muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/74, Karar No: 2023/3509, Tarih: 05.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dava konusu "MOVEN coffee" ibareli marka ile davacının itirazına mesnet 2005 50297 sayılı "MÖVENPICK" ibareli, 2002/31575 sayılı "MÖVENPICK ŞEKİL" ibareli ve 78031 sayılı "MÖVENPICK" ibareli markaları arasında, davacının anılan markaları kapsamında yer alan 30. ve 32. sınıf mallarla aynı/aynı tür olduğu tespit edilen ve dava konusu kapsamında yer alan 30 ve 32. sınıfın tüm malları bakımından 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, kötü niyet ve tanınmışlık iddialarının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığını, bilirkişi kök ve ek raporunun markaların benzerliği konusunda hatalı değerlendirmeler içerdiğini, mahkemece alınan kök ve ek raporda dava konusu marka kapsamında 30. sınıfta yer alan "makarna, mantı, erişte. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Pekmez" malları yönünden iltibas olmadığı bildirilmesine rağmen mahkemece aksi yönde karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğunu, mal ve hizmetlerin benzerliği konusunun teknik bir konu olduğunu markadaki “Q” harfinin kahve içeceği ile doldurulduğu, yine “coffe” kelimesindeki “o” harfi kahve çekirdekleri kullanılarak oluşturulduğu, genel görümü doğrudan doğruya değiştiren bu bakın ve ayırt edici şekil ve renk unsurlarının incelemede göz ardı edilmesinin isabetli olmadığı, esas unsur konumunda olan söz konusu unsurların, markaları ayırt edici derecede farklılaştırdığını, inceleme yapılırken markanın bütünsel olarak bıraktığı algıya bakmak gerektiğini, bu kapsamda “MQVEN Coffe + ŞEKİL” ibaresini bir bütün olarak gören ortalama tüketici kitlesinin, bunu davacı markalarıyla karıştırmalarının mümkün olmadığını, müvekkilinin markasının kahvenin içerdiği kafein sebebiyle insan vücudunda enerji yaratarak harekete neden olduğu dikkate alınarak İngilizcede "hareket "anlamına gelen "MOVE" kelimesi ile "ve" bağlacının kısaltılmışı olarak kullanılan "N" harfinin birleştirilmesi suretiyle "MOVEN" kelimesinin türetilerek oluşturulduğunu, markaların benzerliği konusunun hukuki bir değerlendirme olmakla beraber, mal ve hizmetlerin benzerliği konusu teknik bir husus olduğunu, aksinin kabulünün mümkün olmadığını, Mahkeme tarafından söz konusu malların, alınan bilirkişi raporunun aksine ilişkili mallar olarak değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu teknik husus konusunda kök raporda ve gıda mühendisinin de eklenmesiyle oluşan heyetten alınan ek raporda söz konusu malların, davacı markaları kapsamında yer alanlarla ilişkili olmadıklarının tespit edildiğini, her ne kadar hakimin bilirkişi raporuyla bağlı olmasa da teknik bir incelemeyi gerektiren bu husus konusunda gerekirse yeniden bir bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, raporun aksine resen inceleme yapılarak karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararda 6/5 maddesinin şartlarının oluşmadığı da kabul edildiği, buna rağmen farklı malları kapsayacak ve davacının tescil kapsamını aşacak şekilde karar verilmesi hukuka aykırı olduğu, öncelikle markalar arasında benzerlik olmadığından, tüm mal ve hizmetler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği, ancak markalar benzer görülse dahi davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği ve yukarıdaki mallar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf marka işaretleri arasında benzerlik olmadığını, müvekkilinin markasının kahvenin içerdiği kafein sebebiyle insan vücudunda enerji yaratarak harekete neden olduğu dikkate alınarak İngilizcede "hareket "anlamına gelen "MOVE"kelimesi ile "ve" bağlacının kısaltılmışı olarak kullanılan "N" harfinin birleştirilmesi suretiyle "MOVEN" kelimesinin türetilerek oluşturulduğunu, taraf markalarının kapsamındaki malların da farklı bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "MOVEN coffee" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet 2005 50297,2002/31575 ve 78031 sayılı "MÖVENPICK" ibareli markaları arasında görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunduğu, dava konusu başvuruda yer alan diğer unsurların yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, dava konusu marka başvurusu kapsamında 30. sınıfta yer alan "makarna, mantı, erişte. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Pekmez" malları dışındaki emtia ile 32. sınıfta yer alan mallar , davacının itirazına mesnet markaları kapsamında aynı sınıflarda yer alan mallarla aynı/aynı tür olduğu gibi davalının marka başvurusu kapsamındaki 30. sınıfta yer alan "makarna, mantı, erişte. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Pekmez" emtiasının, davacının itiraza dayanak markalarının kapsamındaki 30. sınıf mallarla benzer olduğu yönündeki İlk Derece Mahkemesinin kabulünde de bir isabetsizliğin bulunmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca, iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle davalılar TPMK ile Oğuz Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4514, Karar No: 2023/4422, Tarih: 25.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4514 E.  ,  2023/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1013 E., 2021/252 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/118 E., 2020/105 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 01.05.1990 tarihinden itibaren başlatılan 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığına istinaden 15 yıl 11 ay 29 gün prim ödeme gün sayısına göre 17.02.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığını, ancak Kurumun sigortalılığını 01.05.1996 tarihine çekmesi nedeniyle prim gün sayısının düştüğünü beyan ederek, primi ödenen sigortalılık süresinin iptal edilmesi işleminin iptali ile 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının 01.05.1990 tarihinden itibaren kabul edilmesi gerektiğinin ve aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının vergi kaydının 01.05.1996, esnaf odası kaydının 31.05.1996 ve esnaf sicil kaydının 12.06.1996 tarihinde başladığını, vergi kaydı uyarınca 01.05.1996 tarihi itibariyle sigortalı olarak tescil edilmesi gerekirken sehven ticari faaliyetinin bulunmadığı 01.05.1990 tarihi itibariyle tescil edildiğini, daha sonra hatalı işlemin düzeltildiğini, 19.02.2015 tarihli tahsis talebine istinaden 01.05.1996-30.04.2006 tarihleri arasındaki toplam 9 yıl 11 ay 29 gün Bağ-Kur hizmetine karşılık 01.03.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığını, Kurum işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " ...dava konusu uyuşmazlıkta, iptal edilen dönem dahil olmak üzere 16.05.1997 tarihinde yürürlüğe giren 4247 sayılı kanun kapsamında davacıdan prim tahsil edildiği 05.06.2018 tarihli hesap özetine göre davacıya 465,87 TL fazla ödeme bulunduğu terk işleminin yapıldığı, 13.02.2008 tarihine ve giderek 19.02.2015 tarihli yaşlılık aylığı başvurusuna kadar hatalı tescil işleminin düzeltilmediği ve bu sürelerde davacının sigortalı olduğu inancının olduğu tahsil edilen primlerin uzun yıllar kurum tarafından kullanıldığı bu sebeple bu durumun davacı açısından kazanılmış hak oluşturduğu kurumun iptal işleminin yerinde olmadığı" gerekçesine dayalı olarak, "Davanın kabulü ile;

Kurum işleminin iptali ile davacının 01.05.1990-30.04.1996 tarihlerinde 1479 sayılı Kanun uyarınca sigortalılığının tespitine, davacının sigortalılık süresini düşüren kurum işleminin iptaline, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; davacının vergi, oda ve sicil kayıtlarının 1996 yılından itibaren başladığını, ticari faaliyette bulunmamasına rağmen sehven Kurum tarafından sigortalılığının 01.05.1990 tarihinde başlatıldığını, daha sonra hatanın düzeltilerek tescil tarihinin 01.05.1996 olarak kabul edildiğini, tahsis talebinde de bu durum gözetilerek 9 yıl 11 ay 29 gün Bağ-Kur sigortalılığına karşılık aylık bağlandığını, davacının kabul döneminde 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinde belirtilen sigortalı sayılma koşullarını sağlamadığını, primlerin ödenmesinin sigortalı yararına kazanılmış hak oluşturmayacağını, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararına itiraz ettiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Bodrum İş Mahkemesi'nin, 11.02.2020 tarihli, 2018/118 E, 2020/105 K. sayılı kararına yönelik davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının isteminin 01.05.1990 - 01.05.