muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/807, Karar No: 2010/3502, Tarih: 28.06.2010

Görüldüğü üzere, keşifte dinlenen çekişmeli yerleri ve niteliklerini bilen mahalli bilirkişiler ile taraf tanıkları ve aynı keşifte görevli kadastro teknisyeninin raporu kapsamına göre tescili istenen taşınmazların “fındık bahçesi” niteliğinde olduğu tartışmasızdır. Esasen tescil talep edilen yerlerin niteliğiyle ilgili olarak davacı şahıslar ile davalı şahıslar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Bu nedenle davanın sadece tescili talep edilen yerin niteliğinin ziraatçi bilirkişi dinlenmek koşuluyla bozma kararı verilmesi kanaatimce doğru olmamıştır. Şöyle ki; öncelikle adalet hızlı ve en az masrafla en doğru kararı bulmak ve vermektir. Ayrıca, geciken adalet, adalet değildir. Kaldı ki, taşınmazın niteliği hem teknik elemanca, hem de dinlenen taraf tanıkları ile yerel bilirkişi aracılığıyla açıkça belirlenmiştir. HGK. nun kararlılık kazanmış içtihatlarına göre, kadastro teknisyenlerinin belirlemelerinin geçerli olduğu ve itibar edilmesi gerektiğinin tartışmasız olması gerekir.

Netice olarak; yerel mahkeme kararı tüm yönleriyle kanuna, adalete, hukuka ve zemine uygun olarak verilmiştir. Açıkladığım sebeplerle sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine katılmam mümkün olmamıştır. Bu nedenlerle sayın çoğunluğun görüşlerine katılamıyorum. Mahalli mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatindeyim. 28.06.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/10766, Karar No: 2012/441, Tarih: 24.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/10766 E.  ,  2012/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: DİKİLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı Z.. adına tapuda kayıtlı olan .. nolu parselin bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, anılan parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bir bölümüne davalı S..'ın yapı inşa ettiğini, bu yapının aynı zamanda devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerde de kaldığını  ileri sürerek, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve davalı S. tarafından yapılan yapının yıkımı  isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “yapılan araştırmanın yetersiz olduğu” gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak tapu iptal ve elatmanın önlenmesi davasının  kabulüne; davalı S.. yönünden verilen karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.01.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat H.. İ. K. ile temyiz edilen vekili Avukat G..T. geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davacı gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; tapu iptal, kayıt terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma kararı uyarınca yapılan araştırma ve inceleme sonucunda çekişme konusu 2569 parsel sayılı taşınmazın kısmen 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında belirtildiği anlamda kıyı kenar çizgisi içerisinde  kaldığı saptandığına göre bu olgu benimsenmek suretiyle tapu iptal ve elatmanın önlenmesi davasının kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Hükmüne uyulan bozma kararı uyarınca yapılan araştırma ve inceleme sonucunda çekişme konusu 2569 parsel sayılı taşınmazın kısmen 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında belirtildiği anlamda kıyı kenar çizgisi içerisinde  kaldığı saptandığına göre bu olgu benimsenmek suretiyle tapu iptal ve elatmanın önlenmesi davasının kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden  davalı tarafın sorumlu tutulup tutulamayacağı hususunun değerlendirilmesi için karar bozulmalıdır. Davalıların, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  24.01.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7075, Karar No: 2022/20767, Tarih: 21.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/7075 E.  ,  2022/20767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, onama

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.12.2019 tarihli, 2019/46569 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu suçla ilgili olarak mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Cumhuriyet savcısının katıldığı duruşmada verilip 05.04.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 25.05.2022 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında... Elektrik Elektronik .. Ltd. Şti adına 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından, sanık ... hakkında ... Tekstil Ltd. Şti adına 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme kararlarına karşı katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında açılan ve birleşen dosya ile ilgili olarak katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ancak duruşmalardan haberdar edilmeyen Maliye Bakanlığı’nın 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince kanun yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, suçtan zarar gören şikayetçi idarenin CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında açılan ve birleşen dosya ile ilgili olarak katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ancak duruşmalardan haberdar edilmeyen Maliye Bakanlığı’nın 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince kanun yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, suçtan zarar gören şikayetçi idarenin CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında... Elektrik Ltd. Şti adına sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiği iddiası ile 14.04.2014 tarihinde iddianame tanzim edildikten sonra, söz konusu şirket yetkilileri olan sanıklar ... ve ... hakkında 02.12.2019 tarihinde sahte fatura düzenleme suçundan kamu davasının açıldığı, sanıkların iştirak halinde üzerilerine atılı suçu işlediklerinin iddia edilmesi nedeniyle Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarih ve 243/7, 20.03.2012 tarih ve 241/114 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, iştirak halinde suç işlediği iddia olunan sanıklardan bir kısmı hakkında 5237 sayılı TCK’nin 67/2-c maddesi uyarınca iddianame tanzim edilmesinin dava zamanaşımını keseceği gözetilerek, sanık ... hakkında tanzim edilen iddianamenin ve sanıklar ... ile ... hakkında tanzim edilen iddianamenin asli dava zamanaşımını kestiği, bu nedenle sanıklar hakkında asli zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen olağanüstü zamanaşımının hüküm tarihi itibarıyla dolduğu ve bu nedenle sonucu itibarıyla doğru olan düşme hükümlerinin ve sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında ... Tekstil Ltd. Şti adına 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

III- Sanık ... hakkında ... Tekstil Ltd. Şti adına 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

1- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarih ve 243/7, 20.03.2012 tarih ve 241/114 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, iştirak halinde suç işlediği iddia olunan sanıklardan bir kısmı hakkında 5237 sayılı TCK’nin 67/2-d bendi uyarınca verilmiş olan mahkumiyet hükmünün dava zamanaşımını keseceği gözetilerek, sanık ... hakkında verilen 30.06.2014 tarihli mahkumiyet kararının sanık ... hakkındaki asli dava zamanaşımını kestiği ve hüküm tarihinde de TCK'nin 66/1-e maddesindeki sürenin dolmadığı gözetilmeden sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

2- Sanığın suçunun sübutu halinde; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11712, Karar No: 2015/23320, Tarih: 06.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11712 E.  ,  2015/23320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

.... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2014/506 Esas sayılı dosyasında görülen iflasın ertelenmesi davası sırasında verilen 13.05.2014 tarihli tedbir kararı ile "davacı şirket hakkında yapılan veya yapılacak (İİK nın 206. maddesi 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı Yasa kapsamında olan amme alacaklarının tahsili usulü hakkındaki kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının takas, mahsup ve temlik uygulamalarının ayrıca 89/1. maddesindeki ihbarnamelerin tedbiren durdurulmasına" karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 179/b maddesi hükmü gereğince açılan iflasın ertelenmesi davası nedeniyle verilen bu tedbir kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere bütün takipler durur.

Her ne kadar takip, alacaklı tarafından bu tedbir kararından sonra 13.06.2014 tarihinde başlatılmış ise de, mahkemece açılacak takiplerin de durdurulmasına karar verildiğinden ve icra hâkimi de mahkemenin vermiş olduğu bu kararı yorumlayamayacağından, tedbirden sonra açılan bu takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, ihtiyati tedbir kararında belirtilmediği ve borçlu şirket hakkında da iflasın ertelenmesine karar verilmediği halde (İİK 179 b. maddesi), mahkemece takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile...İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03.07.2014 tarih ve 2014/291 E. -303 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (1). maddesinde yer alan "takibin iptaline" sözcüklerinin silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine "takibin durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/409, Karar No: 2023/7540, Tarih: 21.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/409 E.  ,  2023/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1953 Esas, 2022/1829 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/296 Esas, 2021/173 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, .... ilçesi, ... Mahallesi 109 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; 28.04.2016 tarihli keşif tutanağı ile 12.03.2020 tarihli keşif neticesinde hazırlanan bilirkişi raporunda taşınmazda muhtelif meyve ağaçları olduğu tespit edilmiş olup, bu ağaçların kapladığı alan esas alınarak kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi ve arta kalan kısımlarının ise tarım arazisi vasfında kabul edilmesi gerekirken, kapama ceviz bahçesi olarak vasıflandırılmak suretiyle fazla kamulaştırma bedelinin hesaplandığını, aynı yıl açılan dava konusu taşınmaza komşu 101 ada 16 parsel ile 102 ada 7 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davalarda %10 oranında objektif değer artışı uygulandığını, bu dosyaların istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, buna rağmen dava konusu taşınmaz için %30 oranında objektif değer artışı uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, yasal faize ilişkin hükmün hatalı kurulduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerek davacı idare tarafından taşınmazın 6.200,56 m²lik kısmının kapama ceviz bahçesi olduğunun kabul edilmiş olması ve gerekse İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından davacı idare vekilinin taşınmazın 6.200,56 m²lik kısmının kapama ceviz bahçesi olmadığı yönündeki istinaf nedenlerinin dikkate alınmaması nedeniyle bu aşamada davacı idare vekilinin aynı yöndeki istinaf nedenlerinin kabulünün mümkün olmadığı, dava konusu parsel üzerindeki yapıya ilk rapordan daha düşük değer biçilmişse de bu konuda davalının ve davacının istinafının bulunmadığı, dava konusu taşınmazın çıplak değerinin %30 oranında artırılmasına yönelik davacı idare vekilinin istinaf nedenine gelince aynı proje kapsamında kamulaştırılan ... Mahallesi 109 ada 13 ve 19 parsel sayılı taşınmazların arazi olarak metrekare fiyatının aynı münavebe ürünleri ile %4 kapitalizasyon faiz oranı ve %10 objektif değer artış oranı uygulanmak suretiyle 50,13 TL/m² belirlendiği, İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/168 Esas sayılı davası sonunda verilen kararın davacı idare tarafından istinaf edildiği, istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, bu kararın Yargıtay 5. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, söz konusu taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın konumları parsel sorgulama programı yardımı ile incelendiğinde, dava konusu taşınmazın belirtilen parsellerden çok daha büyük olduğu, yolu bulunduğu gibi anayola da yakın konumda bulunduğu, bu nedenle bilirkişi heyetince çıplak değerin %30 oranında artırılmasında ve bu rapora itibar etmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları uyarınca davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediği belirtilmekle birlikte, tespit edilen kamulaştırma bedeline uygulanacak faiz yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kısmen kapama ceviz bahçesi, kısmen arazi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 109 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35092, Karar No: 2013/4664, Tarih: 11.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/35092 E.  ,  2013/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, verilecek kararda hükmün açıklanma gerekçelerinin de bulunması gerektiği gözetilmeksizin, duruşma açılmaksızın sanığın savunması alınmadan ve duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek karar verileceğine dair meşruhatlı davetiye de tebliğ olunmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.