muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1056, Karar No: 2025/6299, Tarih: 08.04.2025

2. İki numaralı isteme yönelik incelemede;

Anayasanın 141/3. maddesinde belirtildiği üzere, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerekmektedir.

5271 sayılı Kanun'un “Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinde; (1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62 nci maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.” hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun’un 289. maddesinin (g) fıkrasında da hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık halleri arasında sayılmıştır.

İncelenen somut olayda; sanığın hangi sözlerle şikayetçilere hakaret ettiği gerekçede açıklanmadan sadece iddianamede belirtilen sözlerle hakaret ettiğinin belirtildiği, ayrıca sanığın yine aynı sözleri tehdit maksadı ile silahlı tehdit eylemi öncesinde gerçekleştirdiğinden eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturduğunun gerekçede açıklandığı, bu suretle gerekçe gösterilmeden hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilerek hükümde karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Üç numaralı isteme yönelik incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e, 35. maddeleri gereğince hükmolunan 135 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 112 gün adli para cezası yerine 150 gün adli para cezası tayin edilerek aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 2.240,00 TL adli para cezası yerine, 3.000,00 TL adli para cezasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesi Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Bir nolu isteme yönelik kanun yararına bozma istemi ile ilgili Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki iki ve üç nolu düşünceler yerinde görüldüğünden kanun yararına bozma istemlerinin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Bir nolu isteme yönelik kanun yararına bozma istemi ile ilgili Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki iki ve üç nolu düşünceler yerinde görüldüğünden kanun yararına bozma istemlerinin KABULÜNE,

3. Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarına ilişkin Enez Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/86 E., 2022/17 K. sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. Üç numaralı istem yönünden; bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca, Yargıtay tarafından düzeltilmesi gerektiğinden sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e, 35 maddeleri gereğince belirlenen 135 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi 1/6 oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 112 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL üzerinden hesap edilerek 2.240,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

5. İki numaralı istemle ilgili 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8018, Karar No: 2013/15616, Tarih: 25.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8018 E.  ,  2013/15616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyleki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz mal üzerinde ahşap ev ve ahır olup yasal değerlendirme yönünden bina ve yapı niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun, Kıymet Takdiri Esaslarını düzenleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının bina ve yapılara ilişkin (h) bendi gereğince, değerlendirme tarihindeki resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı oranı belirtilerek

tutarının düşülmesi ve bedel tesbitine etkisi olan diğer objektif ölçüler de gözönünde tutularak 4. fıkrada açıklandığı gibi her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı dayanaklarıyla gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırmasız elatma bedelinin tesbit edilmemiş olması,

3) 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

3) 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/475, Karar No: 2005/511, Tarih: 21.09.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/9-475 E.  ,  2005/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Konya İş Mahkemesi |

| **Günü** | : | 24.03.2005 |

| **Sayısı** | : | 1095-292 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki “*işe iade*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.03.2004 gün ve 2004/131 Esas, 2004/170 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 01.11.2004 gün ve 2004/8628-24546 sayılı ilamı ile;

*(...Davacı, hizmet akdinin geçerli bir nedene dayanmadığını belirterek, 4857 sayılı kanunun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadeye, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için ücret alacağına karar verilmesini talep etmiştir.*

*Mahkemece akdin feshinin 1475 sayılı Kanunun 17.maddesi ile yine son değişiklik olan 4857 sayılı Kanun’daki koşullara uygun olmadığı, feshin haksız olduğu belirtilerek dava kabul edilmiştir.*

*Dosya içeriğine göre davalı kurum sektörde oluşan yoğun rekabet, yönetsel ve yapısal değişiklikler, teknolojik gelişmeler ve nitelikli, ileri teknolojiyi kullanan personele gereksinimi gibi nedenler ileri sürmektedir. Bu nedenler ileri sürülürken sadece komisyon kararına dayanılmaktadır. Davacının ya da emekli edilenlerin çalışmasına gereksinim duyulmadığına, çoğunluğu teknisyen olan bu kişilerin yeni teknolojiyi kullanamadıkları konusunda yeterli bir inceleme ve araştırma yapılmış değildir. Öncelikle işverenin feshe gerekçe gösterdiği rekabet yapabilme ve yeni teknolojiyi kullanma yüksek eğitimli, teknolojiyi kullanan kaliteli personele gereksinimi olup olmadığı, iş sözleşmesi feshedilen davacının bu nitelikleri taşıyıp taşımadığı, hizmetine gereksinim bulunup bulunmadığı somut şekilde işçinin sicil dosyası incelenerek araştırılmalı, bu hususta, telekomünikasyon ve iletişim konularında uzman, tarafsız bilirkişilerden rapor alınmalı, buna göre feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlendikten sonra karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır**...**)*

Gerekçesiyle oybirliği ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**A-Davacının isteminin özeti;** Davacı vekili, davacının, İş Kanunu kapsamında çalışmakta iken iş akdinin 14.2.2004 tarihinde feshedildiği, feshin 4857 sayılı İş Kanununun 20. maddesi uyarınca geçerli bir sebebe dayanmadığını belirtilerek; *“feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için ücret alacağına”* karar verilmesini istemiştir.

**A-Davacının isteminin özeti;** Davacı vekili, davacının, İş Kanunu kapsamında çalışmakta iken iş akdinin 14.2.2004 tarihinde feshedildiği, feshin 4857 sayılı İş Kanununun 20. maddesi uyarınca geçerli bir sebebe dayanmadığını belirtilerek; *“feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için ücret alacağına”* karar verilmesini istemiştir.

**B-Davalının cevabının özeti;** Davalı vekili, davacının tüm yasal hakları verilerek iş akdinin feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını savunmuştur.

**C-Yerel Mahkemenin Kararının Özeti;** Yerel mahkemece, iş akdinin feshinin yasada sayılı koşullara uygun olmadığı gerekçesi ile *“davanın kabulüne*” karar verilmiştir.

**D-Temyiz Evresi ve Direnme;** Hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıya aynen alınan gerekçeyle bozulmuş, yerel mahkeme bu bozmaya karşı *“**önceki kararda direnilmesi gerekmiştir”* denilerek, direnme kararı vermiştir.

**E-Maddi Olay:** Davacı işçi, davalı şirkette çalışmakta iken, işverence iş akdinin 14.02.2004 tarihinden geçerli olmak üzere feshedildiği, davanın yasal süre içinde açılmış olduğu görülmektedir.

**F-Gerekçe;** 4857 sayılı İş Kanununun “*Fesih bildirimine itiraz ve usulü”* nü düzenleyen 20.maddesi;

“*İş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir.Toplu iş sözleşmesinde hüküm varsa veya taraflar anlaşırlarsa, uyuşmazlık aynı sürede özel hakeme götürülür.*

“*Feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.*

“*Dava seri muhakeme usulüne göre iki ay içinde sonuçlandırılır, mahkemece verilen kararın temyizi halinde Yargıtay bir ay içinde kesin olarak karar verir.*

“*Özel hakemin oluşumu çalışma esas ve usulleri bu yönetmelikle belirlenir*.”

Hükmünü getirmiştir.

Genel Kurulun önüne gelen uyuşmazlıkta ön sorun, 4857 sayılı İş Kanununun 20/3.maddesinde yer alan “*mahkemece verilen kararın temyizi halinde Yargıtay ilgili Dairesinin vereceği kararın kesin olması*” kuralından ne anlaşılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Anılan düzenlemede yer alan, iş akdinin feshinin geçersizliğine ilişkin olarak açılacak bir davanın seri yargılama usulüne göre kısa süre içerisinde sonuçlandırılması düşüncesi, işçinin emek gelirinden olanaklar ölçüsünde en kısa süre yoksun kalması ilkesinden doğmuş, bu nedenle de Yargıtay Özel Dairesince verilecek kararın kesin olması amaçlanmıştır.

Anılan düzenlemede yer alan, iş akdinin feshinin geçersizliğine ilişkin olarak açılacak bir davanın seri yargılama usulüne göre kısa süre içerisinde sonuçlandırılması düşüncesi, işçinin emek gelirinden olanaklar ölçüsünde en kısa süre yoksun kalması ilkesinden doğmuş, bu nedenle de Yargıtay Özel Dairesince verilecek kararın kesin olması amaçlanmıştır.

