muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16505, Karar No: 2017/1683, Tarih: 20.02.2017

4- Öte yandan, 6100 sayılı HMK 26. maddesine (HUMK 74) gereğince; hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda ise, davalı tarafından ecrimisil talebine ilişkin olarak usulüne uygun açılmış (harçlandırılmış) bir dava bulunmadığı halde, talep dışına çıkılarak, davalının ecrimisil alacağının davacının alacağından düşülmesi sureti ile hesaplama yapılması ve belirlenen bedel üzerinden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8903, Karar No: 2015/9618, Tarih: 10.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8903 E.  ,  2015/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2006/446-2014/29

Davacı T.. B.. vekili Avukat Ömer tarafından, davalı S.. D.. aleyhine 19/12/2006 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının Yalova ili, Çiftlikköy İlçe Tarım Müdürlüğü görevini ifa ettiği sırada 10 Mayıs 2000 tarih ve 2000/467 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına (Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Karar) göre 2000, 2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında yapılan ödemelerde usulsüzlükler yaparak, gerçeğe aykırı belgeler düzenleyerek, devletin haksız ve yersiz yere ilgililere ödeme yapılmasına sebep olduğunu belirterek oluşan kurum zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, işlemlerin usulüne uygun yapıldığını, kamu zararına sebep olduğu iddiasıyla ilgili hiç bir somut belge ortaya konulmadığını, illiyet bağı bulunmadığını, zararın çiftçilerden talep edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının yaptığı eylemlerde kastın olmadığı, menfaat temin ettiği konusunda bilgi ve belgenin mevcut olmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece alınan ve hükme dayanak yapılan 01/11/2013 tarihli bilirkişi raporunda; davalının yaptığı eylemlerde bir kastın mevcut olmadığı, kendisinin de bir menfaat temin ettiği gibi bir bilgi ve belgenin mevcut olmadığı, her ne kadar kişilere menfaat temin edildiği iddiası varsa da kişilerden alının taahhütname gereği tahsilinin mümkün olabileceği belirtilmiştir.

Davalı hakkında açılan ceza davasında, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/302 Esas- 2009/579 Karar sayılı kararı ile, ihmal suretiyle görevi kötüye kullanmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, anılan kararın Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2011/1554 Esas- 2011/1640 Karar sayılı ilamıyla lehe yasa değerlendirmesi açısından bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/306 Esas- 2011/1182 Karar sayılı kararı ile, davalının aynı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiş, anılan kararın temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2014/10009 Esas- 2014/12388 Karar sayılı ilamıyla zaman aşımı süresinin dolması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

Davalı hakkındaki ceza yargılaması sırasında alınan 13/12/2007 tarihli bilirkişi raporunda ise; sanık Ziraat Mühendisi S.. D.. ile Ziraat Teknisyeni Hayati Baybaş'ın, dava konusu ile ilgili genelge ve mevzuata uymadıklarının, denetim görevlerini bihakkın yerine getirmediklerinin, bir çok dosyada gerçeğe aykırı ve tahrifatlı evrakların kullanıldığının, buna karşın sanıklar ifadelerinde işlerinin çokluğu nedeni ile muhtar ve azaların tasdik ettikleri üreticilerin yaptıkları hatalı işleri, gerekli itinayı göstermeyip, titizlikle incelemeden aynen kabul ettiklerinin, bu suretle sanıkların devleti zarara uğrattıklarının belirtildiği anlaşılmıştır.

Yine dosya içerisinde bulunan, Yalova C.Başsavcılığı'nın 2005/235 Soruşturma - 2010/1925 Karar sayılı evrakı ile, haklarında özel belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan soruşturma yapılan şüphelilerin (destekleme ödemelerinden yararlanan çiftçilerin) Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Bakanlar Kurulu Kararı, tebliğleri ve genelgelerine aykırı bir şekilde sahte olarak bir takım belgeleri hazırladıkları, yani şüphelilerin sahte kira kontratı olarak, özel belgeleri sahte imzalarla imzaladıkları gibi, başkaları yerine imza attıkları, bir kısım belgelerde imza eksikliği olduğu, ekilmesi gereken 100 dekar üzerindeki arazilerle ilgili projelerin noter tasdikli olması gerektiği halde, muhtar ve azalar tarafından imzalandığı ve buna benzer belgelerin hazırlanmasında özel belgelerde sahtecilik suçlarını işledikleri, bir kısım şüphelilerin de Yem Destekleme parası aldıkları halde ekilmesi gereken arazileri ekmedikleri, ancak suç tarihlerinde şüphelilerin lehine olan ceza yasası gereğince dava zaman aşımının tamamlandığı belirtilerek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen ve davalının sorumluluğu bulunmadığına dayanak gösterilen, iş yoğunluğu, personel yetersizliği, arazilerin çokluğu ve tapusuz arazilerde tespit güçlüğü gibi gerekçeler ancak takdir edilecek tazminattan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. (6098 sayılı TBK’nın 51. ve 52.) maddeleri gereği yapılması gereken hakkaniyet indirimine gerekçe oluşturabilir. Görev ve hizmet koşulları ile davalının öznel durumuna ilişkin olgular, zararın kapsamının belirlenmesinde bir değer taşımaktadır. Ancak, davanın tümden reddi nedeni yapılamaz.

Şu halde; yerel mahkemece yukarıda açıklanan hususlar da dikkate alınıp işin esası incelenerek, davacı kurumun zarara uğratılmasında kimlerin sorumlu olduğu, kusur durumlarının ne olduğu, alınan taahhütnameler gereğince bu zararlara mahsuben çiftçilerden herhangi bir tahsilat yapılıp yapılmadığı araştırılarak ve belirtilen bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37540, Karar No: 2017/16527, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37540 E.  ,  2017/16527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10568, Karar No: 2022/1951, Tarih: 10.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10568 E.  ,  2022/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına dair verilen karara Mahkemece uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...'ün 122 ada 14(eski 104), 119 ada 10(eski243), 103 ada 33(eski 251), 120 ada 1(eski 277), 103 ada 38(eski 350) parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını kardeşi olan davalı ...’a satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlikin bedelsiz, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, aşamada davacılardan Elif'in ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakan kardeşinin taşınmazlarını paylı olması nedeniyle başkasına satamadığını, taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuş, aşamada ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17/05/2016 tarihli ve 2014/295 E., 2016/240 K. sayılı kararıyla; temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 21/01/2020 tarihli ve 2016/18069 E., 2020/303 K. sayılı kararıyla; ''...Somut olaya gelince; mahkemece mirasbırakan tarafından yapılan temlikin muvazaalı olup olmadığı konusunda yeterli bir araştırma yapıldığını söylebilme imkanı yoktur. Öte yandan, davalı satış bedelini mirasbırakana ödediğini belirterek 1959 tarihli adi yazılı belgelere delil olarak dayanmış olup, mahkemece bu deliller de değerlendirilmeden sonuca gidilmiştir. Hâl böyle olunca, muris muvazaası iddiası yönünden taraf delillerinin eksiksiz toplanması, davalının dayandığı belgelerin değerlendirilmesi, mirasbırakan adına olan tüm taşınmaz kayıtlarının getirilmesi, mirasbırakanın davacılar ve davalı ile olan beşeri ilişkisinin belirlenmesi, lüzumu halinde daha önce dinlenen tanıklar yeniden çağrılarak yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle beyanlarının alınması, tespit edilen olguların tüm delillerle birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın çekişmeli temlikindeki gerçek irade ve amacının mal kaçırmak olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir'' gerekçesiyle mahkemenin kararı bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 03/06/2021 tarihli ve 2020/22 E. 2021/107 K. sayılı kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu 38 ve 33 parsel sayılı taşınmazlar yönünden; 2006 tarihli dava konusu temlikin, 1959 tarihli devir anlaşmasının infazı mahiyetinde gerçek satışlar olduğu gerekçesiyle davanın reddine; dava konusu diğer taşınmazlar yönünden mirasbırakanın iradesinin mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik olduğu, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın 122 ada 14 parsel, 120 ada 1 parsel, 119 ada 10 parsel yönünden kabul edildiğini ve kabul kararında hukuka aykırılık bulunmadığını, hükmün bu taşınmazlara ilişkin olan 1. maddesinin onanmasını, ancak dava konusu 103 ada 33 ve 38 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 1959 tarihli devir anlaşmasının geçerli olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, devredildiği iddia edilen taşınmazlar o tarihte tapulu olduğuna göre yalnızca ilgili Tapu Müdürlüğünde devir yapılması gerektiğini, geçersiz sözleşmeden 50 yıl sonra, 50 yıl önceki satış iradesinin uygulamaya döküldüğünün kabul edilemeyeceğini, geçersiz bir sözleşmeye dayanan kişinin edimin ifasını değil yalnızca karşı tarafa verdiği şeylerin geri iadesini (zamanaşımı da gözetilerek) isteyebileceğini, 1959 tarihli yazılı belgenin üzerindeki imzaların tasdik edilemediğini, ilgili belgeyi hatırlayan tek tanık dahi olmadığı için söz konusu belgenin hükme esas alınmasının mümkün olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın 103 ada 33 ve 38 parseller yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

5.2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen kabulüne yönelik kararın haksız, yanlış ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, tanıklarının beyanlarının yok sayıldığını, 1959 yılı bedel belirlemesinin yanlış olduğunu, rapordaki rakamların gerçeği yansıtmadığını, mirasbırakanın sattığı taşınmazları ölünceye kadar kullandığı ve bunun da muvazaya delil olduğu yönünde gerekçe tesis edildiğini, bu kanıya nereden varıldığının anlaşılamadığını, hiç kimsenin çocuklarına kalmasın diye kardeşine mal kaçırmayacağını, devirlerin bedeli ile yapılmış gerçek satış olduğunu, mirasbırakan Veli'nin taşınmazları kullanmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın kabule ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.2.2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince de hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır.

6.3. Değerlendirme

6.2.2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince de hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, kararın (IV./2) no.lu bendinde yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmasına, kararın (IV./3) no.lu bendinde yer verilen Mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Tarafların işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

6.3.2. Ancak, somut olayda, dava konusu taşınmazların tamamı verasette iştirak halinde mirasbırakan ve diğer paydaşlar adına kayıtlı iken, mirasbırakanın taşınmazlardaki paylarının tamamını ölen davalı ...'a devrettiği, taşınmazların halen bu şekilde kayıtlı olduğu yani elbirliği mülkiyetine tabi olduğu anlaşılmakla, mahkemece davanın kabulüne karar verilen taşınmazlar yönünden davalı adına kayıtlı 1/5 payın iptal-tescili şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru değil ise de değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekir.

VI. SONUÇ:

1.Kararın (IV/6.3.1.) no.lu bendinde açıklanan nedenlerle; tarafların yerinde bulunmayan sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Kararın (IV/6.3.2.) no.lu bendinde açıklanan nedenlerle; tarafların temyiz itirazının değinilen yönden kabulüne;

3.Hükmün 1/A, 1/B ve 1/C bentlerinin hüküm yerinden çıkarılarak yerlerine;

1/A bendi olarak;

''A-Dava konusu İzmir ili, Menderes ilçesi, Sancaklı mahallesi 122 ada 14 parsel (eski 104)'de davacıların mirasbırakanı ... tarafından davalıların mirasbırakanı ...'e devredilen payın tapu kaydının davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ...'nın Menderes Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/05/2016 tarih 2016/375 E. 2016/400 K. sayılı Veraset İlamı ve İzmir 30. Noterliğinin 31302 yevmiye nolu 26/11/2020 tarihli Mirasçılık Belgesindeki payları oranında iptali ile aynı oranda davacılar adına tesciline,

1/B bendi olarak;

''Dava konusu İzmir ili, Menderes ilçesi, Sancaklı Mahallesi 120 ada 1 parsel (eski 277)'de davacıların mirasbırakanı ... tarafından davalıların mirasbırakanı ...'e devredilen payın tapu kaydının davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ...'nın Menderes Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/375 E., 2016/400 K. sayılı Veraset İlamı ve İzmir 30. Noterliğinin 31302 yevmiye nolu 26/11/2020 tarihli Mirasçılık Belgesindeki payları oranında iptali ile, aynı oranda davacılar adına tesciline,

1/C bendi olarak;

1/C bendi olarak;

''Dava konusu İzmir ili, Menderes ilçesi, Sancaklı Mahallesi 119 ada 10 parsel (eski 243)'de davacıların murisi ... tarafından davalıların mirasbırakanı ...'e devredilen payın tapu kaydının davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ...'nın Menderes Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/375 E., 2016/400 K., sayılı Veraset İlamı ve İzmir 30. Noterliğinin 31302 yevmiye no.lu 26/11/2020 tarihli Mirasçılık Belgesindeki payları oranında iptali ile, aynı oranda davacılar adına tesciline,'' cümlelerinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harçların yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8444, Karar No: 2011/1394, Tarih: 29.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/8444 E.  ,  2011/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

Davacı vekili, davacının ...ünyesinde....işyerinde ilaç ve kozmetik ürünleri tıbbı satış temsilciliği  departmanı kapsamında çalışmaya başladığını, 24/10/2009 tarihli toplantıda sözlü olarak herkesin kovulduğunun söylendiğini, davalı şirket ve bağlantılı şirket patronu ..E.P.arafından ortağı M.T.malını çalmakla suçlandığını, müvekkiline ve diğer çalışanlara önce istifa baskısı yapıldığını sonra hiçbir gerekçe göstermeden "kapattık kardeşim kovdum sizi çekin gidin" denildiğini davalı şirketlerin yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, nakliye, güvenlik, ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığını, çalışanların tüm firmalara hizmet verdiğini, toplam çalışan sayısının 500 kişinin üzerinde olduğunu,  davalının sözlü fesih şeklinin yasaya uygun ve geçerli olmadığını,feshin son çare olduğu ilkesine uyulmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının ....Ltd. Şti bünyesinde çalışmaya başladığını, işten ayrılmış olduğu tarihe kadar müvekkil firmaya hizmet verdiğini, davanın.... Ltd. Şti adına açılmış olduğunu, davacının ...Ltd. Şti bünyesinde çalıştığını, dava dilekçesindeki bayanları kabul etmediklerini , keyfi bir işten çıkarma durumunun olmadığını, müvekkili şirketin çalışanların mağdur olmaması için davacıya ve diğer çalışanlara ödemeler yaptığını, ibranamenin tamamen özgür iradesiyle imzalandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketlerin grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı ... işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki şirketin aynı işkolunda faaliyet gösterdiği, yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete