muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8676, Karar No: 2018/911, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8676 E.  ,  2018/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı “ yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, sicile kayıtlı adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin belirlenmemesi,

Kabule göre de;

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin belirlenmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12120, Karar No: 2020/4207, Tarih: 17.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12120 E.  ,  2020/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Makumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen ... ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun katılana ait ikametten suça konu eşyaları çaldıktan sonra, bahsedilen ikametin merdiven boşluğunda bulunan katılanın teyzesinin oğlu olan tanık ...’a cebinden çıkardığı siyah renkli çakı bıçağını benim boğazıma dayayarak "kimseye söylemeyeceksin söylersen seni bıçaklarım" dediğinin ileri sürülmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 17/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15253, Karar No: 2011/2585, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15253 E.  ,  2011/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/17218-18672 sayılı kararında özetle; “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı ... olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları ... olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulü ile 101 ada 173 parselin (A) ile gösterilen 12042 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına, (B) ile gösterilen 704,62 m2 ve (C) ile gösterilen 1204,44 m2'lik kısımlarının orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1995 yılında yapılıp 05.06.1996 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava kadastro tespitine itirazdır..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1995 yılında yapılıp 05.06.1996 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30012, Karar No: 2022/12076, Tarih: 19.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/30012 E.  ,  2022/12076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

20/11/2013 tarihinde Gaziantep Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü ekipleri tarafından sanığın sürücülüğünü yaptığı araçtan, üzerinde "italyano" yazılı kolilerde ampul cinsi eşyanın boşaltıldığının görülmesi üzerine yapılan arama sonucunda toplamda 222.600 adet şeffaf akkor cinsi ampulün ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık hakkında dava konusu eşyanın "Doğrusal Olmayan Ev Tipi Lambalarla İlgili Çevreye Duyarlı Tasarım Gereklerine Dair 2011/9" sayılı tebliğ uyarınca üretimi ve ithalatının yasak olduğu gerekçesiyle 5607 sayılı Yasanın 3/7. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, dosyada mevcut 10.05.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre sanık tarafından sunulan gümrük giriş beyannamelerinin ve faturanın dava konusu eşyayı temsil etmediği, zira suça konu akkor ampullerin dış ambalajları incelendiğinde İspanya menşeili, beyannamelere konu eşyanın ise Çin menşeili olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı cihetle;

Sanık hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi gereğince eylemin 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 15.07.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu eşyanın 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6381, Karar No: 2024/8110, Tarih: 20.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6381 E.  ,  2024/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 14.01.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 24.05.2021 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığına ‘’Çocuk mahkemesi sıfatıyla’’ yargılama yapıldığının yazılmaması tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, suç tarihinin 04.02.2015 yerine 03.02.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Gerekçeli karar başlığına ‘’Çocuk mahkemesi sıfatıyla’’ yargılama yapıldığının yazılmaması tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, suç tarihinin 04.02.2015 yerine 03.02.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Yaşı sebebi ile dosyası ayrı yürütülen sanık Okan Sağaltıcı hakkında Samandağ Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/222 E. - 2015/782 K. sayılı dosyasında, katılanın 11.05.2015 tarihli duruşmada zararının giderildiğine beyanda bulunduğu ve mahkeme tarafından sanık hakkında TCK.’nın 168/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında da TCK'nın 168/2. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, kısa kararda 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, gerekçeli kararda sanık hakkında 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasından 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken, gerekçeli karar başlığında ve hükmün gerekçesinde suç adının “iş yeri dokunulmazlığının ihlâli” yerine “konut dokunulmazlığının ihlâli” olarak yanlış belirtilmesi,

4. Kabule göre de;

a. İddianamenin sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin yer almadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 119/1-c. maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b. Bozma öncesi yapılan yargılamada, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, suça sürüklenen çocuğun neticeten 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15493, Karar No: 2011/2613, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15493 E.  ,  2011/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.06.2009 tarih 2009/7694 -9411 sayılı kararında özetle; “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı ... olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları ... olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki; Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulü ile 101 ada 81 parselin (C) ile gösterilen 4665,47 m2'lik kısmının orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 1916,26 m2 ve (B) ile gösterilen 3092,14 m2'lik kısımlarının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş ; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1990 yılında yapılıp 14.12.1990 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava kadastro tespitine itirazdır..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1990 yılında yapılıp 14.12.1990 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8618, Karar No: 2010/12469, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8618 E.  ,  2010/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.