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespiti ile aksine kurum işleminin iptali istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının isteminin 01.05.1990 - 01.05.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespiti ile aksine kurum işleminin iptali istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 24 üncü madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile 24 üncü madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Kanun'a 4956 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 18 inci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982 - 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının hediyelik eşya satışı faaliyeti nedeniyle, 01.05.1996-31.10.1997, 22.05.2003-30.04.2006 tarihleri arasında vergi dairesinde, Bodrum Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanlığında 31.05.1996-18.12.2009, Muğla Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Memurluğunda 12.06.1996-26.02.2015 tarihleri arasında kayıtlı olduğu, davacının 30.05.1996 tarihinde Kuruma intikal eden işe giriş bildirgesi ile bağ-kur sigortalısı olarak 01.05.1990 tarihinden itibaren tescil edildiği, giriş bildirgesinin vergi dairesine kayıt tarihi bölümünde daktilo ile "01.05.1996", el ile "01.05.1990" yazılı olduğu, daha sonra Kurumca davacının vergi kayıt tarihinin 01.05.1990 olarak kayıtlarda yer almadığının tespiti üzerine, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığının 01.05.1996 olarak düzeltildiği, Kurumca davacı yanın 1997 affından yararlanıp ödediği primlerin cari dönem prim borçlarına mahsup edilerek, 1996 sonrası prim ödemelerine aktarıldığının belirtildiği, davacının 19.02.2015 tarihli tahsis talebine istinaden, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında 01.05.1996-30.04.2006 tarihleri arasında sigortalı olduğu kabul edilerek, 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamındaki hizmetleri nazarında, kendisine 01.03.2015 tarihinden itibaren, yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmakla, davacının 01.05.1990 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılması talebiyle 07.01.2017 tarihinde Kuruma başvuruda bulunması üzerine, 01.03.2017 tarihli Kurum cevabi yazısı ile talebinin reddi üzerine açılan eldeki davada, Mahkemece; Kurumun hatalı tescil işleminin davacının tahsis talep başvurusuna kadar düzeltilmediği, davacının sigortalı olduğu inancının olduğu, tahsil edilen primlerin uzun süre nemalandırılmasının davacı açısından kazanılmış hak olduğu gerekçelerine dayalı olarak, davanın kabulüne karar verilmişse de karar yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, 30.05.1996 tarihinde Kuruma intikal eden işe giriş bildirgesinde davacının vergi dairesine kayıt tarihinin daktilo ile "01.05.1996", el ile "01.05.1990" yazılı olduğunun, işe giriş bildirgesinde elle yazılan tarihe istinaden Kurumca davacının bağ-kur sigortalığının sehven başlatıldığının ve borçlanma yapıldığının anlaşılması karşısında, uyuşmazlık konusu 01.05.1990-01.05.1996 tarihleri arasındaki dönem yönünden vergi, oda ve sicil kaydı bulunmayan bu bağlamda kendi nam ve hesabına çalışmadığı anlaşılan davacının, vergi kaydının hangi tarihte başladığını bilebilecek hal ve durumda olmasına göre, iyi niyetli olmadığı sabit olmakla, davacının vergi kayıt tarihinin resmi kayıtlara göre 01.05.1996 olarak teyit edilmesi karşısında, Kurumca sehven tescil edilen döneme istinaden, davacı yanca yapılan prim ödemeleri nedeniyle davacıya sigortalılık kazandırılmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4851, Karar No: 2019/7762, Tarih: 10.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4851 E.  ,  2019/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2018 tarih ve 2018/247 - 2018/323 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1. maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.