muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14470, Karar No: 2021/20844, Tarih: 11.11.2021

.05.2011 tarihinde düzenlenen iddianamede suça konu olayın anlatıldığı ve aynı Kanun'un nitelikli halinden 18.04.2013 tarihinde talimatla alınan duruşmada ek savunma verilerek 19.09.2013 tarihli mahkumiyet hükmü kurulduğu bu nedenle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca açılmış bir davanın bulunduğu ve dava zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14005, Karar No: 2024/8439, Tarih: 23.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14005 E.  ,  2024/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1328 E., 2021/2942 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6 maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1 maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1 maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümlere yönelik olarak sunmuş olduğu 16.12.2021 tarihli süre tutum yoluyla sunduğu temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, sanık müdafiinin talebi doğrultusunda gerekçeli kararın tebliği sonrasında ise herhangi bir dilekçe de vermediği, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık müdafiine süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/711, Karar No: 2023/1062, Tarih: 27.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/711 E.  ,  2023/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Asıl dosya bakımından kısmen kabul, kısmen ret, birleşen dosya bakımından kabul

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, muhdesat olarak ağaç bedellerinin ve ağaçlara yapılan zorunlu ve faydalı masrafların tahsili, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 26.01.2023 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (7). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Dosyanın YARGITAY (7). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4316, Karar No: 2017/18452, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4316 E.  ,  2017/18452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... İli ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda soyut ifadelerle ve genel değimlerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğu anlaşıldığından yukarıda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37524, Karar No: 2017/16518, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37524 E.  ,  2017/16518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4562, Karar No: 2011/4919, Tarih: 27.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4562 E.  ,  2011/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 216 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... davanın reddinin doğru olduğu ancak, yargılama giderleri yönünden çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp, kalmadığının belirlenmesi, hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonucunda 6099 Sayılı Yasa gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5961, Karar No: 2018/3149, Tarih: 08.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/5961 E.  ,  2018/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.02.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... İnici geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ... Memik’in maliki olduğu 564 ada 54 parsel sayılı taşınmazdaki 11 nolu bağımsız bölümü vekil kıldığı davalı torunu ... Elif eliyle dava dışı kızı ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, ...’in ölümü ile taşınmazın davalılara intikal edip, davalı ...’nın taşınmazdaki 2/8 payını davalı kızlarına satış suretiyle devrettiğini, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunup mirasbırakanları ...’in, kök mirasbırakan ...’nın bakımıyla uzunca bir süre ilgilendiğini, taşınmaz bedelinin muris ... adına davacı tarafından nakden ve peşin olarak alındığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ... Memik’in kayden maliki olduğu 564 ada 54 parsel sayılı taşınmazdaki 11 nolu bağımsız bölümü davalı torunu vekil ... Elif eliyle 29.06.2009 tarihinde kızı ...’e satış suretiyle temlik ettiği, ...’in 14.08.2011 tarihinde ölümüyle taşınmazın 02.07.2012 tarihinde davalılara intikal ettiği, davalılardan ...’nın da 2/8 payını 03.07.2012 tarihinde davalı ...’ya satış suretiyle devrettiği, 1925 doğumlu mirasbırakan ...’nın 01.04.2012 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğlu ile kızı ...’den olma torunları davalı ..., ... Elif ve damadı ...’nın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda deliller eksiksiz bir şekilde toplanarak mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması, öte yandan muris tarafından düzenlendiği ileri sürülen vasiyetname getirtilerek incelenmesi, davalıların mirasbırakanı ...’in davacıya ödediği iddia olunan paraya ilişkin banka kayıtlarının araştırılması, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, dava tarihi itibariyle kayıt maliki olmayan davalı ... hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3826, Karar No: 2013/3803, Tarih: 05.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3826 E.  ,  2013/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/01/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının evliliğinin bitmesine neden olduğu gerekçesiyle kendisine karşı manevi tazminat davası açtığını ve davanın reddedildiğini, internet sitelerinde ve basında aleyhine haberler yapılmasına neden olduğunu, hakaret ve karalamalara maruz kaldığını beyanla, uğradığı manevi zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, basına kendisinin haber vermediğini Adliye muhabirlerinin açılan boşanma davasından ve tazminat davasından haberdar olduğunu, kendisiyle röportaj yapıldığını ancak hakaret etmediğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olayda; yerel mahkemece ilk olarak davalının davacıya karşı, evli oldukları sürede eşi ile birlikte olduğu, evliliğinin bu nedenle sona erdiği gerekçesiyle manevi tazminat davası açıldığı ve davanın reddedildiği, açılan boşanma davasında boşanma sebebi olarak ileri sürülen sebeplerden hiçbirinin davacı ... ...la ilgili olmadığı, ayrıca basında yer alan haberlerin davacının kişilik haklarına saldırı içerdiği gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı tarafından davacı aleyhine açılan manevi tazminat talebinin reddine dair kararın Yargıtay temyiz incelemesi sonucu davalı ... lehine bozulduğu, davalı ... ve eşi arasında devam eden boşanma davasında davalının da eşine yönelik tazminat taleplerini içerir karşı dava açtığı ve davacı-karşı davalı kocanın bu davaya konu olan ilişkisinden dolayı da evliliğin sona ermesinde kusurlu bulunduğu ve manevi tazminat ödemesine karar verildiği, anlaşılmaktadır. Davalının basına verdiği demeçte açmış olduğu davadan bahsettiği, haber başlığının da davalının takdirinde olmadığına göre davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığından, davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır. Bu nedenle dava reddedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9335, Karar No: 2023/17645, Tarih: 26.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9335 E.  ,  2023/17645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanu'nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 9 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, polis memurlarına karşı eyleminin olmadığına, polis tutanağı dışında görevi yaptırmamak için direndiğine ilişkin delil bulunmadığı, yanındakilerin de bu hususu gördüğü, olay yeterince araştırılmadan karar verildiğine, usûl ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memuru olan mağdurların kavga ihbarı üzerine olay yerine giderek şüpheli şahısları araştırdıkları sırada sanığın gelerek elindeki bıçağı rastgele sallamaya başladığı, mağdurların bıçağı bırakması için uyarıda bulunarak elinden almaya çalıştıkları ancak sanığın bıçağı vermediği, bu hususun olaya ilişkin kamera görüntülerine de yansıdığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Temyizi Yönünden

Mağdurların, sanığın direnme eylemlerini aşamalarda istikrarlı şekilde anlatmaları, dosya arasında bulunan olay tutanağı ve olay görüntülerini içerir görüntü izleme tutanağı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görüldüğünden,

Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, saldırıda kullanmaya elverişli olması nedeniyle silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirmesi karşısında, aynı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.