muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6511, Karar No: 2011/17185, Tarih: 16.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6511 E.  ,  2011/17185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2009 tarih ve 2008/281-2009/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde 2772452 nolu işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı marketi, binanın genel gider borusunun tıkanması sonucu pis suların bastığı ve maddi hasar meydana geldiğini, sigortalıya hasar tazminatı olarak 14.195,70 TL ödendiğini belirterek, 14.195,70 TL''nin ödeme tarihi olan 04.02.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın pis su basması nedeniyle oluşmadığını, pis su basmasının süreklilik arz etmesi ihtimali bulunmadığından zarar verici olgu oluşturmayacağını, binaya projesinde olmayan akarlar inşa ettirilmesi sırasında harç ve inşaat atıklarının akarlara kaçırılarak sigortalının kendi fiilinden dolayı tıkanıklıkların oluştuğunu, bu hususta Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/38 D.İş sayılı dosyası ile de tespit yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, sigortalının deposunda meydana gelen pis su basmasının kesin oluş sebebinin belirlenemediği, davalının olayın oluşumunda kusurlu olup olmadığının anlaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rucuen tazminat davasıdır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 4.maddesi hükmü uyarınca binanın pis su akarları ortak yerlerdendir. Aynı yasanın 19.maddesi hükmü uyarınca ana yapının ortak yerlerinde meydana gelen arıza ve bozulmalar nedeniyle, bağımsız bölümlerde meydana gelen zararlardan tüm kat malikleri (zarara uğrayan bağımsız bölüm maliki de dahil olmak üzere) arsa payları oranında sorumludur. Zira, ortak yerler tüm bağımsız bölüm maliklerinin ortak mülkiyetinde ve sorumluluğundadır. Bu durumda, Kat Mülkiyeti Kanunu’nda yönetime tüzel kişilik izafesi söz konusu olmadığından, diğer bağımsız bölüm malikleri arsa payları oranında sorumlu olmak üzere davanın tüm kat maliklerine yöneltilmesi zorunluluğu vardır. Dava konusu olayda, dava dilekçesinde kat maliklerine izafeten apartman yönetiminin davalı olarak gösterilmesi temsilcide hata niteliğinde olduğundan mahkemece, davanın gerçek davalılar olan kat maliklerine yöneltilmesi hususunda davacıya önel verilip sonucuna göre işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7151, Karar No: 2013/6576, Tarih: 20.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/7151 E.  ,  2013/6576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/son, 62, 53/1-2-3 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

1- Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; mağdur ... ile sanık ... arasında olaydan bir gün önce yaşanan tartışma nedeniyle, mağdurun olay günü saat 22:00 sıralarında araç ile sanığın ikametinin önüne arkadaşlarıyla birlikte gelerek sanığı evinden çağırdıkları, tekrar çıkan tartışma üzerine mağdur ve yanındakilerin sanığa saldırdıkları, sanığında yanında bulunan bıçakla mağduru sol hemitoraks anterior ön aksiller hat ile sol koltuk altından iki bıçak darbesiyle oluşan hemopnömotoraks nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, sanığın ailesinin polise haber etmesi üzerine mağdur tarafın geldikleri araca binerek kaçtıkları olayda; sanığın hareketli kavga ortamında özellikle mağdurun hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak bıçakla darbe gerçekleştirdiğine dair delil bulunmaması, ciddi bir engel durum olmamasına karşın eylemine kendiliğinden son vermesi ayrıca olayın çıkış nedeni ve gelişimi de dikkate alındığında sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemenin suçu nitelendirmesinde ve gösterdiği gerekçede bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle tebliğnamede bu hususlara ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Hükmün gerekçesinde sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtilmesine karşın hüküm fıkrasında 1/2 oranında indirim yapıldığı anlaşılmış ise de; belirlenen ceza miktarı üzerinden TCK.nun 29. maddesi gereğince 1/4 ila 3/4 oranları arasında indirim yapılabileceğinin öngörüldüğü, gerekçede belirtilen 1/6 oranının kanuni sınırlar dışında kalması ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda ise uygulamanın doğru şekilde yapılmış olması karşısında, gerekçedeki söz konusu indirim oranın yanlış gösterilmesi yazım hatası olarak değerlendirilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 20.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10763, Karar No: 2014/13793, Tarih: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10763 E.  ,  2014/13793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2013/1270-2013/1270 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden (borçlu) vekili, müvekkili aleyhine verilen ihtiyati haciz kararına konu çeklerin keşide yerlerinin, muhatap bankanın ve müvekkili şirket ikametinin ...'de bulunduğunu, bu nedenle ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararına mahkemenin yetkisi yönünden itiraz etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili, itirazın süresinde olmadığını, kararın infaz edildiğini, çeklere dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, bu sebeple mahkemenin görevsiz olduğunu, müvekkilinin ikamet adresi olan ... Mahkemelerinin yetkili bulunduğunu, ayrıca çeklerin ...'da bankaya ibraz edildiğini belirterek itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, takibe ve karara konu çeklerde keşide yerinin ... olarak belirtildiği, itiraz eden şirketin ikametgahının da ... olduğu, kıymetli evraktan kaynaklanan alacakların aranacak alacaklardan olması ve çeke istinaden yapılan ihtiyati haciz talebinde BK 89. maddesi hükmünün uygulanamayacağı gerekçesiyle muteriz vekilinin yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haciz kararının yetkisizlik nedeniyle kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13166, Karar No: 2022/16472, Tarih: 21.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13166 E.  ,  2022/16472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Bakanlığı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır.

Somut olayda dava, davacının 01.08.2000-31.03.2011 tarihleri arasında Üsküdar Cumhuriyet ... hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece, dinlenen tanık beyanları doğrultusunda davacının, davalı Cumhuriyet ... okul koruma derneği ile yazılı olarak bir hizmet sözleşmesi yapmamış ise de Cumhuriyet ... okul idaresi ve okul aile birliği tarafından kendisine verilen temizlik hizmetleri ile çay hazırlanması ve servisi hizmetlerinde fiili olarak çalıştığı, ücretinin kararlaştırıldığı üzere kendisine elden ödendiği kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında somut olay değerlendirildiğinde; eldeki dosyada, Mahekemece, yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmakla, eğitim ve öğretime ara verilen yaz ve kış tatili(sömestr tatili) ve okulun açık kaldığı dönemler ... Bakanlığı’ndan sorularak tespit edilmesi, bu süreler içerisinde çalışıp çalışmadığı yönünde tanıklara sorulmaksızın ve yeterli araştırma yapılmaksızın hüküm kurulması hatalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında somut olay değerlendirildiğinde; eldeki dosyada, Mahekemece, yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmakla, eğitim ve öğretime ara verilen yaz ve kış tatili(sömestr tatili) ve okulun açık kaldığı dönemler ... Bakanlığı’ndan sorularak tespit edilmesi, bu süreler içerisinde çalışıp çalışmadığı yönünde tanıklara sorulmaksızın ve yeterli araştırma yapılmaksızın hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... Bakanlığı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4720, Karar No: 2008/1399, Tarih: 04.02.2008

21. Hukuk Dairesi 2007/4720 E., 2008/1399 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/4720 E., 2008/1399 K.**

**- SİGORTALILIĞIN TESBİTİ

- YETERSİZ ARAŞTIRMA

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 20.4.1982 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M.A…

…. Ç…

…… tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, 20.4.1982 tarihinde itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının vergi mükellifiyet kaydının 3.1.1977-25.6.1981, 22.2.1983-30.1.1993 tarihleri arasında bulunduğu ve tekrar 11.2.1993 tarihinden başlayarak devam ettiği, oda kaydının 22.2.1983 tarihinden, esnaf sicil kaydının ise 12.12.1983 tarihinden başlayarak süre geldiği, 28.12.1983 tarihinde kuruma verilen giriş bildirgesi ile vergi kaydı esas alınarak 20.4.1982 tarihinden itibaren kayıt ve tescilinin yapıldığı, 1984 yılından başlayarak primlerini ödeyen davacının 1992 ve 1997 yılındaki aflardan yararlandığı ve 2001 yılında tecil borcunu ödediği, 22.8.2005 tarihli hesap cetveline göre 20.4.1982 tarihinden itibaren aralıksız sigortalı kabul edilen davacının davalı Kurumca bu tarihten sonra sigortalılık başlangıcının 20.2.1983 tarihine çekildiği ve gerekçe olarak ta 20.4.1982-20.2.1983 tarihleri arasında 2654 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi gereğince vergi kaydının bulunmayışının gösterildiği, ayrıca uyuşmazlık konusu dönemlerde prim ödemesi bulunmadığından isteğe bağlı sigortalı olarak ta kabul edilemeyeceğinin belirtildiği , mahkemenin ise 28.12.1983 tarihinde geriye yönelik olarak 20.4.1982 tarihinden tescili yapılan davacının 20.4.1982-28.12.1983 tarihleri arasında prim ödenmesinde bulunmasının mümkün bulunmadığını ancak 1984 yılından itibaren başlayan ödemeler ile bu dönemi ödemiş bulunmasının mümkün bulunduğunu gözetip buna göre araştırma yapıp Yargıtay uygulamalarını da dikkate alıp sonuca gitmek yerine yetersiz bilirkişi raporuna itibar ederek sonuca gittiği görülmüştür.

20.4.1982 - 22.3.1985 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 2654 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi uyarınca sigortalı olarak kayıt ve tescilde vergi mükellefiyet kaydının mevcut olması aranmıştır. Davacıyı başvuru tarihine göre vergi kaydı itibariyle tescilini yapan kurum gerekli araştırma yapmaksızın 3.1.1977 tarihinde başlayan vergi kaydının kesintisiz olduğu düşüncesiyle 20.4.1982 tarihinden sigortalı saydığı ve 2005 yılına kadar da bu şekilde sigortalı kabul ettiği ortadadır.

Mahkemece gerek kurumdan sorularak gerektiğinde prim ödemeleri yönünden bilirkişi görüşüne başvurularak 20.4.1982 - 20.2.1983 tarihleri arasındaki döneme ilişkin primlerin ödendiği ve kurum tarafından da uzun süre kullanıldığı anlaşılırsa, davacıya kendi hatalı işlemiyle primleri de kabul ederek yıllarca sigortalı sayan Kurumun, sigortalı olduğu inancının verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vererek sigortalılık süresini indirmesinin iyi niyetten uzak olduğu nazara alınmalı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1997/10-578-758 sayılı kararında da belirtildiği üzere davacı, Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunda yer alan iyi niyet kuralarının uygulamasının sonucu olarak primlerin alındığı dönemlerde de zorunlu sigortalı kabul edilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek yetersiz araştırma inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23570, Karar No: 2013/480, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23570 E.  ,  2013/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerindeki kanalın davalı ... Müdürlüğünce yapıldığı, taraflar arasında tartışmasızdır.

... 15.08.2012 tarihli yazısına göre; ... tarafından vasfı kanal olan taşınmazda, cins değişikliği yapılmadığı sürece, toplulaştırma projesi kapsamında kayıp arazi miktarı karşılanamayacağı bildirildiğinden, tapu kaydında vasfı kanal olarak gözüken taşınmazda davalı idarece yapılan kanalın bedelinin bu idareden tahsili gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ....rad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/1226, Karar No: 2016/4254, Tarih: 31.05.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/1226 E.  ,  2016/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde her iki taraf vekilleri de gelmediler. Taraf vekillerinin mazeretinin kabulüne karar verildikten sonra incelemeye evrak üzerinden devam edilmiş olup, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, müspet zarar istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanında; davaya konu petrol istasyonu ve müştemilatının işletilmesi konusunda davacının miras bırakanı ile davalı arasında adi ortaklık anlaşması imzalandığını, tarafların ortaklık paylarının %50-%50 olarak belirlendiğini, sonraki aşamada davacının miras bırakanına ait ortaklık hissesini davalıya kiraya verdiğini, kira süresinin 01.07.2003 tarihinde sona erdiğini, kira süresinin bitmesini müteakip taraflar arasında 4 yıl süreli yeni bir kira mukavelesi yapıldığını buna göre istasyon ve eklerinin davacı tarafından davalının yöneticisi olduğu dava dışı şirkete kiraya verildiğini, kira süresinin bitmesini müteakip yani 01.07.2007 tarihinde mevcut tesisin (benzin istasyonu ve lokanta) 8 yıllığına davacıya kiralanması konusunda anlaşmaya varıldığını, ancak davalının bu taahhüdüne uymadığı gibi açtığı ortaklığın giderilmesi davası sonunda 04.07.2008 tarihi itibariyle taşınmazın tamamına malik olduğunu, kiralanan benzin istasyonunun teslim edilmemesinden kaynaklanan müspet zararın tazmini için Mahkemesinde açtıkları davada mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, davalının benzin istasyonunun eklentisi olan lokantanın da teslim edilmemesinden kaynaklanan tazminat sorumluluğu olduğunu belirterek davalının lokantayı teslim etmemesi nedeniyle uğranılan müspet zarar olan 250.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, davanın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasında görülüp kesinleşen Mahkemesinin 2008/3 esas sayılı kararının kesin hüküm teşkil ettiğini, davadan sonra davacı ile yapılan 05.11.2010 tarihli protokol ile davacının bütün alacaklarının karşılandığı ve dava konusu taşınmazda herhangi bir hakkının kalmadığını imzası ile tasdik ettiğini, 01.07.2003 tarihli protokol ile lokantanın kullanımının bedelsiz olarak zaten davacıya bırakıldığını, davacının kendi kullanımında olan lokanta için müspet zarar isteyemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini

./..

./..

istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Dairemizin 12.02.2013 gün 2012/16204 esas 2013/2322 Karar sayılı ilamı ile "Benzin istasyonuna ilişkin davanın eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil etmediği mahkemece benimsenmiş olup, bu husus temyiz konusu yapılmamıştır. Benzin istasyonuna yönelik kesinleşen mahkeme kararı lokantaya yönelik eldeki dava yönünden güçlü delil niteliğindedir. Sözleşme ile akaryakıt istasyonu ve eklentisi niteliğindeki lokantanın 01.07.2007 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile kullanımının davacıya bırakılacağı taahhüt edilmiştir. Lokantanın baştan itibaren kullanımının davacıda olması davalı yönünden taahhüdün özünde bir değişiklik meydana getirmez. Davalı, 01.07.2007 tarihinden itibaren de davacının lokantadan istifade etmesine olanak sağlayarak, taahhüdünü yerine getirmek durumundadır. Olayımızda, davacı vekili 01.07.2007 tarihinden sonrası için lokantayı kullanamadıklarını iddia etmiş, davalı vekili ise davacının kullanımının 31.12.2007 tarihine kadar sürdüğünü savunmuştur. Bu durumda, mahkemece davacının lokantaya yönelik kullanımının hangi tarihe kadar sürdüğüne ilişkin taraf delilleri toplanarak belirlenecek tarihten dava tarihine kadar olan dönem için davacının müspet zararının hüküm altına alınması gerekir " gerekçesiyle bozularak dosya mahalline iade edilmiştir. Mahalli mahkemece, yeniden esasa kayıt edilen dosyanın yeniden yapılan yargılaması sırasında ve 20.02.2014 günlü celsede, mahkemece dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ancak 08.10.2015 günlü hükmün gerekçesinde, bozma ilamına uyulduğunun beyan edilmesine rağmen, temyiz aşamasında da savunma olarak getirilen 05.11.2010 tarihli protokol gerekçe gösterilerek yine davanın reddine karar verilmiştir.