muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4370, Karar No: 2024/5010, Tarih: 08.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının, boşandıktan sonra boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığını ve tanık beyanları ile de bunun ... olduğunu, davacının sadece müşterek çocuklarının özel günlerinde ve ihtiyaçları olduğunda boşandığı eşi ile görüştüğünü, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen ve aksi ... oluncaya kadar geçerli sayılması gereken 26.07.2019 tarihli ve 80 sayılı araştırma/inceleme raporunun içeriği; davacı ile boşandığı eşinin boşanma tarihinden sonra 18.01.2006 tarihinde ... ... isimli müşterek çocuğunun doğması; Osmangazi İlçe Emniyet Müdürlüğü Çarşı Polis Merkez Amirliği'nin 09.12.2020 tarihli tutanağında; davacının, boşandıktan sonra 18.08.2017- 08.09.2020 tarihleri arasında yaşadığını beyan ettiği "... Osmangazi/Bursa adresinde" yaşamadığının ve boşandığı eşinin babası ile birlikte ikamet etmediğinin, davacı ile boşandığı eşinin "... Osmangazi/Bursa" adresinde müşterek iki çocukları ile birlikte uzun süredir birlikte yaşadıklarının tespit edildiğinin belirtilmesi, davacı ile boşandığı eşinin ortak MEDULA kayıtları, dosya kapsamındaki seçim kayıtlarından; davacı ile boşandığı eşinin, boşanmış oldukları dönemde 22.07.2007 ve 21.10.2007 tarihli seçimlerde aynı sandıkta ve birbirini takip eden sıra numaraları ile kayıtlı olduklarının anlaşılması, aksi ... oluncaya kadar geçerli bulunan Kurum denetmen raporunun içeriği ve yapılan tespitler ile bunların aksinin somut, yeterli ve inandırıcı deliller ile kanıtlanamaması hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı ile boşandığı eşinin, boşandıkları halde fiilen birlikte yaşamaya devam ettikleri anlaşıldığından ve dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, yersiz aylık borcu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 96 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, yersiz aylık borcu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 96 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle denetmen raporu, araştırma tutanakları, seçmen kayıtları dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5998, Karar No: 2012/9261, Tarih: 24.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5998 E.  ,  2012/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı İdeal İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 07/07/2008 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili tarafından, davalı şirket tarafından aslında hastalara Hi-Tex marka Dual meshlerin satılmasına rağmen, davalıların pahalı olan Gora Tex marka Dual mesh fiyatından fatura edildiğinin müfettiş raporuyla tespit edildiğini, söz konusu malzemeler için toplam 31.010,00 YTL ödeme gerektiği halde 48.266,59 YTL ödendiği, dolayısıyla davalıların farklı marka malzeme fatura ederek kurumlarını 17.256,59 YTL zarara uğrattıkları gerekçesiyle eldeki bu dava açılmıştır.

Mahkemece davalılar hakkında açılan ceza davasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar hakkında dava konusu eylem nedeni ile kamu kurum ve kuruluşların zararına müteselsil dolandırıcılık suçlarından Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/405 esas 2010/94 karar sayılı dava dosyasında açılan kamu davasında davalıların bereatlerine karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 24/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8622, Karar No: 2010/12491, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8622 E.  ,  2010/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10276, Karar No: 2011/2779, Tarih: 24.06.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/10276 E.  ,  2011/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/04/2009 tarihli ve 2009/1366 soruşturma, 2009/5815 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2009 tarihli ve 2009/678 değişik iş sayılı kararının;Dosya kapsamına göre, şüphelilerin üzerlerine atılı eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-h maddesinde düzenlenen, "şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında gerçekleştirilmesi" şeklinde meydana gelmesi ve bu maddede öngörülen ceza miktarına göre, suç tarihi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarih arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-d maddesinde öngörülen 15 yıllık dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmemiş olduğu gözetilmeden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27.05.2010 gün ve 2010/6240-33727 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 15.06.2010 gün ve KYB.2010/139649 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

CMK'nın 173 maddesinin birinci fıkrası; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir" biçiminde olup, suçtan zarar görene kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde itiraz hakkı tanınmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.04.2009 gün ve 2009/1366 soruşturma, 2009/5815 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın şikayetçiye 18.06.2009 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, vaki itiraz dilekçesinin 27.07.2009 havale tarihli olduğunun belirlenmesi karşısında, anılan kovuşturmaya yer olmadığına karşı itirazın süre yönünden reddi yerine işin esasına girişilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu hukuka aykırılık nedeniyle de CMK'nın 309 maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10926, Karar No: 2018/3676, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10926 E.  ,  2018/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K.'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 09.10.2014 tarihli yazısına göre borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu “.... Sanayi Sitesi E 5 Blok ....” adresinde ticari faaliyetine devam edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdiri yerine, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- 5237 sayılı TCK'nın 45. maddesi uyarınca adli para cezası yerine ağır para cezasının hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27849, Karar No: 2012/27286, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27849 E.  ,  2012/27286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, ... sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, işyerinde 11.10.2010 tarihinde gerçekleşen hırsızlık olayında davacının olayın failleri ile işbirliği yapması nedeniyle ... sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının açılan ceza davasında beraatine karar verildiği, davacının hırsızlık yaptığı veya hırsızlık yapanlara yardım ettiğine dair herhangi bir delilin elde edilemediği, feshin haklı veya geçerli sebebe dayandığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesinde “Hakim, kusur bulunup bulunmadığına veya haksız eylemi işleyenin ayırtım gücüne sahip olup olmadığına karar vermek için, ceza hukukunun sorumluluk kurallarıyla bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesince verilen aklama (beraat) kararıyla da bağlı değildir. Bundan başka, ceza mahkemesinin kararı, kusurun değerlendirilmesi ve zarar tutarının saptanması konularında da  hukuk hakimini bağlamaz.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre kanun, hukuk hakimine geniş bir bağımsızlık tanınmıştır. Ceza hakiminin, suçun işlendiğine ilişkin mahkumiyet veya işlenmediğine ilişkin kesin aklama (beraat) kararları ile bu kararlardaki eylemin hukuka aykırılığını ve nedensellik bağını saptayan maddi olgular dışında, hukuk hakimi, ceza mahkemesi kararlarıyla bağlı değildir.

Somut olayda, ... 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/528- 2012/694 sayılı kararı ile sanıkların suçu işlediklerinin ... olmaması gerekçesi ile beraat kararı verilmiş olup, gerekçesi itibariyle beraat kararı bağlayıcı değildir. Bu sebeple feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığının incelenmesi gerekir.

Somut olayda, ... 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/528- 2012/694 sayılı kararı ile sanıkların suçu işlediklerinin ... olmaması gerekçesi ile beraat kararı verilmiş olup, gerekçesi itibariyle beraat kararı bağlayıcı değildir. Bu sebeple feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığının incelenmesi gerekir.

Mahkemece tanık ... ... adına çıkarılan davetiyenin tebliğine rağmen gelmemesi üzerine ihzaren celbine karar verildiği, ihzara rağmen hazır edilmeyen adı geçen tanığın dinlenmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 253.maddesinde “Usulüne uygun olarak çağrılıp da mazeretini bildirmeksizin gelmeyen tanıklar zorla getirilir ve gelmemelerinin sebep olduğu giderler takdir edilerek, kamu alacaklarının tahsili usulüne göre ödettirilir. Zorla getirilen tanık evvelce gelmemesini haklı gösterecek sebepleri sonradan bildirirse aleyhine hükmedilen giderler kaldırılır” hükmüne yer verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 245. maddesinde de “Kanunda gösterilen hükümler saklı kalmak üzere, tanıklık için çağrılan herkes gelmek zorundadır. Usulüne uygun olarak çağrıldığı hâlde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanık zorla getirtilir, gelmemesinin sebep olduğu giderlere ve beşyüz ... Lirasına kadar disiplin para cezasına hükmolunur. Zorla getirtilen tanık, evvelce gelmemesini haklı gösterecek sebepleri sonradan bildirirse, aleyhine hükmedilen giderler ve disiplin para cezası kaldırılır” kuralı öngörülmüştür. Uyuşmazlığın çözümü bakımından dinlenmesi gerekli olan tanık ... ...'un ihzaren celbine karar verilmiş ise de, tanığın hazır edilmemesi durumunda gereğini yerine getirmeyenler hakkında suç duyurusunda bulunulacağı ihtarı ile birlikte tekrar ihzar yazısı yazılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15453, Karar No: 2016/1670, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15453 E.  ,  2016/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... 1. Aile ile ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca babası ölen küçüğün mallarının korunması istemine ilişkindir.

... 1. Aile Mahkemesince, küçüğün annesi ...'nin Türkiyedeki son ikametgah adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Aile Mahkemesi ise, anne ...'nin son ikametgah adresinin ... olduğuna dair belgenin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4/1. maddesinde “ Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister.” hükmüne yer verilmiştir.

Çocukların babalarının ölümü üzerine, Nüfus Müdürlüğünce küçüğün mallarının korunması istemi ile ihbarda bulunulduğu, çocukların annesinin ise sağ olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, küçüğün annesi ...'nin nüfus kayıtlarına göre...'da ikamet ettiği, 05.11.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre tatil döneminde Türkiye'de “.../...” adrresinde annesinin yanında ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.Bu durumda, uyuşmazlığın ... 2. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13032, Karar No: 2019/3239, Tarih: 08.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13032 E.  ,  2019/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle dava konus......mevkiinde bulunan kendisine ait olduğunu iddia ettiği taşınmazın bir kısmının orman arazisi olarak belirlendiğini, 1983 yılından itibaren imar ihya ettiği ve zilyetliğinde olan taşınmazın orman vasfı ile yapılan tespitine itirazının kabulü ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 21/05/2014 tarihli fen bilirkişi raporunda ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 61128,47 m2'lik kısmın tespitte olduğu gibi orman sınırları içerisinde bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 13.809,50 m2 kısmın ise tespitte olduğu gibi 2/B maddesi kapsamında orman dışına çıkartıldığı şekliyle bırakılmasına, davacının tescile yönelik davasında mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 30/05/2011 tarihinde ilan edilen ve kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmıştır.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki, davacı dava dilekçesinde 21/05/2014 tarihli Fen Bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ve orman sınırları içerisinde kalan taşınmaz bölümü ile (B) harfi ile gösterilen ve 6831 sayılı Kanun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısına çıkarılan bölümün orman vasfı ile yapılan tespitine itiraz ederek, adına tescilini talep etmiştir. Davacı bilahare mahkemeye sunduğu 03/12/2015 tarihli dilekçesi ve ekinde sunduğu krokide, yalnızca (A) harfi ile gösterilen bölümün kuzey üst kısmında kalan ve sürülü bahçe olan taşınmaz bölümü hakkında talebi olduğunu ve diğer bölümler yönünden talebi bulunmadığını bildirmiştir. Ancak yerel mahkeme davacı tarafından sunulan 03/12/2015 tarihli dilekçeyi gözönüne almayarak (A) ve (B) harfi ile belirlenen bölümlerin tamamına yönelik hüküm kurulmuştur.