muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7286, Karar No: 2013/11952, Tarih: 19.12.2013

kendilerine aittir." şeklinde 3402 sayılı Kanunun 19/2. maddesi uyarınca şerh düşülmesine, (B) harfi ile gösterilen 246,47 m²’lik kısmın aynı adanın son parsel numarası verilerek orman vasfı ile davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

... Mevkinde yer alan 818 ada 7,826 ada 10, 11, 12, 26, 27 ve 29, 835 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespitlerinin iptali ile, aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanelerinin 1 nolu bendine, "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır." 2 nolu bendine ise "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/125 esas 2010/122 karar sayılı muris ...'a ait veraset ilâmında belirtilen payları oranında muris ... mirasçılarının kullanımında olup halen kendilerine aittir." şeklinde 3402 sayılı Kanunun 19/2. maddesi uyarınca şerh düşülmesine, karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 11.09.1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak; hükmün 12 numaralı bendinde davalı parselin "635 ada 2" olması gerekirken sehven "835 ada 2" olarak belirtilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple;hükmün 12. bendinde yer alan “835 ada 2” ibaresinin kaldırılarak, bunun yerine, “635 ada 2” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/329, Karar No: 2011/13391, Tarih: 12.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/329 E.  ,  2011/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10999, Karar No: 2013/12805, Tarih: 18.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/10999 E.  ,  2013/12805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(BEYOĞLU 2. TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 47. Asliye Ticaret (Beyoğlu 2. ticaret) Mahkemesi’nce verilen 25/05/2011 gün ve 2011/167-2011/189 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi fer'i müdahil vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin yönetim kurulu üyesi ve aynı zamanda başkanı olduğunu, 29.04.2010 tarihinde yapılan genel kurulda... ve...'ın bir yıllık bir süre için denetçi olarak seçildiklerini, 21.04.2011 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında ise denetçi seçiminin gerçekleştirilemediğini, denetçilerin sürelerinin dolduğu halde yenilerinin seçilemediğini ileri sürerek, anılan denetçilerin yapılacak genel kurulda yenilerinin seçilinceye kadar görevine devam etmelerine, bu istemin kabul edilmemesi halinde iki kişinin denetçi olarak atanmasını, bu talebin de kabul edilmemesi halinde davalı şirketin denetim organından yoksun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mevcut denetçilerin bir takvim yılı için değil denetçi seçimi yapılacağı bir sonraki genel kurula kadar görevlendirildiklerini, 21.04.2011 tarihli genel kurulda denetçi seçilememesi nedeniyle mevcut denetçilerinin görevlerine devam ettiklerini, denetim organı boşluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil vekili, müvekkilinin davalı şirketin %38 hissesine sahip olduğunu, 29.04.2010 tarihinde yapılan genel kurulda seçilen denetçilerin 21.04.2011 tarihli genel kurulda ibra edilmediklerini ve aynı kişilerin yeniden görevlendirilmediklerini, bu durumda anılan kişilerin denetçi olmalarının genel kurul tarafından istenilmediğini, bu kişilerin denetçi olarak devam etmelerinin istenilmesinin genel kurul kararına aykırılık oluşturduğunu, denetçiler hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, bu kişilerin bağımsız denetim yapamadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 29.04.2010 tarihli genel kurulunda... ve...'ın 1 yıllık süreliğine denetçi olarak seçildiklerinin, 21.04.2011 tarihli genel kurulda ise yeni bir denetçi seçilemediği, ancak denetim kurulu üyelerinin görev süresinin bitmesinin şirketin kendiliğinden organsız kaldığı veya denetim kurulunun seçilmemesinin genel kurulun iradesinin denetçi seçmemek şeklinde olduğu anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle, olağanüstü genel kurul toplantısına kadar mevcut denetçilerin görevlerinin devam ettiğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

Kararı, feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

Hükmü temyiz eden Sonera Holding B.V. davada taraf olmayıp, davalı şirket yanında davaya katılan konumundadır. Davadaki sıfatı fer’i müdahildir. HUMK’nın 57. maddesi uyarınca yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin kararı tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır. Karar, davalı tarafından temyiz edilmediği gibi, temyiz isteminde bulunan fer’i müdahil hakkında da bir hüküm kurulmamıştır. Bu durum karşısında, fer’i müdahil Sonera Holding B.V. vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer’i müdahil Sonera Holding B.V. vekilinin temyiz istemini REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11786, Karar No: 2023/6866, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/11786 E.  ,  2023/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/554 E., 2015/727 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yaşı küçük katılana 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca atanan zorunlu vekilinin temyiz isteğinin, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümle sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/554 Esas, 2015/727 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2020 tarihli ve 14-2016/45896 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, eylemin değişen suç vasfı gereği cinsel taciz suçunu oluşturması ile anılan suçtan ötürü mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile katılanın aynı iş yerinde çalışmakta oldukları ve iş yerinin arka kısmında bulunup depo olarak kullanılmakta olan mahallin iş yeri çalışanlarınca kıyafetlerini değiştirmek maksadıyla kullanıldığı, suça sürüklenen çocuğun kendisine ait telefonun video kayıt özelliğini açarak anılan mahalde bulunan raf kısmına gizlice yerleştirip katılanın giysilerini değiştirdiği sırada yarı çıplak vaziyetteki görüntüsünü kayıt altına aldığı, birinci kayıttan sonra suça sürüklenen çocuğun 29.06.2013 günü eylemini yinelemesi üzerine katılanın rafa yerleştirilmiş durumda olan telefonu fark ederek telefon içeriğini kontrol ettiğinde kendisine ait video kayıtlarını görmesi ile durumu iş yeri yetkilisine bildirmesinin akabinde kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiğinin kabulüne dair Mahkeme gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik fiziksel bir temasının bulunmaması karşısında çocuğun cinsel istismarı suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararına hükmedilirken 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin kanuni ve yeterli olduğu anlaşılmış, bu kapsamda hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle; İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/554 Esas, 2015/727 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7367, Karar No: 2007/13839, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7367 E.  ,  2007/13839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 275 ila 284 numaralı OTS noktaları ve aradaki tüm kadastro parselleri görünecek şekilde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3792, Karar No: 2022/13576, Tarih: 29.06.2022

Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 24/09/2012 günlü ve 2012/892 sayılı iddianamesiyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından;müşteki ...'ün sorumluluğunda bulunan Avea’ya ait baz istasyonunda meydana gelen olayları nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından TCK'nın 152/1-a, 116/4, 119/1-c, 142/1-a, 143, 35, 54, 53. maddeleri uyarınca ikişer kez cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,Milas 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 günlü ve 2012/656 Esas, 2013/401 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ...'ün sorumluluğunda bulunan Avea’ya ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ise mahkumiyet kararı verildiği, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, Avea’ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08/02/2018 gün ve 2015/4829 Esas, 2018/944 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilerek kesinleştiği,sanıklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davası hakkında 04/06/2013 tarihinde bir karar verilmesi unutulduğu ve Dairemizin 08/02/2018 tarihli ilamında müşteki ...’in sorumluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olayı nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahallinde zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabileğinin belirtildiği,mahkemece hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından sanıklar ..., ... ve ... hakkında 15/01/2020 günlü ve 2018/261 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve mahkumiyet kararlarının Avea vekili ve sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine ,Dairemizin 10/02/2021 günlü ve 2020/16978 Esas, 2021/2141 Karar ilamı ile Avea İletişim Hizmetleri A.Ş vekilinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine; sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin onanmasına, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin ise bozulmasına karar verildiği,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25/04/2022 tarihli ve KD– 2022/25987 sayılı itirazı üzerine dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 10.02.2021 olan karar tarihi ile 29.06.2022 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek 5271 sayılı CMK’nın 308

.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 10.02.2021 olan karar tarihi ile 29.06.2022 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca; Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2020 günlü ve 2018/261 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında daha önce unutulan müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ilk kez verilen mahkumiyet kararlarının daha önce Yargıtay incelemesinden geçen hususlara ilişkin olmadığından,5320 sayılı Yasanın 8. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı ve hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu gözetilerek istinaf talebi konusunda merciince karar verilmek üzere,dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi gerektiği yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 10/02/2021 günlü ve 2020/16978 Esas,2021/2141 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

a-Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2020 tarih ve 2018/261 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, somut olayda Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2020 tarih ve 2018/261 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında daha önce unutulan müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ilk kez verilen mahkumiyet hükümlerinin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş hüküm olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

b-Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2021 tarih ve 2021/289 Esas, 2021/871 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

b-Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2021 tarih ve 2021/289 Esas, 2021/871 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde görülmekle Dairemizin 10/02/2021 günlü ve 2020/16978 Esas, 2021/2141 Karar bozma ilamının kaldırılması nedeniyle bozma üzerine sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan 21/12/2021 günlü mahkumiyet hükümlerinin hukuki değerden yoksun hale gelmesi ve sanık ... hakkında bir hüküm kurulmaması sebebiyle,sanıkların konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 29.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10937, Karar No: 2022/5652, Tarih: 23.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10937 E.  ,  2022/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosya kapsamından; davalı vekili Av. ...’nın 14/01/2020 tarihinde azledildiği, ancak Mahkemece davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ve dosyaya konu Sigorta Hakem Heyeti kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen 09/11/2020 tarihli ek kararın davalının azledilen vekili Av. ...’ya tebliğ edildiği anlaşılmakla ek kararın davalı asıla usulüne uygun tebliği ile ek karar temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10385, Karar No: 2015/23198, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10385 E.  ,  2015/23198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.