muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6126, Karar No: 2011/10496, Tarih: 10.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6126 E.  ,  2011/10496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklının davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 1.1.2007 başlangıç tarihli yazılı sözleşmeye dayanarak 2010 yılına ait bakiye kira alacağının tahsilini istemiş, davalı borçular ise dayanak sözleşmedeki imzayı inkar etmeksizin akdi ilişkinin sona erdiğini ileri sürerek borca itiraz etmişlerdir. Mahkemece dayanak sözleşmenin üç yıl olan süresinin bittiği ve kira ilişkisine itiraz edildiğinden genel mahkemelerde itirazın iptali davası açılabileceği ve itirazın kaldırılması istenemiyeceğinden bahisle istem reddedilmiştir. Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi ve kiralananın 6570 Sayılı Yasaya tabi olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Anılan yasanın 11. maddesi gereğince kiracı kira süresinin bitmesinden en az onbeş gün önce kiralananı tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır. Öte yandan Konya 3. İcra Mahkemesinin 2009/697 esas sayılı dosyasında tahliye kararının verilmiş olması infaz edilmediği sürece sözleşmeyi sona erdirmez. Bu durumda takip dayanağı kira sözleşmesindeki imza inkar edilmediğinden ve akdi ilişkinin sona erdiği de aynı nitelikte bir belge ile kanıtlanamadığından İİK. 269/b-1 maddesi uyarınca itirazın kaldırılması davası açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. O nedenle işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11159, Karar No: 2024/9402, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/11159 E.  ,  2024/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/313 E., 2022/243 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmolunan cezaların sürelerine göre koşulları bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan beraat kararları verilmiştir.

2. Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle

bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

4. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında;

i.Katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d, 168/2, 62, 52/2-4, 53 üncü maddeleri uyarınca 2'şer yıl 1'er ay hapis ve 8.320,00'şer TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

ii.Katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d, 62, 52/2-4, 53 üncü maddeleri uyarınca 4'er yıl 2'şer ay hapis ve 16.660,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

ii.Katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d, 62, 52/2-4, 53 üncü maddeleri uyarınca 4'er yıl 2'şer ay hapis ve 16.660,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; ...'ın ölümü üzerine katılanların zararını giderebilmek amacıyla sanığa suç isnadında bulunduklarına, eksik araştırma ile karar verildiğine, katılana gösterilen belgelerin temin edilmediğine, fazla ceza verildiğine, sanığın katılan ...'e yönelik herhangi bir eyleminin olmadığına, ilişkindir.

2. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri özetle; mazeretleri hukuka aykırı olarak kabul edilmeden yokluklarında yargılama yapılarak karar verildiğine, suçların sübut bulmadığına, katılana gösterilen belgelerin temin edilmediğine, sanığın da mağdur olduğuna, zararların giderildiğine, fazla ceza verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in, katılan ...'a, İkitelli'de bir arsa olduğunu, konumu itibariyle kar marjının yüksek olduğunu söyleyip, ortak satın alma teklifinde bulunduğu, katılanın da bu teklifi kabul edip, arsanın yarısı karşılığında 1.400.000 TL parayı 03.11.2011 tarihinde sanık ...'ın hesabına EFT ile göndermesine rağmen sanığın katılana herhangi bir arsa payı satın almadığı,

Yine sanığın, katılan ...'a, soruşturma aşamasında ölen ... ile birlikte TOKİ projeleri yaptığını ve çok kârlı bir iş olduğunu, gayrimenkul alım-satımı ile para kazandığını, birlikte projelerde yer almak isteyip istemediğini sorduğu, bu arada TOKİ'nin projeleri olduğunu iddia ettiği bir kısım belgeleri katılana gösterdiği, katılanın da bu teklifi kabul edip sanık ...'a banka aracılığıyla 216.000 TL para gönderdiği, ayrıca ...'ın muhasebeciliğini yapan ve işlerini takip eden sanık ...'nın hesabına da 1.450.000 TL gönderdiği ancak kendisine herhangi bir taşınmaz satın alınmadığı, verdiği paraların da iade edilmediği, bu şekilde sanıkların iki defa kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri kabul edilerek cezalandırılmalarına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hükümler Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hükümler Yönünden

1. Katılan beyanı ve sanık savunmalarına göre, katılana yönelik gerçekleştirilen eylemde herhangi bir belge gösterilmeden İkitelli semtinde bulunan arsayı ortak almak için para verme konusunda ikna edilmek suretiyle menfaat temin edildiğinin anlaşılması karşısında atılı eylemin sübutu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, bu eylem için 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacağı belirtilmiştir.

