muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3870, Karar No: 2023/4927, Tarih: 07.09.2023

Yine sanığın mağdureyle vajinal yoldan 2012, 2015 ve 2016 yıllarında organ sokmak suretiyle birden fazla cinsel ilişkiye girdiği kabul edilip; bu kapsamda eylemlerin 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanundan önce ve sonra işlendiği ancak ruh sağlığının sanığın hangi tarihte gerçekleştirdiği eylemi neticesinde bozulduğunun tespiti mümkün olamadığı için bu husustaki tereddüt sanık lehine değerlendirme yapılmak suretiyle sanığın anılan kanundan sonra zincirleme şekilde işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı mağdurenin ruh sağlığının da bozulmadığı kabul edilerek lehine olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 43/1 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında kardeşi olan mağdureye yönelik 2012 yılında başlayıp (mağdure 7 yaşındayken) 2016 yılına kadar devam eden dönem içerisinde mağdureye karşı organ sokma şeklinde cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu, 2020 yılına kadar devam eden dönem içerisinde de mağdureye karşı basit cinsel saldırı eylemlerinde bulunmaya devam ettiği ve tüm dosya içeriğine göre sanığın suç işleme kastının yenilendiğini gösterir delil bulunmadığının anlaşıldığı olayda nitelikli cinsel istismar suçunun zincirleme şekilde işlendiği gözetilip, son eylemin gerçekleştirildiği 2016 yılı suç tarihi kabul edilerek (üst paragrafta açıklandığı üzere) buna göre mağdureye yönelik 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK'nın 103/2.1, 43/1 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. (Yargıtay 9. CD 21.12.2021 Tarih 2021/19803E-2021/10186K)

6545 sayılı yasa ve 6763 sayılı yasa doğrultusunda yapılan değişiklik doğrultusunda 5237 sayılı kanunun 103. Maddesi "Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. (Yeniden düzenlenen cümleler: 24/11/2016-6763 S.K./13. md) Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz. (Ek cümle: 24/11/2016-6763 S.K./13. md)" şeklinde değiştirilmiştir. Bu değişiklik ile suçun ikili bir ayrıma gittiği görülmektedir; cinsel istismarın basit hali ve sarkıntılık düzeyinde cinsel istismar. Sarkıntılığın, kanunlarda yapılmış bir tanımı yoktur. Uygulamada, belirli bir kimseye karşı işlenen ve kişinin edep ve iffetine dokunan, ani ve hareketler yönünden kesiklik gösteren edepsizce davranışlar sarkıntılık sayılmıştır. 6545 Sayılı Yasadaki değişiklik önce kanunda düzenlenme olarak sarkıntılık suretiyle cinsel istismar düzenlenmediği ve kayın hısımlığının cezanın artırım nedenleri arasında bulunmadığı, yine aynı dönemde mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulması halinde verilecek cezanın en az 15 yıl olacağı, ancak 6545 sayılı yasa düzenlemesi ile beden ve ruh sağlığının ilgili maddenin kaldırıldığı ve sarkıntılık ile yeni düzenleme yapılmak suretiyle istismarın ayrı tutularak yeni düzenleme getirilmiştir.

Neticeden yukarıda ayrıntılarıyla açıklandığı üzere; sanığın üzerine atılı "Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı" suçunu işlediği sabit olduğundan, suçun işleniş biçimi, failin güttüğü amaç ve saiki, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önüne alınarak eylemine uyan ve suç tarihi itibariyle lehe ve aleyhe karşılaştırması yapıldığında lehine olan 6545 sayılı yasa sonrası ve 6763 sayılı yasa ile değişiklik öncesi TCK'nın 103/2.1. cümle maddesi uyarınca takdiren cezalandırılmasına, sanığın katılanın öz abisi olması sebebiyle TCK'nın 103/3-c maddesi uyarınca verilen cezada artırım yapılmasına, eylemi farklı zamanlarda birden fazla kez yaptığına kanaat getirildiğinden sanık hakkında TCK' nın 43/1 maddesi uyarınca verilen cezada takdiren 1/3 oranında arttırım yapılmasına, sanığa verilen cezadan sanığın yargılama sürecindeki davranışları, hal ve hareketleri ile olayın oluş şekli nazara alınarak sanık hakkında takdiren TCK'nın 62/1 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ancak TCK'nın 61/7 maddesi uyarınca sanık hakkında verilecek ceza 30 yıldan fazla olamayacağından neticeten sanığın 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair iddia makamının mütalaasına uygun olarak ve oybirliği ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın eylemi cebir kullanmak sureti ile işlemesi nedeni ile hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının da uygulanması sureti ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen duruşma neticesinde ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın cezalandırılmasına dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarih ve 2022/1973 Esas, 2022/1939 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6200, Karar No: 2019/8211, Tarih: 09.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6200 E.  ,  2019/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı şirket yetkilisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmaya ait ... isimli işyerinde 27/12/2012 tarihinde motorlu kurye olarak çalışmaya başladığını, 08/10/2014 tarihinde iş akdini haklı sebeple feshettiğini, aylık net ücretinin 1.050 TL olduğunu, her ay değişen prim/ikramiye adı altında ödeme yapıldığını, mesai saatlerinin 11.00-19.00 saatleri arasında olduğunu, mesai saatlerinin uzun bir süre saat 22.00'a kadar uzadığını, ücrete ek olarak ödenen bedelin, fazla çalışma karşılığında hak ettiği ücretin çok altında kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren temsilcisi, davacının 08/10/2014 tarihinde iş akdini feshettiğini beyan etmesine rağmen, 20/10/2014 tarihine kadar işyerinde çalıştığını, iş akdinin istifa yoluyla bu tarihte sona erdirildiğini, davacının dayandığı haklı fesih nedenini ispatlayamadığını, iş akdinin işverence feshedilmediğini, tarafların iş akdinin işverence feshedildiğini hiçbir zaman ileri sürmediklerini, 10/10/2014 tarihinde işverene tebliğ edilen fesih ihtarına, işverenin 17/10/2014 tarihinde cevabi ihtarname tebliğ etmesinin fesih sürecinin devam ettiğinin ve taraflar arasındaki husumetin açık kanıtı olduğunu, davalı işverenin keşide ettiği bu ihtarnamede feshin haksız olduğu, fesih sebeplerinin haklı fesih arayışından ibaret olduğu ve davacının iş akdinin feshinden sonra çalışmaya devam etmesinin fesih iradesinin gerçek ve samimi olmadığını gösterdiğini ve hiçbir ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, bu durumda feshin sonuçlarının taraflarca ortadan kaldırıldığının veya iş akdinin işverence feshedildiğinin kabulünün mümkün olmadığını, işten çıkış bildirgesinin fesihten bir süre sonra verilmesinin fiili durumu değiştirmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, "...Dosya kapsamında toplanan delil ve belgelerden; davacının 08/10/2014 tarihli haklı fesih iradesinin davalı işveren tarafından 10/10/2014 tarihinde tebellüğ edilmek suretiyle öğrenildiği, davacı işçinin haklı fesih iradesinin öğrenilmesine rağmen işyerinde bu tarihten sonra da kesintisiz çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Yine davalı işverence dosyaya ibraz edilen 29/06/2015 tarihli beyan dilekçesinde de davacının 20/10/2014 tarihine kadar çalıştığının kabul edildiği görülmektedir.

Fesih tek taraflı yenilik doğurucu bir işlem olup, karşı tarafa varmakla hüküm ve sonuçlarını doğurur, fesih işleminin sonuçlarını ortadan kaldırması ancak karşı tarafın kabulü ile mümkündür Somut olayda davacının fesih iradesi davalı işverence öğrenildikten sonra işçinin çalışmasına devam etmesi, işverenin de bu hususa rıza göstermesi karşısında, davacının haklı fesih iradesinin sonuçlarının karşılıklı rıza ile kaldırıldığı anlaşılmaktadır.

Dinlenen davalı tanıkları da, davacının işe gelmediğini ve işe gelmemesi üzerine devamsızlık sebebi ile iş akdinin davalı işveren tarafından sona erdirildiğini beyan etmişlerdir. İşyeri özlük dosyası içerisinde 3 adet tarihsiz devamsızlık tutanağı sunulduğu görülmekledir. Dosyaya ibraz edilen devamsızlık tutanakları tarihsiz olup, davacı işçiden haklı bir mazeretinin olup, olmadığı sorulmamıştır. Yargıtay ilke kararlarında; işçinin iş akdinin devamsızlık sebebi ile feshedilmesinde işçiden haklı bir mazeretinin olup olmadığı varsa belgelendirilmesinin istenilmesi gerektiğine hükmetmiştir Davalı işverence; davacının mazeretsiz, olarak devamsızlık yaptığını gösterir usulüne uygun belge ve delil ibraz edilmemiştir.

Yine davalı işveren tarafından dosyaya sunulan 29/06/2015 tarihli beyan dilekçesinde, davacının 20/10/2014 tarihinde istifa etmek suretiyle iş akdini sona erdirdiği ileri sürülmüş, sigorta çıkışı ise 23/10/2014 tarihinde yapılmıştır. Dosyada yine davacının 20/10/2014 tarihinde istifa ettiğine dair, istifa iradesini gösterir yazılı bir belge ve delil bulunmamaktadır.

Davacının 08/10/2014 tarihli fesih iradesinin tarafların anlaşması ile ortadan kaldırıldığı, bu tarihten sonra 20/10/2014 tarihine kadar davacı işçinin çalışmaya devam ettiği, iş akdinin sonradan davalı işveren tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak sonlandırıldığı kanaatine varılmıştır..." gerekçesiyle kıdem tazminatının kabulüne ve fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi iş sözleşmesini 08/10/2014 tarihinde ödenmeyen işçilik alacakları ve bir kısım işyeri uygulamaları nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüş ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuştur.

Mahkemece sözü edilen fesih yazısının işverene 10/10/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, davacının işyerinde çalışmaya devam ettiği ve 20/10/2014 tarihi sonrasında devamsızlıkta bulunduğu, bu yönde işverence tutanakların düzenlendiği belirtilmiş ancak gerekçeyle çelişki oluşturacak şekilde kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiş, fazla çalışma ücreti talebi de reddedilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde davalı işveren tarafından işçinin devamsızlığına dair mazeretinin araştırılmadığı belirtilmişse de esasen davacı işçi daha önceki bir tarihte sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş olup, işveren tarafından bu yönde bir araştırma yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

Mahkeme gerekçesinde davalı işveren tarafından işçinin devamsızlığına dair mazeretinin araştırılmadığı belirtilmişse de esasen davacı işçi daha önceki bir tarihte sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş olup, işveren tarafından bu yönde bir araştırma yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

Davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğu ve yine çalışma koşullarının değiştirildiğine ilişkin haklı fesih iddiası ispatlanamadığından, davacının kıdem tazminatına hak kazanması mümkün değildir.

Davacının 08/10/2014 tarihli ihtarı sonrasında çalışmaya bir süre daha devam ettiği ve yine 20/10/2014 tarihinde haklı neden olmaksızın işyerinden ayrıldığı anlaşılmakla davanın reddi yerine kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21277, Karar No: 2016/2517, Tarih: 16.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21277 E.  ,  2016/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun ödenmemesi nedeni ile başlatılan takibe yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ait 11/12/2011 tarihli 2011 yılı 2.dönem toplantısında kış döneminde dairelerin ısınma ihtiyaçlarının karşılanabilmesi yönünden normal dairelerden 2 ton, dubleks dairelerden 3 ton katı yakıt ..... alınması kararlaştırıldığı halde, davalının maliki olduğu 10 numaralı dubleks mesken için öngörülen 3 ton kömür karşılığı 1.956,15 TL ödenmeyen yakıt borcunun tahsili için başlatılan takibe davalının yaptığı haksız ve kötü niyetli itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına ve 5000 TL tutarındaki disiplin para cezasına hükmedilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu alacak kat malikleri kurulu kararı ile belirlenen ortak gider alacağı olup belirli, hesap edilebilir ve likit nitelikte olduğundan, her ne kadar 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 05.07.2012 tarihinde 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 11. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesine göre, davalı borçlu aleyhine % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedileceği düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin 02.07.2012 tarihinden sonra yürürlüğe girmesi ve davaya konu takip tarihinin ise belirtilen Kanunun yürürlüğünden önce olduğu hususu dikkate alınarak, mahkemece asıl alacak üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatı yerine %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5957, Karar No: 2021/13847, Tarih: 13.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5957 E.  ,  2021/13847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada 5 yıl hapis cezası yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

1-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı TCK'nın 142/2-h maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, talimat mahkemesince savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196/2 maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Cezaevinde başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 28/04/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/801, Karar No: 2017/682, Tarih: 23.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/801 E.  ,  2017/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı Belediye vekili, müvekkili ile davacı arasında herhangi bir hizmet ilişkisi bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirketler ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı şirketin davalı kurumdan ihale yoluyla iş alan şirket konumunda olduğu, davalı Kurum ile davalı şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davalı şirketin ihale süresinin bitmesi sebebiyle davacı işçinin işten çıkarıldığı, ihale süresinin bitmesinin tek başına davacı işçinin işten çıkarılması için haklı sebep teşkil etmeyeceği ve muvazaanın da ispatlanamaması nedeniyle davacının alt işveren şirket nezdinde işe iadesine karar verilip işe başlatmama tazminatından bu şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar vermiştir.

Temyiz:

Hüküm davacı vekili ve davalı Belediye vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Belediye Başkanlığının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Hüküm davacı vekili ve davalı Belediye vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Belediye Başkanlığının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Yine kararın gerekçesinde açıklandığı üzere davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve muvazaanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının alt işveren şirketler nezdinde işe iadesi isabetli olup davacının bu yöne dair temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak kararın gerekçesinde davacının alt işveren şirket nezdinde işe iade edildiği ve işe başlatılmama halindeki mali sonuçlardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirtilmesine rağmen hüküm kısmında davacının alt işveren ortak girişim şirketlerine işe iade edildiği ifade edilmişse de işe iadenin mali sonuçlarından tüm davalıların birlikte sorumlu olduklarının ayrıca belirtilmemesi hatalı olmuştur. Bu nedenle davacı temyizi yerindedir. Ancak söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde tazminat mikarının ibaresinden sonra "tüm davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak kaydıyla" ibaresinin eklenilerek "2-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalılar Turnam Temizlik Hizm. Ltd. Şti. ve Bey Kent Katı Atık Yönetim Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının tüm davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak kaydıyla takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine," sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Belediye Başkanlığına yükletilmesine, 23.01.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.