muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23734, Karar No: 2014/19282, Tarih: 01.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23734 E.  ,  2014/19282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi ve CMK'nın 232/2-b maddesi uyarınca, ölenin kızı katılan ... ...'ın ismine yer verilmemesi mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak; sanıktan şikayetçi olmadığını belirten ve mahkemece hakkında verilmiş bir katılma kararı da bulunmayan mağdur ...'nın isminin, gerekçeli karar başlığına, “Katılan” şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkartılmasıyla yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine;

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin ve aynı fıkranın 4. bendinde yer alan “20 eşit” ibaresinden önce gelmek üzere “aylık” ibaresinin eklenmeleri suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6054, Karar No: 2024/5628, Tarih: 17.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6054 E.  ,  2024/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.05.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/1260 E., 2023/1200 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.04.2023 tarihli ve 2023/1260 Esas, 2023/1200 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/209 Esas, 2023/367 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/3, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1260 Esas, 2023/1200 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan karara yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/1260 Esas, 2023/1200 Karar sayılı ek kararı ile; sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “kararların kesin nitelikte olduğundan temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/1260 Esas, 2023/1200 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1788, Karar No: 2009/9836, Tarih: 05.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1788 E.  ,  2009/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Mahkemece yapılacak iş borçlunun Ankara’nın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek  yazılı gerekçe ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42516, Karar No: 2013/29974, Tarih: 20.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/42516 E.  ,  2013/29974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, maaş alacağı ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışmakta iken haklı neden olmaksızın ve önellere uyulmaksızın 02.03.2009 tarihinde işten çıkarıldığını, işe başladığı 07.09.1997 tarihinden ... akdinin haksız feshedildiği tarihe kadar kesintisiz çalıştığını, davacının ütücü olarak çalıştığını, net maaşının 900 TL olduğunu, işyerinde yemek de verildiğini, bordrolarda ve SGK nezdinde ücretinin olduğundan daha düşük göründüğünü, çalışma saatlerinin 08.30-19.00 olduğunu, cumartesileri de çalıştırıldığını, fakat mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin haklarının tamamının da kullandırılmadığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, asgari geçim indirimi ve son maaşının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işyerine mazeret izni aldığı 15-16-17 Şubat 2009 tarihlerinde süre sonunda gelmediğini, hakkında tutanak tutulduğunu, ihtarname çekildiğini, 02.03.2009 tarihinde ... akdine son verildiğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin çalışma saatlerinin 08.30-19.00 olmasına rağmen, Cumartesi günleri de çalıştırıldığını, fakat mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Dosyada alınan 03.11.2010 tarihli bilirkişi kök raporu incelendiğinde, davacının haftanın 6 günü çalıştığının kabul edileceği, bu çalışmada günlük normal çalışmasının 08.30-19.00 arası olduğu gözönüne alındığından, günlük çalışmanın 10,5 saat olduğu, bundan 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde günlük 9, haftalık

Dosyada alınan 03.11.2010 tarihli bilirkişi kök raporu incelendiğinde, davacının haftanın 6 günü çalıştığının kabul edileceği, bu çalışmada günlük normal çalışmasının 08.30-19.00 arası olduğu gözönüne alındığından, günlük çalışmanın 10,5 saat olduğu, bundan 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde günlük 9, haftalık

54 saat çalışmanın bulunacağı, böylece 45 saati aşan haftalık 9 saat fazla mesai olgusu doğacağı, ayrıca davacının kış aylarında 5-6 ay gece 23.00’a kadar çalışma olgusu tanık anlatımları ile ortaya çıktığından, 1 Kasım-30 Mart arası beş ay süre ile günlük 3 saat fazla mesai esası ile haftalık 18 saat hesaplama yapılması gerekeceği, hal böyle olunca da 01.11.-30.03 tarihleri arasında haftalık 18 saat ve diğer aylarda haftalık 9 saat esası ile hesaplama yapılacağı ifade edilmiştir.

Dosyada alınan 14.03.2011 tarihli ek raporda ise, diğer hususlar yanında tüm tanıkların da sezonda gece 21.00-22.00-23.00-24.00’e kadar çalışıldığını beyan ettiklerinden bu nedenle fazla mesai süresinde bir değişiklik yapılmayacağı ifade edilerek, bazı haftalarda 18 saat, bazılarında ise 9 saat hesaplama yaptığı anlaşılmıştır.

Fazla mesai hesaplamasında çalışma saat aralıkları bakımından taleple bağlılık kuralı ihlal edildiğinden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3.Dosyada bulunan imzalı ve itirazı kayıt içermeyen 2008 yılı ve diğer bazı ücret hesap pusulalarında asgari geçim indirimi tahakkuku yapıldığı, ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda tahakkuk olan aylar dışlanmadan hesaplama yapılması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20213, Karar No: 2018/1752, Tarih: 05.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/20213 E.  ,  2018/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hüküm tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında kapalı yapılması gereken duruşmalar açık yapılmış ise de, bu husus telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni sayılmayarak yapılan incelemede;

Mağdurun aşamalarda, suça sürüklenen çocuğun kendisini bıçak ile tehdit ettiğini beyan etmesi, olayın görgü tanığı olan ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında , suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'e uzaktan bıçağı göstererek "seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiğini belirtmesi ve kovuşturma aşamasındaki beyanında da karakolda vermiş olduğu ifadesini tekrar ederek o ifadesinin aynen geçerli olduğunu söylemesi karşısında, mağdur ve tanık ifadesine itibar edilmeme nedeni açıklanmadan ve bu kanıtlar yöntemince tartışılıp reddedilmeden yalnızca suça sürüklenen çocuğun savunmasından söz edilerek eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9201, Karar No: 2011/415, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9201 E.  ,  2011/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 129.171,11 liranın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.1.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 03.05.1995 tarihinde zararlandırıcı sigorta olayı sonucu % 100 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafından temiz edilmiştir.

Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesine ve manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı yerindedir. Ancak hüküm altına alınacak tazminatlara işletilecek faizin başlangıcında hataya düşüldüğü görülmektedir.

Mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafından temiz edilmiştir.

Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesine ve manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı yerindedir. Ancak hüküm altına alınacak tazminatlara işletilecek faizin başlangıcında hataya düşüldüğü görülmektedir.

Gerçekten davacının olay sonrasında meslekte güç kayıp oranının % 0 olarak belirlendiği, % 100 oranındaki meslek kazanma güç kayıp oranının ilk kez davacının iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespiti için açtığı davada Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun 08.03.2006 tarihli raporu ile tespit edildiği, davacının sürekli iş göremezlik oranının % 100 olduğuna ilişkin Ankara 16.iş Mahkemesinin 17.06.2009 gün ve 539-245 sayılı kararının kesinleştiği, davacıya 17.06.2009 tarihinden geçerli olmak üzere gelir bağlandığı ve davacının maddi zarar hesabının % 100 oranındaki iş göremezliğin ilk kez saptandığı 08.03.2006 tarihinden itibaren başlatıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Öte yandan davacının %100 oranında meslekte kazanma güç kaybına yol açan post travmatik psikoz rahatsızlığının Adli Tıp ihtisas kurulu raporuna kadar yapılan kontrollerde ve sağlık kurulu raporlarında tespit edilemediği görülmektedir. Davacıdaki rahatsızlığın iş kazasına bağlı olmakla birlikte, başlangıçta bulunmadığı sonradan ortaya çıktığı açıktır. Hal böyle olunca da davacının olay tarihinde meslekte kazanma güç kaybının bulunmadığı, % 100 oranındaki meslekte kazanma güç kaybının 08.03.2006 tarihinde ortaya çıktığı göz ardı edilerek, hüküm altına alınan tazminatlara işletilecek faizin 08.03.2006 yerine 03.05.1995 tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK’un 438/7. maddesi uyarınca, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yazılı bulunan “olay tarihinden” sözcüklerinin silinerek yerine; “08.03.2006 tarihinden” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, Davalı yararına takdir edilen 825.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2881, Karar No: 2022/11761, Tarih: 07.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2881 E.  ,  2022/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı ve hüküm kurulduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

I) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 17.12.2014 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.02.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11865, Karar No: 2015/22107, Tarih: 05.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11865 E.  ,  2015/22107 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/223113

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükümlü M.. B..’ın, 5728 sayılı Yasanın 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasının 13/son, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 50/1-a, 52/4, 54/4. maddeleri uyarınca 1.500 YTL ve 500 YTL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının 10 eşit tak- sitte tahsiline ve müsadereye ilişkin (BAFRA) Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih ve 2007/721 esas, 2008/768 sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde:

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak biçimde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/son madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı olduğundan, Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih ve 2007/721 esas, 2008/768 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bozulması, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince de bir karar verilmesi talep olunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2015 gün ve KYB/2015-223113 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca, hapis cezası yanında hükmolunacak adli para cezasının azami haddinin 450 TL olduğu ve bu miktarı

geçemeyeceği gözetilmeden, suç tarihinden 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/4, TCK.nun 62. maddeleri gereğince teşdiden denilmek sure- tiyle sonuç olarak 500 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih, 2007/721 esas, 2008/768 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen “30 gün” ibaresinin “450 TL” ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen “25 gün” ibaresinin “375 TL” ibaresiyle değiştirilmesine ve hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarıl- masına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.