve taraf tanıklarının beyanı karşısında, işverenin hakareti üzerine davacı işçi tarafından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. Nitekim, Dairemizin 17.04.2017 tarih 2017/7079 esas ve 2017/8776 karar sayılı dava dosyasında da aynı somut olay bakımından işçinin iş akdini haklı nedenle feshettiği ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiği kabul edilmiştir. Bu itibarla, ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18576, Karar No: 2012/11481, Tarih: 08.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18576 E.  ,  2012/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ..., ...,

... hakkında: Beraat Sanıklar ..., ..., ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 85, 62/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan, sanıklar ..., ..., ...'ın beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar ve şikayetçi vekili; sanıklar ..., ..., ...'ün mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafii, katılanlar ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Şikayetçi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Ölenin kardeşi olan şikayetçi ...'in, davaya katılan anne, babası ve diğer kardeşlerinin aksine, yargılama aşamasında duruşmaya katılıp, sanıklardan şikayetçi olduğuna dair ifadede bulunmamış ve davaya katılması yönünde bir karar verilmemiş olduğu; gerekçeli karar başlığında sehven katılan olarak gösterilmiş olmasının, şikayetçiye hükmü temyiz etme yetkisi kazandırmayacağı anlaşılmakla, şikayetçiyi temsile ilişkin vekaletname sunmayan, şikayetçi vekilinin şikayetçi adına yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Katılanlar vekilinin sanıklar ..., ..., ...'ın beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, olayda sanıkların kusurunun bulunmaması nedeniyle atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

C) Sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin sanıklar ..., ..., ...'ün mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mahkemece duruşmanın 24.05.2006 tarihli ilk oturumunda duruşma hakimi tarafından iddianamenin kabulü kararı okunup, açıklanmadan yargılamaya devam edilmesi, hükmün esasını etkilemeyen, usule ilişkin eksiklik olması; mahkeme zabıt katibi tarafından, 28.02.2008 tarihli iki sayfalık duruşma zaptının 1. sayfası imzalanmamış ise de, sözü geçen duruşma tutanağının her iki sayfasının hakim ve 2. sayfasının mahkeme zabıt katibi tarafından imzalanmış, sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında, tebliğnamedeki bu sebeplerden bozma öneren (1) ve (2) numaralı görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin eksik incelemeyle hüküm verildiğine; katılanlar vekilinin ceza miktarlarına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;ancak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin eksik incelemeyle hüküm verildiğine; katılanlar vekilinin ceza miktarlarına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;ancak,

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanıklar ..., ..., ...'e temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 85. maddesinin hangi fıkrası gereğince ceza tayin edildiğinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Katılanların kendilerini aynı vekille temsil ettirmeleri karşısında, lehlerine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan lehine ayrı ayrı 6 vekalet ücretine hükmedilmesi,

3- Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, hükmolunan vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. bendindeki “ TCK'nın 85. maddesi” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “ TCK'nın 85. maddesinin 1. fıkrası” ibaresinin yazılması; hükmün katılanlar yararına vekalet ücreti ödenmesine ilişkin 9, 10, 11, 12, 13 ve 14. bentleri hükümden çıkartılarak yerine “ Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklar ..., ..., ...'den eşit olarak alınıp, katılanlara ödenmesine,” paragrafının ilave edilmesi; hükmün yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin 8. bendindeki “ müştereken ve müteselsilen” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “sebebiyet verdikleri miktarda” ibaresi yazılması, hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D) Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

D) Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; sanık ...'ün Eti Bakır A.Ş. Küre İşletme Müdürlüğü Tesisler Müdürü ve Genel Müdür Yardımcısı, sanık ...'nin birim mühendisi, sanık ...'nin emniyet mühendisi, sanık ...'nun filtre ve kurutma teknisyeni, sanıklar ... ve ...'ın bant tesisi vardiya operatörleri olup, Eti Bakır A.Ş. Küre İşletme Müdürlüğü kurutma ünitesi bakır cevheri nakil konveyör bant kısmında çalışmakta olan 21 yaşlarındaki, bant kontrol temizlik işçisi ...'in, bant boyunca kontrolü sırasında, elindeki çekiç ile tambur civarında temizlik için çalışan banta müdahale etmek istediği sırada, çekici ve sağ kolunu çalışan banta kaptırıp bant ile tambur sistemi arasında sıkışarak beyin kanaması sonucu öldüğü olayda; sanık ...'ün görev ve sorumlulukları ile ölüm olayı arasında illiyet bulunmadığı, sanığa kusur izafesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3059, Karar No: 2020/428, Tarih: 17.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3059 E.  ,  2020/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 21. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı kısmen direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 24.03.2011 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının yurtdışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı .... (GAMA/davalı işveren) vekili 07.06.2011 tarihli cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, bazı işçilerin 20 yılı aşkın bir süreyi kapsayan ve GAMA Şirketinde olduğu ileri sürülen çalışmalarının hangilerinin müvekkili nezdinde olduğunun davacı tarafından dava dilekçesinde net olarak belirtilmediği için öncelikle müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, dava dilekçesinden anlaşılan davacının değişik işverenler nezdinde de çalıştığını ancak davanın sadece müvekkiline yöneltildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 19. İş Mahkemesinin 07.06.2013 tarihli ve 2011/312 E., 2013/519 K. sayılı kararı ile; davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri şahsi sicil dosyası, tanık anlatımları, 07.03.2013 tarihli bilirkişi ek raporu ve tüm dosya kapsamından davacının, hüküm altına alınan alacaklarla ilgili dönemde davalı ve davalının organik bağı bulunduğu işyerlerinde çalışmasını sürdürdüğü, ispat yükü kendisinde olan davalı tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat edilemediği, bu nedenle ödemeler dikkate alınarak davacının kıdem tazminatı talebinin kısmen kabulüne, ihbar tazminatı ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

7. Ankara 19. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

7. Ankara 19. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 09.02.2015 tarihli ve 2013/32791 E., 2015/4112 K. sayılı kararı ile, 1 nolu bentte sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra; 3 nolu bentte işçinin brüt ücretinin belirlenmesi noktasında eksik araştırma ve inceleme yapıldığı; 4 nolu bozma bendinde ise davacının en son Suudi Riyali ile çalışmasına rağmen ücretinin Amerikan Doları üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunun savunulduğu, mahkemece bu savunma üzerinde yeterince durulmadığı, davacının en son hangi işyerinde çalıştığı ve son ücretinin ne olduğu açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra sonuca gidilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmuş, direnmeye konu uyuşmazlık dikkate alındığında bozma kararının 2 nolu bendi ile de;

“…2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tespitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik iş yerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik iş yerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, iş yeri ya da iş yerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, iş yeri ya da iş yerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait iş yerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Mahkemece, davacı asıl isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, yargılama aşamasında sunulan belgelerle ilgili davacı asıl 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalı ve mahkemece geçerlilik denetimi yapılmalıdır. İşçinin imzasını taşımayan belgelere değer verilmemelidir.

İşçinin imzasını taşıyan, fesihten sonra düzenlenen ve savunma ile çelişmeyen, davaya konu hakların sayıldığı ibranamelere değer verilmeli, salt miktar içermemiş oluşu ibranamenin geçersizliği sonucunu doğurmamalıdır. Miktar içeren ibranameler ise makbuz olarak değerlendirilmelidir. Yabancı dildeki belgeler yönünden, hem Arapça hem de İngilizce bilen konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden yabancı dilde düzenlenen bu belgelerdeki ödemelerin hangi alacağa ilişkin olduğu hususunda denetime elverişli rapor alınmalı, tarafların ödeme belgelerine ilişkin itirazları ve davalının ödeme savunması ile ilgili belgelerin tümü birlikte değerlendirilmelidir.

Davacının aralıklı çalışmalarının herbirinin iş sözleşmesinin feshi ile sonlanıp sonlanmadığı belirlenmeli ve bu feshe göre işçiye kanuni haklarının ödenip ödenmediği tespit olunmalıdır. Feshe göre işçilik haklarının ödendiği belirlendiğinde, önceki çalışmalarının tasfiye edildiği kabul edilmeli ve tazminat hesabı açısından daha sonraki çalışma süresine eklenmemelidir. Ancak yapılan ödemelerin kanuni hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte zamanaşımı def'i sebebiyle zamanaşımına uğramamış dönem için belirlenen fark alacaklar, her bir dönem ücretine göre belirlenmeli ve istekler yönünden karar verilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, eksik hususlar tamamlanarak bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir…”

Gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

9. Ankara 21. İş Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2015/1664 E., 2016/94 K. sayılı kararı ile, Özel Daire bozma kararına uyularak bozma kararından sonra davacı vekilinin topluluk ve genel sağlık sigortasının giydirilmiş ücrete dâhil edilmesi isteklerinden vazgeçtiği, bundan sonra davacı asilin isticvap edildiği, miktar içeren ibranamelerin asıllarının Türkçeye tercüme edilmiş hali ile ibraz edilmesi sağlandıktan sonra ek rapor aldırıldığı, ek raporun uyulmasına karar verilen bozma kararına uygun olduğu, bozma kararının tarafların temyizi üzerine olduğundan usuli kazanılmış hak ilkesi, davacının ıslah talebinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması da gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. Ankara 21. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen 08.03.2016 tarihli ve 2015/1664 E., 2016/94 K. sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 19.09.2016 tarihli ve 2016/18854 E., 2016/19729 K. sayılı kararı ile; tarafların sair temiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra 3 nolu bozma bendinde davacının son ücretinin Suudi Riyali olarak ödendiği, alacağın Amerikan Doları üzerinden hükme bağlanmasının hatalı olduğu belirtilmiş olup direnmeye konu uyuşmazlığı oluşturan 2 nolu bozma bendinde ise;

“…2-Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı işçinin imzasını taşıyan, yabancı dilde hazırlanmış “final settlement and release” başlıklı ibranameler ve bir kısım yine yabancı dilde hazırlanmış makbuzlara itibar edilerek, belgelerde yazılı ödeme tutarları, kıdem tazminatı alacağından mahsup edilmiştir. Ne var ki, yabancı dili bildiği ispatlanmayan davacı işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgelerin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Davacı asil de, duruşmada alınan beyanında, uyuşmazlığa konu belgelerdeki ödemeleri kabul etmemiştir. Diğer taraftan, söz konusu belgelerdeki ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı hususu da davalı tarafça ispatlanamamıştır. Bu halde, bahsi geçen yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemesi gerekirken, aksi yönde kabulle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur …”

Gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

12. Ankara 21. İş Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2016/424 E., 2017/106 K. sayılı kararı ile; Özel Dairenin ilk bozma kararına değinilip bu karara uyulduğu belirtilerek ibraname ve makbuzların tamamının Türkçeye tercüme edilmiş şekilde dosyaya ibraz edilmesinin sağlandığı, davacının isticvap edilerek anılan belgelerdeki tarih, rakam ve imzasına itiraz etmediği ancak ödemelerin yapılmadığını belirttiği, aldırılan bilirkişi ek raporuna itibar edilerek verilen ikinci kararın taraflarca temyizi üzerine direnmeye esas bozma kararının verildiği, belgelerdeki tarihlerin evrensel dille yazıldığı, belgelerde final ya da total ifadelerinin bulunduğu, ödemelerin de Suudi Riyali üzerinden yapıldığı, serinin tüm davacılarının en az beş yıldan bu yana ve aralıklı olarak bir kısmı başka ülkelerde dâhil olmak üzere yabancı ülkelerde ve en son da Suudi Arabistan’da yıllarca çalıştıkları, çalıştıkları sürelerde yıllarca aylık ücretleri her zaman yabancı para cinsinden ve en son alarak da Suudi Riyali olarak ödendiği, yıllarca İngilizce ve Arapça yazılı havaalanlarından giriş-çıkış yaptıkları, aralıklı çalışmalarının bitiminde Türkiye’ye dönerken kendisine yapılan, tarihi Türkçe olan, ödeme miktarı da çalıştığı ve yıllardır aldığı para cinsinden olan, üzerinde de total veya final yazılı ödemelerin niteliğini bilmemesi ve anlayamamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, kaldı ki davacının isticvap edildiğinde imzasına veya rakamlara itiraz etmediği, ödemelerin kendisine yapılmadığını ifade ettiği, diğer bir deyişle belgelerde yazılı imzayı tarihleri ve rakamları inkâr etmediği, sadece yazılı ödemenin yapılmadığını belirttiği, ödemelerin banka kanalı ile yapılmasına dair Yönetmelik ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 420. maddesine değinildikten sonra serinin davacılarının iş sözleşmelerinin en son 2004, 2008 veya 2009 yıllarında feshedildiği, böyle olunca fesih tarihinde 6098 sayılı TBK’nın henüz yürürlükte olmadığından ödemelerin banka kanalı ile yapılmasının zorunlu olduğuna dair bir yasa hükmünün mevcut olmadığı, anlatılan bu nedenlerle uyulmasına karar verilen 09.02.2015 tarihli bozma kararının 2. bendinde aynen yazılı olduğu gibi, fesihten sonra düzenlenen ve savunma ile çelişmeyen ibranamelere değer verildiği, miktar, rakam ve tarih içeren, davacının imzasını taşıyan belgelerin de makbuz olarak değerlendirildiği, anılan ödeme belgelerine göre davacının işçilik haklarının tam olarak ödendiği belirlendiğinde o dönemin tasfiye edildiğinin kabul edildiği, eksik ödeme olduğunda tasfiye esası benimsenmekle birlikte zamanaşımı da nazara alınarak bozmaya uygun olan 15.01.2016 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek ve uyulmasına karar verilen bozma kararı gereği de yerine getirilerek hüküm kurulduğu, ancak 19.09