muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8546, Karar No: 2016/4122, Tarih: 10.03.2016

3-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin, buğday, buğday samanı, kabak, patlıcan ve biberin 2014 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28277, Karar No: 2015/41804, Tarih: 24.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28277 E.  ,  2015/41804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü, .... güneşin, kış saati uygulamasına göre saat 17:37’de battığı ve olay saati olarak, taraflardan sanık ... “saat 20:30-21:00”, yakınan .. “saat 21:00”, olayı bizzat gören tanıklardan.... “saat 20:00”.. “saat 21:30-22:00”,.. de “saat 20:00-21:00” olarak belirtmeleri nedeniyle sanığın, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 149/1-h maddesindeki gece vakti yağma suçunu oluşturmasına karşın, yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY’nin 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla tahliyesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17252, Karar No: 2019/1548, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17252 E.  ,  2019/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi, 14854 ada 7 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmaz ile değerlendirmeye esas alınan emsallerin karşılaştırılmasında, taşınmazların birbirlerine göre eksik ve üstün yönleri oranları ile birlikte ayrı ayrı açıklanmak suretiyle değer biçilmediğinden, denetime elverişli olmayan genel deyimlerle bedel tespit eden bu rapora göre karar verilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15798, Karar No: 2020/486, Tarih: 09.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15798 E.  ,  2020/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Sanığın yaralama eylemini, silahtan sayılan çatal ile kardeşine karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nin 86/2. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) birleşmesi nedeniyle TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9608, Karar No: 2024/10093, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9608 E.  ,  2024/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/163 E., 2024/71 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Madencilik...Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... Madencilik...Ltd.Şti vekili tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... Madencilik...Ltd.Şti vekili temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9821, Karar No: 2014/10652, Tarih: 17.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/9821 E.  ,  2014/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine, Orman yönetimi ve DSİ vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 20/03/2000 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan takriben 25 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre davacı adına tescilini istemiyle ... Asliye Hukuk Mahkemesine dava açmış olup; mahkemece, taşınmazın ... İlçesi mülkî sınırlarında bulunan ... Köyünde kaldığından, 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 13. maddesi uyarınca yetkisizlik kararı verilerek dosya ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı vekili, 06.10.2011 havale tarihli dilekçe ile açtıkları davaya ilişkin taleplerini, taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının davacıya aidiyetinin tespiti ve taşınmazın davacı adına tescili olarak ıslah etmiştir.

Yargılama sırasında taşınmazın ... Barajı göl alanında kaldığı gerekçesiyle DSİ Genel Müdürlüğü'ne husumet yaygınlaştırılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tescil harici bırakılma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıl dolmadığından, tescil talebinin reddine; muhdesatın aidiyetine ilişkin taleplerinin kabulüne ve 26.06.2011 tarihli ziraat bilirkişinin raporunda belirtilen 24485,86 m² alanda yetiştirilen 7-8 yaşlarındaki kapama kavaklığın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm Hazine, Orman Yönetimi ve DSİ vekili tarafından ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine ilişkin karara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacı tarafça dikilip yetiştirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava konusu taşınmaz, ... İlçesi, ... Köyüne ilişkin olarak 1997 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu işleminde çay yatağı olarak tescil harici bırakılmış, mülkî sınırında kaldığı Dicle İlçesi, ... Köyünde ise, genel arazi kadastro çalışmaları 1987 yılında yapılıp 31.12.1999 tarihinde kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava konusu taşınmaz, ... İlçesi, ... Köyüne ilişkin olarak 1997 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu işleminde çay yatağı olarak tescil harici bırakılmış, mülkî sınırında kaldığı Dicle İlçesi, ... Köyünde ise, genel arazi kadastro çalışmaları 1987 yılında yapılıp 31.12.1999 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın ... Barajı Göl Havzasında kaldığı, genel arazi kadastrosunun kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık zilyetlikle kazanım süresinin davacı yararına dolmadığı, ancak, taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının davacı tarafından dikilip yetiştirildiği uzman bilirkişi raporu ile yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşılmasına göre, mahkemece, şartları oluşmadığından tescil davasının reddine ve Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tâbi olduğu gözetilerek, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin (dikilip yetiştirildiğinin) tespitine karar verilmekle yetinilmesi yönünde yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davacının yetiştirdiği kavak ağaçlarının sayısının yazılmamış olması ve davacının tescil istemli davasının reddedilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken, hüküm kurulmamış olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasına yeni bir yedinci bent eklenerek “7-Davada kendisini vekil ile temsil ettiren Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesi uyarınca ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek vekâlet ücretine hükmedileceğinden 1200.- TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü'ne verilmesine,” cümlesi ile hüküm fıkrasının 2. bendinde bulunan "7-8 yaşlarındaki" ibaresinden sonra gelmek üzere "6121 adet" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46980, Karar No: 2013/13144, Tarih: 02.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46980 E.  ,  2013/13144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar vekilleri kararı temyiz etmiş iseler de davalı vekilinin temyiz harçlarını süresi içinde yatırmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine dair verilen 05.08.2011 tarihli ek kararın davalıya tebliğ edildiğine dair evraka dosya içeriğinde rastlanmamıştır.

SONUÇ: Temyiz talebinin reddine dair mahkeme ek kararı davalı vekiline tebliğ edilmişse tebliğ evrakı ile birlikte, tebliğ edilmemişse ek kararın davalı vekiline tebliği ile gerekli usuli işlemler tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8201, Karar No: 2020/1531, Tarih: 19.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8201 E.  ,  2020/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

a)Ankara ...Ltd. Şti. ortağı ve yetkilisi olan sanığın, 2008 takvim yıllında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın savunmasında mükellefiyetin kendi adına olduğunu ancak fiilen işleri eşi ...'ın yürüttüğünü, kendisinin faturalardan ve içeriğinden haberinin olmadığını beyan ettiği, tanık olarak dinlenilen ...'ında bu beyanı doğruladığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, sahte olduğu iddia olunan suça konu faturaları kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak, kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanlarının alınması, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16839, Karar No: 2008/16473, Tarih: 02.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16839 E.  ,  2008/16473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.7.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* davacı-davalı kadın için takdir edilen tedbir nafakası \* çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/15893, Karar No: 2010/18093, Tarih: 01.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/15893 E.  ,  2010/18093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin İptali-Tenkis

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 26.04.2010 gün ve 5352-8170 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi.01.11.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2145, Karar No: 2020/524, Tarih: 15.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2145 E.  ,  2020/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-) Uyuşturucu madde ticareti yapma (Özgür hakkında)

2-)Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 2-)Mahkumiyet (2 kez sanık ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-)Sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

Dosya içeriğine uygun mahkemenin kabul ve gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde hakkında daha önce uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan işlem yapılan sanık ...’ün, Numan Kayhan sokak no 81 sayılı metruk binada faaliyetlerine devam ettiğine dair istihbari bilgi gelmesi üzerine kolluk kuvvetleri tarafından belirtilen adrese gelinerek fiziki takipe başlandığı bu sırada içeriye kimliği sonradan tespit edilen kullanıcı sanık ...’un girdiği içerde