muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32687, Karar No: 2013/20569, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32687 E.  ,  2013/20569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04.06.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7264, Karar No: 2023/4604, Tarih: 19.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7264 E.  ,  2023/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2855 E., 2022/1518 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/4 E., 2019/340 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı ...'ün 25.03.2019 tarihinde öldüğü, İlk Derece Mahkemesi kararının 08.10.2019 tarihinde verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararını ve Bölge Adliye Mahkemesi kararını davacı ... adına tebliğ alan vekil ile kararı istinaf ve temyiz eden vekillerin Salih mirasçıları adına düzenlenmiş vekâletnamesinin ya da İlk Derece Mahkemesi Kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının mirasçılara tebliğ edildiğine dair evrakın dava dosyası içerisinde yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

a) Davacı ...'ün mirasçılarının tespit edilmesi,

b) Davacı ... mirasçılarına ait vekâletnamenin veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için İlk Derece Mahkemesi Kararını ve Bölge Adliye Mahkemesi kararını tebliğ alan, kararı istinaf ve temyiz eden vekillere kesin süre verilmesi,

c) Vekâletname sunulmaz ise, ... mirasçılarına İlk Derece Mahkemesi Kararını kararının tebliği ile yasal istinaf süresinin beklenilmesi, istinaf yoluna başvurulması halinde istinaf süreci tamamlandıktan sonra gerekli usulî işlemler yapılarak temyiz incelemesi için dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4721, Karar No: 2014/14272, Tarih: 22.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4721 E.  ,  2014/14272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Espiye Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2013/156-2014/38

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye isteminin reddine, alacağa yönelik istemin kısmen kabulü ile 9.999,99 TL üzerinden davalı kiracının itirazının iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından tahliyeye yönelik olarak ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı vekili 01.09.2010 tarihli, sözlü kira ilişkisine dayanarak 17.05.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile bir yıl, üç aylık kira bedeli karşılığı toplam 21.875 TL kira parası için icra takibi başlatmış, mahkemece, davacı alacaklı yıllık kira bedelini ispat edemediğinden davalının kabul ettiği, yıllık 8.000 TL, aylık, 666,66 TL üzerinden onbeş aylık kira parası karşılığı 9.999,99 TL üzerinden davalı kiracının itirazının iptaline karar verilmiş ise de; davalı kiracı savunmasında ve yargılamanın diğer aşamalarında davacı alacaklıyla, yıllık 8.000 TL kira parası karşılığı anlaştıklarını, bu bedeli de davacı alacaklıya ödediğini, davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını belirtmiş ancak savunmasını yazılı delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davalı kiracı delilleri arasında açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı kiracıya ödeme konusunda yemin hakkı hatırlatılıp oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kiracının alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/13493, Karar No: 2024/5613, Tarih: 04.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13493 E.  ,  2024/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/304 E., 2015/333 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1,62/1 maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın hırsızlık amacı ile binaya girdiğine ve mağdureyi takip ettiğine, dirseğinin mağdureye yanlışlıkla çarptığına, cinsel saikin olmadığına beraat kararı verilmesine, olmadığı takdirde sarkıntılıktan hüküm kurulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay günü okuldan evine dönen mağdureyi ısrarla takip eden sanığın mağdurenin peşinden mağdurenin yaşadığı apartmana girdiği, mağdure bodrum katında bulunan evine yöneldiğinde önce yukarı kata çıkar gibi yapıp mağdurenin kapısını açmaya çalıştığında ise yanına gittiği, yanındaki bozuk paraları yere düşürerek mağdureden toplanmasını istediği, mağdurenin parayı toplamak için eğilmesiyle eylemini gerçekleştiği, mağdurenin bağırmasıyla da olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığı kabul edilerek yapılan incelemede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Tebliğnamede bozma isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

2.Tebliğnamede bozma isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6000, Karar No: 2019/57, Tarih: 07.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6000 E.  ,  2019/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

24.05.2012 tarih ve 2012-A-2103/3 sayılı vergi suçu raporunda, .... Doğalgaz Isı Sis. Müh. Müş. Mak. İm. Pro. İnş. Nak. Sa. Ltd. Şti’nin vergi dairesi tarafından 31.12.2007 tarihinde mükellefiyeti resen terkin ettirilmesine rağmen, tasfiye memuru olarak atanan sanığın talebi üzerine mükellefiyetin tasfiye edilerek kapatılması için 19.04.2012 tarihinde tasfiye sürecine girdiğinin anlaşılması; sanığın şirkete ait defter ve belgelerin kendisine teslim edilmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın tasfiye memuru olarak atandığında şirketin defter ve belgelerinin kendisine teslim edilip edilmediğinin araştırılması, varsa defter ve belgeleri saklama yükümlülüğünün kime ait olduğuna ilişkin tüm bilgi ve belgelerin de temin edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3086, Karar No: 2021/10320, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3086 E.  ,  2021/10320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılarak inceleme sonucu arsa niteliğindeki Onikişubat ilçesi, ... mahallesi, 6608 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Davacı idare tarafından tanzim edilen 08.06.2015 tarihinde kıymet takdir raporunda; dava konusu taşınmazın m² sine 250-TL değer biçildiği, yine aynı taşınmaza 10.11.2014 tarihli acele el koyma dosyasında 250-TL değer biçildiği halde dava tarihi itibariyle bilirkişi kurulunca taşınmazın m² sine 254,21 TL fiyat biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2) Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3617, Karar No: 2013/8893, Tarih: 05.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3617 E.  ,  2013/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, yapılan tebliğatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenmeyle karardan haberdar olup, temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek, temyizin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak, yapılan temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere göre, sanık ...'nın soruşturma aşamasından itibaren özde değişmeyen birbiriyle tutarlı suçu inkara yönelik beyanları, hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık ...'ın soruşturma aşamasında kollukta alınan ifadesinde, katılan ...'u kendisinin bıçakla yaraladığını, sanık ...'nın kendisini tutarak kavgayı ayırdığını beyan etmesi ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'nın katılanı bıçakla yaralama suçuna iştirak ettiğine dair, katılanın soyut iddiaları dışında, sanık ...'ın mahkumiyetine yeterli deliller elde edilemediğinden, sanık ...'nın isnat edilen kasten yaralama suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraatine hükmedilmesi gerekirken mahmumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11184, Karar No: 2023/11280, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11184 E.  ,  2023/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/121 E., 2022/95 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı incelendiğinde, dava dilekçesi ekinde 49.119,47 yazmasına karşılık hesap tablosunda16.840,51 TL olduğu, sigortalı tarafından işveren aleyhine açılan tazminat davasında İPSD nin 42.964,31 TL olduğunun bildirildiği, yine işbu dava için Kurum tarafından Mahkemeye bildirilen İPSD nin 57.233,87 TL olduğu anlaşılmakla, 18.04.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin ne olduğu, sürekli iş göremezlik oranının değişip değişmediği, değişmiş ise ne zaman değiştiği davacı Kurumdan ayrıntılı şekilde sorularak ikmal edilecek cevabi yazının gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.