muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5488, Karar No: 2010/9604, Tarih: 10.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/5488 E.  ,  2010/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen cinsi münasebette bulunma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; cinsi münasebette bulunma suçundan beraetine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkümiyetine dair, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2006 gün ve 2005/410 Esas, 2006/37 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 20.05.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6309, Karar No: 2022/196, Tarih: 20.01.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6309 E.  ,  2022/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı kooperatif vekili; müvekkilinin 21.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan karar uyarınca önceden yapılan kesin maliyet hesaplarının iptaline karar verildiğini ileri sürerek davalıya tahsis edilen taşınmazın tapu iptali ve tescili, olmadığı taktirde yeniden yapılan maliyet hesabına göre davalıdan talep edilen bedeli davalının ödememesi nedeniyle ıslah talebi doğrultusunda 216.516,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; kooperatif üyesi olmadığını, önceden yapılan kesin maliyet hesabına göre talep edilen ödemeyi yaparak bağımsız bölüm tapusunu alıp kooperatiften istifa ettiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kooperatif genel kurulunca oluşturulan komisyon tarafından belirlenen kesin maliyet hesabının davalının ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf talebi Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava kooperatif genel kurulu kararı uyarınca oluşturulan komisyon tarafından yapılan kesin maliyet hesabı doğrultusunda davalıdan talep edilen alacağa ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla biraraya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Kooperatifler Kanunu 23. maddesine göre “kooperatif ortakları bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.

Kooperatiflerin ana sözleşmesi kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir.

Ana sözleşmeye Kooperatifler Kanunu’na aykırı olmamak koşulu ile sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre %10 fazla ödeyenlerin

bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre %10 fazla ödeyenlerin

bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Bu ana sözleşme hükmü; gerek kanunla belirlenen kooperatiflerin ana ilkesine, gerekse eşitlik ilkesine aykırıdır. Her ne kadar ana sözleşme değişikliği ile ilgili iptal davası açılmamış ise de kanuna aykırı kararlar yok hükmünde olacağından her zaman göz önünde bulundurulur. Ana sözleşmenin 61 ve 62. maddelerindeki değişiklikler Kooperatifler Kanununda çerçevesi çizilen ana ilkelere ve eşitlik ilkesine aykırı olduğundan yok hükmünde oldukları eldeki davada da gözetilmelidir.

Konut sahibi olmak isteyen kooperatif ortakları son bağımsız bölüm bitip teslim edilene kadar kooperatif ortağı olmaya devam etmelidir. Kooperatif, inşaatlar bitmeden bağımsız bölümü teslim alıp istifa eden üyelerden bağımsız bölümü geri alma hakkına sahiptir. İnşaatlar devam ederken başkaca aidat alınmayacağına ilişkin taahhütlerin kooperatif açısından geçerli kabul edilemeyeceği, maliyetin artması halinde bu bedelin kooperatif ortaklarından talep edilebileceği yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiştir.

Yine somut olaya gelindiğinde; mahkemece; Kooperatifler Kanununun 81. maddesine istinaden amacına ulaşarak dağılma sürecine girmiş kooperatiflerde istifa eden üyeden bağımsız bölümün tapusunun istenemeyeceği gerekçe gösterildikten sonra kooperatifin henüz amacına ulaşmadığı bu nedenle tapu iptali talep edilemeyeceği sonucuna varılarak çelişkiye düşülmüş ise de tapu iptali talebinin reddi kararı davacı vekilince temyiz edilmediği için bu konuda kararın bozulmasına gerek duyulmamıştır. Kaldıki geçersizde olsa kooperatif ana sözleşmesinin 61 ve 62. maddelerine istinaden üyelerin istifasının gerçek iradeyi yansıtmaması nedeniyle bu üyelerin üyeliklerinin devam ettiği kabul edildiğinde tapu iptali talebinin reddi kararı sonucu itibariyle doğru olmuştur. Ancak kooperatiflerde kesin maliyet hesabının nasıl yapılacağı ana sözleşmelerinde belirlidir. Kesin maliyet yok sayılan ana sözleşme değişikliği yapılmamış olsaydı nasıl yapılacak idiyse o şekilde yapılacaktır. Kooperatif yukarıda belirlenen gerekçeyle geçersiz olan ana sözleşmenin 61 ve 62. maddesi uyarınca kesin maliyet hesabı çıkartıp bu bedeli davalıdan talep etmiş ise de henüz tüm inşaatlar bitmeden yapılacak kesin maliyet hesabı hiçbir zaman kesin maliyet sonucunu vermeyecek, her genel kurul sonrasında yapılacak hesaplamaya göre ortaklardan yeniden talepte bulunma zorunluluğu doğacaktır.

Bu gerekçeler doğrultusunda kanuna aykırı olarak düzenlenen ana sözleşme uyarınca belirlenen bedelin davalıdan talep edilebilmesini kabul etmek mümkün değildir. Ancak kooperatif, inşaatlarının bitmesini müteakip yapılacak kesin hesap sonucunda belirlenen bedeli bağımsız bölüm teslim alan ortaktan kooperatiften istifa edip etmediğine bakılmaksızın talepte bulunulabilecektir. Bu durumda mahkemece eldeki davanın erken dava olduğu gerekçesiyle reddi ile masraf ve vekalet ücretinin bu doğrultuda sonuçlandırılması gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILARAK, ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 20.01.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Davalı vekili, müvekkilinin 2011 yılında yapılan genel kurulun 6. maddesi gereğince kurulan kesin hesap komisyonunun raporunun kendisine tebliği edildiğini talep edilen meblağı ödediğini kendisine taahhütname ve ilişik kesme belgesi ve A/7 nolu bağımsız bölüm tapusunun verildiğini, 2018 yılına kadar da genel kurula çağrılmadığını, dolayısıyla anasözleşmenin 61/e maddesine istinaden kesin maliyet ve % 10 fazlası ödeme yaparak üyelikten ayrıldığını beyanla, davanın tapu iptal, tescil olmazsa tazminat isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tapu iptali ve tescil talebinin reddine 2019 yılında yapılan kesin maliyet raporuna göre, 182.415,58 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmiş bu kararın istinafı üzerine istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davalı bu kararı temyiz etmiştir.

Dosya arasında bulunan davacı kooperatif anasözleşmesinin 61/e maddesine göre, ortaklar, tüm konutlar tamamlanmadan önce, kendisine kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortak, anasözleşmenin 61/a,b,c,d fıkralarına göre hesaplanan kesin maliyet bedelini ve kesin maliyet bedelinin % 10 fazlasını ödeyerek tapusunu alarak ortaklıktan ayrılabileceği kararlaştırılmıştır.

20.02.2011 tarihli genel kurulun 6. maddesinde ise, geçici/kesin maliyetlerin hesaplanması için komisyon kurulmasına, …kesin maliyete istinaden tapusunu alan ortaklar hariç kesin maliyetin tamamını ödemeyenlerden aidat bedelinin % 40 kadar aylık kira alınması kararlaştırılmıştır.

20.02.2011 tarihli genel kurulun 6. maddesinde ise, geçici/kesin maliyetlerin hesaplanması için komisyon kurulmasına, …kesin maliyete istinaden tapusunu alan ortaklar hariç kesin maliyetin tamamını ödemeyenlerden aidat bedelinin % 40 kadar aylık kira alınması kararlaştırılmıştır.

KK nın 4. maddesinde üyeliğin kazanılması ve kaybedilmesi ile ilgili hükümlerin ana sözleşmede yer olması mecburi hükümler arasındadır. Ana sözleşme; kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir. Anasözleşmeye Kooperatifler Kanununa aykırı olmamak koşuluyla sözleşme serbestisi çerçevesinde istenen hükümler konabilir. Davacı kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesinde genel olarak çıkma nedenleri yanında “özel çıkma” nedeni de kabul edilmiştir. Bu hüküm, genel kurul kararı ile anasözleşmeden çıkarılmadığı veya iptal edilmediği sürece kooperatifi ve tüm üyeleri bağlayıcı niteliktedir.

Kooperatifçilikte eşitlik ilkesi, eşit statüde olan ortakların aynı hakka sahip olması ve aynı borçlardan sorumlu tutulmalarını gerektirir. Eşitlik ilkesini düzenleyen 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 23. maddesinde, “kooperatif ortakları, bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.” Hükmüne göre, örneğin yapı kooperatiflerde; peşin bedelli üyeler kendi aralarında, normal statüde üyeler ise normal statüde olan üyeler arasında karşılaştırma yapılarak; her üyenin kendi statüsü içerisindeki emsal üyelere göre eşitliği gözetilir. Kooperatifler hukukunda çoğu zaman mutlak değil, nispi eşitlik ilkesi geçerlidir.

Somut olayda, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortakların tapu intikali tarihinde “tüm konutlar tamamlanmış gibi kesin maliyet bedeli ve kesin maliyet bedelinin % 10 oranında erken teslim ilave bedeli ve sonraki ortak giderler” için ödeme yaparak ortaklıktan çıkmalarına imkân veren anasözleşmenin 61/e madde hükmünün nispi eşitlik ilkesine aykırı olduğu söylenemez. Anılan anasözleşme hükmüne göre ortaklıktan ayrılan üyeden tapunun geri alınması veya verilen konut bedelinin tekrar tahsilinin mümkün olmaması gerekir.

Davacı taraf, davalının konutunu teslim alarak anasözleşmenin 61/e maddesi gereğince ödemelerini yapmadığını iddia etmediğine göre; ilk derece mahkeme kararının esastan bozulması gerekirken, “erken dava” gerekçesiyle bozulmasına dair Sayın çoğunluğun karara muhalifim
Yargıtay — Esas No: 2014/17615, Karar No: 2015/27222, Tarih: 17.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/17615 E.  ,  2015/27222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/210142

MAHKEMESİ : Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/39 (E) ve 2012/228 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Cumhuriyet savcısının 18/12/2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 27/02/2013 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiğinden, yasal süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık C.. B..’nın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık T.. Y.. müdafii ve sanıklar A.. K.., A.. K.. ile A.. A..'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklardan A.. A..'ın, Antalya İli ... İlçesi ... Köyündeki kadastro komisyonunda yer aldığı, C.. B..'nın kadastro teknisyeni olduğu, kadastro çalışmaları esnasında 139 Ada, 1, 2 ve 3 parsel numaralı taşınmazları köyde ikamet etmeyen ve köyle ilgili bulunmayan sanıklar A.. K.., A.. K.. ve T.. Y.. adına tespit yaptırmak suretiyle C.. B..'nın görevi kötüye kullanma suçunu işlediği, diğer sanıkların da buna iştirak ettikleri iddiası ile açılan ve Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesince eylemlerin sübutu halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun oluşacağı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilen kamu davasında,

1- Sanıklardan A.. K..'nun 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazı gerçek değeri üzerinden A.. A..'dan aldığını ve yarısını diğer sanık A.. K..'na sattığını savunması; sanık A.. A..'ın soruşturma aşamasında ve görevsizlik kararı verilen Asliye Ceza Mahkemesinde taşınmazı sattığını, kadastro çalışmaları sırasında rıza göstererek intikalini sağladığını beyan etmesi karşısında, A.. A..'dan parası karşılığı taşınmaz satın aldıkları inancı ile kadastro tutanağını imzalayan sanıklar A.. K.. ve A.. K..'nun, taşınmazda A.. A..'ın diğer kardeşlerinin de hak sahibi olduğunu bildikleri ve dolayısıyla sahtecilik kastıyla hareket ettikleri hususunda mahkumiyetlerine yeterli kesin, somut, her türlü şüpheden uzak herhangi bir delil elde edilmediği gözetilmeden beraatleri yerine mahkumiyetlerine hükmolunması,

2- Sanık T.. Y..'un aşamalarda 139 ada 2 parsel sayılı taşınmazı C.. B.. aracılığı ile satın aldığını, Cemalettin'in bu amaçla kendisine ön tespit tutanağı adı altında bir belge getirdiğini, bu belgeyi imzaladığı esnada taşınmazın maliki olan A.. A..'ı sorduğunda Tacettin'in kendisine "A.. A..'ın kaza yaptığını ve bu nedenle gelemeyeceğini" belirttiğini, taşınmazın bedeli olan 2000 TL'yi Cemalettin'e verdiğini savunması, tanık N.. Y..'ın Asliye Ceza Mahkemesinde taşınmazı C.. B..'nın bulduğunu ve T.. Y..'a söylediklerini ve Tacetttin'in satın aldığını beyan etmesi karşısında, kadastro tutanağını imzalayan sanık T.. Y..'un, sahtecilik kastı ile hareket ettiği hususunda mahkumiyetine yeterli kesin, somut, her türlü şüpheden uzak herhangi bir delil elde edilmediği gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

3- Sanık A.. A..'ın 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğuna dair 05/09/2008 tarihli yazılı savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi açısından, 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak A.. A.. ile kardeşleri arasında bir taksimat yapılıp yapılmadığının ya da daha öncesinde A.. A..'ın babasına ait olan taşınmazın, babası tarafından A.. A..'a devredilip devredilmediği araştırılması, taraflar arasındaki arazi uyuşmazlığına ilişkin dava dosyasının incelenmesi ve sonucuna göre 139 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının sanık C.. B.. tarafından incelenmeden imzalattırıldığı da nazara alınarak sanık A.. A..'ın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Suça konu belgeler hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Sanık T.. Y.. müdafii ve sanıklar A.. K.., A.. K.. ile A.. A..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9012, Karar No: 2012/13672, Tarih: 10.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9012 E.  ,  2012/13672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1)Sanıkların ayrı ayrı 2004 takvim yılına ilişkin eylemleri nedeni ile beraatlerine ilişkin.

2) Sanık ... için;

213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 59, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

Katılan vekilinin temyizinin, sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına, sanık ...'ın temyizinin ise defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik olduğu görülerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2006 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davası yönünden mahkemesince bir karar verilmesi olnaklı görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan sanığın beratine yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Sanık ... hakkında 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a-) Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 esas, 2010/45 karar sayılı ilamı ile dairemizin benzer nitelikteki yerleşik kararlarında belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, sanığın daha önce kasıtlı başka suçtan sabıkasının bulunmadığı, böylece yasanın aradığı objektif unsurun somut olayda bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumda dava konusu edilen defter ve belgelerin ibraz edilmemesi suçu nedeniyle oluşmuş somut kamu zararı bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, objektif ve subjektif şartlar irdelenmeden, şartları oluşmadığından CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına kanunen ve taktiren yer olmadığına denilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

b-)5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2008 tarih ve 2008/11349-4637 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında Gelir İdaresi Başkanlığı İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı'nın mütalaası, vergi suçu ve vergi inceleme raporlarına uygun olarak “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davasının açıldığı gözetilmeden “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi dava konusu da yapılmayan suçtan yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kısmen tebliğnameye aykırı olarak hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.