muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4094, Karar No: 2013/16325, Tarih: 31.10.2013

İddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS Madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 06.05.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu

Tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3323, Karar No: 2012/5752, Tarih: 05.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3323 E.  ,  2012/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/06/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının öteki temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; dava konusu olayın gelişimi, şikayet dilekçesinin içeriği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bente açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38425, Karar No: 2013/557, Tarih: 15.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38425 E.  ,  2013/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ile ev nakletme ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken talebi olmamasına rağmen ...teki işyerine nakledildiğini, bilahare iş aktinin haksız olarak davalı tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ücretleri ile ev nakletme ücretinin ödenmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini, diğer beyanlarının da yersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Davacının 3 gün üst üste mazeret bildirmeksizin ve izin almaksızın devamsızlığı nedeniyle işveren tarafından haklı nedenlerle feshedildiği, davacının iş güvencesine tabi olarak çalıştığı anlaşıldığından kötü niyet tazminatı talep edemeyeceği, hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinin bankaya yatırılmak suretiyle ödendiği, davacının bu ödemelerin eksik olduğu yönünde ihtirazi kayıt ileri sürmeden ödemeleri aldığı, davacının evinin taşınmasına ilişkin masrafların davalı tarafından ödeneceğine dair taraflar arasında sözleşme yapıldığına ilişkin delil bulunmadığı, davacının kullandırılmayan yıllık izin süresine ilişkin ücretinin ödendiğine dair delil bulunmadığı gerekçesi ile yıllık izin alacağı talebinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence devamsızlığa bağlı olarak gerçekleştirilen feshin haklı olup olmadığı taraflar arasında çekişmelidir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence devamsızlığa bağlı olarak gerçekleştirilen feshin haklı olup olmadığı taraflar arasında çekişmelidir.

Mahkemece savunmaya değer verilerek davacının 17-18-19/09/2008 tarihlerinde devamsızlık yaptığı ve işverence buna bağlı olarak gerçekleştirilen feshin haklı olduğu kabul edilmiş ise de işveren kayıtları arasında dosyaya ibraz edilen vardiya takip defterinin devamsızlık yapıldığı bildirilen tarihlerde 16/09/2008 tarihli gece vardiyasında davacının mazeretsiz olarak vardiyasına gelmediği kayıtlı olup, 17/09/2008 tarihli gece ve gündüz vardiyalarında davacının vardiyasına gelmediğine dair bir kayıt bulunmadığı, 18/09/2008 tarihli gece vardiyasında davacının mazeretsiz olarak vardiyasına gelmediği kaydedilip, 19/09/2008 tarihi itibari ile iş çıkışı verilmek sureti ile görevinin sonlandırıldığının belirtildiği göz önüne alındığında davacının arka arkaya 2 gün ya da 1 ay içinde 3 gün devamsızlığından söz edilemeyeceği gibi vardiya defterinde çıkış yapıldığı anlaşılan 19/09/2008 tarihinden sonra işverence ihtarname gönderilerek mazeretinin sorulmasının da fiili durumla bağdaşmadığı, bu nedenle feshin haklı nitelik taşımadığı anlaşıldığından davacının dava dilekçesinde bildirdiği başlangıç tarihine ilişkin tarihle ilgili talebiyle bağlı kalınarak belirlenecek hizmet süresine göre kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile bu taleplerin reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17571, Karar No: 2018/4658, Tarih: 16.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17571 E.  ,  2018/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davada; sanığın suç tarihinde ortağı ve yetkilisi olduğu ...Asfalt İzolasyon.... Ltd. Şti'nin vergi inceleme raporları ve aldırılan bilirkişi raporlarına göre Ba-Bs formlarının incelenemesinde, ... Metal.... Ltd. Şti'den 13, ...Ltd. Şti'den 30, ... Ltd. Şti'den 1, ... Asfalt... Tic. AŞ'den 6 ve... İnş...Tic AŞ'den 6 adet olmak üzere toplam 56 adet fatura alıp kullandığının belirlendiği; mahkemece... .... Ltd Şti ve ...Ltd Şti hakkında düzenlenen karşıt inceleme raporları getirtilip bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; söz konusu raporların karşıt inceleme içermediğinden, yetersiz olduğu ve diğer şirketlere ait raporların getirtilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında;

1-Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2006 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan düzenlenmiş tüm vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

c)Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen tüm şirketler ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10857, Karar No: 2014/15581, Tarih: 06.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10857 E.  ,  2014/15581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava konusu 9311 ada ... parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan sorulduktan,

...-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

...-Dava konusu 9311 ada ... parsel ile emsal olarak incelenen .... mahallesi 1949 ada 48 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

...-Dava konusu 9311 ada ... parsel sayılı taşınmazın ........2010 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen .... mahallesi 1949 ada 48 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan ....07.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,...-Dava konusu 9311 ada ... parsel ile somut emsal olarak incelenen .... mahallesi 1949 ada 48 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

...-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen .... mahallesi 1949 ada 48 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan ....07.2009 tarihli satışına ilişkin alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11132, Karar No: 2014/15039, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11132 E.  ,  2014/15039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan incir ve zeytinin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10237, Karar No: 2012/8022, Tarih: 11.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10237 E.  ,  2012/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair hükümlere karşı mağdure vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.01.2011 gün ve 2009/1203 Esas, 2010/1029 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen mağdure vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14401, Karar No: 2006/16830, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14401 E.  ,  2006/16830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında 126 ada 126 parsel sayılı 30566,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı ziyetliği nedeniyle ve 442 tahrir numaralı vergi kaydı uygulanarak niteliği belirtilmeden ve kadastro tespit tutanağının edinme sütununa, "ormanla ilgili sınırlandırma ve tespit çalışması neticesinde, çalışma alanı ekibinde bulunan ormancı üyenin taşınmazın orman sayılan ziraatçi üyenin de ... arazisi niteliğinde yer olduğu konusunda görüş bildirdikleri ve teknisyenlerin de bu görüşü benimsedikleri, taşınmazın niteliği konusunda görüş ayrılığı çıktığından, bu parselin niteliğinin ve malikinin kadastro komisyonunca belirlenmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği" yazılarak 23.03.2006 tarihinde düzenlenen tutanak kadastro komisyonuna gönderilmiştir. Kadastro komisyonunun 03.04.2006 tarihli kararıyla "taşınmazın ... arazisi olduğundan orman sınırları dışına çıkarılmasına, orman sınırlarının bu şekilde düzeltilmesine, orman parsellerinin ilan edilerek kesinleşmesinden sonra kadastro işlemine tabi tutularak hak sahipleri adına tespitinin yapılmasına ormancı üyenin karşı oyuyla ve oyçokluğu ile karar verildiği" kadastro ekibince 09.05.2006 tarihinde 126 ada 126 sayılı parselin ... adına yeniden tespit tutanağı düzenlenerek 09.05.2006 - 08.06.2006 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı ... 17.04.2006 tarihli dilekçe ile açtığı davada 126 ada 126 sayılı parsel orman sayılan yerlerden olduğu halde, Kadastro Komisyonunca 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılan orman kadastrosu dışında bırakılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek tespitin iptalini ve taşınmazın orman sınırları içine alınıp orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 126 ada 126 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitinine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan ve 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılıp, dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.