muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12776, Karar No: 2018/14546, Tarih: 29.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12776 E.  ,  2018/14546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının, daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda; sanığın 370 TL değerinde kablo çalması biçimindeki eyleminde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2149, Karar No: 2022/4115, Tarih: 26.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2149 E.  ,  2022/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.01.2021 tarih ve 2020/25 E. - 2021/2 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki anlaşma üzerine müvekkilince oluşturulan "PİŞMAN" isimli karikatürün davalı belediye tarafından yayınlanan "Pişman Çocuk" dergisinde iki sayı yayınlandığını, bundan sonra taraflar arasındaki bağlantının koptuğunu, müvekkilinin derginin yayınlanmadığını düşündüğünü, bu karakterin müvekkiline ait olduğunu, davalı belediyenin karikatür üzerinde bir mali hakkı olmaksızın karikatürü, eserin hususiyetini ve orjinalliğini de bozacak şekilde aynı dergide yayınlamaya devam ettiğini, ayrıca karakterin işlenerek maskotunun, peluş oyuncaklarının, animasyon filmlerinin yapıldığını, "Pişman" ve kadın karakter olarak eklenen "Pişmaniye" karakterinin davalıya ait dergide, internet sitesinde, not defterleri üzerinde ve çeşitli kanallarda yayınlandığını, maskotların tanıtım faaliyetlerinde kullanıldığını, tüm bu kullanımlarda müvekkilinin eser sahibi olduğunun belirtilmediğini, eser üzerinde hak sahibi olan müvekkilinin çoğaltma, yayma, işleme, temsil, umuma iletim, manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek anılan her bir hakkın ihlali için FSEK'in 68. maddesi kapsamında şimdilik 10.000.-TL maddi tazminatın, 10.000.-TL manevi tazminatın tahsilini, FSEK'in 45/4. maddesi uyarınca derginin basım adedi gözetilerek mahkemece belirlenecek pay miktarının ödenmesini, tecavüzün ref'ini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 21.03.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 130.000.-TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacının, Pişman Çocuk Dergisinin ilk üç sayısında derginin metin yazarı ile birlikte çalıştığını, hizmet alımının davacının kendisinden değil dava dışı Asır Kent Gayrimenkul Yatırım ve İletişim Org. Ltd. Şti.'nden yapıldığını, anılan derginin ilköğretim okullarındaki çocuklar için çıkarılıp ücretsiz olduğunu, ticari amaç güdülmediğini, "Pişman" karakterinin yeniden çizilerek davacının karakterinden farklılaştırıldığını, davacının çizdiği karakterin maskot olarak, anahtarlık üzerinde ve internet sitesinde kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın kısmen kabulüne, davacının "PİŞMAN" isimli karikatür eseri ile ilgili FSEK' ten kaynaklanan haklarına davalı tarafça izinsiz kullanılmak suretiyle tecavüz edildiğinin tespitine ve tecavüzün ref’ine, davacının eserinin davalı belediye tarafından her türlü organizasyonda, promosyon eşyasında, Belediye haberlerinin yer aldığı mecmualarda ve yayınlarda kullanımının engellenmesine, davalı Belediyeye ait dijital ortamlardaki dergilerde eser sahibinin davacı olduğu bilgisinin eklenmesine, 114.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının 5.000,00 TL'lik manevi tazminat ve 16.000,00 TL'lik maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.096,89 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25819, Karar No: 2013/9455, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25819 E.  ,  2013/9455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; ...Müşavirleri Yardımlaşma Derneğinin başkanı olan sanığın, başkanlık görevini yürüttüğü 2004 ve 2005 yıllarına ait olan defter, belge ve makbuzlar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesine göre, kendisine teslim edilip derneğe iade edilmeyen kayıp 14 cilt alındı belgesinin belirlemeyen parasal miktarı dışında, 19.653,83 TL değerinde para ve sair malı zimmetine geçirdiği anlaşıldığından, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7533, Karar No: 2012/13647, Tarih: 18.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7533 E.  ,  2012/13647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2011/14850-2012/2851 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, ... marka 812 HSC-02 model delici iş makinesinin davalıya 9.4.2004 tarihinden itibaren kiralandığını,kira bedeline karşılık olarak 6 adet fatura karşılığı davalıdan 104.474,84 TL talep edildiğini ancak davalının 82.220,88 TL ödeme yaptığını belirterek bakiye 22.253,96 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş,davalı vekili duruşmalarda davanın reddini savunmuş ancak cevap dilekçesi vermemiştir. Mahkemece davalının davacıya gönderdiği ihtar içeriğinden kira ilişkisinin kabul edildiğine dair bir ikrar olmadığı,davacının davasını kanıtlayamadığı ve yemin teklif etme hakkı hatırlatılmasına rağmen yemin teklif etme hakkını kullanmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir. Davacı,sözlü kira ilişkisine dayanmış,davalı taraf da yargılama sırasında kira ilişkisinin varlığına karşı çıkmış ise de, dosya arasında bulunan davalı tarafından davacıya gönderildiği kabul edilen ... Noterliğinin 21550 yevmiye nolu cevabi ihtarnamesinde davalı tarafça, "kira ilişkisi kabul edilerek, kiralanan iş makinesinin özellikleri belirtilmek suretiyle kiralandığı, ancak kira paralarının ödendiği,bakiye borç bulunmadığı" bildirilmek suretiyle akdin varlığı” kabul edilmiştir. Davalı tarafça akdin varlığı kabul edildiğine göre, kira bedelinin ve diğer unsurların davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Davacının kira miktarını kanıtlanmasından sonra davalının da ödeme savunmasını kanıtlaması gerekmektedir. Mahkemece işin esasının bu yönde inceleme yapılarak çözülmesi gerekirken akdin varlığına ilişkin davalı kabulünü içeren ihtarnamenin hatalı yorumlanarak davacının kira ilişkisini ve davayı kanıtlayamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı bu defaki yapılan incelemeden anlaşılmakla davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı kiralayanın karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin 27.2.2012 gün ve 2011/14850 esas, 2012/2851 karar sayılı Onama kararının kaldırılarak mahalli mahkemenin 5.11.2009 gün ve 2007/176 esas ve 2009/573 karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7281, Karar No: 2022/11693, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7281 E.  ,  2022/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılması istemine ilişkin olarak açılan davada, Turgutlu Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, müteveffanın yerleşim yeri adresinin "Almanya" olduğu ve Türkiye'deki ikametgahının tam olarak belli olmadığı ancak, dosyada mevcut nüfus kaydına göre ... İlçesi nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, muris ...'in Türkiye'de yerleşim yeri bulunmadığı anlaşılmakla mutad meskeninin '... Tatil Sitesi, C ada No:38 ... / ...' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, miras bırakanın nüfus kayıt örneğinden yerleşim yerinin Almanya olduğu, 28.12.2021 tarihli kolluk araştırma tutanağı ile murisin ölmeden önce Almanya'da ikamet ettiğinin ve ...'na 3 haftalık tatil için geldiğinde vefat ettiğinin tespit edildiği, ancak ...'na tatil için geldiği adresin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olmadığı, murisin Türkiye'deki ikametinin tam olarak belli olmadığı, Nüfus Yasası’nın 4. maddesine göre ikametgahın belli olmaması halinde karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yeri sayılacağının düzenlendiği, murisin Türkiye'deki ikametinin tam olarak belli olmaması nedeniyle nüfusa kayıtlı olduğu yerin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 596. maddesi gereğince vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur, aynı Kanun’un 19/1. maddesi gereğince ise yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir düzenlemesini içermektedir.

5718 sayılı MÖHUK'nın 41. maddesi uyarınca Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri Mahkemesi’nde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir Mahkemeleri’nden birinde görülür.

5718 sayılı MÖHUK'nın 41. maddesi uyarınca Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri Mahkemesi’nde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir Mahkemeleri’nden birinde görülür.

Dosya kapsamından, mirasbırakanın yerleşim yeri adresinin Oberhausen/Almanya Federal Cumhuriyeti olduğu, kolluk araştırması neticesinde ise murisin 3 haftalık tatil için .../... İline geldiği ve burada vefat ettiğinin tespit edildiği, nüfus kaydının incelenmesi ile murisin ... İlçesi, ... İline kayıtlı olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22452, Karar No: 2012/27332, Tarih: 27.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/22452 E.  ,  2012/27332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2008/77-2012/736

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, ... Halk Eğitim Merkezinde 1992 – 2007 yılları arasında usta öğretici olarak tam gün ve sürekli olarak çalışmasına rağmen, çalıştığı sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle eksik günlerin tespitini talep etmiş, Mahkemece, tanık beyanlarına göre her yıl öğretim dönemi sonunda işyerinde üretilen ürünlerin sergisinde davacının üçer gün görevlendirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

...’na bağlı Halk Eğitim Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir.

Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1 - Geçici personel olarak:

1 - Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2 -Ek ders görevi verilmek yoluyla:

4’üncü maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir.”; aynı yönetmeliğin 8’inci maddesi; “Geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir.” ve 9’uncu maddesi; “Uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum Müdürü, Cumartesi, Pazar günleri de dâhil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 8.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Somut olayda; davacının davaya konu dönemde “part-time” esasına göre çalıştığı Mahkemece de kabul edilmiştir. Bu nedenle; kamu kurumu niteliğindeki işyerinde davacının usta öğretici bordrolarına göre ders ücreti karşılığı çalıştığı, günlük çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirildiği nazara alındığında, işverence yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığından davanın reddi gerekirken, tanıkların resmi belgeler karşısında soyut düzeyde kalan beyanına itibar edilerek, her öğretim yılı sonunda sergide görevlendirildiğinden bahisle, puantaj ve ek ders ücret bordrolarıyla çelişecek şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı ... adına Hazine vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/5393, Karar No: 2011/6171, Tarih: 19.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5393 E.  ,  2011/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 23.03.2011 tarih, 2010/2742-2011/1782 E.K. sayılı iade kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

İkizdere Kadastro Mahkemesinin 2007/148 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden, kesinleşmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmemiş, dava konusu 133 ada 101 parsel sayılı taşınmazlara komşu aynı ada 70 parsel sayılı taşınmazın onaylı tutanak örneği, varsa dayanağı tapu kaydı Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kaydı ilgili merciinden veya Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden getirtilmediği gibi, dava konusu olduğu belirlenen komşu taşınmazların da dava dosyaları mahkemesinden, kesinleşmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmamıştır. Dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 19.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22001, Karar No: 2014/21660, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/22001 E.  ,  2014/21660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.