muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21059, Karar No: 2012/3318, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21059 E.  ,  2012/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bina dahilinden hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın 18 yasından küçük olduğu ve Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile Kayseri Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmesi sebebiyle yargılamanın Kayseri Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Develi Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28/11/2008 tarihli ve 2007/170 esas, 2008/315 sayılı görevsizlik kararını müteakip, Kayseri Çocuk Mahkemesinin 05/04/2009 tarihli ve 2009/356-269 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince; Develi Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 04/06/2009 tarihli ve 2009/767 müteferrik sayılı karardan sonra, Develi Asliye Ceza Mahkemesince yürütülen yargılama sonunda, yeniden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Kayseri Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 30/12/2009 tarihli ve 2009/150-232 sayılı kararı takiben, dosyanın gönderildiği Kayseri Çocuk Mahkemesince de verilen 26/02/2010 tarihli ve 2010/174-116 sayılı görevsizlik kararı üzerin.e oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın intikal ettirildiği Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Develi Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/03/2010 tarihli ve 2010/360 müteferrik sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.05.2010 tarih ve 2010/5033/28024 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet.Başsavcılığının 18.05.2010 tarih ve 2010/113836 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" ile anılan Kanun'un 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi kurulduğu il ve ilçe mülkî sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülkî sınırları ile belirlendiği, ilin mülkî sınırlarının il ve ilçeleri kapsayan idarî sınırları ihtiva ettiği, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun da Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararlarının kaldırılması yerine yazılı şekilde gerekçeyle Develi Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararlarının kaldırılmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 27.maddesinin 1 .fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır. Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan söz edilemez. Anılan maddenin 3.fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve ... Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır. Bu itibarla, Kayseri Çocuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararındaki gerekçede isabetsizlik bulunmadığından, görev uyuşmazlığını çözümleyen Kayseri l.Ağır Ceza Mahkemesince, Develi Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmekle, Kayseri l.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2010 gün ve 2010/360 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 07/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18008, Karar No: 2012/37563, Tarih: 10.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18008 E.  ,  2012/37563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin sanık hakkında 20.01.2009 tarihinde verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 154/1. maddesinde yapılan değişiklik üzerine duruşma açılarak, yasada yapılan değişiklik değerlendirilerek, eylemin 5841 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 154/1. maddesine göre suç oluşturmaması halinde, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gere- ğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6259, Karar No: 2011/10704, Tarih: 11.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6259 E.  ,  2011/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akyurt Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin davalı tarafından dövülmesi üzerine ortak haneden ayrılmak zorunda bırakıldığını, müvekkilinin ortak haneden hiçbir şey almadan üzerindeki elbiseler ile ayrıldığını belirterek düğünde takılan ve davacıya ait olduğu iddia olunan 8 adet bilezik ve 20 tane çeyrek altının davalıda kalması nedeniyle ziynet eşyalarının aynen, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili iddiaların doğru olmadığını, davacının kendi isteği ile ortak haneyi terk ettiğini, terk ederken ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü, davanın reddini savunmuştur.

Düğün sırasında kadına takılan ziynetler kendisine bağışlanmış sayılır ve onun kişisel malıdır. Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardır. Davacı kadın davaya konu ziynet eşyalarının evi terk ederken zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Olayımızda;davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyalarının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha öncede götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı vekili dava dilekçesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu davalı tarafta kaldığı konusunda mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde tüm ziynetlerin aynen, mümkün bulunmadığı takdirde bilirkişice belirlenen 7.980.-TL değerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25637, Karar No: 2015/1139, Tarih: 20.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25637 E.  ,  2015/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklılar ..ve .. tarafından borçlu aleyhine ..Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04.05.2000 tarih ve 2000/273 Esas-2000/224 Karar sayılı boşanma ilamına dayalı olarak başlatılan ilamlı takipte; borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; diğer şikayet ve itiraz sebeplerinin yanında müşterek çocuğun velayetinin anneye verilmesi sebebiyle, çocuğun reşit olmadan önce tahakkuk eden nafakaları ilam alacaklısı olarak anne ..'nin takibe koyması gerektiğini açıklayarak takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu aldırılarak, müşterek çocuk .. için iştirak nafakasının 5.800,00TL davalı ... için bağlanan yoksulluk nafakasının 12.000,00 TL, toplam birikmiş nafakanın 17.800,00TL, işlenmiş faizin 11.474,91 TL, toplam alacak miktarının 29.274,91 TL olduğuna, bu miktar üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin alacak taleplerinin iptaline karar verilmiştir.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür.(TMK. md. 182) Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir.

TMK'nun 328. maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu

takdirde, kendisinden yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Bu nedenle küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

TMK'nun 328. maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu

takdirde, kendisinden yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Bu nedenle küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

Somut olayda takibe konu ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04.05.2000 tarih ve 2000/273 Esas-2000/224 Karar sayılı ilamında; ..'nin boşanmalarına, müşterek çocuklar ..'nın velayetinin anneye verilmesine, her bir çocuk için de ayrı ayrı 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, icra emrinde ise ... ...'ın alacaklı olarak 6300 TL birikmiş nafaka talep ettiği, takip alacaklısı olan...'ın 07.11.1989 doğum tarihli olduğu, takip tarihi itibarı ile reşit olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere iştirak nafakası alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olup reşit olan müşterek çocuk birikmiş iştirak nafakası alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatına sahip değildir.

Bu durumda borçlunun ... tarafından yapılan takibin iptaline ilişkin isteminin bu nedenlerle kabulü gerekirken bu kalem alacak yönünden takibin devamına olanak sağlar şekilde yazılı gerekçe ile karar verilmesi isabetsizdir..

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.(HMK'nun m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30953, Karar No: 2015/40170, Tarih: 16.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/30953 E.  ,  2015/40170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/254883

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/594 (E) ve 2013/318 (K)

SUÇLAR : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a-) TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

b- ) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık H.. Ç..'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresi çıkartılmak ve “sanık hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22651, Karar No: 2018/9041, Tarih: 14.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/22651 E.  ,  2018/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 31/10/2016 gün ve 2016/7303 Esas - 2016/15039 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce Onanmış, bu karara karşı davalı vekillince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, karar tarihinden sonra davacı idarece düzenlenen dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara ilişkin tespit formunun gönderildiği dikkate alındığında tespit formunda yer alan ağaçların bedel tespitinde dikkate alınması gerektiği bu defa yapılan incelemeden anlaşılmakla,

Davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 31.10.2016 gün ve 2016/7303- 2016/15039 sayılı Onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... köyü 120 ada 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz istemine gelince;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak düzenlenen ve davacı idarece kabul edilen tespit formuna göre taşınmaz üzerinde 37 meyve ağacı, 38 fidan ve 60 üzüm kökü bulunduğu anlaşılmıştır.

Bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, tespit formunda yer alan ağaçların kapladığı alana göre taşınmaza kapama meyve bahçesi niteliği kazandırıp kazandırmadığı araştırılarak, kapama bahçe niteliğinde ise net meyve gelirine göre, kapama bahçe özelliği kazandırmıyor ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12599, Karar No: 2019/6227, Tarih: 16.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12599 E.  ,  2019/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu, trafik sigortası bulunmayan aracın tek taraflı kazasında araçta yolcu olarak bulunan dava dışı ...'ün yaralanarak malul kaldığını, hak sahibine 125.000,00 TL ödendiğini, ödenenin rücuan tahsili amacı ile başlatılan takibe davalıların itiraz ettiğini açıklayıp, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, takibin 116.993,31 TL üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Başkanlığının tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara tazminatın rücuan tahsili istemi ile başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Karayolları Trafik Kanunun 85 maddesi ve 88. maddesinde motorlu araçların işletilmesi neticesi üçüncü kişinin zarar görmesi durumunda o aracın işleteni, aracın sürücüsü ve varsa teşebbüs sahibinin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu ayrıca birden fazla kişinin zararı tazminat ile yükümlü olması durumunda zarar görene karşı müteselsil sorumlu oldukları belirtmiştir. Bu haliyle Karayolları Trafik Kanunu, trafik kazaları neticesi doğacak zarar sorumluluğunda müteselsillik esasını benimsemiştir.

Yine 818 SY BK. 142. ve TBK 61. maddesinde de birden çok kişi aynı zarardan aynı sebeple yada çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu olabileceği vurgulanmıştır. Bu durum iki veya daha çok kişinin şahsında sorumluluğun ya da herhangi bir tazminat yükümlülüğün şartlarının gerçekleşmesi halinde söz konusu olur. İşte bu tür durumlarda sorumlular hakkında müteselsil sorumluluk hükümleri uygulanacaktır.