muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5168, Karar No: 2013/9007, Tarih: 08.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5168 E.  ,  2013/9007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Şikayetin süresinin geçmesi nedeni ile düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete ve şikayetin TCK'nın 73/1.maddesi gereğince 6 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğu, bu sürenin fiil ve failin kim olduğunun bilinmesi veya öğrenilmesinden itibaren başlayacağı, 28.05.2005 tarihinde meydana gelen yaralanması nedeniyle sanığın görev yaptığı hastaneye müracaat eden katılanın 13.06.2005 tarihinde hatalı tedaviyi öğrendiği, bundan sonra 13.12.2006 tarihine kadar şikayet hakkını kullanması gerektiği halde, herhangi bir yasal mazereti olmaksızın yasal süresi içerisinde sanık hakkında şikayetçi olmayıp Cumhuriyet başsavcılığına müracaat ederek 18.12.2009 tarihli dilekçesi ve ifadesi ile şikayetçi olduğu anlaşılmakla, TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3623, Karar No: 2016/5126, Tarih: 28.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3623 E.  ,  2016/5126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... ili ... İlçesi ... Köyü 228 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de; gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dairemizin 2014/10375 esas 2014/16608 karar sayılı ilamında; dava konusu taşınmazın tamamı 327,29 m² olup üzerinde verim çağında 16 yaşında 15 asma, 11 yaşında 2 elma, 6 yaşında 2 erik, 6 yaşında 4 şeftali, 11 yaşında 4 nar ağacının bulunduğu, buna göre taşınmazın tamamının kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, arazi değerlendirme yapılarak üzerindeki meyve ağaçlarına da ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmediğinden bozulmuş, mahkemece bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesinde taşınmazın üzerinde ayva ağacı bulunmadığı halde asma yerine ayva alınmak suretiyle değer verilip kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrasına göre, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvellerine göre; ... İlçesi elmanın dekara verimi 2400 kg iken 2500 kg, dekar başına ortalama üretim gideri 1075,18 TL iken 1393,10 TL, şeftalinin dekar başına üretim gideri 997,40 TL iken 1393,10 TL, eriğin dekar başına üretim giderin 748,97 TL iken 1239,95 TL alınması, ... İlçesi elma fiyatı 0,5 TL iken 0,65 TL, dekar başına üretim gideri 500 TL iken 800 TL, şeftali fiyatı 1,125 TL iken 1,13 TL, dekar başına üretim gideri 500 TL iken 800 TL, erik fiyatı 1,25 iken 1,5, dekar başına üretim gideri 500 TL iken 800 TL, ... İlçesi elmanın dekara verimi 2400 kg iken 3000 kg, fiyatı 0,70 TL iken 0,60 TL, dekar başına üretim giderin 899,87 TL iken 937,38 TL, şeftalinin dekara verimi 1200 kg iken 2000 kg, fiyatı 0,60 TL iken 1,00 TL, dekar başına üretim gideri 756,54 TL iken 938,29 TL, ... İlçesi elmanın dekara verimi 1600 kg iken 3000 kg, dekar başına üretim gideri 471,03 TL iken 746,50 TL, ... ... elmanın verimi 3700 kg iken 4694 kg, fiyatı 0,60 TL iken 0,50 TL, dekara üretim masrafı 981,93 TL iken 1440,90 TL, şeftalinin dekara verimi 800 kg iken 2000 kg, fiyatı 0,90 iken 1,00, dekara üretim masrafı 540 TL iken 1082,72 TL, erik fiyatı 0,70 TL iken 0,80 TL, dekara üretim masrafı 392,57 TL iken 805,20 TL, ... İlçesi elmanın dekara verimi 3700 kg iken 4694 kg, fiyatı 0,60 TL iken 0,50 TL, dekara üretim masrafı 981,93 TL iken 1440,90 TL alınmak suretiyle ve nara ait verilerin hesaplama dışında bırakılarak denetime elverişsiz bilirkişi raporuna göre değer tespit edilmesi,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerden nara ait ... ..., ... ve ... İlçeleri, şeftaliye ait ... ve ..., erik ve nara ait ..., ..., ... ve ... İlçeleri 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvellerinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ... il müdürlüklerinden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1248, Karar No: 2022/6644, Tarih: 04.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1248 E.  ,  2022/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.02.2019 tarih ve 2017/473 E- 2019/69 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.11.2020 tarih ve 2019/624 E- 2020/1019 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “DOĞA” markasının Türk Patent nezdinde T/02430 sayısı ile tanınmış marka olarak tescilli olduğunu, davacının “DOĞA” esas unsurlu pek çok markası bulunduğunu, bu markaların dayanak gösterilen markadan daha eski tarihli olduğunu, davacının “doğa” ibaresi üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu, “Doğa Koleji” markasının 2010 yılından bu yana tescilli olduğunu, “DOĞA OKULLARI ÜNİVERSİTESİ” markasının tescilini istemesinde hukuki bir engelin mevcut olmadığını, davalı tarafından, davacıya 16, 41 ve 43. sınıfta yer alan markalar 10.05.2016 tarihli protokol ile devredildiğini, söz konusu protokole göre davalının 09, 16, 25, 35, 41, 43. sınıflarda marka başvurusunda bulunmayacağını ve söz konusu alanlarda kullanımın davacı yana ait olacağının hüküm altına alındığını ileri sürerek, davacının 2016/76847 sayılı “DOĞA OKULLARI ÜNİVERSİTESİ” ibareli marka başvurusunun devamına ve dava konusu Türk Patent YİDK’in 2017-M-9076 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Doğa Şirketler Grubu Holding A.Ş. vekili, "Doğa" ibareli markanın yaratıcısının ve markalaştırma hareketinin sahibinin davalı şirket olduğunu, davalı adına tescilli pek çok "doğa" ibareli markanın bulunduğunu, 10.05.2016 tarihli protokolden de anlaşılacağı üzere davacı “Doğa” markasını yaratan değil, devralan taraf olduğunu, davacı tarafın kötüniyetli bir şekilde taraflar arasındaki taahhütnameye aykırı hareket ederek mahkemeyi yanıltmaya çalıştığını, davacının dava konusu marka başvurusu ile davalının markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, davalı tarafın 2016 yılında davacı tarafa devrettiği bir kısım markalarının 5 yıllık nizasız fasılasız kullanılma koşulunun gerçekleşmediği için müktesep hak şartlarının öncelikle bu sebeple oluşmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davalı kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davalı kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "DOĞA OKULLARI ÜNİVERSİTESİ" ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın "Doğa Üniversitesi" ibareli tescilli markası arasında görsel, sesçil ve kısmen de olsa anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek, neredeyse ayniyete yakın derecede bir benzerliğin bulunduğu, her iki markada asli unsur olarak "DOĞA" ibaresinin yer aldığı, "OKULLARI ÜNİVERSİTESİ" ibaresinin tali ve tanımlayıcı unsurlar olarak bulunduğu, başvuru ibaresi olan "DOĞA OKULLARI ÜNİVERSİTESİ" üzerinde davacı tarafın önceye dayalı kullanım hakkı iddiasının kanıtlanamadığı, diğer yönden davacı tarafın önceki tescilli markaları ile dava konusu başvuru markasının aynı olmadığından, müktesep hak koşullarının da davacı yönünden oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacının "DOĞA OKULLARI ÜNİVERSİTESİ" ibareli marka başvurusuyla davalının "Doğa Üniversitesi" ibareli tescilli markası arasında görsel, sesçil anlamsal olarak, ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek, neredeyse ayniyete yakın derecede bir benzerliğin bulunduğu, tarafların markalarını kullanmak istedikleri emtiaların da aynı olduğu, diğer yönden davacı tarafın önceki tarihli tescilli markalarına dayalı müktesep hak koşullarının da davacı yönünden oluşmadığı, zira taraflar arasındaki 10.05.2016 tarihli ek protokol hükümlerine göre davacının, davalı tarafından kendisine devredilen markaları, K-12 faaliyetleri dışında kullanmayacağını, devreden davalının da K-12 faaliyetleri dışında kalmak kaydıyla marka kullanımına itiraz etmeyeceğini açıkça kabul ettiği, K-12 faaliyetlerinin ise lise öğretimi sonuna kadar olan ilk ve orta dereceli ve Milli Eğitim Bakanlığına bağlı veya özel eğitim kurumlarını ifade ettiği, dolayısıyla somut uyuşmazlık yönünden davacının, anılan protokolle ilk ve orta öğretimi dışında anılan markaları kullanmayacağını taahhüt etmesine rağmen, "Doğa Okulları Üniversitesi" ibareli marka tescil başvurusunda bulunmakla, davalının aynı esas unsurlu markalarına yanaşmaya çalıştığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7491, Karar No: 2014/6321, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7491 E.  ,  2014/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/386160

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/144 (E) ve 2013/667 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın işyeri hakkında 2006-2012 yılları arasında birden çok kez mühürleme ve mühür bozma tutanağı düzenlendiği, yapılan UYAP sorgulamasında hakkında yirmiye yakın dava açıldığı ve çoğunun sonuçlandığı cihetle, her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında devam eden ve sonuçlanmış dava dosyaları getirtilip incelenerek, aynı yer ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi değilse gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1377, Karar No: 2019/5232, Tarih: 09.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1377 E.  ,  2019/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : HAKKARİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç konusu maddelerin, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 24/01/2014 tarih, DYB-KİM-14-1250 sayılı ve 26/03/2013 tarih, DYB-KİM-13-01793 sayılı raporlarına göre afyon sakızı ile metamfetamin ihtiva ettikleri, afyon sakızının; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, yine metamfetamin maddesinin de; uyuşturucu madde olup Bakanlar Kurulunun 05.08.1982 tarih ve 8/5190 sayılı kararı uyarınca da 2313 sayılı kanunun 19. maddesi kapsamında uyuşturucu maddelerden sayıldığının belirtilmesi karşısında; sanık hakkında TCK’nun 188/3. maddesi uygulanması gerekirken, koşulları bulunmadığı halde TCK'nun 188/6. maddesinin uygulanması,

2-Sanığın söz konusu uyuşturucu maddeleri bir bütün halinde sevk ettiği halde, aynı araç içerisinde bir kısmının Yüksekova’da bir kısmının ise bir gün sonra devam eden soruşturma kapsamında Mersin ilinde yakalanmış olması sebebi ile, sanık hakkında TCK’nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

3-Sanığın Cumhuriyet Başsavcılığında ve mahkemede vermiş olduğu ifadelerinde, ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kargo aracılığı ile kendisine ...’ın gönderdiğini belirtmiş olması sebebi ile, hakkında tefrik kararı verilerek Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/327 esas sayısından yargılanmasına devam olunan ... hakkındaki dosyanın geldiği aşama gözönüne alınarak yeniden incelenmesi, sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11330, Karar No: 2018/3632, Tarih: 16.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11330 E.  ,  2018/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2016 tarih ve 2014/2149-2016/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortağı iken ölen ...'ın oğlu olduğunu, murisin davalı şirketin son pay durumunu gösterir hazirun cetveline göre şirkette 102.000 TL tutarında pay sahibi olduğunu, terekedeki 3/8 hissesi nedeniyle davacının payının 38.250 TL olduğunu, davalı şirketin sermayesinin 200.000 TL'den 2.000.000 TL'ye çıkarılması sebebiyle davacının payının da artarak 382.500 TL'ye çıktığını, davalı şirketin 02.06.2014 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının 7. maddesiyle alınan kararın iptali gerektiğini, çünkü ilan edilen gündemde şirket ana sözleşmesinin şirket sermayesi ve hisse senetlerinin cinsi başlıklı 6.maddesinin değiştirilmesinin görüşülmesi ibaresinin bulunmasına karşılık toplantıda gündeme bağlı kalınmayarak C tipi paylar oluşturulduğunu, pay devrine ilişkin ciddi kısıtlamalar öngörüldüğünü ve C tipi paylara sermaye artışı ve yönetim kurulu üyelerinin seçimi konularında imtiyaz tanındığını, yapılan değişiklikle şirkette pay devrinin imkansız hale geldiğini, gündemde bulunmayan konuların toplantıda görüşülemeyeceğini ileri sürerek davalı şirketin 02.06.2014 tarihinde yapılan genel kurulunda 7 ve 8 numaralı gündem maddeleriyle alınan kararların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, genel kurulda bizzat bulunan ancak toplantıyı sebepsiz yere terk eden davacının bu davayı açma hakkının bulunmadığını, çünkü TTK. 446/a maddesi uyarınca toplantıda hazır bulunup da karara olumsuz oy veren ve bu muhalefetini tutanağa geçirten pay sahiplerinin dava açma hakkı bulunduğunu, davacının iddialarının aksine gündemin usul ve yasaya uygun olarak yapılan çağrıda açıkça belirtildiğini, şirket sözleşmesinin 6. ve 7. maddelerinin değiştirilmesinin gündemde açıkça yer aldığını, payların türünün değiştirilmesinin TTK 485. maddesi çerçevesinde mümkün olduğunu, aynı şekilde TTK. 478 ve 360. maddeleri uyarınca da esas sözleşme değişikliği ile yönetim kurulunda temsil konusunda imtiyazlı pay senedi çıkarılmasının mümkün olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu genel kurul kararlarının ilan edilen gündemle tam uyumlu olmadığı, böylece gündemin gereği gibi ilan edilmediği ve buna göre davacının dava açma hakkının bulunduğu, iptali talep edilen 7. gündem maddesinin "şirket ana sözleşmesinin şirketin sermaye ve hisse senetlerinin cinsi başlıklı 6. maddesinin değiştirilmesi hususunun görüşülmesi" şeklinde Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, ancak toplantıda, "şirketin sermaye ve hisse senetlerinin cinsi" başlığı altında şirketin sermaye ve hisse senetlerinin cinsi, bağlam/hisse senetlerinin devri ve imtiyazlar şeklinde üç ayrı başlık oluşturabilecek şekilde birbirinden bağımsız ve her biri ayrı bir öneme sahip konuların görüşülüp karara bağlandığı, toplantıda alınan 8 nolu gündem maddesinin "şirket ana sözleşmesinin yönetim kurulu ve süresi başlıklı 7. maddesinin değiştirilmesi hususunun görüşülmesi" şeklinde gündem ilan edilmesine rağmen toplantıda görüşülen "yönetim kurulu ve süresi" başlığı altında, C tipi pay sahiplerine yönetim kurulunda temsil edilme açısından imtiyaz niteliğinde üstün haklar tanındığı, bu şekilde imtiyaz tanımanın TTK kapsamında mümkün olmasına karşın bu konunun gündemde yer almamasına rağmen ve ilan edilen gündemde bu husus açıkça bulunmamasına rağmen bu konuda karar alındığı, 7 ve 8 nolu kararlar yönünden TTK. 413/2.maddesinde düzenlenen gündeme bağlılık kuralının ihlal edildiği, böylece alınan kararın kanuna aykırı olup TTK 445. maddesi uyarınca, kanuna aykırılık nedeniyle iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.