muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10356, Karar No: 2015/22120, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10356 E.  ,  2015/22120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/776-2014/272

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde de yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği ve yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulup,

gelen cevaba göre bilirkişinin zemin bedelinin tespitine ilişkin raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18823, Karar No: 2011/346, Tarih: 18.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/18823 E.  ,  2011/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.07.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 18.01.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davalı K.Ş. geldi. Temyiz eden karşı taraf davacı S.Ş.ile vekilleri gelmediler. Murafaa isteyen davalı K.Ş. söz aldı: "Biz murafaa isteğimizden vazgeçiyoruz" dedi. Beyanı okundu, imzası alındı. Kimlik cüzdanı istendi. Manisa Nüfus Müdürlüğünden 05.06.2009 tarihinde kayıp nedeni ile verilen 9676 kayıt numaralı cüzdanı ibraz ettiği görüldü, iade edildi. Davalı temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması isteğinden vazgeçtiğinden murafaa icra edilmedi, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadının temyiz dilekçesi boşanma davasından feragat niteliğindedir. Feragat uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.18.01.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/7237, Karar No: 2022/21232, Tarih: 20.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7237 E.  ,  2022/21232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamı ve oluşa göre; sanık hakkında 20.01.2016 tarihli iddianame ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan davada; mağdur ...’nın kendisine ait motosikletini 29.12.2015 günü saat 22:00 sıralarında ikametinin avlusuna, bahçe kısmına park ettiği, ertesi gün saat 15:00 sıralarında motosikletinin yerinde olmadığını fark ettiği, 10.01.2016 tarihinde sanık hakkında başka bir suçtan gerçekleşen ihbar üzerine ev araması yapıldığı, evin içerisinde iki adet motosiklet bulunduğu, birinin de incelememize konu olaydaki motosiklet olduğunun anlaşıldığı, sanığın ise motosikleti ismini ve bilgilerini veremediği Suriyeli bir şahıstan aldığını savunduğu, bunun üzerine mahkemece inceleme dışı olan konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan beraatine ve TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de; suça konu motosikletin sanığın ikametinde ele geçirilmesi, motosikleti satın aldığı kişiye dair sadece Suriyeli olduğunu bildirmesi dışında ulaşılabilecek başka bir bilgi vermemesi ve satın aldığına dair hukuken geçerli bir belge sunmaması karşısında sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmasına itibar edilerek, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 20.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9604, Karar No: 2010/13906, Tarih: 21.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/9604 E.  ,  2010/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, olay yeri işhanının önünde yakınan ve arkadaşıyla karşılaştığı sırada, karnının aç olduğunu söyleyip çorba içmek için para istediği, yakınan parasının olmadığını söyleyerek vermediği, sanık bu ... zor kullanarak yine çorba parası istemesi üzerine, yakınanın cebinde bulunan 6 TL parayı çıkartıp sanığa verdiği, bu kadar tutarlı parayı alan sanığın arkadaşıyla birlikte olay yerinden uzaklaştığı, dosya içeriğinden ve yakınanın aşamalardaki anlatımında anlaşılması karşısında; sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu isteme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar isteyip, değer olarak da gerçekten az olan parayı almakla yetindiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1885, Karar No: 2011/1992, Tarih: 30.03.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/1885 E.  ,  2011/1992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasal düzeni zorla değiştirmeye teşebbüs etme

Hüküm : Her iki sanık için de; 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : 1- Sanık ... ve müdafii (Duruşma istemli)

2- Sanık ... müdafii (Duruşma istemli)

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar müdafilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 30.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27020, Karar No: 2015/25680, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27020 E.  ,  2015/25680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4401, Karar No: 2017/465, Tarih: 30.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4401 E.  ,  2017/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Hakkında kurulan hükme karşı sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

a) Sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, belirtilen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan, temel cezanın alt sınırdan tayin edildiğinin belirtilmesine rağmen 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, sanığın 2005 takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edildiği halde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, sanığın 2005 takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edildiği halde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktari itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28650, Karar No: 2013/21101, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28650 E.  ,  2013/21101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21/04/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21/04/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11706, Karar No: 2013/15430, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11706 E.  ,  2013/15430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, sofra domates ve beyaz lahananın 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8305, Karar No: 2018/13628, Tarih: 20.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/8305 E.  ,  2018/13628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın 04/06/2013 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 08/07/2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tutanağı ile kesim sahası dışında 605 adet ağacın kesildiğinin muhakkik ... tarafından tespit edilmesi ve sanıkların tüm aşamalarda suça konu ağaçları kooperatif başkanı ...'ın talimatıyla ve isimleri belirtilen orman işletme şefinin yer gösterimi ve orman muhafaza memurunun gözetiminde kestiklerine ilişkin beyanları karşısında; ismi geçen muhakkik, kooperatif başkanı, orman işletme şefi ve memurunun beyanlarına başvurulmadan eksik kovuşturmayla sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıklar hakkında kurulan hükümde, ağaç kesme eyleminin motorlu testere ile gerçekleştiğinden bahisle cezada arttırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

2- Dosya kapsamından yediemine alınan herhangi bir orman emvali bulunmadığı anlaşılmasına karşın; suça konu orman emvalinin satış bedelinin katılan idare lehine irat kaydına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, bozmanın sanık ...'a sirayetine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.