muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3842, Karar No: 2023/9836, Tarih: 20.11.2023

3. Telefon görüşmelerinin içeriği ve kendisinde ele geçirilen esrar miktarına göre; sanık ...'in satmak amacıyla esrar bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine,

4. Sanık ...'nin 16.04.2011 tarihinde temyiz dışı sanık Murat'a esrar verdiği gerekçesiyle mahkûmiyetine,

5. Sanık ...'in 03.12.2010 tarihinde temyiz dışı sanık ...'a esrar verdiği gerekçesiyle mahkûmiyetine,

6. Sanık ...'ın 13.01.2011 tarihinde sanık ...'na esrar verdiği gerekçesiyle mahkûmiyetine,

7. Sanık ...'nun 04.04.2011 tarihinde sanık ...'a esrar verdiği gerekçesiyle mahkûmiyetine,

8. Ele geçirilen esrarın miktarı ve yakalanış şekli de nazara alındığında; 15.02.2011 tarihinde kolluk görevlilerini gördükten sonra yere attığı esrarı, sanık ...'in satmak amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine,

9. Üst aramasında ele geçirilen esrarın miktarı ve yakalanış şekli de nazara alındığında; 21.02.2011 tarihinde ...'in satmak amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine,

10. Sanık ...'nın 27.05.2011 tarihinde temyiz dışı sanık Serkan Yalova'ya esrar verdiği gerekçesiyle mahkûmiyetine,

11. Ele geçirilen esrarın miktarı ve yakalanış şekli de nazara alındığında; 04.04.2011 tarihinde kolluk görevlilerini gördükten sonra yere attığı esrarı, sanık ...'ın satmak amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine,

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesi;

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar hakkında iddianamenin düzenlendiği 19.03.2013 tarihi olduğu, temyiz incelemesinin tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile ..., ..., Vedat Töreli ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesi;

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile ..., ..., Vedat Töreli ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesi;

1. 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5273 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, karar tarihi olan 01.10.2015 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 150

nci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., Vedat Töreli ve ...'e zorunlu müdafi tayin edildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinden hükümler hukuka aykırı görülmüştür.

2. Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede;

nci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., Vedat Töreli ve ...'e zorunlu müdafi tayin edildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinden hükümler hukuka aykırı görülmüştür.

2. Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede;

a. Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2011 tarihli ve 2011/305 Esas, 2011/309 Karar sayılı kararı ile suç tarihi 07.10.2011 ve iddianame tarihi 16.11.2011 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu; temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/8696 Esas, 2015/7097 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün 12.11.2015 tarihinde kesinleştiği; temyize konu dosyada ise sanık hakkında 15.02.2011 tarihli eylemi nedeniyle 19.03.2013 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre her iki eylem arasında hukukî kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2011 tarihli ve 2011/305 Esas sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneği bu dosya içine konularak her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi, aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

b. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli ve 2017/454 Esas, 2019/265 Karar sayılı kararı ile suç tarihi 27.12.2011 ve iddianame tarihi 05.01.2012 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu; temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 28.09.2021 tarihli ve 2020/13333 Esas, 2021/9319 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verildiği, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün 28.09.2021 tarihinde kesinleştiği; temyize konu dosyada ise sanık hakkında 11.12.2010 tarihli eylemi nedeniyle 19.03.2013 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre her iki eylem arasında hukukî kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli ve 2017/454 Esas sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneği bu dosya içine konularak her iki

dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, 11.12.2010 tarihli eylemin de sabit kabul edilmesi halinde, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan“fazla olması halinde” 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi, aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

C. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükmünün ve sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneklerine göre; hüküm tarihinden sonra sanık ...'in 27.02.2017 tarihinde öldüğünün ve sanık ...'in 17.04.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2013/114 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile ..., ..., Vedat Töreli ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile ..., ..., Vedat Töreli ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2013/114 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

C. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükmü ve sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2013/114 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1601, Karar No: 2014/17786, Tarih: 05.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1601 E.  ,  2014/17786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/320-2013/204

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murislerine borç para verdiğini, karşılığında 20.12.2005 vadeli 10.000 TL lik ve 5.9.2000 vadeli 3.150 TL lik senetler aldığını, borcun ödenmemesi nedeniyle bu senetlere dayanarak ilamsız takip yaptığını bildirerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, takibin 10.000 TL asıl alacak yönünden devamına, 3.150 TL lik senede dayalı alacak ile takibe kadar işleyen faiz alacağı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıların murislerine verdiği 10.000 TL borç para için 20.10.2005 vadeli senet aldığını, ödenmemesi nedeniyle icra takibi yaptığını bildirerek itirazın iptalini talep etmiştir. Dayanak icra takibinde, varlığını ispat ettiği 10.000 TL lik senede dayalı alacak ile varlığını ispat edemediği 3.150 TL lik senede dayalı alacak ve her iki senet için vadelerinden itibaren işleyen 12.544, 27 TL faiz alacağının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, 10.000 TL lik senet için her ne kadar vade var ise de, tarafların daha sonra kamulaştırma bedeli gelince ödeneceği konusunda anlaşmaya varmaları nedeniyle vadenin belirsiz hale geldiğini, artık davacının bir ihtarla davalıları temerrüde düşürmeleri gerektiği, temerrüt olmadığından senet vadesinden itibaren işleyen faiz talep edemeyeceği gerekçesi ile bu kalem isteğin reddine karar verilmiştir. Davacı taraf, davalı ile yeni vade belirlendiği iddiasını reddederek, 18.3.2012 günlü beyanında; davalıların murisine istimlak parası geleceği güvencesi ile senedin vadesinde ödenmek üzere borç para verdiğini beyan etmiştir.BK. 101.maddesi hükmüne göre muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur.Ne var ki taraflar arasında düzenlenen ve imzaları inkar edilmeyen 20.10.2005 vadeli senet düzenlenmesi nedeniyle alacağın ödenmesinin kesin vadeye bağlandığı ve temerrüt için ihtara gerek olmadığının kabulü gerekir. Buna göre, mahkemece, davacı tarafın işlemiş faizi talebi hakkında inceleme yapılarak, belirlenecek miktarın tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu kalem isteğin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz taleplerinin reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9360, Karar No: 2013/10999, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9360 E.  ,  2013/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili, hafta tatili ve birikmiş maaş zammı farkları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret zam farkı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı neden olmadan feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, sair ödenmemiş alacağının ise bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığını ve fazla çalışma ücreti alacağında uygulanan hakkaniyet indirim oranının yeterliliği noktalarında toplanmaktadır.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür, işçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması yada bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, dinlenen bir kısım davacı tanığı beyanları ve davalı işverenin İnegöl ilçesinde bulunan işyerinde çalışan işçilerin işverene karşı açtıkları davalarda dinlenen tanık beyanları esas alınarak, hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamı ve Dairemizce seri halde temyiz incelemesi yapılan emsal dosyalarda dinlenen taraf tanıklarının beyanları nazara alındığında, işyerinde haftanın bir günü izin verildiği anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, davacının hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, tanık beyanlarına itibarla hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağında, hesaplamaya esas alınan çalışma süresi ve alacağın miktarı nazara alındığında, Mahkemece yapılan indirim oranı yeterli değildir. Anılan nedenle, çalışma süresi ve alacağın miktarına göre, % 30 oranından az olmamak üzere, hakkaniyet indirim oranı yeniden değerlendirilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerle, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16708, Karar No: 2018/6505, Tarih: 22.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16708 E.  ,  2018/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/580, Karar No: 2017/3786, Tarih: 13.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/580 E.  ,  2017/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ...

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dresden Gümrük Soruşturma Dairesince verilen 02/12/2010 tarihli raporda afyon olduğu bildirilen suça konu maddenin Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunu’nun 25/07/2016 tarih ve 2147 sayılı Raporuna göre morfin içerdiğinin belirtilmesi karşısında; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı, öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında Afyon sakızının yer almadığı, bu konuda ham afyonun içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

2-Sanık hakkında 18/12/2014 tarihli ilk hükümde neticeten 12 yıl 6 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan uygulama ile sanık hakkında sonuç olarak 15 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasına hükmedildiği ancak sanığa önceki hükümde verilen sonuç cezanın kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden hüküm kurulması,

3-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 13/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13626, Karar No: 2016/637, Tarih: 19.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13626 E.  ,  2016/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/289124

Mahkemesi : Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 30/11/1992

Ek Karar Tarihi : 09/07/2015

Numarası :1992/252-1992/800

Suç : Taksirle öldürme

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar şikayetçi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında davaya katılmayan şikayetçinin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, şikayetçinin temyiz talebinin reddine ilişkin Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/07/2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA; 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.