muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1239, Karar No: 2025/4822, Tarih: 12.05.2025

2.İlk Derece Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminatların miktarları yönünden BOZULMASINA,

3.Davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14456, Karar No: 2017/8957, Tarih: 14.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14456 E.  ,  2017/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, sahte araç muayenesi yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2008 tarih, 2008/237 Esas ve 2008/360 Karar; Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2009 tarih, 2009/132 Esas ve 2009/597 Karar; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2011 tarih, 2011/146 Esas ve 2011/513 Karar sayılı hükümleri ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği, bu hükümlerin Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, yine Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/474 Esas numarasıyla derdest dosyanın bulunduğu anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve eylem tarihleri de dikkate alınarak; sanığın fiillerinin her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, yukarıda belirtilen ve benzer nitelikteki tespit edilecek başkaca dava dosyaları getirtilip incelenerek, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/03/2016 tarih, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmadan ve hangi hükmün zincirleme suça esas alındığı kararda açıklanmadan, eksik araştırma ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre; mahkemenin 25.04.2011 tarih, 2010/486 Esas, 2011/249 sayılı kararıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl hapis cezasına hükmolunduğu, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.06.2015 tarih ve 2013/10393 Esas, 2015/26597 sayılı kararıyla bozulduğu ve sanık lehine ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33538, Karar No: 2021/10723, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33538 E.  ,  2021/10723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın 10/03/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca ...'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 10/03/2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek; sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, sanık ...’in kovuşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği adresinden kısmen farklı adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligat zarfının dosya içerisinde bulunmadığı, mahallince ...’den sorulması üzerine verilen cevapta, tebligatın aynı konutta ikamet eden kardeşi ... imzasına 08/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, tebligat yapılan adresin, sanığın son ifadesinde bildirdiği adresten kısmen farklı olması, tebligat belgesinin dosya içerisinde bulunmaması ve sanık ...’in nüfus kaydının incelenmesinde ... isimli kardeşinin bulunmaması nedenleriyle yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, sanık ...’ın öğrenme üzerine sunduğu 10/03/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

I- Sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluşa, dosya kapsamına, hırsızlık suçunun konusunun ceviz meyvelerine, mala zarar verme suçunun konusunun ise ceviz ağaçlarına ve dallarına ilişkin olmasına göre, mahkemece dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan da uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki “1. No’lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluşa, meydana gelen zarara, dosya kapsamına ve gösterilen gerekçeye göre, mahkemenin hırsızlık suçundan teşdid uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki “3. No’lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin ... Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki 26/08/2014 tarihli olay yeri inceleme raporu, ... içerisindeki olay yeri fotoğrafları, 26/08/2014 tarihli olay görgü ve araştırma tutanağı ile olay yeri inceleme krokisine göre, sanıkların suç tarihinde etrafı sınır betonu ve çit teli ile çevrili olan tek katlı çiftlik evinin arkasında bahçe içerisinde bulunan ceviz ağaçlarından 500-550 kg civarındaki cevizleri toplayarak çalmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 TCK'nın 142/2-h. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7251, Karar No: 2012/12673, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7251 E.  ,  2012/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16166, Karar No: 2013/1094, Tarih: 23.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/16166 E.  ,  2013/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan (değişen suç vasfına göre resmi belgede sahtecilik)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu sahte nüfus cüzdanının, muhtarlıktan alınan kayıp değiştirme belgesi ile Nüfus Müdürlüğünden çıkartılması karşısında sanık hakkında teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16826, Karar No: 2015/30497, Tarih: 09.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16826 E.  ,  2015/30497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2012/195-2014/337

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde kapıcı ve kaloriferci olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık ücretli izin, ücret, kötü niyet tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işverence mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı sebeple feshedildiğini ve tüm işçilik alacaklarının ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni geciktirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen hafta tatili alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacağın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, hafta tatili çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Hafta tatili çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Hafta tatili çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının davalıya ait işyerinde 14.01.2005-13.02.2012 tarihleri arasında kapıcı olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kaloriferleri yaktığı ve apartmandaki tek kaloriferci olduğu kış aylarında kaloriferlerin sürekli yakıldığı, davalı tarafından kaloriferlerin hafta tatillerinde yakılmadığı, yakıldı ise davacının yerine başka bir kalorifercinin çalıştırıldığı ispatlanamadığı ve 14.01.2005-01.01.2009 tarihleri arası sürekli hafta tatili çalışması yaptığı kabulü ile hafta tatili alacağı hesaplandığı, mahkemece bu hesaplama doğrultusunda hafta tatili alacağına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında davalı tarafından ibraz edilen “Kapıcı Hizmet Yönetmeliği” başlıklı belgede davacının salı günleri hafta tatili iznini kullanacağının kararlaştırıldığı, davacının imzasını inkar etmediği “Kapıcı Haftalık İzin Çizelgesi” başlıklı belgelerde davacının çalıştığı süre boyunca her hafta salı günleri hafta tatili iznini kullandırıldığının anlaşılmasına göre hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5773, Karar No: 2011/2171, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5773 E.  ,  2011/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 434/1. maddesine göre evlenme nedeniyle tecil edilen davanın yenilenmesi talebinin reddine dair Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2007 gün ve 2007/242 müt. sayılı kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı TCK.nun 430/2 ve 416/son maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 19.07.2004 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8782, Karar No: 2016/11099, Tarih: 24.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8782 E.  ,  2016/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket temsilcisi tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket temsilcisi tarafından verilen 09.10.2015 tarihli dilekçe ile "...Davaya konu kitaplardaki resimlerin çizeri olduğu iddia edilen .....'in tanık olarak dinlenmesini ve imza örneklerinin alınarak sözleşmenin gerçek olup olmadığının tesbit edilmesini istedikleri halde, tüm taleplerinin mahkeme hakimince gerekçesiz olarak reddedildiğini, hâkimin tarafsız olmadığını..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından talebin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin esastan reddine, davalı vekilinin 5.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.02.2016 gün ve 2016/838 E. - 2016/2275 K. sayılı kararı ile para cezası yönünden bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Reddi hâkim isteğinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı ancak vekilin duruşmayı müvekkili namına ve hesabına takip ettiğine ve reddi hakim talebini de müvekkili namına yaptığına göre, davalı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulmasının ve temyiz sebebi edilecek konunun reddi hâkim sebebi yapılmasının davalı vekilinin kötüniyetli olduğunu gösterdiği gerekçesi ile üst sınırdan disiplin para cezasına hükmedilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğu..." belirtilmiştir.

Merci tarafından bozma kararına uyulduktan sonra temyiz sebebi edilecek konunun reddi hakim sebebi yapıldığından davalı asilin ret talebinin kötüniyetli olduğu gerekçesiyle 2.500,00TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Merci tarafından bozma kararına uyulduktan sonra temyiz sebebi edilecek konunun reddi hakim sebebi yapıldığından davalı asilin ret talebinin kötüniyetli olduğu gerekçesiyle 2.500,00TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ret talebinin, kötüniyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunanlar hakkında verilecek para cezasının nevi disiplin para cezası olduğu HMK'nın 42/4 maddesinde düzenlenmiş olmasına rağmen mahkemece hüküm yerinde para cezasının türünün yazılmaması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılanmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının birinci bendinin ikinci satırında yer alan "2.000,00.TL" den sonra "Disiplin” kelimesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24.11.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15399, Karar No: 2025/6516, Tarih: 27.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/15399 E.  ,  2025/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/151 E., 2024/130 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesi (Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi sıfayıtla)

SAYISI : 2023/195 E., 2023/395 K.

SUÇ : Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma, kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yönünden; TCK’nın 302/1, 31/3, 62,Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; TCK'nın 37/1 maddesi delaletiyle 82/1-g, 35, 31/3, 62, maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılandığı dikkate alındığında müsnet suçlar için kanunda öngörülen cezaların türü ve miktarı itibariyle CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, somut olayda İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun barodan atanan müdafi huzurunda savunmasının alındığı ancak esas hakkındaki mütalaanın verildiği 12.10.2023 ve hükmün verildiği 14.12.2023 tarihli celselere suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin katılmadığı, karar celsesinde müdafiinin sunduğu mazeret dilekçesinin, mazeretin belgelendirilmediği ve talebin yargılamayı uzatma amacı taşıdığı gerekçesiyle reddine karar verildiği ve re'sen başka bir müdafi de görevlendirilmediği anlaşılmakla; bu kapsamda suça sürüklenen çocuk müdafiine esas hakkındaki mütalaaya karşı diyecekleri sorulmadan ve esasa ilişkin savunması alınmadan dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun adaletin selameti açısından gerekli olan müdafinin hukuki yardımından etkin şekilde yararlanması sağlanmadan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yokluğunda Anayasa'nın 36. ve AİHS'nin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde mahkumiyet kararı verilmek suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,