muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26113, Karar No: 2019/22661, Tarih: 09.12.2019

Mahkemece;” davacının 14/01/2014 tarihinde davalı işyerinden çıkışının verildiği ve 24/06/2014 tarihinde ... Devlet Hastanesinde 4C statüsü ile işe başlatıldığı görülmektedir. Tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, mahkememizce hükme esas alınan hukuka uygun, denetime elverişli 20/03/2015 tarihli bilirkişi raporu ve Yargıtay içtihatları da göz önüne alındığında: davacının kapsamdışı personel statüsünde bulunmadığı, sözleşmesinin davalı tarafça feshedildiği anlaşılmış ihbar, kıdem tazminatları ve yıllık izin alacağına hak kazandığı kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. “ gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının kabulüne karar verilmiştir. Ancak dosya kapsamında yapılan incelemede, davacının 06/03/2012 tarihinde 4046 sayılı özelleştirme uygulamaları hakkındaki kanunun 22. maddesine istinaden diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmesini kendisinin istediği dosya kapsamı ile sabittir. 4046 sayılı Yasanın kuruluşlardaki personelin nakli başlıklı 22. maddesine göre iş kanunlarına tâbi olarak çalışmakta iken, bu madde gereğince diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen personele kıdem tazminatı ödenmeyeceği ve bunların önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç, kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınacağı düzenlenmiştir. Bu düzenleme gereğince davacının yasadan kaynaklandığı üzere kıdem tazminatına hak kazanamayacağı ve davacının kendi talebi üzerine nakil hakkını kullandığından ihbar tazminatı ödenmesi koşullarının da oluşmadığı açık olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5041, Karar No: 2013/7637, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5041 E.  ,  2013/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2012 gün ve 2011/643 Esas, 2012/1401 Karar sayılı hükümlerine yönelik sanık ve müdafiin vâki temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemeden verilen 25.03.2013 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yokluğunda verilen hükümler sanığa Tebligat Kanununun 21. maddesine göre 31.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve tebligat evrakında haber kağıdının kapıya asıldığı belirtilmiş ise de; sanık ve müdafiin temyiz dilekçesine ekledikleri site görevlisinin yazılı beyanlarında haber kağıdının sanığın ikamet ettiği evin kapısına asılmadığı ifade edildiğinden, haber kağıdının ikamet kapısına asılıp asılmadığı yönünde oluşan kuşkunun sanık lehine değerlendirilerek, sanığın öğrenme ile karardan haberdar olduğu 01.03.2013 günlü dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme ve temyiz başvurusu olarak kabulü ile temyiz talebinin reddine ilişkin 25.03.2013 günlü Ek Kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ...'e yönelik cinsel taciz eylemi sabit ise de; katılanlar ... ve ... vekili Av. ...'in hükümden sonra 22.03.2013 tarihinde hakim tarafından havale edilen dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiklerini beyan etmiş olması karşısında, takibi şikâyete bağlı suçlar yönünden sanık hakkında yeniden mahkemesince değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11280, Karar No: 2013/3218, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11280 E.  ,  2013/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2011 gün ve 2010/784 Esas, 2011/61 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine karar verilen 14.11.2005 tarihli ilk hükümden itibaren karar tarihine kadar zamanaşımını kesen bir işlem olmaksızın bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 tarih ve 233 sayılı kararı ile ... ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından, dosyanın İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1284, Karar No: 2015/1720, Tarih: 04.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1284 E.  ,  2015/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. Maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Kanun koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6699, Karar No: 2012/2470, Tarih: 09.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/6699 E.  ,  2012/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : 2156 TL maddi, 10000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Maddi kayıpları ile ilgili belge ibraz edemeyen davacının vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklulukta ve gözaltında kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden hesaplanacak bir miktarın maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacıya, bu ölçülere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4307, Karar No: 2021/1854, Tarih: 01.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/4307 E.  ,  2021/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, usule ilişin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 22.12.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 24.477,88 metrekarelik çekişmeli taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen çekişmeli bölümünde mera tahsis kararından önce davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemenin kararında bahsedilen mera tahsisine ilişkin karar, belge ve haritalar dosya içerisinde bulunmadığı gibi, taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı da araştırılmamıştır. Öte yandan, zilyetlik araştırması yapılırken, bir taşınmazın niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğundan, söz konusu hususların tespiti açısından dava tarihinden 20-25 yıl öncesi döneme ilişkin farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet hava fotoğrafı üzerinde inceleme yaptırılması gerektiği halde, 1985 tarihli tek hava fotoğrafının incelenmesiyle yetinilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, taşınmaz bölümüne ait en eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek taşınmaz bölümlerinin bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle, buradan elde edilen verilere göre dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, dava konusu taşınmaz bölümüne komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanakları olan kayıt ve belgeler ile çekişmeli taşınmazı kapsayacak şekilde mera tahsisi bulunup bulunmadığı ilgili kurumlardan sorulup varsa tahsis kararı ve krokisi celp edilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı mahalleden ve komşu mahalleler halkından ayrı ayrı üçer kişilik mahalli bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile üç kişilik uzman ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında varsa mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamı belirlenmeli; mahalli bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı taşınmazın öncesinin geleneksel biçimde kullanılan mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte bitirildiği hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı; ziraat mühendisleri bilirkişi kurulundan, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmaz bölümünün toprak yapısını, eğimini, bitki desenini ve diğer yönlerden mera parselinden nasıl ayrıldığını açıklayıp, tarımsal niteliğini belirten, taşınmaz bölümü imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise imar-ihyanın tamamlandığı tarihi ve üzerinde bir zilyetlik mevcut ise zilyetliğin şeklini ve süresini açıklayan, taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden, hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak, taşınmaz bölümünün önceki ve şimdiki niteliğini, mera, yaylak veya kışlak vasfında olup olmadığını, imar-ihya gerektiren yerlerden

tamamlandığı tarihi ve üzerinde bir zilyetlik mevcut ise zilyetliğin şeklini ve süresini açıklayan, taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden, hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak, taşınmaz bölümünün önceki ve şimdiki niteliğini, mera, yaylak veya kışlak vasfında olup olmadığını, imar-ihya gerektiren yerlerden ise imar ihyanın tamamlandığı tarihi, üzerinde sürdürülen zilyetlik mevcut ise zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü ve süresini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisine, keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; mera tahsisi bulunması ve taşınmazların tahsis haritası kapsamında kalıp, öncesinin mera olduğunun anlaşılması halinde, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli ve bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7574, Karar No: 2024/2072, Tarih: 12.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/7574 E.  ,  2024/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/122 E., 2021/489 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu 1572 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tapuya kayıtlı olduğunu, ancak Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap vermemiş, davalı ... duruşmada taşınmazın babası tarafından 40-50 yıl önce göçmenden satın alındığını, satıştan birkaç yıl sonra vefat ettiğini, ölümü ile mirasçılarına kaldığını, Hazine ile ilgisi olmadığını beyan etmiştir.

III. MAHKEMENİN KARARI

Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 22.11.2013 tarihli ve 2012/578 E., 2013/447 K. sayılı kararı ile; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.09.2020 tarihli ve 2017/9224 E., 2020/5414 K. sayılı kararıyla; taşınmazın akarsu kıyısına yakın olduğu, Kıyı Kanunu uyarınca inceleme yapılması, taşınmazın tamamının ya da bir kısmının kıyı çizgisi içinde kaldığının tespit edilmesi halinde, kıyı çizgisi içinde kalan kısmı yönünden Anayasa’nın 43 üncü maddesi ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 5 inci maddesine göre değerlendirme yapılması, kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının tespiti halinde ise tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 27.09.2021 tarihli ve 2021/122 E., 2021/489 K. sayılı kararı ile; taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalmadığı, aktif ya da pasif akarsu yatağında kalmadığı, taşınmazda akarsu kalıntıları da bulunmadığı, taşınmazın sulu mutlak tarım arazisi olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altında altında kalan yerlerden olmadığı, özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazlardan olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının usulüne uygun tespit edilmediği, 1570 parsele ilişkin tapu kaydının uyup uymadığının belli olmadığını, uysa dahi Kızılırmak'ın yer değiştirmesi nedeniyle Hazineye ait miktar fazlasını da kapsadığını, komisyon kararında olduğu gibi dava konusu taşınmazın toprak tevzi çalışmalarında dağıtım dışı bırakıldığı belirtilip taşınmazın Hazineye ait olmadığı sonucuna varılamayacağını, eksik araştırma yapıldığını, alınan rapor ve dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarının hüküm kurmaya yeterli olmadığını, dava konusu taşınmaza ait olduğu belirtilen 779 nolu tapunun bu yere uymadığını, imar ve ihyanın söz konusu olmadığını, fen bilirkişi raporunda Kızılırmak'ın eski yatağının sınırları gösterilmiş ancak ırmak yatağından taşınmaza eklenen yerin miktarı, taşınmazın ne kadar genişletildiğinin tespit edilmediğini, 1570 parsele ilişkin toprak tevzi paftası ve paftada gösterilen sınır çizgileri dahi dikkate alındığında dava konusu taşınmazın ırmak yatağından alınmak suretiyle genişletildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan olduğu iddiası ile açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 16 ncı