muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/212, Karar No: 2023/678, Tarih: 20.12.2023

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun biri diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

B- Uyuşmazlık Konularına İlişkin Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık konularının birlikte değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Suriye Arap Cumhuriyeti uyruklu olup İstanbul ili, Arnavutköy ilçesinde ikamet eden maktul ...’in olay akşamı amcasının oğlu tanık Selahaddin Hacı Muhammed ile mahallede dolaştıkları, bu sırada sokak düğünü izleyen sanık ... ve arkadaşları Muhammet Can Bozkır ve ...'ün yakınlarından geçtikleri, ...'ın kardeşinin "Suriyeliler!" diye seslendiği, maktul ve arkadaşının, sanığın da bulunduğu bu grubun yanına gidip "Bize mi söylüyorsunuz?" diye sormaları üzerine tartışma çıktığı, düğün yerinden uzaklaşıp gittikleri karanlık sokakta ...'ün, Selahaddin Hacı Muhammed'e yumrukla vurduğu, sanığın da maktul ve kuzeni Selahaddin'in kafalarını birbirine vurduğu, çıkan kavga sırasında sanığın maktulün koltuk altına bıçakla vurarak maktulü yaraladığı, kavganın etraftakilerce aralanmasından sonra hastaneye kaldırılan maktulün bir gün sonra hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

Sanığın, anlamadığı bir dilde kendisine bir şeyler söylediğini iddia ettiği maktulün olayın başında kendisine bıçak çektiği, maktulden ele geçirdiği bu bıçakla bir kez maktulün bacağına vurduğu yönündeki savunmasının, maktulün sadece koltuk altından yaralandığına ilişkin adli tıp raporundaki tespitle uyuşmadığı, olay sırasında maktulün yanında bulunan tanık Selahaddin Hacı Muhammed'in maktulde bıçak bulunmadığı, bıçağın sanığa ait olduğu, kendilerine seslenilmesi üzerine maktulün sadece "Bize mi diyorsunuz?" diye soru sorduğu yönündeki istikrarlı beyanı, sanığın arkadaşı olan tanık Muhammed Can'ın olaydan hemen sonra kolluktaki ifadesinde bıçaklama olayından önce sanığın elinde bıçak gördüğü yönündeki anlatımı, yine sanığın arkadaşı olan tanık ...'ün Mahkemede, olaydan önce maktulün elinde bıçak görmediğine ilişkin ifadesi karşısında, sanığın cezadan kurtulmaya yönelik bu savunmalarına itibar edilemeyeceği, maktulden kaynaklanıp sanığa yönelen haksızlık oluşturabilecek herhangi bir söz ve eylem bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Diğer yandan, maktulün nüfus kayıt örneğinin dosya içerisinde bulunmadığı gibi açık kimlik bilgilerinin de kesin bir şekilde tespit edilemediği, dosya arasında örneği bulunan yabancı tanıtma belgesi örneğinde maktul ...’in 06.07.1998 tarihinde Halep’te doğduğunun belirtildiği, mahkemece sorulması üzerine Arnavutköy İlçe Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 25.10.2017 tarihli yazı ve ekindeki “Geçici Koruma altındaki Yabancıların Kişisel Bilgi Formu” başlıklı belge örneğinde; maktulün 06.07.1998 tarihinde Halep’te doğduğunun ancak bu belgenin herhangi bir belge ibraz etmeyen maktulün beyanı üzerine düzenlenmiş olduğunun ifade edildiği, 02.11.2015 havale tarihli dilekçesiyle sanık hakkında şikâyetçi olduğunu belirten maktulün babası ... Hacı Muhamed’in dilekçesine Suriye Arap Cumhuriyeti makamlarınca düzenlenmiş maktule ait nüfus ilmühaberi örneğini sunduğu, onaysız bu belge örneğinde de maktulün doğum tarihinin 1998 olduğunun belirtildiği, sanık ve olay sırasında yanında bulunan tanıkların ise maktulün 18 yaşından büyük göründüğünü ifade ettikleri anlaşılan dosyada;

Maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunluluğu kapsamında; Suriye Arap Cumhuriyeti'nin Uluslararası Kriminal Polis Teşkilatı’na (İnterpol) üye devletler arasında yer aldığının anlaşılması karşısında, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün 16.11.2011 tarihli ve 69/2 sayılı genelgesinde belirlenen esaslara göre Suriye Arap Cumhuriyeti uyruklu maktulün nüfus kaydının İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü İnterpol Daire Başkanlığından talep edilebileceği, maktulün babasının dilekçesinin ekinde sunduğu Arapça nüfus ilmühaberinin Suriye Arap Cumhuriyetinin Türkiye’deki temsilciliğine gönderilerek doğruluğunun teyit ettirilerek ölüm anındaki yaşın kesin olarak tespit edilerek uygulama yapılması, maktulün yaşı konusunda kesin bir belirleme yapılamaması halinde nitelikli halin gerçekleşmesi hususunda "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi doğrultusunda hareket edilerek sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuken isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2751-2286 sayılı temyiz taleplerinin esastan reddine dair kararının kaldırılmasına, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 13.01.2020 tarihli ve 2183-30 sayılı hükmün sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği düşücesiyle;

Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği düşücesiyle;

Sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı, bu nedenle itirazın reddedilmesi gerektiği düşüncesiyle;

Karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2751-2286 sayılı temyiz taleplerinin esastan reddine ve hükmün onanmasına dair kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 13.01.2020 tarihli 2183-30 sayılı kararının, Suriye Arap Cumhuriyeti uyruklu maktulün yaşının her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm kurulması için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık konusu yönünden oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20218, Karar No: 2015/11109, Tarih: 04.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20218 E.  ,  2015/11109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 10/03/2015

Numarası : 2014/317-2015/80

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini beyanla davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, çalışma şartları, iş düzenlemesi ve üretim ihtiyaçları sebebiyle sözleşmenin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işveren feshinin haklı ya da geçerli nedene dayanmadığı ve davacının işe iadesinin gerekeceği ancak fesih hususunda sendikal nedenin varlığının da davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının işe iadesine, 4 aylık ücret karşılığı işe başlatmama tazminatı ile 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,sendikal tazminata yönelik isteminin ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Fesih tarihinden yürürlükte olan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun “sendika özgürlüğünün güvencesi" başlıklı 25.maddesinin 2. fıkrasına göre; işveren, ücret, ikramiye, prim ve paraya ilişkin sosyal yardım konularında toplu iş sözleşmesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bir sendikaya üye olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında çalıştırma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamaz; 3. fıkrasına göre; işçiler, sendikaya üye olmaları veya olmamaları, iş saatleri dışında veya işverenin izni ile iş saatleri içinde işçi kuruluşlarının faaliyetlerine katılmaları veya sendikal faaliyette bulunmalarından dolayı işten çıkarılamaz veya farkli işleme tabi tutulamaz; 4. fıkrasına göre; işverenin fesih dışında yukarıdaki fıkralara aykırı hareket etmesi halinde işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere sendikal tazminata hükmedilir. Aynı maddenin 5. fıkrasına göre ise; sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18,20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. Iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi halinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir

İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği iddiası ile açılan davalarda, salt işçinin sendika üyesi olması feshin de sendikal nedenle yapıldığını göstemez. Mahkemece, gerekli araştırma yapılarak ve özellikle de tanıklardan davacının sendika üyesi olmasının yanında ne tür sendikal faaliyetlerde bulunduğu somut olarak sorulup tespit edilerek toplanan deliller sonucu feshin sendikal nedenlere dayandığının tereddütsüz belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre fesih için geçerli bir nedenin varlığı davalı işverence kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmiş olması isabetli olup davalı temyizi yerinde değildir.

Sendikal neden yönünden incelendiğinde ise;Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir. Mahkemece yukarıda değinilen konularda araştırma yapılmaksızın tanık anlatımları ile yetinilerek işverenin işçileri yönlerdirdiği veya işçilere baskı yaptığına ilişkin somut delil bulunmadığından bahisle eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23942, Karar No: 2013/12574, Tarih: 13.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23942 E.  ,  2013/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında kavak ağaçlarının kesilmesine yönelik eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

2-Sanıklar ... ve ... hakkında çınar ağaçlarının kesilmesine yönelik eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan kurumlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanıkların orman sayılmayan, hazineye ait araziden izin almaksızın çınar ağacı kesmekten ibaret eylemlerinin 6831 sayılı Kanunun 116/b-109 maddesi ile 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 2. maddesi gereğince kabahat niteliğinde olduğu ve karşılığı olan idari para cezasının suç tarihindeki miktarı itibariyle, 5326 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunun 33 maddesi ile değişik 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımının 50 bin TL den az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıl olarak düzenlendiği anlaşılmakla, kabahatin işlendiği 18/12/2006 tarihinden hüküm tarihine kadar üç yıldan fazla sürenin geçtiği dikkate alınarak zaman aşımı nedeniyle idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, değişen suç vasfına göre; suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 Sayılı Yasanın 20.maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu nazara alınarak gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 Sayılı Kanunun 20.maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu emvalin sanık ...'a iadesine, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5279, Karar No: 2025/4740, Tarih: 21.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5279 E.  ,  2025/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 15.03.2024 tarihli ve 2023/302975 Soruşturma, 2024/22458 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ve 2024/505 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2024 tarihli ve 2024/317 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 22.04.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/18177 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96283 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96283 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/18177 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96283 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96283 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Adı geçen şüpheli hakkında tanzim edilen iddianemenin, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2024 tarihli kararında yer alan "...şüphelinin savunmasında suçlamayı kabul etmediği gibi, suça konu sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten açılan dava yahut devam eden soruşturma olup olmadığının araştırılmadığı, faturaların gerçek mal alım satımına dayanan faturalar olup olmadığının araştırılmadığı, karşıt incelemelere ilişkin belgeler ilgili vergi dairelerinden celp edildikten sonra ilgili şirketler hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, dosyadaki faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, şüphelinin sahte olarak kullandığı iddiası bulunan faturalar bakımından yukarıda izah edilen tüm eksiklikler giderildikten sonra bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmadığı, suça konu olduğu belirtilen faturaların ve BA-BS formlarının dosya arasına celbi sağlanmadığı bu haliyle suçun sübutuna etkili deliller toplanmadan ve yüklenen suçu oluşturan olaylar delillerle ilişkilendirilmeksizin sadece davanın tarafı olan müşteki kurumun vergi tekniği ve vergi suçu raporuna göre iddianame tanzim edildiği anlaşılmakla, ayrıca suça konu kullanıldığı iddia edilen faturalar bakımından şüphelinin ticaretin gerçek olup olmadığına ilişkin esaslı savunması alınmadığı gibi iddianamede hangi şirketler ile olan ticaretlere konu faturaların sahte olduğunun dahi iddianamede belirtilmediği, şirket isimlerine iddianamede yer verilmemesi nedeni ile şüphelinin savunmasını hangi ticari ilişkiye yönelik yapacağının dahi iddianamede belli olmadığı..." şeklinde gerekçe ile iadesine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki ve

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında sahte belge kullanmak suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 29/11/2023 tarihli vergi tekniği raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporunun, 26/09/2023 tarihli vergi inceleme tutanağı ile mütalaa formunun bulunduğu, olaya ilişkin yeterli anlatımın yapıldığı, eksik olduğu düşünülen hususların yargılamanın her aşamasında mahkemesince giderilebileceği, iade kararında sayılan gerekçelerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi nedenleri arasında bulunmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ve 2024/505 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 170/4 ve aynı Kanun'un 174/1-b maddesi uyarınca iddianamenin iadesine karar verilmiştir.