muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10673, Karar No: 2021/1598, Tarih: 17.02.2021

Taraflar arasında geçerli 01.11.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde iki adet kapalı işyerinin kebapçılık ve kasaplık faaliyeti için kiralandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu nitelikteki bir iş yerinin aylık kazancının 353,78 TL olarak belirlemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu yönünde davacının itirazı bulunmaktadır. Burada kârdan yoksun kalan kiracının zararı, haksız fesih sebebiyle malvarlığında ortaya çıkacak çoğalmadan mahrum kalmasıdır. Bu nedenle mahkemece; kazanç kaybı hesabı yapılırken kiralananın işletildiği dönem ile fesih tarihi arasında sosyo-ekonomik yönden aynı çevrede işletilen benzer işletmelerin muhtemel kârının esnaf odaları gibi ilgili yerlerden elde edilebilecek verilerle birlikte değerlendirilerek hüküm verilmesi gerekirken sadece vergi beyannameleri göz önünde bulundurularak aylık kâr kaybı miktarının belirlenmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5374, Karar No: 2014/7726, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5374 E.  ,  2014/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.07.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19851, Karar No: 2020/18519, Tarih: 15.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/19851 E.  ,  2020/18519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ile ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait bulunan bağ evinde 17/03/2012-11/03/2014 tarihleri arası bekçilik yaptığını, sigortasının asgari ücret üzerinden davalı şirket üzerinden yatırıldığını, üç aylık ücretinin ödenmediğini, kış aylarında saat 15:00-07:00 arası, yaz aylarında 19:00-07:00 arası çalıştığını, hafta sonu ve genel tatillerde de çalışmasının devam ettiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının ... Otomotiv Nak. Tic. A.Ş adlı işyerinde çalıştığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmaması gerektiğini, davacı ile arasında herhangi bir iş akdinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davacının gerçek işvereninin ... olduğunu, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, ödenmemiş herhangi bir ücret alacağının olmadığını, davacının fazla çalışma iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının da gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı iş yerinde 17/03/2012-11/03/2014 tarihleri arasında çalıştığı, haklı olmayan nedenle iş akdinin sonlandırıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışma ile tatil çalışmasının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ile tatil ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 17/03/2012-11/03/2014 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için tanık beyanlarına dayalı olarak fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı hesaplanmış olup, Mahkemece herhangi bir indirim yapılmaksızın söz konusu alacaklara hükmedilmiştir. Yargıtayın son yıllardaki içtihatları dikkate alındığında tanık anlatımlarına dayalı olarak yapılan hesaplamalarda davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti miktarına göre hesaplanan tutarlar üzerinden uygun bir indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22884, Karar No: 2014/5932, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22884 E.  ,  2014/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/28 Karar no:2013/461

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/27065, Karar No: 2013/24887, Tarih: 10.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27065 E.  ,  2013/24887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suçun oluşabilmesi için bu gibi hayvanların bir zarar meydana getirmesi şartı aranmadığı, bir zarar meydana gelmesi durumunda, eylemin vasıf değiştireceği ve sanığın en ağır cezayı gerektiren suçtan sorumlu olacağı, somut olayda sanığın sahibi olduğu köpeğin şikayetçiyi yaralamış olması nedeniyle tehlikenin gerçek- leştiğinden eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11479, Karar No: 2012/3992, Tarih: 13.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11479 E.  ,  2012/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 12/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın davalı .... yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/03/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, hidroelektrik santraline su aktaracak olan kanal çalışması sırasında davacının evinin yakınındaki yoldan geçen ağır iş makinelerinin yol açtığı sarsıntı sonucu, davacının evinde meydana gelen hasarın giderimi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin davalılardan .... yönünden husumetten reddine, diğer davalı ... İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalılardan ... İnş. Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Davacı, davalı çalışması sonucunda evinde hasarlar oluşmaya başladığını ve bu konuda Sulh Hukuk Mahkemesinde tespit yaptırdığını belirtip tazminat isteminde bulunmuştur. Davaya dayanak tespit dosyasındaki inşaatçı bilirkişi raporunda hasar değeri ve bina değeri olarak zarar kalemleri hesaplanmış, davacı binasının temel ve yapısının da çok iyi yapılmamış olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda ise; davacının binasının usulüne uygun yapılıp yapılmadığı, yapılmamışsa bunun zarara etkisi ve varsa oranı ile meydana gelen hasarın onarımının mümkün olup olmadığı, mümkün ise onarım bedeli konusunda bir açıklamada bulunulmamıştır. Sadece binadaki hasarın nedeninin davalı şirketin ağır tonajlı iş makinelerinin geçerken meydana getirdiği titreşimin deprem etkisi yaratmasından kaynaklandığı açıklanarak binanın bedeli hesaplanmış ve bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Davacı binasındaki hasara binanın yapımındaki eksikliklerin etkisi ve varsa davacının kusuru ile hasarın onarımı mümkün ise zararın sadece onarım giderinden ibaret olacağı hususları dikkate alınmaksızın değerlendirmenin yapıldığı yetersiz bilirkişi raporunun hükme dayanak yapılması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11289, Karar No: 2013/4419, Tarih: 26.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11289 E.  ,  2013/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/2. maddesine uygun olarak, TCK'nın 22/3. maddesi hükmünün, aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanmış olması karşısında, tebliğnamedeki “Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden TCK 61.maddesine aykırı davranıldığı” şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, trafik kurallarını dikkate almayarak, ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta geçmek suretiyle kazaya sebebiyet veren otomobil sürücüsü sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına, kusur durumuna, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca; adli para cezası hesaplanırken, temel para cezasının gün olarak belirlenmesi, arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, aynı Kanunun 52/3. maddesi uyarınca, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığa TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak 6 ay 23 gün karşılığı adli para cezası tayini ve aynı Kanunun 22/3. maddesi gereğince 1/3; 89/2-b maddesi gereğince yarı oranında arttırım yapılması sonucu, sanık hakkında 405 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 8.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 15 ay karşılığı 9.000,00 TL adli para cezasına hükmolunarak sanığa 900,00 TL fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan “ 6 AY 23 GÜN” ibaresinin yerine, “203 GÜN” ibaresinin; 2. paragrafında yer alan “9 AY” ibaresinin yerine, “270 GÜN” ibaresinin; 3. paragrafında yer alan “15 AY” ibaresinin yerine “405 GÜN”, 5. paragrafında yer alan “9000 TL olarak infazına.” ibaresinin yerine “405 gün karşılığı sanığın 8.100,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.