muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14448, Karar No: 2014/17538, Tarih: 28.10.2014

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17/09/2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6252, Karar No: 2023/7445, Tarih: 13.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/6252 E.  ,  2023/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/621 Esas, 2014/667 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi yapılan bu dava ile Dairemizin 2021/7709 Esasına kayıtlı dava arasında suç ve sanık yönünden fiili ve hukuki bağlantı bulunduğu görülerek her iki davanın birlikte yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2014 tarihli ve 2014/314 Esas, 2013/4078 Soruşturma, 2014/102 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2014 tarihli ve 2014/621 Esas, 2014/667 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik ceza tayin edildiğine yöneliktir.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi; tebligatı alan M.Ata dinlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, teşdit, ertelememe, seçenek yaptırımlara çevirmeme gerekçelerinin isabetli olmadığına, kararda telafisi mümkün olmayan zarar, kişilere haksız kazanç sağlama unsurunun soyut olarak ifade edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik ceza tayin edildiğine yöneliktir.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi; tebligatı alan M.Ata dinlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, teşdit, ertelememe, seçenek yaptırımlara çevirmeme gerekçelerinin isabetli olmadığına, kararda telafisi mümkün olmayan zarar, kişilere haksız kazanç sağlama unsurunun soyut olarak ifade edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde Yalım belediye başkanı olarak görev yaptığı, katılan ...'in 16.10.2009 tarihli Yalım Belediye Meclisi Kararının ve bu karara dayalı olarak verilen yapı ruhsatlarının usul ve yasaya aykırılık teşkil etmesi nedeniyle Mardin İdare Mahkemesine açtığı davada Mahkemece 2013/1288 Esas numaralı dosya üzerinden maden sahası içerisinde yer alan inşaatlar ile alakalı olarak yürütmeyi durdurma kararı verildiği ve bu kararın 22.07.2013 tarihinde Yalım Belediyesinde yetkili ...'ya tebliğ edildiği, yürütmeyi durdurma kararını yerine getirerek inşaatların yapımını durdurmakla, onları mühürlemekle görevli olan sanığın tebligatı almasına rağmen inşaatların yapımını derhal durdurmadığı, 20.09.2013 tarihinde yapı tatil zaptı düzenlendiği ancak geç kalınan süre zarfında inşaatların yükseldiği, daha sonra kolluk tarafından tutulan 07.01.2014 tarihli tutanağa göre söz konusu inşaatların halen devam ettiğinin tespit edildiği, sanığın eylemi nedeniyle zarar oluştuğu, kişilere haksız kazanç sağlandığı, sanığın bu suretle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında suç ve iddianame tarihlerine göre zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gereken dava bulunduğundan dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmıştır.

Açılan kamu davası nedeniyle mahkemece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, kovuşturma sonucu mahkemede oluşan kanaat ve takdire göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde (UYAP) yapılan incelemede; sanık hakkında aynı suç nedeniyle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/474 Esas sırasında kayıtlı dava dosyasında yapılan yargılama sonucu verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 2021/7709 Esas numarası üzerinden aynı gün yapılan temyiz incelemesinde bu dava dosyası yönünden de bozma kararı verildiği, her iki davanın suç ve iddianame tarihleri incelendiğinde eylemler arasında hukuki kesinti oluşmadığının anlaşılması karşısında, davaların birlikte görülerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen ve mahkemece oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ile uygulama yapılması gerekirken aynı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen ve mahkemece oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ile uygulama yapılması gerekirken aynı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi de bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yasal gerekçelerle denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılması gerektiği nazara alınmadan, gerekçeden yoksun şekilde anılan maddenin uygulanmaması,

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2014 tarihli ve 2014/621 Esas, 2014/667 sayılı Kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13079, Karar No: 2013/15743, Tarih: 12.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13079 E.  ,  2013/15743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

VEK.AV....

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı tüketici ...'un 30/12/2011 tarihinde şikayeti üzerine ....tarafından "...ve hukuka aykırı olarak tüketiciye ait elektrik faturalarından kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli olarak alınan toplam 6,78 TL'nin yasal faiziyle birlikte tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de söz konusu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına" şeklinde 09/04/2012 tarih ve 2012/12 sayılı karar verildiğini, hakem heyeti'nin yasayla sınırları belirlenmiş yetkisini aşarak gerekçelendirdiği ve adeta bir mahkeme gibi hüküm verdiği kararına itiraz ederek .... 09.04.2012 tarih ve 2012-16 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafça ..... 09/04/2012 tarih ve 2012/16 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine hükmolunmuş, temyiz talebinin reddine dair ek kararı davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Davada iptali istenen .... 09.04.2012 tarih ve 2012/16 K. sayılı kararının incelenmesinde; ''...Anayasa ve hukuka aykırı olarak ....a ait alınan elektrik faturalarından her birinde farklılık gösteren kayıp/kaçak bedeli olarak 2,38 TL dağıtım bedeli 3,01 TL, per....0,32 TL, sayaç okuma bedeli 0,39 TL, ilet.....0,65 TL olmak üzere toplam 6,78 TL'nin yasal faizi ile birlikte 15 gün içerisinde tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de, yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına'' ..

İptali istenen ....kararında, ileriki yıllara da yönelik hüküm kurulduğu, dolayısıyla yaratılan çekişme ve verilen hükmün bir yıla mahsus olmadığı anlaşıldığından, sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK.nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427.maddesi uyarınca 1.690 TL'nin altında kaldığından bahisle ve 4077 sayılı yasanın 22/5 maddesi gereğince kesin olduğundan sözedilemeyecektir. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve .... sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; ....) 07.03.2013 tarih ve ....sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedeli ve benzeri bedellerin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

4628 sayılı ...Kanunu'nun bir gereği olarak ....genelinde dağıtım şirketlerinin uygulayacağı ...arafından belirlendiği, ....tarafından belirlenerek uygulanan tarifelerin uygulanmasının davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk olduğu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyeceği veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacağı, davacı dağıtım şirketinin tarifeleri uygulayıp uygulamama gibi bir inisiyatifinin mevcut olmadığı, tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak dava konusu edilen bedellerin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, dava konusu edilen bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları açıktır.Buna göre; davacı tarafından 4628 sayılı kanun hükümlerine dayanılarak davalı tüketicinin elektrik tüketim bedeli faturalarına yansıltılan dava konusu bedellerin, mevcut yasal düzenlemelere aykırı bir yönü bulunmamaktadır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğu, ancak tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6442, Karar No: 2017/3753, Tarih: 13.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/6442 E.  ,  2017/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine, ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13/03/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

./...

KARŞI OY

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.13/03/2016
Yargıtay — Esas No: 2023/449, Karar No: 2023/6884, Tarih: 28.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/449 E.  ,  2023/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/386 E., 2021/514 K.

DAVA TARİHİ : 11.06.2012

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli davada bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; ... Belediye Meclisinin 25.10.1996 tarihli kararı ile 15 metre olarak tespit edilen imar yolunun 24.10.1997 tarihli meclis kararı ile plan tadili yapılarak 10 metreye düşürülmek suretiyle çevre parsellerin ifrazının sağlandığını, yol fazlası olan 277,31 m2’lik 2570 parsel sayılı taşınmazın 05.10.2000 tarihli encümen kararı ile davalıya satış suretiyle devredilip davalıya ait olan 1960 parsel sayılı taşınmazla tevhidi sonucu oluşan 2571 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tescil edildiğini, ancak ... İdare Mahkemesinin 2006/230 Esas 2009/1273 Karar sayılı kararı ile satışa dayanak işlemin iptal edildiğini ileri sürerek davalının ödediği satış bedelinin iadesi yapılarak satış ve tevhid işlemleriyle davalı adına tescil edilen 277,31 m2’lik kısmın tapu kaydının iptali ile Belediye adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2012/318 E., 2016/71 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın ifrazına ve davalıya satışına ilişkin idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilerek kararın kesinleştiği, tescilin yolsuz hale geldiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairenin 09.06.2020 tarihli ve 2017/1987 E., 2020/2428 K. sayılı kararıyla, "...Hemen belirtilmelidir ki; idari işlemin dayanağı olan 05.10.2000 tarih ve 76 sayılı encümen kararı İdare Mahkemesince iptal edilmekle tescilin yolsuz hale geldiği gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı ... 21.12.2000 tarihinde taşınmazı (277,31 m2’lik kısmı) davalıya satmış olup dava dilekçesinde de bedeli iade etmeye hazır olduğunu bildirdiğine göre, bedel davalıya ödenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın davalıya satışına dayanak olan idari işlemin idari yargı mercinde iptal edilerek kararın kesinleştiği, tescilin yolsuz hale geldiği gerekçesiyle tapu iptali ve tescile, davalının ödediği satış bedelinin iadesi bakımından ise davalının dava tarihi itibarıyla rayiç değerin ödenmesini talep etmişse de bu talebin yerinde olmadığı, zira davalı tarafından bu talebine dair bir karşı dava ya da birleştirilen dava açmadığı, kaldı ki dava konusu işlemle ilgili olarak uğradığı zararın tazmini için bağımsız bir dava açma imkanına sahip olduğu gerekçesiyle akit tablosunda gösterilen satış bedelinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece tazminat yönünden ıslah için süre verilmeden ya da eksik harç ikmal edilmeden karar verildiğini, ayrıca kısa kararda 2.218,48-TL satış bedelinin iadesine karar verilmişken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bedelin sehven 218,48-TL olarak yazılarak maddi hata yapıldığını, davacının dava dilekçesinde taşınmaz bedelinin iadesi yapılarak tapu iptal tescile karar verilmesini talep ettiğini, bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değerinin 110.924,00 TL olarak belirlendiğini, davalının uğramış olduğu maddi zarar miktarının tespit edilen 110.924,00 TL olduğunu ve bu bedele hükmedilmesi gerektiği halde Mahkemece akitteki satış bedeline hükmedilmesinin ve bedele faiz işletilmemesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705 inci, 1022/1 inci, 1023 üncü, 1024 üncü, 1025 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen karar, hükmüne uyulan bozma kararına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.