muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14859, Karar No: 2023/12253, Tarih: 18.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14859 E.  ,  2023/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/160 E., 2023/347 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.12.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fark alacakların hesabına esas ücret belirlenirken dosya içerisindeki ücret bordrolarında davacıya “4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı, sadece olması gereken yevmiyesi ile ödenen yevmiye üzerinden fark ücret alacağının hesaplandığı, ücret bordrolarındaki “% 4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemeler yeniden değerlendirilerek denetime uygun rapor alınması gerektiği, davacının temel ücreti hatalı belirlendiğinden fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının da hesaplandığı, davacıya ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapılan dönemde toplam ne kadar ödeme yapıldığı tespit edilerek sonuca gidilmesi gerektiği ve varsa fark alacakların hüküm altına alınması gerektiği, ikramiye alacağına davacının talebi de dikkate alınarak en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine, en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu, davacının fiilen çalışmadığı dönemlerin dikkate alınmaması gerektiği gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek davacıya “% 4 ... "ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4" adı altında yapılan ödemelerin dikkate alındığı bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi uygulanmış, hesaplama yapılırken davacının fiilen çalışmadığı dönemler dikkate alınmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, arabuluculuk başvuru tarihinden sonraki talepler yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının temel ücretinin belirlenmesi ile davacıya bordrolarda yapılan ödemelerin dikkate alınıp alınmadığı, hesaplamaya esas çalışma dönemi ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1615, Karar No: 2019/3371, Tarih: 02.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1615 E.  ,  2019/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2016/305 E.-2017/160 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 25/01/2018 tarih ve 2017/1241-2018/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye’nin lider bulgur üreticisi olduğunu, "DURU BULGUR" markası ile %50 bilinirlik ve %30 pazar payı sahibi bulunduğunu, müvekkili şirketin 29, 30, 31, 32 ve 35. sınıflarda tescilli çok sayıda “DURU” esas unsurlu markanın sahibi olduğunu, pek çok ülkede ulusal tescillerinin bulunduğunu, müvekkilinin 03/11/2014 tarihli 2014/88569 sayılı ve “duru dual” ibaresinin marka olarak tescili istemiyle davalı TPMK’na başvuruda bulunduğunu, tescil kapsamında 29, 30. sınıftaki bir kısım emtiaların yer aldığını, başvurunun diğer davalının 174813 ve 2001/17821 sayılı "dual", "dual" ibareli markaları ile benzerlik arz ettiğinden bahisle yaptığı itirazı sonucunda, davalı TPMK ...'nun 2016-M-5955 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkilleri şirkete ait dava konusu marka başvurusunda yer alan “DURU” ibaresinin, müvekkilleri şirketin asıl ve tanınmış markası bulunduğunu, marka örneğinde yer alan şekil unsurunun da yine müvekkilleri şirket adına 2014/88570 sayı ile tescilli olduğunu, “DUAL” ibaresinin iki/çift/pekiştirilmiş, ürünün kalitesini pekiştiren, ona bir üst kalite/standart ekleyen anlamlarına geldiğini, müvekkilleri şirkete ait 30. sınıfta tescilli 2012/69016 sayılı “DURUDUAL” ve 29, 35. sınıflarda tescilli 2013/57811 sayılı “DURUDUAL” markalarının, ihtilaf konusu marka üzerinde kazanılmış hak yarattığını ileri sürerek, davalı TPMK ...'nun 2016-M-5955 sayılı kararının 29. sınıfın tümü ve 30. sınıfın “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar” malları dışında kalan diğer malların tümü yönünden kısmen iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Davalı şirket vekili, taraf markalarının benzer bulunduğunu, dava konusu markada ayırt edici unsurun “DUAL” sözcüğü olduğunu, 2012/69016 ve 2013/57811 sayı ile tescilli davacı markaları için hükümsüzlük davası açma süresinin henüz dolmaması nedeniyle kazanılmış bir haktan söz edilemeyeceğini, müvekkilleri şirkete ait markaların iptali için açılan davanın da ... kararının verildiği ve işbu davanın açıldığı tarih itibariyle tescilli ve korunmakta olması nedeniyle işbu dava açısından bir etkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı şirkete ait davaya konu “DURU DUAL” ibareli marka başvurusu ile davalı şirkete ait redde mesnet “DUAL” ibareli markaların benzer olduğu ve dava konusu markanın başvuru kapsamında 29 ve 30. sınıfta yer alan malların, davalı şirkete ait markaların tescili kapsamında da aynen yer aldığı, tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, bu durumun 556 Sayılı KHK.’nın 8/1-b maddesi kapsamında davaya konu markanın tesciline engel teşkil ettiği, davacı şirketin önceki markalarından ... kazanılmış hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20192, Karar No: 2007/8084, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/20192 E.  ,  2007/8084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı ... vs aralarındaki tazminat davası hakkında Dalaman Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 27.6.2006 gün ve156-157 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalılar ... ile Muslular San.Ti.Tur.Ltd.Şti’nin temyiz dilekçelerinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen davalı ...’in 2.379,98YTL, davalı Muslular San.Ti.Tur.Ltd.Şti’nin ise 2.392,18YTL peşin temyiz harcını noksan yatırdıkları. Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak davalılara noksan temyiz harcını yatırması için H.U.M.K'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi,

2-Davacının 23.10.2005 tarihli kontrol muayene sonucunun ve meslekte kazanma güç kayıp oranının kesinleşip kesinleşmediğinin SSK’dan sorularak verilecek cevapla birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12135, Karar No: 2011/13889, Tarih: 21.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/12135 E.  ,  2011/13889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 21/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1395, Karar No: 2013/4203, Tarih: 12.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1395 E.  ,  2013/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.02.2012 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek Dairemizin 2. kez geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın satış bedeli, kamulaştırma sonucu oluşan bedel olduğundan bu satış, değer biçmede emsal teşkil etmez.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü, özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın yol olarak el atılan bölümleri dışında kalan ve fen bilirkişi raporunda A ve B harfleri ile gösterilen toplam 267,70 m²'lik bölümün davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15670, Karar No: 2016/4544, Tarih: 25.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15670 E.  ,  2016/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2015 tarih ve 2014/1012-2015/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin ...'da devam eden projelerinde kullanılmak üzere davalıya ait antrepoda bulunan emtiaların müvekkiline ait proje sahasına gönderilmesi hususunda davalı şirketle anlaşıldığını, ancak yükleme sırasında davalı şirket tarafından müvekkiline ait olmayan malların yüklendiğini, hatanın anlaşılması üzerine davalı tarafından oluşan zararın karşılanacağı vaadinde bulunularak malların antrepoya geri getirilmesinin istendiğini, müvekkili tarafından talebin kabul edilerek tırların geri gönderildiğini, bu sırada ...'da devam eden projelerde aksama meydana geldiğini, yeni ürün temin edilmek zorunda kalındığını ve bu ürünlerin maliyeti daha yüksek olan uçak kargo yolu ile proje sahasına gönderildiğini, müvekkili şirketin zararının bu aşamada tam olarak tespit edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek şimdilik 25.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkiline gönderdiği ihtarnamede 307.581,21 USD talep ettiğini, bu haliyle davanın kısmi dava olarak açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava tarihinden önce davalıya gönderdiği ihtarnamede davalıdan talep ettiği alacak tutarının sebep ve miktarlarını net olarak kalem kalem belirttiği, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarının açıkça belirli olduğu, bu durumda davacı tarafından kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, antrepo sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmiştir. Ancak, 11.04.2015 tarihinde 29323 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun ile 6100 sayılı HMK'nın 109’uncu maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Bu değişiklik sonucunda, bölünebilir alacaklar yönünden, dava hakkının kötüye kullanılması yasağı dışında, kısmi dava açılabilmesinin yolu açılmış olmaktadır. Bu itibarla mahkemece, derhal yürürlüğe girecek olan bu usul kanunu değişikliği tartışılarak bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

HMK'nın 109/2'nci maddesi 6644 sayılı Kanun ile 11.04.2015 tarihinde kaldırılmış ve bu suretle bu tarihten sonra kısmi dava açılabilmesi olanaklı hale gelmiştir.

Somut dava, 10.07.2014 tarihinde açılmış, mahkemece 12.02.2015 tarihinde karar verilmiştir. Davacı, fazlaya dair hakkını saklı tutarak şimdilik 25.000 TL talep etmiştir. Dava tarihi itibariyle kısmi dava açılabilmesi mümkün değildir. Sonradan yürürlüğe giren yasa hükmünü geçmişe yürürlü olarak uygulamak mümkün olmadığından dava tarihi itibariyle kısmi dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin kararın onanması gerektiğinden Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.