muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1259, Karar No: 2023/6584, Tarih: 21.11.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, tanık beyanlarından davacının annesi ile miasbırakan arasında husumet olduğunun anlaşıldığını, davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; terekeye temsilci atanmasıyla mirasçıların davadaki sıfatlarının sona ereceği, davayı takip etme yetkisinin tereke temsilcisine ait olacağı, kararın tereke temsilcisine tebliğine rağmen tereke temsilcisi tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 352/1-ç maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve tereke temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının dava dışı mirasçının kızı olması sebebiyle dava dışı mirasçının davaya muvafakat vermeyeceği açık olduğundan eldeki davanın miras payı oranında tapu iptal ve tescil davası olarak açıldığını, Mahkemece bu husus açıklattırılmaksızın terekeye temsilci atanması ya da dava dışı mirasçının muvafakatinin sağlanması için kesin süre verildiğini, ara kararın eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini ancak kesin süre verildiğinden ara kararın yerine getirildiğini, tereke temsilcisine davanın takip yetkisinin kendisinde olduğu hususunun da hatırlatılmadığını, temsilcinin sadece 14. celseye katıldığını, devam eden celselere davacı vekilinin katıldığını, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmında da kararın tereke temsilcisi tarafından istinaf edileceğine dair bir belirtmenin yapılmadığını, aksi hale tereke temsilcisinin katılmadığı duruşmalar yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini, istinaf başvurularının HMK'nın 352/1-ç maddesi gereğince usulden reddine dair kararın hatalı olduğunu, temlikin davacıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı yapıldığını İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin isabetli olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Tereke temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; 14. celsede davaya muvafakati olup olmadığının sorulduğunu, davaya muvafakat ettiğini bildirdiğini, Mahkemece de ... davacı olarak kabul edilerek yargılamaya devam edildiğini, nitekim 15. ve 16. celselere davacı vekilinin katıldığını, hükmün alt kısmında da kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilebileceğinin belirtildiğini, tüm bu sebeplerle kararın kendisi tarafından da ayrıca istinaf edilmediğini, Mahkemece davacının davayı takip yetkisi olduğu kabul edilerek yargılama yapıldığını, aksi halde tereke temsilcisinin katılmadığı duruşmalar yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini, Mahkemece davayı taraf olarak takip edip etmeyeceğinin sorulmadığını, bu yöne ilişkin usuli işlemlerin eksik yapıldığını ve yetkisiz kişilerin huzurunda davaya devam edildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640 ıncı maddesi,

01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın 18.12.2015 tarihinde öldüğü, geride dava dışı kızı Nurgül ile 1998 yılında ölen oğlu Ayhan’nın oğlu olan davacı ...’ın mirasçı olarak kaldığı, davalının dava dışı mirasçı Nurgül’ün kızı olduğu, davacı vekilinin dava dilekçesinin netice-i talep kısmında dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile “miras payları oranında tapuya tesciline”, 01.02.2018 tarihli dilekçesinde de “davalı adına kayıtlı mezkur taşınmazın tapu kaydının iptaline, müvekkilimizin miras payının diğer mirasçı ile birlikte payı oranında tapuya tesciline” şeklinde talepte bulunduğu, 21.02.2018 tarihli celsede de Mahkemece davacı vekilinin 01.02.2018 tarihli dilekçesindeki sonuç kısmına atıf yapılarak mirasbırakanın davacı dışında dava dışı başka bir mirasçısının bulunduğunun belirtildiği ve davacı vekiline dava dışı mirasçının muvafakatinin alınması veya terekeye temsilci atanması hususunda süre verildiği, İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/494 Esas, 2019/605 Karar sayılı kararı ile Gözde Akgün’ün eldeki davada terekeyi temsil etmek üzere tereke temsilcisi olarak atandığı, kararın istinaf edilmeksizin 14.06.2019 tarihinde kesinleştiği ve tereke temsilcisinin 19.07.2019 tarihli celseye katılarak “davanın görülmesinde hukuki yarar bulunmaktadır. Davacı vekilinin beyanlarına katılıyoruz” şeklinde beyanda bulunduğu, 15. ve 16. celselere katılmadığı, yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verildiği, bu kararın da 14.02.2020 tarihinde tereke temsilcisine tebliğ edildiği ve tereke temsilcisi tarafından istinaf edilmediği görülmektedir.

