muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11184, Karar No: 2008/225, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11184 E.  ,  2008/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, ... imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 3 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmaz mal, arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa kabul edilip buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen 2005 yılına ait Tarım İl Müdürlüğü verilerine göre ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7288, Karar No: 2013/8294, Tarih: 28.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7288 E.  ,  2013/8294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2013 gün ve 2012/815 Esas, 2013/120 Karar sayılı hükme karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 24.04.2013 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6949, Karar No: 2024/8283, Tarih: 26.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/6949 E.  ,  2024/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/310 E., 2022/621 K.

DAVA TARİHİ : 27.12.2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Türkiye Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı çift taraflı kazada motosiklette yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp belirsiz alacak davası olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle talebini 17.768,77 TL olarak artırmış, 28.11.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 94.914,68 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. (Eski unvan Aviva Sigorta A.Ş.) vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, sigortalı aracın sürücüsünün kusursuz olduğunu, hatır taşıması nedeniyle hesaplanan tazminattan indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Türkiye Sigorta A.Ş. (Eski unvanı Güneş Sigorta A.Ş.) vekili cevap dilekçesinde; sigortalının kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığını, davacının maluliyetine ilişkin raporun Adli Tıp Kurumundan (ATK) alınması gerektiğini, müterafik kusur nedeniyle hesaplanan tazminattan indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III.BOZMA ÖNCESİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli kararıyla, davanın kabulüyle 17.768,77 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar karar verilmiştir.

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı Türkiye Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

III.BOZMA ÖNCESİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli kararıyla, davanın kabulüyle 17.768,77 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar karar verilmiştir.

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı Türkiye Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 27.11.2017 tarih, 2015/5110 Esas, 2017/11019 Karar sayılı ilamıyla; "...mahkemece, olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde davacının maluliyet oranının tespiti konusunda rapor alınması; davacının maluliyet oranının bu raporla saptanmasından sonra, ödenmesi gereken maluliyet zararının hesaplanması için aktüerya bilirkişisinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi..." gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda "...Mahkememizce verilen 30.12.2014 tarihli karar, yalnızca davalılardan Türkiye Sigorta A.Ş. (eski unvanı Güneş Sigorta A.Ş.) tarafından temyiz edilmiştir. Bu durumda, 30.12.2014 tarihli karar, temyiz isteminde bulunmayan davacı ile davalı Aviva Sigorta A.Ş. yönünden kesinleşmiştir. Diğer yandan, 12.11.2014 ilk rapor tarihi itibariyle davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararının toplamı 17.768,77 TL olarak belirlenmiş olup, 12.11.2014 tarihli raporda belirlenen tazminat miktarları, davacı rapora itiraz etmediği gibi temyiz yasa yoluna başvurmadığından, davalı Türkiye Sigorta A.Ş. lehine usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Bu durumda, her ne kadar davacının belirsiz alacak davası olarak açtığı ve 14.11.2014 tarihinde bedel arttırımında bulunduğu, eldeki davada; 28.07.2020 yürürlülük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK'nın 177/2. maddesinde düzenlenen; ''Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesince gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararında uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz.'' hükmü uyarınca, bozmadan sonra ıslah yapabileceği kabul edilse de, davacı yanın, ilk hükme esas alınan 12.11.2014 tarihli rapora karşı itirazda bulunmadığı ve bu raporun esas alındığı ilk hükme karşı temyiz kanun yoluna başvurmadığı anlaşılmakla, ilk hükme esas alınan 12.11.2014 tarihli rapordaki tazminat miktarlarının, temyiz isteminde bulunan davalı Türkiye Sigorta A.Ş. yönünden usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek,..." ilk rapor ile belirlenen geçici ve sürekli iş göremezlik tazminat tutarı olan 17.768,77 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne, 17.768,77 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Türkiye Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalılara Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalı araçların karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının uğradığı bedensel zarara dayalı maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. Değerlendirme

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Değerlendirme

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin ve davalı Türkiye Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya ve davalı Türkiye Sigorta A.Ş.'ye yükletilmesine,Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/298, Karar No: 2024/11276, Tarih: 10.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/298 E.  ,  2024/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/1051 E., 2016/242 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının 20.06.2016 tarihli temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 151, 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlen olan 08.06.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 20.01.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin iş yerine girerek eşyaları çalması şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önce aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 142/2-h maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Şikâyetçinin beyanı ile suça sürüklenen çocuğun savunmasında suç saatine ilişkin açık bir beyan olmaması ve dosya içeriğinde bulunan 20.01.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda beyana göre olay saatinin 03.00 - 03.40 arası belirtildiği görülmekle ve UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 18.11'de başlayıp saat 06.20'de bittiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuktan ve şikâyetçiden olayın oluş saati tam olarak sorulup tespit edilmeden, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

3- Mahkemece suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında şikâyetçinin zararını karşıladığının kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca tayin olunan cezadan en çok 2/3, en az 1/2 oranından fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

4- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11178, Karar No: 2008/221, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11178 E.  ,  2008/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, ... imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 3 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmaz mal, arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa kabul edilip buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen 2005 yılına ait Tarım İl Müdürlüğü verilerine göre ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/70, Karar No: 2019/4547, Tarih: 01.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/70 E.  ,  2019/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, sanıklar Berhan ve Ertuğrul yönünden oybirliğiyle, sanık ... yönünden Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla, 01.07.2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

( Sanık ... hakkında)

Sanık ...'a ait ikamette yapılan aramada net 2760 gr esrarın ele geçtiği ve esrar ele geçirilen poşette sanık ...'un parmak izinin bulunduğu, arama sırasında ikamette geçici olarak bulunan ve hakkında ihbar ya da başka bir maddi delil bulunmayan sanık ...'un suça konu esrarın kendisine ait olduğunu kabul ederek suçunun ortaya çıkmasına yardımcı olduğu, Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.05.2018 tarihli kararının gerekçesinde de, sanığın ikrarının cezalandırılması için delil olarak kabul edildiği anlaşıldığından, ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık ... hakkında TCK’nın 192. maddesinin 3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması ve hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun sanık ... yönünden ONAMA görüşüne katılmıyorum. 01/07/2019
Yargıtay — Esas No: 2006/504, Karar No: 2006/6106, Tarih: 24.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/504 E.  ,  2006/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Orhangazi A.H.(Aile) Mahkemesi
Yargıtay — Esas No: 2016/24819, Karar No: 2020/4333, Tarih: 12.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/24819 E.  ,  2020/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı yanında 07.01.2008 tarihinden itibaren ihracat sorumlusu olarak çalıştığını, işyerinde fazla mesai yaptığını karşılığı ücretlerin ödenmediğini, davalının maaş alacaklarını ödememesi üzerine, davacının noter ihtarnamesi ile iş akdini 20.10.2014 tarihinde haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiş duruşmalara katılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir.