muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4509, Karar No: 2024/2633, Tarih: 30.09.2024

Şeklindeki sonraki tarihli düzenleme ile borçlunun haciz yapılmasına muvafakat edilebileceğini düzenle İİK 83-a ile birlikte değerlendirildiğinde, emekli maaşına ancak borç doğduktan sonra ve borçlunun muvafakati ile haciz konulabileceği açıkça anlaşılmakta olup, borç doğmadan önce verilen muvafakatların emredici şekilde geçersiz olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

6. Öte yandan, bu hükümler olmasaydı bile TBK 20 vd. maddelerindeki “Genel İşlem Koşulu”, TKHK’nın 5. Maddesi uyarınca da, önceden bilgilendirme yapılmaksızın, çok sayıdaki seri sözleşmeye konulacak genel işlem koşulu mahiyetindeki tüketici aleyhine hükümlerin geçersiz olacağı düzenlemesi karşısında da emekli maaşı üzerine haciz ve blokaj konulmasına izin veren hükümler de geçersiz kabul edilmelidir.

7. Yargıtay’ın önceki içtihatları da emekli maaşları üzerine haciz ve blokaj konulmasına dair sözleşmelerin geçersiz olduğuna dair çok sayıda içtihatları bulunmaktadır.

Bu meyanda Y HGK’nın;

“25. Neticeten yukarıda anılan sözleşmelerin imzalanması sırasında davalı bankaya, anılan sözleşmelerden doğan mevcut ve müstakbel borçların teminatı olarak davacının banka nezdindeki maaş hesaplarından bloke, rehin, hapis, virman ve mahsup işlemleri suretiyle alacağını tahsil yetkisini veren sözleşme hükümleri, İİK’nın 83/a maddesi gereğince geçerli değildir. Bu sebeple mahkemece, davalı banka tarafından davacının maaş hesaplarına bloke konulmasının hukukî dayanağı bulunmadığı gibi geçersiz sözleşme hükümlerine dayalı ve İİK’nın 83. maddesine aykırı bir şekilde tahsil edilen meblağın davacıya iadesi gerektiği nazara alınarak yapılacak değerlendirme sonucu hâsıl olan sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.” (YHGK’nın 0.02.2022 tarih ve 2019/11-565 E. - 2022/108 K.)

Şeklindeki emsal içtihadına atıfla yetinmekteyiz.Anılan nedenlerle davanın reddine dair yerel mahkeme kararını onayan Daire çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/3324, Karar No: 2012/2128, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3324 E.  ,  2012/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 108 ada 13 parsel sayılı 2098,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla iki ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın öncesinin davalının kök miras bırakanı ...' den kaldığı ve paylaşma sonucu davalının babası ...'e, O'nun da bağışı ile davalıya geçtiği ve halen de zilyet olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Davalı taraf yargılama sırasında tapu kaydına ve 1978/132 Esas, 1981/165 Karar sayılı dava dosyasına dayanmıştır. Sözü edilen dosyanın fotokopi örneğinden davacı ...'ın, davalının babası ... aleyhine açtığı elatmanın önlenmesi davasının her iki tarafın da tapu kaydında paydaş olması nedeniyle reddine karar verildiği ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin ilamı ile onandığı anlaşılmıştır. Her ne kadar keşif sırasında davalının dayandığı 1978 tarih 41 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak uymadığı sonucuna varılmış ise de kayıt uygulaması yeterli olmadığı gibi Asliye Hukuk Mahkemesi kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamış; kesinleşmiş ise ilamın haritası, kadastro haritası ile çakıştırılıp taşınmazın sözü edilen ilam kapsamında kalıp kalmadığı da belirlenmemiştir. Tapu kaydı lehe olduğu gibi aleyhe de delil olabilir. Hal böyle olunca yeniden mahallinde keşif yapılarak tapu kayıtları tesislerinden itibaren ve tüm tedavülleri ile getirtilerek sözü edilen ilamın haritası gereği gibi zemine uygulanmalı, taraflar arasında mirasçılık ilişkisi bulunup bulunmadığı belirlenmeli, taşınmazın bu ilam kapsamında kalması halinde ilamın kesinleştiği tarihten sonra kadastro tespitinden önce taraflar arasında geçerli bir paylaşma yapılıp yapılmadığı yöntemine uygun şekilde araştırmalı, bundan sonra tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1129, Karar No: 2022/3313, Tarih: 07.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1129 E.  ,  2022/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6569, Karar No: 2010/4422, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6569 E.  ,  2010/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit- istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 01.09.2006-06.11.2006 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kış sezonu konfeksiyon sözleşmesi imzalandığını,davalının otelinde davacının müşterilerinin planlanan konaklamaları için verilen çeklerden konaklamaların tamamen gerçekleşmemesi nedeniyle 30.11.2006 keşide tarihli 20.000 YTL bedelli çekin 11.500 YTL’lık kısmından dolayı davalılara borçlu olunmadığının tespitine, 51.500 YTL cezai şart alacağı, 8.951.00 YTL yargılama gideri ve icra takibi nedeniyle dava dışı şirkete ödenen 11.500 YTL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda taraflar arasındaki sözleşmenin 2.maddesine göre 06.11.2006 tarihinde sona erdiği ancak bu tarihten sonra fiilen ticari ilişkinin devam ettiği, davacının sözleşmenin 14.maddesinde belirtilen cezai şart ve tazminat alacağı talebini saklı tutmadığından talepte bulunamayacağı gerekçesiyle,davaya konu 30.11.2006 keşide tarihli 20.000 YTL bedelli çekin 11.500 YTL’lık kısmından dolayı davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine, bu çekten dolayı dava dışı şirkete 11.500 YTL ödendiğinden bu miktarın 07.12.2006 ödeme tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen avans faizi ile birlikte tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 14.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2007, Karar No: 2021/2644, Tarih: 13.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/2007 E.  ,  2021/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

..., ...),

21.03.2017 (...)

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine sanık ...'ın örgüte müzahir gazeteyi takip etmesi, ayrıca örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açıp işlem yaptığı yönünde delil bulunmayan sanık ...'nın Bank Asya hesabındaki rutin işlemleri ve çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6225, Karar No: 2011/795, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6225 E.  ,  2011/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten tıbbi malzeme satın alan davalının, fatura bedelini ödemediği gibi alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına göre takibe konu faturanın her iki tarafın defterlerinde kayıtlı olduğu, davalının ödeme belgesi sunmadığı ve borcun ödendiğine ilişkin başka iddiada da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında alınan 23.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda, davalı şirketin takipten sonra davadan önce 20.03.2008 tarihinde banka havalesi ile davacıya 7.636.95.-TL ödeme yaptığı ve bu ödemenin takip konusu 09.08.2007 tarihli 3.400,33.-TL tutarındaki fatura bedelini de kapsadığı belirtilmiş ve davacı vekili son celse bu rapora bir diyeceği olmadığını bildirmiştir. Bu durumda mahkemece belirtilen ödeme üzerinde durulup, davadan önce yapılan ödemeler yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.01.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.01.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemece bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum. 27.01.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/18885, Karar No: 2013/21386, Tarih: 30.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/18885 E.  ,  2013/21386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Malın alınması veya verilmesini temin için zilyetin üzerinde cebir ve tehdit kullanılmaktadır. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamakta ve bu durumda failin malı doğrudan alması söz konusudur. Yani mağdur malı teslim etmektedir. Yani fail mal sahibinin malı dilediği şekilde kullana bilme olanağından fiilen yoksun bırakıp mal edinme ve/ veya maldan yararlanma kastı ile hareket etmektedir. Manevi unsur mal edinme, faydalanma kastıdır. Failin haksız sahiplenme düşüncesi içinde başkasına ait olduğunu bildiği bir maldan yararlanmak niyetinde bulunma halinde ise özel kastı da gerçekleşmiş olacaktır. Cebir, tehdit (şiddet) maldan faydalanmak için eğilse yani başka maksat için kullanılmış ise yağma suçu oluşmaz.

Bilindiği üzere subjektif sorumluluğun ilk şekli olan kast 5237 sayılı TCK.nun 21.maddesinde yer almıştır. Kast, suçun maddi unsurlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesi olarak tanımlanmıştır. O halde bilme ve isteme kastın unsurlarıdır. Kast kişi ile işlediği suçun maddi unsurları arasında psikolojik bağı da ifade etmektedir. Hareket ve kast birlikte olmalıdır. Failin iç dünyasını ilgilendiren kast; failin olay öncesi iç dünyasını, olay sırası veya olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenebilir. Sanığı harekete geçiren etken saik psişik olgunun irade aşamasıdır. Sosyal ilişkilerin ve dışa vurmuş hareketlerin disiplini olan hukuk, ceza normunun ihlaline etki yapmadıkça failin zihni ve ruhi durumu ile uğraşmaz. Suçun işlendiği zaman failin öngörü ve irade ile hareket etmiş olması yeterlidir. Failin iç dünyasını ilgilendiren kastın niteliğini belirlemeyi bilmesi için dış dünyaya yansıyan davranışlardan hareketle sonuç çıkarmak olanaklıdır. Bu bağlamda failin olay öncesi, olay sırasında ve olay sonrası davranışları kastın belirlenmesinde ölçü alınır. Kişilerin içinde bulundukları psikiyatrik koşullarda yaşamlarının her alanında oransız endişe duymalarına neden olmaktadır. Çevresel bazı faktörler insanı modellemekte, suç korkusu da bundan nasibini almaktadır. Toplumdaki şiddet eylemleri de genel güvensizlik duygusunu etkilediği de bir gerçektir. Suç; ceza müeyyidesi ile yasaklanan bir haksız fiildir. Hukuka aykırılığın özelliği, unsurlar, tipiklik ve ceza müeyyidesidir. Kanundan kaynaklanan her hangi bir hukuka aykırılık nedeni bulunmadığında failin yöneldiği amacı dikkate alınarak fiilin hukuka aykırılığı konusunda bir sonuca ulaşılabilir. Hukuka aykırılık salt biçime indirgenemez. İhlal olunan normun amacı asıldır. Ceza adalet sistemi suç korkusunun ekonomik, sosyal mahiyetini azaltma suçluyu cezalandırmak aynı kişideki insanı da kazanmak olduğu gerçeği dikkate alınmalıdır.

Ayrıca hakim dosyaya yansıyan iddia, savunma ve delilleri değerlendirerek olayın gerçekte nasıl olduğunu saptar. Öncelikle eylemin bir suç teşkil edip etmediğini; ediyor ise uygulanacak normu belirler.

Hal böyle olunca;

Ayrıca hakim dosyaya yansıyan iddia, savunma ve delilleri değerlendirerek olayın gerçekte nasıl olduğunu saptar. Öncelikle eylemin bir suç teşkil edip etmediğini; ediyor ise uygulanacak normu belirler.

Hal böyle olunca;

Olay tarihinde mağdurun, babasının işletmekte olduğu Akhisar Devlet Hastanesi kantininde babasına yardım etmek için çalıştığı, sanığın tanık Mehmet Eren Uluğ ile birlikte kantinin bahçesine gelip masalardan birine oturup iki adet çay ve su siparişi yaptıkları, bir süre oturduktan sonra adı geçen tanığın masadan kalkıp gittiği, sanığın hesabı ödemek için mağduru çağırdığı, mağdurun 2,5.-TL borcunun olduğunu söylemesi üzerine sanığın tamam diyerek ayağa kalkıp, kafası eğik bir şekilde mağdurun yakınına yaklaşıp elini iç cebine atıp, bir anda bıçağı çıkarıp mağdurun yüzüne bakmadan ve hiçbir şey söylemeden karın bölgesine doğru bir defa saplayıp mağduru hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı; sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadede; çay siparişi verdikten sonra iki çayın ücretini vermek amacıyla mağdura 200.-TL verdiğini, daha sonra mağdurun elindeki ekmek bıçağı ile gelerek kendisine bıçak salladığını ifade etmesine karşın kovuşturma aşamasında bu sefer, olay gecesi çok alkol ve uyuşturucu içeren hap aldığını sabah ayılmak için arkadaşı ile çay ocağına oturup çay içtikten sonra kendisine doğru gelen şahsın bıçak çıkararak kendisini bıçaklamak istediğini zannederek belinde bulunan bıçağı çıkarıp mağdura doğru salladığını mağdura 200.-TL vermediğini olay anında çok alkollü olduğunu, belirttiği, tarafların önceye dayalı bir husumetlerinin bulunmadığı, sanığın Akhisar merkezde Tuhafiye üzerine iş yerinin bulunduğu ve düzenli gelirinin olduğunun anlaşılması karşısında; olay anındaki tüm koşullar ile sanığın sarf ettiği sözcükler ve/veya hareketler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, suç tarihinde önce ekonomik olarak geliri bulunan ve sabıkasız olan sanığın içtiği çayın çok düşük miktardaki bedelini almak için yanına gelen önceden husumeti bulunmayan mağduru hiçbir şey söylemeden bıçakla yaralaması şeklinde icrai hareketlerinin yağma kastı ile yapıldığını gösteren deliller karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, ihtimal ve varsayımına dayanılarak suçun hukuki vasfında yanılgı ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.