muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9380, Karar No: 2009/11861, Tarih: 15.07.2009

Yine ... Köyü 890, 944, 948, 949 ila 956 parsellere yönelik olarak davacı orman yönetimi tarafından açılan dava aynı mahkemenin 2005/288E sayılı dosyasında incelenmiş olup, temyiz incelemesi Dairemizin 2008/11866 E sayılı dosyasında incelenmiş ve söz konusu dosyada kadastro teknisyeni ...,orman yüksek mühendisleri ... ... ..., ... ... ve ... ... tarafından düzenlenen 20.07.2006 tarihli rapor ile dayanağı olan ek 1 nolu krokideki (memleket haritası ve ... fotoğrafı ile desteklenen ve zemine de uygun olduğu anlaşılan) 1975 tahdit hattı esas alınarak uyuşmazlık çözümlenmiştir. Bu dosyadaki uzman orman bilirkişi kurulunun da çizdiği hatlar sözkonusu bilirkişi kurulunun çizdiği hatlar ile aynıdır.ancak buna rağmen uzman bilirkişilerce bozma öncesindeki raporlara itibar edilmesi gerektiği belirtilerek çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıkları yolunda açıklamalar yapılmıştır.

Sonuç itibarı ile; memleket haritası ve ... fotoğrafı ile desteklenen, zemindeki duruma da uygun olan 1975 yılına ilişkin tahdit hattı hem dosyadaki uzman bilirkişi kurulunca hem de Dairemizin 2008/11866 E sayılı dosyasındaki uzman bilirkişi kurulu tarafından aynı şekilde çizilmiş olup artık bu bölgedeki uyuşmazlıkların mavi ile çizilen (bu dosyada kırmızı ile çizilen) 1975 tahdit hattı esas alınarak çözümlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle, sözkonusu hatta göre ... Köyü 1054 parselin kabul edilen bölümden daha fazla bir bölümünün kesinleşen tahdit içinde kaldığı anlaşıldığından dosyanın uzman fenni bilirkişiye verilerek bilirkişilerce 1975 tahdit hattı olarak çizilen kırmızı hatta göre, bu taşınmazların kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan ve kalmayan bölümlerinin belirlenmesi ve bunu gösteren rapor ve kroki düzenlemesi istenerek alınacak rapor ve krokiye göre davanın kısmen kabulü ile bu bölümler yönünden tapu kaydının iptali yolunda hüküm kurulması, ayrıca tapu kaydındaki haciz ve ipotek şerhi nedeni ile davada taraf olarak davalı gerçek kişi ile şirket yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm doğru görülmemiştir. Ayrıca tapu kaydındaki yüzölçümü ile bilirkişilerce belirtilen yüzölçümlerinin birbirinden farklı olduğu gözönüne alınmadığı gibi dava tapu iptali ve tescil talebi ile birlikte davalının elatmasının önlenmesi talebini de içerdiği halde bu konuda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin ve davalı şirketin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 15/07/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5614, Karar No: 2022/7947, Tarih: 10.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5614 E.  ,  2022/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının kabul edilen davası ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesi 16.10.2019 tarihli ilk kararı ile, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin ağır, davalı -karşı davacı kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle yalnızca erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat takdirine karar verilmiş ve kadının karşı davası yönünden hüküm kurmamıştır. Karar davalı-karşı davacı kadın tarafından nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince “davacı-karşı davalı erkeğin dava dilekçesinde, kadının psikolojisinin bozuk olduğunu, ilaç kullandığını, ilaç kullanmayı bıraktığında agresif hareketler yaptığını ileri sürüldüğü ancak mahkemece taraf ve dava ehliyeti yönünden bir araştırma yapılmadığı” gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararını kaldırmıştır. İlk derece mahkemesince 12.11.2021 tarihli ikinci kararında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin ağır, davalı -karşı davacı kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat takdirine, erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar yönünden istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

a-İlk derece mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ilk kararı davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden istinaf edilmediğinden, erkeğin davasında verilen boşanma hükmü kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece kesinleşen erkeğin boşanma davası hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

a-İlk derece mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ilk kararı davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden istinaf edilmediğinden, erkeğin davasında verilen boşanma hükmü kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece kesinleşen erkeğin boşanma davası hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

b-İlk derece mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ilk kararı ile kadının, karşı davası hakkında mahkemece hüküm kurulmamış olması kanunun açık ihlali niteliğinde olup kadın tarafından istinaf edilmemiş olması erkek lehine usuli kazanılmış hak oluşturmaz ise de; verilen ilk karar davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden istinaf edilmediğinden erkeğin davasında verilen boşanma hükmü kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece konusuz kalan kadının karşı davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davadaki haklılık durumuna göre harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2/a ve 2/b bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 10.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/349, Karar No: 2023/100, Tarih: 22.02.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/349 E.  ,  2023/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...’ın TCK'nın 142/2-h, 143, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.07.2020 tarihli ve 182-285 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 10.09.2020 tarih ve 2085-1703 sayı ile istinaf başvurususun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 19.01.2021 tarih, 9391-119 sayı ve oy çokluğu ile temyiz dilekçesinin sebep içermemesi sebebiyle sanık müdafisinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,

Daire Üyes...e; "Dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında... 2. Asliye Ceza Mahkemesince hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143, 62, 53 ve 58. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararına karşı sanık müdafi tarafından temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçesi incelendiğinde, sanık müdafiinin savunmasının esas itibariyle suçu inkar mahiyetinde olduğu, ayak izlerinin sanığa ait olmadığını, suçun işlendiğine dair somut delil bulunmadığı ve CMK 230/1-b maddesine aykırı olarak kararın gerekçesinde sanığın suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delillerin neler olduğu açıklanmadan mahkûmiyet kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğunun ileri sürüldüğü görülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyetine başlamasıyla birlikte istinaf sonrası temyiz incelemesinde sebep ve kapsam bakımından 5271 sayılı CMK'nın 288, 289, 294, 298 ve 301. maddelerinde yer alan hükümler ve konuyla ilgili Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararları değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde maddi hukuk kurallarına aykırılık gerekçesine dayanan temyiz sebeplerinin mevcut olduğunun kabul edilmesi gerektiği, ayrıca hukuki denetimin yapılabilmesi için maddi olay olarak da adlandırılan vakıa denetiminin de yapılmasında zorunluluk bulunduğu düşüncesinde olduğumdan temyiz talebinin esas yönünden incelenmesi gerektiğinden, temyiz dilekçesinin sebep içermemesi nedeniyle CMK 298 maddesi gereğince reddine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum." şeklinde karşı oy kullanmıştır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 02.07.2021 tarih ve 428 sayı ile; "...Sanık müdafisi tarafından verilen dilekçe de temyiz iradesi beyan edilmiş olduğu, dilekçede temyize ilişkin sebeplerin gösterildiği, 'Karar hukuka aykırıdır' veya 'Kanuna aykırıdır' şeklindeki beyanların CMK'nın 288. maddesine uygun hukuki nedene dayalı temyiz sebebi olduğu gözetilerek; hükme ilişkin olarak CMK'nın 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık nedenleri ile birlikte CMK'nın 288. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesi gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 14.09.2021 tarih ve 20624-13420 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara yönelik sanık müdafisinin temyiz dilekçesinin bir temyiz nedeni içerip içermediğinin, bu kapsamda temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık müdafisi tarafından... 2. Asliye Ceza Mahkemesine sunulan 07.10.2020 tarihli temyiz dilekçesinde

Konu bölümünde; "10.09.2020 tarihinde ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından verilen red kararına karşı itirazımızı havi dilekçemizdir.

... 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından müvekkil ... hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan 8 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmiştir. Yerel Mahkeme nezdinde verilen kararın hukuk usule aykırı olduğu gerekçesiyle kararı temyiz ediyoruz.",

Açıklamalar bölümünde ise "... 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 06.07.2020 tarihinde müvekkil ... hakkında 5237 Sayılı yasanın 142/2-h 2. maddesi gereğince takdiren ve teşdiden 7 yıl hapis cezasına hükmedilmiş, 5237 Sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılmak sureti ile neticeden 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Müvekkilim hakkında Bina İçinde Muhafaza Altına Alınmış Olan Eşya Hakkında Hırsızlık ve Nitelikli Olarak Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme suçlarından dolayı... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2020/1281 Soruşturma Numaralı dosyası kapsamında, tutuklama talepli sevk edildiği... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 02.06.2020 tarih ve 2020/32 Sorgu numaralı kararı ile tutuklanmış ve cezaevine alınmıştır.

Müvekkilim hakkında Bina İçinde Muhafaza Altına Alınmış Olan Eşya Hakkında Hırsızlık ve Nitelikli Olarak Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme suçlarından dolayı... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2020/1281 Soruşturma Numaralı dosyası kapsamında, tutuklama talepli sevk edildiği... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 02.06.2020 tarih ve 2020/32 Sorgu numaralı kararı ile tutuklanmış ve cezaevine alınmıştır.

Müvekkilim ... üzerine atılı Bina İçinde Muhafaza Altına Alınmış Olan Eşya Hakkında Hırsızlık suçu bakımından sanık sıfatı ile yargılanmaktadır. Müvekkilin üzerine atılı suç mesnetsizdir söz konusu suç müvekkil tarafından işlenmemiştir. Şöyle ki;

1- Müvekkilim gerek emniyette gerek savcılık ifadesinde gerek sorguda gerek de mahkemede samimi şekilde beyanda bulunmuştur. Suç işleme kastının bulunmadığı ortadadır. Söz konusu ... yerinde başka bir sebeple bulunmuştur. Her ne kadar gece vakti olay yerinde bulunsa da hırsızlık yaptığına dair dosya kapsamında somut bir delil bulunmamaktadır. Müvekkili çalınan leptop ile gören kimse de olmamıştır.

2- Müvekkilim olay tarihinden yaklaşık bir ay önce Çalışkan ... isimli ... yerine gitmiş, burada çalıştığını bildiği ... ile görüşmüş ve yanında bulunan tütün kesesini ...'a giderken yanında götürmemek için ...'den rica ederek dükkanın yanında bulunan kiler gibi yere bırakmıştır. Sonra oradan ...'a gitmiş, aynı gün akşam alacağını belirtmesine rağmen, köy otobüsünü kaçırma tehlikesi olduğu için yarınan ertelemiş, ancak tam o tarihlerde orman işleri arttığı için bir ay kadar buraya tekrar uğrayamamıştır. Daha sonra yine bir gün yolu ...'a düşmüş, dönüşte otostop çeke çeke tesadüfen çalışkan ... önüne kadar gelmiştir ve buraya kadar gelmişken 1 ay önce bıraktığı tütün kesesini daha önce koyduğu kilerin içinden almıştır. Müvekkilim hırsızlık yapıldığı iddia edilen ... ofisinin içine hiç girmemiştir, içeride çıkan ayak izleri kendisine ait değildir.

3- Müvekkilimin suçu işlediğine dair somut bir delil yoktur. Mahkemenin müvekkilin atılı şuçları işlediğine dair kanaati zorlama bir yorumdur. Müvekkile ceza verilmesi ceza hukukunun şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık teşkil etmektedir. Tüm dosya kapsamında toplanılan deliller neticesinde hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçunun müvekkil tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilememiştir. Yani suçu destekleyen bir somut delil mevcut değildir.

4- Müvekkilimin söz konusu eylemi işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup hükmün bozulması gerekmektedir.",

Açıklamalarına yer verildiği anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

Açıklamalarına yer verildiği anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

1412 sayılı CMUK’nın "Temyiz istidası ve ihtiva edeceği noktalar" başlığını taşıyan 313. maddesi;

"Temyiz eden taraf hükmün hangi cihetine itiraz ve neden dolayı bozulmasını talep etmekte olduğunu temyiz istidasında veya beyanında veyahut layihasında gösterir.

Temyiz için istinad edilen sebeplerde muhakeme usulüne müteallik hukuki bir kaideye mi yoksa kanuni diğer hükümlere mi, muhalefet etmiş olmasından dolayı itiraz olunduğu gösterilir.

Birinci hâlde kanuna muhalif olan vak’alar izah olunur.",

5271 sayılı CMK’nın "Temyiz başvurusunun içeriği" başlığını taşıyan 294. maddesi ise;

"1- Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK’dan farklı şekilde, resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir. 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin, örneğin; "Hükmü temyiz ediyorum.", "Resen dikkate alınacak nedenlerle temyiz ediyorum", "Hükmün bozulmasını istiyorum", "Hüküm usul ve kanuna aykırıdır." şeklindeki dilekçelerde olduğu gibi herhangi bir temyiz sebebi içermemesi durumunda tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkının bulunmaması hâllerinde olduğu üzere usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddi gerekir.

1412 sayılı CMUK’nın "Temyiz sebebi" başlığını taşıyan 307. maddesi; "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir." düzenlemesini taşımaktadır.

1412 sayılı CMUK’nın "Temyiz sebebi" başlığını taşıyan 307. maddesi; "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir." düzenlemesini taşımaktadır.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;

"1- Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2- Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." şeklinde belirtilmiş, maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde de;

"Madde, 1412 sayılı Kanun'dan ayrılarak 'kanuna aykırılık' yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan 'hukuka aykırılık' sözcüklerine yer vermiştir.

Yargılamanın konusunu oluşturan cezai uyuşmazlık çözüldükten ve maddi gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan veya olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddi hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.

Temyiz başvurusunun, hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayandırılması gerekir. Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." açıklamalarına yer verilmiştir.

Mülga CMUK’da temyiz sebebi kanuna aykırılık olarak belirlenirken, 5271 sayılı CMK’da hukuka aykırılık olarak belirlenmiştir. Ancak her iki Kanun’a bakıldığında bu iki farklı kavramın aynı şekilde anlaşılmasının istendiği sonucuna varılmaktadır. Zira her iki Kanun'un ilgili hükümlerinde bu kavramlar, "bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması" şeklinde tanımlanmış olup öğretide de geçmişten bu yana kanuna aykırılık kavramı geniş yorumlanmış ve bu ifadenin yazılı hukukla sınırlı anlaşılmaması gerektiği, bu nedenle yazılı hukuka ek olarak; içtihada aykırılık, tecrübe ve mantık kurallarına aykırılık, öğretiye aykırılık, maruf ve meşhur olan şahsi bilgilerdeki hataların da kanuna aykırılık kapsamında denetlenebileceği, ayrıca uluslararası hukuka ve evrensel hukuki değerlere aykırılığın da temyiz nedeni olarak ileri sürülebileceği ifade edilmiştir.

Temyiz nedenleri bakımından iki Kanun arasındaki esas farklılık, 5271 sayılı CMK’nın temyiz başvurusunun içeriği başlıklı 294. maddesinden kaynaklanmaktadır. 1412 sayılı CMUK'nın 313. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinin ilk fıkraları temyiz sebeplerinin gösterilmesi hususuna ilişkindir ve arada ciddi bir fark yoktur. Oysa her iki maddenin ikinci fıkraları birbirinden tamamen farklıdır. 5271 sayılı Kanun’un 294. maddesinin ikinci fıkrasında temyiz sebebinin ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabileceği açıkça belirlenmiştir.