muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18145, Karar No: 2013/1676, Tarih: 05.02.2013

Dava, minibüs hattı sözleşmesi gereği ödenmeyen kira bedellerinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve takibin devamı ile % 40 icra tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; ...-Irlıganlı arasında çalışacak belediye denetimli dolmuşların faaliyetlerine dair taraflar arasındaki 03.06.2004 tarihli Belediye Encümen kararına istinaden hazırlan şartname gereği ödenmeyen ayların kira bedellerinin tahsili istemiyle ... 3.İcra Müdürlüğü'nün 2010/3426 sayılı dosyası ile davalı aleyhine başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu, davalının kira bedelini ödemeden kurtulmak ve ödemeyi geciktirmek amacıyla kötü niyetli olarak icra takibine itiraz ettiğini, ... Irlıganlı Belediyesi arasında çalışacak belediye denetimli dolmuşların faaliyetlerine dair şartnamenin taraflar arasında imzalandığını, davalının 27.08.2009 tarihli dilekçesi üzerine davalının davacı Belediyeden kiraladığı dolmuş hattı kirasının bir yıl süreyle uzatılmasının encümence görüşülerek karara bağlandığını, şartnamenin 26.maddesine göre aylık kira bedelinin KDV dahil 365-TL olarak tespit edildiğini, ancak davalının davacı ... aleyhine kira sözleşmesinin dayanağı olan 27.08.2009 tarihli 37 sayılı ve 03.06.2004 tarihli 18 sayılı Belediye encümen kararlarının iptali istemi ile ... İdare Mahkemesi Başkanlığında dava açtığını belirterek davalının itirazının iptali ile % 40 icra inkar tazminatı verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacı Belediyenin dolmuş hattı kiralaması yetkisi olmadığını bu işlemi iptal ettirmek için İdare Mahkemesine dava açtığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, ... İdare Mahkemesi'nin 11.06.2010 tarih 2009/1210 esas, 2010/627 karar sayılı hükmü ile dava konusu işlemlerden Irlıganlı Belediye Encümeninin 03.06.2004 tarih 18 sayılı kararı yönünden davanın süre aşımından reddine, 27.08.2009 tarih ve 37 sayılı Irlıganlı Belediye Encümeni kararının farklı idari birimler arasında taşımacılık faaliyeti yapılan Irlıganlı ... hattında güzergahla ilgili düzenleme yapma yetkisinin tamamen ... İl Trafik Komisyonu'na ait bulunması sebebiyle, Irlıganlı Belediye Encümeninin minibüs hattı belirleyerek kiraya vermeye, yine belirlenen güzergahta aylık kira bedeli talep etmesine yönelik dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka uyarlılık görülmediği, davacının Irlıganlı ... arasında yolcu taşımacılığı yapmak için üyesi olduğu kooperatifin ... İl Trafik Komisyonundan izin aldığı anlaşıldığından iptaline karar verildiği ve kararın Danıştayca onandığı anlaşıldığından davacının kira alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve davaya esas alınan taraflar arasında düzenlenen 03.06.2004 tarihli Belediye Encümen kararına istinaden hazırlanan şartname konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Şartnameye göre yıllık kira bedeli her yıl belediye encümeni tarafından belirlenecektir. Bu şart gereği Irlıganlı Belediye encümeni 2009 yılı aylık kira parasının 27.08.2009 tarih 37 sayılı encümen kararı ile KDV dahil 365-TL olarak belirlenmesine karar vermiştir. Ancak aylık kira bedelinin belirlenmesine yönelik söz konusu Belediye encümen kararı İdare mahkemesi tarafından iptal edilmiştir ve iptal edilen bu karar Danıştay tarafından onanarak kesinleşmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 03.06.2004 tarihli minibüs hattına ilişkin sözleşme geçerli olup tarafları bağlar. 2009 yılına ait kira bedeli belirlenmesine ilişkin encümen kararı iptal edildiği için 2009 yılı kira bedeli bir önceki dönem üzerinden ödenen kira bedeli olarak 2010 yılı dönemini kapsayan talep konusu aylar için de geçerli olduğunun kabulü gerekir. Davalı kiracının bir önceki dönemde ödediği aylık kira miktarı üzerinden takip konusu ayların kira parasının ödenmesi gerektiğinden mahkemece, davalı kiracı tarafından bir önceki dönemde ödenen aylık kira miktarı belirlenerek bu belirlenen aylık kira miktarı üzerinden takipte talep edilen 2010 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları için kira parasının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3138, Karar No: 2017/4979, Tarih: 09.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3138 E.  ,  2017/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi,

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükmün temyizinin reddine dair ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz sınırı ve talep edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.01.2016 tarih ve 2015/323 - 2015/502 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3494, Karar No: 2014/8381, Tarih: 06.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3494 E.  ,  2014/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/307-2013/239

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan sofralık üzümün 2011 yılına ilişkin kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporunun denetlenmemesi,

2-Kamulaştırma bedeli hesaplanırken toplam zemin bedeli üzerinden irtifak değeri hesaplanıp, bulunan irtifak değerine ağaçların zarar gördüğü tesbit edilmiş ise ve varsa ağaç bedeli eklenmesi gerekirken, tesbit edilen ağaç bedelinin dava konusu taşınmazın toplam bedeline ilave edildikten sonra toplam bedel üzerinden irtifak bedelini hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki hususlar doğrultusunda ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu denetlendikten sonra bozma nedeni de dikkate alınıp usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19542, Karar No: 2014/18900, Tarih: 11.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/19542 E.  ,  2014/18900 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine ilişkin Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2009 tarihli hükmünün sanık tarafından süresinde temyizi üzerine Dairemizce 26.12.2011 gün, 2011/11578-24085 sayı ile bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2012 tarihinde itirazda bulunulmasıyla yapılan incelemede; 23.11.2012 gün ve 2012/22308-20208 sayı ile “itiraz yerinde görülmediğinden kararın düzeltilmesine yer olmadığına, 6352 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine” karar verildiği, Yüksek Ceza Genel Kurulunca yapılan inceleme sonunda, 11.07.2014 gün ve 2012/11-1512 Esas, 2014/366 Karar sayıyla “itirazın kabulüne” karar verilerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmekle, 6325 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. madde ve fıkrası uyarınca yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Dairemizin 26.02.2011 gün, 2011/11578-24085 sayılı kararının, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuyla ilgili ikinci bendinin iptaline;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılı hesaplarının katma değer vergisi yönünden incelenmesi ve kullanılan fatura tarihine göre suç tarihinin, 3065 sayılı KDV Kanunun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.12.2004 olacağından, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, Dairemizin 26.12.2011 gün ve 2011/11578-24085 sayılı ilamının diğer bölümlerinin aynen muhafazasına, 11.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5774, Karar No: 2011/5068, Tarih: 03.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5774 E.  ,  2011/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Meliha Kaçakçı ve diğerleri aleyhine 10/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş, karar; davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, mirasbırakanlarından kalan taşınmaz içinde bulunan ... ağaçlarını kesip sattıklarını ileri sürdükleri davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılardan ... ..., köy muhtarı olarak olay ile bir ilgisi bulunmadığını; diğer davalılar ise ağaçları kesen ve satanın ... ... ile oğlu ... ... olduğunu, kendilerinden vekalet aldıklarını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dosyadaki bilgi ve belgelerden davalılara atılı eylemden davalıların sorumlu oldukları kanısına varılamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların şikayeti üzerine davalılar hakkında Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/9704 sayılı dosyasında başlatılan soruşturma bulunduğu, henüz elde olan bu soruşturmanın sonucunun araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle davalılar hakkındaki soruşturmanın sonucu beklenmeli ve tarafların tüm kanıtları toplanıp birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14409, Karar No: 2015/6128, Tarih: 31.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/14409 E.  ,  2015/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

ESAS-KARAR NO : 2012/301-2013/846

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 31.03.2015 günü temyiz eden davalı H.. Ç.. geldi, vekili gelmedi. Karşı taraf davacı İ.. Ç.. ve vekili gelmedi. Davacı İ.. Ç.. vekili Av. F.. U..'ın mazeret dilekçesi verdiği ancak tevkil yetkisinin bulunduğu görüldü. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.03.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/27838, Karar No: 2013/20403, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27838 E.  ,  2013/20403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 03.12.2008 tarihinde eşi diğer sanık ... Tokmakdan muvazzalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22573, Karar No: 2020/12623, Tarih: 20.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22573 E.  ,  2020/12623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı asıl işveren ... Belediye Başkanlığı bünyesinde alt işverenler nezdinde temizlik işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, kayden işvereni görünen şirketin kurumla yapılan ihale ile hizmet verdiğini ve ihale süresinin bitmesi üzerine iş akdinin ihale yüklenicisi alt işveren tarafından bildirim süresine uyulmaksızın haksız olarak feshedildiğini, ancak haksız fesih nedeniyle hak etmiş olduğu tazminat ve alacakların kendisine ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, genel tatil ücreti alacağı ile asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu gereğince belediye sınırları içerisinde çöp toplama ve nakli, kent temizliği işinin gerçekleştirilmesi için hizmet alımı ihalesinin yapıldığı ve ihale yüklenicisi şirket ile geçerli hizmet alımı sözleşmeleri imzalandığını, davacının ... Belediye Başkanlığı’nın taraf olduğu hizmet sözleşmeleri gereğince farklı yükleniciler bünyesinde çalışmış olduğundan işe alınması ve işten çıkartılması ile ilgili olarak ... Belediyesi tarafından alınmış veya uygulanmış herhangi bir karar bulunmadığını, 6360 sayılı Kanunun 2. maddesinin 24. bendinde ... İlinde ... Belediyesi’nin mahalleleri merkez olmak üzere ... merkez ilçe sınırları içerisindeki köyler ile belediyelerden oluşan ... ilçesi ve aynı adla belediye kurulmuştur şeklinde olduğunu, ilgili Kanunun 1. maddesi gereği ... kurulduğu il belediyesi olan ... Belediye Başkanlığı'nın 30.03.2014 tarihli yerel seçimler ile Büyükşehir Belediye Başkanlığına dönüştüğünü ve bu tarihine kadar ... Belediye Başkanlığı kurulmadığını, bu nedenle ... Belediye Başkanlığı zamanında gerçekleşen çalışma ve buna bağlı alacakların 6360 sayılı yasa ile ... Büyükşehir Belediyesine devrolduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının yüklenici firmalar bünyesinde çalıştığını, davacının tüm işçilik alacaklarında ve her türlü sosyal ve özlük haklarından ve giderlerinden yüklenici firmaların sorumlu olduğu, müvekkili idarenin, hizmet binalarında görev yapan taşeron işçilerin işe alınmasında ve de işten çıkartılmasında hiçbir yetki ve sorumluluğu bulunmadığını, dava konusu tüm talepler bakımından idarenin herhangibir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini alep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: