muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13556, Karar No: 2017/1291, Tarih: 06.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13556 E.  ,  2017/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2015 tarih ve 2014/995-2015/614 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Nakliyat Abonman (Muvakkat) Sigorta Poliçesi ile sigortalı dava dışı şirketin ...'da bulunan firmadan satın aldığı emtianın, ...'dan ...'a nakliye işinin davalı ... Uluslararası Taşımacılık ve Dış Tic. Ltd. Şirketi tarafından üstlenildiğini, emtianın diğer davalıya ait uçağa yüklendiğini ancak ...'a gelmediğini ve kayıp olduğunu, hasar ihbarında bulunulduğunu, davalı ...’nin 1 kabın ...'a ulaşmadığını bildirdiğini, hasar tutarının 35.000 EURO olduğunu, müvekkilinin toplam 96.065,20 sigorta tazminatı ödediğini, sigortalının haklarına halef olduğunu, rücu ihtarlarına karşı davalı ... tarafından verilen cevabi yazıda, kaybolan cihazın bulunduğundan bahisle tazminat ödemesinin yapılamayacağının bildirildiğini, diğer davalının ise zarardan davalı ...’nin mesul olduğunu beyan ettiğini, sigortalıdan bulunan cihazdan faydalanma imkanının kalmadığı bilgisinin alındığını, cihazın sovtaj değerinin bulunmadığını, masrafları yüksek olduğundan gümrükten çekilme işlemlerinin yapılamadığını, taşıma sırasında meydana gelen hasardan davalıların sorumlu olduğunu, davalıların sorumlulukları sınırlı bulunduğundan alacak ve ferilerinin davalılardan tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalıların icra takibine itiraz edip icra takibinin durdurulduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %20'den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.O. vekili, davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, davalı ...'nin kusuru üstlenmiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... A.O. vekili, davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, davalı ...'nin kusuru üstlenmiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 10/06/2013 tarihinde alıcısı tarafından teslim alınması gereken emtianın uçaktan çıkmaması ile kayıp olduğunun tespit olunduğu, Montreal Konvansiyonu'nun 13/3'ncü maddesinin uygulanması gerektiği, yükün 3 ay 22 gün sonra bulunup teslime hazır edilmesinin taşıyıcı olan davalıların sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı, davalı taşıyıcıların sorumluluğunun 155 kg x 19 SDR=2.945 SDR olduğu, fiili taşıyıcı ... A.O.'nın hata ve kusurundan kaynaklandığı ancak her iki davalının müteselsil sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne itirazın 8.410,92 TL asıl alacak yönünden iptali ile takip tarihinden itibaren asıl alacağa davacının talebi aşılmamak üzere 3095 sayılı Kanunun 2/2.maddesi uyarıca değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taşıma tarihinde yürürlükte olan Montreal Konvansiyonu 13/3 maddesi uyarınca davalı fiili taşıyıcı ...’nin kargonun kaybolduğunu kabul etmesi ve kargonun ulaşması gereken tarihten 7 gün sonra ulaştığının anlaşılması nedeniyle taşıtanın halefi olan davacı ... şirketinin taşıma anlaşmasından doğan hakları taşıyıcıya karşı ileri sürmesinin mümkün bulunmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 286,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 06/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2702, Karar No: 2018/3526, Tarih: 22.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2702 E.  ,  2018/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne silah sağlama

Hüküm : TCK'nın 315/1, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına

ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiilerinin duruşmada ve temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden duruşmalı olarak yapılan incelemede CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanabilir. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.

Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir. Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Hukuk kuralı, ceza ve muhakeme hukuku veya diğer hukuk dallarına ilişkin yazılı hukuk kuralları ile milletlerarası antlaşmalardır.

Temyizin hükmün hukuku yönüne ilişkin olduğuna dair içtihada 1412 sayılı CMUK’nın yürürlükte olduğu dönemde de yer verilmiştir. Nitekim YİBGK 14.12.1992 tarih, 1-5 sayılı kararında; “Yargıtay ne yasa organının yerine geçebilir ne de olay sorununu çözmeye yetkilidir. Yargıtay ilk mahkemenin yerine geçerek olaya ilişkin sorunları çözemez” şeklinde yer verilmiştir.

Öğreti ve doktrinde yer verilen görüşlere göre ise; “Yargıtay, temyiz yolunda yargılama yaparken, uyuşmazlığın ispat yönüne yani fiilin belirlenmesine dokunamaz. Yargıtay sadece esas mahkemesinin duruşmada ortaya konan delillere dayanarak vardığı vicdani kanaatine göre belirlemiş olduğu fiilin hukuk normları karşısındaki durumu konusunda yaptığı tavsifi ve ondan çıkardığı sonuçları denetleyebilir.” (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. SILVIA TELLENBACH’A ARMAĞAN, Seçkin yayınları syf. 1287)

Ceza Muhakemesinde mahkumiyet hükmünün kurulabilmesi için, maddi sorunu çözen makamın sanığın suçlu olduğuna vicdani kanaat getirmesi gerekir. Geçmişte yaşanmış olan bu olay, delil araçları kullanılarak mahkeme önünde temsil edilmelidir. Mahkeme delil araçlarını akıl yürütmek ve tecrübe kurallarına başvurmak fiili ile vicdanına göre değerlendirir. Bundan sonra gene akıl yürüterek boşlukları doldurur ve vicdani kanaate sezgileriyle değil akıl yoluyla ulaşır (M. Feyzioğlu Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin yayınevi syf. 139).

Alman Yargıtayı 07.06.1979 tarihli kararında şöyle demektedir: "Yargıtayın olay yargıcının kanıya varışını denetlemek bakımından sınırlı bir olanağı vardır. Bu, kural olarak Yargıtay için bağlayıcıdır. Özellikle de Yargıtayın kendi değerlendirmesini olay yargıcınınkinin yerine koyma yetkisi yoktur. Özgür kanıtlama yolunda kanıt sunumunu bir ölçüde yinelenmesi yetkisi de yoktur. Eğer Yargıtay sunulmuş olan kanıtlama araçları dolayısıyla kendi değerlendirmesini olay yargıcınınkinin yerine koyacak olursa kendi görev alanının sınırlarını aşmış olur ve kendisine temyiz yargılamasını yasal düzenlemesine göre üstlenme hakkı ve yeterliliği olmayan bir sorumluluk yüklemiş olur. Kuşkusuz olay yargıcına kanıya varış sürecinde tanınmış olan özgürlüğün de sınırları vardır. Olay yargıcı bu yetkisini kendince (keyfi olarak) kullanamayacağı gibi, bütün kanıtları da sonuna kadar değerlendirmek zorundadır. Bunun ötesinde kesin bilimsel verilere, mantığın yasalarına ve günlük yaşamın deneyim kurallarına dikkat etmek zorundadır." (Aktaran Prof. Dr. Ahmet Gökçen, Yrd. Doç. Dr. Kerim Çakır, Ceza Muhakemesinden Temyiz inceleme mercii olarak Yargıtay, Dr. Dr. SILVIA TELLENBACH’A ARMAĞAN, Seçkin yayınları syf. 1001)

Yargıtayın istisnai olan maddi olay denetiminin sınırları hakkında Türk doktrininde de; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. SILVIA TELLENBACH’A ARMAĞAN, Seçkin yayınları syf. 1282)

Yazılı hukuk kurallarının yanında, içtihatlar, bilimsel görüşler, herkesçe bilinen olaylar ile deneyim kurallarına ve ilkelere aykırılık da, olayın özelliklerine göre hukuka aykırılık sayılabilecektir. Bu kapsamda olayın mahkemece aydınlatılabilmesi mecburiyeti vardır. Kısaca “eksik soruşturma” dediğimiz bu ilkeye aykırılık da hukuki denetim kapsamında görülebilecektir.

Yazılı hukuk kurallarının yanında, içtihatlar, bilimsel görüşler, herkesçe bilinen olaylar ile deneyim kurallarına ve ilkelere aykırılık da, olayın özelliklerine göre hukuka aykırılık sayılabilecektir. Bu kapsamda olayın mahkemece aydınlatılabilmesi mecburiyeti vardır. Kısaca “eksik soruşturma” dediğimiz bu ilkeye aykırılık da hukuki denetim kapsamında görülebilecektir.

Özellikle 5271 sayılı CMK'nın yürürlüğe girmesi ve istinaf mahkemelerinin de faaliyete geçirilmesinden sonra ceza yargılama hukukumuzda oluşan kanun yolu sisteminde, hukuka uygunluk denetimi yapmakla görev alanı tanımlanan Yargıtayın kural olarak maddi olay denetimi gerçekleştirme imkanı bulunmamaktadır. Ancak yargılama hukukunun temel kurallarına ve sistemin belirlediği ana ilkelere uyulmakla birlikte "amacın maddi gerçeğe ulaşmak olduğu" gerçeğinin de gözardı edilemeyeceği açıktır. Bu bağlamda delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak bu delillerle varılan sonucun, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince; Suça katılmadıklarına ilişkin savunmalarının aksi yönünde mahkumiyet kararına dayanak oluşturur biçimde somut bir delil de ortaya konulmadan “hayatın olağan akışı” gerekçesi ile hüküm kurulmasının, ceza muhakeme hukukunda öngörülen ispat kurallarına ilişkin ilkelere ve yerleşik uygulamalara aykırı olduğu gözetilmeksizin, sanıkların üzerilerine atılı silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebi dikkate alınarak sanıklar ... ...(Demir) ve ...'ın tahliyesine,başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değiller ise derhal salıverilmesine için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 22.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

22.10.2018 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda, duruşmada savunma yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ... ile sanıklar ... ve ... müdafileri Av. ..., Av. ... ve Av. ...'nun yokluklarında, 14.11.2018 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/28508, Karar No: 2019/5567, Tarih: 26.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/28508 E.  ,  2019/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... mahallesi 358 ada 7 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen taşınmazın emlak vergi değerleri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırmasında emsal taşınmazın daha değerli olduğu anlaşıldığı halde ters orantı kurularak dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle bedel belirlendiğinden rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi;

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10637, Karar No: 2020/1501, Tarih: 23.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10637 E.  ,  2020/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan, suç tarihinden önceki bir tarihe ait ve mahkemenin bir başka dosyasına sunulan onaylı fotokopi niteliğindeki sosyal inceleme raporunun dosya içerisine konulduğu anlaşılmış ise de; suç tarihinden önceki tarihli raporda suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Şikayetçinin yetkilisi olduğu Figen Pastanesi’nin tadilatta olması nedeniyle bahçe kısmının etrafının naylon branda ile kapalı olduğu, brandanın iç kısmında inşaat malzemelerinin olduğu işyerinin aktif olarak kullanılmadığının anlaşılması karşısında, olay tarihinde aktif olarak kullanılmadığı anlaşılan bina niteliğindeki yerin iş yeri olarak sayılayamayacağı dikkate alınarak, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24679, Karar No: 2014/9269, Tarih: 13.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24679 E.  ,  2014/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1- Sanık ... beraat CMK.nun 223/2-b

2- ... 2003, 2004 yılları için 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 71 maddeleri uyarınca 39 ay hapis cezası,

3- ... 2004, 2005 yılları için 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 71. maddeleri uyarınca 42 ay hapis cezası,

Gerekçeli karar başlığında eksik yazılı suç tarihlerinin, suça konu faturaların KDV'de kullanılması nedeniyle tespit edilen fatura tarihlerine göre 26.04.2003-26.01.2004, 21.02.2004-21.01.2005 ve 21.12.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilmiştir.

I- “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanık ... hakkında verilen “beraat” hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan “mahkumiyet” hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Dosya kapsamından anılan takvim yılında ele geçirilen faturalara göre yüklenen suç tarihinin en son 21.12.2005 olduğu, bu tarihte yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK hükümlerinin tatbiki gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK hükümlerine göre uygulama yapılarak sanık ... hakkında eksik ceza tayin edilmesi isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış; sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi ile azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri

2

gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde eleştiri dışında, beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin; sanık ...'nun da cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında ‘2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” , sanık ... hakkında ise “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında ‘2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” , sanık ... hakkında ise “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği en son 26.01.2004 ve 21.01.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2888, Karar No: 2014/7165, Tarih: 05.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/2888 E.  ,  2014/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVŞANLI 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/462-2011/553

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirket bünyesinde 2005/Şubat ayından itibaren çalıştığını, uzun zamandır ücretinin geç ödendiğini, yol harcırah ve giderlerinin eksik ödendiğini, bu nedenlerle sağlığının bozulduğunu ve 26.07.2010 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini, çalışma süresi boyunca fazla çalışma, hafta tatili ve bayram tatili çalışmalarına karşılık ücretlerin ödenmediğini ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının hangi yıllarda kaç saat fazla mesaisi olduğunu, kaç gün hafta tatili ve bayram tatili çalışması olduğunu belirtmediğini, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, husumetin son çalıştığı D. N. Ltd. Şti.’ne yöneltilmesi gerektiğini, işe giriş tarihinin 10.03.2006 olduğunu, davacının 08.05.2006 tarihinde nedensiz olarak işten ayrıldığını, hak edişlerinin ödendiğini ve müvekkilinin ibra edildiğini, yıllık izinlerini kullandığını, kış aylarında fazla mesainin sözkonusu olamayacağını, davacının asgari ücretle çalıştığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyaya sunulan imzalı ücret bordroları ve hesap pusulalarında 2010/Ocak, 2009/ Ocak, Mayıs ve Aralık aylarında yıllık ücretli izin alacağının tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, bu imzalı belgelerin davacıya gösterilerek imzaların aidiyeti belirlenip, sonucuna göre davacının yıllık ücretli izin hesabından dışlanıp dışlanamayacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.