muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/459, Karar No: 2023/1811, Tarih: 07.06.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda açıklanan gerekçeye ve davalı ...'in dava konusu takip dayanağı protokolde imzasının bulunmadığı gibi hesabına gönderilen paranın sözleşmenin tarafı olarak gönderildiğinin ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin, davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; davaya konu takibe dayanak yapılan sözleşme davalı ... ile imzalanmış olup, bu sözleşme kapsamında 03.04.2017 tarihinde malların Uğur'a teslim edildiği ve karşılığında 216.000 TL bedelli senet alındığı, yine aynı sözleşmeden kaynaklı olarak kıymetli evrak sayılan ve davalı ... tarafından, davacı lehine keşide edilen 15.03.2018 vade, 10.03.2018 tanzim tarihli 186.000 TL bedelli bononun düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı sözleşmeden kaynaklı alacağının tahsili için 28.03.2018 tarihinde Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/694 E. sayılı dosyası ile davalılar hakkında genel haciz yolu ile takip başlatmış, davalıların borca itiraz etmesi üzerine; 27.06.2018 tarihinde Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/1245 E. sayılı dosyası ile davalı ... hakkında tahsilde tekerrrür olmamak kaydıyla kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatmıştır. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince dava tarihi itibariyle davacı alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibiyle kesinleşmiş ve devam eden icra takibinin bulunduğu, bu nedenle Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/694 E. sayılı icra takibine davalı tarafça yapılan itirazın iptalinin istenmesi konusunda hukuken korunan bir menfaatin bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; elinde bir kambiyo senedi bulunan alacaklı, mutlaka kambiyo senetlerine özgü takip yoluna başvurmak zorunda olmayıp, dilerse borçluya genel haciz yoluyla takip başlatabileceğinden, davacının genel haciz yoluyla takip başlatmasında güncel hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Sonradan başlatılan takip ile borçlunun kesinleşen borç miktarını ödeyip ödemediği hususu, dava açılmasına sebep olup olmaması ve yargılama giderlerinden sorumluluğunun belirlenmesi yönünden sonuca etkilidir.

3. O halde Bölge Adliye Mahkemesince; Merzifon İcra Müdürlüğünün 2018/1245 E. sayılı dosyası getirtilerek, dayanak takip dosyası nedeniyle davacının alacağı bulunup bulunmadığı hususu incelenmek suretiyle Merzifon İcra Müdürlüğü'nün 2018/1245 E. sayılı dosyası ile tahsilde tekerrür olamamak kaydıyla bir karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz dilekçesinin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10622, Karar No: 2024/3838, Tarih: 28.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10622 E.  ,  2024/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/814 Esas, 2023/189 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçelerinde özetle; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini ve yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.02.2021 tarihli ve 2019/954 Esas, 2021/71 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/1814 Esas, 2022/1317 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/1814 Esas, 2022/1317 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/1814 Esas, 2022/1317 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/1814 Esas, 2022/1317 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak, arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği; ancak dava konusu taşınmazın tapu kayıtlarından, daha önceden ... Genel Müdürlüğü lehine eski irtifak hakkı tesis edildiği anlaşıldığından, bu irtifak hakkının taşınmazın değerini olumsuz etki edeceği muhakkak olup, bu irtifak nedeniyle taşınmaz üzerinde oluşan olumsuz etki, oran ve miktarı araştırılarak, bedele yansıtılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen bedelin yüksek olduğunu, emsal seçiminin hatalı yapıldığını, yapı ve ağaç bedellerinin hatalı hesaplandığını ve davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Kamulaştırma bedeli 539.847,23 TL tespit edildiği halde hüküm fıkrasının birinci bendinde 539.963,14 TL olarak ilk karar ile tespit edilen bedelin yazılmak suretiyle infazda terreddüt oluşturulması yerinde değildir.

4. Tespit edilen bedel bozma öncesi belirlenen bedelden düşük olduğundan ve İlk Derece Mahkemesinin 02.02.2021 tarihli kararı ile derhal ödenmesine karar verildiğinden İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken son karar tarihine kadar faiz işletilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1-a ) ile gösterilen bendinde yer alan “539.963,14 TL” sayısının hükümden çıkarılarak yerine "539.847,23 TL" sayısının yazılmasına, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde bulunan "karar "kelimesinin çıkarılarak, yerine "ilk karar tarihi olan 02.02.2021" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5804, Karar No: 2011/14317, Tarih: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5804 E.  ,  2011/14317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma sonucu irtifak hakkı tesis edilen taşınmazdaki binada değer düşüklüğü meydana geldiği gerekçesine dayanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırma sonucu irtifak hakkı tesis edilen taşınmazdaki binada değer düşüklüğü meydana geldiği gerekçesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1462, Karar No: 2019/8176, Tarih: 20.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1462 E.  ,  2019/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.04.2009 tarihli 2009/3417 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/a-2 maddesi sevki ile defter ve belge gizlemek suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, bu suçtan da Mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma'' suçlarının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, 2005 takvim yılından sahte fatura kullanma suçu bakımından, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı; 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından ise öngörülen dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18636, Karar No: 2014/1294, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18636 E.  ,  2014/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/1168-2013/678

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının, İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3108, Karar No: 2015/17665, Tarih: 07.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3108 E.  ,  2015/17665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, iştirak nafakalarının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar ... ve ...yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1282, Karar No: 2019/8969, Tarih: 07.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1282 E.  ,  2019/8969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır biçimde yaralanıp işgöremez hale geldiğini, davalı tarafından 17.06.2014 tarihinde 78.329,00 TL. tazminat ödenmişse de bu bedelin gerçek zararı karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davadan önce ibraname karşılığı yaptıkları ödeme ile sorumluluklarının son bulduğunu, hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davadan önce davalı ... şirketi tarafından yapılan ödeme ile davacının tüm zararının karşılandığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, 6098 sayılı TBK'nun 54. maddesi gereğince, çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali TBK'nun 54. maddesinde düzenlenmiş olup, kazanç kaybı ile çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar, giderilmesi gereken zararlar arasında sayılmıştır. Çalışma gücü, zarar görenin iş gücünün, yani beden ve fikir gücünün, gelir getirici şekilde kullanılması demektir. Burada asıl önem arz eden kazanç kaybı veya azalması değil, kazanma

gücünün kaybı veya azalmasıdır. Bu kayıp ve azalmadan doğan olumsuz ekonomik sonuçlar, zararı oluşturur (EREN Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, B. 9, İstanbul 2006, s. 713).

Bununla birlikte Yargıtay'ın yerleşik uygulaması gereğince kişinin vücut bütünlüğünün ihlâli nedeniyle ortaya çıkan beden gücü kayıplarının, gelirinde veya malvarlığında bir azalma meydana gelmese dahi tazminat gerektirdiği kabul edilmekte ve bu husus güç kaybı tazminatı olarak ifade edilmektedir. Bu durum, ilk bakışta sorumluluk hukukundaki zarar kavramına aykırı gibi görünse de, burada vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin aynı işi zarardan önceki durumu ve diğer kişilere göre daha fazla güç sarf ederek yaptığı gerçeğinden hareket edilmekte ve zararı, fazladan sarf edilen bu gücün oluşturduğu kabul edilmektedir.

Somut olayda; davacının, 2009 yılından itibaren Direkli Belediyesi'nde ve bu belediyenin kapatılmasından sonra da Perşembe Belediyesi'nde zabıta memuru olarak çalıştığı ve asgari ücretin üzerinde gelir elde ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 16.05.2015 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde; kaza nedeniyle sürekli işgücü kaybına uğrayan ve devlet memuru olan davacının kazadan sonra da kazancını aynen elde ettiği gerekçesiyle, asgari ücret üzerinden hesap yapıldığı ve bu gelir üzerinden hesaplanan 68.896,78 TL'lik zararı aşan ödeme yapan davalının başkaca sorumluluğu olmadığı şeklinde görüş bildirildiği görülmektedir. Davacı kazadan sonra maaşını aynı miktarda almaya devam etmekte ise de, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, bu kazancı elde etmek için % 17,2 oranında daha fazla efor sarfedeceğinden, dosyaya sunulan bordrolardaki miktarların gelir olarak esas alınıp tazminat hesabı yapılması gerektiği açıktır. Bu itibarla, hatalı değerlendirme yapan eksik rapora göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Davacının, kaza sonucu yaralanması nedeniyle iyileşme süresindeki kazanç kaybını da talep ettiği; hükme esas alınan raporda, 6 aylık iyileşme süresinde maaşını aynen alan davacının geçici işgöremezlik zararı bulunmadığı gerekçesiyle hesaplama yapılmadığı görülmektedir. Mahkemenin bu yöne ilişkin araştırması ile bilirkişi tarafından yapılan hesaplama hatalı olmuştur.

Davacının zabıta memuru olarak çalıştığı kurumdan 6 aylık dönemde de maaşını almaya devam etmesi, tek başına geçici işgöremezlik zararı oluşmadığını göstermez. Maaşını almış olsa dahi, kazadan önce maaşı dışında elde ettiği ve iyileşme süresi boyunca mahrum kaldığı ek ödemeler olup olmadığının araştırılması ile bu dönem zararı için hesap yapılmalıdır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; öncelikle, davacının çalıştığı belediyeden, davacının kazadan önceki çalışması karşılığı ödenen maaş dışında aldığı ek ödeme olup olmadığı ve kazadan sonraki 6 aylık dönemde bu ek ödemelerden eksik aldığı kısımlar bulunup bulunmadığının sorulması; daha sonra, kazadan sonraki dönemde davacının maaşını almaya devam ettiği ve geçici işgöremezlik tazminatının, sadece kazadan önce elde edildiği halde kazadaki yaralanma nedeniyle çalışılamayıp elde edilemeyen geliri kapsadığı dikkate alınmak suretiyle, 6 aylık süre için geçici işgöremezlik tazminatının hesaplanması; 6 aylık geçici işgöremezlik süresinden sonraki dönem için ise, sürekli işgücü kaybı tazminatının hesabında, davacının bordrolu gelirinin gözönüne alınması suretiyle hesaplama yapılması için, konusunda uzman başka bir aktüerya bilirkişisinden rapor alınıp karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.