muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3531, Karar No: 2015/4717, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/3531 E.  ,  2015/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 3332 ve 3333 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine Salihli ..., ... İlçe Müdürlüğü'nce gönderilen veriler arasındaki çelişkinin, mahkemece verilere ilişkin bilgilerin istendiği tarihte 2013 yılı verilerinin henüz bakanlıkça onaylanmadığı ve teknik elemanlarca hazırlanan verilerin gönderilmesinden kaynaklandığı açıklandığı halde, ikinci kez gönderilen verilere ilişkin bilgilerde bir yıl için dekar başına ortalama verim, fiyat ve üretim giderlerinin gönderilmesi gerekirken aylara göre verilerin değişeceği belirtilmek suretiyle verilerin gönderildiği, dekar başına üretim gideri yerine de kilogram başına üretim giderinin gönderildiği anlaşıldığından mahkemece bu hususlar açıklanmak suretiyle bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2. ürün mısır ve 1. ürün mısırın 2013 yılının tamamında geçerli olmak üzere ..., ... ilçe müdürlüğünce belirlenen dekar başına asgari ve azami verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin getirtilerek dosya içerisine konulması ve bu hususun mahkeme hakimince bizzat denetlenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9965, Karar No: 2010/6189, Tarih: 25.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9965 E.  ,  2010/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yargıcın kişisel kusuru nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar; davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, babaannelerinin ölümü ile mirasının babalarına kaldığını, onun da mirası reddetmesi üzerine mirasın kendilerine kaldığını, babalarından alacaklı olduğunu iddia eden dava dışı kişilerin açtığı mirası reddinin iptali ve alacak davalarında kendilerine kalan taşınmazlar üzerine konulan ihtiyati tedbir kararlarının kaldırılmasını, ısrarlı istemlerine karşın mahkeme yargıçları tarafından kaldırılmadığını, 4 yıl gibi uzun bir süre mülkiyet haklarını kullanamamaları nedeni ile uğradıkları maddi zararın davalı ...'ndan alınmasını istemişlerdir.

Davalı ... ise, davanın zamanaşımı ve husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, işin esası incelenerek, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıçlar, ...'nın memuru değillerdir. Yargıçların görev kusurları nedeniyle Adalet Bakanlığına karşı dava açılabileceğine ilişkin görüş, yargıçların bağımsızlığı ilkesine aykırıdır. Yargıçlar aleyhine ancak kişisel kusurlarına dayanılarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 573 ve izleyen maddelerinde düzenlenen biçimde dava açılabilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davanın husumet yönünden reddedilmesi gerekirken işin esası hakkında inceleme yapılarak, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/20244, Karar No: 2013/18031, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20244 E.  ,  2013/18031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine

başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.07.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını

engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/982, Karar No: 2019/1338, Tarih: 04.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/982 E.  ,  2019/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Yasal süresi içinde ileri sürmediğinden sanık ... savunmanının duruşmalı temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 318. maddesi gereğince REDDİNE;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği mümkün görülmekle;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.03.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4698, Karar No: 2014/20686, Tarih: 09.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4698 E.  ,  2014/20686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın ... Ticaret Limited Şirketinin sahibi ve yetkili temsilcisi olduğu, ... ilinden satın alarak ... iline getirttiği yaklaşık 17 ton ağırlığında ve 170.000 TL değerindeki hurda bakır madenini ... ili ... ilçesindeki ... isimli firmaya götürmesi için ... plakalı kamyon ile nakliyatçılık işi yapan sanık ...'e teslim ederek gönderdiği, sanığın aldığı yükü teslim edeceği adrese götürmeyerek kayıplara karıştığı, sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2099, Karar No: 2013/2045, Tarih: 11.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2099 E.  ,  2013/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için tebligat yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de; sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca aynı Yasanın 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15496, Karar No: 2014/2352, Tarih: 17.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/15496 E.  ,  2014/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2013/504-2013/575

Dava dilekçesinde, 2 nolu bağımsız bölümün cinsinin ve arsa payının düzeltilerek tapuya tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, tapu kaydında mesken olan 2 numaralı bağımsız bölümün işyeri olarak cinsinin değiştirilmesi ve arsa paylarının yeni oluşacak duruma göre düzeltilmesi istemine ilişkin olup, 2 numaralı bağımsız bölüm maliki olan davacı tarafından tapu müdürlüğüne karşı açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu anataşınmazda kat irtifakının kurulmuş olduğu, toplam 8 bağımsız bölüm ve davacı dışında 7 tane daha malik bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat maliklerinin hukukunu da yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi de gözetilerek anataşınmazdaki tüm kat malikleri davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12144, Karar No: 2023/8585, Tarih: 18.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12144 E.  ,  2023/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/165 E., 2015/255 K

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/165 Esas, 2015/255 Karar sayılı kararı ile; SSÇ'nin çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği

Sebep bildirmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ'nin olay tarihinde altı yaşında olan ve tanışıklığı bulunmayan mağdur ile arkadaşı ...'yı size kedi göstereceğim diyerek apartman boşluğuna götürdüğü, mağdur ve arkadaşına soyunun dediği, ...'nın olay yerinden kaçtığı, mağdurun pantolonunu indirdiği, SSÇ'nin mağdurun elini yaladığı iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin atılı suçlamayı reddettiği, olayın ertesi günü ...'nın SSÇ'yi okul çıkışında görerek bağırması üzerine SSÇ'nin mahalle sakinleri tarafından yakalanması ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılanın olay yerinde oğlunun elinden tutan şahıs ile SSÇ'nin elbiselerinin aynı olduğuna dair beyanları, temyiz incelemesine konu olmayan mağdure ...'nın SSÇ'yi teşhis ettiği ve duruşma salonunda SSÇ ile karşılaştığında ağlamaya başlayıp annesine sarıldığı, SSÇ ile gözgöze gelmekten kaçındığı, mağdurların beyanlarına itibar edilebileceğine dair adli görüşme raporu, birine işlemediği bir suçu isnat etme olgunluğunda bulunmayan mağdurların ve ailelerinin SSÇ’ye iftira atma sebeplerinin olmadığı ve SSÇ’nin de bu yönde herhangi bir açıklamada bulunamadığı, olayın intikal şekli ve mağdurların özellikle ...'nın aşamalardaki değişmeyen tanık ifadeleri ile desteklenen beyanları dikkate alınarak SSÇ'nin mağdurun pantolonunu indirerek elini yalaması şeklinde sübut bulan eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

Ancak ;

Mağdur ...'un 03.04.2015 tarihli sosyal görüşmeciye verdiği ifadesinde SSÇ'den korktuğu için pantolonunu indirdiği, SSÇ'nin sadece elini yaladığını beyan etmesine rağmen 30.09.2015 tarihli duruşmada SSÇ'nin elini yalamadığını sadece yanağından öptüğünü ifade ederek çelişkili anlatımlarda bulunduğu halde hazırlık aşamasındaki beyanının hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/165 Esas, 2015/255 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6652, Karar No: 2012/9297, Tarih: 13.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6652 E.  ,  2012/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... hakkında açılan dava ile ilgili olarak müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, müşteki vekilinin verdiği dilekçe üzerine dosyanın yeniden ele alınarak yargılamaya devamla bu defa sanık hakkında beraat kararı verildiği, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 14.10.2011 tarihli karar ile mahkemenin beraat hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 25.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/801 Esas, 2012/597 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: