muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3206, Karar No: 2015/9603, Tarih: 23.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3206 E.  ,  2015/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/273107

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2011

NUMARASI : 2011/80 (E) ve 2011/441 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılanın hesabından sanığın hesabına gerçekleştirilen havale işleminin yapıldığı bilgisayara ait IP numarasının belli olması karşısında kime ait bilgisayardan bu işlemin yapıldığının araştırılması, sanığın hesabına havale edilen 600 TL paranın çekildiği ATM cihazına ait güvenlik kamerası görüntülerinin getirtilerek paranın kim tarafından çekildiğine dair bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Sanık savunmasında, paranın çekilmiş olduğu bankamatik kartını 02/06/2006 tarihinde bankadan aldığı gün kaybettikten sonra kartı iptal ettirmek için Garanti Bankasını arayıp müşteri hizmetleri yetkilisiyle konuştuğunda kendisine hesabında para yoksa kartı iptal ettirmesine gerek olmadığını söylediklerini beyan ettiğinden sanığın müşteri hizmetleri yetkilisiyle yaptığı 02/06/2006 tarihli telefon görüşme kayıtlarının getirtilmesi,

3-Sanığın hesabına havale edilen paranın çekildiği ve sanığın kaybettiğini iddia ettiği bankamatik kartının sanığa hangi tarihte, hangi şubece ve hangi saatte teslim edildiğinin tespit edilmesi ile birlikte, mahkemece sanığın iki adet kredi kartı ve üç adet ATM kartının bulunmasının mutad olmadığı yorumu yapılarak atılı suçu işlediğinin kabul edilmesi karşısında sanığın bu kadar kartı olmadığını dile getirmesi nedeniyle söz konusu kartların kimin imzasına, ne zaman ve kim tarafından tebliğ edildiğini gösteren mazbatalar ile yine bu kartlar ile ilgili varsa iptal durumlarının ilgili bankadan sorulması,

4-Sanığın savunmasının tahkiki açısından bankadan gelen yazı cevabında sanığa ait olduğu belirtilen tüm kartlar ile ilgili olarak, davaya konu kaybolduğu iddia olunan karta benzer şekilde başka hesaplardan söz konusu kartlara para transferi yapılıp yapılmadığının ilgili bankaya sorulması ve özellikle sanığın geçerli herhangi bir neden yokken 08/06/2006 tarihli kayıp/çalıntı başvurusu ile iptal ettirdiği kredi kartına benzer yöntemlerle para transferi yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi,

5-Dosya içerisinde sanığın hesabına başka şahısların hesaplarından havaleler yapıldığı ve kaybolduğu iddia olunan bankamatik kartıyla farklı tarihlerde paralar çekildiği belirtilmesine göre, sanığın savunmasında belirttiği gibi başka şahıslar tarafından kartının kullanılıp kullanılmadığının tespiti açısından söz konusu müşteki şahıslarla ilgili vaki şikayetleri üzerine yapılan soruşturma ve dava dosyaları celbedilip akıbetlerinin sorulması, ayrıca bu dava dosyalarında özellikle sanığın geçerli herhangi bir neden yokken 08/06/2006 tarihli kayıp/çalıntı başvurusu ile iptal ettirdiği kredi kartına müşteki şahısların hesaplarından havale yapılıp yapılmadığının araştırılması,

Bu eksiklikler tamamlandıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. Ö.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2007, Karar No: 2023/7831, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2007 E.  ,  2023/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1371 Esas, 2022/1845 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/948 Esas, 2021/235 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 226, 234, 607 ve 647 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; arazi niteliğindeki taşınmazlar için kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artışı oranlarının hatalı belirlendiğini, taşınmazların kamulaştırmadan geriye kalan kısımlarına değer azalışı uygulanamayacağını, kamulaştırma bedelinin yüksek hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; arazi niteliğindeki taşınmazlar için kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artışı oranlarının hatalı belirlendiğini, taşınmazların kamulaştırmadan geriye kalan kısımlarına değer azalışı uygulanamayacağını, kamulaştırma bedelinin yüksek hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki 647 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi, arazi niteliğindeki 234, 226, 607 parsel sayılı taşınmazlara dava tarihi itibarıyla geçerli resmi verilere göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi kurulunca belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının taşınmazın konum ve niteliğine uygun düştüğü anlaşılmakla davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 ... ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 226, 234 ve 607 parsel sayılı dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, ... ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Dava konusu 647 parsel taşınmazın kamulaştırma bedeli belirlenirken hükme esas alınan raporda arsa olarak kabul edilerek emsal kıyaslaması yapılarak bedel belirlendiği anlaşılmıştır. Ancak dava konusu 607 parselin 647 parsel ile bitişik konumda olduğu, ve 607 parsel sayılı taşınmaz arazi olarak nitelendirilerek bedel belirlendiği ayrıca dosyada mevcut Belediye Başkanlığı yazısında dava konusu 647 parsel ile 234 parsel taşınmazların aynı nitelikte olduğu bildirildiği halde hükme esas alınan raporda yetersiz ve çelişkili ifadelerle 647 parsel sayılı taşınmazın arsa olarak kabul edilerek kamulaştırma bedelinin fazla belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilllince temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1002, Karar No: 2010/2319, Tarih: 23.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/1002 E.  ,  2010/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp cinsi münasebette bulunma niteliğinde kabul edilerek alıkoyma eyleminden beraetine, diğer suçtan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2007 gün ve 2007/54 Esas, 2007/115 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında verilen 26.07.2005 günlü ve 2005/65 Esas, 2005/56 Karar sayılı sanığın reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma eyleminden beraetine, reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma eyleminden mahkümiyetine dair hükümlerin sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği, katılan tarafından ise süresinde temyiz edilmediğinden beraet hükmünün kesinleştiği gözetilmeden, bozma kararı sonrası duruşma açılarak alıkoyma eylemi ile ilgili yeniden hüküm kurulduğu, bu hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu, bu itibarla temyize hak kazandırmayacağı anlaşıldığından katılanın, sanığın alıkoyma eylemi nedeni ile kurulan hükme yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine, temyiz incelemesinin reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2343, Karar No: 2018/6062, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2343 E.  ,  2018/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemeye,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

