muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5578, Karar No: 2023/8315, Tarih: 31.05.2023

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 15...2020 tarihli ilâmı ile; somut olmayan gerekçelerle yemek ve barınma bedelinin tespit edilmiş olmasının hatalı olduğu, Dairece temyiz incelemesi yapılan davalılara ait yurt dışı şantiyelerinde çalışan işçi dosyalarında (Örneğin; 2019/2186, 2019/2187, 2019/2188 Esas sayılı dosyalar) genel olarak 150,00 USD yemek ve barınma gideri kabul edildiği görüldüğünden ilgili kuruluşlardan, işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek fesih tarihindeki barınma ve yemek bedelinin ne kadar olduğu araştırılmaksızın bilirkişi tarafından dayanağının ne olduğu belirtilmeyen varsayıma dayalı tutar üzerinden giydirilmiş brüt ücretin tespitinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli kararı ile; davacının yemek ve barınma giderinin 150,00 USD olduğu, davacının ... sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.04.2022 tarihli ilâmı ile; somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince hükmüne uyulan bozma kararı sonrasında kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmakla birlikte “Diğer alacak kalemleri Yargıtay ilamı ile kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulduğu, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında bu şekilde hüküm oluşturulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ... sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiği, tanık beyanlarıyla fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil çalışmalarının ispatlandığı, yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; davacının, müvekkili ... Holding AŞ'nin çalışanı olmadığını, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, net ücretin brüte çevrilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma ve hafta tatili çalışmalarının karşılığının ücret bordroları ile ödendiğini, yıllık izin ücreti, ... ... ve genel tatil ücreti hesaplamalarının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; tazminata esas giydirilmiş ücretin tespiti ile bozmaya uygun karar verilip verilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17 ve 32 nci maddeleri ile 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21324, Karar No: 2014/4769, Tarih: 20.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21324 E.  ,  2014/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerekçeleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6041, Karar No: 2022/11350, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6041 E.  ,  2022/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Ulukışla Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2013 tarihli, 2013/251 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında 2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı ve hükmün gerekçesinde de sanıkların eyleminin sahte fatura düzenleme olduğu kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında kullanma ibaresine yer verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması, yasaya aykırı, 2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 02/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 02/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2019/2396, Karar No: 2019/9730, Tarih: 05.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2396 E.  ,  2019/9730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Bakanlığını İzafeten İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü aralarındaki alacak davasına dair İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 10/11/2015 tarihli ve 2014/1004 E. - 2015/1075 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 11/02/2019 tarihli ve 2017/4853 E. - 2019/930 K. sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 02/07/2011 tarihinde tanzim edilen sözleşme uyarınca okulun kantin işletmeciliğini elinde bulundurduğunu, bu sözleşmeden önce de 2006 yılından bu yana devamlı olarak söz konusu okulun kantin işletmeciliği faaliyetlerini sürdürdüğünü, söz konusu sözleşmeye göre dava konusu yerde çok sayıda yenilik yaptığını, ancak okul yönetimince 2012/2013 yılı için sözleşmenin yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, okul yönetimine yapılan başvurular ve son olarak gönderilen 14/09/2012 tarihli ihtarnameyle de sonuç alınamadığından İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/63 D.İş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırıldığını, bu dosya üzerinden tespit edilen 36.911,00-TL'nin ve 888,85-TL tespit giderinin, toplam olarak 37.798,85-TL alacağın temerrüt tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davacıya ödenmesini talep etmiştir.

Davalı; Okul Aile Birliği ile davacı arasında imzalanan sözleşmenin özel şartlar bölümünün birinci maddesinde yüklenicinin değişmesi halinde yapılan faydalı masrafların yeni yüklenici tarafından eski yükleniciye ödeneceğinin hüküm altına alındığını ayrıca yapılan masrafların Okul Aile Birliği'nin muvafakati ve bilgisi dahilinde yapılan değişiklikler olmadığını, bu nedenle İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/63 D.İş sayılı dosyası üzerinden yapılan tespit sonucu belirlenen bedelin idarece ve Okul Aile Birliği'nce kabul edilmediği ve itiraz edildiğini bildirerek haksız ve yasal dayanaktan yoksun iş bu davanın husumet, zamanaşımı ve esasa yönelik itirazlarının göz önüne alınarak reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacının davaya konu taşınmaza bir takım faydalı masraflar yaptığı, taşınmazı tahliye ettiğine göre de taraflar arasında imzalanan sözleşmeye dayanarak bu masrafları davalı-idareden talep etme hakkı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 36.911,00 TL'nin dava tarihi olan 11/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı-idareden tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2017/4853 esas 2019/930 karar sayılı 11/02/2019 tarihli ilamıyla onanmasına karar verilmiş, işbu ilama karşı davalı tarafından süresi içinde kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

Kural olarak davacı kiracı, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alınıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. (TBK'un 530, BK.nun 414.md.)

Yargıtayın yerleşik uygulamaları, sözleşmede aksi kararlaştırılmadığı sürece, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle kiracı kiralananda kalan ve kiraya veren tarafından benimsenen imalat için sebepsiz zenginleşilen oranında ve yapıldıkları tarih itibarıyla rayiç bedeller üzerinden bedelin tazminini talep edebilir. Kiraya verenin sorumluluğu zorunlu ve faydalı imalatların imal tarihindeki değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle bulunacak değer kadardır.

Taraflar arasında 02/07/2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi bulunduğu konusunda herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünün birinci maddesinde ise, yüklenicinin değişmesi durumunda yapılan sabit tesis masrafların, kullanma süresi ve amortisman dikkate alınarak okul, birlik, varsa ilgili meslek odası temsilcilerinin ve gerektiğinde bilirkişi katılımıyla oluşturulacak komisyonca takdir edilen meblağın, eski yükleniciye yeni yüklenici tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu hüküm uyarınca davacı kiracı tarafından davaya konu edilen kiralanan taşınmaza yapılan faydalı ve zorunlu masraflardan kiralanan taşınmazda kalan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenen imalatların sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde ve yapıldıkları (imal) tarihi itibariyle rayiç bedeller üzerinden yıpranma payı da düşülmek suretiyle davalıdan tazmininin istenebileceği açıktır. Bu durumda davacı tarafından kiralanan taşınmazda 2006 yılından beri kiracı olarak bulunduğu ikrar edilmekle, buna göre yapılan imalatların, taraflarca aksine fatura vs herhangi bir belge ile sonradan yapıldığı kanıtlanamadığından, imalatların ilk kiralama ilişkisinin başlangıç tarihinde yapıldığının kabulü gerekir. Bu durumda Mahkemece; taraflara ilk kira başlangıç tarihinin kanıtlanabilmesi için imkan verilip, tarih belirlendiğinde ve imalatların sonradan yapıldığı kanıtlanamadığında, bu tarih baz alınarak yapılan faydalı masrafların rayiç bedelleri belirlenip, bulunacak değerden kullanım süresiyle orantılı yıpranma payının da düşülmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile onama ilamının kaldırılarak hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairece verilen 11/02/2019 tarih ve 2017/4853 esas 2019/930 Karar sayılı onama ilamı kaldırılarak hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 05/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19315, Karar No: 2011/20313, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/19315 E.  ,  2011/20313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19627, Karar No: 2010/2095, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19627 E.  ,  2010/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde;

1- Kadastro Müdürlüğünce davaya konu 280 ada 1 numaralı orman parselinin yörede 2007 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında orman olarak sınırlandırılmış olması nedeniyle tespit tutanağının düzenlenmediğinin bildirildiği görülmüştür. 3402 Sayılı Yasanın 22/ son maddesi gereğince aktarma yapıldığı anlaşılmakla birlikte bu yere ait tapu kaydı getirtilerek dosyaya konulmamıştır. Bu nedenle çekişmeli yere ait tapu kaydının,

2- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Davacının dayanmış olduğu Şubat 1957 tarih, 10 numaralı tapu kaydı ile Şubat 1939 tarih, 4 numaralı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren sıra izler biçimde tüm gittileri ile yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında herhangi bir parsele uygulanmış olmaları halinde bu parsellere ait tutanak örneklerinin

4- Çekişmeli yeri geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneğinin,

5- Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/02/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11510, Karar No: 2012/37489, Tarih: 07.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11510 E.  ,  2012/37489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrası uyarınca iddianame okunup atılı suç açıklanmadan sanığın sorgusu yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule Göre de;

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi uygulanırken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile gün adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.