ve 18 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava konusu ... köyü 1572 parsel sayılı 24.000 m2 miktarlı tarla nitelikli taşınmazın 1983 yılında yapılan tespitinde senetsiz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup ilgililerce kayıt ve belge ibraz edilmediğinden Hazine adına tespit edildiği, beyan hanesine ... oğlu ... ölü olduğuna ilişkin şerh olduğu, 03.02.1984 tarihli dilekçe ile ...’in tespite itiraz ettiği, komisyonun 04.01.1993 tarihli kararı ile dava konusu taşınmazın ...’e ait olduğu onun ölümü ile mirasçılarına kaldığı, komşu 1570 parselin dayanak tapu kaydının 351 nolu yönü ... okuduğu, komşu bu taşınmazın toprak tevzi komisyonunca iskanen verildiğini, dava konusu taşınmazın dağıtım dışı bırakıldığını Hazine’nin malı olmayıp özel mülkiyet olduğunu gösterdiğini, ... adına başka senetsiz kaydı olmadığı, kuru toprak olduğu kanuni sınırı geçmediği belirterek, itirazın kabulü ile ... adına tesciline karar verildiği, kararın taraflara tebliği ve askı ilan süresinde itiraz edilmediğinden 30.01.2006 kesinleştiği, davalılar tarafından sunulan 14.05.1954 tarih 196 cilt, 11 sah., 80 sıra nolu tapu kaydının 17.384m2 miktarlı olduğu, doğusu ..., batısı Kızılırmak, kuzeyi Hazine, güneyi acıırmak okuduğu, edinme sebebi ... ve diğerleri adına tapulu taşınmazın 2/4 payı ...’e, 1/4 payını da ... ... ve ... ...’a sattığından, 6/8 payı ... 1/8’er payı ... ve ... adına olduğu, geldisi, 1940 tarih 779 nolu tapu kaydının edinme sebebinde ise ermenilerin tegayüplerinden Hazineye kalan taşınmazın iskanen ... ve ailesine verildiği, 1954 tarih 80 nolu tapu kaydının revizyon görmediğinin bildirildiği, 15.04.2010 tarihli keşifin dava konusu taşınmaza araç ile ulaşmanın mümkün olmadığı, zeminin çamur olduğu su ile kaplı olduğundan keşfin ertelendiği, bilahare yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin taşınmazın ...’e ait olduğunu, tapunun bu yere uyduğu ... ve ...’in taşınmazın güney ve batısında Hazineye ait yeri kullandığını, ırmağın 60-70 yıl önce yatak değiştirdiğini 200m kuzeye kaydığını belirttikleri, alınan 23.09.2013 tarihli fen raporunda değişiklikler birlikte 779 nolu tapu kaydının dava konusu yere uyduğu, ziraat bilirkişi raporunda ise buğday ekili olduğu uzun zamandır ekildiği, çevresinde aynı nitelikle taşınmazların bulunduğu, genişlemeye ve tarıma elverişli sulu tarım arazisi olduğu belirtildiği, bozmadan sonra taşınmazın toplulaştırma ile 199 ada 4 parsele gittiği, 04.06.2021 tarihli keşifte Kızılırmak’ın önceki güzergahı olarak belirtilen çizginin zeminde mevcut olmadığının tespit edildiği, Jeoloji bilirkişi raporunda Kıyı Kanunu uyulama yönetmeliğinde Kızılırmak’ın yer aldığı ancak Delice ırmağı ile birleştiği noktaya kadar olan kısmın nehir, ondan sonrasının ırmak statüsünde olduğu, dava konusu yerin ırmak kısmında olup kıyı kenar çizgisi tespiti gerekli olan yerlerden olmadığını, 199 ada 4 parselin aktif veya pasif akarsu yatağında olmadığını, akarsudan kazanılan yer olmadığını, uzun süredir taşkın etkisinde bulunmadığını, son yıllarda kuraklık nedeniyle, barajlar sulama vs

. etkisi ile debisinin azaldığını, iki inşaat, ziraat, şehir plancısı bilirkişi ortak raporda, keşifte yulaf ekili olduğu, sulu tarım arazisi olduğu, komşu parsellerle benzer olduğu, uzun yıllardır ekildiği, imar ihya edildiği, kıyı kenar çalışma alanında bulunmadığı, kızılırmak yatağı ile benzerlik göstermediği, 2012 yılı itibariyle değeri 108.522,45TL olduğu, özel mülkiyete konu olduğu, fen bilirkişisi raporunda ise haricen temin edilen 1981 tarihli hava fotoğrafı ile taşınmazın ve ırmağın sınırının belirgin olduğu, 2012 otofoto haritasına kadar ki süreçte batı sınırı dışında değişiklik olmadığı, batı sınırında ise bir kısım yerin Hazine’ye ait 1702 parselden genişletilerek kullanıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.