muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20885, Karar No: 2012/21958, Tarih: 11.10.2012

Tebligat yapılacak kişinin, tebliğ evrakında belirtilen adreste bulunmaması ve bu sebeple tebligat yapılamaması halinde adres araştırması yapılmalıdır. Tebligatın muhatabı adresinde oturmakla birlikte, tebliğ yapıldığı sırada kendisi veya kendisi adına tebliği alacak kimseler adreste bulunmaz, kısaca adres kapalı ise, adreste bulunmama sebebinin komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyesi, zabıta veya memurlardan öğrenilmesi, tebliğ tutanağına yazılması ve beyanına başvurulan kişiye imzalatılması, imzadan çekinilmesi halinde tebliğ mazbatasına bunun da yazılması ve tebliğ evrakını dağıtan memurun imzalaması gerekir. Dağıtım saatinden sonra muhatap veya tebliği alacak kimseler dönecek ise, tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre, birkaç gün adreste yoklar ise aynı Kanun'un 20. maddesine göre yapılacaktır. 21. maddeye göre yapılan tebligatta, 2 numaralı ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20. maddeye göre tebliğde, tebliğ 2 numaralı ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren onbeş gün sonra tebliğ edilmiş sayılacaktır. 2 numaralı ihbarname kapıya asılması dışında tebliğ evrakının dağıtım yapan memur tarafından muhtar, ihtiyar heyeti üyeleri, zabıta amir veya memurlarından birine imza karşılığı teslim edilmelidir. Kapıya yapıştırılan ihbarnameye de tebliğ evrakının teslim edildiği görevlinin adı ve soyadı yazılmalıdır. Tebliğ evrakını alan bu kişiler, tebligat evrakını muhataba teslim etmelidir.

Ayrıca bu işlemlerden sonra tebliğ olunacak kişiye keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirim yapılması zorunludur. Tebligat işlemlerinde bu sıraya uyulmalıdır. Aksi halde tebliğ usulsüz ve geçersiz olur. Tebligat yapılacak kişinin nereye gittiği ve ne zaman döneceği belli değilse, tebligatı alacak kişi ölmüş veya gösterilen adreste daimi olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebligat memurunca saptanmamış ise tebligat evrakına bu durum açıkça yazılmalı ve tebligat evrakı bila tebliğ çıkış merciine iade edilmelidir.

7201 sayılı Kanun’un 35/son maddesi ile daha önce tebligat yapılamayan adrese de aynı madde uyarınca tebliğ yapılma imkanı getirilmiştir. Buna göre taraflar arasında yapılan, imzası resmi makamlar önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkârlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da 35. madde hükümlerin uygulanmalıdır.

7201 sayılı Kanun’un 35/son maddesi ile daha önce tebligat yapılamayan adrese de aynı madde uyarınca tebliğ yapılma imkanı getirilmiştir. Buna göre taraflar arasında yapılan, imzası resmi makamlar önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkârlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da 35. madde hükümlerin uygulanmalıdır.

Somut olayda meşruhatları içeren duruşma gün saat bildirir dava dilekçesi ekli tebligatın dava dilekçesinde bildirilen davalı şirket adresine gönderildiği, yapılan tahkikatta davalının tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine davacı tarafından bildirilen diğer adrese çıkarılan tebligatın ise muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunmadığının imzadan imtina eden komşusu Erol Aydın'ın beyanından anlaşıldığından işyerinin kapalı olması sebebi ile tebligatın muhtara yapıldığı belirtilmiştir. Dava devam ederken davalı şirketin aynı adresine bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesini ihtiva eden tebligatların gönderildiği ve aynı şekilde muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunmadığının imzadan imtina eden komşusu Naci Bayraktar'ın beyanından anlaşıldığından tebligatın muhtara yapıldığı, gerekçeli karar ve karardaki şirket isminin tavzihine ilişkin kararın dahi aynı yöntemle tebliğ edildiği, tebligatlarda isimleri yazılı olan şahısların kim olduğu ve tebligatta yazılı açıklamaların net olarak belirtilmediği anlaşılmaktadır. Diğer yandan mahkemece karar verildikten sonra davacı vekili tarafından davalı şirketin isminin tavzihi için verilen dilekçe ekindeki Ticaret Sicil kaydında davalı şirketin ismi ile birlikte adresinin belirtilmesine karşın bu adrese tebligat yapılmamıştır.

7201 sayılı Kanun’un 12. ve 13. maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir sebeple tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da mümkün değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması kanuni zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir. Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında değerlendirildiğinde, dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğ işlemlerinin, mevzuat kapsamında yöntemince yapılmadığı ve bu sebeple geçersiz olduğu açıktır.

Bu sebeple, davalıya Anayasanın 36. maddesinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi ve davetiyenin ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu düzenine ilişkin bu yönün gözardı edilerek, davalının yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13340, Karar No: 2013/15677, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13340 E.  ,  2013/15677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan limonun 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1343, Karar No: 2022/5385, Tarih: 30.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1343 E.  ,  2022/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin "NETİCE ve TALEP" başlıklı kısmındaki "re'sen yapılacak incelemede görülecek sair nedenlerle" şeklindeki ibare gözetilerek, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün esasına yönelik olarak da temyiz isteminde bulunduğu kabul edilmiştir.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2013 tarih ve 2013/28440 Esas sayılı iddianamesiyle, dava şartı olan mütalaaya uygun şekilde sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının biri diğerine dönüşmeyen birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu nazara alınmadan, sahte fatura kullanma suçu yönünden hüküm verilmesi yasaya aykırı ise de; dava zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olduğu gözetilerek ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8179, Karar No: 2011/9007, Tarih: 12.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8179 E.  ,  2011/9007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, davacıya ait taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapunun iptaline dayalı tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 12/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6870, Karar No: 2023/1806, Tarih: 28.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6870 E.  ,  2023/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; yıkım ve eski hale iade talebi kapsamında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin (eski 24) yeni 166 ada, 15 parsel sayılı taşınmazın müşterek maliklerinden olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde davalı idare tarafından haksız olarak yapılan eski Çakış Köyü İlköğretim Okulu binasının olduğunu, davalının hukuken geçerli, üstün bir hakka dayanmaksızın taşınmaza müdahalesini sürdürdüğünü ileri sürerek el atmanın önlenmesine, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan okulun ve diğer bütün muhdesatların kal’ine, taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, imar planı olmayan, okul alanı olarak yer almayan, tarla vasfındaki dava konusu taşınmaz için idarelerine karşı açılmış olan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda: davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısma davalının el atmasının önlenmesine, yıkım ve eski hale getirme talebinin ise tüm müşterek maliklerin birlikte dava açmaları gerektiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda: davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısma davalının el atmasının önlenmesine, yıkım ve eski hale getirme talebinin ise tüm müşterek maliklerin birlikte dava açmaları gerektiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; “…davalının temyiz itirazlarının reddine, davacının temyiz itirazlarına gelince ise davalı idarenin, dava konusu taşınmaza okul binası yaparak müdahalesinin haklılığını, kamulaştırma ve benzeri aynı veya şahsi hakka dayalı olarak okul binasının yapıldığını ispatlayamadığı, taşınmazın, davacı ve bir kısım dava dışı paydaşların mülkiyetinde olduğu, TMK'nin 689. maddesine göre paydaşın, paylı mülkiyet konusu eşyanın kullanabilirliğinin ve değerinin korunması için zorunlu yönetim işlerini yapmak ve gerektiğinde mahkemeden buna ilişkin önlemlerin alınmasını isteme hakkının olduğu, mahkemece dava konusu taşınmaz üzerindeki eski okul binasının kal’ine ve dava konusu taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle karar bozulmuş; davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuş, ilgili Dairece karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının dava konusu taşınmazın paylı maliklerinden olup parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmına davalı tarafça yaklaşık 25-30 yıl önce giriş kapıları, pencere camları kırılmış, terk edilmiş, bakımsız, korumasız, harap vaziyette okul binası ile eklentilerinin yapıldığı, kamulaştırılmadan bu şekilde el atılmış bulunduğundan el atmanın önlenmesi talebinin yerinde bulunduğu, davacının müdahalenin men'i talebi kapsamında mahkemenin 2015/684 Esas, 2016/337 Karar sayılı ilamının birinci fıkrasında kabul kararı verilmekle ve bu karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden bu talep hakkında ayrıca karar verilmesine yer olmadığına; davacının yıkım ve eski hale iade talebinin kabulü ile 166 ada, 15 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisi rapor ve ekindeki krokide A harfi ile işaretli bölümün batısına isabet eden 100 m² zemin oturumlu ilköğretim okul binası, kuzey doğusuna isabet eden 151,60 m² zemin oturumlu ilköğretim okul binası, kuzey doğusuna isabet eden 11,60 m² zemin oturumlu wc ile kuzey doğusuna isabet eden 5,5 m² zemin oturumlu su deposunun yıkım masrafları davalı tarafa ait olmak üzere yıkılmasına ve eski hale iadesine karar verilmiştir.

D. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

D. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

E. Temyiz Nedenleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; karşı vekalet ücreti bakımından usulü müktesep hak doğduğunu, miktarın bozma sonrası verilen kararla düştüğünü savunmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, kamu binası için el atmanın önlenmesi kararının verilemeyeceğini, davalının iyi niyetli olduğunu, davacının dava açma hakkının da bulunmadığını savunmuştur.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, hükmün kapsamını düzenleyen 297 nci maddesi:

1. Hüküm “Türk Milleti Adına” verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

2. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesini ihtiva etmektedir.

3. Değerlendirme

Mahkemece; “davacının müdahalenin men'i talebi kapsamında, mahkemenin 2015/684 Esas, 2016/337 Karar sayılı ilamının birinci fıkrasında kabul kararı verilmekle ve bu karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden bu talep hakkında ayrıca karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde hüküm tesis edilmiş ise de, bozmanın kapsamı dışında kalan hususlarda açıkça onama kararı bulunmadığından, bu haliyle kararın infazında tereddüt hasıl olacağından ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları da bu yönde olduğundan, mahkemece HMK'nın 297/2 nci maddesi gereği tüm talepler yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle, “el atmanın önlenmesi hususunda, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden bu talep hakkında ayrıca karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19637, Karar No: 2015/10489, Tarih: 11.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19637 E.  ,  2015/10489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde meskun mahalde, gece, saat 00:30 sıralarında sanığın idaresindeki belediye otobüsü ile meskun mahalde, iki yönlü yolda, ıslak zeminde, yağmurlu havada, hafif virajlı yolda seyir halindeyken aracının kayıp karşı şeride geçmesi üzerine katılanın idaresindeki araçla çarpışması sonucu katılan sürücününn basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, aracındaki yolcunun nitelikli şekilde yaralandığı olayda; tam kusurlu sanık hakkında, yaralanmaların niteliği dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13299, Karar No: 2013/17031, Tarih: 07.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13299 E.  ,  2013/17031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 15.01.2013 gün ve 2012/14099 Esas - 2013/239 Karar sayılı ilama karşı davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki delil ve belgelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan karar düzeltme istemleri yerinde değildir.

6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.” hükmü eklenmiş olduğundan, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 15.01.2013 gün ve 2012/14099 esas, 2013/239 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın fındık bahçesi olarak kullanıldığı anlaşıldığından, taşınmaza fındık gelirine göre biçilecek değerden, ekilebilecek ürünlerin net gelirine göre belirlenecek zemin bedelinin indirilmesi suretiyle fındık ağaçlarının bedellerinin tespiti gerekirken, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporuna göre bedel tespiti,

2- Taşınmazın kapama fındık bahçesi olarak kullanılması nazara alınarak değerinin hesaplandığı ve bu bedelin diğer ağaçların bedelini de kapsadığı dikkate alınarak taşınmaz üzerinde bulunan fındık ağaçları dışındaki diğer ağaçlara ayrıca değer biçilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Taşınmazın kapama fındık bahçesi olarak kullanılması nazara alınarak değerinin hesaplandığı ve bu bedelin diğer ağaçların bedelini de kapsadığı dikkate alınarak taşınmaz üzerinde bulunan fındık ağaçları dışındaki diğer ağaçlara ayrıca değer biçilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.” hükmü eklenmiş olduğundan, acele el koyma kararı ile ödenen bedelin mahsubundan sonra belirlenecek fark bedele 10.07.2010 tarihinden bloke ettirilen paranın ödenmesine karar verildiği tarihe kadar yasal faiz işletilmesine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.