muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9456, Karar No: 2014/13938, Tarih: 20.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9456 E.  ,  2014/13938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 30/04/2014

Numarası : 2013/307-2014/348

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının hak etmiş olduğu fazla mesai ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır.İşçinin imzasını taşıyan bordroların sahteliği ortaya konmadıkça bu bordrolardaki fazla çalışma karşılığının ödendiği kabul edilir.İşyerine giriş çıkış kayıtları vb. belgeler fazla çalışmayı ispat vasıtasıdır.Yazılı belge bulunmaması halinde ise tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.

Bordrolardaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ilgili bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir.Eğer bordrolar ihtirazi kayıt konulmak suretiyle imzalanmışsa bordroda belirtilenden daha fazla süre ile çalıştığını davacı taraf her türlü delil ile ispatlayabilir.

Dairemizce benzer talepler içeren Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesince karara bağlanan toplam on dosya aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulmuştur. Genel olarak dosya kapsamları nazara alındığında; davacı tarafın ispat vasıtası olarak dayandığı Bölge Çalışma Müdürlüğünün işyerinin teftişi sonrası düzenlenen raporunun yine davalı tarafın savunma amacıyla dayandığı bir başka Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun işyerinde yapılan tespitler bakımından birbiri ile tam olarak örtüşmediği görülmüş, dosyalar hakkında farklı bilirkişilerden raporlar alındığı ve bilirkişilerin alacak hesabında farklı metodlardan hareket ettiği, benzer ya da yakın nitelikte iş yapan davacıların alacaklarının hesap sonuçlarında oransızlıkların göze çarptığı tespit edilmiş, işyerinde gerek genel olarak uygulanan çalışma şekli gerekse çalışılan birime göre bölüm bölüm çalışma şekil ve zamanları hakkında tam bir kanaate ulaşılamamış, keza kış-yaz ya da başka bir anlatımla sezon kabul edilen dönemle bu dönem dışında kalan zamanlarda işyerinde farklı çalışma düzenleri olup olmadığı anlaşılamamıştır.

Yukarıda yapılan tespitler karşısında öncelikle talep konusu dönemleri kapsayan zamanlarda işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğünce yapılan tüm teftişlere ait raporlar,işyeri çalışma düzenine dair yönetmelik talimat vb işyeri belgeleri celbedilmeli, bu belge kapsamları ve taraflarca dosyaya sunulan sair belgeler de nazara alınarak genel olarak işyerinde ve ayrıca özellikle davacı işçinin çalıştığı bölüm itibariyle çalışma düzeni hakkında taraf tanıklarının tekrar ifadesine başvurulmalı, benzer mahiyetteki dosyalardaki tanık ifadeleri arasında eğer uyuşmazlık oluşursa bu çelişki giderilmeli ve akabinde dosyalar arasındaki birliğin sağlanması bakımından; davalı işverenin yer aldığı sektörde çalışmış ya da halen çalışan yeterli mesleki kıdeme sahip bir insan kaynakları uzmanı, aynı davalı işverenin yer aldığı sektörde çalışmış ya da halen çalışan yeterli mesleki kıdeme sahip bir yöneticilik yapmış bilirkişi,bir de İş Hukuku konusunda uzman ve tercihen bu dalda akademik kariyeri bulunan hukukçu bilirkişi aracılığı ile bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır.

Davalı işveren fazla çalışma yapıldığı takdirde bunun karşılığı işçiye izin kullandırıldığını savunmuş ve dosyaya fazla mesai takip formları ve fazla mesai karşılığı izin kullanıldığını gösteren belgeler sunmuştur.Söz konusu belgeler kendi içerisinde çelişmediği müddetçe belgelerin isabet ettiği dönemde yapılan fazla çalışma süresi belirlenmeli ve kullandırılan izin süresi bu süreden mahsup edilmelidir.

Davalı işverence dosyaya sunulmuş bordrolar bakımından sadece imzalı olanlar ve imzasız olsa da banka ödemesi vs. ile içeriği ispat edilen bordrolara itibar edilmeli ve bu bordrolarda fazla mesai ödemesi yapılmış olan aylarda davacının fazla mesai ücretini aldığı kabul edilmeli ve hesaplamada dışlanmalıdır.

Davalı işverence dosyaya sunulmuş ibraname varsa ibranamede fazla çalışma alacağı bakımından ayrı bir bölüm yok ise ya da ayrı bölüm var ancak ödenen tutar belirtilmemiş veyahut "yok" vb kelimeler yazılmışsa ibranameye itibar edilmemeli eğer tutar zikredilmişse ibraname ödeme belgesi olarak kabul edilmeli ve ibranamede belirtilen tutar hesaplanan tutardan mahsup edilmelidir.

Fazla mesai ücretinin hesabında, çalışılan dönemin ücretinin esas alınması gerekeceği ve dönem ücretinden kastın da brüt-çıplak ücret olduğu gözden kaçırılmamalıdır.Keza net fazla mesai ücreti hesap edilirken net tutarın bulunması için gerekli olan gelir vergisi,damga vergisi ve SGK prim kesintilerinin yapılıp yapılmadığı denetlenmeli ve hüküm fıkrasında açıkça hüküm altına alınan tutarın net ya da brüt tutar olduğu belirtilmelidir.

Tüm bu tespitler karşısında eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12145, Karar No: 2018/101, Tarih: 09.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12145 E.  ,  2018/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı için yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asıllarının dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu da nazara alınarak, suça konu fatura asıllarının duruşmaya getirtilerek incelenip, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilerek dosya arasında bulundurulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2220, Karar No: 2013/3485, Tarih: 24.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2220 E.  ,  2013/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkileri ve davalıların, arsa sahibi sıfatıyla, dava dışı yüklenici... Arsa Konut Yapı Kooperatifi ile ....05.1998 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmede davalılardan ...'a ait parsel üzerine inşaa edilecek binanın müvekkillerine verileceğinin ve bu binanın inşaat ruhsatı alındığı tarihten itibaren en geç 40 ay içerisinde bitirileceğinin kararlaştırıldığını, inşaat ruhsatının ....08.2001 tarihinde alındığını, binanın, dava dışı yüklenici tarafından, bu tarihten itibaren 40 ay içerisinde, yani en geç ........2004 tarihinde teslim edilmesi gerekirken ....02.2006 tarihinde teslim edildiğini, ... aylık bu gecikme nedeniyle yüklenici hakkında bir başka mahkemede açtıkları davanın kabulüne karar verildiğini, davalı arsa sahiplerinin zamanında tevhit ve ifraz işlemlerini yaptırmamaları nedeniyle inşaat ruhsatının alınmasının geciktiğini, sözleşmede inşaat ruhsatının kim tarafından alınması gerektiği konusunda hüküm bulunmadığından, bu yükümlülüğün davalı arsa sahiplerinde olduğunu, bu konuda yükleniciye bir vekalet vermeleri gerekirken bunu yapmadıklarını, yüklenici hakkında açtıkları davada, binanın ....09.2001 tarihinde teslim edilmesi gerektiğinden hareketle toplam 53 aylık kira bedeli talep ettiklerini, mahkemenin, inşaat ruhsatının geç alınmasında yüklenicinin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, bu gecikmenin sadece ... aylık kısmından yükleniciyi sorumlu tuttuğunu, inşaat ruhsatının alınmasındaki 39 aylık gecikmeden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik ....000,00 TL'nin ....09.2001 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacılar hiç bir ihtirazi kayıt ileri sürmeden, ....02.2006 tarihinde dairelerini teslim aldıklarından dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkillerinin de davalılar ile birlikte arsa sahibi sıfatıyla, dava dışı yüklenici kooperatif ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, inşaatların gecikmesindeki tüm kusurun yükleniciye ait olduğunu ve inşaat ruhsatı alma yükümlülüğünün yüklenici de olduğunu, öte yandan, inşaat ruhsatı alınması konusunda ne davacılar tarafından ne de yüklenici tarafından müvekkillerine herhangi bir uyarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacıların, dava dışı yüklenici kooperatif aleyhinde açılan dava dosyasında da belirtildiği üzere, ihtirazi kayıt ileri

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacıların, dava dışı yüklenici kooperatif aleyhinde açılan dava dosyasında da belirtildiği üzere, ihtirazi kayıt ileri

sürmeksizin kendilerine düşen bağımsız bölümleri teslim aldıkları, öte yandan, inşaatın geç bitmesine davalıların sebep olduğuna ilişkin herhangi bir kayıt ve belge ibraz etmediklerinden iddialarını ispatlayamadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12479, Karar No: 2012/2959, Tarih: 14.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/12479 E.  ,  2012/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/171632

MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

NUMARASI : 2006/783 (E) ve 2008/111 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden ; oluşa, dosya içeriğine, suç tutanağına göre sayaç harici hat çekerek kaçak elektrik kullanılan olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden "kullanılan elektriğin değerinin azlığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145 ve CMK 223/4-d maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15737, Karar No: 2018/26057, Tarih: 03.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15737 E.  ,  2018/26057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı idare iş müfettişi tarafından 07.07.2015 - 04.09.2015 tarihlerinde müvekkili şirkete ait kömür ocağı işletmesinde yapılan teftiş sonucu, 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 41. maddesine muhalefet sebebiyle 45.900,00 TL idari para cezası uygulandığını, kararın 19.07.2016 tarihinde müvekkili şirkete tebliğ edildiğini, söz konusu idari para cezasının iptali için 02.08.2016 tarihinde yetkili Sulh Ceza Hakimliği nezdinde itiraz edildiğini, itirazlarının ... 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 2016/2160 Değişik İş Sayılı dosyası ile görülerek neticesinde başvurunun reddine karar verildiğini, itirazlarının reddi kararına ilişkin olarak ... 1. Sulh Ceza Hakimliği nezdinde itiraz edildiğini, ancak bu itirazının ... 1. Sulh Ceza Hakimliği’nin 2016/3200 Değişik İş sayılı kararı ile reddedildiğini, söz konusu kararın 22.11.2016 tarihinde taraflarına tebliğ edildiğini, bunun üzerine idari para cezasının iptali için İdare Mahkemesi nezdinde dava açıldığını, ... 2. İdare Mahkemesi’nin 2016/1878 Esas 2016/1385 Karar sayılı dosyası ile görülen yargılama neticesinde uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesi ile davalarının reddine karar verildiğini, her ne kadar istinaf başvurusunda bulunulmuş ise de ... Bölge İdare Mahkemesi’nin 2017/559 Esas 2017/543 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun reddine karar verildiğini, başvurunun reddine dair kararın usul ve yasalara açıkça aykırı olduğunu, yasa, durum ve gerçeklere aykırı idari para cezasının iptali için iş bu davanın açılması gerektiğini, müvekkili şirket işyerinde ve özellikle de yer altı faaliyetlerinde fazla çalışmanın varlığından ve ücretlerinin ödenmediğinden bahsetmenin mümkün olmadığını, bu nedenle, müvekkili şirkete verilmiş olan idari para cezasının iş yerindeki fiili çalışma şartlarına, tanık ifadelerine, yasa hükümlerine ve hakkaniyete açıkça aykırı olduğunu ileri sürerek, usul, yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı 30.06.2016 tarihli 47802827 - 660 - 9145 sayılı idari para cezasının iptali ile ihtirazi kayıtla ... oldukları meblağın taraflarına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı şirket hakkında 30/06/2016 tarih ve 47802827 - 660 - 9145 sayılı idari para cezasının düzenlendiğini, davacının idari para cezası kendisine tebliğ edildikten sonra öncelikle ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/2160 D.İş dosyası ile itiraz ettiğini, itirazın reddi üzerine bu kez ... 1. Sulh Ceza Hakimliği nezdinde karara itiraz ettiğini, ... 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin de itirazı reddettiğini, sonuç olarak davacı hakkında düzenlenen idari para cezasının kesinleştiğini, davacının işbu davayı açması için herhangi bir yasal hüküm bulunmadığını, bunun yanı sıra kesinleşen idari para cezasının yeniden denetlenmesinin de mümkün olmadığını, idari para cezası kesinleştiği için yargı yerince yeniden denetleme olanağının olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, 5236 Sayılı Kanun'un 27/1. maddesi gereğince dava konusu uyuşmazlık hakkında görevli Mahkemenin Sulh Ceza Mahkemesi Hakimliği olduğu anlaşıldığından, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca Mahkemenin görevsizliğine ve 6100 Sayılı Kanun'un 114/1. ve 115/2. maddeleri gereğince görev dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri” iş mahkemeleridir. Göreve ilişkin hususlar kamu düzenine ilişkin olup her aşamada re'sen dikkate alınması gerekir.

Uyuşmazlık, davacı işveren ile davalı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü arasında kanundan doğan bir işlemin işveren davacı tarafından yerine getirilmemesi sebebiyle uygulanan idari para cezasının ihtirazı kayıtla ödenmesi sebebiyle idari para cezasının iptali ile ödenen meblağın istirdadı için açılan davalarda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasındadır.

Uyuşmazlık, davacı işveren ile davalı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü arasında kanundan doğan bir işlemin işveren davacı tarafından yerine getirilmemesi sebebiyle uygulanan idari para cezasının ihtirazı kayıtla ödenmesi sebebiyle idari para cezasının iptali ile ödenen meblağın istirdadı için açılan davalarda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasındadır.

Dava konusu olayda, 5521 sayılı Kanun' un yukarıda açıklanan 1. maddesinde belirtildiği şekilde iş mahkemelerini görevli sayan bir hukuki durumun bulunmadığı açıktır. Uyuşmazlık konusu kurum alacağı olduğundan 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu'nun 20/son maddesi uyarınca genel mahkemeler görevlidir. İdari para cezası kesinleştiğine ve davacı tarafından ihtirazı kayıtla ödendiğine göre somut dava istirdat davası olarak nitelendirilmelidir. Davacı ile davalı Kurum arasındaki istirdat davasında görevli mahkeme genel mahkeme olmasına rağmen, sulh ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi isabetli olmamıştır.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinden önce yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5/1- b maddesinde, idari para cezalarına itirazlar ile 5510 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamındaki uyuşmazlıklar hariç olmak üzere Sosyal Güvenlik Kurumu veya Türkiye İş Kurumunun taraf olduğu iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda iş mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmişse de aynı Kanun'un geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında başka mahkemelerin görev alanına girerken bu Kanunla iş mahkemelerinin görev alanına dâhil edilen dava ve işlerin, iş mahkemelerine devredilmeyeceği ve kesinleşinceye kadar ilgili mahkemeler tarafından görülmeye devam olunacağı hükme bağlandığından; somut davanın genel mahkemeler tarafından sonuçlandırılması gerektiği de açıktır.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10505, Karar No: 2023/16265, Tarih: 30.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10505 E.  ,  2023/16265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/506 E., 2023/263 K.

KARAR : İstinaf başvurularının kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 28. ... Mahkemesi

SAYISI : 2015/551 E., 2019/530 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 2007 Şubat-01.09.2013 tarihleri arasında arıza bakım teknisyeni olarak çalıştığını, davalının muvazaalı işlem yaptığını, muvazaanın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Teftiş Kurulu Başkanlığınca tespit edildiğini, rapor ile alt işveren işçilerinin baştan beri davalı Şirket çalışanı olarak kabul edilmesi gerekliğinin belirtildiğini beyanla fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, ilave tediye, asgari geçim indirimi, yol ve yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının alacak taleplerinin belirlenebilir olması sebebi ile davanın belirsiz alacak davası olarak ikame edilemeyeceğini, yüklenici firmalarla davalı arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, davalı Şirketin ihale makamı olduğunu, muvazaanın söz konusu olmadığını, müfettiş raporunun gerçeği yansıtmadığını, davacı ile davalı Şirket arasında ... sözleşmesi olmadığını, davalının özelleştirilme sürecinin göz önünde bulundurulması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ile dava dışı alt işveren Şirketler arasındaki ilişkin muvazaalı olduğunun Mahkeme kararı ile tespit edildiği, davacının başlangıçtan itibaren asıl işveren işçisi sayılacağı, bunun doğal sonucu olarak davacının ilave tediye alacağının bulunduğu, davacının fazla çalışmalarını menfaat birliği içerisinde olduğu değerlendirilen tanığın beyanı dışında bir delille ispatlayamadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri