muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12729, Karar No: 2011/12643, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12729 E.  ,  2011/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve ...... yüzeyini davalının çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp, elatmasının önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait mudesatların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişmeli yerin tarifi 3621 sayılı Yasanın 4.maddesinde de yapılan "kumsal" olduğu ve 3621 sayılı Yasanın 6.maddesinin 1.fıkrası gereğince davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına ve aynı maddenin 2.fıkrasında gösterilen koşulların gerçekleşmediği belirlendiğine göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 891.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14483, Karar No: 2013/33787, Tarih: 17.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/14483 E.  ,  2013/33787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin geç ödenmesi ve alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz üzerine yerel mahkeme kararı Dairemizin 04/06/2013 tarih ve 2011/16592 E. - 2013/17120 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, dosyada mevcut davacı tarafından yazılıp imzalanan istifa dilekçesinin davacıya gösterilerek beyanlarının alınmasından sonra iş sözleşmesinin feshi konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilmiştir.

Yerel mahkeme bozmaya uymuş, istifa dilekçesi konusunda davacının beyanlarını almış ve davanın kabulüne dair yeni bir karar vermiştir. Bu kararda, yerel mahkeme davacının istifa iradesi taşımadığını, istifa dilekçesinin sehven verildiğini belirtmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı tarafından gerçekleştirilen feshin haklı olup olmadığı ve bu kapsamda istifa dilekçesine değer verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama süreci yukarıda ayrıntılı bir şekilde izah edilmiştir.

Somut olayda, bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında istifa dilekçesi hakkında davacının beyanları tespit edilmiştir.

31/12/2008 tarihli istifa dilekçesinin incelenmesinde, davacının başka bir işyerinde işe başlamak amacıyla istifa ettiğini açıkça belirttiği görülmektedir. Bu dilekçe ile ilgili olarak beyanı alınan davacı, dilekçeyi kendisinin yazıp, imzaladığını, dilekçeyi özgür iradesi ile yazdığını, dilekçeyi yazarken baskı yapılmadığını, dilekçe altındaki imzanın kendisine ait olduğunu açıkça kabul etmiştir.

Bu aşamadan sonra istifa dilekçesinin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle verildiği şeklindeki davacı beyanına değer verilmesi mümkün değildir.

Bu aşamadan sonra istifa dilekçesinin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle verildiği şeklindeki davacı beyanına değer verilmesi mümkün değildir.

İstifa dilekçesinde davacı işçi fesih sebebini açıkça belirtmiş ve bu şekilde kendisini bağlamıştır. Tüm bu sebeplerle, davacı tarafından gerçekleştirilen feshin haksız olduğunun kabulü ile davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile talebin kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12243, Karar No: 2014/10986, Tarih: 28.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12243 E.  ,  2014/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, davanın düşürülmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezası ertelenmediğinden,tebliğnamenin erteleme nedeniyle TCK.nun 51/3. maddesine aykırı olarak denetim süresi belirlendiğine yönelik bozma görüşü benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA),

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Suçtan doğan zarar giderilmediğinden,suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması olanaklı görülmediğinden tebliğnamenin bozma görüşü benimsenmemiş ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken,TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca,denetim süresinin alt sınırının hükmolunan hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 1 yıl 1 ay 10 gün süreli hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, denetim süresinin 1 yıl 1 ay 10 güne çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan davanın düşürülmesine ilişkin kararlara yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1--5237 sayılı TCK.nun 142/4. maddesi uyarınca ,hırsızlık suçunu işlemek amacıyla gerçekleştirilen mala zarar verme suçlarının soruşturulma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden,yakınanın kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle,suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1--5237 sayılı TCK.nun 142/4. maddesi uyarınca ,hırsızlık suçunu işlemek amacıyla gerçekleştirilen mala zarar verme suçlarının soruşturulma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden,yakınanın kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle,suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, yakınanın yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan oluşan bir zararının bulunmadığı ; adli sicil kaydına göre sabıkasız konumda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “yakınanın zararı karşılanmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14474, Karar No: 2013/3378, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14474 E.  ,  2013/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 101 ada 120 parsel sayılı 20615.58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/12/2008 gün ve 2008/13733-18002 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1964 tarihli memleket haritasında meyve bahçesi rumuzlu orman sayılmayan alanda kaldığının bildirilmesi üzerine Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, davalı ile aynı soyismi taşıyan ..... oğlu ..... yoldaş'ın ormandan tarla açarak fidan dikme suçundan sanık olarak yargılandığı ve Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 06.02.1990 gün ve 245-32 sayılı ilâmında mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme dayanak alınan uzman orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeninin birlikte düzenledikleri 26.06.2008 tarihli raporlarında özet olarak; "Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 1990/245-32 sayılı ..... Köyünden ..... oğlu.....'ın mahkumiyeti dosyasına konu olan taşınmazın dayanak krokilerinin, dava konusu 101 ada 120 sayılı parselin dışında kaldığı ve yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosu sırasında sözü edilen mahkeme kararına konu yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tesbit ve tescil edilen 101 ada 2 sayılı parselin sınırları içine alınmış olduklarını tesbit ettiklerini" bildirmişlerse de, ceza ve tazminat dosyalarının dayanağı krokilerin 101 ada 2 sayılı parselin hangi bölümlerine ait olduğu kadastro paftasında gösterilerek keşfi ve bilirkişi raporlarını denetleme ve izleme olanağı sağlanmamıştır. Gerek 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/G, gerekse 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/g ve 26/2 maddeleri gereğince "Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerlerin Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması gerekir. Böyle bir yerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış olması veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmaz".Bu nedenle; yörede 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma (özellikle bilirkişilerin raporlarında infaz edildiğinden söz ettikleri Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 06.02.1990 tarih 245-32 sayılı ilamına ilişkin çalışma tutanağı sahifesinin), işi bitirme tutanakları ile askı ilân tutanağının ve tahdit haritasının orijinalinden çekilmiş onaylı fotokopi örneği ile varsa tazminat dosyası ile elatmanın önlenmesi dosyasının Orman İdaresinden ve mahkemesinden bilirkişi raporu ile krokiler getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında bir uzman orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeni ya da fen elemanı aracılığı ile ve yerel bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, ceza ve tazminat davalarına konu olan taşınmaz ya da taşınmazların yeri, suç zabıt varakası ile keşif tutanaklarındaki mevki, miktar, nitelik ve krokilerinde belirlenen hudut anlatımlarından (şahıs, dere, yol, orman vs

.) yararlanılarak kadastro paftası üzerinde nereye isabet ettiği duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; çekişmeli taşınmaz ya da başka bir parsel içerisinde kalıp kalmadığı orman kadastro çalışma tutanaklarından da yararlanmak suretiyle belirlenmeli; orman ve fen bilirkişiden keşfi ve uygulamayı gösterir krokili rapor alınmalı; ceza dosyasının halefiyet yoluyla davalı yönünden H.Y.U.Y.'nın 237. maddesine göre kesin hüküm olacağı düşünülmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu .... Köyü 101 ada 120 nolu parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında ceza davasına konu olan taşınmazın dava konusu 101 ada 120 sayılı parsel sınırları içerisinde değil, 101 ada 2 nolu orman parseli içerisinde kaldığı, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu sırasında ceza davalarının gözetilerek sözü edilen mahkeme kararına konu olan yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tespit ve tescil edilen 101 ada 2 sayılı parselin sınırları içerisine alındığı, bu durumun orman parselinin edinme sebebi sütunun da açıklandığı, çekişmeli taşınmazın, üzerinde 40- 50 yıllık incir ağaçları ile 50-80 yaşlarında zeytin ağaçları olan tarım arazisi niteliğinde bulunduğu saptanarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28.03.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18696, Karar No: 2014/1296, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18696 E.  ,  2014/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1221-2013/133

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan F.. D.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan F.. D.. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2)Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre, birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan F.. D.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5537, Karar No: 2017/1369, Tarih: 15.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/5537 E.  ,  2017/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve mala zarar verme suçlarından sanık ... hakkında 07.05.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1., 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c ile TCK.nun 151 maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; İNEGÖL 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2014 gün ve 2014/279 esas, 2014/512 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın bu suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açılan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir nedene dayanmayan itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

a) Sanığın yaşanan tartışma sırasında korkutmak amacıyla pencereye doğru silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.