muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1959, Karar No: 2025/574, Tarih: 05.02.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü, sicilden terkini, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

05.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1134, Karar No: 2023/2884, Tarih: 25.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1134 E.  ,  2023/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/13 E., 2022/576 K.

DAVA TARİHİ : 29.05.2013

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin avukat olduğunu ve dava dışı ... şirketinin davalı hakkında açtığı alacak davasında davalıyı vekil olarak temsil ettiğini fakat davalının kendisini azlettiğini, vekalet ücretinin tahsili için başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek; davalının itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; azlin haklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.02.2016 tarihli ve 2013/357 E., 2016/43 K. sayılı kararıyla; davacının davalının avukatı olarak gerekli özeni göstererek, gerekli savunmalarını yaparak, delillerini sunarak, keşif ve duruşmalarını takip ederek davayı sonuçlandırdığı, kararın kesinleşmesiyle de avukatın görevinin sona erdiği, davacı avukatın gerek davalılar lehine takip ettiği davanın ve gerekse ... ... ve ... İşletmeciliği Ltd. Şti.'nin vekili olarak takip ettiği davaların, karşı tarafları farklı olduğu üzere davalar arasında irtibat bulunmadığı, bu nedenle menfaat çatışmasının oluşmadığı ve davacı avukatın azlinin haklı bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2020/605 E., 2020/4684 K. sayılı ilamıyla; davacı vekil, ... şirketinin, müvekkili olan davalıya karşı açtığı davada, davalının vekilliğini üstlenmiş olup; davalı ile davacı arasında vekalet ilişkisi devam ederken davacı vekil, ... şirketinin vekilliğini de üstlendiğinden Avukatlık Kanunu'nun 38/b maddesine aykırı olarak menfaati zıt tarafa hukuki yardımda bulunmuş olması nedeniyle taraflar arasındaki güven ilişkisinin ciddi şekilde sarsılmış olduğu ve azlin haklı olduğunun kabulü gerektiğinden bahisle, davalının sair temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamına uyulmak suretiyle azlin haklı olduğu kabul edilerek, azledilen vekil haklı azil halinde ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlere göre vekalet ücreti talep edebileceğinden alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamına uyulmak suretiyle azlin haklı olduğu kabul edilerek, azledilen vekil haklı azil halinde ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlere göre vekalet ücreti talep edebileceğinden alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; 10.11.2022 tarihli duruşmaya gerekçelendirerek gönderilen mazeret dilekçesinin Mahkemece 'karar celsesi olması sebebiyle reddedildiğini, ancak tahkikatın bittiğinin kendisine bildirilmediği gibi sözlü yargılama için de ayrıca bir gün tayin edilmediğini, bu durumun hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil ettiğini, hükme esas alınan ek rapora itirazlarının değerlendirilmediğini, azlin haklı olduğunu bu nedenle de davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet ücreti alacağının tahsili talepli başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 36 ncı madde.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 27 nci maddesine göre;

"(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

2) Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir."

3. Değerlendirme

1. Hukuki dinlenilme hakkı, temel dayanağını 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 36 ncı maddesinde yer alan hak arama özgürlüğüne ilişkin düzenlemeden alır. Anayasa'nın 36 ncı maddesine göre, herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir. Bu düzenlemenin medeni usul hukukundaki yansımasını hukuki dinlenilme hakkı oluşturur. Hukuki dinlenilme hakkının sağlanması aynı zamanda adil yargılamanın da sağlanmasıdır.

2. Hukuki dinlenilme hakkı uluslararası alanda da korunmuştur. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Bildirgesinin 10 uncu maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ıncı maddesinde, adil yargılanma hakkı kapsamında düzenlemelere yer verilmiştir.

2. Hukuki dinlenilme hakkı uluslararası alanda da korunmuştur. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Bildirgesinin 10 uncu maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ıncı maddesinde, adil yargılanma hakkı kapsamında düzenlemelere yer verilmiştir.

3. Davalı vekili, duruşmaya, aynı gün başka bir mahkemede duruşması olması sebebiyle katılamayacağını belirterek mazeret dilekçesi vermiştir. Mahkemece; davalı vekilinin mazeret talebinin, dosyanın kararlık aşamada olması nedeniyle reddine karar verilmesi, hukuki dinlenilme hakkının ve bu itibarla Anayasa ve uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olup, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

4. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

25.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6237, Karar No: 2006/10071, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6237 E.  ,  2006/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 119 ada 203 parsel sayılı 1.631,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak ham ... niteliği ile, 119 ada 230 parsel sayılı 1.305,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, dava dışı 119 ada 197 parsele uygulanan tapu kaydının, 119 ada 231 parsel sayılı 6.888,12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, dava dışı 119 ada 198 parsele uygulanan vergi kaydının, 119 ada 232 parsel sayılı 1.045,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, dava dışı 119 ada 201 parsele uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 119 ada 203 ve 119 ada 232 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının iptal edilerek orman niteliği ile, 119 ada 230 ve 231 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tarla nitelikleri ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasının 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1- Davalı Hazine aleyhteki kararı temyiz etmiş ise de 10.04.2006 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğinden temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2- Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları 119 ada 230 ve 231 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olup, mahkemece bu yerler hakkında verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; incelenen dosya kapsamından, çekişmeli 119 ada 230 parsel sayılı taşınmazın 1936 tarih 120, 119 ada 231 parselin 1936 tarih 214 yazım numaralı vergi kayıtlarının miktar fazlası oldukları, vergi kayıtlarının değişir sınırlı oldukları, kadastro sırasında dava dışı taşınmazlara miktarlarıyla revizyon gördükleri (uygulandıkları), çekişmeli taşınmazların ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin sınırlarında kesinleşmiş orman parseli bulunduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, ziraat bilirkişi raporunda temyize konu taşınmazların orman niteliğindeki yerlerden olduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; 1936 tarih 120 ve 214 yazım numaralı vergi kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi uyarınca miktarlarıyla geçerli kapsamları belirlenmelidir. Vergi kayıtları, dava dışı taşınmazlara miktarlarıyla uygulanarak gerçek kişiler adlarına tesbit edildiklerinden, miktar fazlasının sınırda bulunan orman parselinden açma yapmak

Bu durumda; 1936 tarih 120 ve 214 yazım numaralı vergi kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi uyarınca miktarlarıyla geçerli kapsamları belirlenmelidir. Vergi kayıtları, dava dışı taşınmazlara miktarlarıyla uygulanarak gerçek kişiler adlarına tesbit edildiklerinden, miktar fazlasının sınırda bulunan orman parselinden açma yapmak

suretiyle oluşturulduğu gözetilerek, çekişmeli 119 ada 230 ve 231 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: 1- Yukarıda 1. bölümde açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz dilekçisinin REDDİNE,

2- Yukarıda 2. bölümde açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 119 ada 230 ve 231 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 04.07.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2659, Karar No: 2006/3804, Tarih: 31.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2659 E.  ,  2006/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.6.2005 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanç gösterilene bir hakkın kullanılmasında davranışlarını, inanç gösterenin tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla, inanç gösterilen kişi, inanç gösteren namına yapılacak bir işlemden sonra, taşınmazın mülkiyetini ona yani inanç gösterene geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde, bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmeleri anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı taraf elinden çıkmış yazılı delil başlangıcı (HUMK.m.292) niteliğinde bir belge varsa inanç sözleşmesinin “tanık” dahil her türlü delil ile kanıtlanması olanaklıdır.

İddiasını yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa her türlü delille kanıtlayamayan davacının yemin deliline dayanması durumunda mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı davaya konu taşınmazın davalı tarafça kendisi adına satın alındığını davalının elinden çıkmış yazılı bir belgeyle kanıtlayamamıştır. İddia edildiği biçimde bir satın almanın varlığını kanıt teşkil edebilecek yazılı delil başlangıcı nitelikli bir delil de getirilememiştir. Mevcut delil durumuna göre dava redde mahkum ise de; davacı yasal delillerden olan yemin deliline de dayanmış bulunduğuna göre bu hakkı kendisine kullandırılmalı ve tüm deliller bundan sonra birlikte değerlendirilerek bir hüküm verilmelidir. Yemin delili değerlendirilmeden hüküm verilmiş olması bu konuda kararlılık kazanmış Yargıtay uygulamalarına aykırı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 31.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15867, Karar No: 2017/7010, Tarih: 24.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15867 E.  ,  2017/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 25.10.2013 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının05.12.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 21.04.2016 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğundan; temyiz isteğinin reddine ilişkin 25.07.2016 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8233, Karar No: 2020/6922, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8233 E.  ,  2020/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun her bir yakınana yönelik eylemi nedeniyle ayrı ve bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak, uygulama maddeleri ayrı ayrı gösterilip denetime olanak sağlayacak biçimde ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, toplu uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Müşteki ...’nin, 05/06/2015 tarihli ek ifadesi dikkate alındığında, iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayında müştekiye ait olan ve iş yerinden çalınan cep telefonunun, suça sürüklenen çocuk ...'in babası tarafından getirilerek müşteki Hidayet'e rızaen iade edildiği, diğer suça konu motosikletin de 04.06.2015 tarihli yakalma ve muhafaza altına alma tutanağına göre suça sürüklenen çocuk ...’in babası tarafından rızaen teslim edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Müşteki ...’nin cep telefonunun iş yerindeki masa üzerinden çalınmış olması dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

4- Müşteki...’e ait olan ve tamir amacıyla diğer müşteki ...’nin tamirhanesinin önüne bırakılan suça konu motosikletin park edildiği yer dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun eyleminin, suça konu mobiletin park edildiği yerin suç tarihine göre 142/2-h kapsamında değerlendirme durumunun açıklığa kavuşturulması amacıyla bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olup olmadığı, keşif yapılarak mobiletin bırakıldığı yerin eklenti niteliği taşıyan bir yermi yoksa bu niteliği taşımayan bir yer mi olduğu açık olarak belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eklenti niteliğini tartışıp değerlendirmeyen gerekçe ile eksik kovuşturmaya dayalı niteleme sonucu eylemin, 142/1-e kapsamında kabul edilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6215, Karar No: 2023/4878, Tarih: 15.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/6215 E.  ,  2023/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/401 E., 2015/1027 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/401 Esas, 2015/1027 Karar sayılı sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından verilen kararlarının sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Bartın 1. Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ayrı ayrı olmak üzere, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında verilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, suçu işlemediğine, suça iştirak ettiğie dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, teşebbüs hükümleri uyarınca yapılan indirimin üst hadden yapılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

3. Sanık ...'ın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.

4. Sanık ...'nun temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, tehdit suçu bakımından suç kastının bulunmadığına, hakkında verilen hükümlerin ertelenmemesinin usule aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR