muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/589, Karar No: 2024/321, Tarih: 23.10.2024

B. Hukuki Değerlendirme

Sanığın, 28.06.2014 tarihinde sabah saat 06.00 sıralarında katılanın park hâlinde bulunan aracının sürgülü camını zarar vermek suretiyle açıp araç içerisinde bulunan teybi yerinden sökerek çalması nedeniyle TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılan dosya kapsamında;

18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı günde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK’nın 142/1-b maddesinin ilga edildiği ve madde metni aynen korunmak suretiyle aynı eylemin 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nın 142. maddesinin ikinci fıkrasına (h) bendi olarak eklendiği anlaşılmakla, "Kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesi uyarınca suç teşkil ettiği neşir ve ilan olunmayan eyleminden dolayı kimseye ceza verilemeyeceği hususunda bir tereddüt bulunmamakla birlikte bahse konu Kanun değişikliği ile daha önce hiç suç teşkil etmeyen bir eylemin cezalandırma kapsamına alınarak yeni bir suç ihdas edilmediği gibi suç tarihi ve öncesinde sanığın eyleminin, TCK'nın "Kişilere Karşı Suçlar" başlığını taşıyan İkinci Kısmının, "Mal Varlığına Karşı Suçlar" başlığını taşıyan Onuncu Bölümünde açık ve belirli bir şekilde "Hırsızlık" suçu biçiminde vazedilerek cezai yaptırıma bağlanmış olması karşısında, sanığın atılı suçu işlerken Kanun’un amir hükmünü ihlal ettiğini bilmekte olduğu, kaldı ki, eylemin haksızlık içeriğinin devam etmesi nedeniyle kanunu bilmemenin de mazeret sayılamayacağı, Kanun’un Resmî Gazete’de yayım ve ilanının bizzat kamuya duyurulması niteliğinde olup ayrıca ilgililerine tebliğ ve tevziine dair aksi yönde bir düzenlemeye de yer verilmemesi ile "kamu düzeni ve kanun önünde eşitlik" ilkeleri de gözetildiğinde, 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 142/2-h maddesinin Resmî Gazete’de yayım ve ilan edildiği tarihin başlangıcından itibaren ülkenin her tarafında ve aynı zamanda yürürlüğe girdiğinin ve sanığın eylemine uyan TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla isabetli bulunmayan Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1-Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 195-425 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın eylemine uyan TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken aynı Kanun'un suç tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılmış bulunan 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11500, Karar No: 2017/3926, Tarih: 12.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11500 E.  ,  2017/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 23/10/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 06/10/2009 tarihli nüshasında yayınlanan başlıklı haberler ile kişilik haklarının zedelendiğini belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin görünür gerçeğe uygun olduğuna dair bir emarenin bulunmadığı, davacının kişilik haklarına hukuka aykırı saldırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

./..

-2-

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

./..

-2-

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Şu durumda, davaya konu edilen yazılar bütün olarak değerlendirildiğinde; anlatılan olayların ve kullanılan ifadelerin toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, haberlere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2493, Karar No: 2012/6893, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2493 E.  ,  2012/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ticari satımdan kaynaklanan alacağın istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın 2.11.2010 tarihinde işlemden kaldırılıp yenilendikten sonra 27.01.2011 ve 22.09.2011 tarihinde takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile HUMK'nun 409/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dosyada vekaletnamesi veya temsil yetkisi olmayan avukatın vermiş olduğu mazeret dilekçesinin dikkate alınmayarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11622, Karar No: 2013/13725, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11622 E.  ,  2013/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ... İlköğretim Okulu'nun bahçesinde alkol aldıktan sonra, elindeki bira şişesiyle okulun demir kapısının camını kırdığı, böylece sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın dolaylı ikrarı, yapılan görgü ve tespit tutanağı ve güvenlik kamerası kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın müştekinin zararını karşılamaya hazır olduğuna ve zararı gidermek için okul müdürünün yanına gittiğinde, okul müdürünün zararın ödenmesini engellediğine yönelik savunması, müştekinin duruşmaya çağrılarak beyanının da alınmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; müştekinin duruşmaya çağrılarak, zararın ne kadar olduğu, sanık tarafından kendilerine ödeme yapılıp yapılmadığı, ödeme yapılmasının kendisi tarafından engellenip engellenmediği hususlarının sorulmasından sonra, ödeme varsa, sanığın etkin pişmanlık gösterip göstermediği de değerlendirilerek, sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/2 madde kapsamında etkin pişmanlık hükümleri ile sabıkasız olan ve olumlu kanaat oluşturduğu gerekçesiyle cezası ertelenen sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5763, Karar No: 2012/1284, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5763 E.  ,  2012/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalının sevk ve idaresindeki aracın dava dışı diğer araca çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, kusurlu davranışı ile kazaya sebep olan davalıdan fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere araçta meydana gelen 14.558,00 TL hasar tutarının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Askerlik hizmeti sırasında meydana gelen trafik kazasındaki kusur oranı ile tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 5.403,00 TL hasar bedelinin 04.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... davacı bakanlık bünyesinde vatani görevini yaptığı sırada kendisine zimmetli olan askeri araçla davaya konu kazaya sebebiyet vermiştir. Davacı idare vekili olayda % 100 kusurlu olduğuna dayanarak askeri araçta meydana gelen 14.558,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Olaya ilişkin kaza tespit tutanağında davalının askeri araçla seyir halindeyken gidiş istikametine göre yolun sol şeridinde ( karşıdan gelen araçların şeridinde ) park halinde bulunan dava dışı 3.kişiye ait kamyonu görünce aracının frenine basması sonucu yol zemininin ıslak ve çamurlu olması nedeniyle aracın kayarak davalı sürücününde direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile park halindeki araca sürüklenmesi ve kendi aracının ön kısmıyla park halindeki karşı aracın sağ arka kısmına çarpmak suretiyle meydana gelen kazada davalının arkadan çarpma kuralını ihlal etmesi sebebi ile asli kusurlu dava dışı park halindeki aracın sürücüsünün yerleşim birimleri dışındaki kara yolunun taşıt yolu üzerinde zorunlu haller dışında park etme veya duraklama ve her durumda gerekli tedbirleri alma kuralını ihlali sebebiyle yine asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davalı ile karşı aracın sürücüsü Rıfat Yalvaç hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet verme suçundan Eskil Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/404 – 158 sayılı hazırlık soruşturması sonunda şikayet yokluğundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş yine Jandarma Genel Komutanlığı Ankara Askeri Savcılığının 2007/115 – 5 sayılı kararı ile davalı şüpheli hakkında aynı olay sebebi ile Eskil Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi sebebiyle CMK’nun 172. Maddesi gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş, bu soruşturma evrakı kapsamında şüphelilerin, tanıkların ve mağdurların ifadeleri alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sonuç olarak davalı ...’un meydana gelen kazada komuta altında olması, ihbar üzerine acilen olay yerine ulaşma gayreti yol şartlarının aşırı kötü olması gibi etmenler dikkate alınarak 3/8 ( % 37,5 ) oranında kusurlu olduğu her ne kadar kamyon sürücüsü 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nda kusur olarak belirtilen bir hareketi yapmışsa da bu hareketin sol şerit üzerinde ve kazanın meydana gelmesinde etken olmadığı belirtilmiş, kalan 5 / 8 ( % 62,5 ) kusur oranının kime isnat

edildiği açıklanmadığı gibi kaza tespit tutanağında belirlenen kusur oranı ile çelişki olduğu halde bu çelişkinin giderilmesine de çalışılmamıştır.

Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece ...Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamı nazara alınarak olayla ilgili ... Cumhuriyet Başsavcılığı ve ... Askeri Savcılığının hazırlık soruşturmaları ve ekleri, kaza tespit tutanağı ile tarafların kusura ilişkin itirazları birlikte değerlendirilerek tarafların olaydaki kusur durumlarının tespiti konusunda gerekçeli, ayrıntılı, denetime elverişli önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3. Kabule göre de; davalı olay tarihinde vatani görevini yapmakta olup askeri aracın şoförlük işini ücreti karşılığında ifa etmediğinden ayrıca emir komuta zinciri altında görevini yerine getirdiği de dikkate alınarak tazminat tutarında bir indirim yapılıp yapılamayacağı hususunda hiçbir değerlendirme yapılmadan yazılı olduğu gibi karar verilmesi de isabetli görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalının, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 8.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9981, Karar No: 2009/11896, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9981 E.  ,  2009/11896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.06.2003 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724 ve 729. maddelerine dayalı temliken tescil, ikinci kademede ıslah yoluyla ileri sürülen istek yapı ve ağaç bedellerinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılması kararlaştırılan keşif için gerekli giderler davacı tarafından karşılanmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı ve ağaçlar (bitkiler) üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir. Türk Medeni Kanununun 724. ve 729. maddelerinde yapı

./..

2009/9981 - 11896 - 2 -

ve bitki sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğindedir. Davadaki tescil isteminin dayanağı Türk Medeni Kanununun 724 ve 729. maddeleridir. Islah yoluyla öne sürülen tazminat isteminin dayanağı ise nedensiz zenginleşmeye dair hükümlerdir. Mahkemece inceleme ve araştırmanın bu dairede yapılıp bir sonuca ulaşılması gerekmektedir.

./..

2009/9981 - 11896 - 2 -

ve bitki sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğindedir. Davadaki tescil isteminin dayanağı Türk Medeni Kanununun 724 ve 729. maddeleridir. Islah yoluyla öne sürülen tazminat isteminin dayanağı ise nedensiz zenginleşmeye dair hükümlerdir. Mahkemece inceleme ve araştırmanın bu dairede yapılıp bir sonuca ulaşılması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta yapılan tespit sonucu alınan 23.08.2002 günlü bilirkişi raporunda 769 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların değeri saptanmıştır. Mahkemece bununla yetinilmemiş yerinde keşif yapılmış, 10.04.2007 tarihli rapor alınmıştır. Bu raporda da yapı ve ağaçların toplam değeri 25.400.00 TL. olarak saptanmıştır. Davacı 10.04.2007 günlü bilirkişi raporuna değer yönünden itiraz etmiş, bu itiraz üzerine mahkemece keşif kararı alınmış, ne var ki keşif giderlerini karşılaması gereken davacı gerekli giderleri karşılamadığından keşif yapılamamıştır. Hal böyle olunca davacı itirazı sebebiyle yeniden keşif yapılmasını icap ettiren delillinden, bir başka anlatımla 10.04.2007 günlü bilirkişi raporuna itirazından vazgeçmiş sayılır. Mahkemece bu durum gözetilmek suretiyle mevcut delillere göre çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken dosya içerisinde başkaca delil yokmuş gibi işlem yapılarak davanın yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19330, Karar No: 2013/29469, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19330 E.  ,  2013/29469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.