muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6462, Karar No: 2024/2083, Tarih: 22.02.2024

IV. GEREKÇE

A. Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı, somut olayda defter ve belgelerin ibrazına dair istem yazının iş yeri adresinde sanığa bizzat tebliğ edilmesi, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Defter. Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 2019/342 Esas, 2020/3366 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 2019/342 Esas, 2020/3366 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21180, Karar No: 2018/149, Tarih: 16.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/21180 E.  ,  2018/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, davalı .... İnş. Tur. Gıda Hayv. Ayakkabıcılık Teks. Mob. Dek. Mad. Sig. Nak. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı, ayrıca harcın nereye yatırılacağının da belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı .... İnş. Tur. Gıda Hayv. Ayakkabıcılık Teks. Mob. Dek. Mad. Sig. Nak. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı, ayrıca harcın nereye yatırılacağının da belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı .... İnş. Tur. Gıda Hayv. Ayakkabıcılık Teks. Mob. Dek. Mad. Sig. Nak. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın dosyaya eklenmesinden sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/01/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9374, Karar No: 2010/18080, Tarih: 27.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9374 E.  ,  2010/18080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.1.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya ait taşınmazda kiracı iken sözleşmenin 4. maddesi uyarınca 29.11.2001 tarihli ihtar çekerek taşınmazı 31.12.2001 tarihinde tahliye edeceği bildirdiğini, 3.1.2002 tarihinde yaptırdığı delil tespitinde taşınmazda 520.000.000 Tl. hasar olduğunun belirlendiğini, kira başlangıcında davalıya ödediği 6000 DM depozitodan 520.000.000 Tl.nı mahsup ederek bakiye kısmın tahsili için icra takibi yaptığını, ancak davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacının kira dönemi bitip yeni dönem başladıktan sonra çektiği ihtarın sözleşmenin 4. maddesine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, karşı dava olarak da taşınmazda mevcut olan hasarlar ile davacı karşı davalının kira sözleşmesi bitmeden tahliyesi sonucu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi için geçecek süre karşılığında fazlası saklı kalmak üzere toplam 5.000.000.000 Tl.nın tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden verilen kararın Yargıtay bozma kapsamında olmadığından ve kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, karşı dava yönünden davahnın kısmen kabulü ile 1.102,14 Tl hor kullanma bedelinin davacı-karşı davalıdan tahsiline,fazlaya ilişkin talebinin reddine, eksik kira bedellerine yönelik talebin reddine karar verilmiş;hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle 2010/9374-18080

yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı- karşı davalının depozito beledi konusunda icra takibi yaptığında, tarafından yaptırılan tespit sonucu belirlenen 520.00 TL hor kullanma bedelini depozito bedelinden düşerek takip talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca 520,00 Tl yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu bedelin mükerrer tahsilata yol açacak şekilde yeniden davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı. Bozmayı gerektirir.

3-Davalı-karşı davacı yargılama aşamasında, davacının kiracı olarak oturduğu döneme ait kira paralarında 1374 Dm eksik ödediğini savunmuş ve iddia etmiş, eksik ödenen kira bedellerini, eksik ödenen ayları belirtmek sureti ile dosyaya beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.Kira bedellerinin eksiksiz ödendiğini kiracı davacı -karşı davalının ispat etmesi gerekir. Öyle olunca Mahkemece ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

3-Davalı-karşı davacı yargılama aşamasında, davacının kiracı olarak oturduğu döneme ait kira paralarında 1374 Dm eksik ödediğini savunmuş ve iddia etmiş, eksik ödenen kira bedellerini, eksik ödenen ayları belirtmek sureti ile dosyaya beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.Kira bedellerinin eksiksiz ödendiğini kiracı davacı -karşı davalının ispat etmesi gerekir. Öyle olunca Mahkemece ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itiazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davacı-karşı davalı yararına,(3) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı- karşı davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15,60 TL. temyiz harcının istek halinde davalı iadesine, peşin alınan 60,00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15074, Karar No: 2024/204, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/15074 E.  ,  2024/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3699 E., 2023/1223 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde hükmü temyiz etmesinden sonra, aşamalarda tercüman vasıtasıyla savunması alınan sanığın, hükmen tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 13.06.2023, 04.09.2023, 18.10.2023, 06.11.2023, 13.11.2023, 20.11.2023, 23.11.2023... 11.12.2023 tarihli dilekçelerinin, bilirkişi tercüman huzurunda açıklattırıldığı 12.12.2023 tarihli ifade tutanağında, temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/159 Esas, 2022/200 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası,192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/3699 Esas, 2023/1223 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanığın temyiz isteminden vazgeçmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ile sınırlı incelemede, temyiz isteminin esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanığın temyiz isteminden vazgeçmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ile sınırlı incelemede, temyiz isteminin esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Küçükçekmece'de bulunan Bosphorus sitesinde yabancı uyruklu şahıslara ait HY ... plakalı araçta uyuşturucu madde bulunduğuna dair istihbari bilginin edinildiği ve olay tarihinde sitenin bahçesinde fiziki takibe başlandığı, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilen temyiz dışı sanık ...'un araçtan bir çanta aldığı ve "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan hakkında "kovuşturmaya yer olmadığına" karar verilen tanık Hadı'nın yanına doğru ilerlediğinin görülmesi üzerine şahısların durdurulduğu, ...'un elinde bulunan çantada ne olduğu sorulduğunda bilmediğini, arkadaşı olan sanık ...'e ait olduğunu beyan ettiği, çantanın içi kontrol edildiğinde beş parça halinde daralı beş kilo metamfetamin içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, Cumhuriyet savcısından yazılı arama emri alınarak sanık ...'un evine gidildiği, kapıyı sanık ...'in açtığı, üst kattaki yatak odasında bulunan dolabın içindeki valizde daralı dört kilo dokuz yüz gram metamfetamin ile birlikte aynı dolapta bir adet metamfetamin kalıntılı, bir adet de eroin kalıntılı hassas terazilerin, yine dolabın çekmecesinde daralı 90 gram afyon sakızı içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği somut olayda; sanık ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanında metamfetamin içeren uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ettiği ve bu şekilde suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet ettiği için hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, müsadereye ilişkin hüküm fıkrasında uygulama fıkrasının hatalı gösterilmesi nedeniyle oluşan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Olay ve yakalama tutanağının içeriğine göre, uyuşturucu maddelerin bir kısmının ele geçirildiği çantanın sanık ...'e ait HY ... plakalı araçtan, temyiz dışı sanık ... tarafından alındığının kolluk görevlileri tarafından görüldüğü, bu çantada ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve niteliği itibarıyla kullanma sınırının çok üzerinde olduğundan sanığın satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunun sübuta erdiği, bu nedenle sanığın kabulünün sonuca etkili olmadığı, yine sanık ...'a ait evde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin sanık ...'e ait valizde bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmü uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin 36. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/3699 Esas, 2023/1223 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11690, Karar No: 2016/17774, Tarih: 19.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11690 E.  ,  2016/17774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Haliliye Belediye Başkanlığının 19.04.2016 tarih ve 221-2269 sayılı yazısına göre dava konusu taşınmaz; imar planı sınırları dışında, mücavir alan içerisinde, meskun olmayıp, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ise 600 m yakınına kadar konut inşaatlarının bulunduğu belirtilmiştir. Bu nedenle belirtilen çelişki de giderilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 26.09.2013 tarihi itibariyle meskun alanda bulunup bulunmadığı,en yakın meskun alana olan mesafesini, belediye hizmetlerinden malikin talebi halinde yararlanıp yararlanmayacağının ilgili Haliliye Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2- Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak değerlendirilen Dağeteği köyü 397 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, Harran Üniversitesi, Suşki Su arıtma tesisi, Urfa City Avm ve Haliliye Belediye Başkanlığının aralarındaki mesafeler de gösterilmek suretiyle şehir planı üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

3-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında. hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Dağeteği köyü 397 ada 9 parsel sayılı taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Dağeteği köyü 397 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

5-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Dağeteği köyü 397 ada 9 parsel sayılı emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

6-Taşınmazın Kıymet taktirine ilişkin tüm bilgi ve belgeler davacı idareden getirtilmesinden,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/779, Karar No: 2017/7491, Tarih: 14.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/779 E.  ,  2017/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın evinin yangında yanması sonucu yapacağı tadilat nedeni ile gerekli malzemenin alınması için usta olarak çalıştırdığı tanık ...'nu kerestecilik işi ile uğraşan katılanın yanına göndererek malzeme aldırdığı ve ödemeyi .....Konfeksiyon Ürünleri isimli firmaya ait çekle yaptığı, çekin bankaya ibrazında kayıp nedeniyle ödemeden men talimatı verildiğinin anlaşıldığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen bankanın araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.