muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37910, Karar No: 2016/8170, Tarih: 04.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37910 E.  ,  2016/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eksik yatan sigorta primlerinden kaynaklanan alacak ile, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...'a ait işyerinde şoför olarak çalışırken sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yapılmadığı gibi bir kısım ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek, eksik yatan sigorta primlerinden kaynaklanan alacak ile, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonrası davalı işveren yanında ...'nında davalı olduğu hizmet tespitine yönelik davanın reddine, işçilik alacağı davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 21. HD.'nin 19/09/2013 tarih 2013/14840 E. 2013/16660 K. sayılı ilamı ile hizmet tespiti ve alacak davasının ayrı ayrı görülmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuş, bozma sonrası Mahkemece tefrik kararı verilip davalı ...'a yönelik alacak davası yukarıdaki esas üzerinden yürütülüp sonuçlandırılmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...'ın davaya cevap vermediği görülmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıdan ücret alacağı olduğu diğer taleplerinin reddi geriktiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının davalı işyerindeki çalışması ile ilgili hizmet tespiti davasına konu ettiği tefrik edilen dava sonuçlanmamış olup bu dava eldeki uyuşmazlığı doğrudan etkileyeceğinden hizmet tespiti davasının bekletici mesele yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

2- Mahkemece davacının talep edilen işçilik alacakları toplamı olan 9.100,00 TL açıklattırılıp ayrıştırılmadan, hangi kalemde kaç TL istendiği belirlenmeden sonuca gidilmesi ve buna bağlı olarak hüküm fıkrasındaki hangi kalem alacakda kaç TL.nin hüküm altına alındığı açıklanmadan karar verilmesi hatalıdır.

3- Eldeki dava, yapılan tefrik işleme sonucu işçilik alacaklarına yönelik olup bu davada ...'nın davalı olarak gösterilmesi de hatalı olup, açıklanan usuli eksikleri içeren kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7668, Karar No: 2025/1968, Tarih: 25.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/7668 E.  ,  2025/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/568 E., 2023/826 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/286 E., 2023/27 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından her iki dava ve fer'îleri yönünden, davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşma gününü bildirir tebligatlar taraflara usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen taraflardan kimsenin gelmemiş olduğu anlaşıldıktan sonra açık duruşmaya başlandı. Davalı- karşı davacı ... vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile aynı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî tazminatın miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî tazminatın miktarı yönünden BOZULMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî tazminatın miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî tazminatın miktarı yönünden BOZULMASINA,

3.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Ali'ye yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11157, Karar No: 2017/13368, Tarih: 05.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11157 E.  ,  2017/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....ti. ile davalı ...Ş. aralarındaki Kayıp Kaçak, İletim, Dağıtım, Sayaç Okuma, Perakende Satış Hizmet Bedeli, .... payı, Enerji Fon Bedeli, Belediye Tüketim Vergisi ve KDV Bedelinin İadesi istemiyle açılan davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 07/04/2016 günlü ve 2015/355E - 2016/279K.sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 22/12/2016 günlü ve 2016/12218E - 2016/15871K sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 270.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9588, Karar No: 2014/9746, Tarih: 24.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/9588 E.  ,  2014/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/465-2012/700

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, resmi tatil, fazla mesai ücreti ile yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, İş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğinin ispat külfeti işverene ait olduğu davalı tarafın bu konuda herhangi bir cevap vermediği ve fesih belgesi de sunmadığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını belirterek tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai yaptığını, davalı işyerinin yıllık izne ilişkin ispat külfetini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında; talep edilen alacaklara ilişkin olarak uygulanacak faizin hangi tarihte başlayacağı ile ilgili uyuşmazlık söz konusudur.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücretinin 100,00 er TL'lik kısımları için dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilerek, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin 100,00'er TL'lik kısımları için ise dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek ana paraları ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir. Ancak davacının dava dilekçesinde mahkemece hüküm altına alınan alacak kalemleri için faize yönelik talebinin olduğu açıktır. Davacı ıslah dilekçesi ile faiz yönünden bir talebi olmasa da dava dilekçesinde talebinin olduğundan ıslahta da faiz talebi var kabul edilir. Buna göre davacının kıdem tazminatı alacağının tümü yönünden faiz başlangıcı olarak fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Davacının kıdem tazminatı dışında kalan diğer alacakları yönünden ise, dava ile talep edilen kısımlar için dava tarihinden itibaren, ıslah dilekçesinde talep edilen ve dava dilekçesindeki tutarın dışında kalan kısımlar için ise, ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir

2-Davacı işçinin ne kadar fazla çalışma yaptığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davalı işyeri tarafından yapılan işin kanalizasyon, çevre düzenlemesi ve içme suyuna yönelik düzenlemeler olduğu buna göre yapılan işin niteliği gereği mevsim şartlarına göre her ay çalışma olup olup olamayacağı, yağış durumlarının işi ne kadar etkileyeceği, yaz-kış ayrımı gerekip gerekmediğinin araştırılması gerekmektedir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporuna göre, davalı işyerinde yıllık ortalama alınmak suretiyle haftada 9.5 saat fazla çalışma üzerinden hesaplama yapıldığı, hesaplamada da davacı tanıklarının beyanının esas alındığı, tanıkların davalı ile davası olduğu mevsime göre bir beyanlarının olmadığı anlaşılmıştır. Mevsime göre çalışma düzeninin olması halinde davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu sebeple bu eksikliğin giderilmesi gerektiğinden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3884, Karar No: 2023/14441, Tarih: 21.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3884 E.  ,  2023/14441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/749 E- 2015/722 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a), (b), (c) bendleri, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin son fıkrası, 53, 54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/722 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan 6 ay 20 gün hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi

1. Üzerine atılı suçları işlemediğine,

2. Delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3. Vesaire,

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Tehdit ve 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık Suçu Yönünden

Sanığın yargılama konusu tehdit ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçları için 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bendi, 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında 15.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Müsadere yönünden

a. Adli emanetin 2014/3383 sırasında kayıtlı bıçaklar hakkında müsadere kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında 15.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Müsadere yönünden

a. Adli emanetin 2014/3383 sırasında kayıtlı bıçaklar hakkında müsadere kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Adli emanetin 2014/3713 sırasında kayıtlı tüfek hakkında 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler, Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanun Hükümlerine göre mahallinde işlem yapılması gerekirken müsaderesine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

c. Adli emanetin 2014/3383 sırasında kayıtlı kar maskeleri, boş fişek ve tapanın delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Tehdit ve 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık Suçlarından Kurulan Hükümler ile Müsadere Kararları Yönünden Yapılan İncelemede;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/722 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Adli emanetin 2014/3383 sırasında kayıtlı kar maskeleri, boş fişek ve tapanın dosyada DELİL OLARAK SAKLANMASINA,

Adli emanetin 2014/3713 sırasında kayıtlı tüfek hakkında 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler, Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanun Hükümlerine göre işlem yapılmak üzere İDAREYE TESLİMİNE,

Adli emanetin 2014/3383 sırasında kayıtlı yasak bıçakların 5237 sayılı Kanun'un 54/4 üncü maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3818, Karar No: 2007/4459, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3818 E.  ,  2007/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın yerinde yaptırılan incelemesi sonucu bilirkişi kurulunca taşınmaz malın kısmen sulu kısmen de kuru tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı, bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış farklı ve özel bir etken bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi suluda %5, kuruda %6 oranında alınmaktadır.

Bilirkişi ek raporunda belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın sulu kabul edilen %15'lik bölümü için kapital faiz oranının%5 ve kuru olan %85'lik kısmında ise %6 alınması gerektiği düşünülmeden mahkemece taşınmazın tamamının değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranını %6 olarak alan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her ne kadar taşınmazın yerinde yapılan inceleme ve bilirkişi kurulunun raporunu düzenlediği tarihte 2006 verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri üzerinden hesaplama yapılmış ise de hüküm tarihinde 2006 yılı verilerinin saptanmış bulunması olasılığı göz önünde tutularak bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2006 yılı resmi verilerinin getirtilip raporların denetlenmesi ve bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kıymet takdir komisyonu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde muhtelif cins ve yaşta 3 adet meyve ağacı bulunduğu açıklanmış, bilirkişi kurulu raporunda cinsi, yaşı ve sayısı belirtilmiş bulunan bu ağaçların (badem, asma) değerlendirme tarihi (2006 yılı) itibariyle maktu rayiç (geçer) değerlerinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptandıktan sonra, bedel tespitinde sözü edilen ağaçların bu maktu rayiç (geçer) değerlerinin esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca kıymet takdir komisyonunun belirlediği ağaç değerlerinin aynen alınarak hesaplama yapılması ve dolayısıyla bu konuda denetime elverişli olmayan raporda yazılı ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

4-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Somut olayda buğday ve saman ile nohut ürünlerinin dekar başına ortalama verimi yerine buğday ve nohutta bu ortalamanın üstünde buğday samanında ise altında bir verim miktarının alınmış bulunması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.