muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23454, Karar No: 2023/416, Tarih: 16.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23454 E.  ,  2023/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/872 E. 2021/303 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazası sonucu maluliyet nedeniyle maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu araç ile davalı ... şirketinin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesini düzenlediği aracın karıştığı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 17.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24.06.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, talebini 6.245,17 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamı dışında olduğunu ve tedavi giderleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını, olayın haksız fiile dayanması nedeniyle uygulanacak faizin yasal faiz olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli ve 2012/413 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararıyla; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, 6.245,17 TL’ nin 20.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli ve 2012/413 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararıyla; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, 6.245,17 TL’ nin 20.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 16.07.2018 tarih ve 2015/13937 Esas, 2018/7191 Karar sayılı ilamı ile yukarıda esas ve karar numarası belirtilen ilk derece mahkemesi kararı, kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının daimi işgücü kaybının tesbiti bakımından Adli Tıp Kurumu ya da Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümünden maluliyet raporu alınması, kask takılıp takılmadığının araştırılarak sonucuna göre kask takılmamış ise tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği, sigortalı aracın kullanım şekli hususi olduğundan avans faizi yerine yasal faize hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak dosya ek rapor için aktüer bilirkişiye tevdi edilmiş, güncel verilere göre hesaplama yapıldığından bozma öncesi kararda hükme bağlanan miktardan daha yüksek bir tazminat bedeli bulunmuş ise de ilk hüküm davalı yararına bozulduğundan, davalının kazanılmış hakları dikkate alınarak ilk hükümdeki miktarlar üzerinden davanın kabulüne, 6.245,17 TL’nin 20.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ilk kararın icraya konu edildiğini ve müvekkili sigorta şirketi tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığını, davaya konu borç tam olarak ödendiğinden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğini, aynı şekilde asıl alacağa bağlı fer’iler hakkında da karar verilmemesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda tazminatın ilk karar ile aynı miktarda olması ve ilk kararın bozmadan sonra davacı tarafından icraya konu edilmesi üzerine sigorta şirketince tam olarak ödenmesi sebebiyle ödeme nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekip gerekmediği ve asıl alacağın fer’ ileri yününden de hüküm kurulup kuralamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu' nun 49 uncu ve devamı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu' nun 85 inci ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9457, Karar No: 2014/5994, Tarih: 09.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9457 E.  ,  2014/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/526-2013/91

Davacı O.. Ş.. vekili Avukat Ö. K. tarafından, davalı O.. Ö.. aleyhine 26/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7824, Karar No: 2014/1059, Tarih: 20.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/7824 E.  ,  2014/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/93898

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2012

NUMARASI : 2011/1068 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın hurdacı olarak faaliyette bulunuduğu işyeri önünde bulunan aracının içerisinde komşusu olan mağdur M.. A..'ya ait 6 adet borunun, işyerinin bahçesi içerisinde de müşteki Z.. A..'ın yetkilisi olduğu okula ait 31 adet metal korkuluğun otlar arasına gizlenmiş vaziyette bulunduğunun tespit edildiği olayda, sanığın iş yeri önündeki ararçta Azad ..'in parmak izinin çıkması ve Azad ..hakkında suç duyurusunda bulunulmuş olması, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyip iş yerini 3 ay önce kiraladığını, ele geçirilen malzemelerden haberinin olmadığı gibi kendisine ait de olmadığını, okula ait eşyaların bulunduğu bahçenin kendisine ait olmadığından daha önce oraya hiç bakmadığını ve kendisini hazmedemeyen hurdacıların bu olayı gerçekleştirmiş olabileceğini savunması karşısında ,sanığın iş yeri sahibi olduğunu savunduğu kişinin tespit edilip kira sözleşmesinde okula ait malzemelerin bulunduğu avlunun kira kapsamında olup olmadığı, sanığın iş yerini ne zaman kiraladığının sorulması ve avluya herkesin rahatlıkla girebilip giremeyeceğinin araştırılarak olay yerinde keşif icrası ile sanığın iş yeri önünde bulunan aracında komşusu olan M.. A..'ya ait malzemelerrin bulunması ile ilgili bu araç üzerinde parmak izi tespit edilen Azad ..'in beyanına başvurularak, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31766, Karar No: 2014/12802, Tarih: 21.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31766 E.  ,  2014/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/222209

MAHKEMESİ : Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2010

NUMARASI : 2008/101 (E) ve 2010/28 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanıklar O.. M.. ve R.. U.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Şikayetçi Rifat'ın aşamalarda, sanık Onur'un kendisine hakaret ettiğine dair beyanda bulunmaması, tanık İbrahim'in savcılık ifadesinde şikayetçi ve sanığın karşılıklı küfürleştiklerini belirtmesi, diğer tanıkların beyanlarında ise hakarete dair anlatımların bulunmaması karşısında, hakaret suçu açısından beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Sanık O.. M..'ın şikayetçi sanık R.. U..'a yönelik “sıcak çayı Rifat'ın üzerine dökmek, darp etmek ve belinden çıkardığı bıçağı Rifat'a doğru rastgele sallamak” biçiminde kabul edilen eylemlerinin bir bütün halinde yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yaralama ve tehdit eylemlerinden dolayı ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanık R.. U..'ın “çakı bıçağını açmaya çalışma” şeklinde kabul edilen eylemini, sanık Onur ve temyize gelmeyen sanık Utku tarafından darp edilmesi ve kendisine sanık Onur tarafından bıçak sallanması eylemlerine karşılık saldırıyı def amacıyla ve orda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık R.M. hakkında TCK'nın 25/1. maddesinde öngörülen meşru mudafa hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

4-Kabule göre de,

Sanık O.. M.. hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık O.. M.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17056, Karar No: 2018/9210, Tarih: 10.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/17056 E.  ,  2018/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... İnşaat Limited Şirketi yetkilisi olduğunu söyleyen davalı ... ile 80.000,00 TL karşılığında gayrimenkul satış sözleşmesi imzaladığını, 8.000,00 TL peşinat yatırdıktan sonra inşaat alanına gittiğinde gösterilen alanda herhangi bir inşaat faaliyeti görmediğini, sitenin yapılacağı arsanın halen davalı ...'nın üzerinde olduğunu ve arsa sahibinin başka bir müteahhit ile anlaşmış olduğunu belirterek ödediği paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının peşinat yatırarak diğer davalılar ile gayrimenkul satış sözleşmesi imzaladığını, sözleşmenin yerine getirilmemesinden dolayı kendisine sorumluluk yüklenemeyeceğini, kendisinin bu satıştan haberi olmadığı gibi yeni anlaştığı müteahhidin de haberi olmadığını beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; yüklenici inşaatı başka bir yükleniciye devretmişse ilk yükleniciden adi yazılı sözleşme ile daire alan alıcılar bu haklarını ikinci yükleniciye ve arsa sahibine karşı ileri sürebilmelidirler gerekçesi ile davanın kabulüne, 8.000,00 TL’nin ödeme tarihi olan 06/09/2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. (HMK.m.144) Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesi tebliği, ilk olarak davalı yüklenici şirketin dava dilekçesinde bildirilen adresine yapılmış olup, tebligat evrakı iade edildikten sonra doğrudan ... Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından bildirilen adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre usulsüz yapılmıştır.

Bu durumda; mahkemece, 7201 sayılı Tebligat Kanunundaki ve yönetmelikteki düzenlemeler gözetilerek öncelikle davalı şirketin dava dilekçesinde belirtilen adresine tebligat çıkarmalı, bu adreste bulunmadığının tespit edilmesi halinde davalı şirketin ticaret sicil müdürlüğünden kayıtlı adresi sorulmalı ve tebligat bildirilen bu adrese yapılmalıdır. Bu şekilde de davalı şirkete tebliğ yapılamadığı takdirde, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre işlem yapılmak suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir. Ayrıca diğer davalı ... için ise mernis adresi “Almanya Federal Cumhuriyeti” olarak görünmesine karşın yurt dışı adresi araştırılmaksızın ilanen tebliğ yapılmak sureti ile dava görülmüştür. Bu husus da usul ve yasaya aykırı olup taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebebine göre temyiz eden davalı ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince temyiz edenin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11430, Karar No: 2018/2782, Tarih: 15.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11430 E.  ,  2018/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilerek, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar alması halinde ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, dosyamızda sanığın alışveriş sırasında işyerinden 21,95 TL tutarında 1 adet Gilette marka jilet çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.