muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13313, Karar No: 2019/12055, Tarih: 29.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13313 E.  ,  2019/12055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, alt işveren davalılar ... İnşaat Ltd. Şti. ve... Yapı Ltd. Şti. tarafından her yıl ihale ile alınan diğer davalı asıl işveren ...'ın elektrik dağıtım şebekelerinin arıza onarım ve bakım işlerinde elektrik teknisyeni olarak 01/02/2007-31/08/2009 döneminde davalı... Yapı Ltd. Şti. işçisi olarak, 01/09/2009-30/12/2011 döneminde ise davalı ... İnşaat Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, 30/12/2011 tarihinde ücretsiz izine çıkarıldığı söylenerek aynı işyerinde çalışmaya devam ettirilerek... Yapı Ltd. Şti. bünyesinde çalışıyor gösterildiğini, sonrasında tekrar ... bünyesinde çalıştırılarak 2012 yılı şubat ayından itibaren tekrar ... İnşaat Ltd. Şti.'nde girişinin yapılıp 15/11/2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, hizmet akdinin 15/11/2013 tarihinde davalı alt işveren ... İnşaat Ltd. Şti. tarafından haksız ve geçerli bir sebep bildirilmeden feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile 2007-2009 yılları arasında maaşından eğitim ücreti adı altında yapılan kesintinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, husumet itirazında bulunarak davacının müvekkili kurumun çalışanı olmadığını, açılan davanın haksız olduğunu ve müvekkili kurumun ihale makamı olup işveren sıfatı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Ltd. Şti vekili, davacının müvekkili şirkette fasılalarla asgari ücret karşılığında çalıştığını, 30/08/2009-30/12/2011 döneminde belirli süreli hizmet akdi ile çalışıp işin bitmesi nedeni ile işten ayrıldığını ve tüm hak ve alacaklarının kendisine ödendiğini, bir süre sonra tekrar işe giren davacının 11/02/2012-15/11/2013 döneminde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışıp yine işin sona ermesi nedeni ile işten çıktığını, haksız feshin söz konusu olmadığını, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını,ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının bulunmadığını, ücretli izinlerini kullandığını, ücretinden herhangi bir kesinti yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı... Yapı Ltd.Şti. vekili, davacının müvekkili firmadan ayrıldıktan sonra diğer davalı ... Ltd. Şti.'nde çalıştığını ve bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili şirkette fasılalarla asgari ücret karşılığında çalıştığını, 01/02/2007-30/08/2009, 31/12/2011-13/01/2012 ve 28/01/2012-10/02/2012 tarihlerinde belirli süreli hizmet akdi ile çalışıp işin bitmesi nedeni ile işten ayrıldığını ve tüm hak ve alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her üç davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içerisinde, 6098 Sayılı Borçlar Kanunu yürürlüğe girmeden önce 30.08.2009 tarihinde düzenlenmiş ve davacı tarafından imzalanmış ibraname ve kıdem tazminatı bordrosu ile 30.12.2011 tarihinde düzenlenmiş ve davacı tarafından imzalanmış ibraname bulunmaktadır. Mahkemece ibranamenin ve kıdem tazminatı bordrosunun dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. İş akdi devam ederken alınan ibraname geçersiz ise de, miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmayacağından, içerdiği miktar yönünden bu belge makbuz hükmünde kabul edilmelidir. 30.08.2009 tarihli ibranamede miktar belirtilmemiş ise de aynı tarihli ve davacının imzası olan kıdem tazminatı bordrosunda davacıya kıdem tazminatı olarak brüt 1.877,44 TL ve 30.12.2011 tarihli ibranamede ise kıdem tazminatı olarak brüt 3.122,35 TL ödeme yapıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, kıdem tazminatı olarak ödenen miktarların yasal faizi ile birlikte hesaplanan kıdem tazminatı alacağından mahsup edilerek sonucuna göre kıdem tazminatı alacağı hakkında hüküm kurulmalıdır.

3-Davacı, 2007 yılı ile 2009 yılları arasında maaşından haksız olarak rızası olmaksızın aylık 200,00 TL eğitim ücreti adı altında kesinti yapıldığını ileri sürerek bu yıllara ait eksik ödemelerin tarafına iadesi talebinde bulunmuştur.

Dosya içerisinde yer alan ve imzası inkar edilmeyen bordrolarda eğitim ücreti adı altında kesinti olmadığı anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacının asgari ücretin %60 fazlası alması gerektiği, ancak ödemelerin eksik yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, davacının talebi eksik ödenen ücret alacağı olmayıp, kesinti yapıldığını iddia ettiği eğitim gideri olduğundan ve bordroda bu isim altında kesinti olmadığı görüldüğünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2614, Karar No: 2018/10455, Tarih: 28.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/2614 E.  ,  2018/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu taşınmaza fiilen el atılan kısımlarda ... yönünden kısmen kabulüne, fiilen el atılmayan kısımlarda ise ... Belediye ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlıkları yönünden yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

... Mahallesi, 11466 ada 34 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza komşu olduğu belirtilen taşınmaza ilişkin kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli başka dava dosyasında belirlenen bedele atıfta bulunarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1598, Karar No: 2025/3409, Tarih: 14.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1598 E.  ,  2025/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/236 E., 2024/516 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar; 14.11.2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 22. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1 hükmüne eklenen 3. fıkra uyarınca, İlk Derece Mahkemesinin bozulan karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 8.000,00 TL’nin altında kaldığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3873, Karar No: 2018/9000, Tarih: 18.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3873 E.  ,  2018/9000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı Belediyenin asıl işveren olduğu ...’deki işyerinde Kasım 2011’den 15.03.2013 tarihine kadar bulaşıkçı olarak çalıştığını, davacının son net ücretinin 880,00 TL olduğunu, ücretlerin bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğini, işyerinde yemek verildiğini ve erzak yardımı yapıldığını, davacının davalı işyerinde haftada 6 gün olmak üzere bir hafta 06:00-19:00; bir haftada da 10:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca bu saatlerin dışında haftada 2 gün de beşer saat fazla mesai yaptığını ancak davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, davacının bakiye 14 gün yıllık ücretli izninin kaldığını,davacının tüm resmi tatiller ile dini bayramlarda 3 gün çalıştığını ve karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden ödenmesi nedenleriyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve genel tatil ücret alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının davalı Belediyenin işçisi olmadığını, davacının taşeron firmaların işçisi olduğunu bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini, davalı belediyenin proje vs. işlerini ihale makamı olarak ihale yolu ile tüzel kişiliği bulunan firmalara verdiğini, ihaleyi alan firmaların kendi işçilerini bu projelerde çalıştırdığını, işçilerin tüm özlük haklarının bu firmalara ait olduğunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu ile İş Kanunu’nun 2.maddesine istisna getirildiğini, buna göre belediyelerin İş Kanunu’nun 2.maddesinin 6.fıkrasındaki sınırlamaları olmaksızın ihale yasası kapsamında alt işverenlere asıl işlerinin bir bölümünü verebileceğini, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 07/06/2016 tarih ve 2015/3400 E., 2016/13628 K. sayılı ilamı ile, giriş-çıkış kayıtları ve davacının imzasını içeren imza föyü kayıtlarının davacının tüm çalışma süresini kapsamadığı ve hatalı olduğu anlaşıldığından, bu kayıtların esas alınmasının doğru olmadığı, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 25/05/2015 tarih ve 2015/14578 E., 2015/18198 K. sayılı kararı ile dosyada bulunan çalışma çizelgeleri, davacının tüm çalışma dönemi bakımından geçerli kabul edilerek haftanın altı günü, 07:30-16:30 saatleri arasında bir saat ara dinlenmenin tenzili ile haftalık üç saat fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği kabul edildiği, bu nedenle emsal Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin kararı dikkate alınarak imza föyü sunulan dönem için haftalık 3 saat, sunulmayan dönemler için ise tanık beyanları dikkate alınarak davacının fazla mesai ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanması, ödenmeyen fazla mesai ücreti nedeniyle de davacının haklı feshi konusunda değerlendirme yapılarak, kıdem tazminatı hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak, davacının fazla çalışma ücretleri ile, ulusal bayram ve genel tatil alacağının ödenmediğinden haklı nedenle iş akdine son verdiği kabul edilerek, davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı, davacının ayda 2 hafta 18 saat, iki hafta ise 3 saat fazla çalışma yaptığı, fazla çalışma karşılığının ödendiğine ilişkin yazılı delil sunulmadığı, yıllık izin kullanılan dönemler dışlanarak davacının fazla mesai alacağı bulunduğu, karşılığının zamlı ücret üzerinden ödendiğinin davalı tarafından yazılı belgeyle ispatlanamadığı, tanık beyanları ile kayıtlarından davacının dini bayramların bir günü dışındaki diğer günler ile resmi tatillerde çalıştığının anlaşıldığı, ödendiğinin davalı tarafından yazılı belgeyle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş, davacının alacaklarının hesaplanması için 26.07.2017 tarihli ek rapor alınmıştır. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücret alacağı ve genel tatil ücreti alacağı bozma ilamı doğrultusunda hesaplanmış, kıdem tazminatı alacağı yönünden ise, hesaplanmaksızın bozmadan önce alınan 10.09.2014 tarihli rapordaki miktar belirtilmiştir. 10.09.2014 tarihli raporda davacının hizmet süresi ve ücretine göre davacının kıdem tazminatı alacağının net 9.368,14 TL. olarak hesaplandığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi raporunda davacının kıdem tazminatı alacağı net 9.368,14 TL. olarak hesaplanmış olmasına rağmen, Mahkemece herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin, kıdem tazminatı alacağının davacının talebine göre 10.000,00 TL. olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8719, Karar No: 2020/2227, Tarih: 03.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8719 E.  ,  2020/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62, 53, 63, 58/9. maddeleri gereği mahkumiyete dair

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14447, Karar No: 2012/3334, Tarih: 16.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/14447 E.  ,  2012/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/163973

MAHKEMESİ : Polatlı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

NUMARASI : 2007/610 (E) ve 2008/264 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4223, Karar No: 2008/974, Tarih: 28.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/4223 E.  ,  2008/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2006
Yargıtay — Esas No: 2015/7942, Karar No: 2015/30650, Tarih: 03.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7942 E.  ,  2015/30650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/345970

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/114 (E) ve 2013/455 (K)

SANIKLAR : G.. M.., B.. M..

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDEN : Katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık B.. M..'nin katılanın komşusu olduğu, katılanın, sanık Birsen’in zilyetliğinde bulunan ve tarafların arasında davaya konu olan Kaş İlçesi Büyükçakıl Mevkiinde bulunan 174 ada 6 nolu parsele ağaçları sulamak için damlama sistemi döşettiği ve 2-3 yıl önce meyve ağaçları diktiği, sanık Birsen'in damlama sistemindeki boruları söktürdüğü, Birsen'in oğlu diğer sanık G... C...'ın ise meyve ağaçlarını kestiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanıklar hakkında mahkumiyetlerine yeterli iddiadan başka, şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından, verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.