muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25652, Karar No: 2015/9581, Tarih: 09.02.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/10/1989 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/653, Karar No: 2016/8197, Tarih: 20.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/653 E.  ,  2016/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/317-2015/299

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: M.. B.. yönünden husumetten reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12051, Karar No: 2017/14907, Tarih: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12051 E.  ,  2017/14907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın re'sen belirlenen vergi değerleri dosyasına getirtilip, eksik ve üstün yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu davacı ve müdahil davacı için değerlendirme tarihleri olan dava ve müdahale isteminin kabulü tarihleri esas alınarak değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12717, Karar No: 2015/8921, Tarih: 22.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12717 E.  ,  2015/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, haklı fesih nedeniyle tazminat ve ödenmeyen kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından faize yönelik, davalı vekili tarafından da esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde,davalı ile davacı idare arasında kira sözleşmesi akdedildiğini, davalının taksitleri ödememesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini, kira sözleşmesinin 11. maddesi gereğince haklı fesih halinde kiracının bir yıllık cari yıl kira bedeli tutarında tazminat ödeyeceğinin hüküm altına alındığını, bununla ilgili olarak davalıya tebligat gönderildiği, 2.692,00 TL cari yıl tazminatının fesih tarihi itibarıyla, 2.176,00 TL kira alacağının ise taksit vadelerinden itibaren 6183 sayılı yasanın 51. maddesinde belirtilen değişik oranlarda gecikme zammı uygulanarak tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı davaya cevap vermemiştir.Mahkemece,davalının kira bedeli taksitlerini ödememesi nedeniyle kira sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği, sözleşmenin 11. maddesi gereğince haklı fesih halinde kiracının cari yıl bir yıllık kira bedeli tutarında tazminat ödeyeceğinin hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.176,00 TL kira alacağı ve 72,45 TL gecikme zammı, 2.692,00 TL cari yıl tazminatı ve 47,78 TL gecikme zammının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının hükmedilen tazminat niteliğindeki cari yıl kira bedeline ilişkin temyizine gelince; Davalı ile davacı idare arasında, 2886 Sayılı Yasa hükümlerine göre düzenlenen 11.10.2010 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye konu 500 m2 arazi yıllık 2.400,00 TL bedelle, üçer aylık dönemler halinde ödenmek üzere davalıya kiraya verilmiştir. Sözleşmenin 11.maddesinde kiracının taahhüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi hallerinde 2886 sayılı Kanunun 62. maddesine göre tebligat yapmaya gerek kalmaksızın idarece feshedilerek kesin teminatının gelir kaydedileceği ve cari yıl kira bedeli tazminatının tahsil edileceği kararlaştırılmıştır. Davacı idare, 01.08.2012 olur tarihli kararı ile kiralanan taşınmazın ikinci yıl taksit kira bedellerinin kiracıya yapılan ihtarlara rağmen süresi

içerisinde ödenmediği, sözleşme yapıldıktan sonra kiracının taahhüdünden vazgeçmesi veya şartname ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi nedeniyle düzenlenen kira sözleşmesini tek yanlı feshetmiş, kiracıdan bir yıllık kira bedeli tutarında tazminat alınmasına karar vermiştir. Davacı 01.11.2011 tanzim ve 03.11.2011 tebliğ tarihli ihtarnamesi ile ikinci yıl kirasının ilk taksidinin 11.11.2011 e kadar ödenmesini istemiş, 10.09.2012 tarihli yazı ile de sözleşmenin feshedilmiş olması nedeniyle taşınmazın boş olarak teslimi davalıya bildirilmiştir. Fesih durumunda davalının tazminat ile sorumlu tutulabilmesi için öncelikle feshin davacı idare yönünden haklı nedene dayanıyor olması gerekir. Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesinde (818 sayılı BK.nun 260.maddesi) düzenlenmiştir. Buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür.

Somut olayda davaya konu kiralananın ... Mahallesi ... ada.. parsel sayılı taşınmazın 500 M2 lik kısmının mobilya ve teşhir salonu olarak kullanılmak üzere kiralandığı, sözleşmenin 5. maddesinde kiracının taşınmaza sabit tesis yapamayacağı ancak takılıp sökülebilir malzeme ile kapalı alan yapabileceği düzenlenmiştir. Davaya konu taşınmazın çatılı iş yeri değil adi kira hükümlerine tabi iş yeri kira sı olarak kabul edilmesi halinde dahi davalıya 10 günlük ödeme süresinin verilmediği anlaşılmakla davalıya gönderilen ihtar sonuç doğurmaz. Bu itibarla feshe dayalı olarak davalıdan tazminat istenemez Bu durumda mahkemece tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

3- Davacı vekilinin hükmedilen kira alacağı yönünden dava tarihinden sonra işleyecek faiz alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda işlemiş faiz yönünden hüküm kurulmuş ise de davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsilini talep etmesine rağmen mahkemece davacının dava tarihinden itibaren işleyecek faiz talebi hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmamıştır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 ve 3 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı ve davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca karşı davada verilen hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16396, Karar No: 2012/7411, Tarih: 09.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16396 E.  ,  2012/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2010 tarih ve 2007/398-2010/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli 2002/00282 Y nolu tek hareketle çalışan kanepe yatak mekanizması buluş başlıklı faydalı modeline davalıların tecavüz ettiklerinin öğrenilmesi üzerine İnegöl C.Başsavcılığı'na şikayetçi olunduğunu, .....'e ait ..... adlı işyerinde kolluk marifetiyle yapılan araştırmada müvekkilinin faydalı modeline tecavüz teşkil eden taklit ürünlerin üretildiğinin ve piyasaya sunulduğunun görüldüğünü ileri sürerek, müvekkilinin faydalı modeline tecavüz teşkil eden eylemlerin önlenmesini, taklit ürünlerin toplatılmasını, 8.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ....dava konusu ürünleri, üreticisi bulunan Burak Orman Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi ....dan satın aldığını, davacının faydalı model hakkının yıllık ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle sona erdiğine ilişkin resmi patent bülteninde 21.12.2004 tarihinde ilanın yapılması üzerine ...'un sözü geçen ürünleri ürettiğini, dava konusu faydalı modelin çok önceden beri dünyada bilinen ve kullanılan bir buluş olduğunu, 551 sayılı KHK hükümleri gereğince yenilik kriteri taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ...'ün şirketinde işçi olarak çalıştığını, ortaklığının bulunmadığını, aleyhindeki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ...'ün şirketinde işçi olarak çalıştığını, ortaklığının bulunmadığını, aleyhindeki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, TPE Başkanlığı'nın 23.03.2006 tarihli cevabi yazısı ile resmi patent bültenindeki ilanın yanlışlıkla yapıldığı, faydalı model hakkının devam ettiği bildirilmiş ise de 21.12.2004 tarihinde yapılan davacı adına tescilli faydalı modelin yıllık ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle faydalı model hakkının sona erdiği yönündeki ilanın 551 sayılı KHK'nin 173. maddesi ile Yönetmeliğin 48 ve 51.maddeleri hükümlerine göre 3.kişi olan davalılar yönünden sonuç doğurduğu, davalıların, ilanın yanlış yapıldığını bildikleri halde davacının faydalı modeline tecavüz kastı ile davaya konu ürünleri ürettiklerinin davacı tarafça iddia ve ispat edilemediği, davacı adına tescilli faydalı modelin ana isteminde yer alan unsurların tamamının davalıların iş yerindeki ürünlerde bulunup bulunmadığının tespit edilemediği, maddi tazminat isteminden feragat edildiği gerekçesiyle, faydalı modele tecavüzün önlenmesi ve manevi tazminat davasının reddine, maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15847, Karar No: 2015/6540, Tarih: 13.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/15847 E.  ,  2015/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 188/3-4, 62, 52/2, 53, 55, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, sanık ... yönünden duruşmalı, sanık... yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanık... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

13.10.2015 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanık...'un savunmasını yapmış bulunan Av....'un yokluğunda 14.10.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/602, Karar No: 2012/4222, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/602 E.  ,  2012/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin kabulüne karar verilmiş, kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine başlatılan 01.02.2011 tarihli icra takibinde; aylık kira parasının 3.500 TL olduğu belirtilmek suretiyle, 2010/Aralık ayından sözleşmenin 4.maddesi uyarınca muaccel hale gelen 2011/Aralık ayına kadar toplam 45.500 TL kira alacağının davalı borçludan tahsili ve kiralananın tahliyesi istenilmiştir. Davalı borçlu ... borca itiraz dilekçesinde; kiracılık sıfatı bulunmadığını bildirmiş, diğer borçlu ... Giyim San. Ve Ltd Şti. ise aylık kira parasının 2.000 TL olduğunu ve alacaklıya Aralık/2010 ve Ocak/2011 ayları dışında başkaca borcu bulunmadığını savunmuştur. İtirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Alacaklı vekili takip talepnamesinde, 01.01.2002 başlangıç tarihli sözleşme ile yenilemeye ilişkin 01.01.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmelerine dayanmış, duruşma sırasında davacı vekili 01.01.2002 tarihli iki sözleşmenin aynı tarihte imzalandığını, 01.01.2005 tarihli sözleşme ile ... Giyim San.Tic.Ltd.Şirketi ile sözleşmenin yenilendiğini bildirerek üç adet kira sözleşmesi sunmuştur. Her üç sözleşmede aynı kiralanana ait olup 01.01.2002 başlangıç tarihli kira sözleşmeleri birbirinden farklı kiracılar adına düzenlenmiştir. Öte yandan 01.01.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesini de borçlu ... kendi adına imzalamış ve aylık kira parası ilk ikisinden farklı olarak 3500 TL olarak düzenlenmiştir. Bu durumda kiracılık sıfatının ve aylık kira miktarının taraflar arasındaki hangi sözleşme esas alınarak belirleneceği hususu yargılamayı gerektirmekte olup dar yetkili icra mahkemesince bu hususta bir karar verilemez. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15884, Karar No: 2016/4295, Tarih: 03.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15884 E.  ,  2016/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.11.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının, ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, dava konusu taşınmazın konumunun şehir imar planı üzerinde işaretlenip, taşınmazın en yakın yerleşim merkezlerine olan mesafesinin belirtilmesinin istenmesinden sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.