muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20274, Karar No: 2024/1644, Tarih: 07.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/20274 E.  ,  2024/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/337 E., 2023/459 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkete ait su dağıtım tesislerinde kamyon şoförü olarak çalıştığını, çalışmasının hâlihazırda çalışmaya devam ettiğini, en son net ücretinin 1.700,00 TL olduğunu, cumartesi dâhil haftanın 6 günü 05.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, ancak bu çalışmalarına karşılık davalı işverence ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddia olunduğu gibi fazla çalışma yapmadığını, davacının hafta için 08.30-18.00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 08.30-16.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma yaptığı aylarda söz konusu çalışmaları karşılığının ücret bordrolarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, ücret bordrolarını itirazı kayıt koymadan imzalaması durumunda daha fazla çalışma yapıldığı iddiasının tanıkla ispat edilmesi gerektiğini, müvekkili Şirketin davacıya fazla çalışma yapması konusunda herhangi bir talimatının olmadığını, aksi kanaatle karar verilecekse ödenen primlerin fazla çalışma ücretlerini karşıladığı dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.03.2016 tarihli ve 2013/982 Esas, 2016/150 Karar ... kararıyla; davacının, davalı işyerinde 01.02.2008-30.07.2013 tarihleri arasında çalıştığı, davalı tarafça sunulan ücret bordrolarında davacı imzasının yer almadığı, ancak bankaya bordrolardaki miktarlar karşılığında ödeme yapıldığı, kayıt dışı ödeme yapıldığı yönünde bir iddia da bulunulmadığı gözetilerek ücretinin brüt 1.749,00 TL olduğu, davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı def'i nazara alındığında 08.04.2009 tarihinden önceki dönemin zamanaşımına uğradığı, bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu ve burada hesaplanan fazla çalışma alacağının takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alındığı belirtilerek 4.296,25 TL fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 28.09.2020 tarihli ve 2016/24410 Esas, 2020/9418 Karar ... ilâmı ile; tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının sunduğu bir kısım takograf kayıtları ile davacı ... özellikle davalı tanıklarının, davacının iddia ettiği gibi günlük 9 saati aşan çalışmayı doğruladıkları, bu delil durumu karşısında Yönetmelik'ten söz edilerek çalışma süresinin yazılı şekilde 9 saat olarak kabulünün hatalı olduğu, davacının belirtilen şekilde ücret bordrolarında yer alan tahakkukların üzerinde fazla çalışma yaptığı iddiasını dosya kapsamına göre ispatlamış olduğu, bu durumda imzasız bordrolardaki tahakkukların mahsup edilmesi gerekirken söz konusu ayların hesaplamada dışlanmasının hatalı olduğu, ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilirken dava dilekçesinde talep edilen 5.000,00 TL'lik miktar doğrudan alacağa eklenmiş ise de hesaplamaya bakıldığında eklenmesi gereken miktarın 519,12 TL olduğu görülmekle ıslaha karşı zamanaşımı hesabının hatalı yapıldığı, fazla çalışma ücreti hesabında dosyadaki belgeler dikkate alınarak davacının izinde olduğu dönemlerin dışlanması gerektiği, yargılama giderlerinin açıkça gösterilmemesi ve harçlara ilişkin hüküm kurulurken davacıya iadesine karar verilen miktarın gözetilmemesinin hatalı olduğu belirterek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraf tanıklarının ve davacının sunduğu bir kısım takograf kayıtlarının davacı iddiasını doğruladığı, ancak davacının şoför olması nedeniyle Karayolları Trafik Yönetmeliği hükümlerinin dikkate alınması gerektiği, buna göre günde 9 saat çalışma süresinin kabulü gerektiği ve bu süreye göre haftada 9 saatlik fazla çalışma yaptığı, davacının sunduğu bir kısım takograf kayıtları ile davacı ... özellikle davalı tanıklarının davacının iddia ettiği gibi günlük 9 saati aşan çalışmayı doğruladıkları, dosyada mevcut işverence sunulan ve davacı imzası taşımayan ücret bordroların bir çoğunda fazla çalışma tahakkuku olduğu ve bordro bedelinin banka kanalı ile ödendiği, imzasız bordrolardaki tahakkukların mahsubunun yapıldığı, dava tarihi itibarıyla 18.07.2008 tarihinden önceki alacakların, ıslah tarihi itibarıyla da 18.07.2008-08.04.2009

