muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2263, Karar No: 2015/1314, Tarih: 06.05.2015

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan Maliye Hazinesi vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacı vekili ; davacının kendisine ait olduğu halde, kadastro çalışmaları sırasında Selahattin oğlu A.. K.. adına 219 ada 45, Hazine adına aynı ada 44 ve davalı S.. K.. adına 120 ada 78 sayılı parsellerin tespit edildiğini, miras paylaşımı sonucu bu yerlerin kendisine düştüğünü ve zilyetliği davam ettirdiğini belirterek, tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin Hazine adına tapuda kayıtlı olduğunu, davacının zilyetliğinin kanıtlanamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılardan S.. K.. ve A.. K.. (Selahattin oğlu) kendi parsellerine yönelik olarak açılan davayı kabul ettiklerini açıklamışlardır.

Yerel mahkemece; davanın kabulüne dair verilen karar; davalılardan Hazine vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozma öncesi gerekçeler tekrar edilerek direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalılardan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 219 ada 45 ve 120 ada 78 parsel sayılı taşınmazlar için davalılar Ali ve S.. K..’ın kabule yönelik beyanları ile toplanan deliller gözetilerek mahkemece verilen kabul kararı kesinleşmiştir.

Uyuşmazlık, 219 ada, 44 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacı lehine TMK' nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca tescil koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Yerel Mahkeme 44 parsel sayılı taşınmazın 219 ada 43 sayılı parselle bir bütünlük arz ettiğini, bu durumun ziraat bilirkişisinin raporundan da anlaşıldığını, dava konusu yerde davacı ve üstsoyunun devam eden zilyetliklerinin 20 yılı aşkın olduğunun mahalli ve tespit bilirkişileri ile davacı tanığının beyanlarından anlaşıldığını, çayır niteliğindeki taşınmazın biçilmek suretiyle ekonomik amaca uygun kullanıldığını gerekçe göstererek davacının davasını kabul etmiştir.

Dava konusu edilen 219 ada 44 parsel sayılı taşınmaz 454,28 m2 olup, tespit sırasında maliki belirlenemediğinden 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca tarla vasfıyla Maliye Hazinesi adına yazılmış, kadastro tutanağı 13.03.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Komşu 43 parsel de aynı nedenlerle Maliye Hazinesi adına kayıtlıdır.

Dava konusu edilen 219 ada 44 parsel sayılı taşınmaz 454,28 m2 olup, tespit sırasında maliki belirlenemediğinden 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca tarla vasfıyla Maliye Hazinesi adına yazılmış, kadastro tutanağı 13.03.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Komşu 43 parsel de aynı nedenlerle Maliye Hazinesi adına kayıtlıdır.

Dosyada mevcut delillerin incelendiğinde taşınmazın çayır olarak davacı tarafından kullanıldığı keşif ve sonrasında zirai bilirkişi tarafından düzenlenen raporla anlaşılmaktadır. Diğer yandan taşınmazın bir yönüyle dereye sınır olduğu tespiti yapılmış ise de; keşfe jeoloji bilirkişi götürülmemiştir. Ayrıca keşifte her bir taşınmazın ayrı ayrı gezilip her bir taşınmaza ilişkin notların parsel numaraları da yazılmak suretiyle tek tek zapta geçilmesi gerekirken keşif zaptında birinci taşınmaz, ikinci taşınmaz diye afaki; denetime elverişli olmayan ve yanıltıcı ibarelerin kullanılması, dinlenen tanık, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişilerinin beyanlarının 3 ayrı parselden hangisi için olduğu yönünde karışıklığa neden olacak tarzda zabıt tutulması da doğru görülmemiştir. Kısacası mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Mahkemece yapılması gereken, dava konusu 219 ada 44 parsel sayılı taşınmaz için yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değinilen eksiklikler de giderilerek yeniden keşif yapmak, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişisi ve tanıklardan 44 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak davacının iddiaları da hatırlatılarak alınacak beyanlarını değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Hukuk Genel Kurulunda görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olduğu, davacının zilyetliğinin ispatlanamadığı bu nedenle bozma kararının doğru olduğu görüşü dile getirilmiş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir

Yukarıda açıklanan bu değişik nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 06.05.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazlardan 219 ada 45 ve 120 ada 78 sayılı parseller için, davalılar Ali ve S.. K..’ın kabule yönelik beyanları ile toplanan deliller gözetilerek mahkemece verilen kabul kararı kesinleşmiştir.

Yargılamaya çekişme konusu 219 ada 44 sayılı parsel hakkında devam edilmektedir.

Dava konusu taşınmazlardan 219 ada 45 ve 120 ada 78 sayılı parseller için, davalılar Ali ve S.. K..’ın kabule yönelik beyanları ile toplanan deliller gözetilerek mahkemece verilen kabul kararı kesinleşmiştir.

Yargılamaya çekişme konusu 219 ada 44 sayılı parsel hakkında devam edilmektedir.

Uyuşmazlık; bu taşınmazda davacı lehine TMK nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca tescil koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Yerel Mahkeme ile 8.H.D.’nin görüş ayrılığı, yapılan keşif ve diğer kanıtların tamamen farklı yorumlanıp değerlendirilmesinden kaynaklanmaktadır.

Yüksek Dairenin bozma ilamında; “…Dosyadaki bilgi ve belgeler ile davacının taşınmaz üzerinde herhangi bir zilyetliğinin bulunmadığı belirlenmiştir. Durum keşif tutanağı ile sabittir…” denilerek gerekçenin daha ziyade keşif tutanağındaki bilgilere ve eki belgelere dayandırıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel Mahkeme ise direnme kararında; 44 parsel no.lu taşınmazın 219 ada 43 no.lu parselle bir bütünlük arz ettiği, bu durumun ziraat bilirkişisinin raporundan da anlaşıldığı, dava konusu bu yerde davacı ve babasının süregelen zilyetliklerinin 20 yılı aşkın olduğunun mahalli ve tespit bilirkişileri ile davacı tanığının beyanlarından anlaşılıp, çayır niteliğindeki taşınmazın biçilmek suretiyle ekonomik amaca uygun kullanıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne hükmolunmuştur.

O halde öncelikle keşif tutanağındaki bilgiler irdelenmelidir:

Keşif yerinde davacıya zilyetlik iddiasında bulunduğu yerleri göstermesi istenmiş; davacı da zilyetliği altındaki taşınmaz parçalarını tek tek zeminde göstermiş ve mahkeme keşif heyetince gezilip gözlenmiştir. Zeminde adeta serpiştirilmiş haldeki bu taşınmaz parçaları bilirkişinin krokisinde kırmızı ve yeşil boyalı kalemlerle taranarak diğer taşınmazlardan ayrılmış; ancak 44 no.lu parsel üzerinde herhangi bir işaretleme yapılmamıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazlarla ilgili beyanlar tespit edilirken rakamla 1. taşınmaz, 2. taşınmaz gibi ibareler yazdırılmış, bu taşınmazların hangi parsellere ilişkin bulunduğu açıklanmamıştır. (Mahalli bilirkişi Şerefeddin Yeni’nin ifadesinin yer aldığı sahifede ‘Kırtos mevkiinde’ kelimeleri tükenmez kalemle daire içine alınarak çıkarılan bir ok işareti ile ‘219/44 parsel’ yazılmış ise de bu derkenar not yazısının kime ait olduğu bilinemediği gibi yanında Hâkim parafı da bulunmadığından hukuki değer taşımayacağı açıktır. Kaldı ki bu not doğruyu da göstermemektedir.)

Adı geçen yerel bilirkişinin ifadesi denetlendiğinde; davacının gösterdiği 1. taşınmazın Doğusunda: Bahattin Güler (42 parsel), Batısında: Olgun Karabacak (46 parsel), Kuzeyinde: Kıyasettin Gürbüz (Gıyasettin Çapan – 48 parsel), Güneyinde ise Dere olduğunu söylemiş; esasen keşif sırasında bu yönleri ve komşu taşınmazları yüzünü kuzeye değil doğuya çevirerek tanımladığı, dosyadaki çaplı krokiye bakıldığında anlattığı taşınmazın, aslında 219 ada 44 parsel sayılı çekişmeli taşınmaz değil, 219 parsel 45 no.lu taşınmaz olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

‘2. Taşınmaz’ olarak tanımladığı diğer taşınmazın ise davalı S.. K.. adına kayıtlanan 120 ada 78 no.lu parsel olduğu, çekişmeli 219 ada 44 parsel ile ilgili hiçbir bilgi veya bulgu söylemediği görülmektedir.

Keşifte dinlenen Tespit Bilirkişisi İ..dava konusu taşınmazların tespitindeki alanda görev almadığını, buna dair tutanakta imzası olsa da alan tespitinde bulunmadığından taşınmazların kime ait olduğunu bilmediğini belirtmiştir.

Davacı tanıkları Nebi Karabacak ve Kıyasettin Canbaz da davacının gösterdiği iki adet taşınmazla ilgili bildiklerini anlatmışlar, çekişmeli 44 parselle ilgili açıklayıcı ve kanaat verici bilgi vermemişlerdir.

Ziraat Mühendisi Bilirkişi Osman Avcı tarafından düzenlenen raporda; dava konusu 219 ada 44 ve 45 parsel sayılı taşınmazların batısında dere yatağının yer aldığı, diğer yönlerin ise çayır ile çevrili olduğu, % 1- 2 eğimli, killi- tınlı toprak yapısında, taban suyunun nispeten yüksek, sulanabilir durumda olmayan, çayır vasfında olduğu bildirilmiştir.

Kadastro Teknisyeni Bülent Kılıç’ın raporunun açıklama bölümünde; davacının keşif yerinde zeminde gösterdiği şekilde krokinin tanzim edildiği, buna göre 224 ada 4 no.lu parsel, 222 ada 2 parsel, 219 ada 45 parsel, 219 ada 43 parsel sayılı taşınmazlarda hak iddia yerlerin krokide gösterildiği vurgulanmıştır.

Burada dikkatle üzerinde durulması gereken husus çekişme konusu 219 ada 44 parsel sayılı taşınmazın (zilyetlik iddiası altında) davacı tarafından zeminde gösterilmediği, bilirkişinin de doğal sonucu olarak parseli krokide işaretlemediği hususudur.

Öte yandan, bilirkişi Bülent Kılıç’ın raporunda davacının yönlendirmesiyle krokide gösterdiği 219 ada 45 parsel dışındaki taşınmazlar dava konusu yapılmamıştır.

Davacı taraf keşif işlemine, bilirkişilerin raporlarına bir açıklama veya itiraz getirmeyip, saptanan bilgi ve bulguları benimsemiştir.

Öte yandan, bilirkişi Bülent Kılıç’ın raporunda davacının yönlendirmesiyle krokide gösterdiği 219 ada 45 parsel dışındaki taşınmazlar dava konusu yapılmamıştır.

Davacı taraf keşif işlemine, bilirkişilerin raporlarına bir açıklama veya itiraz getirmeyip, saptanan bilgi ve bulguları benimsemiştir.

13.03.2007 tarihinde kesinleşen, 30.09.2006 tarihli uyuşmazlık konusu 219 ada 44 no.lu parsele ait Kadastro Tespit Tutanağında; “…S...köyü, Kırtoz mevkii, senetsizden, 454,28 m2 miktarında, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 7. maddesine göre sınırlandırılması yapılan tapu ve vergi kaydı defterinde kaydına rastlanılmayan bu taşınmaz malın tarla vasfında olup, malik, muhtar, bilirkişiler ve tanıklar tarafından bilinemediğinden, parsel malikinin ileride hakkını arayabilmesi için 3402 sayılı K.K.’nun 18. maddesine istinaden tarla vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespiti yapıldı…” açıklamasına yer verildiği gözlenmiştir.

Çekişme konusu 219 ada 44 parsel sayılı taşınmazla ilgili dosyadaki kanıtlar tek tek değerlendirildiğinde;

- Bu taşınmazın, dava konusu yapılmayan, Hazine adına kayıtlı çayırlık tarla niteliğinde 2704,39 metrekare miktarındaki 219 ada 43 no.lu parselin güney sınırında yer alan, aynı vasfı taşıyan 454,28 metrekarelik bir parçası olduğu,

- Krokiye göre 219 ada 44 parsel sayılı taşınmazın kuzey ve doğusunda 43 parsel, güney ve batısında dere yatağı olup, davacının zilyetlik iddia ettiği ve işaret ettiği hiçbir taşınmaz parçasına sınırı bulunmadığı,

-Mahallinde yapılan keşifte davacı tarafından zeminde zilyetlik iddia ettiği yer olarak gösterilmediği,

-Dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarının da 44 parselin davacıya aidiyeti konusunda herhangi bir şey söylemeyip, davacının gösterdiği diğer parsellerle ilgili açıklamalarda bulundukları,

-Kadastro teknisyeni bilirkişinin krokili raporunda, davacının keşifte zeminde zilyetlik iddia ettiği yerleri tek tek işaretleyip göstermesine karşın, 44 parseli uyuşmazlık konusu yer olarak hiç belirtmediği,

Anlaşılmış; davacının çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetliğinin söz konusu olmadığı belirlenmiştir.

Yerel Mahkemenin yaptığı araştırma ve inceleme uyuşmazlığın çözümünde yeterli olup, 44 parsel sayılı taşınmazda davacının zilyetliğine ilişkin başkaca araştırma ve inceleme yapılmasına gerek yoktur.

Tüm bu olgular göz önüne alındığında yerel mahkemenin verdiği direnme kararının yerinde olmayıp, hükmün bozulması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Yukarda açıklanan nedenlerle Sayın çoğunluğun değişik bozmaya yönelik görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/16564, Karar No: 2023/13288, Tarih: 28.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16564 E.  ,  2023/13288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/217 E., 2023/146 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında, davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, ücret ödemelerinde bir eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 17.02.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.04.2022 tarihli kararı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türünün hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan fark alacak talepleri dava şartı yokluğundan usulden reddedilmiş ve ikramiye alacağına en yüksek mevduat faizini geçmemek üzere en yüksek işletme kredisi faizine hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hüküm altına alınan alacakların arabuluculuk son tutanak tarihini aşmayacak şekilde hesaplanması ve ikramiye alacağına uygulanacak faizin türü noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta Mahkemece gerekçeli kararın ilgili fıkrasında davalının harçtan muaf olduğu belirtilmiş ise de yargılama giderlerine ilişkin fıkrada, davacı tarafça yatırılan harçların yargılama giderleri gibi değerlendirilerek tekrar davalıya yükletilmesi hatalıdır.

2. Somut uyuşmazlıkta Mahkemece gerekçeli kararın ilgili fıkrasında davalının harçtan muaf olduğu belirtilmiş ise de yargılama giderlerine ilişkin fıkrada, davacı tarafça yatırılan harçların yargılama giderleri gibi değerlendirilerek tekrar davalıya yükletilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "8-Davacı tarafından bilirkişi ücreti, posta, müzekkere ve tebligat vb işlemler için harcanan toplamda 570,60 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranları gözetilerek 551,74 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, davacı tarafından yatırılan 318,80 TL harç bedelinin iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13448, Karar No: 2012/4200, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13448 E.  ,  2012/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2009 gün ve 2009/445 Esas, 2009/604 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3769, Karar No: 2014/4610, Tarih: 20.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3769 E.  ,  2014/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak yakın akrabayı öldürmeye yardım.

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.na göre verilip kesinleşen hüküm yerine 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a,d, 39/2-b,c, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında maktul ... kasten öldürme suçuna yardımdan 765 sayılı TCK. gereğince kurulup, onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5252 sayılı TCK’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5148, Karar No: 2013/8189, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5148 E.  ,  2013/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan kirazın sulu şartlarda 2012 yılı itibariyle dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.