muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1924, Karar No: 2016/8287, Tarih: 20.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1924 E.  ,  2016/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2015 tarih ve 2014/846-2015/157 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/10/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yüklenicisi olduğu ... atış poligonu inşaatının davalı nezdinde düzenlenen inşaat sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altına alındığını, 04/01/2013 tarihinde meydana gelen hasar nedeniyle müvekkilinin zararı 272.799,71 TL olduğu halde davalının müvekkiline 134.113,91 TL'den hurda bedeli düşülmek suretiyle hasar bedeli ödemeyi teklif ettiğini, inşaat sahasında meydana gelen tüm hasarın teminat kapsamında olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 120.000,00 TL'nin, 16/02/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle 249.816,57 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hasar ihbarı üzerine müvekkilince görevlendirilen eksperce davacının toplam zararının 112.380,76 TL olarak hesaplandığını ve bu meblağın davacıya ödenmesi teklif edilmesine rağmen davacının kabul etmediğini, müvekkilinin kabulü altında bulunan bu meblağ için dava açılmasına sebebiyet verilmediğini, bu meblağın üzerindeki kısımdan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, 112.380,76 TL'nin ekspertiz rapor tarihi olan 12.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte kabulüne, bakiye kısmın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 04/01/2013 tarihinde meydana gelen hasar nedeniyle davacının bilirkişi raporuna göre 249.816,57 TL gerçek zararının meydana geldiği, davacının uğramış olduğu gerçek zararını sigorta poliçesi kapsamında temerrüd tarihi olan eksper raporunun düzenlediği 12/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan talep edebileceği, davalı vekili ıslah dilekçesi ile artırılan tutarın zamanaşımına uğradığını iddia etmişse de davacının zarar tutarını öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl geçmediğinden davalının zamanaşımı itirazının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 249.816,57 TL'nin 12/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14.506,06 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4131, Karar No: 2018/5491, Tarih: 10.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4131 E.  ,  2018/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ...... 1. Sulh Hukuk ile ...... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar ...... Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı ...... Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün ...... ortamından çıkarılan nüfus kayıt tablosunda küçük ...'in yerleşim adresinin; "............. No:8 Merkez/......" adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesince ise;......Müdürlüğüne müzekkere yazılarak küçüğün yerleşim yerinin araştırılması istenilmiş olup, yazı cevabında ...... ilinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

...... ...... Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda kayyım tayini istenilen ...'in "küçüğün ......'da ikamet ettiği" anlaşıldığından uyuşmazlığın ...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6357, Karar No: 2007/6608, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6357 E.  ,  2007/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, nazım imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 2,5 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 9.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12694, Karar No: 2012/13852, Tarih: 12.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/12694 E.  ,  2012/13852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına eksik ve yanlış yazılan suç tarihlerinin suça konu 2004 ve 2005 takvim yılına ait faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 21.01.2005 ve 21.09.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarının sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20498, Karar No: 2015/565, Tarih: 26.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20498 E.  ,  2015/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 02/09/2014

Numarası : 2013/184-2014/559

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 02/06/2009-28/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, 1.250,00 TL ücret aldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32'nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323'üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8'inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37'nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından özellikle ilgili meslek odasından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacı aylık ücretinin 1.350,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasına göre davacının 950,00-1.000,00 TL alabileceği bildirilmiştir. Mahkemece davacı iddiası, tanık beyanları doğrultusunda ücretinin 1.350,00 TL olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacının ücretinin miktarı taraflar arasında tartışmalı olduğundan ve yapılan emsal araştırması ile davacının 1.000,00 TL alabileceği belirlendiğinden bu miktar üzerinden alacakların hesaplanması gerekirken emsal ücret ile örtüşmeyen tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama

halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, davacı 02/06/2009-28/02/2013 tarihleri arasında çalışmış, tanıklara itibarla belirlenen fazla çalışma ücretinden 1/5 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Davacının çalışma süresi dikkate alındığında yapılan indirim oranı az olup daha makul seviyede indirim yapılmak üzere karar bozulmalıdır.

halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, davacı 02/06/2009-28/02/2013 tarihleri arasında çalışmış, tanıklara itibarla belirlenen fazla çalışma ücretinden 1/5 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Davacının çalışma süresi dikkate alındığında yapılan indirim oranı az olup daha makul seviyede indirim yapılmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2686, Karar No: 2025/2037, Tarih: 12.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/2686 E.  ,  2025/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2485 Esas, 2023/62 Karar

SUÇLAR : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, Sanık ... ve müdafi, Malen sorumlu ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2020/264 Esas, 2022/134 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan beraatine; sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,188/4-a, 62, 52/1,2 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, malen sorumlu ... adına kayıtlı olan ve suçta kullanılan 33 ... 28 plaka sayılı aracın 5237 sayılı Kanunun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/2485 Esas, 2023/62 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve malen sorumlu hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafi ile malen sorumlunun istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanık ...'ın savunmalarında sanık ... hakkında detaylı beyanlarda bulunması ile seyahat ve görüşme kayıtları dikkate alındığında beraat eden sanık ...'nin diğer sanık ... ile atılı suçu iştirak halinde işlediğine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Olayla ilgili tüm detayları samimi ikrarda bulunarak anlattığına, ...'nin olayda kendisiyle birlikte hareket ettiğine, beyanlarının araştırmalar neticesinde teyit edildiğine, ...'nin yargılamadan kaçtığına, savunmasının yakalama emri üzerine alındığına, kendisine ...'ye soru sorma imkanı tanınmadığına, ...'inin savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkindir.

3.Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

2. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Olayla ilgili tüm detayları samimi ikrarda bulunarak anlattığına, ...'nin olayda kendisiyle birlikte hareket ettiğine, beyanlarının araştırmalar neticesinde teyit edildiğine, ...'nin yargılamadan kaçtığına, savunmasının yakalama emri üzerine alındığına, kendisine ...'ye soru sorma imkanı tanınmadığına, ...'inin savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkindir.

3.Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Sanık ...'ın sanık ...'nin ısrarlı teklif ve teşviki üzerine atılı suçu işlediğine, samimi ikrarlarda bulunduğuna, görüşme kayıtlarının sanığın savunmalarını doğruladığına, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen göz önüne alınacak nedenlere ilişkindir.

4. Malen Sorumlu ...'ın Temyiz İstemi

Olaydan haberi ve bilgisi olmadığına, aracı kendi birikimleriyle aldığına, aracı suçta kullanılmak üzere eşine verdiğine dair delil bulunmadığına, iyi niyetli üçüncü kişi olması nedeni ile mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ve resen göz önüne alınacak nedenlere ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ...'ın kullandığı ve eşi olan malen sorumlu ... adına kayıtlı araçta yapılan aramada aracın sağ ve sol ön yolcu koltuk arkası ile bagaj kısmının sağ ve sol boşluklarına gizlenmiş vaziyette toplamda 80 paket halinde daralı 42 kilo 208 gram gelen eroin maddesi ile 3 paket halinde daralı 810 gram gelen afyon sakızı maddesinin ele geçirildiği, sanık ...'nin uyuşturucu maddeleri sanık ...'a teslim ettiği, sanıklar arasında görüşme kayıtlarının bulunduğu bu suretle sanıkların iştirak halinde atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkin olarak;

1-Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, özellikle ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve çeşidi, uyuşturucu maddelere ilişkin kriminal rapor, uyuşturucu maddelerin araçta gizlenme biçimi birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanık ...'ın kovuşturma aşamasındaki tüm beyanlarında suça konu uyuşturucu maddeleri sanık ...'nin teklifi üzerine taşıdığını ikrar ettiği ve bu ikrarının sanığın yakalanış şekli,28.08.2020 tarihli olay tutanağı ve ele geçen maddelere ilişkin uzmanlık raporları şeklinde maddi delillerle sabit olduğu ve sanık ...'in anlatımının soyut nitelikte kalması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yasal ve yeterli olduğu anlaşılmakla sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.