muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2920, Karar No: 2024/1731, Tarih: 15.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2920 E.  ,  2024/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/87 E., 2016/42 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/87 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyetine, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması, suçun ispatı için yeterli delilin toplanmadığı, yazıların kendisine ait olmadığını, çeki veren ...'ın araştırılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın ... plaka sayılı Renault Europa marka aracını satın aldığı ancak henüz daha ücretini katılana ödemeden bu aracı sattığı, katılanın aracın ücretini istediği, sanığın da, aracı sattığını ancak parasını alamadığını söyleyerek katılanı oyaladığı, bunun üzerine katılanın, sanığı şikâyet edeceğini söylemesi üzerine sanığın, katılana suça konu 16.500,00 TL bedelli yasal unsurları tam sahte çeki verdiği, katılan da suça konu çeki kendisinden canlı hayvan satın aldığı Letif Balcı'ya verdiği, Letif Balcı'nın da suça konu çeki tahsil için İnegöl İş Bankasına ibraz ettiğinde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı iddia ve kabul olunan olayda temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37259, Karar No: 2017/16468, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37259 E.  ,  2017/16468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4599, Karar No: 2012/5540, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4599 E.  ,  2012/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : (Her üç sanık hakkında) Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin (2002 takvim dönemine ait 30.12.2002 ve 2003 takvim dönemine ait 24.01.2003 tarihli) faturaların KDV beyannamesinde kullanılması sebebiyle 26.01.2003 ve 26.02.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 ve 26.02.2003 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

Katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6628, Karar No: 2021/12837, Tarih: 10.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6628 E.  ,  2021/12837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, 1424 ada 10 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre fark oranı tespit edildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınan emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılmadan, soyut ifadelerle taşınmazın m2 birim fiyatına 300,00-TL olarak değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüz ölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23602, Karar No: 2015/24, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23602 E.  ,  2015/24 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, tefrik edilen (mahkemenin 2012/141 Esas sayılı dosyasındaki) davalıların işleteni ve sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği (1.olay) trafik kazası sonucu hasarlanan aracın, 1.olay sonrası bulunduğu yerden davalılar tarafından kurtarıcı vasıtasıyla kurtarma işlemi yapıldığı sırada (2.olay) halatın kopması üzerine düşerek hasarlandığını ileri sürerek, ıslahla birlikte 60.000,00 TL kazanç kaybı zararı ile 25.000,00 TL değer kaybı zararının faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2.olaya ilişkin eldeki dava 2012/141 Esas sayılı ana dosyadan tefrik edildikten sonra, yapılan yargılama sonunda ıslah edilen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ait aracın (uğradığı trafik kazasından sonra) yapılan kurtarma çalışması sırasında meydana gelen kaza sonucu ayrıca hasarlanmasından kaynaklanan değer kaybı ve kazanç kaybı zararının tazmini istemine ilişkindir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gereçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekillerinin aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait aracın geçirdiği kazada hasarlanması sonucu çekici hizmeti veren davalılar tarafından çekilmesi sırasında tekrar hasarlanması nedeni ile ikinci hasardan dolayı araçta meydana gelen değer ve kazanç kaybının tahsili istemine ilişkindir.

a-)Mahkemece eldeki davanın konusu olan (2.olay) yönünden her ne kadar 11.7.2014 tarihli Adli Tıp raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; bu rapor esasen eldeki dosyanın tefrik edildiği mahkemenin 2012/141 Esas sayılı dosyasındaki 1.olaya yönelik olarak düzenlenmiştir. Öte yandan; bu raporda eldeki dava yönünden bir değerlendirme yapılarak onarım süresince araçta meydana gelen kazanç kaybı ve değer kaybı zararları belirlenmiş ve mahkemece bu miktarlar hüküm altına alınmış olmasına karşın, raporda belirlenen bu meblağların hiç bir somut veriye dayalı olmayıp soyut içerikli olduğu ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı açıktır.

b-)08.3.2013 tarihli keşifte görev alan bilirkişi tarafından ibraz edilen 21.3.2013 tarihli raporda, dava dışı belediyeye ait itfaiye aracının kurtarma işlemi sırasında dava konusu 2.hasarın meydana geldiği ve olayda itfaiye aracının operatörünün kusurlu olduğu belirtilmiş olup, davalı tarafın savunmaları da bu yönde olduğundan, mahkemece dava konusu 2.olaydan kaynaklanan zarara aleyhlerine hüküm kurulan davalı tarafa ait çekici-kurtarıcı aracının mı yoksa dava dışı ... B.Şehir Belediye Başkanlığı'na ait itfaiye aracının mı sebebiyet verdiği (pasif husumet) hususunun açıklığa kavuşturulmamış olması doğru değildir.

O halde; Mahkemece,

a-) Öncelikle davacıya ait aracın “kurtarılma işlemi sırasında uğradığı 2.hasarın” aleyhlerine hüküm kurulan davalı tarafça mı, yoksa dava dışı ... B.Şehir Belediye Başkanlığı'na ait itfaiye aracının kurtarma çalışması sırasında mı meydana getirildiği hususunun bu yöndeki ispat yükünün davacı tarafta olduğu gözetilerek ve gerektiğinde kaza tespit tutanağını düzenleyen tutanak imzacısı görevlilerin tanık sıfatıyla dinlendikten sonra dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte tartışılarak dava konusu zarara kimin kusuruyla sebebiyet verdiğinin (pasif husumet) belirlenmesi,

b-) Tüm dosya kapsamına göre, aracın 2.olayda uğradığı hasarın ne olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra, hasarın boyutu itibariyle aracın onarım süresinin kaç gün olacağı ve aracın markası, modeli, yaşı, kilometresi ve diğer özellikleri itibariyle, dava konusu olaydan önceki (1.olaydan ayrı) haliyle 2.el piyasa rayiç fiyatının ve meydana gelen bu hasar sonrasında (değişecek parçalara göre onarılmış haliyle) 2.el piyasa rayiç fiyatının, dolayısıyla, dava konusu kaza nedeniyle araçtaki değer kaybına ilişkin gerçek zararının belirlenmesi yönünden 21.3.2013 tarihli raporu düzenleyen bilirkişiden denetime açık ek rapor alınması,

c-) Davacı şirketin olaydan bir önceki yıla ait ticari defter ve kayıtlarının getirtilmesinden sonra, aracın onarımı süresince davacının uğradığı ticari kazanç kaybı zararının belirlenmesi için dosyanın hesap uzmanı bilirkişiye tevdii ile aracın tüm gider ve amortisman payı düşülüp aylık/günlük ortalama net kazanç durumuna göre kazanç kaybına ilişkin gerçek zararın belirlenmesi için ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alındıktan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13689, Karar No: 2014/15854, Tarih: 04.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/13689 E.  ,  2014/15854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2013

NUMARASI : 2011/1147-2013/517

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, fesih nedeni yapılan, davacının kendi nam ve hesabına iş yaptığı hususunun işverence ıspatlanamadığı, bu nedenle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunadır.

İş Kanunu’nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 01.08.1999-26.10.2011 tarihleri arasında makine teknisyeni olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin, 26 Ekim 2011 tarihli fesih bildirimi ile,...davacının çalışma saati dışında kalan zamanlarda iş akdine aykırı olarak şirketin bilgisi ve onayı olmadan kendi hesabına iş yaptığı ve bu şekilde şirketin prestijini sarstığı, şirkete maddi zarar da verdiği nedenleriyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesince feshedildiği, iş sözleşmesinde, işçinin, gerek kendi adına kurulu ve gerekse bir akrabası veya arkadaşına ait olan işyerlerinde, yardım etmek amacı ile de olsa çalışamayacağı ve ek iş yapamayacağı,işverenin, şirket açısından zararlı oimayacak şekilde ek iş yapmaya belirli şartlar dairesinde izin verebileceği, bu halde dahi, verilen izin dışında başka işte çalışılmayacağı ve ek iş yapılmayacağı, aksi davranışın işveren tarafından tesbiti halinde, iş sözleşmesinin ihbarsız ve tazminatsız olarak işverence tek taraflı olarak feshedileceği hususun düzenlediği, işverence, davacının 01.09.2011 tarihinde Oyak şirketine başka bir şirket sahibi ile gittiği, uğraşmasına rağmen arızayı gideremediği, kendi hesabına iş yaptığı hususunun ileri sürüldüğü, davacı ve tanıklarının, davacının bayram nedeniyle arkadaşının çağırması ile Oyak'a arkadaşıyla birlikte geldiğini, arkadaşı arıza ile uğraşırken davacının eski tanıdıklarını ziyaret ettiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır. Davacının kendi nam ve hesabına işverenden habersiz olarak çalıştığına dair tutanak vs yazılı delil bulunmasada, davacı işverence iddia edilen ve fesih konusu yapılan olayın yaşandığı gün ilgili işyerinde olduğunu kabul etmektedir. Davacının bayram ziyareti için davalı işveren ile aynı alanda faaliyet gösteren firma sahibi olan arkadaşının çağırması ile arkadaşı tamir işiyle uğraşırken kendisinin buradaki arkadaşlarıyla bayramlaştığı iddiası hayatın olağan akışına aykırıdır. Hal böyle olunca, davacının bu olumsuz davranışının,yazılı delil bulunmaması ve davacının zımni beyanı ile ortaya çıktığı nedenleriyle iş Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmasada, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyecek, sözleşmeye aykırı davranışlar niteliğinde olduğu ortada olup, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedilmesi şartlarının oluştuğu gözetilmeden davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 25,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 160,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Kullanılmayan gider avansylarının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde ilgililere iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.06.2014 tarihinde oyçokluğuile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 04.06.2014