muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3379, Karar No: 2018/14511, Tarih: 14.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/3379 E.  ,  2018/14511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddedilerek davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları...’nın maliki olduğu 15150 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 29 numaralı bağımsız bölümün 1/2 payını 1998, kalan 1/2 payını da 2003 yılında davalıya mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın 1/2 payının 1998 yılında adına kayıtlı olduğunu, kalan payı ise 2003 yılında rayiç bedelini ödeyerek devraldığını, mirasbırakanın mal kaçırma kastı bulunmadığını, paylaştırma kastı ile hareket ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 05.09.2012 tarihinde öldüğü, geride ilk eşinden olan davacı çocukları ..., ... ve ... ile ikinci eşi davalı ...’nın mirasçı olarak kaldığı, mirasbırakanın 16.10.1998 tarihinde maliki olduğu 15150 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 29 numaralı bağımsız bölümün 1/2 payını, 28.07.2003 tarihinde de kalan ½ payını davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır. ...

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davacı tanıkları dava konusu temliklere ilişkin bilgi sahibi olmadıklarını, davalının dava konusu taşınmazı alabilecek ekonomik gücünün bulunmadığını ifade etmişlerdir. Mirasbırakanın terekesinde 10 adet taşınmaz bulunmakta olup bunlardan biri de çekişmeli taşınmaz ile aynı binada bulanan dükkan vasıflı 2 numaralı bağımsız bölümdür. Mirasbırakanın bu taşınmazdaki ½ payı taraflara veraseten intikal ettikten sonra davacılar miras paylarını davalıya satış suretiyle devretmişlerdir. Esasen bu husus davacıların da kabulündedir. Bu durumda davalının taşınmaz satın alabilecek ekonomik gücünün bulunduğu açıktır. Öte yandan, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi mirasbırakanın terekesindeki diğer taşınmazları da elden çıkarabilceği açık olup davalıya yaptığı temlikin muvazaalı olduğunun davacılar tarafından usulünce ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/ç maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.Başkan

-KARŞI OY-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakanın ilk eşinden olan davacı çocukları ile küs olup görüşmediği, davalı için "10 evim olsa veririm" dediği, murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi, 2. eşi davalının murise verdiği borç karşılığında taşınmazın temlik edildiği savunması yanında, murisin paylaştırma kastı ile hareket ettiği, beyanlarının çelişkili olduğu gibi savunmalarını ispatlayamadığı, davalının 29.11.2012 tarihinde mal edinmesinin de temlik tarihleri olan 1998 ve 2003 tarihlerinde alım gücü olduğuna karine teşkil etmeyeceği hususları gözetildiğinde ilk derece mahkemesince verilen kabul kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararları doğrudur. Hüküm onanmalıdır. Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2022/8193, Karar No: 2024/16793, Tarih: 04.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/8193 E.  ,  2024/16793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2017/439 E., 2018/75 K.

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK’nın 314/3 ve 220/7 md delaletiyle 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK’nın 221/4-son, 5, TCK’nın53, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezaların süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8519, Karar No: 2015/4724, Tarih: 11.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8519 E.  ,  2015/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/269-2014/123

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 25.09.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 850 TL den on iki aylık toplam 10.200 TL kira parasının tahsili isteminde bulunmuş, davalı süresinde yaptığı itirazında borcu bulunmadığını bildirmiştir. Mahkemece davalının kira bedelini ödemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.06.2011 tarihli, bir yıl müddetli yazılı kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 200 TL olarak belirtilmiş ise de gerçek kira bedelinin 850 TL olduğu davacı ve davalının kabulündedir. Davacı vekili dava dilekçesi ile yazılı ve sözlü beyanlarında, davalı kiracının sözleşme yapıldığından beri kira bedelini ödemediğini, 05.01.2012 tarihinde sözleşme süresi bitmeden taşınmazı tahliye ettiğini, davacı kiraya verenin sözleşme bitimine kadar taşınmazı yeni birine kiraya verme imkanı bulamadığını, davalı kira ödemediğinden davacı kiraya verenin bir yıllık sözleşme süresi boyunca kira gelirinden mahrum kaldığını bildirmiştir. Davacı vekilinin açıklamalarından sözleşme başlangıcından dönem sonuna kadar tüm kira bedellerinin tahsilini istediği anlaşılmaktadır. Davalı kiracı, süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte Borçlar Kanunun 96. (TBK 112.) maddesi göndermesi ile aynı kanunun 44. (TBK 52.) maddesi uyarınca, davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasının önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Aksi takdirde hakim tarafından tenkise tabi tutulur. Bunun için mahkemece yerinde uzman bilirkişi ile keşif yapılarak kiralananın aynı koşullarda ne kadar sürede kiraya verileceğinin tespit edilmesi, kiracının sorumlu olacağı makul süre belirlenerek sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekir. Ne var ki sözleşmenin özel şartlar sekizinci maddesinde '' Kiracı kiralananı boşaltmak istediği taktirde bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek

./..

./..

zorundadır '' düzenlemesiyle makul süre taraflarca bir ay olarak kararlaştırılmıştır. Bu durumda davacı vekilinin tahliye tarihi olarak bildirdiği 05.01.2012 tarihinden itibaren bir aylık makul süre kirasına hükmetmek gerekirken davalı kiracının dönem sonuna kadar tüm kira bedellerinden sorumlu tutulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,11 05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2276, Karar No: 2010/3131, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2276 E.  ,  2010/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı bulunan 389 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline ve terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 1961 yılında kesinleştiğini, o tarihten beri yerin özel mülkiyete konu olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 23.05.1961 tarihinde kesinleştiği, 5841 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesine eklenen hüküm gereğince davanın 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca belirlendiği gibi, 14.3.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesine eklenen hüküm gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı da belirlenmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 11.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9703, Karar No: 2014/1609, Tarih: 29.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/9703 E.  ,  2014/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.01.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davalı-karşı davacı ... vekilinin duruşmaya gelemeyeceğini ve yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.01.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10502, Karar No: 2022/4081, Tarih: 07.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10502 E.  ,  2022/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 22/10/2020 tarih 2020/İHK-20044 sayılı davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 12/10/2018 tarihinde müvekkilinin kullandığı bisikletine davalının sigortalısı motosiklet ile çarpışması neticesi müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketine başvurulduğunu ancak sigorta şirketi tarafından başvuruya olumlu cevap verilmediğini iddia ederek, oluşan zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmalık Hakem Heyeti tarafından, talebin kabulüne, 201.548,76 TL sürekli iş göremezlik tazminatının talep gibi 5.000,00 TL’lik kısmına 08/01/2020, 196.548,76 TL’lik kısmına ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekili itirazlarının reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

14/05/2015 tarihinde kazanın gerçekleştiği, davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Çeşme Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/1518 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun

253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Tüm bu nedenlerle 26/03/2019 tarihli uzlaşma tutanağı incelendiğinde, davaya konu trafik kazası nedeniyle uzlaşma teklifinin davacı tarafından kabul edildiği, soruşturmanın bu şekilde sonuçlandırılmasını talep ettiği anlaşılmakla, uzlaşma tutanağının ilam mahiyetinde olduğu ve uzlaşmanın sağlandığı, tutanağının aksinin de aynı kuvvetteki delillerle ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağının kabulü ile davacının tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8759, Karar No: 2017/6788, Tarih: 28.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/8759 E.  ,  2017/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hüküm yönünden uyarlama talebinin reddi ile mevcut hükmün aynen infazına, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hüküm yönünden uyarlama talebinin kabulüyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hüküm yönünden lehe kanun belirlenirken 765 sayılı TCK'nın 416/3. maddesine göre temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesi uygulanırken alt sınırdan cezanın belirlenmesi suretiyle orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi,

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan incelemede ise; sanığın, suç tarihinde onbeş-onsekiz yaş grubu içerisinde olan mağdureye yönelik gerçekleştirdiği reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin olarak 765 sayılı TCK'nın 430/2. maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunundaki karşılığı olan 234/3. maddesi ile karşılaştırılması suretiyle lehe kanunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6550, Karar No: 2021/3328, Tarih: 21.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6550 E.  ,  2021/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’nün 27/05/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.