muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5034, Karar No: 2020/1487, Tarih: 19.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/5034 E.  ,  2020/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ALANYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kayıp kaçak bedelinin istirdatı davasına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf talebinin kabulü ile esas hakkında kurulan hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 18,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7975, Karar No: 2011/8672, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7975 E.  ,  2011/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle “bir kısım davacıların 25.02.1960 tarih ve 195 sıra nolu tapu kaydından gelme 24.02.1972 ve 294 nolu tapu kaydına dayandıkları, ... ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.11.1956 tarih ve 1955/212 esas ve 1956/287 karar sayılı ilamı ile oluştuğu, tapu kaydı haritaya dayanmasına rağmen tescil ilamı ve eki krokisinin mahalline uygulanmak sureti ile kapsamının belirlenmeye çalışılmadığı, şartlarının mevcut olması halinde çekişmenin kesin hükme göre hallinin mümkün olup olmadığının düşünülmediği, Hazine tarafından davalılar aleyhine 17.05.1973 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan meni müdahale ve kal davasının görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine devredildiği, taşınmazın tespitinin dava tarihinden önce yapıldığı, Mahkemece Kadastro Kanununun 25. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak Hazinenin meni müdahale davası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gibi kal talebi ile ilgili olarak mahkemenin görevsizliği hususunun düşünülmediği, kıyı kenar çizgisine göre meni müdahale davasına konu olan taşınmazın yer aldığı saha konusu üzerinde durulmadığı, bu konuda alınan bilirkişi raporlarının çelişkili olduğu, çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu, bu şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın 17.01.2001 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 155,24 m2 bölümünün tescil dışı bırakılmasına, (A) harfi ile gösterilen 49.76 m2 bölümünün tespit malikleri adına müşterek olarak tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, davalılar ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın 17.10.2001 günlü bilirkişi raporu ekindeki haritada (B) harfi ile gösterilen bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, (A) harfi ile gösterilen bölümünün ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Mahkemece verilen önceki günlü hüküm davalıların dayandığı tapu kaydının kapsamının 3402 sayılı yasanın 20. maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmesi ve ... dayanağı tescil ilamının tarafları bağlayıcı kesin hüküm niteliğinde olup olmadığının tartışılması gereğine de değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bu konuda

değerlendirme yapılmamıştır. Bozma ilamına uyulduğuna göre gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi zorunludur. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşuludur. Kural olarak, kesin hükmün varlığı halinde aynı taşınmaz ya da taşınmazlara ilişkin sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Öte yandan, kesin hükmün davanın taraflarının akdi ya da irsi haleflerini de bağlayacağı kuşkusuzdur. Tescil ilamı ile oluşan tapu kaydının haritasının ve bu ... ifrazı sureti ile oluşan 25.05.1960 tarih 162 sıra numaralı tapu kaydının, taşınmazın, teknik bilirkişi raporunun eki olan haritada etrafı sarı renkle işaretli olarak gösterilen bölümünü kapsadığı anlaşılmaktadır. Tescil ilamında Hazine taraf olduğuna göre, ilamın Hazineyi bağlayacağı, başka bir ifade ile Hazine aleyhine kesin hüküm oluşturacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, mahkemece, tapu kaydının kapsamında kalan bölüm yönünden Hazinenin davasının kesin hüküm nedeni ile reddine, bu bölümün davalı M. ...ve arkadaşları adına tesciline, kalan bölümün kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmış olması nedeni ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken bu yönün göz ardı edilmiş olması isabetsiz olduğu gibi hükme esas alınan 17.01.2001 tarihli krokide (B) harfi ile işaretli bölüm içinde kalan ve 26.12.1988 tarihli, 1979/24-124 Esas-Karar sayılı önceki günlü ilamla, o ilamın eki olan 31.10.1988 günlü bilirkişi raporu ve haritasında (A) harfi ile işaretlenen 29 metrekarelik bölüm hakkında davacılar M.... ... ve arkadaşlarının davasının reddine, bu bölümün tescil harici bırakılmasına karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olduğu göz ardı edilmek sureti ile bu bölüm hakkında yeniden hüküm kurulmuş olması da isabetsiz olup, Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davalıların temyiz itirazları ise açıklanan nedenlerle kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10003, Karar No: 2010/7140, Tarih: 02.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10003 E.  ,  2010/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 9-B/09/14037

... taksirle ölümüne neden olmaktan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/04/2008 gün ve 161/182 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın otomobiliyle ... ... caddesinde seyir halindeyken trafik ışıklarının kendisine yeşil yanması üzerine yola devam ettiği sırada yayalar için kırmızı ışık yanmasına rağmen yolun karşısına geçmek isteyen maktule çarparak yaralanmasına neden olup kaçtığı, olay yerinin işlek bir cadde olması nedeniyle çarpma anından itibaren 10 dakika sonra ambulansın gelerek maktule tıbbi müdahalede bulunduğu ancak,maktulün hastaneye kaldırılmasına rağmen “genel beden travmasına bağlı kafatası ve ekstremite kırıklarıyla birlikte iç organ yaralanması ve gelişen komplikasyonlar” sonucu öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporuna göre, “kişinin daha erken hastaneye getirilmiş olması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı”nın belirtildiği olayda; sanığın kazayı ilgili merciilere bildirmemesinin Karayolları Trafik Kanunu’nun 82/1-a maddesindeki idari yaptırım gerektiren “trafik kazalarında ölü ve yaralıların taşınması veya tedavi edilmesini sağlamak için kazaya karışan araç sürücülerinin, kaza mahallinde ilk yardım önlemlerini almaya ve en yakın zabıtaya veya sağlık kuruluşuna haber vermeye ve yetkililerin talebi üzerine en yakın sağlık kuruluşuna götürmeye zorunludurlar” hükmüne aykırılık teşkil ettiği, bu durumun da TCK.nun 83/3. maddesindeki ihmal suretiyle adam öldürme suçu kapsamında değerlendirilebileceği,ancak maktule çarpma anından itibaren 10 dakika sonra ambulansın gelerek müdahale etmesi ve kişinin daha erken hastaneye getirilmiş olması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı yönündeki adli tıp raporu dikkate alındığında, bu suçun unsurlarının da oluşmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki ayrıca TCK.nun 98/2. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

.../...

TEBLİĞNAME : 9-B/09/14037

.../...

TEBLİĞNAME : 9-B/09/14037

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın taksirle adam öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdiden ceza tayinine, lehe hükümler uygulanmadığına vesaireye, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına, delillerin hatalı takdir edildiğine, ceza miktarının daha fazla olması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün (ONANMASINA), 02/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8711, Karar No: 2011/424, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8711 E.  ,  2011/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 71.000.00TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... Ltd.Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.01.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Ltd.Şti. vekili Avukat ..., ... A.Ş. vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 25.01.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibi olan eşinin maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, hak sahipleri arasında ölenin anne ve babası varsa bunların yaşam süreleri, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesinin gerektiği tartışmasızdır.

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi tazminatlarının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi tazminatlarının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı işçinin ... teknisyeni olarak çalıştığı yapılan işin vasıf ve mahiyetine göre, asgari ücret düzeyinde bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, giderek, sigorta müfettişinin asgari ücret düzeyinde bir ücret üzerinden yapmış olduğu saptamanın gerçeği yansıtmadığı açık-seçiktir. Nitekim davacı taraf da bu ücret belirlemesine gerçeği yansıtmadığından bahisle itiraz etmiştir. Davacının asgari ücretle çalışmadığının kabulü yerindedir. Ancak işyeri kayıtlarındaki ücret, İstanbul Ticaret Odasının bildirdiği ücret, İstanbul ... Teknisyenleri Odasının bildirdiği ücret ile davalılar arasındaki sözleşme ekindeki ücret tablosunda belirtilen ücretin ortalamasının alınarak bunu net asgari ücrete oranlamak suretiyle sigortalının olay tarihinde net asgari ücretin 4,08 katı ücretle çalıştığının kabulü de hatalı olmuştur.

Davanın niteliği gereği, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için, hak sahibinin gerçek zararın hesaplanmasından sonra bundan hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere hesaplanarak bildirilecek olan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değerinin indirileceği ve böylece hak sahibinin karşılanmayan bir zararının bulunması durumunda maddi tazminat olarak bu miktarı hüküm altına alınacağı dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşüdür. Mahkemece de buna uygun olarak hükmüne esas aldığı hesap raporunda hesaplanan zarardan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından hak sahibine bağlanan gelirin peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle sonuca gidilmiştir. Yerel mahkemenin hak sahibinin karşılanmayan zararının belirlenmesi sırasında uyguladığı yol yöntem olarak doğrudur. Ne var ki indirilmesi gereken peşin sermaye değerinin hiçbir kuşku ve tereddüde yol açmayacak biçimde tespit edilmediği görülmektedir. Nitekim dosya içerisindeki cevabi yazılara göre davacı Ulviye Pehlivanlıoğlu’na bağlanan gelirin peşin sermaye değerleri: 24 Ocak 2008’e kadar 68.775,97-TL, 24 Temmuz70.035,13,97-TL, 24 Ocak 2009’a kadar 74.555,48-TL, olarak bildirildiği halde, 24 Temmuz 2009’a kadar 42.202,90-TL, 24 Ocak 2010’a kadar ise 39.205,16-TL olarak bildirilmiş ve mahkemece en son bildirilen 39.205,16-TL indirilmek suretiyle karşılanmayan zarar hüküm altına alınmıştır. Kat sayı artışları ile hak sahibine bağlanan peşin sermaye değerlerinde de artış olması doğaldır. Nitekim davalı tarafta sonradan bildirilen peşin sermaye değerlerindeki azalmaya itiraz ederek bunun araştırılmasını talep etmiştir. Her ne kadar davacı taraf hak sahibinin gelirin yarıya düşürülerek ödendiğine ilişkin banka hesap cüzdanı fotokopisi sunmuşsa da, da bunun tek başına peşin sermaye değerindeki azalmayı açıkladığının kabulü hatalıdır. Peşin sermaye değerindeki azalmanın nedeninin Kurumdan sorulması, hatalı bir bildirim bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekir.

Yapılacak iş, davacı işçinin yaptığı işin vasıf ve mahiyetine göre asgari ücret düzeyinde bir ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, ilgili meslek odasından bilinen devrede her yıl için sigortalının alabileceği ücretleri sormak, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, gerçek ücretle sigortalının hak sahiplerinin tazminatını yeniden hesaplatmak, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre SGK tarafından hesaplanarak bildirilecek peşin sermaye değerini hesaplanan bu zarardan indirmek, davacıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerlerinde sonradan meydana gelen azalmanın nedenini, hatalı bildirimde bulunulup bulunulmadığını belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalılar yararına takdir edilen 825.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1826, Karar No: 2019/3210, Tarih: 13.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1826 E.  ,  2019/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Red, onama

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan 1.320,00 TL ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 2.000,00 TL tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1803, Karar No: 2010/5900, Tarih: 25.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1803 E.  ,  2010/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası M. Ö.'ün kendisinden ve dava dışı kız kardeşinden mal kaçırmak amacıyla davalı oğullarına verdiği vekaletle 57 ada 6 sayılı parseldeki payının büyük çoğunluğunu emanetçi konumundaki diğer davalılara muvazaalı biçimde devrettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve terekeye iade, olmazsa maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.5.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asil N.Ö.vekili Avukat E.Y. ile temyiz edilen asil S. T.vekili Avukat B.Ö.ve yine temyiz edilen vekili Avukat S.E.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, çekişmeli 57 ada 6 sayılı parselin 36/100 payı miras bırakan M.Ö.adına kayıtlı iken, miras bırakanın bu payının 12/100'ünü 21.06.2001 tarihli vekaletname ile vekil kıldığı davalı oğlu M.vasıtasıyla 14.12.2004 tarihinde yarı yarıya davalılar A. S.ve S. T.'ya, üzerinde kalan 24/100 payın 20/100'ünü ise 21.03.2006 tarihli vekaletnameyle vekil kıldığı davalı oğlu M.vasıtasıyla 23.03.2006 tarihinde davalı C.A.'a satışlar yoluyla devrettiği, S.T.ile C. A.ın da miras bırakandan aldıkları payları sonradan diğer davalılar M., D. A.ve N.e sattıkları; taşınmaz hakkında dava dışı yükleniciyle kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş olduğu ve taşınmazda iki bloktan oluşan sekiz katlı bina bulunduğu; ayrıca, miras bırakanın 25.05.2006'da ölmesiyle geride mirasçıları olarak davacı oğlu Nihat ile davalı oğulları M., M., A.ve dava dışı kızı H.'nin kaldığı görülmektedir.

Davacı, miras bırakan babasının davalı oğulları lehine mal kaçırmak amacıyla pay temliklerini gerçekleştirdiğini, diğer davalıların da onlarla el ve işbirliği içinde hareket ettiklerini ileri sürerek eldeki davayı açmış ve tapuların iptaliyle terekeye döndürülmesini, olmazsa tazminat istemiştir.

Davada, taşınmazın terekeye döndürülmesi istendiğine göre, mirasçılar arasında elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, ilk önce iştirakin sağlanması kaçınılmazdır.

Diğer taraftan, muris muvazaası yönünden hükme yeterli bir soruşturma yapıldığını söyleyebilmek de mümkün değildir.