muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11955, Karar No: 2015/29384, Tarih: 05.10.2015

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, görüşme yapmak üzere mağdurdan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmediğinin iddia olunduğu olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile şikâyetçi arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması için aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 155/1. maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçundan uygulama yapılması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) no’lu düşünce yerinde görüldüğünden, Alanya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 30.03.2007 tarih ve 2006/333-2007/369 sayılı hükmünün aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ihbarnamenin (2) no’lu bendinde yer alan bozma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15218, Karar No: 2010/17530, Tarih: 01.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/15218 E.  ,  2010/17530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/232162

MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2006

NUMARASI : 2006/183

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında 23.09.2005 tarihinde poliste ve 20.02.2006 tarihinde C.Savcılığında verdiği ifadelerinde "tutanağa konu evde anne ve babası ile birlikte oturduğunu, çoğu zaman işleri nedeniyle diğer illere gittiğini" söyleyen sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise evde ağabeyi M..A..'nın oturduğunu savunması, tanık olarak bilgisine başvurulan ve hakkında suç duyurunsunda bulunulan M.. A..'nın da evde kendisinin oturduğunu ifade etmesi karşısında; tutanağa konu evde suç tarihinde kimin oturduğu, evin elektrik ve diğer giderlerinin kimin tarafından karşılandığı konusunda zabıta araştırması yaptırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu araştırmalar yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4417, Karar No: 2019/1608, Tarih: 18.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2016/4417 E.  ,  2019/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Muhtelif suçlardan hükümlü Ayhan Özden’in, cezalarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99 ve 101/2. maddeleri uyarınca 62 yıl 63 ay 51 gün hapis cezası olarak olarak içtimaına ve adlî para cezalarının ise aynı Kanunun 106/3. maddesi gereğince ayrı infazına dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2014 tarihli ve 2014/648 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddi ile adlî para cezasından dönüşme 47 gün hapis cezasının ayrı infazına dair Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/08/2014 tarihli ve 2014/1147 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün adlî para cezasının dışında bulunan hapis cezalarının toplamının 62 yıl 63 ay 51 gün hapis cezası olup; adlî para cezası içtima hesabına dahil edilse dahi 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/3-e. maddesine göre iyi halli olunduğu takdirde koşullu salıverme süresi en fazla 28 yıl olduğu gibi, bihakkın tahliye tarihinin de değişmediği, adlî para cezasının ayrı infazı hâlinde ise hükümlünün aleyhine sonuç doğurduğu ve bu nedenle hapis cezası ile birlikte doğrudan verilen adlî para cezasının ayrı ayrı infazı gerektiğinden bahisle yazılı şekilde itirazın reddine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 12/08/2015 gün ve 94660652-105-06-5607-2015-16533/53006 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesine göre; Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107. maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.

Aynı Kanunun 107. maddesine göre; (1) Koşullu salıverilmeden yararlanabilmek için mahkûmun kurumdaki infaz süresini iyi hâlli olarak geçirmesi gerekir.

(2) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler.

(3) Koşullu salıverilme için infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre;

a) Birden fazla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde otuzaltı,

b) Birden fazla müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde otuz,

c) Bir ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla otuzaltı,

(3) Koşullu salıverilme için infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre;

a) Birden fazla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde otuzaltı,

b) Birden fazla müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde otuz,

c) Bir ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla otuzaltı,

d) Bir müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla otuz,

e) Birden fazla süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla yirmisekiz yıldır.

......

(6) Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 106. maddesine göre “(3) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir.

(9) (Değişik: 26/2/2008-5739/5 md.) Adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır.

18/6/2014 tarihli 6545 sayılı Kanunla değişik 106. maddesine göre ise “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesine göre koşullu salıverilme süresinin belirlenmesi açısından aynı Kanunun 99. maddesine göre mahkemece bir toplama kararı verildiğinden, adli para cezasından çevrili hapis cezalarının infazında öncelikle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirinin uygulanması gerektiğinden ve adli para cezalarının infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmadığından toplama kararına dahil edilmemesi gerektiği ayrı infaz edilmesi gerektiği gibi bir sonuca varılması mümkün ise de; somut olayda hükümlü hakkında kesinleşen ve toplamaya konu hapis cezalarının toplam süresi, doğrudan hükmolunan adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin kesinleşme ve suç tarihleri dikkate alındığında 6545 sayılı Kanunla Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesinde yapılan ve adli para cezasından çevrilen hapis cezasının öncelikle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma şeklinde bu mümkün olmadığı takdirde açık ceza infaz kurumunda infaz edilmesi gibi lehe gözüken değişikliğin hükümlü aleyhine sonuç doğurduğu, hükümlü hakkında hapis cezası ile adli para cezasından çevrilen hapis cezalarının toplanarak birlikte infaz edilmesinin hükümlünün lehine olduğu ve hükümlü lehine olan uygulamanın yapılmasında zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/08/2014 tarihli ve 2014/1147 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13235, Karar No: 2015/20361, Tarih: 16.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13235 E.  ,  2015/20361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI(ADIYAMAN) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2011/127-2013/311

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki 27/05/2008 tarihli harici taşınmaz satışı sözleşmesiyle dava konusu taşınmazdaki davalı adına kayıtlı hisseyi 80.000,00 TL bedelle satın aldığını, ödemenin hemen yapıldığını ve fiilen davacı tarafından kullanılmaya başladığını, davacının boş olan araziyi fıstık ağaçları ekerek ihya ettiğini, davalının taşınmazın tapusunu vermediğini, bunun üzerine taşınmaz bedeli, faizi ile fıstık ağaçlarına verdiğini emek ve masraf bedeli olarak toplamda 149.440,00 TL üzerinden icra takibi başlattıklarını, davalının icra takibine itiraz ettiğini belirterek; itirazın iptaline, borcun takip dosyasında belirtilen faiz oranı ile birlikte tahsiline, itiraz edilen alacağın % 40'ından az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmeye istinaden davalı hissesinin 60.000,00 TL'ye satıldığını, sözleşmeye sehven 80.000,00 TL yazıldığını, taşınmazla ilgili Kadastro Mahkemesinde davanın devam ettiğini, bu davadan dolayı davacıya devir yapılmadığını, davalının sözleşmeyi feshetmediğini, satılırken fıstık ağaçları dikili bu yerde masraf yapmadan ve herhangi bir tespit yapmadan bedel talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; denkleştirici adalet ilkesi gereğince taşınmaz bedeli ve dikilen fıstık ağaçları bedellerinin tespiti ile ürün ve kira bedelinin mahsubu suretiyle davanın kısmen kabulü ile icra takibine itirazın 112.457,42 TL üzerinden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden yasal faiz yürütülmesine, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, kabul edilen miktar üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava konusu bedellerin likit(belirlenebilir) olmadığı, yargılamayı gerektirdiği anlaşıldığına göre, mahkemece; icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru değilse de, belirtilen hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 3. fıkrasında yazılı bulunan "3- kabul edilen miktar üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," cümlesinin silinmesi suretiyle hükmün HUMK'nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24389, Karar No: 2014/5982, Tarih: 05.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24389 E.  ,  2014/5982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2011/3566-2013/651

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, LPG istasyonu olarak yapılan özel amaçlı satış olduğundan emsal olarak değerlendirilemez.

Bu itibarla taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan hacizler ve ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

3)Dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken davalı adına tesciline karar verilmiş olması,

Doğru olmadığı gibi,

4) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10945, Karar No: 2017/7089, Tarih: 26.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10945 E.  ,  2017/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... (....) Mahallesi çalışma alanında bulunan 1029 parsel sayılı 23.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle . .. adına tarla vasfıyla tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, taşınmazın kayıp ve yitik şahıslardan Hazine'ye kaldığını ileri sürerek, tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 1029 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ....'nun veraset ilamındaki payları oranında mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18627, Karar No: 2023/18445, Tarih: 29.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18627 E.  ,  2023/18445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

İhbar olunan ... hakkında temyize konu kararda bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, davada taraf sıfatı olmayan ve hakkında hüküm kurulmayan ihbar olunanın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İhbar olunan ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün temyiz dilekçesinin temyiz hakkı bulunmadığından REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11713, Karar No: 2021/6909, Tarih: 14.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/11713 E.  ,  2021/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...'ın 30.06.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, 14.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6249, Karar No: 2014/13937, Tarih: 20.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6249 E.  ,  2014/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/03/2014

Numarası : 2012/691-2014/256

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili,davacının hak etmiş olduğu fazla mesai ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır.İşçinin imzasını taşıyan bordroların sahteliği ortaya konmadıkça bu bordrolardaki fazla çalışma karşılığının ödendiği kabul edilir.İşyerine giriş çıkış kayıtları vb. belgeler fazla çalışmayı ispat vasıtasıdır.Yazılı belge bulunmaması halinde ise tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.

Bordrolardaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ilgili bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir.Eğer bordrolar ihtirazi kayıt konulmak suretiyle imzalanmışsa bordroda belirtilenden daha fazla süre ile çalıştığını davacı taraf her türlü delil ile ispatlayabilir.

Dairemizce benzer talepler içeren Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesince karara bağlanan toplam on dosya aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulmuştur. Genel olarak dosya kapsamları nazara alındığında; davacı tarafın ispat vasıtası olarak dayandığı Bölge Çalışma Müdürlüğünün işyerinin teftişi sonrası düzenlenen raporunun yine davalı tarafın savunma amacıyla dayandığı bir başka Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun işyerinde yapılan tespitler bakımından birbiri ile tam olarak örtüşmediği görülmüş,dosyalar hakkında farklı bilirkişilerden raporlar alındığı ve bilirkişilerin alacak hesabında farklı metodlardan hareket ettiği,benzer ya da yakın nitelikte iş yapan davacıların alacaklarının hesap sonuçlarında oransızlıkların göze çarptığı tespit edilmiş, işyerinde gerek genel olarak uygulanan çalışma şekli gerekse çalışılan birime göre bölüm bölüm çalışma şekil ve zamanları hakkında tam bir kanaate ulaşılamamış, keza kış-yaz ya da başka bir anlatımla sezon kabul edilen dönemle bu dönem dışında kalan zamanlarda işyerinde farklı çalışma düzenleri olup olmadığı anlaşılamamıştır.