muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23146, Karar No: 2016/5769, Tarih: 21.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23146 E.  ,  2016/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde de isabetsizlik görülmediği gibi arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, Muş Baro Başkanlığı'na satış olup, resmi senette niteliği ev ve arsa olarak yazılı olduğu halde, yapı değeri şatış bedelinden düşülmediği gibi, satış tarihi ve emsal taşınmazın yüzölçümü rapor ile uyumlu değildir. Kaldı ki dava konusu ile bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Takdir Komisyonu tarafından resen 'belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin; denetlenmemesi nedeniyle emsal incelemesi yeterli ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2994, Karar No: 2018/7416, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2994 E.  ,  2018/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Bilirkişi raporuna göre dava konusu ağaçların 2010 yılı Ocak-Şubat aylarında kesilmesi karşısında gerekçeli karar başlığa suç tarihinin 01/01/2010 yerine 20/09/2011 yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Dava konusu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki meyve ağaçları, baraka ve tel çitin müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- İşgal ve faydalanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına, mahkemenin takdiri gözetilerek aynı Kanun maddesinin 1-e bendindeki hak yoksunluğunun uygulanmamasına" ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Yapacak emval veren ağaç kesme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kesme ve açma eylemlerinin ayrı ayrı suç sayılmasının 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikle gerçekleştiği dikkate alınarak sanığın, anılan değişilikten sonra suça konu sahadan ağaç keserek açma yapması nedeniyle, eyleminin ayrıca 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi kapsamındaki suçu da oluşturduğu gözetilmeden ağaç kesme eylemi açma suçunun unsuru olarak kabul edilip hatalı gerekçe ile mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2246, Karar No: 2006/3905, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2246 E.  ,  2006/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnşaat Gıda Ticaret Sanayi Ltd.Şti. temsilen ... dahili davalı ... ... arasındaki davadan dolayı Elazığ 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.02.2006 gün ve 2005/237-2006/24 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

1-Elazığ Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/277 E ve 2005/1528 E sayılı dava dosyalarının,

1-Dosyadaki tapu kaydında dava konusu A Blok zemin kat 3/144 arsa paylı 1 nolu bağımsız bölümün cinsi mesken olarak yazılı olduğundan, diğer belgelerde ise bu bağımsız bölüm dükkan olarak görüldüğünden Tapu Sicil Müdürlüğü'nden dava konusu bağımsız bölümün cinsi dükkan olarak görünen tapı kaydının getirtilerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9855, Karar No: 2023/24618, Tarih: 23.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/9855 E.  ,  2023/24618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.03.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/392 E., 2022/377 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 265 inci maddesinin ilk fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten sırasıyla 11 ay 20 gün ve 5 ay hapis cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/377 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, dosyasının incelenerek lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 16.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 27.02.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6682, Karar No: 2011/7657, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6682 E.  ,  2011/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde olup 1/1000 ölçekli uygulama imar planına göre bir kısmı yol, bir kısmı askeri alan olarak planlandığı, etrafında yoğun yapılaşma bulunmadığı, 1/5000'lik planda kaldığı, merkeze uzaklığının 2500 metre olduğu, kullanım itibariyle askeri güvenlik bölgesinde kaldığından iskana yönelik ... yapılamayacağı ve tüm belediye hizmetlerinden faydalanmadığı belirtilmiş, geri çevirme öncesi dosya içerisinde bulunan Belediye Başkanlığı yazılarında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunmadığı, nazım planda kısmen yol, kısmen de askeri alan olarak konumlandırıldığı bildirilmiş olmakla gelen yazılar çelişkili olup, taşınmazın 1/1000 ölçekli plana kamulaştırma amacıyla alınıp alınmadığı hususu da anlaşılamamıştır. Dairece aynı gün incelenen Dairenin 23.06.2011 gün ve 2011/6668 E.-7656 K. sayılı dosyasında (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 gün ve 2009/509 E. 2010/512 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili Belediye Başkanlığınca gönderilen 23.09.2010 tarih ve 8274 sayılı cevapta 1/1000 ölçekli uygulama imar planının 08.06.2010 tarihinde onaylandığı ve planda havaalanında kaldığının belirtildiği de dikkate alınarak, dava konusu taşınmazın hangi amaçla ve hangi tarihte uygulama imar planı kapsamına alındığının ve kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt ... hizmetlerinden (yol, su elektrik, çöp toplama kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup

olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15543, Karar No: 2014/25281, Tarih: 10.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15543 E.  ,  2014/25281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan temyiz incelemesinde; dava dilekçesi, cevap dilekçesi, temyiz dilekçesi ve tebliğ mazbatalarının taranmadığı, çoğu evrakın ise özel evrak (gelen) adı altında tek bir yerde tarandığı, bu haliyle dosyanın sağlıklı bir şekilde incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.12.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/7466, Karar No: 2015/12458, Tarih: 02.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7466 E.  ,  2015/12458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fazla mesai ve hafta tatili alacağı açısından yapılan bozma kararı üzerine toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Somut olayda, mahkemece verilen karar fazla mesai alacağı açısından ...’nin açılış ve kapanış saatlerinin ilgili merciden sorulup tespit edilmeden, sadece tanık anlatımlarının değerlendirilmesi suretiyle belirlenmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuş, bozma kararına uyularak açılış ve kapanış saatleri belirlenmesine rağmen itibar edilmeyerek yaz aylarında otuzdört saat fazla mesai, kış aylarında da yedibuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Mahkemece, ...'den gelen açılış-kapanış saatlerine göre fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17565, Karar No: 2014/19419, Tarih: 11.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17565 E.  ,  2014/19419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, imar parseline el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, imar uygulaması sonucu komşu 1 nolu parsele ait bahçe duvarı ile davalıya ait kuyu ve ağaçların maliki olduğu 2 nolu imar parseli içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmış;davalı ise yıkılması istenen yapı, tesis ve ağaçları imar öncesinde sahibi olduğu kadastral parseli üzerine yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının elatmasının önlenmesine, taşınmazda bulunan taş duvar ve kuyunun yıkılmasına, ağaçların kaldırılmasına,davacı tarafın ecrimisil talebinin reddine,belirlenen asgari levazım bedelinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;111430 ada 2 nolu parselin davacı ... adına kayıtlı olduğu,komşu 114429 ada 1 nolu parselin ise davalı ...'e ait olduğu, taraflara ait taşınmazların 17.10.2008 tarihinde imar uygulaması sonucu oluştuğu, davalının imar öncesinde maliki olduğu taşınmaza duvar ördüğü, kuyu açtığı, ve çeşitli meyve ağaçları diktiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, bir kimse kendisine yada yasanın himaye ettiği bir hakka dayanarak üçüncü bir şahsa ait bir taşınmaz üzerine ayrılmaz parça (mütemmim cüz) niteliğinde yapı inşa etmiş ve yapı imar uygulaması sonucu davalıya ait imar parseli içinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan kusurlu sayılamaz. Bu gibi durumlarda yasa koyucu, imar parseli malikine karşı

yapı sahibini koruma zorunluğunu duymuş; 3194 Sayılı Yasanın 18.maddeleri hükmü ile yapı bedelleri parsel maliklerince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında bu yönde bir anlaşma yapılmadığı yada ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece, bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahiplerine kullanma olanağı tanınmıştır.

Öte yandan, anılan yasanın 5 ve 20.maddeleri ile de bina- yapı tanımlanmıştır.Bu maddelere göre bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların, oturma çalışma öğrenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır.

Yapılar; imar planı, yönetmelik, ruhsat ve eklerine uygun olarak yapılabilir.Tüm bunların yanında, kavak ağaçları menkul hükmünde olup, dikilen kişi tarafından sökülüp götürebileceği de yargısal uygulamalar gereğidir.

Yapılar; imar planı, yönetmelik, ruhsat ve eklerine uygun olarak yapılabilir.Tüm bunların yanında, kavak ağaçları menkul hükmünde olup, dikilen kişi tarafından sökülüp götürebileceği de yargısal uygulamalar gereğidir.

Bu açıklamalar karşısında; davalı tarafından, davacı taşınmazına yapılan müdahalenin imar uygulaması sonucu oluştuğu anlaşıldığına göre; davalının kötüniyetli olduğundan söz edilemeyeceğinde kuşku yoktur.Öyle ise mahkemece ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davacının diğer temyiz itirazları ile davalının temyiz itirazlarına gelince; yukarıdaki davalı tarafından yapılan kuyunun basit nitelik taşıyıp taşımadığı ve 3194 Sayılı Yasanın 5 ve 20.maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerekeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca yıkılması istenen muhtesatların değerlendirilmesi, bu değerlendirmeye göre 3194 sayılı Yasanın 18. maddesinin gözetilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken,delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazı belirtilen nedenle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.