muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12321, Karar No: 2015/12350, Tarih: 09.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12321 E.  ,  2015/12350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirmenin gerekleri yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, pamuk ve mısırın sulu şartlarda 2003 yılında dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesi istenilmesine rağmen, 2002 yılına ait veri listesinin gönderilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde esas alınan buğday, pamuk ve mısırın sulu şartlarda 2003 yılı itibariyle asgari ve azami verimi ile kilogram başına toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16872, Karar No: 2014/19734, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16872 E.  ,  2014/19734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2010/320-2012/151

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının ibraname imzalamasına rağmen sadece kıdem tazminatına ilişkin bordro bulunduğunu ileri sürerek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile fazla mesai ücreti talebinin kabulüne, diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, fazla mesai ücreti hesabında davalı Banka'dan celbedilen ID (Log Yönetim Sistemi) kayıtları ve giriş-çıkış saatlerini ve davacının imzalarını içeren günlük devam çizelgeleri, taraflardan bu belgeler hakkında diyecekleri sorularak, birlikte değerlendirilerek, bu kayıtların mevcut oldukları dönemler açısıdan dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

3- Fazla mesai ücreti hesaplamasında, 2008 yılı öncesi dönem için, ID kayıtları ve giriş çıkış saatleri ile davacının imzasını taşıyan devam çizelgelerinin mevcut olmadığı dönem açısından, davacı vekilinin ıslah talebine karşı davalı vekilinin süresi içinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunması gözetilerek, fazla mesai ücreti hesaplamasında esas alınabilecek dönem 23/01/2007 tarihinden sonraki dönemdir. 2008 yılı Ocak ayı öncesine ilişkin fazla mesai hesabına esass olabilecek yazılı belge dosyada mevcut değildir. Bu nedenle davacı vekilinin ıslah talebine karşı süresi içinde ileri sürülen zamanaşımı savunması gözetilerek, davacı şahitlerinin ve davalı şahidi D.. S..'un ortalama beyanlarına göre davacının 2008 yılına kadar geçen dönemde haftada 5 gün 09:00-20:00 saatleri arasında Çalıştığı, ayrıca ayda 2 Cumartesi günü de çalıştığı ve günlük 7,5 saatten 11 saate (dahil) kadar olan çalışmalarda ara dinlenmesinin 1 saat olduğu da gözetilerek fazla mesai ücreti hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4- Fazla mesai ücreti hesaplamasında, 2008 yılı sonrası dönem için, ID kayıtları ve giriş çıkış saatleri ile davacının imzasını taşıyan devam çizelgelerinin mevcut olmadığı dönem açısından, davalı şahidi D.. S..'un beyanlarına göre davacının haftada 5 gün, 09:00-20:00 saatleri arasında, 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

5- Genel tatil ücreti açısından, 2008 yılı sonrası için dosyadaki ID kayıtları ve giriş çıkış saatleri ile davacının imzasını taşıyan devam çizelgeleri hakkında diyecekleri taraflardan sorularak bu belgelere göre hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2634, Karar No: 2019/6401, Tarih: 29.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2634 E.  ,  2019/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09/01/2014 yerine, 19/01/2014 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10165, Karar No: 2013/15509, Tarih: 07.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10165 E.  ,  2013/15509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... Bankası tarafından müvekkiline verilen çek yapraklarının kayıp edildiğini, zayi ve iptal davası açıldığını, bu arada ... adet çek yaprağının 31.01.2011 tarihi ile doldurularak bankaya ibraz edildiğini, çekin bedelsiz olduğunu beyan ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin davacı tarafından borçlarına karşılık olmak üzere verildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının imzayı inkar etmediği, çekin bedelsiz olduğu veya akde aykırı olarak doldurulduğu iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ispat külfetinin davacı yanda olduğu gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 07.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21917, Karar No: 2015/370, Tarih: 15.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21917 E.  ,  2015/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı park halindeki araca davalıların maliki ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın çarpıp olay yerini terk ederek hasarlanmasına neden olduğunu, müvekkili tarafından sigortalısına 4.645,00 TL hasar bedeli ödendiğini, ödemenin rücuan tahsili amacıyla başlatılan takibe davalıların itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin aracının herhangi bir kazaya karışmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, hasar bedelinin kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, bilirkişi raporundaki yapılan ölçümler sonucunda ulaşılan kanaatin dosya kapsamına ve her iki araçtaki hasar durumuna uygun bulunmadığı, meydana gelen hasarın davalıya ait araç tarafından meydana getirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeni ile kasko sigorta sözleşmesine dayanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacıya kasko sigortalı araca, davalıların işleten-sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın çarpıp olay yerini terk ettiği iddiası ile tazminat talebinde bulunulmuştur.

Mahkemece davalıya ait araç üzerinde yapılan incelemede davalıya ait araçtaki hasarlar ile davacıya sigortalı araçtaki hasarların ve bulunduğu yerlerin karşılaştırıldığında; davacıya sigortalı araçta meydana gelen hasarın davalıya ait araç tarafından meydana getirildiği, davalıya ait araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davalı vekili, müvekkiline ait aracın davacıya sigortalı araca çarpmadığını, bu iddiaya ilişkin somut delillerin bulunmadığını, müvekkiline ait aracın eski bir araç olması ve ticari nitelikte kullanılması nedeni ile değişik yerlerinde hasar oluşabileceğini belirterek anılan bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Mahkemece davalı vekilinin itirazları doğrultusunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmadan, her iki araçtaki hasarların birbiri üzerine örtüştürüldüğünde mevcut hasarın oluşmayacağı, davacıya ait araçtaki hasarlardan davalının sorumlu olmadığı kabul edilerek karar verilmiştir.

Çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece uzman bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulması zorunludur. Trafik kazalarında kusur ve hasarın belirlenmesi uzmanlığı gerektiren konulardandır. O halde mahkemece, itirazlar doğrultusunda kusur ve hasar konusunda uzman bilirkişiden gerekçeli, ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzman bir bilirkişiden yeni bir rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik sair temyiz itirazlarının bozma neden ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/854, Karar No: 2016/9377, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/854 E.  ,  2016/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaz emsal karşılaştırması yapılarak değer tespiti yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaza ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenin emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde oranlama yapan bilirkişi raporu inandırıcı ve somut gerekçelere uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğü'nden, emsallerin satış tarihleri itibarıyla fiili imar sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parseller mi oldukları, değerlendirme yılındaki taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergisine esas Arsa Metrekare Rayiç bedelleri ilgili belediyeden istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi,

3-Taşınmazdaki irtifak hakkının hesabının taşınmazın tüm değeri üzerinden hesaplanması gerekirken sadece irtifak hakkı bedeli üzerinden hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9383, Karar No: 2007/11361, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9383 E.  ,  2007/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2004 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1.11.2001 tarihli ve üç yıl süreli hasılat kira ilişkisinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişilerin kira parası olarak saptadıkları 2.569,42 İngiliz Poundu davacı alacağına fiili ödeme tarihindeki Türk Lirasının ıslah tarihi olan 17.3.2005 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki 1.11.2001 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi 1.11.2004 tarihinde sona ermektedir. Olayda uygulanması zorunlu Borçlar Kanununun 287.maddesi hükmünce kira muayyen bir müddet için yapılmışsa sürenin bitmesinden 6 ay evvel ihbar yapılarak sözleşme fesih edilmezse akit yenilenmiş sayılır. Davalı kiracı fesih ihbarını bu süre geçtikten sonra 3.11.2004 tarihinde yaptığından 1.11.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi tecdit ile 1.11.2005 tarihine kadar uzamıştır. Dolayısıyla kiralayan bu dönemdeki kira parasını da isteyebilir.

Ancak, uzayan süreye rağmen davalı mecuru tahliye etmiştir. Tahliye tarihini kanıtlama yükü davalı kiracıdadır. Tahliye tarihi hakkında başka delil bulunmadığından kiralanandan eylemli bir olgu olan tahliyenin davalının davacıya kiralananın anahtarı gönderdiği ve onu temerrüde düşürdüğü 14.1.2005 tarihinde yapıldığının kabulü gerekir. Dolayısıyla, davalı 1.11.2005 tarihine uzayan kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira parasını 1.11.2004-14.1.2005 tarihleri arasında ödemek zorundadır. Böyle olunca mahkemenin anılan tarihler için kira parası takdir etmesinde bir yanılgı yoktur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının bütün, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere davalı kiracı uzayan kira döneminin 1.11.2004-14.1.2005 tarihleri arasındaki kira parasını sözleşme uyarınca ödemek zorundadır. Kiralanan 14.1.2005 tarihinde boşaltıldığından davacı davalı kiracıdan bu tarihten mecurun yeniden kiraya verilmesi için geçecek makul süre içindeki kira parasını da talep edebilir. Bilirkişilerce bu süre 1 ay olarak takdir edildiğinden davacının makul süre ile sınırlı kira parası isteminin de hüküm altına alınması gerekirken yanılgıya düşülerek eksik kira parası alacağına hükmedilmesi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2.bentte açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, 1. bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 3.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12861, Karar No: 2019/6827, Tarih: 01.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12861 E.  ,  2019/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

II.Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; İzmir Vergi Denetim Kurulunun 09.07.2014 tarihli, 16684 sayılı yazısında, ... San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği ancak şirket müdürü olan ...’ın 13.05.2011 tarihinde vefat etmesi nedeniyle suç duyurusu mütalaasında bulunulmadığı belirtildiğinden; suç konusu faturaları düzenleyen ... San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen şirketin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a)UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/14028 esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli, 2013/418 Esas, 2013/863 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 19.03.2019 tarihli, 2016/6326 Esas, 2019/2831 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; aynı vergi mükellefiyeti kapsamında aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin kendi içinde zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanarak tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.