muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20168, Karar No: 2022/921, Tarih: 01.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/20168 E.  ,  2022/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, gece vakti mağdura ait işyerine rızaya aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 19/01/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 19/01/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden başka dosya için alınmış onaysız fotokopiden ibaret rapor ile yetinilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1602, Karar No: 2016/1444, Tarih: 16.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1602 E.  ,  2016/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a,168/1, 62, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak yasal süresi geçtikten sonra 30/09/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 02/10/2015 gün ve 2015/598 E., 2015/572 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18615, Karar No: 2018/26883, Tarih: 11.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18615 E.  ,  2018/26883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde teknik servis elemanı olarak çalıştığını, çalışmasının haftalık çalışma programına göre her gün saat 07.00’de başlayıp, belirsiz saatlere kadar devam ettiğini, fazla çalışma ücretinin ödenmesini talep ettiği halde ödenmemesi üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne 11.09.2013 tarihinde şikayette bulunduğunu, bu şikayet sebebiyle iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinde dört adet teknik personelin üçlü vardiya sistemine göre çalıştığını, imzalı haftalık çalışma programına göre yasal çalışma süresine uyulduğunu, bu sisteme göre davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını, davacının bir başka yerde çalışmak üzere işten ayrıldığını, işe devam etmemesi üzerine ihtarname keşide edilerek mazeretini bildirmesinin istendiğini, bu ihtarname 25.09.2013 tarihinde davacının eşine tebliğ edilmesine rağmen davacının herhangi bir mazeret bildirmediğini, 08.10.2013 tarihinde iş sözleşmesi feshedilerek fesih bildiriminin 10.10.2013 tarihinde davacının babasına tebliğ edildiğini, davacının babasının ihtarnameyi tebliğ alırken davacının işe gittiğini beyan ettiğini, davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı şikayetten haberdar olunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

T.C. Anayasa’nın 138. ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

T.C. Anayasa’nın 138. ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta kararın gerekçesinde; davacının iddiası ile davalının savunması özetlendikten sonra, “iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği feshin haklı nedenle yapıldığına kıdem ihbar tazminatının ödendiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, bilirkişi raporuna itibar edildiği” ifade edildikten sonra raporda hesaplanan alacak miktarları karara yazılmıştır. Ancak, hükme esas alındığı bildirilen bilirkişi raporunda davacının 11.09.2013 tarihinde davalıyı İş-Kur Genel Müdürlüğü’ne şikayet ettiği, anılan kurumca sunulan belgeler arasında şikayet dilekçesi dışında başka bir bilgi bulunmadığı, davalının ise devamsızlık tutanaklarının yanında mazeretin bildirilmesine dair 24.09.2013 tarihli ihtarname ile feshe dair 08.10.2013 tarihli ihtarnameyi sunduğu, fesih konusundaki takdirin mahkemeye ait olduğu ifade edilerek kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanmıştır. Keza fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden de bilirkişi raporunda, dosya içinde çalışma çizelgelerinin bulunduğu, bu çizelgeler dikkate alındığı takdirde davacının herhangi bir alacağının bulunmadığı, tanık beyanlarına itibar edildiği takdirde ise fazla fazla çalışma hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacağına hak kazandığı ifade edilmiştir.

Hal böyle iken, Mahkemece dosyada mevcut deliller tartışılmadan, hüküm altına alınan alacak kalemlerine ilişkin olarak herhangi bir gerekçe oluşturulmadan, sadece bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabul edildiği ifade edilmesi yukarıda belirtilen ilke ve esaslara açıkça aykırıdır. Bilirkişi raporuna atıf yapılması, kararın gerekçeli olduğunu göstermediği gibi, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporunda deliller seçenekli olarak değerlendirilerek, gerek fesih gerekse diğer konular yönünden hukuki değerlendirme yapılması konusu mahkemenin takdirine bırakılmıştır.

Yerel mahkeme kararının, Anayasa ve Yasa'nın aradığı anlamda herhangi bir gerekçe içermediği anlaşılmakla, gerekçesiz karar yazılması adil yargılanma hakkının ihlali olarak nitelendirilmiştir. Gerekçesiz olarak karar verilmesi, anılan kararın temyiz mercii tarafından denetimini de olanaksız kılar.

Sonuç olarak, Mahkemenin gerekçeli kararının T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin amacına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. ve 298/2. maddelerine aykırı olduğu anlaşıldığından kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/552, Karar No: 2020/712, Tarih: 20.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/552 E.  ,  2020/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada 4 parsel sayılı 417,45 metrekare ve 154 ada 5 parsel sayılı 442,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine ayrı ayrı 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları, taşınmazların 1997 tarihinden beri ...’in kullanımında oldukları şerhi yazılarak arsa vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazların kendi fiili zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 28.12.2015 tarihli teknik bilirkişi raporunda 154 ada 9 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü, 154 ada 4 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümü ve 154 ada 5 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile gösterilen bölümünün davacı ...’in zilyetliğinde olduğunun tespitine, taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesinin belirtilen şekilde düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 154 ada 4 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (B) harfiyle, 154 ada 5 parsel sayılı taşınmazın (C) harfiyle ve 154 ada 9 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümlerinin, davacının fiili zilyetliğinde bulunduğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., dava konusu 154 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların kendi fiili kullanımında olduğunu, taşınmazlar üzerinde meyve ve asma ağaçlarının bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazlarda lehine zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Davalı ... ise, taşınmazların kendisi ve eşi tarafından imar-ihya edildiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen tek yerel bilirkişi ..., taşınmazların davalı ...’dan geldiğini bildiğini ancak taşınmazları kimin, ne kadar zamandır kullandığını bilmediğini beyan etmiş; davacı tanığı ..., davalı ...’nın asmaların alt yanını kendi evinin bahçesi olarak kullandığını, diğer davacı tanığı ..., iki bağ arasındaki üzümleri davacı tarafın diktiğini beyan etmiş; davalı tanığı ... ise, tarafların taşınmazları arasında öncesinde sınır bulunmadığını, davacının boş bulduğu yerlere ağaç dikmeye başladığını, davalının uyarısına rağmen davacının ağaç dikmeye devam ettiğini, davalının eşi o dönemde cezaevinde olduğu için davacıya fazla müdahalede bulunamadığını beyan etmiştir. Mahkemece, dava konusu 154 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların teknik bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen nizalı bölümlerinin kim tarafından ve ne sıfatla kullanıldığı kesin olarak belirlenmemiş, teknik bilirkişiden taraf tanıklarının beyanlarını takibe imkan veren (özellikle asma ağaçlarının ve diğer ağaçların nerede bulunduğu rapordan izlenememiştir) rapor aldırılmamış, ziraatçı bilirkişi raporunda, taşınmazların nizalı bölümlerinin sınırında bulunduğu belirtilen sekinin kimin tarafından, ne zaman yapıldığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmamıştır.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle dava konusu taşınmazların kullanım kadastrosunun yapıldığı tespit tarihi olan 2012 yılına ait uydu fotoğrafları dosya arasına alınmalı, daha sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, ziraat mühendisi ve teknik bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazların nizalı bölümlerinin fiilen hangi tarihten beri kim veya kimler tarafından kullanıldığı, kullanımın ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmazlarda tespit günü itibarı ile fiili kullanım bulunup bulunmadığı, var ise ne şekilde olduğu, ziraatçı bilirkişi raporunda taşınmazların nizalı bölümlerinin sınırında bulunduğu belirtilen sekinin kimin tarafından, ne zaman ve ne amaçla yapıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; teknik bilirkişiden, keşfi takibe elverişli, dava konusu taşınmaz bölümlerini, komşularıyla birlikte gösterir krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişisinden, taşınmazların nizalı bölümlerinin tespit tarihinde fiilen ne durumda olduğunu ve tarımsal niteliğini bildiren, ne kadar zamandır tarım arazisi olarak kullanıldığını açıklayan, nizalı taşınmaz bölümlerini, taşınmazların geriye kalan bölümleri ile karşılaştırır tarzda ayrıntılı rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden, taşınmazların nizalı bölümlerinin 2012 yılındaki uydu fotoğrafları da uygulanmak suretiyle, tespit tarihi itibariyle niteliklerinin ve kullanım durumlarının ne olduğu, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların sayısı, cinsi ve yaşı ile ilgili ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, davacı tarafından 154 ada 9 parsel sayılı taşınmaza karşı açılmış bir davası bulunmadığı halde, dava konusu olmayan söz konusu parseli de kapsar şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10845, Karar No: 2015/8227, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10845 E.  ,  2015/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... (...) Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.06.2008 tarih, 2007/151 E. - 2008/106 K. sayılı ilâmı ile ... yaş küçüklüğü nedeniyle kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır. Vasi adayı ... 10.03.2014 tarihli dilekçesi ile mevcut vasinin yaşı nedeniyle vasilik görevini gereği gibi yerine getirmediğini belirterek kardeşine kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Mahallesi, ... Sokak No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ikamet adresinin mahkemenin yargı çevresi dışında kaldığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ... ilçesi, ... köyünde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, " Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 22/1. maddesine göre, “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir". 412/1 maddesine göre de, "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.06.2008 tarih, 2007/151 E. - 2008/106 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği anlaşıldığından vasi adayının vasi değişikliği ile ilgili talebinin ... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinin bağlandığı ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinde karara bağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10576, Karar No: 2010/2309, Tarih: 24.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10576 E.  ,  2010/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların 26.11.2004 tarihinde 2 adet kombi satın aldıklarını, teslim edilmesine rağmen bedellerinin ödenmemesi nedeni ile icra takibi yapıldığını, davalıların takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya konu edilen kombileri davacıdan değil, dava dışı ...’dan anlaşma ile satın aldıklarını, faturanın kendilerine ait olmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, satıp teslim ettiği mal bedelinin ödenmediği gibi, girişilen icra takibine de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, somut olayda yanlar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davalı akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Bu ilişkinin varlığı(HUMK.’nun 288.maddesi gereğince) davacı tarafından yasal deliller ile ispat olunamamıştır. Davalı yanca fatura düzenlenmesi ve bu faturanın itiraza uğramamış olması tek başına akdi ilişkinin varlığının ve malların teslim edildiğinin ispatı için yeterli değildir. Davacı tarafından sevk irsaliyeleri sunulmamış olup, 26.11.2004 ve 27.11.2004 tarihli servis formlarında müşteri adı olarak davalıların isimlerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca bu belgeler taraflar arasındaki akdi ilişkiyi ispat etmeye yeterli değildir. Uyuşmazlık konusu miktara göre de hukuki işlem tanıkla ispat olunamaz.Toplanan delillerden davacının iddiasını yasal delillerle ispat edemediği anlaşılmıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde, "bilcümle delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından davacıya bu hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.