muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23544, Karar No: 2021/9284, Tarih: 23.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/23544 E.  ,  2021/9284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında ilk derece mahkemesince bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda verilen kararların temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de, mahkemece fuhuş suçundan kurulan 01.10.2020 tarihli ilk hükümlerin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayca yapılan temyiz incelemesi sonucunda istinaf ilamının bozulmasına dair verilen karar üzerine dosyanın gönderildiği ilk derece mahkemesi tarafından bozmaya uyulmasını müteakip verilecek yeni kararın sadece temyiz yoluna tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuklar haklarında fuhuş suçundan dolayı ilk derece mahkemesince gerçekleştirilen yargılama neticesinde ilk kez kurulan hükümlerin söz konusu madde kapsamına girmediği anlaşıldığından, esası incelenmeyen dosyanın suça sürüklenen çocuklarla ilgili yargılaması yapılmakla birlikte daha önceden Dairemizce herhangi bir bozma kararına konu edilmeyen fuhuş suçundan kurulan hükümle ilgili Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince istinaf incelemesi gerçekleştirildikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahkemesine İADESİNE, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12632, Karar No: 2015/375, Tarih: 15.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12632 E.  ,  2015/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı ve domatesin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvellerinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çerezlik üzümün 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvellerinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/31485, Karar No: 2013/23929, Tarih: 11.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31485 E.  ,  2013/23929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara atılı suçun yaptırımının kanunda altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası olarak düzenlendiği, adli para cezasının TCK.nun 52/1 fıkrası gereğince alt sınırının 5 gün olduğu, adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları ile nevilerinin farklılığı nazara alınarak mahkemece hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan verildiği halde adli para cezasını sınırlı şekilde alt hadden uzaklaşarak tayini cezanın belirlenmesi ve kişiselleştirilmesi kapsamında değerlendirildiğinden tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3772, Karar No: 2009/9606, Tarih: 08.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3772 E.  ,  2009/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 09.09.2007 -10.10.2007 tarihlerinde toplam 20.374,20 YTL bedelli muhtelif gıda maddeleri satın aldığını,satıma konu malların gerek davalıya sevk olunmak, gerekse işyerinden teslim alınmak suretiyle fatura tanzim edildiğini, satım bedelleri ödenmediğinden söz konusu bedellerin tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve takibin devamına davalının %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan muhtelif zamanlarda hayvan yemi satın aldığını ve almış olduğu yemlerin bedellerini ödediğini, davacıya borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya sattığı muhtelif gıda maddeleri bedelinin ödenmediğini belirterek,başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle bu davayı açmıştır. Davalı ise,almış olduğu yemlerin bedelini ödediğini savunmuştur. Bu durumda ödeme savunmasının ispatı davalıya düşer. Ancak, davacı ile davalının ticari defter kayıtlarının bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporda,söz konusu iki faturanın da her iki tarafın ticari defter kayıtlarında bulunduğu ve

2009/3772-9606

ödemeye ilişkin kaydın bulunmadığı belirlenmiştir. O halde davada ispat yükü kendisine düşen davalının, ödeme savunmasını ispat ettiğini kabule olanak bulunmamaktadır. Ne var ki davalı, cevap dilekçesinde “ vs. kanuni deliller ” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan bu hususta davacıya yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken,eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kabulü , usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25546, Karar No: 2013/19215, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25546 E.  ,  2013/19215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01.12.1989 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1811, Karar No: 2013/32846, Tarih: 26.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1811 E.  ,  2013/32846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) CMK 216/3 maddesine göre son sözün sanığa verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 5728 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Yasanın 93/1 maddesine göre açma suçu ağaç kesmek suretiyle işlenmiş ise sanığın bu suçtan ayrıca cezalandırılması gerekmekle, iddianamenin içerisinde de ifade edilen ağaç kesme suçundan CMK 226/3 maddesi uyarınca ek savunma verilmek suretiyle bir hüküm kurulmaması,

3) Suça konu emval ile orman alanında bulunan ... tesislerin müsaderesi ile katılan lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2012/2407, Karar No: 2012/5157, Tarih: 07.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2407 E.  ,  2012/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına tapuda kayıtlı 29 parsel sayılı taşınmazın 1.164,46 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içesinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece 6099 sayılı Yasa hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine değinilerek bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava; tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak 6099 sayılı yasa hükümleri gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu ve Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan önceki hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 12.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, kabul kapsamında kalan bölümün 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme kararı uyarınca saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gözetilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Nevarki, mahkemece kabul kapsamına alınan bölüm yönünden tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmiş olması doğru değil ise de, anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün (1) nolu fıkrasında yazılı bulunan " ....... adına tapuya tesciline" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine " tapu sicilinden terkinine" ibaresinin yazılmasına tarafların sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK.'nun 183.maddesi (HUMK.'nun 80.md.), 6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK. 436/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46282, Karar No: 2019/3543, Tarih: 05.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/46282 E.  ,  2019/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıklardan ... aşamalarda, babalarından kalma tarlaların paylaşımını konuşmak için katılanların ikametine oğlu İnönü ile birlikte gittiklerini, burada yapılan görüşme sırasında anlaşmaya varamayacaklarını düşünerek katılanların ikametinden çıkmak istedikleri sırada katılan ...'ın kendisinin başına odun ile vurarak yaraladığını, katılanın, kendisini kurtarmak amacıyla tehdit eyleminde bulunmamalarına rağmen, kendilerinden şikayetçi olduğunu ifade etmesi, diğer sanık ...'nün de bu beyanları doğrular nitelikte beyanda bulunması, sanıkların bu şekilde aşamalarda üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri, sanık ... ve katılan ...'ün kardeşi olan tanık ...'nun kolluk kuvvetlerine aynı olay ile ilgili olarak çelişkili beyanlarda bulunması, diğer tanıklar Kaplan... ve eşi ...'ün soruşturma aşamasında beyanlarının olmamasına rağmen yargılama aşamasında katılanların ikametinde uyudukları sırada olaya şahit olduklarına ilişkin beyanda bulunmaları, tanık ...'nun eşi tanık ...'nun olay ile ilgili bir görgüsünün olmadığını beyan etmesi karşısında, katılanların beyanlarının ne şekilde sanıkların savunmalarına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, tanıkların beyanları ayrıntılı olarak incelenip değerlendirilmeden, tehdit ve hakaret eylemlerinin ani gelişip gelişmediği ve sanıkların birlikte suç işleme iradelerinin ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan, tanık...'in olay ile ilgili bir görgüsü olmadığını eşinden duyduğunu beyan etmesine rağmen "iki tarafın da ortak yakın mesafedeki akrabası olan tanık... ve ... de sanıkların birlikte gelerek birlikte 'sizi yaşatmayacağız, yok edeceğiz' gibi cümleler kurduğunu beyan ettikleri" şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında mahkumiyet verilmesi,

2)Kabule göre de;

a)Sanık ... hakkında hakaret suçundan TCK'nın 125/1-4 maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay 15 gün hapis cezasından, aynı Kanunun 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım ve bu artırımdan sonra aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim uygulanırken, sonuç cezanın hesap hatası nedeniyle 3 ay 19 gün hapis cezası yerine, 3 ay 20 gün hapis cezası olarak fazla tayini,

b)Suç tarihinde sanık ...'in 65 yaşını doldurması karşısında, hakaret suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3.maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

b)Suç tarihinde sanık ...'in 65 yaşını doldurması karşısında, hakaret suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3.maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

c)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, (1) numaralı bozma nedeninin 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca hakaret suçu açısından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve hakaret hükmü inceleme dışı olan sanık ...'e SİRAYETİNE, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1325, Karar No: 2023/2637, Tarih: 02.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1325 E.  ,  2023/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın direnmesine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya direnme kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 20.04.2022 tarihli ve 2022/131 Esas, 2022/3808 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacılar vekli tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

20.04.2022 tarihli ve 2022/131 Esas, 2022/3808 Karar sayılı Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,