muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6655, Karar No: 2012/4198, Tarih: 04.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6655 E.  ,  2012/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 147 ada 3 parsel sayılı 426,40 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında ise tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ... yararına tespit gününde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava konusu 147 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının ise taşınmazı kapsamadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, üç yerel bilirkişi ve davalı tarafın üç tanığı dinlenilmiş, ancak davacı tarafından 05.04.2010 havale tarihli delil listesinde iki tane tanık bildirilmesine rağmen tanıkları dinlenilmemiş, varsa nedenleri hüküm yerinde gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tanıklarının davetiye ile çağrılması, bundan sonra yöreyi iyi bilen, el verdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişiler ile tutanak bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüş şekli hakkında yerel ve tutanak bilirkişileri ile taraf tanıklarından olaylara dayalı bilgi alınmalı, özellikle tespit tarihine kadar 20 yılı kapsayacak şekilde davasız aralıksız zilyetliğin taraflardan hangisi lehine gerçekleştiğinin belirlenmeye çalışılması, fındık patozları yaygınlaşıncaya kadar taşınmazın umumi harman yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı hususları üzerinde durulmalı ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 04.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5941, Karar No: 2022/457, Tarih: 20.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5941 E.  ,  2022/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve TCK'nın 116/1-4 ve 31/3. maddesinde yer alan işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 28.04.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10363, Karar No: 2019/12526, Tarih: 15.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10363 E.  ,  2019/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin, soruşturma aşamasında ifadesi alınırken bildirdiği “...” adresine, “Davetiyeye rağmen gelmediğiniz takdirde duruşmaya yokluğunuzda devam edilebileceği gibi hakkınızda zorla getirme emri çıkarılabileceği hususu ihtar ve tebliğ olunur” şerhini içeren duruşma gününü bildirir davetiyenin usulüne uygun olarak 09.04.2015 tarihinde tebliğ edilmesine karşın duruşmalara gelmediği, bu hususta mazeret de bildirmediği ve usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığı, bu nedenle hükümleri temyiz etme yetkisinin bulunmadığı,

Ayrıca müştekinin yokluğunda verilen ve müştekiye 12.10.2015 günü usulünce tebliğ edilen kararları, müşteki vekilinin, CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 20.10.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla;

Hükümleri temyiz etme hakkı olmayan ve bir haftalık yasal süre geçtikten sonra hükmü temyiz eden müşteki ... vekilinin vaki temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21174, Karar No: 2013/1829, Tarih: 29.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21174 E.  ,  2013/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl ve birleşen dava ile davalılar hakkında Orman Kanununa muhalefetten dolayı orman suç zaptının tanzim olunduğunu, davalıların suç zaptına konu haksız eylemi sonucu, davacı kurumun zarara uğratıldığını, bu nedenle 6831 sayılı Orman Yasasının 112-113. maddelerine göre 24.124,60TL tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili gerektiğini, ayrıca söz konusu haksız eylem nedeni ile davacı kurumun 2.979,83TL ağaçlandırma giderine ilişkin zararı olduğunu ileri sürerek, toplam 27.104,43TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 15.04.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş; 29.12.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 41.767,84TL olarak artırmıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı işçilerin ceza dosyasında mahkum olmaları ve davalı Kooperatif ile başkanı olan ...'ın istihdam eden sıfatıyla kusursuz sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 41.767,84TL tazminatın 27.104,43TL'si için haksız fiil tarihi olan 18.04.2008 tarihinden, 14.663,41TL'si için ise ıslah tarihi olan 29.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2012/21174 -2013/1829

2-Davacı Orman İşletme Müdürlüğü ile davalı kooperatif başkanı arasında numaralı ve damgalı ağaçların taşınması, sürütmesi ve kesimi şartnameleri düzenlenmiştir. Davalı koooperatif ise bu işi, yaptığı sözleşme ile işçi olan diğer davalılar .., ... eliyle gerçekleştirmiştir. Davacı, kesim sahasından kesim izni olmayan damgasız ve numarasız ağaçların da kesiminden dolayı davalılardan tazminat istemiştir. Numaralı ve damgalı ağaçların kesimi işini üstlenen ve davacıya karşı sorumlu olan davalı kooperatif olduğundan, davacının talep ettiği tazminatlardan da kooperatif ve başkanı olan Murat'ın sorumlu olması gerekir. Açıklanan nedenle işçi olan diğer davalıların davacıya karşı sorumlulukları bulunmadığından, bu kişiler hakkındaki davanın reddi gerekirken, yanlış değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Kesilmiş bulunan numarasız ve damgasız ağaçlar eğer davacı tarafından satılarak gelir elde edilmiş ise, belirlenen tazminattan bu bedelin mahsubu gerekmektedir. Bu hususun mahkemece araştılması ve belirlenen sonuca göre hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar ... yararına ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar Kooperatif ve başkanı Murat yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19589, Karar No: 2023/2967, Tarih: 08.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19589 E.  ,  2023/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç uydurma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli ve 2015/792 Soruşturma, 2015/1129 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında suç uydurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/360 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile suç uydurma suçundan sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi; sanıklar Hasan Tahsin, Murat ve Özgür hakkında aynı fıkranın (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın kendisini vekille temyiz ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ... Makina Servis ve Ticaret A.Ş. tarafından K. Hafriyat isimli işyerine kiralanan iş makinasının, D. Otomotiv isimli şirket tarafından katılan şirkete satıldıktan sonra kiralayan ve kiracı şirket yetkilisi olan sanıkların makinanın çalındığı iddiasında bulunmalarına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi ... Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik;

Suç uydurma suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi vekilinin, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Müdafiilerinin Temyiz İstemlerine Yönelik;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Şikayetçi ... Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Şikayetçi ... Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Müdafiilerinin Temyiz İstemine Yönelik;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Ödemiş (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/360 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1790, Karar No: 2022/5203, Tarih: 07.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1790 E.  ,  2022/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/1995-2021/2066

İlk Derece

Mahkemesi : ... Anadolu 21. İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3932, Karar No: 2019/3356, Tarih: 02.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3932 E.  ,  2019/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/12/2015 gün ve 2014/231 - 2015/299 sayılı kararı bozan Daire'nin 20/04/2017 gün ve 2016/3607 - 2017/2304 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait "TV8" isimli televizyon kanalında 08/06/2012 tarihli belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, davalı işverenin 27/11/2013 tarihinde sözleşme süresi bitmeden tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin televizyon kanalının spor müdürlüğü görevini yaptığını, spor müdürlüğünün ve Telegol Programı haberlerinin hazırlanması, yayına getirilmesi, sunulması ve yorumlanmasının işverenin denetim ve gözetimi altında, onun talimatlarına bağlı olarak yerine getirildiğini, kamuoyuna yayılan kanalın el değiştirmesi ve yeni sahibi tarafından kovulduğu yönündeki haberlerle müvekkilinin kişilik haklarının zedelendiğini ileri sürerek bakiye sözleşme süresine ilişkin ücret alacağına karşılık 115.000.- TL, cezai şart bedeli olarak 115.000.- TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 12.500,00 TL lisans bedeli ve 12.500,00 TL yorumculuk bedeli ile 140.000,00 TL cezai şart toplamı olan 165.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11941, Karar No: 2018/10701, Tarih: 29.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/11941 E.  ,  2018/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin ertelemeye engel olduğu gözetilmeden, sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.Ancak;

1)Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca yapılan arttırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 4 ay 13 gün hapis yerine, 5 ay hapis olarak fazla belirlenmesi,

2)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... Torpil hakkında; Mersin 18 Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda; Tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1, 43, 62, 51-1-3-6-7. maddeleri uyarınca 5 Ay Hapis Cezasına, hükmedilmiş, anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 29/05/218 gün, 2017/11941 E-2018/10701 K sayılı ilamı ile; özet olarak adli sicil kaydında ertelemeye engel hükümlülüğü bulunan sanık hakkındaki hükmün ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak eleştirilmesine karşın, diğer taraftan TCK'nın 43. maddesinin uygulanması sırasında yanlış hesap sonucu fazla ceza tayin edildiğinden ve ayrıca hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesindeki değişiklik nedeniyle sanığa isnat edilen suçun uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğu ile aramızda hakaret suçundan dolayı yanlış hesap sonucu eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmamasına karşın, başka bozma nedenine eklenip eklenemeyeceği hususunda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesindeki koşulların irdelenerek; ceza muhakemesi hukukunun amacı, hakkaniyet ve kanun önünde eşitlik gibi hukukun evrensel ilkeleri ile ilişkilendirilmesi ve somut olayımızda olduğu gibi ilk derece mahkemelerince verilen ve içerisinde hata barındıran hükümlerin temyiz incelemesine konu edilmesi halinde "aleyhe değiştirmeme zorunluluğu" ya da "aleyhe düzeltme yasağı" kavramlarından ne anlaşılması gerektiğinin yasal düzenleme ve yargı kararlarından yararlanılarak ortaya konması gerekmektedir.

Ceza usulü, ya da günümüzün deyimi ile ceza muhakemesi hukuku, kişi için öylesine önemlidir ki dünyada ceza usulü kadar hiçbir şey insanları ilgilendirmez. Hatta ceza usulü kusurlu bulunan bir toplumda huzurdan söz edilemez. Ceza kanunlarına karşı gelmemek insanların elinde olan bir şey olmasına karşın, kimsenin haksız yere takibata uğramayacağından söz etmek olası değildir. Bu hukuk dalının özgürlükler için ne denli önem arz ettiğini Ferri’nin şu sözleri en güzel şekilde açıklamaktadır; “ceza kanunu suçluların, usul kanunu, suçluluğu sabit oluncaya kadar masumların teminatıdır”.

Bu açıklamalardan sonra denilebilir ki devletin cezalandırma hakkı ile sanığın özgürlüğü arasındaki çatışmayı çözüme ulaştırıp, hükme bağlamak, ceza yargılamasına bırakılmıştır. Görüldüğü üzere devlet, suç işleyenden, iktidar gücünü kullanarak “intikam alma” yerine, bu görevi ulus adına yargılama yapmaya yetkili bir makama, yargıya bırakmıştır. Böylece ortaya çıkacak sonuca hem devlet ve hem de sanık katlanacaktır.

İnsanlık, dolayısıyla devlet, üç aşamadan geçerek günümüzün örgütlü toplumu haline gelmiştir. Bunlardan birisi, insanlığın karışıklıklardan usanarak bir düzene kavuşması, düzeni sağladıktan sonra bireysel özgürlüklere ihtiyaç duyması, ilk ikisini sağladıktan sonra ise hem düzeni ve hem de özgürlükleri koruma ihtiyacı hissetmesidir.

./..

-3-

Ceza muhakemesi hukuku da tıpkı insanlık gibi üç aşamadan geçmiştir. Dolayısı ile toplum bu alanda ilk önce, suçlunun cezalandırılması safhasını, daha sonra sanığın korunması safhasını ve nihayet de maddi gerçeğin araştırılması safhasını yaşamıştır. Böylece ilk aşamada, belirli bir hukuki düzene kavuşmamış ilkel toplumlarda sanık, peşinen suçlu kabul edilip hemen cezalandırıldığı için, bu aşamada ceza muhakemesi, cezalandırmak için bir vasıta konumundadır. Ceza yargılaması hukukunun amacı “sanığın korunması” olmuştur.