muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15855, Karar No: 2022/12008, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15855 E.  ,  2022/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kısmen kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili; 27/01/2019 tarihinde davalı ... şirketi nezdinde ... poliçesi ile sigortalı olan aracın u dönüşü yaptığı sırada, dönüş yaptığı yolda seyir halinde olan araç ile çarpışmasına bağlı gerçekleşen trafik kazasında yolcu konumunda olan davacının yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini ıslah ile toplam 168.646,32 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kısmen kabulü ile 134.918,06 TL tazminatının 11/03/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "...Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir. Yukarıdaki düzenlemeler ve somut olayın değerlendirilmesinde; 20/07/2020 tarihli uzlaşma tutanağı incelendiğinde, davacının herhangi bir istekleri olmadan, edimsiz olarak uzlaşmanın sağlandığı, bu sebeple davaya konu kazayla ilgili olarak Mazgirt Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/42 sayılı soruşturma dosyasında 20/07/2020 tarihli uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına 24/07/2020 tarihinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; uzlaşma raporu, tutanakları değerlendirilmek sureti ile hüküm kurulması gerekirken, uzlaşma tutanağı değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15376, Karar No: 2014/15282, Tarih: 03.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/15376 E.  ,  2014/15282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2011/596-2012/255

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2011 yılında dava konusu.. ada ..parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 57,11 TL, emsal alınan .. ada .. parselin değeri ise 106,96 TL'dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmaz daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9248, Karar No: 2010/5736, Tarih: 28.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/9248 E.  ,  2010/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla ve zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve bu suçlara iştirakten sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’nın ırza geçmeye iştirak ile diğer eylemlerinin de fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan, sanık ...’nin atılı ırza geçmeye iştirak, sanık ...’ın ırza geçme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan, sanıklar ..., ... ve ...’ın eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna iştirak olarak kabulüyle mahkümiyetlerine, sanık ...’nun ise atılı zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından beraetine dair, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2007 gün ve 2005/740 Esas, 2007/554 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 237, 238/2 ve 260. maddeleri gereğince suçtan zarar gören ve duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu bildiren mağdure ...’ın kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu nazara alınarak yokluğunda verilen hükmün tebliğinin gerektiği; ancak dosyada tebligat yapıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesi ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/873, Karar No: 2018/145, Tarih: 03.04.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/873 E.  ,  2018/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Günü : 08.05.2013

Sayısı : 1217-721

Sanık ...'ın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan TCK'nun 289/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 900 TL ve doğrudan verilen 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Büyükçekmece (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 08.05.2013 gün ve 1217-721 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Ceza Dairesince 01.04.2015 gün ve 786-487 sayı ile;

"Sanık hakkında tayin edilen 3 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince bir gün karşılığı 20 TL olmak üzere adli para cezasına çevrilmesi sırasında '1800 TL' yerine hesap hatası sonucu '900 TL' adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesinde uygulanan TCK'nın 52/2. maddesinin mahallinde hükme ilavesi mümkün görülmüştür" eleştiri ve açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.06.2015 gün ve 303206 sayı ile;

"İtiraz konusu; mahkemelerce cezanın belirlenmesine yönelik uygulamalarda maddi hesap hatalarının aleyhe değiştirmeme zorunluluğu ya da aleyhe düzeltme yasağının kapsamında olup olmadığı yönündedir. Bu konuda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2014 gün ve 70-50 sayılı kararında açıklandığı üzere, 'Böyle durumlarda mahkemece yapılan hataların nedeni ve niteliği göz önünde tutularak, kanun maddesinin yanlış yorumlanmasının söz konusu olduğu hâkimin takdirine bağlı ve bilinçli uygulamalardaki hata ve aykırılıkların aleyhe değiştirme yasağı kapsamında kaldığı kabul edilmelidir. Buna karşılık cezaların belirlenmesi sırasında iradi olmaksızın ve güdülen amacın dışında yapılan basit toplama, çıkarma, çarpma bölme şeklinde belirtilecek dört işlem hataları dosyamızda olduğu gibi çarpan ve çarpılanın belli olduğu durumlarda çarpımda yapılan hesap hataları, herkes tarafından objektif bir biçimde farkedilebilecek nitelikte maddi hatalar olarak kabul edilerek aleyhe değiştirme yasağı kapsamında değerlendirilmemeli, sanık aleyhine temyiz bulunmayan hâllerde dahi doğru uygulama yapılmak suretiyle hüküm hâkimin ifadesi doğrultusunda düzeltilebilmelidir. Suç için ceza tertip edilirken dikkatsizlik sonucu iradi olmaksızın yapılan basit matematik hatalarının aleyhe değiştirme zorunluluğu ya da aleyhe düzeltme yasağı kapsamında olmadığı ilke olarak benimsenerek sanık aleyhine temyiz olmadığı durumlarda dahi doğru uygulama yapılmak yapılmak suretiyle söz konusu aykırılıklar giderilebilecektir.' şeklinde değerlendirme yapılmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamaya göre, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca sanık hakkında tayin edilen 3 ay hapis cezasının bir günü TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sırasında (90×20) hesap hatası yapılmak suretiyle '1.800 TL' yerine '900 TL' ceza tayin edilmiş olup uygulama sırasında iradi olmaksızın işlem hatası yapıldığı anlaşıldığından, sanık aleyhine temyiz bulunmasa dahi, yerel mahkemece yapılan basit matematik hatasına ilişkin aykırılık nedeniyle sonuç adli para cezasının 1.800 TL olarak belirlenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesince 10.07.2015 gün ve 5181-2308 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilen, suçun sübutu ile fiilin vasıflandırılmasında bir uyuşmazlık, bu kabulde de dosya içeriği itibarıyla herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 5237 sayılı TCK’nun 289. maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 3 ay hapis cezasının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması sırasında “1.800 TL” yerine “900 TL” olarak eksik ceza tayin edilmesinin, hükmün yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi dikkate alındığında, Özel Dairece aleyhe düzeltme yasağı kapsamında eleştiri konusu yapılmasında isabet olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup ayrıca karar tarihinden sonra 6545 sayılı Kanunla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetildiğinde, hüküm fıkrasında yer alan “TCK 52/4 maddesi gereği ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin kısmın uygulanma imkânının kalıp kalmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ... hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda aynı suçtan TCK'nun 289. maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulurken temel cezanın 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlendiği, kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildikten sonra hapis cezasının karşılığı olan 90 tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması sırasında hata yapılarak hapisten çevrilen 900 TL ve doğrudan verilen 100 TL adli para cezası ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

