muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18178, Karar No: 2015/15438, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/18178 E.  ,  2015/15438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/05/2015

NUMARASI : 2013/333-2015/218

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 128 ada 18 parsel sayılı 643,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının .....'a ait olduğu belirtilmek suretiyle zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, beyanlar hanesindeki şerhin iptali istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında .... mirasçıları ..... ve arkadaşları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 128 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçları ile hayvan damı olarak kullanılan basit yapının davalının kullanımında olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; çekişmeli taşınmazın üzerinde muhdesat olarak nitelendirilebilecek ağaç veya yapının olup olmadığı ve davalının kullanımında bulunup bulunmadığı hususlarındadır. Uyuşmazlık konusu olan bu hususlarda, mahkemece yöntemince ve yeterli şekilde araştırma, inceleme ve uygulama yapılmadan; tek yerel bilirkişi dinlenerek, ziraatçi bilirkişi raporu alınmadan karar verildiği gibi dosya içerisindeki dava konusu taşınmaza ait olduğu anlaşılan fotoğraflardan da taşınmaz içerisinde zeytin ağaçları ile hayvan damının olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; ziraat ve fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi ile çekişmeli taşınmaz üzerindeki muhdesatların kim veya kimler tarafından meydana getirildiği hususlarında olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Tespit tutanağına aykırı sonuçlara ulaşılması halinde de; bu tutanaklarda bilirkişi sıfatıyla imzası bulunan kişiler tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı gerektiğinde yüzleştirme yapılmalıdır. Ziraatçi bilirkişisinden; çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini ve üzerinde bulunan muhdesatların cins, yaş, bakımlılık ve nitelikleri hususlarında hüküm vermeye yeterli ve ayrıntılı değerlendirmeleri içerir; çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile de desteklenmiş rapor alınmalıdır. Fen bilirkişisinden; yapılacak keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye elverişli, yerel bilirkişiler ve tanıklarca gösterilen, ziraatçi bilirkişi tarafından bildirilecek muhdesatların yerlerini gösterir; ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14169, Karar No: 2014/14936, Tarih: 03.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14169 E.  ,  2014/14936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2007/222-2014/17

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde (yargılama sırasında vefat eden) davalı A.. A.. mirasçıları Ü.. A.., N.. A.., O.. A.., C.. A.., N.. A.. ve C..A.. vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların mühendis ve müteahhidi olduğu 5 katlı binanın çökmesi sonucunda müvekkili şirkete kasko sigortalı olan park halindeki aracın hasarlandığını ve hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 12.800,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddi savunmuştur.

Aynı olay nedeniyle davacı tarafından hasara neden olan binanın kat malikleri sıfatıyla davalılar S.. A.. vd. aleyhine Bakırköy 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/324 Esas sayılı dosyası ile açtığı rücuen tazminat davasına ait dosya eldeki dava ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; asıl davada; davanın 3.840,00 TL tazminat yönünden (davacının aynı olay nedeniyle dava dışı kurumlar aleyhine İstanbul 9.İdare Mahkemesi'nde açtığı dava yönünden tahsilde tekerrür olmamak üzere) kısmen kabulüne, birleştirilen davada; davalılar hasara neden olan binada malik olmadıklarından haklarındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm (yargılama sırasında vefat eden) davalı A.. A.. mirasçıları Ü.. A.., N.. A.., O.. A.., C.. A.., N.. A.. ve C.. A.. vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesine (6102 Sayılı TTK'nun 1472/1.md.) göre açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A.. A.. mirasçıları Ü.. A.. ve arkadaşları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davalı Ali mirasçıları vekilinin diğer temyiz itirazları ile davacı vekilinin aynı yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A.. A.. mirasçıları Ü.. A.. ve arkadaşları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davalı Ali mirasçıları vekilinin diğer temyiz itirazları ile davacı vekilinin aynı yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

BK.'nun 58.nci maddesi (6098 S.TBK md.69) hükmü ile bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurundan dolayı meydana gelecek zararlardan sorumlu tutulmuş olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk türü, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan “ağırlaştırılmış” bir kusursuz sorumluluk olduğundan meydana gelecek zarardan dolayı malikin sorumlu tutulabilmesi için kötü niyetli veya kusurlu olmasına gerek bulunmamakta, zarar ile bina veya imal olunan şey arasında uygun illiyet bağının bulunması ve kanunda aranılan diğer koşulların gerçekleşmesinin yeterli olduğu kabul edilmektedir. Zarar ihmalden de kaynaklanabilir ve ihmali bulunanlar da sorumlu olur.

Somut olayda; davacıya kasko sigortalı araç park halinde iken yanındaki binanın çökmesi sonucu hasarlandığı (illiyet bağı) tartışmasız olup, uyuşmazlık; binanın çökmesi sonucu doğan zarar nedeniyle kanunda aranılan diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ve olay tarihi itibariyle davalıların binanın müteahhidi (yapımcısı) veya malikleri sıfatıyla dava (pasif husumet) ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu içeriğine göre çökme neticesinde sigortalı araçta hasara neden olan bu binanın imalinin teknik hatalar içerdiği, ilerki aşamalarda zararın meydana gelmesini önleyici özen ve tedbirlerin alınmadığı açık olup, buna göre mahkemece öncelikle binanın tapu kayıtları itibariyle olay tarihindeki kat maliklerinin net bir şekilde tespit edilmesi, ayrıca; sigortalı araçta olay sebebiyle meydana gelen gerçek zarar miktarı yönünden hasar uzmanı bilirkişiden rapor alınması ve yukarıda açıklandığı üzere, zarar sorumlularının zararın meydana gelmesini önleyici gerekli özen ve tedbirleri alıp almadıkları tartışılıp irdelenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere olayın farklı kurum birimlerinin ve yetkililerinin hatasından kaynaklanmasının binanın yapımcılarının, malik veya maliklerinin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, sadece olayın meydana gelmesinde kusuru bulunanlara rücu hakkının doğacağı, bu durumun ise bu davanın konusu olmayıp bina maliklerinin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıran bir durum olmadığı gözetilmeksizin eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-) Davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; davanın red edilen kısmı için davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Ali yararına AAÜT hükümleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı A.. A.. mirasçıları Ü.. A.. ve arkadaşları vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin aynı yöne ilişkin görülen temyiz itirazlarının, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Ali mirasçıları vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı A.. A.. mirasçıları Ü.. A.. ve arkadaşlarına geri verilmesine 3.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6061, Karar No: 2008/9280, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6061 E.  ,  2008/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 23.506,74 YTL borcun 6.500 YTL.sinden, ıslahla da 11.907,49 YTL.sinden sorumlu olmadığının tespiti ve fazla ödenen 1.134,08 YTL.nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yükümlü ...'ın Harp Okulunda eğitime başlarken vermiş olduğu yüklenme senedinin davalı idare ve ilgili okul komutanlığından getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15943, Karar No: 2023/2300, Tarih: 02.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15943 E.  ,  2023/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/762 E., 2022/444 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.07.2015 tarihli ve 2015/9840 Soruşturma numaralı iddianame ile; "suça sürüklenen çocuğun yaşı büyük ... ile birlikte şikâyetçiye ait iş yerine gece vakti sayılabilecek bir zamanda girerek iş yerinden keresteleri çaldığı" iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/1, 119, 31/3. maddeleri gereğince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 168/1, 145/1, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52/2-4. maddesi gereğince neticeten 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adlî para cezasının 24 eşit şekilde taksitlendirilmesine, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52/2-4. maddesi gereğince neticeten 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 24 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2020/14409 Esas, 2021/19325 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına karar verilip, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün ise "suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınmaması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2020/14409 Esas, 2021/19325 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına karar verilip, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün ise "suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınmaması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/762 Esas, 2022/444 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52/2-4. maddesi gereğince neticeten 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adlî para cezasının 24 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; "verilen kararın usul ve yasaya aykırı olup, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun daha sonradan öldüğü anlaşılan ... isimli kişi ile birlikte şikâyetçinin iş yerine gece vakti sayılan saat 23.20 sıralarında girerek 100,00 TL civarında değeri olduğu anlaşılan suçu konu keresteleri aldıkları, güvenlik kamerası görüntülerinden kimliğinin tespit edilmesi üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuğun çaldığı malların yerini göstererek şikâyetçiye iadesini sağladığı kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, "yanımda ... olduğu halde, suça konu iş yerine girdiğim, buradan keresteleri aldığım doğrudur, ancak bunları sahibine sonra geri iade ettim." şeklindeki beyanla ikrar içeren savunmada bulunmuştur

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak, aynı Kanun'un 168. maddesinde yasal bir düzenleme bulunmadığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olup, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/762 Esas, 2022/444 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25946, Karar No: 2015/13791, Tarih: 15.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25946 E.  ,  2015/13791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, kötü niyet tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili, yıllık izin, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalılardan ...'nde 28.02.2004 tarihinde çalışmaya başladığını,...'nin 2011 yılı Eylül-Ekim aylarında diğer davalı ....'ne satıldığını, davacının yeni şirkette bir ay çalıştıktan sonra 03.11.2011 tarihinde iş sözleşmesine haksız son verildiğini, davacının günlük 08:00-20:00 saatleri arası çalıştığını, bazı günler saat 23:00'e kadar çalıştığını, yaz aylarında her Pazar, kış aylarında ise ortalama iki Pazar çalıştığını, resmi tatillerde çalıştığını, davacıya hiç yıllık izin kullandırılmadığını, asgari geçim indirimi ve çocuk parasının ödenmediğini, en son onyedi aylık maaşının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... Şti. vekili, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği dönemlerde müvekkili şirkete ait işyerinde çalıştığını, müvekkili şirketin bu işyerini ... Şirketine 19.11.2011 tarihinde devrettiğini, bu işyeri devredilirken bazı işçilerin ücret alacaklarının kaldığını, davacının da müvekkili şirketten ücret alacağı olduğunu, işçilerin diğer haklarının da ödenmediğini, müvekkili şirketin işyerini devrettikten sonra diğer davalı ...'in kendisine ruhsat alıncaya kadar bir süre davalı şirketin ruhsatı ile üretim yaptığını, işyerinin müvekkili şirketten ... Şirketine devri tarihinde üretime ara verilmediğini, işyerindeki işçilerin çıkarılması ile müvekkili şirketin bir alakasının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davacının davalıya ait işyerinde hiç bir zaman sigortalı veya sigortasız olarak çalışmadığını, davalı şirkete karşı açılan davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafın 01.07.2013 tarihli bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde bilirkişi raporuna karşı beyanlarının yanında alacak miktarını ıslah ettiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına göre mahkemece aynı zamanda ıslah dilekçesi olduğu anlaşılan bu dilekçeyi usulüne uygun olarak davalı tarafa tebliğ etmediği sabittir. Hal böyle olunca davacı tarafın ıslah dilekçesi usulune uygun olarak davalı tarafa tebliğ edilmesi gerekli iken tebliğ edilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca davalı... Şirketinin cevap dilekçesindeki zamanaşımı definin dikkate alınıp alınmayacağı hususunda da uyuşmazlık bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, “davalılardan ... zamanaşımı itirazında bulunmasına karşın, diğer davalı ... zamanaşımı itirazında bulunmamıştır. İş bu raporda davacının ... yem de geçen hizmet süreleri ile ilgili hesaplama yapıldığından, ilgili davalının da zamanaşımı itirazında bulunmaması sebebiyle, tüm hizmet dönemine ilişkin hesaplama yapılacaktır. ” şeklinde açıklamada bulunularak, davalılardan ....'nin zamanaşımı defi dikkate alınmamıştır. Oysa, Mahkemece, her iki davalı da işyeri devri sebebiyle müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca, devreden işveren ... tarafından zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ise de, davalılar arasındaki iş hukukuna özgü sorumluluk ilişkisinin niteliğine göre, devralan işveren .... devraldığı işçilerin, devreden işverende geçen hizmet sürelerine ilişkin işçilik alacaklarından sorumlu olacağından dolayı, zamanaşımı defi de dikkate alınmalıdır. Bu durumda, Mahkemece, davalılardan .... tarafından süresinde ileri sürülen zamanaşımı definden, ödenmeyen ücret, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının etkilenip etkilenmediği hakkında değerlendirme yapılmaması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaz aylarında günlük dörtbuçuk saat, kış aylarında günlük birbuçuk saat fazla mesai yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, davacının yaptığı işin niteliği, dosyadaki ve emsal dosyalardaki tanık beyanları dikkate alındığında davacının yaz aylarında günlük üç saat haftalık yirmibir saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağının hesaplanması gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.