muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3819, Karar No: 2024/9473, Tarih: 03.12.2024

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava konu taşınmaz için alınan acele el koyma kararı geçerliliğini koruduğundan acele el koyma kararı ile bloke edilen bedelin davacı kuruma iadesine karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bölümünden (4) numaralı bendinde yer alan "Mahkememizin 13/09/2019 tarih 2018/456 E 2019/214 K sayılı hükmü uyarınca (tapu maliki ... dışındaki) davalıların payı yönünden acele kamulaştırma dosyasında tespit edilen 852.517,49 TL'nin karar kesinleştiğinde tapudaki payları oranında (tapu maliki ... dışındaki) davalılardan tahsili ile davacı idareye verilmesine," cümlesinin tümüyle çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4016, Karar No: 2012/5865, Tarih: 05.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4016 E.  ,  2012/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ...... kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların sevk ve idaresindeki araçların kendisine çarpması sonucunda meydana gelen ...... kazasında yaralandığını beyanla, yaralanmadan dolayı uğradığı maddi ve manevi zararların ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel Mahkemece, kazanın meydana gelmesinde davalılardan ...’ un kusursuz olması nedeniyle bu davalı bakımından açılan davanın reddine, diğer davalı ...’ in 6/8 oranında kusurlu olduğu benimsenerek bu davalı bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar hakkında dava konusu eylem nedeni ile taksirle yaralamaya sebep olmak suçundan açılan kamu davası ...... 4. Asliye Ceza Mahkemesi’ nin 2004/701 Esas 2006/724 Karar sayılı dosyasının sonuçlandığı ancak henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesi kararı eldeki dava dosyasının sonucunu etkileyeceğinden ceza mahkemesindeki davanın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1615, Karar No: 2010/3890, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1615 E.  ,  2010/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

..

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden Trakya Elek.Dağ.AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1990 yılında kurulduğunu ve ekonomik kriz nedeniyle sermayesini kayıp ederek borca batık hale geldiğini, yeni kaynak girişi,ortak temin ve satışlarda genişleme gibi tedbirler sonucu şirketin iyileşebileceğini beyan ederek iflasın ertelenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre borca batık olan şirketin sunulan iyileştirme projesi çerçevesinde durumun düzeleceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım alacaklılar tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olması gerekir.

İflasın ertelenmesi talebinde bulunduğu tarihte borca batık durumda bulunan şirketin borca batıklık durumunun kararın verildiği tarihte de mevcut olması gerekir.

