muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/45069, Karar No: 2013/4754, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45069 E.  ,  2013/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretlerinin davalı işveren tarafından ödenmemesi nedeni ile 25.09.2009 tarihinde iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi, ücret ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 2009 Mayıs ayı maaşının bir kısmının zamanında ödenmediğini, 2009 Haziran ayından itibaren ise normal maaş ödeme zamanlarına riayet edildiğini, 2009 Ocak ayında davacının 21 gün ücretsiz izin kullandığını, asgari geçim indirimi alacağının maaşa eklenerek ödendiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacı işçinin iş akdini feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içinde yer alan 28.09.2009 işlem tarihli HSBC bankasına ait dekont ile davacıya 316,00 TL ödeme yapıldığı ve davacının da bütün kanuni yasal haklarım saklıdır kaydı ile bu parayı aldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu paranın hangi alacak kalemi için yatırıldığı taraflardan sorulmamıştır. Bu sebeple yatırılan paranın hangi alacak kalemi için yatırıldığının taraflardan sorulmak sureti ile belirlenip, belirlenen alacak kaleminden mahsubunun yapılmaması hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı iş yerinde çalıştığı tüm süre dikkate alınarak kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacakları hesaplanmış, bunun yanında yine bilirkişi tarafından davacının talebi olmadığı halde genel tatil ücreti hesaplaması yapılmış ve bulunan miktar fazla çalışma ücreti olarak tespit edilen miktar ile toplanarak fazla çalışma ücreti tespit edilmiş ve mahkemece de tespit edilen bu miktara göre fazla çalışma ücretine hükmedilmiştir.

Oysa ki; dosya içerisinde yer alan İzin Kullanım Talep Formu başlıklı 03.01.2009 ve 07.02.2009 tarihli belgelerden davacının 03.01.2009-24.01.2009 ile 07.02.2009-26.02.2009 tarihleri arasında ücretsiz izinli olduğu anlaşıldığından bu sürelerin kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacağı hesabında hesaplama dışı bırakılmaması hatalıdır.

Oysa ki; dosya içerisinde yer alan İzin Kullanım Talep Formu başlıklı 03.01.2009 ve 07.02.2009 tarihli belgelerden davacının 03.01.2009-24.01.2009 ile 07.02.2009-26.02.2009 tarihleri arasında ücretsiz izinli olduğu anlaşıldığından bu sürelerin kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacağı hesabında hesaplama dışı bırakılmaması hatalıdır.

4- Talep olmadığı halde genel tatil ücretinin hesaplanması ve yine bu genel tatil ücretinin fazla çalışma ücretine eklenerek fazla çalışma ücretinin tespiti hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5591, Karar No: 2019/7394, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5591 E.  ,  2019/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, .....29/03/2019 tarihli tutanak içeriğine göre ve kısıtlı adayının alınan nüfus kaydında adresinin "...." olduğu bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... ise zabıta araştırmasında ve UYAP sisteminden yapılan sorgulamada kısıtlı adayının "....." adresinde ikamet ettiği, ayrıca kısıtlı adayı 06/09/2019 tarihli beyan dilekçesi ile ikamet adresinin "......." olduğunu bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının güncel MERNİS adresinin "....." adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4969, Karar No: 2021/2797, Tarih: 24.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4969 E.  ,  2021/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.05.2018 tarih ve 2016/396 E- 2018/117 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.04.2019 tarih ve 2018/1412 E- 2019/262 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22.03.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının yetkili hamil olduğu iki adet çekten dolayı keşideci olan davalı hakkında başlatılan ilamsız takibe davalının haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının takibe konu çekleri lehdar olan dava dışı şahsa avans çeki olarak verdiğini, çekin bankaya dava dışı son ciranta olan şirket tarafından ibrazından sonra iptal edilerek bu şirkete iade edildiğini, icra dosyasına sunulan ilk çek fotokopilerinde de davacının cirosunun bulunmadığını,bonoların davacı tarafından usulüne uygun bir şekilde iktisap edilmediğinden yetkili olmadığını ve aktif husmetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davaya konu çeklerin dava dışı Konfor Dizayn Tasarım San. Tic. Ltd. Şti. tarafından bankaya ibraz edildiği, takibin başlatıldığı tarihte davaya konu çek suretlerinde davacı tarafın herhangi bir cirosu bulunmadığı, söz konusu davacı tarafın cirosunun bulunduğu çek asıllarının ise sonradan 23/12/2016 tarihinde icra müdürlüğüne sunulmuş olduğu, itirazın iptali davaları, takip talebi ile sıkı sıkıya bağlı olup, davacı tarafın yetkili hamil olup olmadığı hususu takip tarihi itibari ile değerlendirileceği, takip tarihindeki ciro silsilesi, çeklerin dava dışı Konfor Dizayn tarafından bankaya ibraz edilmesi ile tüm dosya kapsamına ve TTK 790. madde ve HGK’nın ilamları gereği davacının takip tarihinde yetkili hamil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalının kötüniyet tazminat isteminin de reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, takibe konu çeklerin muhatap bankaya dava dışı Konfor Dizayn Tasarım Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından ibraz edildiği ancak ibraz işlemi iptal edilerek bundan sonra çeklerin davacının eline geçtiği, icra takibi yapıldığında son lehtar tarafından davacıya yapılmış temlik işlemi olmadığı gibi temlik hükmünde cironun bulunmadığı, ibrazdan sonra alacaklının çekte hak sahibi olabilmesi için, TTK'nun 793. maddesi uyarınca davacı adına alacağın temliki sonucu doğuran bir cironun bulunması gerektiği, kanunda ibrazdan sonra değil de, ibraz süresinden sonra şeklinde düzenleme olduğundan davacıya ibraz süresinden sonra usulüne uygun temlik olmadığından husumet yöneltme hakkı da bulunmadığı ancak aktif husumet yokluğunda davalı lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına, davanın reddine ve davalı lehine maktu vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5148, Karar No: 2007/8364, Tarih: 28.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5148 E.  ,  2007/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... İnş.Restorasyon Tarım Tur.Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat... ile davalı-k.davacı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasında ...ilindeki iki okulun kaba işlerinin yapılması için 06.10.1998 tarihli, ince işlerinin yapılması için 05.02.1999 tarihli ek sözleşmeler yapılmıştır. Sonradan yapılan 05.02.1999 tarihli sözleşmede işlerin bitim tarihi 15.07.1999 olarak kabul edilmiştir. Bilirkişiler tarafından hazırlanan bu karara dayanak yapılan raporda, taşeron Ahmet Yalçın Karagözoğlu’na 105 gün ek süre verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bilirkişiler tarafından verilmesi öngörülen 105 gün ek süre 15.07.1999 tarihine eklendiğinde 01.11.1999 tarihine ulaşılmaktadır. Taşeron tarafından işlerin bu tarihe kadar bitirilmediği ihtilâfsızdır. Davalı yüklenici şirket 13.10.1999 tarihinde ...Noterliği’nden gönderdiği 45194 yevmiye numaralı ihtarnamede tüm işlerin 15.11.1999 tarihine kadar bitirilmesini taşeron ....’na bildirmiştir. Bu ihtarname 15.10.1999 tarihinde taşerona tebliğ edilmiştir. İhtarnamede tanınan sürenin sonu olan 15.11.1999 tarihinde de okul inşaatlarının bitirilmemesi üzerine davalı yüklenici şirket tarafından 04.01.2000 tarihinde

sözleşme feshedilmiştir. Davacı taşeron ... vekilinin dilekçesinde muarazanın giderilmesi ile sürenin 23.12.1999 tarihine kadar uzatılmasını istemesi de dikkate alındığında, taşeron tarafından belirtilen 23.12.1999 tarihine kadar da okul inşaatlarının bitirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda yüklenici şirketin sözleşmeyi fesihte haklı olduğu, davacı taşeronun süresinde okul, inşaatlarını bitirmediği, taşeronun işin tesliminde temerrüde düşmesi nedeniyle fesihte kusurlu ve haksız olduğu sonucuna varılmaktadır. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu yüklenici şirketin fesihte haksız olduğu gerekçesi ile davaların sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan fesihte taşeron ...’nun kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle ve yüklenici şirket tarafından işin fesihten sonra verildiği şirket ile yapılan sözleşme, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri dikkate alınarak, tarafların tüm davaları hakkında yeniden rapor alınıp, sonucuna göre değerlendirme yapılıp, karar oluşturulmasından ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Yapılacak iş, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan fesihte taşeron ...’nun kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle ve yüklenici şirket tarafından işin fesihten sonra verildiği şirket ile yapılan sözleşme, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri dikkate alınarak, tarafların tüm davaları hakkında yeniden rapor alınıp, sonucuna göre değerlendirme yapılıp, karar oluşturulmasından ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı ... karşı davacı şirket yararına BOZULMASINA, 550,000 YTL duruşma vekâlet ücretinin taşeron...’ndan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı karşı davacı şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... İnş. Restorasyon Tarım Tur.Tic.A.Ş'ye geri verilmesine, 28.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20593, Karar No: 2016/3371, Tarih: 25.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/20593 E.  ,  2016/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

... ile ... ve ... aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu ... ili ... İlçesi ... Köyü ... mevkiinde bulunan sınırları dava dilekçesinde belirtilen tapulama harici taşınmazın zilyedi ve tasarruf edeninin müvekkili olduğunu ve söz konusu bu taşınmaz üzerinde bulunan sayı ve nitelikleri dilekçede belirtilen ağaçların müvekkili tarafından dikilip yetiştirildiğini, 5x4 m2'lik beton sulama havuzunun müvekkili tarafından yapıldığını ve söz konusu muhdesatların müvekkile ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 584/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve ıhındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer(TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi nülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin lakkı, sadece şahsi bir haktır(TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına adiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

.//..

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

.//..

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre ağaç niteliğindeki muhdesatların davacı tarafından dikildiği-yetiştirildiği ve beton sulama havuzunun davacı tarafından yapıldığı sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin/dikildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hükmün 1'inci fıkrasının HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ:Tüm bu açıklamalar nedeniyle, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün 1 'inci fıkrasındaki "davacıya ait olduğunun tespitine" cümlesi çıkarılarak, yerine "davacı tarafından meydana getirildiğinin, dikildiğinin tespitine" şeklinde yazılmasına, hüküm fıkrasının bu şekilde düzeltilmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7202, Karar No: 2008/6497, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7202 E.  ,  2008/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 112 ada 96 ve 126 ada 16 parsel sayılı 12.794,32 ve 27.553,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 1964 yılıda yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında Hazine adına belirtildiklerinden bahisle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı, Hazine adına tapulu bulunmadıkları, tespit gününde taşınmazlar üzerinde adına tescile karar verilen zilyedi yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Getirilen tapu kayıtlarına göre 1965 yılında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca "Toprak Komisyonunca" yapılan çalışma ile taşınmazların belirtmelik tutanaklarının düzenlenerek haritaya bağlandığı ve bir kısım taşınmazlar hakkında 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca 26.11.1965 tarihinde Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2004 yılında bölgede 4342 sayılı Yasa uyarınca mera komisyonunca Toprak Komisyonu çalışmaları esas alınarak mera tesbit ve tahsisi yapılıp, mera tahsis haritası ve eki belgelerin düzenlendiği, sonuçlarının kadastro tespit tarihinden önce (18.3.2005 ile 17.04.2005 tarihleri arasında) ilan edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, mera tahsis çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği ve taşınmazların 1965 yılında Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının ve mera haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalmaları halinde 3402 sayılı Yasa'nın 46/1 ve 46/2. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de araştırma yapılmamıştır. Taşınmazların Hazinenin tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde ise kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadıkları, kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadıkları ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki araştırma da yeterli değildir. Böylesine eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, taşınmazlar hakkında Hazine adına oluşturulan 26.11.1965 tarihli tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri, düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları, varsa dağıtım cetvelleri, 4342 sayılı Yasa uyarınca bölgede yapılan mera tahsisine ilişkin harita ve eki belgeler, taşınmazları dıştan çereleyen komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanağı suretleri ile varsa dayanağı kayıtlar, kütükler devredilmiş ise tapu sicil kaytıları ile dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası, belirtmelik tutanağında adı geçen bilirkişilerin onaylı ve vukuatlı nüfus kayıt

./...

2008/7202-6497 SH:2

örnekleri ilgili mercilerinden getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava sonucunda yararı olmayan komşu belde ya da köyler halkından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek tanıklar, uzman bilirkişi fen memuru ya da kadastro teknisyeni ve uzman ziraat bilirkişisi, sağ olan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit bilirkişileri huzuruyla taşınmazlar başında keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçeği ve Hazineye ait tapu kaydının dayanağı olan toprak tevzii haritalarının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi tarafından haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, Hazine tapularının ya da tahsisli meraların kapsamları kesin olarak belirlenmeli, 4342 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü de gözetilerek mera haritası içinde veya dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yerel bilirkişi, sağ olan belirtmelik bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, arazinin davacıya ne zaman intikal ettiği, taşınmazların kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadığı, taşınmazların Hazine tapusunun kapsamında kalması halinde, Hazine tapusunun ihdasından önceki zilyetliğin ne kadar süreye ulaştığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalıdır