muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/306, Karar No: 2014/3638, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/306 E.  ,  2014/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandrıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesini 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün resmi nikâhlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04.11.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15373, Karar No: 2014/2733, Tarih: 13.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15373 E.  ,  2014/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Eylem görevi kötüye kullanma kabul edilerek mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Tapu Sicil Müdürlüğünde memur olarak görev yapan ve harç tahsil yetkisi bulunmayan sanığın, kendilerine miras kalan taşınmazlar nedeniyle intikal ve taksim işlemi yaptıracak katılanlara "işleminizi ben hallederim, 2000 TL harç masrafı olur, 500 TL de ben alırım" dediği, katılanların da harç tahsil yetkisi bulunmadığını bildikleri halde bürokratik işlemlerden kurtulmak ve işlerinin kısa sürede bitmesini sağlamak saikiyle toplam 2.500 TL parayı verdikleri, sanığın intikal ve taksim harçları tutarı 1.114,20 TL'yi resmi senede yazmasına rağmen vergi dairesi veznesi veya banka hesabına yatırmadan işlemleri tamamlayarak mirasçılara tapularının verilmesini temin ettiği şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda, eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 257/3 delaletiyle 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla TCK'nın 257/1. maddesindeki yaptırım sanık lehine değiştirilmesine rağmen bu fıkraya atıfta bulunan ve eyleminin uyduğu 3. fıkrada aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın sanık aleyhine sonuç doğurduğu, yine hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile TCK'nın 257/3. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de; bu tarih itibariyle eyleminin, 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 252/2. maddesinde düzenlenen suça dönüştüğü ve bu düzenlemenin de aleyhe olduğu, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Ancak;

Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin alt sınırdan ceza tayinine ilişkin uygulama ve takdiri de gözetilerek hüküm fıkrasına “Sanığın suçu TCK'nun 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmakla, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısı olan 6 ay süreyle bu hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26164, Karar No: 2023/7693, Tarih: 08.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/26164 E.  ,  2023/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/650 E., 2021/240 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile birleşen dava dosyasında davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; müvekkilinin yevmiye karşılığı davalılardan ...’a ait araçla bu davalının istemi üzerine kullandığı araca ...’ın kullandığı aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu ağır şekilde yaralandığını, asıl davadaki davalıların ...‘ın mirasçıları, ...’un ise işveren olduğunu, birleşen ilk davadaki davalıların ise kazaya karışan araçların ve çekicinin zorunlu ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduklarını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 85.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, birleşen davada şimdilik 120.000 TL maddi tazminatın temerrüt faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini asıl davada 150.000,00 TL, birleşen dava da 150.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilleri; açılan davanın yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; kazanın oluşumunda müvekkiline ait aracı kullanan davacının hiçbir kusuru bulunmadığını, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, davacının sadece kendisine araç bakma düşüncesi ile bu aracı aldığını ve bununla seyahat ederken bu kazanın meydana geldiğini, bu kazanın oluşumunda davacının bizzat kusuru olmadığı gibi müvekkili ...'un da ne işveren ne de aracın işleten sıfatı ile bir sorumluluğunun bulunmadığını, karşı araç sürücüsü ...'ın kusuru ile illiyet bağının kesildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili; müvekkili şirketin ...'a ait ... plakalı kamyonetin kasko sigortası ile sigortalı olduğunu, davacının da bu aracın sürücüsü olduğunu, müvekkili şirketin poliçe kapsamında davacı vekiline 7.100,00 YTL ödemenin 29.09.2006 tarihinde yapıldığını ve ibraname aldığını, davacı vekilinin dilekçesinde kasko poliçesindeki ihtiyari mali mesuliyet sigortasına istinaden müvekkili şirketin davacıya karşı hiçbir sorumluluğunun kalmadığını, talebin haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Allianz Sigorta A.Ş. vekili; ... plakalı aracın şirketleri nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (...) poliçesi ile sigortalı olup bu poliçeden dolayı sorumluluklarının poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu, poliçeye müstenit müşterek müteselsil sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limitiyle sınırlı olup masraf ve vekalet ücreti sorumluluklarının da bu miktara isabet eden oranda olduğunu, davacı tarafça kusurun ve zararın kanıtlanması gerektiğini, kanıtlanmaması halinde şirketlerinin de sorumluluğunun olmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı İsviçre Sigorta A.Ş. (Devrolunan ...) vekili; kazaya karışan ... plaka sayılı aracın müvekkili şirket nezdinde ihtiyari mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olduğunu, müvekkili şirketin poliçeden kaynaklanan sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olup poliçe teminat limitinin 20.000,00 TL olduğunu, müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve gerçek zararın tazmini ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşmemiş ve davanın açılmasına sebebiyet vermemiş bulunan müvekkili şirket aleyhine yargılama giderine, faize ve vekalet ücretine hükmolunmamasına, hükmolunması halinde müvekkili şirketin sorumlu olduğu poliçe limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı dikkate alınarak yargılama giderine faize ve vekalet ücretine hükmolunması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2012 tarihli ve 2006/372 Esas, 2012/595 Karar sayılı kararıyla; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının olayda kusurunun bulunmadığı, % 76 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davalı ... ile davacı arasında adam çalıştıranın sorumluluğu ya da işçi işveren ilişkisi bağlamında bir ilişkinin bulunmadığı, bu davalının olayda bir kusurunun olmadığı, manevi tazminat istemi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davalılardan ... hakkındaki davanın reddine, davacının davalı ... şirketleri aleyhine açtığı manevi tazminat davalarının reddine, 164.888,40 TL maddi tazminatın davalı ... şirketleri için dava tarihinden, haklarındaki maddi tazminat davası kabul edilen diğer davalılar için ise haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar sigorta şirketleri ve ... mirascılarından müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı ... Allianz Sigorta A.