muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11554, Karar No: 2012/16403, Tarih: 03.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/11554 E.  ,  2012/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/316, Karar No: 2021/2990, Tarih: 02.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/316 E.  ,  2021/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının adına kayıtlı bulunan 943 parsel sayılı taşınmazı 2006 yılında satın alarak üzerine ev yaptığını ancak tapuda satış işlemi yapılırken 943 parsel yerine 935 parsel sayılı taşınmazın kendisine devredildiğini, davalı ile satış hususunda anlaşmış olduğu parselin 943 parsel olduğunu belirterek 943 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine, geriye kalan mirasçısı ..., iddiaları ve davayı kabul ettiğini, diğer mirasçı İsmail ise, iddiaların yersiz olduğunu, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki satışın 943 parsel sayılı taşınmaza yönelik olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin karar, Dairece; ‘’ … Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğu söylenemez. Şöyle ki, her iki taraf iddia ve savunmalarında tanık deliline dayanmış olduğu halde tanıklar dinlenmeden, tanık sıfatı bulunmayan mahalli bilirkişi beyanına itibar edilerek sonuca gidilmiştir. Hâl böyle olunca, yeniden keşif yapılarak tanıkların keşif mahallinde dinlenmesi, her iki taşınmazın kim tarafından ve hangi tarihten itibaren kullanıldığı hususlarında tanıkların etraflıca beyanlarının alınması ve heriki taşınmazın ayrı ayrı değeri tespit edilmesi, iddia ve savunma doğrultusunda delillerin toplanması, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. ‘’ gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı 640 ada 5 parsel ( eski 943 parsel ) sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, dahili davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; dahili davalı ...'ın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.444,67. TL bakiye onama harcının temyiz eden dahili davalı ...'dan alınmasına, 02/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7988, Karar No: 2024/15031, Tarih: 25.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7988 E.  ,  2024/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1730 E., 2019/749 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/23 E., 2018/96 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3713 sayılı Kanun’un 7/2. fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları, 11.4.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi ile değiştirilerek “Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde” propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

Terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurlarının oluşması için; terör örgütü ile ilgili bir öğretinin, düşüncenin veya inancın başkalarına tanıtılması, benimsetilmesi ya da yayılması amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 Esas 2016/1025 sayılı Kararında açıklandığı üzere; paylaşımların tarihi ve sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi gözetildiğinde, paylaşımların terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ancak yapılan paylaşımlar dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde TCK'nın 215. maddesinde yazılı "suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı nazara alınıp yapılan paylaşım dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkıp çıkmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35, Karar No: 2014/8950, Tarih: 15.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/35 E.  ,  2014/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, güzlük patlıcan ve yazlık domatesin 2012,2011,2010,2009,2008 ve 2007 yılları itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ..., ... İlçe Müdürlüğü ile ... İl Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18654, Karar No: 2014/1276, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18654 E.  ,  2014/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/789-2013/643

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu 401 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, hüküm altına alınması gerekirken, acele el koyma dosyasındaki bilirkişi raporu denetlenmeden enkaz bedeli düşülerek eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29148, Karar No: 2013/20558, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29148 E.  ,  2013/20558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Karaören'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02/06/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3117, Karar No: 2018/1168, Tarih: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3117 E.  ,  2018/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uygulamasında gösterilen ilamdaki suçlardan hangisinin tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edilmiştir.

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...’ın eşi ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9846, Karar No: 2017/3355, Tarih: 22.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9846 E.  ,  2017/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket vekili Av. ... ile davalı şirket vekili Av. ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya teslim ettiği mal ve hizmet nedeniyle 10.08.2012 tarihli faturanın ve 27.04.2012 tarihli 7.000,00 TL tutarlı çekin ödenmediğini, ilamsız takip yapıldığını, davalının faturaya itiraz etmediğini ileri sürerek itirazının iptaline ve % 20 icra inkar tazminatı ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sözleşmeler uyarınca üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalının kötü niyet tazminatının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, ancak yapılan inceleme eksik ve hüküm kumaya elverişli değildir.

Davacı taraf, işin yapıldığına ilişkin ispat yönünden delil olarak CD’ye dayanmış, dosyaya da ibraz etmiştir. Bilirkişi ise raporunda CD’nin uzmanlık alanları dışında kaldığı gerekçesiyle CD yönünden bir inceleme ve çözüm yapmadığını belirtmiş olmasına rağmen, mahkemece bir gerekçe gösterilmeksizin CD nin çözümü konusunda herhangi bir karar verilmeksizin ve gerekçesinde bu konuda herhangi bir açıklamaya da yer vermeden ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer yandan, çek bir ödeme aracı olup, kural olarak mevcut borcun ifası amacıyla verilir. Somut olayda da 24.07.2012 tarih ve 7.000,00 TL bedelli çekin verilen hizmetin karşılığı olarak keşide edildiğinin kabulü gerekirken, aksi düşünce ve yanılgılı gerekçe ile bu yön üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3939, Karar No: 2015/5588, Tarih: 09.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3939 E.  ,  2015/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait aracın müvekkiline ait ticari kamyonete çarparak hasarladığını, davalı sürücünün olayda asli kusurlu olduğunu, tespit raporuna göre araçta 8.500,00 TL hasar, 2.000,00 TL değer kaybı bulunduğunu, aracın 20 günde tamir edileceğinin belirlendiğini, müvekkilinin tamir süresince günlük 100,00 TL'sından araç kiraladığını, davalı sigortacının 4.987,00 TL hasarı ödediğini, bakiye kısmı ödemediğini, 10.500,00 TL hasar, 2.000,00 TL değer kaybı, 2.000,00 TL ikame araç bedeli, 360,00 tespit gideri olmak üzere toplamda 14.860,00 TL zarar olduğunu, .. şirketince ödenin 4.987,00 TL'nin mahsubu sonucu 9.873,00 TL bakiye zarar bulunduğunu belirterek 9.873,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davacının müracaatı üzerine, eksper raporunda belirlenen KDV hariç 4.987,00 TL hasar bedelinin 15.09.2011 tarihinde davacıya ödendiğini, tesbit raporuna, hasar miktarını kabul etmediğini, değer kaybı ve ikame araç bedelinden sorumlu olmadıklarını, davacının tespit raporunda 8.500,00 TL olarak belirlenen hasar bedeline 2.000,00 TL değer kaybı zararının ilave ederek toplam 10.500,00 TL'sını hasar olarak ve ayrıca hasar bedeli

içinde istediği 2.000,00 TL değer kaybını, ayrı bir kalem halinde tekrar talep ettiğini, dava dilekçesinde azami 7.873,00 TL talep etmesi gerekirken 9.873,00 TL istediğini, tespit masrafından sorumlu olmadıklarını, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusuru, hasar miktarını, tespit raporunu kabul etmediklerini, davacı aracında meydana gelen 4.987,00 TL gerçek zararın diğer davalı .. şirketi tarafından ödendiğini, tespit giderinin asıl alacağa dahil edilemeyeceğini, yargılama gideri olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.753,00 TL tazminatın davalılar ..ve ...'dan kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte sorumlu olmak ve 4.913 TL'lık kısmından (840,00 TL araç kiralama bedeli hariç) davalı ... 13.08.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından davalılar lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.