muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5259, Karar No: 2024/3028, Tarih: 30.04.2024

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun'un) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı- karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davacı-karşı davacı erkeğin eşine karşı hakaret içerikli sözler söylediği, eşine karşı fazla baskıcı ve kontrolcü davrandığı, eşine karşı bir kısım iş arkadaşları ile yakıştırmalarda ve ithamlarda bulunduğu , eşine karşı güvensiz davrandığı, davalı- karşı davacı kadının eşine karşı tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği ve fiili ayrılığı başlattığı, bu haliyle tarafların evlilik birliğinin devamı için üzerine düşen yükümlülüklerini karşılıklı ihlal ettikleri ve boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek hüküm kurulmuş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların tespit edilen kusurlarının yerinde olduğu kabul edilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, bu karar karşı taraflarca temyiz talebinde bulunulmuştur.

3.Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, İlk Derece Mahkemesince dinlenen tanık ....'in tarafların bu süreçte barışmaları için Gaziantep'e gittiklerini, davacı karşı davalı erkeğin barışmak istediğini ancak davalı kadının bu konuda sessiz kaldığını beyan ettiği, fiili ayrılığı başlatan tarafın davalı karşı davacı kadın olduğu, bu nedenle tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmişse de, davalı- karşı davacı kadının tanığı ....'un, kadının Adana'da iş bulamayınca Antep'te çalışma kararı aldığını, davacı eşin de bunu kabul ettiğini, kadın Antep'te çalışmaya başladıktan bir yıl sonra erkeğin kendisinin Adana'ya dönmesi için sürekli kötü söz içeren mesajlar attığını, bu mesajları davalının telefonundan okuduğunu, mesajlarda " senin orda ne yaptığınını biliyorum, sen orada burada kalıyorsun, or...pu gel p...çlerini al burda bıraktın " şeklinde davalıya mesajlar gönderdiğini gördüğünü, bu mesajlardan sonra kadının Adana'ya dönmek istemediğini, ayrıca davacının kendisine zarar vermesinden korktuğunu beyan ettiği, kadının fiilen ayrı yaşamada haklı olduğu, bu nedenle kadına fiili ayrılığı başlatma şeklinde kusur yüklenmesinin hatalı olduğu, Mahkemece taraflara yüklenen diğer kusurlu davranışların ise gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu hale göre boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda eşine karşı hakaret içerikli sözler söyleyen, eşine karşı fazla baskıcı ve kontrolcü davranan, eşine karşı bir kısım iş arkadaşları ile yakıştırmalarda ve ithamlarda bulunan, eşine karşı güvensiz davranan erkek ağır, eşine karşı tehdit ve hakaret içerikli sözler söyleyen kadının az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken Mahkemece hatalı değerlendirme ile kadının ve erkeğin eşit kusurlu olduğuna hükmedilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4.4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddedilmesi yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddedilmesi yönlerinden BOZULMASINA,

3.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı- karşı davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'ye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13372, Karar No: 2023/6793, Tarih: 22.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/13372 E.  ,  2023/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/114 E., 2022/88 K.

DAVA TARİHİ : 14.11.2016

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen trafik kazası sonucunda yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının sevk ve idaresindeki araç ile 06.11.2014 tarihinde müvekkilinin elektrikli bisikletine çarptığını, meydana gelen kazada müvekkilinin sürekli maluliyet oluşacak şekilde yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminatın talep tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 09.02.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 79.463,00 TL’ye, 20.12.2021 tarihli dilekçesi ile ise 93.136,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.11.2018 tarihli ve 2016/399 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek ve davacı vekilinin 09.02.2018 tarihli ıslah dilekçesi dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 79.463,00 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2019/1826 Esas, 2021/286 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2019/1826 Esas, 2021/286 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece 24.06.2021 tarihli 2021/16757 esas ve 2021/3691 karar sayılı ilam ile; "...Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, maddi tazminat bakımından alınan aktüerya bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda PMF 1931 yaşam tablosu verilerinin kullanıldığı anlaşılmaktadır. Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir. Buna göre, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacılar murisinin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma ilamına uygun şekilde bilirkişiden alınan ek raporda, TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant formülü esas alınarak yapılan hesaplamada davacının 5.589,00 TL geçici ve 87.547,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 93.136,00 TL tazminat belirlendiği, davacı tarafından 20.12.2021 tarihli dilekçe ile dava değerinin bu bedele yükseltildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 93.136,00 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının kaza tarihi itibarıyla herhangi bir işte çalışmadığı, hükmedilen miktarların davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açacak şekilde fahiş olduğu, bilirkişi raporuna aykırı şekilde hüküm kurulduğu, bu nedenlerle kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının sevk ve idaresindeki araç ile davacının yönetimindeki elektrikli bisikletin karıştığı 06.11.2014 tarihli trafik kazası sonucu davacının yaralanmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 176 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51, 54 ve 56 ncı maddeleri, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas 1960/9 Karar sayılı, 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 Esas 1959/5 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu kararları.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bilindiği üzere bir davada, mahkemenin veya tarafların yaptıkları bir usul işlemi sebebiyle taraflardan biri lehine doğan ve göz önüne alınması zorunlu olan hakka, usuli kazanılmış hak denir. Bu müessesenin kanuni bir dayanağı bulunmayıp 1960’dan günümüze Yargıtay uygulamaları ile benimsenmiş ve akademik çalışmalarla da kabul görmüş bir ilkedir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı yine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı içtihatları). Usuli kazanılmış hak müessesesi, Yargıtayın bozma ilamına mahkemece uyulduktan sonra bozma ilamının bağlayıcı etkisinin kapsamını belirlemek amacıyla Türk hukuk sistemine girmiştir.

Usuli kazanılmış hak; usul ve esasa yani hukuka uygun karar verilmesinin, yargı kararlarında istikrarın, yargılamanın hızlı sonuçlandırılmasının ve kamu düzeninin sağlanması amaçlarına hizmet eden müessesedir. Yukarıda tarih ve sayıları verilen içtihadı birleştirme kararlarında bu husus şöyle açıklanmıştır: “Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; Usul Kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.”

Usuli kazanılmış hak, esasen Yargıtayın bozma ilamı sonrası karar veren ilk derece mahkemesinin yapacağı yargılamanın sınırlarını belirlemek amacı ile gündeme gelmiştir. Böylece, Yargıtay içtihatlarında sıklıkla tekrarlandığı üzere, bozma ilamı ile davanın, usul ve kanuna uygun bir yola sokulması amaçlanmıştır. İlk derece mahkemesince artık Yargıtay tarafından gösterilen ve doğru olduğu kabul edilen usul ve esaslar dairesinde yargılama yapılması zorunlu hâle gelmiştir. İlk derece mahkemesinin bozma ilamına uyması hâlinde artık Yargıtay tarafından gösterilen yolda ilerlemesi beklenir. Böylece; hem yargılamanın, Yargıtayca bozma ilamıyla çizilen esaslar dâhilinde devam ettirilerek doğru, adil ve hızlı bir biçimde sonuçlanması amacına ulaşılır, hem de mahkemeler arasındaki hiyerarşi, uyum, kararlardaki istikrar ve dolayısıyla da kamu düzeni sağlanmış olur.

Dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda davacının 09.02.2018 tarihli ıslah dilekçesi dikkate alınarak maddi tazminat isteminin kabulü ile 79.463,00 TL maddi tazminata hükmedildiği, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ise Dairenin yukarıda anılan bozma ilamı ile davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek davacının zararının TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemine göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davacı vekili tarafından istinaf ve temyiz yoluna başvurulmadığından hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu ve ilk hükmedilen maddi tazminat miktarından fazlasına hükmedilemeyeceği anlaşılmaktadır. Ancak İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uygun şekilde alınan hesap raporunda davacının toplam maddi zararı 93.136,00 TL olarak belirlenmiştir ve davacı vekili de 20.12.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini bu miktara yükseltmiştir. İlk Derece Mahkemesince de davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklara aykırı şekilde maddi tazminat yönünden 93.136,00 TL'ye hükmedilmiştir.

Ayrıca 6100 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin ikinci fıkrasında “Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle kısmi dava açtığı, dilekçede açıkça 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi gereğince belirsiz alacak davası açıldığının bildirilmediği, davacı vekili tarafından davanın 09.02.2018 tarihli dilekçe ile ıslah edildiği, ardından Dairenin yukarıda anılan bozma ilamı üzerine alınan ek rapor sonrasında davacı vekili tarafından ikinci kez 20.12.2021 tarihli ıslah dilekçesinin verildiği, İlk Derece Mahkemesince de davacının ikinci ıslah dilekçesi dikkate alınarak maddi tazminat isteminin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davacı tarafından ilk karara karşı kanun yoluna başvurulmaması nedeniyle hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar ile davanın kısmi dava şeklinde açıldığı ve kısmi davada ikinci kez ıslah yapılamayacağı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 09.02.2018 tarihli ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde ikinci ıslah dilekçesi doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendin açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

VII. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendin açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine22.05.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10042, Karar No: 2022/17650, Tarih: 22.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10042 E.  ,  2022/17650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 22. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışı şantiyesinde asfalt teknisyeni olarak aylık 4.000,00 USD ücret ile çalıştığını, davacının ödenmeyen alacaklarını talep etmesi üzerine ... sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini, davacıya hiç bir zaman fazla çalışma ödemesinin yapılmadığını, son 14 ... boyunca davacıya elden ödenen ücretinin ödenmediğini, ücretlerin 6-7 ... gecikmeli ödenmesi sebebiyle fark ücret alacağının bulunduğunu ... sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ücretinin aylık 2.441,25 USD olduğunu, davacı tarafından bildirilen tanıkların davalı Şirkete karşı davalarının bulunduğunu, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının ... sözleşmesinin sona erdiği tarih itibarıyla ücretinin brüt 2.590,43 USD; yemek ve barınma yardımı ile birlikte giydirilmiş brüt ücretinin ise 2.740.43 USD olduğu, davacının ödenmeyen fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının bulunduğunun dosya kapsamı ile ispatlandığı, ücretin hak kazanıldığı tarihlerdeki kura göre (efektif satış) ... Lirası olarak belirlenerek hesaplama yapılması gerektiği bu nedenle davacının kur kaynaklı fark ücret talebinin yerinde olmadığı, davacının hizmet süresi boyunca 2 yıl, 4 ..., 13 gün ...'de bulunması sebebiyle yıllık izin ücretinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri