muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12327, Karar No: 2022/231, Tarih: 12.01.2022

(2) İtiraz dilekçesi görevli makama kayıt ettirildikten sonra mahkemeye verilir. Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin yüzde birinden daha az üyesi bulunan işçi sendikası, yetki itirazında bulunamaz.

(3) İtiraz dilekçesinde veya ekinde somut delillerin yer almaması hâlinde itiraz incelenmeksizin reddedilir. İşçi ve üye sayılarının tespitinde maddi hata ve süreye ilişkin itirazları mahkeme altı iş günü içinde duruşma yapmaksızın kesin olarak karara bağlar. (Değişik cümle: 12/10/2017-7036/34 md.) Bunların dışındaki itirazlar için mahkeme, duruşma yaparak karar verir ve bu karar hakkında istinaf yoluna başvurulması hâlinde bölge adliye mahkemesi bir ay içinde kararını verir. (Ek cümle: 12/10/2017-7036/34 md.) Bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde Yargıtay bir ay içinde kesin olarak karar verir.

(4) 42 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca kendisine yetki şartlarına sahip olmadığı bildirilen işçi sendikası, altı iş günü içinde yetkili olup olmadığının tespiti için dava açabilir. Mahkeme açılan davayı o işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde birini üye kaydeden işçi sendikaları ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işverene de bildirir. Mahkeme davayı iki ay içinde sonuçlandırır.

(5) İtiraz, karar kesinleşinceye kadar yetki işlemlerini durdurur.”

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazları değerlendirilmelidir.

Mahkemece davanın reddine ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen ilk karar, Dairemizin 15/04/2021 tarihli ilâmıyla özetle dava konusu yetki tespitine esas alınan birimlerin tek bir işyeri niteliğinde yahut bağımsız işyerleri ve işletme niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi bakımından araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonrasında mahkemece yetki tespitine esas alınan tüm birimlerin tek bir işyeri niteliğinde olduğu kabul edilerek sendikanın yarıdan fazla çoğunluğu sağlayamadığı gerekçesiyle yetki tespitinin iptaline karar verilmiş ise de, karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından 24/05/2019 başvuru tarihi itibariyle davacıya ait 97 birimin işletme teşkil ettiği, işletmede toplam 768 işçi çalıştığı ve 365 sendika üyesi bulunduğu gerekçesiyle davalı sendikanın toplu iş sözleşmesi yapabilmek gerekli çoğunluğu sağladığına dair 28/05/2019 tarih ve 1376068 sayılı olumlu yetki tespit kararı verilmiştir.

Bozma kararında da açıklandığı üzere, işyeri kavramının sınırları ile işyerine bağlı yerlerin tespiti için “amaçta birlik” ve “yönetimde birlik” unsurları aranmaktadır. Bu bağlamda 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesi de “İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür” şeklindedir.

Bozma kararında da açıklandığı üzere, işyeri kavramının sınırları ile işyerine bağlı yerlerin tespiti için “amaçta birlik” ve “yönetimde birlik” unsurları aranmaktadır. Bu bağlamda 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesi de “İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür” şeklindedir.

Bununla birlikte toplu iş hukuku bağlamında işyerinin sınırları ile bağlı yerlerin belirlenmesi için normun koruma amacından hareket edilmesi de bir zarurettir. Bu noktada belirtmek gerekir ki, işçilerin ortak çalışmaya dayalı menfaat birliğinin mevcudiyeti ile birlikte çalışmaya müstenit dayanışma olgusu da gözardı edilemez (DOĞAN YENİSEY, Kübra: İş Hukukunda İşyeri ve İşletme, ... 2007, s.371-372; YILDIZ, Gaye Burcu: “Toplu İş Hukuku Açısından İdare Merkezi İle Fabrika İşyeri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi” Sicil, S:20, Aralık 2010, s.138). Bu itibarla birimler arasındaki coğrafi yakınlık durumu da, işyerinin sınırları ve işyerine bağlı yerlerin yahut bağımsız işyerlerinin tespiti bakımından dikkate alınması gereken bir unsurdur.

Bu açıklamalara göre, yetki tespitine esas alınan birimlerin geneli itibariyle farklı il ve ilçelerde bulunduğu ve ayrıca yetki tespitine esas alınan işçi sayısının da 768 olduğu gözetildiğinde tüm birimlerin tek bir işyeri niteliğinde olduğunu kabul etmek olanaklı değildir. Bu anlamda, somut olayda işletme toplu iş sözleşmesine yönelik yetki tespiti söz konusu olduğundan, işçi sendikasının toplu iş sözleşmesi yetkisi için işçilerin %40’ını üye kaydetmesi gerekmektedir. Dosya içeriğine göre sendikanın %40 çoğunluğu sağladığı da açık olduğundan, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 80,70 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 44,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 36,30 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 5.100,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı yargılama giderinin bulunmadığının tespitine,

6-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/01/2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2014/12706, Karar No: 2014/17508, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12706 E.  ,  2014/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 11.04.2002 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2952, Karar No: 2022/4168, Tarih: 04.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2952 E.  ,  2022/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün, temyiz incelemesi sonucu bozularak, CMK'nın 304. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki sebeplerin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında verilen gün cinsinden para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

2) Hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi ve “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ilişkin ihtarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2022 tarih, 2021/368 esas ve 2022/8 sayılı hükmünün CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1) Hüküm fıkrasının 4. paragrafında yer alan “Sanığa verilen adli para cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca ” ibaresinin eklenmesi,

2) Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 6. paragraf hükümden çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen adli para cezasının, TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak, birer ay ara ile ödenmek üzere 15 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına,” ibaresinin yazılması,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15087, Karar No: 2013/3851, Tarih: 26.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15087 E.  ,  2013/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem-ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı tarafça, cevap dilekçesi sunulmamış olup, davalı vekili duruşmada davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feshin haklı nedene dayandığı işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının fazla çalışmaları, bilirkişi tarafından tanık anlatımlarına göre belirlenmiş ise de, bilirkişi raporunda davacının hangi saatler arasında çalıştığı belirtilmediği gibi, davacı tanıkları yaz ve kış dönemlerinde farklı çalışma düzeninden bahsetmiş iseler de, bilirkişi tarafından bu hususun dikkate alınıp alınmadığı anlaşılamamıştır. Bilirkişi raporu, bu hususta denetime elverişli değildir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar da göz önünde bulundurularak, yeniden bir bilirkişi raporu alınmak suretiyle davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16296, Karar No: 2011/8091, Tarih: 09.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/16296 E.  ,  2011/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suç tutanağı ve sorgusunda hakkında tutanak düzenlenen kömür ocağını 6 yıl öncesi açtığını çoktan beri çalıştırmadığını savunmasına ve yerinin de fındık bahçesinde olduğunu öne sürmesine göre, keşif yapılarak yerin ne zamandan beri kullanılmadığı ve orman olup olmadığı tespit edilerek sonucuna nazaran hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken bu yönden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9352, Karar No: 2014/17637, Tarih: 18.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/9352 E.  ,  2014/17637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı, ...Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, asıl ve birleşen davada iş aktinin haksız şekilde işveren tarafından feshedildiği iddiasına dayalı kıdem ve ihbar tazminatı ile bayram çalışma ücreti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığına karşı açılan asıl dava 1086 sayılı HUMK'nun yürürlükte olduğu (11/01/2010) günü açılmış, davacı saklı tuttuğu fazla kısmı bilirkişi raporu üzerine harçlandırılmış 05/04/2013 günlü dilekçe ile istemiştir. Islahla arttırılan kısma faiz yürütülmesi istenmediği halde ve davalı belediye hakkında açılan dava tarihinde belirsiz alacak davası diye bir dava türü bulunmadığı halde faiz yütürülmesine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ayrıca davalı şirket hakkında açılan davanın tarihi (23/02/2012) olup resmi tatil ücreti alacağına davalının temerrüt tarihi olan aleyhine açılan dava tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken mahkemenin bunu gözetmemesi doğru olmamıştır. Ne varki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1.bendine "kıdem tazminatının" sözcüğünden sonra gelmek üzere" davalı Belediye Başkanlığı yönünden 100 TL dışındaki kısma faiz yürütülmesine yer olmadığına", 2.bendine "1.143,20 TL'lik kısmına" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "davalı Belediye Başkanlığı yönünden faiz yürütülmesine yer olmadığına" 3.bendine "284,18 TL'lik kısmına "sözcüklerinden sonra gelmek üzere "davalı Belediye Başkanlığı yönünden faiz yürütülmesine yer olmadığına" hüküm fıkrasının 3.bendine "dava tarihi olan" sözcüklerinden sonra gelmek üzere ... Şirketi yönünden 23/02/2012 tarihinden itibaren" sözcük ve rakamlarının eklenmesine; kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ... Belediye Başkanlığı ve ...Ltd. Şti.'ye iadesine, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1239, Karar No: 2017/2999, Tarih: 14.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1239 E.  ,  2017/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 23.02.2006 tarihli "Üretim Sözleşmesi" imzalandığını, 09.04.2009 tarihinde üretim sözleşmesine dayanan cari hesap alacağı olan 32.029,53 TL'nin tahsili amacıyla davalı aleyhine ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/7778 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından ise borca itiraz edildiğini, müvekkilinin üretim sözleşmesi kapsamında üstlenmiş olduğu tüm yükümlülüklerini yerine getirerek üretilen malları 13.05.2008 tarihli fatura ile davalıya gönderdiğini, davalının taraflar arasındaki cari hesap ilişkisinden bakiye 33.671,12 TL borcu olduğunun tespit edilip borcun ödenmesi hususunun davalıya gönderilen 26.09.2008 tarihli ödemeye çağrı mektubu ile ihtar edildiğini, davalının ise cari hesap borcundan 1.641,59 TL ödeyip, bakiye 32.029.53 TL'yi ödemediğini, davalının icra takibine karşı yapmış olduğu itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu iddia ederek itirazın iptâli ile takibin devamına ve % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında cari hesap ile başlayan bir ticari ilişkinin mevcut olduğunu, söz konusu ticari ilişkiye istinaden taraflar arasında cari hesap mutabakatı ve cari hesap kati dahi yapılmamış olmasına rağmen davacı tarafından takip başlatıldığını, müvekkilinin 13.10.2008 tarihinde 1.641,59 TL'yi ödeyerek borcu kapattığını, davacı tarafça talep ve iddia edilen borcun konusu olduğu ve detayları ödeme mektubu ile bildirilen faturanın müvekkiline iletilmediği gibi iddia edilen ve içeriği bilinmeyen faturaya mesnet ürünlerinde müvekkiline teslim edilmediğini savunarak davanın reddi ile % 40'tan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/7778 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı tarafından borçlu davalı aleyhine 32.029,53 TL alacak üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalının borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece daha önce verilen 18.04.2013 tarih, 2013/145 Esas, 2013/125 Karar sayılı davanın kabulüne dair kararı davalı vekilinin temyizi üzerine