muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16123, Karar No: 2018/5064, Tarih: 25.04.2018

Kabule göre de;

1-)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Sanık hakkında 2004 sayılı İİK 331.maddesine aykırılıktan hüküm kurulması, anılan Kanun maddesine aykırılığın ise altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ve bin güne adli para cezası olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca suçun Kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesi ve adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken üç ay hapis cezasını paraya çevrilmesi suretiyle ceza tayininde hataya düşülmesi,

3-)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''25.12.2014'' yerine ''08.06.2015'' olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son hükmü uyarınca (2) nolu bozma sebebi yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1678, Karar No: 2015/6896, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1678 E.  ,  2015/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda ...Üniversitesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 25.03.2014 tarihli raporda, mağdurede olay sonrası saptanan kronik uyum bozukluğu belirtilerinin düzeldiği ve manifest psikopatoloji saptanmadığı, dolayısıyla mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 30.06.2014 tarihli raporda ise, mağduru bulunduğu olaylar nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının kalıcı ve sürekli olarak bozulduğunun belirtilmesine karşılık bu raporda .... Üniversitesinden alınan raporun değerlendirme dışı bırakıldığı ve mevcut haliyle anılan raporlar arasında çelişki meydana geldiği anlaşılmakla, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak, sonucuna göre 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11920, Karar No: 2012/27085, Tarih: 25.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11920 E.  ,  2012/27085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2009/647-2012/219

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı işveren avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Ayrıca, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. 506 sayılı Kanunun kabul edilip yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 5. maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunun 3. maddesiyle yeniden beş yıl olarak belirlenmiştir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi yada çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır.

Eldeki somut olayda; davacı, davalıların murisinin düğün salonu işyerinde 1999 yılı Ocak ayından 2009 yılı Temmuz ayında davalılar murisinin vefatına kadar çalışmalarının tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının, davalıların murisinin işyerinde 01.01.1999 – 01.07.2009 tarihleri arasında Ekim ile Nisan ayları arasında ayda 8 gün, 1 Mayıs ile 30 Eylül ayları arasında tam gün çalışmaları kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, davalıların murisinin işyerinin kapsam ve niteliği, talep dönemi içerisinde sürekli faal olup olmadığı araştırılmadan, davacının, kız kardeşinin aynı işverene yönelik açtığı, hizmet tespit davasına ilişkin yargılama dosyası incelenmeden, mahkemece, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak kurulmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda belirtilen ilkeler ışığında, davacının, kesintisiz olduğunu iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davalılar murisinin işyerinin kapsamının ve talep dönemi sürekli faal olarak çalışıp çalışmadığının tespit edilebilmesi için davalılar murisinin işyerine ilişkin vergi kayıtları celbedilmeli; işyerinin kış dönemi faal olup olmadığının Belediye Başkanlığından davalı işyerinde yapılan nikah kayıtları olup olmadığı araştırılarak tespit edilmeli; davacının kız kardeşi olan ...dan tarafından davalılar murisine yönelik açılan hizmet tespiti davasına ilişkin dosya ve dosyadaki tanık beyanları incelenmeli; dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler emniyet araştırması ve Kurumdan sorulmak suretiyle saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; işin niteliği nazara alınmalı, çelişkiler vaki olursa, usulünce giderilmeli; böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Kabule göre de;

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Kabule göre de;

a) 506 Sayılı Kanunun 60/G maddesi; malûllük, yaşlılık ve Ölüm sigortaları uygulanmasında 18 yaşından Önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaların., tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, ancak bu tarihten Önceki sürelerin prim ödeme gün sayısına dahil edileceği hükmünü içermekte olup, aynı Kanunun Geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan ve 05.02.1982 doğumlu olan davacı sigortalının; hizmet tespiti davasına konu 18 yaşını ikmal ettiği tarihten önceye ilişkin çalışma sürelerinin bu çevrede değerlendirilmesi gerektiğinin karar yerinde gösterilmemiş olması,

b) Mahkemece, 01.01.1999 – 01.07.2009 tarihleri arasında Ekim ile Nisan aylarında ayda 8 gün çalışma kabul edilerek fazlaya ilişkin kısım reddedilmiş olmasına rağmen, davalı işveren ve Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması ve yargılama giderinin kabul ve red oranına göre paylaştırılmamış olması,

Usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı nedenidir.

O hâlde, davalı işveren ve davalı Kurum avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı işverene iadesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8011, Karar No: 2023/5345, Tarih: 19.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/8011 E.  ,  2023/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1573 E., 2022/960 K.

KARAR : Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekili ile davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/86 E., 2022/24 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekili ile davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında; Burdur ili Bucak ilçesi Kargı köyü çalışma alanında bulunan 124 ada 143 parsel ... 650,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1995 yılından beri ...'un kullanımında olduğu, 124 ada 144 parsel ... 3.146,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 ... Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'un kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmişlerdir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazların kendi kullanımında olduğunu ileri sürerek kendi adına kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... cevap dilekçesinde; çekişmeli 124 ada 143 parsel ... taşınmazın 1998 yılından beri ..., 124 ada 144 parsel ... taşınmazın 1998 yılından beri ...'un kullanımında olduğunu, tarafların ortak murisi olan babalarının taşınmazların kullanım haklarını yazılı sözleşme ile kendilerine devrettiğini açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır.

2. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın Çevre ve Şehircilik Bakanlığına izafeten Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne yönlendirilmesi gerektiğini, taşınmazların Hazinenin özel mülkiyetinde olup 2/B şerhi olan bir taşınmaz olduğunu, zilyetlik iddiasına itibar edilemeyeceğini, taşınmazın orman niteliğini kaybetmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, orman sınırları dışına çıkarılsa dahi tapuda malik görünenler adına değil, tapuların Hazine adına çıkarılacağını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "dinlenen tüm tanıkların ortak beyanlarında dava konusu 143 parseli 4-5 yıldır kullandığını beyan ettikleri, tespit tarihinin 2018 yılı olduğu, davanın ise 2020 yılında açıldığı, dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporundaki parsel içerisinde dikili zeytin fidanlarının yaşlarının da tanık beyanlarını doğruladığı anlaşılmakla tüm dosya kapsamı itibariyle dava konusu ... ili ... ilçesi Kargı Köyü 124 ada 143 parsel ... taşınmazın davacı ... kullanımında olduğu" gerekçesiyle davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile dava konusu Burdur ili Bucak ilçesi Kargı Köyü 124 ada 143 parsel ... taşınmazın beyanlar hanesine 27.07.2017 tarihli 2/B madde tutanağı ile konulan şerhinin iptaline ve tapu sicilinin beyanlar hanesine "Bu parsel 2015 yılından itibaren İbrahim oğlu ...'un fiilen kullanımındadır" şerhinin yazılmasına, davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davanın davalı ... yönünden reddi kararını istinaf ettiklerini, mahkemenin delilleri yanlış takdir ettiğini ve hatalı bir karar verdiğini, tanıkların beyanları keşif esnasında öncelikle keşif aracının başında, keşif fotoğraflarından da görüleceği gibi keşif aracının hizasındaki çam ağacı baz alınarak alındığını, akabinde ise tanıkların refakate alınarak yer göstermeleri istendiğini, davacı tanığı Hanife Kurul'un beyanı alınırken 144 parsel ve 147 parsel arasındaki sınır boyunca yürümüş ve yürürken yürünen yol boyunca 147 parsele atıf yaparak kendilerinin olduğunu, eliyle de göstererek 144 parsele atıf yaparak "buralarda bizim hakkımız yoktur" diyerek de davalı ...'e ait olduğunu belirttiğini, tanığın bu beyanı kroki de A harfi ile gösterilen kısıma kadar olan bölüme ithafen söylendiğini, 144 parsel yönünden uyuşmazlık konusu kısmın kroki de A harfi ile gösterilen kısım olduğunu, tanığın kroki de A harfi ile gösterilen kısma geldiğinde ise "eski zeytin ağacının bir tanesi ...'a bir tanesi de bize aittir, bu zeytin ağacından itibaren ...'un hiçbir hakkı yoktur, bu zeytin ağacından itibaren eşim ...'ya aittir, büyük çam ağacı bize ait yerin içerisinde kalmaktadır. ..." diyerek belirttiğini, tanığın A harfi ile gösterilen kısma gelmeden önce yer göstermesi ile ilgili beyanını 144 parselin tamamı için konuşulmuş gibi yanlış ve hatalı yorumladığını, bilirkişi raporunun son sayfasında A alanı ile gösterilen kısımda 30-40 yaşlarında 2 adet çam ağacı, 25-30 yaşlarında 2 adet zeytin ağacı olduğunun görüldüğünü, tanıkların beyanında geçen eski zeytin ağaçları ve tanıkların belirttiği keşif aracının hizasındaki çam ağacının raporun eki olan 1 sayfa kroki de gösterildiğini, kroki üzerinden bakıldığında ve tanık beyanlarıyla kıyaslandığında dahi davacının A harfi ile gösterilen kısım yönünden davacının davasında haklı olduğunun görüleceğini, davalı ...'a yönelik olarak da davalarının sübut bulduğunu açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davacı vekili 21.07.2022 tarihli tedbir talepli dilekçesinde; davalı ...'un 143 parsel yönünden davanın davacı lehine sonuçlanmasına rağmen 143 parseldeki zeytin ağaçlarındaki davacının damlama-sulama borularını attığını, kestiğini ve davacının burayı fiilen kullanmasına engel olduğunu, olay üzerine Jandarma ekipleri gelerek tutanak tutulmuş olsa da davalının davacının bu parseli kullanmasına engel olduğunu, davacının yıllarca bakıp büyüttüğü ağaçlarının kurumak üzere olduğunu, davalılardan ...'un kesim talebi üzerine Orman İdaresinden yetkililerin gelerek 144 parsel içerisindeki çam ağaçlarının kesimini yapacaklarını söylediklerini, davalılardan ... aleyhine açılan davanın her ne kadar reddine karar verilmiş olsa da dosyanın istinaf aşamasında olduğunu, zilyetliğin tespit durumunun sonuçlanmadığını, yargılamanın devam ettiğini ileri sürerek davalıların dava konusu ettikleri bu kısımlara yaptığı müdahalenin önlenmesi için yargılama sonuna kadar dava konusu taşınmazların üzerine ihtiyati tedbir niteliğinde şerh verilmesini ve durumun ilgili kurumlara bildirilmesini 3091 ... taşınmaz mal zilyetliğine yapılan tecavüz ve müdahalelerin önlemesi hakkında yasal mevzuat hükümleri gereğince işlem yapılmasını, 144 parsel içindeki ağaç kesim işlemlerinin dava sonuna kadar tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

3. Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; hak düşürücü süre yönüyle itirazları olduğunu, kadastro tespiti sırasında davacı ...’un taşınmaz mahallinde olduğuna dair tutanaklarda imzası olduğunu, kadastro tahdit ve tespitinden haberi olmadığını söyleyemeyeceğini, mahkemece bu husus değerlendirilmeden usulden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın esasına girilmesinin yasalara aykırı olduğunu, keşif mahallinde dinlenen tanıkların da davalı ...’un bu taşınmazı uzun yıllardan beri kullandığını, babasının bu yeri taksim sözleşmesi ile davalıya bıraktığını kabul ettiklerini, İlk Derece Mahkemesinin eksik inceleme sonucu karar verdiğini, tanıklardan özellikle Bekir Kaymaz ve diğer tanıklar ile davalılar arasında Bucak Asliye Ceza Mahkemesinde devam eden ve Bucak Asliye Hukuk Mahkemesinde süregelen birçok dava dosyası olduğunu, tanıkların tarafsız olmalarının kabul edilemeyeceğini, tanıklıklarının hükme esas alınamayacağını, hem beyanlar hanesi, hem taksim sözleşmesi gibi yazılı ispat kuvveti olan deliller varken soyut ve tarafsız olamayan tanık beyanlarına dayanılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

4. Davalı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mevzuat hükümlerinden anlaşıldığı üzere tapu ve zilyetlik yolu ile ormandan yer kazanılmasının mümkün olmadığını, orman sınırları içindeki yerlere ait tapuların hukuki değeri bulunmadığından, bu yerlerin orman sınırları dışına çıkarılsa dahi tapuda malik görünenler adına değil, Hazine adına çıkarılacağını, Yargıtay İçtihatlarının da bu yönde olduğunu, taşınmazların hukuki nitelikleri belirlenmeden özel mülkiyete konu olmalarının söz konusu olmadığını, ne zaman itibarı ile zilyet olunduğunun nedenleriyle birlikte açıkça belirlenmesi gerektiğini, taşınmazın 6831 ... Kanun'un 2 nci maddesine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olmakla özel mülkiyete konu olamayacağını, bu tür taşınmazların zilyetlik, tapu ve vergi kaydı ile kazanılamayacağını, davacı tarafın kullanıma dair hak sahipliğini ispat edemediğinden davanın reddinin gerektiğini açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "Her ne kadar dava açıldığı tarihte taşınmazlar Hazine adına kayıtlı ise de, UYAP sistemine bağlı TAKBİS sisteminden alınan güncel tapu kayıtlarına göre yargılama sırasında 14/01/2022 ve 02/02/2022 tarihlerinde çekişmeli taşınmazların 6292 ... Kanun uyarınca şerh sahibi davalılara satılarak Hazine'nin mülkiyetinden çıktığı, 3402 ... Kanun'un Ek-4. maddesi ve 6292 ... Kanun'un amacı göz önüne alındığında, beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemli davaların, Hazinenin tapu maliki olduğu taşınmazlar hakkında açılabileceğinin kabulü gerektiği, taşınmaz Hazine mülkiyetinden çıktıktan sonra taşınmazların 3. şahıslar adına tapuya tescil edilmesi nedeniyle artık şerhe yönelik davanın dinlenme olanağının kalmadığı, hal böyle olunca; Mahkemece, her iki taşınmaz yönünden davanın reddine (Yargıtay 16. Hukuk Dairesi 31/05/2021 tarih 2021/3283-4530 Esas-Karar) karar verilmesi gerekirken taşınmazlardan biri hakkında şerh kararı verilmesinin isabetsiz olduğu, davacı tarafın karar tarihinden sonra ilk derece mahkemesine hitaben yazdığı dilekçe ile dava konusu taşınmazlara ilişkin müdahalenin önlenmesi niteliğinde tedbir kararı verilmesini talep ettiği ve ilk derece mahkemesi tarafından talebin istinaf aşamasında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş ise de Dairemize hitaben yazılan harcı yatırılmış usulüne uygun bir tedbir talebi bulunmadığından bu talep hakkında da karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı ... Kurtul vekili ile davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar