muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/373, Karar No: 2024/11435, Tarih: 28.10.2024

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli, 2021/2532 Esas ve 2022/747 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanık müdafiine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Somut olayda bölge adliye mahkemesinin karar eteğinde, " Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik, Cumhuriyet Başsavcılığı yönünden kararın geliş tarihinden, sanıklar müdafiileri yönünden ise tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde hükmü veren Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek, ilgilinin cezaevinde bulunması halinde ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesi uyarınca Yargıtay'da TEMYİZ kanun yolu açık olmak üzere 17/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. " denildiği ve Kanun'un 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle; temyiz isteminde sebep bildirmeyen sanık ... ve müdafiine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde, meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği" ihtarını içerir tebligat yapılarak, tebliğ belgesi ve sanık ... ve/veya müdafii tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10285, Karar No: 2013/19373, Tarih: 12.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10285 E.  ,  2013/19373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi 3-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... v.... vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.11.2013 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi,

2)Karar tarihinden sonra öldüğü anlaşılan ...’ın mirasçılarının davaya dahil edilmesi gerektiği ve

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine, 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline dört aylık sürenin bitim tarihinden itibaren geçin süre için faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz eden davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42079, Karar No: 2017/17310, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42079 E.  ,  2017/17310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13051, Karar No: 2012/19541, Tarih: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13051 E.  ,  2012/19541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Muallim Köy 1199 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde okunaklı tapu kaydı ve satış akit tablosu Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Muallim Köy 1199 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4661, Karar No: 2019/6092, Tarih: 25.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4661 E.  ,  2019/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 29.01.2008 tarihinde işlenen suç için 25.02.2008 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 04.03.2008 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 19.02.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 25.11.2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.03.2008 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 04.02.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 116/4, 31/3. maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin 2 yıl 11 aylık durma süresi eklendiğinde dahi suç tarihi olan 29.01.2008 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/920, Karar No: 2021/5064, Tarih: 12.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/920 E.  ,  2021/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Dava, geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı, davalı işyerinde 03.12.2001-04.12.2011 tarihleri arasında dökümhane bölümünde döküm operatörü olarak çalıştığını, yaptığı işin el ve beden gücüne dayalı olduğunu, çalıştığı süre içerisinde fizyolojik olarak bazı problemler yaşadığını, kazanın oluşumunda davalı şirketin dökümhane bölümünde son derece disiplinsiz, kontrolsüz bir çalışma düzeni olmasının en önemli etken olduğunu, iş güvenliği tedbirlerinin hiçbirinin alınmadığını, gerekli eğitimlerin verilmediğini, müvekkiline koruyucu hiçbir güvenlik ekipmanı verilmediğini, kazanın oluşumunda müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığını, ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu tarafından "sol el bileği artrodezlisi" tanısıyla %18 tüm vücut fonksiyon kaybı olduğuna dair rapor verildiğini, meydana gelen iş kazası nedeniyle müvekkilinin vücut bütünlüğünün bozulduğunu belirterek, 20.08.2007 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı ... Otomotiv A.Ş vekili, davacının iddia ettiği bileğinin üzerine düşmesi olayının iş yerinde meydana gelmediğini, davacının işyerinde geçirdiği kaza sonucu malul kalmadığını, müvekkili şirkette çalışanlara İş Güvenliği ve İşçi Sağlığı Eğitimlerinin verildiğini, müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını, davalı Kurum vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davanın yetki, husumet, zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, kurum tarafından tesis edilen işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabülü ile; davacı ...'ın 20.08.2007 tarihinde davalı ... A.Ş isimli işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olarak tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas açısından ilk derece mahkemesi kararını yerinde bulmak suretiyle; davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabülü ile; davacı ...'ın 20.08.2007 tarihinde davalı ... A.Ş isimli işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olarak tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas açısından ilk derece mahkemesi kararını yerinde bulmak suretiyle; davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili, olayın iş kazası olduğunun ispatlanamadığını, davalı işveren vekili, kazanın iş yerinde meydana geldiğine dair hiç bir delilin bulunmadığı, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığı yönünden temyiz etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanunun 11-A ve 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı mülga 506 sayılı Kanunun 11/A maddesidir. Anılan maddeye göre eldeki davayla ilgili olarak iş kazası;

a-)Sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada,

b-)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla,

Hemen veya sonradan sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için;

A-)Olaya, maruz kalan kişinin 506 sayılı Kanunun 2. maddesi anlamında sigortalı olması,

B-)Olayın, 506 sayılı Kanunun 11/A maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, Olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Açıklanan bu madde hükmüne göre, iş kazası; maddede sayılı olarak belirtilmiş hal ve durumlardan herhangi birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Gerek uygulama ve gerek öğretide açıkça kabul edildiği ve madde metninden de anlaşıldığı üzere bu maddede sayılan haller örnekleme niteliğinde değil, sınırlayıcı niteliktedir. Bu hallerden birine girmeyen sigorta olayı iş kazası sayılamaz. Sayılan bu hallerin birlikte gerçekleşme koşulu bulunmayıp, herhangi birinin gerçekleşmiş olması gerekli ve yeterlidir.

