muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2223, Karar No: 2016/4882, Tarih: 31.05.2016

II-"2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın sahibi olduğu tekstil ürünleri toptan satışı işi ile iştigal etmek üzere kurulan şirket hakkında 30.07.2004 tarihinde yapılan yoklamaya göre, işyerinin 35 m2 olduğu, vergi dairesine vermiş bulunduğu muhtasar beyannamelerde işçi çalıştırılmadığının bildirildiği, 21.07.2006 tarihinde yapılan yoklamada sanığın 30.06.2006 da iş yerini terk ettiğinin anlaşıldığı, ikametgah adreslerini nakil almadan terk etmesi ve yeni adresini kuruma bildirmemesi nedeniyle defter-belge ibrazı için usulüne uygun tebligat yapılamadığı, tarh dosyası üzerinden yapılan incelemede, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait katma değer vergisi beyannamelerinin yüksek matrahlar içermekle birlikte (2005 yılı 1-12 dönem KDV beyanname matrahları toplamının 2.058.598,65 TL, 2006 yılı 1-6 dönem KDV beyanname matrahları toplamının ise 810.558,78 TL, olduğu) indirimlerinin yüksek tutularak ödenecek KDV nin düşük tutarlarda çıktığı, söz konusu takvim yıllarına ait gelir vergisi beyanlarının beyan edilen yüksek cirolarla uyumlu olmadığı vedop borç sorgulamasına göre 67,72 TL ödeme dışında tahakkuk etmiş vergi borçlarının ödenmediği, tarh dosyasından 2004-2005 mal alış listelerine ulaşıldığında sanığa mal veya hizmet satışında bulunan mükelleflerin hepsi hakkında sahte belge düzenlediği iddiasıyla vergi tekniği raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; iş yerinde yapılan yoklamalarda tespit edilen teknik donanım, iş gücü ve sermaye yapısı ile fatura edilen faaliyetin icrasının mümkün olmadığı cihetle sanığın üzerine yüklenen 2005-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun tüm unsurları ile sübuta erdiği gözetilmeden, bilirkişinin isabetsiz raporuna dayanılarak beraat kararı verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34839, Karar No: 2015/20417, Tarih: 30.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34839 E.  ,  2015/20417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında meradan ağaç kestiği iddiasıyla dava açıldığı ve mahkemece sanığın kesmiş olduğu ağaç dallarının miktarı nedeniyle malın değerinin azlığı dikkate alınarak ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; iddianameye, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümlerinin (3) no'lu fıkrası uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (22.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin (GÖREVSİZLİĞİNE), dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16044, Karar No: 2012/21998, Tarih: 18.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16044 E.  ,  2012/21998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.537,00 TL (ıslahen 13.814,36 TL) ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 2.224,67 TL için kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; ..., ... Mahallesi, 12 parsel sayılı taşınmaz malikleri ..., ..., ..., ..., ..., ...'nin gaip olmaları nedeniyle kayyım tayin edildiğini, taşınmazın 323.00 m² lik kısmının bina ve bahçe olarak davalı tarafından kullanıldığını bildirerek fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla 07.03.2003-31.12.2008 dönemleri için toplam 4537,00 TL ecrimisilin işgalin başlangıcından dönem sonu itibariyle kademeli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı, 5 yıllık zamanaşımının nazara alınması, taşınmazı mevcut hali ile satın alan iyiniyetli kişi olması, talebin fahiş olması nedeniyle davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davalının paydaş bulunduğu dava konusu taşınmazda, payına isabet eden 262,68 m²'lik bölümün dışında 60,62 m²'lik kısmını fazladan işgal ederek 4 katlı bina yaptığı ve bahçe haline getirdiği anlaşıldığından zamanaşımı savunması, kesinleşen emsal ve davacının hissesi dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 2.224,67 TL'nin kademeli yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.TMK.995 maddesine göre 8.3.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İBK. da kabul edildiği gibi; başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötü niyetli kimse, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından doğan zararları ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği semereleri tazmin ile yükümlüdür. Bu engel olmanın sağladığı mal varlığına girmeyen çoğalma en azı kira, en çok da tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir.Olayımızda, davacının uğradığı zarar "kira geliri kaybı" olup kira gelirinin hesabında ise; taşınmazın dava konusu dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parası bilirkişiler aracılığıyla saptanmalıdır. Belirleme yapılırken, emsallerinin de göz önünde tutulması gerekir.Bilirkişi raporunda emsalden de söz edilmiş ise de soyut birtakım belirlemelerle ecrimisil hesabı yapılmış, aynı yere ilişkin diğer işgal edenler hakkında açılan davalar nazara alınmamıştır.

Oysa, bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HUMK 281. ve 6100 sayılı HMK'nun 278, 279 maddelerine göre, bilirkişi raporunda; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva edilmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözardı edilmesi usul ve kanun hükümlerine aykırıdır.Mahkemece yapılacak iş; benzer nitelikteki yerlerin işgal tarihindeki kira paraları araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişiler (inşaat, avukat, emlakçı) marifetiyle inceleme yapılmak suretiyle kesinleşen miktarlar, taşınmazın konumu, mevcut kullanım durumu ve kullanma elverişliliği (bu arada davalı tarafından yapıldığı öne sürülen bina dikkate alınmaksızın) işgal tarihindeki ecrimisil miktarını belirlemek ve alınacak rapor doğrultusunda karar vermek olmalıdır.Ayrıca, bilirkişi raporuna göre davalı konut ve bahçe olarak toplam 323 m² yer kullanmaktadır. Fiili taksim bulunmadığı gibi, davacının kullanabileceği boş alan da bulunmamaktadır. Arada bırakılan boşluklar ise yol olarak kullanılmaktadır. Taşınmazın tamamından davacının hissesi oranında ecrimisil talep hakkı doğmuştur. Ecrimisil hesabı yapılırken, işgal edilen toplam alandan hem davalı hissesine düşen miktar DOP payı düşünülmeden indirilerek kalan 60,62 m² arsa için ecrimisil hesabı yapılması, hem de bulunan tazminattan davacı kayyımın 1878/3240 hissesi bulunduğu belirtilerek yeniden indirim yapılmakla eksik miktara hükmedilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2255, Karar No: 2011/6966, Tarih: 27.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2255 E.  ,  2011/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının mevcutsa aynen, mevcut değilse bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin ziynetler dışındaki çeyiz senedinde yazılı eşya alacağına ilişkin temyizine gelince;

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı vekili dava dilekçesinde çeyiz senedinde yazılı eşyaların davalıda kaldığını ve iade edilmediğini iddia etmiş, davalı ise eşyaların davacı tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Bu konuda davalının dinlettiği tanıklar davacının evde bulunan eşyaları kamyona yükleyip götürdüğünü gördüklerini ancak kamyona yüklenen eşyaları hatırlamadıklarını ifade etmişlerdir. Dava konusu çeyiz senedinde yazılı eşyaların varlığını, evi terk ederken götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispatlamak davacıya düşer. Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu çeyiz senedinde yazılı eşyaların götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini ve bu eşyaların davalı tarafta kaldığını dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, çeyiz senedinde yazılı eşyaların götürülmesine engel olunduğu, davalı

tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4852, Karar No: 2017/7121, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4852 E.  ,  2017/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslanması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi de doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4299, Karar No: 2023/4161, Tarih: 26.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4299 E.  ,  2023/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2023

SAYISI : 2022/1535 E., 2023/837 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1456 E., 2021/1813 K.

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 08.06.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 366 ıncı maddesinin birinci fıkrasının atfıyla 346 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı ...'nın temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez.

Uyuşmazlığa konu ortaklığın giderilmesi davası, sulh hukuk mahkemelerinin görev alanı içinde olup, Bursa Bölge Adliye Mahkemesince de sulh hukuk mahkemesi kararı hakkında karar verilmiş olduğundan, verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin niteliktedir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1564, Karar No: 2022/4575, Tarih: 08.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/1564 E.  ,  2022/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 49/2, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile geceleyin şehir içindeki aydınlatma bulunmayan yolda seyri sırasında bölünmüş yola kontrolsüzce çıkması sebebiyle kavsağa kendisine göre solundan giren bisiklet sürücüsüne çarpması neticesinde iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına tam kusurlu şekilde sebebiyet verdiğinin kabul ve tespit olunduğu olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki ihtaratın eksik yapılması bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine ve cezaya yönelik, katılan vekilinin ise cezanın eksik olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ve uygulama maddesi olan TCK’nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (5) ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 455 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2, maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10323, Karar No: 2018/9430, Tarih: 24.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10323 E.  ,  2018/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar; kök mirasbırakanları ...’ın maliki olduğu 78, 85, 95 ve 98 parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak önce emanetçi konumundaki dava dışı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, ... tarafından da, taşınmazların devir tarihinden 7 ay sonra kök mirasbırakanın oğulları olan davalıların mirasbırakanları ... ve ...'a satış suretiyle devredildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişler, davacılar ... ve ... yargılama aşamısında davadan feragat etmişlerdir.

Davalılar, temliklerin gerçek iradeye uygun olduğunu, taşınmazların mirasbırakanları tarafından satın alınmasının üzerinden 43 yıl, kök mirasbırakanın vefatının üzerinden 38 yıl geçtikten sonra dava açıldığını belirterek davanın öncelikle hak düşürücü süre nedeniyle, olmadığı takdirde esastan reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılar Rıfkı ve Vesile yönünden feragat nedeniyle, diğer davacılar yönünden ise mirasbırakanın ölümünden itibaren 38 yıl geçtikten sonra eldeki davanın açılmasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kök mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 78, 85, 95 ve 98 parsel sayılı taşınmazları 12.02.1970 tarihinde dava dışı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, onun da 28.09.1970 tarihinde 1/2’şer pay ile davalıların mirasbırakanları (kök mirasbırakan ...’ın oğulları) ... ve ...’a satış suretiyle devrettiği, ...’ın ise taşınmazlardaki 1/2 payını 21.01.2010 tarihinde davalılar ..., ... ve ...’a satış suretiyle temlik ettiği, kök mirasbırakanın 28.12.1975 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak kızları davacılar ..., ... ile kendisinden önce ölen kızı ... çocukları ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile oğulları (davalıların mirasbırakanları) ... ve ...’in kaldığı, başkaca mirasçının bulunmadığı, eldeki davanın ise 25.10.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.