muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14445, Karar No: 2012/1263, Tarih: 06.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14445 E.  ,  2012/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtilmek suretiyle değer biçilmesinde ve ipotek bedelinin arttırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27557, Karar No: 2013/13502, Tarih: 27.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27557 E.  ,  2013/13502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/111347

MAHKEMESİ : Edirne Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2008

NUMARASI : 2008/63 (E) ve 2008/358 (K)

SUÇ : Görevliye hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 125/3.a maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi nedeniyle, aynı kanunun 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanığın olay günü sabah yapılan sınava girmek üzere okula geldiği, okulda görevlendirilen katılanın sanığın çantasını aramak istemesi üzerine ''senin bu havan kime'' şeklinde hitap ettiği olayda, sanık tarafından söylenen bu sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı katılanın bu söz sonrası sanığın kendisine ''suratsız bunların hepsi '' diyerek hakarette bulunduğuna yönelik soyut iddiasının ise başka bir delille doğrulanmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında sabah meydana gelen olay nedeniyle açılan kamu davasından beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine ve buna bağlı olarak 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi ile artırım yapılmasına karar verilmesi,

2) Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3)Lehe yasa hükümlerinin uygulanması talebine karşın, kabule göre TCK 52/4 maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmemesine ilişkin gerekçeye yer verilmemiş olması,

3)Lehe yasa hükümlerinin uygulanması talebine karşın, kabule göre TCK 52/4 maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmemesine ilişkin gerekçeye yer verilmemiş olması,

4) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda mağdurun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...karşı tarafın zararının giderilmemiş olması...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.osya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay — Esas No: 2017/14999, Karar No: 2022/5262, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/14999 E.  ,  2022/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

I) Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan bozma öncesinde kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı ve TCK’nin 43. maddesinin uygulanmamasının bozma nedeni yapıldığı, bozmadan sonra kurulan hükümde tayin edilen temel cezanın TCK’nin 43. maddesi uyarınca arttırıldıktan sonra CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresinin kazanılmış hak nedeniyle indirilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nin 43. maddesi uygulanmaması ilk hükümdeki kazanılmış hak nedeniyle bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2012 tarihli ve 2012/3014 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından kamu davası açılmış ise de; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçuna ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, Adana Vergi Dairesi Başkanlığının 01.12.2011 tarihli rapor değerlendirme komisyon mütalaasının 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak suçuna ilişkin olduğu tespit edildiğinden defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Sanık ...’a yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.01.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2089, Karar No: 2013/8328, Tarih: 07.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2089 E.  ,  2013/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Müt.Hizm.İnş.Tur.Ltd.Şti. vekili Av.... ve karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; davacının 05/01/2001 tarihinde davalı şirketin Türkmenistan'da bulunan şantiyesinde inşaat teknikeri olarak çalışmaya başladığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde mesaiye devam ettiğini, aylık ücretinin net 1700 USD olduğunu, yıllık izin kullanmadığını, 29/05/2005 tarihinde haklı bir neden olmaksızın ve ihbar öneli verilmeksizin iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından sona erdirildiğini, iş sözleşmesinin feshi sırasında davalı şirket tarafından baskı yapılmak suretiyle bir takım belgelerin imzalatıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmasının devamlılık göstermediğini, ücretinin aylık 1.000 USD olduğunu, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günlerinde yaptığı çalışmalar ile fazla çalışmaları karşılığı ödendiğinde aylık 1.500,00-1.600,00 USD alabildiğini, tüm hak ve alacaklarının davacıya ödendiğini, zorla belge imzalatıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği, tanık anlatımlarına göre ibranamenin özgür irade ile imzalanmadığı, baskı altında imzalatıldığı, ibranamedeki miktarın ödendiğini banka kaydı veya muhasebe kayıtlar ile ispatlanamadığı, bilirkişi raporunda belirlenen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği, tanık anlatımlarına göre ibranamenin özgür irade ile imzalanmadığı, baskı altında imzalatıldığı, ibranamedeki miktarın ödendiğini banka kaydı veya muhasebe kayıtlar ile ispatlanamadığı, bilirkişi raporunda belirlenen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İbraz edilen ve davacının imza inkarında bulunmadığı, ancak tanık anlatımları benimsenerek davacının pasaportunu alabilmek için baskı altında imzaladığı gerekçesi ile itibar edilmeyen ibranamede miktar belirtilmek sureti ile kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği yazılıdır. Getirtilen banka kayıtlarında davacı hesabına fesih tarihinden sonra iki kez dolar cinsinden davalı şirket tarafından para yatırıldğı görülmektedir. Davalı şirket temsilcisi de yemin beyanında davacıya ibraname alındığına göre ödeme yapılmış olması gerektiğini, ancak muhasebe evrakının yurtdışında bulunması nedeni ile ibraz edemediğini söylemiştir. Bu itibarla davacının hesabına fesih tarihinden sonra yatırılan paranın mahiyeti araştırılmalı, bu husus her iki taraftan sorulmalı, ayrıca davalı tarafa varsa ödemeye ilişkin belgeleri sunması için süre verilmeli ve sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatı hakkında karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17592, Karar No: 2024/2653, Tarih: 20.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/17592 E.  ,  2024/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/522 E., 2023/112 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık müdafiinin 09.02.2023 tarihli hükme karşı 10.02.2023 tarihinde süre tutum talebinde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın adlî sicil kaydındaki 30.06.2014 tarihinde kesinleşen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünü ihtiva eden İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/166 Esas, 2014/82 Karar sayılı ilâmı nedeniyle sanığın mükerrir olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "bozma öncesi yapılan yargılama giderlerinin terkin sınırının altında kalması, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12944, Karar No: 2025/4355, Tarih: 17.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/12944 E.  ,  2025/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/191 E., 2014/494 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.156 Jandarma İhbar hattına sanığın evinin ambarında sakladığı kaçak akaryakıtı 3.6 TL'den sattığının ihbar edilmesi üzerine sanığın ikametinde ve eklentilerinde Adıyaman 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1023 değişik iş sayılı kararına istinaden yapılan aramada, ikametinin ahır olarak kullanılan alt katında, samanlık olarak kullanılan oda içerisinde 65 litrelik 7 adet bidon içerisinde toplam 440 litre markeri geçersiz kaçak akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gelişen olayda, olayın oluş şekli, sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile dava konusu ele geçen akaryakıtın miktarı da dikkate alınarak sanığın kaçak akaryakıtı ticari maksatla bulundurduğu ve atılı suçu işlediği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2.Suç konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1038, Karar No: 2017/510, Tarih: 19.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1038 E.  ,  2017/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-286 esas, 2010/330 sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir.

Buna göre; temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. ...ı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme ... veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, ... veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, davalı Halitsan Müteahhitlik Gıd. Besicilik Tem. Nak Ormn. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline gönderilen muhtıra ödenmesi gereken tutar hatalı hesaplandığı gibi davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı Halitsan Müteahhitlik Gıd. Besicilik Tem. Nak Ormn. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekiline gönderilen muhtıra ödenmesi gereken tutar hatalı hesaplandığı gibi davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için;

2-Dosya içeriğine göre; davalılar vekillerinin temyizinin davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesine, tebliğ edilmemiş ise yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14565, Karar No: 2016/4269, Tarih: 03.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14565 E.  ,  2016/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Belediye Başkanlığınca dava konusu taşınmazın imar planı içinde, meskun sahada ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmişse de, fen bilirkişisi raporunda dava konusu taşınmazın imar sahasına bitişik olduğu belirtilmiş olup, işbu çelişkiyi de giderecek şekilde, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.12.2013 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, uygulama, nazım..) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamına alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.