Bu durumda mahkemece yeni yapılan sermaye artışı gözetilerek şirketin karar tarihindeki borca batıklık durumu incelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6931, Karar No: 2010/16839, Tarih: 04.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/6931 E.  ,  2010/16839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsaderisine karar verilen ağaçların değerleri üzerinden müdahil idare lehine nisbi vekalet ücreti tayin edilmemesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suça konu sahadaki fındık ağaçlarının 6831 sayılı kanunun 5728 sayılı kanun ile değişik 93. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK 54. maddesi ile müsadere edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus CMUK' 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 9. maddesinden "...93/4..." ibaresinin çıkarılıp "., 5728 sayılı kanun ile değişik 93/3. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK 54..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12899, Karar No: 2015/29475, Tarih: 06.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12899 E.  ,  2015/29475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere, tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunu belirlenerek yapılan incelemede,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Sanık ...'in, katılanın müdürlüğünü yaptığı Dr. ... İlk Öğretim Okulunda hizmetli olarak görev yaptığı, sanığın aksi kanıtlanmayan savunmasına göre, okul müdürü olan katılanın okulun tuvalet koridorunda bulunan fayansları spiral denen aletle kesme işini sanığa verdiği, okulda hizmetli olarak görev yapan sanığın görev tanımında bu iş olmamasına rağmen fayansları kesme sırasında sıçrayan bir parça ile gözünden yaralandığı, iş kazası niteliğinde ki bu olay nedeniyle katılanın sanığın sağlık durumuyla ilgilenmemesi ve onun tedavi masraflarını istediğinde aşağılayıcı şekilde geri çevirmesi üzerine, katılanın arabasının kaportasını anahtar ile çizdiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, TCK’nın 152/1-g maddesinde ki suçun oluşması için, fiilin, kamu görevlisinin görevi gereği yaptığı veya yapmadığı bir işe tepki olarak işlenmesi, başka bir anlatımla işlenen suçla kamu görevlisinin yerine getirdiği görev arasında bir bağlantı bulunması gerekmektedir, kamu görevlisinin görevini kötüye kullanarak veya yetkisi dışında hareket ederek failde öç alma maksadını meydana getirmesi durumunda bu nitelikli halden bahsedilemez, bu durumda mala zarar vermenin basit şekli uygulanmalıdır, bu kapsamda, suça konu olayda TCK’nın 152/1-g maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı eylemin TCK'nın 151/1 maddesi kapsamında kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12009, Karar No: 2013/12658, Tarih: 16.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12009 E.  ,  2013/12658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, taşınmaza ait tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK.nun 1007.maddesi uyarınca tazmini isteminden ibrettir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 5.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 5.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8690, Karar No: 2012/14562, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8690 E.  ,  2012/14562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/130-2012/46 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 16.524,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 16.524,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 23.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “23.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4286, Karar No: 2020/4161, Tarih: 16.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/4286 E.  ,  2020/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, ailesinin kabul etmediği biriyle evlendiğini, eşinin mirastan hak almaması için miras bırakanı ...’nin 356 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını davalı kardeşi Münip’e devrettiğini, taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak 4254 ada 4 parselin oluştuğunu ve üzerinde yapılan binada altı adet bağımsız bölümün davalı ... adına tescil edildiğini, 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin ise vekil Münip tarafından vekalet görevi kötüye kullanılarak davalı kardeşleri ... ve ... adına tescil edildiğini, yine miras bırakan adına kayıtlı 3131 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 14 numaralı bağımsız bölüm ile 393, 405, 416 ve 424 parsel sayılı taşınmazların davalı ...’e devredildiğini, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduklarını ileri sürerek tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... ve ..., adlarına kayıtlı olan taşınmazların davacının miras bırakanı ... ile ilgisinin olmadığını, babalarından intikalen geldiklerini ve iddiaların doğru olmadığını, davalı ...; evveliyatında çekişmeli taşınmazların büyük kısmında paydaş olduğunu, sonradan ...’nin paylarını da bedel karşılığında satın aldığını, miras bırakanın mal kaçırma kastı ile hareket etmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, inançlı temlik iddiasının yazılı delille ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, inançlı temlik iddiasının yazılı delille ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ...’nin 06/12/2006 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak evlatlığı ve aynı zamanda yeğeni olan davacı ...’nin kaldığı, davacı ...’nin ise 1971 doğumlu olup 12/06/1995 tarihinde dava dışı eşi ile evlenip 12/10/1995’te boşandığı, davalı ...’in murisin erkek kardeşi, diğer davalı ... ve ...’in ise davacının kardeşleri oldukları, miras bırakanın 356 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 3 ve 5 numaralı meskenlerdeki ¼ payını ve 3131 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 14 numaralı meskeni 16/06/1995 tarih 3621 yevmiye numaralı; 393,405,416 ve 424 parsel sayılı taşınmazlardaki 1/3 payını ise aynı tarih 3211 yevmiye numaralı resmi senetler ile davalı kardeşi Münip’e sattığı, 356 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak 4254 ada 4 parsel numarasını aldığı, üzerinde yapılan binada davalı ...’in payına isabet eden 1,2,3,4,7,9 ve 12 numaralı bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere devrettiği, 356 parsel sayılı taşınmazda aynı zamanda davacının babasının da paydaş olduğu, ölümü ile bu payın mirasçılara intikal ettiği, kat irtifakı kurulduktan sonra 12/05/2006 tarih 8656 yevmiye numaralı satış senedi ile 5 numaralı bağımsız bölümün ...; 6 numaralı bağımsız bölümün ... adlarına tescil edildiğini anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, iddianın ileri sürülüş biçimi, dava dilekçesi içeriği ve dosya kapsamındaki beyanlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil, bedel isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki mahkemece, muris muvazaası üzerinde durulmadan hatalı hukuksal neden (inançlı işlem) takdir edilerek sonuca gidildiği anlaşılmıştır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, taraf delillerinin toplanılması, daha önce dinlenen taraf tanıklarının muris muvazaası iddiası yönünden yeniden dinlenerek, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir sonuca gidilmesi gerekirken davanın nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2942, Karar No: 2017/5317, Tarih: 23.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2942 E.  ,  2017/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (Tüm sanıklar hakkında)

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (Sanık ... hakkında)

Hükümler : A-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan:

1)Mahkûmiyet;Sanıklar hakkında:

2)Beraat;

a)22.04.2014 tarihli eyleme ilişkin:Sanık ... hakkında

b)12.12.2013 Tarihli eyleme ilişkin:Sanık ... hakkında

c)27.12.2013 Tarihli eyleme ilişkin:Sanık ... hakkında

d)24.06.2014 Tarihli eyleme ilişkin:Sanık ... hakkında

B-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurm suçundan:

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri;sanık ... hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 09.12.2015 tarihli dilekçesinde “...Bu Cezamın Tarafınızca Onaylanıp Tarafıma gönderilmesini İstiyorum.” şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 11.12.2015, 29.08.2016, 20.09.2016 tarihli dilekçesinde “...TEMYİZ hakkımdan FERAKAT gelerek dosyamın ONANMASINI bu konu ile alakalı gereğinini yapılmasını Siz Değerli Büyüklerimden Saygılarımla Arz ederim.” şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 25.08.2016, 02.09.2016, 22.09.2016, 06.10.2016, 31.10.2016 tarihli dilekçesinde “temyiz hakkımdan vazgeçip dosyamın ivedi bir şekilde onanmasını ve tarafıma müddetnamenin gönderilebilmesi için gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim.” şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

4-Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın incelenmesinde: