muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14387, Karar No: 2014/29963, Tarih: 16.10.2014

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, iş akdinin geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiği yönündeki tespit isabetli ise de; davalılar arasında asıl-alt işverenlik ilişkinin bulunduğuna ilişkin kabul yerinde değildir.

Davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesi, şartname ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerden, davalı Belediye ile davalı Şirket arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin işçi teminine yönelik ve muvazaalı olduğu, dolayısı ile davacının baştan itibaren davalı Belediye'nin işçisi sayılması gerektiği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Davacı işçiye yönelik muvazaalı ilişki içerisine giren davalı şirketin kendi muvazaasından yararlanması kabul edilemez. Bu nedenle davalı şirketin de işe iadenin mali sonuçlarından diğer davalı Belediye ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekmektedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Maltepe Belediye Başkanlığı'ndaki iş yerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı Belediye Başkanlığı tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 319.00 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine,

Kesin olarak 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3225, Karar No: 2020/850, Tarih: 06.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/3225 E.  ,  2020/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki hakem kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı bulunan aracın sel suyuna maruz kalması sonucu zarar gördüğünü, davalı ... şirketi tarafından zararın giderilmediğini belirterek aracında meydana gelen 48.000,00 TL motor masrafı ile 12.000,00 TL iş ve gelir kaybı olmak üzere toplam 60.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, araçta meydana gelen zararın sigortalı araç sürücüsünün kusuru ile arttığını bu nedenle meydana gelen zararın teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; başvurunun kısmen kabulü ile 100,00 TL'nin ... Sigorta A.Ş tarafından başvuran şirkete ödenmesine 59.900,00 TL yönünden başvurunun reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı şirket itiraz etmiş, itirazı inceleyen Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz üzerine, Dairemizin 23/05/2016 gün ve 2016/3178-2016/6240 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; başvurunun kısmen kabulü ile 410,18 TL'nin ... Sigorta A.Ş tarafından başvuran şirkete ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 23,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42871, Karar No: 2012/43601, Tarih: 13.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42871 E.  ,  2012/43601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarırın reddine, ancak;

Müsaderesine karar verilen sabit tesis niteliğinde olan meyve ağaçlarının değeri üzerinden katılan idare lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca tesis niteliğinde olan meyve ağaçlarının değeri üzerinden 500 TL' nisbi vekalet ücretinin sanıktan tahsiline ile katılan idareye verilmesine cümlesi hüküm fıkrasına ilavesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32562, Karar No: 2014/27829, Tarih: 25.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32562 E.  ,  2014/27829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/8122

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2008/10 (E) ve 2012/1419 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekmektedir.

Somut olayda; Batman'da cep telefonu ticareti ile uğraşan katılanın dükkânının karşısında pastahane işleten sanık Servet'in, beraber yaşadığı diğer sanık Belkisa ile birlikte 15.09.2006 günü sabah saatlerinde müdahilin dükkânına giderek, aynı yerde esnaflık yapmanın sağladığı güvenden de yararlanmak suretiyle, nokia 6600 ve motorola V600 model iki adet cep telefonunu bir gün deneyip kullandıktan sonra beğenmeleri halinde anlaştıkları bedelini ödemek, beğenmedikleri takdirde iade etmek üzere katılan ile anlaştıkları, ancak aynı günün gecesinde Batman'daki iş yerlerini kapatarak katılandan aldıkları iki adet cep telefonunu iade etmeden ve bedelini ödemeden Batman'dan ayrıldıkları geçen süre içerisinde de iki adet cep telefonunu katılana iade etmeyip bedelini de ödemediklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar ile yakınan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğu ve sanıklar ile katılan arasında sözleşme sonucu meydana gelmiş bir güvenin mevcut olduğu, bu itibarla sanıkların eyleminin TCK'nın 155/1. maddesine uyan güveni kötüye kullanma suçuna uyduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun katılana ait bina niteliği bulunan dükkan içerisinde işlendiği gözetilmeden, bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçuna uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa'nın 141/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. B.. ve sanık B.. A.. müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları korunmak suretiyle BOZULMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8396, Karar No: 2014/8957, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8396 E.  ,  2014/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07.05.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden annesinin ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan eşi ... ile 18.07.2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5773, Karar No: 2015/2019, Tarih: 02.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5773 E.  ,  2015/2019 K.**

* ERKEN TAHLİYE SEBEBİYLE KİRA ALACAĞI

* MAKUL SÜRE KİRA BEDELİ

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 343

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 344

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın miktarı itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın erken tahliyesi nedeniyle mahrum kalınan kira parası ve aynı döneme ait ödenmeyen aidat bedeli ile kiralananda meydana gelen zararların tazmini istemine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına toplanan delilere hükmün dayandığı gerekçelere ,dairemizin bozma kararı doğrultusunda davalı kefil N.. Ç.. ve sözleşme tarafı olmayan V.. E.. hakkında davanın reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığına ,kiralananın 7.9.2008 tarihinde tahliye edildiğinin kabul edilmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin davalı N.. E.. hakkında açılan kira ve aidat alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince

Davacı, 05/08/2004 tarihli kira sözleşmesi ile kiralananın davalılara kiraladığını, davalıların kiralananı 07/09/2008 tarihinde boşaltarak, anahtarını aracılık eden emlakçıya teslim ettiklerini, kış mevsimi olması, tayin döneminin sona ermiş olması ve okulların açılmış olması nedeniyle konutun tekrardan kiraya verilemediği için, karşı tarafın bilinçli ve sorumsuzluğundan dolayı maddi kayba uğradığını, davalıların 2009 Şubat ayına kadar kira bedelini ödemeleri gerektiğini, davalıların bağımsız bölümü tahliye ettikleri sırada, kombi içerisindeki suyu boşaltmamaları neticesinde, tahliyenin kış ayına denk gelmesi nedeni ile kombi içerisinde bulunan suyun 04.01.2009 tarihinde donduğu ve tesisatın çatlaması ile su baskınına neden olduğunu, su baskını neticesinde evde oluşan hasarın 3.831,00 TL olduğunu ileri sürerek hasar bedeli ile 2008 ağustos ayından 2009 şubat ayına kadar toplam 6.335,00 TL kira parası ve aynı döneme ait 450,00 TL aidat parası olmak üzere toplam 10.616,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar V.. E.. ve N.. E.. vekili cevap dilekçesinde, taşınmazın müvekkili N.. E.. tarafından kiralandığını, diğer davalıların kiracı sıfatının bulunmadığını, bu nedenle müvekkili V.. E.. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini, Davalı Nalan yönünden ise, müvekkilinin taşınmazı 07/09/2008 tarihinde tahliye ettiğini, anahtarları da davacının önerdiği emlakçı Ayten Uçar'a elektrik ve su borcu olmadığına dair makbuz ile hasarsız olarak teslim ettiğini, kira borcunun da olmadığını, davacıya kiralananı 950,00 TL ye bir başkasına kiraya vermesini önerdiğini, ancak davacının 1200 TL den aşağıya kiraya vermeyeceğini belirttiğini, kiralananın tahliye edildiğini bilen davacının fahiş kiraya verebilmek için kiralananı boş tuttuğunu, tahliyeden sonra meydana gelen don olayı neticesinde meydana gelen zarardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davacının tahliyeden itibaren en fazla üç aylık kira parasını talep edebileceğini belirterek, davanın bu davalı yönünde de reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahalli mahkemece verilen karar dairemizin 20.3.2013 tarih ve 2012/10045-2013/4948 Esaas-karar sayılı ilamı ile”Davalı N.. E.. hakkında verilen karar yönünden , mahkemece davalının kiralanın 07.09.2008 tarihinde tahliye edildiği ve bu tarihten itibaren 4 aylık kira parasına hükmedileceği kabul edilmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmediğinden taşınmazın bu tarihte tahliye ediliğinin kabulü gerekir. Bu durumda davalının bu tarihe kadar ödenmeyen kira paralarından ve bu tarihten itibaren bilirkişi raporunda belirlenen 4 aylık kira parasından ve aidat bedellerinden sorumlu tutulması gerekirken, hesaplama hatasıyla 6 aylık aidat ve kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir”diye bozulmuştur.Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.Bozmaya göre mahkemece yapılacak iş:tahliye tarihi olan 7.9.2008 tarihine kadar yani 5.8.2008 tarihinden 7.9.2008 tarihine kadar kira bedeli ve aidat bedeline,tahliye tarihi olan 7.9.2008 tarihinden sonrada bilirkişilerce belirlenen 4 aylık makul süre kira bedeli ve aidat bedeline hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7209, Karar No: 2014/20326, Tarih: 20.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7209 E.  ,  2014/20326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hükümler : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada, Türkiye çapındaki vergi dairelerinin, defterdarlıkların ve Vergi Dairesi Başkanlığı'nın bütün işlemlerinin bilgisayar ortamında gerçekleştirilmesine olanak sağlayan, vergi mükelleflerinin vergi ile ilgili işlemleri ve kişisel bilgilerinin kayıt altına alındığı Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı Vergi Daireleri Otomasyon Projesi (VEDOP) sistemine giriş yapılarak, Cumhurbaşkanı, Başbakan, bakanlar, milletvekilleri, politikacılar, bürokratlar, diplomatlar, bilim adamları, gazeteciler, sanatçılar, sporcular, iş adamları gibi içinde bulundukları konum, mesleki faaliyetleri veya görevleri nedeniyle kamuoyu tarafından tanınan kişilerin, kişisel verilerinin ele geçirilip, basın ve yayın organlarında ifşa edildiğinden bahisle başlatılan adli soruşturma sonunda,

Ağrı Vergi Dairesinde görev yapan sanıkların, 2006 yılında, kendilerine görevleri gereği verilen kullanıcı kodu ve şifreleri kullanıp, VEDOP sisteminde, sanık ...'ın 13 ve sanık ...'in 7 adet usulsüz sorgulama yapmak suretiyle verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;