muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23193, Karar No: 2014/3496, Tarih: 26.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23193 E.  ,  2014/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK nun 359/b-1 ,5237 sayılı TCK nun 62 ve 51 .maddelerinin uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine dair (iki kez)

I- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle sanığa verilen ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğini vicdani kanıya ulaşarak, kabul eden mahkemenin kararında, vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı da gözetildiğinde, sübut açısından bir isabetsizlik bulunmadığından ve suç tarihinin 5237 sayılı TCK kapsamında olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki 1, 2 ve 4 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararda tartışılmaması,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararda tartışılmaması,

2- Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uygulamasında gerekçe gösterilmeksizin denetim süresinin üç yıl olarak tayini suretiyle çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31385, Karar No: 2017/7994, Tarih: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31385 E.  ,  2017/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-286 esas-2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanının sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine, mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutardan davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine, mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutardan davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı tarafa yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5394, Karar No: 2019/110, Tarih: 15.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5394 E.  ,  2019/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : TEB Finansmanı A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek, kıymetten düşürerek, hakiki surette

2-) Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek; mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafça, borçlu hakkında icra takibi başlatıldığı ve borçlu adına kayıtlı.... plaka sayılı aracının parçalarını sökerek alacaklılarını zarara uğrattığının iddia edilmesi karşısında, suça konu.... plakalı aracın nerede bulunduğu, yedi emin otoparkına nasıl ve kim tarafından getirildiği, aracın getirildiği yer ile sanık arasında bağlantı olup olmadığı, aracın herhangi bir kazaya uğrayıp uğramadığına ilişkin sanığın elinde belge olup olmadığı hususları araştırılmadan ve sanığın savunmasında aracın parçalarını söken kişinin Alpay Dikilitaş isimli şahıs olduğunun belirtilmesi karşısında bu şahısta dinlenmek suretiyle araçtaki değer düşüklüğüne sanığın neden olup olmadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33006, Karar No: 2012/16591, Tarih: 18.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33006 E.  ,  2012/16591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurların tüm aşamalardaki tutarlı iddiaları, tanıklar ... ve ... beyanları, hastahane raporları birlikte değerlendirildiğinde sanığın ağaç dalı ile mağdurlara karşı yaralama eyleminde bulunduğu, yine ağaç dalının 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. maddesi kapsamında saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeylerden sayılacağı ve silah kapsamında değerlendirileceği ve mahkemenin uygulamasının yerinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7546, Karar No: 2013/2174, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/7546 E.  ,  2013/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaza kamelya ve çay bahçesi yaptığı iddia olunduğundan, dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığı cihetle tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'nın da şikayetçi sıfatıyla duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8986, Karar No: 2021/102, Tarih: 12.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8986 E.  ,  2021/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü ve mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ve müdafinin yokluğunda verilip, sanık müdafiine 28/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, sanık müdafii tarafından 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 05/01/2016 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece 13/01/2016 tarihli ek kararla süresinde olmayan temyiz talebinin reddine karar verilerek ek kararın sanık müdafine 28/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafinin bu ek kararı da yine 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 05/02/2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 11/02/2016 tarih ve 2014/1282 E. 2015/1518 K. sayılı ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA;

B-Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın idaresindeki araçla gündüz yerleşim içi üç şeritli yolda seyir halinde iken, şerit değiştirme sıraında direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüje çıktığı, önce orta refüj bordür taşına, sonra da orta refüj üzerinde çimlerin bakım ve sulamasında çalışan belediye işçisi ...'a çarptığı, yine orta refüj üzerindeki aydınlatma direğine çarparak durduğu, kaza neticesinde ...'ın hayatını kaybettiği olayda, tam kusurlu olan sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19107, Karar No: 2012/5153, Tarih: 01.03.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/19107 E.  ,  2012/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Defterdarlığı ile imzaladığı 1.3.2006 tarihli kira sözleşmesi ile Yüksek İhtisas Hastanesinin bahçesinde bulunan kantini kiraladığını, kiralanana birtakım imalatlar yaptığını,kira sözleşmesinin 1.3.2009 tarihinde sona ermesi üzerine tahliye ettiğini, yaptığı imalatlara ilişkin malzeme ve işçilik masraflarının kendisine ödenmediğini ileri sürerek,fazlası saklı kalmak üzere şimdilik 18.000TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan kiraladığı mecura birtakım imalatlar yaptığını, kira süresinin bitmesinden sonra mecuru tahliye ettiği halde yapmış olduğu masrafların kendisine ödenmediğini ileri sürerek yaptığı imalat masraflarının ödetilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.Davalı,yapılan imalatlarla ilgili olarak kendilerinin talimat ve onayının bulunmadığını,sözleşme gereğince bu imalatların kendilerine teslim edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece,davacının yaptığı kalıcı imalatların davalı tarafça benimsendiği,davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Taraflar arasında düzenlenen 1.3.2006 tarihli kira sözleşmesinin 5.maddesinde “Kiraya verilecek taşınmazlar üzerinde sabit tesis yapılamaz.Ancak kiralama süresi sonunda kaldırılmak ve kiralama amacına matuf olmak kaydıyla takılıp sökülebilir malzemelerle kapalı alan oluşturulabilir.”,12.maddesinde “…Kiracı tarafından şartnameye uygun olarak yapılan her türlü yatırım en son hali ile idareye aynen teslim edilir…” hükümleri düzenlenmiştir.Anılan sözleşme hükümleri gözetildiğinde davacı kiracı,mecura yaptığı imalat 2011/19107 2012/5153

bedellerini davalı kiralayandan isteyemez. Öyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7303, Karar No: 2014/27165, Tarih: 30.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7303 E.  ,  2014/27165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlıağının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre ve hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin... ilinde saat 06:59'da doğduğuı, katılanın akşam saat 20:30'de işyerini kapattığı ertesi gün sabah saat 08:30 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık eyleminin gerçekleşmiş olduğu yine olay tarihinde saat 06:10 sıralarında emniyete suça konu adreste kapıları zorlayan şahıslar olduğuna dair ihbar gelmesi üzerine yapılan araştırma sonucunda suça sürüklenen çocuğun yakalanmış olduğu dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölüm karardan çıkartılması suretiyle; sanıklar Doğan Çelebi ve Yahya Yılmaz hakkında TCK'nın 142/1-b,31/2,62 50/3. maddeleri uyarınca sonuç olarak 6,000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;