muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3362, Karar No: 2018/5535, Tarih: 08.10.2018

Mahkemece verilen kararlar davanın tarafları ya da karar aleyhine olan üçüncü kişiler tarafından temyiz edilebilir. ... ve ... davada taraf olmasalar da tapu maliki Lütfiye’nin mirasçısı olduklarından aleyhlerine olan hükmü temyizde hukuki yararları mevcut olup temyiz itirazlarının reddine dair 16.11.2015 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, bu tür davaların tapu kayıt maliklerine, bunların ölmüş olması durumunda ise tüm mirasçılarına yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda; davacı ..., çekişmeli taşınmazların tarafların müşterek miras bırakanı Muhittin’den geldiğini, eşi Zeycan ..’ın kök muris Muhittin’in kızı olduğunu, taşınmazlarda eşine pay verilmediğini öne sürerek, taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Zeycan .. mirasçıları adına payıları oranında tescili istemiyle dava açmıştır. Ne var ki; dosya kapsamındaki nüfus kayıtlarına göre, ... ve ... çekişmeli taşınmazların kayıt maliki ...'in mirasçısı oldukları halde kendilerine husumet yöneltilmediği anlaşılmaktadır. Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart yerine getirilmeden davanın esasına ilişkin hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, öncelikle dava konusu taşınmazların kayıt maliki ... mirasçıları yöntemine uygun şekilde davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek usulünce taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... ve arkaşalarına iadesine, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9028, Karar No: 2021/1975, Tarih: 06.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/9028 E.  ,  2021/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 29/09/2014 tarihli Mütalaa doğrultusunda, sanık hakkında "2009,2010,2011,2012 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçu yönünden, zamanaşımı hükümleri de dikkate alınarak mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında “Sahte belge düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulmak suretiyle ve zincirleme biçimde atılı suçtan verilen cezadan TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın kazanç elde etmek amacıyla iş yerinde bulunan POS cihazlarından gerçek mal veya hizmet alım satımına dayanmayacak şekilde komisyon karşılığı birden çok kişiye ait kredi kartından çekim yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda isimleri geçen kredi kartı sahiplerinden işlem miktarı yüksek ve yoğun şekilde kullanılan yeterli sayıda kart sahibinin tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk

marifetiyle inceleme yaptırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2228, Karar No: 2012/6350, Tarih: 20.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2228 E.  ,  2012/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde dava konusu ziynetlerin davalı tarafından elinden alınıp bozdurulduğunu ve kardeşine araba alındığını ve iade edilmediğini belirterek ziynet bedellerinin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı ise iddia edilen miktarda ziynet takılmadığını ve ziynetleri davacının giderken üzerinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır. Olayda, davacı kadın dava konusu ziynet eşyasının elinden alındığını, iade edilmediğini, dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, davalı tarafta kaldığı konusunda yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6567, Karar No: 2012/8452, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6567 E.  ,  2012/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 29.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/891 Esas, 2012/681 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının göz önüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında ileri sürülen sebepler ilke olarak benimsenmekle birlikte atılı suçtan dolayı şikayette bulunabilmek için şikayet tarihinde sanık aleyhine kesinleşmiş bir icra takibinin bulunması zorunludur. Oysa ki somut olayda takip kesinleşmemiştir. Şöyle ki ;Cumhuriyet Başsavcılıkları İle Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 92. maddesi yollaması nedeni ile ceza mahkemesi kalem yönetmeliğinde hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin (Eski Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşlerine Ait Yönetmelik) 36. maddesi gereğince, “dava, dava dilekçesinin tevzi edilerek kaydedildiği tarihte açılmış sayılır.” hükmü dikkate alınarak dosyanın incelenmesinde; şikayete dayanak yapılan İzmir 10. İcra Müdürlüğünün 2009/15102 Esas sayılı dosyasında ilamsız takipte ödeme emri Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 01.10.2009 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 01.10.2009 tarihinde atılı suçtan dolayı şikayette bulunulmak suretiyle davanın açıldığının anlaşılması nedeniyle sanıkların beraati yerine, ticaret şirketlerinin ticareti terk edemeyecekleri gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonucu itibariyle verilen karar doğru olduğundan ve bu gerekçe ile hükmün onanmasının gerekmesi karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı değişik gerekçe ile yerinde görülmediğinden dosyanın 6352 sayılı yasanın 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2012 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3168, Karar No: 2013/8017, Tarih: 17.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3168 E.  ,  2013/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında...Köyü 49, 269 ve 354 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle gerçek kişiler adına tesbit edilmiş, daha sonra yenileme kadastrosu sonucu 101 ada 41, 116 ada 44 ve 126 ada 1 parsel numarasını alarak davalı adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı vekili, taşınmazların 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı iddiasıyla, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü, dava konusu 101 ada 41 ve 126 ada 1 parsellerin tamamının; 116 ada 44 parsel sayılı taşınmazın (B) işaretli 2994 m2 bölümünün tapu kaydının iptali ile 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına tapuya tescili yolunda verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.05.2012 gün ve 15990-6912 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "6831 sayılı Orman Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2., 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usûl ve esasların belirlenmesi amacıyla düzenlenen, 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunla yapılan düzenlemelerin, dava konusu taşınmazın niteliğine ve durumuna göre, görülmekte olan davaya etkisinin değerlendirilmesi " gereğine değinilmiştir.

Bozma kararına uyulduktan sonra, dava 126 ada 1 parsel bakımından eylemli orman olduğu iddiasıyla ıslah edilmiş; mahkemece 44 ve 41 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davadan vazgeçildiği gerekçesiyle; 126 ada 1 parsel hakkında ise alınan ek rapora göre taşınmazın eylemli orman olmadığının anlaşılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından 126 ada 1 sayılı parsele yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmaz ile eylemli orman niteliğindeki taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmaz ile eylemli orman niteliğindeki taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, temyize konu 995 m2 yüzölçümündeki 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın eylemli orman olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmişse de; dosyada bulunan ve Dairenin bozma kararı öncesi hazırlanan 26.06.2011 tarihli uzman bilirkişi raporunda taşınmazın Dumanlıdağ Devlet Ormanında kaldığı bildirilmekte, rapora ekli fotoğraflardan da yoğun ağaçlık olduğu ; ayrıca eylemli orman niteliğinde olmasından dolayı 05.06.2012 tarihinde Milli Emlak Müdürlüğünden tahsis talep edildiği anlaşılmaktadır. Ancak; bozma kararı sonrasında aynı bilirkişiler tarafından hazırlanan 09.02.2013 tarihli ek raporda ise, taşınmazın fındık ağacı kaplı olduğu ve eylemli orman olmadığı açıklanmıştır. Her iki raporda da taşınmazda bulunan ağaçların yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı belirtilmemiş, bu konularda ziraat uzmanı da dinlenmemiştir. Bu durumda yapılan araştırma ve inceleme yetersiz; aynı bilirkişilerin hazırladığı iki ayrı rapor da birbiriyle çelişkili ve yetersiz olup, hükme esas alınamaz.

O halde; davada eylemli orman iddiasına dayanıldığına göre, mahkemece önceki keşiflerde görev almayan uzman orman ve ziraat bilirkişiler vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, taşınmazdaki ağaçların yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı, farklı cinste ağaçlar varsa hakim ağaç türünün ne olduğu konusunda rapor alınmalı bundan sonra elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan  hükmün  BOZULMASINA 17.09.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19190, Karar No: 2014/3556, Tarih: 17.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/19190 E.  ,  2014/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacılardan ... yönünden asıl davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden ... hakkındaki davaların husumet nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1)Harca ilişkin 1. bendinin 4. ve 5. paragrafları ile 2. bendinin 3. ve 4. paragraflarının çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (Alınması gereken 24,30 TL karar harcının davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak Hazineye gelir olarak kaydına, fazla alınan peşin harç ve karar harcının yatıran taraflara iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

2)1.bendinin 9. paragrafındaki (83.370,63) ve 2. bendinin 7. paragrafındaki (37.415,00) rakamlarının çıkartılmasına ve yerlerine ayrı ayrı (1.320,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan ... Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4312, Karar No: 2007/5543, Tarih: 11.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4312 E.  ,  2007/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Orman cinsi ile Hazine adına kayıtlı taşınmaza yapılan elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 11.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3823, Karar No: 2014/22090, Tarih: 18.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3823 E.  ,  2014/22090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yasal defterlere kaydedilmesi gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka defterlere kaydetmek

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında ''2003 takvim yılında yasal defterlere kaydedilmesi gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka defterlere kaydetmek'' suçundan verilen düşme kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında yasal defterlere kaydedilmesi gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka defterlere kaydetmek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10993, Karar No: 2020/7983, Tarih: 25.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/10993 E.  ,  2020/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müştekilerin soruşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup cezalandırılmasını istedikleri ancak 16/12/2014 tarihli müzekkere ile tespit olduğu üzere müşteki Ahmet Kararca'nın ameliyatı için kızı olan diğer müşteki ... ile birlikte hastahanede olduğu, haklı mazeretleri gereği duruşmaya gelemedikleri görülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Olayın tek görgü tanığı olan müştekilerin duruşmada dinlenmesinin zorunlu olması karşısında , müştekilerin mahkeme aşamasında beyanlarının alınması ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi.

Kanuna aykırı, müştekiler ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1166, Karar No: 2007/5211, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1166 E.  ,  2007/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, satıştan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece takibin yapıldığı icra dairesinin yetkisiz olması davalı yanın icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın yerinde bulunması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava bir miktar para alacağına ilişkindir. Bu durumda BK.nun 73 ve HUMK.nun 10.maddeleri uyarınca alacaklının ikametgahı icra daireleri de yetkili bulunmaktadır.Nitekim bu husus yerel mahkemenin de kabulündedir. Ancak, davacı tarafından dosyaya sunulan 25 Mayıs 2005 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde davacının ticaret merkezi Çatalca olarak gösterilmiş olmasına rağmen mahkemece davacının ikametgahının Küçükçekmece olduğu gerekçesiyle temyize konu hüküm oluşturulmuştur. Bu durumda davacı alacaklının takip tarihindeki gerçek muamele merkezinin hangisi olduğunun hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususta yeterince araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.