muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5109, Karar No: 2019/19828, Tarih: 05.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5109 E.  ,  2019/19828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza bitişik konumda olan 2897 ada 3 parsel için Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/484 Esas - 2014/780 Karar sayılı dava dosyasında 18.06.2014 tarihi itibariyle metrekare birim bedeli olarak 521,60 TL belirlenmiş, bu karar Dairemizin 2015/3952 Esas sayılı ilamı ile denetimden geçmiş ve uygun bulunmuş olduğuna göre belirtilen bu dosyada tespit edilen bedel güçlü delil niteliğinde olduğundan, yeterli ve inandırıcı gerekçe göstermeksizin dava konusu taşınmaz için ilk düzenlenen raporda tespit edilen metrekare birim bedeli üzerinde direnen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18620, Karar No: 2014/1245, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18620 E.  ,  2014/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1310-2013/567

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre, birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10036, Karar No: 2012/16964, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10036 E.  ,  2012/16964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek, vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3465, Karar No: 2012/5747, Tarih: 04.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3465 E.  ,  2012/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile arkadaşlarının depreme dayanaklı evler yapmak amacıyla bir araya gelerek iki adet arsa aldıklarını, bu arsalar alınırken, arsaların, tapu kaydının ve inşaat ruhsatının davacı adına çıkarılmasına karar verildiğini, 2001 yılında kooperatif kurulana kadar tüm tahsilat ve harcamalar için kasa defteri tutulduğunu, kooperatif kurulduktan sonra arsaların tapu kaydının ve yapı ruhsatının kooperatife devredildiğini, davacının inşaatlar bitmeden davalı kooperatiften ayrıldığını, kooperatif kurulduktan sonra davacının ödediği aidatların geri ödenmesine rağmen, davacının kooperatif kurulana kadar yatırdığı aidatların ödenmediğini ileri sürerek, 14.944,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatif kurulmadan önceki harcalamaları kooperatiften isteyemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, kasa defterlerinin delil niteliğinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kooperatif kurulmadan önce 10.060,00 Dolar harcama yaptığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 13.281,96 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, alacak istemine ilişkindir.

Davalı tarafça, süresinde zamanaşımı def'inde bulunulmasına rağmen, mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.

3) Kabule göre ise, davacı tarafça, çıkma payı alacağı 22.11.2007 tarihinde ihtirazi kayıtsız alındığına göre, mahkemece, kooperatif uygulamaları konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile davalı kooperatifin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yapılarak, ödenen bu tutarın ne şekilde hesaplandığı, talep edilen alacağın tamamı ya da bir kısmının çıkma payı hesabında değerlendirilip değerlendirilmediği hususlarında rapor alınıp, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/459, Karar No: 2023/1811, Tarih: 07.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/459 E.  ,  2023/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/201 E., 2022/1434 K.

DAVA TARİHİ : 28.11.2018

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ...'dan 27 adet süt ineği satın aldığını, 08.03.2017 tarihinde 10.000 TL elden, 15.03.2017 tarihinde 212.500 TL banka havalesi yoluyla babası olan diğer davalı ...'in hesabına ödediğini, malların ayıplı olması nedeniyle davalılar ile protokol düzenleyerek malların iadesi karşılığında 216.000 TL kambiyo senedi düzenlenmesi konusunda anlaşıldığını, tahsil edemediği 186.500 TL için icra takibi başlattığını ancak davalıların haksız yere itiraz ederek takibi durduklarını ileri sürerek; takibe vaki itirazların iptaline ve lehine inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, 23.3.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı ...'in taraf sıfatı olmadığının kabulü halinde bu davalı yönünden davayı sebepsiz zenginleşme davası olarak ıslah ettiğini bildirmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ...; davacı ile diğer davalı arasında mal alım satım ilişkisinin bulunduğunu, davacının ödemeyi kendisine ait hesaba yaptığını ancak sözleşmenin tarafı olmadığını, malların iadesinden haberi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ...; davacı ile mal alım satım ilişkisinin bulunduğunu, malların tarafına teslim edilmesi üzerine tahsil etmiş olduğu 216.000 TL bedele karşılık davacıya senet verdiğini, söz konusu alacak nedeniyle 40.000 TL'ye yakın bir ödeme yaptığını, bakiye borcunu kabul ettiğini ancak davacının söz konusu senede dayalı olarak takip başlatmak yerine söz konusu takibi başlattığını, bu durumun mükerrer tahsilata neden olacağını, bu nedenle takibe itiraz ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2019 tarihli ve 2018/5 E., 2019/124 K. sayılı kararıyla; davacının önce davalılar hakkında 28.03.2018 tarihinde Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/694 E. sayılı dosyası ile ilamsız takip başlattığı, davalıların borca itiraz etmesi üzerine bu defa davalı ... hakkında Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/1245 E. sayılı icra dosyasında 27.06.2018 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlattığı, söz konusu icra takibinin davalı ... yönünden kesinleştiği ve halen devam ettiği, her iki takibe konulan alacağın aynı alacağa ilişkin olduğu, bu nedenle işbu davaya konu icra takibine davalı ... tarafından yapılan itirazın iptalininin istenmesi konusunda hukuken korunan bir menfaatinin olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, diğer davalı ... yönünden dava ispatlanamadığından esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2019 tarihli ve 2019/1764 E., 2019/1757 K. sayılı kararıyla; davacının istinaf isteminin esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, icra takibinin yetkili icra müdürlüğünde yapılmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 10.02.2021 tarihli ve 2020/11617 E., 2021/1263 K. sayılı ilamıyla; İstinaf Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinde belirttiği istinaf sebepleri ile sınırlı olarak inceleme yapılması gerekirken, istinaf dilekçesinde belirtilmeyen ve kamu düzenine de genel aykırılık kapsamında bulunmayan ve resen gözetilecek hususlardan olmayan yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.06.2021 tarihli ve 2021/685 E., 2021/868 K. sayılı kararla; davacının taraflar arasındaki sözleşmeye istinaden yapılan icra takibine itirazın iptalini talep ettiği, aynı sözleşmeden kaynaklı olarak taraflar arasındaki hayvan alım satımından dolayı kıymetli evrak sayılan 15.03.2018 vade, 10.03.2018 tanzim tarihli 186.000 TL'lik bononun düzenlendiğinin sabit olduğu ve bu bonodan dolayı da Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/1245 sayılı icra takip dosyasının devam ettiği ve alacak konusu miktarın tanıkla ispat sınırının üzerinde olması göz önüne alındığında Mahkemece verilen kararın yerinde olması nedeniyle İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 08.12.2021 tarihli ve 2021/5613 E., 2021/12660 K. sayılı ilamıyla; Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bozma kararına uyulduğuna göre bozmaya uygun olarak, yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği halde Yargıtay bozma kararı yanlış yorumlanarak, daha öncesinde kaldırılmasına karar verilen, dolayısıyla hükümsüz hale gelen İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı tarafın yapmış olduğu istinaf başvurusunun tekrardan incelenerek esastan reddine karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafın hayvan alışveriş ilişkisini davalı ... ile kurduğu, davalı ...'in alışverişin tarafı olmadığı, protokolün de esasen bu şekilde düzenlendiği, davalı ...'e EFT ile gönderilen paranın sözleşmenin tarafı olarak gönderildiğinin sabit olmadığı, dolayısıyla davacının sözleşmeyi Uğur ile yapmış olmasına rağmen sözleşmenin tarafı olmadığını bildiği davalı ...'den işbu parayı talep edemeyeceği, sözleşmenin Uğur ile kurulduğunun sabit olması, davacının ödeme miktarı düşüldükten sonra bakiye alacağının 186.500 TL olduğuna dair 15.12.2018 tarihli dilekçesindeki açık kabulü, yine ihtilafsız sözleşme kapsamı uyarınca işbu davalıdan alınan senedin bulunduğu, senedin Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/1245 E. sayılı dosyasında takibe konulduğu, ödeme emrinin tebliğ edildiği, takibin kesinleştiği ve halen derdest olduğu, bu takip varken davacının aynı alacak için bu kez davaya konu Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/694 E. sayılı takibini yapmış olması nedeniyle, ortada öncelikle mükerrer takip bulunduğu, mükerrer takibin kamu düzenini ilgilendiren niteliği gereği nazara alınması gerektiği, bu açıdan işbu davalı hakkındaki davanın bu nedenle usulden reddi gerektiği, ayrıca kesinleşmiş bir icra takibi varken, davacının yeniden genel takip yapmasında hukuksal yararından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle; davanın davalı ... yönünden esastan, davalı ... yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ...'in dava konusu sözleşmeye taraf olduğunu ancak sözleşmenin ve senedin tanzim edilmesi aşamalarında cenazede olduğu bahanesi ile sözleşmeye imza atmaktan imtina ettiğini, zaten ilk sözleşmenin tarafı olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmadığını, dava konusu takibe konulan protokolün de taraflar arasında önceden tanzim edilen hayvan alımına ilişkin revize sözleşmesi niteliğinde olduğunu, tanık delili ile bu hususun ispat edilmek istendiğini, aksi kanaatin hasıl olması durumunda ise ıslah dilekçesi kapsamında sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca davalı ...'in borçtan sorumlu tutulması gerektiğini, yine takiplerin öncelik sonralık ilişkisi dikkate alındığında davalı tarafın ilk yapılan yani davaya konu takibe itiraz etmiş olması ancak ikinci yapılan takipte borca itiraz etmeden takibin kesinleşmiş olmasının olağan bir durum olmadığını, davalıların kötü niyetli olduklarının anlaşılması üzerine senet yerine dava konusu protokol üzerinden takip başlatıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satım sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi; ''Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.'' şeklindedir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun Kambiyo senetleri hakkındaki hususi takip usullerini düzenleyen 167 nci maddesinde; “Alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senete müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflasa tabi şahıslardan ise iflas yolu ile takipte bulunabilir.” hükmü yer almaktadır.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.2019 tarihli ve 2017/8-1854 E., 2019/1096 K. sayılı kararında, tespit davalarında hukuki yarara ilişkin ilkeler şu şekilde açıklanmıştır:

"...Medeni usul hukukunda hukuki yarar, mahkemeden hukuksal korunma istemi ile bir davanın açılabilmesi için davacının bu davayı açmakta (veya mahkemeden hukuksal korunma istemekte) bir çıkarının bulunmasıdır. Davacının dava açmakta hukuk kuralları tarafından haklı bulunan (korunan) bir yararı olmalı, hakkını elde edebilmesi için mahkeme kararına ihtiyacı bulunmalı ve davacı mahkemeyi gereksiz yere uğraştırmamalıdır (Hanağası, E.: Davada Menfaat, Önsözler-Ramazan Arslan, Ankara 2009, s. VII).

"...Medeni usul hukukunda hukuki yarar, mahkemeden hukuksal korunma istemi ile bir davanın açılabilmesi için davacının bu davayı açmakta (veya mahkemeden hukuksal korunma istemekte) bir çıkarının bulunmasıdır. Davacının dava açmakta hukuk kuralları tarafından haklı bulunan (korunan) bir yararı olmalı, hakkını elde edebilmesi için mahkeme kararına ihtiyacı bulunmalı ve davacı mahkemeyi gereksiz yere uğraştırmamalıdır (Hanağası, E.: Davada Menfaat, Önsözler-Ramazan Arslan, Ankara 2009, s. VII).

Hukuk Genel Kurulunun 24.06.1992 tarihli ve 1992/1-347 E., 1992/396 K. ve 30.05.2001 tarihli ve 2001/14-443 E., 2001/458 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere buna hukuki korunma (himaye) ihtiyacı da denir (Rechts-schutzbedürfnis). Mahkemelerden hukuki himaye istenmesinde, himayeye değer bir yarar olmalıdır.

Öte yandan, bu hukuksal yararın, "hukuki ve meşru", "doğrudan ve kişisel", "doğmuş ve güncel" olması gerekir (Hanağası, s. 135).

(...) Dava açmaktaki hukuki yarar; hukuk düzenince kabul edilmiş meşru bir yarar olmalı, bu yarar dava açan hak sahibi ile ilgili olmalı ve dava açıldığı sırada hâlen mevcut bulunmalıdır. Ayrıca açılacak davanın ortaya çıkacak tehlikeyi bertaraf edecek nitelikte olması gerekir. Bir kimsenin hakkına ulaşmak için mahkeme kararının o an için gerekli olması durumunda hukuki yararın olduğundan söz edilebilir. Bir mahkeme kararına ihtiyaç yoksa hukuki yarardan söz edilemez (Pekcanıtez, H./Atalay, O./ Özekes, M.: Medeni Usul Hukuku, Ankara 2011, s. 297).

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda açıklanan gerekçeye ve davalı ...'in dava konusu takip dayanağı protokolde imzasının bulunmadığı gibi hesabına gönderilen paranın sözleşmenin tarafı olarak gönderildiğinin ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin, davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.