3. Her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi 04.01.2012 olarak yazılmış ise de, katılan ...'e yönelik gerçekleştirilen eylemin suç tarihinin menfaatin temin edildiği 03.11.2011 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanık ... müdafilerinin sağlık mazeretleri nedeniyle 24.06.2022 tarihli duruşmaya katılamayacaklarına dair mazaret dilekçelerini ve dilekçe eklerinde mazeretlerini belgelendirerek anılan tarihi de kapsayan iş göremezlik belgeleri sunduklarının anlaşılması karşısında, geçerli bir nedene dayanan mazeretlerinin kabulü gerekirken "21/04/2022 tarihli duruşmada mütalaanın açıklandığı ve sanık ... müdafinin mütalaaya karşı beyanda bulunmak üzere süre talep ettiği ve o süre zarfında yazılı savunmasını mahkememize ibraz ettiği 5 sayfadan ibaret yazılı savunmasında müvekkilinin atılı suçlardan beraatine dolandırıcılık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin yazılı beyanda bulunduğu anlaşılmakla, dosyanın geldiği aşamada dikkate alınarak muazeretinin reddine..." şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile mazeretleri reddedilip aynı duruşmada hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Kabule göre de;

a. Katılan tarafından sanık ... hesabına gönderilen paraların bir kısmının soruşturma başlamadan önce iade edilmesi, yine katılan tarafından sanık ... hesabına yatırılan 216.000 TL'nin kovuşturma aşamasında Adli Emanet'e teslim edilmiş olması karşısında, katılanın duruşmaya çağrılarak zararının giderilip giderilmediğinin sorulması, kısmen giderildiyse kısmı ödeme nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığının sorulması, sonucuna göre sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile hükümler kurulması,

b. Sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulurken iki sınır arasında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinin içerisinde ise de, bu yetkinin kullanılmasında, adalet ve hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun özellikleri, zarar ve tehlikenin ağırlığı, kastın veya taksirin yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri, failin amacı, fiilden sonraki durumu gibi unsurlar göz önünde bulundurularak, cezanın adil ölçüler çerçevesinde ve dosya içeriğine uygun şekilde tayin edilmesi gerektiği, hapis cezasının makul olmayacak şekilde üst hadde yakın belirlenmesinin dosya içeriğine uygun ve adil olmayacağı cihetle; somut olayda, sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinde, temel cezanın belirlenmesi sırasında üst sınıra yakın uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilerek 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14488, Karar No: 2012/709, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14488 E.  ,  2012/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın tapu kaydında "1. derece sit alanında bulunduğu" şerhi bulunduğu ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun ilgili kararı ve ekleri getirilerek doğal sit alanı içinde kalıp kalmadığı da araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17235, Karar No: 2017/26770, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17235 E.  ,  2017/26770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/733, Karar No: 2016/1051, Tarih: 08.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/733 E.  ,  2016/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, anılan Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu kararlar mahallinde değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . mağdur . yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, Cumhuriyet savcısının vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; . ile mağdur . evli oldukları, şiddetli geçimsizlik nedeniyle ayrı yaşadıkları ve mağdurun sanığa karşı boşanma davası açarak geçimini sağlamak için çalışmaya başladığı, mağdurun çalışmasını istemeyen sanığın mağduru birçok kez çalışmaması için tehdit ettiği, olay gününden bir gün öncesinde de mağdur . hitaben mağdur.kastederek “onu yarın öldüreceğim, bir daha çalışamayacak” şeklinde sözler sarf ettiği, olay günü mağdurun çalıştığı işyerine gelen sanığın mağdur . "azrailin geldi, ben sana işe gelmeyeceksin, bu işyerinde çalışmayacaksın demedim mi" diyerek sol eliyle mağdurun boğazından tutarak elindeki bıçağı salladığı esnada araya giren mağdur . sanığa engel olmaya çalıştığı, yaşanan boğuşma sırasında mağdur .yaralanmasına rağmen sanığın elindeki bıçağı alarak polise haber vermesi biçiminde gerçekleşen olayda;

a) Olay öncesinde değişik zamanlarda mağdur. tehdit eden sanığın, olay günü mağdura yönelik elindeki bıçakla üzerine yürüyerek hamle yapıp boğazını sıkmaktan ibaret eylemin zincirleme şekilde silahla tehdit ve eşe karşı kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas-2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnamedeki düşünce gibi farklı gerekçe ile BOZULMASINA, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14557, Karar No: 2025/2231, Tarih: 12.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/14557 E.  ,  2025/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.11.2024 ve 03.02.2025

SAYISI : 2022/2273 E., 2024/2493 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/332 E., 2022/170 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılamada mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar aleyhine davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yeni hüküm kurulmasına, davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.11.2024 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin, 03.02.2025 tarihli ek karar ile de davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinin HMK'nın 366. Ve 346/1. Maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

25.11.2024 tarihli ek karar, davalı ... vekili tarafından, 03.02.2025 tarihli ek karar da davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2024 ve 03.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu esilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Tasarrufun iptali davalarında dava değeri, dava konusu gayrımenkullerin tasaruf tarihindeki gerçek değeri veya davanın dayanağı olan icra dosyasındaki takip rakamından hangisi daha az ise o rakam üzerinden belirlenecektir.

Dosya içeriğine göre, dava dosyasının dayanağı olan Adana 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/4166 E sayılı dosyadaki takip konusunun kredi alacağından kaynaklı olduğu, 1.303.787,52 TL bedel üzerinden takip başlatıldığı, dava konusu gayrımenkulün tasarruf tarihindeki değerinin ise 159.261,00 TL olduğu anlaşılmış olup, dava değeri Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.291,55 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.11.2024 ve 03.02.2025 tarihli ek kararlar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz istemlerinin reddi ile söz konusu kararların ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.11.2024 ve 03.02.2025 tarihli ek kararlar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz istemlerinin reddi ile söz konusu kararların ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36874, Karar No: 2017/16583, Tarih: 06.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36874 E.  ,  2017/16583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas-2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtırada nispi temyiz karar harcı doğru tutarda gösterilmediği gibi tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.