Eş söyleyişle, iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hallerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

Eş söyleyişle, iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hallerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

İş kazasının unsurları üzerinde de kısaca durmak gerekirse, şöyle sıralanabilir; kazaya uğrayan 506 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılmalı; bu sigortalı bir kazaya uğramalı ve uğranılan kaza 506 sayılı Kanunun yukarıda ayrıntısı açıklanan 11. maddesinin (A) fıkrasında sayılan hal ve durumlardan birinde meydana gelmeli; sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan bir olay biçiminde gerçekleşmeli; bu olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında uygun illiyet (nedensellik) bağı bulunmalıdır.

İnceleme konusu dosyada; 2002-2012 yılları arasında davalı iş yerinde çalışmakta olan davacının, 20.08.2007 tarihinde iş yerinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep ettiği; kazanın, iş yerinde gece vardiyasında çalışırken kalıbı el bileğinin üzerine düşürmesi ve daha öncesinde de bileğine darbeler alması sonucunda el bileğinde kırık oluşması şeklinde meydana geldiği, davacı iş kazasının tespiti için kuruma başvurmuş ise de kurum tarafından, 20.08.2007 tarihinde hastalık sigorta kolundan iş göremezlik ödeneği aldığından ve iş kazası yönünden herhangi bir belge bulunmadığından dolayı iş kazası sayılamayacağına karar verildiği yönünde cevap verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; Davacının 04.06.2008 tarihinde ... Kemik Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesine gittiği, hastane raporunun şikayet kısmına "14 sene önce bilek üzerine düşme sonrası sol el bileğinde hafif düzeyde olan ve 2 ay önce aşırı ağrı ve şişme olan..." ifadesinin yazıldığı, ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 23.11.2017 tarihli epikriz raporunda "yaklaşık 10 yıl önce futbol maçı esnasında düşen hastanın sol el bileği şişmiş, o zamandan beri ara ara el bileğinde ağrı oluyormuş, Mayıs 2008 yılında yedi kilo bir ağırlık taşımış, sonrasında şiddetli ağrı olmuş, 15.07.2008 tarihinde ameliyat olmuş.." ifadesinin yer aldığı görülmektedir. ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 24.12.2010 tarihli epikriz raporunda da aynı şekilde davacının yaklaşık on sene önce futbol maçı sırasında düştüğü belirtilmektedir.

Davacı 28.08.2012 tarihinde kurum müfettişine verdiği ifade de; 20.05.2008 tarihinde el bileğinde şiddetli ağrı ile işe geldiğini, iş yeri hekimine gittiğini, onun bir gün istirahat verdiğini, ağrı geçmeyin ... Devlet Hastanesine gittiğini, ilk muayenede doktorun kırığın 4-5 ay öncesine ait olabileceğini söylediğini, bileğinden ameliyat olduğunu, kalıbı bir keresinde bileğine düşürdüğünü ve iş yerinde çalışırken bileğine darbeler aldığını beyan etmektedir. İş yeri protokol defterinin incelenmesinden ise 20.05.2008 tarihinde davacının sol el bileğinde şişlik ve ağrı şikayetiyle iş yeri hekimliğine geldiği, kendisine vizite kağıdı verildiği ve protokol defterine şikayetin iş yeri dışında meydana geldiğini ifade eden "dışarda" ibaresinin yazıldığı anlaşılmaktadır. Dosyada dinlenen iş yeri çalışanı ...; 20.08.2007 tarihinde gece vardiyasında kendisinin de çalışmakta olduğunu, davacının yerlerin kaygan olması nedeniyle, kalıpları sökerken kalıpla beraber yere düştüğünü, revire gittiğini ve revir dönüşünde de sabaha kadar çalıştığını, kolundaki yaralanma nedeniyle uzun süre istirahat aldığını beyan etmiş, müfettiş raporunda ifadesi alınan iş yeri çalışanı ... ise; davacının bileğinde belirğin bir rahatsızlığı olduğunu ve farklı hastahanelerde farklı teşhisler konulduğu ve farklı tedavi yöntemlerei önerildiğini öğrendiklerini, davacının çocukluğunda veya askerde iken geçirdiği rahatsızlık sonucu bileğinde kemik tüberkülozu veya kemik kanseri seklinde bir rahatsızlığının olduğunu öğrendiklerini, bileğinde oluşan rahatsızlığın yapmış olduğu işten kaynaklanmadığı, çünkü iş yerinde herhangi bir ağır kaldırma şeklinde bir çalışmanın söz konusu olmadığı yönünde beyanda bulunmuştur.

Somut dosyada, dava konusu talep ile ilgili müfettiş incelemesi yapıldığı anlaşılmakta ise de müfettiş raporu dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu itibarla öncelikle müfettiş inceleme raporu ve ... Kemik Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki tüm tedavi kayıtları celp edilmeli, ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 24.12.2010 ve 23.11.2017 tarihli epikriz raporları içeriğindeki davacı şikayeti de dikkate alınarak, tüm tedavi süreci içeriği ile iddia olunan kazanın oluş biçimi birlikte değerlendirilmeli, kazanın meydana geldiği tarihte gece vardiyasında çalışan tüm tanıklar tespit edilerek kaza ile ilgili beyanları alınmalı, dosyada toplanan tüm deliller değerlendirilmek suretiyle iddia olunan olayın 506 sayılı Yasanın 11. madde kapsamında iş kazası olup olmadığı hususu irdelenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve Gömlek Üretim A.Ş.'ye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.