muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1804, Karar No: 2023/5522, Tarih: 03.10.2023

Çeklerde rehin cirosu yapılamaz., çünkü rehin bir alacağa teminat olarak verilir ve alacak vadesinde ödenmediği takdirde, alacaklı alacağını rehne konu olan mal veya haktan tatmin eder. Oysaki çek, ne bir kredi ne de bir teminat aracıdır. Çek bir ödeme aracıdır. Ayrıca, poliçeye ilişkin maddelerin çeke uygulanmasını düzenleyen TTK m. 818/1 hükmünde rehin cirosuna ilişkin TTK m. 689. maddeye atıfta bulunulmamıştır. Bu nedenle, çekin rehin cirosuyla bir başkasına verilmesi mümkün değildir.

Bununla beraber, “çekin inançlı rehin cirosu” (fidüsyer ciro, örtülü ciro) ile rehnedilmesinin mümkün olduğu itirazsız denecek tarzda doktrinde kabul edilmektedir. Kanımca, inançlı rehin ciro imkanı her zaman vardır.

(Prof. Dr. Hasan Pulaşlı, Kıymetli Evrak Hukukunun Esasları, 2. Baskı, Ankara 2012, 277. syf. )

Rehin Cirosu Yasağı

Çeklerde temlik ve tahsil ciroları yapılabilir fakat rehin cirosu yapılamaz. TTK m. 730, b. 6, sadece vekâleten yapılan ciroya yollama yapmakta (TK m.600), rehin cirosuna, bir yollamada bulunmamaktadır. Bunun sebebi, gene çekin bir ödeme aracı olmasıdır. Kısa bir ibraz süresi içinde ödenmesi öngörülmüş bulunan bir senedin teminat amaçlı ciro edilmesi kanunen uygun görülmemiştir. Mamafih fidüsyer rehin cirosu yapmak imkânı daima vardır.

(Poroy/ Tekinalp, Kıymetli Evrak Hukuku Esasları, 19. Bası, İstanbul 2010, 274. syf. )

Teminat Amaçlı Devir

Bir poliçenin (duruma göre bononun, hattâ çekin) teminat verilmesi tarafların bu konuda anlaşmaları ve tam ciro edilmiş poliçenin devri suretiyle olur. Senedin rehin cirosuyla devriyle, bu şekilde yapılan bir devir arasındaki fark derhal göze çarpar; ikinci halde, teminat veren, senedi tam ciro eden sıfatıyla kabul olunmama ve ödenmeme halleri için garanti borcu altına girmektedir Ortada gizli bir rehin cirosu mu, yoksa teminat amaçlı devir mi bulunduğu, ancak tarafların iradeleri yorumlanarak tespit olunabilir.

(Prof. Dr. Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, 2. Bası, Ankara 1997, 633. syf. )

Çekin Tedavülü

Çekin teminat amacıyla verilmesi de mümkündür. Bu husus sadece örtülü (gizli) rehin cirosuyla yapılabilir (itimada müstenit temlik); aleni bir rehin cirosuyla çekin rehni mümkün değildir.

(Prof. Dr. Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, 2. Bası, Ankara 1997, 1142. syf. )

Öte yandan, bir çekin, kısa vadeli alacaklar için itimada müstenit rehin cirosu (fidusiyer ciro, örtülü ciro, treuhandericshes Pfandindossament) ile rehnedilmesi mümkündür. Aynı şekilde çekin, Medeni Kanun’un rehne ilişkin hükümlerinden yararlanılarak rehnedilmesi imkanı da vardır. (Prof. Dr. Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, 2. Bası, Ankara 1997, 1148. syf. )

Kambiyo senedi olan Bono özelinde gündeme gelen ciro ile ilgili 05.11.1969 gün ve 1969/6, 1969/7 Tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurul Kararında;

“İster kapalı ve ister açık olsun, temlik cirosu ile iktisap olunan senet ( teminat ) olmayıp bankanın mamelekine geçmiş bir haktır.

Kambiyo senedi olan Bono özelinde gündeme gelen ciro ile ilgili 05.11.1969 gün ve 1969/6, 1969/7 Tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurul Kararında;

“İster kapalı ve ister açık olsun, temlik cirosu ile iktisap olunan senet ( teminat ) olmayıp bankanın mamelekine geçmiş bir haktır.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu`nun ticari senetlere ait hükümleri 1930 ve 1931 senelerinde Cenevre`de tekrar ele alınıp mükemmelleştirilen 1910 ve 1912 Lahey projelerine dayanmaktadır. Bu beynelmilel projelerin derpiş ettiği gaye, uluslararası geniş bir tedavül sahasını haiz olan ticari senetler için beynelmilel bir hukuk statüsü temin etmektir. Kanun yapıcının tedavül sahası milli sınırları aşan ve bu itibarla uluslararası önem arzeden ticari senetler için, beynelmilel anlaşmaları ve projeleri gözönünde bulundurarak tedvin ettiği Ticaret Kanunu hükümlerini, gayelerine ve dayanakları olan uluslararası projelere uygun şekilde tatbik etmek zarureti vardır. Binaenaleyh; Ticaret Kanunu`nun terhine müteallik açık hükümlerine rağmen temlik cirosu ile ciro edilmiş, ihtiva ettiği haklar kayıtsız şartsız hamilin mamelekine geçmiş bir bono veya poliçeyi (rehin) telakki etmeye imkan yoktur.

Filhakika, bir kambiyo senedinin keşide, kabul, ciro eden veya o senede aval veren kişiler hamile karşı müteselsil borçlu sıfatıyla sorumludurlar. Hamil bunların borçlanmadaki sıraları ile bağlı kalmaksızın içlerinden birine veya birkaçına veyahut hepsine birden müracaat hakkına haizdir. Fakat bu sorumluluk senet bedelinin temellük etmenin bir garantisi olup kambiyo hukukuna dayanmaktadır. Sorumlulukları senedi temellük edene münhasır bulunan bir borçlularla kambiyo hukuku ile ilişkisi bulunmayan ticari kredi ve bunun tarafları arasında bir rabıta kurmaya kanun hükümleri ve hukuk kuralları müsait değildir.

Ancak; senet zahiren temlik cirosu ile ciro edilmiş olmasına rağmen bedeli ödenmeyip ticari kredinin teminatı olarak kabul edilmiş ise, kambiyo senedi ve tahsil edildiğinde bedeli üzerinde hamilin (hapis hakkı) kabul edilmiş sayılacağından bu muamelenin bir nevi ön teminat ve bu dayanak ipoteğin ise munzam teminat sayılması mümkündür. Fakat bu hususun taraflar arasında yapılmış kredi anlaşmasında açıkça gösterilmiş ve muameleden de anlaşılmış bulunması lazımdır.

Sonuç: Bankaya, açtığı kredi ticariyi temin için ve rehin cirosu ile ciro ve teslim edilen poliçe ve bononun (ön teminat) ve buna dayanan ipoteğin (munzam teminat) sayılacağını, temlik cirosuna dayanan kambiyo senetleri kayıtsız şartsız bankanın mamelekine geçeceğinden ön teminat olarak kabullerine imkan bulunmadığına, ancak bankayla borçlu arasında yapılmış kredi anlaşmalarında hakiki maksatın teminat olduğu, tahsil veya temlik cirosuna rağmen senetler ve tahsilleri halinde bedelleri üzerinde bankaya hapis hakkı tanındığı ve bu husus açıkça tebaruz ettirildiği takdirde yalnız bu hallere münhasır kalmak şartıyla bu gibi senetlerin de ön teminat teşkil edileceğine” karar verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu çekteki cironun rehin cirosu olduğuna dair herhangi bir ibare olmadığı anlaşılmakla çekteki cironun temlik cirosu olarak kabul edilmesi gerektiği, rehin cirosu ile devredildiğinin mümkün bulunmadığı, çek lehtar tarafından hamile teminat olarak verilse dahi, bu teminatın bir nevi ön teminat olduğu, söz konusu cironun rehin cirosu veya gizli rehin cirosu olarak kabulünün mümkün olmadığı, çekin inançlı bir işlem gereği temlik cirosuyla teminat amacıyla verilmesine herhangi bir yasal engel bulunmadığı, “çekin inançlı rehin cirosu” (fidüsyer ciro, örtülü ciro) ile, öte yandan TMK’nın rehne ilişkin hükümleri uyarınca da rehnedilmesi de mümkün olduğu itirazsız denecek tarzda doktrinde kabul edilmektedir. İnançlı rehin ciro imkanı her zaman mümkün olduğundan söz konusu cironun da rehin cirosu olarak kabulü mümkün değildir. Kaldı ki Çek Kanunu’nun 3/5-8 ve 5/1 maddeleri uyarınca çeklerin üzerinde yazılı düzenleme tarihinden önce bankaya ibrazının 31.12.2023 tarihine kadar da yasaklanmış olması da dikkate alındığında ileri tarihli çek verilerek çeklerin de kredi aracı olarak, teminat olarak verilmesi de yasal olarak mümkün hale gelmiştir.

Yine TTK 689. maddesi uyarınca çekte rehin cirosunun bulunduğu def’i şahsi def’i niteliğinde olup buna göre davacı keşideci temel borç ilişkisine dayanabileceğinden davalı lehtar ile hamil arasındaki ilişki nedeniyle davacı keşideci tarafından iyiniyetli davalı konumunda olan hamile karşı şahsi defilerin ileri sürülmesi mümkün değildir. Çeki temlik cirosu ile devir alan hamil davalı bankanın çekin bedelsiz olduğunu bildiği, bile bile borçlunun zararına hareket ettiği, kötü niyetli olduğu kanıtlanmadığından bedelsizlik iddiası davalı hamile karşı ileri sürülemez.

HGK’nın 25.01.2022 gün 2019(19)11-59 E., 2022/46 K., 30.05.2018 gün 2017/19-817 E. - 2018/1145 K., 11 HD 25.02.2021 gün 2020/5455 E. - 2021/1732 K., 12 HD’nin 03.05.2016 gün 2016/288 E. - 2016/12971 K., 19. HD’nin 09.10.2017 gün 2016/10787 E. - 2017/6717 K., ve bu doğrultuda 19. HD’ce verilen bir çok emsal karar da bu yöndedir. Kambiyo senetlerinden kaynaklanan davalara kuruluşundan kapatıldığı tarihe kadar Yargıtay 19. Hukuk Dairesi tarafından bakılmıştır. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 15/2-c ve 16/5 maddeleri hükmü uyarınca“Yargıtay dairelerinden biri yerleşmiş içtihatlarından dönmek isterse, benzer olaylarda birbirine uymayan kararlar vermiş bulunursa, Hukuk Genel Kurulu ile bir hukuk dairesi arasındaki içtihat uyuşmazlığının içtihatı birleştirme yönünde kesin olarak Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nca karara bağlanması gerekir.” Yukarıda açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun dava konusu çekin rehin cirosu ile devredildiği ve davalı bankanın yetkili hamil olmadığına ilişkin görüşüne katılamamaktayım. Usul ve yasaya uygun bulunan Ankara BAM 22. Hukuk Dairesinin kararının onanması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2018/3795, Karar No: 2018/5275, Tarih: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3795 E.  ,  2018/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... ... .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... ... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mevkii No:... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3439, Karar No: 2019/977, Tarih: 11.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/3439 E.  ,  2019/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : .... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile çalışma gücü kayıp oranının tespiti ve malüliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, .... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23584, Karar No: 2023/202, Tarih: 25.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23584 E.  ,  2023/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2016 tarihli ve 2016/84505 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı

Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/476 Esas, 2016/673 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü ve devamı maddeleri gereğince, delilleri tartışma yerinin Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Görevsizlik kararı üzerine ..., 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli ve 2016/231 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2017 tarihli ve 2016/231 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 27.04.2017 tarihli ve 2017/979 Esas, 2017/906 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2017/979 Esas, 2017/906 Karar sayılı kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.02.2018 tarihli ve 2017/3604 Esas, 2018/649 Karar sayılı kararı ile;

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2017/979 Esas, 2017/906 Karar sayılı kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.02.2018 tarihli ve 2017/3604 Esas, 2018/649 Karar sayılı kararı ile;

"Olay günü saat 23.30 sularında yolda yürümekte olan mağdurun karşısına çıkıp, bıçak doğrultarak zorla 100 TL'ye yakın para ve bir cep telefonunu alan sanığın, mağdurun bağırması üzerine hiçbir etki altında kalmadan kendiliğinden suça konu cep telefonunu geri vererek mağdura aynen kısmi iadede bulunduğu olayda, yargılama aşamasında şikayetinden vazgeçen mağdurdan sanık tarafından yapılan kısmi iadeye onay verip vermediği açıkça sorulup sonucuna göre TCK'nın 168 inci maddesinin uygulama olanağının takdiri gerektiği düşünülmeden değerlendirmede yanılgıya düşülerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/855 Esas, 2018/713 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 168 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçta bıçak kullandığına dair soyut iddiadan başka delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Öğrenci olan mağdurun olay günü gece saat 23.30 sıralarında kaldığı öğrenci yurduna yürüdüğü sırada, sanığın önüne çıkarak, "sen benim yeğenimi bıçaklayan kişiye benziyorsun" diye bir bahane ile durdurduğu, mağdurun "ne alakası var" demesi üzerine, üzerinde taşıdığı bıçağı çıkarıp, mağdura doğrultarak, kimliğini vermesini istediği, mağdurun da korkarak içerisinde kimlik bulunan cüzdanını sanığa verdiği, sanığın cüzdanda bulunan 100,00 TL parayı alıp, cüzdanı yere attığı ve ardından mağdurun elinde taşıdığı telefonu aldığı ancak mağdurun bağırması üzerine sanığın telefonunu geri verip, koşarak olay yerinden uzaklaştığı, fotoğraflarından ve canlı olarak teşhis edilen sanığın suçunu kısmen ikrar ederek, mağdura bıçak doğrultmadığını savunduğu, mağdurun sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat ettiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanları bulunduğu görülmüştür.

3. Kolluk tarafından düzenlenen 23.05.2016 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ve 27.05.2016 tarihli ifadeli canlı teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın Suçta Bıçak Kullandığına Dair Mağdurun Soyut İddiasından Başka Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

3. Kolluk tarafından düzenlenen 23.05.2016 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ve 27.05.2016 tarihli ifadeli canlı teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın Suçta Bıçak Kullandığına Dair Mağdurun Soyut İddiasından Başka Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Her ne kadar sanık savunmasında mağdura bıçak çekmediğini, tehdit etmediğini sadece "kimliğine bakabilir miyim" diye cüzdanını istediğini, ardından telefonunu aldığını ve cüzdanın içinden 100,00 TL para aldığını, şahıs bağırınca telefonunu geri verdiğini, ancak onu korkutacak bir şey yapmadığını savunmuş ise de, sanığı tanımayan ve sanığa suç isnat etmek için hiç bir sebebi bulunmayan, hatta sanıktan şikayetçi dahi olmayan mağdurun tüm aşamalardaki tutarlı anlatımlarından, eyleminin Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta anlatıldığı şekilde gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın suçta bıçak kullandığına dair delil bulunmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.05.2018 tarihli ve 2018/855 Esas, 2018/713 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9690, Karar No: 2009/3421, Tarih: 20.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9690 E.  ,  2009/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti.Belli günde davacı şirket temsilcisi ... ile vek.Av.... ile davalılardan ...İnş.Şti. vek.Av.... gelmiş, diğer davalı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı şirket temsilcisi ile avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ....Şti.'den 04.01.2007 tarihli sözleşme ile "konkasör makinası ve ekipmanları"nı satın aldığını, mevsimin kış olması nedeniyle makina grubunun kurulu olduğu bölgede bırakıldığını, daha sonra teslim alınmaya gidildiğinde makinaların yerinde olmadığını ve davalının şantiyesine koyduğunu gördüklerini, davalının makinaları teslim etmediğini iddia ederek 04.01.2007 tarihli sözleşme kapsamındaki makina grubunun mülkiyetinin kendilerine ait olduğunun tespitini ve teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı ....Şti, şantiye sahasında bulunan makinaların kendilerine ait olmadığını davacıya herhangi bir satış yapmadıklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı yanın davaya müdahil olan ... Ltd.Şti. makinaların kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece 04.01.2007 tarihli anlaşmadaki imzanın davalı ... temsil ve ilzama yetkili konumda olmadığı gibi, sözleşme ve sunulan fatura kapsamındaki makina gurubu ile 31.07.2007 tarihli tespit tutanağındaki makinaların aynı olmadığı dolayısıyla davacının mülkiyet iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket temsilcisi ile vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/675, Karar No: 2020/3475, Tarih: 20.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/675 E.  ,  2020/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde, katılanın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı aynı zamanda hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve 61. maddesindeki ölçütler gereğince sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.