muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2525, Karar No: 2011/5573, Tarih: 04.05.2011

kadastrosuna ilişkin tutanaklarda yön ve mesafe olarak tarif edilen ve haritaların yapımında kullanılan ... fotoğraflarıyla desteklenen yerlerine itibar edilmesi gerektiği bilinmeli; bilirkişilere; çekişmeli taşınmazı geniş çevresiyle birlikte, bir birini takip eden en az beş adet orman sınır noktasından oluşan orman sınır hattına göre konumunu gösteren, orman sınır hattına irtibatlı ayrı renk ve kalemlerle işaretli müşterek imzalı kroki düzenlettirilmeli ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve İnegöl İlçesi, Hilmiye köyü 119 ada 192 parselin yapılan tespitinin iptali ile ... bilirkişisinin 24.03.2010 tarihli rapor ve krokisinde (A+B+C) harfi ile göstermiş olduğu, 2280 m2’lik kısmın aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline; aynı krokide (D) harfi ile gösterilen 7240,37 m2’lik bölümün tespit gibi murisin payı 20 hisse kabul edilerek, 5 hissesinin ..., 3 hissesinin ..., 3 hissesinin ... ...'a 3 hissenin ..., 3 hissesinin ..., 1 hissesinin ..., 1 hissesinin ... ve 1 hissesinin ... adına tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve dahili davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1979 yılında yapılıp 25.05.1980 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1989 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, bozma kararı doğrultusunda işlem ve uygulama yapılmadığı gibi orman ve ... bilirkişilerinin raporları arasında açık şekilde çelişki olduğu halde çelişki giderilmeden ve seçilen bilirkişilerin teknik imkânları yeterince kullanmaması nedeniyle bozma ilamında ayrıntılı olarak belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapmadan verdikleri ve birbiri ile çelişki arz eden raporlara dayanarak hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, bozma kararı doğrultusunda işlem ve uygulama yapılmadığı gibi orman ve ... bilirkişilerinin raporları arasında açık şekilde çelişki olduğu halde çelişki giderilmeden ve seçilen bilirkişilerin teknik imkânları yeterince kullanmaması nedeniyle bozma ilamında ayrıntılı olarak belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapmadan verdikleri ve birbiri ile çelişki arz eden raporlara dayanarak hüküm kurulması doğru değildir.

O halde; mahkemece, öncelikle 1979 yılında yapılıp 1980 yılında kesinleşen orman kadastrosunda uygulanan eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarının tarihleri tespit edilip, belirlenen bu eski tarihli memleket haritası, ... fotoğraflarının ve orman kadastro haritasının orijinal renkli örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek ehil üç uzman orman yüksek mühendisi, bulunamadığı takdirde üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve teknik imkanların kullanılacağı keşifte 30/01/2003 gün ve 2002/8932-2003/256 sayılı bozma ilamında belirtildiği gibi tutanaklarda bahsi geçen sabit mevki ve yer adları konusunda yerel bilirkişi ifadelerinden yararlanılarak, orman kadastro tutanakları ve haritalar ile arazi kadastro paftası, 6831 sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve aynı Yasanın 2/B madde Uygulanması Hakkındaki Yönetmelik ve bu yönetmeliğin 54. maddesi gereğince çıkarılan teknik izahnamede tarif edilen yöntemle, çekişmeli taşınmaza geniş çevresi ile birlikte sağlıklı biçimde uygulanmalı, zeminde bulunamayan orman sınır noktaları, bulunan diğer orman sınır noktalarından hareketle, tutanak ve haritalardaki açı ve mesafelere göre bir bir bulunup, zeminde işaretlenmeli, uygulamada haritaların yapımında kullanılan ... fotoğraflarından yararlanılmalı, çekişmeli taşınmazın orman sınır hattına göre konumu duraksamaya meydan vermeyecek biçimde saptanmalı; çelişki halinde orman sınır noktalarının zemindeki ve genel arazi kadastro paftasında işaretlenen yerlerine itibar edilemeyeceği, orman kadastro haritasının

uygulanma olanağı var ise, bu haritadaki yerlerine, orman kadastro haritasının teknik olarak uygulanma olanağı yok ise, orman kadastrosuna ilişkin tutanaklarda yön ve mesafe olarak tarif edilen ve haritaların yapımında kullanılan ... fotoğraflarıyla desteklenen yerlerine itibar edilmesi gerektiği bilinmeli; bilirkişilere; çekişmeli taşınmazı geniş çevresiyle birlikte, bir birini takip eden en az beş adet orman sınır noktasından oluşan orman sınır hattına göre konumunu gösteren, orman sınır hattına irtibatlı ayrı renk ve kalemlerle işaretli müşterek imzalı kroki düzenlettirilmeli ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yetersiz inceleme ve birbiri ile çelişkili raporlara dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve dahili davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıralarna iadesine 04/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23992, Karar No: 2012/20285, Tarih: 01.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/23992 E.  ,  2012/20285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karar sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 01.03.2011 gün ve 2009/636 E. 2010/541 K. sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11756, Karar No: 2013/14496, Tarih: 21.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11756 E.  ,  2013/14496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ile.... plakalı araç ile .... nolu ticari araç plakasını ortak olarak aldığını, davacı davalıya güvendiğinden aracın ve plakanın ruhsat sahibi olarak davalının gösterildiğini, noterlikte ticari plaka ve araç satış sözleşmesinin davalı adına yapıldığını, davalının araç ve ticari plakayı satarak parasını kendisinin aldığını belirterek, aracın ve ticari plakanın mülkiyetinin davacıya da ait olduğunun tespitine ve davacının payına karşılık olan 10.000 TL'nin (fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere) yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımının sözkonusu olduğunu, senetlerin tümünün davalı tarafından ödenip geri alındığını, ortaklık sözleşmesinin davacı ödeme yapmadığından geçersiz hale geldiğini, senet borçları bittikten sonra davanın açıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının tespit talebinin reddine, alacak talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava konusu uyuşmazlık, taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanununda "Adi şirket" ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda "Adi ortaklık sözleşmesi" başlıkları altında yapılan tanımlarda adi ortaklık, "iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir" şeklinde tanımlanmıştır.

Adi ortaklık sözleşmesi geçerlik şekli olarak herhangi bir şekle bağlı değildir. Ancak, ispat şekli bakımından yasal delillerle kanıtlanması gerekir.

Ayrıca, adi ortaklık ilişkisinde bir ortak tarafından açılan alacak talebine ilişkin dava, ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsar.

Somut olayda; taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu, yapılan araç ve ticari plaka satış sözleşmelerinde alıcı konumunda davalının bulunduğu, davalının daha sonra yaptığı araç satış sözleşmesi ile aracı dava dışı bir kişiye sattığı anlaşıldığından, taraflar arasındaki ortaklığın son bulduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacının isteminin ortaklığıntasfiyesi aşamasında değerlendirilmesi zorunludur.

Somut olayda; taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu, yapılan araç ve ticari plaka satış sözleşmelerinde alıcı konumunda davalının bulunduğu, davalının daha sonra yaptığı araç satış sözleşmesi ile aracı dava dışı bir kişiye sattığı anlaşıldığından, taraflar arasındaki ortaklığın son bulduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacının isteminin ortaklığıntasfiyesi aşamasında değerlendirilmesi zorunludur.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla, tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup, hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır.

Bu durumda mahkemece, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 642.madde ve devamı hükümlerince tasfiye işlemi gerçekleştirilmelidir.

6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 1.maddesine göre; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır. Ancak, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nun 644.maddesine göre; "Ortaklığın sona ermesi halinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklarda dahil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları halinde, ortaklardan herbiri, tasfiye görevlisinin hakim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliği ile verilmiş bir karar yoksa, tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri gözönünde tutularak hakim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır."

Tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nun 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse, değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22712, Karar No: 2014/11808, Tarih: 16.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22712 E.  ,  2014/11808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/32888

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2009

NUMARASI : 2008/171 (E) ve 2009/572 (K)

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-2005 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının 25.06.2007, 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının ise 11.08.2007 tarihinde ayrı ayrı tebliğ edilmeleri nedeniyle, her bir takvim yılı yönünden ayrı ayrı cezaya hükmolunması gerekirken yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Defter ve belge ibraz etmeme suçlarının, zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının eylemden kaynaklanan zarar niteliğinde bulunmadığı da gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nun 231/6. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği kararın gerekçe bölümünde tartışılarak sonucuna göre sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, "sanık hakkında takdiren CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11903, Karar No: 2013/13264, Tarih: 23.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11903 E.  ,  2013/13264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.08.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olayda, davalılardan ... Belediye Başkanlığı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğu halde lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının altı numaralı bendinden sonra gelmek üzere yedi numaralı bent eklenerek, "Davalı ... Belediye Başkanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 990,00 TL maktu vekalet ücretinin paydaşlardan tapu kaydındaki ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınarak davalı ... Belediye Başkanlığı'na verilmesine.” sözcük ve rakamlarının eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6666, Karar No: 2018/2544, Tarih: 29.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6666 E.  ,  2018/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Bölge Adliye Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm/Karar : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin kararın yasaya aykırı olduğuna ve ele geçen maddenin kullanım sınırlarında olduğuna ve ele geçen maddenin kullanım sınırlarında olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 29/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11202, Karar No: 2014/6514, Tarih: 17.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11202 E.  ,  2014/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2012/276-2013/241

Davacı M.. K.. vekili Avukat S. D.tarafından, davalı D.. E.. aleyhine 02/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın gelişim biçimi, tarihi, davacının sıfatı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.