muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20067, Karar No: 2018/7387, Tarih: 02.07.2018

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören 3 dut, 5 fıstık, 5 asma ağacının adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3)Öte yandan dosya arasında bulunan Batman İl Tarım Müdürlüğünün talep üzerine hazırladığı rapora göre; yangın sebebiyle uğranılan zararın miktarı 7.183.80.-TL olarak hesaplanmış; yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan ziraat bilirkişi raporunda ise, toplam zararın 14.526.40 .-TL olduğu tespit edilmiştir. İki rapor birbiri ile çelişkili olup; mahkemece, 3 kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeniden yukarıda açıklandığı şekilde rapor alınarak zarar miktarı belirlenmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4)Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarına fazla yüklenilmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çok sayıda yangın çıkmaktadır . Davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası’nın 43/1. maddesi (TBK m. 51) gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3139, Karar No: 2016/5353, Tarih: 11.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3139 E.  ,  2016/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Akçaabat Sulh Hukuk, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk ve Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçük ...'nın MERNİS adresi ile yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... Sok. No: ... ... ... No: ... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, ...'nın Ankara'da bulunan .. ... yanında kaldığının bildirildiği küçüğün ikâmetgahının "ANKARA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre küçük ...'nın annesi ile birlikte "... Mah. ... Sok. No: ... .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, küçük hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre "... Mah. ... Sok. No:6 .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35398, Karar No: 2016/1703, Tarih: 28.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/35398 E.  ,  2016/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Davacının davalı Belediye Başkanlığında çalışmış olduğu en son dönem çalışmasına ilişkin olarak davalı Belediye Başkanlığından ihale alan alt işveren şirketin sadece davalı .......'mi yoksa ........-......... İş Ortaklığı mı olup olmadığına ilişkin ihale belgelerinin davalı ... Belediye Başkanlığından istenerek eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5849, Karar No: 2018/2737, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5849 E.  ,  2018/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; dosyaya sunulan dekontlar ve banka yazıları görülmekle, sanığa isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından satışı yapılan taşınmazdan elde edilen paranın akibetinin ne olduğu, borç ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı, borç ödenmişse ilgili takip dosyaları getirtilerek borcun muvazaalı ya da hayali borç ikrarına dayalı olup olmadığı, banka veya sosyal güvenlik kurumlarına olan borcun ödenmesine sarfedilmişse, bu durumun ilgili kurumlara sorularak, sonucuna göre şikayete konu taşınmazın alacaklıyı zarara sokmak kastiyle yapılıp yapılmadığı hususunda sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4360, Karar No: 2017/2969, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4360 E.  ,  2017/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/273, Karar No: 2017/3787, Tarih: 09.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/273 E.  ,  2017/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 09.04.2010 tarihinde ve 30.03.2012 tarihinde meydana gelen iş kazaları sonucu her bir kaza nedeniyle ayrı ayrı sürekli ş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davaya konu iki farklı kaza olmasına rağmen söz konusu kazalar bakımından tutarların ayrı ayrı değil de birlikte hüküm altına alınmış olması ve iki kaza sonuu meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesinin birleştirilen orana (% 14,55) tesir edilen oranların (1. kaza için %8,67, 2. kaza için % 5,88) hesaba esas alındığı hesap raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, her bir kaza ile ilgili maddi ve manevi tazminatlar hakkında ayrı ayrı hüküm kurularak faiz başlangıçlarının da ayrı ayrı belirtilmesi ve her kaza sonucu meydana gelen sürekli iş göremezlik derecelerine göre ayrı ayrı ( 1. kaza için % 9, 2. kaza için % 6,10) hesaplanarak davacıya Kurum tarafından iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin yine yukarıda belirtilen oranlara göre ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısımların tenzil edilmesi sonucu tarafların ilk hükmü temyiz etme nedenlerine göre kazanılmış haklar da göz önünde bulundurulmak suretiyle bir karar vermektir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2870, Karar No: 2025/865, Tarih: 10.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/2870 E.  ,  2025/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/120 E., 2021/97 K.

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro çalışmaları sonucunda ... köyü çalışma alanında bulunan 856 parsel sayılı ve 53.848  m² yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve mahkeme ilamı nedeniyle davalı ... ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., itirazının Kadastro Komisyonunca reddedilmesi üzerine tapu kaydına dayanarak eldeki davayı açmış ve tespite itiraz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... ... mirasçılarından ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, hüküm Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/8240 Esas, 2016/1889 Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma ile karar verildiği gerekçesiyle bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, dosyanın keşfe hazır ... geldiği, bunun üzerine keşif masraflarının kalem kalem duruşma zaptında yazıldığı, ilgili duruşma zaptının davacıya tebliğ edildiği, ihtaratlı tebligata rağmen davacı tarafın delil avansını yatırmadığı, mevcut delil durumuna göre davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz isteğine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 324. maddesinde; taraflardan her birinin ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansın, verilen kesin süre içinde yatırmak zorunda olduğu, aksi hâlde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de; verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; İlk Derece Mahkemesince keşif masrafları davacının katılmadığı 17.04.2019 tarihli duruşmada hesaplanarak zapta geçirildiği halde, davacıya bu hesaplamanın yer almadığı 10.09.2020 tarihli duruşma zaptı tebliğ edilmiştir. Dolayısıyla, İlk Derece Mahkemesince delil avansının ikamesi için davacıya yapılmış usulüne uygun tebligat bulunmadığından keşif delilinden vazgeçmiş sayıldığının kabulü doğru olmamış, bu sebeple davanın reddine dair kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35338, Karar No: 2016/1700, Tarih: 28.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/35338 E.  ,  2016/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Davacının davalı Belediye Başkanlığında çalışmış olduğu en son dönem çalışmasına ilişkin olarak davalı Belediye Başkanlığından ihale alan alt işveren şirketin sadece davalı ........'mi yoksa ........-........ İş Ortaklığı mı olup olmadığına ilişkin ihale belgelerinin davalı ... Belediye Başkanlığından istenerek eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11650, Karar No: 2017/1471, Tarih: 23.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11650 E.  ,  2017/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... mirasçıları, dahili davalı ..., davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Çabuk vekili asliye hukuk mahkemesine hitaben yazdığı dava dilekçesinde, ... Yaylası Meğbucak mevkiinde bulunan 8.260 m2 miktarındaki taşınmaza davalıların muhtelif defalar tecavüzde bulunduklarını, kaymakamlık makamına yapılan şikayetler neticesinde verilen men kararları üzerine davalılar hakkında açılan davada hapis cezası aldıklarını, ancak davalıların tecavüzlerinin halen devam ettiğini belirterek davalıların müdahalesinin menine ve taşınmaza yapmış oldukları yapıların kaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı tanzim edilerek taşınmazın ... köyü 511 ada 22, 23 ve 24 parseller numaralarını aldığından Kadastro Kanununun 27. maddesi gereğince mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacı ... Çabuk'un (varislerinin) davasının reddine, katılan ... ve arkadaşlarının davasının reddine, dava konusu ... köyü 511 ada 22 ve 23 parsel sayılı sırasıyla 1634 m2, 8132 m2 yüzölçümündeki taşınmazların ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 511 ada 22 parseldeki kargir ev ve ahır ile 7-8 yaşlarındaki meyve ağaçlarının Salih oğlu ...'a ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde belirtilmesine, dava konusu ... köyü 511 ada 24 parsel sayılı 5787,04 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kargir ev ve tarla vasfıyla tamamı 5880 pay kabul edilerek muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline, taşınmazdaki kargir evin Murat oğlu ...'a, subasmanın da Kerim oğlu ...'ya ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Çabuk mirasçıları vekili tarafından 22, 23 ve 24 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik, dahili davalı ... vekili tarafından 23 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik, davalı ... vekili tarafından 23 parseldeki ağaçlar ile ilgili verilmeyen muhtesat şerhine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, Kadastro Kanununun 27. maddesi gereğince genel mahkemeden kadastro mahkemesine aktarılan müdahalenin önlenmesi davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, arazi kadastrosu 25.06.2010-26.07.2010 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

-2- 2015/11650-2017/1471

1- Davacı ... Çabuk mirasçıları vekilinin 22, 23 ve 24 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik, dahili davalı ... vekilinin 23 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik temyiz itirazları bakımından;

Dava, Kadastro Kanununun 27. maddesi gereğince genel mahkemeden kadastro mahkemesine aktarılan müdahalenin önlenmesi davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, arazi kadastrosu 25.06.2010-26.07.2010 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

-2- 2015/11650-2017/1471

1- Davacı ... Çabuk mirasçıları vekilinin 22, 23 ve 24 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik, dahili davalı ... vekilinin 23 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazlara uyduğu kesin olarak belirlenemediğine 22 ve 23 sayılı parseller üzerinde zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı, 24 parsel sayılı taşınmazın isa ...'ın zilyetliğinde iken mirasçılarına kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin 23 parseldeki ağaçlar ile ilgili verilmeyen muhtesat şerhine yönelik temyiz itirazları bakımından;

Dava konusu 511 ada 23 parsel üzerinde meyve ağaçlarının bulunduğu keşfe katılan bilirkişilerin raporlarından anlaşılmasına ve 3402 sayılı Kanunun 19/2. maddesi hükmünce taşınmaz üzerinde başkasına ait muhdesatların gösterilmesi olanaklı olup, bu ağaçların muhdesat olarak taşınmazın beyanlar hanesine şerh verilmesine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş hükmün bu kısım için bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentte gösterilen nedenler ile; davacı ... Çabuk mirasçıları vekilinin 22, 23 ve 24 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik, dahili davalı ... vekilinin 23 parsele ilişkin red kararının esasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Hasan Çabuk mirasçılarına ve ...'a yükletilmesine,

2) İki numaralı bentte gösterilen nedenlerle; davalı ... vekilinin 23 parseldeki ağaçlar ile ilgili verilmeyen muhtesat şerhine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu kısım için BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 23/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24063, Karar No: 2015/10078, Tarih: 13.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24063 E.  ,  2015/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar lehine takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.05.2015(Çrş.)