muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4058, Karar No: 2012/19564, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4058 E.  ,  2012/19564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza işyeri yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuat içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygu- lama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınır- ları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekir- ken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yap- tırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykın, katılan hazine vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1984, Karar No: 2020/4233, Tarih: 08.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1984 E.  ,  2020/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defter ve belge gizleme suçunda, ceza alt sınırının suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun‘un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesi uyarınca “18 ay hapis“ olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın “1 yıl hapis“ olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 11.10.2013 tarihinde, bizzat sanık imzasına ikamet adresinde tebliğ edilmesi; incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde mükellefin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması; iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 06.03.2014 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini takip eden 22.03.2014 tarihi cumartesi gününe denk geldiğinden, suç tarihinin 24.03.2014 tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 22.03.2014 olarak yanlış gösterilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3048, Karar No: 2019/3234, Tarih: 10.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/3048 E.  ,  2019/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili Avukat ...tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 06/03/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız el koyma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı...Gümrük ve Muhafaza Baş Müdürlüğünün temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız el koyma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; şirketin iş adresinde gümrük muhafaza memurları tarafından yapılan arama neticesinde toplam 748 adet tilki kürküne kaçak olduğu iddiasıyla el konulduğunu, devamında şirket yöneticileri hakkında kamu davası açıldığını, söz konusu ceza davasında zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma ve suça konu eşyanın yasal olarak ithal edildiği anlaşılmakla karar kesinleştiğinde sahibine iadesine kararı verildiğini, kararın kesinleşmesini müteakip kürklerin iadesi için müracaatlarında 30/01/2001 tarihinde satılan kürklerin bedelinin faizi ile birlikte şirket yöneticisine ödendiğini ancak gerçek bedelin daha fazla olduğunu belirterek, haksız el koyma nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın zamanaşımına uğradığını belirterek, yasal dayanağı bulunmayan davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk karar Dairemizin, 12/09/2011 gün, 2011/7504 esas ve 2011/8994 karar sayılı ilamıyla davacının maddi zarar kapsamının belirlenmesi ve şartları varsa belirlenen miktardan takdiri bir indirim yapılması gerekirken, davanın tümden reddedilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın ıslah dilekçesi de nazara alınarak maddi tazminat yönünden kabulüne karar verilmiş; bu kararda temyiz üzerine Dairemizin 25/05/2016 gün, 2015/15182 esas ve 2016/6966 karar sayılı ilamıyla bozma kararından sonra yapılan ıslah ile arttırılan istemin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olmasının usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı sıfatının Maliye Hazinesine ait olduğu, diğer davalı ... yönünden ise temsilcide yanılma halinin var olduğu anlaşılmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi gereği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi dahi karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilebileceğine göre bu kuralın temsilcide yanılma hali için de haydi haydi uygulanabileceği açıktır. Somut olayda, davalı ... yönünden temsilcide yanılma bulunduğuna göre, hakkında açılan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, tazminatın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Hazinesinin aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalı ... Hazinesinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı şirket yetkililerinden... ve ...hakkında 1918 sayılı Kaçakçılık Kanunu'na Muhalefet suçundan başlatılan soruşturma sonucunda 17/06/1996 tarihinde 748 adet tilki kürküne el konulduğu, 21/06/1996 tarihli teslim teselsüm tutanağıyla 660 adet beyaz tilki kürkü ile 88 adet siyah tilki kürkünün mal sahibi... tarafından memurlara teslim edildiği, ceza mahkemesince sanık vekilinin talebi üzerine 24/01/1997 tarihinde davaya konu 748 adet tilki kürkününden birer adet numune alınmak koşuluyla sahibine iadesinin sağlanmasına karar verildiği, ancak kürklerin sahibi tarafından teslim alınmadığı, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2003 gün ve 1998/371 esas, 2003/720 karar sayılı ilamıyla zamanaşımı dolduğundan sanıklar hakkındaki davanın TCK 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ortadan kaldırılmasına ve suça konu eşyanın yasal olarak ithal edildiği anlaşıldığından karar kesinleştiğinde sahibine iadesine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi sonucunda Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/01/2008 gün ve 2004/27618 esas -2008/142 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Zarar verici haksız fiile maruz kalan şahsın malvarlığında haksız fiil sonucu meydana gelen durum ile bu eylemden önce mevcut olan durum arasındaki fark davacının zararını oluşturacaktır. Zarara uğrayan kişinin iradesi dışında, haksız fiil neticesinde, malvarlığının aktifinde azalma ya da malvarlığının pasifinde çoğalma meydana getiren zararlar gerçek zararlardır. Burada zarar verici olay neticesinde kişinin malvarlığının mevcut miktarı ve değeri fiili olarak azalmış olmalıdır. Kaynağına, sebebine, zarar veren ile zarar gören arasındaki hukuki ilişkiye ve her somut olayda farklı şekillerde gündeme gelebilecek benzeri ölçütlere göre, zararın niteliği, kapsamı ve miktarı, her olayın kendine özgü yapısı içerisinde, değişen bir özellik gösterecektir. Açıktır ki, hükmedilecek tazminat, hiçbir şekilde zarar miktarından fazla olamaz. Zarar miktarı tazminatın azami sınırını teşkil eder (..., Açıklamalı-İçtihatlı Borçlar Kanunu Genel Hükümler, Birinci Cilt, 1990 bası, s.549). Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşamayacağından tazminat miktarının belirlenmesinde, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunlu olup; burada ilke, zarar doğurucu eylem, zarar görenin malvarlığında gerçekten ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da, o miktarda olmalıdır.

Şu halde; davacı şirket yararına kürk bedeli talebi yanında ayrıca bir de kazanç kaybına hükmedilmesi yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda usul ve yasaya uygun düşmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

b-Davacının talebinin dayanağı haksız fiil olup hesaplanan tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken salt davacının sıfatı nedeniyle ticari iş olmayan ya da tacirler arası haksız fiilden kaynaklanmayan somut davada, belirlenen davacı zararının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi de doğru olmamış, bu durumda kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına, 3 (a ve b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ... Hazinesinin diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine 10/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10265, Karar No: 2022/1852, Tarih: 07.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10265 E.  ,  2022/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesince verilen asıl davanın reddine birleştirilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine dair karar, süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacı özetle; mirasbırakan babası ... ...’un 3 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarını kızı olan davalı ...’ye kandırılması sonucu temlik ettiğini, ...’nin de asıl davada davalı ...’ye devrettiğini, 480 parsel sayılı taşınmazdaki ¼ payını ise yine kızı olan davalı ...’ye temlik ettiğini, anılan temliklerin hile ile gerçekleştrildiğini ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., tapu kaydına güvenerek taşınmaz satın alan iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek, reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu payı bedeli karşılığında satın aldığını, ayrıca diğer hissedarların bir kısmından da pay satın aldığını, satış bedelinin düşük gösterilmesinin tek başına muvazaayı kanıtlamadığını, temlik dışı taşınmazların da bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ..., dava konusu payı bedeli karşılığında satın aldığını, ayrıca diğer hissedarların bir kısmından da pay satın aldığını, satış bedelinin düşük gösterilmesinin tek başına muvazaayı kanıtlamadığını, temlik dışı taşınmazların da bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/06/2021 tarihli ve 2019/529 E., 2021/525 K. sayılı kararıyla; asıl davada, muris ...'in 01.04.2015 tarihinde Akçakoca Noterliği'nde ölünceye kadar bakma akti düzenlediği, bakım akti ile Akçakoca İlçesi 222 ada 3 parsel ve 222 ada 10 parsel sayılı taşınmazları davalı kızı ...’ye temlik ettiği, murise davalı kızının baktığı hususunun sabit olduğu, dava konusu taşınmazların devrinin makul karşılanabilecek bir sınırda kaldığı, ...'nin diğer davalı ...'den ödünç para alarak dava konusu taşınmazı teminat amaçlı devrettiği, mirasbırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırmak olmadığı, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen davada; davalının eşi olan tanığı ...; dava konusu taşınmazı eşinin 1.500,00 TL'ye satın aldığını, satış bedelinin banka aracılığıyla gönderildiğini, kayınpederi olan murisin bankamatik kullanmayı bilmemesi nedeniyle satış bedeline ilişkin parayı eşinin çektiği, paranın murisin bakımına harcandığını beyan ettiği, sözleşme gereği bakım alacaklısının ihtiyaçlarının zaten bakım borçlusu tarafından giderileceği, satış bedelinin havale yoluyla gönderilmesinin gizli işlemi örtmek için yapıldığı, murisin mal satmaya ihtiyacının olmadığı, yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı vekili, ilk derece mahkemesi kararını asıl dava dosyası yönünden istinaf ettiklerini belirterek ortada bir mal kaçırmanın olduğunu, murisin yaşlı ve hasta olmasından istifade edilerek murisin elinden malının alındığını ve hiçbir bedel ödenmediğini ve yine bedelsiz olarak ... tarafından da satışının yapıldığını, taşınmazların satış değeri ile gerçek değeri arasında ciddi fark olduğunu, davalının eşi ...'ın açıkça para verilmediğini beyan ettiğini, satışa rağmen muris ...'in dava konusu taşınmazda bulunan evde ölünceye kadar oturmaya devam ettiğini, dolayısıyla asıl dava dosyası yönünden verilen ret kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek asıl dava dosyası yönünden yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.2. Birleştirilen dosya davalısı ..., birleştirilen dava yönünden verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, muris babasına ait pay bedelini vererek 10 yıl önce satın aldığını, ancak tapudaki devrin tapudaki sorunlar nedeni ile daha sonra yapıldığını, taşınmazda yaklaşık 10 yıldır zilyet olduğunu, gerçek bir satış olduğunu, salt bedeller arasındaki farkın muvazaayı kanıtlamayacağını, temlik dışı taşınmazların da bulunduğunu, bu nedenle birleştirilen davanın da reddi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 29/09/2021 tarihli ve 2021/1345 Esas 2021/1201 Karar sayılı kararıyla; asıl davada, özellikle murisin eşi vefat ettikten sonra kızı ...'nin ona bakıp gözettiği, davacının da öncesinde muris babası ile ilgilendiği ancak kendisi de kanser hastası olunca muris babası ile artık ilgilenemediği, ...'nin İstanbul'da yaşarken muris babasının ihtiyaçlarını görmek için evini murisin olduğu Akçakoca'ya taşıdığı, bu şekilde ...'nin muris babasına yaklaşık 5 yıl kadar bakıp aynı evde kaldıkları, muris ile kızları ... ve ... arasında beşeri anlamda bir sorun bulunmadığı, tapudaki ölünceye kadar bakım akdinin tarihi dikkate alındığında o dönemde muris ...'in davalı ...'nin bakım ve gözetiminde olduğu gözetildiğinde, ölünceye kadar bakım akdinin ivazlı olduğunun kabulü gerektiği, murisin temlik dışı olan iki adet taşınmazının değeri ile ölünceye kadar bakım akdi ile ...'ye verdiği davaya konu taşınmazların değerleri kıyaslandığında makullük ölçütünün aşılmadığı, dolayısıyla asıl dosya davalısı Necmi'nin iyi niyetli olup olmamasının da hukuken bir değer taşımadığı, birleştirilen dava yönünden; murisin davaya konu 480 numaralı parseldeki 1/4 payı kendisine bakan davalı kızı ...'ye bedeli karşılığı satıldığı savunulmuş ise de pay devrinin murisin vefatından yaklaşık 11 ay önce yapılması ve bu dönemde de murisin davalı kızı ...'nin yanında kalıyor oluşu dikkate alındığında ölünceye kadar bakım akdinden sonra muris tarafından birleşen davaya konu taşınmazdaki pay devrinin davalıya yapılmasının somut bir gerekçesinin ve nedeninin bulunmadığı, davalı tanığı ...'ün de para karşılığı satın alınmadığını beyan ettiği nazara alındığında davalı ...'nin etki ve tesirinde kalarak muris tarafından diğer kızından mal kaçırmak amacı ile 480 numaralı parseldeki 1/4 payın davalı kızı ...'ye devredildiği gerekçesiyle, asıl ve birleştirilen dava yönünden istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Davacı vekili, murisin yaşlı ve hasta olmasından dolayı kandırılıp elinden taşınmazlarının alındığını ve bedelsiz olarak devredildiğini taşınmazın devrine rağmen murisin evde oturmaya devam ettiğini, satıştaki değerlerin çok düşük olduğunu, dinlenen tanık beyanları ile davanın ispat edildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.2. Birleştirilen dosya davalısı ..., istinaf başvuru dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası ve hile hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

3.2.2. Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; “Görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.