muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7147, Karar No: 2024/3416, Tarih: 14.05.2024

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 14.10.2020 tarih ve 2019/656 E. - 2020/281 K. sayılı kararı ile davanın açıldığı tarihteki kusur ve haklılık durumuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen ilk karar gibi davalı tarafın kusurlu olduğu yönünde kanaat edinildiği, bu belirlemeye göre yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı taraf (ölü davalı ... mirasçıları) üzerinde bırakılarak dava konusuz kaldığından boşanma davası ve diğer talepler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı bir kısım davalı mirasçıları hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2021 tarih ve 2021/1135 Esas, 2021/1551 Karar sayılı kararı ile Mahkemece hükmün gerekçesinde davalı tarafın kusurlu olduğuna dair belirleme yapıldığı halde bu belirlemenin hüküm kısmında yer almayarak hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluştuğu; konusu kalmayan boşanma davası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin yanında, sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığının tespitine yönelik değerlendirme yapılması gerekirken bu değerlendirmenin yapılmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi gereğince bir kısım dahili davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, açıklandığı şekilde davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kusur yönünden yapılan incelemede, Mahkemece verilen ilk karar gibi davalı tarafın tam kusurlu olduğu, davacının boşanmaya sebebiyet verecek şekilde kusurlu bulunmadığı yani kusursuz olduğu yönünde kanaat edinildiği ve bu hususa hüküm kısmında da yer verilerek, yargılama giderleri ve vekalet ücreti dahili davalılar (ölü davalı ... mirasçıları) üzerinde bırakılarak evlilik birliği ölüm ile sona erdiğinden konusuz kalan boşanma talebi ve diğer talepler hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı bir kısım davalı mirasçıları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalı mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı müteveffanın boşanma talebi konusunda istinaf talebinin olmadığını, duruşmadaki beyanlarında davalının boşanmak istediğini beyan ettiği, kusura ve tazminata ilişkin tazminat taleplerinin olduğu; kusur yönünden davacının kusurlu olduğuna ilişkin istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalı mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı müteveffanın boşanma talebi konusunda istinaf talebinin olmadığını, duruşmadaki beyanlarında davalının boşanmak istediğini beyan ettiği, kusura ve tazminata ilişkin tazminat taleplerinin olduğu; kusur yönünden davacının kusurlu olduğuna ilişkin istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara göre ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile bir kısım mirasçılar vekilinin vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalı mirasçıları vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflar arasındaki boşanma davasının davalı erkeğin ölümü nedeniyle konusuz kalmış olup kusur tespiti yönünden devam eden davada sağ kalan kadın eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 181 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla davalı mirasçıları vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece kusur tespiti yönünden devam eden davada sağ kalan eş olan davacının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunmadığı hususunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken, ölen eş olan davalının tam kusurlu olduğu şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2.Mahkemece kusur tespiti yönünden devam eden davada sağ kalan eş olan davacının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunmadığı hususunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken, ölen eş olan davalının tam kusurlu olduğu şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı mirasçıları vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davalı mirasçıları vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 1 numaralı hüküm fıkrasından “davalının tam kusurlu olduğunu” ibaresinin çıkartılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1608, Karar No: 2023/7163, Tarih: 16.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1608 E.  ,  2023/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket nezdinde diğer davalı ... işyerinde acil tıp teknisyeni olarak 2012 yılı Mayıs ayında çalışmaya başladığını ve dava tarihi itibarıyla çalışmaya devam ettiğini, davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının davalı Şirket işçisi olarak gösterilerek diğer davalı Belediyenin kadrolu çalışanlarının yararlandığı haklardan eşit işlem ilkesine aykırı olarak yararlandırılmadığını, davacının başından beri davalı ... işçisi sayılması gerektiğini, bu hususta müfettiş raporu olduğunu beyanla fark ücret, fark fazla çalışma, ikramiye, ayrımcılık tazminatı, mali nitelikteki sosyal hak alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının diğer davalı Şirket işçisi olduğunu, davalı Belediyede çalışması bulunmadığını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının muvazaa iddiasına dayanarak olan Mahkeme kararının kesinleşmemiş olduğunu, davalı Belediyenin ihale yolu ile hizmet aldığını, davacının davalı Belediyeden hak ve alacağının bulunmadığını, davacının ihale kapsamında tüm hak ve alacaklarını almış olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili davalı Şirketin ayrı bir tüzel kişilik olduğunu, davalı ... ile ilişkisinin muvazaalı olamayacağını, davalı Şirketin ihale ile ... aldığını, işçilerini kendisinin işe aldığını, sözleşme yaptığını, talimat verdiğini, davalı Şirketin davalı ... karşısında üçüncü kişi konumunda olduğunu, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin kanuna uygun olarak düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili davalı Şirketin ayrı bir tüzel kişilik olduğunu, davalı ... ile ilişkisinin muvazaalı olamayacağını, davalı Şirketin ihale ile ... aldığını, işçilerini kendisinin işe aldığını, sözleşme yaptığını, talimat verdiğini, davalı Şirketin davalı ... karşısında üçüncü kişi konumunda olduğunu, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin kanuna uygun olarak düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... Anadolu 24. ... Mahkemesinin 2016/130 Esas, 2017/432 Karar sayılı dosyasında verilen karar uyarınca davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve davacının başlangıçtan itibaren davalı Belediyenin işçisi sayılması gerektiği, davacının 30.05.2018 tarihinde sendikaya üye olduğu, dolayısıyla 11.11.2015 tarihinde açılan işbu dava açısından davacının geçmiş dönem toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığı, davalı ... bünyesinde davacının emsali işçinin bulunmadığı, asıl işveren alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığı hususunun yargı kararına dayandığı ve dolayısıyla ayrımcılık tazminatına hak kazanma koşullarının mevcut olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının alt işveren nezdinde çalışması sırasında dava tarihi ve öncesinde sendika üyeliğinin olmamasının, müvekkilinin dava konusu alacak talep haklarını engelleyecek hukuki bir sebep olmadığını, emsal Yargıtay kararlarında eşit işlem ilkesine aykırılık nedeni ile talep edilen fark ücret alacağının hesaplanmasında, işçinin sendika üyesi olmaması ve asıl işveren bünyesinde sendikasız emsal işçi bulunmaması hâlinde asıl işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmelerinde belirlenen taban ücretler doğrultusunda hesaplama yapılması gerektiğinin belirtildiğini, İlk Derece Mahkemesince bu yönde araştırma yapılmadan fark ücret alacak talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, hiçbir sendikadan emsal ücret ve sahip olunabilecek diğer sosyal ve mali hakların neler olabileceğinin sorulmadığını eşit işlem ilkesine aykırılık nedeniyle tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlık konusu eldeki davanın açıldığı 11.11.2015 tarih itibarıyla sendika üyesi olmayan ve dayanışma aidatı ödemeyen davacının dava tarihi itibarıyla geçmiş dönem toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığı, davalı ... bünyesinde davacının çalıştığı pozisyonda çalışan emsal işçinin bulunmadığı gözetildiğinde Mahkemece davacının ücret farkı alacağı, ikramiye fark alacağı, fazla çalışma fark alacağı taleplerinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, asıl işveren alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığının veya muvazaalı olduğunun kabul edilmesinin yargı kararına dayandığı gerekçe gösterilerek davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının muvazaalı asıl işveren alt işveren ilişkisi nedeniyle dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 ve 5 ... maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3742, Karar No: 2024/7585, Tarih: 20.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3742 E.  ,  2024/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1776 E., 2022/2515 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/252 Esas, 2022/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1776 Esas ve 2022/2515 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanığın eylemini korkutmak amacıyla gerçekleştirdiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın aralarında husumet bulunan tanık ...'in içerisinde olduğunu düşündüğü ve sürücülüğünü mağdurun yaptığı araca doğru seyir halindeyken av tüfeği ile üç el ateş ettiği, mağdurun yaralanmadığı, aracın ise sağ ön ve arka kapı direklerinde, bagaj kapağı, arka tampon üzerinde isabet noktaları bulunduğu, sağ arka camının ise kırık olduğu olayda;

Suçta kullanılan av tüfeğinin öldürmeye elverişliliği, sanığın rastgele değil hedef almak suretiyle eylemini gerçekleştirmiş olması, araçtaki isabet yerleri, sanığın av tüfeği ile sarfettiği fişeklerin bir ya da birkaçının araç fotoğraflarından anlaşılacağı üzere şevrotin (iri taneli saçma) niteliğinde oluşu, mağdurun aracıyla virajı dönmesi nedeniyle hızını azaltmasıyla birlikte atış sırasındaki mesafenin yakınlığı, sanığın aracın peşinden koşarak eylemini devam ettirme iradesi ile birlikte gösterdiği kastının yoğunluğu, mağdurun olay yerini terk etmesiyle birlikte eylemini tamamlayamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

3. Kabule göre de; olay nedeniyle mağdurun isabet almayıp yaralanmadığı ve bu itibarla eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle indirim yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1776 Esas ve 2022/2515 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4550, Karar No: 2012/7840, Tarih: 21.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4550 E.  ,  2012/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları 1431 parsel sayılı taşınmaza tarlaya davalıların rızaları dışında pancar ektiklerini ve haksız kazanç sağladıklarını ileri sürerek bundan kaynaklanan gelir kayıpları nedeniyle her bir davacı için 3.000,00'er TL. tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalı ... yönünden de müdahalenin men'ine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...'in haksız müdahalesinin önlenmesine ve bilirkişi raporu doğrultusunda 1270,00 TL. ecrimisilin tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı ... adına karar celsesinde bir vekaletname ibraz edilmiş gibi görünmekte ise de vekilin duruşmaya icabet ettiği zabıtla saptanmadığı gibi vekaletnamenin karar saatinden önce mi dosyaya konulduğu anlaşılamadığından, avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması doğru olduğuna göre; davalı ...'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 129,95 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 21.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12621, Karar No: 2013/5889, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/12621 E.  ,  2013/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, cezai şart alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, mülkiyeti hazineye ait taşınmazın bir bölümünün baz istasyonu kurulmak üzere davalıya kiraya verildiğini, kira sözleşmesinin 27.01.2010 tarihinde sona erdiği halde taşınmazın idareye teslim edilmediğini, sözleşmenin 12.maddesi hükmüne göre teslim edilmeyen her gün için davalının cezai şart ödemek zorunda olduğunu, kira süresinin bitim tarihi ile taşınmazın yeniden kiraya verme tarihi olan 10.06.2010 tarihine kadar olan süreçte günlüğü 150 TL den toplam 20.100 TL cezai şartın 6183 Sayılı Yasanın 51.maddesindeki faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise sözleşmenin 12.maddesinin sözleşme ilişkisinin sona ermesi durumuyla ilgili olduğunu, sözleşme süresinin bitmesinin kira ilişkisini ortadan kaldırmayacağını, dolayısıyla 12.maddenin tatbiki için gerekli olan kira ilişkisinin sona erme şartının somut olayda gerçekleşmediğini, 6183 Sayılı Yasanın 51.maddesi uyarınca faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece sözleşmenin 12.maddesinin ifaya ekli ceza niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının faize yönelik temyiz itirazlarına gelince;