muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6649, Karar No: 2023/12183, Tarih: 11.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine bağlı kalınmadığını, dekara meyve ağacı sayısının fazla alındığını, üretim masraflarının neye göre ve nasıl hesaplandığının belli olmadığını, üretim masraflarının düşük alındığını, enkaz bedelinin bedele yansıtılmadığını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı hesaplandığını, objektif değer artışının hatalı uygulandığını, kapitalizasyon faiz oranının %4 alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde ki dava konusu taşınmaza hükme esas alınan bilirkişi raporunda net gelir yöntemine göre değer biçilmesinde ve taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak gelir metoduna göre belirlenen m² birim fiyatına uygun objektif değer artış oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 ... Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan 27.07.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve üzerinde 238 adet ağaç bulunduğu gözetildiğinde, meyve ağaçlarının ortalama verime uygun olamayacak şekilde sık dikildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla ağaçların dikim aralıklarının sıklığı nazara alınarak verim miktarının tespit edilerek bedel belirleyecek şekilde ek rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3603, Karar No: 2006/6648, Tarih: 18.09.2006

3. Ceza Dairesi 2006/3603 E., 2006/6648 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/3603 E., 2006/6648 K.**

**- DEVLET ORMANI

- MÜSADERE**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

**- DEVLET ORMANI

- MÜSADERE**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında tanzim edilen 03.07.2002 tarihli suç zabıt varakasında Antalya İli K.... Santral Mevkiinde bulunan 140 nolu bölmede yeri alan orman vasfındaki yeri kapsayan 226 nolu parsel içinde yer alan 478 m2'likalan içerisine 12 adet meyve ağaçlarını dikip ayrıca buraya betonarma ev yapmak suretiyle devlet ormanına tecavüzde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davası üzerine, sanık savunmasında suça konu yeri 1978 yılında Ma-cit'ten noter satışı ile satın aldığını, 1993 yılında dükkan yaptığını, ağaç diktiğini orman olduğunu bilmediğini savunmuş, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yapılan 23.05.2003 tarihli keşif sonucu fen bilirkişiler tarafından düzenlenen 30.06.2003 tarihli krokili raporlarında orman muhafaza memurları tarafından gösterilen suça konu yerin O. S. taşları olan 2149 ve 2150 nolu taşlardan hareketle yanlarında getirmiş oldukları takeometrik aletle ölçüm yaptıklarını krokide kahve renkli kalemle boyanmış bahçe ile evin orman sınırları içinde kaldığını, bu alanın 278 m2 olduğunu belirtmişler, orman yüksek mühendisi olan bilirkişinin düzenlendiği 01.07.2003 tarihli raporunda da fen bilirkişilerin raporları teyit edilerek 93 m2 ev ve 185 m2'lik bahçenin toplamı olan 278 m2 kısmının 1976 yılında yapılan orman kadastrosuna göre devlet ormanı içerisinde kaldığını, suça konu yerin D... Köyü 226 nolu parsel içerisinde bulunduğunu, bu köye ait düzenlenen 03.06.1976 tarih ve 1 nolu tutanaktada orman kadastrosunun yapılıp, 09.12.1977 tarihinde kesinleştiğini, dikenli tel hattının 1976 yılında yapılan orman kadastrosuna göre orman sınır hattı olmadığını, ayrıca suça konu parselin yer aldığı Antalya ili D... Köyü 226 nolu parsel ile ilgili Antalya Kadastro Mahkemesinin 21.02.2002 tarih ve 2001/49 Esas, 2002/18 sayılı kararında da D... Köyü 226 nolu parselin o dava dosyasına ekli haritada (A) harfi ile gösterilen 846.755 m2'lik yerin orman olarak tapuya tesciline karar verildiği, bu kararın 11.04.2002 tarihinde kesinleştiği, suça konu ihtilaflı yerin belirtilen kısımlarınında orman ile kesinleşen bu saha içinde bulunduğu, dolayısıyla niza konusu yerin iş bu dava dosyasındaki fenni bilirkişilerin krokili raporlarında gösterilen kısmın 1976 yılında yapılan orman kadastrosuna göre devlet ormanı içerisinde bulunduğu belirtilmiş ayrıca Orman Genel Müdürlüğü müfettişleri tarafından düzenlenen inceleme raporunda dahi bu tesbitleri doğrulamış, Antalya Valiliği 1.Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün 13.05.2005 tarih ve 1667 sayılı yazı ve tapu kayıtlarında bu hususun açıkça görüldüğü üzere sanığın meyve ağaçları diktiği bahçe ile evin devlet ormanı olduğunu ve tecavüzde bulunduğu sabit olduğu halde tüm dosya içerisindeki yazılı müşahhas delillere aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Sanık hakkında tutulan suç zaptına konu yerin orman sahasına giren ağaçları ile evin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 18.09.2006 günimde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17107, Karar No: 2020/10293, Tarih: 24.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/17107 E.  ,  2020/10293 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2019/70505

İftira suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/02/2019 tarihli ve 2018/6712 soruşturma, 2019/2031 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/03/2019 tarihli ve 2019/676 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, merciince şikâyetin temelini oluşturan eylem yönünden daha önce 2018/6712 soruşturma sayılı dosyası kapsamında soruşturma yapılmış olduğundan mükerrer soruşturma yapılamayacağı, ancak yeni delilin elde edilmesi halinde önceki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasının talep edilebileceği fakat dosya kapsamına yeni delilin girmediğinden bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de; yürütülen mükerrer bir soruşturma bulunmadığı, zira atılı iftira suçundan yapılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/05/2018 tarihli ve 2018/6712 soruşturma, 2018/5235 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilmesi üzerine aynı soruşturma numarası üzerinden 01/02/2019 tarihli ve 2018/6712 soruşturma, 2019/2031 sayılı kararın verildiğinin anlaşılması karşısında, mercii tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine işin esasına girilerek inceleme yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mükerrrer soruşturma yapıldığından bahisle reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.07.2019 gün ve 2019-7100 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2019 gün ve KYB/2019-70505 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin faili meçhul şüphelinin bir internet sitesinde şikayetçinin çalıştığı otelde tatil yapan şüpheli ve başka şahıslara yönelik davranışları ile ilgili asılsız ithamlarda bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturma sonucunda; ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.05.2018 tarihinde suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilmesi üzerine ilgili kolluk biriminden site kullanıcısının açık kimlik ve adresinin tespiti istenmiş, tespit edilemeyince bu kez 01.02.2019 tarihinde ‘‘Şikayete konu site kullanıcısı profilinde kollukça yapılan açık kaynak araştırmasında şüphelinin kimliğine ulaşılamamış, tüm dosya kapsamındaki verilerden şüphelinin Ukrayna adresinde olabileceği değerlendirilmiş, bu durumda şüphelinin tespiti ile alakalı elde edilebilecek tek delilin bahse konu siteden gelecek cevap olduğu anlaşılmış, bahse konu seyahat sitesinin menşeyinin ise ABD olduğu tespit edilmiş, bu sebeple şüphelinin tespiti noktasında kovuşturma imkanı olmadığı anlaşılmış,

Kaldı ki iftira suçunun oluşabilmesi için işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etme şartının arandığı, oysa soruşturmaya konu olayda şahsın otel ve personel hakkında yorumda bulunduğu, amacının müşteki hakkında soruşturma ve kovuşturma ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak olmadığı dolayısıyla atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı’’ gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2)İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; soruşturmaya konu olayda; mercii tarafından 10.5.2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilerek ortadan kalkmasından sonra soruşturmaya devam edilerek 1.2.2019 tarihinde yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve itirazın esastan incelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mükerrer soruşturma nedeniyle yazılı gerekçelerle itirazın reddine karar verilmesi;

Bu açıklamalar ışığında; soruşturmaya konu olayda; mercii tarafından 10.5.2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilerek ortadan kalkmasından sonra soruşturmaya devam edilerek 1.2.2019 tarihinde yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve itirazın esastan incelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mükerrer soruşturma nedeniyle yazılı gerekçelerle itirazın reddine karar verilmesi;

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 11.03.2019 gün, 2019/676 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7582, Karar No: 2014/17527, Tarih: 11.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7582 E.  ,  2014/17527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63 . maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla, kontrolsuz şekilde tali yoldan ana yola çıkarak, birinci şeridi geçtikten sonra, aracının önü ile ...'ın aracına sol orta kısmından çarpması ile meydana gelen bir kişinin ölümü ile birlikte iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, sanığın kusur durumu, olaydan sonra ve yargılama sırasındaki davranışları, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alındığında; mahkemenin, temel ceza tayinindeki takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın suçu işlediği hususunda delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12142, Karar No: 2024/12750, Tarih: 30.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12142 E.  ,  2024/12750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/340 E., 2024/480 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu, ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde 7, 10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yaptığını ve ulusal ... ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalıştığını, gece çalışması da yaptığını; ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ücret politikasının hukuka uygun olduğunu ve davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan bireysel iş sözleşmesinde ücretinin asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olduğuna yönelik açık bir düzenleme bulunmadığı, bu sebeple fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına hak kazanılmadığı; ancak talep konusu diğer alacaklar bakımından ücret bordroları, puantaj kayıtları ile yasal mevzuat dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 12.12.2022 tarihli kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan bireysel iş sözleşmesinde ücretinin asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olduğuna yönelik açık bir düzenleme bulunmadığı, ücret bordroları, puantaj kayıtları ile yasal mevzuat dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.06.2023 tarihli ilâmı ile; davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacı tarafça dava dilekçesinde fazla çalışma ücretinin 270,00 TL, hafta tatili ücretinin ise 100,00 TL olarak talep edilmiş olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilgili alacakların belirtilen tutarların üzerinde olacak şekilde hesaplanmasına ve İlk Derece Mahkemesince de davacı tarafça ıslah talebinde bulunulmamış olduğundan taleple bağlı kalınarak karar verildiği açıklanmış olmasına rağmen fazla çalışma ücreti alacağı ile hafta tatili alacakları yönünden dava dilekçesindeki miktarların altında olacak şekilde hüküm kurulduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.02.2024 tarihli kararı ile; bozma kararı doğrultusunda fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacakları dava dilekçesindeki talep miktarıyla sınırlı olacak şekilde hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.05.2024 tarihli ilâmı ile; davacının ödenmeyen gece zammı ücreti alacağının bulunduğu sabit olup Dairemizin 12.06.2023 tarihli kararında da ilgili alacağa yönelik kurulan hükmün bozma kapsamı dışında bırakılmasına rağmen bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince, hüküm fıkrasında söz konusu talebin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu; ayrıca harç kamu düzenine ilişkin olduğundan İlk Derece Mahkemesince, davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin aleyhine harca hükmedilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar