muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4890, Karar No: 2023/7734, Tarih: 10.07.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili işveren nezdinde kasap çırağı olarak hizmet veren bir çalışan olduğunu, olay tarihinde müvekkil işverenin görevlendirdiği şekilde kasap ustasının yanında çalışması gerekir iken eğilmiş olan bir bıçağı görevi olmadığı halde düzeltneye çalıştığı sırada yaralandığını, davacının 22.05.2014 tarihinde...Polis Merkezi Amirliğinde vermiş olduğu ifadesinde de; “ ...Et kesme bıçaklarından birisi eğrilmişti, ben düzeltmek için tezgaha bastırdığımda bıçak kırıldı ve bir parçası sol gözümün beyaz kısmına battı, ben de o an canım yandığı için bıçağın parçasını kendim gözümden çıkardım...” şeklinde beyanda bulunduğunu, davacının görevi olmadığı halde eğrilen bir bıçağı düzeltmek isterken bıçağın kırılmasından dolayı yaralandığını, kaza ile ilgili olarak Manavgat...Başsavcılığı tarafından Kovuşturmaya Yer Olmadığına ilişkin karar verildiğini, davacının iş yerinde kendi dikkatsizliği sonucu ve görevi olmayan bir eylemde bulunduğu sırada yaralanması nedeniyle maddi tazminat isteminin yerinde olmadığını, müvekkilinin işyerinde iş sağlığı ve güvenliği açısından gerekli önlemleri aldığını, ayrıca davacıya gerekli eğitimin verildiğini, buna dair tutanağın bulunduğunu, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur raporunda davacıya izafe edilen kusur oranını kabul etmediklerini, manevi tazminat miktarının yasa koyucunun düzenlemeyle ulaşmak istediği amacı gerçekleştirmekten uzak olduğunu, mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur oranını kabul etmediklerini, davacının maluliyetinin %60'ın altında kaldığı durumlarda pasif dönem için zarar yapılmaması gerektiğini, sürekli maluliyet oranına itiraz edip dosyanın adli tıp kurumuna gönderilmesi yönündeki taleplerinin yasaya aykırı olarak reddedildiğini, hesaplamaya esas alınan aylık ücretin yüksek hesaplandığını, manevi tazminat miktarının hakkaniyete aykırı, davacının zenginleşmesine sebep verecek şekilde hüküm altına alındığını, mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili başvuru dilekçesinde özetle; kusur raporunda davacıya izafe edilen kusur oranını kabul etmediklerini, manevi tazminat miktarının yasa koyucunun düzenlemeyle ulaşmak istediği amacı gerçekleştirmekten uzak olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili başvuru dilekçesinde özetle; kusur oranını kabul etmediklerini, davacının maluliyetinin %60'ın altında kaldığı durumlarda pasif dönem için zarar yapılmaması gerektiğini, sürekli maluliyet oranına itiraz edip dosyanın adli tıp kurumuna gönderilmesi yönündeki taleplerinin yasaya aykırı olarak reddedildiğini, hesaplamaya esas alınan aylık ücretin yüksek hesaplandığını, manevi tazminat miktarının hakkaniyete aykırı, davacının zenginleşmesine sebep verecek şekilde hüküm altına alındığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Talebin yasal dayanağı 6100 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesidir.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde "Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabileceği" düzenlenmiş olup davacı vekili 04.07.2023 tarihli dilekçesi ile davanın geri alınması talebinde bulunduğu anlaşılmakta olup, 6100 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesi gözetilerek, bu konuda davalınında beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Sair hususlar incelenmeksizin, temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının bu nedenle BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11870, Karar No: 2009/1680, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11870 E.  ,  2009/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 21.10.2006 tarihli sözleşme ile taşınmaz satın aldığını, Mayıs 2007 tarihinde anahtar teslim olarak anlaştığını, teslim aldıktan sonra bir kısım eksikler gördüğünü, tespit yaptırdığını, bilirkişinin 10.000 YTL eksik malzeme ve işçilik ücreti belirlediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi olmak üzere toplam 20.000 YTL tazminatın yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.832 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talep ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davayı açarken yaptırdığı tespit sonrası hazırlanan bilirkişi raporuna dayanmıştır. Mahkemece yeniden yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu alınan 18.04.2008 tarihli rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur. Mahkemece alınan rapora davacı itiraz etmiştir. Davacının itirazları doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmadığı gibi her iki rapor arasında aşırı fark bulunduğu halde bu farkın nereden kaynaklandığı konusunda da bir araştırma yapılmamıştır. Öyle olunca davacının itirazları ile raporlar arasındaki aşırı fark nedeniyle yeniden teşkil edilecek bilirkişi heyetinden açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu şekilde araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/752, Karar No: 2022/384, Tarih: 24.03.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2018/752 E.  ,  2022/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "icranın geri bırakılması" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen şikâyetin kabulüne ilişkin karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına direnilmiştir.

2. Direnme kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. İNCELEME SÜRECİ

Borçlular İstemi:

4. Borçlular vekili şikâyet dilekçesinde; Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 2007/3020 E. sayılı dosyasında alacaklı tarafından müvekkilleri aleyhine çeke dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlatıldığını, icra takibinin 21.07.2011 ile 02.05.2012 tarihleri arasında 6 aydan fazla süreyle takipsiz bırakıldığını, 21.07.2011 tarihinde menkul haczinin talep edildiğini, 02.05.2012 tarihine kadar alacaklı tarafından başka bir icra işleminin yapılmadığını, 02.05.2012 tarihinde ise alacaklı vekilinin yeniden haciz talebinde bulunduğunu ileri sürerek 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 33/a ve 71. maddeleri gereğince icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı Cevabı:

5. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; Aydın 1. İcra Müdürlüğünün 2011/2410 Muhabere sayılı 11.11.2011 tarihli dilekçeleri ile borçlular (.... İnş. San. ve Dış. Tic. A.Ş. ve Pinette Turz. ve Tic. Ltd. Şti.) hakkında araç haczi talebinde bulunduklarını, haciz talimatında (taleplerinde) dosya numarasının 2007/3020 E. olarak doğru şekilde belirtilmesine rağmen hataen Marmaris 1. İcra Müdürlüğü olarak yazdıklarını, alacaklı ile borçlular .... İnş. San. ve Dış. Tic. A.Ş. ve ... arasında yapılan 17.07.2012 tarihli sözleşme ile borcun kabul edilerek taksitler hâlinde ödemeyi kabul ettiklerini, alacaklıya yöneltilen borç ikrarının zamanaşımı def’inden zımni (örtülü) feragat anlamına geldiğini, ayrıca 17.07.2012 tarihli sözleşmenin 10. maddesinde borçluların zamanaşımı haklarından vazgeçtiklerinin belirlendiğini belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesinin 06.02.2014 tarihli ve 2013/309 E., 2014/48 K. sayılı kararı ile; alacaklı vekilinin Aydın 1. İcra Müdürlüğünde muhabere yolu ile Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 2007/3020 E sayılı dosyasına haciz talebini içeren dilekçe göndermek isterken maddi bir hata sonucu Marmaris 1. İcra Müdürlüğünün 2007/3020 E. sayılı dosyasına dilekçesini gönderdiği, Özel Dairenin 2004/22414 E., 2004/27363 K. sayılı kararında belirtildiği üzere maddi hata sonucu dosya numarasının veya icra dairesinin hatalı gösterilmesinin hak kaybına yol açmayacağı, bu nedenle 11.11.2011 tarihli takip işleminin zamanaşımını kestiği gerekçesi ile şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlular vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 12. Hukuk Dairesince 13.01.2015 tarihli ve 2014/26092 E., 2015/384 K. sayılı kararı ile;

“…Alacaklı tarafından iki adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takibin kesinleştiği ve borçlular tarafından takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde zamanaşımının gerçekleştiği ileri sürülerek icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Başvuru, bu hali ile İ.İ.K.'nun 170/b maddesinin göndermesi ile aynı Kanunun 71/2 ve 33/a maddelerine dayalı olarak takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle icranın geri bırakılması talebine ilişkindir.

Takip dayanağı belgeler kambiyo senedi niteliğinde çek olduğundan, çeklerin ibraz sürelerinin dolduğu tarih dikkate alındığında, olaya 6762 Sayılı TTK.nun 726. maddesi ve 730. maddesinin göndermesi ile de 662 ve 663. maddelerinin uygulanması gerekir. TTK.nun 726. maddesi uyarınca hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları, ibraz müddetinin bitiminden itibaren altı ay geçmekle müruruzamana uğrar. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 133.maddesine nazaran daha özel nitelikte bulunan ve T.T.K.’nun 730/18.maddesi gereğince çekler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 662.maddesinde zamanaşımını kesen sebepler, dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır. Öte yandan, alacaklı tarafından yapılan icra takip işlemleri de zamanaşımını keser. Alacaklının yapacağı icra işlemleri ile süre her defasında yenilenir, yeni bir altı aylık süre başlar.

Ne var ki TTK.nun 663/1.maddesi uyarınca zamanaşımını kesen işlem, kimin hakkında yapılmışsa, ancak ona karşı hüküm ifade eder.

İcra dosyasının incelenmesinde; alacaklının, 04.03.2011 tarihinde borçlu ......Ltd. Şti. adına kayıtlı 3835 parsel sayılı taşınmaza haciz konulması için tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazılmasını talep ettiği,11.11.2011 tarihinde de muhabere yoluyla borçlu şirketin araçlarına haciz konulması talebinde bulunduğu görülmektedir. Anılan tarihler arasında zamanaşımını kesen başka bir takip işlemi bulunmadığından takip dayanağı çeklere ilişkin 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmaktadır.

İcra dosyasının incelenmesinde; alacaklının, 04.03.2011 tarihinde borçlu ......Ltd. Şti. adına kayıtlı 3835 parsel sayılı taşınmaza haciz konulması için tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazılmasını talep ettiği,11.11.2011 tarihinde de muhabere yoluyla borçlu şirketin araçlarına haciz konulması talebinde bulunduğu görülmektedir. Anılan tarihler arasında zamanaşımını kesen başka bir takip işlemi bulunmadığından takip dayanağı çeklere ilişkin 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmaktadır.

Borçlu Pineta Turz. Tic. Ltd. Şti. yönünden; alacaklının, 26.03.2008 tarihinde borçlu şirketin taşınmazlarına haciz konulması için tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazılmasını talep ettiği, 08.09.2009 tarihinde ise yeniden borçlunun taşınmazlarına haciz konulması için talepte bulunduğu, 25.01.2011 tarihinde borçlunun Marmaris Vakıfbank şube müdürlüğündeki hesapları üzerine haciz konulmasını talep ettiği, 11.11.2011 tarihinde ise muhabere yoluyla borçlu şirketin araçlarına haciz konulması talebinde bulunduğu görülmektedir. Anılan tarihler arasında zamanaşımını kesen başka bir takip işlemi bulunmadığından takip dayanağı çeklere ilişkin 6 aylık zamanaşımı süresinin anılan borçlu yönünden de dolduğu görülmektedir.

Borçlu ... yönünden; alacaklının, 26.03.2008 tarihinde borçlunun taşınmazlarına haciz konulması için tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazılmasını talep ettiği, 24.07.2008 tarihinde ise borçlunun adresinde haciz yapılması talebinde bulunduğu, 08.09.2009 tarihinde yeniden borçlunun taşınmazlarına haciz konulması için tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazılmasını talep ettiği, 25.01.2011 tarihinde ise borçlunun Marmaris Vakıfbank şube müdürlüğündeki hesapları üzerine haciz konulmasını talep ettiği görülmektedir. Anılan tarihler arasında zamanaşımını kesen başka bir takip işlemi bulunmadığından takip dayanağı çeklere ilişkin 6 aylık zamanaşımı süresinin adı geçen borçlu yönünden de dolduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, İİK'nun 71/son maddesinin göndermesiyle aynı Kanun'un 33/a maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

9. Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2015/281 E., 2015/266 K. sayılı kararı ile; bozma kararına uyularak bozma kararındaki gerekçelerle şikâyetin kabulü ile Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 2007/3020 E. sayılı dosyasında zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

10. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay 12. Hukuk Dairesince 17.01.2017 tarihli ve 2016/8854 E., 2017/474 K. sayılı kararı ile;

“…Alacaklının sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

10. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay 12. Hukuk Dairesince 17.01.2017 tarihli ve 2016/8854 E., 2017/474 K. sayılı kararı ile;

“…Alacaklının sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Alacaklı tarafından iki adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takibin kesinleştiği ve borçlular tarafından takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde zamanaşımının gerçekleştiği ileri sürülerek icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, mahkeme kararının Dairemizin 13.01.2015 tarihli 2014/26092 E. - 2015/384 K. sayılı sayılı ilamıyla, alacaklının, 04.03.2011 tarihinde borçlu ......Ltd. Şti. adına kayıtlı 3835 parsel sayılı taşınmaza haciz konulması için tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazılmasını talep ettiği, 11.11.2011 tarihinde de muhabere yoluyla borçlu şirketin araçlarına haciz konulması talebinde bulunduğu, anılan tarihler arasında zamanaşımını kesen başka bir takip işlemi bulunmadığından takip dayanağı çeklere ilişkin 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle icranın geri bırakılması gerektiği yönünde kararın bozulduğu, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 663/1 maddesi uyarınca zamanaşımını kesen işlem kimin hakkında yapılmışsa, ancak ona karşı hüküm ifade eder.

Somut olayda, alacaklının 21.07.2011 tarihinde haciz talebinde bulunduğu,bu talep üzerine icra müdürlüğünce aynı gün borçu ......Ltd. Şti.ye ait olduğu alacaklının kabulünde olan Pineta Delux Otelde haciz işlemi gerçekleştirildiği, bu işlemin borçlu ......Ltd. Şti yönünden zamanaşımı süresini kestiği görülmüş olup, takip dayanağı çeke dayalı 6 aylık zamanaşımı süresinin bu borçlu yönünden dolmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; Dairemizin borçlu ......Ltd. Şti yönünden de icranın geri bırakılmasını öngören 13.01.2015 tarihli 2014/26092 E. - 2015/384 K. sayılı bozma ilamının maddi hataya müstenit olduğu, maddi hataya dayalı bozma kararına uyulmasının ise usuli kazanılmış hak doğurmayacağı gözetilerek mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu ......Ltd. Şti yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken; icranın geri bırakılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir…” gerekçesi ile alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının borçlu .... İnş. San. ve Dış. Tic. A.Ş. yönünden kabul edilerek karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

12. Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesinin 09.01.2018 tarihli ve 2017/433 E., 2018/20 K. sayılı kararı ile; Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2017 tarihli ve 2017/5-2575 E., 2017/1906 K. sayılı kararında belirtilen görüş doğrultusunda somut olayda mahkemece Özel Dairenin ilk bozma kararına uyularak bu doğrultuda karar verildiği, temyiz mahkemesinin farklı gerekçelerle borçlu açısından usulî müktesep hakka aykırı olarak ikinci bir bozma kararı vermesinin 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı bir durum olduğu, belirtilen kararın gerekçesinde vurgulandığı gibi "usul hükümleriyle hedef tutulan istikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar." gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Özel Dairenin ilk bozma kararının maddi hataya dayalı olup olmadığı, mahkemece ilk bozma kararına uyulması ile borçlu lehine usulî kazanılmış hak oluşup oluşmayacağı, buradan varılacak sonuca göre borçlu .... İnş. San. ve Dış. Tic. A.Ş. yönünden istemin reddine karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

15. Öncelikle usulî kazanılmış hak ile ilgili açıklama yapılmasında yarar vardır.

16. Usule ait kazanılmış hak müessesi, Usul Hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda (HUMK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda (HMK) “usulî kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Usulî kazanılmış hak kurumu, davaların uzamasını ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak amacıyla Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar. Türk Hukuk Lûgatında da “kazanılmış hak” daha önce yürürlükte olan hükümlere göre bir kişi yararına kazanılmış olan hak şeklinde ifade edilmiştir (Türk Hukuk Lûgatı, Türk Hukuk Kurumu, Cilt I, Ankara 2021, s. 676).

17. Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usulî kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

a) Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usulî kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.