muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3095, Karar No: 2021/5530, Tarih: 13.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3095 E.  ,  2021/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava, TMK.713 maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14.ve 17. maddelerine istinaden açılan tapusuz taşınmaz tescili istemine ilişkindir.

Davacı ..., ... İli ... İlçe ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1976 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümünü imar ihya ettiğini ileri sürerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine, zilyetlik süresi bakımından davacı lehine dava şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddi ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, kanunda aranan şartların araştırılması gerektiğini belirtilerek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince dava konusu edilen bölümlerin bir kısmında davacı lehine imar ihya sebebine dayalı tescil koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 21.03.2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.161.47 metrekarelik kısım ile aynı raporda (C) harfi ile gösterilen 55.823.66 metrekarelik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; davalılar Hazine vekili, ... Belediye Başkanlığı vekili ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16 Hukuk Dairesince istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b.1 maddeleri gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar Hazine vekili, ... Belediye Başkanlığı vekili ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılar Hazine, ... Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı 3.200,00 TL. bakiye onama harcının temyiz eden ... Belediyesinden, 3.568,00 TL. bakiye onama harcının da ... Büyükşehir Belediyesinden alınmasına,13/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17174, Karar No: 2013/3084, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17174 E.  ,  2013/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında iplik alım satımı şeklinde ticari ilişki bulunduğunu, davalının 14.01.2009 tarihli, ... numaralı irsaliyeli fatura ile satın aldığı malların bedelini ödemediğini, müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla yapılan takibe davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi ...; davacı ile ticari ilişkileri bulunmadığından hukuki ilişkiden bahsedilemeyeceğini, bu nedenle davalı şirketin ikametgahı olan İnegöl icra dairesi ve mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, davacıdan mal almamaları nedeniyle borçları olmadığını belirterek davanın reddine ve % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yapılan defter incelemesine göre taraflar arasında ticari ilişkinin var olduğu anlaşıldığından alacak iddialarında alacaklının ikametgahı mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olması nedeni ile davalının yetki itirazının reddine karar verilmiş, mal teslimi hususunun davacı tarafından isbat edilmesi gerektiği, davacı tarafından teslim belgesi olarak irsaliyeli fatura ibraz edilmiş ise de bu belgede teslim alan olarak ismi geçen ...'un davalı şirketi temsile yetkili olmadığının dosya içerisindeki imza sirkülerinden anlaşıldığı, bu sebeple davacı tarafından alacağa dayanak yapılan faturadaki malların teslim edildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine ve yasal şartları oluşmadığından davalının haksız takip tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibine konu yapılan 14.01.2009 tarihli irsaliyeli faturada teslim eden ve teslim alan imzaları bulunmaktadır. Teslim alan ...’un daha önce benzer nitelikte malları davalı adına teslim aldığı 09.03.2009 tarihli irsaliyeli faturanın davalı tarafından kabul edilip, davalı defterine kaydedildiği anlaşılmaktadır. Davalı, davacı ile aralarında ticari ilişki olmadığını savunmuşsa da kendisi aleyhine delil teşkil eden defterlerine göre davacı ile aralarında ticari ilişki olduğu tespit edilmiştir. ...’un fatura teslim tarihinden sonra 22.09.2009 tarihinde işten ayrıldığı bildirilmiştir.

Mahkemece teslim eden ve teslim alan şahıslar dinlenmek suretiyle, benzer nitelikteki irsaliyeli faturaların davalı tarafından kabul edilip deftere işlendiği de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Mahkemece teslim eden ve teslim alan şahıslar dinlenmek suretiyle, benzer nitelikteki irsaliyeli faturaların davalı tarafından kabul edilip deftere işlendiği de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16437, Karar No: 2019/14084, Tarih: 26.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16437 E.  ,  2019/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve son 2 aylık ücretinin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan... Tesisleri Yönetimi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece davacı tanıklarına itibarla davacının fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Tanıkların beyanlarına ancak birlikte çalıştıkları dönem için itibar edilebileceğinden, tanıkların birlikte çalıştıkları dönemin SGK kayıtlarından tespit edilmesi ve sezon dönemi ile sezon dışı dönemin hangi aylarda olduğu, kışın çalışma şeklinin nasıl olduğunun net bir şekilde belirlenmesi için de tanıkların bu konuda yeniden dinlenerek fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması gerekmektedir.

3-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, mülga 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi, ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeleri uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Mülga 1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa(suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Somut olayda, davacı 04.07.2014 tarihinde davasını ıslah etmiştir. Islah dilekçesi davalıya 22.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı tarafından 29.07.2014 tarihinde ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunulmuştur. Süresinde yapılan ıslah zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi gerekirken, Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13351, Karar No: 2010/7670, Tarih: 21.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13351 E.  ,  2010/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak ve cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçundan beraetine, cinsi münasebette bulunmak suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair, Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2007 gün ve 2005/1110 Esas, 2007/181 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin C. Savcılığında 19.09.2005 günlü ve yargılama sırasındaki beyanlarında sanığın eylemlerini rızası dışında zorla gerekleştirdiğini ileri sürmesi karşısında söz konusu eylemlerin zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarını oluşturup oluşturmadığı yolundaki iddia, savunma ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinin yüksek dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7259, Karar No: 2012/12696, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7259 E.  ,  2012/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15742, Karar No: 2013/9048, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15742 E.  ,  2013/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının bedellerinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır. Olayda, davacı kadın kendisine ait dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurularak, traktör ve tarla alındığını ve sonrasında iade edilmediğini iddia etmiş ise de, bu iddiasını dinlettiği tanıkların beyanları ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26547, Karar No: 2017/4043, Tarih: 10.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26547 E.  ,  2017/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca, hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m. 186/1), geçimine (TMK m. 185/3), malların yönetimine (TMK. m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m.185/2) ilişkin geçici Önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK m 169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın ve ortak çocuklar yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası ile ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakaları çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet İlkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.04.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2025/2679, Karar No: 2025/4725, Tarih: 18.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2679 E.  ,  2025/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/752 E., 2023/977 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Düzelterek onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/17718 Esas, 2023/4299 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2025 tarihli ve KD-2024/129316 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanıklara atanan zorunlu müdafiin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı son oturuma katılması zorunlu olduğu hâlde, son celse duruşmada hazır edilmeyerek sanıkların savunma haklarının kısıtlandığından bahisle sanıklar hakkında hırsızlık suçu yönünden verilen düzelterek onama ilâmının kaldırılmasına ve sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak sanıklara atanan zorunlu müdafiin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/187 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği gibi karar duruşmasında hazır bulunması, anılan müdafiin yokluğunda karar verilmesi talepli mazeret dilekçesi sunması durumunda dahi yeni bir müdafi görevlendirilmesi ya da müdafi temini için duruşmanın ertelenmesi gerektiği gözetilmeden, müdafiin yokluğunda karar verilmesi talepli mazeret dilekçesine binaen yargılamaya devam edilip hükümler kurularak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/17718 Esas, 2023/4299 Karar sayılı -sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin- düzelterek onama ilâmının KALDIRILMASINA,