muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1817, Karar No: 2017/4976, Tarih: 04.10.2017

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 433 ve 683 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazların tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 05.08.2005 tarihinde bizzat hareketle tamamını davalı ...’e satış suretiyle, çekişme konusu 2336 parsel sayılı müfrez tarla vasıflı taşınmazın tamamı muris adına kayıtlı iken yine bizzat hareketle 28.04.1987 tarihinde dava dışı eşi ...’a satış suretiyle temlik ettiği, dava dışı ...’nin de 23336 parsel sayılı taşınmazın tamamını 13.06.2006 tarihinde davalı yeğeni ...’a satış suretiyle devrettiği, mirasbırakan adına kayıtlı ve paydaşı olduğu başkaca 423, 1200, 2338 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan ...’nün çekişme konusu taşınmazlar dışında paydaş olduğu başkaca taşınmazlarının bulunduğu, davalı ...’nin hastalığı sürecinde mirasbırakana yardımcı olduğunun tanık beyanlarıyla anlaşıldığı, davalı ...’ye yapılan temlike konu taşınmazın mirasbırakan tarafından 1987 yılında dava dışı eşine,eşi tarafından 13.06.2006 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik edildiği,davalı ... yönünden mirasbırakanla bir yakınlığı olmadığı, Çiftçi Kayıt Sistemi belgesine göre çekişme konusu 433 ve 683 parsel sayılı taşınmazları 2006 yılında davalının kullandığı ve tanık beyanlarına göre de davalı ...’in bu taşınmazlarda tarımsal faaliyette bulunduğunun sabit olduğu hususları nazara alındığında açıklanan olgu ve deliller yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakan ...’ın mirasçılardan mal kaçırma ve muvazaa kastıyla hareket ettiği ispatlanamamıştır.

Bu durumda, mahkemece,muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğinin her iki davalı yönünden reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3505, Karar No: 2023/9448, Tarih: 05.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3505 E.  ,  2023/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/428 E., 2023/475 K.

ŞİKAYETÇİ : ... Gümrük Müdürlüğü

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, Ret, Düşme

Şikayetçi vekilinin temyizi yönünden; şikayetçi kurumun suçtan doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının bu suça yönelik hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği,

Katılan vekilinin temyizi yönünden: sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/428 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşme; 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, düşme ve beraat kararlarının kaldırılarak mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Şikayetçi vekilinin temyiz istemi; 2010 takvim yılı için, mahkemece zamanaşımını kesen ve durduran sebepler dikkate alınmadan eksik inceleme ile düşme kararı verildiğine, 2011 takvim yılı için, dosyadaki mevcut delillere göre mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulması nedeniyle bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Şikayetçi Gümrük Müdürlüğü Vekilinin Temyizi Yönünden

... Gümrük Müdürlüğünün atılı suçtan zarar gören sıfatının olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi kurum vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.2010 Takvim Yılından Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

... Gümrük Müdürlüğünün atılı suçtan zarar gören sıfatının olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi kurum vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.2010 Takvim Yılından Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2013 tarihli iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı halde, sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 unu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden, hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından temyize konu kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. 2011 Takvim Yılından Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.04.2014 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğu halde yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Gümrük Müdürlüğü Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/428 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. 2010 Takvim Yılından Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/428 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. 2011 Takvim Yılından Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/428 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. 2011 Takvim Yılından Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/428 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32981, Karar No: 2013/26947, Tarih: 27.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32981 E.  ,  2013/26947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) 23/11/2009 tarihli Araştırma Tutanağında, Orman İşletmesine muhtelif ağaç kesimlerinin sanıklar tarafından yapıldığına dair gelen ihbar üzerine sanıkların takip edildiklerinin yazılı bulunmasına göre orman idaresinden ihbarcının kimliğinin sorularak tespiti halinde tanık olarak dinlenilmesi, ayrıca köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin tespit edilerek ağaç kesimiyle ilgili bilgileri olup olmadığı hususunda dinlenilmelerinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de; yediemine alınan emval hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8217, Karar No: 2007/8239, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8217 E.  ,  2007/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden dolayı 9.969,48 YTL borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce davacılar tarafından askeri okula girerken verilmiş olan yüklenme ve kefalet senedinin okunaklı olmaması nedeniyle okunaklı bir suretinin temini için geri çevrilmişse de gereği yerine getirilmemiş, sadece masraf çizelgesinin gönderilmesiyle yetinilmiştir.

Bu sebeple, davacıların askeri okula girerken vermiş oldukları yüklenme ve kefalet senedinin okunaklı bir suretinin ilgili noterlik ya da davalı idareden temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10616, Karar No: 2014/14444, Tarih: 03.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/10616 E.  ,  2014/14444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/02/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik halarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen .../02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/.../2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacı, eşinin, davalı ile kendisini aldatması nedeniyle ....000 TL manevi tazminat istemiştir.

Mahkemece dava kısmen kabul edilerek ....000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın .... maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın oluş biçimi, dava konusu aldatma olayı nedeniyle davacının eşinden boşanması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Esasen istek ılımlıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.03/.../2014
Yargıtay — Esas No: 2011/13306, Karar No: 2011/13867, Tarih: 21.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13306 E.  ,  2011/13867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 14/06/2011 gün ve 2011/6121-2011/6931 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, gaz sıkışması nedeniyle meydana gelen patlamada desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem zamanaşımı nedeniyle reddedilmiştir. Davacıların temyizi üzerine karar, Dairemizce onanmıştır. Davacıların karar düzeltilme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Davacılar, 03.05.2004 günü ... Toptancılar Sitesi’ne meydana gelen patlamada desteklerinin yaşamını yitirdiğini belirterek, davalının destekten yoksun kalma ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Davalı ise, zamanaşımı savunmasında bulunmuş, istemin esas yönden de reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Yerel mahkemece, patlamanın meydana geldiği 03.05.2004 günü ile davanın açıldığı 19.01.2007 günü arasında 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, davalının çalışanlarının 765 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 382. maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla açılan kamu davasının beraet kararı verilerek sonuçlandığı, davalı şirket yönünden aynı Yasa’nın 465. maddesi gereğince (uzamış) ceza zamanaşımının uygulanamayacağı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık haksız eylem niteliğinde olup Borçlar Yasası’nın 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar ve her durumda zarara yol açan eylemin gerçekleştiği günden itibaren on yıldır. Bir yıllık zamanaşımı süresinin başlayabilmesi için zararın varlığının öğrenilmesi yanında zarar verenin kim olduğunun da öğrenilmiş olması gerekir. Davacıların zarara uğramasına yol açan patlama 03.05.2004 günü meydana gelmiş ve davacılar zararın varlığını o gün öğrenmiş iseler de zarar verenin kim olduğunun davacılar tarafından öğrenildiği güne ilişkin dosya arasında bir veri bulunmamaktadır.

Davacılar, davalının zamanaşımı savunmasına karşı çıktıklarına göre davalı çalışanları hakkında açılan ceza davasına ilişkin dosya getirtilip davacıların o ceza davasına katılıp katılmadıkları ( müdahil olup olmadıkları), davacılar ceza davasına katılmışlarsa (müdahil olmuşlarsa) o davada zarar verenin kim olduğunun belirlenmesine ilişkin raporu öğrendikleri tarih belirlenerek bir yıllık zamanaşımının geçip geçmediği değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken onanmış olduğu anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacıların karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 14.06.2011 gün ve 2011/6121-6931 sayılı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve önceki kararımızı temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve davacılardan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17764, Karar No: 2015/35508, Tarih: 07.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/17764 E.  ,  2015/35508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yaptırılan ... Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiş, 25.12.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 4.600,53 TL ye yükseltmiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.600,53 TL nin davalıdan tahsiline, hükmedilen meblağın 500,00 TL sine dava tarihininden itibaren, bakiye kalan kısmına ıslah tarihi olan 25.12.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.