muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17386, Karar No: 2013/18993, Tarih: 09.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17386 E.  ,  2013/18993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Ağaç kesme suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde,

Sanığın ağaç kesme eyleminin suç olmaktan çıkarılarak kabahat niteliğine dönüşmüş olması nedeniyle ağaç kesme suçundan beraat kararı verilerek, idari para cezası uygulanması, Kabahatler Kanunu’nun 24/1. maddesine uygun olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Katılan idare temsilcisinin temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) 6831 sayılı yasanın 91/5. maddesi gereği verilen idari para cezasının incelenmesinde,

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunla 6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesine getirilen değişikliğe göre, eylemin suç olmaktan çıkarıldığı ve kabahate dönüştüğü, sanığa yüklenen fiilin gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst sınırına göre davanın 5326 Sayılı Kanunun 20/1-c maddesinde öngörülen 3 yıllık soruşturma zamanaşımına tabi bulunmakla;

Suç tarihi olan 31.01.2007 tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/1-c. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 Sayılı Kanunun 20, 24 ve 27/7. maddeleri gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, yedieminde bulunan orman emvalinin istirdadı kabil olmak üzere katılan idareye bırakılmasına, merkebin satış bedeli ile merkep arabası, balta ve tahranın sanığa iadesine, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10728, Karar No: 2018/23871, Tarih: 06.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10728 E.  ,  2018/23871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava,kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, .... Mahallesi, 6400 ada 117 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak alınan taşınmazın alıcısı ... Şirket olup, bu satış alıcısının sıfatı nedeniyle özel amaçlıdır. Kamulaştırma Yasasının 11/-g maddesi uyarınca özel amaçlı satışlar emsal alınamayacağı gibi, eski tarihli satışı emsal olarak kabul eden bilirkişi raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarından; ... ve ... lehine irtifak hakları tescil edildiği anlaşılmakla, taşınmaz üzerindeki eski irtifak hakları nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Yol olarak el atıldığı anlaşılan kısmın TMK 999. maddesi gereği terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3295, Karar No: 2018/1203, Tarih: 21.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3295 E.  ,  2018/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...O. ile sanık arasında finansal kiralama sözleşmesinin 27/06/2008 tarihinde akdedildiği, bu sözleşmeye istinaden mülkiyeti katılan kuruma ait olan 2 adet yarı römork, 3 adet çekici, 1 adet matbaa printeri ve 1 adet cnc tezgahının sanığa teslim edildiği, ancak sanığın finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklanan kira borçlarını zamanında ödemediği, bunun üzerine katılan kurum tarafından sanığa Beyoğlu ... Noterliği aracılığı ile 21/11/2008 tarihinde düzenlenen 1 adet ihtarname gönderildiği, bu ihtarnameninde sanığa 25/11/2008 tarihinde tebliğ edildiği, iş bu ihtarname ile sanıktan borçlarını 60 gün içerisinde ödemesi, ödenmediği taktirde finansal kiralama sözleşmesinin fesih olunacağı ve bu sürenin sona ermesinden itibaren 5 gün içerisinde finansal kiralamaya konu malların şirket adresine teslim edilmesi gerektiğinin bildirildiği, buna karşın sanığın belirtilen süre içerisinde borcunu ödemediği gibi bu sürenin bitmesini müteakip finansal kiralama sözleşmesine konu malları katılan şirkete teslim etmediği bu şekilde sanığın üzerine atılı ticaret ilişkisi sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık tarafından katılan şirket aleyhine Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/933 E. sayılı dosyası ile bahse konu makinalara dair iflasın ertelenmesi üzerine haciz konulmaması yönünde tedbir kararları ve aynı nitelikte davalar bulunduğu, sanık ile katılan şirket arasındaki bu davaların halen devam ettiği, bunun neticesinde aralarındaki uyuşmazlığın hukuki ilişkiden kaynaklandığı, TCK'nun 155. maddesi kapsamında makinaların devir olgusunun inkarı ve zilyetliğin devir amacından başka bir tasarrufta bulunulması gibi hususların söz konusu olmadığı anlaşıldığından suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate dair hükmün ONANMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/714, Karar No: 2019/4585, Tarih: 01.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/714 E.  ,  2019/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına yönelik hükme yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9462, Karar No: 2012/13891, Tarih: 13.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9462 E.  ,  2012/13891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2006, sanık ... hakkında 2004 ve 2006 yıllarında vergi usul kanununa muhalefet etmekten açılan davalarda sanıkların beraatlarına, Sanık ... hakkında 2004 ve 2005 yıllarıyla ilgili olarak 213 sayılı Kanunun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2. maddelerinin 2 kez uygulanarak sanığın 2 kez olmak üzere 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelenmesine,

Sanık ... hakkında 2005 yılında işlediği iddia edilen suçla ilgili olarak 213 sayılı Kanunun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2. maddelerinin uygulanarak sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesine göre ertelenmesine

I- Sanıklar ... ve ... hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerine yönelen katılan vekili ile sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in şirketteki hisselerini devrettiği 02.08.2005 tarihinin suç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, teselsül nedeniyle artırımın 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi yerine 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi ile yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

