muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19343, Karar No: 2013/29456, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19343 E.  ,  2013/29456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9869, Karar No: 2012/21151, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9869 E.  ,  2012/21151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, depo, su sporları ünitesi, bar, beton zemin, yürüyüş yerleri, kameriye, yeşil alan, şemsiye ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Göynük Belediye Başkan- lığının da müşteki sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7547, Karar No: 2010/738, Tarih: 04.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7547 E.  ,  2010/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik ve İMSS ile sigortalı olan davalıya ait aracın alkollü sürücü yönetiminde iken karıştığı kazada 3.kişi araçlarının hasarlandığını, olayda zarar gören ... plakalı araç için 6.849 TL, ... plakalı araç için 1.429 TL ödeme yapıldığını belirterek bu meblağların ödeme tarihlerinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalının trafik kaydında ve kazaya karışan aracın noter satış sözleşmesinden bildirilen adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince dava dilekçesi tebliğ edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.300 TL tazminatın 24.5.2007 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava ZMSS ve İMSS sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasal olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin “Uyuşturucu ve Keyif Verici

Maddeler ile içkilerin Etkisinde Araç sürme yasağı” başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan “b-2” bendinde “ alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca ZMSS Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak araç sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle araç güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte ZMSS Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlemesine olanak tanıyan hükümde yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya ayırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarı teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.nun 1281 maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay’ın yerleşik ugulamalarında, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonucu etkisi

bulunmadığındın mahkemece nöroloji uzmanı hukukcu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda oluşan hasarı poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.

Somut olayda yukarıda anlatıldığı şekilde oluşturulan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılmadan Adli Tıp Kurumundan olayda sürücünün kusuru ve araçta meydana gelen hasar yönünden alınan raporuna göre hüküm tesis edilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, içinde nöroloji uzmanının da bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan olayın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığının kazanın meydana gelmesinde alkol dışında başka etkenlerin var olup olmadığının tesbit yönünden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 4.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13097, Karar No: 2012/15455, Tarih: 26.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13097 E.  ,  2012/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira farkı, kira alacağı ile tahliye için yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması takibin devamı ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne 7.150-TL kira farkı, 4.800-TL asıl kira alacağı ve 559,90-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, % 40 icra tazminatının davalıdan tahsiline ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı borçlu vekilinin tahliye yönünden temyiz itirazının incelenmesinde; davacı alacaklı 02.05.2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 10.08.2007 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, kira sözleşmesinde aylık kira parasının 1.100-TL olduğu ve her ayın 20.günü peşin olarak banka hesabına ödeneceğini, her kira yılının sonunda kira artışının İstanbul Ticaret Odasının açıkladığı yıllık Tüfe oranları ile arttırılacağının kararlaştırıldığını bildirmiştir.Davalı borçlu ise kiralananı 11.04.2011 tarihinde tahliye ettiğini bildirmiştir. Kira sözleşmesi konusunda ve kiralananın 11.04.2011 tarihinde tahliye edildiğine ilişkin taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı icra takibini 02.05.2011 tarihinde başlatılmış, davayı ise 15.06.2011 tarihinde açmıştır. Takip yapılmadan ve dava açılmadan önce kiralanan tahliye edildiğine göre, tahliye kararı verilecek bir husus kalmamıştır. Mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takip ve davadan önce tahliye edilen kiralanan hakkında tahliye kararı verilmiş olması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle karanın alacağa yönelik kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliye yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17928, Karar No: 2022/503, Tarih: 12.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17928 E.  ,  2022/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sadece sanık ... lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmeyip, ikametinin bahçesinde bulunan odunlarla ilgili olarak, olay günü tanık ...’ın kullanımındaki arazide ağaçların kesildiğini, bir kısım odunların arazide bırakıldığını görmesi üzerine tanık ...’a haber verdiğini, tanık ... ile köy muhtarı tanık ...’ın arazide kalan odunları evine götürüp muhafaza etmesini söylemeleri üzerine odunları saklamak amacıyla ikametine götürdüğünü savunduğu, tanıklar ... ve ...’ın da aşamalardaki ifadelerinde sanık ...’in savunmasını doğruladıklarınınn anlaşılması karşısında, sanık ...’in üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanık ...’in atılı suçtan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...’un Maliye Hazinesine ait araziden üç adet kızılçam ağacını motorlu testere ile kesmesi ve odunlarını götürmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3- Suça konu ağaçların kesildiği yerin orman olmayıp, Maliye Hazinesine ait olduğunun belirlenmesi nedeniyle, sanık ...’a yüklenen suçun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Antalya Orman Bölge Müdürlüğü’nün gerekçeli karar başlığında taraf sıfatının katılan olarak gösterilmesi ve kararda katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suç adının “hırsızlık” yerine “Yapacak Nitelikte Emval Veren Ağaç Kesme” olarak yanlış gösterilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suç adının “hırsızlık” yerine “Yapacak Nitelikte Emval Veren Ağaç Kesme” olarak yanlış gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3563, Karar No: 2013/5399, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3563 E.  ,  2013/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ...(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen ......... .......... kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; .............. kararının iptali istenilmiş; mahkemece davanın kabulü cihetine gidilerek; .......... Kaymakamlığı ......... .......... Başkanlığı'nın 07.05.2012 tarihli 2012/118 sayılı kararının iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalının .......... Kaymakamlığı ......... .......... Başkanlığı'na başvurarak; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, personel satış bedeli, hizmet bedeli, personel sayaç okuma bedeli, iletişim sistemleri bedellerinin iade edilmesine karar verilmesini talep ettiği; .......... Kaymakamlığı ......... .......... Başkanlığı'nın 07.05.2012 tarihli 2012/118 sayılı kararı ile davalının talebini kabul ettiği; tüketiciden tahsil edilen kayıp kaçak ve okuma bedellerinin kesinti yapıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar verdiği; eldeki davanın sağlıyıcı tarafından bu kararın iptali için tüketici aleyhine açıldığı anlaşılmaktadır.

Temyize konu uyuşmazlık; davayı kazanan ve davada kendisini vekil ile temsil ettiren sağlayıcı lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceği ve yargılama giderlerinin davalıya yüklenip yüklenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama giderleri, kural olarak, davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. (HMK 326/...) Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir. (HMK 323 .../ğ)

Yargılama giderlerinin davada haksız çıkmış olan tarafa yükletilmesine ilişkin ana kuralın bazı istisnaları vardır;

...-Davanın açılmasına kendi hal ve davranışlarıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş davalı, yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilemez. (HMK 312/...)

...-Davada haklı çıkmış olan taraf gereksiz yere davanın uzamasına sebep olmuş veya gereksiz gider yapılmasına sebebiyet vermiş ise yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkum edilebilir.

...-Bir kişi davada sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltıp, kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verirse, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddi halinde davalı yararına yargılama giderlerine hükmedilemez.

...-Davada haklı çıkmış olan taraf gereksiz yere davanın uzamasına sebep olmuş veya gereksiz gider yapılmasına sebebiyet vermiş ise yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkum edilebilir.

...-Bir kişi davada sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltıp, kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verirse, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddi halinde davalı yararına yargılama giderlerine hükmedilemez.

Somut olayda bu istisnai hallerden hiç biri sözkonusu olmadığına göre mahkemece genel kural gereğince davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan tüketici aleyhine yargılama giderlerinin yükletilmesi ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacı sağlayıcı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; davanın kabulüne yol açan eksikliğin davalıdan kaynaklanmadığı ve davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.