muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/601, Karar No: 2015/4152, Tarih: 16.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/601 E.  ,  2015/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/639-2014/310

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen itirazın iptali ve menfi tesbit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı-birleşen dava dosyasında davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Meram Edaş vekili dilekçesinde; davalının, dava dışı elektrik abonesine ait sayaçtan kaçak elektrik kullandığını, bu nedenle müvekkili dağıtım şirketi tarafından düzenlenen faturanın tahsili için başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. Ö.. vekili cevap dilekçesinde; davacı dağıtım şirketi tarafından düzenlenen 05.05.2011, 07.06.2011 ve 10.06.2011 tarihli tutanaklarda abonenin tüm ölçümlerinin usul ve yasaya uygun olduğunun belirlenmesine rağmen sonradan fatura tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin kaçak elektrik kullanımı ile ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2012/213 Esas sayılı davada davacı A.. Ö.. vekili, aynı vakıalara dayanarak, davalı dağıtım şirketi tarafından başlatılan takip nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tesbitini talep etmiştir.

Mahkemece; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacı – birleşen dosyada davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.10.2013 günlü ve 2013/10632 E. 13750 K. sayılı ilamı ile;

(... Somut olayda; davalı-karşı davacı A.. Ö.. hakkında düzenlenen 14.07.2011 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağı ile; sayaç kulak mühürü oynanarak sayaç kapağının açıldığı, sayaç içindeki L1 e L2 uçlarının kesildiği, sayacın 2/3 eksik yazmasına müdahale edildiği tespit edilmiştir.

Dosyada mevcut 16.01.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; davalının sayaç mührünü kopararak ve sayacın tüketimini kaydeden faz uçlarından iki adetini sökerek sayacın normal tarifeden 4.551,60 TL eksik kayıt yapmasına neden olduğu belirlenmiştir.

Tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde; davalı-karşı davacının eylemi tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak tanımlanmıştır. Bu durumda davacının eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve anılan yönetmelik hükümlerine göre kaçak elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde; davalı-karşı davacının eylemi tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak tanımlanmıştır. Bu durumda davacının eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve anılan yönetmelik hükümlerine göre kaçak elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dosya yeniden başka bir uzman bilirkişiye verilerek bilirkişiden davacı-karşı davalı kurumun davalı-karşı davacı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin anılan yönetmelik ve yönetmelik hükümlerine göre yayınlanan usül ve esaslara göre yeniden hesaplanması için rapor alınması, davacı-karşı davalı tarafın istemekte haklı olduğu gerçek alacak miktarının duraksamasız belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, toplanan delillere ve yasal düzenlemelere aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; elektrik mühendisi bilirkişiden rapor aldırılmış ve sonrasında bu rapor esas alınarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı – birleşen dosyada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kaçak elektrik tüketim ve kaçak ek tüketim bedellerinin hesaplanmasında, kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca talep edilen, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedelleri dikkate alınmayacaktır. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle talep edilebilecektir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, kaçak elektrik tüketim ve kaçak ek tüketim bedellerinin; dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin ilave edilmesi suretiyle hesaplandığı, ayrıca hesaplanan bedellere, kayıp-kaçak bedelinin ilave edilip edilmediği hususunda bir açıklığın bulunmadığı, bu haliyle raporun hüküm vermeye yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiye verilmesi ve somut verilere dayalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428 .maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10154, Karar No: 2022/19055, Tarih: 22.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10154 E.  ,  2022/19055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu İzmir İli, Narlıdere İlçesi, Narlıdere Mahallesi 6104 ada 1 parsel sayılı 510 m² yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/262 Esas, 2007/350 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 104 m²lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 06.05.2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 04.12.2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki İzmir İli, Narlıdere İlçesi, Narlıdere Mahallesi 6104 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3462, Karar No: 2014/13349, Tarih: 16.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3462 E.  ,  2014/13349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Muğla Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/212 Karar no:2013/254

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.06.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/5239, Karar No: 2008/53, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5239 E.  ,  2008/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 gün ve 25832 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa ile değişik 2004 sayılı İİK’nun 346/son maddesi ile aynı Yasa’nın 16. babında yer alan suçlara ilişkin davalara İcra Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiş ve anılan yasanın yargılama usulünü düzenleyen 349. maddesinde 5358 sayılı Yasa ile bir değişiklik yapılmamıştır. Bu usul hükmü sanığın eylemine konu İİK’nun 338. maddesi için de geçerlidir. Bu durum karşısında müşteki veya vekilinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden müşteki vekilinin 23.08.2006 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde CMK’nun 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına karar verilip, iddianame düzenlenmesinden sonra da yargılamaya devam edilip hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9218, Karar No: 2012/15856, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9218 E.  ,  2012/15856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yanca müvekkili aleyhine 2009/11522 esas sayılı icra takibi yapıldığını, takipteki 17 adet 15.198 EURO cinsinden bonolardaki imzanın kendilerine ait olmadığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinde EURO bedelli bonolar için davacıdan bir talepleri olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının, davacıdan yargılama sırasında icra takibinde EURO cinsi bonolardan dolayı takipleri olmadığını beyan ettiği ve ödeme emrinin iptal olduğu gerekçesiyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı yararına masraf ve vekalet ücreti takdirine karar verilmiş, hükmü davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava icra takibine konu edilen 17 adet EURO bedelli bonolar ile borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir.

Davalı alacaklı 01.04.2009 tarihinde başlatılan icra takibinde davacı borçludan para cinsi ayırt etmeden 15.507,97 USD, 19.407,09 EURO bonolardan dolayı alacak talep etmiş olup yargılama sırasında ödeme emrinin tebligat noksanı nedeniyle iptal edilmiş olması davalı alacaklının talebini değiştirdiği anlamına gelmez.

Davacının borçsuzluğunun tespitini talep ettiği gözetilerek esas hakkında bir karar verilmesi, kabul şekli ile dava açmakta davacı haklı olduğundan lehine masraf ve ücreti vekalet takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına. peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17818, Karar No: 2017/27939, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17818 E.  ,  2017/27939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Köyü 118 ada 12 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13611, Karar No: 2016/12236, Tarih: 15.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13611 E.  ,  2016/12236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ayçiçeği, mısır (dane) ve şekerpancarının 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin....hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6457, Karar No: 2025/3283, Tarih: 20.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2022/6457 E.  ,  2025/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık müdafiine 10.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafii tarafından 05.10.2021 tarihli süresinde temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmediği

gibi 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca öngörülen yedi günlük süre içerisinde de gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği; sanığa ise temyiz hakkını kullanabilmesi için herhangi bir tebligat yapılmadığı ve sanığın ayrıca temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2., 5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri uyarınca, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde ise "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık müdafiinin 05.10.2021 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığı ve kararın sanığa tebliğ edilmediği dikkate alındığında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenleri bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte; gerekçeli temyiz isteminde

bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19263, Karar No: 2015/7629, Tarih: 09.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19263 E.  ,  2015/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

SGK ilgili İl Müdürlüğünden davacıya ait sigorta sicil numarasının 1984 yılı serilerinden olup olmadığının, ilgili Vergi Dairesi'den davacı adına 15.10.1984 tarihli işe giriş bildirgesini Kuruma intikal etiren davadışı Halil Uça adlı işverenin vergi kaydı bulunup bulunmadığının sorularak, gelecek cevabi yazının eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9821, Karar No: 2013/13329, Tarih: 09.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9821 E.  ,  2013/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davacı şirket tarafından davalı şirkete 10 adet sevk irsaliyeli fatura gönderildiği, toplamda gönderilen kumaş miktarının 625 kg. olduğu, davalıya gönderilen faturaların usulüne uygun tebliğine rağmen yasal süresi içinde itiraz edilmediği, davacı defterlerine göre davalıdan 34.297,78 TL alacaklı olduğu, davacının davasını ispatladığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile takibin asıl alacak olan 29.157,90 TL’ye takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, %20 icra inkar tazminatı olan 5.831,58 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yapılan takibe vaki itirazın iptali davasıdır.

Davacı yan takibinde cari hesap alacağına dayanmıştır. Davalı yan ticari defterlerini ibraz etmemiş, davacı tarafın ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan bilirkişi raporunda, taraflar arasındaki ticari ilişkide 10 adet fatura kesilmiş olduğu, bu faturalardan 15.02.2010 tarihli 16.842,82 TL’lik faturaya ilişkin sevk irsaliyesinde teslim alan isim ve imzasının bulunmadığı belirtilmiş olduğu gibi davalı yanca da mal teslimi kabul edilmemiştir.

Bu durumda 15.02.2010 tarihli 16.842,82 TL tutarlı anılan faturada belirtilen malların davalı yana teslim edildiğinin davacı satıcı tarafından usulüne uygun ispatlanması gerekir. Mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeksizin anılan faturadaki malların tesliminin de kanıtlanmış olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.