muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/30149, Karar No: 2010/675, Tarih: 18.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30149 E.  ,  2010/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2009

26/10/2009 ve 14/12/2009 tarihli kararlarımız ile, şikayete konu İzmir 16. İcra Müdürlüğünün 2008/3887 Esas sayılı icra dosyasının gönderilmesi istenmiş, ancak gelen suretlerde, takip talebi, icra emri ve dayanaklarının gönderilmediği görülmektedir.

İzmir 1. İcra  Hukuk Mahkemesi 2008/1380 Esas, 2008/207 sayılı kararında İzmir 16. İcra Müdürlüğünün 2008/3887 sayılı dosyasından gönderilen icra emrinin iptaline karar verilmiştir.

İki ayrı yazımıza rağmen şikayet, karar, temyiz dilekçesini denetleyebilecek evrak gönderilmemiştir.

İzmir 16. İcra Müdürlüğünün 2008/3887 Esas sayılı icra dosyasının talimat İcra Dairesi dosyası ise, asıl dosyasının araştırılarak ve kalem yönetmeliğine uygun  düzenlenecek dizi pusulası ve üst yazıları ile eksiksiz şekilde evrakın hakim tarafından bizzat denetlenerek gönderilmesi, aksi halde gecikmeye sebebiyet veren sorumlular hakkında yasal işlemlere başvurulacağının ihtar olunması , 18/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5201, Karar No: 2015/13831, Tarih: 15.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5201 E.  ,  2015/13831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...'ı... ile davalı ... adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında... İş Mahkemesinden verilen 10.03.2014 tarihli ve 2013/1485 esas, 2014/344 sayılı kararı Dairenin 18.09.2014 tarihli ve 2014/19125 esas, 2014/24487 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 15.04.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan TİS’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak Kamu Personeli Dil Sınavında 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar idarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır. Dolayısıyla söz konusu zam ve primin kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu, bu nedenle dairenin bozma kararının maddi hataya dayandığı kanaatiyle, çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2015
Yargıtay — Esas No: 2013/2413, Karar No: 2013/11515, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2413 E.  ,  2013/11515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 87.250 TL maddi, tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ve davacı vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamında el konulan aracın uğradığı hasar konusunda sunulmuş herhangi bir belge bulunmadığı ve yıllara göre elde edilen gelire ilişkin olarak araçta oluştuğu kabul edilen yıpranma payı oranları nazara alındığında nakil aracı olarak kullanıldığı anlaşılan tazminat konusu araçla elde edilecek gelir ile yıpranma payı arasında oransızlık bulunduğu ve davacının ticari amaçla kullandığı araçlardaki aşınma paylarını vergiden düşeceği nazara alındığında somut verilere dayandırılmamış olan yıpranma payının hukuki gerçeklikten uzak ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunun gözetilmemesi,

2- Yakalama ve elkoyma tutanağında tazminata konu el konulan aracın ... petrol isimli firmaya ait olduğunun belirtilmiş olması ve aracın 1998 yılında ... adına ... plaka ile kayıtlı iken 17.11.2007 tarihinde nakil olarak ...plakaya kaydolduğunun belirtilmiş olması nedeniyle el koyma tarihinde aracın kayden davacı tarafa ait olup olmadığı araştırılarak davacı tarafa ait olmadığının saptanması halinde aracın davacı şirkete ne şekilde kullandırıldığının belirlenmesi, aksi halde de aracın davacı tarafa devrinin hangi tarihte hangi bedelle sağlandığına ilişkin satış sözleşmesindeki alış fiyatına ilişkin evraklar getirtilerek el koyma tarihine kadar olan süredeki amortisman payı düşülerek yıpranma payına ilişkin gerçek zarar bulunmaya çalışılarak maddi kaybın buna göre hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Davacıya ait dört araçla elde edilen gelir üzerinden beyan edilen kurumlar vergisi beyannamelerindeki gelir ile talep edilen maddi kayıp arasında aşırı fark bulunması ve tazminata konu ... üzerinden gelir kaybı hesaplanırken 586 tam günün hesaplanmış olması karşısında iklim şartları, kullanılan yolun kalitesi, tamir bakım masrafları v.b şartların değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, aynı araçla istisnasız her gün gelir elde edilebileceği varsayımına dayalı olarak tespit edilmiş olan yıpranma payı hesaplamasının oransız ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunun gözetilmemesi,

a-) El koyma tarihi itibariyle tazminat talebine konu aracın rayiç bedeli somut verilere dayalı olarak saptanarak ve aracın yaşı, modeli, el koyma tarihine kadar çalıştırılmış olması nedeniyle uğradığı değer kaybı da dikkate alınarak saptanacak değer üzerinden yıpranma payı değerlendirmesinin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

b-) Tazminata konu el konulan aracın kasko değerinin denetime olanak sağlayacak şekilde resmi kayıt ve belgelere dayalı olarak saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-) Davacı tarafın el koyma tarihini de kapsayan yıllara göre kurumlar vergisi beyannamelerinin tazminat miktarının belirlenmesine esas olarak değerlendirilmesi suretiyle el koyma tarihi ve öncesine ait gelir dağılımı itibariyle gerçek maddi kaybın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; tazminat talebine konu aracın el koyma süresi içerisinde faal olarak çalıştırılması halinde uğrayacağı değer kaybı ve yıpranma payının uğranıldığı varsayılan maddi kayıptan düşürülmesi gerektiği gözetilmeden suretiyle eksik araştırma ve kovuşturma ile varsayıma dayalı değerler üzerinden yapılan hesaplamaları içeren bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4349, Karar No: 2019/4748, Tarih: 14.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/4349 E.  ,  2019/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 30.05.2007 tarihli sözleşme ile davalının (5) yıl süre ile davacının bayiliğini üstlendiğini, davalının 20.07.2010 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini, bunun üzerine davacı tarafından çekilen ihtarnamede feshe karşı cevaplar ile sözleşmeden kaynaklı taleplerin davalıya bildirildiğini, sözleşmenin bitmesine 22 ay 20 gün kaldığını, bu süreçte davalının davacıdan 2.380 ton LPG alacak olduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 15.000,00 TL kâr mahrumiyetinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen protokol hükümlerine göre davalının kâr marjının %80 olmasına rağmen yapılan hesaplamalarda davacının buna riayet etmediğinin anlaşıldığını, davacının şifahen uyarılmasına rağmen bu konuda sonuç alınamadığını, ayrıca davalının nakliye bedellerini rayicin çok üstünde gösterdiğini, kaldı ki davacının bu bedelleri mal bedeline dâhil ettiğini, ayrı bir fatura göndermediğini, davalının yaptığı piyasa araştırması sonunda 30.05.2007 tarihinden 01.07.2010 tarihine kadar olan dönem için nakliye, işletme ve depolama bedeli olarak davalının yaklaşık 335.000,00 TL’den haksız ve sebepsiz olarak mahrum bırakıldığını, sözleşmenin feshine davacının sebebiyet verdiğini, davalının feshi nedeniyle davacı lehine sözleşmede cezai şart ve tazminat kararlaştırılmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere sözleşmenin 13. maddesine göre davacının mahrum kaldığını, kârın %10’unu cezai şart olarak isteyebileceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, karşı davasında ise davalının mahrum kaldığı kârdan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 15.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının akdi feshinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/5111 esas ve 2013/11024 karar sayılı ve 16.06.2013 tarihli kararı ile “Anayasanın 141/III hükmüne göre, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” HUMK’nun 388. maddesinde de (HMK m.297) mahkeme kararının içeriğinde bulunması gereken öğeler açıklanmıştır. Gerekçe, kararın denetiminin yapılabilmesi ve tarafların kararın doğruluğu veya yanlışlığı konusunda fikir sahibi olmasını sağlayarak kanun yollarına başvurma konusundaki tutumlarının belirlenebilmesi açısından önemli bir işlev görür.

Bu Anayasal ve yasal zorunluluklara rağmen mahkemece karşı dava yönünden verilen kararda HUMK’nun 388 (HMK 297) maddesine aykırı davranılarak kararın gerekçesiz olarak yazılması usul ve yasaya aykırıdır.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dosyada yer alan kök ve ek bilirkişi raporlarının denetime elverişli, açıklayıcı, kapsamlı ve aynı doğrultuda bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7821, Karar No: 2009/9419, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7821 E.  ,  2009/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.09.2002 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi, birleşen davada temliken tescil, değilse ağaç bedellerinin tazmini, karşılık davada ağaçların kalli, birleşen davada ecrimisil istenmesi üzerine davaların birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; hapis hakkı tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesine, birleştirilen davaların ve karşılık davanın ayrı ayrı reddine dair verilen 12.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve davacı ... vekili ve davacı ve davalı ... .... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, dava değeri yönünden duruşma istemlerinin reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 14.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12470, Karar No: 2022/12667, Tarih: 17.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12470 E.  ,  2022/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın Yakutiye Belediyesi işçisi olarak çalışmakta iken 25.08.2010 tarihinde ... Devlet Su İşleri 8. Bölge Müdürlüğüne atandığını, yevmiyesinin 14.01.2011 tarihinde üyesi olduğu Sendikanın nakil tarihinden sonra bağıtladığı 01.03.2011-28.02.2013 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin geçici 4 üncü maddesine aykırı olarak belirlendiğini ileri sürerek fark fazla çalışma, ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının yevmiyesinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak tespit edildiğini, ödenmeyen bir alacağı bulunmadığını ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.01.2019 tarihli ve 2016/726 Esas, 2019/65 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlara göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda ücretin hatalı belirlendi ve bu sebeple davacının fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının bulunduğu; ancak davacının fark fazla çalışma ücreti alacağının olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/3305 Esas, 2019/2811 Karar sayılı kararı ile toplu ... sözleşmesinin geçici 4 üncü maddesindeki “… bu işçilerin brüt çıplak ücretleri ... bu toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya başladıkları tarih itibariyle aynı kıdemdeki emsali işçilerin; aynı kıdemde emsali işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsali işçilerin ücretlerinden düşük olmayacaktır. Bu işçilere uygulamanın yapıldığı dönem için ayrıca ücret zammı yapılmayacaktır. Emsal mukayesesinde devirle gelen işçiye DSİ tarafından verilen görev dikkate alınacaktır. Devirle gelen işçilerin işe giriş tarihi hususunda (Sadece bu fıkranın uygulaması bakımından) devreden kamu işverenindeki kıdemi esas alınır. ...” hükmüne göre karara esas alınan bilirkişi raporunda, davacı ile aynı kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin; aynı kıdemde emsal işte çalışan işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin ücretleri esas alınarak hesaplama yapılmış olması karşısında İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.02.2021 tarihli ve 2020/4903 Esas, 2021/3437 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının en yakın kıdemdeki emsali işçinin yeniden değerlendirilerek belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıdan, davacının emsali bir işçinin, davacının emsali bir işçi yoksa en yakın emsaldeki işçinin 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarındaki ücret pusulalarının veya ayrıntılı ücret bordrolarının, fark ücret bordrolarının gönderilmesinin istendiği, istenen evrakların temin edilmesinden sonra bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapılması için dosyanın bilirkişiye gönderildiği, davalı tarafın zamanaşımı def'i dikkate alınarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Tarafın Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı lehine hüküm altına alınan vekâlet ücretinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalı Kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı ve eksik olduğunu; ayrıca denetime de elverişli olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ücretinin bozma kararına uygun şekilde tespit edilip edilmediği ile harç, vekâlet ücreti ve zamanaşımı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ve 6356 sayılı Toplu ... Sözleşmesi ve Sendikalar Kanunu'nun ilgili hükümleri.

2. 7139 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Gıda, ... ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6 ncı maddesi ile değişik 6200 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesi.

3. 2022 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1.Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Harç, kamu düzenine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince davalının, kararın İlgili Hukuk kısmının ikinci paragrafında belirtilen Kanun maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı tarafın tüm davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı tarafın tüm davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) üncü bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; “Davalı, harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ” ibaresinin yazılması, yine hüküm fıkrasının (5) inci bendinin hüküm yerinden tamamen çıkartılarak yerine; " Davacıdan peşin olarak alınan toplam 531,20 TL harcın isteği hâlinde davacıya iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.