muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18085, Karar No: 2015/462, Tarih: 19.01.2015

2)Mahkemece, trafik kazasında yaralanan ...’ın maluliyetine ilişkin ... ...Kurumundan alınan rapor yeterli bulunmadığından ...Kurumu 3. İhtisas Dairesinden maluliyet raporu alınması gerekmektedir.

3)Davaya konu kazayla ilgili davacıların dava dilekçesi ekinde sunulan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/14 D. iş sayılı dosyasında trafik polis memurundan alınan 11.02.2010 tarihli kusur raporuna göre, ... ... ... plakalı araç sürücüsü ...'ın %40 oranında, plakası tespit edilemeyen öğrenci servisi sürücüsünün %60 oranında ve yaya ...'ın %60 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında Prof. ...'dan alınan 06/01/2014 tarihli raporda yaya ...'ın %50 oranında, ... ... ... plakalı kamyonet sürücüsü İlhan’ın %25 oranında, plakası tespit edilemeyen öğrenci servis aracı sürücüsünün ise %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

İtiraz üzerine ...Kurumundan alınan 02/05/2014 tarihli raporda ise, davalı ... A.Ş.'ne sigortalı ... ... ... plakalı araç sürücüsü İlhan'ın %40 oranında, servis aracı sürücüsünün %60 oranında kusurlu olduğu, yaya ...'ın kusursuz olduğu bildirilmiş, mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden 02/05/2014 tarihli ATK raporu esas alınmıştır.

Bu itibarla, mahkemece, farklı kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporları arasında çelişkileri gidermek amacıyla, ... ve .... Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden kusur yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı Güvence Hesabı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Güvence Hesabına geri verilmesine 19.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14767, Karar No: 2016/3045, Tarih: 14.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14767 E.  ,  2016/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davaları sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, ortak mirasbırakanları ...'ın 223, 1575, 1478, 861, 860, 859, 731, 509, 504, 341 ve 222 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını üvey oğlu olan davalıya tapuda satış göstermek suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, murisin hasta ve bakıma muhtaç olduğunu sekiz yıl boyunca tüm bakım ve ihtiyaçlarının kendisi ve eşi tarafından karşılandığını murisin çok hakkın var diyerek taşınmazlardaki paylarını değerinden daha düşük bir bedelle devrettiğini, temliklerin bedelsiz olmadığını, yapılan işlemlerde muvazaa bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin hasta ve bakıma muhtaç olduğunun anlaşılması, bakım ve ihtiyaçlarının da davalı tarafından giderilmesi nedeniyle taşınmazlardaki paylarını davalıya devretmesinde haklı ve geçerli bir sebebinin bulunduğu muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...'ın paydaşı olduğu 223, 1575, 1478, 861, 860, 859, 731, 509, 504, 341 ve 222 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını 08/07/2013 tarihinde davalıya satış yoluyla temlik ettiği, murisin 18/07/2013 tarihinde ölümü üzerine geride mirasçı olarak davacıların kaldığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. (Türk Borçlar Kanunu'nun 237.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Diğer taraftan; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davaların, taşınmazların aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür davalarda, 6100 sayılı HMK’nin 120. (1086 sayılı HUMK’un 413. maddesi) ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 16. maddesi uyarınca; dava değerinin ve buna göre alınacak harcın çekişme konusu taşınmazın değerine göre belirleneceği kuşkusuzdur. (4.3.1953 tarih 10/2 Sayılı İ.B.K.)

Ayrıca; 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. Adı geçen Kanununun 30. maddesinde ''... muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o celse için muhakemeye devam olunur; takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz, HUMK’nun 409. (HMK'nun 150.) maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece öncelikle yapılacak keşif ile temlik edilen taşınmazlardaki payların temlik tarihi ve dava tarihi itibariyle değerlerinin saptanması, davacıların miras payları da gözetilmek suretiyle keşfen saptanacak dava değeri (dava tarihi itibariyle) üzerinden varsa eksik kalan peşin harcın tamamlattırılması, tamamlandığı takdirde muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı olarak gerekli araştırma ve incelemenin eksiksiz yapılması, tarafların toplanan ve toplanacak tüm delilleri birlikte değerlendirilmek suretiyle, mirasbırakanın davalıya yaptığı temliklerin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar gözardı edilerek noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4661, Karar No: 2009/1683, Tarih: 24.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4661 E.  ,  2009/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... adına kayıtlı, davalı ... idaresinde bulunan aracın, müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu, 3.500.-YTL yol giderleri ve tedavi gideri, çalışamaması nedeniyle uğradığı 5.000.-TL maddi kayıp nedeniyle 8.500.-YTL maddi, 20.000.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, duruşmalara katılmamışlar, savunma yapmamışlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 450.00.-YTL tedavi giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 1.818.48.-YTL gelir kaybı ve 5.000.-YTL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Sayin Bereketli tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve

kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 304.70.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 24.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/466, Karar No: 2011/2425, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/466 E.  ,  2011/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 09.12.2009

