muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1158, Karar No: 2014/4478, Tarih: 11.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1158 E.  ,  2014/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan elmanın 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27033, Karar No: 2015/25693, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27033 E.  ,  2015/25693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12284, Karar No: 2009/11585, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12284 E.  ,  2009/11585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Soyak Toplu Konut A.Ş. vekili Avukat ... ile davalı, 1-Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ..... 2-....Vek.Av...... aralarındaki tespit davası hakkında Üsküdar l.İş Mahkemesinden verilen 3.3.2008 gün ve 1043/168 sayılı kararın Davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı , davalı işverenin işyerinde geçirdiği iş kazası nedeni ile uğradığı beden güç kayıp oranının tesbitini talep etmiştir.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden, anılan iş kazası ile ilgili olarak taraflar arasında görülmekte olan Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2005/760 Esas sayılı dosyasında davacı vekiline maluliyet oranının kesin olarak belirlenmesi konusunda dava açmak üzere mehil verilerek açılacak davanın tazminat davası için bekletici mesele yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki dosya içerisinde halen derdest olduğu anlaşılan Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2005/760 Esas sayılı dosyasının onaylı örneği bulunmamaktadır.

Temyiz incelemesinin sağlıklı yapılabilmesi açısından; anılan Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2005/760 Esas sayılı dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek bu dosya içine konduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVİRİLMESİNE, 29.09.2009 günlü oturumda oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6446, Karar No: 2023/2517, Tarih: 26.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6446 E.  ,  2023/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına aykırılık suçundan dava açılmıştır.

2. Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, bulundurma ruhsatlı tabancasının ruhsat süresinin bitmesine ve 6 ay içerisinde yeniletmesi gerektiğine dair tebligatın yapılmasına rağmen sanığın, süresi içinde tabancaya ait ruhsatı yeniletmemesine ilişkindir.

2. Dosya kapsamında, sanığa ait silah bulundurma ruhsat örnekleri, 04.07.2014 tarihli tebliğ tebellüğ belgesi, Bilecik Valiliği Emniyet Müdürlüğünün 09.01.2015 tarihi yazısı, 28.01.2015 tarihli teslim ve tebliğ belgesi mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmelik'in üçüncü maddesinde, bulundurma ruhsatlarının 5 yıl geçerli olduğu, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemlerin başlatılacağı, zabıtaca yapılacak tebliğden itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını yeniletmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve yenileme halinde ise verilecek yeni ruhsatın eski ruhsat süresinin bitiminden itibaren geçerli olacağının belirtilmesi karşısında; silahın ruhsat işlemlerinin ikmali için idareye teslimi yerine sanığa iadesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bozüyük 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ikinci fıkrasından “5237 Sayılı TCK'nın 54. Maddesi gereğince MÜSADERESİNE, " ibaresinin çıkartılarak yerine "gerekli işlemlerin yapılması için idareye teslimine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6620, Karar No: 2007/5163, Tarih: 26.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/6620 E.  ,  2007/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Balıkesir  İş Mahkemesi

Tarih                : 05.04.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/29780, Karar No: 2013/19799, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29780 E.  ,  2013/19799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.10.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4212, Karar No: 2014/4598, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4212 E.  ,  2014/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/132-2012/591

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait iş yerinde 01.11.1987-30.11.2010 tarihleri arasında çalıştığını iş sözleşmesinin işverence haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Somut olayda, davalı işveren, işçinin 16.11.2010-30.11.2011 tarihleri arasında işe devam etmediğini ileri sürmüştür. Dosya içerisine ibraz edilen 21.11.2010 tarihli fesih ihtarnamesinde, davacının 16.11.2010 tarihinden itibaren işe gelmediği belirtilerek 3 gün içerisinde geçerli mazeretini bildirmesi aksi halde iş sözleşmesinin feshedileceğini bildirdiği görülmektedir.

Somut olayda, davalı işveren, işçinin 16.11.2010-30.11.2011 tarihleri arasında işe devam etmediğini ileri sürmüştür. Dosya içerisine ibraz edilen 21.11.2010 tarihli fesih ihtarnamesinde, davacının 16.11.2010 tarihinden itibaren işe gelmediği belirtilerek 3 gün içerisinde geçerli mazeretini bildirmesi aksi halde iş sözleşmesinin feshedileceğini bildirdiği görülmektedir.

Davacı, dava dilekçesi içeriğinde 16.11.2010-19.11.2010 tarihleri arasında kurban bayramı tatili nedeni ile işe gitmediğini, bu tarihten sonra ise rahatsızlığı sebebi ile Özel K.... Tıp Merkezinde gün aşırı tedavi gördüğünü beyan etmiştir. Bu durumda işçinin, kurban bayramı tatili sona erdiği 19.11.2010 tarihinden sonra gün aşırı işe gitmediğini kabul ettiği, ancak devamsızlığının geçerli mazerete dayandığını savunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının ilgili tarihlerde tedavi gördüğünü beyan ettiği, Özel K... Tıp Merkezinden hastane kayıtları ve tedavi evrakları celp edilerek değerlendirmeye tabi tutulmalı ve sonucuna göre işçinin devamsızlığın geçerli bir mazerete dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir .

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29122, Karar No: 2018/4187, Tarih: 12.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29122 E.  ,  2018/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... mahallesi 83 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama sitesinden edinilen bilgilere göre Dairemizce aynı gün incelenen ve dava konusu taşınmaza yaklaşık 60 metre mesafede olan Rüstemler mahallesi 86 parsel sayılı taşınmaza ise 102 TL belirlendiği ve bu bedellerin Dairemizce de uygun görüldüğü gözönünde bulundurulduğunda, dava konusu taşınmaza 38,15 TL bedel belirleyen rapor inandırıcı görülmemiştir. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3706, Karar No: 2020/12965, Tarih: 26.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3706 E.  ,  2020/12965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve basit yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ... ve diğer suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılan yargılama sırasında;...3. Çocuk Mahkemesiyle...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve...3. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2015 gün ve 2015/507 E. 2015/457 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12223, Karar No: 2020/16619, Tarih: 06.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/12223 E.  ,  2020/16619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca 2011/4192 sayılı dosyada yapılan soruşturmada, hakaret ve iftira suçlarından dolayı sanık hakkında 14.05.2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara karşı sanık ... müdafiinin diğer şüpheliler hakkında verilen takipsizlik kararına yönelik, kendi lehine olmak üzere itirazda bulunduğu, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 16.05.2014 tarih ve 2012/521 D.İş sayı ile de sanık müdafiinin yaptığı itiraz doğrultusunda "itirazın kabulüne" karar verildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK.nın 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" şeklindeki amir düzenleme gözetildiğinde kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın, sanık ... tarafından diğer sanıkların eylemlerine yönelik itirazda bulunulması, kendisi hakkında iftira suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlarına yönelik aleyhe itirazının bulunmadığı gibi Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin müşteki sanık ...'nın itirazları doğrultusunda, diğer şüpheliler hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararını kaldırdığı, sanığımız hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına yönelik bir karar bulunmamasına rağmen, savcılık tarafından iddianame tanzimi ile kamu davası açıldığı, dolayısıyla açılmış olan kamu davasıyla ilgili kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.