muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13493, Karar No: 2015/17017, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13493 E.  ,  2015/17017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/1160-2013/696

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak l sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Akçadamlar Mahallesi 157 ada 5 parselin dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (19.11.2012) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Dava konusu Akçadamlar Mahallesi 157 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/714, Karar No: 2020/135, Tarih: 01.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/714 E.  ,  2020/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik, Vergi Usul Kanununa muhalefet

Hüküm : TCK'nın 241/1, 43, 62, 52, 53 madde ve fıkraları gereğince mahkumiyet

VUK'nın 359/b-1, TCK'nın 43, 62, 53, CMK'nın 231 madde ve fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelendi;

Sanık müdafiin Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını temyiz etmediği anlaşılmakla incelemenin tefecilik suçu bakımından yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanığın, kazanç elde etmek amacıyla iş yerinde bulunan POS cihazlarından gerçek bir mal veya hizmet alım satımına dayanmayacak şekilde komisyon karşılığı birden çok kişiye ait kredi kartından çekim yaptığı iddia ve kabul edilen somut olayda, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, tefecilik yapıp yapmadığı hususunda vergi incelemesi raporu kapsamında beyanları bulunan ancak mahkemece dinlenmemiş kredi kartından çekim yaptırdığı belirlenen tanıkların suçun zarar göreni sıfatıyla beyanlarının alınmasından, 2008 yılına ilişkin tefecilik suçu nedeniyle verilmiş olan vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezalarına dair vergi mahkemesi kararları ile kararların kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmasından, sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Suç tarihinin karar başlığında son POS çekim tarihi olan 24/12/2008 yerine 06/05/2010 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

b)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına karar verilmesi,

c)Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2928, Karar No: 2013/5067, Tarih: 23.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2928 E.  ,  2013/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/239035

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/04/2012, 2010/275 (E) ve 2012/124 (K)

SUÇ : İştirak halinde kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Serdar ve Hüseyin hakkında mağdur İmdat'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar Serdar ve Hüseyin'in kardeş olup anneleri hakkında para karşılığı fuhuş yaptığı yönündeki mağdur İmdat'ın konuşmaları ve bazı kişilere annelerinin cep telefon numarasını vermesi nedeniyle mağdura husumet beslemeye başladıkları, olay tarihinde alkollü bir şekilde mağdur İmdat'ın bulunduğu kahvehaneye giderek oyun oynamakta olan İmdat'a kendisiyle konuşmak istediklerini söyledikleri, mağdurun oyunun bitmesini beklemelerini söylemesi üzerine önce sanık Hüseyin'in mağdura yumruk attığı, ardından diğer sanık Serdar'ın da mağdura vurmaya başladığı, sanıkların mağdura birlikte vurdukları sırada sanık Serdar'ın bıçakla mağduru karın, sol göğüs, sağ kol, sol el başparmak ve sol kalçasından, ince barsakta

yaralanmaya neden olacak ve hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, mağdurun sanıklara karşı koyması üzerine sanık Serdar'ın elinden bıçağı düşürmesi ve çevrede bulunan tanıkların müdahalesi ile mağdurun kahvehaneden çıkarak kaçtığı olayda;

Suçta kullanılan bıçağın niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri, yaraların yeri ve niteliği ile mağdurun direnmesi ve tanıkların müdahalesi nedeniyle oluşan engel sebep nedeniyle sanıkların eylemlerini tamamlayamadıkları dikkate alındığında, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu ve sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

Sanıklar hakkında kasten yaralama nedeniyle; TCK.nun 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, TCK.nun 87/1-d maddesi gereğince yapılacak artırımın kanun gereği bir kat yapılarak cezanın 6 yıl hapis olarak belirlenmesi yerine, artırım oranı da belirtilmeksizin 8 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

b) Kabule göre de;

Sanıklar hakkında kasten yaralama nedeniyle; TCK.nun 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, TCK.nun 87/1-d maddesi gereğince yapılacak artırımın kanun gereği bir kat yapılarak cezanın 6 yıl hapis olarak belirlenmesi yerine, artırım oranı da belirtilmeksizin 8 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), kurulan hükümlerde sanıklar aleyhine temyiz istemi bulunmadığından CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına 23/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11681, Karar No: 2019/14163, Tarih: 25.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11681 E.  ,  2019/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddelerinin gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, 04/06/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6248, Karar No: 2025/2596, Tarih: 07.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6248 E.  ,  2025/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1787 E., 2023/346 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli ve 2019/613 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2021/1787 Esas, 2023/346 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca uygulama yapılırken makul düzeyin bir miktar üzerinde ceza belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayinini aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdur ile sanığın birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinden birkaç gün önce, sanığın, uyuşturucu kullanan mağduru, kullanmaması ve içen şahıslarla gezmemesi hususunda uyardığı, olay günü karşılaşan tarafların bu sebeple tartıştıkları ve mağdurun sanığa hakaret ettiği, akabinde olay yerinden ayrılan sanığın yanında bıçakla tekrar gelerek tek bıçak darbesiyle mağduru sol göğüs bölgesinden yaşamını tehlikeye sokacak ve hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırıklarına sebep olacak şekilde yaralayarak olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamı ve oluşa göre, sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının bulunmasına rağmen bıçağı rast gele savurması, kullanılan bıçağın nitelikleri, aralarında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi, mağdurdaki bıçak yarasının bir tane olması ve herhangi bir iç organ veya büyük damar yaralanmasına neden olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan temel ceza tayininde sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının hatalı belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2021/1787 Esas, 2023/346 Karar sayılı kararının "suç vasfı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6858, Karar No: 2015/30890, Tarih: 05.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6858 E.  ,  2015/30890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/324466

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/855 (E) ve 2013/698 (K)

SANIKLAR : M.. Ş.., İ.. Ş..

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Topyarlar Tic. ve Tur. Ltd. Şti'nin Çakış Köyü Yeni Köy Mahallesi'nde portakal bahçesinin bulunduğu ve bu bahçenin etrafına beton duvar örüldüğü, sanıkların da katılan şirkete ait bahçeye komşu arazilerinin olduğu ve söz konusu portakal bahçesinin etrafına duvar yapıldığı takdirde kendi arazilerinin kış mevsiminde sele mağruz kalacağını düşündükleri için bahçe etrafına duvar örülmesine karşı çıktıkları, bu nedenle sanıkların suç tarihinde belirtilen portakal bahçesine gelerek duvarın yapımında kullanılan 800 adet briketi kırdıkları, olay yerinde bulunan çivi ve çimento torbalarını deldikleri ve çivileri çevreye dağıttıkları, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6652, Karar No: 2023/7047, Tarih: 20.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6652 E.  ,  2023/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/1434 E., 2022/1208 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesi ile, 2007 yılından sonra fiilen faaliyette olmayan şirket ortaklığı sebebiyle kurumca tahakkuk ettirilen sosyal güvenlik destek primi borçlarının iptaliyle, aylığından yapılan kesintilerin iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı Kurum vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında; "uyuşmazlık konusu olan 2007/11 ile 2011/4 dönemleri arasında davacının şirket ortaklığının ve şirketin vergi mükellefiyetinin devam ettiği anlaşıldığından, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2016/21-441 E. - 2018/565 K. ve 2016/21-1235 E. - 2017/1540 K. sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, davacının sosyal güvenlik primi ödemesi gerektiği sabit olup, davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir" gerekçeleriyle bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uygun olarak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, 7143 sayılı Kanun kapsamında sosyal güvenlik destek primi borcunun kurumca silindiği, bu nedenle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekiği gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının şirket ortaklığının devam ettiği sürede sosyal güvenlik destek primi borcu ödeyip ödemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, 7143 sayılı Kanun kapsamında sosyal güvenlik destek primi borcunun kurumca silindiği, bu nedenle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekiği gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının şirket ortaklığının devam ettiği sürede sosyal güvenlik destek primi borcu ödeyip ödemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Kanun'un 24, 5510 sayılı Kanun'un 4-b ve Geçici 14 üncü madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6278, Karar No: 2012/25202, Tarih: 19.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6278 E.  ,  2012/25202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.11.2011