No : 370-333

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kredi borçlusu ve kefiller hakkında, kredi alacağının tahsili için 4.2.2009 tarihinde yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi kök ve ek raporuna göre takipten sonra yapılan ödemeler de düşüldükten sonra son ödeme tarihi 31.03.2009 itibari ile belirlenen alacak üzerinden itirazın iptaline takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle icra takibinden sonra itirazın iptali davası açılmasından önce borçlu tarafından yapılan ödemenin borçdan düşülmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Borçlu icra takibinden sonra 27.02.2009, 04.03.2009 ve 31.03.2009 tarihinde kısmi ödemeler yapmıştır. İtirazın iptali davası ise, 04.05.2009 tarihinde açılmıştır. Bu durumda alacağın varlığının dava tarihi gözetilerek belirlenmesi gerekirken son ödeme tarihi 31.03.2009 tarihi itibari ile alacağın belirlenmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazının reddine, (2) nolu bente açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazının reddine, (2) nolu bente açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemece bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum. 24.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2021/13990, Karar No: 2021/19228, Tarih: 11.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13990 E.  ,  2021/19228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.09.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11.05.2013 günü yeniden işlemeye başladığı ve olay tarihinde sanığın sayacın çengelini düşürmek suretiyle kaçak elektrik kullanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı Kanun'un 491/ilk, 522. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 163/3. maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 522. maddelerindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/3-4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 522. maddelerindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, 21.04.2005 olan suç tarihi ile 22.09.2020 olan karar tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3443, Karar No: 2008/6502, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3443 E.  ,  2008/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Çoban tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bilirkişi raporlarında emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olmakla bu raporlara itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Devlet İstatistik Enstitüsü toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1599, Karar No: 2010/5018, Tarih: 16.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1599 E.  ,  2010/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 16.3.2010 günü temyiz eden davalı ile vekili tebligata rağmen gelmedi. Gelmeyen davalı vekili Av...gönderdiği ancak vekaletnamesinde tevkil yetkisinin bulunduğu görüldü. Mazeretinin reddine karar verildi. Karşı taraf davacı vekili Av. ..ç geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 750.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.03.2010 (Salı)

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/14578, Karar No: 2016/11336, Tarih: 08.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/14578 E.  ,  2016/11336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 22/04/2012 tarihinde müvekkili ...'in maliki ve işleteni ...'e ait olan ... plakalı araç ile ... köyünden ... beldesine doğru giderken ....Kum Ocaklarının olduğu bölgede kum ocağı nedeniyle yol üzerindeki kum ve mucurdan kaynaklı olarak aracın kayarak kontrolün kaybedilmesi ile yol kenarındaki banketin çok derin ve tehlikeli olması, yol kenarında bariyer bulunmaması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin ilk tedavisinin .... Devlet Hastanesi'nde tamamlandığını daha sonra ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiğini, tüm tedavi ve müdahalelere rağmen yardımcı cihaz olmaksızın ayağa kalkamadığını, çalışamaz hale geldiğini genital duyusunu kaybettiğini, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nden verilen 05/11/2012 tarihli rapora göre %93 oranında engelli hale geldiğini, olayla ilgili kaza tespit tutanağının düzenlendiğini, müvekkilinin çalışamaz hale geldiğini, henüz yaşının genç olması nedeniyle maddi kazanımdan kayba uğradığını, kazadan sonra manevi olarak yıprandığını ve çok acı çektiğini, bu nedenle manevi tazminat talep ettiklerini, tüm bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL manevi tazminat ile miktar belirlenebilir olmadığından şimdilik iş gücü kaybı için 2.000,00 TL ile yine miktar belirlenebilir olmadığı için

ödenmeyen tedavi ve bakım giderleri için 500,00 TL olmak üzere toplam 2.500,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; öncelikle davaya zamanaşımı itirazında bulunduklarını ve davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini talep ettiklerini, kazanın meydana geldiği bölgedeki tüm yollar idaresinin sorumluluk alanında kalmadığı için husumet itirazında bulunduklarını, husumet ve zamanaşımı itirazının kabul görmemesi halinde ...'nün meydana gelen kazada hiçbir kusuru ve sorumluluğu bulunmadığını, söz konusu kazanın tamamı ile müşteki şüphelinin dikkatsiz ve özensiz davranışı neticesinde meydana geldiğini dolayısıyla müşteki şüpheli dışında başka bir kimseye atfı kabil kusur ve sorumluluk haliniin somut olayda mevcut olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.