Ş nin sorumluluğunun ... plakalı araca ait 21.10.2005 başlangıç tarihli ve 00501337 poliçe nolu ... poliçesinden dolayı ve bu poliçe teminat limiti ile sınırlı olduğunun, davalı ...Ş nin sorumluğunun ... plakalı aracın 2554-K-4555303 nolu ticari kasko poliçesindeki teminat limiti ve ... plakalı araca ait ... nin teminatı aşan kısmı ile sorumlu olduğunun, davalı Ergo Sigorta A.Ş nin ( İsviçre Sigorta AŞ) sorumluluğunun ... plakalı araca ait 850076 nolu ihtiyari mali mesuliyet sigortasından dolayı bu poliçe teminat limiti ile ve ... plakalı araca ait ... poliçesinin teminatı aşan kısım ile sorumlu olduğunun tespitine, 85.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... mirascıları davalılar Gülcihan, Seyhan, Nuh, Tuğba,Adem ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2012 tarihli ve 2006/372 Esas, 2012/595 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ...-Allianz Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2012 tarihli ve 2006/372 Esas, 2012/595 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ...-Allianz Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 17.09.2015 tarihli ve 2014/8817 Esas, 2015/9395 Karar sayılı kararıyla; davalı ... şirketleri yönünden poliçe limitleri ve sorumluluk miktarları açıkça belli edilmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmiş olup davalı ... şirketlerinin hukuki durumu ayrı ayrı değerlendirilerek sorumluluk miktarları belli edilerek infazı kabil bir karar verilmesi, yine davacı vekilince davalı ... şirketlerinden manevi tazminat isteminde bulunulmadığı halde mahkemece bulunulmuşçasına bu kalem istem yönünden ret kararı verilmesi, davalı ... şirketleri yönünden kazaya karışan araçların ticari olması da nazara alınarak istem gibi reeskont faizine karar verilmemesi, ... Genel Şartları`nın 12/4'üncü maddesi uyarınca, hükmolunan tazminat sigorta bedelini geçerse, sigortacı yargılama giderleri ile avukatlık ücretini sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde ödemekle yükümlü olduğu gözetilerek karar verilmesi gereğine değinilmiş ve karar davacı ve davalı ...-Allianz Sigorta A.Ş yararına bozulmuş, davacı vekilinin, davalılardan ...’a ve manevi tazminata ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün, anılan davalı ve tazminat kalemi yönünden onanmasına, davacı vekili ile davalı ...-Allianz Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyarak Verdiği Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararı ile; davacının asıl dava dosyası ve birleşen Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/260 Esas sayılı dava dosyasında davalı ... aleyhine açtığı maddi ve manevi tazminat davalarının ayrı ayrı reddine, davacının asıl dava dosyası ve birleşen Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/260 Esas ve yine birleşen Ünye 2 Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/524 Esas sayılı dava dosyası ile davalı ... dışındaki diğer tüm davalılar aleyhine açtığı maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 164.888,40 TL maddi tazminatın davalı gerçek kişilerden haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, davalı ... şirketlerinden dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline, davalı ... şirtketlerinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlandırılmasına, davacının fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, davacının davalı gerçek kişiler aleyhine açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 85.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte ... mirasçıları, davalılar ..., ..., ..., ..., ...(Ünlü), ..., ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

C. İkinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ile davalı İsviçre (Ergo) Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 27.05.2019 tarihli ve 2016/16473 Esas,2019/6759 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden bozmaya uyulmasına rağmen bozulan ilk karar ile eldeki temyize konu karar arasında hüküm fıkrası yönünden bir farklılık olmadığı, davalı ... şirketlerinin hukuki durumu ayrı ayrı değerlendirilerek sorumluluk miktarları belli edilerek infazı kabil bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerektiği, davalı ...Ş. yönünden adı geçen davalı tarafından davacıya zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında 7.100,00 TL ödediği ve bu ödemenin de davacının kabulünde olduğu, davacının talebinin aslında ... kapsamında bir talep olduğu ve davacının zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yönünden herhangi bir talebinin bulunmadığı, bu nedenle davalı ....nin kazanılmış hakları korunarak, ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında 10.000,00 TL ile sorumlu olduğuna karar verilmesi gerektiği, davalı İsviçre (Ergo) Sigorta AŞ vekilinin temyiz itirazları yönünden ise; davalı ... şirketinin ... plakalı aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı konumunda olduğu, bu halde ancak 3. kişilere karşı sorumluluğunun bulunduğu, özetle eldeki davada davalı ... şirketinin ... plakalı aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olarak sorumluğunun bulunmadığı, ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı bulunduğu sürücüsü tam kusurlu olan ... plakalı araç nedeniyle tazminat sorumluluğunun da 20.000,00 TL ile sınırlı olduğu, bu halde mahkemece, davalı ... şirketi tarafından davacıya ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçesi kapsamında 18.050,00 TL ödeme yapıldığı ileri sürülmekte olup, ödeme hususu da değerlendirilerek, davalı ... şirketinin sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, kabule göre de; ilk bozma ilamında onanarak kesinleşen, davalılardan ... ve manevi tazminatla ilgili yeniden hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçeleri ile karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar