muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1356, Karar No: 2018/7323, Tarih: 26.06.2018

T.B.K.'nun 520. maddesi gereği, imsarlık sözleşmesi, simsarın taraflar arasında bir sözleşme kurulması imkânının hazırlanmasını veya kurulmasına aracılık etmeyi üstlendiği ve bu sözleşmenin kurulması hâlinde ücrete hak kazandığı sözleşmedir. Simsar, ancak yaptığı faaliyet sonucunda sözleşme kurulursa ücrete hak kazanır.(TBK.521) Simsarın ücret isteyebilmesi için simsarın çalışmasının sözleşmenin yapılmasına neden olması gerekir. Ne var ki T.B.K'nun bu maddelerindeki düzenleme kamu düzenine ilişkin olmadığı için taraflar bunun aksini kararlaştırabilirler. Taraflar arasında yapılan 09.08.2014 tarihli sözleşme ile davalı " Satıcı ve alıcının birinci derece akrabaları, eşi, kan veya sıhri hısımları, annesi, babası, kardeşleri, iş ortağı veya ortağı-idarecisi-.alışanı bulunduğu şirket, dernek, vakıf gibi benzer kuruluşlar ile şirket ortağı, idarecisi veya çalışanına sözleşmenin tanzim tarihinden veya sözleşme süresinin sona ermesinden itibaren 6 ay süre içerisinde sözleşme konusu gayrimenkulün satışının yapılması halinde işbu sözleşmenin 4. maddesinde belirtilmiş olan hizmet bedelini ve ayrıca hizmet bedeli kadar cezai şart ödemeyi gayrikabili rücu olarak kabul ve taahhüt eder.” demiştir. Davacı ve davalı tarafça imzalanan bu sözleşme geçerlidir. Dosya içeriğinden, sözleşmede belirtilen taşınmazın sözleşmede belirtilen bir yıllık süre bitmeden davalı tarafça taşınmazın asıl malikinden satın alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece işin esası incelenip davacının takibe haklı olduğu miktar ve özellikle cezai şarta ilişkin sözleşme maddesinin de olayın niteliği nazara alınarak ve T.B.K.’nun 182/son maddesi göz önünde bulundurularak cezai şartın fahiş olup olmadığı hususunda resen değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6133, Karar No: 2009/1725, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/6133 E.  ,  2009/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı sigorta şirketine kasko poliçesiyle sigortalı aracı hasarlandığı halde, tazminat ödenmediğini ileri sürerek, 3.353,00TL’nin yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesiyle, yetki itirazında bulunarak davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin kazanın olduğu yer mahkemesi veya müvekkili şirketin ikametgah mahkemesi olduğunu, seçim hakkının kendilerine geçtiğini, mahkemenin yetkisizliğine dosyanın müvekkilinin ikametgahı Beyoğlu Sulh Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilerek, talep halinde dosyanın kazanın meydana geldiği yer Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, harç ve masrafların yetkili mahkemece nazara alınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ... Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Bu tür sözleşmeye dayalı davalarda, genel yetkili mahkeme, HUMK.nun 9/1 nci maddesi uyarınca, davalının ikametgahı mahkemesi ise de, ... Genel Şartları’nın C.8 nci maddesi hükmünde, sigortacı aleyhine açılacak bu tür davada, davalı sigortacının merkezinin veya sigorta sözleşmesini yapan yetkili acentanın ikametgahının

bulunduğu veya rizikonun meydana geldiği yer mahkemesi de, yetkili mahkeme olarak kabul edilmiştir. Ayrıca HUMK.nun 19. cu madde hükmünde de, rizikonun meydana geldiği yer mahkemesi de yetkili mahkeme olarak kabul edilmiş,sigorta sözleşmelerine aksine konulan şartların geçersiz olacağı kesin bir şekilde belirlenmiş bulunmaktadır. Bu hükmün konuluş nedeni, ekonomik yönden güçlü bulunan sigorta şirketlerine karşı kişileri korumaktır. Bu maddedeki yetki kuralı, kamu düzenine ilişkin olup, ancak kesin olmayan nitelikte yetki kurallarındandır.

