muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2239, Karar No: 2023/7101, Tarih: 29.05.2023

Uzlaşma ile ilgili hükümleri düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun;

253/5 maddesinde “Uzlaşma teklifinde bulunulması halinde, kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukuki sonuçları anlatılır. ”,

253/17 maddesinde "Cumhuriyet savcısı uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. ",

253/19 maddesinde ise; "Uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini defaten yerine getirmesi halinde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi halinde, CMK'nın 171. maddedeki şartlar aranmaksızın, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilir. Erteleme süresince zamanaşımı işlemez. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, 171. maddenin dördüncü fıkrasındaki şart aranmaksızın, kamu davası açılır. Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 38. maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır. ”

Şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Dosya içerisinde mevcut uzlaştırma raporu ve eki evrak kapsamına göre davacı 10.000,00 TL hastane masrafı talep etmiş, karşı taraf da 10.000,00 TL'yi her ayın 10‘uııda 1.000,00 TL olarak ödemeyi kabul etmiş ve bu şekilde uzlaşma sağlandığı anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu 253/19 maddesinin yukarıda yer verilen düzenlemesine göre edimin takside bağlanması halinde 171. maddedeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmekte olup uzlaştırma raporu 30.07.2013 tarihinde düzenlenmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ise 10.09.2013 tarihinde verilmiştir. Dosya içerisinde, uzlaştırma sırasında takside bağlanmış olan edimin tümünün kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce yerine getirildiğine dair bir bilgi ya da belge olmadığı gibi CMK 253/5 maddesinde düzenlenmiş olan uzlaşmanın mahiyeti ile kabul ve reddin sonuçlarının anlatıldığını gösteren bir belge de bulunmamaktadır.

Bu durumda, Ceza Muhakemesi Kanunu'na göre usulüne uygun olarak düzenlenmiş bir uzlaştırma raporu ile yapılan bir uzlaştırma işlemi bulunmadığından geçerli bir uzlaşmanın varlığı ve bunun sonucu olarak davacının uzlaşma nedeniyle tazminat davası açamayacağının kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle; ... kararına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun taraflar arasında uzlaşma olduğu ve bu nedenle tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma kararına ve gerekçelerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/28143, Karar No: 2015/13409, Tarih: 23.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28143 E.  ,  2015/13409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.06.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/12188, Karar No: 2012/23793, Tarih: 14.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/12188 E.  ,  2012/23793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK.106/2-a, 62,51,53,63. ( 1 yıl 8 ay H.C.)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü saat 18.00 sıralarında yakınan ...'e ait bakkala gelen sanığın veresiye sigara istediği, yakınanın veresiye sigara vermediğini söylemesi üzerine, sanığın yakınana bıçak doğrultup ''vermezsen bende zorla alırım'' dediği, yakınanın yine vermeyeceğini belirttiği, ayrıca olay tarihi öncesinde sanık yakınanla birlikte yakınana ait araçla yolculuk yaparken kaza geçirdikleri, bu kaza nedeniyle meydana gelen hasarın 300.00 TL 'sini sanığın karşıladığı, yakınanın sanığa herhangi bir borcu olmamasına karşın, sanığın arabasına zarar vermesinden dolayı yaptığı masrafın karşılığı olan 300.00 TL'yi istediği ve yakınana'' eninde sonunda seni öldüreceğim paramı ver'' dediği, dışarıdan sesleri duyan Mehmet Tillem'in bakkala girerek sanığın elindeki bıçağı cebine koydurup, sanığı alıp götürdüğünün anlaşılması karşısında: eylemin kalkışma aşamasında kalan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3130, Karar No: 2024/3249, Tarih: 13.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3130 E.  ,  2024/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/382 E., 2021/466 K.

KARAR : Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile re'sen gözetilen nedenlerle hükmün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/80 E., 2020/207 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile re'sen gözetilen nedenlerle hükmün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazla ilgili 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 18 inci maddesi uyarınca 2006 yılında yapılan kadastro çalışmalarında Beyşehir ilçesi .../... Köyü 291 ada 274 parsel 2.743,84 m2, 294 ada 25 parsel 5.555,61 m2, 33 parsel 697,88 m2, 50 parsel 1.706,82 m2, 60 parsel 519,47 m2, 295 ada 29 parsel 1.674,74 m2 yüz ölçümüyle, senetsizden, tarla vasfıyla, beyanlar hanesinde "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" şerhi ile Hazine adına tespit edilmiş, 30.03.2007 tarihinde itirazsız olarak kesinleşerek tescil edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde özetle; Beyşehir ilçesi ... Mahallesi 291 ada 274, 294 ada 25, 33, 50, 60 ve 295 ada 29 parsel sayılı taşınmazların tamamının doğal sit alanı olduğu gerekçesiyle davalı Hazine adına tespit gördüğünü, taşınmazların ailesinden mirasen intikal yoluyla kendisine kaldığını, intikalden beridir malik sıfatıyla kullandığını belirterek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, 2873 sayılı Milli Parklar Kanununu (2873 sayılı Kanun) kapsamında, yurdumuzdaki milli ve milletler arası değerlere sahip yerlerden birisi olarak korunması ve zarar görmemesi gayesi ile milli park olarak ilan edilen Beyşehir Gölü Milli Parkı sınırları içerisinde kalan taşınmazların zilyetlik yoluyla mülkiyetinin kazanılmasını ve tapuya tescilinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Orman Kanunu gereğince orman kadastrosunun 1979 yılında ilan edilerek kesinleştiği ve dava konusu taşınmazların orman sınırları dışında kaldığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince; "taşınmazların zilyetlik ile iktisabının mümkün olduğu, dava konusu taşınmazların taksim sonucu davacıya kaldığı, eklemeli zilyetlik ile kazandırıcı zamanaşımını sağladığı gözetildiğinde kıyı kenarda kalan kısımlara yönelik davanın reddine, kıyı kenarda kalmayan parseller ve diğer parseller yönünden Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile davacının davasının kısmen kabulüne; 291 ada 274 parselde kayıtlı, 295 ada 29 parselde kayıtlı, 294 ada 33 parselde kayıtlı, 294 ada 50 parselde kayıtlı Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan taşınmazların Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına kayıt ve tesciline, 294 ada 25 parselde kayıtlı taşınmazın 590,40 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından 590,40 m²'lik kısım yönünden davanın reddi ile kalan 4965,21 m²'nin davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 294 ada 60 parselde kayıtlı taşınmazın 52,11 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından 52,11 m²'lik kısım yönünden davanın reddi ile kalan 467,36 m²'nin davalı Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince istinaf edilmiştir.

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların özel mülkiyete konu edilememesinin nedeninin 1. derece doğal sit alanında bulunması değil aynı zamanda milli park sahası içinde kalması olduğunu, Cumhurbaşkanlığı kararı ile Beyşehir Gölü Milli Park sınırlarının değiştiğini, dava konusu taşınmazların yeni hali ile Milli Park sınırları dışında kaldığını ancak zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığına ilişkin tüm istinaf nedenlerini tekrar ettiklerini, müvekkili idare aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın açılmasında müvekkili idarenin sebep olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; "fen bilirkişi raporuna göre dava konusu 294 ada 25 parselin kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan kısmı 590,44 metrekare; geri kalan kısmı ise 4.965,17 metrekare olmasına rağmen karar yerinde hatalı yazılması, korunan alanların tespit, tescil ve onayına ilişkin usul ve esaslara dair yönetmeliğin (RG-27/10/2017- 30223 ile değişik) 17/ğ. maddesi gereğince“Doğal Sit-Nitelikli Doğal Koruma Alanı” olduğuna dair tapu kütüğünün beyanlar hanesine kayıt konmaması doğru olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile; 291 ada 274, 295 ada 29, 294 ada 33, 294 ada 50 parselde kayıtlı Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan taşınmazların Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına kayıt ve tesciline, taşınmazların beyanlar hanesine “Doğal Sit-Nitelikli Doğal Koruma Alanı” olduğuna dair kayıt konulmasına, 294 ada 25 parselde kayıtlı taşınmazın 590,44 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından 590,44 m²'lik kısım yönünden davanın reddi ile kalan 4.965,17 m²'nin davalı Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine “Doğal Sit-Nitelikli Doğal Koruma Alanı” olduğuna dair kayıt konulmasına, 294 ada 60 parselde kayıtlı taşınmazın 52,11 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından 52,11 m²'lik kısım yönünden davanın reddi ile kalan 467,36 m²'nin davalı Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine“Doğal Sit-Nitelikli Doğal Koruma Alanı” olduğuna dair kayıt konulmasına" karar verilmiş; karar, istinaf gerekçeleriyle davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1177, Karar No: 2015/7034, Tarih: 13.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1177 E.  ,  2015/7034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı, davalı ... Başkanlığı avukatı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin sair itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işverene ait 1042811 ve 1100214 sicil numaralı okul temizliği işyerleri olan... İlköğretim Okulu ve ...İlköğretim Okulu işyerlerinden (1.11.2001 –31.5.2004), (10.11.2004-10.6.2005), (22.9.2005-20.6.2006), (18.9.2006-15.6.2007),(8.11.2007-13.6.2008) , (20.11.2008-12.6.2009), (8.10.2009-18.6.2010) dönemlerinde davalı Kuruma sigortalılık bildirimleri gerçekleştirildiği, davacının istemi, 01.11.2001–13.6.2010 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup; Mahkemece yapılan yargılamada, davalılar bakımından (1.11.2001-15.9.2005) dönemine yönelik talebin hak düşürücü süre gerekçesiyle reddine, (15.9.2005-18.6.2010) dönem yönünden yaz tatilleri haricinde sürekli çalıştığı kabul edilerek, bildirilmeyen sürelerin hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesinde, yönetmelikle belirlenen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca saptanamayan sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilâm ile kanıtlayabildikleri takdirde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının göz önünde bulundurulacağı açıklanmış olup anlaşılacağı üzere çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden bu maddeyle getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Buna göre; ilgili kişi hakkında işe giriş bildirgesi düzenlenmediği, düzenlenmesine karşın yasal hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilmediği, sigortalılık bildirimini içeren dönemsel sigorta primleri bordrosunun/aylık prim ve hizmet belgesinin hazırlanmadığı veya anılan süre içerisinde Kuruma teslim edilmediği, sigorta priminin Kuruma yatırılmadığı, çalışmanın varlığı yönünde Kurum görevlilerince herhangi bir saptamanın söz konusu olmadığı durumlarda, hizmetin varlığını ileri süren kişilerin hak düşürücü süre içerisinde yargı yoluna başvurması zorunludur. Bununla birlikte önemle vurgulanmalıdır ki değinilen kuralın tek istisnası, kamu kurum ve kuruluşlarında gerçekleşen hizmete ilişkin olarak, Kuruma aktarılmasa dahi işveren tarafından ödenen ücret/maaş üzerinden sigorta primi kesintisi yapılması olgusudur. Bir başka anlatımla, sözü edilen niteliğe sahip işyerinde çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin de belgelere dayandırılması asıl olduğundan, yukarıda açıklanan durumların hiçbiri gerçekleşmemiş olsa da Kuruma aktarılmamasına karşın işverence ilgiliye ödenen ücret/maaş üzerinden sigorta primi kesintisi yapıldığı takdirde hak düşürücü süreye ilişkin hüküm uygulanamaz. Belirtilmelidir ki uygulama yapılırken hizmetin ara vermeksizin kesintisiz gerçekleştiği durumlarda, çalışmanın sona erdiği (işten çıkış yapıldığı) yılın sonuna karşılık gelen 31 Aralık gününden başlayarak beş yıllık sürenin hesaplanması gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, davalı işyerindeki çalışmasının yaz dönemi hariç sürekli olduğu, hizmetin 1.11.2001 tarihinden itibaren aralıksız gerçekleştiği dikkate alındığında 15.9.2005 tarihi öncesine ilişkin istemin hak düşürücü süreye uğramadığı açıktır. Dosyadaki bilgi, belge ve tanık beyanlarından davacının her eğitim öğretim yılında okulların açık bulunduğu Eylül – Haziran döneminde aşçılık, temizlik ve benzeri faaliyetler kapsamında tam gün üzerinden çalıştırıldığı belirgin olup, 1.11.2001-15.9.2005 dönem yönünden de okulların açık bulunduğu Eylül-Haziran döneminde bildirilmeyen sürelerin kabulü gerekir.

Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50. maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu açıklanmış, 114. maddesinde, taraf ehliyetine sahip olma dava koşulları arasında sayılmış, 115. maddesinde, dava koşullarının var olup olmadığının mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılacağı belirtilmiştir. Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şekildir. 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 48. maddesi gereğince tüzel kişiler hak ehliyetine sahiptirler ve dolayısıyla davada taraf olabilme ehliyeti de ancak tüzel kişiliği bulunan yapılanmalar için geçerlidir. Şu durumda 506 veya 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında sigortalıyı çalıştıranlar herhangi bir ayrıma tabi tutulmaksızın Kurumca işveren olarak tescil edilebilmekte ise de hizmet akdine tabi olarak geçen zorunlu sigortalılık sürelerinin saptanmasına yönelik bu tür davalarda taraf ehliyetine ve dolayısıyla tüzel kişiliğe sahip olanlara işverenlik sıfatıyla husumet yöneltilmesi gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, kendisine husumet yöneltilen Okul Aile Birliği’nin tüzel kişiliği bulunmadığından (topluluk/birlik olarak) taraf ehliyetine de sahip olmadığı belirgin olup Okul Aile Birliği yönünden sigorta primlerinden sorumlu olduğu yönünde karar verilmesi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve hak düşürücü süre uygulamasında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, Okul Aile Birliği Başkanlığının taraf gösterilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istekleri durumunda davacıya geri verilmesine, 13.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15735, Karar No: 2015/7734, Tarih: 08.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15735 E.  ,  2015/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların sahibi oldukları keçileri mağdurun arazisine bırakarak asma bağına ve bağ kenarında bulunan incir ve badem ağaçlarına zarar verdikleri iddia edilen somut olayda, sanıkların eylemlerinin, TCK’nın 152/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğu ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.