muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8617, Karar No: 2015/21192, Tarih: 23.02.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/10/1998 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK’dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikteyaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4511, Karar No: 2019/6628, Tarih: 22.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/4511 E.  ,  2019/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazların, dosya arasında bulunan fen bilirkişi raporuna göre, Mahmudiye Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilen 101 ada 1 ve 2 parsel, 102 ada 1 parsel, 103 ada 1 parsel, 104 ada 1 parsel, 105 ada 1 parsel, 106 ada 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20 ve 21 parsel, 107 ada 1 parsel, 108 ada 1 parsel, 109 ada 1 parsel ve 110 ada 1 parsel numaralı kadastro parsellerinden geldikleri, bu taşınmazların Mahmudiye Köyü İhtiyar Meclisi'nin 03.07.2006 tarih ve 2 kararı ve Mesudiye Tapu Müdürlüğü'nün 03.07.2006 tarih ve ... yevmiye numarası ile S.S. Mahmudiye Konut Yapı Kooperatifine satışının yapıldığı, sonrasında ise Ordu İl Genel Meclisi’nin 07.09.2007 tarih ve 2007/134 sayılı kararı ile onanıp kesinleşen imar planı kapsamında imar parsellerinin oluşması sonucunda iş bu davaya konu taşınmazların oluştuğu anlaşılmakla; Dava dosyasının denetlenebilmesi için, ... İlçesi ... Köyü’nde yapılan tesis kadastrosu sırasında 101 ada 1 ve 2; 102 ada 1; 103 ada 1;104 ada 1; 105 ada 1; 106 ada 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20 ve 21; 107 ada 1; 108 ada 1; 109 ada 1 ve 110 ada 1 sayıları ile tespitleri yapılan taşınmazlara ait tesis Kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin (tapu kaydı, vergi kaydı, Mahkeme ilamı vs.) ve tesis kadastro sonucu oluşan ilk tapu kayıtlarının ve bunların tüm tedavüllerinin (imar, ifraz, satış vs) ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması; yine anılan raporda taşınmazların Köy Tüzel Kişiliği tarafından S.S. Mahmudiye Konut Yapı Kooperatifine satıldıkları belirtilmekle, anılan kadastro parsellerinin satışına ait akit tablolarının ve yine Kooperatif tarafından yapılan satışlara ilişkin akit tablolarının tümünün Tapu Müdürlüğünden istenerek dosya arasına konulması; yine teknik bilirkişi raporlarında kadastro parsellerinin imar planına tabi tutuldukları belirtildiğinden, imar planını gösterir pafta ile imar ve parselasyon plan örneklerinin,

2- Davacı Hazinenin dayandığı Mesudiye Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1985/84 Esas ve 2001/166 Karar sayılı dava dosyasının, bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1083, Karar No: 2010/2210, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1083 E.  ,  2010/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 27.848,72YTL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'in, ... Askeri Lisesini bitirdikten sonra Kara Harp Okulu öğrencisi iken 21.08.2005 tarihinde kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, yükümlüye öğrenciliği döneminde 24.480 YTL masraf yapıldığını, davalılarca bu borcun 12.000 YTL.sinin ödendiğini, daha sonra davalılarca açılan menfi tespit davasında da davalıların borcunun 12.480 YTL asıl borç, 15.368,72 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 27.848,72 YTL olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle 27.848,72 YTL alacağın yasal faiziyle beraber davalılardan tahsilini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.713,36 YTL faiz alacağının davalılardan ...'den tahsiline, diğer davalılar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve yükümlü ...'in velisi tarafından ...Askeri Lisesinde eğitime başlarken ....Noterliğince 23.07.2001 tarihinde 23022 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş bulunan kefalet senedine göre; davalılardan ..., yükümlü ...'in yüklenme senedindeki taahhütlerine aykırı hareket etmesi sebebiyle okulla ilişiğinin kesilmesi halinde bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarını sarf tarihinden itibaren tahsil

tarihine kadar geçen süre içerisinde hesap edilecek kanuni faiziyle birlikte 18.983.457.000 TL.yi geçmemek üzere ödeyeceğini taahhüt etmiş, yüklenme senedinde ise; yükümlünün subay/astsubay çıkıncaya kadar okulla ilişiğinin kesilmesi halinde tazminatlı duruma düşeceği belirtilmiştir.

