muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8695, Karar No: 2010/10931, Tarih: 28.10.2010

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Dava, 01.09.2004 - 31.08.2005 tarihlerini kapsayan taşıma sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle kar kaybı ( müspet zarar ) ve uğranılan zararın tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davadaki istemin dayanağı gelinen bu aşamada sadece sözleşmenin kusurlu feshi sebebiyle yoksun kalınan kar kaybı alacağından ibarettir. Müspet zarar (positive ve interesse) alacaklının gereği gibi ve vaktinde olan ifaya taalluk eden menfaatine tekabül eder. Yani borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idi ise bu vaziyet ile mamelekin hala hazır vaziyeti arasındaki farktır. Diğer bir ifadeyle müspet zarar aktin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zarardır. Müspet zarar, kusursuz olan tarafın temerrüde düşen taraftan sözleşme yürürlükte kaldığı sürece isteyebileceği bir tazminat türüdür. Sözleşmeden kusurlu olarak dönen taraftan istenebilir. Kar kaybı ise kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kar kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kardan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kar kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Müspet zarar ve kar kaybı zararı kavramlarına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Müspet zarar ve kar kaybı zararı kavramlarına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Taraflar arasında geçerli olan 01.09.2004-31.08.2005 dönemini kapsayan taşıma sözleşmesinin süresi bitmeden davalı tarafından 01.02.2005 tarihinde feshedildiği tartışmasızdır. Davalı kusurlu olup, sözleşmeden dönmeyen davacı kusurlu fesih nedeniyle davalıdan kar kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilecektir. Ancak; iki taraflı sözleşmelerin karşı tarafça haksız feshedildiği hallerde Borçlar Kanunu'nun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kar kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen Borçlar Kanunu'nun 325. maddesi hükmünde gösterilen kesinti yönteminin uygulanması gerekir. Bu yönteme göre kar kaybı ise sözleşme ifa ile bitse idi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden yapması gereken bilcümle zorunlu harcama kalemleri ile sözleşme süresinden evvel feshedildiğinden süresinden evvel fesih nedeniyle sağladığı yani tasarruf ettiği haklar ve yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarları toplamı indirilerek bulunur. Elde edilecek fark miktara da net kar denilir. Mahkemece davalının elde etmekten kaçındığı kazanç kaybı bulunup,bulunmadığı hususunda kararda hiçbir değerlendirme yapılmamış olmakla davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 28.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3402, Karar No: 2016/3721, Tarih: 25.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3402 E.  ,  2016/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın,... tarihli duruşmada ibrazı istenen ....takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin kayıp olduğundan ibraz edemediği yönündeki savunması karşısında; 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesine göre tuttuğu ve ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl süre ile muhafaza etmek mecburiyetinde bulunduğu defter ve belgelerin kaybolmalarından dolayı ibraz edememesi nedeniyle ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 273/288 sayılı kararında açıklandığı üzere usulüne uygun tebligat aranmayacağı cihetle; yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun tüm yasal unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2925, Karar No: 2024/4449, Tarih: 10.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2925 E.  ,  2024/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/79 E., 2024/79 K.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 17.12.2009

KARAR : Davanın açılmamış sayılması

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin paydaş olduğu 1 parselin aynen taksiminin mümkün olmadığını ileri sürerek taşınmazdaki ortaklığının satış yolu ile giderilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2009/903 Esas, 2015/966 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili, davalı Kayyım vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 2020/1719 Esas, 2020/4782 Karar sayılı kararıyla taşınmazdaki muhdesat aidiyetinin tespitine ilişkin açılan davanın bekletici mesele kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyanın 27.09.2023 tarihli duruşmada işlemden kaldırıldığı, 3 aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, tarafına duruşma günü tebliğ edilmeksizin dosyanın işlemden kaldırıldığını, davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceğini, kabule göre de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 nci maddesine göre tüm davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, tarafına duruşma günü tebliğ edilmeksizin dosyanın işlemden kaldırıldığını, davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceğini, kabule göre de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 nci maddesine göre tüm davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin 29.03.2023 tarihli duruşma öncesinde sunduğu 27.03.2023 tarihli mazeret dilekçesinde duruşma gününün tarafınca UYAP'tan öğrenilmesine karar verilmesini talep ettiği, 29.03.2023 tarihli celsede "Davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gün ve saatini UYAP'tan öğrenmesine," karar verilerek duruşma gününün 27.09.2023 gününe bırakıldığı, davacı vekiline kendi talebi doğrultusunda duruşma gününü bildirir davetiye çıkarılmadığı ve 27.09.2023 tarihli duruşmaya katılmaması üzerine dosyanın işlemden kaldırıldığı, 3 aylık yasal süre içinde yenilenmemesi nedeniyle de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Özellikle davacı vekilinin mazeret dilekçesinde duruşma gününü UYAP'tan öğrenmek istemesine karşın daha sonra bu hususu temyiz etmesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına aykırı olduğundan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetlidir.

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3 üncü maddesinin 2 nci bendine göre davalılar lehine ortak ve tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

4. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

4. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin Mahkeme kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının (4), (5), (6) ve (7) numaralı bentlerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “ 4-Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... lehine AAÜT gereğince takdir edilen 17.400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25323, Karar No: 2016/4222, Tarih: 03.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25323 E.  ,  2016/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 13/08/2014

NUMARASI : 2012/373-2014/533

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13346, Karar No: 2012/8194, Tarih: 09.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13346 E.  ,  2012/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1999 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; Kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesi uyarınca ortadan kaldırılması,

2000-2004 yıllarına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat,

Defter ve belgeleri gizlemek suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 59, 647 sayılı Kanunun 6, TCK'nun 94. maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi derhal uygulama ilkesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki düzelterek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I-Katılan vekilinin 1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının suç tarihinden iddianamenin düzenlendiği tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık müdafii ile katılan vekilinin 2000-2001-2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne, 2002 takvim yılında defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

II-Sanık müdafii ile katılan vekilinin 2000-2001-2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne, 2002 takvim yılında defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının 2000-2001-2002-2003-2004 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları yönünden kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 21.12.2004 tarihinden, 2002 takvim yılında defter ve belgeleri gizlemek suçu yönünden ise 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 02.08.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ile aynı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1520, Karar No: 2018/4913, Tarih: 24.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1520 E.  ,  2018/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... Müdürlüğü tarafından İİK’nın 94. maddesi uyarınca verilen yetkiye dayanılarak, borçlu ...’in diğer davalı arsa sahipleriyle yapmış olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan hakları nedeniyle dava konusu dairelerin borçlu adına tapuya tescili gerektiğini, yüklenicinin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla dava konusu ... ve ... no’lu dairelerin arsa sahipleri tarafından davalılar ... ve ... adına tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu dairelerin bu davalılar adına olan tapusunun iptali ile borçlu adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar vekili, davalı ... ve...’nin dava konu daireleri yükleniciden 2004 tarihinde satın aldığını, yüklenicinin inşaatı tamamlamadan bıraktığını, müvekkilleri ile diğer daire sahiplerinin binadaki eksiklikleri kendilerinin tamamladığını, bu nedenle davacının dava konusu daireler üzerinde bir hak talebinde bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2012 tarih, 2011/5056 Esas, 2012/2676 Karar sayılı ilamıyla ''Davalılardan ... ve ... dava konusu dairelerin yüklenici tarafından kendilerine satıldığını, yüklenicinin eksik bıraktığı işleri kendilerinin tamamladığını, bu nedenle tapuda arsa sahiplerinden devir aldıklarını savunmuş, davacının ise bu kişiler hakkındaki davasının muvazaa iddiasına dayandığı anlaşılmış ancak davacı bu konuda tanık deliline dayanmış ise de, bu delil mahkemece degerlendirilmeden karar verilmiş olduğu'' gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9861, Karar No: 2021/13351, Tarih: 14.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9861 E.  ,  2021/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

Dosyanın aslının gönderilmediği ve çoğu evrakın onaysız fotokopi olduğu, UYAP ortamında da tamamının bulunmadığı, güvenilir resmi belge niteliği olmayan evrak üzerinden temyiz incelemesinin sağlıklı olarak yapılamayacağı anlaşıldığından, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tüm belgeleri içerir dosyanın aslı veya onaylı örneğinin eksiksiz olarak temin edilmesi,

Amacıyla dosyanın mahalline gönderilip eksiklikler giderildiğinde temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16280, Karar No: 2013/2435, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16280 E.  ,  2013/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı 3.kişi, Denizli 4.İcra Müdürlüğünün 2010/1009 sayılı takip dosyasından 2.6.2010 tarihinde haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili haczin borçlunun ikametinde eşinin de hazır bulunduğu sırada yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece haczin davacı 3.kişi tarafından kiralanan yerde yapıldığı hayvanların davacı adına kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, dairemizin 2.2.2012 gün ve 2011/1263-2012/983 sayılı ilamıyla haczin borçlu ...'ın ikamet adresinde eşinin huzuruyla yapıldığı mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğu, dava konusu hayvanların borçluya ait iken borcun doğum tarihinden sonra 3. Kişinin işletmesine satıldığı davacı ile borçlu arasında işletme devri ilişkisi bulunduğu işletmeyi devralan 3. Kişinin işletmenin borçlarından da sorumlu olduğu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. Kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 28.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.