Sanık hakkında hapisten çevrilen sonuç adli para cezası belirlenirken TCK’nun 52. maddesinin ikinci fıkrasının uygulama maddeleri arasında gösterilmediği,

Sanık hakkında hapisten çevrilen sonuç adli para cezası belirlenirken TCK’nun 52. maddesinin ikinci fıkrasının uygulama maddeleri arasında gösterilmediği,

Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi hâlinde, ödenmeyen adli para cezasının TCK’nun 52. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hapse çevrilmesine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- 5237 sayılı TCK’nun 289. maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 3 ay hapis cezasının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması sırasında “1.800 TL” yerine “900 TL” olarak eksik ceza tayin edilmesinin, hükmün yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi dikkate alındığında, Özel Dairece aleyhe düzeltme yasağı kapsamında eleştiri konusu yapılmasında isabet olup olmadığı;

Türk Dil Kurumu Sözlüğüne göre “karar” kelimesinin anlamı; bir iş veya sorun hakkında düşünülerek verilen kesin yargıdır. Aynı sözlükte, hukukta karar; herhangi bir durum için tartışılarak verilen kesin yargı, hüküm, olarak ifade edilmiştir. Yine, karar kelimesinin ifade ettiği farklı bir anlam olarak; kesin yargıyı bildiren belge belirtildikten sonra, karar; değişmeyen, düzenli durum, düzenlilik, yöntemlilik ve değişmez olma olarak da tarif edilmiştir. Bu tanımlardan yola çıkıldığında, yargısal karar; bir yargılama işlemi sonunda belli bir yönteme bağlı olarak verilmiş, kesin yargıyı ifade eden belge olarak tanımlanabilir. Bu durumda kararın en önemli özelliği olarak, “kesinlik” karşımıza çıkmaktadır. Kesinlik kelimesinin sözlük anlamı; bir bilginin, bir kanaatin şüpheye düşmeden onaylanması durumudur.

5271 sayılı CMK'nun "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin birinci fıkrası; "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür",

"Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231. maddesinin birinci fıkrası; "Duruşma sonunda, 232 nci maddede belirtilen esaslara göre duruşma tutanağına geçirilen hüküm fıkrası okunarak gerekçesi ana çizgileriyle anlatılır.",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddesinin üçüncü fıkrası; "Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.",

Aynı maddenin altıncı fıkrası ise; "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." hükümlerini içermektedir.

Aynı maddenin altıncı fıkrası ise; "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." hükümlerini içermektedir.

Anılan bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, duruşmanın bittiği bildirildikten sonra 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm verilmesi zorunludur. Bu hükümde gerekçeye yer verilmese dahi, anılan kanunun 232. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme imkânının bulunup bulunmadığının, başvuru imkânı varsa süresi ve merciinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde mutlaka belirtilmesi gerekmektedir. Uygulamada bu şekilde gerekçesi açıklanmadan hüküm verilmesine kısa karar denilmektedir. Kısa karar olarak adlandırılan bu hüküm fıkrasının tümüyle duruşma tutanağına geçirilmesi, akabinde okunarak, gerekçesinin ana hatlarıyla anlatılması gerekmekte olup kısa karar yani hüküm bu şekilde açıklandıktan sonra geçerlilik kazanacaktır.

Gerekçeye yer verilmeden sadece kısa karar olarak adlandırılan "hüküm-sonuç" bölümünün açıklanmasından sonra, maddi olayın açıklandığı "sorun" bölümü ile delillerle sonuç arasındaki bağın, yani neden bu sonuca ulaşıldığının anlatıldığı ve hukuki nitelendirmenin yer aldığı "gerekçe" bölümünün hüküm fıkrasına da yer verilmek suretiyle, kısa kararın açıklanmasından itibaren on beş gün içinde yazılması gerekmektedir. Bu şekilde sorun, gerekçe ve hüküm-sonuç bölümünden oluşan karara ise uygulama da gerekçeli karar denilmektedir.

Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin yerleşmiş uygulama ve kabullerine göre, hükmün esasını kısa karar oluşturmaktadır. Tutanağa geçirilmesi ve açıklanması suretiyle hukuken geçerlilik kazanmış kısa kararın/hükmün önemine binaen mahkemelerin kısa karar oluştururken son derece dikkatli ve ciddi davranmaları gerekmektedir. Ancak hüküm kurulurken çeşitli hatalar yapılabildiği, örneğin nitelikli haller nedeniyle ceza artırılırken artırım oranlarında, bazen de sonuçlarında hatalar yapılabildiği gibi indirim nedeninin uygulanması sırasında da hesap hatası yapılarak daha az ceza tayin edildiği, hatta nitelikli hal nedeniyle cezanın artırılması yerine indirilmesi yoluna gidildiği, ilgili kanun maddesinde suç için hapis cezası ile birlikte para cezası da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis ya da para cezasına hükmedildiği, öngörülmüş cezanın alt sınırının da altında olacak şekilde bir ceza tayin edildiği veya belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması sırasında işlem hataları yapıldığı görülmektedir.

Uygulamada hükmün kurulması sırasında yapılan hatalar, "uygulama hatası", "hesaplama hatası", "yazım hatası" şeklinde tasniflere tabi tutulmaktadır. Uygulama hatası; yargılama araçlarının belirli biçimde hatalı takdir edilmelerinden kaynaklanan hukuki yanılgılardır. Hesaplama hatası, cezanın artırımı veya eksiltimi sırasında yapılan matematiksel işlem hatalarıdır. Yazım hataları ise, olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş vb. bilgilerin yanlış yazılmasıdır. Esasen hesaplama ve yazım hataları da uygulama neticesinde ortaya çıkmış hatalar olduğundan sonuç itibarıyla birer uygulama hatasıdır. Kaldı ki bazen yapılan yanlışlığın ne tür bir hata olduğu da tam belirlenememektedir.

Mahkemenin hata yapıldığından bahisle, kısa kararda yer verilmeyen hususlara gerekçeli kararda yer vermesi veya kısa kararı sonradan değiştirmesi usul ve kanuna aykırı olacaktır. Bu konuda öğretide, "Gerekçe ile birlikte hüküm fıkrası tekrar yazılırken, duruşmada yazılıp, okunmuş olan hüküm fıkrasında, yani kısa kararda hiçbir değişiklik yapılamaz. Esas olan, duruşmada okunmuş bulunan hüküm fıkrasıdır." (Nur Centel-Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınevi, İstanbul 2013, 10. Baskı, s. 714) şeklinde görüşler bulunmaktadır. Ancak yerleşmiş uygulama ve kabullere göre, uygulama ve hesap hataları dışında kalan ve sonuç ceza üzerinde değişikliğe yol açmayan maddi yazım hatalarının yöntem ve zaman sınırlamasına tabi bulunmaksızın, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından kendiliğinden veya denetim muhakemesi sonunda verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilmesi mümkündür.

Temyize tabi kararlar temyiz edilmemesi veya temyizen onanması halinde, kesin nitelikteki kararlar ise verildikleri anda kesinleşmiş olacaktır. Kesinleşen kararda olağanüstü kanun yolları hariç artık hükmün değişme imkânı bulunmamaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 4. maddesinde de vurgulandığı üzere, mahkûmiyet hükümlerinin infazı için hükmün kanun gereği kesin ya da kesinleşmiş olması gerekir.

Yargı makamlarınca verilen hükümlerin kesin ya da kesinleşmiş olması bireylerin güven içinde yaşamaları için zorunludur. Her yargılamada gerçeğe, adalet ve hakkaniyete ulaşılması çabası bulunsa da ceza muhakemesinin de bir sonu olmalıdır. Aksi halde ceza muhakemesinin amaçları arasında olan toplumsal barış ve güven sağlanamaz; sürekli bir çekişme ve belirsizlik ortamı varlığını korur. (Veli Özer Özbek, İnfaz Hukuku, Ankara 2015, Seçkin Yayıncılık, 7. baskı, s. 70)