muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/524, Karar No: 2017/6348, Tarih: 07.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/524 E.  ,  2017/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... vekili ile ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında ... köyü 2655 m² yüzölçümü tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiş, tutanağın beyanlar hanesine taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı ve 1996 yılından beri ...’nın kullanımında olduğu şerh düşülmüş, 07/08/2012 - 05/09/2012 tarihleri arasında askı ilânına çıkarılmış, askı ilân süresinde itiraz edilmediğinden taşınmaz tespit tutamağındaki gibi tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili 24/07/2013 tarihinde açtığı dava ile ... köyünde bulunan 734 parsel sayılı taşınmazın ... sınırı içinde iken, ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı alanda kaldığını ve kullanım kadastrosu sırasında ... adına tarla vasfıyla tespit edildiğini ve davalı ... lehine kullanım şerhi verildiğini ancak taşınmazın fiilen ... vasfında olduğunu belirterek dava konusu eylemli ... sayılan kısmına tespit edilmesi halinde yapılan müdahalenin önlenmesi ile tapu kaydındaki hali hazırdaki niteliğinin iptali ile ... vasfıyla ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... köyü, Çengel mevkii, 734 sayılı parselde davalı ... adına kayıtlı taşınmazın, tapu kaydındaki tarla niteliğinin bilirkişi raporunda (A) olarak gösterilen 488,00 m² ile ilgili olarak iptali ile ... niteliği ile ... adına tesciline ve bu kısımdaki tapu kaydındaki şerhlerin iptali ile kaldırılmasına, arta kalan ve bilirkişi raporunda 2.167,72 m² olarak gösterilen alanın tarla niteliği ile ... adına bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar ... vekili ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eylemli ... iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre ilk defa ... tahditi yapılmıştır. Daha sonra 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış, 04/08/1995 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. 2012 yılında da 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi hükmüne göre kullanım kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama

giderleri için de uygulanır” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümlerine rağmen davalı ... aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunması doğru görülmemişse de bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu nedenlerle; hükmün 5, 6 ve 7. fıkralarının tamamının hükümden çıkartılıp bunun yerine 5 numaralı fıkra olarak ''5- 3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanunla eklenen 36/A ve geçici 11. maddesine göre, davacı ... Yönetiminin yaptığı tüm yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına ve aynı Kanun hükmü gereğince davacı ... Yönetimi yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına'' cümlesinin yazılmasına, sonraki fıkra numaralarının birbirini takip eder şekilde düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/07/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6364, Karar No: 2019/381, Tarih: 14.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6364 E.  ,  2019/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu hakkında mahkumiyet

Sahte fatura düzenlemek suçu hakkında beraat

A) Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli kararda gösterilip tartışılan delillere göre; sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Katılan kurumun yokluğunda verilen hükmün kendisini vekil ile temsil ettiren katılan vekili yerine 05.12.2013 tarihinde katılana tebliğine ilişkin işlemin usulsüz olduğu, katılan vekilinin öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve suçlara konu olan faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

1- Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

2- Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre; sanık hakkında 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle yazılı şekilde hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü kurulması,

3- Kabule göre; sanık hakkında 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle yazılı şekilde hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3185, Karar No: 2022/8205, Tarih: 25.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3185 E.  ,  2022/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 07.11.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.12.2021 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 20.12.2021 tarihinde ek karar ile temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verildiği, sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 25.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7335, Karar No: 2024/4743, Tarih: 30.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7335 E.  ,  2024/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/216 E., 2023/95 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352'nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 119.103,19 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen temyiz incelemesine konu kararda davacı lehine 104.479,33 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle taraf vekilleri tarafından temyize konu edilen kabul/red miktarları İlk Derece Mahkemesi'nin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin ayrı ayrı altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9185, Karar No: 2023/17478, Tarih: 25.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9185 E.  ,  2023/17478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Şikâyet ve davaya katılma hakkı kendisinde olan 15 yaşından büyük mağdurun duruşma gününü bildirir usule uygun tebligat yapılmasına rağmen, mazeret bildirmeksizin duruşmalara gelmediği ve katılma talebinde bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, mağdur için atanan zorunlu vekilin de aynı Kanun'un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21767, Karar No: 2018/8991, Tarih: 12.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21767 E.  ,  2018/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/9832, Karar No: 2008/9789, Tarih: 28.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9832 E.  ,  2008/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, Orman İdaresi tapu iptali ve orman cinsi ile taşınmazın tescilini istemiş olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 28.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/97, Karar No: 2021/2089, Tarih: 07.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/97 E.  ,  2021/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların savunmaları da gözetilerek maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; sanıkların tefecilik yapıp yapmadıklarına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılması, icra dairelerinden sanıkların alacaklı olduğu icra dosyalarının (açık/kapalı) sorulup var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan para alıp almadığı konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesi, vergi mükellefi olmaları halinde haklarında vergi incelemesi yaptırılıp yaptırılmadığı araştırılarak gerekirse vergi incelemesi yaptırılması, tanık ...'ın beyanında ismi geçen ...'in ve tanık ...'in beyanında ismi geçen ...'in konuyla ilgili anlatımlarının tespiti, sanıklara ait tüm ticari defter ve kayıtlar üzerinde Sayıştay emekli denetçilerinden oluşacak bilirkişi kurulundan rapor alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15226, Karar No: 2013/16576, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15226 E.  ,  2013/16576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 463,57 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Dosya arasında bulunan kıymet takdir raporuna göre; taşınmaz üzerinde verim çağında 20 yaşında 3 adet asma, 3 yaşında 1 adet, 5 yaşında 1 adet, 20 yaşında 1 adet ve 25 yaşında 3 adet ceviz, 15 yaşında 2 adet elma, 15 yaşında 1 adet kayısı, 15 yaşında 2 adet kiraz ağacı, 10 yaşında 23 adet şeftali ağacı olmak üzere toplam 37 adet farklı yaş ve cinste meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken kapama ceviz bahçesi kabul edilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6552, Karar No: 2015/30653, Tarih: 03.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6552 E.  ,  2015/30653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/106513

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/51 (E) ve 2012/1210 (K)

SANIK : A.. O..

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın yanında temyiz dışı sanıklar ve suça sürüklenen çocuklarla ....... Lisesi’ne geldiği, hep birlikte okulun zemin katında bulunan kantin pencere camının korkuluk demirlerini keserek içeri girdikleri ve içerden 10 bilgisayar kasası, 2 adet TV, 10 adet monitör, 1 adet projeksiyon, 1 adet laptop ile kantinden yiyecek ve içecek aldıkları, sonrasında olay yerini terk ettikleri, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun, birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6935, Karar No: 2021/10723, Tarih: 21.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6935 E.  ,  2021/10723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 19.10.2019 tarih 2019/İHK-12806 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin murisinin tarlada traktörün devrilmesi sonucunda vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 40.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 17.10.2019 tarihli dilekçesiyle talebini 40.100,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş, itiraz hakem heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan traktörün tarla içinde devrilmesi sonucu davacının desteği altında kalarak vefat etmiştir.

Somut olayda; zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan traktörün tarla içinde devrilmesi sonucu davacının desteği altında kalarak vefat etmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, bir alanda da meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir.

Bu nedenle meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen İtiraz Hakem Heyeti kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.