muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8079, Karar No: 2019/10741, Tarih: 18.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/8079 E.  ,  2019/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/474 esas sayılı dosyası ile fiili ve hukuki irtibat bulunduğu, delillerin bir arada değerlendirilmesinin zorunlu olduğundan bahisle dosyanın Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/474 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine dair Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/420 esas, 2015/400 sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip, resen yapılan birleştirme kararına uyulmamasına, merci tayini konusunda dosyanın Bakırköy Nöbetçi Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarihli ve 2015/474 esas sayılı kararını takiben, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarihli ve 2015/474 esas sayılı dosyasında resen birleştirme kararına uyulmamasına dair verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 8 ve 10. maddeleri gereğince kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin tarihsiz ve 2018/544 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 17. maddesinde yer alan "(1) Çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturma ayrı yürütülür. (2) Bu hâlde de çocuklar hakkında gerekli tedbirler uygulanmakla beraber, mahkeme lüzum gördüğü takdirde çocuk hakkındaki yargılamayı genel mahkemedeki davanın sonucuna kadar bekletebilir. (3) Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür." şeklindeki hüküm ile 5271 sayılı Kanunun “Görülmekte olan davaların birleştirilmesi ve ayrılması” başlıklı 10. maddesinde yer alan “(1) Kovuşturma evresinin her aşamasında, bağlantılı ceza davalarının birleştirilmesine veya ayrılmasına yüksek görevli mahkemece karar verilebilir. (2) Birleştirilen davalarda, bu davaları gören mahkemenin tâbi olduğu yargılama usulü uygulanır. (3) İşin esasına girdikten sonra ayrılan davalara aynı mahkemede devam olunur.” şeklindeki hüküm karşısında, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince öncelikle birleştirme hususunda Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin muvafakati alınmaya çalışılıp, alınamaması halinde yüksek görevli mahkemeye başvuruda bulunulup, merci tayini yoluna gidilmesi gerektiği gözetildiğinde, anılan Kanun maddesi gereği Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince birleştirme hususunda muvafakat talep edilmeden birleştirme kararı verilerek kesinleşmesini müteakip dosyanın Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkemenin de birleştirmeye muvafakat etmediği, bu haliyle Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/420 Esas, 2015/400 sayılı Kararının kanuna aykırı bulunduğu, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesince bu aşamadan sonra ancak anılan kararın kanun yararına bozulması talebinde bulunabileceği dikkate alınmadan yüksek görevli mahkemeden merci tayini yoluna gidildiği ve Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince de talep hususunda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi yerine işin esasına girilerek Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin birleştirmeye uymama kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/10/2019 gün ve 94660652-105-34-1711-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinden muvafakat alınmadan Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince 07/07/2015 tarihli ve 2015/420 Esas, 2015/400 sayılı Karar ile davaların birleştirilmesine karar verilmiş ise de; Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesince 22/12/2015 tarihli celsede birleştirilen dava dosyasının dosya arasına eklenmesine karar verilerek birleştirilen davaya ilişkin esaslı işlemler yapılmak suretiyle yargılamaya devam olunduğu, suça sürüklenen çocukların savunmalarının dahi alındığı, bu itibarla birleştirmeye zımnen muvafakat verildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığı çözen Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen bila tarihli ve 2018/544 Değişik iş sayılı Kararın usul ve yasaya uygun olduğu gözetilerek, vaki karara yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27897, Karar No: 2018/1033, Tarih: 07.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27897 E.  ,  2018/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi vekilinin dilekçesinde son bir yıl içerisinde sanığın adına kayıtlı “... Mah. ... Parselde kayıtlı 5125 metrekare arsayı” 13.03.2013 tarihinde ve ... plakalı aracı 19.02.2013 tarihinde, ... plakalı aracı 26.03.2013 tarihinde alacaklıyı zarara uğratma kastıyla devretmesi nedeniyle şikayette bulunulduğu anlaşılmakla; satışlardan elde edilen gelirlerin nerelerde kullanıldığı, suça konu ... Mah. ... Parselde kayıtlı taşınmazın gerçek değerinin bilirkişi vasıtasıyla tespiti yaptırılarak, taşınmazı satın alan kişi dinlenip, taşınmazı satın alan şahıs ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkisinin bulunup bulunmadığı, sanığın taşınmazı satın alan kişiye borcu olup olmadığı araştırılmadan ve bu satış işleminin alacaklıyı zarara uğratma kastıyla yapılıp yapılmadığı tartışılmadan, ayrıca şikayet dilekçesinde devredildiği bildirilen ... ve ... plakalı araçların trafik kayıtları ve noter satış sözleşmeleri getirtilmeden, bu devirlerle ilgili herhangi bir inceleme yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14675, Karar No: 2012/22110, Tarih: 12.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14675 E.  ,  2012/22110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan, taşınmazın değerine ilişkin olarak emlakçılar derneği ve Ticaret ve Sanayi Odası gibi kurum ve kuruluşların bildirdikleri rakamlar ile, davacı idarece yapılan bedel tespiti ve dava konusu taşınmaza ilişkin vergi değerleri esas alınarak taşınmaza bedel belirlenmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz, kargir değirmen vasfı ile tapuya tescil edilmiş olduğu gibi, davalı da taşınmazdaki yapının tarihi değirmen niteliğinde olduğunu ileri sürdüğünden, yapının değirmen niteliğinde olup olmadığı, tarihi nitelik taşıyıp taşımadığı tespit edilip, buna göre yapı bedelinin tespiti ile içerisinde alet ve makinelerin bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa bunların demontaj ve nakliye bedeli ile bu mümkün değilse alet ve makinelerin kullanılmış haldeki değerlerinin tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yapı bedeli konusunda eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1538, Karar No: 2022/8145, Tarih: 30.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1538 E.  ,  2022/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Develi 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, davalı işveren nezdinde yorgan bölümünde çalıştığını, her sene kış aylarında bir buçuk, bazen iki ay olmak üzere çalışmaya ara verdiklerini belirterek, Kuruma bildirilmeyen 01/07/1998- 31/10/2010 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının davalı işyerinde SGK'ye bildirilen çalışmaları hariç ve icrada tekerrür olmamak üzere 01/07/1998-31/01/2010 tarihleri arasında 16 Mart-31 Aralık tarihleri arasında tam süreli olarak çalışması olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, feri müdahil Kurum vekilinin ve davalı ... ve Tekstil AŞ vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı şirket vekili, davanın hak düşürücü sürenin dolmuş olması sebebiyle reddedilmesi gerektiğini, davacının davalı işyerinde kesintili çalıştığını, davacının davasının reddi gerekirken kabule yönelik Yerel Mahkeme kararı hatalı bulunduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Feri müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verildiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Feri müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verildiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10./5510 sk 86 maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Hizmet tespiti davalarının amacı, hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Öte yandan 506 sayılı Kanunun 4. maddesinde; “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır. Bu nedenle, sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işverenler tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasa'nın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltilmesi gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının ... sicil sayılı işyerinden 25.07.1999-31.12.2000 tarihleri arasında; ... sicil sayılı işyerinden 09.11.2004-01.06.2005 ve 1.08.2006-28.02.2009 tarihleri arasında, ... sicil numaralı işyerinden 2009/3 ve 2009/4 aylarda bildirimleri bulunduğu, davalı tarafından sunulan şahsi sicil dosyasında, işverenin ibra edildiğine dair imzalı ibraname ve ibra sözleşmesi, imzalı belirsiz süreli iş sözleşmesi bulunduğu, bir kısım bordro tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı şirkette her sene kış aylarında bir buçuk, bazen iki ay olmak üzere çalışmaya ara verdiklerini belirterek, 01/07/1998-31/10/2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini istemiş, Mahkemece, davacının davalılara ait işyerinde kuruma bildirilen günler haricinde 01/07/1998-31/01/2010 tarihleri arasında 16 Mart-31 Aralık tarihleri arasında tam süreli olarak çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da, yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul olduğundan, ... ve ... sicil sayılı işyerinin hangi tarihte yasa kapsamına alındığı ve talep konusu dönemde müfettiş raporları olup olmadığı araştırılmalı, ... sicil sayılı işyerine ait ihtilaf konusu döneme ait dönem bordroları celp edilmeli, işveren tarafından ibraz edilen davacının imzası bulunan belgelerin bulunması karşısında davacı isticvap olunarak davacıya bu belgelere karşı diyecekleri sorulmalı, imza inkarı halinde yöntemince imza incelemesi yapılmalı, uzun süreyi kapsayan tespit davasında bordro tanıklarının kayıtlı çalışma dönemlerinin mahkemece tespitine karar verilen sürenin tamamını kapsamadığı, bu denli uzun süre çalışma iddiasının ispatı bakımından tespite karar verilen süreyi doğrulayan yeterli sayıda nitelikli tanık beyanı bulunmadığı anlaşıldığından Mahkemece çalışma iddiasının ispatı bakımından, tespite karar verilen sürede kayıtlı çalışması bulunan yeteri kadar bordro tanığı tespit edilerek dinlenilmeli, dinlenen tanıkların hizmet cetvelleri davalı kurumdan istenmeli, aynı işyerinde çalışan ve davalı işverene karşı aynı şekilde dava açan davacıların hizmetlerinin neden uzun süre eksik ve/veya hiç bildirildiği üzerinde durulmalı, çalışma süresi her türlü şüpheden uzak somut şekilde belirlenerek hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre, davacının nüfus kaydına göre 03.09.2002 tarihinde doğum yaptığı anlaşıldığından doğum yaptığı ve izinli olduğu süreler araştırılıp dışlanmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Davacının çalıştığı tespit edildiği takdirde, doğum öncesi ve sonrası izinli geçen süreler tespit edilip dışlanarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. Maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1112, Karar No: 2020/3542, Tarih: 25.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1112 E.  ,  2020/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.02.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2008 takvim yılında "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılıp ''sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suretiyle vergi usul kanununa muhalefet” denilerek suçların karıştırılması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28004, Karar No: 2013/11477, Tarih: 08.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28004 E.  ,  2013/11477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Asıl Karar; sanıklar hakkında mahkumiyet

Ek Karar; Sanık ...'in temyiz talebinin reddine dair ek karar

“Memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkumiyetlerine karar verilen ve süresinde yapılmış temyizleri bulunmadığı gerekçesiyle haklarındaki kararlar kesinleştirilerek infaza verilen sanık ... ve ...'in Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2012 tarihli tebliğnamesinin düzenlenmesinden sonra mahkemesine verdikleri 23.10.2012 ve 08.03.2012 tarihli dilekçeler ile haklarındaki hükümleri temyiz ettikleri ve temyiz dilekçelerinin dosya içerisinde olduğu anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'in temyiz istemleri hakkında ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.