muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/400, Karar No: 2015/14246, Tarih: 01.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/400 E.  ,  2015/14246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/5669, Karar No: 2013/6645, Tarih: 31.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5669 E.  ,  2013/6645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, çekilen kur'a sonucu müvekkiline isabet eden dairenin sitenin ısınma ihtiyacını karşılayan kalorifer dairesinin hemen üzerinde olduğunu, kış aylarında kalorifer kazanının çalışması ile birlikte müvekkilinin bulunduğu daireye tahammül edilmez bir ses geldiğini ve kazanın çıkarttığı titreşimin son derece rahatsız ettiğini, çıkan gürültünün kalorifer kazanının devir daim pompaları ve fanından kaynaklandığını, kalorifer kazanının içinde bulunduğu alana çok büyük geldiğini, gelişigüzel yerleştirildiğinden bir tarafının duvara dayanmakta olup üzerindeki boruların da tavandaki kirişe temas ettiğini, kooperatif yönetimince bu hususta herhangi bir adım atılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin dairesine yansıyan ses ve titreşimin kalorifer kazanının bina dışına çıkartılması ya da bu mümkün olmadığı takdirde izolasyon yaptırmak suretiyle giderilmesini ve kazanın tavan kirişi ve yan duvara temasının kesilmesi suretiyle muarazanın men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile kalorifer kazanının projeye uygun hale getirilmesine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ........2012 tarih ve 4966 E, 6634 K sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, dava dilekçesinde muarazanın ne şekilde giderilmesi gerektiği ayrıntıları ile belirtilmesine rağmen, projeye aykırılığın giderilmesi yönünde talep dışına çıkılarak karar verildiğinden bahisle bozulmuş, yerel mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32363, Karar No: 2018/4478, Tarih: 08.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/32363 E.  ,  2018/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine protokole dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi yapıldığı, borçlunun, icra dairesinin yetkisine ve temerrüde düşürülmediğini ileri sürerek faize itiraz ettiği, alacaklı tarafından, itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece verilen yetkisizlik kararının Dairemizin 22/01/2015 tarih ve 2014/27209 E.- 2015/1594 K. sayılı kararıyla takibin para alacağına ilişkin olduğu ve borçlunun akdi ilişkiye itirazının bulunmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkili olduğu, diğer itiraz sebeplerinin incelenmesiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği yönünde mahkeme kararının bozulduğu ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda talebin reddine karar verildiği görülmüştür.

Akdi ilişkinin kabul edilmesi, faiz istenebilmesi için yeterli olmayıp, alacaklının faiz isteyebilmesi için takip dayanağı belgede vadenin bulunması ya da borçlunun temerrüde düşürülmüş olması zorunludur. Nitekim 11.12.1957 tarih ve 17/29 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da; adi senette vadenin olması halinde, faizin vade tarihinden itibaren istenebileceği kabul edilmiştir (HGK.nun 22.03.2000 tarih ve 12-706/181 sayılı kararı da aynı yöndedir). Senette vade yok ise, alacaklı tarafından borçlunun takip tarihinden evvel temerrüde düşürüldüğünün İİK.nun 68.maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile ispatı zorunludur.

Somut olayda, alacaklı taraf, takipte ... Protokolü" başlıklı belgeye dayanmış olup, anılan belgede ödeme günü olmadığı gibi, icra takibinden önce borçlunun temerrüde düşürüldüğüne ilişkin alacaklı tarafından İİK.nun 68.maddesinde belirtilen nitelikte bir belge de sunulmuş değildir.

O halde, mahkemece, istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/7824, Karar No: 2017/108, Tarih: 16.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7824 E.  ,  2017/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili sigorta şirketi tarafından kasko sigortalısı olan ... plakalı araca davalı ...'a ait ... plakalı aracın kusurlu şekilde çarpması sonucu hasar meydana geldiğini, 23.944,11 TL hasar bedelinin 28.12.2012 tarihinde sigortalısına ödendiğini, davalıların meydana gelen zarardan kanunen müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 23.944,00 TL alacağın 28/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; kazanın zincirleme kaza olduğunu, herhangi bir kastının olmadığını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 23.944,00 TL alacağın 28/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında, davalı ...’ın 22.04.2015 tarihli ihbar talebini içerir dilekçesi ile dava . .. plakalı aracın trafik sigorta şirketi olan ....Sigorta AŞ'ne ihbar edilmiş, ihbar olunan .....Sigorta A.Ş. vekili 15.07.2015 havale tarihli beyan dilekçesinde, ... plakalı aracın 27.11.2011-27.11.2012 tarihleri arasında zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile ... adına sigortalı olduğunu, .... plakalı aracın sigortacısı davacı... Sigorta AŞ’ne 15.03.2015 tarihinde maddi zararlarda araç başına teminat limitinin üst sınırı olan 22.500,00 TL ‘nin tamamının ödendiğini bildirmiştir.Bu durumda kazaya karışan davalı ...’a ait aracın trafik sigorta şirketi tarafından davacı tarafa ödeme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-6100 Sayılı HMK.’nun 266 ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında kusur ve araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti de uzman bilirkişi aracılığıyla yapılmalıdır.

Mahkemece sigortacı-hukukçu bilirkişiden kusur ve hasar bedeline yönelik alınan rapor bilirkişinin uzmanlık alanında olmadığından hükme esas alınamayacak niteliktedir.

Mahkemece sigortacı-hukukçu bilirkişiden kusur ve hasar bedeline yönelik alınan rapor bilirkişinin uzmanlık alanında olmadığından hükme esas alınamayacak niteliktedir.

Bu durumda mahkemece, alanında uzman bir makine mühendisi bilirkişiden meydana gelen trafik kazasında tarafların kusuru ve aracın gerçek hasar bedeli tespiti konusunda ayrıntılı, denetime elverişli rapor alınarak varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına göre uzmanlık alanı belli olmayan sigortacı- hukukçu bilirkişi tarafından verilen yetersiz rapora dayanarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6915, Karar No: 2016/8, Tarih: 18.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/6915 E.  ,  2016/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve kovuşturma aşamasında gümrük müdürlüğü tarafından suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 1.619.00 TL'nin kamu zararı olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece kaçak eşyaların vergiler toplamının tespiti ile kamu zararı olarak sanığa bildirilmesi ve bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre CMK'nun 231/9.maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden, sanığın zarar miktarında yanıltılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarlar yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.madesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/01/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/929, Karar No: 2019/220, Tarih: 10.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/929 E.  ,  2019/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Esastan red

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

Temyiz incelemesi, sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiyeye rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi sebebiyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 10/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10357, Karar No: 2015/22119, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10357 E.  ,  2015/22119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/794-2014/266

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde de yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği ve yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulup,

gelen cevaba göre bilirkişinin zemin bedelinin tespitine ilişkin raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11040, Karar No: 2010/10340, Tarih: 13.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11040 E.  ,  2010/10340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖYCEĞİZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 13/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların mülkiyetinde bulunan 17 ve 18 parsel sayılı taşınamazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılardan İ.vekili, 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden davayı kabul ettiğini beyan etmiş, M. vekili ise 5841 Sayılı Yasa uyarınca hak düşürücü süreden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazlardan davalı M. adına kayıtlı 17 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin, davacı Hazinenin taraf olmadığı kadastro tespitine itiraz davası sonucu hükmen 13.8.1973 tarihinde, davalı İ.adına kayıtlı bulunan 18 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin ise davacı Hazinenin taraf olduğu kadastro tespitine itiraz davası sonucunda hükmen 21.8.1961 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 27.11.2008 tarihinde açıldığı; davalı İ.vekaletnamesinde davayı kabul yetkisi bulunan vekili tarafından verilen 29.12.2008 tarihli cevap dilekçesinde, dava konusu 18 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümü yönünden davayı kabul ettiklerinin beyan edildiği; mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre de çekişmeli 17 sayılı parselin toplam 130,31 m²'lik, 18 sayılı parselin ise 37,11 m²'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, çekişme konusu 17 parsel sayılı taşınmazın tescilin dayanağı olan tespit tutunağının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, çekişme konusu 17 parsel sayılı taşınmazın tescilin dayanağı olan tespit tutunağının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek 17 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazinenin anılan taşınmaza ilişkin olarak diğer temyiz  itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak hemen belirtmelidir ki;  bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Bu durumda, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan krokili raporda çekişmeli 17 parsel sayılı taşınmazın toplam 130,31 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda bulunduğu, dava tarihinde davacı Hazinenin davasında haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalı M. yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, çekişmeli 18 parsel sayılı taşınmazın tescilin dayanağı olan tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır.

Ne varki, dava hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmış olsa bile davalının davayı kabul etmesi halinde hakim hak düşürücü süreyi kendiliğinden gözeterek davanın bu nedenle reddine karar veremez. Bilindiği gibi, HUMK.'nun 95.maddesi gereğince kabul, irade beyanının izhar edildiği anda kesin hükmün hukuki neticelerini doğurur. Kararın sonraki tarihte kurulmuş olması neticeye etkili olmadığı gibi beyanın iradeyi ifsat edici sebeplerden biri ile illetli bulunduğu da iddia ve ispat edilmiş değildir.

O halde, çekişmeli 18 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı İ.vekilinin yetkisine binaen usulüne uygun olarak anılan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümü yönünden davayı kabul ettiği gözetilerek, kabul nedeniyle 18 sayılı parsel bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar  verilmiş olması da doğru değildir.

O halde, çekişmeli 18 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı İ.vekilinin yetkisine binaen usulüne uygun olarak anılan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümü yönünden davayı kabul ettiği gözetilerek, kabul nedeniyle 18 sayılı parsel bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar  verilmiş olması da doğru değildir.

Davacı Hazinenin, değinilen yönler itibariyle temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren BOZULMASINA, 13.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1062, Karar No: 2018/10417, Tarih: 10.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1062 E.  ,  2018/10417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

1- Davacı 30.01.2018 tarihli dilekçesinde ekte davalı ... şirketinin 10.01.2018 tarihli yazısının olduğunu belirtmişse de belge ekinin fiziken ve UYAP sisteminde bulunmadığı, buna göre beyan dilekçesinde bahsedilen belge ekinin eklenmesi,

2- Davacı hakkında adli ve idari yönden FETÖ/PDY soruşturması bulunup bulunmadığı, varsa buna ilişkin belgeler eklenmek suretiyle Cumhuriyet Başsavcılığından, İl Emniyet Müdürlüğünden ve çalıştığı Kurum’dan sorularak gelecek cevap ve belgelerle birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/05/2018 günü oybirliği ile karar verildi.