muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8080, Karar No: 2023/63, Tarih: 10.01.2023

1. Olay tarihinden önce sanık ile maktul arasında alacak verecek meselesinden kaynaklı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın yanında bulunan Bahaddin, Uğur ve Şaban ile birlikte bir cafede alkol aldığı, daha sonra ....,'a ait araç ile cafeden ayrıldıkları, sanığın kullanımındaki araç ile ışıklarda bekledikleri sırada maktule ait araç ile karşılaştıkları, araçtan inen sanık ile maktul arasında alacak verecek meselesinden dolayı tartışma olduğu, maktulün, sanığa borcunun

olmadığını söyleyerek "Ananı avradını sinkaf ederim, benim borcum yok!" şeklinde hakaretler ettiği, yanlarında bulunan tanıkların araya girmesiyle ayrıldıkları, daha sonra maktulün arabasına binerek yoluna devam ettiği, sanığın ise maktulün bulunduğu aracı takip etmeye başladığı, bir süre takip ettikten sonra sanığın üzerinde taşıdığı tabanca ile aracının camından maktulün hareket hâlindeki aracına doğru 3 el ateş ettiği, maktulün aracının yolda bulunan diğer bir araca çarparak durduğu, sanık ile yanında bulunan Bahaddin tarafından, maktulün başının yan tarafa düştüğünün görülmesi üzerine panikleyerek olay yerinden kaçtıkları, maktulün, ateşli silah yaralanmasına bağlı kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile müterafik beyin doku harabiyeti, iç ve dış kanama sonucu vefat ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ile maktulün, alacak verecek meselesi yüzünden tartışmaları sonrasında maktulün sanığa hakaret ettiğinin tanıklar Bahaddin ve Uğur'un beyanlarıyla desteklendiği, sanığın, bunun üzerine maktulün bulunduğu aracı takip ederek ruhsatsız tabanca ile ateş etmesi ile maktulün hayatını kaybetmesine sebebiyet verdiği anlaşılmakla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin tatbikiyle ve sanığın cezasında asgarî oranda haksız tahrik indirimi yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanığın, suçlamayı kabul ettiği belirlenmiştir.

3. Tanıklar B.Y., U.Ç. beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Olay yeri inceleme raporu ve olay yeri krokisi dava dosyasında mevcut olup olay yerinde 3 adet boş kovan ele geçirildiği tespit edilmiştir.

5. Sanığın yakalanması sırasında yapılan usûlüne uygun üst araması neticesinde FABRIQUE NATIONALE HERSTAL ibareleri taşıyan, suçta kullanılan yarı otomatik tabancanın sanığın rızası

ile muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.

6. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim olunan 25.03.2021 tarihli raporda; "İnceleme konusu yarı otomatik tabancanın, 6136 sayılı Kanun hükümleri kapsamında taşınması ve bulundurulması yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğu ve olay yerinden elde edilen 3 adet boş kovanın, bu tabancadan atıldıkları" belirtilmiştir.

7. 09.02.2021 tarihli görüntü izleme tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Sanık ...'e ait güncel adlî sicil kaydı ve tekerrüre esas alınan ilâmın bir sureti dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Haksız tahrik yönünden,

7. 09.02.2021 tarihli görüntü izleme tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Sanık ...'e ait güncel adlî sicil kaydı ve tekerrüre esas alınan ilâmın bir sureti dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Haksız tahrik yönünden,

Sanık ile maktul arasında alacak verecek meselesinden dolayı tartışma olduğu, maktulün sanığa borcunun olmadığını söyleyerek "Ananı avradını sinkaf ederim, benim borcum yok!" şeklinde küfürler ettiğinin, tanık beyanları ile doğrulandığı, sanığın, yargılama konusu eylemini maktulden yönelen ve haksız tahrik teşkil eden eylemin neden olduğu hiddet ya da şiddetli eylemin etkisi altında gerçekleştirdiği, haksız tahrikin türü ve derecesi karşısında sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç vasfı yönünden,

1. 5237 sayılı Kanun'un "Kast" başlıklı 21 inci maddesi;

"(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

(2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır. Bu halde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda müebbet hapis cezasına, müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur; diğer suçlarda ise temel ceza üçte birden yarısına kadar indirilir."

Şeklinde düzenlenmekle, maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde doğrudan kast, ikinci fıkrasının birinci cümlesinde de olası kast tanımlanmıştır.

2. Buna göre, doğrudan kast; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Failin, gerçekleştireceği hareketin kanunî tipe vücut vereceğini bilmesi ve istemesi hâlinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi hâlinde olası kast söz konusu olacaktır.

3. Olası kast ile doğrudan kast arasındaki farkı ortaya koyan en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.

4. Olası kastı doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte ve "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta, neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir. Olası kasta fiilin kanunda tanımlanan bir sonucun gerçekleşmesine neden olacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin meydana gelmesi fail tarafından kabul edilmektedir.

5. 5237 sayılı Kanun'un hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç, kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir. 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin ikinci fıkrasında taksir;

"... dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir."

Şeklinde tanımlanmıştır.

6. Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

7. Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. Türk ceza hukuk sisteminde kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

8. 5237 sayılı Kanun'da taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22 nci maddenin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir;

"Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi ..."

Şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

8. 5237 sayılı Kanun'da taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22 nci maddenin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir;

"Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi ..."

Şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

9. Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırdedici ölçüt, taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

10. Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

11. 5237 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi ..." şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır." biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "Olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir." şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

12. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast,

öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

13. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın ateş ettiği sırada aralarındaki mesafe itibariyle maktulü görmesi, maktulün isabet alacağının mutlak ve kaçınılmaz olması, buna rağmen bilerek ve isteyerek ateş etmiş olması nedeniyle eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiği, eylemin bu nedenlerle 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığının kabul edildiği anlaşılmakla, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/666 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11689, Karar No: 2018/2795, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11689 E.  ,  2018/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste ve sanık müdafiinin savunmasında ticari faaliyetin devam ettiğini öne sürdüğü adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10699, Karar No: 2019/22270, Tarih: 12.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/10699 E.  ,  2019/22270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davacı vekiline gerekçeli kararın tebliği bakımından;

Kalemde elden bizzat davacı vekili olarak gerekçeli kararı ve davalı vekilinin süre tutum dilekçesini tebellüğ eden Avukat’ın fiziki dosyada ya da UYAP sisteminde vekaletnamesine ya da yetki belgesine rastlanmadığından;

1-Bu Avukat’ın tebellüğ tarihi olan 01/03/2016 tarihinde geçerli vekaletnamesinin ya da yetki belgesinin dosyaya celbi,

2-O tarihte geçerli yetki belgesinin ya da vekaletnamesinin olmadığının anlaşılması halinde bu durumun Avukat’tan ya da vekaletnamesi olan avukattan alınacak bir dilekçe ile tavsiki ve bu dilekçenin dosyaya eklenmesi ile gerekçeli kararın ve davalı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin geçerli vekaletnamesi /yetki belgesi olan vekile tebliğ edilmesi, tebellüğ belgesinin dosyaya alınması

3-Geri çevirme üzerine yetki belgesi/vekaletnamesi olan vekile tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılarak bu Avukata tebliğin yapılması halinde temyiz süresi sonuna dek beklenip verilmesi halinde temyiz dilekçesi ile temyiz harç ve masraflarının alındığını gösteren belgenin ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğine dair belgenin dosyaya eklenmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/627, Karar No: 2020/2876, Tarih: 02.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/627 E.  ,  2020/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/07/2019 tarihli ve 2019/114249 soruşturma, 2019/36125 esas, 2019/25246 sayılı iddianamenin iadesine dair Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2019 tarihli ve 2019/371 sayılı iddianame değerlendirme kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2019 tarihli ve 2019/890 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, olay günü şüphelinin sevk ve idaresi altında bulunan ... plakalı araçla seyir halinde iken Erkan Kök'ün sevk ve idaresindeki 06 BHY 789 araç ile çarpışarak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, şüpheli hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen iddianamenin, Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesince "alkolmetre ölçüm cihazının rapor sonucunun çıktısının dosyada yer almaması nedeni ile .." şeklinde gerekçe ile iadesine karar verilmiş ise de,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun "Alkol, Uyuşturucu veya Uyarıcı Maddelerin Etkisi Altında Araç sürme Yasağı" başlıklı 48. maddesinde yer alan, "Madde 48 – (Değişik madde: 24/05/2013-6487 S.K./19. Md) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılır.

Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin tespiti için kullanılacak teknik cihazların sahip olacağı asgari koşullar ile diğer usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir." ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı" başlıklı 97. maddesinde yer alan ".....Trafik görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:

a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır.

a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır.

b) Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48'inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten fazlasında ise her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır.." şeklindeki düzenlemelere nazaran, karayolunda alkollü araç sürmeleri yasak olan sürücülerin, alkol oranlarının tespitinin kolluk tarafından teknik cihazlar kullanılarak yapılabileceğinin belirtildiği, dosya içerisinde bulunan ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olan trafik görevlilerinin ıslak imzası ile kazaya karışan şüphelinin de aralarında bulunduğu iki kişinin imzasını içerir 14/06/2019 tarihli alkol tespit tutanağında da şüphelinin 1,76 promil alkollü olduğunun belirtildiği gibi şüphelinin alınan ifadesinde alkol aldığını beyan etttiği, bu

haliyle mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli olduğu ve yargılamanın her aşamasında alkolmetre çıktısının aslı veya onaylı örneğinin mahkemesince ilgili yerlerden temin edilerek eksikliğin tamamlanabileceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2019 tarihli ve 2019/890 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/01/2020 gün ve 94660652-105-06-17735-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2020 gün ve 2020/627 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceği düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 170. maddesinin ikinci fıkrasında da soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda kamu davası açmak üzere yeterli şüphe oluşturması durumunda, Cumhuriyet savcısının, iddianame düzenleyeceği hükme bağlanmıştır.