muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13184, Karar No: 2014/18625, Tarih: 26.09.2014

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır.

Kural olarak sigortalılar, Türkiye’de yaşadıkları ve hizmet akdine göre çalıştıkları takdirde sosyal sigorta haklarından yararlanırlar. Bu kural, Kanunların mülkiliği ilkesinin doğal sonucudur. Ayrıca, Türkiye’yle yabancı bir ülke arasında sosyal güvenlik sözleşmesi akdedilmişse istisnaen mülkilik ilkesine değer verilmeyebilir. 506 sayılı Kanunun 2 ve 3. maddelerine göre sigortalı olmayanlar kapsamında olmak üzere, Türkiye’yle sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan bir ülkede hizmet akdiyle çalışan Türk vatandaşları da anılan Kanunun 86. maddesi gereği işverenleriyle yapılacak “İş kazalarıyla meslek hastalıkları”, “Hastalık”, “Analık”, “Malullük, Yaşlılık ve Ölüm” sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulabilirler. Herhangi bir sosyal güvenlik sözleşmesi ve topluluk sigortası olmaması halinde ise; kişinin 506 sayılı Kanunun 7. ve 5510 sayılı Kanunun 10. maddeleri kapsamında geçici görevle yabancı ülkeye gönderilmesi durumunda zorunlu sigortalı kabul edilmesi mümkündür. Ancak; anılan madde kapsamında sigortalı sayılabilmek için sigortalının malullük-yaşlılık -ölüm, işkazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık sigorta kolları bakımından sosyal güvenliğinin işin yapıldığı ülke Sosyal Sigorta Merciince karşılanmaması, Türk-işveren tüzel kişi ise, şirket merkezinin Türkiye'de bulunması, gerçek veya tüzel kişi Türk işverenin Türkiye'de iş yapmak şartı aranmaksızın Türkiye'de tescil edilmiş ya da tescil edilebilir nitelikte işyerinin olması, Türk işveren ile Türk işçi arasında yabancı ülkede yerine getirilecek iş görme edimine ilişkin bireysel iş sözleşmesinin Türkiye'de yapılması, Türk işçinin iş bu yazılı ya da sözlü hizmet sözleşmesinin Türk işçiye yüklediği iş görme ediminin yerine getirilmesi gereği olarak yurt dışında yaşamasının sürekli olmayıp geçici nitelik taşıması, geçicilik kavramının nitelendirilmesinde zaman sınırlaması yoksa da, bu görevin yurt dışında sürekli yaşamayı gerekli kılmaması koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Davaya konu somut olayda; Mahkemece davacının çalışmasının niteliğine ilişkin olarak yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Rusya Federasyonu ile Türkiye arasında akdedilmiş sosyal güvenlik sözleşmesi bulunmamaktadır. Davalı işverenle herhangi bir topluluk sigorta sözleşmesi de yapılmamıştır. Bu durumda davacının ancak 506 sayılı Kanunun 7. maddesi kapsamında geçici görevle yabancı ülkeye gönderilmişse ve 5510 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince yurt dışında geçici olarak gönderilenlerin görev yaptıkları bu sürelerde çalışmaların sigortalılığa esas çalışma olarak değerlendirilmesinin mümkün olması karşısında sigortalı olarak kabulünün gerekeceği de nazara alınarak; işverenin Türkiye’deki işyeri sicil dosyası ve ticaret sicili kayıtları ile davacının sigorta sicil ve işyeri şahsi sicil dosyaları getirtilmeli, işverenin yurt dışında iş alıp almadığı, almışsa yurt dışında üstlendiği işin niteliği ile davacının görevdeki geçiciliğe ilişkin koşullar, davalının yurt dışında işyeri olup olmadığı yukarıda anlatılan çerçevede yöntemince araştırılmalı, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Anılan maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3313, Karar No: 2012/6507, Tarih: 16.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3313 E.  ,  2012/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 07/12/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve ...... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle ...... Ağır Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasının henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de, ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18746, Karar No: 2021/167, Tarih: 12.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18746 E.  ,  2021/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2019 tarihli 2019/127 esas ve 2019/165 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01/07/2020 tarihli 2019/4568 esas ve 2020/1224 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafilerinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

1- Suçun işlendiği “Turhal Karadenizliler Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinin ilgili madde hükmünde belirtilen “okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler” kapsamında olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden, koşulları bulunmadığı halde, TCK’nın 188/4-b maddesi uyarınca arttırım uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Zile Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması sebebiyle tutuklu kalınan süre ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 12.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21699, Karar No: 2014/21613, Tarih: 18.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21699 E.  ,  2014/21613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. Fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 06.12.1991 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde,Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7104, Karar No: 2010/1383, Tarih: 02.02.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/7104 E.  ,  2010/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1, 45/son, 59/2, 40, 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak

Sanık hakkında hükmolunan temel adli para cezasının bilinçli taksir nedeniyle artırımı sırasında hesap hatası sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki bilinçli taksir nedeniyle artırım sonucunda bulunan adli para cezasının "586 TL'ye " ve sonuç adli para cezasının ise "488 TL'ye" indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8526, Karar No: 2014/20229, Tarih: 09.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/8526 E.  ,  2014/20229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220764

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2012/494 (E) ve 2012/580 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanıkların şikayetçi kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediklerinin tespiti halinde, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanıklara “bilirkişinin hesapladığı kurum zararını gidermeleri durumunda 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince hakklarında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.09. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24900, Karar No: 2022/2592, Tarih: 15.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/24900 E.  ,  2022/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanık hakkında hükümlülük, müsadere, nargile kömürü ve pipo cinsi eşyaların sahibine iadesine

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2021 tarihli ve 2019/514 E. - 2021/181 K. sayılı kararı doğrultusunda; gerekçeli temyiz dilekçesi katılan ... İdaresi vekilince CMK'nun 295. maddesindeki 7 günlük yasal süreden sonra verilmiş ise de, katılan vekiline gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasında; süre tutum dilekçesinde temyiz nedeni bildirmediğinden CMK'nun 295. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde temyiz sebebi yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği hususu ihtar edilmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin gerekçeli temyiz lahiyasının süresinde olduğu ve katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin nargile kömürü ve pipo cinsi eşyaların da müsadere edilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İadesine karar verilen eşyanın değerine ve karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nun 362. maddesine göre, hüküm kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın gereği için ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/503, Karar No: 2015/13957, Tarih: 30.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/503 E.  ,  2015/13957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı daha ağır kusurlu ise de; davalının da kusur teşkil eden söz ve davranışları bulunmakla; davalının bu müterafik kusuru ve tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları nazara alındığında davalı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarları çoktur. Türk Medeni Kanunun 4. maddesi gereğince daha uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/4551, Karar No: 2007/5597, Tarih: 17.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4551 E.  ,  2007/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SELÇUK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı bulundukları . parsel sayılı taşınmazın 4000 m2 lik kısmına davalının .. yıl önce zeytin ağacı dikmek suretiyle, müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı karşı davacı, araziyi satın aldığı tarihdeki sınırları ile kullandığını, iyiniyetli  zilyet olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuş, arazinin uygun bir bedel karşılığında adına tescili ile faydalı ve zaruri masrafların tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece " kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazıldığı" gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil; karşı dava uygun tazminat karşılığı iptal ve tescil ya da faydalı ve zorunlu giderlerin tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa karar gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle önceden verilen kararın bozulması üzerine bu kez, "... teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ... ,,parsel sayılı taşınmazın 9706.87 m2 lik kısmına davalının elatmasının önlenmesine, "... kal talebinin reddine, ... karşı davanın kısmen kabulüne... temliken tescil isteminin reddine, 5.505.-YTL tazminatın... karşı davacıya verilmesine..." karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli ...parsel sayılı taşınmazın davacıların miras bırakanı S...adına, .. parselin ise davalı adına kayıtlı bulunduğu; davacı parselinin fenni bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen (A) harfi ile işaretli bölümünün zeytinlik olarak davalı tarafından kullanıldığı; ifrazının mümkün bulunmadığı anlaşılmıştır.  Hemen belirtmek gerekir ki, kadastro görmüş ve çapa bağlanmış yerlerde, kadastral sınırlara itibar etmiyecek biçimdeki bir tasarrufun iyiniyetle bağdaşmayacağı açıktır. Zira, tasarruf ederken veya yapılanırken herkesin mülkiyetinin sınırların belirlemede  gerekli özeni  göstermesi, yetkili kişi ya da kuruluşlar aracılığıyla taşınmazın sınırlarını belirlemesi zorunludur. Öte yandan, ifrazın mümkün olmadığı da bildirilmiştir. Bu nedenle, mahkemece temliken tescil yönündeki isteğin reddi doğrudur. Diğer taraftan, dikili ağaçların sökülerek başka bir yere dikilebileceği 5 yıl sonra ürün alınabileceği bilirkişi raporunda bildirilmiştir. Davalı (karşı davacı) iyiniyetli sayılamayacağını göre, elatmanın önlenmesi davacısının asgari levazım bedeli karşılığında muhdesatı temellük etmesi de mümkündür.