muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3480, Karar No: 2012/8006, Tarih: 26.06.2012

Somut olaya gelince; mahkemece, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Keza mahallinde keşif yapılarak satım akdine konu olan taşınmazlar bakımından akitteki değerler ile gerçek değerler arasında fark olup olmadığı, yine bakım akdine konu olan taşınmazlar yönünden de taşınmazların tereke içerisindeki oranları belirlenmediği gibi, miras bırakanın başka mal varlığı olup olmadığı da araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesin inceleme ve araştırma yapılması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere  hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 26.06.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22731, Karar No: 2007/23065, Tarih: 06.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/22731 E.  ,  2007/23065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2007

1- Kararın davalıya tebliğine ilişkin belge varsa eklenmesi,

2- Temyiz dilekçesinin yargıç havalesi olan aslı varsa bunun gönderilmesi, yoksa temyiz defterine kayıt tarihinin saptanarak bildirilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE, 06.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14365, Karar No: 2022/10332, Tarih: 30.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14365 E.  ,  2022/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen doğrudan 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Çalınan ziynet eşyalarının değeri gözetilerek, hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Suç tarihinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükümde, erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin koşulları oluştuğu hâlde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suç tarihinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında, nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde, zarar giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına olanak olmadıığı, ancak TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen ertelemenin koşulları oluştuğu hâlde, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan kurumun uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının korunmasına, 30/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4672, Karar No: 2009/9241, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4672 E.  ,  2009/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2008 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2008 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce münavebeye alınan ürünlerin İl Tarım Müdürlüğünce (kuru-sulu ayrımı da yapılmadan) gönderilen 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının (dava tarihine endekslenerek) alınması ve buna göre bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu durumda 2008 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu gözetilerek İl Tarım Müdürlüğünden kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bundan ayrı olmak üzere yargılama sırasında vekille temsil edilen davacı ve davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3034, Karar No: 2016/3295, Tarih: 16.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3034 E.  ,  2016/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 19.10.2015 tarihli direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece, ... bölgesinde turizm sezonunun Nisan başı gibi başladığı, Ekim ayı sonuna kadar devam ettiği, bölgede bulunan otellerin kışın müşteri sayısının azalması nedeniyle çalışan bir kısım personelin iş akdi askıya alabildiği, sezon sonunda iş akdinin askıya alınmasının işçi açısından haklı neden oluşturmayacağı ancak davacının davalıya ait otelde çalıştığı sürelerin incelenmesinde özellikle 01/04/2007 tarihinden sonra iş akdinin askıya alınma tarihlerinin sezon başlangıç ve bitiş tarihleri ile örtüşmediği, çok kısa süreli aralıklar için davacının iş aktinin askıya alındığı, askı tarihleri ve süreleri dikkate alındığında askı işlemi için makul bir sebebin bulunmadığı, davacının daha önceki yıllarda sezonla bağlantısı olmayan askı işlemine muvafakat etmiş olmasının bundan sonraki yıllar için askı işlemini haklı ve işçi için de kabul edilmesi zorunlu bir hale getirmediği, bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebi haklı, davacının çalışmasının mevsimlik iş kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığı ve yıllık ücretli izin alacak talebinin de kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 22.05.2015 tarih ve 2014/17841 Esas 2015/9764 Karar sayılı kararı ile, 2...Somut olayda; davacı dosya içerisinde bulunan SGK hizmet cetveline göre işyerinde mevsimlik işçi olarak 08.05.2005- 12.10.2005, 01.04.2006- 19.11.2006, 01.04.2007- 01.12.2007, 01.01.2008- 25.11.2008, 03.01.2009- 09.12.2009, 05.01.2010- 07.11.2010, 05.12.2010- 29.11.2011 tarihleri arasında çalışmıştır. Davalı işverence her yıl olduğu gibi iş akdi 29.11.2011 tarihinde askıya alınmış, 01.05.2011 tarihinde mevsim başında işe başlayıp başlamayacağının bildirilmesi istenmiş, davacı dava dilekçesi ile iş akdinin askıya alınmasına rıza göstermediği için davalı tarafça akdin feshi anlamını taşıdığını iddia ederek haksız fesih nedeniyle kıdem tazminatı talep etmiştir. Mevsimlik olarak çalışan davacı işçinin iş akdinin mevsim sonu askıya alınması işlemi yerinde olmakla, askıya alınma işlemini kabul etmeyen davacının iş akdini kendi feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “... Bilindiği üzere ... bölgesinde turizm sezonu Nisan başı gibi başlamakta, Ekim ayı sonuna kadar sezon devam etmektedir. Bölgede bulunan oteller kışın müşteri sayısının azalması nedeniyle çalışan bir kısım personelin iş aktini askıya alabilmektedirler. Sezon sonunda iş aktinin askıya alınması işçi açısından haklı neden oluşturmaz ise de davacının davalıya ait otelde çalıştığı sürelerin incelenmesinde özellikle 01/04/2007 tarihinden sonra iş aktinin askıya alınma tarihlerinin sezon başlangıç ve bitiş tarihleri ile örtüşmediği, çok kısa süreli aralıklar için davacının iş aktinin askıya alındığı, tespit edilmiştir. Askı tarihleri ve süreleri dikkate alındığında askı işlemi için makul bir sebebin bulunmadığı açıktır. Davacının daha önceki yıllarda sezonla bağlantısı olmayan askı işlemine muvafakat etmiş olması bundan sonraki yıllar için askı işlemini haklı ve işçi için de kabul edilmesi zorunlu bir hale getirdiği kabul edilemez.

Davacının iş aktinin askıya alınmasının davacının mevsimlik çalışmasıyla ilgili olduğu, kabul edilse bile davacının önceki sezonlarda iş akdi 2007 yılından itibaren sadece 1-1,5 ay kadar askıya alınmış olup, son dört yılda Aralık ayında, en geç ocak ayının başında işe başlatıldığı görülmektedir. Oysa davacıya gönderilen 01/12/2011 tarihli noter ihtarnamesinde yeni sezonda tekrar iş başı yapmak için Mart ayının ilk 7 günü içerisinde yazılı çağrı yapılacağı bildirilmiş olup, 07/03/2012 tarihli Personel müdürü ... imzalı belgede de iş başı tarihi olarak 01/05/2012 tarihi belirlenmiştir. Davacının önceki sezonlarda işe başlatma tarihleri dikkate alındığında davacı işçi önceki sezonlardan farklı olarak çok daha uzun bir süre askı işlemini kabul etmek zorunda değildir. İşveren önceki sezonlardaki askı sürelerini istikrarlı bir şekilde devam ettirmelidir. Bazı sezonlar bir ay bazı sezonlar ise beş ay askı işlemi uygulaması işçi de belirsizlik ve güvensizlik yaratır. Geçimini ücreti ile sağlayan ve çoğu zaman başka bir geliri de bulunmayan işçinin, önceki sezonlarda en fazla 1,5 ay kadar askı işlemi uygulanmışken son dönemdeki sezonda 5 ay gibi öncekinin üç katı kadar bir süre ücretsiz olarak askıda kalması beklenemez. Somut olay açısından davacının mevsim sonu askıya alınma işleminin yerinde olduğu kabul edilse dahi önceki uygulamasından farklı olarak makul askı süresini aşan ve davacı işçi için beklenen makul süre içerisinde çağrı tebligatı göndermeyen işveren tarafından iş akdinin feshedildiğinin kabulü gerekir.

Tüm bu nedenlerle mahkememizin önceki kararında direnilmesine ve davacının kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınmasına karar vermek gerekmiştir. “ gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Tüm bu nedenlerle mahkememizin önceki kararında direnilmesine ve davacının kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınmasına karar vermek gerekmiştir. “ gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Mahkeme kararındaki direnme gerekçeleri dikkate alındığında Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/988, Karar No: 2018/5316, Tarih: 15.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/988 E.  ,  2018/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ret kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davacının istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesinin kararını kaldırarak " Davacının durumunun 690 sayılı KHK. nin 56. maddesi ile değişik 685 sayılı KHK. nin Geçici 1/3. maddesi kapsamına girdiği " gerekçesi ile;

" Dava konusu talep hakkında yargı mercilerince karar verilmesine yer olmadığına,

Dava konusu talep hakkında inceleme yapılarak karar verilmek üzere dava dosyasının ... Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonuna gönderilmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine " karar verilmiştir.

Davacı vekili bu karara karşı " maddi hata yapıldığı " gerekçesi ile tekrar Bölge Adliye Mahkemesine başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davacı vekilinin başvurusunu kabul ederek " Dosyanın ... Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonuna gönderilmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine " ilişkin kararını kaldırmış, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesini düzelterek " davanın reddine " karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi' nin kararı taraflar vekillerince temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile davacının iş sözleşmesinin 667 sayılı KHK’ya dayalı feshedilmemesine rağmen temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde feshin 667 sayılı sayılı KHK’sı uyarınca yapıldığı açıklanmasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın 6100 sayılı HMK’nun 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 15/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19258, Karar No: 2018/1580, Tarih: 08.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19258 E.  ,  2018/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu..... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 101 ada 647, 828 ve 113 ada 96 parsel sayılı 5.207.39; 21.349.16 ve 8.543,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 101 ada 647 ve 113 ada 96 parseller irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniye ... adına tespit ve tescil edildikten sonra 2010 yılında kayden satılarak davalılardan ... adına tescil edilmiş; 101 ada 828 parsel sayılı taşınmaz ise hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle... adına tespit ve tescil edildikten sonra 21.08. 2013 tarihinde pay satışı nedeniyle neticeten 1/3 paylarla, ....r’ler adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı ...; çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak miras payı oranında tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; temyiz konusu çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline ve hükümde gösterilen paylarla davacı ve tapu maliki davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar .... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazların tarafların ortak murisi ...'den kaldığının tüm tarafların kabulünde bulunduğu; davalı tarafça dayanılan ve taraflar arasında yapılan miras payının devrini içerir sözleşmede belirtilen miktarın, davalı tarafça, davacıya ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Davalı tarafın dayandığı ve kadastro tespitinden önce düzenlenen 10.05.2004 tarihli harici senede dayanmış; davacı taraf ise senet içeriğinde yazılı bedelin ödenmediğini savunmuştur. Anılan senet içeriğinde; davacı ...’ün, muris ... Bozdemir’den kendisine intikal eden hak ve hisselerini davalı tarafa sattığı ve paranın nakten ve peşin olarak alındığı yazılı olup zilyetliğin de devredildiği anlaşılmaktadır. Bu devir sonucunda, davacının çekişmeli taşınmazlarda miras yoluyla gelen ayni bir hakkının kalmadığının anlaşılmasına, taraflar arasında kararlaştırılan bedelin ödenmemesinin davacı tarafa yalnızca alacak davası açma hakkı sağlayacağına ve bu husus da ayrı bir davanın konusu olduğuna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26086, Karar No: 2014/20952, Tarih: 16.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26086 E.  ,  2014/20952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunulması nedeniyle eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 13.09.2013 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu, yokluğunda verilen hükmün sanığın bildirdiği son adresinde, eşine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın geçerli bir mazeret sunamadığı ve eski hale getirme isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 15.02.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18.09.2013 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme istemi ile temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7296, Karar No: 2010/3199, Tarih: 22.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7296 E.  ,  2010/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalının etkili eylemi nedeniyle yaralandığını ve çalışamadığını; ayrıca, yaralanması nedeniyle tedavi harcamaları yaptığını belirten davacı; uğradığı maddi zararın da davalıdan alınmasını istemiştir. Yerel mahkemece, kanıtlanmadığı gerekçesiyle maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Burada yargıca verilen bir yetkinin ötesinde bir görevin de bulunduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının etkili eylemi nedeniyle yaralandığı anlaşılan davacının, geçici iş göremezlik süresinin bu konuda uzman bir bilirkişiden alınacak rapor ile belirlenerek, asgari ücret tutarı üzerinden bu yöndeki zarar kapsamının belirlenmesi gerekir.

Diğer yandan, yaralanma nedeniyle tedavi gideri yapılması yaşamın olağan akışına uygun olup tüm giderlerin belgelenmesi de beklenemez. Yaralanmanın gerektirdiği belgelendirilemeyen tedavi giderleri yönünden bilirkişi incelemesi yapılarak, bu zararın da kapsamı belirlenmeli, bu yöntemle zarar tutarının belirlenememesi durumunda ise Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutar, belgelendirilemeyen tedavi gideri olarak kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.