a)İİK’nın 333/a maddesine ilişkin olarak kurulan hüküm yönünden,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b)İİK’nın 337/a maddesine ilişkin olarak kurulan hüküm yönünden,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

c)İİK’nın 345/a maddesine ilişkin olarak kurulan hüküm yönünden ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırı üç ay hapis cezası olduğundan ve suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilerek ,sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13325, Karar No: 2014/14621, Tarih: 23.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/13325 E.  ,  2014/14621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2012

NUMARASI : 2011/301-2012/38

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle Dairemizin Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Kurşunlu Belediye Başkanlığı'nın 10.01.2014 tarihli yazı cevabına göre, dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olmadığını, belediye ve altyapı hizmetlerinden yararlandığını, etrafında meskun mahal bulunduğunu, yerleşim merkezi içerisinde olduğu, dava konusu taşınmazın köy yerleşik sınırları içerisinde kaldığı bildirilmiş olup, yazılardaki çelişki sebebiyle Dairemizce ikinci kez yapılan geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İnegöl Belediye Başkanlığı'nın 30.06.2014 tarihli cevabi yazısında, dava konusu taşınmazın Kurşunlu Belediyesi mücavir alan sınırları içerisinde olduğu, 31.04.2014 tarihi itibariyle ilçe olan Rüştiye köyünün 6360 sayılı Yasa gereğince ilçe merkezine bağlı mahalle olduğunu, dava konusu taşınmazın mücavir alana alınmasından günümüze kadar idarenin sunmuş olduğu tüm hizmetlerden sadece yol ve çöp toplama hizmetlerinden yararlandığını, çevresinin meskun alan olup, en yakın konutun 15 metre mesafede olduğunu, 1/5000 ölçekli nazım imar planı dışında, Bursa ili 100.000 ölçekli çevre düzeni planı incelendiğinde ilgili taşınmazın çevre düzeni planı içerisinde kaldığını ve kırsal yerleşim alanı olarak planlı olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan keşiflerde de taşınmazın vasfına yönelik herhangi bir gözlem yapılarak keşif zaptına bu hususlar yazılmamış olup, bilirkişilerce soyut ifadelerle taşınmazın arazi niteliğinde olduğu kabul edilmek suretiyle net gelir metodu ile bedeli tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan keşiflerde de taşınmazın vasfına yönelik herhangi bir gözlem yapılarak keşif zaptına bu hususlar yazılmamış olup, bilirkişilerce soyut ifadelerle taşınmazın arazi niteliğinde olduğu kabul edilmek suretiyle net gelir metodu ile bedeli tespit edilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulama imar planı (genelde 1/1000 ölçekli) ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak, özellikle keşif esnasında mahkeme hakimince gözlem yapılarak taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlandığı hangilerinden yararlanmadığı, etrafında meskûn mahal olup olmadığı, varsa mesafeleri ve niteliği, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli, taşınmazın üzerinde bina olup olmadığı, bu taşınmazın konumu, yani sokağa, yola olan cephesi, önemli yakın merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususların ayrıntılı şekilde keşif zaptına geçirilmesi, taşınmazın değişik açılardan fotoğraflarının çektirilerek bunların onaylanıp dosya arasına alınması ve taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti ile kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulmuş olması,

2-Davada kendisini vekille temsil ettiği anlaşılan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.