muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2127, Karar No: 2024/4395, Tarih: 27.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2127 E.  ,  2024/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/224 E., 2021/284 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesi uyarınca istirdat davasında, davalı kooperatif tarafından taraflar arasında imza altına alınan sözleşmeler ile ilgili Çiğli Vergi Dairesine ödenen damga vergisi, vergi ziyai, gecikme faizi ve gecikme zammı toplam tutarının 24.373,80 TL tutarında bulunduğunun alınan ayrıntılı ve gerekçeli bilirkişi raporu ile belirlendiği, sözleşme hükümleri göz önüne alındığında davalı kooperatif tarafından yapılan bu ödemelerin davacıdan talep edilebileceği, Karşıyaka Vergi Dairesine yapılan veya yapılması gereken ödemenin davalı tarafça icra takibine konu edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı tarafça yapılan İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6617 Esas sayılı dosyasında davacının, davalıya 24.373,80 TL borçlu olduğunun fazlası kadar borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2019/3895 Esas, 2020/1590 Karar, 16.06.2020 tarihli ilamıyla tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile davacının borçlu olmadığının tespitini talep ettiği, davanın İİK'nın 72. maddesi gereğince menfi tespit istemine ilişkin olup, davanın niteliği gereği kabul durumunda borçlu olunmayan miktarın belirlenmesi ve bu miktar yönünden borçlu olunmadığına dair hüküm kurulması ve HMK'nın 297. maddesine göre borçlu olunmayan miktarın infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde gösterilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3- İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan inceleme neticesinde; icra takip dosyasında 30.764,42 TL asıl alacak üzerinden takipte bulunulduğu, davalı kooperatif tarafından taraflar arasında imza altına alınan sözleşmeler ile ilgili Çiğli Vergi Dairesine damga vergisi, vergi ziyai, gecikme faizi ve gecikme zammı ödemesi yapıldığı, anlaşmaya göre bu ödemelerin davacı yükümlülüğünde olduğu, dosya kapsamı, toplanan deliller ve bilirkişi incelemesi neticesinde davacının 24.374,11 TL borçlu olduğunun tespit edildiği, buna göre 6.390,31 TL'lik kısım yönünden borcunun bulunmadığı incelenen tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalı tarafça yapılan İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6617 Esas sayılı dosyası dolayısıyla davacının davalıya 6.390,31 TL'lik asıl alacak ve buna düşen faizden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olup, taraflar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapıldığı, bozma kapsamı dışında kalan hususların kesinleşerek lehine olan taraf hakkında usuli kazanılmış hak oluşturduğu, davalı kooperatifin icra takibine dayanak gösterdiği Çiğli Vergi Dairesine yapılan ödemeler üzerinde inceleme yapıldığı ve ispatlanan ödemelerin hesaplamada dikkate alındığı anlaşılmakla, taraflar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararına ilişkin taraflar vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 27.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10703, Karar No: 2022/11567, Tarih: 28.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/10703 E.  ,  2022/11567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafisinin 22/01/2021 tarihli dilekçesini ek karara yönelik olarak sunduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı sanık ... müdafisi tarafından yapılan temyiz istemi yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA, 28/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/564, Karar No: 2014/3536, Tarih: 17.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/564 E.  ,  2014/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/292462

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

(Kapanan Kartal 1.Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ VE NO: 20/06/2012, 2008/227 (E) ve 2012/349 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Y.. E.. ve S.. G..’ün maktül Eşref'i öldürme suçlarının sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre usul bozmasına uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Yakup müdafiinin eksik incelemeye, sübuta ilişen, sanık Seyfullah müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık Y.. E..’nın annesi ile birlikteliğini tasvip etmediği maktül Eşref'i arkadaşı sanık S.. G.. ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareketle, olay günü maktül ile buluşarak, maktülün aracı ile gezdikleri, maktülün sakin yerde durmasından yararlanarak bıçaklayarak öldürdükleri, maktülün cesedini bagaja koydukları, bir süre bagajda ceset ile gezdirdikleri daha sonra maktülün cesedini üzerindeki telefon ve parayı alarak, tepelik alanda yaktıkları, maktüle ait aracı da birkaç gün sonra farklı bir boş arsada yaktıkları olayda;

1- Tasarlama halinin kabulü için, sanıkların, önceden öldürme kararı vermeleri, kararla eylem arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içinde verdikleri kararda sebat ve ısrar ederek, caymadan maktulü öldürmeleri gerekmekte olup, somut olayda sanıkların saat: 15.00'de maktülü öldürmeye karar verip, akşam 20.00 sıraları olayı gerçekleştirdikleri, soğuk kanlı ve sebat gösterecek sürenin geçmediği ve tasarlamanın koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar Yakup ve Seyfullah’ın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 81. maddesi gereğince kasten maktülü öldürme suçunu oluşturacağı gözetilmeden; bu suçtan cezalandırılmaları yerine tasarlayarak maktül Eşref'i öldürme suçundan hüküm kurulması;

2- Getirtilen nüfus kaydına göre 07.01.1987 doğumlu olan sanık Y.. E..’nın, suç tarihi itibariyle 17 yaşını bitirip, 18 yaşın içinde bulunduğu dikkate alınarak, öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 31/3 maddesi uygulamasında üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde alt sınıra yakın ceza verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 17/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1285, Karar No: 2017/7039, Tarih: 09.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1285 E.  ,  2017/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...A.Ş. ve ... aleyhine 09/02/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, davacının 12/10/2014 tarihinde yapılan Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK ) üyeliği seçimlerine katılmak için Adli Yargı tarafından seçilecek üyeler arasında aday olduğunu, adaylığının açıkça ... (...) ve Yargıçlar Sendikası tarafından desteklenmesine rağmen davalı şirket tarafından yayımlanan ... Gazetesi'nin 01/10/2014 tarihli nüshasında davalı ... tarafından manşet haberi olarak yer verilen ve aynı nüshanın 16. sayfasında haberin devamı olarak yazılan yazı ile müvekkilinin "Paralel Yapı" olarak tanımlanan yasa dışı oluşumun adayı olduğu ve bu yapı tarafından desteklendiği şeklinde haber konusu yapılarak kişilik haklarının ağır şekilde zedelendiğini ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, haberin güncel olduğunu, tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.Mahkemece, davacının açıkça isim ve fotoğrafına yer verilerek yapılan haberde davacının ... adayı olduğu davalı tarafça bilindiği halde herhangi bir delil veya belgeye dayanmaksızın adaylar arasında davacı aleyhine olumsuz bir algı yaratmak ve onu yıpratmak amacı ile kötü niyetli bir şekilde davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayını bir bütün olarak değerlendirildiğinde, güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalıların sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1333, Karar No: 2021/3418, Tarih: 22.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1333 E.  ,  2021/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı alacaklı vekili, borçlu davalı.... Tur.San.Tic. A.Ş. hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığı ve hakkındaki takipleri sonuçsuz bırakmak için dava konusu taşınmazın 1/2 hissesini 09.01.2009 tarihinde borçlu şirketin en büyük hissedarı ...'in bacanağı davalı ...'a, onunda 30.01.2009 tarihinde diğer davalı ....Tur.San ve Tic.Ltd.Şti devrettiğinden bu devirlere ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Tur.San ve Tic.Ltd.Şti vekili, davanın açılması için gerekli aciz belgesinin olmadığını ve zamanaşımı süresinin geçirildiğini, dava konusu taşınmazın 1/2 hissenin 26.09.2008 tarihinde borçlu şirketten satın alındığını, bu satış dolayısı ile borçlu ile ortaklık kurulduğunu, kalan 1/2 hissenin 09.01.2009 tarihinde davalı ...'la satın alındığını, muvazaalı satış olmadığını ancak alacağın muvazaalı olduğunu amacın davalıya satılan taşınmazın geri alınması olduğunu ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacı vekilince 19/09/2019 tarihli duruşma saatinin 09:40 olduğunun bilindiği, davacı vekilinin mazaret dilekçesi sunup sunmadığının uyaptan kontrol edildiği,davalılar tarafından davanın takip edilmediği ve dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK'nın 320/4. maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; dosyanın bozma sonrası 01/11/2016 tarihinde takipsiz bırakılarak işlemden kaldırıldığı ve davacı tarafça yenilendiği, davacı vekilinin, duruşma saatinin 09:40 olduğu 19/09/2019 tarihli duruşmadan haberi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, 19/09/2019 tarihli duruşma için bir yandan uyap sisteminde sıkıntı olduğundan bahsedilerek uyap dışı duruşma açıldığı belirtilmiş, diğer yandan uyap dışı açılan duruşma için uyaptan mazaret dilekçesi verilip verilmediğinin defalarca kontrol edildiği, saat 10:00 da duruşmanın bittiği ancak yeniden çıktı alınması nedeniyle zabıtta 10:07 yazılı olduğundan bahisle duruşmadan sonra gönderilen mazerete göre işlem yapılamadığı belirtilmiştir.

Uyaptan yapılan kontrollerde ise ; davacı vekilinin 19/09/2019 tarihli duruşma için 19/09/2019 tarihinde saat 10:02,34 ‘te uyap üzerinden mazeret dilekçesi gönderdiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin sunduğu mazeret dilekçesi yönünden bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar veilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8587, Karar No: 2010/12080, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8587 E.  ,  2010/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12776, Karar No: 2010/1659, Tarih: 01.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/12776 E.  ,  2010/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunmak suçundan sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2005 gün ve 2005/451 Esas, 2005/559 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafıi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Kanunun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fikrası kapsamında kaldığı, bu suç şikayete tabi olup, zarar gören gerçek kişi şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda ise hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15174, Karar No: 2011/513, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15174 E.  ,  2011/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/12/2008 gün ve 2008/15771-18705 sayılı kararında; "Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile 101 ada 16 sayılı parselin (B) ile gösterilen 1946.73 m2'lik bölümün orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 8483.51 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2010/15174-2011/513

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

-2-

2010/15174-2011/513

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/01/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.