Bu sebeple, yukarıda belirtilen yüklenme ve kefalet senedi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan borçtan kefil ...'ın da sorumlu olacağı düşünülmeden, bu davalının kefaletinin sona erdiği düşüncesiyle hakkındaki davanın reddedilmiş olması,

2-Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen .....Asliye Hukuk Mahkemesinin .... Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinden, bu dosyanın davalıları tarafından yine bu dosyanın davacısına karşı menfi tespit davası açtıkları, yapılan yargılama sonunda davacılardan ...'in de davalı idarece istenen 39.220,28 YTL borcun 21.500YTL.sinden sorumlu olmadığının tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

2-Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen .....Asliye Hukuk Mahkemesinin .... Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinden, bu dosyanın davalıları tarafından yine bu dosyanın davacısına karşı menfi tespit davası açtıkları, yapılan yargılama sonunda davacılardan ...'in de davalı idarece istenen 39.220,28 YTL borcun 21.500YTL.sinden sorumlu olmadığının tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Şu halde; bu dosyanın davalılarından ..., yukarıda sözü edilen menfi tespit davasındaki talebiyle alacaklı idare tarafından istenen 39.220,28 YTL alacağın sadece 21.500 YTL.sinden sorumlu olmadığının tespitini istemiştir. Bu durum karşısında davalılardan ...'in davacı idarece istenen borcun 21.500 YTL.lik kısmının dışındaki miktardan sorumlu olduğunun kabulü gerekeceğinden; bu davalı hakkındaki davanın da kabulüne karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16172, Karar No: 2012/6287, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16172 E.  ,  2012/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2010 tarih ve 2008/683-2010/637 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait arazinin davalıya sigortalı olduğunu, yangın sonucu hasar meydana geldiğini, zarar miktarının ödenmediğini, yerin sulu arazi vasfında olduğunu ileri sürerek, 20.085 TL'nın 09.06.2008 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının arazisininde kuru tarım yapıldığını, verim miktarını düşük olduğunu, hasar miktarının 2.821,72 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olayın oluşuna uygun bilirkişi raporuna göre hasar miktarının 2.821,72 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, davacının arazisininde kuru tarım yapıldığını, verim miktarını düşük olduğunu, hasar miktarının 2.821,72 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olayın oluşuna uygun bilirkişi raporuna göre hasar miktarının 2.821,72 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, Tarsim Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, 21.06.2005 tarih ve 25852 sayılı Resmi Gazete ile yayınlanarak yürürlüğe giren 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu ile üreticilerin bu kanunda belirtilen riskler nedeniyle uğrayacağı zararların tazmin edilmesi amacıyla tarım sigortaları uygulamasına geçilmiştir. Hangi risklerin teminat altına alınacağı anılan Kanun'un 12. maddesinde açıklanmıştır. Tarım sigortaları, Devlet desteğini zorunlu kılan çok yüksek riskli sigortalar olduğundan, ülkemiz koşulları itibariyle serbest piyasa şartlarında yapılmaları şu an itibariyle mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle tarım sigortalarının yapılabilmesi için kanun koyucu özel bir yapıya ihtiyaç duymuş, ‘Tarım Sigortaları Havuzu’ kurumunu oluşturmuştur. Bu yapının amacı 5363 sayılı Kanun'un 4. maddesinde etraflıca açıklanmış, devamı maddelerinde nasıl çalışacağı, görevleri ve hangi yetkilere sahip olacağı düzenlenmiştir. Kanun'un tamamı değerlendirildiğinde tarım sigortaları ile ilgili sistem, normal sigortalardan oldukça farklılıklar arz etmektedir. Özellikle yapılan tarım sigortaları karşılığında sigorta şirketi tarafından sigorta ettirenlerden tahsil edilen primlerin tamamı Tarım Sigortaları Havuzu'na aktarılmaktadır. Sigorta şirketlerinin tahsil edip de aktarmadığı primler bakımından havuzun primlerin aktarılması talebi, ‘kamu alacağı’ niteliğinde kabul edilmiş, kamu alacaklarının tahsilini düzenleyen kanun hükümlerine tabi kılınmıştır. Tarım sigortaları düzenlemesinin asıl amacı, üreticilerin zararlarını karşılamak, uzun vadeli gelir istikrarına kavuşmalarını temin etmek, ekonomik ve sosyal bakımından toplumsal katkılar sağlamaktır. Bu yönüyle kamu düzenini ilgilendiren sigorta türü olduğunu söylemek mümkündür.

Tarım sigortalarının işleyişinde temel unsur Tarım Sigortaları Havuzudur. 5363 sayılı Kanunu’nun 9. maddesinde bu Havuzun işletilmesine ilişkin iş ve işlemlerin, Havuza katılan ... şirketlerinin eşit oranda pay sahibi olacağı anonim şirket statüsünde kurulacak şirket tarafından yürütüleceği hükme bağlanmıştır. Aynı hükümde tazminat ödemeleri dahil olmak üzere şirketin görevleri sayılmıştır. Anılan Kanun 14. maddesinde de sigorta şirketlerinin, tarım üreticileri ile tarım sigorta sözleşmelerini kendi adlarına akdedecekleri, prim ve risklerin tamamını Havuza devredecekleri ve sözleşmeleri Havuz tarafından belirlenen standart poliçeler üzerinden yapacakları düzenlenmiştir. Bu Kanun çerçevesinde Havuzu işletmek üzere Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. (TARSİM) kurulmuştur. Somut olayda davacı bu havuzun ortağı olduğu anlaşılan davalı Güven Sigorta A.Ş. ile buğday tarlasını kapsayan ‘ Tarım Sigortası Poliçesi’ düzenlemiştir. Bu sigorta poliçesinden dolayı tazminat ödemek yükümlülüğü dava dışı Tarsim A.Ş’ye aittir. Ancak, dava dilekçesinde davalı ‘Güven Sigorta A.Ş.’ olarak gösterilmiştir. Dava dilekçesi içeriğinde de anılan poliçe dolayısıyla tazminat istendiği açıklanmıştır. Bu durum karşısında, tarım sigortalarının niteliği, düzenlenen poliçe, dava dilekçesinin bir bütün olarak değerlendirilmesi, usul ekonomisi ve davacının dava etmek istediği tüzel kişiliğin poliçeyi düzenleyen sigorta şirketinin da ortağı bulunduğu havuz işleteni Tarsim A.Ş olduğu, davacının temsilde hata yaptığı kabul edilerek, dava dilekçesinin bu tüzel kişiliğe tebliği ile hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Ayrıca, dava konusu olayda uyuşmazlık hasar miktarının ne oranda olduğu, davacıya ait arazinin sulanıp sulanmadığı, yani kuru arazi vasfında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporunda davacıya ait buğday ekili arazide kuru tarım yapıldığı, dekar başına verim miktarının 50 kg olduğu belirlenerek hüküm kurulmuştur. Oysa, dosyada mevcut tespit dosyasında ziraat mühendisi arazinin sulu tarla vasfında olduğunu, kadastro teknisyeni ise düzenlediği krokide tarlanın yakınından akarsuların geçtiğini belirtmiş, yine duruşmada dinlenen davalı tanığı da olay sonrası eksper hizmeti verdiğini, arazinin yanında akar suyun bulunduğunu, ancak suyun az aktığını ifade etmiş, davacı tarafta itirazlarında tarlada sulu tarım yaptığını, üzerinde sulama tesisi bulunduğunu, olay yerinde keşif yapılarak tanıklarının dinlenmesini istemiş, mahkemece olayın üzerinden uzun süre geçtiğinden bahisle keşif talebi reddedilmiştir. Ancak, İl Tarım Müdürlüğü’nün cevabına göre kuru ve sulu arazilerde verim miktarı yönünden ciddi değer farklılıkları olup, davacının tarlasının kuru veya sulu tarıma elverişli olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan gerçek zararın tespit edilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla mahkemece, dava konusu yerde konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak, davacı tanıkları dinlenip arazinin kuru veya sulu tarıma elverişli olup olmadığı belirlenerek, gerçek zararın tespit edilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1386, Karar No: 2012/1183, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1386 E.  ,  2012/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme suçundan sanık ...'ün, fuhşa teşvik suçundan sanık ...'nun ve reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ...'nin fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan, sanık ...'in ise atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2006 gün ve 2005/327 Esas, 2006/6 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mağdurenin annesi diğer sanık ... ile gayri resmi olarak birlikte yaşayan sanığın, bu durumun verdiği kolaylıktan yararlanarak mevcut zeka geriliği nedeniyle fiile mukavemete ruhsal yönden muktedir olmadığı Adli Tıp raporu ile tespit edilen mağdureyi ölümle tehdit ederek ırzına geçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasında TCK.nın 103/3-4. maddeleri gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ...'nun fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanık ...'ın reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporuna göre mağdur ... 'da mevcut orta ve hafif derecedeki zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği, kendisi de akıl zayıflığı içinde olan sanık ...'in mağdurenin akıl hastalığını bilebilecek durumda olmadığı cihetle tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

../..

-2-

Sanık ...'nin oluşa uygun işlediği kabul edilen fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanık ...'in oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 436/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, hüküm tarihi olan 18.01.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23284, Karar No: 2010/6707, Tarih: 13.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/23284 E.  ,  2010/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 3. Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Köy tüzel kişiliğine ait olan taşınmazları ihale yapmadan uzun süreliğine istediği kişilere kiraya vermek, köy tüzel kişiliğine ait olan fırının elektrik borcunu kiracıdan tahsil etmemek ve köy su parasının herkesten toplamama eylemlerinden hakkında görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan dava açılan sanık köy muhtarı ...’nin, 1994 yılında muhtar olarak seçildiğinde,köy tüzel kişiliğinin sahip olduğu, fırın olarak kiraya verilen yerin 10 bin TL elektrik borcu olduğunu, aboneliğinin olmadığını, 2002 yılında TEDAŞ görevlilerinin kontrol esnasında kaçak elektrik kullanıldığını fark ederek ceza verdiklerini, borcu taksitlendirip ilk taksidi ödediğini, diğerlerini ödeyemediğini, su paralarının tamamını topladığını savunması, köy tüzel kişiliğine ait taşınmazların Devlet İhale Kanununa tabi olmaması, köy karar defterinde kiraya verilen yerlerin elektrik giderlerinin kiracı tarafından ödenmesinin karara bağlanmış olması, 442 sayılı Köy Kanunun 46. maddesinde düzenlenen “Mecburi işleri gördürmeyen ve toplanması isteğe bağlı olmayan paraları toplamayan ve toplattırmayan köy muhtarı ve ihtiyar meclisi üyelerine bağlı bulunduğu idare kurlunca 10 liradan 50 liraya kadar para cezası ile cezalandırılacakları hükmü ile 17/3. maddede köy namına yazılı emlak ve arazi gelirinin köy parası olarak kabul edilmesi, 37/4-5 maddeye göre ise” “ihtiyar meclisi kararı ile köy işlerine harcanacak parayı toplamanın ve köy işlerine harcanacak parayı topladıktan sonra harcamak için emir vermenin” köy muhtarının görevleri arasında sayılması karşısında;

Sanığın, yüklenen eylemleri yapmamamsının hangi surette görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair kanıtlar açıklanmadan hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

765 sayılı TCY.nın 20 maddesi hükmü gözetilmeden ve yetersiz gerekçe gösterilmeden takdiren sözcüğü ise yetinilerek memurluktan yoksunluk cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.