muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9688, Karar No: 2011/1100, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9688 E.  ,  2011/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde eklenebilir nitelikte kabul edilmiştir.

Müştekinin gece vakti başladıktan sonra otomobili evinin önüne camlarını kapatıp kapılarını kilitledikten sonra park etmesi, gece vakti bitmeden sanıkların yanlarında ... isimli bir şahıs olduğu halde polisin dur ihtarına uymayarak kaçtıktan sonra terk edilen ... plakalı araç içinde müştekiye ait otomobilin ruhsatının ele geçirilmesi eylemin gece vakti işlendiğini açıkça ortaya koyduğundan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından; yine yukarıda yapılan açıklamaya göre müştekinin evinin önünde camları kapalı kapıları kilitli park halindeki otomobili çalma eyleminin sanıkların yanlarında araç sürücüsü ... olarak bildirdikleri şahıs olduğu halde gerçekleştirdiklerinin kabulü gerekeceği, bu durumda 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son ve 522 (pek fahiş) maddelerine göre sanığa alt sınırdan ceza verilmesi halinde bile 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sanık lehine olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ayrıntıları YCGK’nun 4.3.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanıklar hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesi uygulanmamak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede :

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41737, Karar No: 2016/596, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/41737 E.  ,  2016/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/05/2014 tarih ve 2014/89-2014/295 sayılı hükmün Dairenin 22/09/2014 tarih ve 2014/31682-2014/28197 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4555 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 16107 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 13950,90 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 13950,90 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4555 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 16107 TL yapı bedeli ile 2156,10 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla, davalının bu yöne ait karar düzeltme isteminin kabulüyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile, dairemizin 22.09.2014 gün ve 2014/31682-28197 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 1.005,39 TL harcın istek halinde davalı ...'na iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11614, Karar No: 2015/13805, Tarih: 30.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11614 E.  ,  2015/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2011/655-2014/64

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .......'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları “H.. B..”ın 1300 parsel sayılı taşınmazını davalı “F.. B..”a, 1301 parsel sayılı taşınmazını davalı “A.. B..”a, 706, 707, 709, 710, 731, 737, 738, 739, 740, 741, 742, 743, 744, 745, 746, 747, 748, 749, 750, 751, 753, 754, 757 ve 758 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını da davalı “N.. B..”a satış göstermek suretiyle devrettiğini, murisin taşınmazları satma gibi bir ihtiyacının bulunmadığını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı F.. B.., taşınmazı parasını ödeyerek satış suretiyle temlik aldığını, satış bedelini banka yolu ile muris “Hasan Bulut”a ödediğini, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı N.. B.., yapılan satışların muvazaa içermediğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. B.., taşınmazı parasını ödeyerek satış suretiyle temlik aldığını, satış tarihinde yurtdışında olduğundan tapu işlemlerinin muris “H.. B..” tarafından yapıldığını, aslında kendisine emanet olarak verilen tapunun muris tarafından daha sonra kendisine iade edildiğini, muvazaalı bir işlemin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amacı ile yapılmadığı, muvazaa iddiasının davacılar tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Mahkemece, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amacı ile yapılmadığı, muvazaa iddiasının davacılar tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan H.. B..'ın 29.09.2011 tarihinde öldüğü, geriye ilk eşi Havva'dan olma evlatları davacılar Süleyman ile Hatun'un, ikinci eşi Fatma'dan olma evlatları davalılar Nermin ile Ahmet ve ikinci eşi Fatma'dan olma evlatları dava dışı Harun ve Bedia ile dava dışı üçüncü eşi Hidayet ve üçüncü eşinden olan evlatları Havva ve Davut'un mirasçı olarak kaldıkları; 1300 ve 1301 parselin ifrazından önceki 1211 parsel sayılı taşınmaz murise ait iken muris tarafından 1/2 payın 25.07.2006 tarihinde oğlu A.. B..'a, diğer 1/2 payın 06.11.2006 tarihinde gelini F.. B..'a satış suretiyle temlik edildiği, 706, 707, 709, 710, 731, 737, 738, 739, 740, 741, 742, 743, 744, 745, 746, 747, 748, 749 ve 751 parsel sayılı taşınmazların 26880/552969 payı, 753, 754, 757 ve 758 parsel sayılı taşınmazların ise 2/32 payı murise ait iken muris tarafından 16.08.1991 tarihinde kızı N.. B..'a satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706, Türk Borçlar Kanununun 237. (Borçlar Kanununun 213.) ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece anılan ilkeler doğrultusunda hüküm kurmaya yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, öncelikle çekişme konusu taşınmazların temlik tarihlerinden sonra kimlerin kullanımında olduğunun belirlenmesi, mahallinde keşif yapılarak çekişmeli taşınmazların temlik tarihlerindeki gerçek değerlerinin mahalli bilirkişi ve uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanması, davalıların alım gücünün bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılması, gerekirse tanıklar yeniden çağrılarak yukarıdaki ilkeler uyarınca dinlenmesi, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirildikten sonra murisin gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açılanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8332, Karar No: 2024/2366, Tarih: 14.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8332 E.  ,  2024/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

D U R U Ş M A T A L E P L İ D İ R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/746 E., 2013/585 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin 06.07.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme ve temyiz istemlerinde bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen 22.10.2013 tarihli kararın, sanığın 17.10.2012 tarihinde Ankara Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesi aracılığı ile mahkemeye gönderdiği dilekçesinde ve ayrıca yakalama üzerine savunmasının alındığı Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesindeki beyanında bildirdiği adresine tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınmadığından bahisle 03.12.2013 tarihinde bila tebliğ iade edildiği, aynı adrese Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince tebligat çıkarıldığı 23.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, mahkemece tutulan 03.03.2014 tarihli tutanakta "UYAP sistemi üzerinden sanığın MERNİS adresinin güncellenmesi yapıldığı, ekteki UYAP çıktısında MERNİS adresinin bulunmadığının tespiti üzerine, 23.12.2013 tarihindeki tebligatın geçerli olduğundan" bahisle kararın 31.12.2013 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun’un gösterdiği usûllere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerektiği, aksi hâlde aynı Kanun’un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, bu durumda Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinde ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 48. maddesinde belirtilen yöntem izlenmek suretiyle ilanen tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığa daha önce usûlüne uygun herhangi bir tebliğ yapılmamış olan anılan adreste Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat işleminin usûlsüz olduğu ve geçerli bir tebliğ işleminin sonuçlarını doğurmayacağı anlaşılmakla; sanık müdafiinin eski hale getirme isteminin kabulüyle öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmedilen cezaların türleri ve sürelerine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, katılanın otomobilinin camını kırması biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, 28.10.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

1. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, katılanın otomobilinin camını kırması biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, 28.10.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre suçun saat 20.00 sıralarında işlendiği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 16.52'de battığının, gece vaktinin ise saat 17.52'de başladığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı da nazara alınarak, hüküm kurulurken aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2397, Karar No: 2013/171, Tarih: 16.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2397 E.  ,  2013/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Annesini olası kastla öldürme, izinsiz silah taşıma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve olası kastla yakın akrabayı öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede usule yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Olası kastla öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın tabancasından çıkan mermi çekirdeğinin, maktulün sol uyluk orta kısım, dış yandan girerek, soldan sağa, yukarıdan aşağıya, seyirle dış çukurunun üzerinden çıktığı, otopsi raporuna göre maktulün, büyük damar kopmasından gelişen dış kanama sonucu öldüğü,

Olay sırasında maktulün yanında oturan kardeşi ...'in ise sağ el dış yüzeyinde kurşun yarası, sağ el başparmak iç yüzeyinde iki adet kurşun yarası ile uyumlu yaralanma nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilmez şekilde yaralandığı olayda,

Sanık savunmasında, düğünde oyun oynayan şahısların yanında havaya ateş ettikten sonra tabancasını annesi olan maktule teslim ettiğini, teyzesi ...'in havaya ateş etmek için mermi ve tabancayı istemesi üzerine mermi kalmadığını belirterek, teyzesini ikna etmek için maktulden tabancayı aldığını, şarjörünü çıkardığı sırada silahın patladığını söylediği anlaşılmakla;

a-Olay yerinde sanık ..., tanık ... ve olay yeri inceleme raporunu düzenleyen kolluk görevlileri de hazır edilerek, uzman bilirkişi marifetiyle, denetime olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılarak, maktul ve tanık ...'in oturduğu yer, maktule isabet eden mermi çekirdeğinin seyir şekli ve sanığın konumu da değerlendirilerek, atış mesafesi, maktulün ölümüne neden olan kurşunun tanık ...'teki yaralanmayı meydana getirip getirmeyeceğinin saptanması,

b-Mağdur-tanık ... hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafileri, ... Adli emanetinin ... sırasında kayıtlı olan ve olay sırasında maktulün üzerinde bulunan giysiler, Adli Tıp Kurumuna dosya ile birlikte gönderilerek;

aa-Maktule ve mağdur yönünden atış uzaklıkları,

bb-Mağdurdaki yaraların tek mermi ile meydana gelip gelmeyeceği,

cc-Mağdura isabet eden merminin, maktuldeki yaralanmayı meydana getirip getirmeyeceği,

dd-Sanığın düğün yerinden ateş etmesi halinde mağdur ve maktuldeki yaraların meydana gelip gelmeyeceği hususunda, Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,