muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7532, Karar No: 2012/27058, Tarih: 03.12.2012

Mahkemece; davacının, davalıya ait işyerinde belirsiz süreli hizmet akdi ile çalıştığı, davacının ... akdinin davalı işveren tarafından feshedildiği, feshin haksız olduğu, davacının 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince ihbar tazminatını ve aynı yasanın Geçici 6. maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi gereğince kıdem tazminatını hak ettiği, ihbar süresinin kullandırıldığına veya ihbar-kıdem tazminatının ödendiğine dair davalı tarafından delil sunulmadığı, denetime elverişli bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklara hak kazandığı, alacaklarının ödendiğinin davalı tarafınca ispatı gerekip davalı tarafından bu ispat yükünün yerine getirilmediği kanaatiyle yazılı gerekçeli kararda belirtildiği şekilde hüküm kurulmuş,

Dairemiz çoğunluk görüşü tarafından anılan mahkeme kararı hukuka uygun bulunarak onanmıştır. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve kanuni gerektirici sebeplere göre davacının mesai saatlerinde, işyerinde kendisine tahsis edilmiş olan bilgisayardan pornografik siteler ile sohbet sitelerine giriş yaptığı, bu davranışını uzun zamandan beri sürdürdüğü çoğunluk görüşü tarafından da maddi vakıa olarak kabul edilmiş ve söz konusu eylemlerin ahlak ve iyi niyet kurallarına uymadığı sonucuna varılmıştır. Davalı işverenin 15 Ekim 2008 tarihli fesih tutanağında davacının 8 gün boyunca mesaiye gelmediğine değil de anılan olgulara dayanılmış olması halinde feshin haklı olacağı çoğunluk görüşü tarafından da benimsenmiştir. Oysa mahkemece ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; imalat müdürü (formen) olan davacının mesai saatleri içinde pornografik sitelere girdiği, zaman zaman sohbet sitelerine girerek sanal ortamda sohbet ettiği, bu durumun gerek son olayda fiilen ve gerekse teknik olarak işveren tarafından tespit edildiği, söz konusu olay üzerine davacı ile görüşülerek yapılan davranışların ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunun ve bundan dolayı rahatsızlık duyulduğunun dile getirildiği, davacının işyerini terk ederek tutanakta da belirtildiği üzere 8 gün boyunca gelmediği sabittir.

Çoğunluk görüşüne göre, ... sözleşmesinin feshini haksız yapan husus, davalının, anılan davranışlara değil de davacının 8 gün boyunca işe gelmemesine dayanmış ve 15 Ekim 2008 tarihli fesih tutanağında da bunu belirtmiş olmasıdır. Davacıya atfedilen maddi olgular ./..

Çoğunluk görüşüne göre, ... sözleşmesinin feshini haksız yapan husus, davalının, anılan davranışlara değil de davacının 8 gün boyunca işe gelmemesine dayanmış ve 15 Ekim 2008 tarihli fesih tutanağında da bunu belirtmiş olmasıdır. Davacıya atfedilen maddi olgular ./..

tartışmasız kabul edilmekte, söz konusu olgular ... sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshini gerektirmektedir. Bu durumda davalının fesih yazısında ... Kanunu'nun 25/II –(g) maddesine dayanmış olması önemli değildir. Somut olayda dikkate alınması gereken husus; maddi olguların varlığı, bu olguların ... sözleşmesinin haklı nedenle feshini gerektirip gerektirmeyeceği, davalının bu olgular karşısında iradesi ve maksadı ile bu yönde ortaya koymuş olduğu hukuki tasarrufudur. Davaya konu olayda ... sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshini gerektirecek olgular ve deliller mevcuttur. İmza altına alınan tutanakta da davacıya atfedilen eylemlerin dürüstlük, iyi niyet ve ahlak kurallarına uymadığı belirtilmiştir. Mahkeme kararlarının Anayasaya, kanuna ve hukuka dayanılarak vicdani kanaate göre verilmesi Anayasa hükmüdür. Dolayısıyla kararların salt şekil açısından kanuna uygun olması yeterli değildir. Ayrıca adalete, hukuka ve vicdana da uygun olması gerekmektedir.

... sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshi halinde bunun yazılı olarak ortaya konulması şart değildir. ... sözleşmesinin feshinde işverenin hukuki nitelemesinden daha ziyade ileri sürdüğü maddi olgular dikkate alınmalıdır. Tanıklardan ... Parlar’ın ifadesinin bir kısmına ve işverenin 15 Ekim 2008 tarihli fesih tutanağında geçen fesih nedenine dayanılarak feshin haksız olarak olarak değerlendirilmesi hukuka uygun değildir.

Anılan nedenlerden dolayı sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 03.12. 2012
Yargıtay — Esas No: 2023/3917, Karar No: 2024/408, Tarih: 23.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3917 E.  ,  2024/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1424 E., 2023/349 K.

