muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6816, Karar No: 2020/2644, Tarih: 04.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/6816 E.  ,  2020/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı şirketin ilgili mevzuata aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6719 Sayılı Kanun ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda yapılan değişiklikler nedeniyle davaya konu bedellerin iadesinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine (davacı tarafça yapılan yargılama giderleri ile maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 no'lu bendinde yer alan “1- Yerinde görülmeyen davanın REDDİNE,” ifadesinin çıkartılarak yerine “1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7236, Karar No: 2021/79, Tarih: 25.01.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7236 E.  ,  2021/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın

62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Temyiz aşamasında dosyaya gelen ve sanık hakkında beyanlarda bulunan ... ...'ın ifadesi ile UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığı araştırılarak, varsa bu beyanların aslı veya onaylı suretlerinin getirtilmesi, CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması gerekirse ilgili şahısların tanık sıfatıyla bilgi ve anlatımlarına başvurulması ayrıca; örgütle irtibatlı ... ...’da örgüt liderinin talimatı üzerine katılım hesabı açma veya mevduat artışı gibi mutad dışı bankacılık işlemlerinin bulunup bulunmadığının daha önceki yıllardaki hesap hareketleri ile kıyaslanıp değerlendirilerek kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tesbit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun ve suç vasfının tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ve örgütle iltisaklı gazete aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5058, Karar No: 2017/24245, Tarih: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5058 E.  ,  2017/24245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4652, Karar No: 2009/115, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4652 E.  ,  2009/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalı borçlu ...'in alacaklısından mal kaçırmak amacıyla Afyon, ... mahallesi, 410 ada, 5 parsel 3. kat 7 nolu bağımsız bölümü 23.10.2000 tarihinde eşit olarak davalılar ... ile ...'a sattığını, davalı ...'in borçlunun kızı, ...'in ise yeğeni olduğunu belirterek, tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aciz belgesi sunulmadığını, borçlunun emekli maaşı ile ev eşyalarının haczedildiğini, dava konusu taşınmazın diğer davalılardan alınan borca mahsuben devredildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, tebligata rağmen savunma yapmamışlardır.

Mahkemece, davalılar arasındaki satış işleminin borca mahsuben yapıldığı ve muvazaalı olmadığından söz edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 27.12.2004 tarih 2004/5534 Esas 6768 Karar sayılı ilamıyla " borçlu ile kızı arasında 1. derece yeğeni arasında 3. derece akrabalık mevcut olduğundan İİK.nun 278/1 maddesi gereğince bağışlama niteliğindeki tasarrufun iptali gerekirken yasaya uygun düşmeyen gerekçeyle davanın reddi doğru değildir" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılar arasındaki yakın akrabalık nedeniyle satış işleminin İİK.nun 278/1 maddesinde öngörülen iptale tabi bağışlama niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın kabulüne, dava konusu Afyonkarahisar ili Merkez ... Mahallesi, 410 ada, 10 pafta, 5 parselde tapuya kayıtlı 3. kat 7 nolu meskenin davalı ... tarafından diğer davalılar ... ve ...'e satışına ilişkin 23.10.2000 tarihli tasarruf işleminin davacı yönünden iptaline, tapu kaydı davalılar üzerinde kalmak kaydıyla davacının İnegöl 2. İcra Müdürlüğünün 2000/4744 Esas sayılı İcra dosyasındaki alacağını tahsil amacıyla taşınmaz üzerinde cebri icra ve satış isteme yetkisi tanınmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalı ... vekili ile diğer davalılar ... ......'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 60.00.'er TL temyiz başvuru harcının ..., ... ... ve ...'dan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 1.038.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 22.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19468, Karar No: 2020/3045, Tarih: 26.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/19468 E.  ,  2020/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının sahibi olduğu Birlik Sofrasında 2010 yılı Ağustos ayında işe başladığını, asgari ücret aldığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, Pazar günleri de dahil olmak üzere haftanın 7 günü çalıştığını, davalının sigortasını yapmak için kendisini oyaladığını, okuma yazma bilmediği için iş bulmakta sorun yaşadığından davalı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, davalının işyerine Nisan 2012 tarihinde Mâliyeden görevlilerin geldiğini ve kendisinin sigortasız çalıştığını tespit etmeleri üzerine para cezası yazıldığını ve aynı gün davalı işverenin işine son verdiğini, davalının kendisine haklarını vereceğini söyleyerek kendisini 7 aydan beri oyaladığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının okuma yazma bilmediği halde dilekçede imzası olduğunu, davacının açık ikrarına göre dava dilekçesinin HMK'ya göre geçersiz olduğunu, davacının işyerinde hiçbir zaman çalışmadığını, Pazar günleri işyerinin kapalı olduğunu, davacı tarafın asılsız iddiaları doğrultusunda Maliye görevlilerinin işyerine geldiğini, gerekli incelemeleri yaptıktan sonra şifaen herhangi bir sorun olmadığını kendisine bildirdiklerini, ancak daha sonra Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kendisine para cezası verildiğini, işbu para cezasına karşı itirazda bulunduklarını ve İstanbul 8. İdare Mahkemesi 2012/1892 Es. sayılı dosya ile görülmekte olduğunu savunularak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar Dairemizin 22/06/2016 tarih 2016/17810 esas 2016/14981 sayılı kararı ile " Davacı asil 10/12/2015 tarihinde yapılacak olan duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunmuş, mahkemece davacının mazereti kabul edilmiş ve duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine dair ara karar tesis edilmiştir.

Mahkemece, davacının mazereti kabul edildiği halde yeni duruşma gününün, davanın başında yatırılan gider avansı kullanılarak, davacıya tebliğ edilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'da yeri olmayan "Yeni duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine" dair kararına dayanılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davacının mazereti kabul edildiği halde yeni duruşma gününün, davanın başında yatırılan gider avansı kullanılarak, davacıya tebliğ edilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'da yeri olmayan "Yeni duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine" dair kararına dayanılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, mahkemece duruşmada tefhim edilen kısa kararda, davanın bir kez takipsiz bırakılıp yenilendikten sonra ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde gerekçeli kararda davanın takipsiz bırakılmasından sonra yasal üç aylık sürede yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve bu şekilde duruşmada tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması hatalıdır." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma sonrası bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili davasını ıslah etmiş ve Mahkemece ıslaha değer verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra yaptığı ıslaha değer verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6378, Karar No: 2017/2368, Tarih: 30.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6378 E.  ,  2017/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve defter ve belgeleri ibraz etmediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın, soruşturma aşamasında, o tarihte birlikte yaşadığı ....ğını söyleyerek kendisini notere götürdüğünü ve orada imza attırdığını, sonraki tüm işlemleri onun yaptığını, kovuşturma aşamasında ise, Mücahit Sezer’in kendisi adına işyeri açmak istediğini ancak bunu kabul etmediğini savunması, alınan bilirkişi raporunda, 03.06.2005 tarihli işe başlama formu, 02.06.2005 ve 19.12.2005 tarihli yoklama fişleri ve 08.04.2005 tarihli imza beyannamesindeki imzaların sanığın eli ürünü olduğunun belirtilmesi, dosya içerisinde 2005 ve 2007 yıllarına ait faturalar ile defter belge inceleme yazısının bulunmaması, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve zamanaşımı hükümlerinin belirlenebilmesi bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2005 ve 2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, sanığın savunmasında belirttiği Mücahit Sezer’in olayla ilgili beyanının alınması, yapılan suç duyurusunun akıbeti araştırılarak mümkünse bu dosya ile birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlanıp, faturaların sanık ve... tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından, faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve bu kişi eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması yine defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, varlığı anlaşılan 07.05.2008 tarihli “defter ve belge isteme yazısı” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.