muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6192, Karar No: 2014/8076, Tarih: 24.04.2014

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan eşi ... ile 20.02.2004 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14491, Karar No: 2010/8117, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14491 E.  ,  2010/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve davalılardan ... ve ... Mirasçıları avukatınca duruşmalı Diğer davalılar ... İnş. ... avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı Şirket Yetkilisi ... ve diğer davalılar vekilleri Av. ..., Av ....’nun gelmiş olmayarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin annesi olan ...’e ait dairenin bulunduğu binanın 17.8.1999 depreminde yıkılıp kullanılamaz hale geldiğini, mahkemece yaptırılan tespitte binanın yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde inşa edildiğinin belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik daire bedeli olarak 40.000.00 TL ile enkaz altında kalan eşyaların değeri olan 7.380.00 TL nin olay tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilesini istemiştir.

Davalılar, binanın Deprem yönetmeliğine uygun yapıldığını, fay hattı üzerinde bulunan binaların yıkıldığını, diğer binaların sağlam kaldığını, depremin mücbir sebep olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü B.K nun 43. maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 5.694.68 TL daire bedeli, 1.443.00 TL eşya bedelinin faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1–9.6.2009 günlü ilam temyiz eden davalılar ..., ... ..., ... ve ... vekiline 17.8.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 7.9.2009 tarihinde verilmiştir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 23. maddesi gereğince Tüketici Mahkemelerinde basit yargılama usulü uygulanır. Basit yargılama usulünde adli tatilde

2009/14491-2010/8117

süreler işler. Bu durumda usulün 432/1 maddesindeki 15 günlük temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... inşaat Ltd. Şirketi ile ... Tacan'ın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2009/14491-2010/8117

süreler işler. Bu durumda usulün 432/1 maddesindeki 15 günlük temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... inşaat Ltd. Şirketi ile ... Tacan'ın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3–Davacı, davalı yükleniciler tarafından ayıplı olarak inşa edilen konutların 17.8.1999 depreminde yıkılmış olması nedeniyle kullanılamaz hale gelen konut nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporuna göre belirlenen daire ve eşyaların bedelinden B.K. nun 43.maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de olayda hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir. Zira müteahhit satıcı davalılar davacıya karşı BK 217. maddesi delaletiyle aynı kanunun 194 maddesi gereğince “ satıcının ayıba karşı tekeffülü “ hükümlerine göre sorumlu olup, binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde oluşan davacı zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece aksine düşüncelerle hakkaniyet indiriminde bulunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenle davalılar ..., ... ..., ... ve ...’ın temyiz dilekçelerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle davalılar ... İnş. Müh. Ve San. Ltd şirketi ile ...’ın tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 750 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 289.00 TL kalan harcın davalı ... İnş. Tic.'den alınmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan alınmasına, 7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; satın alınan dairenin 1999 yılında meydana gelen deprem sonucu yıkılıp kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davası olup, mahkemece, bayındırlık birim fiyatlarıyla hesap yapılarak daire bedeli belirlenmiş, bu bedelden de % 35 indirim yapılmıştır. Belirlenen tazminat miktarından ayrıca % 35 oranında hakkaniyet indirimi yapılamayacağı yönündeki bozma gerekçesine aynen katılmaktayım. Ne var ki; mahkemece tazminat hesabı belirlenirken yıkılan dairenin bayındırlık birim fiyatlarına itibar edilmiş ve sayın çoğunluk tarafından bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmıştır. Oysa ki; mahkemece rayiç bedel yerine bayındırlık birim fiyatlarının esas alınması kanımızca isabetli değildir. Şöyle ki;

Davacının murisi ile davalılardan ... inşaat mühendislik Limitet Şirketi arasında daire alım satım sözleşmesi olduğu dosyada bulunan tapu kayıt örneğinden anlaşılmaktadır. Öyle olunca uyuşmazlığa alım satımın yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanununun satım aktine ilişkin hükümleri ve Borçlar kanunu’nun 98. maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla Borçlar Kanunu’nun 41 ve 42. maddesi hükümleri uygulanarak uyuşmazlık çözülmelidir. Satım sözleşmesinin düzenlendiği tarih (tapuda devir) itibariyle 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

B.K.nun 217. maddesi, menkul satımına ilişkin hükümlerin kıyas yoluyla g.menkul satımında da uygulanacağını işaret etmiştir. Bu durumda BK.nun 194. maddesi gereğince satıcı bulunan davalı şirket ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca sorumludur. Esasen bu konuda gerek mahkeme gerekse dairemiz arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca zararın belirlenmesinde ise az yukarıda açıklandığı üzere yerel mahkemece hesaplama yapılırken bayındırlık birim fiyatları baz alınmıştır. Ne varki burada artık BK.nun 98/2. fıkrası uyarınca BK.nun 41 ve 42. maddeleri uygulanarak zarar miktarı belirlenmelidir.

B.K.nun 98. maddesinin 2. fıkrası; “haksız fiillerden mütevellit mesuliyete müteallik hükümler, kıyasen akde muhalif hareketlere de tatbik olunur.” Düzenlemesi uyarınca artık tazminat miktarı belirlenirken BK:nun 41 ve 42. maddelerinin gözetilmesi gerekir.

BK.nun 41. maddesi uyarınca ; haksız filin doğabilmesi için diğer bir kimseye zarar ika edilmesi ve o fiili işleyenin de kusurlu bulunması gerekir. Yine zararın tazmin mükellefiyetinin doğması için de hakikaten bir zararın meydana gelmesi şarttır. Bu zararı ispat külfeti de elbette davacıdadır. Yine BK.nun 42. maddesi de zararın tayini başlığını taşımakta olup, “zararı ispat etme külfeti davcıya yüklenmiş, 2. fıkrasında ise zararın hakiki miktarının ispatı mümkün olmadığı takdirde hâkim halin mutad cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevkifan tayin eder” düzenlemesiyle, zarardan kastedilenin bir malın değerinde malikin iradesi zıddına meydana

2009/14491-2010/8117

2009/14491-2010/8117

gelmiş eksilmeden ibarettir. Zararın gelecekte meydana gelebilecek bir çoğalmanın imkansız hale gelmesi veya bir kar mahrumiyeti de olabilir. (..., Türk Borçlar Kanunu, 1969 baskı, sh. 271) Gerek BK.nun 41. maddesi gerekse 42. maddesinde kastedilen zarardan gerçek zarar olduğu anlaşılmaktadır. Aksini düşünmek gerek yasa koyucunun amacına gerekse genel hukuk prensiplerine aykırı olur. Yasalarımızda da ayıba karşı tekeffül davalarında zararın bayındırlık bakanlığı birim fiyatlarıyla hesaplanacağı yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi, yanlar arasında da böyle bir kararlaştırma olduğu iddia ve ispatlanmış değildir. Burada kastedilenin gerçek zarar olduğu ve haksız fiil tarihindeki serbest piyasa rayiçleri olduğunda duraksama olmamalıdır. Nitekim Yargıtay 15. hukuk Dairesinin uygulaması da bu yöndedir.

Ayrıca, 4. HD.nin 25.5.1965 tarih ve 964/10279 E. Ve 1995/2804 K. Sayılı kararı da bu yöndedir. Emsal kararda, “haksız eylemlerden doğan zarar ve ziyanın tazmini gerçek zararın karşılığının rayiç değerlerin tazminat olarak hesaplanması ile mümkün olur.” gerekçesiyle karar bozulmuştur. Diğer emsal karar TD.nin 29.1.1965 tarih ve 654/682-65/270 sayılı kararıdır. Nitekim Dairemizin 23.2.2009 tarih ve 561-2168 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yine Hukuk Genel kurulu’nun 20.3.2002 tarih ve 2002/11-176 E. 2002/214 K, 10.12.2003 tarih ve 2003/4-754 e. 2003/749 K., 16.2.2005 tarih ve 2005/21-33 e. Ve 2005/68 K. Sayılı kararlarında da tazminatın amacının zarar görenin gerçek zararını karşılanması olduğu benimsenmiştir. Gerçekten de yükleniciler karşısında daha zayıf olan tüketicilerin yüklenicinin kusur ile yıkılan daireyi bayındırlık birim fiyatları ile eski hale getirmesi olanaksızdır.

Somut olayda da, Davacının murisi olan ...'ün davalı ... inşaat Limited Şirketinden 28.8.1992 tarihinde satın aldığı dairenin 17.8.1999 tarihindeki depremde yıkıldığı anlaşıldığından bu tarih itibariyle diğer davalılarla birlikte gerçek zarardan sorumludurlar. Öyle olunca mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bilirkişi aracılığıyla taşınmazın rayiç değeri belirlenmeli ve bu miktara hükmedilmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/5757, Karar No: 2012/10956, Tarih: 25.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5757 E.  ,  2012/10956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 18.619,00 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davaya konu taşınmazın 04.08.2006 tarihinde yapılan ihale ile davalı tarafa kiralık olarak kullanılmak üzere ihale edildiğini ve bunun üzerine taraflar arasında 01.08.2006-30.11.2006 başlangıç ve bitiş tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, davalının kira süresi bittikten sonra da kullanmaya devam ettiğini belirterek kira sözleşmesinin bitim tarihi olan 2006 yılı kasım ayının son gününden itibaren toplam 18.617,00 TL ecrimisilin işleyecek faizi ile tahsilini talep etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde, dava konusu yerde kiracı olması nedeniyle ecrimisil talep edilemeyeceğini, 2008 ve 2009 senelerine ilişkin 870,04 TL ödemede bulunduğunu, davacının ecrimisil talebinin, belirttiği kira bedeli olarak hesaplanması gerektiğini ve yaptığı ödemelerin de mahsup edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; 15.06.2011 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak 2007-2010 tarihleri arasındaki dönemler için toplam 15.565,86 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak dosya içeriğine göre; dava konusu taşınmazın, taraflar arasında imzalanan 01.08.2006-30.11.2006 başlangıç ve bitiş tarihli, 1.651,02 TL karşılığı kira sözleşmesi ile davalının kullanımına bırakıldığı , kira süresi bitmesine rağmen davalının taşınmazı çeltik ekimi yapmak suretiyle kullanmaya devam ettiği, davalının cevap dilekçesinde de belirttiği üzere kira dönemi dışında kalan dönem için 04.06.2009 tarihinde ecrimisil geliri adı altında 870,04 TL ödemede bulunduğu, diğer ödemelerin (1.651,02 TL ana para 268,93 TL gecikme faizi olmak üzere toplam 1.919,95 TL) 2006 yılı kira dönemine ilişkin olduğu anlaşılmasına göre mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda hesaplanan 2007-2010 dönemine ilişkin ecrimisil miktarından yalnız 870,04 TL'nin mahsubu gerekirken söz konusu taşınmaz için davalı tarafından muhtelif tarihlerde yapılan ve 2006 yılı kira dönemine ilişkin olan ödemelerin de mahsubu ile ecrimisil hesaplanıp hüküm altına alınması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11610, Karar No: 2018/15025, Tarih: 05.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11610 E.  ,  2018/15025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Ortaklığı Sözleşmesinin İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri, miras bırakan .... ile davalı eşi ... arasında düzenlenen ...4.Noterliği'nin 26.06.1986 tarih, 32908 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde mal ortaklığı sözleşmesinin baskı altında gerçek dışı irade beyanlarıyla hazırlandığını belirterek sözleşmenin baştan itibaren yokluğuna, mümkün olmadığı takdirde butlan sebebi ile iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan ve 21.11.2014 tarihinde onanarak kesinleşen görevsizlik kararı ile... Aile Mahkemesi'nce bakılan davada, mahkemece, tarafların murisi .... ile davalı ... arasındaki mal ortaklığı rejimi taraflar arasında düzenlendiği bildirilen sözleşmenin ilgili maddesinde belirtildiği gibi ölümle değil 4722 sayılı Yasanın 10/1.maddesi gereğince TMK'nun yürürlüğe girmesinden sonraki 1 yıllık süre içerisinde sözleşme ile yeni bir mal rejimi seçilmediği için sona ermiş olduğundan sona eren sözleşmede yer aldığı bildirilen maddenin yokluğune veya iptaline karar verilmesinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı noksanlığından usulden reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de, gerekçe dosya kapsamına uygun değildir. Şöyle ki; davacılar vekili dava dilekçesinde, ...4.Noterliğinin 26.06.1986 tarih, ....yevmiye sayılı sözleşmesine göre miras bırakan ile davalının mal ortaklığı ve herhangi birinin vefatı halinde ortaklık mal ve gelirlerinin sağ kalan eşe intikal edeceği konusunda anlaştıklarını, aynı gün öncelikle miras bırakanın eşinden önce vefatı halinde intikal edecek malların tamamını eşinin çocuklarına bıraktığı hususunda vasiyetnamenin aynı noterliğin bir öncek.... yevmiye sayılı kaydı ile temin edildikten sonra baskı altında gerçek dışı irade beyanları ile söz konusu sözleşmenin hazırlandığını, sözleşmenin irade fesadı ile malul ve mutlak butlanla batıl olduğunu, yıllar içinde aile içerisinde yaşanan anlaşmazlıklar nedeniyle ilişkinin zedelendiğini ve bozulduğunu, miras bırakanın tüm malvarlığını eşinin çocuklarına bıraktığı vasiyetnameden dahi 1993 yılında rücu ettiğini açıklayarak davalı ile miras bırakan arasında akdedilen ...4.Noterliğinin 26.06.1986 tarih ve.... yevmiye sayılı mal ortaklığı sözleşmesinin gerçek iradeyi yansıtmadığından baştan itibaren yokluğuna, mümkün olmadığı takdirde butlan sebebi ile iptaline karar verilmesini istemiştir. Bu açıklamalara göre dava, irade fesadına dayalı 26.06.1986 tarihli mal ortaklığı sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, bu yönden inceleme ve araştırma yapılarak, mal ortaklığı sözleşmesinin tarafı olan ....ı'nın sözleşmeyi özgür iradesi ile yapıp yapmadığı hususunda taraf delilleri toplanarak işin esası hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin içeriğine girilip taraf iradesinin ve sözleşmenin yeni yasa gereğince geçerliliğini kaybettiğinden bahisle hukuki yarar dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/878, Karar No: 2018/1745, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/878 E.  ,  2018/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.