tarihi arasına tekabül eden dönemin 5.000,00 TL’den fazlasının zamanaşımına uğradığı, bozma ilâmı doğrultusunda fazla çalışma çalışma alacağının ilâmda belirtilen esaslar çerçevesinde yeniden hesaplanması için bilirkişiden rapor alındığı, davalı tarafça yapılan zamanaşımı def'i de nazara alınarak davacının net 20.673,50 TL fazla çalışma alacağına hak kazandığının anlaşıldığı gerekçeisyle bu tutar üzerinden hakkaniyet gereği %30 oranında indirim yapılarak 14.471,45 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvurusunda; davacı ücretinin hatalı tespit edildiğini, tüm ücretleri bordrolara taahhuk ettirilerek ve banka kanalı ile ödenen davacının ücretinin, bordrolar dikkate alınmadan fesih tarihinden geriye doğru bir yıl içerisinde davacıya ödenen sefer prim tutarlarının da yasal asgari ücrete eklenmek sureti ile hesaplama yapılmasının dosya içerisindeki delillere aykırılık oluşturduğunu, davacının ödenmeyen fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını, dosyada mübrez olan ücret bordrolarından da anlaşılacağı üzere işin ve işyerinin gerektirdiği durumlarda davacı yanın fazla çalışma yapmış olduğu aylarda söz konusu çalışmalar ücret bordrolarına tahakkuk ettirilerek karşılığının kendisine gün geçirilmeksizin ödendiğini, tüm ödemelerin banka kanalıyla yapılmış olduğunu ve davacı tarafça ihtirazı kayıtsız tahsil edildiğini, dosya kapsamında yer alan takograf kayıtları göz ardı edilerek dinlenen tanık anlatımları doğrultusunda davacının haftada 18 saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkili Şirketin su satışı üzerine faaliyet gösterdiği de göz önüne alındığında, yılın her ayında aynı yoğunlukta çalışma yapılmasının söz konusu olmadığını, zira çalışma saatlerinin kış aylarında su ihtiyacı ile orantılı olarak azaldığını, dosya kapsamında yer alan somut delil niteliğindeki takograf kayıtlarının dahi davacının fiilî çalışmalarını doğru ve sağlıklı bir şekilde ortaya koymazken soyut ve asılsız tanık anlatımlarına itibar edilerek karar verilmesinin doğru olmadığını, kaldı ki davacının prim usulü çalıştığını ve prime hak kazanabilmek adına müvekkilinin bilgisi ve talimatı dışında fazla çalışma yapmasının mümkün olduğunu belirtmiş ve inceleme sırasında resen gözetilmesi gereken nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma alacağının ispatı ile davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma alacağının ispatı ile davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 176 ncı maddesi.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 32 ve 41 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/399, Karar No: 2020/4542, Tarih: 11.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/399 E.  ,  2020/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 11.12.2019 tarihli hükümde, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararının esastan reddine karar verildiği ve kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, bu konuda tebliğnamede görüş bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/896, Karar No: 2025/1331, Tarih: 04.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/896 E.  ,  2025/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

SAYISI : 2023/326 E., 2023/575 K.

DAVA TARİHİ : 26.12.2024

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'nın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin elektrik aboneliği için dava dışı TEDAŞ ile imzaladığı 02.03.2004 tarihli dağıtım sistemine bağlantı anlaşmasının özelleştirme işlemi sonrasında da aynen devam ettiğini, akabinde kar amacı gütmeksizin katılımcılarının ihtiyacını karşılamak amacıyla dağıtım lisansı aldığını ve satın almış olduğu enerji bedelini aynen katılımcılarına yansıttığını, ancak abonesi olduğu davalı şirketin söz konusu bağlantı anlaşmasına aykırı olarak 01.05.2012 ile 30.04.2013 tarihleri arasındaki dönemi kapsayacak şekilde kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan bedel tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 10.04.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 2.531.784,75 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacının ödemiş olduğu elektrik enerjisi bedelini katılımcılarına aynen yansıttığını, bu nedenle zararından bahsedilemeyeceğini, ayrıca istirdadı istenilen bedelin EPDK tarafından belirlenen tarifeler uyarınca davacıya yansıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.12.2021 tarihli kararıyla; 26.07.2021 tarihli bilirkişi heyeti ek raporu hükme esas alınarak, davacının BOR trafo merkezi içindeki davalı şirket kullanımında olan baraya bağlı olduğu, davaya konu fatura dönemlerinde "iletim şalt sahalarının dağıtım şirketinin kullanımındaki OG baralarına özel hattı ile bağlı tek bir tüzel kişi durumunda kullanıcı" sıfatını taşıdığı, dağıtım sistemine bağlı olduğu, kayıp-kaçak bedeli ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 11.10.2022 tarihli ve 2022/921 E., 2022/7608 K. sayılı ilamıyla; "...Somut olayda; bozma ilamında araştırılması istenen dosyaların celp edildiği, buna göre, Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/565 E. 2006/25 K. sayılı kararıyla; davacı tarafından TEDAŞ’a karşı açılan davada, davacının enerji ihtiyacını mülkiyeti kendisine ait olan ve devredilmeyen enerji hattı ile Bor TEİAŞ’daki trafodan sağladığı, enerji hattının bakım ve işletmesini kendi imkanları ile yapmakta olduğu, bu hali ile iletim sistemi kullanıcısı olduğu, davalının abonesi olmasına rağmen dağıtım hizmetlerinden yararlanmadığı gerekçesiyle, dağıtım sistemi kullanım bedelinin iadesine karar verildiği, davalının temyizi üzerine, kararın Yargıtayca onanmasının ardından karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleştiği; aynı şekilde Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/548 E. 2008/32 K. sayılı davada; davacının iletim sistemi kullanıcısı olduğunun tespit edildiği, bu kararın da temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, işbu davanın tarafları olan Niğde OSB ve Meram EDAŞ arasında görülen Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/206 E. 2009/372 K. sayılı kararıyla; davacının iletim sistemi kullanıcısı olduğu kabul edilerek davanın kabul edildiği, kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği görülmektedir.

Her ne kadar; hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, ilgili dosyalarda eksik incemeleye dayalı olarak hazırlanmış olan bilirkişi raporu neticesinde karar verildiği belirtilmiş ise de; davacının iletim sistemi kullanıcısı olduğu yönünde daha önce açılan ve kesinleşen davalardaki gerekçe ve kararların kesin delil etkisi değerlendirilmemiştir. O halde, Mahkemece; davacı tarafından daha önce açılan davalardaki iletim sistemi kullanıcısı olduğuna yönelik belirlemelerin, aynı hukuki uyuşmazlığa dair dava konusu dönemlere ilişkin kesin delil etkisi bulunup bulunmadığının, bozma ilamında ifade edilen mevzuat hükümleri ile birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın tarafları olan Niğde OSB ve Meram EDAŞ arasında görülen Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/206 E. 2009/372 K. sayılı kararıyla; davacının iletim sistemi kullanıcısı olduğunun kabul edildiği, bu doğrultuda kesinleşmiş bir Mahkeme ilamı olduğu gözetilerek; gerek taraflar arasında, gerekse davacı ile dava dışı TEDAŞ arasında görülen ve kesinleşen davalarda, davacının iletim sistemi kullanıcısı olduğu yönünde tespitte bulunulmuş olup; bu hususun işbu dosyamda kesin delil teşkil edeceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 2.531.784,75 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının 01.06.2013 tarihinden itibaren bağlantı tipini değiştirerek iletim şalt sahalarının dağıtım şirketinin kullanımdaki OG baralarına dağıtım şirketi hattı ile bağlı tek bir tüzel kişi durumundaki kullanıcılar statüsünden çıkıp, dağıtım şirketinden enerji alan iletim sistemi kullanıcısı tüketicilerin statüsüne geçtiği konusunda ihtilaf bulunmadığını, davacının ihtilaf konusu dönemde TEDAŞ ile imzalamış olduğu Dağıtım Sistem Kulanım anlaşmasına göre dağıtım sistem kullanıcısı tarifesinden faturalandırıldığını, davacının kayıp kaçak bedeli ödemesi gerektiğine dair bilirkişi raporları bulunmasına rağmen aksine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, Mahkeme tarafından sadece bozma ilamında belirtilen Mahkeme kararlarının kesin hüküm teşkil ettiği belirtilerek kabul kararı verildiğini, davalı ile davacı arasında imzalanan sistem kullanım anlaşma tarihi 02.03.2004 olup bahsi geçen davaların anlaşma öncesi ihtilafları kapsadığını, EPDK Kurul kararları gereğince faturalandırma usullerinin belirlendiğini ve müvekkil şirketin buna uyduğunu, davacının TEİAŞ ile sistem kullanım anlaşmasının ise 2013 yılında imzaladığını, bu tarihten sonra EPDK Kurul kararları gereği yine sistem kullanım anlaşması esas alınarak faturalandırma yapıldığını, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte olan EPDK Kurul kararlarına aykırı bir uygulama ve tahsilat yapılmadığından aksi de ispat edilemediğinden davanın reddi gerekmekte iken kabulünün haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ihtilaf konusu dönemler ve uygulamada olan EPDK Kurul kararları farklı olduğundan ilgili kararların kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, kesin hüküm değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, dosyada bulunan bozma ilamında belirtilen TEDAŞ ile imzalanan Dağıtım Sistem Kullanım Anlaşmasında bahsi geçen mülkiyet sınırlarının ve buna ilişkin davaların işbu dava ile bir ilgisi bulunmadığını, bahsedilenin aslında dağıtım şirketi bağlantı noktası olmadığını kaldı ki bu bağlantının BOR TM olup net olduğunu, davacının mülkiyetinde olan bağlantı noktasının ne olacağının önemli olduğunu, davacının iletim sistemine mi dağıtım sistemine mi bağlanacağı hususunun zaten Dağıtım Sistem Kullanım Anlaşmasında belirtilmesinin hukuki bir anlamı bulunmadığını, yine bu dava dosyalarında hat şemalarına rağmen bilirkişi raporlanının eksik düzenlendiği ve davacının bağlantı noktasının hatalı değerlendirildiğini izah eden bilirkişi raporları bulunduğunu, bahsi geçen dava dosyalarına sunulan bilirkişi raporu eki hat şemalarını inceleyen bilirkişi heyetlerinin davacının dağıtım şirketi kullanımındaki baradan elektrik aldığını belirlediklerini, bu hususun gözardı edilemeyeceğini, zira bu bağlantıya göre tahsil edilen bedellerin hukuka uygun olduğunu, davacının "Dağıtım Sistem Kulanım Anlaşması" hükümleri ile bağlı olduğunu, kaldı ki uzun bir süre sözleşmeye bağlı hareket ederek itirazı kayıt koymaksızın faturalarını ödediğini, OSB yönetim kurulu başkan vekili ve bir üyesi tarafından imzalanarak sunulan 18.04

.04.2018 tarihli müzekkere cevabında OSB ölçü noktasının 01.01.2003 tarihi ile 01.05.2013 tarihleri arasında TEDAŞ'ın TM barasına bağlı olduğu açıkça kabul edilmiş olup ikrar niteliğinde bu yazılı beyanın ihtilaf konusu dönemleri de kapsamakta olduğunu ve kesin delil niteliğine haiz olduğundan davanın reddi gerektiğini, iletim sistem kullanıcısı olduğunu iddia eden ve ispat yükü üzerinde olan davacının bu durumu ispat edecek bir delil ortaya koyamadığını, ihtilaf konusu döneme ilişkin TEİAŞ ile imzalanmış sözleşmeyi dosyaya sunamadığını, ihtilaf konusu dönemde TEİAŞ'a bağlantı yaptığı tesisin mülkiyetinin kendisine ait olduğunu, bir başka anlatımla mülkiyeti kendisine ait dağıtım tesisi ile doğrudan TEİAŞ' a ait tesislere bağlantı yaptığını kanıtlayamadığını, EPDK Kurul kararları gereğince sistem kullanım anlaşmasının hangi sistem kullanıcısı ile yapıldığına bakılarak tabloda belirtilen tarife uygulanacağından davalı şirketin uygulamasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığını, davacının iletim sistem kullanıcısı olabilmesi için ihtilaf konusu döneme ait TEİAŞ ile imzalamış olduğu bir sistem kullanım anlaşması bulunmadığını, bağlantı noktası 36 KV altında olup TEDAŞ orta gerilim baralarına bağlı olarak elektrik temin ettiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, ıslah edilen miktar yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak nitelendirilemeyeceğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı ... tarafından davalı ... şirketinden satın alınarak bölgesindeki katılımcılarına verilen elektrik enerjisi nedeniyle kayıp- kaçak bedelinin iletim sistemi kullanıcısı olduğu iddiasıyla istirdadı istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kesinleşen güçlü delil niteliğindeki kararlarda davacının iletim sistemi kullanıcısı olduğunun ve bu durumda kayıp-kaçak bedeli ödememesi gerektiğinin kabulüyle, ayrıca faiz başlangıcına ilişkin davacı lehine oluşan usulü kazanılmış hak gözetilerek karar verilmesinin yerinde bulunduğu anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.