muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7714, Karar No: 2021/21925, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7714 E.  ,  2021/21925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, gerekmediği halde suça sürüklenen çocuğa tebliği üzerine suça sürüklenen çocuk tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuğa yapılan tebliğin ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, 09/06/2016 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 17/06/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun süresinde bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1265, Karar No: 2021/3547, Tarih: 23.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1265 E.  ,  2021/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2020/102 Esas, 2019/1745 Karar sayılı 06.02.2020 tarihli kararıyla, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakan babaları ...’ın 7791 ada 1 parsel sayılı taşınmazını davalılara yarı yarıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davalı ...’nün eşinin altınları ve kendi birikimleri ile taşınmazı tarla vasfıyla satın alıp, almış olduğu eğitim ve gelenek görenekler nedeniyle babasının isteğine karşı gelmeyerek mirasbırakan adına tescil ettirdiğini, daha sonra iki kardeş taşınmaz üzerine bina inşa edip orada yaşamaya başladıklarını, taşınmazın edinilmesinde ve binanın yapımında başka kimsenin bir katkısının olmadığını, mirasbırakanın tüm bakımını üstlendiklerini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2020/102 Esas, 2019/1745 Karar sayılı 06.02.2020 tarihli kararıyla, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1956 doğumlu davalı ...'nün çekişme konusu taşınmazın geldisi 122 parsel sayılı taşınmazı 22.07.1987 tarihinde dava dışı Kamil'den 400.000,00 TL bedelle edinip 05.04.1989 tarihinde 500.000,00 TL bedelle mirasbırakan ...'a devrettiği, taşınmazın 07.09.2004 tarihli imar uygulması neticesinde 7791 ada 1 parsel (149,08m2, arsa) olduğu, mirasırakanın taşınmazın intifa hakkını kendi üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 13.03.2007 tarihinde davalılara yarı yarıya 7.500,00 TL bedelle satış suretiyle temlik ettiği, üzerinde zemin+2 katlı betonarme bina bulunan taşınmazın değerinin 13.03.2007 tarihinde 35.162,76 TL, dava tarihinde ise 461.545,60 TL olduğunun keşfen saptandığı, 1937 doğumlu mirasbırakanın 13.08.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak çocukları; davanın tarafları ile dava dışı Şerife, Bahriye ve ...'nin kaldığı anlaşılmaktadır.

ilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamı ile taşınmazı gerçekte mirasbırakanın satın alıp davalı ... adına tescil ettirdiği, sonradan ...'nün kardeşlerine payını vermeyeceğini düşünerek taşınmazı kendi adına devralıp bir müddet sonra da oğulları olan davalılara temlik ettiği, mirasbırakanın asıl amacının erkek çocuklarını kızlarına yeğlemek olup muris muvazaasının bu şekilde gerçekleştirildiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1 maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 HMK'nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26997, Karar No: 2015/25657, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26997 E.  ,  2015/25657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20230, Karar No: 2016/846, Tarih: 21.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20230 E.  ,  2016/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 134 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dairemizce taşınmazın değerlendirilmesinde esas alınan bilirkişi raporunda birinci yıl buğday, ikinci yıl taze fasulye ve beş yıl çilek münavebesi yönünden bozma yapılmadığı halde münavebe planı değiştirilerek birinci yıl taze fasulye ve beş yıl çilek münavebesine göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın sulu arazi olması nedeniyle üretim gideri cetvelinde yer alan sulama giderinin masraflardan düşülmemesi gerektiği halde üretim giderleri içerisindeki masrafları düşen bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının sayısı, cinsi ve yaşına göre gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden ve gerektiğinde çevrede bulununan ilgili kuruluşlardan (...Müdürlüğü'nden) 2012 yılı rayiç değerleri sorularak buna göre değerlendirme yapılması gerekirken, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nden gelen cevap yazısında ağaç değerleri ile ilgili bir bilgiye rastlanmadığı gerekçesiyle bozma öncesi ağaç bedelini aynen alan denetime elverişsiz rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13483, Karar No: 2017/7501, Tarih: 06.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13483 E.  ,  2017/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 21.04.2017 tarih ve 2017/394 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.05.2017 tarih ve KYB-2017/29294 sayılı ihbarname ile;

Bedelsiz senedi kullanma, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/05/2015 tarihli ve 2014/52905 soruşturma, 2015/44249 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/06/2015 tarihli ve 2015/2416 değişik iş sayılı kararını müteakip, müşteki ... tarafından, tehdit,resmi belgede sahtecilik ve tefecilik suçlamalarını da içeren önceki şikayet konuları ile aynı mahiyetteki 11/06/2015 tarihli dilekçe ile yeniden yapılan başvuru üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan 2015/86840 sayılı soruşturma neticesinde, şüpheliler ...,..... ve ... haklarında tehdit ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/86840 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/08/2015 tarihli ve 2015/2964 değişik iş sayılı kararı sonrasında, tefecilik suçundan verilen 21/07/2015 tarihli ve 2015/86840 soruşturma, 2015/63859 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına müşteki vekilince 17/08/2015 havale tarihli dilekçe ile itiraz edilmesi üzerine, mercii Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından 01/10/2015 tarihli ve 2015/3183 değişik iş sayılı karar ile sehven 13/07/2015 tarihli ve 2015/86840 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesini müteakip, savcılık tarafından tefecilik suçu yönünden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın değerlendirilmesi amacıyla talepte bulunulması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/86840 soruşturma, 2015/63859 karar sayılı dosyada verilen tüm kovuşturmaya yer olmadığına ve ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların kaldırılmasına ilişkin Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2015 tarihli ve 2015/4020 değişik iş sayılı kararı ile;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığın 13/07/2015 tarihli ve 2015/86840 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/08/2015 tarihli ve 2015/2964 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozma incelemesi neticesinde Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 14/06/2016 tarihli ilamı ile bozulması üzerine, şüpheliler hakkında 2015/3183 ve 2015/4020 değişik iş sayılı kararlar doğrultusunda tehdit, dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından kamu davası açılması için dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2016 tarihli ve 2015/4020 değişik iş sayılı ek kararının,

"Şüpheliler hakkında resmi belgede sahtecilik yönünden verilen 13/07/2015 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın eksik soruşturma yapıldığından bahisle kaldırılmasına ilişkin Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/2964 değişik iş sayılı kararının bozulmasına dair Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 14/06/2016 tarihli ilamı doğrultusunda, mercii tarafından daha önce aynı konuda verilmiş kesin nitelikte mercii kararı bulunduğu dikkate alınarak karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin; müşteki vekilinin 17/08/2015 havale tarihli itiraz dilekçesinin, şüpheliler hakkında tefecilik suçundan yürütülen soruşturma neticesinde verilen 2015/86840 soruşturma, 2015/63859 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik olduğu hâlde, mercii tarafından şüpheliler hakkında tefecilik, dolandırıcılık, tehdit, hakaret ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açılması amacıyla 2015/86840 sayılı soruşturma dosyasında verilen tüm ek kovuşturmaya yer olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların kaldırılmasına dair karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.07.2015 tarih ve 2016/2015/86840 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile 21.07.2015 tarih ve 2015/86840 soruşturma-2015/63859 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara yönelik itirazlar neticesinde, 2015/86840 sayılı soruşturma dosyası kapsamında verilen tüm ek kovuşturmaya yer olmadığına ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların kaldırılmasına dair, mercii Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.10.2015 tarih ve 2015/3183 D.İş, 13.11.2015 tarih ve 2015/4020 D.İş ve 06.12.2016 tarih ve 2015/4020 D.İş sayılı kararlarının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18457, Karar No: 2011/1080, Tarih: 21.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/18457 E.  ,  2011/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : ...: Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine,, ...: Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine,, ...: Yüklenen suç açısından sanığın kast veya taksirinin bulunmaması nedeniyle beraatine.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi Olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 08.08.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14624, Karar No: 2023/1152, Tarih: 14.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14624 E.  ,  2023/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3001 E., 2022/2260 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 06.09.2018

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/488 E., 2022/157 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum sigortalısı ...'nın 17.06.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda vefat ettiği, kurum sigortalısı hak sahiplerine bağladığı gelirlere ait ilk peşin sermaye değeri 148.402,29 TL ve tedavi giderleri 8.279,31 TL toplam 156.68160 TL nin ödendiği, 06.11.2017 tarihli SGK müfettişi inceleme raporunda davalının kusurlu bulunduğu, 5510 sayılı Kanun madde 21/1 göre iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalının sağlığını koruma iş güvenliği ile ilgili hükümlere aykırı hareketi sonucu meydana gelirse, Kuramca sigortalıya veya hak sahibi kimselere yapılan ve ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri toplamı sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olarak işverene ödettirileceğinden şimdilik 11.000 TL talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili şirketin kusuru bulunmadığını, kaza tespit tutanağı, kolluk evrakları ve tanık beyanlarına göre sigortalının gelen sesler üzerine elinde bulunan sigara ile tankerin kapaklarını açtığını, böyle bir görevi bulunmayan sigortalının olayda tam kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile BAM kararı sonrasında yapılan yargılamada davalı vekilince dava konusu borç için yapılandırma başvurusunda bulunulduğu belirtilmiş olup, davacı kurum ile yapılan yazışmalarda davalı şirketin 7256 sayılı Kanun kapsamında borcunu yapılandırdığı ve taksitlerini düzenli ödediği, yapılandırma ile davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemece yapılandırma kapsamında tüm borcun bitmesinin beklenilmesi gerektiğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığına karar verilmesinin hatalı olduğunu ve Kurum lehine vekalet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılandırma kanunu çerçevesinde borcun ödenmiş olması, yapılandırmanın karşılıklı anlaşmayı içermesi, davacı Kurumun yapılandırmayı kabul ederek alacağın tamamını belirlemesi, 7256 sayılı Kanun'un ortak hükümler başlıklı 3 üncü maddesinin 13/a fıkrasının son kısmındaki “Borçlularca, bu kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere davadan vazgeçilmesi halinde idarece de ihtilaflar sürdürülmez” ibaresi karşısında, Kurumun ihtilafı sürdürememesi ile aynı maddenin 13/ç fıkrasının “Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz.” hükmüne amir olmasına göre, bir nevi yapılandırma başvurusunun kabul edilmesi sonucu tarafların sulh olduğu anlaşılmakla davanın konusuz kaldığına ilişkin mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olduğundan davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; müvekkil Kurumun yaptığı takiplerin, yapılandırma kapsamında tüm borcun bitmesinin beklenilmesi gerektiğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığına karar verilmesinin hatalı olduğunu ve Kurum lehine vekalet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesi hükümleridir.