muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20483, Karar No: 2013/4806, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20483 E.  ,  2013/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. ..., yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nun “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı ... ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, ... ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir ... için değil, görevine giren bir ... için koruma sağlamaktadır. ..., kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. ... sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. ..., kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. ... veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada ... ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeğe elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, olayın gelişimi sırasında sanığın, ... ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nun “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı ... ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda; elindeki bıçağı teslim etmesi istenen suça sürüklenen çocuğun bıçağı görevli polis memurlarına doğrultarak “beni kim alacaksa gelsin alsın, adamsanız gelip alın” dediği, ekip aracına bindirildikten sonra yine elindeki bıçağı vermediği, görevli memurların müdahalesi sırasında elindeki bıçağı sallarken polis aracının tavan döşemesinin kesildiği şeklinde gerçekleşen eylemde;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 43/2. maddesi uygulanarak bulunan 11 ay 7 gün hapis cezasından TCK' nın 31/3 maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken 7 ay 14 gün yerine 7 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilip sonraki indirimlerin bu miktar üzerinden yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, araç içerisinde görevli memura direnme sırasında elindeki bıçağı salladığında aracın tavan döşemesine zarar vereceğini öngörecek durumda olduğu, bu nedenle eylemin olası kastla mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilerek tayin olunan cezadan TCK'nın 21/2 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7271, Karar No: 2013/12002, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7271 E.  ,  2013/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'in de anneleri adına kayıtlı olup kullananlar arasında bulunduğu bildirilen katılan ...'nın taşınmazına komşu tarlada ekili olan buğdayın biçilmesi için kiralanan biçerdöver'in suç tarihinden önce mahkeme kararı ile geçit hakkı tesis edildiği savunulan 20 no'lu parselin batı kısmındaki yoldan geçerken hemen yol kenarında dikili 10 cm. çapı bulunan kavak ağacını çiğnemesi veya sanığın bu ağacı kesmesi-kestirmesi eyleminin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu, bu eylem sonrası taraflar arasında çıkan tartışmada ise tüm sanıkların müştekiler ... ve ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp etmelerinin ise "kasten yaralama" suçlarını oluşturduğu iddia olunan somut olayda;

I-Müşteki-katılanlar ... ve ...'ın tüm sanıklar hakkındaki şikayetçilerinden vazgeçtiklerine dair 26.4.2013 havale tarihi dilekçeleri karar tarihi ve tebliğname tanzimi sonrası dosyaya intikal etmiş bulunmakla; sanıklara yüklenen ve TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan "kasten yaralama" suçlarının kovuşturulması şikayetin varlığı ve devamına bağlı

suçlardan olması nedeniyle sanıklar hakkında "kasten yaralama" suçlarından açılan kamu davalarında TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca "düşme" kararı verilip verilmeyeceğinin takdirinde zorunluluk bulunması,

II)Sanık ...'in kardeşi ...'ın 7.10.2010 tarihli sorgusunda ve 2.6.2010 tarihli polisteki ifadesinde, annelerine ait olduğunu söylediği taşınmazdaki buğdayı biçtirmek için soyadını bilmediği ... adlı kişinin biçerdöveri ile olay yerine kardeşi ... ile birlikte geldiğini, katılan ...'nın 20 no'lu komşu taşınmazın batı kısmında mahkeme kararı ile oluşturulmuş geçit hakkı tesis edilmiş yoldan biçerdöverin geçerken yol kenarında bulunan kavak ağacının yol darlığı nedeniyle çiğnemek zorunda kaldığını söylemesi, bu anlatımın zaman-yer-kişi bakımından diğer sanıklarca doğrulanması ve sanık ...'in olay yerine geldiğinde "ağaçlara zarar verilmesi aşamasının tamamlanmış olduğunu" savunması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; öncelikle sanık ...'in annesine ait olduğu bildirilen tarlanın tapu kaydı ve komşu parselleri de gösterir şekilde krokisinin temin edilmesi, tarafların birbirleri ile akrabalıklarının bulunup bulunmadığının araştırılması, katılan ...'ya ait 20 parselde tesis edildiği savunulan "geçit hakkına" ilişkin hukuk dosyasının getirtilip incelenmesi, kesildiği iddia olunan ağacın geçit hakkı tesisi aşamasında "yol üzerinde dikili" görünüp görünmediği üzerinde durulması, biçerdöver sürücüsü olduğu anlaşılan ... ile sanık ...'in eşi ...'in olayın başlangıcı ve gelişimi hakkında tanık sıfatıyla usulünce dinlenmeleri, sanık ...'in biçerdöverin kiralanması, tarladaki buğdayın hasadı hususunda fiili konumunun irdelenmesi toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanık ...'in hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde "nitelikli mala zarar verme" suçundan hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.6.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5746, Karar No: 2016/21944, Tarih: 12.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5746 E.  ,  2016/21944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ...'nde 05/10/2015 tarihinde servis teknisyeni olarak işe başladığını, iş akdinin feshedildiği 01/04/2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, işverenden 29/03/2011 tarihinde savunmaya davet başlıklı bir ihtar almış olduğunu, sekiz maddeden oluşan bu ihtarın kendisine elden teslim edildiğini, yazılı ve sözlü olarak savunmasının alındığını, davalı işveren yetkililerinin izni olmaksızın banka hesaplarına e-mailine ve telefon kayıtlarına girdiğini ve elde ettikleri kanunsuz delillerle iş akdini feshettiklerini, yasal olmayan yoldan elde edilmiş olan delillere dayanarak iş akdinin işverence kötü niyetle bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, şirketten ayrılarak... Otomasyon Servis ve Bakım Hizmetleri isimli bir şirket kuran ... ile davacı ... ve Burat Batıkan'ın bir ortaklık ilişkisi içinde olduklarını, ... ile davacı ... arasında ortaklık ilişkisi gereği para alış verişlerinin gerçekleştiğini, şirketin bazı mallarının kayıt dışı ve bedelsiz olarak ...'e teklif edildiğini, şirketin müşterilerine servis hizmeti sunan Egeli Teknik'e diğer anlaşmalı servis firmalarına nazaran ayrıcalıklı davranıldığını, bu hususların şirkete ihbar edildiğini, ihbar mektubunun bir e-posta ile şirkete ulaştırıldığını, davacının e-mail ve banka hesaplarının şirket tarafından illegal incelemeye tabi tutulduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının bu durumla ilgili olarak suç duyurusunda bulunduğunu ancak soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından diğer çalışan ... ve davacının dava dışı yetkili servis... Otomosyon Servis Hizmetleri Şirketine ortak olması sebebiyle doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar nedeniyle İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi gereğince feshedildiği, davacının banka kayıtlarına göre ...'in kurduğu şirkete diğer çalışan ile birlikte ayrı ayrı 13.000,00 TL para gönderdiği, taraflar arasında düzenlenen ve davalı şirkete ihbarla gelen mail içeriklerine göre gönderilen paraların ortaklık ilişkisi kapsamında gönderildiğine ilişkin davalı işverende şüphenin oluştuğu, taraflar arasındaki ilişkinin güvene dayandığı, davalı tanıklarınca da davacının sözlü olarak ortaklık ilişkisini kabul ettiğinin beyan edildiği, davacının davranışları ile bu güven ilişkisini zedelediği ve iş sözleşmesinin davalı işvrence haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 396.maddesi; " İşçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menfaatinin korunmasında sadakatle davranmak zorundadır.

İşçi, işverene ait makineleri, araç ve gereçleri, teknik sistemleri, tesisleri ve taşıtları usulüne uygun olarak kullanmak ve bunlarla birlikte işin görülmesi için kendisine teslim edilmiş olan malzemeye özen göstermekle yükümlüdür.

İşçi, hizmet ilişkisi devam ettiği sürece, sadakat borcuna aykırı olarak bir ücret karşılığında üçüncü kişiye hizmette bulunamaz ve özellikle kendi işvereni ile rekabete girişemez.

İşçi, iş gördüğü sırada öğrendiği, özellikle üretim ve iş sırları gibi bilgileri, hizmet ilişkisinin devamı süresince kendi yararına kullanamaz veya başkalarına açıklayamaz. İşverenin haklı menfaatinin korunması için gerekli olduğu ölçüde işçi, hizmet ilişkisinin sona ermesinden sonra da sır saklamakla yükümlüdür."

İş sözleşmesinin kurulması ile doğan sadakat borcu, işçi tarafından işverenin çıkarlarını koruma ve gözetme borcudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, davacının davranışlarının davalı işverenin güvenini sarsıcı nitelikte olduğunun kabulü isabetli ise de, davacının ortaklık ilişkisi içinde bulunduğu, müşteri yönlendirdiği kesin olarak ispatlanamadığı, şirket kuran kişiye para göndermesi ise şüphe feshini doğurduğu, feshin bu hali ile geçerli neden kabul edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. İşverence gerçekleştirilen fesih haklı neden ağırlığında bulunmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü yerine reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8933, Karar No: 2018/13004, Tarih: 22.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/8933 E.  ,  2018/13004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : El Atmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 6 parsel numaralı taşınmazın müşterek maliklerinden olduğunu, dava konusu taşınmaza davalı ... tarafından duvar örülerek müdahale edildiğini, davalının bu müdahalesinin men'i için ... Noterliği'nden gerekli ihtarın yapıldığını belirterek dava konusu taşınmaza davalı tarafından yapılan haksız müdahalenin men'ine ve yapının kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın İlçe eski cezaevi olduğunu, ... Bakanlığı tarafından kapatıldıktan sonra Belediyelerine devredildiğini, dava ile ilgili olarak kamulaştırma kararı alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve davalı tarafça dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda sarı ve mavi ile taralı olarak A ve B harfleriyle gösterilen 153,39 m2'lik kısma yapılan müdahalenin men'ine, parsel üzerinde bulunan, A ve B harfleriyle gösterilen davalıya ait yapının kal'ine, taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından usule ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal talebine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle duruşma tutanaklarının incelenmesinden; mahkemece yapılan yargılamada, 06/05/2015 tarihinde son celsenin yapıldığı, davacı asil ve davacı vekilinin hazır bulunduğu, davalı vekilince 05/05/2015 tarihli dilekçe ile bahsi geçen celsede ilçe dışında olunacağı sebebiyle mazaret dilekçesi verildiği, davalı vekilinin UYAP üzerinden mazaret dilekçesi sunduğunun tutanağa bağlandığı ve mahkemece mazeret hususunda karar verilmeden davanın esası hakkında kabul kararı verildiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı HMK.’nın 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa'nın 36'ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6'ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. 'Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Somut olayda, 06/05/2015 tarihli celsede tahkikat aşamasının sonlandırılarak davanın kabülüne karar verilmiş olmasına rağmen mahkemece davalı vekilinin son celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması davalının az yukarıda bahsi geçen hukuki dinlenilme hakkına (HMK md.27) aykırı olmuştur. Açıklanan bu hususa riayet edilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin usule ilişkin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3935, Karar No: 2012/9470, Tarih: 13.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/3935 E.  ,  2012/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, Ancak;

Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen kat-i doktor raporuna göre mağdurun yaralanmasının hayatı tehlike yaratacak düzeyde olması ve yaralanmanın silahtan sayılan balta ile meydana gelmesine göre, 5237 Sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken, kemik kırığı da meydana geldiğinden bahisle cezanın aynı kanunun 87/3. maddesiyle artırılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16728, Karar No: 2014/2315, Tarih: 29.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/16728 E.  ,  2014/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2011/671-2013/108

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediye ile özel güvenlik hizmeti verilmesi için hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, Ekim 2008 – Şubat 2011 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın 81. maddesine aykırı ve haksız olarak %5 kesinti yapıldığını, davalı tarafından yapılan toplam 133.764.11.TL' dan, 2008/10. – 2009/10. ay arasında toplam 47.710.82.TL prim kesintisi ile 14.361.27.TL gecikme faizi olarak toplam 62.072.09.TL' nın 30.06.2010 tarihinde, diğer kesintilerin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 119.402.84.TL' nın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Her ne kadar davacı, davalı kurumun 5510 sayılı Yasanın 81. maddesine aykırı bir şekilde 2008/10. – 2009/10. ay arasında toplam 47.710.82.TL prim kesintisi ile 14.361.27.TL gecikme faizi olarak toplam 62.072.09.TL' nın 30.06.2010 tarihinde, 2009/11 – 2011/2. ay arasında yapılan diğer kesintilerin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş ise de; mahkemece, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak 2008/10. – 2009/10. ay arasında toplam 47.710.82.TL prim kesintisinin davacının talebi aşılarak 30.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiş olması ve ayrıca davacının 30.06.2010 tarihinde ödediği belirtilen 14.361.27.TL gecikme faizi ile ilgili olumlu ve olumsuz yönden bir karar verilmeden davanın kısmen kabulü ile toplam 119.402.84.TL' nın tahsiline karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde davacıya, peşin alınan 2.015.00 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.