Somut olayda, poliçeyi düzenleyen acentenin ikametgahının bulunduğu yer ve kazanın meydana geldiği yer Adıyaman olup, davalı sigorta şirketinin genel merkezi ise, İstanbul Beyoğlu'dur. Davacı davasını Besni mahkemesinde açmıştır. Davalı yetki itirazında bulunarak yetkili mahkemelerin Adıyaman ve Beyoğlu mahkemeleri olduğunu, seçim hakkının kendilerine geçtiğini, Beyoğlu mahkemelerinin yetkili kılınmasını talep etmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalının belirtmiş, olduğu Beyoğlu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken, Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davalının belirtmiş, olduğu Beyoğlu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken, Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine ilişkin kararlar, bunları veren mahkeme yönünden nihai kararlar olup, yapılan giderlerin ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesi gerekir. Her mahkeme, kendi yargılama masrafları ile avukatlık ücretini başka bir mahkemenin takdir ve hükmüne bırakmayıp, nihai kararla birlikte hüküm altına alır. O halde, davalı duruşmalarda kendisini vekille temsil ettirdiğinden yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle, lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılmasına karar vermek gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/735, Karar No: 2016/5318, Tarih: 31.05.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/735 E.  ,  2016/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı hükümde gözetilmemiş ise de; anılan kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıklar ... ve ...'nın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanık ... hakkında cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış; sanık ...'ın mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1821, Karar No: 2019/904, Tarih: 18.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1821 E.  ,  2019/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... Otomotiv Tic. A.Ş.’den davacının çekici aldığını, 24/06/2013 tarihinde arıza lambası ikazı ve ön camının kırılmış olması nedeniyle davalılardan ... Otomotiv Tic. A.Ş.’ye tamir için verildiğini, ön camın davalı tarafından kayda alınmasına karşın arıza ikaz lambasının kayda alınmadığını, aracın teslimi sırasında arıza ikaz lambasının yandığının şoför tarafından davalıya bildirildiğini ancak bu husus kayda alınmadan işlem bitti denilerek aracın teslim edildiğini, 06/08/2013 tarihinde aracın motorundan ses gelmesi üzerine aracın davalılardan ... Otomotiv Yatırım Paz. A.Ş.’ye tamir için verildiğini, aracın motorunun yatak sardığı, değişmesi gerektiği ve arızanın garanti kapsamına girmediğinin bildirildiğini, ödemesi davacı tarafından yapılarak araca yeni motor takıldığını ileri sürerek, değiştirilen araç motoru için ödenen tutarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, araçtan alınan yağ ve yakıt örneklerinin yaptırılan analizinde aracın yakıt numunesinin standart dışı olduğunu, uygun olmayan yakıt kullanımı sonucu motor yağının özelliğini kaybettiğini ve araçtaki arızanın meydana geldiğini, araçtaki arızanın davacının ağır kusurundan kaynaklandığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve kısmen benimsenen bilirkişi raporuna davalılardan ... Otomotiv Tic. A.Ş.’nin motor sorununa ilgi gösterilmediği iddiası yönünden yapılan değerlendirmede, davacının tacir sıfatına sahip olduğu, basiretli bir tacir gibi davranarak bu arızanın giderilmesini temin ettirmesi beklenirken bu davalı yönünden davacının ifa yardımcısının basiret ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen şekilde hareket etmiş olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporundaki bu davalının % 20 oranında sorumlu olduğuna ilişkin görüşe itibar edilmediği, diğer taraftan bilirkişi raporunda, araçta kullanılan dizel yakıtın standartlara aykırı olduğu, motor yağının özelliğinin karışan standart dışı dizel yakıttan dolayı bozulmuş olduğu ve bunun silindir ve motorda hasara neden olduğunun belirtildiği, davacının standart dışı yakıt kullanmakla oluşan hasara kendi kusuruyla sebebiyet verdiği, zarara katlanması gerektiği, ayrıca davacının standarta uygun yakıt kullandığına dair delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6985, Karar No: 2011/8031, Tarih: 07.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6985 E.  ,  2011/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKYURT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2010
Yargıtay — Esas No: 2014/22297, Karar No: 2014/21665, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/22297 E.  ,  2014/21665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/07/1999 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandıkları ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1930, Karar No: 2011/1497, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/1930 E.  ,  2011/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait iş yerinde 23.12.2004 tarihinde geçici işçi statüsünde çalışmaya başladığını, daha sonra kadrolu işçi durumuna geçtiğini, 17.04.2009 tarihinde davalı belediyenin iş sözleşmesini geçersiz bir şekilde feshettiğini, iş yerinde kağıt üzerinde 28 işçi çalıştığının gözüktüğünü, oysa Tavşanlı Şehitlik ilköğretim okulunda çalışmakta olan işçiler ... ve...'ın maaşlarının davalı belediye tarafından ödendiğini, dolayısıyla davalı Belediyenin fesih tarihindeki işçi sayısının 30 olduğunu, bu nedenle davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili İşyerinde fesih tarihinde 28 işçinin çalıştığını, dava dilekçesinde belirtilen ....ve ....'ın Tavşanlı Şehitlik İlköğretim okulu aile birliğine bağlı olarak çalıştıklarını, maaşlarının okula yardım amacıyla Belediye tarafından ödendiğini, işyerinde 30 dan az işçi çalıştığından davacının iş güvencesi kapsamında bulunmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Şehitlik İlköğretim okulunda çalışan işçiler... ve ...n her ay düzenli olarak maaşlarının davalı Belediye tarafından hesaplarına yatırıldığından bu iki işçi her ne kadar sigorta kayıtlarında okul aile birliğinin işçisi gözüküyor iseler de gerçekte davalı Belediyenin işçileri olduğu çünkü maaşlarını her ay düzenli olarak davalı belediyenin ödemekte olduğu dolayısıyla fesih tarihinde davalı belediyede çalışan işçi sayısının 30 kişi olduğu bu durumda davacının bireysel iş güvencesi kapsamı içerisinde kaldığı, davalı işveren davacının iş sözleşmesini verimsiz çalışması nedeniyle feshetmesine rağmen fesihten önce yazılı savunmasını almadığı yapılan feshin bu yönü ile geçersiz bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. Maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı iş kolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Dosya içeriğine göre fesih tarihinde işyerinde çalışan işçi sayısı 28’dir. Mahkemece Şehitlik İlköğretim Okulunda çalışan işçiler .... ve...n her ay düzenli olarak maaşlarının davalı Belediye tarafından hesaplarına yatırıldığından bahisle davalı Belediyenin işçileri olduğu sonucuna varılarak davalı işyerinde 30 işçi çalıştırıldığı kabul edilmiş ise de; adı geçen çalışanların ücretlerinin davalı Belediyece ödenmiş olması belediyenin işçileri olduğu anlamına gelmez. Gerçekten, işçinin ücretinin üçüncü bir kişi tarafından ödenmesi mümkündür. Mevcut delil durumuna göre davalı işyerinde fesih tarihi itibariyle 30'dan az işçi çalıştığından davacı iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 30/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.