muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/184, Karar No: 2025/2388, Tarih: 25.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/184 E.  ,  2025/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/1747 E., 2024/421 K.

SUÇ : Şirket yöneticisi olan kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.11.2024 tarihli ve 2023/1747 Esas, 2024/421 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre; Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/581 Esas, 2023/323 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-h, 168/2, 62, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin tatbikine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2023/1747 Esas, 2024/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.11.2024 tarihli ve 2023/1747 Esas, 2024/421 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın ek karara yönelik temyizi; haksız şekilde mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13195, Karar No: 2009/2062, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13195 E.  ,  2009/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vekili Av.... ile davacı Vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamının 2 numaralı bendinde; hükme esas alınan bilirkişi kurulunca, dava konusu taşınmazın somut emsal olarak alınan 4855 parsel sayılı taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalden 1,8 kat değerli olduğu kabul edildiği ve bu rapor doğrultusunda hüküm kurulduğu, 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerektiği, dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m2 değeri 6,90 YTL, emsal alınan 4855 parsel numaralı taşınmazın asgari m2 değeri ise 14,80 YTL olduğu, buna göre dava konusu taşınmazın değerinin en fazla emsal taşınmazın değeri kadar olabileceği gözetilmeden vergi değerlerine ters düşecek şekilde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğunu kabul eden bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilmiştir.

Buna göre; dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan emsal taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle değerinin 17,75 YTL/m2 olduğu anlaşıldığına göre, dava konusu taşınmazın da değerinin en fazla 17,75 YTL/m2 olarak alınması ve buna göre irtifak değeri ile mülkiyet değerinin hesaplanması gerekirken, mahkemece bozma ilamı yanlış değerlendirilerek emsal taşınmazın belediye tarafından belirlenen ve emlak vergisine esas asgari vergi değeri olan 14,80 YTL’nin taşınmazın satış değeri olarak kabulü ile dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin düşük tespit edilmiş olması doğru görülmemiştir.

../..

-2-

2008/13195-2009/2062

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 625,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine,temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32923, Karar No: 2019/20037, Tarih: 24.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/32923 E.  ,  2019/20037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ..., davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar tarafından davaya karşı cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davalı ... ve ... Belediyesi Spor Kulubü İktisadi İşletmesi aleyhine açılan davanın pasif dava ehliyeti bulunmaması sebebi ile usulden reddine, davacının hizmet sözleşmesinin işçilik alacaklarından bir kısmının ödenmediği kanıtlandığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda dosya içeriğinden, dava dilekçesi ve duruşma gününün, davalılar ... ve ... Belediyesi Spor Kulubü İktisadi İşletmesi’ne tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının bulunmadığı görülmektedir. UYAP sisteminde de anılan davalılara tebliğe hazırlanmış tebliğ evraklarına rastlanılamamıştır. Yine dosya içeriğinden, bilirkişi raporları ve ıslah dilekçesinin ise tebliğe çıkarılmakla birlikte tebliğ edilemediği görülmektedir. Yargılamanın taraf teşkili sağlanmadan yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı tarafa dava dilekçesinin tebliğ edilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 122. maddesi gereğidir. Mahkemece yapılması gereken iş, davalılar ... ve ... Belediyesi Spor Kulubü İktisadi İşletmesi’ne usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği yapılmak suretiyle bu madde uyarınca taraf teşkili sağlandıktan sonra diğer usuli eksiklikler de tamamlanarak karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/779, Karar No: 2024/3759, Tarih: 28.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/779 E.  ,  2024/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/323 E., 2023/319 K.

SUÇ : 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (mülga) muhalefet

HÜKÜM : Müsadere talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Müsadere talebinin reddine dair hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri, ele geçirilen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Sanıklardan ...'a ait Ergenekon Dış Ticaret isimli firmanın 09.09.2005 tarihli beyanname ile ithal ettiği porselen cinsi eşyayı ağaç mutfak eşyası olarak göstererek ve gümrük memuruyla anlaşarak ithalat işlemini tamamladığı yönününde gelen ihbar üzerine, sanık ...'a ait firmanın antrepoda bekleyen ürünlerinin kontrol edilerek porselen cinsi eşya olduğunun tespiti sonrasında firma tarafından düzenlenen 12.10.2005 tarihli gümrük beyannamesinde eşyanın cinsinin porselen olarak beyan edildiği, ancak daha sonra bu beyannamenin iptalinin istendiği, 12.10.2005 tarihli beyannamenin ekinde yer alan faturalarda teslim şeklinin doğru belirtilmediği ve ayrıca porselen mutfak eşyasının Başbakanlık

Dış Ticaret Müşteşarlığından alınacak gözetim belgesi ile ithal edilebileceği, bu belgenin ibraz edilememesi halinde eşya kıymetlerinin yükseltilerek gümrük vergilerinin bu kıymet üzerinden ödenmesi gerektiği hususu da değerlendirildiğinde ilgili firmanın gözetim belgesi ibraz edemediği gibi mutfak eşyasından numune alınması için gereken yurt dışı sağlık sertifikasını da ibraz edemediğinin anlaşılması karşısında porselen olduğu gümrük memurlarınca tespit edilen eşyanın tahta olarak beyan edilmesi imkânı kalmadığından porselen olarak beyan edilmesinin akabinde beyannamenin iptali istendiğinin anlaşılması karşısında, eylem teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, kaçakçılık eyleminin tamamlanmış olduğu cihetle dava konusu kaçak eşyanın müsaderesi yerine yerinde olmayan gerekçe ile iadesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden ele geçirilen kaçak eşyaların iadesine ilişkin hükmün, 1412 sayılı sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14954, Karar No: 2016/404, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14954 E.  ,  2016/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.12.2014 tarih ve 2014/571-2014/633 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ..... Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şirketi ile ... ve ... numaralı ..... poliçelerini akdettiğini; kış döneminde yağış, dolu ve fırtına nedeniyle sigortalattığı ürünlerin zarar gördüğünü, bu rizikoların sigorta teminatı kapsamında olduğunu, ancak sigorta şirketinin başvuru sonrasında yaptırdığı ekspertiz raporunda hasar oranının %0 olarak belirlendiğini, bunun gerçeği yansıtmadığını iddia ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Tarsim vekili, müvekkilinin poliçede dain-i mürtehin olduğunu ve muvafakatının alınması gerektiğini, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, teminat döneminin ilkbahar olduğunu savunarak davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 5216 sayılı kanunun geçici 2. maddesi ile .... İlçesinin .... İli Büyükşehir Belediyesi sınırları içine alındığı ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 sayılı ilke kararı gereğince ve davanın niteliği gereği mutlak ticari dava olduğundan mahkemenin görevsizliğine ve kesinleşmesini müteakip başvuru halinde dosyanın .... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere, H.S.Y.K Genel Kurulu'nun 26.03.2014 gün ve 141 sayılı kararına göre davalı Tarım Sigortaları Havuzu Genel Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı .... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı .....'nden alınmasına, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1168, Karar No: 2015/4903, Tarih: 18.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1168 E.  ,  2015/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalı S.. B.. Hitit Eğitim Araştırma Hastanesi'nde en uzunu 1 yıl ve daha kısa süreli hizmet alım sözleşmeleri ile alt işverenler nezdinde otomasyon görevlisi adı altında asıl işin bir bölümü olan veri giriş, hasta kayıt, doktorlara ait tüm tıbbi kayıt ve veri işlemlerinde yardımcı olarak çalıştırıldığını, kayıt işlemlerini tutup röntgen ve kan tahlili işlemlerini yaptığını, röntgen teknisyeninin işini yaptığını, çekilen röntgenin çıktısının alınıp okutulması, doktorun uygulayacağı enjeksiyonun hazırlanması, ilaçların girilmesi, enjeksiyona çekimi, doktor hasta tanı giriş işleminin yapılması, doktor gözetiminde rapor yazılması ve okunması, bazı raporların teknisyenlerle birlikte hazırlanması, tansiyon ölçümü raporlar ve sevk işlemlerinin medulaya girilmesi gibi hastanenin asıl işleri yaptığını her sabah 7.30'dan 8.30'a kadar hastalara sıra verme işlemlerini yaptığını, acilde çalıştığı dönemde acil nöbeti tuttuğunu, emir ve talimatları hastane yetkilisinden aldığını, hastane memurlarıyla aynı işi yaptıklarını tüm bu işleri hastanede çalışan kadrolu memurlarla beraber yerine getirdiğini, tüm emir ve talimatı hastane yöneticilerinden aldığını, işe alınırken dahi hastane yönetimince sınava tabi tutulduklarını, her alt işveren ile en uzunu 1 yıl olmak kaydıyla 1'den fazla iş sözleşmesi yapılarak, girdi-çıktı yapıldığını, alt işverenler değişmesine rağmen çalışmaya devam ettiklerini, hastanedeki devlet memurlarının çalışma saatleriyle davacının çalışma saatlerinin farklı olduğunu, davacıya ödenen ücretin Anayasaya, İş Kanununa ve ilgili yasalara aykırılık teşkil ettiğini, davalı kurum ile dava dışı şirketler arasında yapılan sözleşmelerin muvazaaya dayandığını, muvazaanın tespiti ile davacının işe giriş tarihinden itibaren S.. B.. personeli sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S.. B.. vekili davaya karşı husumet itirazında bulunduklarını, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun taraf ehliyetine hâiz olduğunu, kamu kurumu olan hastanelerde çalışan memur, sözleşmeli personel ve geçici yada sürekli işçilerin işe alımları ya da çalıştırılmalarının başta 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 'na tabi olmak üzere daha sıkı hukuki düzenlemelere tabi tutulduğunu, uyuşmazlığa konu olan alt işveren şirketlerden hizmet satın alınarak, kamu hastanelerinde işçi çalıştırılmasının tamamen kanun ve mevzuata uygun bir şekilde yapıldığını, ayrıca İş Kanunu 'nun 2. maddesinin 8 ve 9. fıkralarındaki düzenlemeler gereği kamuda alt işveren ilişkisi altında çalıştırılan işçilerin daimi kadro ve pozisyonlara ilişkin hakları isteyemeyecekleri, konuya ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin bu fıkralarla ilgili eşitlik ilkesi ve işçi lehine koruma ilkesini ihlal ettiği ile ilgili iptal isteğini reddettiğini, tüm bunlardan dolayı alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna dair davacı tarafın dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların yersiz ve hukuka aykırı olduğunu belirterek haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının alt işvereni olarak görünen şirketlerle yapılan hizmet alım sözleşmelerinde; sözleşme konusu işin otomasyon sistemine yönelik bilgisayar kullanıcısı hizmet alım işi olduğunu, Temel Sağlık Mevzuatında Hastanenin; "hasta ve yaralıların yada hastalıktan şüphe edenlerin ve sağlık durumlarını kontrol ettirmek isteyenlerin ayakta ya da yatakta müşahade, teşhis, tedavi ve rehabilite edildikleri, aynı zamanda doğum yapılan kurumlar." şeklinde tarif edildiğini, hastanede yapılan asıl iş; ayakta ya da yatakta müşahade, teşhis, tedavi, rehabilite ve doğum hizmetleri olduğunu, bunun dışındaki hastanedeki yemek, temizlik, bahçe bakımı, çamaşırhane, asansör, elektrik, doğalgaz gibi teknik aletlerin bakım, onarım ve tesisatlarına yönelik teknik işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, yine aynı zamanda hasta kayıt işlemleri ve hastalara ilişkin tıbbi verilerin girişi gibi tıbbi sekreterlik işlerinin de yardımcı iş niteliğinde olduğunu, tıbbi sekreterlik işlerinin bizzat hastanın müşahade ve tedavisine yönelik bir iş olmadığını, dinlenen davacı tanıklarının ifadelerinden de anlaşıldığı gibi davacı sadece otomasyon işinde çalışmakta olduğu, davalı Bakanlığa bağlı hastane ile dava dışı şirketler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerine göre; hastanenin bilgisayar ve veri girişi gibi hizmetleri ihale yolu ile dava dışı şirketlere verildiğini, hizmet alım sözleşmelerinin konusu olan hizmetlerin tamamı yardımcı işler olup, davacının fiilen sözleşmenin kapsamı dışında asli işlerde çalıştırıldığı ispat edilemediğini, davalı hastanenin yardımcı işlerini alt işverene vermesi 4857 sayılı İş Kanunu 'nun 2/6-7 maddesi uyarınca mümkün olduğunu, İdari ve Teknik Şartnamelerde yüklenicinin elaman seçiminde ve değişikliğinde, işten çıkartmalarda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de; asıl işverenin denetim yetkisi; iş yeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer vermesinin olağan olduğunu, bu nedenle sözü edilen hükümlerin alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermediğini, mevcut olgulara göre; davalı S.. B.. ile dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığı, bu nedenle davacının iş sözleşmesinin başlangıcından itibaren davalı S.. B..'nın işçisi olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.