muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10577, Karar No: 2021/8387, Tarih: 19.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10577 E.  ,  2021/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece yapılan keşif ile düzenlenen 14.12.2015 tarihli Bilirkişi Raporu ile suça konu motosikletin çalındığı yerin bina veya eklentileri niteliğinde olmayan şikayetçinin ikametinin önü sokak üzeri olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/04/2015 gün ve 2014/833- 2015/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere ; şikayetçinin yalnız kontak kilidiyle kilitleyerek ikametinin önüne sokak üzerine park ederek bıraktığı motosikleti düz kontak yapmak suretiyle çalmak şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca fazla ceza tayini,

2-Henüz müracaatı bulunmayan şikayetçinin 05.11.2015 tarihinde saat 21.00 sıralarında motosikletini ikametinin önüne park edip kontak kilidiyle kilitleyerek bıraktığı, 06.11.2015 tarihinde saat 03.30 sıralarında ekipler ring görevini ifa ettikleri sırada boş alan girişine 3 şahsın 2 motosikleti park ederek hızla boş araziye kaçmaya başlamaları üzerine şahısların yakalandığı, yakalanan şahıslardan birinin sanık ... olduğunun anlaşıldığı, motosikletlerin yapılan plaka sorgusunda motosikletlerden birinin şikayetçiye ait olduğunun tespiti ile şikayetçiye telefon numarasından ulaşılarak motosikletinin hasarlı olarak şikayetçiye teslim edildiği olayda; soruşturma aşamasında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazminin olmadığı ve şikayetçinin kovuşturma aşamasında 09.12.2015 tarihli duruşmada motosikletin hasarlı iade edilmesi nedeniyle 500-600 TL zararının olduğunu beyan beyan etmesine rağmen, hükmünden sonra 18.01.2016 havale tarihli dilekçesinde zararının giderildiğini beyan etmesi karşısında, şikayetçiden zararın hükümden önce giderilip giderilmediği sorularak hükümden önce giderilmesi halinde kovuşturma evresinde gerçekleşen kısmi iade nedeniyle kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak, rıza göstermesi halinde sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın şikayetçiye ait motosikletin direksiyon kilidini kırarak düz kontak yapmak suretiyle çaldığı,kabloları keserek , vites, koltuk ve benzin kapağını da kırarak, söz konusu motosiklete zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanık hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h,143 maddesi uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 6 yıl 3 ay yerine hesap hatası sonucu 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde hırsızlık suçu yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20024, Karar No: 2022/1357, Tarih: 03.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/20024 E.  ,  2022/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4730, Karar No: 2022/2663, Tarih: 06.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4730 E.  ,  2022/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14:15 sıralarında, hakkında soruşturma aşamasında 4483 sayılı yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak idari soruşturma yapılıp, soruşturma izni verilen ambulans şoförü olan sanığın sevk ve idaresindeki ambulans ile meskun mahal dışında, çift yönlü, 7.40 metre genişliğindeki, çamurlu asfalt kaplama yolda, mağdurlar ... ve ...’in beyanlarına göre ise, 100-120 km/s hızla seyredip, olay yerinin 150 m. öncesi, hafif dönemeç başındaki "50 km/s hız tahdit", "öndeki aracı sollama yasağı" ve "sola tehlikeli viraj"; bunların biraz ilerisindeki "30 km/s hız tahdit" ve "Kaygan zemin", dönemeç bitimindeki üç adet "Sola tehlikeli viraj" ve olay yerindeki “kaygan zemin” ile “sağdan ve soldan daralan kaplama” trafik levhalarının mevcudiyetine rağmen, mevcut hızı ile sola tehlikeli viraja girdiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek, sağ taraftan yol dışı kalması, ambulansın devrilmesi ve sürüklenmesi sonucu ambulansta bulunan hasta ...’nun olay sonrası götürüldüğü İnegöl Devlet Hastanesinde 15.11.2012 günü saat 08:30 sıralarında öldüğü, İstanbul ATK Birinci İhtisas Kurulunun 22.05.2013 tarihli raporuna göre, kazanın meydana gelmesi ile ...’nun ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığının belirtildiği, hasta refakatçisi olan katılan ...’ın yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 3. derece etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde ve sanıktan şikayetçi olmayan mağdurlar ... ile ...’in ise, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın meydana gelen kazada kusuru bulunmadığına, taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 10.03.2020 tarih ve 2019/13721-2020/2573 sayılı ilamı ile sanık hakkında takdir edilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının fazla olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve mahkemece uyma kararı verilmesine rağmen, bozmayı etkisiz kılacak şekilde 2 yıl 12 ay 20 gün hapis cezası tayini ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Dairemizin 10.03.2020 tarih ve 2019/13721-2020/2573 sayılı ilamı ile sanık hakkında takdir edilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının fazla olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve mahkemece uyma kararı verilmesine rağmen, bozmayı etkisiz kılacak şekilde 2 yıl 12 ay 20 gün hapis cezası tayini ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın taksirle yaralama suçundan dolayı 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 16.05.2019 tarihli hükmün, sadece sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulması nedeniyle, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın, 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 06.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37190, Karar No: 2014/246, Tarih: 16.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37190 E.  ,  2014/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/1516-2013/1232

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .......tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı işverence temyiz edilmiştir.

İddia, savunma ve dosya içeriğine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işveren vekili olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.Dosya kapsamından, davalı vekilinin, davacının fabrikada üretimin tümünden sorumlu ve yetkili tek kişi olduğunu, işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunduğunu bu sebeple işveren vekili olduğunu ve işe iade davası açma hakkının bulunmadığını savunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca dava dilekçesinde ve fesih bildiriminde davacının mühendislik, kalite kontrol, üretim ve satınalma yöneticisi olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, davalı işverenin dava şartlarından olan ve re'sen de gözönünde bulundurulması gereken mezkur savunması üzerinde durulmadan ve bu yöne ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme de yapılmadan sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır.

Doğru neticeye ulaşabilmek için, davalı şirketin genel organizyon şeması ile ana sözleşmesi, personel ve işyeri yönetmeliği, davacının görev tanımını ve yetkilerini belirten bilgi ve belgeler ile davacının işçi alma ve işten çıkarmaya ilişkin yetkilerini gösterir tüm bilgi ve belgeler celp edilerek yukarıda belirtilen düzenleme gereği davacının işveren vekili veya işveren vekili yardımcısı olup olmadığı açıkça tespit edilmelidir. Belirtilen hususlar araştırılmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebepine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12375, Karar No: 2013/15783, Tarih: 12.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12375 E.  ,  2013/15783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün birinci fıkrasının c bendinde gün para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci fıkrasının c bendinde yer alan ve gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin cümlenin başına " TCK'nın 52/2-3. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6514, Karar No: 2011/8246, Tarih: 12.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/6514 E.  ,  2011/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... ve Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/01/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece zamanaşımı nedeniyle istemin reddine dair verilen 23/02/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/07/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile karşı taraftan davalı şirket vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, gaz sıkışması nedeniyle meydana gelen patlamada desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, 03.05.2004 günü ... Sitesi'nde meydana gelen patlamada, aynı yerde ... ocağı işleten desteklerinin yaşamını yitirdiğini belirterek, davalının destekten yoksun kalma ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Davalı ise, zamanaşımı savunmasında bulunmuş, istemin esas yönden de reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Yerel mahkemece, patlamanın meydana geldiği 03.05.2004 günü ile davanın açıldığı 19.01.2007 günü arasında 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, davalının çalışanlarının 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 382. maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla açılan kamu davasının beraet kararı verilerek sonuçlandığı, davalı Şirket yönünden aynı Yasa'nın 465. maddesi gereğince (uzamış) ceza zamanaşımının uygulanamayacağı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık haksız eylem niteliğinde olup Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar ve her durumda zarara yol açan eylemin gerçekleştiği günden itibaren on yıldır. Bir yıllık zamanaşımı süresinin başlayabilmesi için zararın varlığının öğrenilmesi yanında zarar verenin kim olduğunun da öğrenilmiş olması gerekir. Davacıların zarara uğramasına yol açan patlama 03.05.2004 günü

meydana gelmiş ve davacılar zararın varlığını o gün öğrenmiş iseler de zarar verenin kim olduğunun davacılar tarafından öğrenildiği güne ilişkin dosya arasında bir veri bulunmamaktadır.

meydana gelmiş ve davacılar zararın varlığını o gün öğrenmiş iseler de zarar verenin kim olduğunun davacılar tarafından öğrenildiği güne ilişkin dosya arasında bir veri bulunmamaktadır.

Davacılar, davalının zamanaşımı savunmasına karşı çıktıklarına göre davacı çalışanları hakkında açılan ceza davasına ilişkin dosya getirtilip davacıların o ceza davasına katılıp katılmadıkları (müdahil olup olmadıkları), davacılar ceza davasına katılmışlarsa (müdahil olmuşlarsa) o davada zarar verenin kim olduğunun belirlenmesine ilişkin raporu öğrendikleri tarih belirlenerek bir yıllık zamanaşımının geçip geçmediği değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın harcın istek halinde geri verilmesine 12/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2895, Karar No: 2014/1481, Tarih: 10.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2895 E.  ,  2014/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ... Danacı'nın davaların işleteni ve sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı kardeşler için 10.000,00 TL manevi ve 1.000,00 TL maddi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacılar ile olayda hayatını kaybeden ... Danacı arasındaki akrabalık bağının nüfus kayıtlarında akraba olarak görünmekten ileriye gitmediği, yaşanan ölüm olayı nedeni ile maddi ve manevi bir kayıplarının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 10.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6658, Karar No: 2020/6746, Tarih: 09.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/6658 E.  ,  2020/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra dilekçe ile davanın tarafları arasında sulh gerçekleştiğini, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini talep ettiği anlaşılmakla yerel mahkemece sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2827, Karar No: 2025/916, Tarih: 20.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/2827 E.  ,  2025/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/623 Değişik İş

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulü kararı

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hükümlü müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2023 tarihli ve 2015/19 Esas, 2018/157 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/623 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 12.09.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.03.2024 tarihli ve 2023/23385 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32122 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32122 sayılı kanun yararına bozma isteminin;