muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/421, Karar No: 2023/12072, Tarih: 06.07.2023

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunun 06.01.2023 tarih ve 79081 sayılı sanık hakkındaki kasten yaralama suçu yönünden kurulan hükme ilişkin "Red", diğer hüküm yönünden ise "Onanması" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun manevi unsuru olan faydalanma kastının oluşmadığı,

2.Mahkûmiyeti gerektirir yeterli delilin olmadığı,

3.Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihi olan 29.01.2018 günü tarafların konutta bulundukları sırada sanığın uyuşturucu madde kullandığı, mağdurlar ... ve ...'nın sanığın uyuşturucu madde kullanığını görmesi üzerine mağdur ... ile sanık arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın mağdur ...'a yumruk attığı, tırnakları ile yüzünü çizdiği, sanığın bu eylemi nedeniyle mağdur ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, akabinde sanığın evde bulunan, adli emanete kayıtlı, bıçağı eline alarak mağdur ...'ya doğrulttuğu ve uyuşturucu almak için ondan para istediği, "Bana para vermezsen seni öldürürüm" diyerek bıçakla tehdit ettiği, bunun üzerine mağdur ...'nın bakkala gittiği ve tanık ...'e sanığın bıçak çekip kendisinden para istediğini ifade ederek elinde bulunan 100,00 TL parayı bozmasını istediği, tanık ...'e verdiği 100 TL karşılığında 2 adet 50,00 TL alan mağdur ...'nın eve gidip sanığa 50,00 TL para verdiği, devam eden süreçte yapılan ihbar üzerine olay yerine kolluk görevlilerince sanığın yakalandığının kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurlar olay sonrası sıcağı sıcağına alınan ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentdeki gibi beyan etmişlerdir.

3. Sanık aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, "..uyuşturucu madde kullanırım. 29.01.2018 tarihinde saat 11.00 sıralarında ikamette annem ve babam bulunduğu esnada pet şişeye düzenek kurarak uyuşturucu madde olan esrar içtim, uyuşturucu maddenin etkisiyle kendimden geçtiğimden dolayı evde ne yaptığımı, nasıl davranış sergilediğimi, anne babama zarar verip vermediğimi, onları yaraladığımı, anneme bıçak çekip uyuşturucu madde almak için onu tehdit ederek ondan para istediğimi hatırlamıyorum. Ben anne babamı darp etmedim. Anneme bıçak çekerek uyuşturucu madde satın alabilmek için "Seni öldürürüm" şeklinde tehdit edip ondan para istemedim. Uyuşturucu madde aparatlarını kendi rızam ile görevli personele teslim ettim...uyuşturucu bulundurmaktan ve kullanmaktan pişmanım, aileme zarar verdiğim için üzgünüm, uyuşturucu madde kullandığım zaman diliminde kendimi kaybediyorum. Yaptığım hiçbirşeyi hatırlamıyorum. Atılı suçlamayı anlattığım haliyle kabul ederim .." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Tanık M.E'nin aşamalardaki ifadelerinde özetle, "Ben mahallede bakkalım. tarafları da tanıyorum. Aynı mahallenin insanlarıyız. O gün müşteki ... geldi. Oğlu Pevrül'ün bıçak çekip para istediğini söyleyerek 100,00 TL'yi bozmamı istedi. Bende iki ellilik yapıp parayı iade ettim. Hatta müştekiye eşini arayım mı diye sordum. O da gerek yok diye yanıt verdi.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Tanıklar Ş.C ve H.T'nin ifade tutanakları ile kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyası içerisindedir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Hukuki Süreç" başlığının (3) nolu paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Yer Alan "Red" İstemi Yönünden

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf talebinin, istinaf kanun yoluna başvurulamaz nitelikteki kararlardan olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddi kararına yönelik sanık müdafiinin itirazının, ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 08.07.2019 tarihli ve 2019/94 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sözkonusu hüküm yönünden "Red" isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Yağma Suçunun Manevi Unsuru Olan Faydalanma Kastının Oluşmadığı, Mahkûmiyeti Gerektirir Yeterli Delilin Olmadığı, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurların olay sonrası sıcağı sıcağına alınan birbirleriyle uyumlu beyanları, tanıkların mağdurları destekleyen anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Sanık Hakkında Kasten Basit Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle, sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf talebinin, istinaf kanun yoluna başvurulamaz nitelikteki kararlardan olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddi kararına yönelik sanık müdafinin itirazının, mahallinde itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece gereği takdir edilmiş olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2.Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde İse;

2.Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde İse;

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 2018/3191 Esas, 2019/1271 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7303, Karar No: 2011/8451, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7303 E.  ,  2011/8451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerinin belirlenmesi gerekirken ağaç başına veriler üzerinden ve gider kalemlerini tek tek açıklayan veri cetveli getirtilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünün dosyaya konulan ve dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti (kira sermaye faizi, genel idari giderler, ürün sigortası gibi giderler ayrık tutulmak üzere) veri cetvelini esas alır biçimde ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu da denetlendikten sonra 2. bozma nedeni de dikkate alınıp usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1291, Karar No: 2019/7360, Tarih: 25.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1291 E.  ,  2019/7360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, Başkan Vekili ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, 25/11/2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.25/11/2019
Yargıtay — Esas No: 2011/13756, Karar No: 2012/35042, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13756 E.  ,  2012/35042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza su sporları ünitesi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/966, Karar No: 2017/1622, Tarih: 27.04.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/966 E.  ,  2017/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 07.01.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2014/87 esas, 2015/138 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 01/02/2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 13.10.2013 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2014/87 esas, 2015/138 sayılı kararı ile eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine, ayrıca 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği ve kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

2- Kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine mahkemece 14.07.2015 tarihli ek karar ile denetimli serbestlik tedbirinin infazının durdurulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

2- Kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine mahkemece 14.07.2015 tarihli ek karar ile denetimli serbestlik tedbirinin infazının durdurulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenleme gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında sanık hakkında ayrıca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/3 maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de; anılan Kanun'un 191/3.maddesindeki" Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, anılan maddenin uygulama alanın uyuşturucu madde bulundurmak veya kabul etmek suçundan başlatılan soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi hâli ile sınırlı olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2014/87 esas, 2015/138 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Mahkemece sanık hakkında uygulanmasına karar verilen 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesinde yer alan denetimli serbestlik tedbiri uygulaması, aynı Kanun’un 191/2. maddesinde yer alan kamu davasının açılmasının ertelenmesi düzenlemesine ilişkin olup, somut olayda sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda 6545 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası ve yine 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip 5 yıl denetim süresi belirlendikten sonra, olayda uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesinde yer alan 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar:

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2014/87 esas, 2015/138 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak; “sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13731, Karar No: 2012/1282, Tarih: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13731 E.  ,  2012/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları adına tapuda kayıtlı 176 ada, 31 parselde yer alan 6 nolu bağımsız bölümde davalının davacılardan ... ile evlilik birliğinin devamında ikamet ettiklerini, 19.06.2006 tarihinde ayrı yaşamaya başladıklarını, 31/10/2007 tarihli boşanma kararının 02/07/2009 tarihinde kesinleştiğini, fiilen ayrı yaşamaya başladıkları 19/06/2006 tarihinden bu yana davalının fuzuli şagil olduğunu, noter kanalıyla ihtarname keşide edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve 19/06/2006 tarihinden itibaren fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.374,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, çekişmeli taşınmazın aile konutu olduğunu, davacıların rızası ile bu yerde oturduğunu, tahliye ve ecrimisil istekli ihtarnamenin kendisine tebliğ edilmediğini, boşanma kararının 02.07.2009 tarihinde kesinleştiğini, geriye dönük ecrimisil istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının çekişmeli bağımsız bölümde haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ikamet ettiği, dava açılmadan önce muvafakatin geri alındığına dair bir delil sunulamadığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.523,75 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28069, Karar No: 2016/9035, Tarih: 11.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28069 E.  ,  2016/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma sırasında Cumhuriyet savcılığında alınan beyanında, yalnız ..... ...... Okulundan hırsızlık yaptığını belirterek, suçlamayı reddeden sanığın ....... 100. Yıl İlköğretim okulundan gerçekleştirilen hırsızlık eylemine katıldığı yönünde, diğer sanıkların suç atma niteliğinde kalan soruşturma aşamasındaki beyanları dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmesi,