muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9735, Karar No: 2008/1518, Tarih: 04.02.2008

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 30.6.1992 tarihinde iş kazası geçirmek suretiyle yaralandığı, olayın S.S.K.'ca iş kazası olarak kabul edildiği, davacıya 30.06.1992-26.02.1993 tarihleri arasında geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği ve 15.08.2000 tarihinde maluliyetinin % 0 olarak belirlenmesi bu rapora davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine S.S.K. Sağlık Dairesince 1.3.2001 tarihi itibariyle davacının  maluliyet oranı % 13.1 olarak belirlenip 4.8.2004 tarihinde kontrolüne ve bu oran üzerinden 1.3.2001 tarihi itibariyle aylık bağlanmasına, S.S.Yüksek Sağlık Kurulunca 2.2.2005 tarihinde verilen raporla  maluliyet oranının % 13.1 olduğuna, kontrol gerekmediğine karar verildiği mahkemece Adli Tıp Kurumundan alınan 2.2.2005 tarihli raporda ise  maluliyet  oranının % 16.2 olduğunun tesbit edildiği anlaşılmaktadır. Tıbbi raporların                 düzenleniş biçiminden davacıdaki bedengüç kayıp oranının olay tarihinden beri mi bu oranda olduğu, yoksa zaman içinde gelişme göstererek mi bu orana ulaştığı anlaşılamadığı gibi S.S.K. Sağlık Tesisi ve Yüksek Sağlık Kurulunca belirlenen oran ile Adli Tıp Kurumunca belirlenen oran arasında farklılık  bulunduğu görülmektedir.

Yapılacak iş; Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla davacının maluliyet oranını kesin olarak belirlemek, ayrıca Adli Tıp Genel Kurulundan bu maluliyet oranının iş kazasının geçirildiği tarihten mi, yoksa, zaman için de gelişerek mi bu orana ulaştığını, gelişerek bu orana ulaştığının anlaşılması halinde hangi tarihten itibaren bu oranın esas alınacağını sormak, SSK Sağlık Tesislerince belirlenen maluliyet oranından farklı bir oran belirlenmesi ve bu oranın olay tarihinden itibaren esas alınacağının tesbit edilmesi halinde davacıya bu oran ve tarih esas alınarak gelir bağlanması için SSK müracaatta bulunması için önel vermek, SSK.'ca bu oran ve tarihin uygulanmaması halinde maluliyet oranı, ve maluliyete giriş tarihi konusunda uyuşmazlık çıkacağından ve bu hususta bir mahkeme kararı olmadıkça SSK.'ca işlem yapılmayacağından maluliyet oranının tesbiti istemli dava ile tazminat davasının birarada görülmesi fiilen mümkün olamıyacağından davacıya SSK.'nu ve işvereni hasım göstermek suretiyle maluliyet oranının tesbiti davası açması için önel vermek, tesbit davasını bu dava için bekletici mesele saymak ve çıkacak sonuca göre hüküm kurmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davacıdaki beden güç kayıp oranı ve bu oranın olay tarihinden mi yoksa SSK.'ca kabul edildiği gibi 1.3.2001 tarihinden itibaren mi geçerli olduğu açıklığa kavuşturulmaksızın Adli Tıp Kurumu'nca belirlenen %16.2 oranı esas alınarak olay tarihinden itibaren zarar hesabı yaptırılarak, SSK.ca bu orana göre gelir bağlanmadığı halde bilirkişiye %16.2 oranına göre SSK.'ca bağlanabilecek gelirin peşin sermaye değerini farazi olarak hesaplattırmak suretiyle sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

3- Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde fizik (maddi) kişilik değerlerinin, yani yaşama hakkı ile vucüt bütünlüğünün ihlalinden doğan hallerde manevi zararın tazmini düzenlenmiştir. Manevi zarar, haksız eylemin sonucunda uğranılan fiziki kişilik değerlerindeki azalmanın karşılığı  olup zarar gören tarafından takdir ve tayin edilebilir bulunduğu için bir defada istenilmesi gerekir. Birden fazla bölümler halinde istenemez. Başka bir anlatımla, üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle manevi tazminatın bölünmesi, yeniden dava konusu yapılarak miktarının artırılması olanağı yoktur. Yargıtay Genel Kurulunun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 sayılı ve 13.10.1999 gün ve 1999/21 684-818 sayılı Kararları da bu yöndedir.

Ne varki; kişide olay anında meydana gelen cismani zararın zaman içinde gelişerek artış göstermesi nedeniyle ortaya çıkan fark için olay tarihinden sonra oluşan manevi zararın ayrıca istenebilmesi mümkündür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının bu davayı açmadan önce Bahçe İş Mahkemesinin 1996/192 Esas nolu dosyasında görülen davayı açtığı, o davada 1.000.000 TL=1.00 YTL manevi tazminat istediği, ve o davanın takipsiz bırakılması nedeniyle mahkemece açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Davacının olay tarihi itibariyle %13.1 veya %16.2 oranında beden güç kaybına uğramış olması halinde davacının açılmamış sayılmasına karar verilen davada istemiş olduğu manevi tazminat miktarını yeniden açılan temyize konu bu davada artırarak istemesi manevi tazminatın bölünmezliği ilkesine aykırıdır. Ancak olay anında beden güç kayıp oranın %(0) olması, davacıda meydana gelen cismani zararın zaman içinde gelişme göstererek 1.3.2001 tarihinde beden güç kayıp oranının %13.1 veya %16.2 oranına ulaşması halinde davacının 1996/192 Esas nolu tazminat davasında talep ettiği 1.00 YTL manevi tazminatı %(0) oranına, bu davada talep ettiği 1.500.00 YTL ise artan orana göre istediği kabul edilmelidir.

O halde; davacının maluliyet oranı ile ilgili olarak yukarıda açıklandığı şekilde araştırma yapmak ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu yönler açıklığa kavuşturulmaksızın talepte aşılmak suretiyle 1.600.00 YTL manevi tazminata hükmedilmesi hatalı olmuştur.

4- Davacı tarafça dava dilekçesinde husumet T.-İ.O. G.nin Ortakları olan T.İnş.ve Tes. A.Ş ile İ.F.G'a yöneltilmiştir.

Mahkemece karar başlığında sadece davalı T.İnş.ve Tes.A.Ş gösterilmek suretiyle 4.868.68 YTL maddi tazminatın olay tarihinden, 1.600.00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının T.-İ.O.G.nin üstlendiği yol inşaatın da bu ortaklığın işçisi olarak çalışırken işkazası geçirdiği anlaşılmaktadır. Ortak Girişim hukuken adi ortaklık niteliğinde olup adi ortaklar ortak girişimin borçlarından müştereken ve müteselsilen sorumludurlar

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının T.-İ.O.G.nin üstlendiği yol inşaatın da bu ortaklığın işçisi olarak çalışırken işkazası geçirdiği anlaşılmaktadır. Ortak Girişim hukuken adi ortaklık niteliğinde olup adi ortaklar ortak girişimin borçlarından müştereken ve müteselsilen sorumludurlar

Mahkemece davalı İ.F.G.un karar başlığında gösterilmek suretiyle bu davalınında diğer davalı ile birlikte hüküm altına alınan maddi ve manevi zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken bu davalı hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olması, ayrıca davacıya SSK.ca ödenen 1.60YTL geçici iş göremezlik ödeneğinin davacının maddi zararından düşülmemesi ve davacı dava dilekçesinde talep ettiği manevi tazminat alacağına olay tarihinden itibaren yasal faizi yürütülmesini talep ettiği halde hüküm altına alınan manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi kabul şekli bakımından doğru bulunmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcını5n istek halinde taraflara iadesine, 4.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17999, Karar No: 2012/35021, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17999 E.  ,  2012/35021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza Şezlong koymak ve gölgelik yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haber- dar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca duruşma açılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken evrak üzerinde yapılan biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5151, Karar No: 2011/1421, Tarih: 28.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/5151 E.  ,  2011/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve İhsan ...’nun yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ... ...’nun atılı suçtan beraetine, diğer sanıkların mahkümiyetlerine dair, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2008 gün ve 2002/463 Esas, 2008/362 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenmesi ve sanıklar ..., ... ve ... yönünden duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle hükmolunan cezanın nev’i ve miktarına göre sanıklar ... ve ... müdafiilerin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sadece sanık ... yönünden duruşmalı yapılmasına karar verildikten sonra 16.02.2011 ... saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Sanık müdafii Av. ... ... tebliğnameyi 06.01.2011 tarihinde aldığını beyan etti.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 02.03.2011 ... günü saat 13.30'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... ... hakkında verilen beraet kararının incelenmesinde;

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 02.03.2011 ... günü saat 13.30'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... ... hakkında verilen beraet kararının incelenmesinde;

Sağlık Bakanlığına bağlı ... Sahil Sağlık Denetleme Merkezinde çevre sağlık teknisyeni olarak görevli olup gemi sağlık resmi tahsiline yetkili olan sanık ... ...’nun ... isimli yabancı bandıralı geminin sağlık resmi olarak A262 seri ve 674 sıra nolu makbuz karşılığı 1.557.600.000 TL tahsil ettiği halde makbuzun 2 ve 3. nüshalarını ... isimli geminin sağlık resmi olarak 46.350.000 TL tahsil edilmişçesine düzenleyerek aradaki farktan kaynaklanan 1.511.250.000 TL’yi uhdesinde bıraktığı, idari tahkikat sırasında makbuz aslının ilgilisinden temin edilerek kurumda kalan suretlerle karşılaştırılmasıyla durumun ortaya çıktığı, müfettiş raporu, tevilli sanık beyanları, makbuzun aslı ve suretindeki imza ve yazıların sanığa ait olduğuna dair bilirkişi raporları ve tüm dosya içeriğine göre sabit olduğu halde nitelikli zimmet suçundan mahkümiyeti yerine yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Sanıklar ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ... hakkında nitelikli zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik itirazlara gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Hudut ve Sahiller Genel Müdürlüğünün sanıkların görev durumuna ilişkin 03.12.2002 tarihli yazısı ve ekindeki listede sanıklar ... ve ... hakkında yeterli bilgi bulunmadığının anlaşılması karşısında, adı geçen sanıkların suç tarihleri itibariyle hangi görevde bulundukları ve gemi sağlık resmi tahsili konusundaki yetki ve sorumluluklarının ne olduğu ilgili kurumdan yeniden sorulup kesin olarak tespit edilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Bütün sanıklar lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme nedeniyle, zimmetin açığa çıkmasını engellemek için sahte belgeler düzenlemek suretiyle sahtecilik suçunu işleyen sanıklar hakkında bu suçtan da hüküm kurulması ve sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bütün sanıklar lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme nedeniyle, zimmetin açığa çıkmasını engellemek için sahte belgeler düzenlemek suretiyle sahtecilik suçunu işleyen sanıklar hakkında bu suçtan da hüküm kurulması ve sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK.nun da, önceki Kanunun 202/4. maddesine benzer hükme yer verilmediği, somut olayımızda ise 55/1. maddesinde yazılı koşulların oluşmadığı ve dosyada mevcut müzekkere suretlerine nazaran bir kısım sanıklar hakkında katılan idare tarafından hukuk mahkemesinde alacak davası da açılmış olduğu gözetilmeden, zimmetin karşılığını oluşturan paraların sanıklardan alınarak katılan idareye ödettirilmesine karar verilmesi,

Sanık ...’nun zimmete geçirdiği 8.532.620.000 TL’yi kovuşturma başlamadan önce ödediğinin anlaşılmasına karşın verilen cezadan 5237 sayılı TCK.nun 248/2. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Müdafiileri tarafından talep edildiği halde sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanması hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

28.02.2011 tarihinde verilen işbu karar 02.03.2011 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından M. Mahir Durakoğlu hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/23902, Karar No: 2013/13203, Tarih: 16.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23902 E.  ,  2013/13203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı gözetilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3286, Karar No: 2013/4598, Tarih: 02.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3286 E.  ,  2013/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalı kooperatife üyelik başvurusunda bulunduğunu, kooperatifin çalışma bölgesinin ... Belediyesi hudutları olduğu ve müvekkilinin de ... Kasabasında ikamet etmesi nedeniyle başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, davalı kooperatifin anasözleşmesinin .... madddesindeki çalışma bölgesini ''belediye hudutları'' ile sınırlayan ibarenin yoklukla sakat olduğunun tespitine, bu mümkün olmadığı takdirde iptaliyle davalı kooperatifin sağladığı haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, davalı kooperatife yaptığı başvurunun adresinin ... Kasabası olması nedeniyle reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Kooperatifler Kanununda çalışma alanı sınırlamasının ihtiyari hükümler arasında yer aldığı, anasözleşmeye konulan hükümle kooperatifin çalışma alanının belediye sınırları ile paralel şekilde belirlenmesinin Kanuna uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığının tespiti istemine ilişkindir. Davalı kooperatif ... Belediye hudutları dahilinde kurulmuş ve faaliyet alanı da buna göre belirlenmiş olup, davacının ikametgahı olan ... Kasabasının ise ... Belediye sınırları dışında kaldığının anlaşılmasına göre, kooperatif anasözleşmesinin .... maddesi gereğince davacının ikamet ettiği yer dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kooperatif anasözleşmesini değiştirecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün,davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10913, Karar No: 2011/3051, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10913 E.  ,  2011/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkı ile taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın arsa niteliğinde kabulüne dayanak yapılan dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazısında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde olmakla birlikte 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planları kapsamında olmadığı, 1/25000 ölçekli planda tarımsal karakterli yerleşim alanı ve sanayi ve depolama alanı olarak yer aldığı açıklanmış ise de, alt yapı hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı açıklanmamış, ayrıca taşınmazın çevresinin meskun olup olmadığı ve yararlandığı belediye hizmetleri konularında yeterli bilgiye yer verilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın caddeye cepheli ve çevresinin yapılaşmış durumda olduğu, hertürlü altyapı hizmetinden yararlandığı resmi bir belge veya bilgiye dayalı olmadan bildirilmiş, Mahkemece de, belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun soyut beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren raporlara göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren raporlara göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Bilirkişi kurulu tarafından somut emsal alınan 1823 parsel sayılı taşınmazın satış tarihini, satış bedelini ve taraflarını gösteren tapu kayıt örneğinin Tapu Müdürlüğünden, emsalin satış tarihinden önce, davaya konu 110 parsel sayılı taşınmazın 16.07.2009 tarihinden önce yapılan bir imar düzenleme çalışması sonucunda oluşmuş parseller olup olmadıklarının Belediye İmar Müdürlüğünden ve emsal ile davaya konu taşınmazın 2009 yılı emlak vergisine esas asgari arsa m² değerlerinin ilgili vergi dairesinden getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Taşınmazın mülkiyet kamulaştırmasına konu olan 443 m²'lik kısmının davalılar adına olan tapusunun iptali ile kullanım hakkı davacı idareye ait olmak üzere hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken infazda duraksama yaratacak şekilde irtifak hakkı kurulan kısım 1315,08 m² olduğu halde 315,08 m² için hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.