DAVA TARİHİ : 04.04.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/299 E., 2020/790 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin başvurusunun reddine, kadının başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin sıklıkla sürekli alkol aldığını, eviyle ilgilenmediğini, kazancını içkiye harcadığını, şiddete eğilimli olduğunu, kadını sokak ortasında, kızlarının yanında dövdüğünü, kadının hastanelik olduğunu, çocuklarını da dövdüğünü, erkeğin oğlunu alarak ayrı eve çıktığını, erkeğin düzensiz hayatından ve ilgisizliğinden ötürü müşterek çocuğun okulda devamsızlık yaptığını, kadına hakaret ve iffetine yönelik iftira içerikli mesajlar attığını, kadının imzasını taklit ederek hat ve telefon alıp kadını borçlandırdığını, kadından habersiz araç ve motorsikleti sattığını iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesine, ortak çocukların velâyetinin kadına verilmesine, çocuklar yararına aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında davalı erkeğin evine ve çocuklarına bakmaması, normalin üzerinde alkol kullanması, davacıya iffetini tezlil eder mahiyette iftira atması, küfür etmesi, şiddet uygulaması, çocuklarına dahi şiddet uygulaması, sevgi ve şefkatle yaklaşmaması şeklindeki evlilik birliğinin eşlere yüklediği temel ekonomik ve sosyal sorumluluklardan kaçınması nedenlerinden dolayı ortak yaşamı temelinden sarsacak ve birliğin devamına olanak vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut olduğu; bu olaylarda davalı erkeğin kusurlu, davacı kadının ise kusursuz olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Eda karar tarihi itibariyle reşit olduğundan velâyet ve şahsi ilişki tesisi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, çocuğun Mahkemede alınan beyanında baba ile kalmak istediğini beyan ettiği, çocuğun tercihi, uzman raporu, yaşı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çocuğun alıştığı düzen dikkate alındığından velâyetin babaya verilmesinin yararına olacağı gerekçesi ile ortak çocuk Eren'in velâyetinin babaya verilmesine, anne ile çocuk arasında Mahkemece belirlenen zamanlarda kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar için hükmedilen tedbir nafakalarının kaldırılmasına, kadın yararına 8.000,00 TL maddî ve 8.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece tam kusurlu kabul edilen davalıya çocuğun velâyetinin verilmesinin, kararın gerekçelerine tezatlık oluşturduğu gibi davalı yanında kalan çocuğun fiziken, manevî ve sosyal olarak büyük zararlar görmesine sebebiyet vereceğini, dosyada mevcut duruma göre kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının adil olmadığını ve miktarların düşük olduğunu beyan ederek, velâyet, kabul edilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek olmadığını, fiziksel şiddet uyguladığına dair dosyada delil ve darp raporu bulunmadığını, tanığın beyanlarının duyuma ve aktarıma dayalı beyanlar olduğunu, kusur belirlemesinin hatalı yapıldığını, pedagog raporundaki çocuğun beyanlarının Mahkemece değerlendirilmediğini, aleyhine hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu ve kaldırılmasının gerektiğini beyan ederek, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kabul edilen maddî ve manevî tazminat ile miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile davacı kadının maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kabulüne, erkeğin tüm, kadının diğer istinaf taleplerinin reddine, İlk Derece Mahkemesinin kararının ilgili hükmünün kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi uyarınca yeniden hüküm kurulmasına, davacının maddî ve manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne, kadın yararına 30.000,00 TL maddî tazminat ile 25.000,00 TL manevî tazminat takdirine, tazminatların davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, velâyet, kabul edilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kabul edilen maddî ve manevî tazminat ile miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadına yüklenecek kusur bulunup bulunmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesinin yasal şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminat miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, velâyetin babaya verilmesinin çocuğun yüksek menfaatine olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ıncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14792, Karar No: 2015/1815, Tarih: 03.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14792 E.  ,  2015/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2012/330-2014/190

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03.02.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı asil B.. H.. geldi. Karşı taraftan davalılardan asil İ.. H.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; kocasının anne babasının, düğünde takılan paraları düğün salonundayken elinden zorla aldıklarını; bileziklerini ise, düğünden iki gün sonra alıp, bir daha iade etmediklerini iddia ederek; elinden alınan 4.000,00 TL ile 15 adet bileziğin aynen iadesini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, toplam 20.500,00 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkillerinin oğlu Bahadır'ın 2012 yılında evlendiğini, düğünde takılan 3.200,00 TL ve 70 Euro'nun müvekkillerinin oğlu, davacının kocası olan Bahadır'a teslim edildiğini; davacının, düğünden üç gün sonra, bilezikleri bozdurmak istediğini söylemesi üzerine, müvekkili Ayşe ile davacının birlikte kuyumcuya gittiklerini, davacının 6 adet bileziğini 2.800,00 TL karşılığında bozdurduğunu, kalan bilezikleri ise ev kirasını ödeyebilmek için sonraki aylarda ikişer, üçer yine davacının bozdurduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından duruşma istemli olarak süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, somut olayda; davacı, davalı kayınpederi ile davalı kayınvalidesinin düğünde takılan para ve bileziklerini elinden zorla alıp, bir daha iade etmediklerini iddia ederek; bunların sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda iadesini talep etmektedir.

Bu bağlamda, taraflar arasındaki temyize konu uyuşmazlık; davalıların, davacının para ve bileziklerini elinden zorla alıp almadıkları ve buna bağlı olarak davacı aleyhine sebepsiz zenginleşip zenginleşmedikleri noktasında toplanmaktadır.

Ancak, somut olayda; davacı, davalı kayınpederi ile davalı kayınvalidesinin düğünde takılan para ve bileziklerini elinden zorla alıp, bir daha iade etmediklerini iddia ederek; bunların sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda iadesini talep etmektedir.

Bu bağlamda, taraflar arasındaki temyize konu uyuşmazlık; davalıların, davacının para ve bileziklerini elinden zorla alıp almadıkları ve buna bağlı olarak davacı aleyhine sebepsiz zenginleşip zenginleşmedikleri noktasında toplanmaktadır.

Sebepsiz zenginleşme, bir kimsenin mal varlığının haklı bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin mal varlığı aleyhine çoğalmasıdır. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak alacak talep edilebilmesi için borçlunun mal varlığında bir zenginleşme meydana gelmesi, zenginleşme ve zenginleştirici olay arasında illiyet bağının bulunması ve zenginleşmenin haklı bir sebebe dayanmaması gerekir.

Kural olarak zenginleşen, başkasının malvarlığından veya emeğinden haklı bir sebep olmaksızın elde ettiği zenginleşmeyi geri vermek zorundadır. (TBK m.77/1)

Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak isteminin kabulü için; davacının, aleyhine sebepsiz zenginleşildiğini ispat etmesi gerekir. Zira; Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Diğer taraftan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. (HMK m.190)

Eldeki davada, davacı; iddialarını ispat edebilmek için eşini tanık olarak dinletmiştir. Tanık beyanında; "...birlikte aynı evde huzurlu bir şekilde evliliğimiz devam etmektedir. Düğün sırasında ailem tarafından erkek tarafı olarak 15 adet 10-11 gr ağırlığında bilezik ve tahminen bir miktar para takıldıktan sonra annem ve babam bunları saymaya götürdüler, bunların hepsini düğün masraflarını ödeyeceklerini söyleyerek geri vermediler, götürülen ve verilmeyen bilezikler bizim iznimiz olmadan alınmıştır." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davalı taraf ise, tanığın baskı altında bu şekilde beyanda bulunduğunu, akli dengesinin de yerinde olmadığını; bu nedenle de, askerlik dahi yapamadığını iddia ederek; tanığın beyanına itibar edilmemesi gerektiğini savunmuşlar, bilezikleri, davacının bizzat kendisinin bozdurduğuna yönelik savunmalarının ispatı için tanık dinletmişlerdir.

Davalı tanığı beyanında; tarafları, çalıştığı kuyumcuya düğün alışverişi için geldikleri sırada tanıdığını; alışverişe gelin, damat, damadın anne ve babasının birlikte geldiğini, satın alınan takıları kartvizitin arkasına yazarak kendilerine teslim ettiğini; düğünden bir süre sonra, damadın annesiyle davacının birlikte gelerek bileziklerin bir kısmını bozdurduklarını, kaç adet bileziğin bozdurulduğunu hatırlayamadığını ifade etmiştir.

Davalı tanığı beyanında; tarafları, çalıştığı kuyumcuya düğün alışverişi için geldikleri sırada tanıdığını; alışverişe gelin, damat, damadın anne ve babasının birlikte geldiğini, satın alınan takıları kartvizitin arkasına yazarak kendilerine teslim ettiğini; düğünden bir süre sonra, damadın annesiyle davacının birlikte gelerek bileziklerin bir kısmını bozdurduklarını, kaç adet bileziğin bozdurulduğunu hatırlayamadığını ifade etmiştir.

Mahkemece; dinlenen taraf tanıklarından, davalı tarafın tanığının beyanı, tarafsız ve inandırıcı bulunarak, davacının bileziklerini kendisinin bozdurduğu kanaatine varılmış; talep edilen paraya yönelik olarak da, düğün CD'sinin içeriği üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde, 4.000,00 TL paranın davacının elinden alındığına dair her hangi bir görüntüye rastlanmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar, davacı; para ve ziynetlerinin, davalılarca, elinden zorla alındığını tanık beyanıyla ispat edememiş ise de; dava dilekçesinde "vs. tüm yasal delil" demek suretiyle yemin deliline dayandığından; mahkemece, davacıya, karşı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğunun hatırlatılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; ispat yükü kendisine düşen ve iddiasını mevcut delillerle ispatlayamayan davacıya, davalılara yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılıp, hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme sonucu, bu husus gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5815, Karar No: 2022/19195, Tarih: 16.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5815 E.  ,  2022/19195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

1) 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davalarda, bu suçlardan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmesi hâlinde yargılamaya devamla hükümler kurulması, verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda ise dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat hükümleri kurulması,

2) 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ile katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.