muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8407, Karar No: 2016/1917, Tarih: 16.02.2016

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilse de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporları mahkemece hükme esas alınmaz. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da CGK'nun, 25.11.2014 tarih ve ... sayılı Kararında belirtildiği gibi maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından, ikrar soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

3- Anayasa ve CMK Hükümlerine Göre Mahkûmiyet Hükmünün Gerekçesinde Gösterilmesi Gereken Hususlar:

3- Anayasa ve CMK Hükümlerine Göre Mahkûmiyet Hükmünün Gerekçesinde Gösterilmesi Gereken Hususlar:

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

1412 sayılı CMUK'nun 308. maddesine kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayıldığı haller tek tek sayılmış olup, bunlardan biri de hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesidir (CMK'nun 289. maddesinde de hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık hallerinden biri olarak gösterilmiştir).

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde delillerin değerlendirilmesi usulüne ilişkin olarak bir kural bulunmamakta ise de, bu konu doğrudan doğruya Sözleşmenin 6. maddesi ve Anayasamızda (m. 36) düzenlenen adil yargılanma hakkıyla ilgilidir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/5338, Karar No: 2018/9341, Tarih: 26.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/5338 E.  ,  2018/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan "...birlik merkezinde mevcut ağaçların kesilerek ihalesiz satıldığı, ağaç bedellerinin birlik hesaplarına girişinin yapılmadığı" şeklindeki isnadın sübutu halinde sanıkların eyleminin zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla delillerin takdir ve tartışmasının, suçtan zarar gören Hazine de haberdar edilmek suretiyle davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ..., sanık ... müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1182, Karar No: 2012/6321, Tarih: 19.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1182 E.  ,  2012/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet, hüküm kurulmasına yer olmadığı

1.Sanık hakkında "2001 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkemece "hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair verilen karar, CMUK.nun 253. maddesinde öngörülen nihai karar niteliğinde olmadığı ve temyiz yeteneği bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Sanık hakkında "2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükmün katılan vekili ile sanığın temyizlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçlardan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14477, Karar No: 2014/23555, Tarih: 27.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14477 E.  ,  2014/23555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, görevli memura mukavemet, mala zarar verme, 3713 ve 2911 sayılı Yasalara aykırılık

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 3713 ve 2911 sayılı Yasalara aykırılık suçlarından hükümlülük ve kovuşturmaların ertelenmesine,

Suça sürüklenen çocuk ...'in 27.04.2011 tarihli tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, mala zarar verme ve 3713 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülük; 29.04.2011 tarihli mala zarar verme suçundan hükümlülük; 29.04.2011 tarihli 3713 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve kovuşturmanın ertelenmesi; genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve 27.05.2011 tarihli mala zarar verme ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması ve 3713 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülük; 20.04.2011 tarihli tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, 3713 sayılı Yasaya aykırılık, görevli memura

mukavemet suçlarından hükümlülük; 20.04.2011 tarihli 2911 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve kovuşturmanın ertelenmesi; 23.04.2011 tarihli 3713 ve 2911 sayılı Yasalara aykırılık suçlarından hükümlülük ve kovuşturmaların ertelenmesi; 26.04.2011 tarihli 3713 ve 2911 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülük ve kovuşturmaların ertelenmesi; 28.04.2011 tarihli 3713 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve kovuşturmanın ertelenmesi,

- Suça sürüklenen çocuk ...'ın mala zarar verme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük; 3713 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve kovuşturmanın ertelenmesi; 27.05.2011 tarihli mala zarar verme, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ve 3713 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülük ve müsadere,

Suça sürüklenen çocuk ...'in 29.04.2011 tarihli mala zarar verme suçundan hükümlülük; 3713 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve kovuşturmanın ertelenmesi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün 7/56, 07.04.2009 gün 16/50, 16.06.2009 gün 57/168, 17.11.2009 gün 212/269, 24.11.2009 gün 164/275, 12.07.2010 gün 155/172 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan suça sürüklenen çoçuk ...'e gerekçeli karar ve müdafiinin temyiz dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ait belge ve hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11494, Karar No: 2015/8122, Tarih: 18.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11494 E.  ,  2015/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/06/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; hakaret, tehdit ve yaralamaya kalkışma nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olayın oluş biçimi, tarafların kardeş olup, aralarındaki mal paylaşımına dayalı ihtilaf bulunduğu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olması nedeniyle kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 19/06/2015
Yargıtay — Esas No: 2017/23384, Karar No: 2019/15889, Tarih: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23384 E.  ,  2019/15889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Yıldız tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette arıza bakım ve onarım işlerinde çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, işyerinde vardiyalı sistemle çalışılmasına rağmen her gün 14-15 saat mesai yapıldığını, tüm resmi ve dini bayramlarda çalışıldığını, aylık 300,00 TL yemek ve 200,00 TL yol yardımı yapılacağı söylenmesine rağmen bu yardımların yapılmadığını beyan ederek ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda; Mahkemece davalı tarafından ücret bordrosu sunulmadığından emsal Yargıtay kararları dikkate alınarak davacının yol ve yemek ücretine hak kazandığı gerekçesiyle davacının yol ve yemek ücretleri hüküm altına alınmıştır.

Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Şöyle ki; davacının çalıştığı alt işverenlerin davalı ile yaptıkları hizmet alım sözleşmesi ve ekleri dosyaya kapsamında bulunmamaktadır. Bu sebeple, öncelikle, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan tüm hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmelerinin ekleri ile birlikte davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den temin edilerek yemek ve yol yardımına ilişkin düzenleme bulunup bulunmadığı, ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği belirlenmeli, aylık 200,00 TL yol ücreti ve aylık 300,00 TL yemek ücreti ödenmesine ilişkin kabullerin dayanaklarının ne olduğu tespit edilmelidir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra davalının yemek ve yol ücreti ödemesi gerektiği kanaatine varılması ancak yol ve yemek ücreti miktarının belirlenememesi halinde ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazılarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti sorulmalı, yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılmalı, gelen yazı cevapları ve araştırma yazıları ile birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık, işçinin fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesai yapıldığı iddia edilen çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davalı idare ile yüklenici firma arasında imzalanan sözleşmede vardiyalı çalışma yaptırılacağı düzenlemesi getirilmiştir. Davacı ile davacı tanık beyanlarında günlük 8 saatlik vardiyalı sistemle çalışıldığı, ancak vardiya süresi aşılarak fazla çalışma yaptırıldığı iddia edilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kış aylarında günlük 12 saatlik çalışma esasına göre çalışıldığı günlük 3 saat fazla çalışma yapıldığı, yaz aylarında ise 9 saat çalışılarak günlük 1 saat fazla çalışma yapıldığı belirtilmiş ise de bu değerlendirme somut verilere dayanmamaktadır. Davalı işyerinde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığı, üçlü vardiya sisteminde fazla çalışma yapılmasının mümkün olmadığı, bu hususun aksinin yazılı belge ile ispatlanamadığı gözetilmeden fazla çalışma ücreti talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5081, Karar No: 2016/1119, Tarih: 07.04.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5081 E.  ,  2016/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 27.03.2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Temyiz incelemesi, müdafiinin isteği üzerine sanık hakkında duruşmalı olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Olay tutanağından, suç konusu uyuşturucu maddelerin bir bölümünün ele geçirildiği sanığın ikametinde arama yapılması konusunda, yazılı olarak verilmiş “adli arama kararı yada emri” olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması,

Arama kararı bulunmadığı taktirde, sanığın ikametinin daire giriş kapısı önünde bulunan ayakkabıların bulunduğu bez torba içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu kabul ederek ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

07.04.2016 tarihinde saat: 14.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı İ...D...nun katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Ş.. G.. müdafii Avukat Ş...K...'nın yokluğunda 07.04.2016 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/9200, Karar No: 2019/11408, Tarih: 30.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9200 E.  ,  2019/11408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak on sekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir verilebileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca tedbire hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5395 sayılı Yasa'nın 5/1-a maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.