Benzer nitelikteki düzenlemelere; 2821 sayılı Sendikalar Yasasının 4.maddesi, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanununun 3, 12, 15 ve 60. maddelerinde de yer verilirken iş hukukuna yön veren temel ilke ve düşüncelerden hareket edildiği, Hukuk Genel Kurulu’nun 13.03.1985 gün 1984/9-834 Esas ve 1985/201 Karar sayılı kararında da, benzer bir konunun ele alındığı görülmüş ve 2822 sayılı Kanunun 15. maddesinde yer verilen *“Yargıtay’ca ... kesin karara bağlanır.”* hükmü ile yasa koyucunun burada bozma kararına karşı direnme yolunu kapamayı amaçladığının vurgulandığına işaret edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, kesin karar verme hususundan, Yargıtay Özel Daire kararının kesin olduğu, bunun için de direnmeye konu edilemeyeceğini kabul etmek gerekir. Yasa koyucu burada açıkça, “*Yargıtay’ca kesin olarak karara bağlanır*” demek suretiyle, bozma kararına karşı direnme yolunu kapamış bulunmaktadır.

O halde Özel Dairenin bozma kararına bu nedenle uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 21.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/267, Karar No: 2023/367, Tarih: 13.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/267 E.  ,  2023/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2038 E., 2022/2081 K.

DAVA TARİHİ : 05.10.2020

2. BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 18. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/313 E., 2021/93 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2020

3. BİRLEŞEN DAVA

MAKEMESİ : ... 23. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/594 E., 2021/38 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2020

4. BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/606 E., 2020/852 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2020

5. BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesini

SAYISI : 2020/614 E., 2020/851 K.

DAVA TARİHİ : 01.10.2020

6. BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 7. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/308E., 2021/63 K.

DAVA TARİHİ : 28.09.2020

7. BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 35. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/81 E., 2021/124 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2020

8. BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 35. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/584 E., 2020/901 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2020

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Asıl ve birleşen davalar bakımından davacılar vekilleri

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davalar bakımından davacılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalar bakımından davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı ... Asfalt Fabrikaları Sanayi ve Ticaret AŞ (İSFALT AŞ) vekili dava dilekçesinde; davalı Tüm Belediye ve Genel Hizmet İşçileri Sendikasının (...) müvekkili Şirkette toplu ... sözleşmesi yapmak üzere 04.11.2019 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına (Bakanlık) başvurduğunu, Bakanlığın tam 324 gün sonra, müvekkili Şirketin hükmi şahsiyeti, işyeri kayıtları, çalışan sayıları ve üye bilgileri hususlarında gerekli ve yeterli incelemeyi yapmaksızın ... Sendikasının gerekli çoğunluğu sağladığını ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına bildirdiğini, anılan yetki tespiti kararının iptaline karar verilmesi gerektiğini, müvekkili Şirketin ... Büyükşehir Belediyesine bağlı işletme olarak değerlendirilerek işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi verilmesinin emredici hükümlere aykırı olduğunu, müvekkili Şirketin 6102 sayılı ... Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) hükümlerine tâbi olarak kurulmuş bir belediye iştiraki olduğunu, tamamen ayrı ve bağımsız bir özel hukuk tüzel kişiliği olan İSFALT AŞ’nin ... Büyükşehir Belediyesinin bir işyeri olarak değerlendirilmesinin ve bu noktada işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi kapsamına dâhil edilmesinin hukuken mümkün olmadığını, iptali istenen yetki tespitine konu yazıda belirtilen tüzel kişiliklerin her birinin ayrı birer işletme olduğunu ve bu şirketlerin girdiği işkolunun işyerlerinde yürütülen asıl işe göre belirlenmesi gerektiğini, yetki tespitine konu her bir şirketin bağımsız bir tüzel kişiliğinin olduğunu, yönetim ve organizasyon yapılarının ve faaliyet alanlarının birbirlerinden tamamen farklı olduğunu, mülga 2822 sayılı Toplu ... Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nda istisna olarak yer alan “... Ancak, kamu kurum ve kuruluşlarına ait müessese ve işyerleri ayrı tüzelkişiliğe sahip olsalar dahi, bu kurum ve kuruluşlar için ... bir işletme toplu ... sözleşmesi yapılır. ...” hükmünün 07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu’nda (6356 sayılı Kanun) yer almadığını, Bakanlık tarafından 01.03.2014 – 29.02.2016, 01.03.2016 – 28.02.2018, 01.03.2018 – 28.02.2020 olarak üç dönemden beri ... Büyükşehir Belediyesi, ..., İSPARK AŞ, KÜLTÜR AŞ, İSTON AŞ, İSBAK AŞ ve müvekkili İSFALT AŞ’de kanuna uygun şekilde ayrı tüzel kişilik ve işverenlik olarak değerlendirme yapılarak yetki tespiti yapıldığını ve akabinde toplu ... sözleşmesi imzalandığını, dolayısıyla Bakanlık tespit yazısında adı geçen tüm işyerlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız birer işyeri olup faaliyet alanlarının da birbirinden farklı olduğunu, söz konusu yetki tespitinin usul ve kanuna tamamen aykırı olduğunu, işbu davaya konu yetki yazısında yer alan işyerleri ile aynı hukuki statüde olan tüzel kişilikler için işyeri kriterleri ve işyerinde yapılan asıl ... dikkate alınarak enerji işkolunda faaliyet gösteren ... Sendikasına toplu ... sözleşmesi bağıtlama yetkisi veren Bakanlığın bu kez kendi uygulaması ile ters düştüğünü, kendisine yetki verilen ..

... dikkate alınarak enerji işkolunda faaliyet gösteren ... Sendikasına toplu ... sözleşmesi bağıtlama yetkisi veren Bakanlığın bu kez kendi uygulaması ile ters düştüğünü, kendisine yetki verilen ... Sendikasının, mevcut durumda müvekkili bünyesinde kanunun aradığı üye sayısına sahip olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 22.09.2020 tarihli ve 2158036 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı ... Beton Elemanları ve Hazır Beton Fabrikaları San. ve Tic. AŞ (İSTON AŞ) vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin, ... Büyükşehir Belediyesine bağlı işletme olarak değerlendirilerek işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi verilmesinin emredici hükümlere aykırı olduğunu, müvekkili Şirketin 6102 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olarak kurulmuş bir belediye iştiraki olduğunu, tamamen ayrı ve bağımsız bir özel hukuk tüzel kişiliği olan İSTON AŞ’nin ... Büyükşehir Belediyesinin bir işyeri olarak değerlendirilmesinin ve bu noktada işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi kapsamına dâhil edilmesinin hukuken mümkün olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 22.09.2020 tarihli ve 2158036 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

3. Birleşen davada davacı ... Bilişim ve Akıllı ... Teknolojileri AŞ (İSBAK AŞ) vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin, ... Büyükşehir Belediyesine bağlı işletme olarak değerlendirilerek işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi verilmesinin emredici hükümlere aykırı olduğunu, müvekkili Şirketin 6102 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olarak kurulmuş bir belediye iştiraki olduğunu, tamamen ayrı ve bağımsız bir özel hukuk tüzel kişiliği olan İSBAK AŞ’nin ... Büyükşehir Belediyesinin bir işyeri olarak değerlendirilmesinin ve bu noktada işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi kapsamına dâhil edilmesinin hukuken mümkün olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 22.09.2020 tarihli ve 2158036 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

4. Birleşen davada davacı ... (İSPARK AŞ) vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin, ... Büyükşehir Belediyesine bağlı işletme olarak değerlendirilerek işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi verilmesinin emredici hükümlere aykırı olduğunu, müvekkili Şirketin 6102 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olarak kurulmuş bir belediye iştiraki olduğunu, tamamen ayrı ve bağımsız bir özel hukuk tüzel kişiliği olan İSPARK AŞ’nin ... Büyükşehir Belediyesinin bir işyeri olarak değerlendirilmesinin ve bu noktada işletme toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi kapsamına dâhil edilmesinin hukuken mümkün olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 22.09.2020 tarihli ve 2158036 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.