muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6091, Karar No: 2021/7060, Tarih: 29.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6091 E.  ,  2021/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339/1. maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 15/04/2019 tarihli ve 2018/515 esas, 2019/168 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2019 tarihli ve 2019/98 değişik ... sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 23/03/2021 gün ve 94660652-105-48-13113-2019-Kyb kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2021 gün ve KYB -2021/42205 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16.HD-220 esas, 2006/231 karar sayılı ilâmında yer alan “Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır. Bu nedenle kararda belli bir sürenin öngörülmesi, yaptırımın bu niteliğine aykırı olacaktır.” şeklindeki açıklama ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır. Bu cezalara alacaklının şikâyeti üzerine karar verilir. Kişi, icra takibine konu olan borcu tamamen ödediği takdirde, bu ceza düşer." şeklindeki düzenleme ve benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 05/05/2020 tarihli ve 2020/2452 esas, 2020/2981 karar sayılı ilamında yer alan "...disiplin ve tazyik hapsinin kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, sanığın 10 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 10 gün hapsen tazyikine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; ..BOZULMASINA" biçimindeki açıklama nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, disiplin ve tazyik hapsinin kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, sanığın 10 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 10 gün hapsen tazyikine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2019 tarihli ve 2019/98 değişik ... sayılı kararının, CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA,sanık hakkında Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek eyleminden dolayı hükmolunan disiplin hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında disiplin hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14531, Karar No: 2012/17846, Tarih: 26.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14531 E.  ,  2012/17846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'ın anne ve babası olan davacılar ... ve ..., trafik kazası sonucu çocuklarının yaralanması nedeni ile uğradıkları manevi zararlarının tazminini; davacı ... ise, kaza sonucu yaralanması nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararlarının tazminini talep etmişlerdir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kaza sonucu davacı ...'da %99 oranında maluliyet meydana geldiği, kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğu tespit edilmiş, davacı ... 'un uğradığı gelir kaybı ve kaza sonucunda meydana gelen maluliyet durumu nedeni ile bakıcı giderlerinin tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bilirkişi raporu doğrultusunda anılan davacının maddi zararının tazminine karar verilmiş, davacıların manevi tazminat talepleri de kısmen kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalının kusuru nedeniyle meydana gelen trafik kazası sonucu davacı ...'un % 99 oranda meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacak ve yaşamı boyunca bir başkasının bakımına gereksinim duyacak biçimde yaralandığı anlaşılmaktadır. Başkasının bakım ve yardımına gereksinim duyulacak biçimde yaralanma olaylarında, maddi zarar kapsamında bulunan bakıcı ücreti belirlenirken, bakım gereksinimi duyan yaralanana aile birliği içinde bakılacağı olgusunun da değerlendirilmesi gerekir. Bu bağlamda, yaralanan Evli ise eşinin 4721 sayılı Medeni Yasa'nın 185. maddesinde öngörülen yardım yükümlülüğünün bulunduğu; başkasının bakması durumunda ise yaralananın her halde

-/-

-2-

2011/14531-2012/17846

gelirinden bakım için bir tutar pay ayırması gerekeceği olguları göz önünde tutulmalı ve belirlenen bakıcı giderine ilişkin tazminat tutarından, Borçlar Yasası'nın 43 ve 44. maddeleri gereğince indirim yapılmalıdır. Dava konusu olayda, davacının isteyebileceği bakıcı gideri tutarının, hesaplanan bakıcı gideri zararının % 50'si kadar olacağının kabulü dosya kapsamına daha uygundur.

-/-

-2-

2011/14531-2012/17846

gelirinden bakım için bir tutar pay ayırması gerekeceği olguları göz önünde tutulmalı ve belirlenen bakıcı giderine ilişkin tazminat tutarından, Borçlar Yasası'nın 43 ve 44. maddeleri gereğince indirim yapılmalıdır. Dava konusu olayda, davacının isteyebileceği bakıcı gideri tutarının, hesaplanan bakıcı gideri zararının % 50'si kadar olacağının kabulü dosya kapsamına daha uygundur.

b)Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacı ...'un olay sırasında kask takmamış olduğu, mevcut maluliyetinin baş ve boyun bölgesinden aldığı yaralardan meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle tazminat tutarları belirlenirken bahsi geçen davacının kask takmayarak zararın artmasına neden olduğu gözetilerek BK 44. maddesi uyarınca karar altına alınan tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4465, Karar No: 2016/7441, Tarih: 06.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4465 E.  ,  2016/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında düşme; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında beraat; sanık ... hakkında mahkumiyet

I. Sanıklar ... ve ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; mahkemece yapılan yargılama sonunda sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III. Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III. Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

........... Ltd. Şti’nin müdürü olan sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın; sahte fatura düzenlemediğini ve yaptığı satışların gerçek olduğunu savunması, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde, şirketin toplamda 1500m2’lik kapalı alana sahip bir yerde faaliyet gösterdiğini, yirmi tane aracı, otuz tane çalışanı olduğunu, şirkette çalışan işçilerin SGK primlerinin ve elektrik borçlarının taksitlendirilerek ödendiğini belirtmesi, 2005 takvim yılında iş yerinde yoklama yapıldığına ilişkin bir belgenin dosya kapsamında mevcut olmaması, dosya kapsamında bulunan vergi inceleme raporlarından, suça konu faturaları kullandıkları tespit edilen şirketlerin defter ve belgelerinin incelenmesi sırasında, şirket yetkililerinin vergi denetmenlerine verdikleri ifadelerinde, söz konusu fatura muhteviyatı malları gerçekten aldıklarını, fatura bedellerini çek ya da banka havalesi yoluyla ödediklerini belirtmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın iş yerinde 2005 takvim yılında katılan kurumca yoklama yapılıp yapılmadığı sorularak varsa buna ilişkin belgelerin getirtilip incelenmesi, anılan yıllarda işyerinin faaliyette olup olmadığının, şirket adına kayıtlı araç bulunup bulunmadığının, işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığının araştırılması, suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcılar arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Verilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında, "Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine bu hususun sanığa ihtar edilmesine" ve "Denetim süresinin yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına ilişkin ihtarın yapılmaması, yasaya aykırı,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Verilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında, "Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine bu hususun sanığa ihtar edilmesine" ve "Denetim süresinin yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına ilişkin ihtarın yapılmaması, yasaya aykırı,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’a teşmiline 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2681, Karar No: 2007/7482, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2681 E.  ,  2007/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının çalıştırdığı ve dava dışı kooperatife ait olan büfeyi 35.000,00 YTl. bedel ödeyerek davalıdan devir aldığını, içindeki malzemeler içinde davalıya ayrıca 2000.00 YTl. daha ödediğini, sözleşmede dava dışı kooperatifin engel çıkarması halinde davalının aldığı bedeli iade edeceğinin kararlaştırıldığını, kooperatifin kendisiyle sözleşme yapmaya yanaşmadığını, davalının aldığı parayı ödemediği gibi icra takibine de haksız olarak itiraz etiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacıya büfenin mülkiyetinin değil işletme hakkının satıldığını, işletme hakkına engel olunmadığını, davacıdan 2.000,00 YTL.de almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki 10.5.2004 tarihli sözleşmede davalının içindeki demirbaşlarla beraber büfeyi 35.000,00 YTl. karşılığında davacıya devrettiği kararlaştırılmış olup, 18.6.2004 tarihli tutanakta da 35.000,00 YTL. ve içindeki malzemelerin paraları dahil olmak üzere davalıca teslim alındığı belirtilmiştir. Davacının devir parası olarak davalıya 35.000,00 YTL. ödediği ihtilafsızdır. Davacı icra takibinde ayrıca 2.000.00 YTl. de istemiştir. Davalı 2.000.00 YTl.nı almadığını savunmaktadır. Dosya içinde davacının davalıya 2000,00 YTL.ödediğine dair belge bulunmamaktadır. Bu itibarla davacının davalıya 35.000 YTL. dışında 2000,00 YTL. ödediğini yasal delilerle kanıtladığının kabulü olanaksızdır. Ne var ki davacı yemin deliline de dayanmış olmakla davacıya bu hususta davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Mahkemece değinilen bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3344, Karar No: 2018/2780, Tarih: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3344 E.  ,  2018/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaza 1979 yılında el atıldığından, el atma tarihindeki niteliğine göre değer biçilmesi gerekmektedir. ... Belediye Başkanlığının 24.08.2016 tarihli yazı cevabına göre taşınmazın el atma tarihinde plansız alanda olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı anlaşılamadığı halde gerekçesi gösterilmeden arsa kabul edilerek değer biçilmesi,

2)Kabule göre de;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, somut emsal olarak incelenen 656 ada 4 parselin 21.06.2007 tarihli satışının esas alındığı, bu emsalin 2123/3339 hissesinin 370.000,00 TL peşin olarak, 1216/3339 payının ise 230.000,00 TL bedel karşılığı ipotek tesis edilmek suretiyle tamamının ... Özel ..., Eğitim ve Turizm San. Tic. Ltd. Şti. tarafından satın alınmıştır. Bilirkişi raporunda aynı gün yapılan bu iki hisse satışının ortalaması alınarak değerlendirme yapıldığı anlaşıldığından bu şekilde yapılan bir satış özel amaçlı olup, serbest satış olmadığından hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması,

lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar yada kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak usretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/584, Karar No: 2019/7426, Tarih: 18.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/584 E.  ,  2019/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 3.813 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın "Tazminat isteyemeyecek kişiler" başlıklı 144. maddesinin 1-e bendinde; "Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar" hükmüne yer verildiği ve konuya ilişkin olarak Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.05.2015 tarih, 2013/531 esas, 2015/157 sayılı kararında da, bir suç isnadıyla hakkında soruşturma yapılan kişi adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını beyan ederek şahsi kusuru ile gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olmuşsa artık bu kişinin tazminat talebinde bulunamayacağının kabul edilmesi gerektiğinin belirtildiği, yine aynı maddenin 1-b bendinde "Tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşen" kişilerin de tazminat isteyemeyeceğinin hüküm altına alındığı, bu kapsamda dava konusu somut olay değerlendirildiğinde; tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacının rüşvet ve emre itaatsizlikte ısrar suçlarından tutuklandığı, davacının soruşturma aşamasında sorguda alınan ifadesinde üzerine atılı suçları işlediğini kabul ederek tutuklanmasına neden olduğu, ancak yapılan yargılama sonunda üzerine atılı rüşvet suçunun unsurları itibariyle oluşmaması, emre itaatsizlikte ısrar suçu açısından ise kışla içerisinde cep telefonu bulundurma eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeniyle beraat kararı verildiği dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 144. maddesinin 1-b ve e bentleri gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.