muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12964, Karar No: 2021/9264, Tarih: 18.05.2021

Delil tespitinin aradan geçen zamanlar nedeniyle mümkün olmadığının anlaşılması halinde, zorla alındığı iddia edilen pasaportun sanıklar anında yakalanmalarına rağmen bulunamaması, cep telefonunun tanıklar tarafından yerde bulunduğununda anlaşılması, müşteki yaralanmasının beyanıyla çelişmesi, sanık yaralanmalarının savunmaları, doktor raporları ve tanık beyanlarıyla uyum içinde olması da dikkate alınarak şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince sübuta ilişkin şüpheli durumlar sanıklar lehine yorumlanmalı suçun sübutu açısından sanıkların beyanı doğru kabul edilmelidir. Buna göre sanıkların kaldıkları otelde bir önceki gün cep telefonu çalınmış, çalan şahıs olarak tespit edilen ... otelden kovulmuş, otelden kovulan ... yakın arkadaşı olan müşteki ile otele sanıkları dövmeye gelmişler, sanık ...'ı orda bulamayınca arkadaşı olan diğer sanık ...'e saldırmışlar, diğer sanık ve otel sahibinin olay yerine gelmesi üzerine diğer 9 kişi kaçarken olay yerinde kalan müşteki elindeki bıçakla sanıkları yaraladıktan sonra yakalanmıştır. Kavga sırasında yere düşen müştekiye ait cep telefonu ise tanıklarca müştekiye verilmek üzere alınmıştır şeklinde kabul edilerek beraat kararı verilmelidir.

Ayrıca kabule göre, olayın tek tanığı olan müştekinin kendisidir. Mahkeme safahatında yakalanamaması nedeniyle ifadesi alınmamıştır. Sonraki safhalarda ise tercümanla birlikte bizzat mahkeme kalemine dilekçe ibraz ettiği iletişim numarası ve adresini de açıkça bildirdiği dikkate alınarak mahkeme celbi ile dinlenip çelişkili durumlar giderildikten sonra karar verilmesi gerekirken dinlenilmeden karar verilmesi nedeniyle karar bozulmalıydı.

Mevcut delil durumu, tutuklulukta geçen süre de dikkate alınarak mazuriyete neden olmama adına sanıkların tahliyesine karar verilmeliydi.

Bu nedenlerle aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edilerek mevcut delil durumuna göre sanıkların beraatine yönelik veya en azından eksik inceleme nedeniyle karar bozulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2006/643, Karar No: 2006/5636, Tarih: 26.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/643 E.  ,  2006/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalılar vek.Av....’in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava, mal bedelinin tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Takipte muhtelif tarihli faturalar alacağın dayanağı olarak gösterilmiştir.

Davalı icra dairesine yaptığı itirazda borcu kabul etmediklerini bildirmiştir.

Açılan itirazın iptali davasında ise davacı, mal bedeline ilişkin faturalar ibraz etmiş, ayrıca bu faturalara karşılık ... tarafından verilen ve icra takibine de konu edilen bankaya ibraz edilmeyen çeklere dayanmıştır.

Davalıların, takibe konu faturalara ve bu faturadaki söz konusu malların teslimine ilişkin bir itirazı yada savunması olmamıştır.

Bankaya ibraz edilmeyen çekler nedeni ile davacının kambiyo hukukuna dayalı talep hakkını kaybettiği, bunlara ancak yazılı delil başlangıcı olarak dayanarak alacağını her türlü delille kanıtlamak hakkı bulunduğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca davalıların takibin dayanağı faturalara konu malların teslimine ve bedeline karşı bir itirazı bulunmaması karşısında davacının alacağını kanıtladığının kabulü gerekmesine ve davalıların da mal bedelini ödediğini iddia ve ispat etmemiş olmasına göre mahkemece alacağın hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Faturadan doğan alacağın likit olduğu gözetilerek talep doğrultusunda, davacı yararına İİK.nun 67/2. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davacının tazminat isteminin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 450.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1617, Karar No: 2014/20588, Tarih: 10.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1617 E.  ,  2014/20588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2011/146-2013/398

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular aleyhine alacaklı tarafından, işe iade davası sonrası verilen hükme dayalı olarak ilamlı takip başlatıldığı, icra emriyle; 12.401,00-TL tazminat ve 7.200,00-TL ücret alacağı ile bu alacak kalemi için işlemiş faizi ve ilamda lehine hükmedilen vekalet ücreti ile yargı giderinin ödenmesinin istendiği, borçluların ilama aykırı olarak talepte bulunulduğu şikayeti üzerine Mahkemece, ilamın, işçinin işe iadesine ilişkin olduğu, belli bir miktar tazminat ve ücret alacağının tahsiline dair eda hükmünü içermediği, sadece vekalet ücreti ve yargı gideri kalemleri yönünden eda hükmü içerdiği gerekçesiyle ilama aykırı düzenlenen icra emrinin iptaline karar verilmiştir.

HGK’nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle, sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez.

6100 sayılı HMK'nun 26. maddesinde; hâkimin, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebileceği, yine İİK'nun 17. maddesinde ise; şikayetin icra mahkemesince kabulü halinde, şikayet olunan muamelenin ya bozulacağı yahut düzeltileceği hükümleri mevcuttur.

Somut olayda, icra takibinin dayanağı olan ilamın hüküm fıkrasının incelenmesinde; yargılama gideri ve avukatlık ücreti dışındaki kısımların eda hükmünü içermediği anlaşılmaktadır. Dayanak ilamın 2-3 numaralı bendinde öngörülen hususlardan, alacaklının borçluya işe dönmek için süresinde başvurup başvurmadığının belirlenmesi, net alacağın hesaplanması hususlarının yargılamayı gerektirdiği, yine olayda 4857 sayılı Yasa'nın 21. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinin de yargılamaya muhtaç olduğu görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, yargılama gideri ve vekalet ücreti kalemlerin dışında ilamın icra yolu ile infazının mümkün olmadığı, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve usul ekonomisi gereğince icra emrinde istenen ''12.401,00-TL asıl alacak, 3.028,94-TL işlemiş faizi, yine 7.200,00-TL ücret alacağı ve 1.889,64-TL işlemiş faizi" kısımlarının icra emrinden çıkartılarak, ilam vekalet ücreti ve yargı gideriyle işlemiş faizleri yönünden takibin devamını sağlayacak şekilde icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken icra emrinin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK' nun 366 ve 6100 HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK' nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK' nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/868, Karar No: 2013/4306, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/868 E.  ,  2013/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 17.822,47 Sterlin ve 35.501,50 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...'nın Maliye Bakanlığında başhesap uzmanı iken 07/10/2003-05/10/2004 tarihleri arasında öğrenim görmek üzere ...'ye gönderildiğini, öğrenimini tamamlayıp görevine başlamasından sonra mecburi hizmetini tamamlamadan 14/04/2005 tarihinde istifa ederek görevden ayrıldığını, yüklenme senedine göre döviz olarak yapılan masrafları ve Türk Lirası olarak yapılan ödemeleri kanuni faiziyle geri ödeme borcunun doğduğunu, diğer davalıların müteselsil kefil olduğunu, davalının 5535 Sayılı Kanun hükümlerine göre borcunu ödeme talebinde bulunması üzerine borcunun 17.822,47 Sterlin ile maaş, ek ödeme, yol gideri ve diğer ödemeler karşılığı toplam 17.750,75 TL'nin iki katı ve faizi olarak ödemesi gerektiği tebliğ olunmasına rağmen ödenmediğini belirterek, 17.822,47 Sterlinin fiili geri ödeme tarihindeki T.C. Merkez Bankası'nca tespit edilen efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığının ve TL olarak yapılan ödemelere karşılık 35.501,50 TL'nin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, kefillerin kefalet hükümleri ile sınırlı olmak üzere müteselsilen davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece alınan 05.10.2011 tarihli ek bilirkişi raporunda; davalı ...’nın 657 Sayılı Kanun hükümlerine göre yurt dışına gönderilmediği, 6245 Sayılı Harcırah Kanununa göre geçici görevlendirme suretiyle gönderildiği, bu nedenle Sterlin cinsinden ödenen yurt dışı harcamalarının geri istenemeyeceği, imzalanan taahhüt gereğince sadece yurt içi aylıklardan sorumlu bulunduğu ve bunun da mecburi hizmet süresinin eksik kalan kısmı ile orantılı tutarının 34.237,43 TL olduğu bildirilmiştir. Her ne kadar mahkemenin gerekçeli kararında bilirkişi raporunda belirtilen görüşe iştirak edilmediği, davalının yurda döndükten sonra iki yıllık mecburi hizmetini tamamlamayarak taahhüdünü ihlal ettiği, ancak 5535 Sayılı Kanun hükümlerine göre TL cinsi maaşın geri istenemeyeceği, Sterlin cinsi ödemenin mecburi hizmet süresinin eksik kalan kısmı ile orantılı olan tutarının 34.237,43 TL olup temerrüt tarihi olan 27/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte istenebileceği yazılmış ise de; mahkemece davalılardan tahsiline karar verilen 34.237,43 TL, sözü edilen ek bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalıya ödenen yurt içi aylıkların mecburi hizmet süresinin eksik kalan kısmına orantılı tutarı olup, mahkemenin gerekçeli kararında yanlış değerlendirildiği üzere Sterlin cinsi ödemenin mecburi hizmet süresinin eksik kalan kısmına orantılı tutarı değildir. Mahkemece, bilirkişi raporunda yurt içi aylıklara ilişkin yapılan hesaplama sonucu bulunan tutar, Sterlin cinsinden ödemelere ilişkin olarak değerlendirilerek buna göre hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin, özellikle davalı ... tarafından verilen 19.09.2003 tarihli yüklenme senedinin incelenmesinde; yükümlünün, yurt dışında bulunduğu sürenin iki katı kadar süreyle mecburi hizmet yapmayı taahhüt ettiği ve ihlali halinde “... eksik kalan mecburi hizmet süremle orantılı olarak ... yurt dışına gönderilmem nedeniyle, yurt içi aylığı da dahil olmak üzere aylık, ücret, aidat, zam, tazminat, ödenek tayin bedeli gibi adlar altında tarafıma yapılan her türlü ödemeler ile yol ve ikamet giderlerini .... kanuni faiziyle birlikte ... ödeyeceğimi kabul ve taahhüt ederim” şeklinde yükümlülük altına girdiği anlaşılmıştır. Davalının serbest iradesi ile davacı idareye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan yasal bir düzenleme olmadığı gibi, yurt dışına kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davalıyı bağlar niteliktedir. Davalı ... mecburi hizmet süresini tamamlamadan istifa etmiş olması nedeniyle taahhüdünü ihlal etmiş, davada davacı kurum da taahhüt kapsamında yapılan harcamaların tahsilini istemektedir. Buna göre, taahhüt ve kefalet senedi kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve davalılardan istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece davalıların, ek bilirkişi raporunda 34.237,43 TL olarak hesaplanan yurt içi aylıklara ilişkin borçtan sorumlu tutulması ve Sterlin cinsi ödemelere ilişkin borçtan sorumlu tutulmaması suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13247, Karar No: 2013/19525, Tarih: 13.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13247 E.  ,  2013/19525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1) Davada faiz talep edildiği halde bu konuda bir hüküm kurulmaması,

2) Davalı idarenin harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harçla sorumlu tutulmuş olması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki (1.000,00-TL bedelin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ) kelimelerinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. bendinin hüküm fıkrasından tamamıyla çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2739, Karar No: 2013/5349, Tarih: 19.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2739 E.  ,  2013/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2011 gün ve 2011/31-2011/154 sayılı kararı onayan Daire’nin 31/.../2012 gün ve 2011/10219-2012/17061 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili,davalının “...” ibaresinin 30. sınıf emtiada marka olarak tescili başvurusuna, müvekkili tarafından yapılan itirazın ... ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuru ile müvekkiline ait "..." ibareli markaların iltibas doğacak kadar benzer olduğunu, davalının markasında "..." sözcüğünü öne çıkararak markasını davacının markalarına benzettiğini ileri sürerek, ... ...’nun 2010-M-4412 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, başvuru ile davacının markalarının benzer olmadığını, kurumca alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı markası ile davacının "... ..." markası arasında benzerlik ve iltibas bulunmadığı, buna karşın başvuru ile davacının "..." ibareli markalarının okunuş ve işaret olarak benzer olup, “pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, hububat(tahıl) ve mamülleri” emtiaları bakımından markalar arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, anılan emtialar yönünden ... ...’nun 2010-M-4412 sayılı kararının kısmen iptaline, aynı emtialar için davalı markasının kısmen hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair tesis edilen karar, davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4965, Karar No: 2024/1782, Tarih: 13.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4965 E.  ,  2024/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/827 E., 2020/1161 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'in kasten yaralama ve tehdit suçlarından cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'nün cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin sanık ...'nın tartışmayı ayırmak için olay yerinde bulunduğu, sanık ...'nın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığına ilişkin olduğu, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin yağma suçunun manevi unsurunun oluşmadığı, sanık ...'ın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Katılanın olay günü ikametine gittiği sırada yolda sanık ...'ın katılanın karşısına çıktığı ve "Sen ...'ın adamı mısın?" diyerek katılanı durdurduğu, adli emanette bulunan bıçağı gösterdiği ve elleriyle vurmak suretiyle katılanı darp ettiği, katılanın kendisini savunmaya çalışması üzerine diğer sanıklar ..., ... ve ...'in de gelerek katılanı darp ettikleri, katılanın kolluktaki ve savcılıktaki beyanlarında "sanıklar sen ...'ın adamı mısın, seni ... mi gönderdi diyerek beni darp ettiler, 155'i aramak istediğim sırada sanıklardan biri cep telefonumu elimden aldı, ben de bir fırsatını bularak ellerinden kaçtım" dediği, mahkemedeki beyanlarında ise "sanıkların sen ...'ın adamı mısın, seni ... mi gönderdi diyerek kendisini darp ettiklerini, sanıklardan birisinin telefonunu zorla alarak ... dedikleri kişinin numarasına baktığını, fihristi ve kayıtlı numaraları kontrol ederken fırsatını bulup hızla olay yerinden kaçtığını" belirttiği, şikayet üzerine kolluk tarafından çevrede yapılan araştırmada, olaydan kısa süre sonra sanıkların araç ile seyir halindeyken yakalandıkları, sanıkların aracında yapılan aramada katılana ait telefonun ele geçirildiği ve suça konu cep telefonunun katılana karakolda teslim edildiği, sanık ...'in savunmalarında "...'ın kendisine borcu olduğunu, katılanın ...'ı tanıdığını, ...'ın numarasına bakmak için katılanın cep telefonunu kontrol ederken katılanın hızla olay yerinden kaçtığını, karakola giderlerken polislerin durduğunu" belirttiği, sanıklar ..., ... ve ...'nın savunmalarında "sanık ... ile katılanı tartışırlarken ayırdıklarını, katılanın kaçarken cep telefonunu düşürdüğünü, karakola giderlerken polislerin durduğunu" belirttikleri, katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun tespit edildiği olayda; sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun katılanın cep telefonunu alma eylemlerinin mal edinme veya kullanma amacı taşımaması nedeniyle faydalanma amacının gerçekleşmediği anlaşılmakla sanık ... hakkında silahla tehdit ve basit yaralama suçlarından, sanıklar ..., ... ve ... hakkında basit yaralama suçundan mahkumiyet kararları verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2 nci maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.