muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1815, Karar No: 2024/1085, Tarih: 20.02.2024

2. Olay sonrasında sanık ...'in, suça sürüklenen çocuk ...'nın ve maktul ...'nin sağ el, sol el ve yüz bölgelerinden birer adet olmak üzere 9 adet svap alındığı, alınan svaplarda yapılan kriminal inceleme neticesinde sanık ...'in sağ elinde, suça sürüklenen çocuğun ...'nın sağ ve sol eli ile yüzünde, maktul ...'nin ise sağ ve sol eli ile yüzünde atış artıklarına rastlanıldığı, olay sonrasında yalnızca sanık ...'in kıyafetinin alındığı, maktul ile suça sürüklenen çocuk ...'nın kıyafetlerinin alınmadığı, sanık ...'in kıyafeti üzerinde kriminal inceleme yapıldığı ve sanığın olay günü üzerinde bulunan bluzunun sağ tarafında da atış artıklarının tespit edildiği, ateşli silah kullanımı sonucunda yanmış barutun meydana getirdiği kirlilik olan atış artıklarının tespit edilmiş olmasının esas delil olmayıp emare niteliği taşıdığı, genel olarak kişinin eli üzerinde atış artığı tespiti için elin iç ve dış yüzeyinden svap alınmakta olup, atış yapan elin iç tarafına atış artıklarının bulaşabileceği, elin dış tarafına bulaşan atış artıklarının dokunma ile bulaşabileceği, olayda sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve maktul ...'nin ellerinin iç ve dış kısımlarından ayrı ayrı değil ellerin tamamından tek bir svap kitinde atış artığı arandığı ve maktul, sanık ve suça sürüklenen çocuğun ellerinden alınan svap numunelerinin hepsinde atış artıklarına rastlanıldığı, atış artıklarının adlî ve kriminal raporlarda belirtildiği üzere olayda kullanılan silaha ve atış artığı bulunan kişiye dokunulması ile bulaşabileceği gibi atışın yapıldığı olay mahallinde bulunulması ile de bulaşabilecek nitelikte olduğu, atış artığının kolayca bulaşabilecek nitelikte olması nedeniyle esas bir delil niteliği taşımadığı, olay mahallinde yapılan keşif ile de olayın meydana geldiği yatak odasının dar ve küçük bir yer olduğu, atış artıklarının odaya dağılabileceği, olay sonrasında sanık ...'in maktule sarılmış olması, suça sürüklenen çocuk ...'nın ise annesi olan sanığa sarılmış olması göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuk ...'da çıkan atış artıkları ile sanık ...'in elinde ve kıyafetinde tespit edilen atış artıklarının donma ile bulaşmış olabileceği belirtilmiştir.

3. Aksi kanıtlanamayan, savunmalarını mevcut delillerin desteklediği ve mahkemece samimi olarak değerlendirilen sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... anlatımlarında, olay günü maktul ...'nin alkol aldığını, abisi ile aralarında mal paylaşımı nedeniyle sorunların olduğunu, maktulün, asker arkadaşı olan tanık Y.G. ile görüntülü olarak konuştuğunu, asker arkadaşına kendisini öldüreceğini söylediğini, daha sonra kendilerine silah doğrultarak evden kovduğunu, üst kata yatak odasına çıktığını, kendilerinin alt katta bulunan salonda uyuduklarını, olay gecesi silah sesi duymadıklarını, suça sürüklenen çocuk ...'nın okula gitmek için sabah uyandığında mutfakta kan gördüğünü ve sanık ...'i uyandırdığını, sanık ...'in mutfağın tavanından kan aktığını görmesi üzerine maktulün uyuduğu yatak odasına koştuğunu ve maktulün başından vurulmuş olduğunu, "sen ne yaptın ..." şeklinde bağırdığını ve telefondan ambulansı aradığını beyan ettikleri, Cumhuriyet savcısı huzurunda beyanı alınan ancak Mahkeme tarafından ulaşılamayıp dinlenilemeyen tanık Y.G. beyanında maktul ...'nin asker arkadaşı olduğunu, olay günü kendisini aradığını ve görüntülü konuşmak istediğini söylediği, görüntüsü itibariyle aşırı alkollü olduğunu gördüğünü, maktul ...'nin kendisine mahkemesi olduğunu, sıkıntılı olduğunu ve kendisini vuracağını söylediğini, alkollü olmasından dolayı ciddi olduğunu düşünmediğini beyan ettiği, olay mahallinde yapılan keşifte olayın meydana geldiği evin iki katlı, evin giriş kapısına yakın yerde olay gecesi sanık ve suça sürüklenen çocuğun uyumuş olduğu salon, maktulün vefat ettiği yatak odasının evin üst katında, mutfağın evin ilk katında yatak odasının hemen altında ve mutfağın tavanının ahşap olduğunun görüldüğü, olay yeri inceleme raporunda olay günü mutfağın tavanından kan damladığı hususunun tespit edildiği, keşif esnasında maktulün ...'nin vefat etmiş olarak bulunduğu odada olayda kullanılan silahın temsili olarak ateşlendiği, sanık ve suça sürüklenen çocuğun uyuduğu oda içerisinde yapılan atışın dinlendiği, temsili olarak yapılan atışın dikkatle dinlenmesine rağmen silahın sesinin çok az duyulduğunun, silah sesinin şiddetli olmadığının, uyuyan bir kişi tarafından duyulamayacağının anlaşıldığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun anlatımlarını keşif, tanık beyanları ve raporlar doğruladığından savunmalarına itibar edildiği belirtilmiştir.

4. Her ne kadar maktul ...'nin solak olduğu iddia edilmiş ise de tanık anlatımlarına göre maktul ...'nin esasen sol elini kullandığı, zaman içerisinde sağ elini kullanma becerisini kazandığı, ... yaparken sağ elini de kullandığı, maktulü tanıyan ve tarafsız olarak değerlendirilen tanıkların maktulün sağ elini de kullandığını beyan etmeleri karşısında maktulün sağ elini kullandığının kabul edildiği, dosya içeriğine göre sanık ... ile maktul ...'nin her ailede olabilecek sorunlarının olduğu, sanık ... veya suça sürüklenen çocuk ...'nın maktulü öldürmeye yönelik husumetlerinin bulunmadığı, maktul ...'nin bulunuş şekli, silah ve kovanın bulunduğu konum itibariyle ölümüne yol açan eylemi kendisinin gerçekleştirdiği kanaatine varıldığı, dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi neticesinde Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 29.06.2016 tarihli raporunun sonuç kısmında "kanda tespit edilen alkol düzeyinin kişinin ateş etmesine engel olacak düzeyde olmadığınının, uyuşturucu uyutucu madde tespit edilemediğinin, ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası lokalizasyonu, atış mesafesi, olayda kullanılan silahın özellikleri, cedesin bulunduğu ortam ve bulunuş şekli, olay yeri bulguları, el svap örneklerinde atış artıkları bulunması birlikte değerlendirildiğinde kişinin ölümüne neden olan atışın kendisi tarafından yapılmasının mümkün olduğu, kızı ve eşinin elinden alınan svaplarda atış artıklarının

olması yaralanma sonrası yardım amacıyla ateş edilen kişiye ya da olay yerine temas ile bulaşabileceğinin" rapor edildiği, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre dosya içeriğindeki sanık ve suça sürüklenen çocuk aleyhine olan deliller soyut, aksi çürütülebilir ve tahmin ile olasılıklar üzerine kurulu nitelikte olduğundan ve sanık ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince de beraatlerine karar verildiği belirtilmiştir.

5. Sanık ve suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, 10.05.2016 tarihli uzmanlık raporu, keşif zabıtları, 09.11.2016 tarihli ve 05.12.2016 tarihli bilirkişi raporları, ... Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 29.06.2016 tarihli raporu, otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk (... kızı) ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk (... kızı) ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk (... kızı) ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan beraatine ilişkin İlk Derece Mahkemesince kurulan 08.03.2017 tarihli hükmün sadece katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilince istinaf edildiği, katılan (Mehmet kızı) ... ve o yer Cumhuriyet savcısınca istinaf edilmediği, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.06.2017 tarihli ve 2017/1558 Esas, 2017/1642 Karar sayılı kararı ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeden 07.07.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk (... kızı) ... hakkında yeniden kurulan beraat hükmü ile bu hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukukî değerden yoksun olduğundan katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 19.10.2018 yerine 08.03.2018 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk (... kızı) ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe başlığı altında yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi hakkında, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk (... kızı) ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe başlığı altında yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi hakkında, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe başlığı altında yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/3548 Esas, 2018/3461 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8297, Karar No: 2013/12947, Tarih: 18.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8297 E.  ,  2013/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18.06.2013 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mühendisleri odasından getirtilen meyve ağaçlarının yaşlarına göre verimlerini ve kilogram satış fiyatlarını gösterir liste, İl ve İlçe ... Müdürlüklerine gönderilerek, listedeki ağaçların yaşlarına göre dekara verim miktarları ile değerlendirme tarihindeki kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorularak, alınacak cevaplarla,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8170, Karar No: 2020/5737, Tarih: 17.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8170 E.  ,  2020/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçları kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1)Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında, açıklanması geri bırakılan ilamda her iki mağdura yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapıldığı ve buna göre sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün olarak saptandığı, mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerektiği düşünülmeden bu kez 143. madde uyarınca ¼ oranında arttırım yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 15 gün olarak eksik tayini,

3)İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin yasa maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi yerine 51/4. maddesi olarak gösterilmesi,

4)Gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali olan suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması,

5)Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması,

3)İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin yasa maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi yerine 51/4. maddesi olarak gösterilmesi,

4)Gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali olan suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması,

5)Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması,

6)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’nun iş yerinden 30,00-40,00 TL para çalması ve yine her ne kadar suça sürüklenen çocuk aşamalarda buradan 120,00 TL çaldığını ifade etse de, mağdur ...’ın 02.12.2010 tarihli beyanında iş yerinden 30,00 TL çalındığını belirtmesi karşısında; öncelikle mağdur ... ile suça sürüklenen çocuğun ifadeleri arasındaki çelişki giderilerek, çalınan para miktarının 30,00 TL olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçlarının konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2194, Karar No: 2019/584, Tarih: 21.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2194 E.  ,  2019/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 15.10.2015 tarihli ve 2014/489 E., 2015/495 K. sayılı karar davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/25298 E., 2016/3026 K. sayılı kararı ile:

(…Davacı, 10.09.2009 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair 10.10.2013 tarihli hükmü, davalı Kurum vekilinin temizi üzerine Dairemizce, davacının 10.09.2009 tarihinden önce ve sonraki ortopedi, fizik tedavi, nöroşirurji ve beyin cerrahisi bölümlerindeki tedavilerine ilişkin tüm tedavi evrak ve raporları ilgili sağlık kuruluşlarından celp edilmeli, davacının işyerindeki periyodik muayeneleri kontrol edilmeli gerektiğinde periyodik muayene yapan hekimlerin bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının belinde meydana gelen rahatsızlığın iddiaya konu olay ile ilgisi olup olmayacağı, daha önceki rahatsızlıklarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının iddiaya konu rahatsızlığı ile çalışmasını sürdürüp sürdürmemesinin mümkün olup olmadığı hususlarını irdeleyen ve sonucuna göre yukarıda belirtilen ilkeler ışığında iş kazası olup olmadığının değerlendirildiği uzman bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece, bozma sonrasında, davacıya ait tedavi evrakları getirtilmiş, davacıyı muayene edenler dinlenmiş, ancak, Makine Mühendisi iş ve sosyal güvenlik hukuku bilirkişisinden alınan rapor esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki davada, mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Dairemizin, anılan bozma ilamında belirtilen davacıda meydana gelen rahatsızlığın 10.09.2010 tarihinden önce veya sonraya ilişkin olup olmadığına, davacının iddiaya konu rahatsızlığı ile çalışmasını sürdürüp sürdürmemesinin mümkün olup olmadığı hususlarını irdeleyen bir rapor olmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişi de bozma nedeni olan hususları irdeleyebilecek yeterlilikte uzman bilirkişi değildir.

Mahkemece, davacının, bel rahatsızlığı ile ilgili uzman hekimin de bulunduğu, iş güvenliği uzmanı heyetinden, davacının belinde meydana gelen rahatsızlığın iddiaya konu olay ile ilgisi olup olmayacağı, daha önceki rahatsızlıklarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının iddiaya konu rahatsızlığı ile çalışmasını sürdürüp sürdürmemesinin mümkün olup olmadığı hususlarını irdeleyen rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.