muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7370, Karar No: 2013/12287, Tarih: 10.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7370 E.  ,  2013/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yukarıkaraman Köyü çalışma alanında bulunan 2303 parsel sayılı 19162 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Ömer kızı ... adına tespit ve 03.10.1997 tarihinde tescil edilmiştir. Davacılar ... ile ...mirasçıları ... ve müştereklerinin açtıkları tapu iptali ve tescil davası sonucunda, Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/59 Esas, 2006/337 karar sayılı ilamı ile 2303 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile 16/48 payın ..., 4/48 payın ... ve 3/48’er payların ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; Yargıtay denetiminden geçen karar kesinleşmekle anılan paylar 13.2.2008 tarihinde tescil edilmiştir. ... vekili, 31.12.2006 tarihli dava dilekçesi ile 2303 parsel sayılı taşınmazdaki miras payına yönelik dava açmış ve Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/17 Esas, 2008/407 Karar sayılı ilamı ile 3/48 payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Davacılar ...ve ...’ün, 2303 parsel sayılı taşınmazın babaları Hüseyin Özgür’den kaldığı iddiası ile Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde açtıkları tapu iptali ve tescil davası davalı vekilinin kabulü ile sonuçlanmakla; davalı ... ... adına olan tapu kaydının 12/16 payının iptali ile 3’er hisse olarak davacılar adına tesciline karar verilmiştir. Her iki karar da kesinleşmiştir. Davacılar ... ile ... ve müşterekleri vekili, 07.01.2009 tarihli dava dilekçesi ile Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/1193 Esas, 1949 Karar sayılı dosyasında ...ve ... adına 2303 parsel sayılı taşınmazdaki payların tesciline ilişkin verilen kararın danışıklı olduğunun tespitine, bu payların Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/17 Esas, 2008/407 sayılı kararı ile tesciline karar ile tesciline karar verilen 3/48 pay gözetilerek iptali ile bu karar gereğince tesciline karar verilmesi; Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/59 Esas, 2006/337 Karar sayalı dosyasında verilen karar uyarınca yapılan tescilin korunması ve geçerliliğine karar verilmesi, durdurulan satış ve diğer işlemlerin tescil edilen şekli ile yürütülmesine karar verilmesi; danışıklı olarak alınan, anılan 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin ilamının bundan sonra kalan payları yönünden gözetilmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların dava açmakta hukuki yararı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve öncelikle 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/17 Esas, 2008/407 Karar sayılı ilamının infaz edilmesi, ...'ün kalan payı yönünden 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/1193 Esas, 1949 Karar sayılı ilamının infaz edilmesi gerektiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 10.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1059, Karar No: 2010/9501, Tarih: 09.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/1059 E.  ,  2010/9501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20/10/2005 gün ve 2005/681 Esas, 2005/440 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 25/03/2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17842, Karar No: 2014/8832, Tarih: 10.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/17842 E.  ,  2014/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : a-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1, 269/2, 31/2, 62, 50/1-a.3, 52/2-4, 5395 sayılı Kanunun 5/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1, 269/2, 31/3, 62, 50/1- a.3, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve kanun yoluna başvurma hakkı olan 05.09.1997 doğumlu... T.C. kimlik numaralı ... ile 01.03.1993 doğumlu...T.C. kimlik numaralı Serkan Çok'a tebliğinden sonra iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21694, Karar No: 2013/21963, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21694 E.  ,  2013/21963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ........ ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalıştığını haksız olarak sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı vekili cevabında, davacının yurtdışı işyerinde bir süre çalıştığını ancak alacak istemlerinin şartları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi hesaplamaları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Dosya içeriğinden davacının davalının yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalışması konusunda taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesi bulunduğu anlaşılmıştır. Sınırlı sayıdaki puantajlar dosyaya sunulmuş ise de puantajlarda işyerine giriş çıkış saatlerinin bulunmadığı, mahkemece fazla mesai hafta tatili ve genel tatil alacakları şahit anlatımları ile belirlenmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette olduklarından seri nitelikte görülen davalarda mahkemece dinlenen davacı şahitlerin bir dosya üzerinden tüm davacılar için tek beyanda bulundukları, davacıların işyerinde yaptıkları işlerin demirci, kalıpçı, çelik kapı montajcısı gibi bir birinden farklı işler olduğu ve davası olan çalışanların işlerinde farklı olduğu halde bir ayrım yapılmadan normal günlük mesai saati dışında tüm işçiler için aynı sürelerde fazla mesai yaptıklarını beyan ettikleri görülmüştür. Davalı vekili de temyizde bazı işçilerin şahitlerin çalıştıkları projeden farklı yerde çalıştıklarını ve Kazakistan'da kışın aşırı soğuk olduğunu bu mevsimde çok soğuk günlerde çalışmanın sözkonusu olamayacağını iddia etmiştir. Bu durumda mahkemece davacının şahitlerle aynı projede yer alıp almadıkları, yaptığı işin niteliğine göre hangi saatlerde çalıştığı normal günlük mesai saatlerinin dışında varsa çalışmasının her ay, her mevsim veya yılın tüm günlerinde nasıl gerçekleştiği konusunda şahitlere açıklattırılarak fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının belirlenmesi gerekir. Sunulan bir kısım puantajlarda bazı genel tatil günlerinde çalışma olmadığı görülmekle bunlarında değerlendirmeye alınması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15939, Karar No: 2017/26528, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15939 E.  ,  2017/26528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21362, Karar No: 2014/5152, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21362 E.  ,  2014/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamade gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının mütalaa ve vergi suçu raporları ile ekleri içeriğine uygun olarak 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan açıldığı ve mahkemece de sübut bu şekilde kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında "sanığın 2004 takvim yılı içerisinde sahte fatura tanzim ederek kullandığının sabit olduğu anlaşıldığından, kullanma suçundan dolayı...." şeklinde yazılmak suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10195, Karar No: 2022/9848, Tarih: 20.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10195 E.  ,  2022/9848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren şirketlerin işçisi olarak çalışmakta iken, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna atandığını ve ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini ayrıca davacının ücretine her altı aylık dönemde %4 ücret zammı yapılması gerektiğini, ancak davacının ücretine 01.01.2019 tarihinden itibaren sadece %4’lük ücret zammı yapıldığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek; ücret, ilave tediye, ikramiye ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti fark alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını ayrıca toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen % 4'lük zammın da uygulandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 29.12.2021 tarihli kararıyla davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 21.03.2022 tarihli ilamı ile arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği ve bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, davacı gibi sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer malî ve sosyal haklardan fazla olamayacağını, davacının ücreti korunarak bu ücretin üzerine % 4'lük zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, söz konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını ve temyiz dilekçesinde belirttiği diğer hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki döneme ilişkin taleplerinin dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddi gerektiğine ilişkin bozma kararına uygun karar verilip verilmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun' un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.