1-Sanıklar Enis ve Yasin hakkında 2006 takvim yılı için kurulan beraat hükümlerinde yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık ... hakkında ise 2005 takvim yılı için kurulan hükümde toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeblerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar Enis ve Yasin hakkındaki hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2005 takvim yılı için kurulan hükümde takdiri indirimin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi yerine 765 sayılı Yasanın 59/2. maddesi ile yapılması yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan “ 59/2 ” ibaresinin çıkarılıp yerine “ 62 ” ibaresi eklenmek suretiyle anılan sanık hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay — Esas No: 2012/582, Karar No: 2012/19412, Tarih: 10.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/582 E.  ,  2012/19412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2010/2536, Karar No: 2010/3540, Tarih: 12.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/2536 E.  ,  2010/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçundan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle mahkümiyetine dair, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.6.2005 gün ve 2002/502 Esas, 2005/420 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçuna 765 sayılı Yasanın 416/son. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi Nisan 2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/15728, Karar No: 2007/16679, Tarih: 29.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/15728 E.  ,  2007/16679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.06.2007                                                                                                                                                                                                                                                                NUMARASI :Esas no:2007/48 Karar no:2007/69 Değişik İş

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-1980 tarihli Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuk Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesinin uygulanması, çocuk on altı yaşına ulaştığında sona erer. ( Sözleşme md.4) Sözleşme gereğince mutat meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi istenen çocuklardan , Cihat 9.11.1991 doğumlu olup, inceleme tarihi itibarıyla on altı yaşını bitirmiş, sözleşmenin uygulama alanından çıkmıştır. O halde bu çocuk hakkında sözleşme hükümlerine göre iade kararı verilemez.

2-Aynı sözleşme uyarınca mutat meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi istenen diğer Çocuk Büşra, 8.8.1993 doğumlu olup, 14 yaşındadır. Bu çocuk, görüşünün göz önünde bulundurulmasının uygun olacağı bir yaş ve olgunluğa erişmiştir. Duruşmada dinlenmiş ve geri dönmek istemediğini ifade etmiştir. Geri dönmeyi istememesinin, çocuğun yüksek çıkarına aykırı olduğuna ilişkin bir delil ve olgu da bulunmamaktadır. Sözleşmenin 13. maddesinin (b) bendinin ikinci paragrafında; adli veya idari makam , çocuğun geri dönmek istemediğini ve görüşünün göz önünde bulundurulmasının uygun olacağı bir yaşa ve olgunluğa erişmiş bulunduğunu gözlerse, geri dönmeyi emretmeyi reddedebileceğini belirtmektedir. O halde bu çocuğun görüşüne değer verilerek, iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.11.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2015/10360, Karar No: 2018/11052, Tarih: 06.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10360 E.  ,  2018/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’nun ölmeden önce adına kayıtlı ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını ikinci eşi olan davalı ...’a ve ...’ın da kızı olan diğer davalı ...’ya temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adlarına olan tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişler,yargılamanın devamı sırasında diğer mirasçı ... dahili davacı olarak davaya katılma talebinde bulunmuş, payı oranında tapu iptal tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazları davalı ...’ın muris ile evlenmeden 20 yıl önce bedelini ödemek sureti ile satın aldığını, diğer davalı ... adına devredilmiş herhangi bir taşınmaz bulunmadığını belirterek davanın husumetten ve esastan reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,yapılan temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden,1943 doğumlu mirasbırakan ...’nun 10.09.2009 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak ikinci eşi davalı ... ile ilk eşi ...’den olma davacı çocukları ..., ... ve ... ile dahili davacı oğlu ...’in kaldıkları, diğer davalı ...’nın ise davalı ...’ın ilk evliliğinden olma kızı olduğu, dosyada yer alan tapu senetlerinden murisin 3/16 şar paylar itibari ile adına kayıtlı çekişme konusu ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazlardaki hisselerini 18.08.1987 tarihinde davalı ...’a satış yolu ile temlik ettiği, dosya kapsamında resmi akit tablosunun yer almadığı, her ne kadar dava dilekçesinde davalı ...’ın dava konusu taşınmazları diğer davalı ...’ya devrettiği belirtilmiş ise de, tapu kayıtlarında çekişme konusu taşınmazların 3/16 şar paylarının halen davalı ... adına kayıtlı olduğu, diğer davalı ...’nın taşınmazlarda payının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda belirtilen ilke ve olgular çerçevesinde yeterli araştırma yapıldığını söyleme imkanı yoktur.

Şöyle ki, dava konusu taşınmazların tedavülleri ile birlikte kayıtlarının, resmi akit tablolarının dosyaya celp edilmediği, muris adına kayıtlı başkaca taşınmaz bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılamadığı, davacı tarafın delil listesinde 3 tanık ismi bildirdiği halde sadece bir tanığının, davalı tarafın 5 tanık ismi bildirmesine rağmen sadece 2 tanığının dinlendiği, diğer tanıklar dinlenmeden sonuca gidilerek hüküm kurulduğu, öte yandan davalılardan ... hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken bu hususun da göz ardı edildiği görülmektedir.

Hâl böyle olunca, tarafların dinlenmeyen tanıklarının yukarıdaki ilkeler uyarınca dinlenmesi, mirasbırakan adına kayıtlı başkaca taşınmaz olup olmadığının araştırılması,tespit edilen olguların tüm delillerle birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın dava konusu taşınmazları temlikinde gerçek irade ve amacının mal kaçırmak olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek, ayrıca davalı ... hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de, mahkemece hükümde yalnızca davacılardan ... hakkında hüküm kurulması doğru değil ise de, davacıların temyiz itirazı bulunmadığından bu husus bozma konusu yapılmamıştır.

Davalıların yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.