muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4314, Karar No: 2017/19061, Tarih: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4314 E.  ,  2017/19061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1-Bilirkişi raporunda, emsal alınan taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırmasında emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde ters orantı kurularak dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle bedel belirlenmesi nedeniyle rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit

tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Acele kamulaştırma bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18976, Karar No: 2017/6092, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18976 E.  ,  2017/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20478, Karar No: 2018/8183, Tarih: 27.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20478 E.  ,  2018/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13510, Karar No: 2018/6753, Tarih: 04.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13510 E.  ,  2018/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

"Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

1-) Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-) Telef ederek

3-) Kıymetten düşürerek,

4-) Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek,

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde Kanun'da sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayda; devredilen aracın kaydı üzerine konulan haczin alacaklının talebi üzerine kaldırıldığı, dolayısıyla alacaklının alacağını borçlunun bu eylemi nedeniyle alamadığını ispat edemediği anlaşılmakla, suçun unsurları oluşmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa, İİK’nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde dava ve cezanın bütün neticeleri ile beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, esasa yönelik ve bir numaralı kabule göre bozma sebeplerinin CMUK'nın 325. maddesi gereğince hükmü temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...’a sirayetine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20735, Karar No: 2014/30127, Tarih: 16.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20735 E.  ,  2014/30127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... yönünden husumetten reddine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1146, Karar No: 2022/3375, Tarih: 11.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1146 E.  ,  2022/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVACILAR :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının davacı ... yönünden kabulüne; davacı ... yönünden reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacı ...'ın Bakırköy Üçüncü Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/204 E. 2018/108 K. sayılı kararı aracılığı ile aleyhlerine tahakkuk eden borcu 06/06/2018 tarihinde ilam alacaklısı olan davalıya ödediklerini, borcun kaynağı olan karar aleyhine yapılan kanun yolu başvurusu üzerine, ilamın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi İkinci Hukuk Dairesinin 10/01/2018 tarih ve 2018/1057 E. 2018/2022 K. sayılı hükmü ile kısmen ortadan kaldırıldığını, kesin olan bu ilama göre tahakkuk eden borç miktarının her dönem için 15.500 TL olarak belirlendiğini, avukatlık ücreti, harç ve bedellerinin 3.237 TL olduğunu, fazla ödenen borcun iadesi için başlatılan takibin itirazla durduğunu ileri sürerek; davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmişlerdir.

Davalı; davanın takip alacaklısı olan davacı ... tarafından açılması gerektiğini, takip alacaklısı olmayan diğer davacı tarafından açılan davanın reddi gerektiğini, yapılan ödemelerin anlaşmayla belirlendiğini, takip dayanağı ilamın kesinleşmediğini, bunun bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı; davanın takip alacaklısı olan davacı ... tarafından açılması gerektiğini, takip alacaklısı olmayan diğer davacı tarafından açılan davanın reddi gerektiğini, yapılan ödemelerin anlaşmayla belirlendiğini, takip dayanağı ilamın kesinleşmediğini, bunun bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kaynağı takip dosyasının alacaklısının davacı ... olduğu, diğer davacının ise bu takipte alacaklı sıfatı bulunmadığı, davacı ...'ın açmış olduğu davanın kaynağı hükmün bölge adliye mahkemesi tarafından ortadan kaldırıldığı, kararın kesin olarak verildiği, ortadan kaldırmadan sonra yerel mahkemenin yapacağı yargılamanın hükmün kesinleşen bölümünü etkiler nitelikte olmadığı, anılan kararla taraflara yüklenen hak ve yükümlülüklerin belirlendiği, ilk hükmün davalı yararına olduğu, ikinci hükmün ise davalı yararına olan bu hükmü ortadan kaldırdığı, ilk hükümle Bakırköy Üçüncü Asliye Hukuk Mahkemesinin 13/03/2018 tarihli ve 2015/204 Esas 2018/108 sayılı kararı ile davacı ... tarafından davalıya 44.572 TL ve 83.630 TL olmak üzere toplam 128.202 TL ödendiği, bu yükümlülüğün kaynağı olan mahkeme kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi İkinci Hukuk Dairesinin 2018/1507 E. 2018/2022 K. ve 28/11/2018 tarihli kararı ile revize edilerek bu ilama göre davacının davalıya ödemesi gereken toplam alacak miktarının 13.535,07 TL olduğu, alınan bilirkişi raporunda davacının takip tarihi itibarıyla yani 19/12/2018 tarihinde talep edebileceği alacak miktarının 115.738,88 TL olduğu, bunun 114.666,93 TL'sinin asıl alacak, 1.071,95 TL'sinin ise işlemiş faizlerden oluştuğu ve davacının anılan verilere göre talebinin 983,57 TL altında takip yaptığı, davacının ilama müstenit alacağını ispatladığı, alacağın likit olduğu gerekçesiyle; davacılardan ... davasının kabulü ile icra dosyasına itirazın iptali ile takibin devamına, hükmolunan alacağın % 20 'si oranındaki tazminatın (22.858,06 TL) davalıdan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; davacı ... tarafından açılan davanın HMK 114/1/d ve 115/2 maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; somut olayda davacı ... tarafından davalıya haricen iki ayrı ödeme yapıldığı ve harici olarak yapılan bu ödemelerin dayanağı ilk derece mahkeme kararının istinaf incelemesi sonrası bölge adliye mahkemesi kararı ile kaldırılarak yeniden esas hakkında bu defa kesin olarak hüküm kurulduğu, ilk derece mahkeme kararının bu nedenle artık ortadan kalktığı, ilk derece mahkeme kararına istinaden karar kesinleşmeden yapılan ödemelerin hukuki dayanağının kalmadığı, davacı ...'ın davalı adına dava vekillerine banka havalesi ile açıklamalı yaptığı ödemelerin bu davacıya iade edilmesi gerektiğine dair mahkeme tespitinde aykırılık bulunmadığı, yine UYAP sistemi üzerinden ilgili bölge adliye mahkemesi ile yapılan yazışmada da temyiz talebinin reddine karar verildiğinin bildirildiği, bu nedenle bölge adliye mahkemesinin kararı kesin olduğundan bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı, alınan bilirkişi raporunun da taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve hüküm kurmaya yeterli bulunduğu, davacılardan ... dava açmakta hukuki yararı olduğu gibi bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin kaldırılan kararı yerine yeniden esas hakkında verilen ve kesinleşen kararı ile istinaf öncesi davalıya ödenen tutarlar nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Dava; taraflar arasında görülüp neticelenen ecrimisil davasında verilen ilk derece mahkemesi kararı gereğince davalıya ödendiği iddia edilen bedellerin, söz konusu ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesi tarafından kaldırılarak yeniden kesin olarak kurulan hüküm neticesinde davalı yönünden sebepsiz zenginleşme teşkil ettiğine dayalı olarak başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMK’nın 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince de, kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür.

HMK’nın 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince de, kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür.

Somut olayda; davacılar, davalı ile aralarında görülüp sonuçlanan ilk derece mahkemesi kararı uyarınca aleyhlerine tahakkuk eden borcu 06/06/2018 tarihinde ilam alacaklısına ödediklerini, borcun kaynağı karar aleyhine yapılan kanun yolu başvurusu üzerine ilgili kararın bölge adliye mahkemesi tarafından kısmen kaldırılıp yeniden kesin olarak hüküm kurulduğunu, kesin olan bu ilama göre ise, tahakkuk eden borç miktarının daha düşük belirlendiğini ileri sürerek, fazladan ödediklerini iddia ettikleri bedel için başlattıkları takibe davalının itirazı sonucunda eldeki davayı açmışlardır. Dosya kapsamında yer alan ve davacıların yaptıklarını iddia ettikleri ödemelere dayanak iki adet dekont incelendiğinde ise; 06/06/2018 tarihli ve 83.630 TL’lik dekontta "...Bakırköy 3.Asliye Hukuk Mahkemesi 13/03/2018 -2015/204 E. 2018/108 K. Tüm temyiz ve dava hak ve alacaklarım baki kalması kaydı ile..." açıklamasının yer aldığı, ancak yine aynı tarihli ve 44.572 TL’lik ikinci dekontta ise; "...... Bakırköy 2015-2018’e ait faizli kira bedelleri ... ve ... trf..." açıklamasının yer aldığı görülmektedir.

Buna göre ilk derece mahkemesince; ispat yükünün davacı tarafta olduğu ve 44.572 TL’lik ödemeye ilişkin dekonttaki açıklamanın diğer dekonttan farklı olarak açıkça ilgili mahkeme kararına ait olduğunun belirtilmediği, davalının 44.572 TL’lik bu ödemeye yönelik olarak aşamalarda "söz konusu ödemenin dava konusu dönemden (2010-2015) sonraki döneme ilişkin olarak yapılan faizli kira ödemelerine ilişkin olduğu" yönündeki itirazları üzerinde de durularak inceleme ve değerlendirme yapılması suretiyle sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun’un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3204, Karar No: 2019/5162, Tarih: 14.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3204 E.  ,  2019/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali hakkında Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen davanın kısmen kabulüne yönelik 2015/167 esas ve 2016/779 karar ve 02/12/2016 tarihli hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’in davacı ile yaptığı iş nedeniyle borçlandığını, diğer davalılar ... ile ... ’in bu borca kefil olduklarını, bu hususta senetler düzenlendiğini, davalıların senet bedellerini ödememesi üzerine ilamsız takip başlatıldığını, bu takibe davalılar tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek davalıların haksız itirazlarının iptali ile takibin devamına, %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalılar vekili,senede ve senede bağlı olduğu iddia edilen kefalet sözleşmesinden dolayı davalıların borcunun bulunmadığını, borcun dayanağının belirli olmadığını, kefalet sözleşmesindeki tarihler ile senetler üzerindeki tarih ve rakamların uyuşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; icra dosyasında bir örneği bulunan davalılar ... ve ... imzasını taşıyan 02/04/2014 tarihli kefalet sözleşmesinin duruşmada dinlenilen davacı asilin beyanı doğrultusunda davalılar ... ve ... tarafından el yazısı ile yazılmadığı, başkası tarafından yazıldığı,davalılar tarafından sadece imzalandığı,TBK’nın 583. maddesi gereğince kefalet akdinin şekil şartının gerçekleşmediği, kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğu, davalı ...’in ise imza inkarında bulunmadığı, borçlu olmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davalı borçlu Adil yönünden davanın kabulüne, diğer davalı borçlular Türkan ve Nazim yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar Nazim ve ... tarafından imzalandığı kabul edilen kefalet sözleşmesinin diğer kısımlarının dava dışı bir kişi tarafından kaleme alındığının davacı tarafından 18.11.2016 tarihli oturumda ifade edildiği,bu durumda TBK'nın 583/I. maddesinde düzenlenen şekil şartlarından olan kefilin sorumlu olacağı azami miktar ve kefalet tarihi unsurlarının kefilin el yazısı ile kaleme alınması zorunluluğunun yerine getirilmemiş olduğu,sözkonusu davalıların kefalet sözleşmesinden ötürü sorumluluklarının doğmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.