muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6441, Karar No: 2014/9064, Tarih: 28.04.2014

Öte yandan, 5510 sayılı Kanun'un "iş kazasının tanımı, bildirilmesi ve soruşturulması " başlıklı 13. maddesinde iş kazası kavramını Yasa Koyucu geniş olarak yorumlamıştır. İş kazası 13. maddede; " İş kazası; a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) (Değişik: 17/4/2008-5754/8 md.) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) (Değişik: 17/4/2008-5754/8 md.) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olaydır." şeklinde tanımlanmıştır.

Somut olayda, davacının davaya konu işyerinde 11/08/2011 ila 29/04/2012 tarihleri arasında sigortalı çalışmalarının bulunduğu, davacının, davalı işverene ait inşaat işi için Van iline gönderildiği, davacının çalışma zamanı dışında "Bayram Otel" isimli otelde konakladığı, 09/11/2011 tarihinde yaşanan deprem olayı nedeniyle davacının göçük altında kalması nedeniyle davacı sigortalının yaralandığı, 5510 sayılı yasanın 13. maddesinin c bendi gereğince, "Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda," meydana gelen kazanın da " iş kazası " olarak nitelendirilmesi gerektiği ortadadır.

Davacının iş sözleşmesi ile çalışmakta olduğu esnada iş kazası geçirerek yaralandığı anlaşıldığından iş kazası nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın giderilmesine yönelik eldeki davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği gözetilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22894, Karar No: 2012/21476, Tarih: 26.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/22894 E.  ,  2012/21476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK.nun 145 Maddesi Uyarınca Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3274, Karar No: 2012/533, Tarih: 31.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/3274 E.  ,  2012/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin ırzına geçme ve zorla alıkoyma suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; zorla alıkoyma eylemi reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma kabul edilerek beraatine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Giresun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.02.2006 gün ve 2005/504 Esas, 2006/21 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Oluşa uygun mahkemenin kabulüne göre; sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 13.01.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2206, Karar No: 2015/489, Tarih: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/2206 E.  ,  2015/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ...'un 28.05.2013 tarihli dilekçe ile “cezasının onanmasını” talep ettiği 16.09.2013 tarihli beyanında ise “müdafiisinin temyiz talebini kabul etmediğini” belirttiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen sanık yönünden temyiz kapsamı dışında bırakılarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında zamanaşımı içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanıklar ... savunmanları ve katılanlar... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2685, Karar No: 2024/3598, Tarih: 02.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2685 E.  ,  2024/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/70 Esas, 2023/370 Karar

HÜKÜM/KARAR : Red, Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davalı şirket yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi davacılar ile davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle müvekkillerinin murisinin iş kazasında vefat ettiği, kazanın meydana gelişinde davalıların kusurlu olduklarını ileri sürerek dava dilekçesinde 10.000,00 TL maddi, eş ... için 150.000,00 TL manevi, çocuk ... için 75.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ettikten sonra aşamalarda verdiği 22.09.2021 tarihli talep arttırım dilekçesi ile davacı çocuğun maddi tazminat isteminden ve davalı gerçek kişi ...'e karşı açtıkları davalarından feragat ettiklerini, davacı eş yönünden maddi tazminat istemini 1.918.749,00 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar vekili özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2021 tarih ve 2018/635 Esas, 2021/371 Karar sayılı kararıyla; iş kazasının meydana gelişinde ... sigortalı ile davalı ...'in kusursuz oldukları, davalı şirketin %20, kastan öldürme fiilinin faili dava dışı ...'ın %80 oranında kusurlu oldukları kabulünden hareketle davalı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davalı Medicana Şirketi yönünden davacı eşin maddi ve manevi tazminat talepleri ile davacı çocuğun manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Medicana şirketi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2022 tarih, 2022/633 Esas, 2022/1266 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan bahisle davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Medicana Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2022 tarih, 2022/633 Esas, 2022/1266 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan bahisle davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Medicana Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 27.12.2022 tarih ve 2022/13970 Esas, 2022/16775 Karar sayılı kararı ile temyiz edenin sıfatına temyizin kapsam ve nedenlerine göre temyiz eden davalı şirketin sair temyiz itirazlarının reddine ancak davacı eşin maddi zararı hesaplanırken pasif dönemin 60 yaşın dolduğu tarihten itibaren başlatılması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda 56 yaşında vefat eden sigortalının doktor olduğu, aktif dönemim 10 yıl daha devam edeceği ve pasif dönemin 66 yaşında başlayacağı kabulünden hareketle hesaplama yapılması hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra alınan bilirkişi hesap raporunda davacı eşin maddi zararının 699.896,00 TL olarak tespit edilmesi üzerine bu hesap raporu hükme dayanak kılınmak suretiyle verilen temyiz incelemesine konu 23.11.2023 tarih, 2023/70 Esas, 2023/370 Karar sayılı kararla davalı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davalı Medicana şirketi yönünden davacıların manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş lehine 699.896,00 TL maddi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen 23.11.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, kısa kararda davanın kısmen kabulü ya da reddine yönelik hüküm tesis edilmemişken, gerekçeli kararda kısa karara çelişik şekilde hüküm fıkrasına dava kısmen kabul kısmen reddedilmiş gibi yargılama gideri ve avukatlık ücreti hesap olunamayacağını, uyulan bozma kararının mahiyetine göre yeniden tahkikat yapıldığından, davacının bozma öncesindeki ıslahına istinaden davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilemeyeceğini, bozma üzerine tahkikat açılarak yeni bir alacak miktarı belirlendiğini, bu alacak miktarına göre davacının hem HMK'nın 107 nci maddesi kapsamında talep sonucunu azaltabileceği, hem de davasını tekrar ıslah edebileceği gözetilmeden hatalı uygulama yapıldığını, hükmün 1 ve 2 nolu fıkrasında davacı/davacılar lehine hükmolunan vekalet ücretlerinin yürürlükteki AAÜT hükümlerine aykırı olacak şekilde eksik ve hatalı hesaplandığını, ret vekalet ücreti hesabının da hatalı olduğunu, ret vekalet ücretinin davacı tarafa verilenden fazla olamayacağını, bozma kararında belirtilen müteveffanın 60 yaşından sonraki döneminin pasif dönem olarak kabulü gerektiğine ilişkin gerekçenin, hem meri mevzuata hem de hayatın olağan akışına açıkça aykırı olduğunu, Sağlık Bakanlığında çalışan doktorların emeklilik yaşlarının 65 olduğunu, emekli olmak istemeyen hekimlerin ise 72 yaşına kadar çalışma hakkına sahip olduklarını, Sağlık Bakanlığının 2019 yılı verilerine göre Türkiye’de %53’ü uzman, %29’u pratisyen ve %18’i asistan hekim olmak üzere toplam 160

.810 hekimin görev yaptığını, OECD STAT 2019 yılı verilerine göre Türkiye'de aktif görev yapan hekimlerin %10'unun 55-64 yaş arası; % 5'inin 65-74 yaş arası, % 3'ünün de 75 yaş üstünde olduğunu, açıklanan yaş dağılımı istatistiğinden kaba bir hesaplama yapıldığında tüm hekimlerde 60 yaş üstü olanların yaklaşık %13 oranında olduğunun görüldüğünü, 2022 yılı TUİK Adrese Dayalı Nüfus Sistemi verilerine göre ise Türkiye'de 65 yaş üstü nüfus oranı % 9,9 olduğunu, belirtilen 65 yaş üstü hekim oranı olan %8'in de nüfus verisiyle örtüştüğünü, bu durumda; araştırmada çalışmadığını/emekli olduğunu beyan eden %2'lik hekim kitlesini de hesaba katarak, 65 yaş ve üstü hekimlerde aktif çalışma oranının %90'ın üzerinde olduğu, 60-64 yaş aralığında olan doktorların ise %95'in üzerindeki bir kısmının aktif çalışmaya devam ettiğinin görüleceğini, dolayısıyla Daire tarafından davacıların doktor murisinin 60 yaş sonrasının pasif devre olarak kabul edilmesi şeklindeki görüşünün bilimsel gerçeklere ve nüfus verilerine uygun düşmediğini, bir doktor bakımından, 60 yaşından sonrasının pasif dönem olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, dolayısıyla bozmadan evvel alınan bilirkişi raporundaki hesaplama biçiminin doğru olduğunu, Dairenin hesaplama usullerine ilişkin istikrarlı kararlarıyla da paralel olduğunu, PMF 1931 yaşam tablosunun, aktüerya hesaplamalarında uzun zamandır kullanılmadığını, bu eski tabloya istinaden yapılan hesaplamaları içeren Mahkeme kararlarının da Dairece istikrarlı biçimde bozulduğunu, bu nedenle müstenit bozma kararına istinaden yapılan yargılamada Mahkemenin elde ettiği sonucun esas yönünden de hatalı olduğunu, öte yandan Türk Borçlar Kanunu'nun 55 inci maddesine göre destekten yoksun kalma zararlarının hesaplanmasında Kanun ve sorumluluk hukuku ilkelerinin gözetilmesi yükümlülüğü idareye dahi tahmil edilmiş ve bu surette kamu düzenine mütedair bir düzenleme yapıldığını, dolayısıyla kamu düzenini ilgilendiren destekten yoksun kalma zararının hesaplama usulünde düşülen yanılgının davalı lehine müktesep hak oluşturmasının mümkün olmadığını, bu nedenle Mahkeme kararının hesaplama usulüne ilişkin olarak esas yönünden de bozulması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Medicana Şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkemenin son hesap raporunun hangi yönüyle hükme esas alınmaya yeterli olduğuna ilişkin herhangi bir açıklama yapmadığını, gerek davacılar tarafından talep edilen manevi tazminat miktarının gerekse 22.09.2023 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan maddi tazminat tutarının fahiş olup, davalı müvekkiline izafe edilebilecek herhangi bir kusur olmaması sebebiyle davacıların tüm taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkili hastanenin çalışanlarına karşı fiziksel saldırıların önlenmesine yönelik olarak gerekli her türlü önlemi aldığını, kusur oran ve adiyetinin hatalı tespit edildiğini, illiyet bağının kesildiğini, bilirkişinin kazalının doktor olması sebebiyle görevini aktif olarak 4 yıl daha yapacağını, kalan 17 yılın ise pasif devrede olacağının varsayılması gerektiğini, hesaplamanın hak sahipleriyle birlikte geçebilecek kalan ömrün tamamında yapılacağını iddia ettiğini, davacılar murisinin 56 yaşındayken vefat ettiğini, bilirkişinin murisin görevini aktif olarak yapabileceği yılın hesabında gerekçelendirme yapmadığını, 56 yaşında olan bir kişinin, mesleğini 4 yıl daha yapabileceği düşüncesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, murisin yaşı dikkate alındığında 4 yıl daha mesleğini icra edebileceği düşüncesi tamamen varsayımsal bir yaklaşım olduğunu, aktif süre hesabında murisin sağlık durumu, yaşı, sonradan meydana gelebilecek sağlık sorunları, meslekte geçen süresi gibi unsurların da dikkate alınması gerektiğini, 22.09.2023 tarihli raporda, eşin yeniden evlenme ihtimalinin hatalı belirlendiğini, yapılacak olan hesaplamada davacı eş ...'ın, davacı kızı ...'den alacağı desteğin de dikkate alınması ve hesaplanacak tazminat kaleminden söz konusu destek ücretinin indirilmesi gerekiğini, bunun yanında hak sahibi olan eşin sosyal ve ekonomik durumu araştırması yapılarak varsa her türlü kazanç ve irattan elde edeceği gelirlerin de göz önünde bulundurulması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından murisin ölüm nedeniyle bir gelir bağlanıp bağlanmadığı hususunun araştırılması ve bağlanmışsa söz konusu gelirin yapılacak tazminat hesabından indirilmesi gerektiğini, 22.09.2023 tarihli raporda yalnızca ilk peşin sermaye değerinin hesaplamadan düşüldüğünü, ancak bunun yanında davacı eşe, murisin ölümü nedeniyle bağlanan bir gelir var ise bu gelir miktarının da yapılacak hesaplamada dikkate alınması ve hesaplanan tutardan düşülmesi gerektiğini, hesaplamanın neye göre ve nasıl yapıldığının kendilerince anlaşılamadığını, yapılan hesaplama tablosunda aktif devre hesabı ve pasif devre hesabı olarak kalemler belirtilmiş ve akabinde kıyas rakamının uygulanması sonucu toplam brüt zarar hesabının 951.599,00-TL olduğu davacı ...'a ödenecek olan maddi tazminat tutarının ise 699

.599,00-TL olduğu davacı ...'a ödenecek olan maddi tazminat tutarının ise 699.896,00-TL olduğunun belirtildiğini, yapılan hesaplamada neyin nasıl dikkate alındığının anlaşılamadığını, hesaplama yapılırken somut, ayrıntılı gerekçeler sunulmadığını, dolayısıyla hesaplanan tutarın kabulünün mümkün olmadığını, hesaplanan tutarın oldukça fahiş olduğunu, bilirkişi tarafından görev sınırlarının dışına çıkılarak kıyaslama yoluyla varsayımsal olarak hesaplama yapıldığını, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanunun 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanun'un 8 inci ve 31 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

a. Temyiz Eden Tarafların Davacıların Manevi Tazmint İstemleri Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazları Açısından;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacılar eş ve çocuk yararına hüküm altına alınan manevi tazminat tutarlarının karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin ayrı ayrı altında kaldığı anlaşıldığından temyiz eden tarafların anılan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

b. Temyiz Eden Taraf Vekillerinin Diğer Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazları Açısından;

bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelerle kararın bozmaya uygun olmasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmamasına göre temyiz eden taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.