muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5189, Karar No: 2009/10675, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5189 E.  ,  2009/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve nohutun değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içersine konmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13440, Karar No: 2015/11159, Tarih: 18.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13440 E.  ,  2015/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında-TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4,maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İhalesi ....İ Genel Müdürlüğü tarafından yapılan .... Tesisi ihalesinin ..... firması ve ... firması tarafından üstlenildiği, ... firmasının iflas etmesiyle işe ... firması ile devam edildiği, sanık ...'nın ... firmasının proje müdürü, sanık ... ise şantiye şefi olarak görev yaptığı, ... firmasınca vantuz ve tahliye yapıları inşaatı, boru hatlarında eksik kısımların tamamlanması,... Pompa istasyonunun terfi hattına bağlanması gibi bir takım işlerin yapılması hususunda sanık ... ortağı ve yetkilisi olduğu .... firması ile 18.10.2010 tarihinde alt yüklenicilik anlaşması yapıldığı, işin 31.12.2010 tarihinde bitmesinin kararlaştırıldığı, atıksu arıtma tesisi ile ilgili 25/10/2010 günü yapılan hafriyat çalışması sırasında ... firmasının çalışanlardan... isimli işçinin kazının yapıldığı kanala indiği bu sırada kazı sırasında çıkartılan toprağın kanala kayması sonucu ... toprak altında kaldığını gören ... isimli harita teknisyeninin ... kurtarmak için kanala indiği,... üzerine de kazı sırasında çıkartılan toprağın kayması sonucu ... ve... isimli şahısların öldüğü olayda, iş sağlığı ve güvenliği yönünden gerekli tedbirleri almayan sanıkların asli kusurlu oldukları ve iki kişinin de öldüğü gözetilerek, sanıklar hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK.50/1-a maddesi yerine TCK.50 maddesi olarak gösterilmesi ve TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK.50/1-a maddesi yerine TCK.50 maddesi olarak gösterilmesi ve TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin “Sanıklara verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/300, Karar No: 2015/2407, Tarih: 04.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/300 E.  ,  2015/2407 K.**

* TAŞINMAZDAN YOL GEÇİRİLMESİYLE UĞRANILAN ZARARIN TAZMİNİ

* YARGI YOLU

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.11.2011 gün ve 2011/305 Esas, 2011/390 Karar sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.12.2012 gün ve 2012/383 Esas, 2012/18435 Karar sayılı ilamı ile;

(...Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yol çalışmaları sırasında davacıya ait taşınmazlar üzerinde hasat zamanı gelmiş mahsullere zarar verdiği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının çözümlenmesi; usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturup, bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, taşınmazdan yol geçirilmesi nedeniyle tarladaki mahsullerde uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından müvekkiline ait gayrimenkullerin bir kısmından yol geçirildiğini, tarladaki mahsullerin tamamının yolun altında kaldığını, ekili mahsullerde 9.084,74 TL zarar olduğunu ileri sürerek, oluşan zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazlarını sunarak davanın reddini istemiştir.

Yerel Mahkemece, yol geçirilerek davacıya verilen zarar miktarının delil tespit dosyasında belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yargı yoluna ilişkin olup, davada idari yargı mercilerinin mi yoksa adli yargının mı görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun (İYUK) "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yargı yoluna ilişkin olup, davada idari yargı mercilerinin mi yoksa adli yargının mı görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun (İYUK) "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır.

Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardır.

Gerçekten, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre tesislerin kurulması, işletilmesi ve bakımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların çözüm ve görümü, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine; idarece herhangi bir hakka haksız müdahalede bulunulduğu, plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak zararın tazmini davalarının haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre çözümü ise adli yargı yerine ait olacaktır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 07.12.2005 gün 2005/4-650 E., 2005/711 K.; 04.04.2007 gün 2007/4-141 E., 2007/188 K.; 02.02.2011 gün 2010/7-673 E., 2011/2 K.; 04.05.2011 gün 2011/3-227 E., 2011/285 K. ve 05/03/2014 gün 2013/4-415 E., 2014/199 K. sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 07.12.2005 gün 2005/4-650 E., 2005/711 K.; 04.04.2007 gün 2007/4-141 E., 2007/188 K.; 02.02.2011 gün 2010/7-673 E., 2011/2 K.; 04.05.2011 gün 2011/3-227 E., 2011/285 K. ve 05/03/2014 gün 2013/4-415 E., 2014/199 K. sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Ayrıca, 11.02.1959 tarih ve E.17, K.15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi, kamu kuruluşlarının verdikleri kararlar sonunda plan ve projesine uygun olmak üzere tesisler yaptırmış olmaları, bu tesisleri kullanmaları veya bu tesislere bakmaları sebebiyle fertlerin uğramış oldukları zararların tazminine yönelik davalar tam yargı davası olarak idari yargı mercilerince çözümlenecektir. Öte yandan, yapılan işlerin plan veya projelere aykırı olması halinde ortada idari kararın tatbikine ilişkin bir fiil bulunmadığından, bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınacaktır.

Zira bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere plan ve projeler yapıp, o plan ve projeler gereğince işi görmesi de kararın neticesi olan birer idari eylemdir.

O halde, kamu kurumlarının faaliyet alanı içerisine giren kamu hizmetlerini yerine getirirken sebebiyet verdikleri zararların tazmini için açılan davaların hizmet kusuruna dayanması nedeniyle, bu fiillerden doğan zararların tazmini istekleri, 2557 sayılı İYUK’un 2. maddesi uyarınca bir tam yargı davasıdır ve bu davalara bakmaya idari yargı mercileri görevlidir.

Somut olayda; davalı idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu proje çerçevesinde yol çalışması yaptığı dosyaya ibraz edilen kanıtlardan anlaşılmaktadır. “(Bursa-İnegöl) ayrımı, Yenişehir-(Bilecik-Osmaneli) ayrımı İl yolu Yenişehir Kuzey geçişi” çalışması nedeniyle davacıya ait tarladaki ürünlerde zarar doğduğu ileri sürüldüğünden, dava hizmet kusuruna dayanmakta olup, tam yargı davası niteliğindedir. Böyle bir uyuşmazlığın ise idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında bazı üyelerce, davada idarenin haksız eyleminden kaynaklanan bir zarar olduğu, Türk Borçlar Kanununun haksız fiil hükümleri uyarınca eldeki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiği, bu nedenle görevin adli yargı mahkemelerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle kabul edilmemiştir.

Bu itibarla, davalının hizmet kusuruna dayalı zararın tazmini için açılan eldeki davanın bir tam yargı davası olması nedeniyle davada idari yargı mercileri görevli olduğundan yerel mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Bu itibarla, davalının hizmet kusuruna dayalı zararın tazmini için açılan eldeki davanın bir tam yargı davası olması nedeniyle davada idari yargı mercileri görevli olduğundan yerel mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9640, Karar No: 2012/7658, Tarih: 20.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9640 E.  ,  2012/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, niteliği cinsi ve diğer özellikleri belirtilmeden tescil edilen anıt ağacın kesilip kesilmediğinin kesilmiş ise hangi tarihte ve sanık tarafından kesildiğinin tespit edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6165, Karar No: 2012/11684, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6165 E.  ,  2012/11684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek.Av.... ... ile davalı Petrol Yağ Petrol Yağları Tic.San....vek.Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 594-721 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.12.2011 gün ve 4510-15762 sayılı ilamına karşı taraf vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3122, Karar No: 2016/5644, Tarih: 10.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3122 E.  ,  2016/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 2001 yılı Kasım ayından itibaren 30/06/2010 tarihine kadar davalı restoranda aralıksız olarak çalıştığını, davacının davalının oğlu ile yaşadığı bir tartışma sonucu bizzat davalı tarafından izne gönderildiğini, izinden geldiğinde de hiçbir alacağının olmadığı söylenerek işten kovulduğunu, son aldığı ücretin net 1.000 TL olduğunu ve öğle yemeklerinin iş yerinden karşılandığını, davalı işyerinde garson olarak çalışan davacının haftanın 6 günü çalışıp hafta içinde 1 gün izin yaptığını, mesainin yazın sabah 08:00 başlayıp gece 01:00 kadar kışın ise sabah 10:00 akşam 22:00'e kadar sürdüğünü, davalı tarafından davacıya yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, resmi ve dini bayramlarda çalışmasına rağmen tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile, ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil fazla çalışma ücretleri alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili firmanın yılların birikimi ile faaliyet gösteren ciddi bir firma olduğunu böylesi bir firmada 2001 yılından bu yana sigortasız çalışmanın mümkün olmadığını, davacının bir arkadaş davacının davalının oğlu ile arkadaş olduğunu, davacının davalının oğlundan borç para aldığını ve paranın geriye istendiğinde parayı ödememek için bu davayla karşı karşıya kaldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı 2001 yılı Kasım ayından 30.06.2010 tarihine kadar çalıştığını, davalı ise davacının yanında çalışmadığını beyan ettiği, dinlenen tanık beyanları ve dosyada bulunan resimler birlikte değerlendirildiğinde davacının 2004 yılı itibariyle davalı yanında çalışmaya başladığı ve 30.06.2010 tarihine kadar davalı yanında çalıştığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle bu dönem itibariyle işçilik alacaklarının hesaplattırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hizmet süresine ilişkindir.

Dosya içeriği itibariyle davacının hizmet süresi net olarak ortaya konmamıştır. Ayrıca davacının hizmet tespiti davası açtığı da anlaşılmaktadır. Hizmet tespiti davasında tespit edilen hizmet süresi işçi alacak miktarlarını etkileyeceğinden, hizmet tespiti davasının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 165/1. maddesi uyarınca bekletici mesele yapılarak sonucuna göre değerlendirme yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28406, Karar No: 2022/5162, Tarih: 31.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/28406 E.  ,  2022/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ... ve suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine, suça sürüklenen çocuk ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj suçlarından hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanıklar ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatlerine dair Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 gün ve 2014/157 E.-2019/228 K. sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine,

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler, suça sürüklenen çocuklardan ..., ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler ile Umutcan hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj suçlarından kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak suça sürüklenen çocuklardan ... ile ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve Umutcan’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj suçlarından beraatleri ile suça sürüklenen çocuklar ...’le ...’un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi,

çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve Umutcan’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj suçlarından beraatleri ile suça sürüklenen çocuklar ...’le ...’un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi,

İlk derece mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama sırasında müşteki Bakanlık vekilince sunulan 10.03.2017 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunulmasına rağmen bu hususta karar verilmemiş ise de, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekilinin de dilekçe vererek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, söz konusu madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kendisinde mevcut akıl zayıflığı nedeniyle Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.05.2014 gün ve 2014/92 Esas, 2014/401 Karar sayılı ilamıyla mağdureye vasi olarak tayin edilen ...’nın, usulüne uygun yapılan tebligata rağmen duruşmalara katılmadığının anlaşılması karşısında, baroca tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., İlker, ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;