muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14607, Karar No: 2012/16397, Tarih: 08.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14607 E.  ,  2012/16397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yatırım San. ve Tic. A.Ş.vd. aleyhine 08/10/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmeledir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın gelişim biçimi, olay tarihi, davaya konu olayın kısmen görünür gerçeğe uygun olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/298, Karar No: 2015/8985, Tarih: 16.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/298 E.  ,  2015/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSCEHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/7-2013/470

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.06.2015 Salı günü saat:09.51'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi H. .. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakanları babaları Battal’ın maliki olduğu 110 ada 18 ve 34, 118 ada 4, 119 ada 6 ve 17, 127 ada 2 ve 128 ada 7 parsel sayılı taşınmazları kadastro sırasında torunu davalı Murat adına tespit ettirdiğini, ayrıca 129 ada 8 ve 139 ada 2 parsel sayılı taşınmazları da oğlu olan diğer davalı Cevdet’e satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Cevdet; mirasbırakana taşınmaz bedellerini fazlasıyla ödediğini, mirasbırakanın diğer mirasçılarına da kazandırmalar yaptığını, mal kaçırma amacı taşımadığını, davalı Murat; tapusuz olan taşınmazları kadastro tespiti ile edindiğini, mirasbırakanın tüm mirasçılarına taşınmaz verdiğini, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; çekişme konusu taşınmazların temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Battal’ın 01.08.2011 tarihinde ölümüyle geriye çocukları ve torunlarının mirasçı olarak kaldıkları, davacılar Atila, Ceylan ve Sait ile davalı Cevdet’in murisin oğulları, davalı Murat’ın oğlu Şükrü’den olma torunu olduğu, ayrıca dava dışı mirasçılarının bulunduğu, davaya konu edilen 110 ada 18 ve 34, 118 ada 4, 119 ada 6 ve 17, 127 ada 2 ve 128 ada 7 parsel sayılı taşınmazların 01.11.2008 tarihinde yapılan kadastro çalışması sırasında senetsizden davalı M.. T.. adına tespit edildiği, tesbitin 06.01.2009 tarihinde kesinleşerek taşınmazların davalı Murat adına tescil edildiği, 129 ada 8 ve 139 ada 2 parsel sayılı taşınmazların ise mirasbırakan Battal adına kayıtlı iken 14.5.2010 tarihinde davalı Cevdet’e satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

./..

./..

Hemen belirtilmelidir ki, davalılardan Murat adına kayıtlı 110 ada 18 ve 34, 118 ada 4, 119 ada 6 ve 17, 127 ada 2 ve 128 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro ile mirasbırakan tarafından haricen davalıya satıldığı belirtilerek senetsizden davalı adına tespit edildiği ve daha sonra tespitin kesinleşerek davalı Murat adına kayıt oluştuğu, tapusuz taşınmazlar üzerindeki zilyetlikten ibaret olan hakkın devri hususundaki aktin hiçbir şekil şartına tabi olmadığı gözetildiğinde, anılan taşınmazlar yönünden 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararının uygulama yeri yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yapılan araştırmanın hüküm vermeye elverişli olduğu söylenemez. Şöyle ki, deliller davalı Murat'a yapılan temlikler bakımından toplanmış, davalı Cevdet'e yapılan temlikler bakımından bir inceleme yapılmamıştır.

Somut olaya gelince; yapılan araştırmanın hüküm vermeye elverişli olduğu söylenemez. Şöyle ki, deliller davalı Murat'a yapılan temlikler bakımından toplanmış, davalı Cevdet'e yapılan temlikler bakımından bir inceleme yapılmamıştır.

Hâl böyle olunca; davalı Murat hakkındaki davanın reddedilmesi, iddia ve savunma doğrultusunda tarafların tüm delilleri eksiksiz toplanarak mirasbırakan tarafından davalı Cevdet’e satış suretiyle gerçekleştirilen temlikin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olup olmadığının yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda açıklığa kavuşturulması, gerektiğinde anılan temlikler yönünden tanıklar ve mahalli bilirkişilerin yeniden beyanlarına başvurularak mirasbırakanın gerçek irade ve amacının saptanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması da doğru değildir.

../...

Kabule göre de, mirasçılardan D.. T..’ın usulüne uygun bir davaya katılma talebi olmadığı halde, onun yönünden kabul kararı verilmiş olması da isabetsizdir.

Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2348, Karar No: 2018/7647, Tarih: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2348 E.  ,  2018/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ....

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 Esas, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra ve İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması ve Aralık 2014 KDV beyannamesinin matrahlı olması karşısında; borçlu şirketin 2014 ve 2015 yıllarında kestiği faturalar getirtilip beyannamelerle birlikte üzerlerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak borçlu şirketin ticareti terk edip etmediğinin belirlenmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21502, Karar No: 2016/15372, Tarih: 29.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21502 E.  ,  2016/15372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.11.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/16405, Karar No: 2018/1551, Tarih: 27.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16405 E.  ,  2018/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının alacağı dava dışı ...Ltd.Şti’den temlik aldığını, davalının bu şirketten aldığı malların karşılığını ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacının hileli davranışları ile kandırıldığını, mal satımına aracılık eden ve davacının halefi olan...ile ham madde temini konusunda anlaşıldığını, mal teslim edilmeden çek verilerek ödeme yapıldığını, ancak malların teslim edilmediğini, düzenlenen faturaların sahte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, başlatılan takibin ilk alacaklısı ...Ltd. Şti'nin alacağını temlikname ile ...’a, ...’ın temlik aldığı alacağı alacağın devri senediyle ...’a devrettiği, davacı sıfatı kazanan ...'ın dava açmakta hukuki yararı bulunduğu, davacının düzenlediği faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olduğu, davalı defterlerinin usule uygun tutulmadığı,lehine delil olamayacağı, davalının itirazı ispata yeterli herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı, temlik aldığı alacağın varlığını temlik tarihi itibariyle ispatla yükümlüdür. Temlik alınan alacak ile ilgili faturalar davalının ticari defterlerinde kayıtlı olması nedeniyle bu husus faturaya konu malların davalıya teslim edildiğine karine teşkil eder.Ancak davalı ödeme iddiasında bulunmuş olup, bu hususun da araştırılması gerekir. Davalı delil listesinde ticari ilişkide bulunduğu ...Ltd Şti ‘nin ticari defter ve kayıtlarına da dayanmış olduğundan, temlik eden bu alacaklının ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak ve ödeme konusunda araştırma yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11751, Karar No: 2008/12091, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11751 E.  ,  2008/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile Kale Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yapılan araştırma ve vasi adayı beyanından kısıtlı adayının yerleşim yerinin eşiyle birlikte oturduğu ... İlçesi, ... Köyü olduğu, geçici olarak ... İlçesi, ... Köyündeki teyzesine gittiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3897, Karar No: 2010/6681, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3897 E.  ,  2010/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı ve birleştirilen davacı ... vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.09.2005 ve 09.05.2006 gününde verilen dilekçeler ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.06.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleştirilen davada davacılar, davalı yüklenici şirket ile arsa maliki davalılar arasında 23.08.2004 tarihinde noterde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 11 ve 14 numaralı bağımsız bölümleri yükleniciden temlik aldıklarını belirterek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Mahkemece dava ve birleştirilen davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 2008/6584 E .2008/ 11631 K. Sayılı ilamı ile “..arsa sahibi ile arasında arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğunun arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.