muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/458, Karar No: 2019/5587, Tarih: 19.09.2019

Davalı vekili, müvekkili bankanın çalışanlarını zan altında bırakmaya yönelik beyanları kabul etmediklerini, müvekkili banka çalışanlarının davacılara gereği gibi yardım ettiğini, basiretli tacir gibi davrandıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, grafoloji bilirkişi aracılığıyla davalı banka tarafından sunulan tüm evraklar üzerinde inceleme yapıldığı, imzalı ve imzasız evrakın tespit edildiği, bankacılık işlemleri yönünden uzman bilirkişiden alınan raporda zarar miktarının tespit edildiği, buna göre murisin talimatı olmadan 181.816,63 TL'nin murisin hesaplarından çekildiği gerekçesiyle bu miktarın davalıdan tahsiline karar vermiş, bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, HMK 393/1.b.1.madesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, davalı vekilinin istinaf sebep ve gerekçelerinin yerinde olmadığı, ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili ile katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

(1) Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

(2) Davacı vekilinin temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Dosya incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunmadığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine iliş kararını temyiz ettiği görülmüştür.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davacının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşı tarafın istinaf başvurusunu yeni bir karar verilmeden reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK. daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

6100 sayılı HMK. daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararının değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin davalı tarafın istinaf başvurusunu esastan reddine ilişkin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davacı taraf İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının istinaf başvurusu esastan reddedildiğinden, başka bir deyişle yeni bir karar verilmediğinden davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacının, Bölge Adliye Mahkemesinin (davalının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin) kararını temyiz hakkı olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 9.313,89 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6760, Karar No: 2013/7483, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6760 E.  ,  2013/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 21.02.2013 tarihli geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla,

1- Davacılar ..., ..., ... ve ... mirasçıları vekili olarak gösterilen Av. ...'a bu davacılar tarafından verilmiş ve davadan feragat yetkisi içeren vekaletname varsa aslı ya da harçlandırılmış ve baro pulu yapıştırılmış onaylı örneğinin getirtilip dosyaya konulması, vekaletnamenin bulunamadığının belirlenmesi halinde hükmün adı geçen davacılara Tebligat Yasasına uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi,

2- Davalı ... oğlu ...'un torunu ...'a (... kızı) hükmün Tebligat Yasasına uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, geri çevirme gereklerinin önem, özen ve titizlikle yerine getirilmesi; yeni bir gecikmeye ve geri çevirmeye neden olunmaması, dosyanın ilgili kalem yönetmeliği uyarınca yöntemince dizi listesine bağlanması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere ivedilikle gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/242, Karar No: 2023/1070, Tarih: 13.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/242 E.  ,  2023/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2608 E., 2022/2376 K.

2- SGK Başkanlığı vekili Av. ...,

3- ...,...

DAVA TARİHİ : 07.05.2013

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/100 E., 2022/163 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Zeytinburnu ilçesinde bulunan ... Sami İlköğretim Okulunda 1999 yılı Eylül ayından 28.02.2011 tarihine kadar kesintisiz, hizmetli olarak çalıştığını, davacının işvereninin Okul Aile Birliği olduğunu, Yargıtay kararlarına göre davalı Bakanlık ile Okul Aile Birliği arasında birlikte istihdam ilişkisi bulunduğunu, davacının 2007 yılının 10 uncu ayından itibaren sigortalı olarak gösterildiğini, okulların açık olduğu dönemde sürekli çalıştığı halde bazı ayların hiç gösterilmediğini, usulsüz işten çıkış ve işe girişler yapıldığını, davacının okulda çalıştığı 2000-2001 yıllarında meydana gelen bir hırsızlık olayında tanık olarak dinlendiğini, dosyanın araştırılması gerektiğini belirterek davacının davalı işverene ait işyerinde 01.09.1999-28.02.2011 tarihleri arasında aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında hizmet akdi olmadığını, Okul Koruma Derneği yada Okul Aile Birliğince çalıştırılması halinde de davalı Bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini, Okul Aile Birliğinin dahi asıl işveren olmayıp ihale makamı olduğunu, davacının taleplerinin 5 yıldan daha uzun süreyi kapsamakla hak düşümüne uğradığını, dava dilekçesindeki iddianın aksine davacının çalışmalarının kayıtlarda göründüğü şekilde olduğunu, Okul Koruma Derneğinin bulunduğu 1999-2006 arası döneme ilişkin kayıt bulunmadığını, ülke genelinde olduğu gibi sadece okulların açık olduğu dönemlerde mevsimlik sözleşmeler yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talebin 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığını, davacının fiili ve gerçek çalışma olgusunun yalnızca tanık beyanıyla değil resmi kayıtlar incelenmesi gerektiğini, hizmetin geçtiği dönemin 506 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığının, işin devamlılık gösterip göstermediğinin ve ücretin titizlikle ele alınması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Davanın kabulüne

1-Davacının Milli Eğitim Bakanlığına ... İlköğretim Okulundaki çalışmasına ilişkin kuruma bildirilmeyen;

01.09.1999-31.12.1999 tarihleri arasında 120 gün, günlük 3,79 TL ücretle,

01.01.2000-31.01.2000 tarihleri arasında 30 gün, günlük 4,00 TL ücretle,

14.02.2000-31.03.2000 tarihleri arasında 46 gün, günlük 4,00 TL ücretle,

01.04.2000-31.06.2000 tarihleri arasında 90 gün, günlük 5,00 TL ücretle,

01.09.2000-31.12.2001 tarihleri arasında 120 gün, günlük 5,00 TL ücretle,

01.01.2001-31.01.2001 tarihleri arasında 30 gün, günlük 5,00 TL ücretle,

09.02.2001-31.03.2001 tarihleri arasında 52 gün, günlük 5,00 TL ücretle,

01.04.2001-31.06.2001 tarihleri arasında 90 gün, günlük 7,00 TL ücretle,

01.09.2001-31.12.2001 tarihleri arasında 120 gün, günlük 7,00 TL ücretle,

01.01.2002-11.02.2002 tarihleri arasında 41 gün, günlük 7,40 TL ücretle,

25.02.2002-31.03.2002 tarihleri arasında 35 gün, günlük 7,40 TL ücretle,

01.04.2002-31.06.2002 tarihleri arasında 90 gün, günlük 9,26 TL ücretle,

01.09.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 120 gün, günlük 10,91 TL ücretle,

01.01.2003-03.02.2003 tarihleri arasında 33 gün, günlük 10,91 TL ücretle,

14.02.2003-31.02.2003 tarihleri arasında 47 gün, günlük 10,91 TL ücretle,

01.04.2003-31.06.2003 tarihleri arasında 90 gün, günlük 13,10 TL ücretle,

01.09.2003-31.12.2003 tarihleri arasında 120 gün, günlük 15,26 TL ücretle,

01.01.2004-23.01.2004 tarihleri arasında 23 gün, günlük 18,32 TL ücretle,

09.02.2004-31.06.2004 tarihleri arasında 141 gün, günlük 18,32 TL ücretle,

01.09.2004-31.12.2004 tarihleri arasında 120 gün, günlük 14,80 TL ücretle,

01.01.2005-20.01.2005 tarihleri arasında 20 gün, günlük 16,29 TL ücretle,

07.02.2005-31.06.2005 tarihleri arasında 143 gün, günlük 16,29 TL ücretle,

01.09.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 120 gün, günlük 16,29 TL ücretle,

01.01.2006-09.01.2006 tarihleri arasında 10 gün, günlük 17,70 TL ücretle,

30.01.2006-31.06.2006 tarihleri arasında 151 gün, günlük 17,70 TL ücretle,

01.09.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 120 gün, günlük 17,70 TL ücretle,

01.01.2007-31.01.2007 tarihleri arasında 30 gün, günlük 18,75 TL ücretle,

09.02.2007-31.06.2007 tarihleri arasında 141 gün, günlük 18,75 TL ücretle,

01.09.2007-09.10.2007 tarihleri arasında 39 gün, günlük 19,50 TL ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

30.01.2006-31.06.2006 tarihleri arasında 151 gün, günlük 17,70 TL ücretle,

01.09.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 120 gün, günlük 17,70 TL ücretle,

01.01.2007-31.01.2007 tarihleri arasında 30 gün, günlük 18,75 TL ücretle,

09.02.2007-31.06.2007 tarihleri arasında 141 gün, günlük 18,75 TL ücretle,

01.09.2007-09.10.2007 tarihleri arasında 39 gün, günlük 19,50 TL ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, davacının çalışmalarının Kurum kayıtlarında görüldüğü kadar olduğunu, aksinin ancak aynı değerde yazılı delil ve belgeler ile ispat edilmesi gerektiğini, karar verilen süreler itibari ile hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, iddianın yazılı delil ve belge olmadan sadece tanık beyanlarına dayanılarak ispat edilmesini kabul etmediklerini, yeteri kadar bordro tanığı dinlenmediğini, Kurumun feri müdahil olarak kabulü ile aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, davacıyı istihdam edenin Bakanlık olmadığını, Okul Aile Birliğinin taraf olarak kabul edilmesi gerektiğini, husumet itirazlarını tekrar ettiklerini, davacının çalışmaları askıda olmayıp, kesintili olduğundan ve bilfiil sona erdiğinden hak düşümü süresinin her bir çalışma dönemi için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, İdarenin bildirdiği belgelere ve dinlenen tanıkların lehe beyanlarına itibar edilmediğini, Kurumun harçtan muaf olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 2. İş Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli, 2018/100 Esas- 2022/163 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili ile davalı Kurum vekili; istinaf dilekçeleri ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde 24.11.1999 ila 01.12.2007 tarihleri arasında tam gün süreli çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde 24.11.1999 ila 01.12.2007 tarihleri arasında tam gün süreli çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dinlenen taraf ve bordro tanıklarının beyanları ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı ... vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/11531, Karar No: 2011/12969, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11531 E.  ,  2011/12969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak ortaklığın kat mülkiyeti kurularak giderilmesinde karar verilen Yemişen Mahallesi 129 ada 10 parselde;

1-Her bir bağımsız bölümün ayrı ayrı cinsinin, arsa payının, varsa eklentisinin ve malikinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Teras katın da bağımsız bölüm numarası verilmek ve cinsi, arsa payı, varsa eklentisi ve maliki hüküm fıkrasından açıkça gösterilerek tapuya tesciline ve ödenecek ivaz tutarının da davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, değeri olan 10.773 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesi halinde teras katın davalı adına tesciline şeklinde şarta bağlı olarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10045, Karar No: 2011/11327, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10045 E.  ,  2011/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın arsa niteliğinde kabulüne dayanak yapılan dosya içerisindeki belediye başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde imar alanı olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 1 km. mesafede olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş, mahkemece belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun mücerret beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulu'nun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;