muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25835, Karar No: 2025/3293, Tarih: 04.03.2025

2.Sanık Müdafiin Temyiz İstemi

Mahkûmiyet kararının hatalı olduğuna, sanığın, birden fazla eğitim ve öğretim kurumunu barındıran bir holdingin yönetim kurulu başkanı olduğuna, hukuk davasına konu sanığın yöneticisi olduğu şirketler ile katılan arasındaki taşıma sözleşmesinin feshinden sonra katılan tarafından şikâyette bulunulduğuna, soruşturma neticesinde KYOK kararı verildiğine, itiraz sonrasında kamu davasının açıldığına, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında beraat kararı verildiğine, aynı olay kapsamında tedbir kararına uymama eylemi iddiası uyarınca yapılan yargılamada sanık hakkında beraat kararı verilip bu kararın kesinleştiğine, aşamalarda sunulan uzman görüşünde işaret edildiği şekli ile haksız rekabet suçunun kasten işlenen bir suç olduğuna, taksirle işlenmesi halinin Kanunda düzenlenmediğine, katılana ait araçların kampüs içerisine girmesinin engellendiği hususunun doğru olmadığına, tedbire uymama suçundan beraat kararı verildiğine, usulüne uygun icra işlemi yapıldığında yargı kararına saygılı bir şekilde katılan şirkete ait araçların kampüse girmesini sağladığının açıkça görüleceğine, taraflar arasında görülen hukuk davası kapsamında alınan bilirkişi raporunda, katılan bakımından müşteri ya da kazanç kaybına dair delilin somutlaştırılamadığı, güvenlik tedbirleri kapsamında farklı servis araçlarının kampüs içine alınmayacağına dair düzenlemenin, katılanı zor durumda bırakmak amacıyla yapılmadığının belirtildiğine, iddia konusu levhada, Bakanlık düzenlemelerine uygun olarak faaliyet gösteren ve okul yönetimi ve okul aile birliğinden usulüne uygun onay almış tüm servislerin kastedildiğine, belirtilen levhada hiç bir firma ismi zikredilmediğine, levhanın asılmasından sonra katılanın firması da dahil, okul yönetimi ve okul aile birliği ile Bakanlık düzenlemelerine uygun olan tüm servis firmalarının okula alındığına, LVG Servis Taşımacılık A.Ş.'nin kampüs alanına giriş ve çıkışları düzenleme yetkisinin bulunmadığına, okul yönetiminin, Bakanlık genelgesi, Milli Eğitim Müdürlüğü ve Kaymakamlık yazışmaları neticesinde tüm servislere eşit mesafede bir tutum sergilediğine, terör faaliyetleri ve bir takım olumsuzluklar üzerine Özel ... Okulları Genel Müdürlüğü tarafından Milli Eğitim Müdürlüğü ve Kaymakamlık ile yazışmalar yapıldığına, Okul A.Ş. tarafından planlanan güvenlik önlemlerinin 26.08.2015 tarihinde İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirildiğine ve Kaymakamlık oluru doğrultusunda kampüsteki güvenlik önlemlerinin düzenlendiğine, alınan kararların öğrenci güvenliği ve şehir trafiğinin rahatlaması açısından alınan tedbirler olduğuna, Milli Eğitim Bakanlığının, Eğitim Öğretim Faaliyeti ve Güvenlik Tedbirleri konulu yazısında öngörülen hususların aynen yerine getirildiğine, uygulamanın, sırf katılanı zor durumda bırakmak amacıyla yapıldığına dair somut delil bulunmadığına, katılana ait firmanın, alınan güvenlik talimatı ve uygulama önlemlerine uymaması üzerine sözleşmesinin feshedildiğine, LVG Servis Taşımacılık A.Ş. ve Okul A.Ş. iki

şirket bulunmakta olup, her iki şirketin de kendi icra organlarının bulunduğuna, Holding şirket yapısında, ayrı tüzel kişiliği olan şirketlerin kendi organlarının almış oldukları icrai kararlara Holding yönetim kurulu başkanının müdahil olmasının ticari hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, bu ve benzeri eylemlerin yönetim kurulu başkanının iradesine bırakılmasının da mümkün olmadığına, yargılama konusu eylemlerin hiç birinin sanık tarafından alınmış kararlar olmadığına, Okul A.Ş. ve diğer icra organları eliyle ifa edilmiş eylemler olduklarına, gerekçede belirtilen SMS'in sanık tarafından gönderilen bir SMS olmadığına, Okul A.Ş.'nin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğuna, kararlarını kendi icra organları ile yürüttüğüne, belirtilen bilgilendirme mesajının okul idaresi tarafından ve şirketin icra organları eli ile rutin bir işlem gibi kabul edilerek velilere gönderildiğine, dosya kapsamında bulunan uzman görüşüne göre de mesajın kötüleme olarak kabul edilemeyeceğinin sabit olduğuna, yapılan kontrollerde taşıma sözleşmesine aykırılıkların tespit edildiğine, kısa mesajda belirtilen hususların asılsız olmadığının uzman görüşü ile de sabit olduğuna, Yargıtay kararları uyarınca da katılanın yetkilisi olduğu şirketin taşıma güvenliğine uymadığı yönündeki şikâyetlerden bahseden kısa mesajın kötüleme ve haksız rekabet niteliğinde bulunmadığına, servis plakalı araç sayısının sınırlı olduğuna, dosya kapsamına göre haksız rekabetin manevi unsurunun oluşmadığına, kurum yetkililerinin eylemlerinin dürüstülük kuralına aykırılık teşkil etmediğine, kısa mesajda asılsız bilgilerin bulunmadığına ve kötüme niteliği taşımadığına, hukuki sorumluluk bakımından eylemin kasten yapılmış olunmasının gerekmediği kabul edilmekte ise de, cezai sorumluluk bakımından kastın gerekli olduğuna, 19. Ceza Dairesinin emsal kararının da bu yönde olduğuna, sanığın haksız rekabet suçundan sorumlu tutulabilmesi için haksız rekabet oluşturduğu iddia edilen fiilleri bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiğinin ispatının gerektiğine, ancak ispatlanamadığına, dosyaya sunulan uzman mütalaası dikkate alınmadan karar verildiğine, belirtilen nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/1. maddesinde hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin anılan Kanun'un Geçici 5/1-d maddesinde yer alan kovuşturma evresine geçilmiş ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen Geçici 5/1-d maddende yer alan hükme bağlanmış ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddeleri uyarınca dosyanın basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.

Yz. İşl. Müd. Y.

M.B.
Yargıtay — Esas No: 2020/1327, Karar No: 2021/2996, Tarih: 01.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/1327 E.  ,  2021/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ...’ın asıl işveren olduğu işyerinde 19.06.2003 tarihinden iş akdinin feshedildiği 31/08/2013 tarihine kadar elektrik teknisyeni-arıza bakım ustası olarak çalıştığını, davalı işveren ile alt işverenler arasındaki ilişkini muvazaalı olduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmak için başvuruda bulunduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesinde tanınan haklardan yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, ücret farkı, ilave tediye alacağı ile birlikte Toplu İş Sözleşmesin'den kaynaklanan bir kısım işçilik ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, yüklenici firma ile müvekkil şirket arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi olmadığını, işçilik hak ve alacaklarının ödenmesindeki sorumluluğun yüklenici firmada olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, ücret farkı, ilave tediye alacağı ile birlikte Toplu İş Sözleşmesin'den kaynaklanan bir kısım işçilik ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesine karşı davacı ve davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonunda davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davaya konu işçilik alacakları hesabında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının emsali olduğu bildirilen bir işçinin aldığı ücretler esas alınmıştır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, sendikaya üyeliğin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Emsal olarak hesaplamalarda dikkate alınan işçinin öncesinde davalı işyerinde sendika üyesi olarak çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, sendikaya üyeliğin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Emsal olarak hesaplamalarda dikkate alınan işçinin öncesinde davalı işyerinde sendika üyesi olarak çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır.

Davaya konu işçilik alacakları hesabında varsa davacı ile aynı görevi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçinin ücreti esas alınmalı, bu şekilde emsal işçi yoksa davacının sendikaya üye olduğu tarihte almakta olduğu ücreti esas alınarak, toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladığı tarihte yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle artışlar yapılmalı ve tespit edilen ücretlerine göre davaya konu işçilik alacakları hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde ücret tespiti esas alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

Toplu iş sözleşmesinin 88. maddesinde "İşçilere 6772 sayılı Yasa ile öngörülen ilave tediyeler Yasa hükümlerine göre ödenir" hükmü yer almaktadır.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkca belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde hizmet akdiyle çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 07/03/2013 tarih ve 2013/20 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan iş ortaklığına hisse devrinin 28/05/2013 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Alacağın Toplu İş Sözleşmesi hükmü ile öngörülmesi alacağın dayanağının ilgili Yasa olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında devir tarihine kadar hesaplama yapılması gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4- Davacı, 31.08.2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğini beyan ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümünün incelenmesinde davacının 01.09.2013 tarihinde 1284710 sicilli Beda Enerji isimli şirkette yani davalı işyerinde çalışmasına devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının iş akdinin devam ettiği ve feshe bağlı alacakları talep edemeyeceği hususu düşünülmeden karar verilmesi ayrıca bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2263, Karar No: 2016/7537, Tarih: 20.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2263 E.  ,  2016/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlemesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapıldığında 2 yıl hapis cezasına hükmedileceği ve aynı Kanunun 31/3.maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında da 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekeceği ve bu durumda hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle seçenek yaptırıma çevrilemeyeceğinden, mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 8 ay hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmemiş olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19302, Karar No: 2012/2922, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19302 E.  ,  2012/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazı satması için davalıya özel vekalet verdiğini, davalının taşınmazı satmasına rağmen satış bedelini kendisine ödemediğini, satış bedelinin ne kadar olduğunu bilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL nın satış tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, 01.06.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle 30.240,00 TL nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 3 nolu parselin gerçek satın alanı değil, ileride taşınmazı gerçek satın alan damadı Ahmet'e tapusunu devretmek üzere güvenilen emanetçi olduğunu, davacının güvenilen kişi olarak bu arsanın satın alınmasında bir bedel ödememesi nedeniyle, taşınmazın gerçek bedelini ödeyen Ahmet'e devrinden dolayı taşınmaz bedelini istemeye hakkı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın tapuda davacı adına kayıtlı olduğu, davacının verdiği 07.05.2008 tarihli özel vekaletnameye istinaden davalı tarafından satıldığı anlaşıldığından davalı tarafın savunmasının bu dava içinde dinlenemeyeceği, davalının taşınmazın satış tarihi itibariyle rayiç bedelini davacıya ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 30.240,00 TL nın davalıdan tahsiline, bunun 10.000 TL sına 28.5.2008'den itibaren, geri kalan 20.240 TL sına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının davaya konu 3 nolu parselin gerçek satın alanı olmadığını, arsanın satın alınmasında davacının bedel ödemediğini savunmuş, savunmasını yazılı delillerle kanıtlayamamıştır. Mahkemece; davalı tarafından yemin metni sunulmasına rağmen, dava konusu taşınmazın tapuda davacı adına kayıtlı olduğu ve davacının verdiği özel vekaletnameye istinaden satıldığı hususları da göz önüne alınarak davalının yemin teklifinin usule aykırı olduğundan bahisle davalının yemin teklifi talebi reddedilmiştir. Ne var ki yemin delili kesin delil niteliğinde olup, somut olayda da yemin deliline dayanılabilir. Davalının yemin deliline dayanmış olması karşısında, davalıya usulüne uygun yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9540, Karar No: 2022/13989, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/9540 E.  ,  2022/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1)Sanık ... hakkında iftira ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan sanık ... müdafisi ve katılan sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik ve iftira” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 24.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Katılan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

a)Katılan sanık ...'ın diğer katılan sanıklara sattığı daire karşılığı aldığı uça konu senetlerin sahte olarak düzenlenip kendisine verildiğini, katılan sanıklar ... ve ...'in ise katılan sanık ...'ın adlarına sahte senetler düzenleyeret icra takibine koyduğunu iddia edilen kamu davasında, tapu müdürlüğünde satış işlemini yapan tanık ...'ın bonolardaki adres ve TC numaralarının bizzat kendisi tarafından yazıldığını beyan etmesine karşın dosya arasında mevcut 08.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda bonolar üzerindeki yazıların tarafların ve de ...'ın elinden çıkmadığı kanaatinin bildirildiği gözetilerek; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, senetler üzerindeki yazı ve imzaların tanık ve sanıklara aidiyeti hususunda adli tıp kurumundan bilirkişi raporu alınıp,

b) Katılan sanıklar ... ve ...'in satışa konu daireyi 200.000,00 TL.'ye aldıklarını 100.000,00TL.'nin mal teslimi ile, kalanınıda çek ve nakit vermek suretiyle ödediklerini beyan ettikleri anlaşılmakla bu ödemelere ilişkin ellerinde ödemeyi delillendirecek belge olup olmadığı sorulup, beyanları doğrultusunda araştırma yapılıp, tapudaki devir işleminde hazır bulunan ... ve ...'un tanık olarak beyanları alındıktan sonra hüküm verilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile katılan sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

c) Katılan sanık ... müdafisinin 09.07.2015 tarihli mazeret dilekçesi verdiği halde söz konusu mazeret dilekçesi okunmadan ve bu taleple ilgili olarak olumlu yahut olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c) Katılan sanık ... müdafisinin 09.07.2015 tarihli mazeret dilekçesi verdiği halde söz konusu mazeret dilekçesi okunmadan ve bu taleple ilgili olarak olumlu yahut olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3)Sanik ... hakkında iftira ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan sanık ... müdafisi ve katılan sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 07.03.2019 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden,hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.