muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2830, Karar No: 2024/6897, Tarih: 26.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2830 E.  ,  2024/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3003 E., 2023/2845 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/225 E., 2021/417 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; davanın niteliği itibarıyla duruşma isteminin reddine ve kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, İstanbul ili Sultanbeyli ilçesi ... Selim Mahallesi çalışma alanında bulunan 195 ada 22 parsel sayılı 255,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanıcısının tespit edilemediği" şerhi verilmek suretiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili Sultanbeyli ilçesi ... Selim Mahallesi 195 ada 22 parsel sayılı taşınmazın müvekkili olan davacının fiili kullanımında bulunduğu ileri sürerek, tapu kaydının beyanlar hanesine davacı adına kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu yerde 10 yaşında vişne ağacının bulunduğu, kadastro tespitinin yapıldığı 2010 yılında bu ağacın ya olmadığı ya da yeni dikildiği, tek bir meyve ağacının bulunmasının ekonomik amaca kullanım için yeterli olamayacağı gibi, ağacın dikildiği tarih de dikkate alındığında davacının bundan başka ekonomik amaca yönelik kullanımının bulunmadığı ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Davacının yatırmış olduğu 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20368, Karar No: 2014/18532, Tarih: 14.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/20368 E.  ,  2014/18532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve 5237 sayılı TCK.nun 191/2. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıca madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan kurulan 18.10.2006 tarihli hükme ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesinin istendiği, ancak ek tebliğname düzenlenmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmakla; yukarıda belirtildiği şekilde ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 14.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7186, Karar No: 2023/7367, Tarih: 18.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7186 E.  ,  2023/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kablo bağlama işinde davalı ... Şirketinin (... ... AŞ) ihale ile işini yüklenen diğer davalının işçisi olarak yaklaşık 7 yıl sigortasız çalıştırıldığını, ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini, izin kullandırılmadığını, fazla çalışma yaptığını ve tatillerde çalışmasına rağmen ücretinin ödenmediğini belirterek davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i yanında, diğer davalı Şirket ile yapılan sözleşme ile ilçe ve köylerin santral sahalarında erişim şebekesi ve alt yapı işlerinin yapılması konusunda anlaşıldığını, söz konusu sözleşmede davalının ihaleye veren statüsünde olduğunu, Şirketin asıl işveren olarak değil, ihale makamı olduğunu, bu nedenle davanın öncelikle husumet nedeni ile reddi gerektiğini, davacının 7 yıl gibi ... bir süre sigortasız çalıştığını iddia etmesi ve davacının bu durumu farketmesinin açık bir durum olduğunu, davacının alamadığını iddia ettiği haklarını, aradan 5 yıl geçtikten sonra takip etmesindeki haklılığının da hukuken tartışılması gereken bir konu olduğunu, Aset ... İnş. Taah. ve San. Ltd. Şti. (Aset Şirketi) ile imzalanan sözleşmede, sigortasız hiç bir işçinin çalıştırılmayacağının hüküm altına alındığını, bir insanın 7 yıl gibi ... bir süre hiçbir resmî ... tatili ile yıllık izin kullanmadan günde 3 saat fazla çalışma yaptığını iddia etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının iddia ettiği ücretin çok yüksek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket, davaya cevap vermemiş ve yargılamayı takip etmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

2. Davalı Şirket, davaya cevap vermemiş ve yargılamayı takip etmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.....2016 tarihli kararı ile; tazminat ve alacakların belirlenmesine esas hizmet süresi yönünden tanık beyanı, ücret yönünden tanık beyanı, sendika emsal ücret yazısı ve ... ... AŞ'nin teknisyene verdiği emsal ücreti esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporunu esas alarak ve davacının görevi ve yaptığı işler, davalılar arasındaki sözleşme içeriği dikkate alındığında davalı ... ... AŞ'nin asıl işveren olduğu ve dava konusu alacaklardan diğer davalı ... Şirketi ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilerek davalı işverence ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin iddia ve ispat edilmediği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bazı hafta tatillerinde çalıştığı yine ... ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı ayrıca haftalık 45 saatin haricinde fazla çalışma yapmış olduğu, izin kullanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 09.09.2013 tarihli kararıyla; hizmet süresi ve ücretin belirlenmesine ilişkin araştırmaya yönelik olarak Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... Şirketi yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... Şirketi yönünden ise hizmet tespiti davasında, hakkında ret kararı verildiğinden bahisle kesinleşen hizmet tespiti davası gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; hizmet tespiti davasındaki husumetten ret kararının alacak davasını bağlamayacağını, alt işverene yönelik feragat beyanının asıl işverene yönelik davalarından da feragat ettikleri anlamına gelemeyeceğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının asıl işveren aleyhine açtığı hizmet tespiti davasının reddinin alacak davasında bağlayıcı olup olmayacağına ve alt işveren yönünden feragat beyanının asıl işverene sirayet ... etmeyeceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 nci maddesi

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Hizmet tespiti davasında davanın mahiyeti nedeniyle, asıl işveren yönünden verilen ve kesinleşen husumetten ret kararı alacak davası yönünden bağlayıcı değildir. Bu nedenle Mahkemece hizmet tespiti davasında kesinleşen husumetten ret kararı doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi yerinde değildir. Ancak asıl işveren alt işveren ilişkisinde alt işverenin tam sorumluluğu olduğu hâlde asıl işverenin rücu yetkisi de mevcut olmak üzere kanundan ... ... yükümlülüğü mevcuttur. Buna göre asıl borçlu olan alt işveren hakkındaki davadan feragat asıl işverene de etki eder. Davacı alt işveren Aset Şirketi yönünden davadan feragat ettiğine göre davalı asıl işveren ... yönünden de davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece hizmet tespiti davasında kesinleşen husumetten ret kararı doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi yerinde değil ise de ret kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

3. Temyizen incelenen kararda ilâmın (2) numaralı paragrafında açıklandığı üzere sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27064, Karar No: 2016/6586, Tarih: 07.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27064 E.  ,  2016/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yakın tarihlerde benzer nitelikte hırsızlık eylemlerini gerçekleştirmiş olması,çalınan eşyaların değeri esas alındığında sanık hakkında hırsızlık suçundan temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK'nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/833, Karar No: 2014/2302, Tarih: 12.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/833 E.  ,  2014/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/107-2013/477

Davacı E.. G.. vekili Avukat S. A.. tarafından, davalı Ş.. U.. aleyhine 24/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, olay tarihi ve kullanılan ifadeler ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13179, Karar No: 2012/24497, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13179 E.  ,  2012/24497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılarla yapılan 10.6.1998 tarihli sözleşme gereğince davalı ...'e 5.000 DM borç para verdiğini, diğer davalı ...'in de kefil olarak sözleşmeyi imzaladığını, ancak borcun ödenmediğini, yapılan takibe de haksız itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 icra-inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı ile böyle bir sözleşmenin yapılmadığını, davacının başka bir işlem için imzaladıkları boş kağıdı anlaşmaya aykırı olarak doldurduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 876,10 TL.nin takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek üzere itirazın iptali ile , % 40 inkar tazminatının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davalı ...'e borç para verdiğini ileri sürmüş, ödünç hukuki ilişkisine dayanak olarak da , tarafların imzasını taşıyan 10.6.1998 tarihli belgeye dayanmıştır. Bu belgede; davacının davalı ...'e sözleşme tarihinde 5.000 DM. borç para verdiği, borcun 15.11.1998 tarihinde 5.000 DM olarak geri ödeneceği açıklanmış ve diğer davalı ...'in de müteselsil borçlu olarak sorumlu olduğunun

yazıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, ödeme tarihi olarak kararlaştırılan 15.11.1998 tarihindeki 5.000 DM.nin, TL. karşılığına karar verilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmede borç olarak verilen 5.000 DM.nin ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı 5.000 DM.nin TL. karşılığının faizi ile ödetilmesi için icra takibi yaptığına göre, 5.000 DM.nin takip tarihindeki Euro paritesine göre belirlenecek TL. karşılığına karar verilmelidir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 1.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1108, Karar No: 2017/3814, Tarih: 26.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1108 E.  ,  2017/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davalıya ödenen yersiz ölüm aylığının tahsili amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, ilk kez verilen davanın reddine ilişkin kararın Dairemizce bozulmasına karar verilmiş; Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamında “...davalı ... boşanılan eşin GSM, bankalar ve medula sağlık sisteminde yer alan adreslerinin dava konusu dönem gözetilerek araştırılması...” belirtilmesine rağmen, mahkemece resen araştırma yapılmaksızın ve böylelikle bozma gereği tam olarak yerine getirilmeksizin karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

İnceleme konusu davada; Mahkemece, bozma ilamında belirtilen araştırmalar yapılmalı, yine 22/4 nolu dairede ikamet eden komşunun dinlenmesi için yapılan araştırmada sehven daire numarasının 22/1 olarak yazıldığı anlaşılmakla, 22/4 nolu dairede ikamet eden komşu tekrar araştırılmalı, 23/1 nolu dairenin ise boş olduğu tespit edilmiş olup, önceden kimin oturduğu araştırılarak, taşındıkları adres tespit edilmeli ve tanık olarak dinlenmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5852, Karar No: 2019/2496, Tarih: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5852 E.  ,  2019/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm fıkralarında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması ve yargılama giderlerine ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “Yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.