muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10789, Karar No: 2023/1627, Tarih: 05.04.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü, kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2944, Karar No: 2011/4858, Tarih: 13.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2944 E.  ,  2011/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Müdl.vek.Av.... ile davalı Müflis ...İnş.Tur.San.ve Tic.AŞ.İflas İdaresi İflas İdaresi Memurlar Av....vs. aralarındaki kayıt kabul davası hakkında ...13.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19/07/2010 gün ve 331/436 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme kararı davacı ... vekili Av. ...’e 20.10.2010 günü kalemde karar üzerine şerh verilmek suretiyle tebliğ edilmiş olup, adı geçen tarafından İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 3.11.2010 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı yanın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19521, Karar No: 2013/6949, Tarih: 01.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19521 E.  ,  2013/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 17.07.2006 tarihinden iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı olmayan sebepler ile feshedildiği 29.10.2010 tarihine kadar çalıştığını, haftada 6 gün 12 saat çalıştığını; ayrıca ayda en az iki hafta, hafta tatillerinde de çalışma yaptığını, bayram ve genel tatillerde çalıştığı ancak karşılığı ücretin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 20.09.2010 tarihinde yapılan kontrollerde davacının yapması gereken işi zamanında yapmadığının tutanakla tespit edildiğini, 01.10.2010 tarihinde de apre bölümünde kesmeci olarak çalışan davacının yapılan kontrolde yapması gereken işi zamanında yapmadığının tutanak ile tespit edildiğini, ayrıca 13.10.2010 tarihinde de yapması gereken işi zamanında yapmadığının tutanakla tespit edildiğini, durumun devam etmesi sebebi ile 4857 sayılı yasanın 25/II-h. maddesi hükümleri uyarınca 28.10.2010 tarihinde davacının iş sözleşmesinin haklı sebepler ile feshedildiğini, bu nedenle davacının kıdem- ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, davalı şirkette haftalık 45 saat çalışma yapıldığından fazla mesai alacağının bulunmadığını, işyerinde dini ve milli bayramlar ile resmi tatillerde çalışma yapılmadığını, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını ve iş yerinde hafta tatilinde çalışma yapılmadığını, talep edilen tüm ücret alacaklarının zaman aşımına uğradığını ve çalışma süresi ile aylık ücret miktarının da kayıtlarda belirtilen şekilde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin davacı hakkında düzenlediği tutanakların davacının yapması gereken işi eksik ve zamanında yapamadığına ilişkin olduğu, iş sözleşmesinin feshine gerekçe gösterilen tutanak içeriklerinin ancak davacının verimsizliği olarak değerlendirilebileceği ve genel nitelikte tutanaklar olduğu, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olmayan sebepler ile feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davalı tanığının işyerinde üç vardiya halinde çalıştığını ifade ettiği ancak davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek iki vardiya çalışıldığı ve davacının fazla mesai ücretine hak kazandığı, yıllık ücretli izinlerinin kullandığına dair dosyaya yazılı bir belge ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinin Apre bölümünde kesimci olarak çalıştığı, davacı aylık net ücretinin 870,00 TL olduğunu, tanıkları 700,00 TL - 900,00 TL olarak bir kısmının banka yoluyla bir kısmının elden ödendiğini, davalı ve tanığı davacının asgari ücret seviyesinde çalıştığını, aylık son net ücretinin 631,00 TL olduğunu belirtmişlerdir. Tekstil İşçileri Sendikası tarafından ise bir şirkette kesim işçisi olarak çalışan bir kişinin 29.10.2010 tarihi itibari ile ortalama aylık net ücretin 900,00 TL ile 1.100,00 TL olduğunun bildirildiği ve davacının sendikalı işçi olmadığı, aylık net ücretin de talep gibi belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak, davacı iddiasına göre belirlenen ücret üzerinden alacak kalemlerinin hesap edilmesi isabetsiz olmuştur. İşçinin meslekte geçirdiği süre, davalı işyerindeki çalışma süresi, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili davalı işyerinde ya da başka işyerlerinde emsal işçilere ödenen ücretler araştırılıp ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşlarından da emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

2-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu ise davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığına ilişkindir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı tanıkları, işyerinde 12 saat üzerinden vardiyalı olarak 08:00-20:00 ve 20:00-08:00 arası çalışıldığını ifade etmelerine karşın ara dinlenme konusunda çelişkili ifadeler vermişler, davalı tanığı ise üçlü vardiya halinde çalışıldığını söylemiştir. İşyerinde vardiya sistemi ile çalışıldığı anlaşılmakta ise de ikili ya da üçlü vardiyadan hangisinin uygulandığı açıklığa kavuşturulmamıştır. Üçlü vardiya sisteminde kural olarak fazla mesai yapılamayacağından fazla çalışmanın ne şekilde oluştuğu açıklanmadan soyut nitelikteki beyanlara dayanılarak fazla çalışma yapıldığı sonucunu çıkarmak mümkün değildir. Davacının yaptığı işin niteliği de dikkate alınarak günlük çalışma süresi belirlenmeli, çalışma süresinin yaz ve kış aylarında değişip değişmediği saptanmalı, gerektiğinde işyerinde keşif icra edilerek kayıt ve belgeler de incelenerek; gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek bilgilerine başvurulmalı, davalı işyerinden tüm puantaj kayıtları, işe giriş çıkış kayıtlarına ilişkin varsa imzalı belgeleri ile çalışma sistemi duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturulup sonucuna göre karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7319, Karar No: 2018/9178, Tarih: 08.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7319 E.  ,  2018/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan ödemeler sebebiyle oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı kazanın meydana geldiği 06.01.2012 tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanundur.

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c)Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a bendi kapsamında sigortalı olan kazalı, davalının yönetimindeki özel araçla giderken meydana gelen trafik kazasında vefat etmiştir.

Kaza bir trafik-iş kazası ise davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun "İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesinin 4. fıkrası olup, anılan düzenlemede, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Kazanın, yukarıda belirtilen 13. madde kapsamında yer almaması durumunda, davanın yasal dayanağı, yine 5510 sayılı Kanunun "Uzun Vadeli Sigorta Kolları Bakımından Üçüncü Kişinin Sorumluluğu" başlıklı 39. maddesi olup, üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığı olan tutar (geçici iş göremezlik ödemeleri, tedavi gideri ve cenaze giderinin ise kusur karşılığı olan tutar) Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilecektir.

Mahkemece, kazanın trafik iş kazası niteliğinde olduğu kabul edilmekle birlikte, hak sahiplerine uzun vadeli sigorta kollarından ölüm aylığı ile birlikte iş kazası ölüm geliri bağlanıp bağlanmadığı, hak sahiplerine ölüm geliri bağlanmış ise davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 4. fıkrası olacağı gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3145, Karar No: 2020/17626, Tarih: 08.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3145 E.  ,  2020/17626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/12/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde, 5953 sayılı Kanun kapsamında 01.04.2000 tarihinden itibaren muhabir olarak çalışmaya başladığını, 16.08.2011 tarihinde kendi isteği ile emekli olduğunu, davacının sürekli fazla çalışma yaptığını, dini bayramların yarısında, resmi tatil ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında çalıştığını, ayda en az iki hafta tatilinde mesai yaptığını, yıllık izinlerin tam olarak kullandırılmadığını beyanla, kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti, hafta tatili ücretinin %5 fazlalığı, fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücretinin %5 fazlalığı , ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin %5 fazlalığı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının kendi isteği ile iş sözleşmesini sona erdirdiğini, fazla çalışma yapmadığını, haftada iki gün izin kullandığını, dini bayramlarda dönüşümlü olarak izin verildiğini, yıllık izinlerini kullandığını ve bakiye izin alacaklarının ise fesihten sonra ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları bakımından, davacının meclis muhabiri olması sebebiyle Temmuz, Ağustos, Eylül aylarının fazla çalışma hesabında dışlanması doğru ise de hesaplamalarda meclis çalışma düzeninin tam olarak dikkate alınmadığı, hesaplamalar yapılırken meclis genel kurulunun haftalık toplanma sayısı, hafta sonu ve ulusal bayram ve genel tatillerde mecliste çalışma olup olmadığı gibi hususların değerlendirilmesi gerektiği, yine davalı tarafından sunulan giriş-çıkış kayıtları günlük mesai saatleri hakkında net bir bilgi vermese de kayıtların hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışılan günlerin tespitinde nazara alınması gerektiği ve hükümde faiz türünün gösterilmemesinin de hatalı olduğu yönündeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, bozma sonrası toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, meclis çalışma düzeninin Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin ilgili biriminden sorulması ve parlamento muhabiri olan davacının, meclise giriş ve çıkışlarının kayıt altına alınıp alınmadığı hakkındaki bilginin de sorularak, varsa kayıtların dosyaya celp edilmesi ve incelenmesi gerektiği, ayrıca kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile yüzde beş fazlalık alacaklarına yasal faiz mevduat faizi işletilmesine karar verilmesinin de hatalı olduğuna yönelik gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, meclis çalışma düzeni Türkiye Büyük Millet Meclisi’nden sorulmuş ve toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Öncelikle fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin %5 fazlalıkların tahsili talebi bakımından Anayasa Mahkemesi’nce verilen iptal kararının somut uyuşmazlığa etkisinin değerlendirilmesi gerekmektedir.