muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5811, Karar No: 2018/9634, Tarih: 30.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/5811 E.  ,  2018/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 15/02/2007 tarihinden 20/01/2014 tarihine kadar, davalı sitede kesintisiz olarak çalıştığını, sezon ve sezon dışı dönemlere ilişkin o çalışma saatleri ve yapacağı işlerin belirlenmiş olmasına rağmen ilgili çizelgeyle davacının yılın 12 ayı, haftanın 7 günü, sabalı saal 07:00 ile akşam 22:30'a sezonunda daha da geç saatlere kadar çalıştırıldığını, çalışma süresi boyuna günlerinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışan ve yıllık ücretli müvekkilinin maaşının asgari ücret olduğunu, fazla mesai ücretleri, hafta bayram ve genel tatil ücretleri ile yıllık ücretli İzin ücretlerinin çalışma dönemi kanuna uygun bir şekilde hesaplanıp ödenmediğinden bahisle, müvekkilinin 4857 sayılı İş Kanununun "işçinin Haklı Nedenle Derhal Fesih Hakkını" düzenlemesi Maddesinin ' Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri" bendindeki, "İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleş uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse, süresi belirli olsun veya olmasın sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin hükmü uyarınca ... 1. Noterliğinin 20/01/2014 tarih ve 922 yevmiye ihtarnamesi İle haklı nedenle fesih ettiğini, bahsedilen durum karşısında, alacağı, fazla mesai alacağı, hafta talih alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve yıllık izin alacaklarının tahsili için İşbu davayı açmak zorunda kaldıklarını belirterek 50,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL fazla mesai ücreti, 100,00 TL hafta tatili ücreti, 100,00 TL ulusal bayram genel tatil ücreti ücreti, 50,00 TL yıllık îzin ücreti, alacağının, kıdem tazminatı için fesih. fazia mesai, haftalık ve yıllık izin için ise temerrüt tarihinden, bankalarca mevduata uygulanan oranı üzerinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, yargılama gideri, vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;Davalı sitenin Yönetim Kurulu Başkanının şahsi adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, sitenin kat mülkiyeti olduğunu, davacının son zamanlarda görevini yapmaz olduğunu, görev ve sorumluluklarını yerine getirmediğini, işi savsaklamaya başladığını, siteye gelen resmi evrakları yönetime zamanında iletmediğini, bu konuda defalarca uyarıldığını ancak sonuç alınamadığını, ... 2. Noterliği'nin 13/01/2014 tarih ve 1087 yevmiye numarası ile bu konuda ihtar çekildiğini, bu ihtar üzerine davacının çekmiş olduğu ihtar ile iş akdini feshettiğini yönetim kuruluna bildirdiğini, daha sonra tarafların bir araya gelerek 7.499,93 TL kıdem tazminatı, 1.999,20 TL ihbar tazminatı konusunda anlaştıklarını, davacının alacaklarını aldığını ve kat maliklerinden herhangi bir alacağı kalmadığı konusunda ihtarname verdiğini, tazminatın davacının banka hesabına havale edildiğini, kıdem tazminatı ödendiğinden davacının bu konuda talep hakkının bulunmadığını, davacının iş akdini kendisi fesih ettiğinden ihbar tazminatının sehven ödendiğini, bu konuda dava açma haklarını saklı tuttuğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, hafta tatili çalışması olmadığını, bu konuda herhangi bir çalışması olmadığını, bu alacaklar yönünden ayrıca zaman aşımı itirazında bulunduğunu, dava konusu sitede havuz bulunmadığını, davacının kapıcılık görevi olmadığını, sadece bahçe işleriyle uğraştığını, kışın sitede 3-5 kişi oturduğunu, yılın 12 ayı 7 gün 22:30'a kadar yapabileceği bir işin olmadığını, zaten bu sürede böyle bir kişinin çalışmasının mümkün olmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı; fazla mesai çalışması yaptığını, haftalık tatil günlerinin bir kısmında çalıştığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinin bir kısmında çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma, haftalık tatil ve ulusal bayram genel tatil alacakları talebinde bulunmuştur.

Davacının çalıştığı yer yazlık site olup, kış aylarında çok az kişinin oturduğu, kendisi de sitede oturan davacının görevinin bahçıvanlık olduğu, çimlerin otomatik sulama sistemi ile sulandığı, sitede ayrıca bir site bekçisinin de bulunduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacının çalıştığı yer yazlık site olup, kış aylarında çok az kişinin oturduğu, kendisi de sitede oturan davacının görevinin bahçıvanlık olduğu, çimlerin otomatik sulama sistemi ile sulandığı, sitede ayrıca bir site bekçisinin de bulunduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacı; fazla çalışma, haftalık tatil ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına yönelik iddiasını ispat bakımından tanık dinletmiş olup, bu tanıklardan hiçbirisi site sakini veya site çalışanı değildir. Eşi, eşinin arkadaşı, bu siteye bir dönem iş yapmış kaynak ustası ve komşu site çalışanı olup davacının çalışmasını tam olarak bilebilecek olan kişiler değillerdir. Davalı tanıklarına göre ise davacının fazla çalışma, haftalık tatil ve ulusal bayram genel tatil çalışması yoktur. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan ziraat bilirkişi raporu da çalışılan sitede kaç günlük bir çalışma ile bahçıvanlık hizmetinin yerine getirilebileceğine ilişkin olup, fazla çalışma, haftalık tatil ve ulusal bayram genel tatil alacağı talepleri bakımından keşifle ulaşılan bir sonuçta yoktur. Açıklanan nedenlerle davacının ispat edilemeyen fazla çalışma, haftalık tatil ve ulusal bayram genel tatil alacakları taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31054, Karar No: 2013/19525, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31054 E.  ,  2013/19525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08.10.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12062, Karar No: 2019/4799, Tarih: 23.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/12062 E.  ,  2019/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, bedel davası sonunda, yerel mahkemece tapu iptali ve tescil davasının reddine, alacak davasının kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... ve davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan eşi ...'un kat karşılığı inşaat yapılması için 6 parsel sayılı taşınmazın 20033/47700 payını dava dışı müteahhide devrettiğini, bilhare sözleşmeden vazgeçildiğini, müteahhide verilen payın muvazaalı olarak davalı ...’ye temlik edildiğini, sonrasında taşınmazda bina yapılarak 1 ve 2 numaralı bölümlerin ... adına tescil edildiğini, ...’nin de taşınmazları yakın arkadaşı olan davalı ...’a muvazaalı olarak devrettiğini, ...’ın taşınmazları alacak ekonomik gücü olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tescil olmadığı takdirde bedelin payı oranında ...’den tahsilini istemiştir.

Davalı ..., iyi niyetli olduğunu, dava konusu taşınmazların bedelinin bir kısmını elden kalan kısmını ise banka aracılığı ile ödediğini, sözleşmenin gerçek olduğunu, davalı ..., mirasbırakan babasının borca batık durumda olduğunu, mirasbırakana altınlarını eşinin de borç para verdiğini, ancak babasının borçlarını ödeyemediğini bunun üzerine dava konusu taşınmazdaki 3289/15900 payı ile ... ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki haklarını kendisine temlik ettiğini, davalı ...’a yapılan devirlerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 20033/47700 payın devrinde muris muvazaası olmadığı gerekçesiyle bu paya ilişkin talebin reddine, 3289/15900 paya ilişkin tapu iptal tescil talebinin son kayıt malikinin iyi niyetli olduğu gerekçesiyle reddine, davalı ... yönünden ise bedel isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un 28.10.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ... ile ilk eşi Şerif’den olma çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ...., .... ve ...’in kaldıkları, mirasbırakanın 20033/47700 payı 29.05.2008 tarihinde ...’e, ...’in de anılan payı 11.10.2010 tarihinde ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 3289/15900 payı da ...’ye 08.09.2008 tarihinde devrettiği, taşınmazda 01.03.2012 tarihinde kat irtifakı tesis edilerek 1 ve 2 numaralı bölümlerin ... adına tescil edildiği, ...’nin 1 ve 2 numaralı bölümleri 31.10.2013 tarihinde ...’a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenilen davacı tanıkları temliklerin muvazaalı olduğu konusunda açık bir beyanda bulunmamışlar ve genelde kanaatlerini açıklamışlardır. Bu davanın kabulü halinde mirasçı sıfatıyla hak sahibi olacak tanıklar .... ve ... ise mirasbırakanın ...’den borç olarak aldığı altınlara karşılık taşınmazı devrettiğini beyan etmişlerdir. Dolayısıyla, davacı muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı, aksine temliklerin alınan borç karşılığı yapıldığı anlaşılmaktadır. Tüm be nedenlerle davacının esasa yönelik tüm itirazlarının reddine.

Davalının temyiz itirazlarına gelince; Toplanan deliller ile muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değerinin, taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların payına isabet eden değer olduğu gözetilmeksizin davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6847, Karar No: 2013/8385, Tarih: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6847 E.  ,  2013/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde ... Beldesi, 270 ada 28 parsel sayılı taşınmazın, orman sayılarak Hazine adına tesbit edildiğini, orman sayılan yerlerden olmadığı ve müvekkili yararına zilyetlikle edinme şartlarının oluştuğunu iddia ederek dava açmıştır.

Kadastro Mahkemesince, 30 günlük kanunî süre içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, dosyanın karar kesinleştikten sonra re'sen görevli ve yetkili ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargılama sırasında davacının talep ettiği taşınmaz bölümünün tapuda Hazine adına orman niteliğiyle kayıtlı 233 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı anlaşılmıştır.

Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan keşif sonucu, çekişmeli taşınmazın üzerinde 35-40 yaşlarında fındık ağaçları olduğu tesbit edilmiş; raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda ise, 1954 tarihli hava fotoğrafı ile 1959 tarihli memleket haritası uygulanarak çekişmeli taşınmazın bu belgelerde orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Taşınmaz üzerindeki ağaçlarının yaşı dikkate alındığında, memleket haritasındaki yeşil renk, fındık ağaçları ile açıklanamaz. Mahkemece davacının dayandığı 1317 Teşrinisani 18 nolu kayıttan gelen tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu ve 4785 sayılı Kanun ile Devletleştirildiğinden hukukî değerini yitirdiği de belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.