muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14050, Karar No: 2016/9957, Tarih: 06.06.2016

-//-

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32048, Karar No: 2013/9410, Tarih: 25.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32048 E.  ,  2013/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 23.06.2011 günlü karar duruşmasında hazır bulunan sanığa, son söz hakkı verilmeden, davanın sona erdirileceği de bildirilmeden karar verilmek suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı CMK.nun 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 03.12.2010 tarihli keşif tutanağının, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1833, Karar No: 2010/3089, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1833 E.  ,  2010/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 336 parsel sayılı taşınmazda paydaşlar arası harici ve eylemli taksim sonucu kendisine isabet eden ev, müştemilat ve avlusuna davalı tarafından kullanılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesiyle çekişmeli yerin tarafına teslimini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazdaki payını aldığı borç paranın teminatı olarak davacıya temlik ettiğini, borcunun çoğunu ödediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı adına kayıtlı dava konusu yerde davalının fuzuli şagil konumunda bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 283,50 -TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1531, Karar No: 2024/3148, Tarih: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1531 E.  ,  2024/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/283 E., 2024/63 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ: Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret MahkemesiSıfatıyla)

SAYISI : 2019/251 E., 2020/213 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, kayıt kabul istemli davada, davacının davalı müflisten iflas sıra cetveline kaydı gereken alacağı olmadığından bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili kayıt kabul istemine esas alacağın ispatı için davalı müflisin ticari defterlerine de dayanmış ve mahkemece 18.03.2020 tarihli celsede bilirkişiye müflisin defterleri üzerinde inceleme yapılmak üzere yetki verilmiştir. Buna karşın, müflisin defterleri üzerinde inceleme yapılmadığı gibi yapılmama sebebine dair bir gerekçeye de rastlanmamıştır. Öte yandan, davacı, alacağının 5 adet bono ve 1 adet çekten kaynaklandığını iddia etmektedir. Davaya konu edilen ve davacı tarafın ticari defterlerinde de kaydı bulunan 12/07/2018 vadeli 230.000,00 Türk Lirası çekin karşılıksız çıktığı dosya kapsamıyla sabit olmasına ve davacı tarafın ticari defterinde kaydı bulunmasına rağmen sırf “ödenmedi” kaydının bulunmaması sebebiyle bu çek yönünden de kayıt kabul isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nun 373/1. maddesi gereğince İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.09.2020 tarih, 2019/251 E., 2020/213 K., sayılı kararının BOZULMASINA

Dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 03.10.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/478, Karar No: 2025/2143, Tarih: 04.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/478 E.  ,  2025/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/7113 Esas, 2024/24995 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.01.2025 tarihli ve KD-2024/77396 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 16.08.2023 tarihli arama emrinin üst kısmında, arama nedenini oluşturan fiil, aranılacak kişinin kimlik bilgisi, aramanın yapılacağı yerler ve arama nedeni ayrıntılı olarak yer almaktadır. Nöbetçi Cumhuriyet savcısı ise alt tarafa el yazısı ile üst kısımda bulunmayan aramanın tarihini ve geçerlilik süresini de ekleyerek imza altına almıştır. Dolayısı ile nöbetçi Cumhuriyet savcısı üst kısımda yer alan bilgileri yok saymamış, iptal etmemiş, sadece eksik kısmı ikmal etmiştir. Nöbetçi Cumhuriyet savcısı tarafından alt tarafa el yazısı ile suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu kümesin yazılmaması, emrin üst kısmında açıkça yazılmış olan kümes ifadesinin yok sayılacağı anlamı taşımayacaktır. Arama emri bütün olarak değerlendirildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 119. maddesinde aranan şartlara sahip olduğunun" kabul edilmesi gerektiğinden bahisle bozma ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 16.08.2023 tarihli arama emrinin üst kısmında arama yapılacak yerler içerisinde kümes yazılı ise de, nöbetçi Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrinde arama yapılacak yerlerin "...'ın üzerinde, eşyalarında ve ikameti olan ... Mahallesi ... Apartmanı Blok no: 76/78 Daire no: 10" şeklinde el yazısı ile yazılıp imzalandığı, suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu kümesin yazılmadığı, Cumhuriyet savcısının açıkça kümesi belirtmediği, sanığın ikameti apartmanda bulunan bağımsız bir bölüm olduğu için söz konusu kümesin ikametin eklentisi veya müştemilatı olarak da sayılamayacağı, kümeste yapılan arama yönünden ayrıca alınmış adli arama kararının da bulunmadığı anlaşıldığından; yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, böyle bir arama sonucu bulunan delillerin Anayasa'nın 38/6. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 206/2-a, 217/2., 230/1-b ve 289/1-i maddeleri uyarınca yasak delil niteliğinde olup hükme esas alınamayacağı, bu itibarla bozma ilamının isabetli olduğu ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

B. 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca Dairemizin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/7113 Esas, 2024/24995 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6230, Karar No: 2012/10406, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6230 E.  ,  2012/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 3 kez 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80/1, 59/2 maddesi gereği 17 ay 15 gün HC- 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43/1, 62/1, 53. maddesi gereği 18 ay 22 gün HC

Sanığın 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak suretiyle "Kurumlar Vergisi" ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması, kullanılan son faturaların 2003 yılında 26.08.2003, 2004 yılında 28.12.2004, 2005 yılında 27.12.2005 ve 2006 yılında 30.12.2006 tarihli olmaları karşısında suç tarihlerinin 16.04.2004, 16.04.2005, 16.04.2006 ve 26.01.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık müdafiinin 2003 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II- Sanık müdafiinin 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanığın 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlenen sahte faturaları kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verecek şekilde kayıtlara intikal ettirdiğinin iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, sanık hakkında düzenlenen 08.07.2008 tarih ve VDENR-2008-1635/23 sayılı vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporlarında herhangi bir hizmet karşılığı olmadan 2004 yılında Gülenbil Müşavirlik Acn. Nak. Aracılık Hizm. Ltd. Şirketinden 30 adet 139.745 TL değerinde, 2005 yılında Gülenbil Müşavirlik Acn. Nak. Aracılık Hizm. Ltd. Şirketi ile Trak Müş. Puant. Ltd. Şirketinden 164 adet 808.850 TL değerinde, 2006 yılında Gülenbil Müşavirlik Acn. Nak. Aracılık Hizm. Ltd. Şirketi, Askaraca Gıda Loj. Ltd. Şirketi, Or-ka Orman Ür. Ştd. Şirketi ve Kaplan Loj. Taah. Ltd. Şirketinden 142 adet 742.200 TL değerinde sahte faturanın vergi kaçırmak amacıyla kullanıldığının belirtilmesi, kovuşturma sırasında alınan bilirkişi raporunun sadece dosya içinde bulunan vergi tekniği raporlarının özetinin çıkarılması suretiyle düzenlenmiş olması, savunmanın faturalarda yazan miktarın anılan firmalara ödendiğine dair bir kısım belgeler sunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından, sanığın ticari faaliyetine ilişkin ilgili dönemine ait defter ve belgelerinin istenip kapsamlı bir şekilde incelettirilmesi, fiili ve kaydi envanter yaptırılıp karşılaştırılması, sahte olduğu iddia edilen faturalara konu hizmetlerin bedellerinin alıcısı olan sanığın şirketi tarafından hizmeti sunan firma durumunda olan şirketlere elden mi yoksa çek, senet gibi resmi belgeler ve banka aracılığıyla mı ödeme yapıldığının araştırılarak ödemelerin fatura içerikleri ile uyumlu olup olmadığının ve ödenmesine ilişkin geçerli belge sunulamayan fatura miktarının belirlenmesi, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması ve tüm kanıtların toplanmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun suç tarihinin 16.04.2006 olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun uygulanması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı Yasayla uygulama yapmak suretiyle eksik ceza tayini,

3- Sanığın "duruşmadaki hal ve hareketleri" lehine taktiri tahfif sebebi kabul edilerek hakkında takdiri indirim uygulanmasına rağmen, "yargılama sürecindeki davranışları" nedeniyle cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilerek çelişkiye düşülmesi,

Kabule göre de;

2- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun suç tarihinin 16.04.2006 olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun uygulanması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı Yasayla uygulama yapmak suretiyle eksik ceza tayini,

3- Sanığın "duruşmadaki hal ve hareketleri" lehine taktiri tahfif sebebi kabul edilerek hakkında takdiri indirim uygulanmasına rağmen, "yargılama sürecindeki davranışları" nedeniyle cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilerek çelişkiye düşülmesi,

4- 2006 takvim yılındaki suça ilişkin hükümde, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 31.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/874, Karar No: 2023/118, Tarih: 22.02.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/874 E.  ,  2023/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki asıl davada sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ve alacak, karşı davada sözleşmenin feshi isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ile davanın menfi zararla sınırlı olarak kısmen kabulüne, müspet zarar talebinin reddine, karşı davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı karşı davacılar vekilinin asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun usulden reddine, karşı davaya ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, asıl davanın kısmen kabulü ile davanın menfi zararla sınırlı olarak kısmen kabulüne, müspet zarar talebinin reddine, karşı davanın kabulü ile taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar

verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen ... 2. Noterliğinin 21.10.2015 tarihli ve 24176 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahipleri tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ile müvekkilinin kâr kaybı ve sözleşmenin feshi nedeniyle uğradığı zararlar nedeniyle 50.000 TL'nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.07.2017 havale tarihli ıslah dilekçesi ile; müvekkilinin kâr kaybının 104.758 TL, sözleşmeye güvenerek yaptığı harcamaların toplamının ise 46.746,22 TL olduğunu belirterek talebini toplamda 151.504,22 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

Davalı karşı davacılar vekili, bütün projelerin aynı anda belediyeye girişinin yapılması gerekirken davacının sadece en önemli olan mimari projeyi belediyeye sunmasının sözleşmeye aykırı davranma kastını ve kötüniyetini ortaya koyduğunu, davacı yüklenicinin acele bir şekilde mimari projeyi müvekkillerine sormadan ve onaylarını almadan belediyeden onaylatmak istediğini, bu nedenle yükleniciyi vekâletten azlettiklerini ve sözleşmeyi feshedeceklerini bildirdiklerini, yüklenici tarafından arsa sahipleri yararına yapılan masrafları ödeyeceklerini ancak yapılmayan ya da arsa sahipleri yararına olmayan masrafları ve kâr mahrumiyeti talebini kabul etmediklerini belirterek müvekkillerine karşı açılmış olan asıl davanın reddine, karşı davada ise taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2016/229 Esas, 2017/434 Karar sayılı kararıyla; arsa sahiplerinin tek taraflı fesih yetkisinin bulunmadığı, bu konuda tarafların müşterek kararı ya da mahkeme kararı gerektiği, buna karşın arsa sahiplerinin bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere mimari projenin henüz kesinleşmediği hâlde belediyeye ön kontrol için ibraz edilmesini gerekçe göstererek yükleniciyi azletmesinin haksız olduğu, sözleşmenin o tarih itibariyle ayakta olduğu ancak yargılama sırasında taraf iradelerine göre ve davacı karşı davalının menfi zarar talebi nedeniyle sözleşmenin artık taraflar açısından sürdürülme imkânı kalmadığının anlaşıldığı, taraflar arasındaki sözleşmenin arsa sahiplerinin kusuru nedeniyle yerine getirilemediği, yüklenicinin ise bu sözleşmeye güvenerek yapmış olduğu masrafları menfi zarar kapsamında istemekte haklı olduğu, sözleşme hiç yapılmasaydı cebinden çıkmayacak olan masrafların bu kapsamda değerlendirilerek bilirkişi tarafından, ibraz edilen proje belgeleri ve üçüncü kişiye yapılan ödeme belgeleri üzerinden hesaplandığı, yüklenicinin hazırlık çalışmalarını yerine getirdiği ve bedellerini üçüncü kişilere ödediğini ispatladığı, buna karşın geriye etkili fesih ile birlikte müspet zararlarının talep edilemeyeceği, şayet inşaat tamamlansa idi elde edebileceği kârın müspet zarar olması nedeniyle sözleşmenin feshine dayalı olarak yüklenici tarafından istenmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle asıl davada, feshin davalılarca haksız şekilde yapıldığının tespiti ile davanın menfi zararla sınırlı şekilde kısmen kabulüne, 46.746,22 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı karşı davacılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı karşı davalının müspet zarar talebinin reddine, karşı dava yönünden ise, iki tarafın yargılama aşamasında oluşan fesih iradesinden dolayı bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.06.2020 tarihli ve 2020/261 Esas, 2020/567 Karar sayılı kararı ile;

1.Yüklenici tarafından dava dilekçesinde, arsa sahipleri tarafından gönderilen azilname ile işlerin yapımına imkân kalmadığı, bu nedenle sözleşmenin arsa sahiplerince haksız feshedildiği iddiasına dayanılarak sözleşmenin haksız feshinin tespiti ile menfi ve müspet zararların tazmini istemi ile dava açılmış ise de; arsa sahiplerince gönderilen azil ve ihtar tek başına fesih sonucunu doğurmayacağından davacı karşı davalı yüklenici tarafından açılan bu dava ile fesih iradesinin ortaya konulduğu, arsa sahiplerince açılan karşı dava ile de fesih talep edildiğinden taraf iradelerinin sözleşmenin feshi konusunda birleştiğinin kabulü zorunlu olup, mahkemece taraf iradelerinin birleşmesi nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmesi gerekirken feshe ilişkin sonuç doğurmayan vekâletten azlin haksız olduğu gerekçesiyle sözleşmenin feshinin haksız olduğuna ilişkin karar verilmesinin hatalı olduğu,

2. Davalı karşı davacılar (arsa sahipleri) vekilinin istinaf başvurusu yönünden yapılan incelemede; davalılar karşı davacılar vekilince, asıl davanın kısmen kabulüne ilişkin kararla birlikte karşı davalarına ilişkin de istinaf talebinde bulunulmuş ise de; dosyada mevcut harç tahsil makbuzuyla sadece karşı davaya ilişkin istinaf harçlarını yatırdığı, asıl davaya ilişkin harçların yatırılmasına ilişkin geri çevrime kararı gereğince mahkemesince usulüne uygun çıkarılan muhtıraya rağmen süresi içerisinde harç ikmali yapılmadığı görülmüş olmakla sadece karşı davaya ilişkin inceleme yapıldığı,

3. Karşı davaya yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde ise, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin taraf iradelerinin birleşmesi veya mahkeme kararıyla feshedilebileceğinden, mahkemesince eldeki asıl ve karşı dava ile fesihte taraf iradelerinin birleştiği kabul edilerek karşı dava yönünden de sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmesi gerekirken, karşı davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hatalı olduğundan istinaf başvurusunun karşı dava yönünden kabulüne karar verildiği,