muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4961, Karar No: 2020/58, Tarih: 13.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4961 E.  ,  2020/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız şekilde kayıp/kaçak vs. bedelleri tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 38.831,28 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi ve müteakip aylar için tahakkuk ettirilecek faturalara bu bedellerin yansıtılmamasını talep etmiştir.

Davalı; EPDK’nın düzenleyici işlemine karşı iptal istemiyle idari yargıda dava açılması gerektiğini, dava konusu bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, bu bedellerin alınacağının davacı ile arasındaki abonelik sözleşmesinde de karalaştırıldığını, davada hak düşürücü süreler ile zamanaşımı sürelerinin geçirildiğini savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 05.06.2018 gün, 2016/19238 Esas, 2018/6430 Karar sayılı ilamı ile; “Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vs. bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, yargılama giderlerinin ise davalı üzerinde bırakılmasına ve davacı taraf lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.2- Dairemizce yapılan re’sen inceleme neticesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkin olup, Dairemizin, 05.06.2018 gün 2016/19238 Esas, 2018/6430 Karar sayılı bozma ilamında belirtilen şekilde yasa değişikliği değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmiştir.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkin olup, Dairemizin, 05.06.2018 gün 2016/19238 Esas, 2018/6430 Karar sayılı bozma ilamında belirtilen şekilde yasa değişikliği değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmiştir.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Temyiz incelemesine konu eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderleri yönünden davacının dava açtığı anda haklı olduğu gözetilerek davalı tarafa yükletilmesi ve kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde dava tarihi itibariyle davacının dava konusu giderleri yönünden dava tarihinde davacının davasını açmakta haklı olduğu gözetilerek bir karar verilmiş ise de; yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm yerine davanın reddine yönelik hüküm kurulmuştur. Bu şekilde hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı olup, re’sen bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan mahkeme kararının düzeltilerek onanması, HUMK 428/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün (1) numaralı bendinin çıkartılarak yerine "1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına” bendinin yazılmasına” hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/110, Karar No: 2018/1215, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/110 E.  ,  2018/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Asıl ve birleşen dosya şikayet dilekçelerinde İİK’nın 345/a maddesine ve sanıklardan ... bakımından İİK’nın 331. maddesine yönelik şikayet bulunmadığından tebliğnamede yazılı bu suçlar bakımından zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nın 333/a ve 338. maddelerinden kurulan hükümler ile Sanık ... bakımından İİK’nın 331. maddesinden kurulan hüküm ve tazminat talebine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede,

Eylemlere, yükletilen suçlara ve tazminat talebinin kısmen reddine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA;

2- Sanık ... hakkında İİK’nın 331. maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçu şikayete konu eksiltilen malvarlığının aynı olması halinde ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetiyle, bu koşullar altında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenleriyle sanık hakkında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan verilip Dairemizin 2016/15982 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

b)TCK'nın 51/3. maddesine aykırı olarak hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi,

c)Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kendisini vekille temsil ettiren şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

b)TCK'nın 51/3. maddesine aykırı olarak hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi,

c)Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kendisini vekille temsil ettiren şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

d)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7369, Karar No: 2019/1882, Tarih: 19.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7369 E.  ,  2019/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan dersane ve okullara çocuklarını göndermesi örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.09.2016" yerine “16.07.2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5606, Karar No: 2015/6786, Tarih: 06.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5606 E.  ,  2015/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2012/285-2013/569

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu temlikin gerçek bir satış olmadığının tanık beyanları ile kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının kayden maliki olduğu çekişme konusu 2771 ada 7 parsel sayılı taşınmazı 16.4.2002 tarihinde oğlu olan davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, dava konusu taşınmazı alacaklılardan mal kaçırma amacı ve geri almak kaydı ile bedelsiz olarak davalıya temlik ettiğini, borcunu ödemiş olmasına rağmen taşınmazın iade edilmediğini ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, taraflar baba – oğul olsalar da alacaklıdan mal kaçırma amaçlı yapılan temlikin 05.02.1947 tarih, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı belge ile kanıtlanması zorunludur. Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi hükmü uyarınca iddiasını ispatla mükellef olan davacının yazılı belgesi yoksa yazılı delil başlangıç sayılacak nitelikteki belgelerle bu durumda iddianın tanık delili ile ispatı mümkündür. Eldeki davada olduğu gibi böylesi bir delili bulunmuyorsa nihai olarak başvuracağı çare akidine yönelteceği yemindir.

Davacı, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup mahkemece, davacıya karşı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan tanık beyanlarına göre sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, bu hakkın kullanılması halinde hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5643, Karar No: 2024/3845, Tarih: 25.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5643 E.  ,  2024/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1157 E., 2023/1786 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/155 E., 2020/206 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların murisi ...'nın, ...'ya ait iş yerinde 12.07.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle vefat ettiğini, çoklu dilimleme makinesinin imalatçıları olan davalıların kusurunun bulunduğunu, söz konusu makinenin üst kapağının ön tarafındaki kenar kısmındaki bariz açıklığın ve dışa doğru deformasyonun kaza anında olduğunu ve daha öncesinde böyle bir durumun olmadığını, olay esnasında makinenin beton zemine konulmuş olduğunu, zeminde herhangi bir bağlantı bulunmadığını, kayış ve kasnak sistemiyle çalıştığını, emniyet yönünden iş güvenliği literatüründe tehlikeli durum, tehlikeli ortam oluşturulabilecek kanatine varıldığını, 2011 yılında firma sahipleri tarafından alındığını ve değişiklik yapılmadığını, kazadan sonra değişiklik yapılarak ... Et Entegre Tes.San. Tic. Ltd. Şti.ne satıldığını, ileri sürerek davacılardan ... için 100,00 TL, maddi ve 50.000,00 manevi, ... için 100,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi, ... için 100,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi, ... için 30.000,00 TL manevi, Murat için 20.000,00 TL manevi ve ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini t talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili olan ... ile diğer müvekkili olan şirket arasında herhangi bir ilgi bulunmadığını, bu nedenle müvekkili olan şirket yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davanın iş kazası olması sebebiyle kazada kusuru bulunan ...'ya ihbarı gerektiğini, müvekkili ...'un kazanın meydana geldiği çoklu dilimleme makinesinin imalatçısı ve satıcısı olduğunu, davaya konu makinenin 2011 yılında üretildiğini, 14.10.2011 tarihinde ... Makine Sanayi-...'a teslim edildiğini, bu teslim işleminden sonra davacı yana satıldığını, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/5890 sayılı soruşturma dosyasında alınan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, yönetmeliğe ve talimatlara uygun olarak üretilen makinelerin insan sağlığına ve güvenliğine tehlike arz etmeyen nitelikte olduğunu, bu durumun makine emniyeti yönetmeliğinde bahsedilen korunma prensiplerine uygun olduğunu, işverenin kanun ve yönetmeliklere aykırı davranması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, 5 yıl boyunca makinenin işveren tarafından hiçbir değişiklik yapılmaksızın kullanıldığını, kullanım kılavuzunda belirtilen hususlara aykırı kullanım sonucunda doğacak sorunlar nedeniyle sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığını beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 22.06.2020 tarihli raporun dosya kapsamına uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davaya konu makinenin imalatçısı olan davalıların meydana gelen kaza nedeniyle kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 22.06.2020 tarihli raporun dosya kapsamına uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davaya konu makinenin imalatçısı olan davalıların meydana gelen kaza nedeniyle kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; hükme esas alınan kusur raporunun hatalı olduğunu, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporu ile iş mahkemesi tarafından yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında yer alan makinenin hatalı imalatı ile ilgili değerlendirmelerin dikkate alınmadığını, yani makine kapağının 2 mm kalınlıkta ince saç malzemeden yapılması dolayısıyla işlenecek malzemenin ağırlığı ve makinenin deviri göz önünde bulundurulduğunda dışarı parça fırlatmasını engelleyecek gerekli koruyucu yapıda olmaması, bu kapağın altında asıl koruyucu kafes sisteminin ve güvenlik donanımının bulunmaması, tasarımı yapılan kapağın görevinin koruyuculuktan uzak sadece operasyon bölgesine ulaşmayı engelleyici bir araç olması dolayısıyla gerek kullanılan malzemenin seçimi gerekse tasarım itibariyle içeriden dışarı yönelecek her türlü baskıya dayanamayacak nitelikte bulunması, daire testere devir hızının yaklaşık 3000 devir/dakika olduğu yani yüksek hız ve tork ile çalışan makinada üst kapağın yan tarafında sadece 2 tane basit kapak kilit sisteminin bulunması, bu kilit sisteminin ise içeriden gelecek baskı halinde kapağın açılmasını engelleyemeyecek tarzda kalitesiz ve adi olması, parçanın fırladığı ön tarafla hiçbir kilit sisteminin bulunmaması ve makinanın kapak sisteminin dışanya parça fırlamasını tam olarak önleyecek şekilde tasarlanmaması, makinenin malzeme verildiği ön taraftan geri parça fırlatmasını önleyici tertibat bulunmaması, muadil makinaların paletli olmasına rağmen dava konusu makinenin merdaneli olması ve merdane ile bıçak sistemi arasındaki mesafesinin fazla olması, kapak açıldığında makinanın otomatik olarak durmasını sağlayan switch tertibatının bulunmaması, kazaya sebebiyet veren makinanın CE işaretine sahip olmaması ve makine emniyet yönetmeliği'ne uygun imal edilmemesi, kurulum aşamasındaki hatalar ve eksiklikler gibi imalat hataları ve makina ayıplarının kazanın meydana gelmesinde etken rol oynadığının kesin olmasına rağmen, bilirkişi raporunda bu hususların dikkate alınmadığını, hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, dosyanın Hacettepe Üniversitesi Öğretim görevlilerinden oluşan aralarında makine mühendisi, endüstri mühendisi ve borçlar hukuku alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor alındırılması taleplerinin haksız olarak reddine karar verildiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç