muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14880, Karar No: 2007/1930, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14880 E.  ,  2007/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, kendileri ve davalının, avukat olduklarını, davalının verdiği yetkiye dayanarak ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülen 52 adet davaya davacı vekili olarak katıldıklarını, davalının, kendilerini haksız olarak vekaletten azledip, müvekkillerinden tahsil etmiş olmasına rağmen, kendilerinin vekalet ücretini ödemediğini, bildirip sözkonusu davalardan kaynaklanan toplam 18.200 YTl. vekalet ücreti alacaklarının tahsilini istemişlerdir.

Davalı, süresinde verdiği cevap layihasıyla davanın reddine karar verilmesini dilediği gibi, ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece yetkisizlik kararı verilerek, dosyasının, yetkili ... Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, vekalet sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemiyle bu davayı açmışlardır. Davalı, yetki itirazında bulunmuştur. Davacıların ... Barosuna kayıtlı Avukat oldukları ve ...’da ikamet ettikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacıların talebi para alacağına ilişkin oluğuna göre BK. 73. maddesi gereğince aksi kararlaştırılmadıkça, borcun, alacaklının, ödeme zamanında ikamet ettiği yerde ödenmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta para borcunun ifa yeri alacaklının ikametgahı ...’dır. Öyle olunca HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda akdin yerine getirileceği, yer mahkemesinde de dava açılabilir. Bu durumda davanın yetkili mahkemede

açıldığının kabulü ile işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3334, Karar No: 2019/195, Tarih: 15.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/3334 E.  ,  2019/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12/4. maddesine muhalefet eyleminden dolayı .... . Sanayi ve Ticaret A.Ş hakkında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 10/05/2013 tarihli ve 12391 sayılı kararı ile uygulanan 102.856,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair....Sulh Ceza Hakimliğinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/39 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/04/2017 gün ve 109 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2017 gün ve KYB-2017/27339 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, zamanaşımı süresi kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle, somut olayda idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihin 2008 yılı olduğu ve sulh ceza hakimliğinin itiraz üzerine karar verdiği 22/06/2015 tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

18/02/2015 gün 29271 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6592 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile 3213 sayılı Kanun'un 12/4. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (10 katı yerine) 5 katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanun'un, Kanun Yararına Bozma talebine konu....Sulh Ceza Hakimliğinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/39 değişik iş sayılı kararı verildiği tarihte yürürlükte olduğu anlaşılmakla; bu hususta da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19872, Karar No: 2012/28077, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19872 E.  ,  2012/28077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy ... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.10.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16124, Karar No: 2014/815, Tarih: 21.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16124 E.  ,  2014/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2009/322-2013/218

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 1705 ve 1706 sayılı parsellerin maliki Fatma'nın soyadının "U." olarak tespitine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; tapu maliki Fatma'nın soyadı kanunundan önce öldüğü, dolayısı ile soyadının bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereğince, tapu maliki ile davacıların miras bırakanlarının aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere soyadının tespiti şeklinde kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10290, Karar No: 2008/14483, Tarih: 05.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10290 E.  ,  2008/14483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILLAR : HAZİNE-... KTK

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli ... Köyü 922 parselin bulunduğu adayı gösteren kadastro pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek,

3) Çekişmeli taşınmaza arazi kadastrosu sırasında tesbit tutanağı düzenlenmişse bu tutanağın ve komşu parsellere ait kadastro tesbit tutanaklarının bulundukları yerden getirtilerek,

4) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

5) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

-2-

2008/10290-14483

-2-

2008/10290-14483

bu dava dosyası içine konulması, Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1174, Karar No: 2025/1615, Tarih: 21.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1174 E.  ,  2025/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1994 E., 2025/7 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/222 E., 2023/39 K.

Taraflar arasındaki teminat mektubunun iadesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.03.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusunun değerinin esas alınması gerekli olup, dava değeri toplamının 287.959,00 TL olduğu ve dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi (2025) itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.03.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1699, Karar No: 2009/9107, Tarih: 27.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1699 E.  ,  2009/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili borçlu belediye aleyhine kıdem tazminatı ve diğer ücret alacaklarının tahsili talebiyle genel haciz yoluyla icra takibine geçmiştir.

Adı geçen kurum adına çıkartılan ödeme emrinin "Belediye Başkanlığı İnsan Kaynakları Daire Başkanlığında tebligat evrak memuru A.K.'a" tebliğ edildiği görülmüştür.

7201 Sayılı Tebligat Kanununun 12. maddesi ile ilgili tebligat tüzüğünün 17/2 ve 18/1. maddelerine göre tebliğ işleminin tüzel kişinin selahiyetli mümessiline yapılması zorunludur. Tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları taktirde tebliğ, hükmi şahsın o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. 1580 Sayılı Belediye Kanununun 100. maddesine göre belediyeyi belediye başkanı temsil eder. O halde ödeme emrinin de yukarıda açıklandığı üzere bizzat belediye başkanına tebliğ edilmesi yasa gereğidir.

Yapılan tebliğ işleminde, tebliğ memurunca, belediye başkanının veya ondan sonraki yetkili kişinin belediyede olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu haliyle yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür. Mahkemece Tebligat Kanununun 32. maddesi uyarınca şikayetçi borçlu belediyenin şikayeti kabul edilerek, ödeme emri tebliğ tarihinin, tebligattan haberdar oldukları şikayet tarihi olan 01.12.2008 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu yöne ilişkin istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3208, Karar No: 2018/4925, Tarih: 24.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3208 E.  ,  2018/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkındaki icra takibine ihtiyati haciz kararı ile başlandığı ve bu karar uyarınca yapılan haciz işlemleri sırasında, şirket yetkilisi sanığın işleyecek sürelerden feragat ettiği ve takibin kesinleştirilmesini istediği ancak bu aşamaya kadar henüz ödeme emrinin tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, İİK'nın 20. maddesi uyarınca sanığın anılan beyanının hüküm ifade etmeyeceği ve dolayısıyla şirket hakkındaki takibin kesinleşmemesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1- Sanığa isnat edilen İİK’nın 333/a maddesinde düzenlenen “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketin hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla şirket borcunu ödememesi gerekmekte olup, öncelikle borçlu şirketin ticari defterlerinin muhasebecisinden veya zabıta marifetiyle sanıktan temin edilmesi yoluna gidilerek temin edildikten sonra ticari defterler ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde karşılaştırılmalı olarak bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, ticari defterlerin ibraz edilmediği gerekçesiyle eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3-Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21130, Karar No: 2017/5782, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21130 E.  ,  2017/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5466, Karar No: 2020/3510, Tarih: 28.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/5466 E.  ,  2020/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 113 ada 1 parsel ( eski 101 ada 1 ) sayılı 12.209,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın tamamının eylemli orman haline dönüştüğü şerhi yazılarak çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ..., dava konusu taşınmazın kendi fiili kullanımlarında olduğunu ileri sürerek, taşınmazda lehlerine kullanım şerhi verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişinin 29.03.2013 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.990,88 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen 150,57 metrekarelik kısımlarının ayrı ayrı mülkiyet durumlarında değişiklik yapılmaksızın aynı adanın son parsel numarası verilerek, beyanlar hanesine “6831 sayılı kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın eylemli haline dönüştüğü” şerhi yazılarak, taşınmazın aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 5.067,57 metrekarelik kısmının mülkiyet durumunda değişiklik yapılmaksızın aynı adanın son parsel numarası verilerek, beyanlar hanesine “6831 sayılı kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve davacılar ..., ... ve ...’ın zilyetliğinde olduğu” şerhi yazılarak tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile dahili davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin, dava konusu 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.990,88 metrekare yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.