muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2584, Karar No: 2024/2983, Tarih: 20.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2584 E.  ,  2024/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/273 E., 2023/497 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen aidiyet ve tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının sigortalı olarak ilk defa 13.05.1984 tarihinde 10763 sicil numaralı işyerinde çalışmaya başladığını, SGK kayıtlarına isminin .... yerine .... olarak yazılmış olduğunu, bu nedenle işe giriş tarihinin yanlış tespit edildiğini belirtilerek; davacı ...’nun işe ilk giriş-sigortalılık başlangıç tarihinin 13.05.1984 olduğunun ve 3101015643961 sicil numarası ile kayıtlı hizmetlerinin tespitine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 10763.31 numaralı işyerinin Antakya Orman İşletme Müdürlüğü olduğu, 1984 yılına ilişkin kayıtların celbinin ve çalışma olgusunun saptanması ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2016/757 Esas, 2018/146 Karar sayılı kararıyla "davanın kabulü ile davacı ...'nun ....sigorta sicil numaralı 13.05.1984 tarihli işe giriş bildirgesi uyarınca sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 05.09.1984 tarihi olarak tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2019/2379 E., 2021/539 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2019/2379 E., 2021/539 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 22.11.2021 tarihli 2021/6562 Esas, 2021/14596 Karar sayılı kararıyla; "eldeki davada davacının istemi, her ne kadar 13.05.1984 tarihinin sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkin ise de, dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde, 05.09.1966 doğumlu olan davacı ...’nun, davaya konu 13.05.1984 tarihinde, dava dışı ... sicil sayılı dosyada işlem gören Antakya Orman Genel Müdürlüğü unvanlı işyerinde, işe başladığını belirtir işe giriş bildirgesinde, doğum tarihinin gün ay belirtilmeksizin, 1967 olarak yer aldığı, yine anılan işe giriş bildirgesindeki 3101015643961 sigorta sicil numarası üzerinden, dava dışı 10763 sicil sayılı dosyada işlem gören işverenlikçe 16 günlük sigortalı bildirim yapıldığı, ne var ki bildirime esas hizmet cetvelinde aynı sicil numarası üzerinden “...” ismine yer verildiği görülmekle, davaya konu uyuşmazlığın hem işe giriş bildirgesindeki doğum tarihinin düzeltilmesine, hem de anılan işe giriş bildirgesine dayalı olarak yapılan bildirimin, dolayısıyla bildirilen sigorta başlangıç tarihininin davacıya aidiyetinin istemine ilişkin olduğu anlaşılmakla, aidiyet uyuşmazlığına ilişkin olarak bildirimin yapıldığı işyeri bordro tanıkları da dinlenmek suretiyle, ayrıca davacının ad soyad ve doğum tarihine yönelik tashihine ilişkin idari bir tespit ya da davanın olup olmadığının tespit ve denetlenmesi anlamında, celp edilen davacının vukuatlı aile kayıt tablosu, ilk tesis ve nakilleri ile birlikte denetlendikten sonra, toplanan deliller ışığında varılacak sonuca karar verilmelidir." hususlarına işaret edilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulü ile;

Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı 10763.31 sicil numaralı işyerinden verilen ve ilk işe giriş tarihinin 13.05.1984 olduğu yazılan işe giriş bildirgesindeki doğum tarihinin, Bilal oğlu 05.09.1966 doğumlu ...'na (TC 211 399 948 62) ait olduğu ve bu nedenle,

3101015643981 sigorta sicil numarası ile bildirilen hizmetler ile 4101200303765 sigorta sicil numarası ile bildirilen hizmetlerin tamamının davacıya ait olduğunun tespitine,

Davacının ilk işe giriş tarihinin 13.05.1984 olarak kabulü gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

3101015643981 sigorta sicil numarası ile bildirilen hizmetler ile 4101200303765 sigorta sicil numarası ile bildirilen hizmetlerin tamamının davacıya ait olduğunun tespitine,

Davacının ilk işe giriş tarihinin 13.05.1984 olarak kabulü gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; denetim ve hükme elverişli olmayacak şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalılığın aidiyeti ve sigorta başlangıç tarihinin 13.05.1984 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21574, Karar No: 2019/10187, Tarih: 09.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21574 E.  ,  2019/10187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... Marketçilik Gıda Paz. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılar nezdinde reyon sorumlusu olarak en son net 1.200,00 TL ücretle çalıştığını, ücretin 930,00 TL’sinin bankaya yatırıldığını, 270,00 TL’nin elden verildiğini, 2014/Aralık ve 2015/Ocak ücretlerinin ödenmediğini, davalı ... A.Ş. yetkilileri tarafından kendisiyle birlikte 8-9 çalışana “manav reyonumuzu kapatıyoruz, sizinle 25.01.2015 itibariyle çalışmak istemiyoruz” denerek iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A.Ş., davacının diğer şirketin işçisi olduğunu, mağazalardaki manav reyonlarında konsinye mal satış sözleşmesi ile diğer davalı şirketin bağımsız bir ticari işletme olarak faaliyet gösterdiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının bu işveren şirkete ait olduğunu, davacıya ... tarafından herhangi bir ücret ödenmediğini, alt işveren ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı Aktif-Yolnak Ltd.Şti., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir gün işe gittiklerinde kendilerine manav reyonunun kapatıldığının söylenmesi üzerine iş sözleşmesinin sonlandırıldığı iddiasının tanık beyanları ile doğrulandığı, davalının davacının hizmet sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatı ödemeyi gerektirmeyecek şekilde feshettiğini ispatlayamadığı, davacının asgari ücretle çalıştığı, ödenmeyen alacakları bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalılardan ... Marketçilik Gıda Paz. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davalılar nezdinde reyon sorumlusu olarak çalışan davacı en son net 1.200,00 TL ücretle çalıştığını, ücretin 930,00 TL’sinin bankaya yatırıldığını, 270,00 TL’nin elden verildiğini iddia etmiştir. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücretle çalıştığı kabulü ile alacaklar hesaplanmışsa da, Dairemizden geçen bazı emsal dosyalarda aynı işyerinde farklı mağazalarda aynı işi yapan işçilerin daha fazla ücretle çalıştıklarının kabul edildiği görülmüştür. Hal böyle olunca işçinin meslek unvanı, meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceğinin, nitekim davacının 270,00 TL elden ödeme iddiasının doğru olup olmadığının araştırılarak ücret alacağı olup olmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla mesainin yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla mesai ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla mesai yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla mesai alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla mesai ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla mesai yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla mesainin belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla mesainin belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı davalılar nezdinde haftada 6 gün 8.00-21/21.30 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığını iddia etmiştir. Her ne kadar mahkemece ispat yükü davacıda olup, davalı işyerinde 3 işçinin dönüşümlü olarak çalıştığına dair tanık beyanı ve davalı marketlerin herkesçe de bilinen çalışma saatleri itibariyle davacının fazla çalışma için kendisi gibi dava açan tanık beyanlarını başka bir delille destekleyemediği, bir marketin açık olduğu saatlerde dönüşümlü olarak kısmi vardiya sistemli 3 işçinin çalışıyor olması ve 6 gün çalışıp 2 gün tatil yaptıkları, mağazanın da 08:00'dan 21:00’a kadar faaliyet gösterdiği çalışma düzenine göre fazla mesai yapmayı gerektirmediği gerekçesiyle bu talep reddedilmişse de; Dairemizden onanarak geçen emsal 2017/20108 Esas – 2019/3851 Esas sayılı dosyada fazla mesai alacağına hükmedildiği, nitekim vardiya olup olmadığına dair dosyada yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davalı işyerinde vardiya olup olmadığı tanıklar yeniden dinlenerek netleştirilmeli, işyeri kayıtları incelenerek emsal dosyalarda görüldüğü üzere yaz-kış ayrımı yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6711, Karar No: 2014/15202, Tarih: 03.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6711 E.  ,  2014/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 20/02/2014

Numarası : 2012/470-2014/138

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait iş yerinde 18.01.2011–08.12.2012 tarihleri arasında satış danışmanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 10.11.2012 ila 14.11.2012 tarihleri arasında dört gün üst üste işe gelmediğini, buna ilişkin tutanaklar tutulduğunu ve 14.12.2012 tarihinde davacıya ihtarname gönderilerek varsa mazeretini bildirmesinin istendiğini, davacının mazeret bildirmediği gibi işe gelmemeye devam ettiğini, bunun üzerine iş akdinin 25.11.2012 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının 05.04.2012 tarihinde vermiş olduğu ibraname ile tüm yasal hak edişlerini aldığını kabul ederek müvekkili şirketi ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş akdinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği, dosyaya sunulan ibranamenin çalışılan dönemde davacıdan alınmış olup bu sebeple geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, davacının fazla çalışmasına karşılık ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalıya ait iş yerinde fazla mesai yaptığını, ancak karşılığının ödenmediğini iddia etmiş; davalı ise, iş yerinde fazla mesai yapılması halinde karşılığının, işçilerin banka hesaplarına yatırılmak suretiyle ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının fazla mesai yaparak çalıştığı, ancak karşılığında ücretinin ödenmediğinin tespit edildiği gerekçesiyle çalışılan dönemin kısalığı, davalı tanığının da iş yerinde fazla mesai yapılarak çalışıldığını beyan etmesi ve davacının yaptığı işin niteliği göz önünde bulundurularak takdiri indirim yapılmaksızın fazla çalışma ücret alacağına hükmedilmiştir.

Davalı tarafça dosyaya sunulan, davacıya ait ücret bordrolarında, fazla çalışma ücreti tahakkuklarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davacının maaş hesabının bulunduğu ilgili banka şubesinden, davacının çalıştığı döneme ilişkin hesap hareketlerini gösterir banka kayıtlarını getirttirmek, ücret bordroları ile hesap hareketlerini karşılaştırmak suretiyle fazla çalışma ücretlerinin ödenip ödenmediğini tespit etmek ve ödeme yapılmışsa bu tutarı hesap dışı tutarak fazla çalışma alacağını hesap etmektir.

3- Kabule göre de, hesaplamalar tanık beyanlarına dayandırıldığı halde mahkemece, fazla çalışma alacağından takdiri indirim yapılmaması hatalı olup bozma nedeni teşkil etmektedir.

4- Davacı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları için yasal faiz uygulanmasını talep etmesine rağmen mahkemece, bu alacaklar yönünden en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi yerinde olmayıp hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17666, Karar No: 2011/14446, Tarih: 01.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/17666 E.  ,  2011/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrası uyarınca iddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 11.10.2006 tarihli ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürü- tülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetil- meden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18681, Karar No: 2014/1300, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18681 E.  ,  2014/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1160-2013/541

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının, İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.