muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22889, Karar No: 2016/247, Tarih: 19.01.2016

./..

nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davacı ve eski eşinin 20.04.2003 tarihinde boşandıkları, 13.06.2007 tarihinde tekrar evlendikleri, 07.05.2009 tarihinde yeniden boşandıkları, 01.03.2007 tarihli adres bilgileri raporunda adreslerinin aynı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, boşanan eşlerin medula sisteminde ve GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri araştırılmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlı adresleri araştırılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı K... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26596, Karar No: 2014/20759, Tarih: 20.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26596 E.  ,  2014/20759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2010/958-2012/260

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında tazminata esas süre uyuşmazlık konusudur.

Davacı 01.03.1997 - 10.01.2005 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını iddia ederken, davalı davacının işyerinin kurulduğu 23.01.2004 tarihinden sonra aralıksız çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece davacının 05.12.2000 - 07.04.2004 ve 15.06.2004 - 10.01.2005 tarihleri arasında yılın her ayında çalıştığı kabul edilerek hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatını hüküm altına almıştır.

Dosya bilgi ve belgelerden, davalının savunmaları ile tanık anlatımlarından davalı işyerinin restorant olup, yılın belli aylarında faaliyette olduğu ve kış sezonunda bir süre faaliyet göstermediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle Mahkemece yapılacak iş, bilgisi olmadığını bildiren tanık E.. G.. dışındaki taraf tanıkları tekrar dinlenilerek, davalı işyerinin yılın hangi aylarında faaliyette olduğu, davacının hangi aylarda çalıştığı hususu açıklığa kavuşturularak davacının hizmet süresi belirlenerek sonuca gitmektir.

Davacının tazminata esas hizmet süresi kesin olarak belirlenmeden eksik incelenme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16423, Karar No: 2012/4270, Tarih: 02.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/16423 E.  ,  2012/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “07.04.2009” yerine “07.04.2008” yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir" hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırlar içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir. Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre, mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Somut olayda, sanık ile katılanın arazilerinin bitişik olduğu, katılana ait ağacın sınırın hemen yakınına dikilmesi nedeniyle ağacın dallarının sanığa ait araziye geçtiği, daha öncede yaşanan benzer durumda katılanın sanığa izin vererek sanığa ait taşınmaza taşan dalların kesilmesine müsaade ettiği, suç tarihinde sanığın yine aynı nedenle suça konu ağacın dallarını kestirmiş olması karşısında unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5551, Karar No: 2010/5940, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5551 E.  ,  2010/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı itirazın iptâli istemine ilişkindir. Davalı, borçlu olmadıklarını savunmuş, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davalı vekili, takip dayanağı faturaların kendilerine tebliğ edilmediğini, kaldı ki faturalara konu alacağa ilişkin işin de davacı tarafından yerine getirilmediğini belirterek delil olarak tarafların ticari defter ve kayıtlarına dayanmıştır. Davacı da, faturaların her iki tarafın defterine kayıtlı olduğunun taraf defterleri incelendiğinde görüleceğini bildirmiştir. Mahkemece, davalının defterleri üzerinde inceleme yapılması için adresine talimat yazılmış, adresten ayrıldığı gerekçesiyle bila tebliğ iade olunca davalı defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan dava sonuçlandırılmıştır.

Tebligat Yasası'nın 11. maddesi ve ekli Tüzüğün 15. maddesi uyarınca, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur. Dava dilekçesi davalı adına vekiline tebliğ edildiği gibi yargılama aşamasında da dava vekil vasıtasıyla takip edilmiştir. Bu durumda defterlerin ibrazı için davalı adına çıkarılacak meşruhatlı davetiyenin davalı vekili Avukat ...'un adresine çıkarılmak suretiyle talimat yazılması gerektiğinden asılın adresine tebligatla hükme varılması usul ve yasaya aykırı olmuştur. O halde mahkemece yapılması gereken iş, davalı vekiline defterlerin ibrazı için meşruhatlı davetiyeyi vekilin adresine çıkartmak, ibraz edildiğinde davalı defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırmak, faturalar deftere kayıtlı ise işlemiş faizle ilgili olarak davalının usulen temerrüde düşürülüp düşürülmediği de incelenerek sonucuna uygun hüküm kurmak, aksi durumda davacının faturaya konu işlerin yapılarak teslim edildiğine ilişkin delillerini incelemek, ifanın kanıtlanması halinde BK'nın 366. maddesi uyarınca bedelini bilirkişiye hesaplattırıp sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile ve asıla ilişkin işlem sözkonusu olmadığı halde asıla gönderilen tebligatla sonuca varılması doğru olmadığından karar, bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı lehine BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28348, Karar No: 2014/19645, Tarih: 19.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28348 E.  ,  2014/19645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Katılan vekilinin sahtecilik suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sahte olarak düzenlenen vergi dairesi alındısı makbuzlarının Ödemiş Vergi Dairesine ibraz edilerek kullanılmadığı ve kurum kayıtlarında bir sahtecilik yapılmadığı cihetle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen idarenin davaya katılma hakkının bulunmadığı, müdahillik kararı verilmesi hukuken geçersiz olup, davayı temyiz etme hak ve yetkisi bahşetmeyeceğinden, şikayetçi idare adına vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak.

Sanığın Ödemiş Vergi Dairesinde tahsildar olarak çalışmakta iken, İzmir Vergi Dairesinin 18.05.2009 tarihli onayı ile aynı dairede gelir uzmanı olarak atandığı, 21.05.2009 tarihi itibariyle gelir uzmanı olarak çalışmaya başladığı ve bu tarih itibariyle vergi tahsil etme görevinin sona erdiği, bu şekilde suç tarihlerinde suça konu belgeleri düzenleme yetkisi bulunmayan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nun 204/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükmün 1. fıkrasından "204/2 ve 3 yıl", 2. fıkrasından "3 yıl 9 ay" ve 3. fıkrasından "3 yıl 1 ay 15 gün" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla, mahkemenin takdiri uygulaması da gözetilerek "204/1 ve 2 yıl", "2 yıl 6 ay" ve "2 yıl 1 ay" ibarelerinin eklenmesi ve sonuç cezanın 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17409, Karar No: 2022/9567, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/17409 E.  ,  2022/9567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)Sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 24.02.2015 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.03.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğinden başkan vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 23.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılmasına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılmasına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılındaki sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 23.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2023/15120, Karar No: 2023/11603, Tarih: 04.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15120 E.  ,  2023/11603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/482 E., 2023/2692 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/461 E., 2022/727 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine ... 15. ... Mahkemesince davanın reddine kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş, olup Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı Bakanlığın, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı ... Bakanlığının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.