muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1068, Karar No: 2024/8810, Tarih: 19.11.2024

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanık ...'in sokak üzerinde kolluk görevlilerini görünce kaçmaya başlaması ve yakalandığı sırada yüksek sesle '' ... malları çabuk atın'' şeklinde bağırması üzerine apartmanın son katında ikamet eden sanık ...'in ''Korkarak arka bahçeye camdan evde bulunan uyuşturucuları attığını'' yönelik beyanına istinaden bahse konu yerler kontrol edildiğinde yüksek miktarlarda parçalar halinde uyuşturucu maddeler ve uyuşturucu maddelerin satışa hazır vaziyette getirilmesinde kullanılan eldiven, makaslar, elek, naylon poşetler ile birlikte uyuşturucu maddenin tartılmasında kullanılan hassas terazinin ele geçirilmiş olması, yine sanıklar ... ile temyiz dışı sanık ...' ikametinde hassas terazi, daralı ağırlığı 210 gelen gram toz esrar maddesi ve sanık ... adına kayıtlı bankomat kartının ele geçirilmiş olması, sanık ...'in yakalandığı esnada ''... malları çabuk atın'' şeklindeki sözlerinin muhatabının apartmanın son katında ikamet eden sanıklar ... ile ... olması ve ikamette sanık ... adına bankomat kartının ele geçmiş olması karşısında sanıkların birlikte hareket ettikleri, sanık ...'in ikamette bulunan uyuşturucu maddeleri attığına ve uyuşturucu maddelerin imam nikahlı eşi olan temyiz dışı sanık ...'e ait olduğuna ilişkin ikrarı, ele geçen uyuşturucu madde miktarı ve ele geçiriliş şekli, yine alınan kriminal raporla ele geçen hassas terazilerin üzerinde yakalanan uyuşturucu maddelerin kırıntısına rastlanıldığının tespit edilmesi, uyuşturucu maddelerin satışa hazır hale getirilmesinde kullanılan birçok eşyanın ele geçmiş olması, temyiz dışı sanık ...'in yalnızca evde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kabul etmesine karşın sanık ...'in camdan aşağı attığı uyuşturucu maddelerin de eşine ait olduğunu beyan ettiği, sanık ...'in ise yukarıya doğru seslenmediğini beyan etmesine karşın dinlenen mümzi tanıkların sanık ...'in seslenmesinin ardından uyuşturucu maddelerin camdan atıldığını beyan ettikleri, böylece atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde ticaretini suçunu iştirak halinde işledikleri gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükümlerin, sanıklar hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi birinci fıkrası yerine 62 nci maddesi ikinci fıkrası yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesi altıncı fıkrası aykırı davranılması nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.02.2022 tarihli iddianamede uyuşturucu maddelerin müsaderesi talep edildiği halde ve adli emanette bulunan 2022/12103 ve 2022/7639 sırasına kayıtlı teraziler hakkında mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla, inceleme sonucu artan uyuşturucu madde ve teraziler hakkında mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, ... cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların olay günü ele geçen maddeleri iştirak iradesi ile bulundurmak suretiyle atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu işledikleri olay tutanağı, kriminal rapor, savunmalar, olay tutanağı ile uyumlu mümzi tanıkların beyanları ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31/10/2022 tarihli ve 2022/1508 Esas, 2022/1398 Karar sayılı kararında sanıkalr müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 7.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4432, Karar No: 2016/9257, Tarih: 07.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/4432 E.  ,  2016/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Sanığın dolandırıcılık suçundan dolayı mahkumiyetine dair hükmün süresinde temyiz edilmediğinden dolayı, reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 03/06/2016 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, süre geçtikten sonra yaptığı, 15/06/2016 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair 17/06/2016 tarih ve 2015/1281-2016/637 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın 18/07/2016 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 07/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8887, Karar No: 2010/16181, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8887 E.  ,  2010/16181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 45.533,16 YTL. alacağın sarf tarihinden faiziyle ve ödenen döviz cinsi borcun sarfdan itibaren hesap edilecek faizinin davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3505, Karar No: 2010/5208, Tarih: 06.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3505 E.  ,  2010/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 76 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek bu kısma ait tapu kaydının iptali ve kıyı olarak terkini isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve hükümde belirtilen gerekçelere göre davacı Hazine’nin aşağıdaki bentte yazılı tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417.maddesi uyarınca yargılama giderleri ve bu giderlerin içinde bulunan avukatlık ücretinin aleyhine hüküm kurulan tarafından alınmasına karar verilmesi gerekir. Ancak davanın açıldığı 25.02.2008 tarihindeki yasal düzenleme ve uygulamaya göre davacı Hazinenin davayı açmakta haklı olduğu dosya kapsamıyla sabittir. Sonradan yapılan yasal düzenleme nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olduğundan davalılar yararına avukatlık ücreti ve yargılama giderleri yükletilmesi gerekmez. Bu konu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulüyle temyize konu 2008/82 E – 2010/9 sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrası 2 numaralı paragrafında yazılı “Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 555,60 TL nisbi avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözcüklerinin çıkartılmasına ve hükmün 438/VII.maddesince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15379, Karar No: 2020/3851, Tarih: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/15379 E.  ,  2020/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 62/1, 52/2-4, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede temyiz eden olarak Cumhuriyet savcısı ile sanık... gösterilmiş ise de, bu kişilerin bozma öncesi hüküme ilişkin temyizleri bulunduğu, bozma ilamı sonrasında kurulan hüküme ilişkin olarak ise temyiz talepleri bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekili ile sanık müdafinin talebi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde,

Katılanın, hisseli taşınmazını satmak istediği ve bu düşüncesini tanık ...'a söylediği, bunun üzerine tanık ...’ın da katılanı emlakçılık yapan temyiz dışı sanıklar...ve ...a yönlendirdiği, temyiz dışı sanık sanık ...ın katılana Kışla Mahallesi 59 pafta 376 ada 8 nolu parseldeki taşınmaz üzerinde bulunan giriş katındaki daireyi, satmak istediği taşınmazla takas edebileceklerini söylediği, sanıkların gösterdiği daireyi beğenen katılanın takas teklifini kabul ettiği, daha sonra sanık ... ile 25.12.2006 tarihli takas sözleşmesini imzaladığı, akabinde temyiz dışı sanık ...'ın sanık ... ile katılanı tanıştırdığı ve sanık ...'nin takas edecekleri dairenin sahibi olduğunu ve yanında çalıştığını söylediği, bir süre sonra sanık ...'ın katılanı arayarak daha önceden yaptıkları sözleşme gereğince satış işlemlerinin hazır olduğunu, tapuya gitmesi gerektiğini belirttiği, katılanın da satış işlemleri için tapuya gittiği, burada bulunan sanık ...'ın kendine ait ... parsel sayılı yerde boş olarak bulunan arsa payını katılana 10.500 TL'ye devrettiği, katılanın da kendisine devredilen yerin daha önceden yaptıkları sözleşmede belirtilen 8 nolu parseldeki daire olduğunu düşünerek tapudaki devir işlemini imzaladığı, daha sonra katılanın 8 nolu parseldeki dairenin anahtarını alıp evde oturmaya başladığı, aradan yaklaşık bir yıl geçtikten sonra tanık ...'ın katılanı arayarak söz konusu daireyi sahibi olan Nilgün Tükenmez'den satın aldığını ve boşaltması gerektiğini söylediği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, takas sözleşmesine konu 8 nolu parselin kendi adına kayıtlı olduğunu beyan ederek 9 nolu parselde bulunan boş arsa payının tapuda katılana devredilmesini sağladığı anlaşılmakla, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17223, Karar No: 2023/755, Tarih: 20.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17223 E.  ,  2023/755 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli, 2015/425 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis

cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.10.2020 tarihli ve 14-2016/301123 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Öncesinde aralarında duygusal mahiyette ilişki bulunan taraflardan sanığın, ilişkilerinin bitmesine karşın 24.06.2015 tarihinde katılan mağdureyi arayarak "Seninle sevişebilir miyiz?" şeklinde sözler sarf ettiği ve yine 28.06.2015 tarihinde katılan mağdureyi arayarak "Seninle sevişeceğiz, senin ananı s.kerim, seni de s.kerim, orospu" şeklinde sözler sarf ettiği iddiasıyla düzenlenen iddianamenin kabulü ile mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın eylemleri sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hüküm tarihinde Bandırma 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de bulunmayan sanık, hüküm duruşmasına getirtilmeden ya da Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2015/425 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15509, Karar No: 2014/18400, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15509 E.  ,  2014/18400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/12/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/12/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9536, Karar No: 2012/9611, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9536 E.  ,  2012/9611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2012 gün ve 2010/281 Esas, 2012/65 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle cezasından artırım yapılırken hüküm fıkrasında uygulama maddesi gösterilmemiş ise de, kararın gerekçesinde "mağdurenin mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor karşısında TCK.nın 103/6. maddesinin tatbiki gerekmiştir" ibaresinin yazıldığının anlaşılmış olması nedeniyle, bu husus mahallinde tamamlanabilir noksanlık olarak kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.