2. Hemen belirtmek gerekir ki, Türk Medeni Kanunu'nun 640 ıncı maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması durumunda davanın tereke temsilcisinin veya bu sıfatla vekil kıldığı avukatın huzuru ile sürdürülmesi gerektiği tartışmasızdır. Tereke temsilcisinin atanması ile mirasçıların terekeyi temsil ve davayı takip yetkisi ortadan kalkar. Başka bir söyleyişle, mirasçıların davayı takip yetkisi sona erdiğinden ve bununla bağlantılı olarak da hükmü istinaf ve temyiz etme hakkı miras şirketini temsilen tereke temsilcisine geçtiğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

3. Tereke temsilcisinin temyiz dilekçesine gelince; Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. Temyizen incelenen karar, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle, davacı vekilinin 01.02.2018 tarihli dilekçesi dikkate alındığında eldeki davanın terekeye iade istekli tapu iptal ve tescil davası olduğu, tereke temsilcisinin davaya dahil edildiği ve İlk Derece Mahkemesi kararının davayı takip yetkisi kendisine geçen tereke temsilcisi tarafından istinaf edilmediği; öte yandan, tereke temsilcisinin mazeret bildirmeksizin katılmadığı 15. celsede davalı vekilince davayı takip etmediklerinin belirtilmediği, bu nedenle dosyanın HMK’nın 150 inci maddesi uyarınca işlemden kaldırılamayacağı ve 16. celsenin ise sözlü yargılama duruşması olarak tayin edildiği gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince davayı takip etme yetkisinin tereke temsilcisine ait olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 352/1-ç maddesi gereğince usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz harcı yatırılmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

2-Tereke temsilcisnin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden tereke temsilcisinden alınmasına,

Temyiz edilen davalı vekili duruşmaya katılmadığından lehine duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21/11/2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12465, Karar No: 2013/11355, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/12465 E.  ,  2013/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında Kınık Köyü çalışma alanında ve ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 34 parsel sayılı 18800 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 170 ada 1 parsel numarasıyla ve 17.816,09 metrekare, ... ve arkadaşları adına tapuda kayıtlı bulunan eski 35 parsel sayılı ve 11350 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 170 ada 2 parsel numarasıyla ve 10.606,82 metrekare olarak tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, 170 ada 2 sayılı parselin sınırlarına tecavüz bulunduğundan fiilen kullandıkları sınırlar içerisinde yüzölçümünün düzeltilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişme konusu 170 ada 2 sayılı parsele, teknik bilirkişilerin rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 8.580,33 metrekarelik bölümün eklenmek suretiyle 19187.15 metrekare, (B) harfi ile gösterilen 9.236,57 metrekarelik bölümün 170 ada 1 sayılı parsel altında tapu kütüğünde yazılı malikleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı Kadastro Müdürlüğü temsilcisi Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'nun yerinde olmayan temyiz itirazlarının REDDİNE, aşağıda yazılı fazla yatırılan peşin temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine,

2- Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı, davalı Kadastro Müdürlüğünü temsilen Hazineye husumet yönelterek dava açmıştır. Bu tür davalarda husumet komşu parsel malikine düşmektedir. Somut olayda da davacı uygulama kadastrosu ile adına kayıtlı 170 ada 2 sayılı parsel ile sınırında bulunan 170 ada 1 sayılı parselin sınırlarının ve yüzölçümünün haksız olarak değiştirildiği iddiasına dayanmıştır. Davada husumet sadece 170 ada 1 sayılı maliklerine düşmektedir. Hal böyle olunca; Kadastro Müdürlüğüne yöneltilerek açılan davanın husumetten reddi gerekirken, Kadastro Müdürlüğü yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5840, Karar No: 2019/2721, Tarih: 11.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5840 E.  ,  2019/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davalının sevk ve idaresindeki araç ile davacılardan ...'in sevk ve idaresinde bulunan araca çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazası neticesinde davacılardan ... ve aynı araçta yolcu olarak bulunan diğer davacı ...'in yaralandığını, yakın arkadaşları...’in öldüğününü, müvekkillerinin duydukları manevi acı ve maddi zararlarına karşılık olarak ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak hükmedilecek maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Ceza dosyasının bekletici mesele yapılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının maddi tazminat talebinin reddine, dair verilen kararı davacılar vekili süresi içerisinde temyiz etmiştir.

1-)Dava trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, açıkça meydana gelen trafik kazası nedeniyle, davacıların yaralandığını ve aynı kazada yakın arkadaşlarının vefat ettiğini, bu sebeple maddi ve manevi maddi ve tazminat talep ettiklerini beyan etmiş, dava dilekçesinin deliller kısmında ise delil olarak bilirkişi incelemesine de dayanmıştır. 14.03.2014 havale tarihli dilekçesinde de davacıların olay tarihi öncesi ve sonrası tıbbi durumlarına ilişkin kayıtların istenilmesi talep edilmiş, söz konusu belgelerin temini için mahkemece Sağlık Bakanlığı’na yazılan müzekkere cevapları beklenmeden hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin sunduğu rapor ve belgelere göre davacıların tedavi evraklarının, ilgili yerlerden istenerek, davacıların maluliyet oranlarına ilişkin rapor aldırılması, maluliyet tespiti halinde davacıların isteyebileceği tazminat tutarının hesaplanması için, aktüer konusunda uzman bilirkişiden rapor aldırılarak sonucuna göre maddi ve manevi tazminat yönünden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

2-) Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-) Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15647, Karar No: 2023/8418, Tarih: 04.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15647 E.  ,  2023/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/209 Esas, 2020/28 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucu , Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının geçici olarak site yönetimindeyken, müvekkili site yönetimi aleyhine Tuzla İcra Müdürlüğünde 2012/21735 Esas sayı ile ilamsız takip başlattığını, davalının o sırada geçici yönetimde bulunması sebebiyle takibe itiraz etmeyerek kesinleştirdiğini, icra takibine konu borç 125.404,21 TL tutarında cari hesap alacağı olarak nitelendirilmiş ise de ekte sunulu denetim raporuyla sabit olduğu üzere AYEDAŞ - İSKİ ve İGDAŞ için güvence bedelleri alındığını, bu rakamlarının birbirinin tıpatıp aynı olduğunu, her iki dönemde de ... Yapı'dan 24.526,00 TL alındığını, ... Hizmetten alınan paralar olmasına rağmen hiçbir firmaya ödeme yapılmadığını, ortak doğalgaz gideri olarak 24.009,90 TL ödeme yapıldığı gösterilmiş ise de, ortak alanda böyle bir gider hiç oluşmadığını, site adına çalışmayan ... Hizmet'in bünyesinde bulunan ... ...'nun maaşının site yönetimi adına ödendiğinin görüldüğünü, sunulu hesap tablosunda para transferlerinin sanki ödemeymiş gibi gösterildiğini, site adına iş görülmesi için anlaşılan hiçbir firmaya ödeme yapılmadığını, siteyi 238.914,40 TL borca soktuklarını, davalı site yönetimi görevini ifa ederken aidatları toplayamadığını ileri sürmüş ise de bu konuda gerekli çabayı göstermediğini, işletme projesini tebliğ etmediğini, rakam hatalarından dolayı kat maliklerinden farklı aidat talep ettiğini, kış aylarında ısıtma sistemini devreye sokamadığını, iskan alınması için herhangi bir girişimde bulunmadığından bahisle müvekkili aleyhine başlatılan takipte borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; takibe dayanak cari hesap ekstresi incelendiğinde, hesap hareketlerinin sadece borçlu siteyle ilişkili olduğunu, dosya içeriğindeki tüm kayıtların açıkça davacının müvekkili firmaya borçlu olduğunu gösterdiğini, davacının davaya konu takipte borçlu olmadığının tespitine ilişkin talebinin kabulünün mümkün olmadığından bahisle yerinde olmayan davanın reddi ile davacının %40 inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1. İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, Mahkemece davalının ticari defterlerini ibraz etmemesi nedeniyle davalının alacağını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de ... Yaka Tuzla 3 Evlerinin yönetime dair yapılan harcamalar, aidat, ortak gider, çalışan ödemesi gibi meblağlar yönünden menfi tespit davası açıldığı anlaşılmakla, mahkemece öncelikle tarafların yönetici olduğu ve alacağın iddia edildiği dönemlere ilişkin yönetim karar ve defterleri, ödeme belgeleri, muhasebe kayıtları alınan karar örnekleri celp edilerek mahallinde uygulama yapılarak uzman bilirkişiden belgeli, belgesiz harcamaların saptanıp mali kayıtlar ve yapılan işler birlikte değerlendirilerek varsa tarafların yükümlülükleri ve sorumlu oldukları miktarlar tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2022/4181 Esas, 2022/11975 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; defterlerin sunulamamasının kendi kusurlarından kaynaklanmadığını kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2.2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacı, davalı geçici site yönetimi aleyhine açtığı istirdat davasında fazladan ödediği bedelin tespiti ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

3. Dosya kapsamı ile mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının ödemekle yükümlü olduğu bedelin bulunmadığının tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Davacı, davalı geçici site yönetimi aleyhine açtığı istirdat davasında fazladan ödediği bedelin tespiti ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

3. Dosya kapsamı ile mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının ödemekle yükümlü olduğu bedelin bulunmadığının tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olmadığından usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalıya aşağıda yazılı kalan harcın istek halinde iadesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1512, Karar No: 2011/6234, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1512 E.  ,  2011/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2004/574 Esas, 2005/998 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine dair 29.12.2005 tarihli hükümden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38270, Karar No: 2017/16623, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38270 E.  ,  2017/16623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.