muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1536, Karar No: 2022/8146, Tarih: 30.05.2022

Öte yandan 506 sayılı Kanunun 4. maddesinde; “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır. Bu nedenle, sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işverenler tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasa'nın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltilmesi gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 44225 sicil sayılı işyerinden 01/12/2009 tarihinden itibaren 2009/12.ayında 10 gün; 2010/1.ayında 5 gün olmak üzere bildirimleri bulunduğu, davalı tarafından sunulan şahsi sicil dosyasında, işten ayrılma (istifa) dilekçesi ile ücretsiz izin kullanmak istendiğine dair imzalı dilekçe bulunduğu, bir kısım bordro tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı şirkette her sene kış aylarında bir buçuk, bazen iki ay olmak üzere çalışmaya ara verdiklerini belirterek, 01/06/1992-31/01/2011 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini istemiş, Mahkemece, davacının davalılara ait işyerinde kuruma bildirilen günler haricinde 01/06/1992-31/01/2011 tarihleri arasında 16 Mart-31 Aralık tarihleri arasında tam süreli olarak çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da, yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul olduğundan, 44225 sicil sayılı işyerinin hangi tarihte yasa kapsamına alındığı ve talep konusu dönemde müfettiş raporları olup olmadığı araştırılmalı, işveren tarafından ibraz edilen davacının imzası bulunan belgelerin bulunması karşısında davacı isticvap olunarak davacıya bu belgelere karşı diyecekleri sorulmalı, imza inkarı halinde yöntemince imza incelemesi yapılmalı, uzun süreyi kapsayan tespit davasında bordro tanıklarının kayıtlı çalışma dönemlerinin mahkemece tespitine karar verilen sürenin tamamını kapsamadığı, Mahkemece çalışma iddiasının ispatı bakımından, tespite karar verilen sürede kayıtlı çalışması bulunan yeteri kadar bordro tanığı tespit edilerek dinlenilmeli, dinlenen tanıkların hizmet cetvelleri davalı kurumdan istenmeli, aynı işyerinde çalışan ve davalı işverene karşı aynı şekilde dava açan davacıların hizmetlerinin neden uzun süre eksik ve/veya hiç bildirildiği üzerinde durulmalı, çalışma süresi her türlü şüpheden uzak somut şekilde belirlenerek hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. Maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3676, Karar No: 2019/406, Tarih: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3676 E.  ,  2019/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun suça sürüklenen çocuğa ihtarına” bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20004, Karar No: 2021/21217, Tarih: 13.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20004 E.  ,  2021/21217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun suça konu gıda malzemelerini kendisinden aldığını beyan ettiği ve yaşının büyük olması sebebiyle hakkında ayrıca yargılama yapılan ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğine dair dosya kapsamında delilin bulunmadığı ve bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve aşağıda belirtildiği üzere suçun gece vakti işlendiğine dair kesin bir tespit yapılamaması sebebiyle, hırsızlık suçundan doğru bir şekilde TCK’nın 143. maddesi uygulanmadığı halde, aynı Kanun’un 116/4. maddesinin de uygulanma koşullarının bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun 08/01/2014 günü saat 12.00 ile 09/01/2014 günü saat 07.00 arasında tespit edilemeyan zamanda müştekinin iş yerine girerek suça konu gıda malzemelerini çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 19/02/2016 olan mahkumiyet tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/779, Karar No: 2021/1603, Tarih: 18.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/779 E.  ,  2021/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının eşi ...'nin sevk ve idaresindeki araç ile dava dışı sürücü ...in sevk ve idaresindeki davalı şirkete sigortalı aracın karıştığı kazada ....'nin aracında yolcu olan davacının desteği oğlu ...'nin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi isteğinde bulunmuş, davacı vekili 06/02/2016 tarihli talep arttırım dilekçesi ile dava değerini 31.890,70 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... AŞ vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 31.890,76 TL'nin 12/03/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Meydana gelen kazada davacıların desteği ölmüş, destekten yoksun kalma talepli eldeki bu dava açılmış, davalı tarafça desteğin emniyet kemeri takmayarak kazanın ve zararın

şiddetinin arttığı, desteğin müterafik kusurunun bulunduğu savunulmuş, mahkemece anılan savunma üzerinde durulmayarak karar verilmiştir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunun 44.(6098 sayılı TBK'nın 52.)maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunun 44.(6098 sayılı TBK'nın 52.)maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Buna göre mahkemece, öncelikle desteğin hangi koltukta (ön/arka) oturduğunun tespiti ile kaza tarihindeki yasal ve yönetmelik düzenlemelerine göre emniyet kemeri takmasının zorunlu olup olmadığının öncelikle belirlenerek, desteğin emniyet kemeri takıp takmadığı, takmadı ise kazanın oluş şekline göre bu hususun zararın artmasına etkisinin olup olmadığı, desteğin müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı, kazanın meydana geliş şekli, desteğin otopsi raporu ve belirtilen tüm hususların kapsamlı olarak değerlendirilmesi için rapor alınması, müterafik kusuru var ise zarardan indirim yapılması gerekip gerekmediği gibi hususların araştırılıp, karar yerinde tartışılması gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle desteğin müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının araştırılmak ve tartışılmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6533, Karar No: 2014/14923, Tarih: 24.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6533 E.  ,  2014/14923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2009/601-2014/70

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 110.517,80 TL maddi ve 75.00,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının SGK Maluliyet Daire Başkanlığınca % 66 olarak tespit edildiği, bu rapora davalı tarafın haricen itirazı üzerine SGK Yüksek Sağlık Kurulu'nun 10.11.2010 tarihli kararında davacı sigortalının daha önce tespit edilen % 66 sürekli iş göremezlik oranının düzeltme kaydıyla % 65 olduğunun tespit edildiği, bu karara istinaden davacıya Kurumca % 65 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlandığı, yargılama aşamasında bu rapora davalı vekilinin itirazı üzerine Bursa Adli Tıp Grup Başkanlığı'ndan alınan raporda sürekli iş göremezlik oranının % 65 olduğunun belirtildiği, 30.05.2012 tarihli duruşmada bu rapora karşı davacı vekilinin % 65.6 sürekli iş göremezlik oranını kabul ettiklerini ve dosyasının hesap bilikişisine gönderilmesini, davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranındaki çelişki nedeniyle dosyasının İstanbul Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesini talep ettiği, dosyasının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'ne gönderilmesi üzerine 12.12.2012 tarihli raporda davacının sürekli iş göremezik oranın % 69 olduğunun belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda % 69 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden yapılan hesaplama sonucu tespit edilen maddi zarar miktarından Kurumca davacıya % 65 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilecek kısmının tenzil edilmesi sonucu 110.517,80 TL karşılanmamış zararı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Manevi tazminata ilişkin karada bir isabetsizlik yoktur. Uyuşmazlık maddi tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminata ilişkin karada bir isabetsizlik yoktur. Uyuşmazlık maddi tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı sigortalının Kurumca belirlenen % 65 sürekli iş göremezlik oranına davacı tarafın itirazı bulunmadığından kesinleşmiş olduğu dikkate alınarak maddi tazminatın kesinleşen % 65 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplattırılarak çıkacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde % 69 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplama yapılan bilirikişi hesap raporunun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9986, Karar No: 2013/13128, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9986 E.  ,  2013/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adıyaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2013 gün ve 2013/61 Esas, 2013/239 Karar sayılı hükmüne karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 26.03.2013 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8782, Karar No: 2024/884, Tarih: 11.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/8782 E.  ,  2024/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2008/8490 Esas -2008/13042 Karar sayılı ilamı ile 01.12.2008 tarihinde kesinleşen 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59, 31, 33, 40

maddeleri gereği verilen mahkumiyetlerine ilişkin kararların yeniden yargılanma sonucunda İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarih, 2022/262 Esas, 2022/527 sayılı Kararı ile CMK'nun 323/1 inci maddesi gereğince kesinleşen hükümlerin onaylanmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; duruşmalı olarak yapılan incelemede;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Dosyanın daha önce temyiz incelemesinden geçtiği görülerek 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince dosya istinaf mahkemesine gönderilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın ifadesinin alındığı tarih itibarıyla, Devlet Güvenlik Mahkemelerinin görev alanına giren suçlar yönünden müdafii yardımından yararlanmanın belli bir aşamadan sonra mümkün olduğu, bu durumun mevzuattan kaynaklanan bir uygulama olduğu anlaşılmış, ancak bu düzenlemenin adil yargılama hakkını zedeler nitelikte olduğu düşünülmüşse de, ana dosyada yargılanan bir kısım örgüt mensubunun ve sanığın olayın sıcağı sıcağına alınan ifadelerinde ayrıntılı bir şekilde örgütsel eylemleri anlattıkları ve bu ifadelerin birbirini doğrular nitelikte olduğu, bunun yanında;

Sanık ... ve başka dosya sanığı ...' tarafından DHKPC adlı örgütün üst sorumlusu ...'in talimatı ile örgüt üyesi Sibel ...'ın yerini güvenlik güçlerine ihbar ettiği düşüncesiyle maktul ... ...'in öldürülmesine karar verildiği, bu kapsamda sanığın 14'lü tabanca, ...'ın ise 7.65 mm çaplı tabanca ile maktulun bulunduğu bakkal dükkanına giderek eylemi gerçekleştirdikleri, eylem sonrası örgüt üst sorumlusu ...'i arayarak "doğramalar tamam" şifresini kullanarak olayı haber verdiklerinin mahkemece kabul edildiği anlaşılmakla,

...'ın yapılan operasyon sonucu yakalandıktan sonra eylemi "..." isimli örgüt mensubu ile gerçekleştirdiğini ikrar ederek sanığın kalmakta olduğu adresi belirtmesi üzerine kolluk nezaretinde götürüldüğü adreste sanık ...'ın da yakalandığı, kolluk aşamasında eylemi ikrar eden sanığın beyanlarından aşamalarda döndüğü görülmüşse de 08.08.2003 tarihli dilekçesi ile özgür iradesiyle hakim önünde beyanda bulunmak istediği, 24.09.2003 tarihinde alınan beyanında kolluk beyanlarının doğru olduğunu belirterek eylemlerini ikrar ettiği, ayrıca eylemde iki farklı tabancanın kullanıldığının kolluk tarafından hazırlanan 16.06.1995 tarihli inceleme tutanağı ve 22.09.1995 tarihli ekspertiz raporuyla tespit edildiği gözetilerek, somut delillerin birbirini teyit eden anlatımları doğrular nitelikte bulunması karşısında sanıklara atılı suçun sübut bulduğu gözetilerek,

Sanıkların Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ :

11.01.2024 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda, duruşmada savunma yapmış bulunan hükümlü ... müdafii Av....'ın yokluğunda, 24.01.2024 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/3470, Karar No: 2014/13334, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3470 E.  ,  2014/13334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/292-2012/128

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Bilirkişi kurulunun, Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca taşınmazın cins ve niteliği de nazara alınarak oluşturulması gerekirken, 01/03/2013 tarihli iki kişilik bilirkişi tarafından düzenlenen geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan piyasa rayiçlerinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harçın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harçın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.